Hans, a pesar de sus ruegos, se marchó de improviso de Hamburgo. El hombre a quien todo se lo debíamos no quiso permitir que le pagásemos nuestra deuda, minado por la nostalgia que le producía el recuerdo de su querida Islandia.
Hans had, in weerwil van zijn aanhouden, Hamburg verlaten; de man, wien wij alles te danken hadden, wilde niet toelaten, dat wij onze schuld aan hem afbetaalden. Hij kreeg het heimwee naar IJsland.