After some time we could see them, by the little light there was, run about, wringing their hands like men in despair, and sometimes they would go and sit down in the boat to rest themselves: then come ashore again, and walk about again, and so the same thing over again.
Na eenigen tijd konden wij hen bij het weinige licht, dat er was, als wanhopigen en de handen wringende, heen en weder zien loopen; somwijlen gingen zij om wat te rusten in de boot zitten, dan weder sprongen zij op den wal en liepen heen en weder, en zoo telkens weder.