11,32 a Un was soll i(ich) noh me sag? Di Ziit wird ma(mir) zue kurz, wenn i(ich) erzählen soll vu Gideon un Barak un Simson un Jeftah un David un Samuel un d Prophete. 11,33 De hän durch d Glaube Königreiche bezwungen, Grechtigkeit geübt, Vuheißige (Vuschpreche) gregt, Löwen d Rache gschtopft, 11,34 vum Fiir Kraft ausgelöscht, sin dr Schärfe vum Schwerts gflohe, üs dr Schwachheit zue Kräfte kumme, sin stark wore im Kampf un hän fremde Heere in de Flucht gschla. 11,35 Wieba hän (a) (b) ihri Dote durch Uferschtehig wiedagregt. Anderi aba sin gemartert worde un hän de Freilassung nit agnumme, dmit sie de Uferschtehig, de bessa isch, erlangten. 11,36 Anderi hän Schpott un Geißelung glitte, dzue (a) (b) (c) Fessle un Gfängnis (Loch). 11,37 Sie sin (a) gschteinigt, zersägt, durchs Schwert umbrocht worde; sie sin rumzoge in Schafpelzen un Ziegenfellen; sie hän Mangel, Vufolgig, Mißhandlung erduldet. 11,38 Sie, dere de Welt nit wert war, sin umhergeirrt in Wüschten, uf Bergen, in Höhlen un Erdlöchern.