28,21 Sie isch vuhillt vor d Aug alli Lebändige, au vuborge d Vegel unda däm Himmel. 28,22 Der Abgrund un dr Dod schwätze: «Wir hän mit unsari Ohre nur ä Gschwätz vu ihr ghärt . " 28,23 (a) Gott wiß d Wäg zue ihr, er ällei kennt ihri Platz. 28,24 Denn na(er) luegt de Enden dr Erde un schaut ällei, was unda däm Himmel isch. 28,25 Als er däm Wind si Gwicht ge un däm Wassa si Maß bschtimmt, 28,26 als sa(er) däm Rägä ä Gsetz ge het un däm Blitz un Dunnda d Wäg: 28,27 dertmols scho luegt er sie un vukindigt sie, bereitete sie un ergründete sie 28,28 un sait zum Mensch: Lueg, (a) (b) de Angscht vum Herrn, des isch Wisheit, un miede des Bese, des isch Insicht.