34,20 Do kumme sie etze, Hamor un si Bue Sichem, zum Dor ihra Schtadt un schwätze mit d Lit(Bürga) vu d Schtadt un sage: 34,21 De Lit sin friedsam bi uns(us); len sie im Land huse un Handel tribä; des Land isch wit gnoe fir sie. Mir wen uns(us) ihri Techtare als Wieba nähmä un nene unseri Techtare ge. 34,22 Aba nur dann(dnoh) wen sie uns(us) z Wille si, daß sie bi uns(us) huse un ä Volk mit uns(us) wäre, wenn ma(mir) alli, de männlich unda uns(us) sin, bschnide, gliechwe sie bschnitte sin. 34,23 Ihr Viecha un ihri Sache un alles, was sie hän, wird`s nit unsa si? So wen ma(mir) ne nur z Wille si, dmit sie bi uns(us) huse. 34,24 Un sie ghorchte däm Hamor un Sichem, sinem Bue, alli, de zum Dor vu sinere Schtadt üs- un igange sin, un bschnitte alles, was männlich war, des vu sinere Schtadt üs- un igange isch.