He took it up, scrutinised it, passed it to his neighbour, he to the next man, and so on until the ingot, going from hand to hand, was transferred to the end of a dark entry; nor did it return to its place for half an hour. Meanwhile, the cashier had not so much as raised his head.
Eens was hij zeer nieuwsgierig om van nabij een gouden staaf te zien, die zes à acht pond woog en op een tafeltje van den kassier lag, in de zaal, waar hij zich bevond. Hij nam deze staaf, bekeek haar, gaf haar aan zijn buurman, deze aan een anderen, zoodat zij van hand tot hand ging, tot in de donkeren gang en niet dan na een half uur terugkwam, zonder dat zelfs de kassier maar even opgekeken had.