He was thinking by himself, and even seriously racking his brain to find a direction for this single force four times multiplied, with which he did not doubt, as with the lever for which Archimedes sought, they should succeed in moving the world, when someone tapped gently at his door.
Maar hij dacht er aan in vollen ernst, zich de hersens kwellende, ten einde die viervoudige tot één gebrachte kracht een richting te geven, niet twijfelende of hij zou daarmede, zooals met den hefboom, gelijk Archimedes beweerde, de wereld opheffen. Terwijl hij hieraan dacht, werd er zacht aan de deur geklopt.