27,34 Als Esau de Wort vu sinem Vada (Babbe) ghärt het, brellt da lut un wird ganz arg trurig un sait zue sinem Vada (Babbe): Segne mi au, Vada (Babbe)!a 27,35 Er aba sait: Di Brueda isch kumme mit Lischt un het di Sege wäggnumme. 27,36 Do sait da: Er heißt mit Recht (a) Jakob*, denn na(er) het mi etze zweimol ibalischtet. Mini (b) Erschtgeburt het da gnumme, un lueg, etze nimmt da au mi Sege. Un na sait: Hesch dü ma(mir) denn kei Sege vorbhalte? 27,37 Isaak git zantwort un sait zue nem: Ich ha nen zum Herrn iba di bschtimmt, un alli sini Breda hab i(ich) nem zue Knecht gmacht, mit Korn un Wi hab i(ich) nen vusähe; was soll i(ich) etze dir noh doe, Bue? 27,38 Esau sait zue sinem Vada (Babbe): Hesch dü denn nur ei Sege, Vada (Babbe)? Segne mi au, Vada (Babbe)! Un na hebt sini Schtimm un hiilt. 27,39 Do git Isaak zantwort, si Vada (Babbe), un sait zue nem: Lueg, dü wirsch huse ohni Fettauge vu dr Erde un ohni Tau vum Himmel vu obe her. 27,40 Vu dinem Schwert wirsch dü di nähre, un dinem Brueda sollsch dü diene. Aba s wird gschähe, daß dü eimol si Joch vu dinem Hals riße wirsch. (a)