Mr läbt, het si gsiefzget un schu sin ere Träne über d Wange grennt, mr läbt, het si wiederholt, aber was si sunscht noch het sage welle, isch unter immer meh Träne verstickt. I rief di aa, het si noch rusbroocht, wo si usgschtiege isch.  Stefan Pflaum, 13.1.2005