And now I began to think sedately; and, upon debate with myself, I concluded that this island (which was so exceedingly pleasant, fruitful, and no farther from the mainland than as I had seen) was not so entirely abandoned as I might imagine; that although there were no stated inhabitants who lived on the spot, yet that there might sometimes come boats off from the shore, who, either with design, or perhaps never but when they were driven by cross winds, might come to this place; that I had lived there fifteen years now and had not met with the least shadow or figure of any people yet; and that, if at any time they should be driven here, it was probable they went away again as soon as ever they could, seeing they had never thought fit to fix here upon any occasion; that the most I could suggest any danger from was from any casual accidental landing of straggling people from the main, who, as it was likely, if they were driven hither, were here against their wills, so they made no stay here, but went off again with all possible speed; seldom staying one night on shore, lest they should not have the help of the tides and daylight back again; and that, therefore, I had nothing to do but to consider of some safe retreat, in case I should see any savages land upon the spot.
En nu begon ik bedaard na te denken, en na veel redekavelens met mij zelven, kwam ik tot het besluit, dat dit eiland, hetwelk zoo uiterst aangenaam, vruchtbaar, en gelijk ik gezien had, niet ver van het vaste land af was, niet zoo geheel verlaten was, als ik mij wel verbeeld had; dat schoon het geene vaste bewoners bezat, er echter somtijds booten van den vasten wal konden komen, hetzij opzettelijk, hetzij door tegenwinden daarheen gedreven; dat ik er nu vijftien jaren lang geweest was, zonder schijn of schaduw van eenig menschelijk wezen te zien, en dat zoo er ten eeniger tijd, deze gekomen waren, zij waarschijnlijk zoo spoedig zij konden weder vertrokken waren, aangezien zij tot hiertoe nimmer zich hier hadden gevestigd; dat het eenigste gevaar voor mij te wachten was uit het toevallig hier landen van eenig volk van het vaste land. Als deze echter hierheen geslagen werden, was dit tegen hunnen wil, en dus zouden zij dan wel zoo spoedig zij konden weder vertrekken, en zelden een nacht overblijven, ten ware om het getij en het daglicht te hebben; en dus behoefde ik alleen op eene veilige schuilplaats bedacht te zijn, in geval eenige wilden mogten landen.