He was not long in making his toilet. He examined himself to see if advantage had been taken of his sleep, and having found his diamond ring on his finger, his purse in his pocket, and his pistols in his belt, he rose, paid for his bottle, and went out to try if he could have any better luck in his search after his lackey than he had had the night before. The first thing he perceived through the damp gray mist was honest Planchet, who, with the two horses in hand, awaited him at the door of a little blind cabaret, before which d’Artagnan had passed without even a suspicion of its existence.
Hij had niet veel tijd noodig om zich te kleeden; hij onderzocht, of men van zijn slaap geen gebruik had gemaakt om hem te bestelen; maar zijn diamant aan zijn vinger, zijn beurs in den zak en zijn pistolen in den gordelriem vindende, stond hij op, betaalde zijn flesch en ging naar buiten, om te zien of hij in het terugvinden van zijn knecht des morgens niet gelukkiger zou zijn dan des nachts; en waarlijk, het eerste wat hij door den dikken grijzen nevel bespeurde, was de eerlijke Planchet, die, met beide paarden aan de hand, hem aan de deur van een onaanzienlijke kroeg wachtte, welke, zonder haar aanwezigheid te vermoeden, d’Artagnan was voorbijgegaan.