Sin embargo, como estaba convencida de que el afecto de Marianne por Willoughby, sin importar cuál fuese el resultado de ese afecto, no dejaba al coronel Brandon esperanza alguna de triunfo, y al mismo tiempo deseaba protegerla de toda censura, después de pensarlo un rato decidió que sería más prudente y considerado decir más de lo que realmente creía o sabía.
Toch, daar zij overtuigd was, dat Marianne's liefde voor Willoughby geen hoop op vervulling van Kolonel Brandon's wensch overliet, wáártoe die liefde ook mocht leiden, en zij tevens erop bedacht was, Marianne's gedrag te vrijwaren voor een ongunstige beoordeeling, vond zij het, na eenig bedenken, het verstandigste en het beste, om meer te zeggen, dan zij feitelijk wist, of geloofde.