12,18 Do reft d Pharao Abram zue sich un sait zue nem: Wurum hesch dü ma(mir) des adoe? Wurum hesch dü ma(mir) nit gsait, daß sie di Wieb isch? 12,19 Wurum hesch dü denn gsait: Sie isch mi Schweschta -, so daß i(ich) sie ma(mir) als Wieb nimm? Un etze lueg, do hesch dü di Wieb; nimm sie un ze hi. 12,20 Un d Pharao beschtellt Lit um sinetwägä, daß sie nen gleite un si Wieb un alles, was sa het.