That night my sleep was fitful. Hope and fear besieged me by turns. I got up several times. The Nautilus continued groping. Near three o'clock in the morning, I observed that we encountered the Ice Bank's underbelly at a depth of only fifty meters. So only 150 feet separated us from the surface of the water. Little by little the Ice Bank was turning into an ice field again. The mountains were changing back into plains.
Gedurende dien nacht was mijn slaap onrustig. Hoop en vrees hielden mij beurtelings gekluisterd; ik stond verscheiden malen op, en voelde aanhoudend, dat de Nautilus de dikte van het ijs onderzocht. Tegen drie uur 's morgens zag ik dat het ondervlak der ijsbank op vijftig meter diepte lag; de bank ging dus langzamerhand in een ijsveld over, de berg werd derhalve weer vlak.