Daas cha voorchoo. S isch mer scho passiert, das mer am samschtig kä  gschicht hät welen iifale, das d phèrsoone müed gsi sind, oder de plott. Dänn mues i amigs uufhöre.    Na schlimer isch, wän i zmittst im krimi mäin, er seg äigetli nöd guet, im grund ggnaa miseraabel, ich sött uufhöre, furtschmäisse, was i scho gschribe ha. Das isch regelmèèssig am midwuch de fall. Und s isch jedes maal gliich hèrt zum mer trotzdèm dèè gingg gèè, das i wiiterschriib.    Am schlimschten isch s gsii, wo d atmosfèèren i de bank so uguet woorden isch, das s mer überhaupt  abgschtelt hät. Doo han i öppen sibe jaar lang nüüt me publiziert und chuum me gschribe. S isch äifach nüme ggange. Ich bi vor em kompjuuter ghocket, ha d notizen aagschtieret, aber s händ und händ nöd wele gschichte wèèrde druus, au wänn s mi von inenuse truckt händ. Aber das isch ja etz dure.