It was Passepartout's fault. Abandoning his position, clearing the footlights without the aid of his wings, and, clambering up to the right-hand gallery, he fell at the feet of one of the spectators, crying, "Ah, my master! my master!"
Het was Passepartout, die zijn post verlaten had; hij klom zonder behulp van zijn vleugels, over de omheining, kwam in de rechter galerij en wierp zich voor de voeten van een der toeschouwers, met den uitroep: "O, mijn meester! mijn meester!"