By 8:30 we were back on board the Nautilus. There I fell to thinking about the incidents that marked our excursion over the Mannar oysterbank. Two impressions inevitably stood out. One concerned Captain Nemo's matchless bravery, the other his devotion to a human being, a representative of that race from which he had fled beneath the seas. In spite of everything, this strange man hadn't yet succeeded in completely stifling his heart.
Om half negen waren wij weder op den Nautilus; daar overdacht ik de bijzonderheden van onzen tocht naar de oesterbank van Manaar; twee opmerkingen kwamen mij als vanzelf voor den geest; ik dacht vooreerst aan de onvergelijkelijke stoutmoedigheid van kapitein Nemo, en ten anderen aan zijn opoffering voor een menschelijk wezen, een der schepsels, wier geslacht hij, door altijd op zee te blijven, vermeed. Hoe het ook zij, die vreemdsoortige man was er nog niet in geslaagd zijn hart geheel te verstalen.