The old man, wrapped in a large black doublet, in which the whole of his slender body was concealed, was brisk and dry. His little gray eyes shone like carbuncles, and appeared, with his grinning mouth, to be the only part of his face in which life survived.
De grijsaard, in een wijden, zwarten kamerrok gewikkeld, waarin zijn uitgemergeld lichaam als verloren was, zag er nog krachtig, maar droog uit; zijn kleine, grijze oogen schitterden als karbonkels en schenen, met zijn krampachtig bewogen mond, het eenige gedeelte van zijn gezicht, waarin het leven was gebleven.