His first opinion was, that the savages in the boat never could live out the storm which blew that night they went off, but must of necessity be drowned, or driven south to those other shores, where they were as sure to be devoured as they were to be drowned if they were cast away; but, as to what they would do if they came safe on shore, he said he knew not; but it was his opinion that they were so dreadfully frightened with the manner of their being attacked, the noise, and the fire, that he believed they would tell the people they were all killed by thunder and lightning, not by the hand of man; and that the two which appeared—viz. Friday and I—were two heavenly spirits, or furies, come down to destroy them, and not men with weapons.
Zijne eerste meening was, dat de wilden nimmer den storm zouden hebben kunnen doorstaan, die des avonds, nadat zij vertrokken waren, was opgestoken, maar dat zij noodwendig verdronken of zuidwaarts verder op de kust moesten geslagen zijn, en dan zouden zij even zeker geslagt worden. Maar wat zij doen zouden als zij behouden aan hunne kust kwamen, wist hij niet, maar hij was van meening, dat de wijze waarop zij overvallen waren geworden, dat de schoten en het vuur hun zooveel schrik zouden aangejaagd hebben, dat zij hunnen landslieden zouden zeggen, dat zij door donder en bliksem en niet door menschenhanden gedood waren; en dat de twee, die zij gezien hadden (namelijk Vrijdag en ik) geen gewapende menschen, maar twee hemelsche of helsche geesten waren, gekomen om hen te verdelgen.