The harpooner stared at me awhile before replying, slapped his broad forehead in one of his standard gestures, closed his eyes as if to collect himself, and finally said:
De harpoenier keek mij eenige oogenblikken aan voor hij een antwoord gaf; drukte zooals hij gewoonlijk deed de breede hand tegen het voorhoofd, kneep de oogen toe als om een besluit te nemen, en zeide eindelijk: