Ulm isch am zwoiazwanzigschda Juli 854 zom erschda Mol in dr Gschicht erwähnd worra, wo es dr Kenig Ludwig vom Hoiliga Remischa Roich d'Kenigsfalds Hulma mit'em ladoinischa Sadz «Actum Hulmam palatio regio in Dei nomine feliciter. Amen.» do grindad häd, wo sällamols bloß a baar  Haisles vo schaffiga Handwärgern gschdanda sänt. Dui Siadlung isch schnäll ooz wichtig im Roich worra: bis ins 12. Johrhondert bauad d'Staufer Ulm zu rem Haupdord von denna aus. Ulm isch ez an Handelsmedrobole.  Wo d'Staufer ondaganga sänd, isch Ulm a froia Roichsstad des Koisers worra, wo von Padriziern verwalded worra isch. Im 14. Johrhonderd sänt d'Zinft morz ohzfrieda worra ond hänt meh Mitbschdimmingsrächt im Schdadraad haba wella. Im Ärschdn Schwörbriaf händ dui sogar d'Mährhait im Raad kriegd. Am  30. Juni 1377 hänt Ulmer im Schdadzentrum d'Grondstoi fir's Minschdr glaid: d'Schdad, wo alloi 10 000 Aiwohner khet hät, hät an Kirch für 20 000 Leit, alloi vo d'Spenda vo d'Birga baud. D'Großa Schwörbriaf von 1397 raimt d'Zinft meh Recht ai ond isch d'Schdadverfassung wo hait no d'r Birgermaischdr drauf schwöra dohd. Zwischa 1634 ond 1635 vereggad in Ulm rond 5000 Leid an dr Peschd. Ulm isch im 18. Johrhondrd abwexlad von bayrischa, franzesischa ond eestraichischa Drubba besetz ond wodd 1810 gegad d'Willa  von d'Aiwohner an Bada-Wirddaberg annegdierd. In dr ärschdn Hälft vom 19. Johrhonderd dänd d'Ulmer a groß Bundesfeschdung baua ond schließad'en Bau vom Minschder 1890 als'en hechschda Kirchturm auf dera Weld ab. Am End vom Zwoida Weldkriag dänd d'Ammerigaaner Ulm faschd gombledd hé bomba. Alloi s'Minschder bloibd standa.  Nach'em Kriag bassierd a Meng in Ulm: zom Boischbiel machad se's Donaudaal zom Induschdriegebiet und 1955 grindad Otl Aicher ond dr Schwoizr Max  Bill d'Hoachschul fir Gschdaldung am Kuaberg.