What was he doing just then? I listened at the door to his stateroom. I heard the sound of footsteps. Captain Nemo was inside. He hadn't gone to bed. With his every movement I imagined he would appear and ask me why I wanted to escape! I felt in a perpetual state of alarm. My imagination magnified this sensation. The feeling became so acute, I wondered whether it wouldn't be better to enter the captain's stateroom, dare him face to face, brave it out with word and deed!
Bij elk geritsel scheen het mij toe dat hij verschijnen en mij vragen zou, waarom ik wilde vluchten. Ik was voortdurend in onrust; mijn verbeelding vermeerderde den angst; dit werd zóo sterk, dat ik mij zei ven afvroeg of het niet beter was bij den kapitein in zijn kamer te gaan, hem eens ferm onder de oogen te zien en hem met blik en gebaar te tarten!