Marianne lo miró de nuevo; sintió que se le caía el alma a los pies, se dio media vuelta y comenzaba a devolverse por donde había venido cuando en su prisa se vio detenida por las voces de sus hermanas, a la que se unía una tercera casi tan conocida como la de Willoughby, rogándole que se detuviera, y se volvió sorprendida para ver y dar la bienvenida a Edward Ferrars.
Marianne keek nogmaals op; haar hart ontzonk haar; zij keerde zich om en liep haastig terug; doch tegelijk met de stemmen harer zusters, die haar toeriepen stil te staan, hoorde zij een derde, bijna even welbekend als die van Willoughby, hetzelfde verzoek tot haar richten, en toen zij zich verbaasd op nieuw omwendde, herkende en begroette zij Edward Ferrars.