-¡Pero qué bien! ¡Y qué bonito escribe! Sí, pues, eso fue muy correcto, liberarlo del compromiso si él así lo quería. Eso fue muy propio de Lucy. ¡Pobre criatura! Con todo el corazón querría poder conseguirle un beneficio... Mire, me llama querida señora Jennings. Es una de las mejores muchachas que existe... Muy bien, le digo. Esa frase está muy bien armada. Sí, sí, por supuesto que iré a verla. ¡Qué atenta, piensa en todo el mundo! Gracias, querida, por mostrármela. Es una de las cartas más bonitas que yo haya visto, y habla muy bien de la inteligencia y los sentimientos de Lucy.
"Aardig gezegd!--wat schrijft ze goed!--ja zeker, dat was best, hem vrij te laten, als hij 't wenschte. Net iets voor Lucy.--Arm kind, ik wou dat ik hem een predikantsplaats _kon_ bezorgen, 'k zou 't graag doen.--"De lieve mevrouw Jennings," zegt ze, zie je wel? Ze is een best meisje, met een hart van goud.--'t Is bepaald mooi. Ze kan 't maar aardig zeggen.--Ja stellig ga ik haar eens gauw opzoeken.--Wat is ze oplettend, ze denkt aan iedereen!--Dank je wel, kind, dat je hem mij hebt laten lezen. 't Is een echt _mooie_ brief, die Lucy's hoofd en hart tot eer strekt."