Ander, womer öppis fraaged, sind dä wider das puur Gägeteil: zimmli churz aapunde, wilmers bim Schaffe schtööred. Äm liebschte miecheds nüd lang Pflänz mittis, und wämer dä glich nuch daas und dises wänd wüsse, wäärdeds ächlä boggbeinig oder meined sogar i einer Galle, etz täätses dä öppä - schliessli heigeds nuch anders z tue as üs alls hane  z pflüümle. Aber gwööndli gfindemer dä glich nuch dr Rangg mitne - vilecht ischs sogar gschiider, mä mauset dänand zeerscht ächlä aa und chunt dä drnaa glich ordeli zgang mitenand. Nu bi ganz wänige funggzionierts partuu nüd: De händ halt eifach ä Piigge uffis, und dä chames aagattige wemä wil, s isch immer lätz. Aber we gseit, das sind nu äs paar, und mit denä hätt allwäg nüd nu üüsereis Schtämpäniie. «Nüd lang häschele», sägemer wäns gaat bi sernige Lüüt - und händ umso mee Freud a all denä, wo zuegängli  sind und nüd ufem hööche Ross obe hogged. Und zueggii, gad di Ringschte sind ja miir vu dr Ziitig schliessli ä nüd, da schtömmer drzue: Eerschtens cha «ring sii» nüd üseri Uufgab sii, und zweitens gitts i jedem Pruefsschtand dr ei oder ander Trippstrüll - usset bi dä Eleggtriker schiints (aber uf daas chämmer etz nüd neecher iiguu).