Meantime, as we have said, despite the cries of his conscience and the wise counsels of Athos, d’Artagnan became hourly more in love with Milady. Thus he never failed to pay his diurnal court to her; and the self-satisfied Gascon was convinced that sooner or later she could not fail to respond.
Intusschen, zooals wij gezegd hebben, werd d’Artagnan, ondanks de stem van zijn geweten, ondanks den wijzen raad van Athos en de zachte herinnering aan mejuffrouw Bonacieux, hoe langer hoe meer verliefd op milady; ook liet hij niet na haar dagelijks het hof te maken, verzekerd, zooals onze avontuurlijke Gaskonjer was, dat vroeg of laat zij zijn liefde zoude beantwoorden.