When at last she returned to the unconscious Marianne, she found her just awaking, refreshed by so long and sweet a sleep to the extent of her hopes. Elinor's heart was full.
Toen zij eindelijk terugkeerde naar de van niets bewuste Marianne, werd haar zuster juist wakker, verkwikt, zooals zij gehoopt had, door dien langen en rustigen slaap.--Elinor's hart was vol.