She even proceeded so far as to be concerned to find that Elinor and her sister were so soon to leave town, as she had hoped to see more of them;--an exertion in which her husband, who attended her into the room, and hung enamoured over her accents, seemed to distinguish every thing that was most affectionate and graceful.
Zij ging zelfs zoo ver, haar spijt te betuigen, dat Elinor en haar zuster reeds zoo spoedig zouden vertrekken, daar zij had gehoopt, hen nog dikwijls te zien, eene uiting, door haar man, die haar had binnengebracht, en verteerderd naar haar luisterde, blijkbaar beschouwd als een bewijs van allerbeminnelijkste hartelijkheid.