Then the panels in the lounge closed. We kept our hands over our eyes, which were utterly saturated with those concentric gleams that swirl before the retina when sunlight strikes it too intensely. It took some time to calm our troubled vision.
De wanden van den salon werden daarop dichtgeschoven; wij hielden de handen voor de oogen, omdat ons netvlies aangedaan was alsof wij in het al te felle zonlicht hadden zitten staren; er was eenige tijd noodig voordat onze oogen aan de duisternis gewend waren.