BLACKSBURG, Virginia (CNN) -- Erin Sheehan was a freshman last year when Seung-Hui Cho peeked through the door of her German class. The next hour of her life would become a struggle for survival. Erin Sheehan played dead while the Virginia Tech shooter went on a rampage. "I still have trouble sleeping." "The gunman entered my room. He shot my German teacher and then proceeded to shoot the students in the classroom pretty thoroughly," she said. Sheehan was only one of four students in the room not to get shot. She jumped on the floor and remained quiet while Cho went on his rampage. "I thought if I played dead then he hopefully would think I was already hit." She listened as the killer left her Norris Hall classroom to attack another room. She and the other survivors barricaded the door to keep Cho from coming back. "I tried to use a podium at the front of the classroom to block the door, because the gunman was shoving at the door and started firing through the door. We didn't think we were going to be able to hold it," she said.  Watch Sheehan remember a day of horror » . Sheehan is now a sophomore at Virginia Tech. Like so many on campus, April 16, 2007, marks the worst day of her life, when Cho killed 32 students and professors in the deadliest school shooting in U.S. history. Sheehan recently accompanied CNN to what is known as the Virginia Tech April 16, 2007 Prevail Archive -- an office space on the edge of campus where mementoes sent from across the world are temporarily warehoused. The university is cataloging and documenting every item it can save in order to create a permanent collection as well as an online archive that the public can access.  Take a tour of the archive » . Teddy bears, an American flag from the U.S. Embassy in Afghanistan, painted eggs, the hood of a race car, condolence posters signed by Koreans and a letter from President Bush are housed there. Thousands of other letters are also kept in the archive. "This is making me feel super bad. Because a lot of people died at Blacksburg. I love VT," wrote one young child. Walking through the archive for the first time, Sheehan was overcome with emotion. She stopped and held a picture of all the victims, pointing out her slain German teacher and another classmate. "I believe this is Nicole White, she sat right next to me. And I think I would credit her with taking bullets for me," she said in a muted tone.  Watch letters to Virginia Tech » . Of the entire archive, she added, "I don't ever remember seeing it all together like this before. I think it is really remarkable that so many people cared to reach out to us like this." Tamara Kennelly is the archivist at Virginia Tech. She's responsible for documenting how everyone beyond the campus dealt with the tragedy, when the world was joined by four words: "We are all Hokies." "People at other places have really identified with us and felt all of this with us," she said. "I think it's very heartening, it's very moving to me."  Watch a Tech student describe surviving four shots » . They've received just about anything, from condolences books from funeral homes to messages from prisons to letters from elementary students. "There are always people who really have their own story to tell or a powerful way of putting it. And when you find those letters, they stay with you -- all day, all week," said Amy Vilelle, the manuscript archivist. "There are a few that I will not ever forget reading." Some are very personal, like a pair of goggles from a lab partner. "Mike may you rest in peace. You will forever be remembered as my favorite lab partner. We'll be missing you," it says on the goggles. Fighting back tears, Kennelly said, "This job is very moving because you get something and you read it and you think, 'oh gosh, they want to share something with us somehow. They want to reach out and give some kindness.' " Gail McMillan, the director of digital archives, says it's especially difficult to read material from children. "It's hard to know what kind of impact this may have on them." Their job is not only to remember, but to preserve, an archival collection for the university. For those who lived it, the tragic events of April 16, 2007, are still too fresh to put into the past. "I still have trouble sleeping some days," Sheehan said. "It really does bother me because I still understand I could have been killed so easy, and there is no explanation why I wasn't." E-mail to a friend .
Thousands of items sent from around globe are housed on Tech campus .
Items range from letters from kids to an American flag from Afghanistan .
"It is really remarkable that so many people cared to reach out to us," survivor says .
Archivist: "There are a few that I will not ever forget reading"
ලොව පුරා සිට එවන ලද අයිතම දහස් ගණනක් ටෙක් කැම්පස් හි තබා ඇත.
අයිතම ළමයින්ගේ ලිපිවල සිට ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සිට ඇමරිකානු ධජයක් දක්වා පරාසයක පවතී.
"බොහෝ අය අප වෙත ළඟා වීමට සැලකිල්ල දැක්වීම ඇත්තෙන්ම විශිෂ්ටයි," දිවි ගලවා ගත් අය පවසයි.
ලේඛනාගාරය: "කියවීම මට කිසිදා අමතක නොවන ඒවා කිහිපයක් තිබේ"
බ්ලැක්ස්බර්ග්, වර්ජිනියා (CNN) -- පසුගිය වසරේ Seung-Hui Cho ඇගේ ජර්මානු පන්තියේ දොරෙන් එබිකම් කරන විට Erin Sheehan නවක සිසුවියකි. ඇගේ ජීවිතයේ ඊළඟ පැය පැවැත්ම සඳහා අරගලයක් වනු ඇත. වර්ජිනියා ටෙක් වෙඩික්කරු දරුණු ලෙස ක්‍රියා කරන අතරතුර එරින් ෂීහාන් මිය ගොස් ක්‍රීඩා කළේය. "මට තාම නිදාගන්න අමාරුයි." "තුවක්කුකරු මගේ කාමරයට ඇතුළු විය. ඔහු මගේ ජර්මානු ගුරුවරයාට වෙඩි තැබූ අතර පසුව පන්ති කාමරයේ සිසුන්ට ඉතා හොඳින් වෙඩි තැබුවේය," ඇය පැවසුවාය. ෂෙහාන් වෙඩි නොවැටී කාමරයේ සිටි සිසුන් හතර දෙනාගෙන් එක් අයෙක් පමණි. ඇය බිමට පැන නිශ්ශබ්ද වූ අතර චෝ ඔහුගේ කෝපයට පත් විය. "මම හිතුවා මම මැරිලා ක්‍රීඩා කළොත් මට දැනටමත් පහර දීලා කියලා එයා හිතයි කියලා." මිනීමරුවා ඇගේ නොරිස් ශාලාවේ පන්ති කාමරයෙන් පිටව ගොස් වෙනත් කාමරයකට පහර දෙන විට ඇය සවන් දුන්නාය. ඇය සහ දිවි ගලවා ගත් අනෙක් අය චෝ ආපසු නොපැමිණීම සඳහා දොර වසා දැමූහ. "මම පන්ති කාමරයේ ඉදිරිපස වේදිකාවක් භාවිතා කර දොර අවහිර කිරීමට උත්සාහ කළෙමි, මන්ද තුවක්කුකරු දොර ළඟට තල්ලු කර දොර හරහා වෙඩි තැබීමට පටන් ගත් බැවිනි. අපි හිතුවේ නැහැ අපට එය අල්ලා ගැනීමට හැකි වේ යැයි" ඇය පැවසුවාය. කිව්වා. ෂීහාන් භයංකර දවසක් මතකද බලන්න » . ෂීහාන් දැන් වර්ජිනියා ටෙක් ආයතනයේ දෙවන වසරේ ශිෂ්‍යයෙකි. කැම්පස් හි බොහෝ දෙනෙක් මෙන්, 2007 අප්‍රේල් 16, එක්සත් ජනපද ඉතිහාසයේ මාරාන්තික පාසල් වෙඩි තැබීමකින් චෝ සිසුන් සහ මහාචාර්යවරුන් 32 දෙනෙකු මරා දැමූ ඇගේ ජීවිතයේ නරකම දිනය සනිටුහන් කරයි. ෂීහාන් මෑතකදී CNN සමඟ 2007 අප්‍රේල් 16 වන දින Virginia Tech Prevail Archive ලෙස හැඳින්වෙන දේ වෙත ගියේය -- ලොව පුරා සිට එවන ලද සිහිවටන තාවකාලිකව ගබඩා කර ඇති කැම්පස් අද්දර පිහිටි කාර්යාල අවකාශයකි. ස්ථීර එකතුවක් මෙන්ම මහජනතාවට ප්‍රවේශ විය හැකි මාර්ගගත ලේඛනාගාරයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා විශ්ව විද්‍යාලය විසින් ඉතිරි කළ හැකි සෑම අයිතමයක්ම ලැයිස්තුගත කර ලේඛනගත කරයි. ලේඛනාගාරයේ සංචාරයක් කරන්න » . ටෙඩි බෙයාර්ස්, ඇෆ්ගනිස්ථානයේ එක්සත් ජනපද තානාපති කාර්යාලයේ ඇමරිකානු ධජයක්, තීන්ත ආලේප කරන ලද බිත්තර, ධාවන මෝටර් රථයක තොප්පිය, කොරියානුවන් විසින් අත්සන් කරන ලද ශෝක පෝස්ටර් සහ ජනාධිපති බුෂ්ගේ ලිපියක් එහි තැන්පත් කර ඇත. තවත් ලිපි දහස් ගණනක් ද ලේඛනාගාරයේ තබා ඇත. "මෙය මට ඉතා නරක හැඟීමක් ඇති කරයි. බ්ලැක්ස්බර්ග්හිදී බොහෝ මිනිසුන් මිය ගිය නිසා. මම VT ට ආදරෙයි," එක් කුඩා දරුවෙකු ලිවීය. පළමු වතාවට ලේඛනාගාරය හරහා ඇවිද ගිය ෂීහාන් හැඟීම්වලින් මිදුණි. ඇය නතර වී මිය ගිය ඇගේ ජර්මානු ගුරුවරයා සහ තවත් පන්තියේ මිතුරෙකු පෙන්වා වින්දිත සියලු දෙනාගේ පින්තූරයක් අතැතිව සිටියාය. "මේ ඉන්නේ නිකොල් වයිට් කියලා මම විශ්වාස කරනවා, ඇය මගේ ළඟින්ම ඉඳගත්තා. ඒ වගේම මම හිතන්නේ මම ඇයට වෙඩි උණ්ඩ ගැනීම ගැන ගෞරවය දෙනවා කියලා," ඇය නිහඬ ස්වරයකින් පැවසුවාය. Virginia Tech වෙත ලිපි නරඹන්න » . සමස්ත ලේඛනාගාරයෙන් ඇය තවදුරටත් මෙසේ පැවසුවාය, "මට මීට පෙර මේ සියල්ල එකට දැක ඇති බවක් මට මතක නැත. බොහෝ මිනිසුන් අප වෙත ළඟා වීමට උනන්දු වීම ඇත්තෙන්ම විශිෂ්ට යැයි මම සිතමි." තමරා කෙනලි යනු වර්ජිනියා ටෙක් හි ලේඛනාගාරයයි. "අපි හැමෝම හොකීස්" යන වචන හතරකින් ලෝකය එකතු වූ විට, කැම්පස් එකෙන් ඔබ්බට සිටින සෑම කෙනෙකුම ඛේදවාචකය සමඟ කටයුතු කළ ආකාරය ලේඛනගත කිරීමේ වගකීම ඇය සතුය. "වෙනත් ස්ථානවල සිටින පුද්ගලයින් අපව සැබවින්ම හඳුනාගෙන ඇති අතර මේ සියල්ල අප සමඟ දැනී ඇත," ඇය පැවසුවාය. "මම හිතන්නේ එය ඉතා සිත් ඇදගන්නා සුළුයි, එය මට ඉතා චලනය වේ." තාක්ෂණික ශිෂ්‍යයෙක් වෙඩි හතරක් දිවි ගලවා ගැනීම විස්තර කරන ආකාරය නරඹන්න » . අවමංගල්‍ය ගෙවල්වල සිට ශෝක ප්‍රකාශන පොත්වල සිට සිරගෙවල්වල සිට ප්‍රාථමික සිසුන්ගේ ලිපි දක්වා ඕනෑම දෙයක් ඔවුන්ට ලැබී ඇත. "සෑම විටම ඇත්ත වශයෙන්ම කියන්නට තමන්ගේම කතාවක් හෝ එය තැබීමට ප්‍රබල ක්‍රමයක් ඇති අය සිටිති. ඔබ එම ලිපි සොයාගත් විට, ඔවුන් ඔබ සමඟ රැඳී සිටියි -- දවස පුරා, මුළු සතියම," අත්පිටපත් ලේඛනාගාරයේ Amy Vilelle පැවසීය. "කියවීම මට අමතක නොවන ඒවා කිහිපයක් තිබේ." සමහර ඒවා විද්‍යාගාර සහකරුගේ ඇස් කණ්ණාඩි යුගලයක් වැනි ඉතා පෞද්ගලික ය. "මයික් ඔබට සමාදානයෙන් ඉන්න ලැබේවා. ඔබ මගේ ප්‍රියතම රසායනාගාර සහකරු ලෙස සදහටම මතකයේ රැඳෙනු ඇත. අපට ඔබව මග හැරෙනු ඇත," එය ඇස් කණ්ණාඩි මත කියයි. කඳුළු සමඟ සටන් කරමින්, කෙනලි පැවසුවේ, "ඔබට යමක් ලැබෙන නිසා ඔබ එය කියවා ඔබ සිතන්නේ, 'අනේ දෙවියනේ, ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ කෙසේ හෝ අප සමඟ යමක් බෙදා ගැනීමටයි. ඔවුන්ට අත දිගු කර කරුණාවක් දීමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය නිසා මෙම රැකියාව ඉතා චලනය වේ. "ඩිජිටල් ලේඛනාගාරයේ අධ්‍යක්ෂ ගේල් මැක්මිලන් පවසන්නේ ළමයින්ගෙන් තොරතුරු කියවීම විශේෂයෙන් දුෂ්කර බවයි. "මෙය ඔවුන්ට කුමන ආකාරයේ බලපෑමක් ඇති කළ හැකිද යන්න දැන ගැනීමට අපහසුය." ඔවුන්ගේ කාර්යය වන්නේ විශ්ව විද්‍යාලය සඳහා ලේඛනාගාරයක් මතක තබා ගැනීම පමණක් නොව සංරක්ෂණය කිරීමයි. එහි ජීවත් වූ අයට, 2007 අප්‍රේල් 16 වන දින සිදු වූ ඛේදනීය සිදුවීම් අතීතයට ගෙන ඒමට නොහැකි තරම් නැවුම් ය. "මට තාම සමහර දවස් වලට නිදාගන්න අමාරුයි" ෂෙහාන් කීවේය. "එය ඇත්තෙන්ම මට කරදර කරයි, මන්ද මාව ඉතා පහසුවෙන් මරා දැමිය හැකි බව මට තවමත් වැටහෙන අතර මා එසේ නොකළේ මන්දැයි පැහැදිලි කිරීමක් නොමැත." මිතුරෙකුට විද්‍යුත් තැපෑල.