After all, none of us were there and we don’t know exactly what happened. While that’s true, I did find myself emotionally invested in the whole ordeal. I can’t speak for everybody, but I can tell you why I found myself sympathizing with Trayvon and the Martin family. When I hear about a young black teenager walking home from the store, and the man who assumed he was a criminal before knowing anything about him, I can relate. You may not be able to. Maybe you’ve never been followed around in a department store by a security guard for no reason. I have.
ខ្ញុំដឹងថាមានមនុស្សជាច្រើនដែលឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីការជំនុំជម្រះក្តីពិសេសនេះបានចាប់យកការយកចិត្តទុកដាក់របស់មនុស្សជាច្រើនដូច្នេះ. អ្នកផ្សេងទៀតបានឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីមនុស្សមួយចំនួនមានរហ័សខ្មៅដូច្នេះមានសេចក្តីអាណិតអាសូរដល់លោក Martin Trayvon, បើទោះបីជាការពិតដែលថាគាត់មានបញ្ហាផ្ទាល់របស់គាត់. បន្ទាប់ពីបានទាំងអស់, គ្មាននរណាម្នាក់នៅទីនោះហើយយើងមិនដឹងច្បាស់ពីអ្វីដែលបានកើតឡើង. ខណៈពេលនោះគឺជាការពិត, ខ្ញុំបានរកឃើញខ្លួនឯងបានវិនិយោគខាងផ្លូវចិត្ដក្នុងទុក្ខលំបាកទាំងមូល. ខ្ញុំមិនអាចនិយាយសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា, but I can tell you why I found myself sympathizing with Trayvon and the Martin family.