With the first rays of day their tongues were loosened; with the sun gaiety revived. It was like the eve of a battle; the heart beat, the eyes laughed, and they felt that the life they were perhaps going to lose, was, after all, a good thing.
Bij de eerste stralen des dageraads geraakten hun tongen los; met de zon kwam hun vroolijkheid terug; het was als voor den dag van een veldslag, wanneer het hart klopt, de oogen glimlachen en men gevoelt, dat het leven, hetwelk men misschien gaat verliezen, bij slot van rekening toch een goede zaak is.