The Professor stared at me over his spectacles; no doubt he saw something unusual in the expression of my countenance; for he laid hold of my arm, and speechlessly questioned me with his eyes.
De professor keek mij aan over zijn bril; hij bespeurde ongetwijfeld iets ongewoons op mijn gelaat, althans hij vatte driftig mijn arm, en zonder te kunnen spreken ondervroeg hij mij met zijne blikken.