"Ah, PARDIEU! My dear dame," said d’Artagnan, springing from his horse, and throwing the bridle to Planchet, "you restore me to life; where is this dear Aramis? Let me embrace him, I am in a hurry to see him again."
--„Ha, _pardieu_! mijn lieve juffrouw!” zeide d’Artagnan, van zijn paard springende en den toom Planchet op den arm werpende, „gij geeft mij het leven weder; waar is hij, die waarde Aramis, dat ik hem omhelze, want ik beken, dat ik met ongeduld verlang hem te zien?”