Jilatang 27-03-11
NANKATUJUAH PICAYO PADO TSUNAMI
Oleh: Wisran Hadi
Sajak gampo gadang mahoyak nagari Japang, sudah tu langsuang pulo dikaja ombak badabua satenggi batang karambie, malatuih pulo tabuang nuklir, manggigie lutuik Atang mancaliak gambar kajadian tu di tipi. Timbua takuiknyo allahurabbi.
Sajak kajadian tu indak nampak lai puncak iduang Atang. Kok anyuik dek tsunami indak mungkin. Tsunami di Japang, inyo diPadang. Paniang Jila mancari kawannyo tu. Ayuik bapintehi, tabanam basilami, baitu bana pituah adat nan diamalkan taruih dek si Jila sampai kini.
Dek lambek lamo mancari, kasudahannyo Jila basobok juo jo konsi palangkinnyo tu. Di rumah baru! Eit, pantang! Lah di rumah baru inyo kini. Jo apo nyo bali rumah baru tu?
“Ondeh Tang. Iyo lah hebat waang kini. Rumah waang lah baru, nan urang kampuang awak lalok juo di tenda baru lai. Alun juo dapek pitih gampo. Sabagian pitih tu lah dikampo pulo dek pejabat-pejabat gampo. Caliak lah tu kini, baleak-leak kardus barisi indomie, galon boto aqua, ado pulo disel linstrik canggih. Ha! Pakai parahu karet pulo bagai. Ka manga waang? Barang-barangkokansumbangan urang dek sari ndak? Baa mangko alun babagian juo ka urang nan berhak dibantu lai?” kato Jila mangkatutuih mancaliak barang-barang baungguak-ungguak di rumah baru si Atang.
“Jila. Waang jalan salah sangko. Sagalo barang di rumah den ko den bali jo pitih halal. Mako baungguak-ungguak roman iko, dek karano waden lah sangat siap maadok i tsunami kok datang.Apolai rumah waden ko masuak zona merah,” jawek Atang.
“Parahu karet ko untuak apo? Maniru nabi Nuh pulo waang ha!” solo Jila.
“Iko kandak bini den Jila. Balian inyo parahu karet. Kabek an jo tali ka tonggak rumah. Kok tibo tsunami, inyo langsuang naiak parahu tu. Maklum lah Jila. Bini den tu kelas berat, indak takao dek inyo balari samo jo urang,” jawek Atang.
“Tu, dangau nan di suduik paga? Dangau apo tu kawan. Baa mangko tenggi bana? Indak ado pipik ka makan padi nan ka waang halau di kompleks parumahan roman ko kanti,” kato Jila takekeh-kekeh roman urang indak babanak.
“Waang handie mah Jila!” hariak Atang. “Dangau kecek waang. Iko namonyo selter! Kalau tsaunami tibo, waden anak baranak langsuang mamanjek selter tu, mahindari tsunami,” jawek Atang.
“Kok tibo tsunami, nan bini ka naiak parahu karet.Nanwaang anak baranak ka mamanjek selter. Iyo hebat caro waang mahindari mati,” jawek Jila.
“Tsunami pasti tibo Jila. Picayolah waang,” hariak Atang.
“Nan pasti tibo tu namonyo ajal. Ajal tibo awak mati,” baleh Jila. “Kini batanyo waden ka waang?” kato Jila.
“Tanyolah,” jawek Atang.
“Bara rukun iman awak kini?” tanyo Jila.
“Rukun iman tu anam! Anam! Jaan waang ubah-ubah pulo lai,” hariak Atang.
“Ha? Nan maubah rukun iman tukanwaang Tang. Waang! Waang tambah ciek lai rukun iman tu,” kato Jila.
“Waden manambah rukun iman?” tanyo Atang binguang.
“Rukun iman tu anam. Waang tambah ciek lai. Jadinyo tujuah,”kato Jila.
“Nankatujuah?” tanyo Atang tambah binguang.
“Nankatujuah picayo pado tsunami,” kato Jila galak takangkang.***
min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn