I had not a cave now to hide my money in, or a place where it might lie without lock or key, till it grew mouldy and tarnished before anybody would meddle with it; on the contrary, I knew not where to put it, or whom to trust with it. My old patron, the captain, indeed, was honest, and that was the only refuge I had.
Ik had hier geene grot om mijn geld in te bergen, noch geen plaats waar ik dit zonder slot of grendel kon nederleggen, tot het roestig en beschimmeld werd; integendeel, ik wist niet waar ik het laten of wien ik het toevertrouwen zou; mijn oude beschermer, de kapitein, die een braaf man was, was inderdaad mijne eenigste toevlugt.