Wie mer im letschte Blog scho erwähnt hend, sind mir vo  San Pedro uf Uyuni (Bolivie) gfahre. Mer hend e drü tägigi Tour bueched, wo üs über s bolivianische altiplano gführt het.    1. Tag:  Los gangä isch es am Morge am Achti. Scho bim Iistigä in Minibus hend mir festgstellt, dass mir uf däre Tour nöd die einzige Schwizer sind. Bi üsere Gruppe dábi gsi sind: d' Martina und de Ueli vo Rüti, d' Rita und de Clive vo Rappi, d'Yuki vo Japon (Toyota: Japonese car!!), d'Annette und de Steve vo New Zealand und Cathrin und Claire vo Scottland. Noch zirka  einere Stund hend mir die bolivianisch Grenze erreicht. Döt het üs e würklich tolls Früehstück erwartet. Mit somnä enorme Unterschied zu Argentinie und Chile hetet mir nöd grechnet (WC's het mer am Grenzposchte wiit und breit kei gfunde, nur Müerli und Löcher). Döt hend mir üsen Fahrer kenneglernt, dä Leo, und üsi Gruppe het sich uf zwei Jeeps (äbä Toyota) ufteilt. Mit em Gepäck uf em Dach und unheimlich viel Wasser a dä Fuessetä isch es losgangä; Dur dä Parque Nacional Eduardo Avaroa zu dä Laguna Blanca  (Fotostopp!!). Und scho hend mir üsi erschte Flamingos gseh. D'Farb vom Wasser   isch effektiv wiiss gsi wie Porzellan, mega zerbrechlich. Witer isch es gangä zu dä Laguna Verde. Die Laguna Verde isch durchus die türkisfarbigscht gsi wo mir bis jetzt gseh hend. Dä nöchscht Fotostopp hend mir zmittzt i dä Wüesti gmacht. De Ort het desierto Dalí gheisse und wo mir ussgstigä sind, hend mir au sofort gwüsst worum. D'Berge und d'Farbe hend würkli so usgseh wie sini Bilder.  (Stelzeelefantebild) Die nöchscht Station isch eigentlich enttüschend gsi. Mir hend naturgformti Therme erwartet, doch aatroffe hend mir ä 9 Quatratmeter Jacuzzi überfüllt mit Israelis. So hend mir üs den uf es Fuessbad beschränkt. Einzig d'Neuseeländer hend sich inägetraut. Üsi Fahrer hend anderi Sorge ka wie heisses Wasser, den scho noch dem halbe Tag isch serschte Mol d'Motorhube offä gsi und sie sind rotlos drüber ghängt. Bereits recht hungrig hend mir üs richtig Geysir ufgmacht. Die rauchende, grau sprudelnde  Erdlöcher sind nöd ungföhrlich, was üsi loschtig Japanerin schmerzhaft het müesse feststelle. Sie isch us Unachtsamkeit i dä 90 Grad warm Schlamm gstande. Mir sind alli uhh besorgt gsi und hend d'Vobrennig mit Euceta vosorgt. Sie het alles recht locker gno und bim füfzigschte Mol froge wies ere den so got, het sie ganz amüsiert   gantwortet: "Don't care for me, I'm a nurse!"  Immerno hungrig sind mir alli froh gsi, dass de nöchscht Stopp s'refugio gsi isch, wo mir üses Gepäck abglade hend  und für üs zmittag kocht worde isch. Über d'Qualität vom Esse sind mir erstunt gsi. No für es letschts Mol a dem Tag hend mir üs z'sechste in Jeep quetscht zum d'Laguna Colorada aaluege. Die dominierend rot Farb chunt vo de Bakterie im Wasser. Flamingos hets döt en masse ka und mer hend üs ä witers Mol ufgregt, dass üsi Kameras nöd so guet sind. Im refugio zrugg hend üs Kafi und Tee erwartet. Gmüetlich sind mir zämä ghocket währends langsam chüehler worde isch. Zu üsere Gruppe däzuegstosse sind no zwei  Franzose, d'Audrey und de Fabien, wo älei mit em Landrover dur Amerika fahred. Sie hend sich üs agschlosse wells z gföhrlich wär ällei dur d'Wüesti und s'altiplano z' fahre. Zum Znacht simer mit erä feine, zu dä Chälti passende Gmüessuppe überrascht worde. Gschlofe hend mir die Nacht nöd guet, was wohrschindlich a dä Höchi vo 4500m über Meer glege het.    2. Tag:  Zum Glück hend mir müese früe ufschtoh. Lang, schnell und berieslet vo bolivianischer Popmusig hend mir di erscht   Strecki zum arbol de piedra zrugggleit. En erodierte Felse, inmitte vonere kahle Ebeni, wo usgseht wie en Baum. De nögscht Fotistopp het uf 4800 m.ü.M (wüssed mir dank em Ueli sinere multifunktionelle Uhr) stattgfunde. D'Ebeni isch vo Berge, teils au mit Schnee bedeckt, umsäumt gsi. Noch zwei witere schöne Altiplanolagune mit tolle Spiegelige, hend mir a de dritte und schönschte Zmittag gesse. Üse Fahrer het sich au als Choch guet gschlage. Bim Tomate schelä het er allerdings doch no üsi Hilf brucht.  Gschtärcht hend mir e langi Strecki überen steinige Pass, vebi a vilne Vicuñas und Llamas zrugggleit bis zum Grenzvulkan Licanbur. De aktiv Teil ghört zu Chile und de inaktiv zu Bolivie. Scho a dem Tag sind mir s'erschte Mol übere Salzebeni cho, wo au d'Zugstrecki vo Calama (Chile) noch Uyuni dureführt. Vo döt aa isch denn voracho schwierig worde, wel de ander Jeep nüm so richtig het wöle. Trotzdem sind mir denn nur mit recht geringer Verspötig im Salzhotel, emene Hotel ganz us Salzblöck, aacho. Döt hend mir  e dringend nötigi Duschi chöne neh und hend de Obig gsellig bim Esse usklinge loh.    3. Tag:  Am letschte Tag isch denn di gross Salzwüeschti vo Uyuni ufem Programm   gschtande. Wels am Vorobig gregnet het, isch di ganz Ebeni mit Wasser bedeckt gsi. Me isch sich vorcho wie mo wür überen See oder en riesige Spiegel fahre. Nur wenigi Abschnitt sind trocke blibe. Uf eim vo dene Abschnitt hend mir Perspektive usgnützt zum Föteli mache. Einzigi Erhebig im wiise  Meer isch d'Isla del Pescado. De Hügel isch us Koralle und übersäht mit bis zu 12 Meter hohe Kakteen. Noch wiitere Stund Fahrt hend mir denn d'Salzebeni hinder üs loh und sind im nöchscht glegene Dorf go esse. D'Franzose hend i ihrem Landrover sogar no tolli Crêpes für üs ali zuebereitet. Zum Abschluss vo dere Tour sind mir no s'Cementerio de los trenes go aluege. Da sind vil alti, roschtendi Züg unwiit vom Städtli Uyuni.    Noch dem mir es Hostel in Uyuni gfunde und bezoge hend, hend mir üs nomol  mit de Andere zum Z'Nacht troffe um die überwältigende IIdrück vo üsem Abenteur gemeinsam z'verdaue.