D Adväntszyt goht zruck uf s 7. Johrhundert. In dr remische Chilche im Weschte het s zerscht zwische vier un segs Sunntig im Advänt gee, bis dr Papscht Gregor dr Groß ihri Zahl uf vier feschtgleit het.  Di vier Sunntig sin symbolisch fir d 4.000 Johr gstande, wu d Mänsche no dr chilchlige Gschichtsschryybig uf dr Erleser mueß warte. Die Regelig isch vum Konzil vu Trient bstetigt wore, wel au anderi regionali Draditione entstande sin. Di rächtsverbindlig Regelig isch 1570 chuu dur dr Papscht Pius V.. Im ambrosianische Ritus un in e Deil Diezese, z. B. in dr Diezese Mailand, wu im ambrosianische Ritus verbliben isch, het sich di segswichig Adväntszyt bis hite ghalte. Im gallische Beryych het mer s ändzytli  Motiv vu dr Widerchumft vu Christus betont, wu zue dr Uusgstaltig vum Advänt as Zyt vun ere ernschthafte Bueß gfiert het, derwylscht mer im remische Yyflussberyych s wynäächtli-freidig Aachumftsmotiv vu dr Mänschwärdig vu Gott Yyfluss gwunne het. Die Ambivalenz het sich uf Liturgi an dr vier Adväntssunntig uusgwirkt.