The “divorce” of which the Lord spoke should not to be confused with modern society’s notion of divorce . Jesus was referring to a legal separation without the freedom to remarry—the separation of the spouses, but not the dissolution of the marriage . Some, moreover, have argued that in making an exception for occasions of “unchastity” Jesus is permitting divorce . The original Hebrew word here, though, is pornea, which is probably more accurately translated as “fornication, ” implying a sin that took place prior to the marriage, thus rendering the marriage null and void . The Lord, then, is not permitting the break up of a valid marriage, but is recognizing that a union may be rendered invalid by a defect that was brought into it from the start . So, this would agree more with the concept of annulments, than with divorce . In the same passage, moreover, Jesus expressly forbid remarriage, saying, “He who marries a divorced woman commits adultery” (Matthew 19:9; cf . 5:32).
នៅក្នុងការអនុម័តដូចគ្នានេះ, លើស ពី នេះ ទៅទៀត, លោកយេស៊ូបានបញ្ជាក់ឃាត់រៀបការម្ដងទៀត, និយាយ ថា:, «អ្នកណាដែលរៀបការនឹងស្ត្រីប្ដីលែងប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ " (ម៉ាថាយ 19:9; CF. 5:32). លោកបាននិយាយផងដែរ, «អ្វីដែលព្រះបានចូលបម្រើការងារជាមួយគ្នាហេតុដូច្នេះហើយ, កុំអោយនរណាម្នាក់ដាក់ឃ្លាត;"ហើយ, ទាក់ទងនឹងការលែងលះ, "ពីដំបូងវាមិនមែនដូច្នេះ" (19:6, 8). នៅក្នុងដំណឹងល្អរបស់លោក Mark, ព្រះយេស៊ូ មាន ព្រះបន្ទូល ថា, «ប្រសិនបើស្វាមីណាលែងភរិយាហើយទៅរៀបការផ្សេងទៀត, ផិតក្បត់ជាមួយនាង; ហើយប្រសិនបើនាងបានលែងស្វាមីហើយទៅរៀបការនឹងបុរសម្នាក់ទៀត, នាងបានប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ " (10:11-12; សូមមើលផងដែរលូកា 16:18).