While he was doing this, d’Artagnan, having no better employment, amused himself with beating a march upon the window and with looking at the Musketeers, who went away, one after another, following them with his eyes until they disappeared.
Onderwijl trommelde d’Artagnan, die niets anders te doen had, een marsch op de vensterruiten en keek de musketiers na, die achtereenvolgens vertrokken, terwijl hij hen zoo lang in het oog hield, totdat zij om den hoek der straat verdwenen.