But on his rapid way he had found time to fling his hazel stick into a corner, his rough broadbrim upon the table, and these few emphatic words at his nephew:
Maar in dien snellen loop had hij zijn stok met een knop in den vorm van een notenkraker in een hoek, zijn grooten hoed, tegen de vleug in opgeborsteld, op de tafel gesmeten, en riep hij zijn neef met een bulderende stem toe: