"Daas, wo im augemeine Schpraachbruuch Globalisierig heisst, isch nüüt angersch weder ds Iischwörevo dr ganze Wäut uf d Clanwürtschaft vo de Superriiche. I Chouf nää tuet me daa derbi nid nume, das di Aarme no eermer wäärde, i Chouf nää tuet men o, das i den Induschtriischtaate dr Mittuschtang säärblet u dr Soziaauschtaat zämechrachet. Klaar, wo me dr frei Wettbewäärb vo jedem gäge jede, ooni Rücksicht uf iirgendöppis oder iirgendöpper, usrüeft, bruuchts e ke Schtaat me, nume no Schutztruppe für e Riichtum. Die, wos nid schaffe, si geng säuber tschùud.  I üsere Wäut gits zwaar no Mönsche, wo wi verzwiiflet mit u a dr Idee vo dr Vernunft witerschaffe; Geischtes- u Natuurwüsseschaftlere, Filosoofe u ganz gwöönlechi Tänker u Tänkere. Si schribe wunderbaari Büecher i ds Lääre, wiu sech d Höiptling u iri Clan lengschte nümm für seien intressiere, ne vilech mängisch non es Priisli gää. Mir bruuche hüt keni Universitääte mee, mir bruuche Schuele für di  Aaghörige vo de Höiptlingskaschte, wo ds Inszeniere leere, mir bruuche Clanschliiffine, wo gfougegi Mitsänger u Ustrumpeeter härezüchte. Für di Gwöönleche längt ds wichtigschten Inschtrumänt vo dr Wäut, d Fäärnbedienig, das si deert chöi härezäppe, wo Höiptlinge Hoof hei, u die ewäggzäppe, wo versäge.  (Aus "Werum?" von Christian Schmid in "Der kleine Bund", 8. März 2003, S. 4)