Elinor, pleased to have her governed for a moment by such a motive, though believing it hardly possible that she could sit out the dinner, said no more; and adjusting her dress for her as well as she could, while Marianne still remained on the bed, was ready to assist her into the dining room as soon as they were summoned to it.
Elinor, blijde dat zij zich een oogenblik door zulk een beweegreden liet leiden, al geloofde zij niet dat zij tot het einde toe aan tafel zou kunnen blijven, zei maar niets meer, hielp haar kleeding zoo goed zij kon in orde brengen, terwijl Marianne te bed lag, en stond gereed om haar naar de eetkamer te brengen, zoodra zij aan tafel werden geroepen.