"Felton," said Milady, with a solemnity full of melancholy, "imagine that your sister, the daughter of your father, speaks to you. While yet young, unfortunately handsome, I was dragged into a snare. I resisted. Ambushes and violences multiplied around me, but I resisted. The religion I serve, the God I adore, were blasphemed because I called upon that religion and that God, but still I resisted. Then outrages were heaped upon me, and as my soul was not subdued they wished to defile my body forever. Finally--"
--„Felton!” sprak milady met een treurige plechtigheid. „Felton! indien uw zuster, de dochter van uw vader, tot u zeide: ‚Nog jong en tot mijn ongeluk tamelijk schoon zijnde, lokte men mij in een valstrik; ik bood tegenstand, men omringde mij met nog meer lagen en gewelddadigheden, ik bleef weerstand bieden; men hoonde den godsdienst, dien ik beleed, den God, dien ik aanbid, omdat ik ter mijner hulp dien God en dat geloof aanriep, ik bleef weerstand bieden; toen overlaadde men mij met beleedigingen, en dewijl men mij mijn ziel niet kon doen verliezen, heeft men voor eeuwig mijn lichaam willen bevlekken.’”