Ärsch mim Rudolf I. gabs wäära än stärkere Keenisch - un de Õõfang vum End vum Raisch: mär konn zwar iwwerall nõõlese, was des färän großardische Keenisch gewesd wäa, awwe wann märn midde Gruße vum Õõfang vum Raisch värgaischd, donn wara hall doch när Durchschnidd, waana aach bessa waa, wie die ledschde im Innäregnum. Es schlimmschde waa, daßan Habsgurscha gewesd is: dänne waa die aischn  Hausmachd imma schun wischdischa als wie ärschnd ebbes onarschdäres.