His emotion on entering the room, in seeing her altered looks, and in receiving the pale hand which she immediately held out to him, was such, as, in Elinor's conjecture, must arise from something more than his affection for Marianne, or the consciousness of its being known to others; and she soon discovered in his melancholy eye and varying complexion as he looked at her sister, the probable recurrence of many past scenes of misery to his mind, brought back by that resemblance between Marianne and Eliza already acknowledged, and now strengthened by the hollow eye, the sickly skin, the posture of reclining weakness, and the warm acknowledgment of peculiar obligation.
Zijne ontroering, toen hij de kamer binnentrad, haar zoo veranderd zag, en de vermagerde hand drukte, die zij hem dadelijk toestak, deed Elinor vermoeden, dat die aandoening haar oorsprong vond in méér dan zijne liefde voor Marianne, of het besef, dat anderen hiervan wisten, en spoedig bespeurde zij in zijn droefgeestigen blik en wisselende gelaatskleur, terwijl hij hare zuster aanzag, dat waarschijnlijk de levendige herinnering aan vele treurige tooneelen uit het verleden bij hem was wakker geroepen, door die gelijkenis tusschen Marianne en Eliza, waarvan hij reeds melding had gemaakt, en die thans nog werd verhoogd door de bleeke tint, de ingezonken oogen, de liggende houding der nog zwakke herstellende, zoowel als haar innige erkentelijkheid voor haar in 't bijzonder bewezen goedheid.