A estas palabras siguió una breve pausa, rota primero por la señorita Steele, que parecía muy inclinada a la conversación y que ahora dijo, de manera algo repentina: -Y, ¿le gusta Devonshire, señorita Dashwood?
Op dit gezegde volgde een korte stilte, het eerst verbroken door Juffrouw Steele, die bijzonder spraakzaam scheen, en nu vrij onverwacht begon: "En hoe vindt u Devonshire nu wel, Juffrouw Dashwood?