He was the only person in the world who could at that moment be forgiven for not being Willoughby; the only one who could have gained a smile from her; but she dispersed her tears to smile on HIM, and in her sister's happiness forgot for a time her own disappointment.
Hij was de eenige persoon ter wereld, wien zij op dat oogenblik kon vergeven, dat hij niet Willoughby was; de eenige die haar een glimlach had kunnen ontlokken. Zij drong haar tranen terug om hem toe te lachen, en vergat een oogenblik haar eigen teleurstelling voor haar zuster's blijdschap.