Mrs. Jennings, with a thoroughly good-humoured concern for its cause, admitted the excuse most readily, and Elinor, after seeing her safe off, returned to Marianne, whom she found attempting to rise from the bed, and whom she reached just in time to prevent her from falling on the floor, faint and giddy from a long want of proper rest and food; for it was many days since she had any appetite, and many nights since she had really slept; and now, when her mind was no longer supported by the fever of suspense, the consequence of all this was felt in an aching head, a weakened stomach, and a general nervous faintness.
Mevrouw Jennings nam het excuus, terwijl zij over de reden ervoor haar goedhartige spijt betuigde, gereedelijk aan, en Elinor keerde, na haar veilig te hebben zien wegrijden, terug naar Marianne, die juist van het bed trachtte op te staan, en die zij gelukkig nog bijtijds kon beletten neer te vallen, zwak en duizelig als zij was, door langdurig gemis van rust en behoorlijke voeding; want zij had dagen achtereen bijna niet gegeten, en in geen nachten een rustigen slaap gekend; en thans, nu zij niet langer werd opgehouden door de koorstachtige spanning der onzekerheid, deden de gevolgen zich gevoelen door hoofdpijn, een verzwakte maag, en algemeene zenuwslapte.