27,18 Un na goht inä zue sinem Vada (Babbe) un sait: Vada (Babbe)! Er git zantwort: Do bi ni. Wer bisch dü, Bue? 27,19 Jakob sait zue sinem Vada (Babbe): Ich bi Esau, di erschtgeborena Bue; i(ich) ha doe, we dü ma(mir) gsait hesch. Kumm etze, hock di na un iß vu minem Wildbret, uf daß mi di Seele segnet. (a) 27,20 Isaak aba sait zue sinem Bue: We hesch dü`s so bald gfunde, Bue? Er git zantwort: Dr HERR, di Gott, het ma(mir)`s bschert. 27,21 Do sait Isaak zue Jakob: Kumm dzue, Bue, daß i(ich) di aläng, ob dü mi Bue Esau bisch odr nit. 27,22 So kunnt Jakob zue sinem Vada (Babbe) Isaak. Un als nen aglängt het, sait da: De Schtimm isch Jakobs Schtimm, aba de Händ(Pfode) sin Esaus Händ(Pfode). 27,23 Un na erkennt nen nit; denn sini Händ(Pfode) ware rauh we Esaus, vu sinem Brueda, d Händ(Pfode).