Er isch im büro ghocket, am PC. Siin zwäiten aalauff. Vor eme jaar hät de ‹boss› en ukas uselaa, er well käi äinzegi schriibmaschine me gsee i siim lade; de hinderscht und letscht chöm en PC über. De Rüttimaa hät ja scho lang a äim gschaffet, häd au für der Ääschme - und verschtole für ander - im groosse polizeikompjuuter umegfrööget und überhaupt ales erlediget, was mit dèm udurchsichtige ding  zämehanget.  Mit em handbuech hät der Ääschme e wuche lang zaabig nach der aarbet mit siim usichtbaare gägner kämpft: e siite ggläse, uf e taschte truckt, e siite ggläse, uf e taschte truckt, e siite ggläse, - bis er de bättel mit em lengschte fluech, won er jee uselaa hät, anegschmisse hät.  «Ghei dè siech zum fäischter uus!» häd er am andere morgen em Rüttimaa gsäit. Dèm sini gägenargumänt, d Mariisa schaffi au draa, di andere machid ganz gueti fortschritt, und praktisch seg er au, häd er  abgschnitte: «Käi diskusioon! wègg demit!»  Die ‹guete fortschritt› vo den andere sind dezue ane gschöönet gsii: de Locher und de Buume händ nämli au mee gfluechet als gschribe. Und wänn s so wenig hetted müese folge wie der Ääschme, hetted s es gliich ggmacht: dè ‹schiissgöppel› nie me aagschtelt.  Vor eme monet isch aber tumerwiis em trucker s bapiir uusggange. De Rüttimaa bringt em d dísggette: «Sori, scheff! muesch es am bildschììrm läse, s bapiir isch allé.»  Er häd em sini ‹wöörkstejschn›  wider us em egge füregholt, uufgschtartet, d dísggetten iiggläit, em zäiget, wien er d siite cha ‹role›, en tippfèèler korigiere, de nöi schtand ‹schpäichere›.  «Und wänn d uf daas ‹äikon› ‹klicksch›, dänn ‹printet› s - wä mer bapiir hetted.» Der Ääschme hät de Rüttimaa aagglueget, nöd ganz sicher, öb er en well hööchnèè.  Soo hät de zwäit versuech aagfange. Am andere morge laad er de Rüttimaa choo: «Zäig mer, was i mues wüsse, zum graaduusschriibe! Aber kän handgriff mee!»  Äigetli isch ja dè  kompjuuter gaar nöd so schlächt. Im grund ggnaa nöd abwäägig. Wä me s rächt überläit, ganz praktisch. Vergliche mit sineren alte ‹Hèrmes Beibi› ooni tabulaator en rächte fortschritt. Und iez wett er de PC nüme gèè, siin PC - soone gueti sach!  Äntli isch er fèrtig. Er schpäicheret sorgfèltig ab und hofft, er hebi s rächt ggmacht. Mit em zädeli vom Rüttimaa i de hand, das er s ja rächt machi, faart er en abe mit Alt F4 und lueget em zue, bis d mäldig chunt, er chöni de kompjuuter abschtele.  Äifach toll! E bitzli schtolz isch er scho. D dísggette läid er em Rüttimaa uf s pult.