Milady seemed overcome with joy, and made Kitty repeat the smallest details of the pretended interview of the soubrette with de Wardes when he received the letter; how he had responded; what was the expression of his face; if he seemed very amorous. And to all these questions poor Kitty, forced to put on a pleasant face, responded in a stifled voice whose dolorous accent her mistress did not however remark, solely because happiness is egotistical.
Milady scheen dronken van vreugd; zij liet zich door Ketty de minste bijzonderheden der vermeende samenkomst van de kamenier met den graaf de Wardes herhalen; op welke wijze hij den brief had ontvangen, hoe hij had geantwoord, hoe de uitdrukking van zijn gezicht was geweest, of hij verliefd scheen; en bij al die vragen was de arme Ketty genoodzaakt zich goed te houden en antwoordde met een gesmoorde stem, van welke haar meesteres zelfs niet den toon opmerkte. Zoo zelfzuchtig is het geluk.