17,15 Un Gott sait abamols zue Abraham: Dü sollsch Sarai, di Wieb, nimi Sarai nenne, sundern Sara soll ihr Name si. 17,16 Denn i(ich) will sie (a) segne, un au vu ihr will i(ich) dir ä Bue ge; i(ich) will sie segne, un Velka solle üs ihr wäre un Kenig iba vieli Velka. 17,17 Do flegt Abraham uf si Gsicht(Visasch) un (a) (b) lacht un sait in sinem Herz: (c) (d) Soll ma(mir) mit hundat Johr ä Kind uf d Welt kumme, un soll Sara, ninzig Johr alt, nohch was uf d Welt bringe? 17,18 Un Abraham sait zue Gott: Ach daß Ismael mecht läbä bliebe vor dir! 17,19 Do sait Gott: Nei, Sara, di Wieb, wird dir ä Bue uf d Welt bringe, den sollsch dü Isaak nenne, un mit dem will i(ich) mi (a) ewige Packt(Abkumme) ufrichte un mit sinem Gschlecht nohch rem. 17,20 Un fir Ismael ha i(ich) dich au ghärt. Lueg, i(ich) ha nen gsegnet un will nen fruchtbar mache un (a) (b) iba alli Maße mehre. (c) Zwöelf Firschte wird da vorbringe, un i(ich) will nen zum große Volk mache. 17,21 Aba mi Packt(Abkumme) will i(ich) ufrichte mit Isaak, der dir Sara uf d Welt bring soll um de Ziit im nägschte Johr. 17,22 Un na(er) het ufghärt, mit nem z schwätze. Un Gott fahrt uf vu Abraham.