But that did not altogether press me so much as the possibility that there might be yet some living creature on board, whose life I might not only save, but might, by saving that life, comfort my own to the last degree; and this thought clung so to my heart that I could not be quiet night or day, but I must venture out in my boat on board this wreck; and committing the rest to God’s providence, I thought the impression was so strong upon my mind that it could not be resisted—that it must come from some invisible direction, and that I should be wanting to myself if I did not go.
Dit denkbeeld lag mij zoo aan het hart, dat ik dag noch nacht rust had; maar besloot in mijne boot mij naar het wrak te wagen, en den uitslag aan Gods voorzienigheid over te laten. De indruk, dien dit op mijn geest gemaakt had, was zoo sterk, dat ik meende dien niet te kunnen wederstaan, en begreep, dat eene onzigtbare magt mij daartoe aandreef, en ik mij zelven nadeel meende te doen, als ik dien niet opvolgde.