Now, one evening when d’Artagnan, who was in the trenches, was not able to accompany them, Athos, Porthos, and Aramis, mounted on their battle steeds, enveloped in their war cloaks, with their hands upon their pistol butts, were returning from a drinking place called the Red Dovecot, which Athos had discovered two days before upon the route to Jarrie, following the road which led to the camp and quite on their guard, as we have stated, for fear of an ambuscade, when, about a quarter of a league from the village of Boisnau, they fancied they heard the sound of horses approaching them.
Op zekeren avond, dat d’Artagnan, die de wacht bij de loopgraven had, hen niet had kunnen vergezellen, kwamen Athos, Porthos en Aramis, op hun strijdpaarden gezeten en in hun krijgsmantels gewikkeld, een hand op den knop van hun pistool latende rusten, van een herberg terug, die Athos een paar dagen te voren had ontdekt op den weg van _la Jarrie_ en die _de Roode Duiventoren_ heette. Zij volgden den weg naar het legerkamp, zooals wij zeiden, met behoedzaamheid voortrijdende, uit vrees in een hinderlaag te vallen, toen zij op ongeveer een kwartieruurs afstands van het dorp _Boisneau_ paardengetrappel hoorden, dat hen naderde.