Nevertheless, when he waited at the dinner given by his master, and saw him take out a handful of gold to pay for it, he believed his fortune made, and returned thanks to heaven for having thrown him into the service of such a Croesus.
Terwijl hij intusschen aan tafel bediende en zijn meester een handvol goud uit den zak zag halen, om te betalen, waande hij zijn fortuin gemaakt en dankte hij den hemel, in de handen van zulk een Cresus gevallen te zijn; hij bleef in dat denkbeeld tot na den afloop van het feestmaal, door welks overblijfselen hij zich van een lange vasten herstelde.