33,12 Un dü, Menschenkind, sag zue dinem Volk: (a) Wenn ä Grechter Beses den, so wird's nem nit helfe, daß sa(er) Grecht gsi isch; un wenn ä Gottloser vu vu sinere Gottlosigkeit umkehrt, so soll's nem nit schade, daß sa(er) gottlos gsi isch. Au dr Grechti ka nit am Läbä bliebe, wenn na(er) sindigt. 33,13 Denn wenn i(ich) zum Grechte spreche: Dü sollsch läbä! un na(er) vulosst sich uf sini Grechtigkeit un den Beses, so soll alli vu sinere Grechtigkeit nimi denkt wäre, sundern na(er) soll schterbe um vum Bese wille, des sa(er) doe het. 33,14 Un wenn i(ich) zum Gottlosen spreche: Dü sollsch schterbe! un na(er) bekehrt sich vu vu sinere Sinde un den, was recht un guet isch, 33,15 - so daß dr Gottlose (a) des Pfand zurückgibt un (b) (c) erstattet, was sa(er) geraubt het, un noh d Satzige vum Läbä wandelt un nigs Beses den -, so soll la(er) am Läbä bliebe un nit schterbe, 33,16 un all vu sinere Sinde, de na(er) doe het, soll nimi denkt wäre, denn na(er) het etze doe, was recht un guet isch; drum soll la(er) am Läbä bliebe. 33,17 Aba di Volk sait: «Der Herr den nit recht», während doch sie nit recht handle. 33,18 Wenn dr Grechti sich abkehrt vu vu sinere Grechtigkeit un Unrecht den, so mueß sa(er) sellewäg schterbe. 33,19 Un wenn sich dr Gottlose vu vu sinere Gottlosigkeit bekehrt un den, was recht un guet isch, so soll la(er) sellewäg am Läbä bliebe. 33,20 Un doch sage ihr: «Der Herr den nit recht», während i(ich) doch ä jede vu äich, ihr vum Hus Israel, noh sinem Handeln richte.