Mrs. Dashwood, however, conforming, as she trusted, to the wishes of that daughter, by whom she then meant in the warmth of her heart to be guided in every thing, met with a look of forced complacency, gave him her hand, and wished him joy.
Mevrouw Dashwood echter, zich voegend, naar zij geloofde, naar den wensch van hare dochter, door wie zij zich, in hare verteederde gezindheid, in alles wilde laten leiden, begroette hem met een ietwat gedwongen minzaamheid, gaf hem de hand en wenschte hem geluk.