He was, we repeat, handsome, young, and bold; he spoke of love like a man who did love and was anxious to be loved in return. There was certainly enough in all this to turn a head only twenty-three years old, and Mme. Bonacieux had just attained that happy period of life.
Hij was, wij herhalen het, schoon, jong, avontuurlijk; hij sprak over liefde als iemand, die bemint en naar liefde smacht; er was dus in hem meer dan genoeg, om een drie-en-twintig-jarig hoofd op hol te brengen, en juffrouw Bonacieux was juist in dat gelukkig tijdperk des levens getreden.