Three hours later, still treading on the colourless grass of the pasture land, we had to work round the Kolla fiord, a longer way but an easier one than across that inlet. We soon entered into a 'pingstaoer' or parish called Ejulberg, from whose steeple twelve o'clock would have struck, if Icelandic churches were rich enough to possess clocks. But they are like the parishioners who have no watches and do without.
Drie uur later moesten wij, steeds over het ontkleurde gras der weide rijdende, den Kollafjoerd omtrekken, welke omweg gemakkelijker en korter was dan eene vaart over die golf; kort daarop kwamen wij in een "pingstaoer," eene plaats met gemeentelijk rechtsgebied, Ejulberg genoemd, welker klok twaalf uur zou geslagen hebben, indien de ijslandsche kerken rijk genoeg waren om een uurwerk te bezitten; maar zij gelijken zeer op hare gemeenteleden, die geene horloges hebben en het er buiten doen.