D’Artagnan thus felt himself humiliated in having only procured one meal and a half for his companions--as the breakfast at the priest’s could only be counted as half a repast--in return for the feasts which Athos, Porthos, and Aramis had procured him.
D’Artagnan beschouwde zich dus niet weinig vernederd slechts anderhalf maal aan zijn vrienden te kunnen aanbieden, want het ontbijt bij den priester kon niet voor meer dan een half maal doorgaan, tegenover de feestmalen, welke Athos, Porthos en Aramis hadden bezorgd.