She wondered that Lucy's spirits could be so very much elevated by the civility of Mrs. Ferrars;--that her interest and her vanity should so very much blind her as to make the attention which seemed only paid her because she was NOT ELINOR, appear a compliment to herself--or to allow her to derive encouragement from a preference only given her, because her real situation was unknown.
Zij verbaasde zich erover, dat Lucy zoo in de wolken kon zijn over Mevrouw Ferrars' beleefdheid; dat zij zich zóó kon laten verblinden door haar eigenbelang en ijdelheid, om de attenties, die haar toch enkel werden bewezen, omdat zij _niet_ Elinor was, als een hulde aan haarzelve op te vatten,--en om bemoediging te putten uit een voorkeur, die haar slechts geschonken werd, zoolang haar werkelijke verhouding tot hen allen hun onbekend bleef.