Lucy went on. "I am rather of a jealous temper too by nature, and from our different situations in life, from his being so much more in the world than me, and our continual separation, I was enough inclined for suspicion, to have found out the truth in an instant, if there had been the slightest alteration in his behaviour to me when we met, or any lowness of spirits that I could not account for, or if he had talked more of one lady than another, or seemed in any respect less happy at Longstaple than he used to be.
Lucy ging voort: "Ik ben van nature trouwens nogal jaloersch aangelegd, en door ons verschil in stand, doordat hij zooveel meer in de wereld verkeerde dan ik en door ons voortdurend gescheiden zijn, was ik genoeg tot achterdocht geneigd, om dadelijk achter de waarheid te zijn gekomen, als er ook maar de geringste verandering in zijn houding jegens mij was te bespeuren geweest, wanneer we elkaar ontmoetten, of wanneer hij een neerslachtigheid had getoond, die ik niet kon verklaren, of als hij meer over ééne dame had gesproken dan over anderen, of in eenig opzicht zich minder gelukkig scheen te gevoelen te Longstaple dan hij vroeger placht.