The two young men bowed and separated, Aramis ascending the street which led to the Luxembourg, while d’Artagnan, perceiving the appointed hour was approaching, took the road to the Carmes-Deschaux, saying to himself, "Decidedly I can’t draw back; but at least, if I am killed, I shall be killed by a Musketeer."
Beide jongelingen groetten elkander, en Aramis verwijderde zich langs de straat, die naar het Luxembourg leidde, terwijl d’Artagnan, bemerkende dat het te laat werd, den weg naar de Barrevoeter-Karmelieten inslaande, bij zich zelven sprak: „Het is stellig, daar kom ik niet van terug; maar indien ik sterf, zal ten minste een musketier mij den dood hebben gegeven.”