Milady, who had arisen, threw herself quickly into the armchair, her head thrown back, her beautiful hair unbound and disheveled, her bosom half bare beneath her crumpled lace, one hand on her heart, and the other hanging down.
Milady, die overeind stond, wierp zich haastig in haar leuningstoel, haar hoofd achterover latende hangen, van hetwelk haar fraai hoofdhaar los en verward neergolfde; haar borst was half bloot onder de verkreukte kanten; de eene hand hield zij op haar hart, de andere hing langs haar zijde neder.