5,28 Als aba dr HERR äiri Wort ghärt het, de ihr mit ma(mir) redetet, sait da(er) zue ma(mir): I(Ich) ha ghärt de Wort des Volks, de sie mit dir gsait hän; s isch ällei guet, was sie gsait hän. 5,29 Ach daß sie (a) ä des Herz het, mi zue firchte un zue hebed alli mi Gebote ihr Läbä lang, uf daß s nene un ihrem Kinda wohlginge ewiglich! 5,30 Gang hi un sag nene: Gehn heim in äiri Zelte! 5,31 Dü aba sollsch do vor ma(mir) schtoh bliebe, dmit i(ich) dir vuzehl des ganzi Gsetz, de Gebote un Rechte, de dü sie lehre sollsch, daß sie dnohch doe in däm Land, des i(ich) nene ge wäre, um s izneh. 5,32 So hän etze acht, daß ihr den, we äich dr HERR, äich Gott, bpfohle het, un (a) (b) (c) (d) weicht nit, nit zue d Rechte noh zue d Linke, 5,33 sundern wandelt in ällei Wäg, de äich dr HERR, äich Gott, bpfohle het, dmit ihr läbä kennt un s äich guetgoht un ihr lang läbt in däm Land, des ihr inähme d.