In his projects of intrigue for the future, and determined as he was to make his three friends the instruments of his fortune, d’Artagnan was not sorry at getting into his grasp beforehand the invisible strings by which he reckoned upon moving them.
D’Artagnan, die voornemens was zijn toekomstige fortuin door intrigues te bewerken, en besloten had zijn drie vrienden als de werktuigen hiertoe te gebruiken, beijverde zich dus om reeds bij voorbaat die onzichtbare draden in zijn hand te vereenigen, met welke hij zich voornam hen te leiden.