Un han i nit ab menggem hoche Berg  mit nassen Augen abegluegt ins Dorf-  un han ich Frid un gueti Stunde gwünscht?  `s isch weger wohr;  un glaubsch mer's nit, se froog  der Bammert; menggmool het er mi verscheucht  im Habermark un im verhängte Wald.