D’Artagnan knew what she wanted. She looked at the clock, rose, reseated herself, smiled at d’Artagnan with an air which said, "You are very amiable, no doubt, but you would be charming if you would only depart."
Te tien uur begon milady eenige ongerustheid te doen blijken; d’Artagnan raadde zeer goed, wat zulks beteekende, zij zag op de pendule, stond op, ging weer zitten en glimlachte d’Artagnan toe op een wijze, die te kennen gaf: „Gij zijt zeer beminnelijk, maar gij zoudt nog beminnelijker zijn, indien gij u verwijderdet.”