Musajik rami dek urang sumbayang tarawih. Namun si Sabai indak tampak pai tarawih. Urang di kampuang batambah eboh. Baa mangko si Sabai, gadih nan rancak tu, cewek nan kamek tu, indak panah pai ka musajik. Apo inyo takuik rancak nyo tatingga di baliak lapiak sumbayang? Atau, kameknyo takuik ilang tabanam dalam tabek? Sabab, banyak bana kini padusi-padusi rancak nan mati karancak an, inyo indak pai tarawih tapi bagandak di balakang musajik. Gunjiang urang nan banyak tu sampai juo ka talingo si Sabai, diantakan dek urang panyabik rumpuik. Angek dingin dado Si Sabai dek karano dipagunjiangkan urang sakampuang. Sasudah makan parak siang, nyo imbau adiaknyo nan banamo Mangkutak Alam tu, untuak lawan baiyo.
“Mang. Ai dipagunjiangkan urang. Dikatokannyo Ai indak namuah pai sumbayang tarawih. Malu Ai,” kato si Sabai.
“Nan salah sabananyo bukan kito. Bukan kito nan indak namuah sumbayang, tapi tukang kaba tu bana nan indak panah mengabakan bahaso kito lai sumbayang. Kutiko tukang kaba mancaritokan tantang kito dalam kaba Sabai nan Aluih, indak surang juo kito ko nan sumbayang doh. Urang sumbayang capek matinyo.”
“Apo kecek ang? Indak salah danga Ai ko. Urang sumbayang capek mati baa?” hariak si Sabai ka adiaknyo tu.
“Cubo pikielah dek kakak. Nan dikabakan dek tukang kaba, hanya bapak kito nan lai sumbayang. Tapi sasudah sumbayang Jumat, barisuaknyo, bapak kito di bunuah dek Rajo Nan Panjang. Itu aratinyo bana, urang sumbayang tu capek mati,” jawek Mangkutak mambela diri.
“E, Mangkutak. Waang jaan macam-macam. Kini paralu dijalehkan ka urang kampuang bahaso kito lai sumbayang. Supayo awak indak dipagunjiangkan dek urang kampuang,” kato si Sabai pulo.
“Undang wartawan, agih amplop, kecek an ka inyo bahaso kito lai sumbayang. Barisuak buliah dibaco urang di surek kaba bahaso kito lai sumbayang. Tapi agak hati den kak, rancak awak pai bana ka musajik. Sumbayang basamo-samo jo urang kampuang.”
“Kan lai pai Ai ka musajik. Tiok malam Ai pai jo kawan-kawan ka satiok musajik. Alah ampia sapuluah hari urang puaso, alah duo baleh musajik Ai jalani.”
“Itu namonyo indak pai sumbayang tarawih tu doh kak. Itu namonyo pai raun, pai bagandak namonyo tu mah.”
“Wat! Apo yu kecek! Yu kecek Ai pai bagandak?”
“Tanyato kakak pai jo kawan-kawan kakak tu indak surang juo nan mambao talakuang. Sumbayang di mano kakak, di musajik apo urang sumbayang indak pakai talakuang?”
“Alah tu Mang. Alah. Waang pandai mangkritik Ai sajo.”
“E, kak. Di bulan puaso nan saroman ko, agak hati den rancak kakak batobat. Mintak ampun ka Tuhan.”
“Apo salah Ai, mangko Ai musti mintak ampun?”
“Partamo, dek karano kakak indak pai tarawih, tapi pai raun jo kawan-kawan. Kaduo, doso nan daulu. Sasudah kakak manembak Rajo Nan Panjang, kan alun ado kakak minta ampun ka Tuhan lai doh.”
“Jadi, bilo awak ko abih dari doso, Mang?”
“Bilo awak lai namuah tobat, lai namuah sumbayang elok-elok. Bulan puaso ko bulan pembersihan, baitu kato Ustad Panjang Tungkek. Tuhan mambukak pintu tobat sagadang-gadangnyo. Baa manuruik kakak.”
“Kecek waang tu iyo lai sabana kecek tu mah. Tapi kabaa juo, nan kito tatap dianggap urang indak panah sumbayang.”
“Itu kan karajo tukang kaba!”
“Jadi, baa. Ka Ai bunuah pulo tukang kaba tu, supayo inyo indak mangabakan lai ka urang bahaso kito indak sumbayang?”
“Ondeh kakak oi. Jan main bunuah juo lai. Kaba lamo tumah.”
“Apo kecek yu! Mambunuah tu kaba lamo? Amerika mambunuah urang Afganistan di bulan puaso, yu kecek itu kaba lamo? Itu kaba nan baru kini.” (WH)
*
min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn unk