42,5 So kumme de Buebä Israels, Korn (Getreide) z kaufe, samt andere, de mit ne zen; denn s war au im Land Kanaan Hungasnot. 42,6 Aba Josef war dr Regent im Land un vukauft Korn (Getreide) allem Volk im Land. Als etze sini Breda kumme, flege sie vor nem(rem) ane uf d Bode. 42,7 Un na(er) luegt sie a un erkennt sie, aba na(er) schtellt sich fremd gege sie un schwätzt hert mit ne un sait zue nene: Woher kumme ihr? Sie sage: Üs däm Land Kanaan, Korn (Getreide) z kaufe. 42,8 Aba wewohl la(er) sie erkennt, erkenne sie nen doch nit. 42,9 Un Josef het an de (a) Traim denkt, de na(er) vu nene traimt het, un sait zue nene: Ihr sin Kundschafter un sin kumme z luege, wo des Land uff isch. 42,10 Do sage sie nem: Nei, mi Herr! dini Knecht sin kumme, Korn (Getreide) z kaufe. 42,11 Mir sin alles Buebä vu einem Ma; ma(mir) sin redlich(erlich), un dini Knecht sin ne Kundschafter gsi. 42,12 Er sait zue nene: Nei, sundern ihr sin kumme z luege, wo des Land uff isch. 42,13 Do sage sie nem: Mir, dini Knecht, sin zwöelf Breda, Buebä vu einem Ma im Land Kanaan, un dr jingschte isch nohch bi unsrem Vada (Babbe), aba eina isch nimi do. 42,14 Josef sait zue nene: S isch, we i(ich) äich gsait ha: Kundschafter sin ihr. 42,15 Dodra will i(ich) äich prefä: So we dr Pharao läbt: ihr solle nit vu do wägkumme, s kummt denn aicha jingschte Brueda her! 42,16 Schike eina vu äich hi, der aiar Brueda holt, ihr aba solle gfange si. Dodra will i(ich) prefä &aumlira Gschwätz, ob ihr mit d Wohret umgehn. Andafalls - so we dr Pharao läbt! - sin ihr Kundschafter! 42,17 Un na(er) het sie zsämme in Gewahrsam lege lo dräi Däg lang. (a)