17,11 Un vum HERRN Wort isch bassiert zue ma(mir): 17,12 Sprich doch zum Hus vum Widerspruchs: Wißt ihr nit, was dmit gemeint isch? Un sag: Lueg, (a) s kummt dr Kenig vu Babel noh Jerusalem un nimmt sinene Kenig un sini Obere un fihrt sie wäg zue sich noh Babel. 17,13 (a) (b) Un na(er) nimmt ä vum kenigliche Gschlecht un schloß ä Packt(Abkumme) mit nem un nimmt ä Eid vu nem; aba de Gwaltige im Land fihrt er fort, 17,14 dmit des Kenigrich niedrig bliebe un sich nit ufhebe kennt, sundern si Packt(Abkumme) ghalte wird un bestünde. 17,15 Aba na(er) flegt vu nem ab un schickt sini Laufbursch(Bote) noh Ägypte, daß ma nem Ross un viel Kriegsvolk schicken soll. Sollte s nem gelingen? Sollte er davonkommen, wenn na(er) des den? Sollte er, dr d Packt(Abkumme) bricht, davonkommen? 17,16 So wohr i(ich) läbt, sait Gott dr HERR: a däm Platz vum Kenig, dr nen als Kenig igsetzt het, däm si Eid er vuachtet un däm si Packt(Abkumme) er broche het, do soll la(er) schterbe, midde in Babel. 17,17 Au wird nem dr Pharao nit beistehen im Kriege mit nem große Heer un viel Volk, wenn ma zum Schturm d Wall ufwerfe un de Bollwerke bäue wird, so daß vieli umkumme. 17,18 Denn wel la(er) d Eid vuachtet un d Packt(Abkumme) broche het, wel la(er) sini Hand druf ge un doch des ällei doe het, wird da(er) nit davonkommen.