I was so astonished with the sight of these things, that I entertained no notions of any danger to myself from it for a long while: all my apprehensions were buried in the thoughts of such a pitch of inhuman, hellish brutality, and the horror of the degeneracy of human nature, which, though I had heard of it often, yet I never had so near a view of before; in short, I turned away my face from the horrid spectacle; my stomach grew sick, and I was just at the point of fainting, when nature discharged the disorder from my stomach; and having vomited with uncommon violence, I was a little relieved, but could not bear to stay in the place a moment; so I got up the hill again with all the speed I could, and walked on towards my own habitation.
Mijn geest was geheel vervuld met de gedachte aan zulke helsche barbaarschheid, en den afschuw voor zulk eene ontaarding van alle menschelijk gevoel, waarvan ik vroeger wel gehoord, maar dat ik nimmer zoo van nabij had gezien. Met walging wendde ik mijn gelaat af van dit afschuwelijk tooneel, en eerst na eene hevige braking kwam ik een weinig tot mij zelven, maar kon hier niet langer blijven; dus klom ik zoo spoedig ik kon den heuvel weder op en ging naar huis terug.