These considerations really put me to a pause, and to a kind of a full stop; and I began by little and little to be off my design, and to conclude I had taken wrong measures in my resolution to attack the savages; and that it was not my business to meddle with them, unless they first attacked me; and this it was my business, if possible, to prevent: but that, if I were discovered and attacked by them, I knew my duty. On the other hand, I argued with myself that this really was the way not to deliver myself, but entirely to ruin and destroy myself; for unless I was sure to kill every one that not only should be on shore at that time, but that should ever come on shore afterwards, if but one of them escaped to tell their country-people what had happened, they would come over again by thousands to revenge the death of their fellows, and I should only bring upon myself a certain destruction, which, at present, I had no manner of occasion for.
Aan den anderen kant bragt ik mij zelven onder het oog, dat dit waarlijk de weg niet was om mij te bevrijden, maar mij geheel en al in het verderf te storten. Immers als ik niet zeker was, dat ik iedereen dooden kon, die alsdan aan het strand was, als ook hen, die er naderhand mogten komen, dan, als er slechts een ontsnapte, om zijnen landslieden het gebeurde mede te deelen, zouden zij weder bij duizenden overkomen om den dood van hunne makkers te wreken; en ik mij zelven een gewissen dood op den hals halen, waartoe ik voor als nog in het geheel geen roeping gevoelde.