Mi viaje a la ciudad, en mi propio carruaje, tan tedioso, sin nadie con quien hablar... ¡qué pensamientos alegres, que gratas perspectivas por delante! Y cuando recordaba Barton, ¡qué imagen consoladora!
Mijn reis naar de stad,--met mijn eigen paarden, en dus zoo langzaam,--geen sterveling om meer te spreken,--mijn eigen gedachten zoo vroolijk,--mijne vooruitzichten zoo uitlokkend!--den terugblik naar Barton zoo bevredigend!--o, het was een onvergetelijke tocht."