Porthos knocked with his hand. A tall, pale clerk, his face shaded by a forest of virgin hair, opened the door, and bowed with the air of a man forced at once to respect in another lofty stature, which indicated strength, the military dress, which indicated rank, and a ruddy countenance, which indicated familiarity with good living.
Porthos klopte aan een voordeur, laag en met ijzeren spijkers beslagen, zooals de groote deur van het _grand Châtelet_;[10] een groote, bleeke klerk, met een bos ongekamde haren op het hoofd, kwam de deur openen en groette als iemand, die gedwongen is een anderen te eerbiedigen, zoowel uit hoofde der groote gestalte, die kracht aanduidt, het krijgsgewaad, dat den staat doet kennen, als der blozende kleur, die de gewoonte van een goed leven te leiden aanduidt.