Anne of Austria, deprived of the confidence of her husband, pursued by the hatred of the cardinal, who could not pardon her for having repulsed a more tender feeling, having before her eyes the example of the queen-mother whom that hatred had tormented all her life--though Marie de Medicis, if the memoirs of the time are to be believed, had begun by according to the cardinal that sentiment which Anne of Austria always refused him--Anne of Austria had seen her most devoted servants fall around her, her most intimate confidants, her dearest favorites. Like those unfortunate persons endowed with a fatal gift, she brought misfortune upon everything she touched. Her friendship was a fatal sign which called down persecution.
Anna van Oostenrijk, van het vertrouwen van haar man beroofd, vervolgd door den haat des kardinaals, die haar niet kon vergeven een meer teeder gevoel te hebben afgewezen, voor haar oogen het voorbeeld der koningin-moeder hebbende, die deze haat gedurende haar gansche leven had gefolterd, hoewel Maria de Médicis (althans, zoo wij de gedenkschriften van dien tijd moeten gelooven) begonnen was den kardinaal het gevoel te schenken, dat Anna van Oostenrijk hem steeds bleef weigeren, Anna van Oostenrijk had haar trouwste dienaars, haar vertrouwdste vrienden, haar waardste gunstelingen zien vallen, en zooals die rampzaligen, met een noodlottige eigenschap begaafd, bracht zij ongeluk aan allen toe, die haar omringden; haar vriendschap was een onheilspellend teeken, dat vervolging tot zich lokte.