All the way, and in proportion as the corridors became more deserted, d’Artagnan wished to stop the young woman, seize her and gaze upon her, were it only for a minute; but quick as a bird she glided between his hands, and when he wished to speak to her, her finger placed upon her mouth, with a little imperative gesture full of grace, reminded him that he was under the command of a power which he must blindly obey, and which forbade him even to make the slightest complaint.
Langs den geheelen weg en naarmate de gangen meer en meer ledig werden, wilde d’Artagnan de jonge vrouw vasthouden, om haar slechts een oogenblik te beschouwen; maar vlug als een vogel ontglipte zij steeds zijn handen; en toen hij spreken wilde, herinnerde haar vinger, op zijn mond gelegd, hem er aan, dat hij zich in de macht bevond van een wezen, hetwelk hij blindelings moest gehoorzamen en dat hem de geringste klacht verbood.