The cardinal, as his Majesty had said, was really furious, so furious that during eight days he absented himself from the king’s gaming table. This did not prevent the king from being as complacent to him as possible whenever he met him, or from asking in the kindest tone, "Well, Monsieur Cardinal, how fares it with that poor Jussac and that poor Bernajoux of yours?"
En de kardinaal, zooals de koning had gezegd, was werkelijk zoo woedend, dat hij gedurende acht dagen met den koning niet speelde, hetgeen den koning echter niet belette hem het vriendelijkste gezicht ter wereld te vertoonen, en telkens, wanneer hij hem ontmoette, met een vleiende, belangstellende stem te vragen: „Wel, Uwe Eminentie! hoe gaat het met uw armen Bernajoux; en met dien armen Jussac?”