E weng schpäter sin mir no ganz klar wore: "Mir geh'n jetz", hen mir beschlosse, un hen uns uf d'r Heimweg gmacht. Es isch inzwische schtockfinschteri Nacht g'si un ich bin hinter em Karli her g'schtolperet. "Do goht es heim zue", het er als wieder behauptet un ich hab es ihm glaubt. Awer uf eimol sin mir im Nochberdörfli rüs kumme! Heidenei, au so ebbis! Des kann m'r jo gar keinem verzelle! "Weisch was?", hab ich gsait, "mir riefe jetz e Taxi a, selli wäre nochher scho wisse, wu mir d'rheim sin!" Do isch es guet gsi, dass d'r Karli si Handy mitgnumme het.