22,12 Isch Gott nit hoch we dr Himmel? Sieh de Schterne a, we hoch sie sin! 22,13 Dü saisch zwar: «Was wiß Gott? Sollte er durchs Gewölk durch richten kenne? 22,14 Di Wolke sin sini Hülle, daß sa(er) nit aluege ka; er wandelt am Rande vum Himmel. " 22,15 Hältst dü d Wäg dr Vorziit ä, uf däm de Ungrechte gange sin, 22,16 de (a) fortgerafft wäre, bvor s Ziit war, un (b) des Wassa het ihrem Grund weggewaschen, 22,17 de zue Gott sag: (a) «Heb di vu uns(us)!"? Was soll dr Allmächtige nene aden kenne? 22,18 Het da(er) doch ihr Hus mit Gabe gfillt. Aba: (a) «Der Rot dr Gottlosen isch wietem vu ma(mir). " 22,19 Di (a) Grechte wäre's aluege un sich fräie, un dr Unschuldige wird sie vuschpotte: "22,20 Jo, unsa Find isch vutilgt, un was sa(er) hintaloßt, het des Fiir gässä(vuzehrt). "