"I am sure you think me very strange, for enquiring about her in such a way," said Lucy, eyeing Elinor attentively as she spoke; "but perhaps there may be reasons--I wish I might venture; but however I hope you will do me the justice of believing that I do not mean to be impertinent."
"Ik begrijp wel, dat u het heel raar van mij vindt, zoo naar haar te vragen," zei Lucy, terwijl zij Elinor onder het spreken oplettend aanzag; "maar er zouden redenen kunnen zijn... ik wilde dat ik durfde wagen... In elk geval, hoop ik toch, dat u, mij niet ten onrechte van grove onbescheidenheid zult beschuldigen."