Stini's Stärn isch i junge Jahre vom Himmel verschwunde, so het äs sich e andere gsuecht, wo ihns aber nie ganz glücklich gmacht het, ihm nid die Erfüllig gschänkt het, wo der erscht, erloschnig Stärn ihm versproche het. Aber im Himmel git es e güetige Gott. U dä het welle, dass Stini glücklich wird. Drum het är für ihns d'Stärne vom Himmel gholt, het gmacht, dass Stini i jedem eifachste Blüemli e  Läbesstärn entdeckt.