8,8 Denn frog de frehere Gschlechta un merke uf des, was ihri Vädare erforscht hän, 8,9 denn ma(mir) sin vu geschtern her un wisse nigs; unsari Däg sin ä Schatte uf Erde. 8,10 Sie wäre di's lehre un dir sag un ihri Gsaite üs ihrem Herz hervorbringen: "8,11 Kann au Rohr aufwachsen, wo s nit feucht isch, odr Schilf wachse ohni Wassa? 8,12 Nohch schtoht's in Blüte, bvor ma s schniedt, do vudorrt s scho vor ällei Gras. 8,13 So goht s jeda, dr Gott vugißt, un (a) (b) de Hoffnig vum Ruchlosen wird vulore si. 8,14 Denn sini Zuevasicht vergeht, un sini Hoffnig isch ä Spinnweb. 8,15 Na(Er) vulosst sich uf si Hus, aba s hebet (haltet) nit schtoht; er hebet (haltet) sich dra, aba s bliebe nit schtoh. 8,16 Na(Er) schtoht voll Saft im Sonnenschein, un sini Reiser wachse üsä iba sinene Garte. Ü8,17 ber Schteihufä schlingen sich sini Wurzeln un hebed sich zwische Schtei (Wackes) fescht. 8,18 Wenn ma nen aba vutilgt vu vu sinere Platz, so wird sie nen vuliigne, als kennte sie nen nit. 8,19 Lueg, des isch des Gliick vu sinem Läbä, un üs däm Staube wäre andari wachse. "