Placed where he was, d’Artagnan could not perceive the face of Aramis. We say Aramis, because the young man entertained no doubt that it was his friend who held this dialogue from the interior with the lady of the exterior. Curiosity prevailed over prudence; and profiting by the preoccupation into which the sight of the handkerchief appeared to have plunged the two personages now on the scene, he stole from his hiding place, and quick as lightning, but stepping with utmost caution, he ran and placed himself close to the angle of the wall, from which his eye could pierce the interior of Aramis’s room.
--Van de plaats, waar d’Artagnan stond, kon hij het gezicht van Aramis niet zien;--wij zeggen van Aramis, omdat de jongen niet twijfelde, of het was zijn vriend, die van binnen met de dame van buiten in gesprek was;--de nieuwsgierigheid won het eindelijk van de voorzichtigheid, en van de afgetrokkenheid gebruik makende, in welke het zien des zakdoeks beide personen, die wij ten tooneele voeren, scheen te dompelen, verliet hij zijn schuilplaats, en met bliksemsnelheid drong hij zich tegen den hoek des muurs, van waar hij met zijn blik volkomen de kamer van Aramis kon overzien.