Donn hän sich die Mensche gedengd, es wär  ä glää Kuchl, die wu inde Mid die Erd als Schaib hod un owwedriwwa de Himmel un unnedrunna die Unnawäld fär die Doode. Ärsch in de Naizaid hänse erausgriehd, doß die Erd selwad ä Kuchl is, wu sisch um die Sun drehe duud innärem Abschdond vun achd Lischdminudde un doß die Sun nix onnaschdes is als wie än glääne Schdärn.