Sesch fascht schunn dunkel unn klänne Näwwelfetze lichen uff de Wisse.  Mer Kinner hocken barfießich  uff de Bachbrick unn waarden uff dNachtglock.  Mucksmaiselstill si(nn) mer.  Do huschen ausm Nachtschatte iwwer zwanzich Mummelgstalte s Wissepäddel rabb.  Heere duuscht dniggs.  Häijchschtens, dass änner mol huschte muss.  Jetzt dräbblen se iwwer s Blaschder, ve(r)zottelt unn mied mit houle Ääche.  Vor lauter Bart sähnscht kaum noch s Gsicht.  Jetzt rasselt e Kett unn dHolzdeer vunn de Barack newers Millers werd uffgschdouse.  Ganz nooh schiewen se sich an  uns ve(r)bei. Sie stinken nooch nassem Filz unn Lauspulver. Jetzt sinn se dränn. Ma(n) heert, wies rumpelt uff de alte Diele.  Jetzt rasselt wirrer dKett. DWachsoldate rächene Zifgarett, unn wie dNachtglock leit, missen mer hääm.