Desirous of seeing how far the discretion of the good abbess would go, she began to tell a story, obscure at first, but very circumstantial afterward, about the cardinal, relating the amours of the minister with Mme. d’Aiguillon, Marion de Lorme, and several other gay women.
Zij besloot dus iets te wagen, om eindelijk te zien waaraan zij zich te houden had; derhalve begon zij, aanvankelijk onder bedekte termen, kwaad van den kardinaal te spreken, vervolgens trad zij meer in bijzonderheden, den liefdehandel van den minister met mevrouw d’Aiguillon, met Marion de Lorme en eenige loszinnige vrouwen verhalende.