So, how can others reconcile their disdain for the Church of Rome with Ignatius’ acknowledgement of her preeminence? He called her “the Church which holds the presidency in the place of the country of the Romans …; ” and went on to say, “You have envied no one, but others you have taught . I desire only that what you have enjoined in your instructions may remain in force” (Romans, Address; 3:1).
ដូច្នេះ, អំពីរបៀបដែលអ្នកផ្សេងទៀតអាចផ្សះផ្សាពេញចិត្តរបស់ពួកគេសម្រាប់សាសនាចក្រនៃទីក្រុងរ៉ូមដោយមានការទទួលស្គាល់ Ignatius 'នៃភាពខ្ពស់ជាងគេរបស់នាង? លោកបានហៅនាងថា "សាសនាចក្រដែលបានទទួលតំណែងជាប្រធានក្នុងកន្លែងនៃប្រទេសរបស់ជនជាតិរ៉ូម៉ាំងនេះ...;"ហើយបាននិយាយ, "អ្នកបានច្រណែនគ្មាននរណាម្នាក់, ប៉ុន្តែអ្នកផ្សេងទៀតដែលអ្នកបានបង្រៀន. ខ្ញុំចង់បានតែមួយគត់ដែលអ្វីដែលអ្នកបានបង្គាប់នៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំរបស់អ្នកអាចនៅតែជាធរមាន " (រ៉ូម, អាសយដ្ឋាន; 3:1).