La señora Dashwood lamentó lo que había dicho; pero alegró a Elinor, ya que había arrancado una respuesta de Marianne que mostraba con tanta fuerza su confianza en Willoughby y el conocimiento de sus intenciones.
Mevrouw Dashwood had reeds berouw van haar gezegde, doch het deed Elinor genoegen, daar het Marianne een antwoord had ontlokt, dat haar volkomen vertrouwen in Willoughby uitdrukte, en haar voorkennis omtrent zijn plannen verried.