He sat all night on his stool, starting at the least noise; and when the first rays of the sun penetrated into his chamber, the dawn itself appeared to him to have taken funereal tints.
Hij bleef den geheelen nacht op zijn bankje zitten, schrikkende bij het minste gerucht; en toen het eerste daglicht in zijn gevangenis drong, scheen hem de zon in floers gehuld.