Magnus , d'r Aposchtel vom Allgäu  Auf oimoal ab´r kommet zwoi,  so durch de Wald, so ganz alloi,  sie hand koi  Angscht voar Schwert und Schpeer  und d'Leit kommet zu ihne her...  Und so erfahret d´Alemanne  vom Beate und vom Kirchegange  und daß d'r Donn'r, Blitz und Wind  koi Werk vo ihre Gött´r sind.    Doch isch d´r Magnus nauf auf Füasse,  v´rgeasse hand dia Kempter s'Büasse  und manche hand all´s so v´rbocket  und sind meh´unt'r d'Eiche g´hocket.    D'r Magnus - als'r z'ruck isch komme  dear haat se "bei de Oahre gnomme "  s'hoat´s braucht, denn  Ma´und Weib und Kind  hand b´eis - au heit - an oigne Grind.