21,15 Un Gott schickt d Engel noh Jerusalem, s zue vuderbe. Aba während vum Vuderbe luegt dr HERR dori, un s reute nen des Schlechte(Übel). Un er sait zum Engel, dr des End anrichtete: S isch gnoe; loß di Hand ab! Der Engel vum HERRN aba schtoht bi dr Tenne Araunas, vum Jebusiters. 21,16 Un David hebt sini Aug uf un luegt d Engel vum HERRN schtoh zwische Himmel un Erde un ä bloßes Schwert in vu sinere Hand üsgschtreckt iba Jerusalem. Do flege David un de Älteschte, mit Säck azogä, uf ihr Üsgsäh. 21,17 Un David sait zue Gott: Bin ich's nit, dr des Volk zehle glo hän? I(Ich) bi's doch, dr gsindigt un des Schlechte(Übel) doe het; de Schof aba, was hän sie doe? HERR, mi Gott, loß di Hand gege mi un vu minem Vada (Babbe) Hus si un nit gege di Volk, s zue plagen.