Durante este tiempo Su Eminencia continuaba su paseo melancólico murmurando entre sus mostachos. ¡Decididamente es preciso que estos cuatro hombres sean míos!
Onderwijl zette Zijne Eminentie zijn treurige wandeling voort, in zijn baard mompelende: „Onvoorwaardelijk, die vier mannen moeten de mijne zijn.”