We were stretched out in this delightful cave for an hour. Our conversation, lively at the outset, then languished. A definite drowsiness overcame us. Since I saw no good reason to resist the call of sleep, I fell into a heavy doze. I dreamed--one doesn't choose his dreams--that my life had been reduced to the vegetating existence of a simple mollusk. It seemed to me that this cave made up my double-valved shell. . . .
Wij lagen ongeveer een uur in de schoone grot uitgestrekt, toen ons gesprek, dat in den beginne vrij levendig geweest was, begon te verflauwen; zekere slaperigheid overviel ons, en daar ik geen enkele reden zag om dit tegen te gaan, dommelde ik zachtjes in; ik droomde, en wie is meester om zijn droomen te kiezen, ik droomde dat mijn geheele bestaan zich in dat van een weekdier oploste; het scheen mij alsof de grot mijn schelp was.