Tampoco habría supuesto a Willoughby capaz de apartarse tanto de las formas propias de un sentir honorable y delicado... tan lejos estaba de la corrección propia de un caballero como para mandar una carta tan descaradamente cruel: una carta que, en vez de acompañar sus deseos de quedar libre con alguna manifestación de arrepentimiento, no reconocía ninguna violación de la confianza, negaba que hubiera existido ningún afecto especial..., una carta en la cual cada línea era un insulto y que proclamaba que su autor estaba hundido profundamente en la más encallecida vileza.
En evenmin kon zij Willoughby in staat hebben geacht zoo totaal af te wijken van elk betoon van kieschheid of eergevoel, van alle betamelijkheid als man van de wereld zelfs, om een brief te kunnen schrijven, zoo onbeschaamd wreedaardig; een brief, die, inplaats van zijn wensch om te worden vrijgelaten te doen vergezeld gaan van eenige betuiging van leedwezen, zelfs geen trouwbreuk erkende, geen meer dan gewone genegenheid toegaf,--een brief, waarin iedere regel een beleediging bevatte, en die den schrijver deed kennen als een toonbeeld van verharde gewetenloosheid.