Elinor could not suppose that Sir John would be more nice in proclaiming his suspicions of her regard for Edward, than he had been with respect to Marianne; indeed it was rather his favourite joke of the two, as being somewhat newer and more conjectural; and since Edward's visit, they had never dined together without his drinking to her best affections with so much significancy and so many nods and winks, as to excite general attention.
Elinor kon moeilijk verwachten, dat Sir John schroomvalliger zou zijn in de uiting van zijn vermoedens omtrent haar genegenheid voor Edward, dan hij zich getoond had, waar het Marianne betrof; van de beide geestigheden genoot de eerste, als nieuwer, en nog speling voor gissingen overlatend, zelfs zijn voorkeur; en sedert Edward's bezoek hadden zij nooit samen aan tafel gezeten, zonder dat hij een dronk wijdde aan haar liefsten hartewensch, vergezeld van zooveel beteekenende blikken, en zooveel knikjes en knipoogjes, dat hij de algemeene aandacht op haar vestigde.