As long as he was in the city, Planchet kept at the respectful distance he had imposed upon himself; but as soon as the road began to be more lonely and dark, he drew softly nearer, so that when they entered the Bois de Boulogne he found himself riding quite naturally side by side with his master.
Zoo lang men in de stad was, bleef Planchet eerbiedig den afstand bewaren, dien hij zich had voorgeschreven; maar zoodra de weg eenzamer en donkerder begon te worden, naderde hij van lieverlede al meer en meer, zoodat hij bij het binnenrijden van het bosch van _Boulogne_ zich ongemerkt naast zijn meester bevond.