29,15 Denn ihr wißt, we ma(mir) in Ägypteland ghust hän un midde durch de Velka zoge sin, durch dere Land ihr zogt. 29,16 Ihr saht ihri Greuel un ihri Götze, de bi nene ware, Holz un Schtei (Wackes), Silba un Gold. 29,17 Len jo nit ä Ma odr ä Wieb, ä Gschlecht odr ä Schtamm unda äich si, däm si Herz sich hiit abwendet vum HERRN, unsam Gott, daß jemads higang un diene d Götta der Velka. Len unda äich nit (a) (b) (c) (d) ä Wurzle aufwachsen, de do Gift un Wermut hervorbringt. 29,18 Len nemads, dr de Wort des Fluches härt, sich trozdem in sinem Herz segnen un schwätze: Mir wird s wohlgehen, au wenn i(ich) wandle noh minem vuschtocktem Herz -, dmit nit fortgerafft wäre des wasserreiche mit däm dürrin Land! 29,19 Einem däne Ma wird dr HERR nit gnädig si, sundern si Zorn (Wuet) un Eifa wird losbrenne gege nen, un s wäre sich uf nen lege (a) alli Flüche, de in däm Boech gschriebe sin, un sinene Name wird dr HERR uslesche unda däm Himmel 29,20 un wird nen zum Unheil absondern üs ällei Schtämm Israels noh ällei Flüchen vum Packt(Abkumme), dr in däm Boech des Gsetz gschriebe isch. 29,21 Dann(Dnoh) wäre sag künftige Gschlechta, äiri Kinda, de noh äich aufkommen, un de Fremde, de üs fernen Landen kumme, wenn sie de Plage des Land aluege un de Krankkete, mit däne dr HERR s beladen het 29,22 - all ihr Land het da(er) mit Schwefel un Salz vubrennt, daß s nit besät wäre ka noh ebis wagst noh Kraut drin ufgoht, gliechwe (a) Sodom un Gomorra, Adma un Zebojim zerschtert sin, de dr HERR in sinem Zorn (Wuet) un Wuet zerschtert het -, 29,23 jo, alli Velka wäre sag: Wurum het dr HERR a däm Land so gfeilscht? Was isch des fir ä große, grimmiger Zorn (Wuet)? 29,24 Dann(Dnoh) wird ma sag: Drum, wel sie d Packt(Abkumme) vum HERRN, vum Gottes ihra Vädare, vulo hän, d er mit nene schloß, als sa(er) sie üs Ägypteland fihrt, 29,25 un sin higange un hän anderem Götta dene un sie abäte , Götta, de sie nit kennen un de na(er) nene nit zugewiesen het, 29,26 drum isch vum HERRN Zorn (Wuet) entbrennt(entflammt) gege des Land, daß sa(er) iba sie het kumme losse alli Flüche, de in däm Boech gschriebe schtoh. 29,27 Un dr HERR het sie üs ihrem Land gschtoße in großem Zorn (Wuet), Wuet un ohni Erbarmen un het sie in ä anderes Land gworfe, so we s hiit isch.