24,6 Drum sait Gott dr HERR: (a) (b) Wehe dr Schtadt volla Bloetschuld, de nem Hafe glich, a däm Roscht hockt un nit abgehen will! Nimm ä Schtuck noh rem anderem üsä un lose nit drum, welches zerscht üsä soll. 24,7 Denn des Bloet, des sie vuschittet het, isch noh in ihra Midde; uf d nackten Felse un nit uf d Bode het sie s vuschittet, (a) (b) so daß ma's mit Erde het zudecken kenne. 24,8 Un i(ich) glo hän sie drum des Bloet uf d nackten Felse schiitte, dmit s nit zugedeckt wird, so daß dr Wuet iba sie kummt un s grächt wird.