We have no need, therefore, to say that d’Artagnan dared not join in the conversation, only he looked with all his eyes and listened with all his ears, stretching his five senses so as to lose nothing; and despite his confidence on the paternal admonitions, he felt himself carried by his tastes and led by his instincts to praise rather than to blame the unheard-of things which were taking place.
--Het behoeft trouwens niet gezegd te worden, dat d’Artagnan zich in het gesprek niet durfde mengen; hij bepaalde zich dus er toe uit al zijn vermogen te luisteren en alles gade te slaan, wat er rondom hem gebeurde, hiertoe van zijn zintuigen met inspanning gebruik makende om vooral niets te laten verloren gaan, zoodat, ondanks de vaderlijke vermaning, hij zich door zijn geaardheid gedreven voelde en door zijn neigingen overgehaald, om hetgeen er plaats had eer te roemen dan te laken.