14,13 Do kummt eina, der gflohe war, un het`s Abram a gsait, däm Hebräer, der do wohnt im Hain Mamres, vum Amoriter, vum Brueda vu Eschkol un Aner. De ware mit Abram im Packt(Abkumme). 14,14 Als etze Abram ghärt het, daß vu sinem Brueda d Bue gfange war, wappnete da sini Knecht, draihundatunachtzehn, de in sinem Hus uf d Welt kumme , un jage ne nohch bis (a) (b) Dan 14,15 un deilt sini Schar, un kumme bi Nacht iba sie her mit sinene Knecht un schlen sie un jage ne bis nohch Hoba, des nördlich vu d Schtadt Damaskus liet. 14,16 Un na(er) holt alli Habe wieda zruck, dzue au Lot, vu sinem Brueda d Bue, mit sinere Habe, au d Wieba un s Volk.