Did I imitate your forbearance, or lessen your restraints, by taking any part in those offices of general complaisance or particular gratitude which you had hitherto been left to discharge alone?--No;--not less when I knew you to be unhappy, than when I had believed you at ease, did I turn away from every exertion of duty or friendship; scarcely allowing sorrow to exist but with me, regretting only THAT heart which had deserted and wronged me, and leaving you, for whom I professed an unbounded affection, to be miserable for my sake."
Trachtte ik je verdraagzaamheid na te volgen, of je te ontheffen van zelfbedwang, door mijn aandeel te dragen in de verplichtingen, je opgelegd door algemeene welwillendheid of bijzondere reden tot dankbetoon, die je tot nog toe steeds alleen hadt moeten vervullen? Neen;--evengoed toen ik wist, dat je ongelukkig waart, als toen ik je nog tevreden waande, weigerde ik elke inspanning, die plicht of vriendschap van mij eischte; zag bijna niet in, dat er andere smart kòn bestaan dan de mijne; treurde enkel om dàt hart, dat mij verlaten en bitter gegriefd had, en liet toe, dat jij, voor wie ik onbegrensde genegenheid heette te koesteren, om mijnentwille ongelukkig waart."