Marianne was vexed at it for her sister's sake, and turned her eyes towards Elinor to see how she bore these attacks, with an earnestness which gave Elinor far more pain than could arise from such common-place raillery as Mrs. Jennings's.
Marianne ergerde zich terwille van haar zuster, en keek naar Elinor, om te zien hoe zij zich hield onder die plagerij, met een bezorgdheid, die Elinor veel meer pijn deed, dan Mevrouw Jennings' banale aardigheden haar hadden kunnen veroorzaken.