"How, dear sister!" said Lord de Winter. "Did not you sentimentally inform me with that pretty mouth of yours, so cruel to me today, that you came to England solely for the pleasure of seeing me at your ease, an enjoyment of which you told me you so sensibly felt the deprivation that you had risked everything for it--seasickness, tempest, captivity?
--„Wat zegt gij toch, waarde zuster!” riep de Winter; „hebt gij mij dan niet door uw fraaien mond, die heden zoo wreed voor mij is, teederlijk betuigd, dat gij alleen ter wille van mij naar _Engeland_ waart gekomen, om mij op uw gemak te zien, een genot, zooals gij mij zeidet, van hetwelk gij zoo gevoelig het gemis ondervondt, dat gij er alles: zeeziekten, stormen en gevangenschap voor hebt gewaagd?