23,22 Wenn dü däm HERRN, dinem Gott, ä (a) Gelübde doesch, so sollsch dü nit zögern, s zue erfille; denn dr HERR, di Gott, wird's vu dir fordare, un s wird Schuld uf di flege. 23,23 Wenn dü des Geloben unterläßt, so wird keini Schuld uf di flege. 23,24 Aba was iba di Lippen gange isch, sollsch dü hebed un dnohch doe, we dü däm HERRN, dinem Gott, fräiwillig globt un mit dinem Mul (Gosch) gsait hesch.