43,18 Un na(er) sait zue ma(mir): Dü Menschenkind, so sait Gott dr HERR: Des soll de Ordnige fir d Altar si a däm Däg, a däm ma(er) bäut isch, um Brandopfa uf nem zue opfare un Bloet a nen zue schpritze. 43,19 (a) (b) Do sollsch dü d levitischen Prieschta (Pfarra) üs däm Gschlecht Zadoks, de vor mi träte, um ma(mir) zue diene, sait Gott dr HERR, ä jungen Schtier zum Sündopfa ge. 43,20 Un vu sinem Bloet sollsch dü nähmä un dmit de vier Herna bschprenge un de vier Ecke vum Absatzes un de Leischte, de ringsum goht; dmit sollsch dü nen entsündigen un Sühne fir nen schaffe. 43,21 Un dü sollsch d Schtier vum Sündopfa nähmä un nen vubrenne uf däm Platz am Tempel, wo ma de Opfertiere mustert, üßahalb vum Heiligtums. 43,22 Aba am nägschte Dag sollsch dü ä Ziegebock opfare, dr ohni Fehla isch, als Sündopfa un d Altar dmit entsündigen, we na(er) mit däm Schtier entsündigt isch. 43,23 Nohchdem dü d Altar entsündigt hesch, sollsch dü ä jungen Schtier opfare, dr ohni Fehla isch, un ä Widder vu dr Herde ohni Fehla 43,24 un sollsch sie beidi vor rem HERRN opfare, un de Prieschter soll Salz uf sie streuen un soll sie so däm HERRN opfare als Brandopfa. 43,25 So sollsch dü siebä Däg lang jede Dag ä Bock als Sündopfa opfare, un sie soll ä jungen Schtier un ä Widder vu dr Herde, de beidi ohni Fehla sin, opfare. 43,26 So soll sie siebä Däg lang fir d Altar Sühne schaffe un nen sufa mache un ihri Händ(Pfode) fille. 43,27 Un noh däne Däg soll de Prieschter am achte Dag un dnohch imma wieda uf däm Altar opfare äiri Brandopfa un äiri Dankopfa, so will i(ich) äich gnädig si, sait Gott dr HERR.