Woorschiins im 7./8. Joorhundert isch in dr Mitti vom Kaschtell d Stadtchile St. Martin baut worde und s Kaschtell hett sich zunere alemannische Siidlig entwicklet, äänlig wiene Dorf, aber vill stercher befeschtigt wäg de römische Ursprüng. Woorschiins hett sich öppe im 11. Joorhundert die Siidlig über d Kaschtellmuure  usbreitet mit emene sog. Freihof (curtis), öppe dört, wo hytte s Regierigsgebäude stoot. Gnaueres weiss me nid, will im 14./15. Joorhundert s Gebiet rund um dr Kirchhof abtöift worde isch und dodrby die friehmittelalterlige Spure vernichtet worde sin. Sini wyteri und bald rasanti Entwicklig verdankt Lieschtel sinere verkehrsgünschtig und strategisch wichtige Lage a dr Strossegabelig vo de beide Hauesteipäss. Zuedäm isch dr Ort uff emen natürlige glaine Terrassesporn gläge. Noch dr Ereffnig vom Gotthardpass und em Bau vo dr erschte Rhybrugg z Basel erkenne d Froburger d Wichtigkeit vo Lieschtel und dr Möglichkeit vo dr Kontrolle vom Nord-Süd-Verkeer. Dr Hartmann IV. vo Froburg baut Lieschtel um 1240 zer befeschtigte Stadt (burgum) us und macht sii zumene sichere Etappeort zwüsche Nord und Süd. Lieschtel bikunnt schnäll Muure, Türm und Tor. Dr Märt wird vom offene "Altmärt", in dr Neechi vom Zämmefluss vo Ergolz und Fränke, in die sicheri Stadt verleit. Fürs Joor 1296 erschyynt Lieschtel als "oppidum", also als Ort mit Märträcht, verwaltet vomene Schultheiss, gsicheret dure massivi Stadtmuur mit Türm und Tor. Die Sicherheit vo dr Stadt hett d Bevölkerig vo Munzach und Lause-Bettenach in die ney Stadt glockt; Munzach und Lause-Bettenach sin bald druffabe uffgee worde.