12,20 Wenn aba dr HERR, di Gott, di Gebiet erweitern wird, we na(er) dir zuegsait het, un dü saisch: I(Ich) will Fleisch essen-, wel s di gelüstet, Fleisch zue ässä, so iß Fleisch ganz noh Herzenslust. 12,21 Isch aba de Platz wiet vu dir, de dr HERR, di Gott, üsgwählt het, daß sa(er) sinene Name dert huse lasse, so schlachte vu di Rinda odr Schof, de dir dr HERR ge het, we i(ich) dir bpfohle ha, un iß s in dinere Schtadt ganz noh Herzenslust. 12,22 So we ma (a) Reh odr Hirsch ißt, darfsch dü s ässä; dr Reine we dr Unreine derfe's beidi ässä. 12,23 Allein achte druf, daß dü (a) des Bloet nit ißt; denn des Bloet isch des Läbä; drum sollsch dü nit au mit däm Fleisch des Läbä ässä, 12,24 sundern dü sollsch des Bloet uf d Bode gießen we Wassa 12,25 un sollsch s nit ässä, uf daß dir's guet goht un di Kinda noh dir, wel dü doe hesch, was recht isch vor rem HERRN. 12,26 Aba di heilige Gaben, de dir bpfohle sin, un was dü gelobst, des sollsch dü aufladen un a de Platz bringe, de dr HERR üsgwählt het, 12,27 un sollsch di Brandopfa mit Fleisch un Bloet lege uf d Altar vum HERRN, vu dinem Gottes. Das Bloet dinere (a) Schlachtopfa soll gschittet wäre uf d Altar vum HERRN, vu dinem Gottes, aba des Fleisch sollsch dü ässä. 12,28 Sieh zue un her uf alli de Wort, de i(ich) dir bpfiehlt, uf daß dir's guet goht un di Kinda noh dir ewiglich, wel dü doe hesch, was recht un freud isch vor rem HERRN, dinem Gott.