Dr Widerstand gege die neui Ornig isch, usser vo dr Siite vom romdreue Klerus, schlächt organisiert gsi. Ä groosse Deil vo de oppositionelle Adlige het im Juli 1789 s Land verloo, und ihri Konspiratione im Usland hai wenig  Iifluss gha uf das, wo z Frankriich passiert isch. Aber au in dr Nationalversammlig sälber isch s Meinigsspektrum sehr wiit gsi. Vo Afang a het s konservativi Abgeordneti gha, wo brobiert hai, d Reforme z begränze, und radikali, wo ä neui Ornig aagsträbt hai. Lengeri Ziit hai die Gmässigte ä Mehrheit usgmacht, hai aber kei Aafüehrer vo Statur gha. Dr König, wo die Rolle hät chönne spiile, het fast alli Reforme abglehnt und het im Juni 1791 brobiert, verchleidet mit dr Familie us Paris z flüchte. Er isch aber  scho z Varennes aaghalte, festgnoh und zrugg noch Paris gfüehrt worde. Dä Fluchtversuech und s Manifest, won er hinterloo het, in welem er d Reforme sit 1789 verurteilt het, hai drzue gfüehrt, ass er s Vertraue vo dr Versammlig verlore het. Mitti Juli isch zwar no abgstimmt worde drüber, ass dr König entfüehrt worde siig, aber wenn früehner praktisch alli Abgeordnete d Monarchii as Staatsform vorzoge hai, het s jetzt revolutionäri Gruppe vo Abgeordnete ge, d Cordeliers und d Jakobiner, wo verlangt hai, d Republik iizfüehre. Vorläufig isch dr König aber immer no s Staatsoberhaupt gsi, und am 14. September 1791 het er mit wenig Enthusiasmus si Unterschrift unter die neu Verfassig gsetzt.