D’Artagnan looked at the two women, one after the other, and was forced to acknowledge that in his opinion Dame Nature had made a mistake in their formation. To the great lady she had given a heart vile and venal; to the SOUBRETTE she had given the heart of a duchess. At ten o’clock Milady began to appear restless.
D’Artagnan beschouwde beurtelings die twee vrouwen, en hij was gedwongen zich zelven te bekennen, dat de natuur, haar vormende, zich bedrogen had: aan de voorname dame had zij een lage, valsche ziel gegeven; aan de kamenier daarentegen een beminnend en trouw hart geschonken.