To see this woman, so beautiful, fair as the brightest vision, to see her by turns overcome with grief and threatening; to resist at once the ascendancy of grief and beauty--it was too much for a visionary; it was too much for a brain weakened by the ardent dreams of an ecstatic faith; it was too much for a heart furrowed by the love of heaven that burns, by the hatred of men that devours. Milady saw the trouble.
Die zoo schoone vrouw, heerlijk als een schitterende verschijning, te beschouwen, haar beurtelings bedroefd en treurig te zien, tevens den invloed harer smart en dien harer schoonheid te ondergaan, dat was te veel voor een hoofd, ondermijnd door de gloeiende droomerijen van een geestdrijvend geloof; dat was te veel voor een hart, tegelijk verschroeid door de liefde des Hemels, die brandt, en door den haat der menschen, die verslindt.