He made a sign to me that the salt was not good to eat; and putting a little into his own mouth, he seemed to nauseate it, and would spit and sputter at it, washing his mouth with fresh water after it: on the other hand, I took some meat into my mouth without salt, and I pretended to spit and sputter for want of salt, as much as he had done at the salt; but it would not do; he would never care for salt with meat or in his broth; at least, not for a great while, and then but a very little.
Vervolgens kookte ik er een stuk van tot soep, en na er wat van gegeten te hebben, gaf ik er Vrijdag ook wat van, dien het zeer goed scheen te smaken, doch wat hem het meest verwonderde, was dat hij er mij zout bij zag eten. Hij gaf mij door teekens te kennen, dat zout niet goed om te eten was; hij stak een weinig in den mond, en hield zich alsof hij er van walgde en zou gaan braken, waarna hij met water zijn mond uitwiesch; daarentegen nam ik een stuk vleesch zonder zout, en hield mij alsof ik van het gebrek aan zout walgde, maar het baatte niets, nimmer wilde hij zout bij zijne spijs voegen.