Lo que hacía era una confidencia involuntaria, un desahogo irreprimible frente a una amiga capaz de consolarlo, no una petición a una madre.
Het was eene onwillekeurige uiting van vertrouwen, een niet te weerhouden zielsuitstorting tegenover eene vriendin, wier bijzijn hem rust schonk,--geen vraag, gericht tot eene moeder.