"Marianne can never keep long from that instrument you know, ma'am," said Elinor, endeavouring to smooth away the offence; "and I do not much wonder at it; for it is the very best toned piano-forte I ever heard."
"U weet wel, mevrouw, Marianne kan nooit lang van haar dierbaar instrument afblijven," zei Elinor, met een poging om Marianne's vergrijp weer goed te maken, "en dat verwondert mij niet, want uw piano is de mooiste van toon, die ik ooit heb gehoord."