De Galilei isch als Novize ime Chloster erzoge worre un het e Neigig zeigt, in de Benediktiner-Orde iztrette, isch aber vu sinem Vadder (ageblich?) wäge ere Augeentzündig heimgholt un deno zum Medizin-Studium uf Pisa gschickt worre (1580). Viil später het er gsait, er häb mit em Gedanke gspilt, Moler z'werre; au isch er e anerkännt guete Lutespiiler gsii. Noch veer Johr het er si Studium abbroche und isch uf Florenz gange um bim Ostilio Ricci, eme Glehrte us de Schuel vum Niccolò Tartaglia, Mathematik z'studeere. Er het si Läbensunderhald mit Privatunderricht bestritte, sich mit agwendeter Mathematik, Mechanik un Hydraulik beschäftigt, un agfange, in de bildete Chreis vu de Stadt mit Vorträg un Manuskripte uf sich ufmerchsam z'mache. Vor de Accademia Fiorentina het er mit eme geometrisch-philologische Referat yber d'Topographie vum Dante sinere Hölle glänzt (Due lezioni all'Accademia fiorentina circa la figura, sito e grandezza dell'Inferno di Dante, 1588). 1585/86 het er ersti Ergebniss zu de Schweri vu feste Körper vereffetlicht (Theoremata circa centrum gravitatis solidorum) un e antiks Problem (Heron) dur Konstruktion vu ere hydrostatische Woog fer d'Bestimmig vum spezifische Gwicht gleest (La bilancetta, Manuskript).