"But listen to me, then," resumed Aramis with politeness mingled with a little impatience. "I do not say I regret; no, I will never pronounce that sentence, which would not be orthodox."
„Maar luister dan toch,” hernam Aramis met een beleefdheid, onder welke men een weinig ongeduld bemerkte, „ik zeg niet dat ik betreur; neen, nooit zal ik dat woord uitspreken, dat niet rechtzinnig is.”