Mrs. Ferrars at first reasonably endeavoured to dissuade him from marrying Miss Dashwood, by every argument in her power;--told him, that in Miss Morton he would have a woman of higher rank and larger fortune;--and enforced the assertion, by observing that Miss Morton was the daughter of a nobleman with thirty thousand pounds, while Miss Dashwood was only the daughter of a private gentleman with no more than THREE; but when she found that, though perfectly admitting the truth of her representation, he was by no means inclined to be guided by it, she judged it wisest, from the experience of the past, to submit--and therefore, after such an ungracious delay as she owed to her own dignity, and as served to prevent every suspicion of good-will, she issued her decree of consent to the marriage of Edward and Elinor.
In het begin poogde Mevrouw Ferrars hem door redeneering te bewegen, van het huwelijk met Juffrouw Dashwood af te zien, waarbij zij zich van elk argument bediende, dat zij kon uitdenken. Zij hield hem voor, dat hij in Juffrouw Morton eene vrouw zou bezitten van hoogeren rang en met meer fortuin, en zette haar bewering klem bij, door de opmerking, dat Juffrouw Morton de dochter was van een edelman, en dertig duizend pond bezat; terwijl Juffrouw Dashwood slechts de dochter was van een gewonen grondbezitter, die niet meer dan drieduizend zijn eigendom had kunnen noemen; doch toen zij bespeurde, dat hij, ofschoon volkomen de waarheid harer beweringen erkennend, volstrekt niet gezind bleek, zich door haar oordeel te laten leiden, achtte zij het, door ervaring wijzer geworden, het verstandigst om toe te geven,--en dus gaf zij, na de zaak zoo onaangenaam lang te hebben verschoven, als zij vond, dat hare waardigheid eischte, en als noodig was om elke gedachte aan eenige welgezindheid van haar kant uit te sluiten, hare toestemming tot het huwelijk van Edward en Elinor.