Years ago I used to sing a little chorus. I hardly ever sing choruses any more. We left them for the good, old hymns of our forefathers. But I liked this little chorus because it is based on our text. It goes like this, Bless the Lord; O my soul; And all that is within me, bless His holy name. Bless the Lord, O my soul; And all that is within me, bless His holy name. For He hath done great things, Hallelujah! He hath done great things, Hallelujah! He hath done great things, Bless His holy name. And then our text says, "Bless the Lord, O my soul, and forget not all his benefits" (Psalm 103:2). We sang an old hymn a moment ago that has a delightful chorus, Count your blessings, Name them one by one; Count your blessings, See what God hath done. Count your blessings, Name them one by one; Count your many blessings, See what God hath done.
«ដូចជាអ្នកណាដែលមនុស្សគេចមុខចេញ»។ អ្នកអត្ថាធិប្បាយពន្យល់ម្នាក់នៅសម័យនេះបាន ពន្យល់ថា ពាក្យទាំងនេះនិយាយសំដៅលើ «ការស្អប់ខ្ពើមរបស់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលចំពោះព្រះមេស្សីដែលត្រូវបានគេឆ្កាង និងភាពខ្វះការគោរពចំពោះព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ដែលបានចាប់កំណើតជាមនុស្ស»។ គាត់ត្រឹមតែពន្យល់ដាក់កម្រិតខគម្ពីរនេះសំរាប់ជនជាតិយូដានៅសម័យព្រះគ្រីស្ទតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្ដែខ្ញុំចូលចិត្ដអ្វីដែលលោកម៉ូដី (Moody)បានប្រសាសន៍ «ព្រះគម្ពីរបង្ហាញនូវពន្លឺដ៏ធំអស្ចារ្យ ជាជាងការអធិប្បាយពន្យល់»។ ទេ ខគម្ពីរនេះមិនគ្រាន់តែសំដៅលើការស្អប់ខ្ពើមរបស់ប្រទេសអ៊ីសា្រអែល ចំពោះព្រះគ្រីស្ទតែប៉ុណ្ណោះទេ។ នៅដើមខគម្ពីរ វាបានប្រាប់យ៉ាងច្បាប់ថា «ទ្រង់ត្រូវគេមើលងាយ ហើយត្រូវមនុស្សបោះបង់ចោល»។ មិនមែនត្រឹមតែសាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះទេ តែសំដៅលើ «មនុស្ស»ទូទៅទាំងអស់! «មនុស្សលោកបានបោះបង់ចោលទ្រង់» មិនគ្រាន់តែសាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះទេ។ «ព្រះគម្ពីរបង្ហាញនូវពន្លឺដ៏ធំអស្ចារ្យ ជាជាងការអធិប្បាយពន្យល់»។