The steadiness of his manner, and the intelligence of his eye as he spoke, convincing Elinor, that whatever other unpardonable folly might bring him to Cleveland, he was not brought there by intoxication, she said, after a moment's recollection,
Zijn bedaarde wijze van spreken en de vastheid van zijn blik overtuigden Elinor, dat het geen dronkenschap was, die hem hier bracht, welke onvergefelijke dwaasheid hem dan ook naar Cleveland mocht hebben gedreven. Na een oogenblik nadenken zeide zij: