At these words Ned Land stood up quickly. Nearly strangled, the steward staggered out at a signal from his superior; but such was the commander's authority aboard his vessel, not one gesture gave away the resentment that this man must have felt toward the Canadian.
Bij die woorden stond Ned Lang plotseling op; de bijna geworgde hofmeester ging met wankelende schreden de deur uit, toen zijn meester dit met een wenk beval; en zóo groot was de invloed van den kapitein op zijne onderhoorigen, dat geen enkele trek op het gelaat van den hofmeester de wraak aanduidde, welke die man tegen den harpoenier moest koesteren.