Their party was now farther reduced; for Mr. Palmer, though very unwilling to go as well from real humanity and good-nature, as from a dislike of appearing to be frightened away by his wife, was persuaded at last by Colonel Brandon to perform his promise of following her; and while he was preparing to go, Colonel Brandon himself, with a much greater exertion, began to talk of going likewise.--Here, however, the kindness of Mrs. Jennings interposed most acceptably; for to send the Colonel away while his love was in so much uneasiness on her sister's account, would be to deprive them both, she thought, of every comfort; and therefore telling him at once that his stay at Cleveland was necessary to herself, that she should want him to play at piquet of an evening, while Miss Dashwood was above with her sister, &c. she urged him so strongly to remain, that he, who was gratifying the first wish of his own heart by a compliance, could not long even affect to demur; especially as Mrs. Jennings's entreaty was warmly seconded by Mr. Palmer, who seemed to feel a relief to himself, in leaving behind him a person so well able to assist or advise Miss Dashwood in any emergence.
Hun gezelschap werd thans nog kleiner; want de Heer Palmer liet zich, hoewel hij weinig lust had om te gaan, en dat zoowel uit ware menschelijkheid en goedhartigheid, als uit ongeneigdheid, den schijn op zich te laden van door zijn vrouw's angst te zijn aangestoken, ten slotte door Kolonel Brandon overreden, zijn belofte van haar te zullen volgen gestand te doen, en terwijl hij zich gereedmaakte voor de reis, begon Kolonel Brandon, wien dit heel wat meer inspanning kostte, ervan te praten, ook te willen vertrekken. Hier kwam Mevrouw Jennings' goedigheid hun allen buitengewoon te pas; want om den Kolonel nu weg te zenden, terwijl zijn lieve vriendin zoo bezorgd was over hare zuster, zou hen allebei, dacht zij, van allen troost berooven; dus vertelde zij hem maar dadelijk, dat zij zelve hem hier te Cleveland volstrekt noodig had; dat hij 's avonds haar partijtje piquet met haar moest spelen, als Elinor boven bleef bij haar zuster, en zoo meer; en zoo dringend verzocht zij hem te blijven, dat hij, die zijn eigen liefsten hartewensch vervulde, wanneer hij toegaf, zich zelfs in schijn niet lang tegen haar verlangen kon verzetten; temeer daar Mevrouw Jennings' verzoek ijverig werd ondersteund door den Heer Palmer, die verlichting scheen te vinden in het besef, dat hij iemand achterliet, zoo uitnemend geschikt om Juffrouw Dashwood in geval van nood met raad en daad bij te staan.