"Then," continued Milady, "then I collected all my strength; I recalled to my mind that the moment of vengeance, or rather, of justice, had struck. I looked upon myself as another Judith; I gathered myself up, my knife in my hand, and when I saw him near me, stretching out his arms to find his victim, then, with the last cry of agony and despair, I struck him in the middle of his breast.
„Toen,” vervolgde milady, „toen verzamelde ik al mijn krachten, ik herinnerde mij, dat het uur der wraak of liever der rechtvaardigheid had geslagen, en beschouwde mij als een tweede Judith; ik hield het mes omkneld, en toen ik hem in mijn nabijheid zag, toen, met een laatsten kreet van smart en wanhoop, stiet ik hem het mes in de borst....