She had no such object for her lingering thoughts to fix on, she left no creature behind, from whom it would give her a moment's regret to be divided for ever, she was pleased to be free herself from the persecution of Lucy's friendship, she was grateful for bringing her sister away unseen by Willoughby since his marriage, and she looked forward with hope to what a few months of tranquility at Barton might do towards restoring Marianne's peace of mind, and confirming her own.
Voor haar was er geen voorwerp, waarbij haar gedachten konden verwijlen in droeve mijmerij; geen sterveling liet zij achter van wien ze 't een oogenblik zou betreuren, als zij hem nooit weer ontmoette; ze was blijde, eindelijk verlost te worden van Lucy's drukkende vriendschap; dankbaar, haar zuster te kunnen meenemen, zonder dat deze Willoughby sedert zijn huwelijk had ontmoet; en zij zag met hoopvolle verwachting uit naar 't geen een paar maanden van kalmte te Barton zouden bewerken, ter verbetering van Marianne's gemoedsrust en ter bevestiging van de hare.