Although our cell was large, we obviously had used up most of the oxygen it contained. In essence, over an hour's time a single human being consumes all the oxygen found in 100 liters of air, at which point that air has become charged with a nearly equal amount of carbon dioxide and is no longer fit for breathing.
Ik haalde moeielijk adem: de zware lucht was voor mijne longen niet meer voldoende; hoe groot onze cel ook was, het was duidelijk dat wij het grootste deel van de daarin aanwezige zuurstof verbruikt hadden; ieder mensch toch verbruikt in éen uur de zuurstof, welke in honderd liter lucht vervat is, en die lucht met eene bijna even groote hoeveelheid koolzuur bezwangerd, wordt dan ongeschikt voor de ademhaling.