9:5 And at the evening sacrifice, I rose up from my affliction, and, having torn my cloak and my tunic, I fell to my knees, and I reached out my hands to the Lord, my God. 9:6 And I said: “My God, I am confounded and ashamed to lift up my face to you. For our iniquities have been multiplied over our heads, and our offenses have increased, even up to heaven, 9:7 from the days of our fathers. But also, we ourselves have sinned gravely, even to this day.
9:5 ហើយ នៅ ពេល ថ្វាយ តង្វាយ ល្ងាច, ខ្ញុំ បាន ក្រោក ឡើង ពី ទុក្ខវេទនា របស់ខ្ញុំ, និង, ដោយ បាន រហែក អាវ និង អាវ របស់ខ្ញុំ, ខ្ញុំ បាន ធ្លាក់ ចុះ ដល់ ជង្គង់ របស់ ខ្ញុំ, ហើយ ខ្ញុំ បាន ឈាន ដល់ ចេញ ដៃ របស់ ខ្ញុំ ទៅ ព្រះអម្ចាស់, ជា ព្រះ របស់ ខ្ញុំ.