"I ds Kapitu vo de weiche Drooge ghört für mi ganz klaar o dr Aukehoou. Voukswürtschaftlech richtet dää mee Schaden aa u verfüert mee jungi weder Hasch. Die, wo mit em Aukehoou Gäut verdiene, döörfe ja o ganz legaau di Junge mit süesse Alkopop verfüere. Mi jung Zimmernaachber im Schpitaau het phouptet, er heig vorauuem Alkopop gsoffen u eersch drufache äuä schtercheri Ruschtig, won er nümm heig gmeerkt, was er heig achegläärt. Da het doch Alkopop di typeschi Funkzioon von eren lischtiigsdrooge.  Aber äbe. mit Aukehoou verdiene sech viiu tumm u blööd, verdiene sech ggrawättleti u bbügufäutleti Eerbaarkeit, chöi sech Lobbyischtli zale, wo ds Lied vo dr Eigeverantwortig im Umgang mit Aukehoou singen u wos fertigbringe, das men über die, wo Aukehoou u weichi Drooge wei zämebringe, dr Chopf schüttlet u seit: Neei, wi cha men oo!  Üsi Moraau isch e Fassademoraau, wo dr individuell Erfoug um jede Priis aus  einzige Wärt, wos no git, aabätet. D Fassade zeut, o wes zu aune Löcher us schtinkt. Die, won e ke Fassade hei, si säuber tschùud u gäute nüüt."  (Christian Schmid, "Blackout" in "Mundart", Der kleine Bund, 3. Juli 2004, S. 6) - Der Bund