Yo bana ampuh ubek no. 7 si Atai tu. Sampai kini dak mancogok cino tetangga sabalah tu lai doh. Lah jaran nyo mungkin. Walaupun dak ado ka kadai bos si Atai ko, tapi sasakali lai diparatian juo dek si Atai ko tingkah laku cino tu. Pagi-pagi lah sibuk cino tu bi manyuruah sado pembantunyo mangamehan anak. Kok nan pai sakola, nan marengek sampai malalokan anak nan paliang ketek. “Yo sanang jadi urang kayo ko rupoe”, gumam si Atai mancaliak pemandangan di mukonyo tu. Cino tu baduo jo bini e lah sibuk maurus galeh jo kadai.
Dak lamo sudah tu mancogok bos si Atai ko,
“Apo nan ang caliak tu Tai?”, sapo bos si Atai.
“Eh, Apak. Dak ado doh Pak. Lah lamo Pak tibo?”, tagagok-gagok si Atai dek tibo-tibo bos nyo lah mancogok di mukonyo.
“Dak ado baa ko! Dari tadi ambo caliak, angku mamparatian cino di sabalah tu ha!”
“I..i..yo Pak. Tadi tu den paratian cino tu yo bana serius nyo manggaleh ko Pak. Den paratian dak sempat gai nyo maurus anak lai doh. Tigo anak e, tigo lo pembantu e.!”
“Karajo memang harus serius Tai, dak amuah saparo hati doh. Kalau nio sukses yo coitu!”
“Iyo yo Pak yo. Tapi den caliak Apak dak mode itu doh!”
“Dak mode itu baa makasuik ang ko Tai?”, mulai maninggi suaro bos si Atai ko.
“Makasuik den tu, anak Apak ado lo nan ketek tapi dak ado Apak pakai pembantu doh. Apolai sajak bini apak sakola baliak di Universitas terkenal di Bogor ko, tantu tambah sibuk baliau!”
“Oooo kasinan arah e tu yo!”, lah gak tanang suaro bos si Atai ko liak.
“Iyo pak. Kalau Apak cari lo pembantu kan rancak tu Pak. Tu ado lo ciek lai Pak, jan berang Apak dak!”
“A tu?”
“Janji Apak dak berang ka den dih!”
“Jadih a tu?”
“Sakola iyo, mangasuah anak iyo, Apak bantuak kajai balapik nampak di den. Padohal Apak punyo kemampuan!”, agak cameh juo si Atai, takuiknyo maledak bos nyo ko.
“Atai…Atai.. justru bangga ambo tu mah Tai, bukan kajai balapik!”, tetap jo tanang aia muko bos nyo tu.
“Baa kok bangga Apak?”, jadi tando tanyo lo dek si Atai ko jadie.
“Cubo ang caliak Tai, cino tu katigo-tigo anak e dikasuah dek pembantu. Itu arati e nan maasuah anaknyo tu dak labiah gai sakola e dari tamaik SMP tu doh. Samantaro anak ambo di asuah dek mahasiswa S2. Kiro-kiro ma nan manang?”
“Eh..iyo lo dak Pak!”
“Untuang takana di den manjawek takah tu!”, gumam bos si Atai.
“Padiah lo gaek ko yeh, tapi dak yakin den mode tu tu doh!”, katonyo dalam hati sambia galak senggeang ka bos nyo tu.
Leave a comment
No comments yet.
Comments RSS TrackBack Identifier URI
min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn kmb_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn eng_Latn eng_Latn sna_Latn