Wu d'Römer sich übber di ganzi Apenniinehalbinsle usbreitet gha hänn, hät d'Sproch vu de römische Soldate scho regionali Unterschid zeigt, wu uff de Iifluss durch d'Sproche vu andere Völcher (Kelte, Umbrer, Grieche, Etrusker uew.) zruckzfiehre sin. Sälle Iifluss hät zum Bispil dezüe gfiehrt, dass di stimmlose Konsonante   [p, t, k] zu ihre stimmhafte Forme   [b, d, g] wore sin. S Vulgärlatiin isch e läbigi Sproch gsi, wu sich ständig verändert hät wie jedi Sproch, sällewäg hät's no kei Vulgärlatiin gee, wu als eiheitligi Sproch vum Latiin abgwiche wär: e eiheitligi latiinischi Sproch isch erscht entstande, nochdemm d'Römer de Mittelmeerruum iignuu gha hänn un si für e Verständigung zwüsche de Provinze un Kultuure notwändig wore-n-isch. Ergäbnìs vu de Vereiheitligung isch s klassisch Latiin, meistens eifach als Latiin bezeichnet.