She was supported into the drawing-room between her daughter and her friend;--and there, shedding tears of joy, though still unable to speak, embraced Elinor again and again, turning from her at intervals to press Colonel Brandon's hand, with a look which spoke at once her gratitude, and her conviction of his sharing with herself in the bliss of the moment.
Zij werd, ondersteund door haar dochter en haren vriend, naar den salon gebracht, waar zij onder tranen van blijdschap, nog steeds niet bij machte te spreken, Elinor meermalen omhelsde, zich nu en dan van haar afwendend om Kolonel Brandon de hand te drukken, met een blik, die zoowel haar dank uitdrukte, als hare overtuiging, dat hij ten volle deelde in de blijdschap van het oogenblik.