Pardoo, i chume jedemomänt zu mim dünschtete chopfsalat u mim beschzeuer, aber es isch itz mittwuchaabe, der vierzäht, un es chunnt jeden ougeblick  wäuzmässig cho chrachen u chroose, heisi xeit der ganz taag lang ufem Beromünschter u am landessänder Löitschebach, un i hocken itz auso ufem baukoon, der sunneschiirm isch am schäärmen inne, tomäätli si aapunge, der basilikum ungerem tisch, u wes itz äntlech chiem, wurdi looslege mit dr beschribig vor Schibler-Diät®, aber es isch eifach ume düppig wine moore hie. Tüemer doch no chli schmaauplöiderle, wi dr ängländer seit, zum bischpüu ööö zum bischpüu über ööö die schlagzile letschpwuchen im «Blöck»,  nämlech «Rentnerin überfuhr sich selber», ganz nach dr devise «ich bin mein Auto»®. I tue itz aber nid lang überd outtofixiertheit vo vüune «Blöck»-läser mundartleitartikele, nenei, iverzeuenech umenone chliini beobachtig, woni voreme wiili gmacht ha ir isebahn: E nöi zuegschtigene passaschier hett äuä grad sis outto u siner drei ersatzchäre gliichzittig i ggaraasch müesse gää (oder öppe sogar zbiliee deponiere?), ufaufäu isch dä maa nid eifach abghocket wie üsereins, nei, sondern är isch paralleu zum guppee im  durchgang blibe schtaa u hett nächhär mittem füdli hingerzi ine parkiert, chöipmersgloubenodernid. (Immerhin hetter nid o no blinket.)