Lucy became as necessary to Mrs. Ferrars, as either Robert or Fanny; and while Edward was never cordially forgiven for having once intended to marry her, and Elinor, though superior to her in fortune and birth, was spoken of as an intruder, SHE was in every thing considered, and always openly acknowledged, to be a favourite child.
Mevrouw Ferrars begon Lucy even noodig te hebben als Robert en Fanny, en terwijl het Edward nooit van harte werd vergeven, dat hij eenmaal voornemens was geweest, met haar te trouwen, en Elinor, hoewel door fortuin en geboorte haar meerdere, nog altijd als eene indringster werd beschouwd, zag _zij_ zich in elk opzicht behandeld als een begunstigde dochter, en openlijk als zoodanig erkend.