One morning--whose date I'm unable to specify--I was slumbering near the first hours of daylight, a painful, sickly slumber. Waking up, I saw Ned Land leaning over me, and I heard him tell me in a low voice:
Eens op een morgen (ik weet niet welke dag het was) zat ik nog zeer vroeg in droeve gepeinzen verzonken; toen ik opkeek, stond Ned Land vóór mij, en ik hoorde hem met zachte stem zeggen: