"Indeed," said the cardinal, "whatever repugnance I may have to directing my mind to such a treason, your Majesty compels me to think of it. Madame de Lannoy, whom, according to your Majesty’s command, I have frequently interrogated, told me this morning that the night before last her Majesty sat up very late, that this morning she wept much, and that she was writing all day."
--„Inderdaad,” zeide de kardinaal, „welken weerzin ik ook heb mijn geest op een dergelijk verraad te vestigen, maakt Uwe Majesteit er mij echter opmerkzaam op: Mevrouw de Lannoy, die ik, ingevolge het bevel Uwer Majesteit, meermalen heb ondervraagd, heeft mij heden morgen gezegd, dat den nacht voor dezen Hare Majesteit zeer laat was opgebleven; dat zij dezen morgen veel geweend en den geheelen dag geschreven had.”