The cruelty of Mrs. Jennings no language, within her reach in her moments of happiest eloquence, could have expressed; and now she could reproach her only by the tears which streamed from her eyes with passionate violence--a reproach, however, so entirely lost on its object, that after many expressions of pity, she withdrew, still referring her to the letter of comfort.
De wreedheid van Mevrouw Jennings zou door geen woorden, waarover zij beschikte in haar meest welsprekende oogenblikken, kunnen zijn uitgedrukt, en thans kon zij haar enkel beschuldigen door de tranen, die haar met hartstochtelijke heftigheid uit de oogen stroomden--een beschuldiging, die echter het voorwerp ervan zóó volkomen ontging, dat zij, na veel betuigingen van medelijden, heenging, nog steeds verwijzend naar den brief, die ongetwijfeld troost zou schenken.