As I expected, my officer was there. I went up to him as he was singing a love ditty and looking tenderly at a lady, and interrupted him exactly in the middle of the second couplet. ’Monsieur,’ said I, ’does it still displease you that I should frequent a certain house of La Rue Payenne?
Mijn officier was er werkelijk; ik naderde hem op het oogenblik dat hij een minnelied zong, terwijl hij teederlijk een vrouw toelonkte; ik sprak hem aan te midden van het tweede couplet. „‚Mijnheer!’ zeide ik hem, ‚mishaagt het u steeds, dat ik in zeker huis in de straat Payenne ga en wilt gij mij nog rottingolie geven, indien ik er toe overga u ongehoorzaam te zijn?’