Yet as she was convinced that Marianne's affection for Willoughby, could leave no hope of Colonel Brandon's success, whatever the event of that affection might be, and at the same time wished to shield her conduct from censure, she thought it most prudent and kind, after some consideration, to say more than she really knew or believed.
Toch, daar zij overtuigd was, dat Marianne's liefde voor Willoughby geen hoop op vervulling van Kolonel Brandon's wensch overliet, wáártoe die liefde ook mocht leiden, en zij tevens erop bedacht was, Marianne's gedrag te vrijwaren voor een ongunstige beoordeeling, vond zij het, na eenig bedenken, het verstandigste en het beste, om meer te zeggen, dan zij feitelijk wist, of geloofde.