When he compared the public crimes of this minister--startling crimes, European crimes, if so we may say--with the private and unknown crimes with which Milady had charged him, Felton found that the more culpable of the two men which formed the character of Buckingham was the one of whom the public knew not the life.
Toen hij de openlijke misdrijven van dien minister, schitterende Europeesche misdrijven indien men zich dus kan uitdrukken, met de onbekende en bijzondere misdaden vergeleek, waarmede milady hem had bezwaard, vond Felton, dat de misdadigste der twee personen, die in Buckingham vereenigd waren, diegene moest zijn, wiens handelingen niet publiek waren.