For some minutes the captain stood motionless, rooted to the spot contained within the field of his lens. Then he lowered his spyglass and exchanged about ten words with his chief officer. The latter seemed to be in the grip of an excitement he tried in vain to control. More in command of himself, Captain Nemo remained cool. Furthermore, he seemed to be raising certain objections that his chief officer kept answering with flat assurances. At least that's what I gathered from their differences in tone and gesture.
Hij bleef gedurende eenige oogenblikken onbeweeglijk, zonder zijne blikken van een bepaald punt af te wenden; toen liet hij zijn kijker zakken en wisselde eenige woorden met den stuurman; deze scheen ten prooi aan eene ontroering, welke hij te vergeefs trachtte te onderdrukken. De kapitein scheen zich zelven beter te kunnen beheerschen en bleef koel; overigens scheen hij den stuurman eenige tegenwerpingen te maken, waarop deze met bepaalde zekerheid scheen te antwoorden; ten minste ik begreep het zoo uit verschil van stem en gebaren.