Marianne, con el rostro terriblemente pálido e incapaz de mantenerse en pie, se hundió en su silla,- y Elinor, temiendo verla desmayarse en cualquier momento, intentó protegerla de las miradas de los demás mientras la reanimaba con agua de lavanda.
Marianne, doodsbleek en niet in staat zich staande te houden, liet zich in haar stoel vallen, en Elinor, elk oogenblik vreezend dat zij een flauwte zou krijgen, trachtte haar voor onbescheiden blikken te beschermen, terwijl zij haar verfrischte met lavendelwater.