Her hands clutched her armchair; she ground her teeth inwardly; her eyes followed the motion of the door as it closed behind Lord de Winter and Felton, and the moment she was alone a fresh fit of despair seized her.
Haar handen sloten zich krampachtig om de leuning van haar stoel; dof knarsetandende volgde zij met haar oogen de beweging der deur, welke zich achter de Winter en Felton sloot, en toen zij alleen was, overviel haar een nieuwe, nog geweldiger wanhoop.