In the evening, when they were all three together, Marianne began voluntarily to speak of him again;--but that it was not without an effort, the restless, unquiet thoughtfulness in which she had been for some time previously sitting--her rising colour, as she spoke,--and her unsteady voice, plainly shewed.
Toen zij des avonds bij elkaar zaten, begon Marianne uit eigen beweging weer over hem te spreken; doch dat dit niet zonder moeite geschiedde, bewees het rustelooze, weinig kalme van de houding, waarin zij eenigen tijd van te voren had zitten nadenken, zoowel als de blos, die hare wangen kleurde, toen zij begon te spreken, en de onvaste klank harer stem.