Wrapped in this sweet idea, d’Artagnan waited half an hour without the least impatience, his eyes fixed upon that charming little abode of which he could perceive a part of the ceiling with its gilded moldings, attesting the elegance of the rest of the apartment.
Door die zoete gedachte gestreeld, wachtte d’Artagnan een half uur zonder het minste ongeduld, de oogen op dat klein bevallig verblijf gevestigd houdende, van hetwelk hij een gedeelte van de met verguld beeldwerk versierde zoldering kon zien, die de pracht van het overige der kamer deed vermoeden.