Währendem Holländische Chrieg wird Ebringen vum 16- bis 18. Oktober 1676 vu franzeesische Truppe (strenischs Regiment) plünderet. Däbi chummt's au zue Beschädigunge an Bauwerche un zue Vergewaltigunge, wo ei Frau däbi stirbt. E Grossdeil vu dr Bevölkerig isch gflohe un im Ort e Vierteljohr fernblibe.  Bi dr Belagerig vu Friburg im November 1677 flieht d'Bevölcherig wiider.  D'Franzose verlange vu Ebringe d'Liferig vu Eiche im Wert vu 20.000 Gulde zum Usbau vu dr Feschtig Friburg. Dodefir wird dr herrschaftliche Wald uf em Schimberggipfel abgholzt. Dr Wiherbscht 1678 wird vu Soldate gerubt. Anno 1679 sin d'Räbe no brooch gläge, wil dr Ort gröschtedeils verwiist gsi isch. Erscht ab 1679 isch au Iwohnerschaft nooch un nooch heimkehrt.  1m Spohtjohr 1690 sin d'Lit no wägenem Irucke vu eme grosse französische Heer im Brisgau erneut fier einigi Wuche ussem Ort gflohe.[3] 1711/13 wird s'Ebringer Schloss (s'hitig Rothus) as Verwaltigssitz vu dr St. Galler Herrschaft baut.  Im Früehherbscht 1713 wird gegen End vum Spanische Erbfolgechrieg Friburg vu fascht 160.000 franzeesische Soldaten siibe Wuche lang belageret. Säll riisig Heer het sich wie domals üblich durch Plünderig vu dr Umgegend versorgt. Z'Ebringe wird alles Essbar, s'Viih un s'Hai plünderet, Hiiser werre niderbrennt. D'Bevölkerig flieht, u.a. uf Bartene im elsässische Sundgau.  In dr nächschte drei Johrzehnte isch no e relativi Rueh ikehrt, wo dr Ort sich erholt. 1742 füehrt dr vu dr  Fürschtabtei St. Galle us Wisstanne uf Ebringe versetzt Dorfpfarrer Jospeh Benedikt Müller wie scho in sinere vorige Gmei[4] au z'Ebringe die allgemein Schuelpflicht i. 1744 belagere franzeesischi Truppe im Rahme vum Österreichische Erbfolgekrieg erneut Friburg und es kummt wiider zu Plünderige au z'Ebringe.  Denooch chehrt e guet vier Johrzehnte bis zue dr Franzeesische Revolution durendi relativ fridlichi Zit i.