Mrs. Dashwood had never been so much pleased with any young women in her life, as she was with them; had given each of them a needle book made by some emigrant; called Lucy by her Christian name; and did not know whether she should ever be able to part with them.
Mevrouw Dashwood had nog nooit in haar leven zulke lieve meisjes ontmoet; ze had hun ieder een naaldenboekje gegeven, het werk van een of anderen vreemden vluchteling; zij noemde Lucy bij haar voornaam, en zij wist niet, hoe zij het ooit zonder hen zou stellen.