Porthos, seeing this, retwisted his mustache, elongated his imperial a second time, and began to make signals to a beautiful lady who was near the choir, and who not only was a beautiful lady, but still further, no doubt, a great lady--for she had behind her a Negro boy who had brought the cushion on which she knelt, and a female servant who held the emblazoned bag in which was placed the book from which she read the Mass.
Porthos, dit ziende, streek opnieuw zijn knevel op, streek opnieuw zijn snorbaard neer en lonkte opnieuw een schoone dame toe, die dicht nabij het koor zat en die niet alleen een schoone dame, maar daarenboven een voorname dame was; want achter haar stond een kleine neger, die het kussen had gebracht, waarop zij neerknielde, terwijl een kamenier een met een geslachtswapen geborduurden zak droeg, waarin het gebedenboek was geweest, waarin zij las.