Er isch Pfarrblatt-Ussträger,  awer vor allem isch er Alde-Litt-Zuehorcher. 17 Blättli - des macht 17 Seele, wu am Hoftor uff ne warte. "Grad" häb mer ussem Fenschter glüegt, do sey er "grad" hergfahre kumme, do kinnt er jo "grad" rikumme und "grad" verzelle, wiäs de krank Mütter geht un was suscht noch im Unterdorf los sey. Si losse ne nid ehnder furt, bis er ä Stickli Kranz, ä sießer Sprudel odder ä paar Nusse odder Epfel gnumme het. Er spilt des Spil mit, meh uss Anstand wiä uss Interesse. Manchmol frogt er sich, ob er au mol so  hinterefiir wurd, wenner mol ald isch. Di Tour isch hit guet gloffe. De beese Dackel vun de Fehrebacheri het er mit Schwartemage bestoche, de alt Beck het widder mol ibber d'Jugend bruddelt, ihne awer als "rühmlichi Ussnahm" globt, un d'krank Frau Kofler het sogar lache mien, wo ner ihre demonstriert het, wie er Socke stricke kann - als Kerli! Am Schluss, bim Fachwerk-Hiesli vun de Frau Engel, do het er sich gwundert - nieme do, wu ne "grad" verwitscht het. Er het ins Kuchifenster nigluegt, do isch eini ufftaucht  un het gsait, dass d'Mütter hit Nacht gschtorbe sey. Mer bricht kei Blättli meh, mer dät jetzt im Internet luege, wenn Kirch isch. Do isch des Pfarrblättli-Spil ernscht worre un er isch heilfroh gsin, dass er bim letschte Mol ä weng uffs Kanapee bi de Frau Engel ghockt isch, obwohl er null Luscht dezue ghet het.  Ulrike Derndinger