31,14 Do antworte Rahel un Lea un sage zue nem: Mir hän doch kei Deil noh Erbe me in unsarem Vada (Babbe) sinem Hus. 31,15 Hän ma(mir) nem doch golte we Fremdi, denn na(er) het uns(us) vukauft un unsa Kaufpries gässä(vuzehrt). (a) 31,16 Gwiß, dr ganze Richtum, den Gott unserm Vada (Babbe) entzoge het, ghärt uns(us) un unsari Kinda. Alles etze, was Gott dir gsait het, des doe! 31,17 Do macht sich Jakob uf un ladet sini Kinda un Wieba uf d Kamel 31,18 un fihrt wäg all sini Viecha un alli sini Habe, de na in Mesopotamien kauft het, daß sa käm zue Isaak, sinem Vada (Babbe), ins Land Kanaan. 31,19 Laban aba war wäggange, sini Herde z schäre. Un Rahel het ihrem Vada (Babbe) (a) (b) (c) (d) (e) d Husgott gschtole. 31,20 Un Jakob täuscht Laban, d Aramäer, dmit, daß sa(er) nem nit sait, daß sa(er) ze wot. 31,21 So flieht da mit allem, was si war, macht sich uf un fahrt iba d Euphrat un richtet si Wäg nohch rem Berg Gilead.