Me  chönt vilicht emal glaube, das all daas, won iez und i zuekouft über di Grooss Revoluzioon gschribe wììrt, blos e gschpäischtergschicht seg; wil s drunder und drüber gaat, näärsch, gschpässig, fùùrchpaar, lächerlich, verwicklet, unübersichtli. D uursache sind so vilfeltig wie d zììl. Veruusgsee cha me nüüt, ales ischt unerwaartet und überrascht jede beobachter, und seg er na so gschiid oder ggleert oder abprüet. Was für en aart häpfe das ischt, wo die imäns masse täigg dursetzt und laat la wachse, daas wäiss me  nanig; di äinte chlööned ooni änd und käned doch weder s geschter na s moorn, di andere rüeffed uus und verschtönd au nüüt vom ganze rederwèrch. Wie wett men also hinder de mechanismus vo dèm politische fènomèèn choo?