I, and only I, knew your heart and its sorrows; yet to what did it influence me?--not to any compassion that could benefit you or myself.--Your example was before me; but to what avail?--Was I more considerate of you and your comfort?
Ik, en ik alleen, wist, wat omging in je hart en, hoe je hebt geleden;--en toch, waartoe bewoog dit mij?--tot geen medelijden, dat voor of mijzelve eenige waarde had. Je voorbeeld had ik voor oogen, doch waartoe was het mij nut?