Louis XIII stopped, terrified at what he was about to say, while Richelieu, stretching out his neck, waited uselessly for the word which had died on the lips of the king.
Lodewijk XIII bleef eensklaps het stilzwijgen bewaren, verschrikt over hetgeen hij wilde zeggen, terwijl Richelieu, met vooruitstekenden hals, vruchteloos het woord wachtte, dat hem op de lippen zweefde.