One would have thought I should have dreamed of it, but I did not, nor of anything relating to it, but I dreamed that as I was going out in the morning as usual from my castle, I saw upon the shore two canoes and eleven savages coming to land, and that they brought with them another savage whom they were going to kill in order to eat him; when, on a sudden, the savage that they were going to kill jumped away, and ran for his life; and I thought in my sleep that he came running into my little thick grove before my fortification, to hide himself; and that I seeing him alone, and not perceiving that the others sought him that way, showed myself to him, and smiling upon him, encouraged him: that he kneeled down to me, seeming to pray me to assist him; upon which I showed him my ladder, made him go up, and carried him into my cave, and he became my servant; and that as soon as I had got this man, I said to myself, “Now I may certainly venture to the mainland, for this fellow will serve me as a pilot, and will tell me what to do, and whither to go for provisions, and whither not to go for fear of being devoured; what places to venture into, and what to shun.”
Men zou denken, dat ik er van had moeten droomen, maar dat was het geval niet, ook niet van iets wat daarop betrekking had; maar ik droomde, dat ik in den morgen, gelijk gewoonlijk, buiten mijn kasteel ging, en op het strand twee kanoes zag, waaruit elf wilden stapten, en dat zij een anderen wilde medebragten, dien zij wilden dooden om hem op te eten, maar juist toen zij hem wilden slagten, rukte de wilde zich plotseling los, en nam de vlugt. Daarop verbeeldde ik mij, dat hij door het digte bosch voor mijne vesting zwierf om zich daarin te verbergen; en dat ik, ziende dat hij alleen was, en niet bemerkende, dat de anderen hem dien kant uit zochten, mij aan hem vertoonde, met bemoedigende gebaren; dat hij voor mij knielde, en mij om bijstand scheen te smeeken, waarop ik hem mijne ladder wees, hem die deed opstijgen, en hem in mijn kelder bragt, waar hij mijn knecht werd, en zoodra ik dien man verkregen had, zeide ik tot mijzelven: "Nu kan ik mij gerust naar het vaste land wagen; want deze man kan mij tot loods strekken, en zal mij zeggen wat ik doen moet en waar ik lijftogt kan bekomen, en waar ik niet gaan moet om niet verslonden te worden; in welke plaatsen ik mij wagen kan en welke ik ontwijken moet!"