On leaving the convent he entered into the magistracy, became president on the place of his uncle, embraced the cardinal’s party, which did not prove want of sagacity, became chancellor, served his Eminence with zeal in his hatred against the queen-mother and his vengeance against Anne of Austria, stimulated the judges in the affair of Calais, encouraged the attempts of M. de Laffemas, chief gamekeeper of France; then, at length, invested with the entire confidence of the cardinal--a confidence which he had so well earned--he received the singular commission for the execution of which he presented himself in the queen’s apartments.
Het klooster verlatende, werd hij magistraatspersoon, daarna president van het parlement in plaats van zijn oom; hij omhelsde de partij van den kardinaal, hetgeen niet weinig wijsheid verried; vervolgens werd hij kanselier, diende Zijne Eminentie met ijver in diens haat jegens de koningin-moeder en zijn wraak tegen Anna van Oostenrijk; spoorde de rechters in de zaak van Chalais aan, moedigde de proefnemingen van den heer de Laffemas, groot galgenaasleverancier van Frankrijk aan; eindelijk, al het vertrouwen van den kardinaal bezittende, een vertrouwen, dat hij zoo wel had verdiend, werd hij belast met de zonderlinge zending, tot wier uitvoering hij zich voor de koningin vertoonde.