“Our case, sir,” said he, “is too long to tell you while our murderers are so near us; but, in short, sir, I was commander of that ship—my men have mutinied against me; they have been hardly prevailed on not to murder me, and, at last, have set me on shore in this desolate place, with these two men with me—one my mate, the other a passenger—where we expected to perish, believing the place to be uninhabited, and know not yet what to think of it.”
"Ons geval," zeide hij, "is te lang om u te verhalen, mijnheer, terwijl onze moordenaars zoo nabij zijn; doch in korte woorden, ik was kapitein op gindsch schip; mijn volk is aan het muiten geslagen; zij zijn met moeite overgehaald om mijn leven te sparen, en hebben mij eindelijk op dit woeste eiland aan land gezet, met deze twee lieden, mijn stuurman is de eene, en de andere is een passagier, waar wij den dood verwachtten, daar wij niet wisten, dat het eiland bewoond was, en nog niet weten wat er van te denken." "Waar zijn die schelmen, uwe vijanden?" vroeg ik.