-Perdóname, perdóname -echándole los brazos al cuello-; sé que me compadeces; sé cuán buen corazón tienes; pero aun así eres... debes ser feliz; Edward te ama... ¡Qué, dime qué podría matar una felicidad como ésa!
"Vergeef mij, vergeet mij," riep Marianne, haar armen om haar zuster's hals slaande; "ik weet _hoe_ je met mij medegevoelt, ik weet welk een liefderijk hart je bezit, maar toch ben je--ja, je mòet gelukkig zijn; Edward heeft je lief;--en wàt, o wàt kan zulk een geheel vernietigen?"