The cold insolence of Mrs. Ferrars's general behaviour to her sister, seemed, to her, to foretell such difficulties and distresses to Elinor, as her own wounded heart taught her to think of with horror; and urged by a strong impulse of affectionate sensibility, she moved after a moment, to her sister's chair, and putting one arm round her neck, and one cheek close to hers, said in a low, but eager, voice, "Dear, dear Elinor, don't mind them.
De beleedigende koelheid van Mevrouw Ferrars' houding tegenover haar zuster deed haar voor Elinor moeilijkheden en verdrietelijkheden voorzien, waarvoor haar eigen diepgewond gemoed wel angstig moest terugdeinzen, en in een opwelling van innig meegevoel, ging zij een oogenblik later naar haar zuster en zei zacht en snel, terwijl zij haar arm om Elinor's hals sloeg, met de wang tegen de hare: "Lieve beste Elinor, trek het je maar niet aan.