¡Vamos, D'Artagnan, amigo mío continuó, hablándole a sí mismo con toda la confianza que creía deberse si escapas a ésta, cosa que no es probable, se trata de ser en el futuro de una cortesía perfecta.
Welaan, d’Artagnan, mijn vriend!” ging hij voort, zich toesprekende met al de welwillendheid, welke hij meende zich zelven verschuldigd te zijn. „Indien het u gelukt dit gevaar te ontkomen, wat niet waarschijnlijk is, is het noodzakelijk voortaan de grootste beleefdheid in acht te nemen.