33,1 Höre doch, Hiob, mi Gsaite un merke uf alli mi Wort! 33,2 Lueg, i(ich) doets minem Mul (Gosch) uf, un mi Zunge schwätzt in minem Mul (Gosch). 33,3 Mi Herz sait aufrichtige Wort, un mi Lippen schwätze lautere s Wisse. 33,4 Der Geischt Gottes het mi gmacht, un dr Odem vum Allmächtigen het ma(mir) des Läbä ge. 33,5 Kannst dü, so antworte ma(mir); rüste di gege mi un schtell di. 33,6 Lueg, vor Gott bi i(ich) we dü, un (a) üs Erde bi au i(ich) gmacht. 33,7 Lueg, dü brauchst vor ma(mir) nit zue erschrecken, un mi Drängen soll nit uf dir laschte.