Man was central in Enlightenment thought. God and the Bible were pushed into the background. For our study of the Apostasy, three Enlightenment men stand out, and their significance is extremely important. Johann Semler (1725-1791) was a German theologian who said that theology was subject to constant change and development as theologians respond to various cultural circumstances. As a consequence, he said that there is much in the Bible that is not inspired. The value of the Bible must be left to the judgment of each individual. Thus, Semler put human reason above Biblical revelation, and opened the door to the Biblical criticism that soon poured out of Germany and undermined Biblical authority in the modern world. The second man of great importance in the development of the Apostasy was Charles Darwin (1809-1882).
មុនពេលលោក គ្រូអធិប្បាយជាច្រើននាក់ជឿថា ការរស់ឡើងវិញមកពីព្រះ ហើយការប្រែចិត្ដរបស់ បុគ្គលម្នាក់ៗសុទ្ធតែជាការអស្ចារ្យមកពីព្រះផងដែរ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៧៣៥ លោក Jonathan Edwards បានហៅការរស់ឡើងវិញថា «ការងារដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលរបស់ព្រះ»។ មកដល់ឆ្នាំ១៨៣៥ លោក Finney បានប្រាប់ថា ការរស់ឡើងវិញ «មិនមែនជាការអស្ចារ្យនោះទេ។ វាគឺជាលទ្ធផលដ៏បរិសុទ្ធនៃទស្សនៈវិជ្ជា ពេលធ្វើការងារមួយត្រឹមត្រូវ»។ នោះគាត់ចង់មានន័យថា «ការរស់ឡើងវិញមិនមែនជាការអស្ចារ្យមួយនោះ ទេ។ វាគ្រាន់តែជាលទ្ធផលតាមធម្មជាតិ ពេលយើងប្រើវិធីសាស្រ្ដត្រឹមត្រូវតែប៉ុណ្ណោះ»។ នោះគឺជាអ្វីដែល គាត់បាននិយាយតាមភាសាអង់គ្លេសសម័យបច្ចុប្បន្ន។