The host served out to us a soup made of lichen and by no means unpleasant, then an immense piece of dried fish floating in butter rancid with twenty years' keeping, and, therefore, according to Icelandic gastronomy, much preferable to fresh butter.
De gastheer bediende ons van eene niet onsmakelijke korstmossoep, vervolgens van eene verbazende portie gedroogde visch, zwemmende in sedert twintig jaar verzuurde boter, die bij gevolg verre te verkiezen was boven versche, volgens de op IJsland heerschende denkbeelden over de kookkunst.