Her voice sunk with the word, but presently reviving she added, "I am thankful to find that I can look with so little pain on the spot!--shall we ever talk on that subject, Elinor?"--hesitatingly it was said.--"Or will it be wrong?--I can talk of it now, I hope, as I ought to do."--
Hare stem werd zachter bij het noemen van dien naam; doch iets levendiger voegde zij erbij: "Ik ben blijde, nu ik bemerk, dat ik de plek met zoo weinig hartzeer kan terugzien!--Zullen wij ooit over dat onderwerp spreken, Elinor?" liet zij er aarzelend op volgen. "Of zou het verkeerd zijn?