I arose with my arms stretched out before me, attempting painfully to feel my way. I began to run wildly, hurrying through the inextricable maze, still descending, still running through the substance of the earth's thick crust, a struggling denizen of geological 'faults,' crying, shouting, yelling, soon bruised by contact with the jagged rock, falling and rising again bleeding, trying to drink the blood which covered my face, and even waiting for some rock to shatter my skull against.
Ik stond op, stak de armen vooruit en trachtte rond te tasten, hetgeen mij telkens veel pijn veroorzaakte; ik begon te vluchten, liep in den blinde rond door dien verwarden doolhof, daalde aanhoudend, liep door de aardschors gelijk een bewoner der onderaardsche mijngangen, riep, schreeuwde, huilde, kwetste mij spoedig aan de uitstekende rotspunten, viel en stond bebloed weder op, trachtte het bloed te drinken, dat mijn gelaat bevochtigde, en wachtte onophoudelijk dat de eene of andere onvoorziene muur een hinderpaal zou opleveren, waartegen ik mijn hoofd moest verpletteren.