"Then in spite of my cries, in spite of my resistance--for I began to comprehend that there was a question of something worse than death--the executioner seized me, threw me on the floor, fastened me with his bonds, and suffocated by sobs, almost without sense, invoking God, who did not listen to me, I uttered all at once a frightful cry of pain and shame. A burning fire, a red-hot iron, the iron of the executioner, was imprinted on my shoulder."
„Toen, ondanks mijn hulpgeschrei, ondanks mijn weerstand, want ik begon te begrijpen, dat het voor mij iets ergers dan den dood betrof, greep mij de beul, wierp mij op den grond, kwetste mij door zijn gewelddadigheid en in mijn gesnik gesmoord, bijna bewusteloos en God aanroepende, die mij niet hoorde, slaakte ik eensklaps een vreeselijken kreet van smart en schaamte; een gloeiend ijzer, het ijzer des beuls, was op mijn schouder gedrukt.”