The second commissary was as much bewildered as the first had been by the simple and firm declaration of the Musketeer, upon whom he was anxious to take the revenge which men of the robe like at all times to gain over men of the sword; but the name of M. de Treville, and that of M. de la Tremouille, commanded a little reflection.
De tweede commissaris was in even groote verlegenheid als de eerste tengevolge der eenvoudige en standvastige verklaring van den musketier, op wien hij wel het overwicht had willen doen gelden, dat de tabbaard zoo gaarne op den degen behield, maar de naam van den heer de Tréville en die van den hertog de Trémouille verdienden in aanmerking genomen te worden.