21,13 Un vum HERRN Wort isch bassiert zue ma(mir): 21,14 Dü Menschenkind, weissage un sag: So sait dr Herr: Sprich: Das Schwert, jo, des Schwert isch geschärft un blank gefegt. 21,15 S isch geschärft, daß s schlachten soll; s isch gefegt, daß s blinken soll. We solle ma(mir) uns(us) do fräie? Mi Bue, dü hesch d Stock vuachtet un jede Rot. 21,16 Un na(er) het ä Schwert zum Fegen ge, daß ma's packe soll; s isch geschärft un gefegt, daß ma's däm Henker in de Hand gib. 21,17 Schrei un heule, dü Menschenkind; denn s goht iba mi Volk un iba alli Regenten in Israel, de däm Schwert vufalle sin samt minem Volk. Drum hau uf di Lenden; 21,18 denn de Prüfung isch do, un we soll s nit bassiere, do dü doch (a) d Stock vuachtet hesch? sait Gott dr HERR.