The cardinal related yesterday while playing with the king, with an air of condolence very displeasing to me, that the day before yesterday those DAMNED MUSKETEERS, those DAREDEVILS--he dwelt upon those words with an ironical tone still more displeasing to me--those BRAGGARTS, added he, glancing at me with his tiger-cat’s eye, had made a riot in the Rue Ferou in a cabaret, and that a party of his Guards (I thought he was going to laugh in my face) had been forced to arrest the rioters!
De kardinaal verhaalde gisteren, toen hij met den koning speelde, en met een zweem van medelijden, die mij zeer mishaagde, dat die vervaarlijke musketiers, die geweldmakers, en hij sprak dat woord op een schamperen toon uit, die mij nog veel meer mishaagde; ‚die koppenhakkers,’ voegde hij er bij, mij met zijn tijgerkattenoogen aanziende, ‚zaten eergisteren nog laat in den nacht in de kroeg der straat Férou, terwijl--en het scheen alsof hij mij in het gezicht uitlachte--‚een patrouille zijner lijfwacht genoodzaakt werd die rustverstoorders aan te houden.’