Natürli isch es käs Schternli gsi, das hani grad gwüsst, woni s'Glöggli erkännt han: Mis Glöggli - also hät das müesse mis Laternli si, wo wie es Schternli gfunklet hät. Jetzt hani au d'Schtimm vo mim Schmutzli erkännt, wo immer wider  "Samilaus, Samilaus" grüeft hät. Sofort hani agfange, de Schmutzli rüeffe. De Sack mit de Nüssli isch mir gar nüm so schwer vorcho, won i ihn mir uf d'Schultere glade han, um zu mim liebe, guete Fründ und Wägbegleiter z'räne. Hei, isch das e Fröid gsi, won i de Schmutzli mit em Schtups, em Eseli vor mir gha ha! Aber au de Schmutzli hät grinset! Ganz usser Atem vor Fröid hät er gseit: