34,25 Aba am dritte Dag, als sie Schmerze hän, nähmä de (a) zwei Buebä Jakobs Simeon un Levi, de Breda vu d Dina, jeda si Schwert un ibafalle de friedlichi Schtadt un erschlage alles, was männlich war, 34,26 un erschlage au Hamor un si Bue Sichem mit dr Schärfi vum Schwert un nähmä ihri Schweschta Dina üs däm Hus Sichems un gehn dvu. 34,27 Do kumme de Buebä Jakobs iba di Erschlagene un plündere de Schtadt, wel ma ihri Schweschta gschändet het, 34,28 un nähmä ihri Schof, Rinda, Esel un was in dr Schtadt un uf fem Feld war 34,29 un alli ihri Habe; alli Kinda un Wieba fihre sie gfange wäg un plündere alles, was in d Hisa war. 34,30 Aba Jakob sait zue Simeon un Levi: Ihr hän mi ins Unglick gfloge (gschtirzt) un in Vuruef brocht bi d Bwohna vu dem Land, d Kanaaniter un Perisiter, un i(ich) ha nur wenig Lit. Wenn sie sich etze gege mi vusammle, wäre sie mich erschlage. So wär i(ich) vutilgt samt minem Hus. 34,31 Do sage sie aba: Darf fa(er) denn an unsera Schweschta we an nere Hure handle?