The house in the Königstrasse, my poor dear Gräuben, that kind soul Martha, flitted like visions before my eyes, and in the dismal moanings which from time to time reached my ears I thought I could distinguish the roar of the traffic of the great cities upon earth.
Het huisje in de Koningstraat, mijn arme Graeuben, de goede Martha, gingen als gezichten voorbij mijne oogen, en in het doffe gebrul, dat door het vaste gesteente liep, meende ik het geraas van de steden op aarde te herkennen.