Colonel Brandon, unfortunately for himself, had no such encouragement to think only of Marianne, and in conversing with Elinor he found the greatest consolation for the indifference of her sister.
Kolonel Brandon had, jammer genoeg voor hem, geen dergelijke aanmoediging ontvangen om aan Marianne al zijn gedachten te wijden, en in zijn gesprekken met Elinor vond hij den grootsten troost over de volkomen onverschilligheid van haar zuster.