D’Artagnan listened to him with exemplary complaisance, and when he had finished said, "And Madame Bonacieux, do you know who carried her off?--For I do not forget that I owe to that unpleasant circumstance the good fortune of having made your acquaintance."
D’Artagnan luisterde naar hem met een voorbeeldige welwillendheid; vervolgens, toen hij gedaan had: „En mejuffrouw Bonacieux,” zeide hij eindelijk, „weet gij, wie haar ontvoerd heeft? want ik vergeet niet, dat het tengevolge dezer noodlottige omstandigheid was, dat ik het genoegen uwer kennismaking heb gehad.”