The unfortunate woman was exhausted, not by fatigue, but by terror, and when d’Artagnan placed his hand upon her shoulder, she sank upon one knee, crying in a choking voice, "Kill me, if you please, you shall know nothing!"
De ongelukkige was uitgeput, niet door vermoeidheid, maar door angst en toen d’Artagnan zijn hand op haar schouder legde, viel zij op de knieën en riep met gesmoorde stem: „Breng mij om het leven, zoo gij wilt, maar gij zult niets weten!”