There was nothing but felicitations, pressures of the hand, and embraces; there was no end to the inextinguishable laughter at the Rochellais. The tumult at length became so great that the cardinal fancied there must be some riot, and sent La Houdiniere, his captain of the Guards, to inquire what was going on.
Het was een oneindige reeks van gelukwenschingen, handdrukken en omhelzingen, een onuitputtelijk gelach, ten koste van de lieden van _la Rochelle_, kortom, een zoo geweldig leven, dat de kardinaal in de meening verkeerde, dat er een oproer plaats had, zoodat hij la Houdinière, kapitein zijner gardes, zond, ten einde te vernemen, wat er gaande was.