He complained vehemently about being imprisoned in defiance of his civil rights, asked by virtue of which law he was hereby detained, invoked writs of habeas corpus, threatened to press charges against anyone holding him in illegal custody, ranted, gesticulated, shouted, and finally conveyed by an expressive gesture that we were dying of hunger.
Hij beklaagde zich hevig dat hij tegen alle recht en billijkheid in gevangen werd gehouden, vroeg volgens welke wet men hem vasthield, riep de habeas corpus-akte in, dreigde hen te vervolgen, die hem onrechtvaardig opsloten, zwaaide met zijn armen, schreeuwde en gaf eindelijk door zijne gebaren te kennen, dat wij van honger stierven.