D' Liesel isch nüs g'rennt, sie het des Tierli i-g'sammelt, un no sin bi s' Neumanns alli Liechter üsgange. D' Martha, mi Frau, het sie b'suecht, un het versuecht, die drei Leidtragende z' tröschte, awer ihre Leid isch zue groß g'si! Doch wenigschtens het sie s' Liesel d'rvu abbrocht, zuem Herrn Pfarrer z'goh wege eme Beerdigungstermin. Jetz het d'  Martha mir d'r Uftrag mitbrocht, e Kischtli z' baschtle, wu s' Peterli ni passe tät. Üs e paar dünne Brättli hab ich ihne so e Särgli z'sämme g'nagelt, mit eme Deckel druf, un no hab ich des Ganze noch brün a-g'molt, dass es au ebbis glich sieht.