—¡Ah! —exclamó mi tío, apretando los dientes— si tal temes, tranquilízate, hijo mío!; esta calma no puede prolongarse; hace cinco minutos que dura, y no tardaremos en reanudar nuestra ascensión hacia la boca del cráter.
"Wel, mijn jongen! vreest gij dat?" zeide mijn oom met op elkander geklemde tanden; "maar stel u gerust, dit oogenblik van kalmte kan niet lang aanhouden; het duurt nu reeds vijf minuten en weldra zal onze opklimming naar den mond des kraters weder beginnen."