4,25 Wenn ihr etze Kinda zeugt un Kindeskinda un im Land wohnt un vusindigt äich un macht äich Bildnisse vu irgendeiner Gschtalt, so daß ihr übeltut vor rem HERRN, äirem Gott, un nen erzürnet, 4,26 so (a) (b) (c) ruef i(ich) hiit Himmel un Erde zue Ziige iba äich, daß ihr bald weggerafft d üs däm Land, in des ihr goht iba d Jordan, um s izneh. Ihr d nit lang drin bliebe, sundern d vutilgt wäre. 4,27 Un dr HERR wird äich vuschtreue unda de Velka, un s wird vu äich nur ä kleini Zahl ibrig bliebe unda d Heide, zue däne äich dr HERR wägfihre wird. 4,28 Dert wirsch dü diene d Götze, de des Gschafftes vu Menschenhänden sin, Holz un Schtei (Wackes), de nit aluege noh härä noh ässä noh riechen kenne. (a) (b) 4,29 Wenn dü aba dert d HERRN, di Gott, sueche wirsch, so wirsch dü nen find, wenn dü nen vu ganzem Herz un vu ganza Seele sueche wirsch. (a) (b) 4,30 Wenn dü geängstet si wirsch un di des ällei treffen wird in kinftige Ziit, so wirsch dü di (a) umkähre zum HERRN, dinem Gott, un vu sinere Schtimm folg. 4,31 Denn dr HERR, di Gott, isch ä barmherziger Gott; er wird di nit vulo noh vuderbe, wird au d Packt(Abkumme) nit vugässä, d er di Vädere gschwore het. 4,32 Denn frog noh d frehere Ziit, de vor dir gsi sin, vum Däg a, do Gott d Mensch uf Erde gschaffe het, un vu nem End vum Himmel zum anderem, ob je so Großes bassiere odr gnau so je ghärt isch, 4,33 daß ä Volk de (a) Schtimm Gottes üs däm Fiir het schwätze härä, we dü sie ghärt hesch, un trozdem am Läbä bliebt? 4,34 Odr ob je ä Gott vusuecht het, hinzugehen un sich ä Volk midde üs nem Volk herauszuholen durch (a) (b) Machtproben, durch Zeiche, durch Wunda, durch Kreg un durch sini mächtige Hand un durch sinene ausgereckten Arm un durch großi Angscht, we des ällei dr HERR, äich Gott, fir äich doe het in Ägypte vor di Aug? 4,35 Dü aba hesch's gsähne, uf daß dü (a) wissest, daß dr HERR ällei Gott isch un sunscht keina. 4,36 Vum Himmel het da(er) di sini Schtimm härä losse, um di zurechtzubringen; un uf Erde het da(er) dir zeige si großes Fiir, un sini Wort hesch dü üs däm Fiir ghärt . (a) 4,37 Wel er di Vädare leb ka (gliebt) un ihri Nochkumme üsgwählt het, (a) het da(er) di rüsgfihrt mit sinem Gsicht(Visasch) durch sini großi Kraft üs Ägypte, 4,38 dmit da(er) vor dir her Velka vertriebe, de greßa un schtärka sin als dü, un di hineinbrächte, um dir ihr Land zum Erbdeil z ge, we s etzed isch. 4,39 So sollsch dü etze hiit wisse un zue Herz nähmä, daß dr HERR Gott isch obe im Himmel un nab uf Erde un sunscht keina, 4,40 un sollsch hebed sini Rechte un Gebote, de i(ich) dir hiit bpfiehlt; so wird's dir un di Kinda noh dir wohlgehen un di Läbä lang währen in däm Land, des dir dr HERR, di Gott, git fir imma.