Mrs. Ferrars was the most unfortunate of women--poor Fanny had suffered agonies of sensibility--and he considered the existence of each, under such a blow, with grateful wonder.
Mevrouw Ferrars was de ongelukkigste van alle vrouwen--de arme Fanny had door hare gevoeligheid onbeschrijfelijke kwellingen verduurd--en hij beschouwde het als eene reden tot dankbare verwondering, dat beiden na zulk een slag nog in leven waren gebleven.