Eister ,  eisser  oder  eistig  heisst im ene groosse Teeu vo dr Innerschwiz, aber o im Glaarnerland,  im süüdleche Züripiet, im Bündnerland u im Waliss daas, wo im Bäärndütsche  geng  heisst, auso: «in einem fort, ohne Unterlass, immer». Mi kennt das Wort eigetlech numen i dr dütsche Schwiz. Leider ghöört mes geng wi weniger; mee u mee säge hüt schtatt  eister  oder  geng  oder  alewiil  o im Dialäkt  immer.   Eister lodele laat niid, eister grüchsele schtiirbt niid  heisst auso: O we öppis geng lodelet, das heisst lugg isch u nid fescht zämehet, mues es nid usenanggheie, o we öpper geng chlagt, mues äär oder sii nid schtäärbe.