37,3 Un na(er) sait zue ma(mir): Dü Menschenkind, meinsch dü wohl, daß de Knochä(Bei) wieda lebändig wäre? Un i(ich) sait: HERR, mi Gott, dü weisch s. 37,4 Un na(er) sait zue ma(mir): Weissag iba de Knochä(Bei) un sag zue nene: Ihr vutrocknete Knochä(Bei), häre vum HERRN Wort! 37,5 So sait Gott dr HERR zue däne Gebeinen: Lueg, (a) i(ich) will Odem in äich bringe, daß ihr wieda lebändig d. 37,6 I(Ich) will äich Sehnen ge un lasse Fleisch iba äich wachse un ibazeh äich mit Haut un will äich Odem ge, daß (a) ihr wieda lebändig d; un ihr sollt härä, daß i(ich) dr HERR bi.