Jussac was, as was then said, a fine blade, and had had much practice; nevertheless it required all his skill to defend himself against an adversary who, active and energetic, departed every instant from received rules, attacking him on all sides at once, and yet parrying like a man who had the greatest respect for his own epidermis.
Jussac was, zooals men destijds zeide, _verlekkerd_ op den degen en had veel ondervinding er van; echter had hij alle moeite om zich tegen een vijand te verdedigen, die vlug rondspringende, elk oogenblik van de aangenomene regels afweek, naar alle zijden tegelijkertijd uitvallende, terwijl hij zich verdedigde als iemand, die den grootsten eerbied voor zijn lijf heeft.