Pero yo no soy extranjera, señor dijo ella con el acento más puro que jamás haya sonado de Porstmouth a Manchester , me llamo lady Clarick, y esta medida...
„Maar ik ben geen vreemdelinge, mijnheer!” zeide zij in het zuiverste Engelsch, dat ooit van _Portsmouth_ tot _Manchester_ gesproken is geworden; „ik heet lady de Winter, en die maatregel....”