Marianne restored to life, health, friends, and to her doting mother, was an idea to fill her heart with sensations of exquisite comfort, and expand it in fervent gratitude;--but it led to no outward demonstrations of joy, no words, no smiles.
Marianne te zien teruggegeven aan het leven, gezondheid, haar vrienden en hare liefhebbende moeder, was een denkbeeld, dat haar hart vervulde met een gewaarwording van innige bevrediging; dat het deed zwellen van vurige dankbaarheid;--doch dat gevoel vertolkte zich door geen uiterlijk vreugdebetoon, geen woorden, geen glimlach.