Sir Francis Cromarty had observed the oddity of his travelling companion--although the only opportunity he had for studying him had been while he was dealing the cards, and between two rubbers--and questioned himself whether a human heart really beat beneath this cold exterior, and whether Phileas Fogg had any sense of the beauties of nature.
De heer Francis Cromarty had de zonderlingheid van zijn reisgezel zeer goed opgemerkt, al had hij hem slechts kunnen bestudeeren met de whistkaarten in de hand. Hij had dus recht te vragen of er een menschelijk hart klopte onder dit koude omhulsel, of Phileas Fogg een gemoed had, vatbaar voor de schoonheden en voor zedelijke natuur.