Ich übergumpe ds Kapitel «Eidgenössische Agenten im Auslande», wil dett eerscht rächt kä Glarner vorchunt, und chume zur Hauptsach: «Standesbehörden und Beamte» vum Land Glaris sälber. Da gaats los mitem drüüfache Landrat underem Landammä Dietrich Schindler, samt em ganze Ratteschwanz vu Kommissiune, wos due ggii hätt, bis dä d Landsgmei sibenedachzg mitne abgfare isch. Drnaa dr eerscht und dr zweit Ratsschriiber samt «Unterschreiber» und «Gehilfe», und natüürli zwee  Ratsweibel, wo due aber nuch under «Rathsdiener» uufgfüert gsii sind. Und schu simmer bim Kapitel «Oekonomische Beamtungen», aagfüert vum «Landseckelmeister Tit. Herr Landolt, Kaspar, von Näfels». Drzue hätts aber immer nuch ä refermierte und ä katholische Landseggel ggii, ä «Neulandleutenfonds» - und ä psundere Verwalter «der Wiener-Rezessgelder, der Werdenberger-Kapitalien, des Linthaktien- und Kornfonds», nämmli dr «Landstatthalter» Cosmus Bluemer, wo nuch im gliiche Jahr achtzächevierzg sälber Landamme  worde isch. Aber etz simmer ja eerscht uf Siite nüünezwänzg vum Büechli, und dr hüttig Mundartplatz isch glich schu wider voll. Aso verschiebemer halt dr Rätscht uf das neechscht Mal und fassed das, womer biszueche dure gnuu händ, nuch churz zäme: