Elinor would not contend, and only replied, "Whoever may have been so detestably your enemy, let them be cheated of their malignant triumph, my dear sister, by seeing how nobly the consciousness of your own innocence and good intentions supports your spirits. It is a reasonable and laudable pride which resists such malevolence."
Elinor wilde niet met haar redetwisten, en antwoordde alleen: "Wie je dan ook zoo verfoeilijk vijandig gezind mochten zijn, beroof hen van hun kwaadaardige zegepraal, mijn lieve zuster, door te toonen, hoe fier de bewustheid van eigen onschuld en goede bedoelingen je het hoofd omhoog doet heffen. 't Is een gegronde en prijzenswaardige trots, die dergelijke kwaadwilligheid weet te weerstaan."