10,1 Denn des Gsetz het nur ä (a) Schatte vu d zuekinftige Gabe, nit des Wäse dr Sache selbscht. Wägä däm ka s de, de opfare, nit fir imma ganz guet mache, do ma alli Johr de gliche Opfa bringe mueß. 10,2 Hätte nit sunscht des Opfa ufghert, wenn de, de d Gottesdenscht ausrichten, ä fir allimol sufa wore wäre un sich kei Gwisse me gmacht het iba ihri Sinde? 10,3 Vielmeh bassiert dodurch (a) alli Johr nur ä Erinnerung a de Sinde. 10,4 Denn s isch unmeglich, durch des Bloet vu Schtiern un Böcken Sinde wegzunehmen.