Miraba él fijamente a Marianne y, tras un silencio de algunos minutos, dijo con una casi imperceptible sonrisa:
Zijn blik bleef een poos gevestigd op Marianne, en na eenigen tijd te hebben gezwegen, zeide hij met een flauwen glimlach: "Ik meen te hebben begrepen, dat uw zuster aan een genegenheid, die niet de eerste is, hare goedkeuring niet kan schenken."