Elinor was half inclined to ask her reason for thinking so, because satisfied that none founded on an impartial consideration of their age, characters, or feelings, could be given;--but her mother must always be carried away by her imagination on any interesting subject, and therefore instead of an inquiry, she passed it off with a smile.
Elinor had wel lust te vragen waarom; daar zij begreep dat de reden niet gegrond kon zijn op eenige onpartijdige beschouwing van hun leeftijd, karakter, of gevoelens;--doch haar moeder liet zich bij al wat haar ter harte ging, door haar verbeelding meesleepen, en dus glimlachte zij slechts, en liet de vraag achterwege.