Ganz ehrlich gsacht, ehr liewe Leit: Es gäbt Sache, die kann mer als normal denkender Mensch nit begreife un als echder Pälzer gleich zwää mol  nit. Dodezu ghert ach die Gschicht, wu vor e paar Woche in de Zeidung gschdanne isch. Do hot mer nämlich lese kinne, dass in me klänne Derfel in de Sidpalz e Kind im Kinnergarde eigschberrt worre isch weils Pälzisch geredd hot. Stellen eich des mol vor: Do werd ebber gschtroft, blos weil er in seinre Mudderschbroch babble dut, un des in re Zeit, wu mer in de Zeidung ach noch hot lese kinne, dass unser schäänes Pälzisch, wann mer nit ufpasse dun, unnergäh det, weil immer määner Leit määnen, sie missten  Hochdeitsch redde. Die hän halt vergesse, dass des Pälzisch schun gebabbelt worre isch, wie noch kän Mensch an e deitschi Eiheitsschbroch gedenkt hot.  Die Gschicht vum Kinnergarde, wu jo jetzt erscht bassiert isch, hot mich awer an ebbes erinnert, wu ich frieher mol selwer erläbt häb.