Mme. Coquenard drew the dish toward her, skillfully detached the two great black feet, which she placed upon her husband’s plate, cut off the neck, which with the head she put on one side for herself, raised the wing for Porthos, and then returned the bird otherwise intact to the servant who had brought it in, who disappeared with it before the Musketeer had time to examine the variations which disappointment produces upon faces, according to the characters and temperaments of those who experience it.
Mevrouw Coquenard trok den schotel tot zich, maakte behendig de twee groote, zwarte pooten los, die zij op het bord van haar man legde, sneed den vleugel voor Porthos af en gaf den schotel terug aan de dienstmaagd, die het dier had gebracht; deze nam het bijna geheel mede en was verdwenen, alvorens de musketier den tijd had gehad de veranderingen te zien, welke de teleurstelling op de aangezichten bracht, naar het karakter en den aard dergenen, die ze ondervonden.