22,11 Do reft nen dr Engel vum HERRN üsem Himmel un sait: Abraham! Abraham! Er git zantwort: Do bi ni. 22,12 Er sait: Lege di Hand nit an des Bebli un doe nem nigs; denn etze wiß i(ich), daß dü Gott firchtesch un (a) (b) hätsch di einzige Bue nit vuschont wägä ma(mir). 22,13 Do hebt Abraham sini Auge uf un sieht ä Widder hinda sich in d Hecke mit sinene Herna hänge un goht hi un nimmt d Widder un opfert nen zum Brandopfa an Schtatt sinem Bue. 22,14 Un Abraham het d Platz (a) "Dr HERR sieht" gheiße. Drum ma noh hiit sait: Uf däm Berg, do dr HERR sieht.