"But what," said she after a short silence, "are your views? or have you none but that of waiting for Mrs. Ferrars's death, which is a melancholy and shocking extremity?--Is her son determined to submit to this, and to all the tediousness of the many years of suspense in which it may involve you, rather than run the risk of her displeasure for a while by owning the truth?"
Of hebt u geen ander vooruitzicht dan te wachten tot Mevrouw Ferrars komt te overlijden, 't geen een treurige en bezwaarlijk te wenschen oplossing zou zijn? Heeft haar zoon besloten, zich liever hierin te schikken, liever de langdurige kwelling te verdragen van de vele jaren van onzekerheid, die u wellicht te wachten staan, dan de kans te loopen, zich een tijdlang haar ongenoegen op den hals te halen door de waarheid te bekennen?"