Basel isch im sibte Johrhundert ä Bischofssitz worde, und um 900 zum Königriich Hochburgund cho. 917 isch d Schdadt vo den Ungare zerschtört worde. 999 isch d Abtei Moutier-Grandval und alles wo drzue ghört het em Bischof Adalbero II. vo Basel gschänggt worde. Das isch dr Afang vom Fürschtbischdum Basel gsi.[1] 1010 het dr Neubau vom Münschter agfange und 9 Johr schböter isch s konsekriert worde.[2] 1033 isch Basel e Deil vom Heilige Römische Riich worde, wo dr Kaiser Konrad II. zum König vo Burgund gwehlt worden isch. An dr Riichsversammlig z Basel im Johr 1061 isch dr elfjöhrig Kaiser Heinrich IV. mit dr Chrone vo Rom krönt worde. Um 1100 isch die erschti Schdadtmuure baut worde und um 1225, underem Bischof Heinrich vo Thun, die erschti Rhiibrugg, wo vo dr jüdische Gmeind finanziert worden isch.[3] Chliibasel isch baut worde für zum d Brugg z sichere. 1263 het d Bürgerschaft s Mitschbroochrächt vom Bischof Heinrich vo Neueburg übercho. Im enä Groossbrand si 1294 sächshundert Hüüser verbrennt. 1348 isch fascht d Helfti vo dr Bevölkerig an ere Epidemii gschtorbe. Mä het dä Jude schuld gä und am 9. Januar 1349 si alli Jude, wo noch em Wienachtspogrom vom vorige Johr no in dr Schdadt bliibe si, zsämmedriibe und läbig verbrennt worde.[4][5] 1356 het es Ärdbebe und ä Grossbrand a grosse Deil vo dr Schdadt zerschtört. 1362 si die erschte Jude sit dr Pescht wider z Basel iizoge und drei Johr schböter het d Schdadt s Schtüürrecht über d Jude vom Kaiser Karl IV. übercho. 1392 het sich Basel scho wieder gnueg erholt gha, für zum Chliibasel em Bischof Friedrich vo Blankeheim für 29.000 Gulden abzchaufe. Zu sällere Ziit hai d Bürger ihrem Bischof au eis Rächt nach em andere abkauft. 1397 het die zweit jüdischi Gmeind Basel verloo, will allethalbe gege sä ghetzt worden isch. Dr Root het druf beschlosse, z Basel keini Jude meh uffznäh, was mit Uusnahme bis öbbe 1800 äso bliiben isch.