Mazhab Hanbali
Madzhab Hanbali (Arab: مذهب الحنبلي) atau Hanabilah (Arab: الحنابلة) adolah salah satu madzhab fiqh utamo dalam firqah Islam Ahlussunnah wal Jama'ah. Pokok-pokoknyo mangikuik Imam Ahmad bin Hanbal nan marupoan murid Imam Asy-Syafi'i. Dalam hiduiknyo, Imam Ahmad bin Hanbal manulih kitab Al-Musnad, dialu-alukan kitab hadits nan paling gadang kini ko. Baliau dipaso jo firqah ahli kalam pamarintah, Mu'tazilah, supayo mangakui Al-Qur'an adolah makhluk, bukan sifat kalam Allah. Baliau pun mamiliah disikso salamo tigo pariode khalifah karano pahaman tu manyalahi aqidah Ahlussunnah Salafiyyah. Dek tulah Imam Ahmad bin Hanbal bajuluak jo "Imam Ahlussunnah" dan urang-urang Hanabilah tanamo jo salafi Ahlulhadits. Biasonyo urang-urang Hanabilah skeptis ka ahli kalam.
Usul Madzhab[suntiang | suntiang sumber]
Diantaro pokok-pokok madzhabnyo dalam manantuan hukum:
- Bapegang jo Nash (Al-Qur'an dan Sunnah)
- Kok indak ado di Nash, bapegang jo ijma'.
- Kok indak ado ijma', bapegang jo fatwa sahabaik
- Kok indak ado fatwa sahabaik, bapegang jo hadits dha'if ringan salamo indak ado di dalamnyo batantangan jo Nash dan ijma'. Ibnu Taimiyyah basalisiah jo ulama Hanabilah tantang hadis dha'if nan digunoan. Baliau bapandapek, dha'if makasuiknyo hadits hasan nan lamah rantai pariwayatan sajo, isi kanduangannyo buliah dipakuek jo hadits lain.
- Kok indak ado hadits dha'if ringan, diadokan qiyas.
- Kok indak buliah diqiyaskan, diistihsankan.
- Kok indak buliah diistihsankan, diistihsabkan.
- Kok sabana indak ado dalil, batimbang baik jo buruaknyo.
dyu_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn