De Samichlaus chunnt z laufe,  Durab gäg eusem Huus,  Tüend artig, mini Chinde,  Er packt dänn vilicht us.    Er hät im Sack vil Nusse  Und Guetzli au derbi,  Tüend artig, mini  Chinde,  Susch gaht de Chlaus verbi.          Fi, fa, fo - de Samichlaus isch do!  Zeig emol di schöne Sache,  wo d im Wald häsch chönne mache!  Nüss und Bire han i gärn,  Öpfel und au Zimmetschtärn,  gfolget han i zwar nöd immer:  aber, Samichlaus, bitte gimmer  trotzdem vo de guete Sache  und dänn gsehsch mi härzli lache!  Lärs do ane, frisch und frank-  und i säg dir: Vilmol Dank!          De Samichlaus, de Samichlaus,  so tönts vo Huus zu Huus.  Gar mängem Chind chlopft s'Herz so fest  und luegt zum Fenster uus.    Jetzt polderets dur d'Stege-n-uuf,  was hed er ächt im Sinn?  Er treit en Sack so schwer und grooss,  was tuusigs isch da drinn?    De Sack de nimmt er immer mit  für d'Chinde grooss und chlii.  De braave leert er d'Nusse druus,  die böse steckt er drii.          En Engel chunnt zum Samichlaus  U seit ihm:"So, parat isch alls!    Dä Schlitte, wo de mer hesch gseit,  Isch glade, was druf ufe geit!    I ha grad no der Esel tränkt  Un ihm das neue Gschäll aghänkt!"    "Dä Boge Heu da sätt no druf!  Chum hilf, mir legene hinger uuf!"    "E Boge Heu? - Eh, das isch aber neu,  Git's Möntsche, wo das ässe chöi?"    Der Sami lachet, was  er cha,  U seit ihm:"Nei my liebe Ma;    Das isch jetz einisch nid für d'Lüt;  Die schetzi mer so öppis nüt!-    Lueg der dür ds Wulchefäischter uus:  Uf Erde schneit's, es isch e Gruus;    Im Wald inn fingt der Oschterhas  Scho lengschti Zyt kes Hälmli Gras-    I bringen ihm das Heuli da,  Für dass er nid müess Hunger ha!"          Es polteret a de Türe  dä Samichlaus isch da.  Ich  fürchte mich nüd, ich weiss  es, er isch e liebe Ma.    Ich streck em s Händli ane  und luege zuenem ue:  Wo hesch de du dis Hüsli?  Wer putzt die dini Schueh?    Vo wem hesch d Spanischnüssli,  wer sticht dier Guetsli us?  Und wachsed d Manderinli  im Gärtli vor dim Hus?    De Samichlaus muess lache:  Du Läcker, mit Verlaub,  das dörf ich nid verrate,  susch wird mis Eseli taub.          Es schneyelet, es beyelet,  es goht e chüele Wind.  Hüt planged ufe Samichlaus  do inne alli Chind.    Es schneyelet, es beyelet,  de Samichlaus isch doo;  er hed is feini Chröömli proocht  und d Fitze mitem gnoh.    De Samichlaus, de Samichlaus  wiess, was mir poosget händ.  Drum hed er eus is Gwüsse gredt,  wil er eus alli kännt.          Gueten-Abe, Samichlaus!  Lueg, i bi no  chlii,  aber i wott alli Tag  gäng e Brave sii!    Hesch gwüss öppis Guets im Sack,  will d'e Liebe bisch.  Und i säge viele Dank,  wenn d'mer Nüssli gisch!    Aber d'Ruete, Samichlaus,  muess i gwüss nid ha,  i ha drum nid Tätsch verdient,  gäll, du gsehsch mer's aa!