¡Yo! dijo con un acento de desdén, puesto al unísono con aquel que había observado en la voz del joven oficial , yo, señor, ¿mi misa?
En met de snelheid van bevatting, die haar eigen was, vloeide van haar lippen dit reeds geheel bereid antwoord: „Ik?” zeide zij op een toon van verachting, niet minder diep dan die zij in de stem van den jongen officier had opgemerkt, „ik, mijnheer! _mijn mis_?