Der Ätti seit:  Je, 's isch nit anderst, lueg mi a, wie d' witt!  Isch Basel nit e schöni, tolli Stadt?  's sin Hüser drin, 's isch mengi Chilche nit  so groß, und Chilche, 's sin in mengem Dorf  nit so viel Hüser. 's isch e Volchspiel, 's wohnt  e Richtum drinn, und menge brave Her,  und menge, woni gchennt ha, lit  scho lang  im Chrützgang hinterm Münsterplatz und schloft.  's isch eitue, Chind, es schlacht e mol e Stund,  goht Basel au ins Grab, und streckt no do  und dört e Glied zum Boden us, e Joch,  en alte Turn, e Giebelwand; es wachst  do Holder druf, do Büechli, Tanne dört,  und Moos und Farn, und Reiger niste drin  's isch schad derfür!und sin bis dörthi d'Lüt  so närsch wie jez, se göhn au Gspenster um.  D'Frau Faste, 's isch mer jez, sie fang scho a,  me  seit's emol, - der Lippi, Läppeli,  und was weiß ich, wer meh? Was stoßisch mi?