I constructed a few fine Latin sentences to express my cordial farewell. Then we bestrode our steeds and with his last adieu M. Fridrikssen treated me to a line of Virgil eminently applicable to such uncertain wanderers as we were likely to be:
Ik voor mij uitte in mijn sierlijkst latijn een hartelijken groet; daarop zetten wij ons in den zadel, en de heer Fridriksson riep mij tot laatste afscheid dezen dichtregel toe, dien Virgilius voor ons, met den weg onbekende reizigers, scheen geschreven te hebben: