I bin es chlises Männli  und rede wieni tänk:  Es cherzli amene Tännli,  das wär mis schönschti Gschänk.  Doch muesi ehrli säge:  Laasch d Schoggi  au no da,  so hani nüt dergäge,  du liebe, gute Maa!          Es nachtet scho und s schneielet,  du liebi Zyt, ganz grüsli,  de Chlaus leit jetzt sin Mantel aa,  und bschlüsst druf na sys Hüüsli.    Er holt de Schlitte us em Schopf,  spannt s Eseli gschwind aa,  und ladet d Seck und d Fitzen uuf,  won er für d Chind mues haa.    «Hü Trämpeli», seit er «s isch Zyt,  de Weg is Stedtli  isch na wyt!  Mer händ hüt Abig gar vil z tue,  hü, Trämpeli, lauf artig zue!»    Wie sind die Seck so dick und schwer,  wer chunnt ächt d Fitze (Nüssli) über, wer?  De Chlaus weiss alles ganz genau,  drum, Chinde, bitti folged au!          De Samichlaus, de Samichlaus,  so tönts vo Huus zu Huus.  Gar mängem CHind chlopft s'Herz so fest  und luegt zum Fenster uus.    Jetzt polderets dur d'Stege-n-uuf,  was hed er ächt im Sinn?  Er treit en Sack so schwer und grooss,  was tuusigs isch da drin?    De Sack de nimmt er immer mit  für d'Chinde grooss und chlii.  De braave leert er d'Nusse druus,  die böse steckt er drii.          Jedesmol zor Chlausezyt  goht de Vatti fort, wie hüt.  S Gwüsse wird en wol nöd ploge?  Muescht entschuldige, dass i froge.  Wenn d de Vati triffsch verusse,  gib em dänn e  Hampfle Nusse,  säg em au en Gruess vo meer.  Weischt, de Vati glychet deer!            Wo chunt er ächt au her?  Wenn mir s nöd wüssed, s macht gar nüt,  Wenn er nu chunnt dether.    Im Chindergarte lauft halt vill,  S gaht öppe chrutig zue.  Mir sind villmal so luti Chind,  Tüend s Müli nöd gern zue.    Au s liebi si mit de andere Chind  Laht z wünsche übrig vill.  Und erscht de  Schuelweg  Jemine, da simmer lieber still.    Mir wänd vo jetzt a folge gschwind  Und lieb si mitenand.  Mir möchtet au gern flissig si  Und schaffe allerhand.    Gäll Nikolaus, bisch zfride jetzt,  Wenns gratet, denn wirds guet.  Em Chrischtchind bringt vo eus vill Grüess,  Gäll, Nikolaus, bis so guet.  Eseli, Eseli hopsassa,  Zieh em Chlous der Schlitte na,  Chumm im Trapp dür s Dörfli i  Mit em liebe Chlous derbi.          Chlaus, es isch mer angscht und bang  machsch au gar so Runzle,  lueg es bitzli fründli dry,  tuen es bitzli schmunzle!    Luegsch mer du is Gwüsse ie?  Gsiesch du myni Sünde?  Nöd emol es CHerzli bruuchscht  zom drinine zünde.    Bosget hani allerlei,  s Müetti chönnts verzele.  Aber dynere Artigkeit  tuen i mi empfele.    Bitti, liebe Samichlaus,  tuen mi jetz nöd  strofe!  Weisch, i darf dänn rüebig sy  und di ganz Nacht schlofe.  Uf dyn Bsuech vom nöchschte Johr  chan i mi dänn freue.  Und jetzt wirsch du hoffentli  d Nussen omestreue.