4,7 Bedenke doch: Wo isch ä Unschuldiger umkumme? Odr wo wäre de Grechte je vutilgt? 4,8 Wohl aba ha i(ich) gsähne: Di do Schand (Frevel) pflügten un Unheil säten, ernteten s au ä. (a) 4,9 Durch d Odem Gottes sin sie umkumme un vum Schnauben vu sinem Zorn (Wuet)s vutilgt. 4,10 Das Brüllen dr Löwen un de Schtimm dr Leuen un de Zähne dr jungen Löwen sin dohi. 4,11 Der Löwe kummt um, wenn na(er) keini Beute het, un de Jungen dr Löwin wäre vudeilt.