His head, with piercing eyes, a straight nose, a chin cut like that of Brutus, had altogether an indefinable character of grandeur and grace. His hands, of which he took little care, were the despair of Aramis, who cultivated his with almond paste and perfumed oil. The sound of his voice was at once penetrating and melodious; and then, that which was inconceivable in Athos, who was always retiring, was that delicate knowledge of the world and of the usages of the most brilliant society--those manners of a high degree which appeared, as if unconsciously to himself, in his least actions.
En waarlijk, zelfs bij den heer de Tréville vergeleken, stak de edele en smaakvolle hoveling, Athos, in zijn oogenblikken van goede luim, voordeelig uit; hij was van middelmatige grootte, maar die gestalte was zoo verwonderlijk fier, zoo wel geëvenredigd, dat hij meer dan eens, in zijn worstelingen met Porthos, den reus had doen bukken, wiens kracht tot een spreekwoord onder de musketiers was geworden; zijn hoofd, met zijn doordringende oogen, zijn gebogen neus, en de kin als die van Brutus gesneden, hadden een onbeschrijfelijke uitdrukking van grootheid en bevalligheid; zijn handen, voor welke hij niet de minste zorg droeg, maakten Aramis wanhopig, die de zijne met amandelzalf en welriekende oliën fraai hield; de klank zijner stem was krachtig en tevens welluidend; en verder, wat in Athos het onbegrijpelijkste was, was die fijne kennis van de wereld en der gewoonten van de hoogste rangen, die welopgevoedheid, die als buiten zijn weten in zijn minste handelingen doorstraalde.