1,20 Un Gott sait: S wimmelt im Wassa vu lebändige Viecher, un Vegel solle flege uf d Erde unda d Feschte vum Himmel. 1,21 Un Gott schaft großi Walfisch un alli Viecher, de do läbte un wäbte, drvu s Wassa wimmlet, jedes we`s war, un alli gfiederte Vegel, alli we si ware. Un Gott sieht, das ses guet war. (a) (b) 1,22 Un Gott segnet si un sait: Sin fruchtbar un vumehre äich un fille s Wassa im Meer, un d Vegel soll sich vumehre uf d Erde. 1,23 Do wars Obend un Morge dr fünfde Dag.