"Ah!" said my uncle between his clenched teeth, "you are afraid. But don't alarm yourself--this lull cannot last long. It has lasted now five minutes, and in a short time we shall resume our journey to the mouth of the crater."
"Wel, mijn jongen! vreest gij dat?" zeide mijn oom met op elkander geklemde tanden; "maar stel u gerust, dit oogenblik van kalmte kan niet lang aanhouden; het duurt nu reeds vijf minuten en weldra zal onze opklimming naar den mond des kraters weder beginnen."