(CNN) -- In the pre-dawn darkness Saturday, long after her parents and brother were asleep, Atefeh Yazdi lay in bed cradling the house phone and her cell phone in her hands. Atefeh Yazdi visits with her grandfather, Dr. Ebrahim Yazdi, during his trip to America last year. The only light was from a television tuned to the latest news from Iran, and her laptop displaying her Facebook page in hope of any updates on what was happening halfway around the world. "I kind of felt I was more there when I couldn't see the rest of the room, just the TV and the Facebook," the 28-year-old Iranian-American told CNN by telephone from her home in Mechanicsburg, Pennsylvania. Repeated calls to relatives in Tehran only got the "annoying" Farsi-language error message. She recounted the thoughts running through her brain all night: "Are they going to really shoot people? What's going to happen? Is this going to turn into massive killing and violence?" In Houston, Texas, Reza Soltani said the anxiety of waiting and wondering was like endless pacing at a hospital during a loved one's operation. "It feels like the operation started last week and it hasn't ended," Soltani, 28, told CNN by telephone. "I'm worried. I'm hoping it will be good but I'm worried it will get very ugly." The jumble of emotions -- fear, hope, anxiety, frustration -- were reality for millions of Iranian-Americans trying to find out if Iranian authorities would crush protests over last week's election. President Mahmoud Ahmadinejad was declared the overwhelming victor in voting that opposition groups called rigged. No independent monitors were permitted for the election. A threatening statement Friday by supreme leader Ayatollah Ali Khamenei increased fears of bloodshed. Iranian authorities have cut off traditional communications such as cell phone connections, and also banned foreign news outlets from covering the protests. Thousands of protesters took to the streets Saturday, even though the demonstrations were banned and police confronted them with clubs, tear gas and water cannons. The uncertainty and unrest strikes close to home for Yazdi, whose grandfather -- a longtime politician in Iran -- was arrested from his hospital bed this week. He's been returned to the hospital, she said, but she doesn't know if he'll be arrested again or what will happen to other relatives. "It's very exhausting," Yazdi said. "I have this feeling I want to be there. I want to book the next flight. I want to be with the people. I don't care about the risks involved." Her parents, who left Iran in the 1970s before the Islamic Revolution, say such talk is foolish, she said. They are as worried as she is, but fear returning now would bring too much risk. "There's a generation gap, a culture gap," she explained. It runs deep, defining her life as an American-born citizen of both Iran and the United States, who refers to Iranians as "my people." "Being born and raised in America, where I was able to voice my opinion, do what I want, say what I wanted, I'm culturally confused," Yazdi said. "I'm not completely American the right way, and I'm not completely Iranian the right way." Soltani also mentioned the generation gap among Iranian-Americans, but he described it as more political. His parents' generation lost everything in the revolution, and will only consider returning when the revolutionary regime has been toppled, he said. Older Iranian-Americans in the United States "actually boycotted the election, saying if you vote you're just legitimizing the government," Soltani said. "We sacrificed everything for you guys, and now you're going to the other team," is how Soltani characterized their attitude. "They think the system needs to go completely," he said. "All they care is for the system to collapse. They think if the system collapses, they're going to be able to go back." No matter what happens, Soltani and Yazdi said, Iran is changed forever by this week's events. "I believe that anything that comes out of it will be positive," Soltani said. "Even if they fail now, the people know if they get in the streets in millions, they're not going to be able to stop them."
Pair describe fear and anxiety as they wait for news .
They believe Iran will be changed forever by the week's events.
Culture gap exists between older, younger Iranian-Americans, woman says .
යුගලය ප්‍රවෘත්ති බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින විට බිය සහ කාංසාව විස්තර කරයි.
සතියේ සිදුවීම් මගින් ඉරානය සදහටම වෙනස් වනු ඇතැයි ඔවුහු විශ්වාස කරති.
වැඩිහිටි, තරුණ ඉරාන-ඇමරිකානුවන් අතර සංස්කෘතික පරතරය පවතින බව කාන්තාව පවසයි.
(CNN) -- සෙනසුරාදා අලුයම පෙර අඳුරේ, ඇගේ දෙමාපියන් සහ සහෝදරයා නිදාගෙන බොහෝ කලකට පසුව, Atefeh Yazdi ඇඳේ වැතිර නිවසේ දුරකථනය සහ ඇගේ ජංගම දුරකථනය අතේ තබා ගත්තාය. Atefeh Yazdi පසුගිය වසරේ ඇමරිකාවට ගිය සංචාරයේදී ඇගේ සීයා වන Dr. Ebrahim Yazdi සමඟ සංචාරය කරයි. එකම ආලෝකය ඉරානයේ නවතම පුවත් වෙත සුසර කරන ලද රූපවාහිනියකින් සහ ඇගේ ලැප්ටොප් පරිගණකය ලොව පුරා අඩක් සිදුවෙමින් පවතින දේ පිළිබඳ ඕනෑම යාවත්කාලීනයක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඇගේ ෆේස්බුක් පිටුව ප්‍රදර්ශනය කළේය. 28 හැවිරිදි ඉරාන-ඇමරිකානුවරිය පෙන්සිල්වේනියාවේ මෙකැනික්ස්බර්ග් හි පිහිටි ඇගේ නිවසේ සිට දුරකථනයෙන් සීඑන්එන් වෙත පැවසුවේ “මා කාමරයේ ඉතිරි කොටස, රූපවාහිනිය සහ ෆේස්බුක් පමණක් නොපෙනෙන විට මම එහි සිටින බව මට හැඟුණා. ටෙහෙරානයේ ඥාතීන්ට නැවත නැවතත් ඇමතුම් ලබා ගත්තේ "අනතුරුදායක" ෆාර්සි භාෂා දෝෂ පණිවිඩය පමණි. ඇය මුළු රාත්‍රිය පුරාම ඇගේ මොළය හරහා දිවෙන සිතුවිලි විස්තර කළාය: "ඔවුන් ඇත්තටම මිනිසුන්ට වෙඩි තියන්න යනවාද? කුමක් සිදුවේද? මෙය දැවැන්ත ඝාතන සහ ප්‍රචණ්ඩත්වයකට හැරෙනවාද?" ටෙක්සාස් හි හූස්ටන්හිදී, රීසා සොල්ටානි පැවසුවේ බලා සිටීමේ සහ පුදුමයට පත්වීමේ කනස්සල්ල ආදරය කරන කෙනෙකුගේ සැත්කමක් අතරතුර රෝහලක නිමක් නැති ගමනක් වැනි බවයි. "මෙම මෙහෙයුම පසුගිය සතියේ ආරම්භ වූ අතර එය අවසන් වී නැති බවක් දැනේ" යැයි 28 හැවිරිදි සොල්ටානි CNN වෙත දුරකථනයෙන් පැවසීය. "මම කනස්සල්ලට පත්ව සිටිමි. එය හොඳ වනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි, නමුත් එය ඉතා කැත වනු ඇතැයි මම කනස්සල්ලට පත්ව සිටිමි." පසුගිය සතියේ මැතිවරනය සම්බන්ධයෙන් ඉරාන බලධාරීන් විරෝධතා තලා දමනු ඇත්දැයි සොයා බැලීමට උත්සාහ කරන මිලියන සංඛ්‍යාත ඉරාන-ඇමරිකානුවන් සඳහා හැඟීම්වල අවුල් -- බිය, බලාපොරොත්තුව, කාංසාව, කලකිරීම - යථාර්ථයක් විය. ජනාධිපති මහමුද් අහමදිනෙජාඩ් ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ අතිමහත් ජයග්‍රාහකයා ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර විපක්ෂ කණ්ඩායම් විසින් වංචා කරන ලද ඒවා ලෙස හැඳින්වේ. මැතිවරණය සඳහා ස්වාධීන නිරීක්ෂකයින්ට අවසර නැත. උත්තරීතර නායක අයතුල්ලා අලි කමේනිගේ සිකුරාදා තර්ජනාත්මක ප්‍රකාශයක් ලේ වැගිරීමේ භීතිය වැඩි කළේය. ඉරාන බලධාරීන් ජංගම දුරකථන සම්බන්ධතා වැනි සාම්ප්‍රදායික සන්නිවේදනයන් කපා හැර ඇති අතර විරෝධතා වාර්තා කිරීම විදේශීය ප්‍රවෘත්ති ආයතනවලට ද තහනම් කර ඇත. විරෝධතාකරුවන් දහස් ගනනක් සෙනසුරාදා වීදි බැස, පෙලපාලි තහනම් කර තිබියදීත්, පොලිසිය පොලු මුගුරු, කඳුළු ගෑස් සහ ජල ප්‍රහාර වලින් ඔවුන්ට මුහුණ දුන් නමුත්. ඉරානයේ දිගුකාලීන දේශපාලකයෙකු වූ යස්ඩිගේ සීයා මේ සතියේ රෝහල් ඇඳේ සිට අත්අඩංගුවට ගත් යස්ඩි සඳහා නිවස ආසන්නයේ අවිනිශ්චිතභාවය සහ නොසන්සුන්තාව ඇති වේ. ඔහු නැවත රෝහලට ගෙන ගොස් ඇත, නමුත් ඔහුව නැවත අත්අඩංගුවට ගනීවිද නැතහොත් අනෙක් ඥාතීන්ට කුමක් සිදුවේදැයි ඇය නොදන්නා බව ඇය පැවසුවාය. "එය ඉතා වෙහෙසකරයි," යස්ඩි පැවසීය. "මට එහි සිටීමට අවශ්‍ය යැයි මෙම හැඟීම ඇත. මට ඊළඟ ගුවන් ගමන වෙන්කරවා ගැනීමට අවශ්‍යයි. මට මිනිසුන් සමඟ සිටීමට අවශ්‍යයි. එහි ඇති අවදානම් ගැන මම තැකීමක් නොකරමි." ඉස්ලාමීය විප්ලවයට පෙර 1970 ගණන්වල ඉරානය හැර ගිය ඇගේ දෙමාපියන් පවසන්නේ එවැනි කතා මෝඩකමක් බවයි. ඔවුන් ඇය මෙන් කනස්සල්ලට පත්ව සිටිති, නමුත් දැන් නැවත පැමිණීමට බිය වැඩි අවදානමක් ගෙන එනු ඇත. "පරම්පරා පරතරයක්, සංස්කෘතික පරතරයක් තියෙනවා," ඇය පැහැදිලි කළාය. ඉරානය සහ එක්සත් ජනපදය යන දෙඅංශයේම ඇමරිකානු-උපත පුරවැසියෙකු ලෙස ඇයගේ ජීවිතය නිර්වචනය කරමින් එය ගැඹුරින් දිව යයි, ඉරාන ජාතිකයන් "මගේ ජනතාව" ලෙස හඳුන්වයි. "ඇමරිකාවේ ඉපදී හැදී වැඩුණු මට මගේ මතය ප්‍රකාශ කිරීමට, මට අවශ්‍ය දේ කිරීමට, මට අවශ්‍ය දේ පැවසීමට හැකි වූ අතර, මම සංස්කෘතික වශයෙන් ව්‍යාකූල වී සිටිමි," යස්ඩි පැවසීය. "මම නිවැරදි මාර්ගය සම්පූර්ණයෙන්ම ඇමරිකානුවෙක් නොවේ, මම සම්පූර්ණයෙන්ම ඉරාන ජාතිකයෙක් නොවේ." සොල්තානි ඉරාන-ඇමරිකානුවන් අතර පරම්පරා පරතරය ගැන ද සඳහන් කළ නමුත් ඔහු එය වඩාත් දේශපාලනික ලෙස විස්තර කළේය. විප්ලවයේදී ඔහුගේ දෙමාපියන්ගේ පරම්පරාවට සියල්ල අහිමි වූ අතර, විප්ලවවාදී පාලනය පෙරළා දැමූ පසු නැවත පැමිණීම ගැන සලකා බලන බව ඔහු පැවසීය. එක්සත් ජනපදයේ වැඩිහිටි ඉරාන-ඇමරිකානුවන් "ඇත්ත වශයෙන්ම මැතිවරණය වර්ජනය කළහ, ඔබ ඡන්දය ප්‍රකාශ කරන්නේ නම් ඔබ රජය නීත්‍යානුකූල කිරීමක් පමණක් බව පවසමින්," සොල්ටානි පැවසීය. "අපි ඔබ වෙනුවෙන් සියල්ල කැප කළා, දැන් ඔබ අනෙක් කණ්ඩායමට යනවා," සොල්තානි ඔවුන්ගේ ආකල්පය සංලක්ෂිත කළේ කෙසේද? "ඔවුන් සිතන්නේ පද්ධතිය සම්පූර්ණයෙන්ම යා යුතු බවයි," ඔහු පැවසීය. "ඔවුන් සැලකිලිමත් වන්නේ පද්ධතිය බිඳවැටීම ගැන පමණි. ඔවුන් සිතන්නේ පද්ධතිය කඩා වැටුණහොත් ඔවුන්ට ආපසු යා හැකි වනු ඇති බවයි." කුමක් සිදු වුවද, සොල්තානි සහ යස්ඩි පැවසුවේ, මේ සතියේ සිදුවීම් මගින් ඉරානය සදහටම වෙනස් වන බවයි. "එයින් පිටවන ඕනෑම දෙයක් ධනාත්මක වනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි," සොල්ටානි පැවසීය. "දැන් ෆේල් උනත් මිනිස්සු දන්නවා කෝටි ගණන් වලින් පාරට බැස්සොත් ඒවා නවත්තන්න බැරි වෙයි කියලා."