He turned toward the wounded man, who had watched with intense anxiety all the various expressions of his countenance, and holding out his arm to him, said, "Come, I will not abandon you thus.
Dat denkbeeld voltooide zijn stemming tot barmhartigheid, en hij wendde zich tot den gekwetste, die angstig al de veranderingen volgde, welke zich op zijn gelaat vertoonden. „Welaan,” dacht hij, „ik wil hem op die wijze niet verlaten.