Not that Marianne appeared to distrust the truth of any part of it, for she listened to it all with the most steady and submissive attention, made neither objection nor remark, attempted no vindication of Willoughby, and seemed to shew by her tears that she felt it to be impossible.
Niet dat Marianne in eenig opzicht aan de waarheid van het verhaalde scheen te twijfelen; want Zij hoorde alles aan met stille en onderworpen aandacht, uitte geen tegenwerping, noch eenige opmerking zelfs; trachtte Willoughby niet te rechtvaardigen, en scheen door haar tranen te toonen, hoezeer zij gevoelde, dat dit onmogelijk was.