9,3 Un (a) de Herrlichkeit vum Gottes Israels erhob sich vum Cherub, iba däm sie war, zue dr Schwelle vum Tempel am Hus, un dr HERR reft däm, dr des Häß(Kleid) vu Lienwand aka het un des Schreibzeug a vu sinere Site, 9,4 un sait zue nem: Gang durch de Schtadt Jerusalem un (a) zeichne mit nem Zeiche a dr Schtirn de Lit, de do jommere un jommere iba alli Greuel, de drin bassiere. 9,5 Zue d anderem Manne(Männa) aba sait da(er), so daß i(ich) s ghärt het: Gehn nem noh durch de Schtadt un schlagt drein; äiri Aug soll ohni Mitleid blicken un kei vuschone. 9,6 Erschlagt Alte, Jünglinge, Jungfraue, Kinda un Wieba, schlagt alli dot; aba de des Zeiche a sich hän, vu däne sollt ihr kei arihre. (a) Fangt aba a bi minem Heiligtum! Un sie fange a bi d Älteschte, de vor rem Tempel ware. 9,7 Un na(er) sait zue nene: Macht d Tempel dreckig, fillt de Vorhef mit Erschlagenen; dann(dnoh) goht üsä! Un sie gehn üsä un erschlugen de Lit in dr Schtadt. 9,8 Un als sie de erschlagen hän, war i(ich) noh übrig. Un i(ich) flegt uf mi Visasch (Gsicht), brellt un sait: aAch, Herr HERR, willsch dü denn d ganze Rest Israels vuderbe, daß dü di Zorn (Wuet) so ausschüttest iba Jerusalem? 9,9 Un na(er) sait zue ma(mir): Di Missetat vum Hus Israel un Juda isch allzu groß; s isch luta Bloetschuld im Land un luta Unrecht in dr Schtadt. Denn sie schwätze: (a) Der HERR het des Land vulo, dr HERR luegt uns(us) nit. 9,10 Drum (a) soll mi Aug ohni Mitleid uf sie blicken, i(ich) will au nit gnädig si, sundern will ihr Den uf ihrem Schädel kumme losse. 9,11 Un lueg, dr Ma, dr des Häß(Kleid) vu Lienwand aka het un des Schreibzeug a vu sinere Site, git zantwort un sait: I(Ich) ha doe, we dü ma(mir) bpfohle hesch.