7,17 Wirsch dü aba in dinem Herz sag: De (a) (b) Velka sin greßa als i(ich); we ka i(ich) sie vutriebe?, 7,18 so fircht di nit vor nene. Denke dra, was dr HERR, di Gott, däm Pharao un ällei Ägypta doe het 7,19 durch (a) (b) großi Machtproben, de dü mit eigene Aug gsähne hesch, un durch Zeiche un Wunda, durch mächtige Hand un ausgereckten Arm, womit di dr HERR, di Gott, herausführte. So wird dr HERR, di Gott, ällei Mensch doe, vor däne dü di firchtesch. 7,20 Dozue wird dr HERR, di Gott, aAngst un Angscht unda sie schicke, bis umbrocht si wird, was ibrig isch un sich verbirgt vor dir. 7,21 Loß dir nit grauen vor nene; denn dr HERR, di Gott, isch in dinere Midde, dr großi un schreckliche Gott. 7,22 Na(Er), dr HERR, di Gott, wird de Lit üsrotte vor dir, einzeln nohänanda. Dü kasch sie nit uf eimol vertilgen, dmit sich nit de wilden Tiere gege di vermehren. 7,23 Der HERR, di Gott, wird sie vor dir dahingeben un wird ä großi Vuwirrig iba sie bringe, bis sa(er) sie vutilgt het, 7,24 un wird ihri Kenig in di Händ(Pfode) ge, un dü sollsch ihrem Name uslesche unda däm Himmel. S wird dir nemads widaschtehn, bis dü sie vutilgt hesch. 7,25 Di Bilda ihra Götta sollsch dü mit Fiir vubrenne un sollsch nit wotte des Silba odr Gold, des dra isch, odr s zue dir nähmä, dmit dü di nit drin verstrickst; denn des isch däm HERRN, dinem Gott, ä Greuel. 7,26 Drum sollsch dü däne Greuel nit in di Hus bringe, dmit dü nit däm Bann verfällst we säli, sundern dü sollsch Ekel un Abscheu dvor hän; denn s schtoht unda däm Bann. (a)