Elinor's office was a painful one.--She was going to remove what she really believed to be her sister's chief consolation,--to give such particulars of Edward as she feared would ruin him for ever in her good opinion,-and to make Marianne, by a resemblance in their situations, which to HER fancy would seem strong, feel all her own disappointment over again.
Het was een pijnlijke taak voor Elinor. Zij moest haar zuster ontnemen, wat zij werkelijk als Marianne's grootsten troost beschouwde,--moest haar dingen omtrent Edward vertellen, die zij vreesde, dat hem voor altoos haar goede meening zouden doen verliezen, en zij zou Marianne door de gelijkenis van beider omstandigheden, die haar wel treffend moest schijnen, al haar eigen teleurstelling opnieuw doen gevoelen.