One of my friends--one of my friends, please to observe, not myself," said Athos, interrupting himself with a melancholy smile, "one of the counts of my province--that is to say, of Berry--noble as a Dandolo or a Montmorency, at twenty-five years of age fell in love with a girl of sixteen, beautiful as fancy can paint.
Een mijner vrienden,--een mijner vrienden, hoort gij wel? niet ik,” zeide Athos, zijn rede met een somberen glimlach afbrekende, „een der graven mijner provincie,--dat is van _Berry_, edel als een Dandolo of een Montmorency, verliefde, vijf en twintig jaar oud zijnde, op een meisje van zestien jaar, schoon als de liefde.