In this condition, like true seamen, who are, perhaps, the least of all mankind given to forethought, they gave it over, and away they strolled about the country again; and I heard one of them say aloud to another, calling them off from the boat, “Why, let her alone, Jack, can’t you? she’ll float next tide;” by which I was fully confirmed in the main inquiry of what countrymen they were.
In dezen staat van zaken gaven zij het op, als echte zeelieden, die van alle menschen misschien het minste gewoon zijn aan voorzorgen te denken, en gingen weder landwaarts in, en ik hoorde een hunner luid tot een ander roepen, terwijl hij hem uit de boot riep: "Kom, Jack, laat haar liggen; het volgende tij zal haar vlot maken." Hierdoor wist ik thans zeker van welke natie zij waren.