Jesus is the King of kings, “the holy one, the true one, who has the key of David, who opens and no one shall shut, who shuts and no one opens” (Revelation 3:7; see also 1:18 and Job 12:14). In Matthew 16:19, Christ the King appoints Peter to be His steward to oversee the Church, His kingdom on earth, in His absence . In so doing, the Lord does not relinquish His supreme authority, any more than the ancient monarchs relinquished theirs to their stewards .
លោកយេស៊ូជាស្ដេចនៃស្ដេច, "មួយបរិសុទ្ធបាន, នេះជាការពិតមួយ, ដែលមានកូនសោរបស់ស្ដេចដាវីឌ, ដែលបានបើកគ្មាននរណាបិទ, ដែលបានបិទគ្មាននរណាបើកបាន " (វិវរណៈ 3:7; សូម មើល ផង ដែរ 1:18 និង ការងារ 12:14). នៅ ម៉ាថាយ 16:19, ព្រះគ្រីស្ទជាស្ដេចតែងតាំងលោកពេត្រុសដើម្បីឱ្យមានការមើលខុសត្រូវរបស់គាត់ដើម្បីត្រួតពិនិត្យសាសនាចក្រ, នគររបស់ទ្រង់នៅលើផែនដី, ក្នុងអវត្តមានរបស់គាត់. ក្នុង ការ ធ្វើ ដូច្នេះ, ព្រះអម្ចាស់មិនលះបង់សិទ្ធិអំណាចកំពូលរបស់គាត់, ច្រើនជាងក្សត្រសម័យបុរាណណាមួយលះបង់របស់ពួកគេក្នុងការមើលខុសត្រូវរបស់ពួកគេ.