S'isch mängmal scho luschtig: Da tänkt me jahrelang nid a Öppis, und dänn chunnt uf eimal wider alles a's  Tagesliecht.  Eso isch's mer ggange mit de Gschicht vo de BeeBee. Deet han-i ja die Chügelibahn erwähnt, wo mir bsunders in Erinnerig blibe-n-isch. Normalerwiis sind frühner d'Chügelibahne us Holz gsii, und d'Chluure sind im Zick-zack oben-abe grugelet, dänn uf e schief's Brättli gheit und deet z'underscht i föif oder sächs Fächli grolet, wo's underschidlich vill Pünkt geh hät. Ganz anders bi dere Chügelibahn us Bläch, wo's e ganzi Aazahl vo Tüele gha hät, wo underschidlich vill Phünkt geh händ.  Im Zämehang  mit em Iirichte vo dem Wohnig für's "Bed änd Bräckfëscht" und d'Oldteimer-Mode hämmer natüürli auch d'Winde vo mim Elterehuus durwüelet. Und was gseh'n-i deet zwüschet de Schpillsachë vo minere jüngere Schwöschter? - Genau: D'Chügelibahn vo de BeeBee! Si hät das sälte Schtuck no zu Läbziite vo de BeeBee gerbt und da-demit verhinderet, dass es im Altiise glandet isch!  Und drum chan-ich hüt die Gschicht no mit eme-ne Bildli dokumäntiere!