According to the laws of dueling at that period, d’Artagnan was at liberty to assist whom he pleased. While he was endeavoring to find out which of his companions stood in greatest need, he caught a glance from Athos.
D’Artagnan mocht, volgens de destijds bestaande regels van het tweegevecht, een zijner vrienden te hulp komen; terwijl hij zijn blik liet rond gaan om te zien, wie hunner zijn hulp verlangde, trof hem een oogwenk van Athos, vol verhevene uitdrukking.