But to return to Friday; he was so busy about his father that I could not find in my heart to take him off for some time; but after I thought he could leave him a little, I called him to me, and he came jumping and laughing, and pleased to the highest extreme: then I asked him if he had given his father any bread.
Doch om tot Vrijdag terug te keeren: hij had het zoo druk met zijn vader, dat het mij eenigen tijd niet van het hart kon hem te roepen, maar eindelijk deed ik het, en hij kwam lagchende en dansende naar mij toe. Ik vroeg hem of hij zijn vader wat brood had gegeven.