1798 het er sy Professortitel an de Hochschuel z Karlsrue übercho und het dört Griechisch, Latiinisch und Naturwüsseschafte glehrt. Syt 1808 isch er Direktor vom Gümnasium z Karlsrue worde, 1814 Mitglied vo de oberschte Schuel- und Chirchebehörde, 1819 Prälat (des isch de höchschti Titel vo de evangelische Landeschirch im Badische). Dodurch isch er au Abgeordnete vo de erschte Chammere vom badische Landtag worde.  Zu de Gustave Fecht het er e langjährigi platonischi Fründschaft gha. Ghürotet het er nie, obwohl er allewil dervu traimt het. Aber er hät z'lang zögeret. Zueneme Fründ her er emol gsait " Mittem Wibe will i mi no bsinne, ... s'isch so ne Sach. Jo s`git nämlig au Furie unter de Wiber. " So isch er halt am 22. September 1826 unverhürotet z Schwetzige gstorbe.