Im Altänglische isch dr  Plural also durch s'Suffix -i markiert worre wo glychzitig zur Umluutig vum vorherige Vokal gführt het. Noochem Wegfall vo dr Inflektion im Mittelänglische sin d'Umluut ö un ü d'einzigi Pluralmarkierige gsi. Durch d'Entrundig sin schliesslich e un i übrig blybe wo drno züe i verschobe bzw züe ei diphthongiert worre sin. I dr Schrybig sin allerdings d'Forme vorem grosse Vokal Wandel erhalte.