Finally, at Lilliers I lost all trace of her. I was going about at random, inquiring of everybody, when I saw you gallop past. I recognized Monsieur d’Artagnan. I called to you, but you did not answer me; I wished to follow you, but my horse was too much fatigued to go at the same pace with yours.
Ik ging op het toeval af en deed overal navraag, toen ik ulieden in vollen galop voorbij zag draven: ik herkende den heer d’Artagnan, ik riep u, maar gij antwoorddet mij niet; ik volgde u, maar mijn paard was te vermoeid om de uwe bij te blijven; en echter schijnt het, niettegenstaande den spoed, dien gij hebt gemaakt, dat gij nog te laat zijt gekomen.”