So far was she, at the same time, from any backwardness to give Elinor that credit which Edward WOULD give her, that she spoke of her friendship for them both with the most grateful warmth, was ready to own all their obligation to her, and openly declared that no exertion for their good on Miss Dashwood's part, either present or future, would ever surprise her, for she believed her capable of doing any thing in the world for those she really valued.
Zoo weinig schroomvallig betoonde zij zich daarbij in het openlijk de eer geven aan Elinor van 't geen Edward bleef toeschrijven aan háár invloed, dat zij met dankbare hartelijkheid sprak van hare vriendschap voor hen beiden; gereed was te erkennen, dat zij aan háár alles waren verplicht, en openlijk verklaarde, dat gééne poging tot bevordering van hun geluk, van Juffrouw Dashwood's kant, haar ooit zou verwonderen, 't zij nu of later; want zij was vast overtuigd, dat zij in staat was het onmogelijke te doen voor iemand, dien zij oprecht waardeerde.