37,11 Un na(er) sait zue ma(mir): Dü Menschenkind, (a) de Knochä(Bei) sin des ganzi Hus Israel. Lueg, etzed schwätze sie: Unsere Knochä(Bei) sin vudorrt, un unsari Hoffnig isch vulore, un s isch üs mit uns(us). 37,12 Drum weissage un sag zue nene: So sait Gott dr HERR: Lueg, i(ich) will äiri Gräba ufden un hole äich, mi Volk, üs äire Gräbern ruf un bringe äich ins Land Israels. 37,13 Un ihr sollt härä, daß i(ich) dr HERR bi, wenn i(ich) äiri Gräba öffne un äich, mi Volk, üs äire Gräbern heraufhole. 37,14 Un i(ich) will minem Odem in äich ge, daß ihr wieda läbä sollt, un will äich in äich Land anesitzä, un ihr sollt härä, daß i(ich) dr HERR bi. I(Ich) sait s un doets s au, sait dr HERR.