When I was about three, and playing with my neighborhood friends one day in the sandbox, this is what I saw – one by one, a parent would come up, and say something like “come on Johnny, we’ve got to go” or, “suzie, time for your nap”. One by one, they all left, except one. I didn’t think anything about it that day, but some thirty or forty years later, I realized what happened: that last little boy was black. I tell you, when I realized exactly WHAT happened that day, I was shocked, and angry – that boy that the other kids were being “protected” from was my friend. I did not know what “black” was. Still amazing.
ការកាត់ទោសខ្ពស់បំផុត-បានចោទប្រកាន់, និងមិន W / O មូលហេតុ. ការប្រព្រឹត្ដរបស់យើង, ជាមួយ “ស្អី ក៏ដោយ” នឹងតែងតែត្រូវបានប្រឡាក់ជាមួយនឹងអតីតកាល disagreeable របស់យើង. ខ្ញុំមានឪពុកម្តាយ, គឺថា apparenty “ប៍នពិការភ្នែក”, និងការសម្រាប់ការនេះខ្ញុំមានអំណរគុណ. នៅពេលដែលខ្ញុំមានអាយុប្រហែលបី, និងលេងជាមួយមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃណាមួយក្នុងសង្កាត់ក្នុង sandbox នេះ, នេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញ – មួយដោយមួយ, ឪពុកម្តាយនឹងមកឡើង, និងបាននិយាយថាអ្វីមួយដូចជា “មកលើលោក Johnny, យើងបានទទួលឱ្យទៅ” ឬ, “Suzie, ពេលវេលាសម្រាប់ដេកថ្ងៃរបស់អ្នក”. មួយដោយមួយ, ពួកគេទាំងអស់បានចាកចេញ, លើកលែងតែមួយ. ខ្ញុំមិនបានគិតអ្វីអំពីវានៅថ្ងៃនោះ, ប៉ុន្តែមួយចំនួនសាមសិបឬសែសិបឆ្នាំក្រោយមក, ខ្ញុំបានដឹងអ្វីដែលបានកើតឡើង: ក្មេងតូចម្នាក់ដែលមុនគឺខ្មៅ. ខ្ញុំ ប្រាប់ អ្នក, នៅពេលដែលខ្ញុំបានដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃនោះ, ខ្ញុំ បាន ភ្ញាក់ផ្អើល ជា ខ្លាំង, និងខឹង – ក្មេងប្រុសដែលក្មេងផ្សេងទៀតត្រូវបានការធ្វើនោះ “ការពារ” គឺមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំបានមកពី. ខ្ញុំមិនបានដឹងថាអ្វីដែល “ខ្មៅ” គឺ. អស្ចារ្យនៅតែមាន.