I cannot explain, by any possible energy of words, what a strange longing I felt in my soul upon this sight, breaking out sometimes thus: “Oh that there had been but one or two, nay, or but one soul saved out of this ship, to have escaped to me, that I might but have had one companion, one fellow-creature, to have spoken to me and to have conversed with!”
Het is mij volstrekt onmogelijk met woorden uit te drukken, welk een vurig verlangen mijne ziel verteerde bij het zien van het wrak, en hoe dikwijls ik uitriep: "O, waren er slechts twee, slechts ééne ziel gered, die mij gevonden had, zoo dat ik een makker, een natuurgenoot had, tot wien ik spreken en met wien ik omgaan kon!"