"Pardon me, monsieur," said d’Artagnan, who had profited by the moment he had been left alone to put back M. de Treville’s clock three-quarters of an hour, "but I thought, as it was yet only twenty-five minutes past nine, it was not too late to wait upon you."
„Ik verzoek u verschooning, mijnheer!” zeide d’Artagnan, die van het oogenblik gebruik had gemaakt, dat hij alleen was geweest, om de pendule drie vierde uurs na te zetten; „maar ik dacht: daar het pas vijf minuten voor half tien was, dat ik mij nog gevoegelijk tot u konde begeven.”