"Forgive me, forgive me," throwing her arms round her sister's neck; "I know you feel for me; I know what a heart you have; but yet you are--you must be happy; Edward loves you--what, oh what, can do away such happiness as that?"
"Vergeef mij, vergeet mij," riep Marianne, haar armen om haar zuster's hals slaande; "ik weet _hoe_ je met mij medegevoelt, ik weet welk een liefderijk hart je bezit, maar toch ben je--ja, je mòet gelukkig zijn; Edward heeft je lief;--en wàt, o wàt kan zulk een geheel vernietigen?"