7,14 Un na reft d Lit wieda zue sich un sait zue nene: Here ma(mir) alli mol zue un begrife's was i mein! 7,15 S (a) gib nigs, was vu uße in d Mensch inegoht, des sen dreckig mache kennt; sundern was uns(us) sem Mensch usekummt, des isch's, was d Mensch dreckig macht. 7,16 Un als sa vu d Lit ins Hus kummt, frogten nen sini Jinger nochem Glichnis. 7,17 Un na sait zue nene: Sin na denn au so dumm? Merge na nit, daß ällei, was vu uße in d Mensch inegoht, nen nit dreckig mache ka? 7,18 Denn s goht nit in si Herz, sundern in d Buch, un kummt rus in d Gruebe. Dmit het da ällei Ässä fir sufa erklährt. 7,19 Un na sait: Was uns(us) sem Mensch usekummt, des macht d Mensch dreckig; 7,20 denn vu inne, uns(us) sem Herz dr Mensch, kumme rus besi Gedanke, Huchä, Schtäle, Morde, 7,21 Ehebreche, Habgier, Bosheit, Arglischt, Usschweifig, Mißgunst, Läschtere, Schtolz, Dummheide. 7,22 Alli de bese Sache kumme vu inne rus un mache d Mensch dreckig.