It is needless to say that Passepartout watched these curious ceremonies with staring eyes and gaping mouth, and that his countenance was that of the greenest booby imaginable.
Het zal wel overbodig zijn te zeggen, dat Passepartout deze merkwaardige plechtigheden beschouwde met wijd opengespalkte oogen en ooren om des te beter te zien en te hooren, en dat zijne houding en zijn gelaat volkomen geleken op die van een kind, dat pas kwam kijken.