His head hanging down, his eye dull, his speech slow and painful, Athos would look for hours together at his bottle, his glass, or at Grimaud, who, accustomed to obey him by signs, read in the faint glance of his master his least desire, and satisfied it immediately.
Athos hield dan, gedurende een uur achter elkander, zijn oog hetzij op zijn flesch en zijn glas gevestigd, hetzij op Grimaud, die gewoon op zijn wenken te gehoorzamen, in den starren blik zijns meester tot zelfs de minste begeerte las, die hij oogenblikkelijk vervulde.