This was more than poor Bonacieux could endure, depressed as he was by the successive emotions which he had experienced; he uttered a feeble groan which night have been taken for the last sigh of a dying man, and fainted.
Dat was meer dan de arme Bonacieux kon doorstaan, reeds verplet door de elkander opvolgende schokken, die hij ondervonden had; hij slaakte een flauw gekerm, alsof het de laatste snik eens stervenden ware geweest, en viel in onmacht.