We sat down at the table. Our meal proceeded pretty much in silence. I ate very little. Conseil, everlastingly prudent, "force-fed" himself; and despite the menu, Ned Land didn't waste a bite. Then, lunch over, each of us propped himself in a corner.
Wij gingen aan tafel en aten zonder verder een woord te spreken. Ik at weinig; Koenraad deed zich, altijd uit voorzichtigheid, geweld aan, en hoezeer Ned ook geprutteld had, zoo liet hij het zich toch goed smaken; en toen het ontbijt gedaan was, ging ieder in een hoek zitten.