1,26 Un iba dr Feschte, de iba ihrem Schädel war, luegt s üs (a) we ä Saphir, nem Thron gli, un (b) (c) uf däm Thron hockt eina, dr usgsäh het we ä Mensch. 1,27 Un i(ich) luegt, un s war we blinkendes Kupfa aufwärts vum, was usgsäh het we sini Hiifte; un abwärts vum, was we sini Hiifte usgsäh het, sieh i(ich) ebis we Fiir un Glanz ringsumher. 1,28 We dr Rägeboge schtoht in d Wolke, wenn s geregnet het, so glänzt s ringsumher. So war (a) (b) (c) (d) (e) (f) (g) de Herrlichkeit vum HERRN azluege.