She, with a still-smiling countenance, took his arm, and passed with him under a low arched door, which by a vaulted passage, lighted only at the farther end, led to a stone staircase around an angle of stone. They then came to a massive door, which after the introduction into the lock of a key which the young man carried with him, turned heavily upon its hinges, and disclosed the chamber destined for Milady.
Deze, steeds even vriendelijk glimlachende, gaf hem haar arm en ging met hem door een lage, ronde poort in een slechts aan het einde verlicht gewelf, dat tot een zware, van steenen opgetrokken wenteltrap leidde; toen bleef men voor een deur stilstaan, welke de jongeling met een sleutel, dien hij bij zich had, opende en, zwaar op haar hengsels draaiende, toegang verleende tot de kamer voor milady bestemd; met een enkelen blik had de gevangene de kamer in haar geringste bijzonderheden in oogenschouw genomen.