Mr. Fogg and Aouda, happily unaffected by the roughness of the sea, ate with a good appetite, Fix being invited to share their repast, which he accepted with secret chagrin.
Fogg en de jonge dame, die gelukkig geen van beiden zeeziek waren, aten met smaak de ingelegde spijzen en de scheepsbeschuit. Fix werd uitgenoodigd om aan hun diner deel te nemen en hij moest het aannemen, daar hij wist dat een mensch even goed als een schip lading moest innemen; maar het hinderde hem.