De  Paul isch igschloofe. Z'mitts bi sinne Gäscht. An de Diamantene Hochzitt, in de guet Stubb. Uff de Eckbank huckt er, ei Hand hebt s'halbvolleWinglas, d'ander gschdippert de Kopf. Er schnuuft ganz glich. I un us. I un us. D'Hand schiäbt sinni Brille witter hoch un de Paul knappt immer witter vorne nab. Ganz riäwig sin d'Gäscht worre. Si esse liis, si trinke liis, si schwätze liis. Si welle nde alde Mann schloofe losse. mehr… »