The day on which d’Artagnan presented himself the assemblage was imposing, particularly for a provincial just arriving from his province. It is true that this provincial was a Gascon; and that, particularly at this period, the compatriots of d’Artagnan had the reputation of not being easily intimidated.
[2] De schrijver doelt op de spreuk van Lodewijk XIV, die tot wapen had aangenomen een zon met dit devies: „_nec pluribus impar_”; d. i. voor zeer vele dingen ben ik genoegzaam; dit kenschetst geheel den trotschen aard van Lodewijk XIV en ook den meer zedigen aard van Lodewijk XIII, dien de schrijver tot spreuk schijnt te geven: „_pluribus impar_”; d. i. voor de meeste dingen ben ik niet berekend.