Atónita y espantada ante palabras tan poco propias de un enamorado, estuvo casi a punto de exclamar a viva voz, “¡Dios! ¡Y qué trabas podría haber!”; pero frenando su impulso, se limitó a exclamar para sí: “¡Qué extraño!
Verbaasd en bijna geërgerd over deze in den mond van een minnaar weinig passende woorden, had zij bijna hardop gezegd: "Lieve deugd, wat kan er nu tegen zijn?"--maar zij hield zich nog bijtijds in, en vergenoegde zich met de in stilte gemaakte opmerking: "Dàt is al heel raar!