The openness and heartiness of her manner more than atoned for that want of recollection and elegance which made her often deficient in the forms of politeness; her kindness, recommended by so pretty a face, was engaging; her folly, though evident was not disgusting, because it was not conceited; and Elinor could have forgiven every thing but her laugh.
Haar oprechte hartelijkheid vergoedde ruimschoots de onnadenkendheid en het gebrek aan tact, die haar dikwijls deden te kort schieten in uiterlijke beleefdheid; haar vriendelijkheid, nog te bekoorlijker door haar lief gezichtje, nam voor haar in; haar dwaasheid, hoezeer ook in het oog vallend, was niet afstootend, daar zij niet gepaard ging met inbeelding; en Elinor had haar alles kunnen vergeven, behalve haar gelach.