I stared, wild-eyed. I saw the fight enter a new phase. The captain fell to the seafloor, toppled by the enormous mass weighing him down. Then the shark's jaws opened astoundingly wide, like a pair of industrial shears, and that would have been the finish of Captain Nemo had not Ned Land, quick as thought, rushed forward with his harpoon and driven its dreadful point into the shark's underside.
Ik keek met verwilderd oog; ik zag den strijd van vorm veranderen: de kapitein werd door het groote gewicht dat op hem drukte, tegen den grond geworpen; toen openden zich de kaken van het dier op huiveringwekkende wijze, en het zou met den kapitein gedaan geweest zijn, als Ned Land niet zoo snel als de gedachte den haai met de punt van zijn vreeselijken harpoen had getroffen.