I tried to fight off this drowsiness. It was impossible. My breathing grew weaker. I felt a mortal chill freeze my dull, nearly paralyzed limbs. Like little domes of lead, my lids fell over my eyes. I couldn't raise them. A morbid sleep, full of hallucinations, seized my whole being. Then the visions disappeared and left me in utter oblivion.
Ik wilde aan den slaap weerstand bieden, doch dit was onmogelijk; mijne ademhaling werd zwakker; ik voelde eene kille huivering door mijn loome en als verlamde ledematen. Mijne oogleden vielen, alsof ze van lood waren, over mijne oogen; ik kon ze niet meer oplichten; een doffe slaap, vol allerlei droombeelden maakte zich van mij meester; toen verdwenen mijne visioenen en ik bleef als dood liggen.