What Lucy had asserted to be true, therefore, Elinor could not, dared not longer doubt; supported as it was too on every side by such probabilities and proofs, and contradicted by nothing but her own wishes.
Wat Lucy voor waar had verklaard, kon, neen durfde Elinor niet langer betwijfelen, gesteund als die verklaring werd door zulk een menigte van waarschijnlijkheden en bewijzen, en door niets weersproken dan door haar eigen wensch.