Sunnah
Sunnah (Arab: سنة sunnah, aratinyo "aruih nan lanca jo murah" atau "jalua aliran lansuang") dalam Islam maacu kapado sikap, tindakan, ucapan jo caro rasulullah manjalani iduiknyo atau garih-garih pajuangan (tradisi) nan dilaksanakan dek rasulullah.
Sunnah marupokan sumber hukum kaduo dalam Islam, sasudah Al-Quran. Narasi atau informasi nan disampaian dek sahabaik-sahabaik tantang sikap, tindakan, ucapan jo caro rasulullah disabuik sabagai hadis. Sunnah nan diparintahkan dek Allah disabuik sunnatullah (hukum alam).
Etimologi[suntiang | suntiang sumber]
Sunnah (سنة ˈsunnah, jamak سنن sunan) adolah kato Arab nan baarati "kabiasoan" atau "biaso dilakukan".[1] Sacaro istilah sunnah adolah jalan nan di tampuah dek rasulullah jo sahabaik-sahabaiknyo, baiak ilimu, kayakinan, ucapan, tingkah laku, maupun panetapan. Muslim Sunni disabuik juo sabagai Ahl as-Sunnah wa'l-Jamā'ah ("urang-urang dari tradisi dan pangikuik (dari Muhammad)") atau Ahlussunnah untuak labiah singkeknyo.
Rujuakan[suntiang | suntiang sumber]
Pautan lua[suntiang | suntiang sumber]
- (Indonesia) Ensiklopedi Sunnah 9 Kitab Imam Hadis
ace_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn