After a while I lose my perception of my speed, I seem to go slow instead going strong. I take a hole and then another, flashing forward, I do a flight of six meters and remain in the air for an infinity of time. I pass out. I just recovered the bike destroyed with a tap of the gas ripped through. The lie on the opposite side so you don't lose other gasoline and try to fix the leak. I'm shocked, Haggard, sore and scared. No lights, with still many kilometers to do in the dark. “There are times when we proceed by inertia, the isitnto of survival is the feeling that brings forth…” I get back on my feet and I share in an attempt to get through the stage with light. Do other 20 km other hole, another meeting with the bike but this time I nosed ben 12 meters from the pit. This time I also hurt, Luckily nothing broken, but there are pains you. In retrospect i shudder.
គោលដៅរបស់អ្នកផ្ទុកការជិះកង់ជួយដៃគូធ្វើដំណើរមួយចំនួនដោយ, ខ្ញុំបានរកឃើញនិងមិនគួរឱ្យជឿតាក់ស៊ីបន្ទុកដំបូល. តាក់ស៊ីនេះត្រូវបាន stinking, ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ខ្ញុំបានដាក់នៅក្នុងចលនា. យប់ធ្លាក់និងតាក់ស៊ីឈប់នៅច្រកចូលផ្លូវបំបែកនៃទីក្រុងដាដែលបាន. អ្នកបើកបរតាក់ស៊ីត្រូវចំណាយពេលខ្ញុំនៅក្នុងការ៉េដែលជាឈប់រថយន្ដក្រុងផងដែរដែលបានផ្តល់នូវការឱ្យខ្ញុំនិងនយោបាយក្នុងហាងកាហ្វេមួយដែល latte frequented ដោយតួអក្សរ shady មួយ. ទីបំផុតកម្មវិធីបញ្ជាដែលបានសម្រេចចិត្តចាកចេញនិងនាំខ្ញុំដែលជាកន្លែងដែលខ្ញុំបានកក់ទុកមុនពេលចាកចេញ hotel.Hotel, ខ្ញុំសង្ឃឹមថានរណាម្នាក់បានមកដល់ដែលមានរួចទៅហើយ.