Tatsächlech: We im Bärndütsche ds Verb liebe vorchunt, de isch d Beziehig scho am Abverheie! Ir Stadt hei mir zwar no glehrt, me säg «gärn ha» bi Fründschafte, und «lieb ha» bi der Liebi zwüsche Maa und Frou. Aber usserhalb der Stadt het scho denn nume «gärn ha» ggulte. Hei mir würklech Angscht dervor, de ganz grosse Gfüel im Dialäkt (o der Truur, o em Hass) eiget Näme z gä? Di schönschte Liebesgedicht bi der Frou Traber und bim Ernst Eggimann sy de o die, wo d Wörter Liebi und gärnha überhoupt nid vorchöme! So zum Byschpil bim Kurt Marti (lippestift-notiz):