"With master's permission, I'll make an observation to him," Conseil then told me. "Our poor Ned broods about all the things he can't have. He's haunted by his former life. He seems to miss everything that's denied us. He's obsessed by his old memories and it's breaking his heart. We must understand him. What does he have to occupy him here? Nothing. He isn't a scientist like master, and he doesn't share our enthusiasm for the sea's wonders. He would risk anything just to enter a tavern in his own country!"
"Mijnheer vergunt mij zeker wel om een opmerking te maken," zei Koenraad toen; "die arme Ned denkt aan alles wat hij niet krijgen kan; zijn geheele vroegere leven komt hem weer voor den geest; hij treurt om alles wat wij missen; zijn vroegere herinneringen kwellen hem, zijn gemoed is vol; men moet hem begrijpen. Wat kan hij hier uitrichten? Niets: hij is geen geleerde zooals mijnheer, en kan niet zooals wij liefhebberij hebben in al het wonderschoone, dat de zee oplevert. Hij zou er alles voor wagen om eens in zijn land in een kroeg te kunnen zitten!"