Pero sir John no jugó demasiado tiempo con el interés que había gozado en despertar, porque decir el nombre le era tan placentero como escucharlo era para la señorita Steele. -Su nombre es Ferrars -dijo, en un murmullo muy audible-, pero le ruego no decirlo, porque es un gran secreto. -¡Ferrars! -repitió la señorita Steele-.
Maar Sir John had niet lang pleizier in het prikkelen der door hemzelf gewekte nieuwsgierigheid; want hij vond minstens evenveel behagen in het noemen van den bewusten naam, als Juffrouw Steele in het vernemen ervan. "Zijn naam is Ferrars," zei hij, duidelijk verstaanbaar fluisterend; "maar vertel het vooral niet verder, want het is een groot geheim."