Gerächterwiis momä etz zwei Sache aahängge: Erschtens sind ja diä, wo pschtändig z Muul offe händ, meischtens kä bösi Lüüt - im Prinzip sogar eender gmögigi (wäns nu d Gnaad hetted, nüd immer druflos z schwadere). Und zweitens chas ja guet  sii, as sich zwei träffed, wo beedi eebig gäre bäsened - dä sinds natüürli glüggli, sobalds dänand neimed erschwigged (oder sogar «häppi», wäns erscht nuch änglisch chänd): Etz chänds dr ganz Kantuu durenii, dr Linth naa ufe und abe, ganz wes wänd - und wän beedi richtig aahebed, dä loset vilecht keis äm andere würggli zue, und glich händs ä majöörischi Freud anänand.