Es isch eine vo de erschte Tage im Jahr gsi, wo-n es zwar nümm chalt, aber doch o no nid rächt Früehlig isch. D'Böim hei no immer ihres Wintergwand treit, aber überall a de Escht si die erschte fiine Chnoschpe und Blettli z'finde gsi, d'Bote vom nahende Früehlig. Am Waldrand und uf de Wise hei d'Greser afa wachse u  bereits si da u dert die erschte Blüemli z'entdecke gsi. Es isch, als ob der erscht mild Früehligsräge si gweckt hät, als ob si erwachet wäre und ihri Blettli u Blüete ufrichte und begierig z'Liecht vo der jetz stercher wärdende Sunne erwarte.