When this had agitated my thoughts for two hours or more, with such violence that it set my very blood into a ferment, and my pulse beat as if I had been in a fever, merely with the extraordinary fervour of my mind about it, Nature—as if I had been fatigued and exhausted with the very thoughts of it—threw me into a sound sleep.
Nadat mij dit twee uren of langer het hoofd zoo op hol had gebragt, dat mijn bloed kookte en mijn pols klopte alsof ik de koorts had, alleen door de drift mijner denkbeelden, deed de natuur, daar ik door het woelen dezer gedachten zeer uitgeput was, mij in een diepen slaap vallen.