Antes de que Felton le hubiera respondido y de que ella se viera obligada a proseguir aquella conversación tan difícil de sostener en el mismo acento de exaltación, dejó caer sus manos y, como si la debilidad de la mujer se superpusiese al entusiamo del instante: Mas no dijo , no me toca a mí ser la Judith que libró a Betulia de este Holofernes.
Alvorens Felton haar had kunnen antwoorden en zij gedwongen was, dit zoo moeilijk en op denzelfden verrukten toon vol te houden gesprek weer op te nemen, liet zij haar handen langs haar zijden vallen, alsof de zwakheid der vrouw op de verrukking der opgetogene de overhand had. --„Maar neen,” zeide zij, „het past mij niet de _Judith_ te zijn, die _Bethanië_ van dien _Holophernus_ zal bevrijden.