Mrs. Dashwood, whose eyes, as she answered the servant's inquiry, had intuitively taken the same direction, was shocked to perceive by Elinor's countenance how much she really suffered, and a moment afterwards, alike distressed by Marianne's situation, knew not on which child to bestow her principal attention.
Mevrouw Dashwood, wier blik, terwijl zij de vraag van den knecht beantwoordde, instinctmatig dezelfde richting volgde, ontstelde, toen zij aan Elinor's gelaat zag, hoe diep deze was getroffen, en een oogenblik later wist zij, evenzeer verontrust door Marianne's toestand, waarlijk niet, wie van hare kinderen het meest hare hulp behoefde.