Elinor, who did justice to Mrs. Jennings's kindness, though its effusions were often distressing, and sometimes almost ridiculous, made her those acknowledgments, and returned her those civilities, which her sister could not make or return for herself.
Elinor, die Mevrouw Jennings' vriendelijkheid waardeerde, al waren de uitingen er van dikwijls hinderlijk en soms haast belachelijk, bewees haar den dank, en beantwoordde de beleefdheid, die haar zuster zelve niet bewijzen of beantwoorden kon.