His chief reward for the painful exertion of disclosing past sorrows and present humiliations, was given in the pitying eye with which Marianne sometimes observed him, and the gentleness of her voice whenever (though it did not often happen) she was obliged, or could oblige herself to speak to him. THESE assured him that his exertion had produced an increase of good-will towards himself, and THESE gave Elinor hopes of its being farther augmented hereafter; but Mrs. Jennings, who knew nothing of all this, who knew only that the Colonel continued as grave as ever, and that she could neither prevail on him to make the offer himself, nor commission her to make it for him, began, at the end of two days, to think that, instead of Midsummer, they would not be married till Michaelmas, and by the end of a week that it would not be a match at all.
Het meest werd hij beloond voor de moeite, die het hem moest hebben gekost, het oude verdriet en de nieuwe vernedering te openbaren, door den medelijdenden blik, dien Marianne somtijds op hem liet rusten, en de zachtheid van haar stem, wanneer zij (wat niet dikwijls gebeurde) verplicht was, of zichzelve ertoe kon brengen, het woord tot hem te richten. _Die_ teekenen schonken hem de zekerheid, dat zijne bemoeiingen een gunstigen invloed hadden uitgeoefend op hare gezindheid te zijnen opzichte; en _zij_ gaven Elinor hoop, dat deze gunstige gezindheid mettertijd nog zou toenemen; maar Mevrouw Jennings, die van dit alles niets afwist,--die alleen maar zag, dat de Kolonel nog steeds even ernstig bleef, en wel wist, dat zij hem nooit zou kunnen overhalen zelf het aanzoek te doen, en evenmin, om die taak aan háár op te dragen,--begon na een paar dagen te denken, dat het huwelijk toch allicht eerder in 't najaar dan in den voorzomer zou plaats hebben, en geloofde aan 't eind van de week, dat er in 't geheel niets van kwam.