He had been informed at seven o’clock in the morning that a rope ladder floated from one of the windows of the castle; he had hastened to Milady’s chamber, had found it empty, the window open, and the bars filed, had remembered the verbal caution d’Artagnan had transmitted to him by his messenger, had trembled for the duke, and running to the stable without taking time to have a horse saddled, had jumped upon the first he found, had galloped off like the wind, had alighted below in the courtyard, had ascended the stairs precipitately, and on the top step, as we have said, had encountered Felton.
Daarop was hij onmiddellijk naar de kamer van milady gesneld, had die ledig, het venster open en de traliën uitgevijld gevonden. Hij herinnerde zich toen de mondelinge aanbeveling, welke d’Artagnan hem door zijn bode had overgezonden; hij had voor den hertog gebeefd, en naar den stal loopende, was hij, zonder zich den tijd te gunnen een paard te doen zadelen, op het eerste het beste gesprongen en had zich spoorslags verwijderd, waarna hij, op de binnenplaats aangekomen, onmiddellijk afgestegen en de trap was opgesneld, waar hij op de eerste trede, zooals wij gezegd hebben, Felton ontmoette.