While Porthos and Mousqueton were breakfasting, with the appetites of convalescents and with that brotherly cordiality which unites men in misfortune, d’Artagnan related how Aramis, being wounded, was obliged to stop at Crevecoeur, how he had left Athos fighting at Amiens with four men who accused him of being a coiner, and how he, d’Artagnan, had been forced to run the Comtes de Wardes through the body in order to reach England.
Terwijl Porthos en Mousqueton, met een honger van pas herstelden en met die broederlijke eensgezindheid, welke de menschen in de ramp tot elkander brengt, ontbeten, verhaalde d’Artagnan, hoe Aramis, gewond zijnde, genoodzaakt was geweest te _Crèvecoeur_ te blijven; hoe hij Athos te _Amiëns_ had gelaten, zich verdedigende tegen vier mannen, die hem beschuldigden een valsche munter te zijn en hoe hij, d’Artagnan, genoodzaakt was geweest over den buik van den graaf de Wardes te stappen om in _Engeland_ te komen.