Had I died,--in what peculiar misery should I have left you, my nurse, my friend, my sister!--You, who had seen all the fretful selfishness of my latter days; who had known all the murmurings of my heart!--How should I have lived in YOUR remembrance!--My mother too!
Was ik gestorven, hoe diep verslagen zou ik je dan hebben achtergelaten, mijn trouwe verpleegster, vriendin en zuster! die al de verdrietige zelfzuchtigheid van mijn laatste levensdagen hadt gekend, voor wie het verzet in mijn hart niet was verborgen gebleven!--Hoe zou ik geleefd hebben in je herinnering!--En moeder!