The officer who had stopped in front of her and studied her with so much care might have been twenty-five or twenty-six years of age. He was of pale complexion, with clear blue eyes, rather deeply set; his mouth, fine and well cut, remained motionless in its correct lines; his chin, strongly marked, denoted that strength of will which in the ordinary Britannic type denotes mostly nothing but obstinacy; a brow a little receding, as is proper for poets, enthusiasts, and soldiers, was scarcely shaded by short thin hair which, like the beard which covered the lower part of his face, was of a beautiful deep chestnut color.
De officier, die voor haar was blijven staan en haar stilzwijgend met zooveel nauwkeurigheid had gadegeslagen, kon vijf of zes en twintig jaar oud zijn geweest, was blank van vel, met helder blauwe, een weinig diep liggende oogen; zijn kleine en welgevormde mond bleef onbeweeglijk in zijn gewone omtrekken; zijn sterk geteekende kin gaf die wilskracht te kennen, welke bij den gewonen Engelschman gewoonlijk niet meer dan hoofdigheid is; een min of meer achteroverhellend voorhoofd, als dat eens dichters, eens geestdrijvers of krijgsmans, werd beschaduwd door kort en zeer dun haar, dat, evenals de baard, welke het onderste van zijn gelaat bedekte, van een schoone, donkere kastanjekleur was.