Porthos began to hope that the thing would take place at the present sitting, and in that same locality; but the procurator would listen to nothing, he would be taken to his room, and was not satisfied till he was close to his chest, upon the edge of which, for still greater precaution, he placed his feet.
Porthos hoopte, dat zulks onmiddellijk en in de kamer, waar men zich bevond, zou plaats hebben; maar hiernaar had de procureur geen ooren; hij moest in zijn vertrek worden teruggerold en hij bleef zoolang schreeuwen, totdat hij voor zijn kast zat, op de kanten van welke hij uit meer voorzorg de voeten zette.