5,8 I(Ich) aba wird mi zue Gott wende un mi Sach vor nen bringe, 5,9 dr großi Sach den, de nit zue erforschen sin, un Wunda, de nit zue zehle sin, (a) 5,10 dr d Rägä ufs Land git un Wassa kumme losst uf de Gefilde, 5,11 dr (a) (b) de Niedrige hoch gmacht un d Betrübten emporhilft. 5,12 Na(Er) macht znicht de Pläne dr Schlaue, so daß ihri Hand sie nit fertig mache ka. 5,13 Na(Er) (a) fangt de Art in ihra Schläue un schtirzt d Rot dr Verkehrten, 5,14 daß sie am Däg in Dunkle laufe un (a) tappen am Mittag we in dr Nacht. 5,15 Na(Er) hilft däm Ärm vum Schwert un d Elenden vu dr Hand vum Mächtigen. 5,16 Dem Ärm wird Hoffnig zdeil, un de Bosheit mueß ihrem Mul (Gosch) zuhalten.