Over a species of altar, and beneath a canopy of blue velvet, surmounted by white and red plumes, was a full-length portrait of Anne of Austria, so perfect in its resemblance that d’Artagnan uttered a cry of surprise on beholding it.
Boven een soort van altaar, onder een hemel van blauw fluweel, waarop zich witte en roode pluimen verhieven, hing een portret van natuurlijke grootte, Anna van Oostenrijk voorstellende, zoo gelijkend, dat d’Artagnan een kreet van verwondering slaakte, toen hij het ontwaarde.