But Elinor had more to do; and so anxious was she, for his sake and her own, to do it well, that she forced herself, after a moment's recollection, to welcome him, with a look and manner that were almost easy, and almost open; and another struggle, another effort still improved them.
Maar Elinor had méér te doen; en zóó gaarne wilde zij dat _goed_ doen, om zijnent- en om harentwil, dat zij zichzelve, na een oogenblik van krachtige inspanning wist te dwingen hem te verwelkomen met een blik en een houding, die bijna open, bijna natuurlijk waren; en dit nog meer werden na een tweede heldhaftige poging.