Elinor, while she waited in silence and immovable gravity, the conclusion of such folly, could not restrain her eyes from being fixed on him with a look that spoke all the contempt it excited.
Terwijl Elinor, zwijgend en onverstoorbaar ernstig, wachtte tot dat dwaze gelach zou ophouden, kon zij niet nalaten, in den blik, dien zij op hem liet rusten, al de minachting aan den dag te leggen, die zij gevoelde.