That law certainly does not mean "what human beings, in fact, do"; for as I said before, many of them do not obey this law at all, and none of them obey it completely. The law of gravity tells you what stones do if you drop them; but the Law of Human Nature tells you what human beings ought to do and do not. In other words, when you are dealing with humans, something else comes in above and beyond the actual facts. You have the facts (how men do behave) and you also have something else (how they ought to behave). In the rest of the universe there need not be anything but the facts. Electrons and molecules behave in a certain way, and certain results follow, and that may be the whole story. (*) But men behave in a certain way and that is not the whole story, for all the time you know that they ought to behave differently. ---- [*] I do not think it is the whole story, as you will see later. I mean that, as far as the argument has gone up to date, it may be. ----
គេ លើក ម្ហូប អាហារ មក ជូន លោក ដោយ ឡែក, បង ប្អូន លោក ដោយ ឡែក, និង ជន ជាតិ អេស៊ីប ដែល បរិភោគ ជា មួយ លោក ដោយ ឡែក, ដ្បិត ជន ជាតិ អេស៊ីប គ្មាន សិទ្ធិ បរិភោគ ជា មួយ នឹង ជន ជាតិ ហេប្រឺ ទេ, ពីព្រោះ ជន ជាតិ អេស៊ីប ប្រកាន់ ណាស់។ បង ប្អូន របស់ យ៉ូសែប អង្គុយ បរិភោគ នៅ ទល់ មុខ លោក តាម លំដាប់ លំដោយ អាយុ របស់ គេ, គឺ ចាប់ តាំង ពី អ្នក ចាស់ ជាង គេ រហូត ដល់ អ្នក ក្មេង ជាង គេ; ម្នាក់ៗ ចេះ តែ សម្លឹង មុខ គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក, ទាំង ងឿងឆ្ងល់ យ៉ាង ខ្លាំង។ យ៉ូសែប ឲ្យ អ្នក បំរើ យក ម្ហូប អាហារ ពី តុ របស់ លោក ទៅ ជូន បង ប្អូន; បេនយ៉ាមីន ទទួល ប្រាំ ដង ច្រើន ជាង បងៗ ទាំង អស់ សរុប គ្នា។ ពួក គេ ក៏ ផឹក ស្រា យ៉ាង ច្រើន ជា មួយ យ៉ូសែប ដែរ។