Immediately, he who had spoken to me approached the door of the pavilion, opened it with a key he had in his hand, closed the door and disappeared, while at the same time the other two men ascended the ladder. The little old man remained at the coach door; the coachman took care of his horses, the lackey held the saddlehorses.
De drie mannen hadden in stilte de koets doen naderen; zij lieten er een klein, dik, kort, grijs mannetje uit komen, die op een belachelijke wijze in een donkerkleurig gewaad was gekleed; deze klom behoedzaam de ladder op, zag gluipend de kamer in, klom weder stil af en mompelde half luid: ‚Zij is het!’