Uf em Land, mainsch, do kasch schlofe.  Uf em Land, mainsch, steert di nit.  Bi de Kälber und de Schofe -  Doch au do sin plooget d'Lit !    Gügürügü, Gügürügü !    Gügürügü, rieft lut der Giggel !  Gügürügü, wänn's finfi ischt.  Gügürügü, haisst: Uf, ihr Hiehner,  uf e Mischt, uf e Mischt !    Gügürügü, und sueched Wirmli !  Gügürügü, denn das isch gsund.  Gügürügü, dänn leged Eier,  kugelrund, alli Stund.    No kemme alli  z'springe  und schüttle s'Fäderkleid;  verzelle ihri Traimli,  woruf der Giggel sait:    Gügürügü, ihr dumme Hiehner,  Gügürügü, no frässed scho!  Gügürügü, denn d'Liit im Derfli  schlofe no, schlofe no.      So e Giggel kjönnsch verflueche,  wänn er us em Schlof di schreggt,  doch es isch mängmol vo Guetem,  wenn er ain bizyte weggt -    Gügürügü, rieft lut der Giggel,  au wenn's Volksabstimmig ischt.  Gügürügü,  haisst: Uf an d'Urne,  stimm kai Mischt! Stimm kai Mischt!    Unsri Fraihait, tiir erworbe,  wird verschänggt und schmilzt wie Schnee.  Stiggliwiis wird si verdorbe,  peut à peut - immer meh !  E Heer vo Birolischte  regiert uns, und d'Verbänd.  Statt ändli usezmischte  gämmer ne's Heft in d'Händ!    Gügürügü, de sottsch verwache,  und di maischte mergge's scho,  doch gar villi gueti Schwyzer  schlofe no, schlofe no …