Here, however, Elinor perceived,--not the language, not the professions of Colonel Brandon, but the natural embellishments of her mother's active fancy, which fashioned every thing delightful to her as it chose.
Elinor begreep wel, dat zij noch Kolonel Brandon's woorden, noch zijne ware uitingen te hooren kreeg, doch de natuurlijke verfraaiing ervan door haar moeder's levendige verbeelding, die alles naar believen inrichtte zooals dat haarzelve het aangenaamst was.