24,62 Isaak aba war am (a) (b) "Brunnen vum Lebendige, der mi sieht" un wohnt im Südland. 24,63 Un na war rüsgange, um z bäte uf däm Feld gege Obend, un hebt sini Auge uf un luegt, daß Kamel doherkume. 24,64 Un Rebekka hebt ihri Auge uf un sieht Isaak; do schtiegt sie schnell vum Kamel 24,65 un sait zue däm Knecht: Wer isch der Ma, der uns(us) entgegekummt uf däm Feld? Dr Knecht sait: Des isch mi Herr. Do nimmt sie d Schleier un vuhüllt sich. 24,66 Un dr Knecht vuzehlt Isaak alles, was sa usgrichtet het. 24,67 Do fihrt sie Isaak in des Zelt vu sinere Muetter Sara un nimmt d Rebekka, un sie wird si Wieb, un na gwinnt sie leb(lieb). Eso wird Isaak (a) treschtet iba sini Muetter.