Ab de 1970er sin deno wiider Stimme luut worde, wo ei  Schriftsprooch für alli Romane für notwändig ghalte hen. In dere Zit het d Aazaal vo Veröffentlichige vo de Behörde un vo de Werbig rasch zuegno, wo in de Regel uff Dütsch gschribe worde sin. Usserdäm het d Annerkennig vum Romanische als Amtssprooch vo de Schwiiz d Froog uffgworfe, welles Schriftidiom als Amtssprooch sött bruucht werde. Als Löösig het d Lia Rumantscha 1980 entschide, wyter s Sursilvanisch un s Vallader z bruuche, oder wenn im Fall zwei Idiom nit mögli sin, s Surmeirisch. Usserdäm het d avischinaziun wyter füretribe werde sölle[5]. Im Januar 1982 het de Sekretär vo de Lia Rumanschta, de Bernard Cathomas, deno aber e Projäkt zur Erarbeitig vunere Eiheitssprooch lanciert. Im April 1982 isch deno vum Zürcher Romanistikprofessor Heinrich Schmid en Entwurf gmacht worde, wo Rumantsch Grischun ("Bündner Romanisch") gnännt worde isch. Usser em Schmid sin vorallem no Mitarbeiter vo de Lia Rumantscha, wie de Alexi Decurtins am Entwurf beteidigt gsi[6].