"His regard for her, infinitely surpassing anything that Willoughby ever felt or feigned, as much more warm, as more sincere or constant--which ever we are to call it--has subsisted through all the knowledge of dear Marianne's unhappy prepossession for that worthless young man!--and without selfishness--without encouraging a hope!--could he have seen her happy with another--Such a noble mind!--such openness, such sincerity!--no one can be deceived in HIM."
"Zijn liefde voor haar, zoo oneindig hooger staande dan iets, dat Willoughby ooit gevoelde, of veinsde te gevoelen, daar zij veel inniger was, veel oprechter, of standvastiger--hoe zullen wij het noemen?--bleef onveranderd, terwijl hij wist van de ongelukkige genegenheid onzer lieve Marianne voor dien slechten man, en geheel onzelfzuchtig, zonder de minste hoop te koesteren, had hij haar met een ander gelukkig kunnen zien! Zulk een edel karakter!