Aber im Rabättli vorem Huus blüeed Schneeglöggli, Krokuss und Häntschli. Sogar de eerschte Tänggeli sind schu gsetzt.Vilecht echlei früe, wil mir ja immer nuch i demm Munet sind, wo mä sit alte Ziite as dr zweitrüüchscht vu allne Wintermunete erfare het. Drumm het er ebä dr Name vum Stierhore as Aagriffswaffe überchuu und heisst i verschidene Mundarte «Hornig», «Horner» oder «Horni». Da gits e Puschle Wetterregle derzue, zum Biispiil: «Sölls e guets Jaar gii, so  moses im Hornig stürme, as de Stiere im Gade d Hore gwagglet» oder «Het dr Hornig e hölzige Schnabel, so het er e goldige Schwanz ( oder umgekeert)» oder churz und bündig «Hornig warm: dass Gott erbarm!»