Noch em Dod vom weströmische Heermeister Aëtius, wo 436 s Burgunderiich zerstört und 451 in dr Schlacht uf de Katalaunische Fälder d Hunne gstoppt het, isch s fränkische Gebiet braktisch nümme vo Westrom kontrolliert worde. Noch em Zsämmebruch vo Rom im Johr 476 het im Norde vo Gallie im Gebiet um Soissons e römischs Rästriich existiert under em Statthalter Syagrius, won e Sohn vom Heermeister Aegidius gsi isch. 486/487 hai d Salfranke under em Merowinger Chlodwig I. dr Syagrius in dr Schlacht vo Soissons besiigt. So het sich s Gebiet, wo d Franke beherrscht hai bis zur Loire vergrösseret; em Salfränkische Riich sait me vo denn aa s Riich vo Soisson. Spöter isch s as Neustrie Bestanddeil vom Fränkische Riich worde. Dr Chlodwig, wo zerst nume eine von mehrere fränkische Chliikönig gsi isch, het die andere Deilkönigriich an sich grisse. Er het sich sälber in dr Kontinuität vo dr römische Herrschaft gseh, het die römische Verwaltigsinstitutione übernoh, isch zum katholische Glaube überdrätte und het sich so si Iifluss uf d Chille gsicheret. Mit militärische Siig 496 und 506 gege d Alemanne und 507 gege d Westgote in dr Schlacht vo Vouillé het er siis Riich wiiter vergrösseret. S Frankeriich isch au wiiterhi de letzte unabhängige germanische Gentes findlig gegenübergstande. Dr König het eroberete Grundbsitz verschänggt und eso het sich s Lehnswäse afo entwiggle. Im früehje 6. Johrhundert (noch 507) isch die latiinischi Sammlig vom Volksrächt vo de Franke Lex Salica entstande. S Frankeriich isch bis zu siiner ändgültige Deilig im Verdrag vo Verdun 843 die bestimmendi Grossmacht in Mittel- und Westeuropa gsi.