D’Artagnan imagined that on arriving in town the duke would slacken his pace, but it was not so. He kept on his way at the same rate, heedless about upsetting those whom he met on the road.
D’Artagnan had gedacht, dat, zoodra zij in de stad zouden zijn gekomen, de hertog den loop van zijn paard zou matigen, maar integendeel; hij vervolgde zijn weg in een woeste vaart, zich weinig bekommerende, of hij hen overreed, die zich op zijn weg bevonden.