Milady, with a rapid gesture, opened her robe, tore the cambric that covered her bosom, and red with feigned anger and simulated shame, showed the young man the ineffaceable impression which dishonored that beautiful shoulder.
Milady opende met een plotselinge beweging haar kleed, verscheurde het batist, dat haar schouders bedekte, en rood van geveinsde toorn en schaamte, toonde zij den jongeling het onuitwischbaar merk, dat haar zoo fraaien schouder bevlekte.