Without shutting herself up from her family, or leaving the house in determined solitude to avoid them, or lying awake the whole night to indulge meditation, Elinor found every day afforded her leisure enough to think of Edward, and of Edward's behaviour, in every possible variety which the different state of her spirits at different times could produce,--with tenderness, pity, approbation, censure, and doubt.
Al zonderde zij zich dus niet af van de anderen; al zocht zij niet om hen te vermijden, hardnekkig de eenzaamheid buitenshuis, en lag zij niet den geheelen nacht wakker om te kunnen nadenken, Elinor ondervond, dat iedere dag haar voldoende gelegenheid schonk om te denken aan Edward en aan Edward's gedrag, met alle mogelijke gevoelens, die haar verschillende stemmingen op verschillende tijden in haar konden verwekken;--met teederheid, medelijden, instemming, afkeuring en twijfel.