I was fast asleep in my hutch one morning, when my man Friday came running in to me, and called aloud, “Master, master, they are come, they are come!” I jumped up, and regardless of danger I went, as soon as I could get my clothes on, through my little grove, which, by the way, was by this time grown to be a very thick wood; I say, regardless of danger I went without my arms, which was not my custom to do; but I was surprised when, turning my eyes to the sea, I presently saw a boat at about a league and a half distance, standing in for the shore, with a shoulder-of-mutton sail, as they call it, and the wind blowing pretty fair to bring them in: also I observed, presently, that they did not come from that side which the shore lay on, but from the southernmost end of the island.
Ik lag op een morgen gerust te slapen toen Vrijdag kwam binnenstuiven, luidkeels roepende: "Meester, meester, daar komen zij, daar komen zij!"—Ik sprong op, en zonder om eenig gevaar te denken, ging ik, zoodra ik mijne kleederen aangeschoten had, door mijn boschje, dat thans een dik bosch geworden was, ik zeg, zonder aan eenig gevaar te denken, ging ik zonder wapens uit, hetgeen anders mijne gewoonte niet was; maar ik zag verbaasd op, toen ik, zeewaarts ziende, op ongeveer een half uur afstands, eene boot naar den wal zag zeilen, met eene gunstige koelte, zoodat zij spoedig moest aankomen. Ook merkte ik thans op, dat zij niet van dien kant kwam waar het vaste land lag, maar van het zuidelijkste einde van het eiland.