The past, the present, the future, Willoughby's visit, Marianne's safety, and her mother's expected arrival, threw her altogether into an agitation of spirits which kept off every indication of fatigue, and made her only fearful of betraying herself to her sister. Short was the time, however, in which that fear could affect her, for within half an hour after Willoughby's leaving the house, she was again called down stairs by the sound of another carriage.--Eager to save her mother from every unnecessary moment's horrible suspense, she ran immediately into the hall, and reached the outward door just in time to receive and support her as she entered it.
Het verleden, het tegenwoordige, de toekomst,--Willoughby's bezoek, Marianne's redding, en haar moeder's verwachte komst,--alles tezamen maakte haar te rusteloos en gejaagd om een spoor van vermoeidheid te gevoelen, en zij was alleen maar bang, dat zij zich tegenover Marianne zou verraden.--Er werd haar echter weinig tijd gelaten voor het koesteren van die vrees; want nog geen half uur na Willoughby's vertrek deed het geluid van een ander rijtuig haar opnieuw naar beneden snellen. Vol verlangen om hare moeder elk onnoodig oogenblik van folterende onzekerheid te besparen, liep zij haastig naar de vestibule, en was juist bij tijds aan de voordeur, om haar moeder te ontvangen en te steunen, toen zij binnentrad.