We are compelled to admit to our readers that d’Artagnan thought nothing about him in any way; or that if he did think of him, it was only to say to himself that he was very well where he was, wherever it might be.
Wij moeten onze lezers bekennen, dat d’Artagnan aan hem volstrekt niet dacht, en zoo al, dat hij zich zelven verzekerde, dat die man, waar hij was, zich zeer goed bevond, onverschillig op welke plaats ook.