Elinor suspiró ante lo fantasioso e innecesario de todo ello, pero tratándose de un hombre y un soldado, pretendió no desaprobarlo. -Esa es -dijo el coronel Brandon tras una pausa- la desdichada semejanza entre el destino de la madre y el de la hija, ¡y de qué manera he fallado yo en aquello que se me había encomendado! -¿Todavía está ella en la ciudad?
Elinor zuchtte over de gewaande noodzakelijkheid van zulk een handelwijze; doch zij waagde niet tegenover een man en een militair, hare afkeuring ervan te uiten. "Zoo droevig" zeide Kolonel Brandon, na een poos van zwijgen, "was de gelijkenis tusschen het lot van moeder en dochter! en zóó ben ik tekort geschoten in de mij toevertrouwde taak!"