43,26 Als etze Josef ins Hus kunnt, bringe sie nem des Gschenk ins Hus, des sie mitbrocht hän, un flege vor rem ane uf d Bode. 43,27 Er aba greßt sie fründlig un sait: Goht`s äirem alte Vada (Babbe) guet, vu däm ihr ma(mir) gsait hän? Läbt(Lebt) da noh? 43,28 Do sage sie: S goht dinem Knecht, unserm Vada (Babbe), guet, un na(er) läbt noh. Un sie (a) vuneige sich un flege vor rem ane. 43,29 Un na(er) hebt sini Auge uf un sieht si Brueda Benjamin, vu sinere Muetter, un sait: Isch des aicha jingschte Brueda, vu dem ihr ma(mir) gsait hän? Un sait witer: Gott isch dir gnädig, mi Bue! 43,30 Un Josef rennt üsä; denn si Herz got üs zue sinem Brueda, un na(er) suecht, wo na(er) hiile kennt, un goht in sini Kamma un hiilt dert. 43,31 Un als sa(er) si Gsicht(Visasch) gwäsche het, goht da(er) üsä un hebet (haltet) sich un sait: Legt des Ässä uf! 43,32 Un ma trait nem bsunders uf un (a) däne au bsunders un d Ägypter, de mit nem ässä, au bsunders. Denn de Ägypter derfe nit ässä mit d Hebräer; denn s isch ä (b) (c) Greuel fir sie. 43,33 Un ma het sich anekockt Josef gegeiba, d Erschtgeborene nohch sinere Erschtgeburt un d Jingschte. Dodribar vuwundrete sie sich undaänanda. 43,34 Un ma trait ne Ässä uf vu sinem Disch, aba Benjamin gregt fünfmol me als di andere. Un sie trinke un wäre frehlich mit nem.