Nach rund 2 Schtund Fuessmarsch han i  scho d'Passhöchi erreicht. Dört isch d'Gränze, und es grosses Schild heisst eim in Chile willkomme. Vo dört a het's au an jedem zähnte Baum es Schild mit dr chilenische Flagge, e Hiwys uf die ewige Gränz-Stritigkeite zwüsche Argentinie und Chile. Dr Gränzverlauf in däm Gebiet isch sit Johrzähnte umstritte, und erscht sit 1994 ghört z.B. dr Lago del Desierto offiziell zu Argentinie.    Chli schpöter han i denn irgendwo z'mittst im ene gschpängschtig einsame Wald s'Zält ufgschlage, wo's  hunderti Büsch voller Calafate-Beeri gha het. Die ässbare Beeri git's in ganz Patagonie, und d'Legände beseit, dass wär vo dene isst, beschtimmt wider nach Patagonien zrugg goh wird. Naja, wei emol luege...! Ich ha mir jedefalls ziemlich viel drvo pflückt und mer e feine Calafate-Kompott brutzlet.  Am nöchschte Tag han i denn bald dr Lago O'Higgins erreicht, ha bi de Carabineros schön brav mini Yreis gmäldet und ha uf's Boot gwartet. Bim Stäg han i denn die paar verruckte Velofahrer wieder troffe, wo'n i scho uf em Wäg gseh ha. Und bi Süppli, Kaffi und Bisquit het me quatscht und uf's Boot gwartet.  D'Überfahrt isch sehr wild gsi. Hätt nid dänkt, dass es uf eme See so rauh cha sy. S'Boot isch uf de Wälle so fescht umegschlage worde, dass es bim einte vo de Velos sogar dr Stahlrahme verbüült het!  Und öppe in dr Hälfti vo dr Fahrt isch s'Boot nöcher ans Ufer gfahre, und zwei Besatzigsmitglieder händ per Ruederboot e Schachtle zum Buurehof brocht, wo's dört z'mittst im Nirgendwo gha het. Und  nach ere Viertelstund sind sie wider zrugg gruederet und händ es paar gschlachteti Schoof mitbrocht.    Churz nach em Ydunkle han i denn s'Dorf Villa O'Higgins erreicht. Und somit han i mi also persönlich drvo überzügt, dass em Kolumbus sini Theorie richtig gsi isch: Wenn me am einte Ändi vo dr Wält (z.B El Chaltén) no wyter goht, chunnt me am andere Ändi vo dr Wält (z.B. Villa O'Higgins) wider use. Und beidi Ort sind definitiv es Ändi vo dr Wält. "Quod erat demonstrandum!"    Wie au immer, ich ha es seeehr gmüetlichs Hostal gfunde. Und schlussändlich sind mer alli zäme wo uns uf em Wäg vo El Chaltén kenneglernt händ, dört glandet und händ's guet gha.  Warum läbe Mensche in Villa O'Higgins? Ehrlich gseit, ich weiss es nid! Es isch scho schön gläge,... aber es git do eifach nüt! Läck, es isch so s'ledschte Kaff! Das isch definitiv s'Ändi vo dr Wält - viel meh als Ushuaia oder irgend e Ort in ere Wüeschti oder im Dschungel. Es het nume es paar Hüüsli, und die 300 Seele wo do läbe, zeige sich au nid uf de Schtroosse. S'Highlight vo dr Wuche isch jewyls, wenn dr Laschtwage chunnt wo Frücht und Gmües bringt. Und rundume git's jo au nid viel, zu dr nöchschte Siedlig sind's über 100km, und das isch nume e Militärposchte. Zum nöchschte Bancomat sind's 219km und zu dr nöchschte Stadt 551km.  Erschlosse isch s'Dorf durch die sogenannti Carretera Austral, die 1350km langi südlichi Färnschtrooss vo Chile. Die Schtross isch unter em Pinochet ab 1976 erbaut worde (mit Hilf vo 10'000 Soldate), und 1997 het d'Carretera Austral schliesslich Villa O'Higgins erreicht. Und do hört jetzt s'chilenische Schtroosenetz uf, bzw. es fangt do a, wenn me vo Süde här chunnt. E Verchehrsverbindig zum isolierte färnschte Süde git's nume per Boot oder über d'Ande via Argentinie.  Und do bin i also an däm südlichschte Punkt vom Schtroossenetz und ha vor, dere unglaublich abgschiedene Carretera Austral entlang Richtig Norde z'reise. Dr Bus fahrt ab Villa O'Higgins nume 2x pro Wuche. Drum und wül's eifach besser passt, han i's mit Autostöpple probiert. Aber nachdäm i 2 Täg(!!!) lang vergäblich am Schtroosserand gwartet ha, han i's vorerscht mol ufgeh und ha doch dr Bus gnoh. Ganzi 3 Autos händ in dere Zyt Villa O'Higgins verloh; 2 sind voll gsi, und dr dritt isch offesichtlich asozial gsi.