Dvarim si d Wort, wo dr Moses in drei Predige de Israelite gsait het. In dr zweite Bredig wärde d Mitzvot (d Befähl) ufgfüehrt, wo d Gsetz si wo s Läbe vo de Israelite hai sötte regle: d Dodesschdroof isch vorgseh gsi für Götzedienschd, Bekehrig zum enä andere Gott, Unghorsam den Eltere gegenüber, Laschderhaftikeit und Bedrunkesii. Für vili anderi Verbräche si minderi Schdroofe vorgseh gsi, und es het Asylschdedt ge wo die, wo öbber umbrocht hai, sicher gsi si vor Verfolgig. Sklaverei und Schulde si ziitlig beschränggt gsi, Hürot und Scheidig greglet, und Feschddäg, wie s Passahfeschd odr s Laubhüttefeschd, feschdgleit worde. Au die bolitische und religiöse Funktione (Richder, König, Brieschde, Brophet) si definiert. Die Mitzvot wärde bis hüt vo de Jude befolgt, si aber im enä gwüsse Mass de Umschdänd abasst worde. Im letschde Kapitel wird beschriibe, wie dr Moses, wo den 120 Johr alt gsi isch, uf em Bärg Nebo sitzt und ins Heilige Land iine luegt und schdirbt.