Elinor, temiendo que se hubiera fatigado, la condujo a casa; y hasta que llegaron a la puerta, adivinando fácilmente a qué estaría dirigida su curiosidad aunque en ningún momento pudo manifestarla en preguntas, no le habló de otra cosa que de Willoughby y de lo que habían conversado; y fue cuidadosamente minuciosa en todos los pormenores de lo que había dicho y de su aspecto, allí donde sin peligro podía permitirse una descripción detallada.
Elinor, vreezend dat zij vermoeid was, liet haar terugkeeren, en tot zij de deur van hun huisje bereikten, sprak zij, wel begrijpend, hoe groot Marianne's nieuwsgierigheid moest zijn, ofschoon geen vraag deze onder woorden mocht brengen, van niets anders dan Willoughby en hun beider onderhoud, terwijl zij zorg droeg, de geringste bijzonderheden van woord en blik te vermelden, waar zij veilig in bijzonderheden treden kòn.