It may be easily understood that in the present disposition of his master nothing could be more disagreeable to Bazin than the arrival of d’Artagnan, which might cast his master back again into that vortex of mundane affairs which had so long carried him away.
Men begrijpt dat voor Bazijn, in de gesteldheid van geest, waarin hij zich bevond, niets onaangenamer kon zijn dan de komst van d’Artagnan, die zijn meester wederom in den maalstroom der wereldsche denkbeelden kon medesleepen, waarin hij reeds zoo lang zich gewenteld had.