Na ja, jetzert, wu isch bletzlisch so viel Zeit hab, bleiw isch noch e bissel bei em hocke. Awwer moi Stimmung is gedrickt un isch heer em net so rischtisch zu. Dunnerwetter nochemol, was duuscht dann ach allä  wohne, geht mers im Kopp rum. Dauernd brauchscht Hilf. Des ände kannscht net, des annere is ze schwer, s neggschte geht allä sowieso net  du hoscht halt nur zwää Händ. In jedem annere Haus springt noch äns rum  net, dass die sisch immer gut vestehe deeten, awwer fer so än Spalter ze schiewe wären se bestimmt ze gebrauche. Nä, denk isch mer. Bloß wege dem Spalter? Un wenn isch kä Hilf brauch, dann wärn die jo immer noch do. Mir werds ganz hääß. Mei liewi Aldi, schießt mers dursch de Kopp. Du bischt ganz  schää veweehnt. Bleiw emol mit de Fieß uffem Bodde un loss die annere ihr Lewe lewe un leb du doins. Un jammer net. Wie wann iwwerall nur Sunneschoi wär. Un dann: Wu viel Lischt is, is a viel Schatte..