(Entertainment Weekly) -- Punctuation promises comedy in "The Informant!" as if the title subject is a cartoon secret agent -- maybe Agent 86 in "Get Smart." Matt Damon, as a corporate turncoat, offers up secrets in "The Informant!" But he's not. The whistle-blower worthy of an exclamation point in this groovy-looking, chuckle-baiting, fact-based movie from protean director Steven Soderbergh is Mark Whitacre (Matt Damon), a biochemist and well-placed executive at the agri-processing giant Archer Daniels Midland (ADM) in Decatur, Illinois. It's the early 1990s. The company man is helping expose ADM's alleged global price-fixing activities to the FBI, cooperating with the feds long enough to gather invaluable evidence. But what Whitacre doesn't confide to his FBI handlers, and what his wheat-colored jackets, Dilbert ties, and weakling mustache hide, at least at first, is that this inside source is not completely trustworthy. Damon, fattened up to fit his boxy suits, wears Whitacre's slack demeanor beautifully. The star -- who has quietly and steadily turned into a great Everyman actor -- is in nimble control as he reveals his character's deep crazies.  Watch why Damon gained 30 pounds for the role » . Soderbergh's amused study of the highest-ranking corporate whistleblower in U.S. history is adapted from "The Informant: A True Story," an amazing, deeply reported book by New York Times reporter Kurt Eichenwald. That book told the story without editorial eye-rolling. But somewhere between Eichenwald's journalistic attention to detail and the bubbly, dialogue-besotted script by "The Bourne Ultimatum's" Scott Z. Burns, Soderbergh has chosen to apply an attitude of arch whoopee, a greasy veneer of mirth over what is, no joke, a serious mess of malfeasance and mental instability. It's tempting to laugh, but what's the joke: Whitacre? ADM? The FBI? The fashion trends of Decatur? Smarty condescension lurks behind the suburban bushes. Had a '90s date and place card not been supplied, I would have remained in an honest muddle about the era depicted on screen. And since Whitacre is subliminally likened to bumbling, fictional Maxwell Smart, that's probably as the filmmaker intended. The artistic choice is reinforced by a '70s-era "Laugh-In" aesthetic seen in everything from the smiley yellow novelty typography of the opening credits to the fancy rubber-chicken music served up in heaps of horns and whistles by essence-of-'70s composer Marvin Hamlisch. Sock it to me. Playing it straight and letting his Sam-Donaldson-meets-Spock hairdo suggest otherwise, Scott Bakula makes an appealing FBI agent with a deadpan grimace just this side -- or maybe it's the other side -- of "Dragnet's" Joe Friday. Comedian Joel McHale from E!'s "The Soup" plays the fellow agent who stares with big round eyes while his partner squints at Whitacre's successive leakages of truth/lie/ truth/lie. The always wonderful, huggable Melanie Lynskey, who stole the show in "Away We Go," does more great wifely work as Ginger Whitacre, her husband's biggest booster. A valued subset of Soderbergh's audience is sure to dig iconic hipster comic brothers Tom and Dick Smothers in small roles. In fact, the wily pair would fit right in with an "Ocean's Whatever" cast of coolios, enjoying some retro-style ensemble fun, regardless of whether the audience does. Soderbergh is as smart, stylish, and attentive a filmmaker as they come. And there are moments in "The Informant!" when I can almost be convinced that the tonal feints he establishes at the intersection of joke and no-joke are seriously, thoughtfully meant to replicate the misaligned synapses in Whitacre's own head. iReport.com: Damon's latest worth checking out . But if that's the intention, Soderbergh ultimately made the choice to abandon interesting, dispassionate empathy for the more quick-fix payoff of amusement. As Whitacre goes through his days, Damon recites interior monologues of distracted observation in voice-overs meant to demonstrate how his character's unusual brain works. In "The Informant!", that brain -- screwy and yet capable of doing important undercover work -- free-associates like Ellen DeGeneres on a swing through Walmart. Cute, but as even Agent 86 would say in "Get Smart": Missed it by that much. EW Grade: B . CLICK HERE to Try 2 RISK FREE issues of Entertainment Weekly . Copyright 2009 Entertainment Weekly and Time Inc. All rights reserved.
"The Informant!" stars Matt Damon as corporate worker giving info to FBI .
Damon's character is an untrustworthy provider, and actor's performance great .
But movie plays situations too much for laughs, says EW .
"The Informant!" is directed by Steven Soderbergh .
"තොරතුරු දෙන්නා!" FBI වෙත තොරතුරු සපයන ආයතනික සේවකයෙකු ලෙස Matt Damon රංගනයෙන් දායක වේ.
ඩේමන්ගේ චරිතය විශ්වාස කළ නොහැකි සැපයුම්කරුවෙකු වන අතර නළුවාගේ රංගනය විශිෂ්ටයි.
නමුත් චිත්‍රපටිය සිනහව සඳහා ඕනෑවට වඩා අවස්ථා වාදනය කරයි, EW පවසයි.
"තොරතුරු දෙන්නා!" අධ්‍යක්ෂණය කරලා තියෙන්නේ Steven Soderbergh විසින්.
(Entertainment Weekly) -- "The Informant!" හි විරාම ලකුණු ප්‍රහසන පොරොන්දු වෙයි. මාතෘකා විෂය කාටූන් රහස් නියෝජිතයෙකු ලෙස -- "Get Smart" හි නියෝජිත 86 විය හැක. Matt Damon, ආයතනික හැරවුම් කබායක් ලෙස, "The Informant!" හි රහස් ඉදිරිපත් කරයි. නමුත් ඔහු නොවේ. ප්‍රෝටීන අධ්‍යක්ෂක ස්ටීවන් සෝඩර්බර්ග්ගේ මෙම විචිත්‍රවත් පෙනුමැති, සිනහවෙන් ඇමක් දීමේ, සත්‍ය පාදක චිත්‍රපටයේ විශ්මය ජනක ලක්ෂ්‍යයකට සුදුසු විස්ල්-බ්ලෝවර් වන්නේ කෘෂි සැකසුම් යෝධ ආචර් හි ජෛව රසායන විද්‍යා ist සහ හොඳින් ස්ථානගත කළ විධායකයෙකු වන මාර්ක් විටාක්‍රේ (මැට් ඩේමන්) ය. ඩැනියෙල්ස් මිඩ්ලන්ඩ් (ADM) Decatur, Illinois. ඒ 1990 දශකයේ මුල් භාගයයි. සමාගම් මිනිසා ADM හි ගෝලීය මිල නියම කිරීමේ ක්‍රියාකාරකම් FBI වෙත හෙළිදරව් කිරීමට උදව් කරයි, අගනා සාක්ෂි රැස් කිරීමට ප්රමාණවත් තරම් කාලයක් ෆෙඩරල් සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කරයි. නමුත් විටාක්‍රේ ඔහුගේ FBI හසුරුවන්නන් වෙත නොපෙන්වන දෙය සහ ඔහුගේ තිරිඟු පැහැති ජැකට්, ඩිල්බට් බැඳීම් සහ දුර්වල උඩු රැවුල අවම වශයෙන් මුලදී සඟවන දෙය නම්, මෙම අභ්‍යන්තර මූලාශ්‍රය සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාස කළ නොහැකි බවයි. ඩේමන්, ඔහුගේ පෙට්ටි ඇඳුම් කට්ටලයට ගැලපෙන පරිදි තරබාරු වී, විටාක්‍රේගේ ලිහිල් හැසිරීම අලංකාර ලෙස ඇඳ සිටී. නිශ්ශබ්දව සහ ක්‍රමානුකූලව විශිෂ්ට එව්රිමන් නළුවෙකු බවට පත් වූ තරුව -- ඔහු තම චරිතයේ ගැඹුරු උමතු හෙළි කරන විට වේගවත් පාලනයකින් සිටී. ඩේමන් චරිතය සඳහා රාත්තල් 30 ක් ලබා ගත්තේ මන්දැයි බලන්න » . එක්සත් ජනපද ඉතිහාසයේ ඉහළම ශ්‍රේණිගත ආයතනික රහස් හෙළි කරන්නා පිළිබඳ සෝඩර්බර්ග්ගේ විනෝදාත්මක අධ්‍යයනය නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් වාර්තාකරු කර්ට් අයිචන්වෝල්ඩ් විසින් විස්මිත, ගැඹුරින් වාර්තා කරන ලද "ද ඉන්ෆෝමන්ට්: අ ට්‍රූ ස්ටෝරි" වෙතින් අනුවර්තනය කර ඇත. ඒ පොත කතුවැකිය ඇහැ පෙරලීමකින් තොරව කතාව කීවේය. නමුත් අයිකන්වාල්ඩ්ගේ විස්තර සඳහා මාධ්‍ය අවධානය සහ "The Bourne Ultimatum's" Scott Z. Burns විසින් රචිත, දෙබස් සහිත තිර රචනය අතර කොතැනක හෝ, Soderbergh විසින් ආක් හූපී ආකල්පයක් යෙදීමට තෝරාගෙන ඇත, එය විහිළුවක් නොවේ. වැරදි සහ මානසික අස්ථාවරත්වයේ බරපතල අවුලකි. එය සිනාසීමට පෙළඹේ, නමුත් විහිළුව කුමක්ද: විටක්රේ? ADM? FBI ද? Decatur හි විලාසිතා ප්රවණතා? දක්ෂ condescension තදාසන්න පඳුරු පිටුපස සැඟවී ඇත. 90 ගණන්වල දිනයක් සහ ස්ථාන කාඩ්පතක් සපයා නොතිබුණි නම්, තිරයේ නිරූපිත යුගය පිළිබඳ අවංක අවුලක සිටීමට මට ඉඩ තිබුණි. විටාක්‍රේ උත්කෘෂ්ට ලෙස බම්බල්, ප්‍රබන්ධ මැක්ස්වෙල් ස්මාර්ට් හා සමාන කර ඇති බැවින්, එය බොහෝ විට චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයා අදහස් කළ පරිදි විය හැකිය. කලාත්මක තේරීම 70 දශකයේ "සිනාසෙමින්" සෞන්දර්යය මගින් ශක්තිමත් කර ඇත, ආරම්භක බැරකම්වල සිනහවෙන් යුත් කහ නවකතා මුද්‍රණ ශිල්පයේ සිට සාරය අනුව අං සහ විස්ල් ගොඩවල්වල විසිතුරු රබර්-කුකුළු මස් සංගීතය දක්වා සෑම දෙයකම දක්නට ලැබේ. 70 දශකයේ නිර්මාපකයෙකු වන Marvin Hamlisch. මට එය සොක් කරන්න. එය කෙළින්ම වාදනය කරමින් සහ ඔහුගේ Sam-Donaldson-meets-Spock කොණ්ඩා මෝස්තරය වෙනත් ආකාරයකින් යෝජනා කිරීමට ඉඩ සලසමින්, Scott Bakula "Dragnet's" Joe Friday හි මේ පැත්තේ -- නැතිනම් සමහර විට එය අනෙක් පැත්තේ -- මැඩපවත්වාගෙන සිටින FBI නියෝජිතයෙකු බවට පත් කරයි. E! හි "The Soup" හි විකට නළු Joel McHale, විශාල වටකුරු ඇස්වලින් බලා සිටින සෙසු නියෝජිතයා ලෙස රඟපායි, ඔහුගේ සහකරු විටාක්‍රේගේ සත්‍යය/බොරුව/සත්‍යය/බොරුවෙහි අනුක්‍රමික කාන්දුවීම් දෙස බලා සිටියි. "Away We Go" හි සංදර්ශනය සොරකම් කළ සෑම විටම අපූරු, වැළඳගත හැකි Melanie Lynskey, ඇගේ සැමියාගේ ලොකුම බූස්ටරය වන Ginger Whitacre ලෙස වඩාත් විශිෂ්ට භාර්යාව වැඩ කරයි. සොඩර්බර්ග්ගේ ප්‍රේක්ෂකයින්ගේ වටිනා උප කුලකයක් නිරූපිත හිප්ස්ටර් විකට සහෝදරයන් වන ටොම් සහ ඩික් ස්මදර්ස් කුඩා භූමිකාවන් හාරා ගැනීමට නිසැක ය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ප්‍රේක්ෂකයින් කුමක් කළත්, ප්‍රත්‍යක්ෂ පන්නයේ සමූහ විනෝදයක් භුක්ති විඳිමින්, කූලියෝස්ගේ "සාගරයේ කුමක් වුවත්" කපටි යුගලය නිවැරදිව ගැලපේ. සෝඩර්බර්ග් ඔවුන් පැමිණෙන තරමටම දක්ෂ, හැඩකාර සහ අවධානයෙන් සිටින සිනමාකරුවෙකි. සහ "තොරතුරුකරු!" හි අවස්ථා තිබේ. විහිළුවක් සහ විහිළුවක් නැති හන්දියක් තුළ ඔහු ගොඩනඟන ස්වර සංවේදනයන් බැරෑරුම් ලෙස, කල්පනාකාරීව අදහස් කරන්නේ විටාක්‍රේගේම හිසෙහි නොගැලපෙන උපාගමයන් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට බව මට පාහේ ඒත්තු ගැන්විය හැකිය. iReport.com: ඩේමන්ගේ නවතම පරීක්ෂා කිරීම වටී . නමුත් එය අභිප්‍රාය නම්, සොඩර්බර්ග් අවසානයේ තෝරා ගත්තේ විනෝදාස්වාදයේ වඩාත් ඉක්මන් ප්‍රතිලාභ සඳහා සිත්ගන්නා, උදාසීන සංවේදනය අත්හැරීමට ය. විටාක්‍රේ ඔහුගේ කාලය ගත කරන විට, ඩේමන් ඔහුගේ චරිතයේ අසාමාන්‍ය මොළය ක්‍රියා කරන ආකාරය නිරූපණය කිරීමට අදහස් කරන හඬ-ඕවරයේ අවධානය වෙනතකට යොමු කළ නිරීක්ෂණ අභ්‍යන්තර ඒකපුද්ගල කථා කරයි. "The Informant!" හි, එම මොළය -- ඉස්කුරුප්පු සහිත නමුත් වැදගත් රහසිගත වැඩ කිරීමට හැකියාව ඇත -- වෝල්මාට් හරහා පැද්දීමක එලන් ඩිජෙනරස් වැනි නිදහස්-සහකරුවන්. හුරුබුහුටි, නමුත් නියෝජිත 86 පවා "Get Smart" හි පවසන පරිදි: එය එතරම්ම මග හැරී ඇත. EW ශ්‍රේණිය: B. Entertainment Weekly හි අවදානම් රහිත නිකුතු 2ක් උත්සාහ කිරීමට මෙහි ක්ලික් කරන්න. ප්‍රකාශන හිමිකම 2009 Entertainment Weekly සහ Time Inc. සියලුම හිමිකම් ඇවිරිණි.