Pero cuando hubo pasado el segundo momento -cuando desaparecieron todas sus dudas, todas sus cuitas; cuando pudo comparar su situación con la del último tiempo; cuando lo vio honorablemente libre de su anterior compromiso; cuando vio que aprovechaba su libertad para dirigirse a ella y declararle un amor tan tierno, tan constante como ella siempre lo había supuesto-, se sintió abrumada, dominada por su propia felicidad; y a pesar de la afortunada tendencia de la mente humana a aceptar rápidamente cualquier cambio para mejor, se necesitaron varias horas para devolverle la serenidad a su ánimo o algún grado de tranquilidad a su corazón.
Doch toen dat tweede oogenblik voorbij was,--toen zij elken twijfel, alle bezorgdheid voelde wijken,--toen zij haar toestand vergeleek bij wat die nog zoo kort geleden was geweest,--toen zij hem, met behoud van zijne eer, zag ontslagen van zijn vroegere verbintenis,--zag, hoe hij aanstonds gebruikmaakte van die bevrijding, door zich tot haar zelve te wenden, en de bekentenis af te leggen van eene liefde, zoo teeder en trouw als zij die altoos geloofd had te zijn,--toen was zij bezwaard, ja overstelpt door haar eigen geluksgevoel, en hoezeer ook des menschen geest gelukkigerwijze geneigd is, zich gemakkelijk te gewennen aan elke verandering ten goede, toch moesten meerdere uren verloopen eer haar gemoed zijne kalmte herkreeg, haar hart eenigermate tot rust kwam.