En èèrnschti underhaltig mit em grã-scheff,  psüech uf de Leonhardshalde und a de Baanhoofschtraass. Und was d Täitäi mäint dezue.     «Zrugg zu de polizei?» macht der Ääschme, «nach mineren uneerehafte suschpändierig?» Er schüttlet de chopf. «Wie schteled ììr öi das voor?»  De  grã-scheff, de polizeioberscht Feisler, suecht nach de richtige wörter - èèr, wo nach em Ääschme sineren erfaarig nöd emal bim reden en komafèèler macht. «Lueged Si, hèr Ääschme, de fall Gessner isch z häikel, als das mer en töörfft na lenger la aaschtaa. Ich glaub, da hilfft blos na prueffserfaarig, s gschpüüri, Ires gschpüüri. Mit de wüsseschaft chömed mer nöd wiiter.»  «Ììch mit mine polizeinotoorische pfaalbouermetoode?»  «Mììr isch gliich, mit welne metoode Si schaffed. Wänn Si mir blos ergäbnis  bringed. Sii sind der äinzig, won em daas zuetrou.»  Die reakzioon uf d ‹pfaalbouermetoode› hät der Ääschme chönen erwaarte.  De polizeioberscht mäint, der eemaalig lütnand hebi sich echli bewegt. Sid em zwäi sitzed s a dèm mèèndignamittaag mitenand am tisch; iez isch halbi drüü. De Feisler hät scho zwäimaal verschtolen uf d uur gglueget. Sicher häd er na en andere thèrmiin.  «Ich verzell Ne d voorgschicht.» De grã-scheff hät sich entschlosse; äigetli chönt er wüsse, das me vor em Ääschme nüüt  töörff verschtecke, wä men es ergäbnis wott haa. «De Tüümler hät de fall sälber a d hand ggnaa; nach ere wuchen isch na nüüt daagsii. Da häd is de regierigsraat Pfischter zitiert und zimli harsch verlangt, er well de fall gglööst haa. Sini koleege seged iritiert, das das solang göng, und so wiiter. Er insischtieri uf zwüschepricht, und uf pricht mit subschtanz dine, und möglichscht bald de letscht pricht. De Tüümler hät druuf e komissioon zämegschtelt. Si wüssed sälber, hèr Ääschme, das mer scho de ganz  sumer i de ziitige sind.»  D ziitigen im sumer! Der Ääschme hät s scho gsee. D ziitige händ de ganz sumer dùùr käi rue gèè. I de schtadt, i de Schwiiz, uf de ganze wält isch nüüt passiert, wo s theema i di hindere pünt verschobe hett. Ändi juni isch en tokter Gessner gschtoorbe, en wììrtschaftsfüerer; d naachrüeff loobed en i de ziitige vo linggs bis rächts. I de ‹Sundig-Ziitig› am nööchschte wuchenänd schtaat s ggrücht, er seg ermordet woorde.  _____________________________