"Ah! I wish I had never seen you!" cried d’Artagnan, with that ingenuous roughness which women often prefer to the affectations of politeness, because it betrays the depths of the thought and proves that feeling prevails over reason.
„O! ik had u liever nooit gezien!” riep d’Artagnan met die eenvoudige heftigheid uit, welke de vrouwen gewoonlijk boven een gemaakte wellevendheid verkiezen, omdat zij de inwendige gedachte bloot legt en ten bewijs strekt, dat het gevoel het verstand beheerscht.