Elinor, unable herself to determine whether it were better for Marianne to be in London or at Barton, offered no counsel of her own except of patience till their mother's wishes could be known; and at length she obtained her sister's consent to wait for that knowledge.
Elinor, zelf niet in staat te beslissen, of het beter voor Marianne zou zijn, te Londen te blijven of naar Barton te gaan, kon geen anderen raad geven, dan geduld te oefenen tot zij wisten, wat hun moeder wenschte, en ten slotte verkreeg zij haar zuster's toestemming, te wachten, tot die wensch hun bekend zou zijn.