"Come, Axel, come, you miserable wretch," my uncle cried from as far off as he could see me. "Your boxes are not packed, and my papers are not arranged; where's the key of my carpet bag? and what have you done with my gaiters?"
"Kom dan toch, Axel! haast u toch, ongelukkige!" riep mijn oom, zoodra hij mij in de verte zag, "uw valies is nog niet gepakt, mijne papieren zijn nog niet in orde, ik vind den sleutel van mijn reiszak niet en mijne reiskousen komen maar niet!"