I have not seen you nor your friends, and I don’t think you could gather all that dust that I saw Planchet brush off your boots yesterday from the pavement of Paris."
Maar gij zelf,” vervolgde Bonacieux op den toon van volkomen goedhartigheid, „waar hebt gij toch al die dagen gezeten? Ik heb u, noch uw vrienden gezien, en het is toch niet in het slijk van _Parijs_, dat gij al het stof hebt opgedaan, dat Planchet gisteren van uw laarzen stofte.”