After these thoughts had for some time entertained me, I came to reflect seriously upon the real danger I had been in for so many years in this very island, and how I had walked about in the greatest security, and with all possible tranquillity, even when perhaps nothing but the brow of a hill, a great tree, or the casual approach of night, had been between me and the worst kind of destruction—viz. that of falling into the hands of cannibals and savages, who would have seized on me with the same view as I would on a goat or turtle; and have thought it no more crime to kill and devour me than I did of a pigeon or a curlew.
Nadat deze gedachten mij eenigen tijd hadden bezig gehouden, dacht ik ernstig na over het wezenlijk gevaar, dat ik op dit eiland zoo vele jaren geloopen had, en hoe ik altijd met de grootste gerustheid rondgezworven had, terwijl misschien niets dan de top eens heuvels, de stam eens booms of het invallen van de duisternis tusschen mij en den ergsten dood geweest was, dien namelijk, van in de handen van menschenetende wilden te vallen, die mij zouden beschouwd hebben met hetzelfde oog, waarmede ik een geitje of schildpad aanzag, en even weinig zwarigheid er in zouden gevonden hebben, mij te slagten en op te eten, als ik een duif of een wulp.