2,8 Aba dü, Menschenkind, her, was i(ich) dir sag, un widersprich nit we des Hus vum Widerspruchs. Doe di Mul (Gosch) uf un iß, was i(ich) dir ge wäre. 2,9 Un i(ich) luegt, un lueg, do war ä Hand gege mi üsgschtreckt, de hebet (haltet) ä (a) Schriftrolle. 2,10 Di breitet sie üs vor ma(mir), un sie war uße un innen bschriebe, un drin schtoht gschriebe Jammat, Ach un Mai.