Marianne could not bear this.--She was already greatly displeased with Mrs. Ferrars; and such ill-timed praise of another, at Elinor's expense, though she had not any notion of what was principally meant by it, provoked her immediately to say with warmth, "This is admiration of a very particular kind!--what is Miss Morton to us?--who knows, or who cares, for her?--it is Elinor of whom WE think and speak."
Zij had al een geduchten hekel aan Mevrouw Ferrars, en die onnoodige lof, een ander toegezwaaid, ten koste van Elinor, lokte haar uit, hoewel zij volstrekt niet kon gissen, wat er eigenlijk hoofdzakelijk mee bedoeld werd, om haastig en geërgerd te zeggen: "Een eigenaardige manier om de dingen te bewonderen! Wat kan ons die Juffrouw Morton nu schelen?