Elinor paid her every quiet and unobtrusive attention in her power; and she would have tried to sooth and tranquilize her still more, had not Marianne entreated her, with all the eagerness of the most nervous irritability, not to speak to her for the world.
Elinor bewees haar elke kalme en onopvallende vriendelijkheid, die in haar vermogen was; en zij zou gaarne gepoogd hebben haar nog meer te troosten en tot bedaren te brengen, als Marianne haar niet gesmeekt had, met al den aandrang van iemand, wier zenuwen tot het uiterste zijn geprikkeld, in geen geval een woord tegen haar te zeggen.