3,20 Un Adam het si Weib Eva gheiße; denn sie wird d Muetter vu alle, de do läbä. 3,21 Un Gott dr HERR macht Adam un sinem Wib Röck üs Fell un zeht sie ne a. 3,22 Un Gott dr HERR sait: Lueg, dr Mensch isch wore we unsareina un weiß, was guet un bese isch. Etze aba, daß sa nur nit sini Händ(Pfode) üsschtreckt un nimmt au vum Baum vum Läbä un ißt un läbt ewiglich! 3,23 Do wiest nen Gott dr HERR üs sem Garte Eden, daß sa d Erde apflanzt, vu dere na(er) gnumme war. (a) 3,24 Un na(er) trieb d Mensch üs un losst vor rem Garte Eden ä Engel (d Cherubim) lagere mit däm flammende, blitzende Schwert, um d Wäg zum Baum vum Läbä zbwache.