Elinor placed all that was astonishing in this way of acting to his mother's account; and it was happy for her that he had a mother whose character was so imperfectly known to her, as to be the general excuse for every thing strange on the part of her son.
Elinor weet al wat zonderling scheen in zijn handelwijze aan zijn moeder, en het was een geluk voor haar, dat hij een moeder had, van wier karakter zij zoo weinig afwist, dat het als doorgaande verontschuldiging kon gelden voor al wat er vreemds was in het gedrag van haar zoon.