Surkhet, Nepal (CNN)Ten years ago, with her high school diploma and a backpack, Maggie Doyne left her New Jersey hometown to travel the world before college. She lived in a Buddhist monastery, helped rebuild a sea wall in Fiji, then went to India and worked with Nepalese refugees. There, she met a young girl who wanted to find her family in Nepal. Doyne went with her. That's when Doyne's life took an unexpected turn. Do you know a hero? Nominations are open for CNN Heroes 2015 . A decade-long civil war had just ended in the country, and Doyne witnessed its effects firsthand. She met women and children who were suffering, struggling to survive. "It changed me," said Doyne, now 28. "There were children with mallets that would go into the riverbed, pick up a big stone and break it into little, little pieces (to sell). And they were doing that all day, every day." Doyne called her parents and asked them to wire her the $5,000 she had earned babysitting. In 2006, she purchased land in Surkhet, a district in western Nepal. She worked for two years with the local community to build the Kopila Valley Children's Home. Today, Kopila -- which means "flower bud" in Nepali -- is home to about 50 children, from infants to teenagers. Doyne started the BlinkNow Foundation to support and grow her efforts. In 2010, the group opened its Kopila Valley School, which today educates more than 350 students. Doyne lives in Nepal year-round, traveling to the U.S. a few times a year. See more CNN Heroes . The CNN Heroes team traveled to Surkhet and talked to Doyne about her work and the community she supports. Below is an edited version of their conversation. CNN: How does it work, raising nearly 50 kids? Maggie Doyne: It's communal living, for sure! We're a family of almost 50 kids ages 8 months to 16 years. Everybody just pitches in and helps each other. They all have their chores. They all have their duties. And everybody cooks the meals together and makes sure that they do their part to make the home run smoothly. The staff at the home, we call them the aunties and the uncles. We wake up in the morning and go off to school. And then come home and do homework and eat our meals together, and everybody goes to bed at night. CNN: How does a child come to live in your home? Doyne: Our first priority as an organization is to keep a child with their family if at all possible. In order to come into the home, you need to have lost both parents, or in some rare cases have suffered extreme neglect, abuse or have a parent who's incarcerated. We have to conduct a full investigation. So usually that involves going to the child's village, making calls, doing police checks, getting documentation and paperwork. We have to dig up birth certificates, death certificates, make sure that everything lines up the way that they say it does. CNN: Meanwhile, you have 350 children attending your school. What is their background? Doyne: Every single year we'll get from 1,000 to 1,500 applicants. And we choose the ones who are the most needful and really won't be in school without us. Most of them live in one room, a mud hut. A lot of them are just in survival mode. We try to relieve the burden from the family, so that the child has food, medical care, books, zero fees for education. CNN: What have you learned working with the local community in Nepal? Doyne: I learned very early on, from the beginning, that I couldn't come in and just be like, "Here, I have a vision. This is what we're going to do." That doesn't work. It has to be slow; it has to be organic. And it has to come from the community and be a "we" thing. It's really important to me that this is a Nepali project, working for Nepal, for the community. So the faces that you see are strong Nepali women and amazing Nepali role-model men. CNN: How does the project continue to grow? Doyne: We started with the home and then school. We run the school lunch program. Then we needed to keep our kids really healthy, so we started a small clinic and then a counseling center. From there we started getting more sustainable and growing our own food. And then from there we decided to start a women's center. We just bought a new piece of property to create a totally green and sustainable off-the-grid campus. This year we converted to solar energy. So we'll have a high school and then a day care, preschool, elementary, all the way up, and a vocational center where kids can become a thriving young adult with everything they need to succeed moving forward. It's become so much more than just a little girl with a backpack and a big dream. It's become a community. And I want to teach and have other people take this example and hope this sets a precedent for what our world can be and look like. Want to get involved? Check out the BlinkNow Foundation website at www.blinknow.org and see how to help.
Nepal civil war aftermath inspired Maggie Doyne to help children .
Doyne's BlinkNow Foundation supports a home for 50 children and a school that educates hundreds more.
Do you know a hero? Nominations are open for 2015 CNN Heroes .
නේපාල සිවිල් යුද්ධයෙන් පසු මැගී ඩොයින් දරුවන්ට උපකාර කිරීමට පෙලඹුණි.
Doyne's BlinkNow පදනම ළමුන් 50 දෙනෙකු සඳහා නිවසක් සහ තවත් සිය ගණනකට අධ්‍යාපනය ලබා දෙන පාසලකට සහාය දක්වයි.
ඔබ වීරයෙක් දන්නවාද? 2015 CNN වීරයන් සඳහා නාමයෝජනා විවෘතයි.
සුර්ඛෙට්, නේපාලය (සීඑන්එන්) වසර දහයකට පෙර, ඇගේ උසස් පාසල් ඩිප්ලෝමාවක් සහ බෑගයක් සමඟ, මැගී ඩොයින් විශ්ව විද්‍යාලයට පෙර ලොව සංචාරය කිරීමට නිව් ජර්සි උපන් නගරය හැර ගියේය. ඇය බෞද්ධ ආරාමයක ජීවත් වූ අතර, ෆීජි හි මුහුදු පවුරක් නැවත ගොඩනැඟීමට උදව් කළාය, පසුව ඉන්දියාවට ගොස් නේපාල සරණාගතයින් සමඟ වැඩ කළාය. එහිදී ඇයට නේපාලයේ සිටින තම පවුල සොයා ගැනීමට අවශ්‍ය තරුණියක් මුණ ගැසුණි. ඩොයින් ඇය සමඟ ගියා. ඩොයින්ගේ ජීවිතය අනපේක්ෂිත හැරවුමකට යොමු වූයේ එවිටය. ඔබ වීරයෙක් දන්නවාද? CNN Heroes 2015 සඳහා නාමයෝජනා විවෘතයි. දශකයක් පුරා පැවති සිවිල් යුද්ධයක් රට තුළ අවසන් වී තිබූ අතර ඩොයින් එහි ප්‍රතිවිපාක සියැසින් දුටුවේය. ජීවත් වීමට අරගල කරමින් දුක් විඳිමින් සිටින කාන්තාවන් සහ දරුවන් ඇයට හමු විය. "එය මාව වෙනස් කළා," දැන් 28 හැවිරිදි ඩොයින් පැවසීය. "ගං පත්ලට ගොස්, විශාල ගලක් ගෙන එය කුඩා, කුඩා කැබලිවලට (විකිණීමට) කඩා දමන මල්ලට් ඇති ළමයින් සිටියහ. ඔවුන් දවස පුරා එය කරමින් සිටියහ. , සෑම දිනම." ඩොයින් ඇගේ දෙමාපියන්ට කතා කර ඇය ළදරුවන් බලා ගැනීමට උපයා ගත් ඩොලර් 5,000 ඇයට ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියාය. 2006 දී ඇය බටහිර නේපාලයේ දිස්ත්‍රික්කයක් වන Surkhet හි ඉඩමක් මිලදී ගත්තාය. ඇය කෝපිල නිම්න ළමා නිවාසය ඉදිකිරීම සඳහා ප්‍රදේශයේ ප්‍රජාව සමඟ වසර දෙකක් කටයුතු කළාය. අද, නේපාල භාෂාවෙන් "මල් පොහොට්ටුව" යන අරුත ඇති කොපිලා -- ළදරුවන්ගේ සිට නව යොවුන් විය දක්වා ළමුන් 50 දෙනෙකුගේ පමණ නිවහනකි. Doyne BlinkNow පදනම ආරම්භ කළේ ඇයගේ උත්සාහයට සහය වීමට සහ වර්ධනය කිරීමටයි. 2010 දී කණ්ඩායම සිය කෝපිල නිම්න පාසල විවෘත කරන ලද අතර එහි අද සිසුන් 350 කට වැඩි පිරිසක් අධ්‍යාපනය ලබයි. ඩොයින් වසර පුරා නේපාලයේ ජීවත් වන අතර වසරකට කිහිප වතාවක් එක්සත් ජනපදයට ගමන් කරයි. තවත් CNN වීරයන් බලන්න. CNN Heroes කණ්ඩායම Surkhet වෙත ගොස් ඩොයින් සමඟ ඇයගේ වැඩ සහ ඇය සහාය දක්වන ප්‍රජාව ගැන කතා කළා. පහත දැක්වෙන්නේ ඔවුන්ගේ සංවාදයේ සංස්කරණය කළ අනුවාදයකි. සීඑන්එන්: ළමයින් 50කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් ඇති දැඩි කිරීම එය ක්‍රියාත්මක වන්නේ කෙසේද? මැගී ඩොයින්: එය වාර්ගික ජීවිතයක්, නිසැකවම! අපි මාස 8 සිට අවුරුදු 16 දක්වා ළමුන් 50කට ආසන්න පිරිසක් සිටින පවුලකි. හැමෝම එකතු වෙලා එකිනෙකාට උදව් කරනවා විතරයි. ඔවුන් සියල්ලන්ටම ඔවුන්ගේ වැඩ තිබේ. ඔවුන් සියල්ලන්ටම ඔවුන්ගේ යුතුකම් තිබේ. ඒ වගේම හැමෝම එකතු වෙලා කෑම හදනවා වගේම ගෙදර දොරේ වැඩකටයුතු සුමටව කරගෙන යන්න එයාලගේ කොටස කරන බවට වග බලා ගන්නවා. ගෙදර සේවකයෝ අපි එයාලට කියන්නේ නැන්දලා මාමලා කියලා. අපි උදේ ඇහැරිලා ඉස්කෝලේ යනවා. ඊට පස්සේ ගෙදර ඇවිත් ගෙදර වැඩ කරලා එකට කෑම කනවා, හැමෝම රෑට නිදාගන්නවා. සීඑන්එන්: දරුවෙකු ඔබේ නිවසට පැමිණෙන්නේ කෙසේද? ඩොයින්: සංවිධානයක් ලෙස අපගේ පළමු ප්‍රමුඛතාවය වන්නේ හැකි නම් දරුවෙකු ඔවුන්ගේ පවුල සමඟ තබා ගැනීමයි. නිවස තුළට පැමිණීමට නම්, ඔබට දෙමාපියන් දෙදෙනාම අහිමි වී තිබීම හෝ සමහර දුර්ලභ අවස්ථාවන්හිදී අතිශය නොසලකා හැරීමකට, අපයෝජනයකට ලක් වී තිබීම හෝ සිරගත කර ඇති දෙමාපියෙකු සිටීම අවශ්‍ය වේ. අපි සම්පූර්ණ පරීක්ෂණයක් කළ යුතුයි. ඒ නිසා සාමාන්‍යයෙන් දරුවාගේ ගමට යාම, ඇමතුම් ගැනීම, පොලිස් චෙක්පත් කිරීම, ලියකියවිලි සහ ලියකියවිලි ලබා ගැනීම ඇතුළත් වේ. අපි උප්පැන්න සහතික, මරණ සහතික හාරා අවුස්සන්න ඕන, ඒ අය කියන විදියට හැම දෙයක්ම පෙළගැසෙන්න. සීඑන්එන්: මේ අතර, ඔබේ පාසලට ළමුන් 350 ක් ඇතුළත් වේ. ඔවුන්ගේ පසුබිම කුමක්ද? ඩොයින්: සෑම වසරකම අපට අයදුම්කරුවන් 1,000 සිට 1,500 දක්වා ලැබෙනු ඇත. ඒ වගේම අපි තෝරාගන්නේ වඩාත්ම අවශ්‍ය අය සහ ඇත්තටම අපි නැතිව පාසැලේ නොසිටින අයවයි. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ජීවත් වන්නේ එක කාමරයක, මඩ පැල්පතක ය. ඒවායින් බොහොමයක් පවතින්නේ පැවැත්මේ මාදිලියේ පමණි. දරුවාට ආහාර, වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර, පොත්පත්, අධ්‍යාපනය සඳහා ගාස්තු ශුන්‍ය වන පරිදි අපි පවුලෙන් බර ඉවත් කිරීමට උත්සාහ කරමු. CNN: නේපාලයේ ප්‍රාදේශීය ප්‍රජාව සමඟ වැඩ කිරීමට ඔබ ඉගෙන ගෙන ඇත්තේ කුමක්ද? ඩොයින්: මම ඉතා ඉක්මනින්, මුල සිටම ඉගෙන ගත්තා, මට ඇතුල් විය නොහැකි බව සහ "මෙන්න, මට දර්ශනයක් තිබේ. අපි කරන්න යන්නේ මෙයයි." ඒක හරියන්නේ නැහැ. එය මන්දගාමී විය යුතුය; එය කාබනික විය යුතුය. එය සමාජයෙන් පැමිණිය යුතු අතර "අපි" දෙයක් විය යුතුය. මෙය නේපාලය සඳහා, ප්‍රජාව සඳහා වැඩ කරන, නේපාල ව්‍යාපෘතියක් බව මට ඇත්තෙන්ම වැදගත් ය. එබැවින් ඔබ දකින මුහුණු ශක්තිමත් නේපාල කාන්තාවන් සහ විශ්මයජනක නේපාල ආදර්ශ පිරිමින් වේ. සීඑන්එන්: ව්‍යාපෘතිය දිගටම වර්ධනය වන්නේ කෙසේද? ඩොයින්: අපි පටන් ගත්තේ ගෙදරින් පසුව පාසලෙන්. අපි පාසලේ දිවා ආහාර වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කරනවා. ඊට පස්සේ අපි අපේ දරුවන් ඇත්තටම නිරෝගීව තබා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ නිසා අපි කුඩා සායනයක් ආරම්භ කර උපදේශන මධ්‍යස්ථානයක් ආරම්භ කළෙමු. එතැන් සිට අපි වඩාත් තිරසාර වීමටත් අපේම ආහාර වගා කිරීමටත් පටන් ගත්තෙමු. ඊට පස්සේ එතන ඉඳන් අපි තීරණය කළා කාන්තා මධ්‍යස්ථානයක් ආරම්භ කරන්න. අපි සම්පූර්ණයෙන්ම හරිත හා තිරසාර ජාලයෙන් පිටත මණ්ඩපයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා නව දේපල කැබැල්ලක් මිල දී ගත්තෙමු. මේ වසරේ අපි සූර්ය බලශක්තියට පරිවර්තනය කළා. එබැවින් අපට උසස් පාසලක් සහ පසුව දිවා සුරැකුම්, පෙරපාසල්, ප්‍රාථමික, සහ වෘත්තීය මධ්‍යස්ථානයක් ඇත, එහිදී දරුවන්ට ඉදිරියට යාමට සාර්ථක වීමට අවශ්‍ය සියල්ල සමඟින් දියුණු තරුණ වැඩිහිටියෙකු බවට පත් විය හැකිය. එය බැක්පැක් එකක් සහ විශාල සිහිනයක් ඇති කුඩා දැරියකට වඩා වැඩි දෙයක් බවට පත්ව ඇත. එය ප්රජාවක් බවට පත් වී ඇත. මට ඉගැන්වීමට අවශ්‍ය වන අතර අනෙක් අය මෙම ආදර්ශය ගැනීමට සලස්වන අතර මෙය අපගේ ලෝකය විය හැකි සහ කෙබඳු විය හැකිද යන්න සඳහා පූර්වාදර්ශයක් සකසනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වේ. සම්බන්ධ වීමට අවශ්‍යද? www.blinknow.org හි BlinkNow පදනමේ වෙබ් අඩවිය පරීක්ෂා කර උදව් කරන්නේ කෙසේදැයි බලන්න.