Whitefield's response was to remind him that 1742 was not the norm for the church: "I should be glad to hear of [another] revival at Cambuslang; but, dear Sir, you have already seen such things as are seldom seen above once in a century." Martyn Lloyd-Jones refers to a similar instance in the case of a Welsh minister whose "whole ministry was ruined," by his constantly looking back to what he had seen and experienced in the revival of 1904: "When the revival ended…he was still expecting the unusual; and it did not happen. So he became depressed and spent about forty years of his life in a state of barrenness, unhappiness and uselessness" (Iain H. Murray, ibid., p. 29).
អ្វីដែលគេហៅថា «ការរស់ឡើងវិញកាលមានមនុស្សជាច្រើនសើច» មិនមែនជាការរស់ឡើងវិញ ពិតប្រាកដមួយទេ។ ខ្ញុំបានឃើញការប្រជុំគ្នាមួយរបស់ពួកគេដោយផ្ទាល់ជាមួយមិត្ដសំឡាញ់របស់ខ្ញុំឈ្មោះ លោក Arthur B. Houk ។ វាជាការត្រាប់តាមការរស់ឡើងវិញពិតប្រាកដដ៏សោកសៅ។ វាត្រូវនឹងអ្វីដែល មនុស្សគិតអំពីសេចក្ដីសង្រ្គោះនៅសព្វថ្ងៃនេះ។ លោកយ៉ូហាន អ៊ាមស្រ្ដោងបានប្រាប់ថា «អ្វីដែល{ពួកគេ} ចង់បានគឺជាសុភមង្គល ការបំពេញចិត្ដ និងការស្កប់ចិត្ដ»(ការរស់ឡើងវិញពិតប្រាកដ(True Revival) Harvest House, 2001, p. 231)។ ពួកគេមិនគិតពីសេចក្ដីសង្រ្គោះសំរាប់អំពើបាបរបស់ពួកគេនោះទេ។