But indeed, while Elinor remained so well assured within herself of being really beloved by Edward, it required no other consideration of probabilities to make it natural that Lucy should be jealous; and that she was so, her very confidence was a proof.
Trouwens, terwijl Elinor inwendig zoo stellig verzekerd bleef, dat Edward haar werkelijk liefhad, behoefde zij zich niet in gissingen omtrent waarschijnlijkheden te verdiepen, om het zeer natuurlijk te achten, dat Lucy jaloersch zou zijn, en dat zij dit was, bewees haar vertrouwelijke mededeeling zelf.