Again, I considered also that I could by no means tell for certain where I had trod, and where I had not; and that if, at last, this was only the print of my own foot, I had played the part of those fools who try to make stories of spectres and apparitions, and then are frightened at them more than anybody.
Ik bedacht, dat ik geenszins zeker was, welken weg ik gegaan was, en dat als het zoo was, ik even zot was geweest, als die dwazen, die hun eigen schaduw voor een spook of geest aanzien en daarvoor vreezen.