Saaik nan ditungu-tunggu tu tibo juo akhia e. Pambagian rapor sekalian panantuan kama jurusan nan didapek. Sado murik harok-harok cameh, indak ketinggalan Supiak Banun, si Rambai, Iyuih, Idaih, Yuang Kalek, Sutaik jo si Atai. Harok kok lai naiak kelas sasuai jo pilihan jurusan nan di ati. Cameh kok tingga kelas, kalaupun naiak indak sasuai jo jurusan nan bapiliah. Sarupo nan taralah, satiok pambagian rapor kenaikan kelas ko, harus urang tuo atau wali murik nan maambiak rapor tu. Kok indak, rapor dak bisa dibagian. Yuang Kalek dek cameh e, yo dak talok mambaok urang tuo untuak manjapuik rapor ko doh. Nyo datang se ka sakola surang diri.
“Kama rang gaek ang Lek?”, sasek si Atai.
“Dak den agiah tau doh, cameh den!”
“Tu dak bisa ang maambiak rapor jadie tu doh?”
“Antahlah Tai. Dima tiboe se lai!”, jo santainyo dibaleh dek Yuang Kalek, walaupun sabanae badampuang juo tu mah.
Tibo-tibo dari jauah nampak si Rambai jo amak e malenggok tibo manjapuik rapor. Yo bana dak basiagak lenggok si Rambai jo amak e ko doh, panuah sakola dek e. Talenggok sado e. Sado mato mamandang ka mereka baduo ko. Nyo salin abih rancak amak e dek si Rambai ko. Dak salah lo rasoe si Rambai ko banyak nan suko doh. Jaleh dari ma turun e.
“Eh Atai jo Kalek, lah ambiak rapor?”, sapo si Rambai ko.
“Alun lai Mbai. Amak den dak bisa tibo doh, nyo harus maambiak rapor adiak den lo nan di esempe tu ha. Samantaro abak den karajo e dak bisa ditingga doh!”, jawek Yuang Kalek.
“Abak den lah dalam kelas!”, tukuak si Atai sasudah tu.
“Tu baa lai tu Lek?”, agak cameh juo si Rambai mandanga jawek Yuang Kalek ko.
“Itu makoe waden ka mintak tolong ka Rambai mah. Iko kok lai namuah lo ko eh!”
“Mintak tolong apo tu Lek?”, mulai penasaran si Rambai dek e.
Alun sempat Yuang Kalek manyabuikan apo nan ka dimintak tolong tu, tibo-tibo kanai egang tangan si Rambai dari lakang.
“Eh, Rambai capek lah masuak. Urang lah mulai mambagi rapor tu ha!”, rupoe Supiak Banun nan maegang ko. Tasasaklah si Rambai jo amak e masuak kelas. Lah lupo se nyo jo tanyo ka Yuang Kalek tadi tu. Mancilebe jo Yuang Kalek jadi e lai. Baru ka dapek ide, langsuang tabang ide ko.
Cukuik lamo juo Yuang Kalek bamanuang di lapau muko sakola mamikiaan nasib e. Urang gaek kawan-kawan e lah kalua juo ciek-ciek tando lah sudah urang maambiak rapor. Dek lah panik bapikia, nyo ansua maarah pulang dek Yuang Kalek ko, karano kabua gambar takah e.
“Lek….Lek… kama ang tu?”, sorak si Atai dari jauah.
“Den pulang lai Tai!”, jo putuih asa e Yuang Kalek mambaleh tanyo si Atai tu.
“Jan pulang lo ang lu. Cigok lah kelas si Rambai tadi. Takah e si Rambai ko juara mah!”
“Tu a lo hubungan juara si Rambai jo den Tai?”, yobana dak bisa kapalo Yuang Kalek ko untuak bapikia lai doh.
“Eeee yayai yeh.. ikuik lah jo den ha!”, nyo egang tangan Yuang Kalek ko dek si Atai.
Dak lamo sudah tu, lah tibo si Atai jo Yuang Kalek ko di muko kelas si Rambai. Walaupun si Rambai jo amak e lah kalua, tapi mereka ko alun pulang lai karano si Rambai manunggu Supiak Banun jo amak e lu.
“Ma… bisa tolong ciek Ma?”, sasek si Atai.
“Eh, kawan Rambai yo? Mintak tolong apo?”, balek amak si Rambai.
“Iyo Ma, tapi kami beda kelas. Tolong ambiak an rapor Yuang Kalek tu ciek Ma. Cubolah Mama caliak tu ha, lah buruak manuang e. dak ibo Mama tu?”, antah dari ma lo dapek pangana dek si Atai ko. Lah ba mama lo nyo ka amak si Rambai.
“Eh, baa lo caritonyo tu. Ma buliah Mama maambiak an. Mama kan dak urang tuonyo doh!”, lah tabaok rendong lo amak si Rambai dek di mama an ko. Padohal di rumah si Rambai ko manggia Ande tu mah.
“Yuang kalek tu banyak baradiak kakak Ma. Amak e kini pai maambiak rapor adiak e. Teeeen jauah arah ka Indaruang tu ha. Ma lo ka talakik kamari lai tu Ma. Tu abak e karajo e sadang sasak lo. Tolong yo Ma!”, ma ibo-ibo suaro si Atai ko kalua e.
Tadiam amak si Rambai mandanga panjalasan si Atai ko. Nan namoe rang gaek tantu ibo lo mancaliak kawan anak e dak bisa samo marayoan tarimo rapor.
“Yo lah Mama bantu!”
Badarah muko Yuang Kalek mandanga jawek amak si Rambai. Katiko amak si Rambai lah masuak kelas Yuang Kalek, bakijok an rupoe si Atai jo Yuang Kalek ko. Rupoe tadi lah disusun e rencana dek si Atai supayo Yuang Kalek ko purak-purak tarumuak.
Sadang elok lo lamoe amak si Rambai dalam kelas Yuang Kalek ko. Dek karano masuak talambek, jadi rapor Yuang Kalek paliang kudian dibagian. Tambah bajadi badampuang Yuang Kalek jadie. Tapikia dek e, yo lai ka naiak kelas waden ko lah. Lah umpamo abih rang gaek kawan-kawan e pulang barulah mancogok gaek si Rambai ko.
“Baa Ma?”, sarentak si Atai, Rambai jo Yuang Kalek batanyo.
“Caliak juo lah surang, dak talok Mama manjaweknyo doh!”
“Tattaaarimo kasih yo Ma!”, kecek Yuang Kalek sambia maambiak rapor nan dionyokan dek amak si Rambai ko sambia tagagok. Dak nyo cigok gai rapor ko doh, langsuang masuak tas. Perasaan e dak lamak sakali. Lah tabayang dikapaloe inyo tingga kelas.
“Caliak lah dulu rapor Kalek!”, sasek amak si Rambai.
“Bekolah dirumah Ma!”.
“Ancaklah kini. Beko tibo dirumah masak nilai tu ko!”, kanai pagarahan Yuang Kalek jadie .
Mandanga kecek amak si Rambai takah tu, tasasak Yuang Kalek mangaluaan rapor tadi dari dalam tas e. Dicigok e rapor e tu. Tabulalak incek matoe sakali. Bacampua aduak perasaan e. Antaro sanang jo sadiah. Sanang dek lai naiak kelas, sadiah dek dak urang gaek e nan maambiakan rapor ko.
“Baa Lek?”, tanyo si Atai penasaran.
“Samo wak Tai!”
“Mukasuik ang, samo naiak kelas?”, baleh si Atai tambah penasaran.
“Dak do lai, jo jurusan e samo lo!”, langsuang maloncek jo sanang ati e kawan baduo tu. Si Atai lah sajak tadi tau isi rapor e lai. Inyo lai naiak kelas dan dapek lo jurusan FIS. Tapi FIS bara e, sado murik alun tau lai karano penentuan kelas ko nantik di hari partamo masuak sakola diumuman.
“Sabanae waden ko lai santiang mah Tai. Kanai e dek acok cabut se nyoh!”, mulai di ateh angin Yuang Kalek ko.
“Kini baru ang mangecek, jak tadi takah nampak antu muko ang tu. Pucek lo pado muko mayik lai!”
“Mayan lah dek ang, pado waang maagiah keramik lo ka wali kelas sabalun urang tarimo rapor!”
Tadiam si Atai mandanga kecek Yuang Kalek ko.
“Dima lo ang tau? Sasek danga ang tu mah!”, mulai cameh si Atai. Kok tau sado kawan-kawan e, bisa jadi masalah ko. Bisa-bisa nyo dak jadi masuak FIS doh.
“Buk walikelas cito ka den malam wak panggang ayam di rumah e tu!”
Abih buah si Atai sakali ko. Lah payah nyo manyuruak maagiah cindramato, rupoe bacarito wali kelas ko ka kawan-kawan nan lain.
“Lah tau urang sakelas tu Lek?”, dipasoan e juo batanyo dek si Atai ko, walaupun nyo kecewa ka wali kelas e ko.
“Jan cameh lo ang. Lai aden surang nan tau nyoh!”
“Sabana e lah ko Lek a!”
“Malam tu, waden sak pipis. Tu tagageh ka WC. Dak singajo den manyingguang keramik dakek ruang tamu. Ampia pacah keramik tu, untuang capek tasambuik dek laki Ibuk katu tu. Bacarito lah nyo bahaso waang nan mambao. Sabanae agak talapeh kecek jo Ibuk malam tu mah!”
“Ooo mantun, tapi tolong bana Lek a, jan ang sabuik ka kawan nan lain!”
“Tu apo lo salah e?”
“Mande ang Lek. Malu lah den nyoh!”
Sapinteh lai lo ibo Yuang Kalek ko ka si Atai. Kok dak dek gagara sandiwara si Atai tadi tu, mungkin dak dapek rapor nyo doh. Tu lah maleh lo Yuang Kalek ko mampagarahan kawan e ko jadi e lai.
“Tapi jan ragu lo ang Tai. Ang dapek jurusan FIS tu lai dek usaho ang surang mah. Indak dek gagara baok keramik ka rumah ibuk gai tu doh!”
“Ang jan manyanangan ati den se Lek!”
“Sabana e tu mah. Sabalun wak pulang tiko mambaka ayam tu mah, pagi e Ibuk wali kelas maimbau den, bahaso pembagian jurusan lah sudah sabalun ado kawan-kawan nan mambaok paragiah ka rumah baliau!”
Tamanuang si Atai mandanga panjalasan kawan e tu. Yo lai tanang pangana e jadie.
“O iyo, kawan-kawan nan lain baa kaba e Tai?”, dialiah carito ko dek Yuang Kalek, bia dak tarumuak bana si Atai dek e. Karano ado atau indak e mambaok keramik dak bapangaruah rupoe doh.
“Supiak Banun, si Rambai, Idaih samo jurusan e jo awak. Nan babeda Iyuih nyoh, inyo dapek BIO!”
“Haaaa, mujua den tu mah. Ado alasan den putuih!”
Sakali ko iyo satarang-tarang e duya dek Yuang Kalek ko. Sudah naiak kelas sesuai jo kandak, tu ado lo jalan untuak bapisah jo pole e tu. Sabana hari Yuang Kalek na sakali ko.
Leave a comment
No comments yet.
Comments RSS TrackBack Identifier URI
min_Latn lus_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn kon_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn lus_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn min_Latn eng_Latn eng_Latn sna_Latn