There are some whose rhymes reflect a sincere – though sometimes misguided – search for and struggle with truth. I respect that. One thinks of The Roots’ “Dear God 2.0,” or Kendrick Lamar’s “Dying of Thirst”.” *Even when I disagree with their assumptions or conclusions, I enjoy listening to sincere wanderings. And it often moves me to pray for my fellow emcees. Hip hop has always had a darker side though, where artists treat God and religion with disrespect and irreverence.
មានមួយចំនួនដែលមាន rhymes បានឆ្លុះបញ្ចាំងមួយដែលមានចិត្ដស្មោះ - ការស្វែងរកនិងការតស៊ូជាមួយនឹងការពិត - ទោះបីជាពេលខ្លះខុស. ខ្ញុំគោរពថា. មួយគិតពី ជា root "សូមគោរពព្រះ 2.0,” ឬ Kendrick Lamar បាន«ស្លាប់នៃការស្រេកទឹក”.” *សូម្បីតែនៅពេលដែលខ្ញុំមិនយល់ស្របជាមួយការសន្មត់ឬការសន្និដ្ឋានរបស់ខ្លួន, ខ្ញុំរីករាយនឹងការស្ដាប់ដំណើរផ្សងព្រេងដោយស្មោះ. And it often moves me to pray for my fellow emcees.