The star of day, pale but nevertheless still splendid, was setting in the horizon, glorifying at once the heavens and the sea with bands of fire, and casting upon the towers and the old houses of the city a last ray of gold which made the windows sparkle like the reflection of a conflagration.
De bleeke, maar nochtans schitterende ster ging in het westen onder, tevens de zee en den hemel in purper hullende en als met strepen vuurs bedekkende, die op de torens en oude huizen der stad een laatsten gouden straal wierpen en de glasruiten deden glinsteren als de weerschijn van een brand.