1Oih sudaro-sudaro ambo! Janlah banyak di antaro angkau nan ni-yo nak manjadi guru. Angkau bi ta-wu, baraso kito nan manjadi guru, ka di-adieli jo sacaro nan labiah ba-rek daripado urang lain. 2Kasadonyo kito acok mambuwek kasalahan. Ta-pi, urang nan indak panah mambu-wek kasalahan jo kato-katonyo, inyo urang nan samparono, nan dapek ma-nguwasoi kaciyek-annyo dirinyo. 3Ji-kok kito mamasang kakang di mun-cuang kudo, supayo inyo ma-ikuik-i ka-inginan kito, mako, kito dapek ma-ngandalikan kaciyek-annyo badan ku-do tu. 4Ambiak pulolah kapa sabagai conto. Biyapun kapa adolah sasuatu nan baitu gadang, sarato nan ditulak-kan dek angin nan kuwaik, tapi, inyo dikandalikan dek kamudi nan ketek sangaik, manuruik ka-inginan juru-mudi. 5Baitu pulo jo lidah kito; biya-pun lidah kito tu ketek, tapi, inyo da-pek manenggikan diri, tantang sagalo parkaro nan gadang-gadang. Bayangkanlah, baralah ka gadang-nyo rimbo, dapek dibaka dek api nan ketek! 6Lidah, ibaraik samo jo api. Di tubuah kito, inyo marupokan tampaik asa karajo nan jahek, nan manyebar-kan karajo nan jahek tu, ka kaciyek-annyo diri kito. Jo api nan barasa dari narako, inyo ma-anguihkan iduik kito kaciyek-annyo. 7Sagalo macam bina-tang buweh, buruang, binatang nan manjala, sarato jo ikan dapek dijinak-kan, sarato alah pulo dijinakkan dek manusia. 8Tapi, lidah manusia indak dapek doh dijinakkan dek siapo pun juwo. Lidah tu jahek, sarato indak da-pek doh dikuwasoi; panuah jo racun nan bisa mambunuah. 9Kito mampa-gunokan lidah untuak basyukur ka-bake Tuhan, Bapak kito, tapi, kito pagunokan pulo untuak mangutuak-i sasamo manusia, nan lah dijadikan manuruik rupo Allah. 10Dari muluik nan itu juwo, kaluwa kato-kato ba-syukur, sarato kaluwa pulo kato-ka-to kutuakkan. Samustinyo indak baitu doh! 11Apokoh ado, mato ayie nan mamancakan ayie nan tawa, sarato jo ayie nan payik, dari mato ayie nan ciyek tu juwo? 12Oih sudaro-sudaro ambo! Batang ara indak bisa doh ma-asiekan buwah zaitun, baitu pulo, ba-tang anggur indak bisa doh ma-asie-kan buwah ara. Mato ayie nan asin, indak ka bisa pulo doh mangaluwa-kan ayie nan tawa. 13Jikok di antaro angkau ado urang nan bijaksano, sarato nan babudi, an-daklah inyo manyatokannyo jo saca-ro iduik nan baiak, sarato mampa-buwek sagalo parkaro nan elok, nan disarato-i jo karandahan ati, sarato jo kabijaksanoan. 14Tapi, jikok angkau pambingik, sakik ati, sarato maman-tiangkan diri sorang, janlah mamang-gakkan kabijaksanoan tu, dek karano, jo itu angkau mamutabaliakkan ba-rito nan bana nan dari Allah. 15Ka-bijaksanoan nan bakcando itu, indak barasa dari sarugo doh tu. Itu bara-sa dari dunia, dari napasu manusia, sarato dari setan! 16Dima ado sipaik pambingik, sarato jo sipaik maman-tiangkan diri sorang, mako, di sinan tu ka ado pulo kakacauan, sarato jo sagalo rupo karajo nan jahek. 17Ta-pi, urang nan mampunyoi kabijaksa-noan nan barasa dari ateh, inyo partamu-tamu sakali suci, kamudian suko badamai, paramah, sarato jo sa-ulah. Inyo panuah jo raso ibo, sarato ma-asiekan sagalo pabuatan nan baiak. Inyo indak bapiyak, sarato indak ba-icak-icak. 18Batua, kabaiakkan ado-lah asie dari baniah damai, nan dise-rakkan dek urang nan cinto damai!
Copyright
Learn More
min_Latn zho_Hant eng_Latn