I stayed in my stateroom. I dressed warmly: fishing boots, otter cap, coat of fan-mussel fabric lined with sealskin. I was ready. I was waiting. Only the propeller's vibrations disturbed the deep silence reigning on board. I cocked an ear and listened. Would a sudden outburst of voices tell me that Ned Land's escape plans had just been detected? A ghastly uneasiness stole through me. I tried in vain to recover my composure.
Ik ging weer naar mijn kamer, trok warme kleederen aan, zeelaarzen, een muts van otterbont, een wambuis met het vel van een zeekalf gevoerd. Ik was gereed, ik wachtte; het geraas van de schroef brak alleen de stilte at, die aan boord heerschte; ik luisterde en spitste de ooren; zou mij het gerucht van stemmen niet doen vernemen, dat Ned Land in zijn plannen verhinderd en overvallen was? Een doodelijke ongerustheid maakte zich van mij meester; ik trachtte te vergeefs mijn kalmte terug te krijgen.