Mrs. Jennings repeated her assurance that Mrs. Dashwood could spare them perfectly well; and Elinor, who now understood her sister, and saw to what indifference to almost every thing else she was carried by her eagerness to be with Willoughby again, made no farther direct opposition to the plan, and merely referred it to her mother's decision, from whom however she scarcely expected to receive any support in her endeavour to prevent a visit, which she could not approve of for Marianne, and which on her own account she had particular reasons to avoid.
Mevrouw Jennings herhaalde haar verzekering dat Mevrouw Dashwood hen best kon missen; en Elinor, die thans haar zuster begreep, en zag hoe haar verlangen om Willoughby weer te ontmoeten, haar voor al wat daar buiten lag, bijna onverschillig deed worden, verzette zich niet langer rechtstreeks tegen het plan, en wilde alleen de beslissing overlaten aan hare moeder, van wie zij echter niet verwachtte veel steun te zullen ontvangen bij haar poging tot verhindering van een bezoek, dat zij voor Marianne verkeerd achtte, en dat zij voor zichzelf om bijzondere redenen liever vermeed.