"And what was most frightful," continued Milady, her voice altered, as if she still experienced the same agony as at that awful minute, "was that at this time I retained a consciousness of the danger that threatened me; was that my soul, if I may say so, waked in my sleeping body; was that I saw, that I heard. It is true that all was like a dream, but it was not the less frightful.
„En het verschrikkelijkste,” vervolgde milady met ontroerde stem, alsof zij nog den angst ondervond van dat ontzettend oogenblik, „was, dat ik het gevaar kende, dat mij bedreigde; dat mijn ziel, indien ik mij dus kan uitdrukken, in mijn slapend lichaam waakte, dat ik hoorde, dat ik zag; wel is waar was zulks als in den droom, maar juist daarom te verschrikkelijker.