31,9 Het sich mi Herz betören losse um vumä Wieb wille un hab i(ich) a vu minem Nächschte Dire gelauert, 31,10 so soll mi Weib nem anderem mahle, un andere soll sich iba sie beugen. (a) 31,11 Denn des isch ä Schandtat un ä Schuld, (a) de vor de Richta ghärt . 31,12 Jo, des isch ä Fiir, des bis in d Abgrund frißt un all mi Habe bis uf de Wurzle vunichtet.