29,1 Un Moses rueft ganz Israel un sait zue nene: (a) Ihr hän ällei gsähne, was dr HERR vor äire Aug in Ägypte däm Pharao un ällei sinene Greschte un sinem ganze Land doe het, 29,2 de (a) (b) gewaltigen Proben vu sinere Macht, de di Aug gsähne hän, de große Zeiche un Wunda. 29,3 Un dr HERR het äich bis uf däne hiitige Dag noh nit ä Herz ge, des schlau(vuschtändig) wär, Aug, de do sähän, un Ohre, de do ghärt hän . (a) 29,4 Na(Er) het äich vierzig Johr in dr Wüschte wanderä losse. (a) Äiri Kleida sin äich nit vurisse, au di Schoeh nit a di Feß; 29,5 ihr hän kei Brot gässä un kei Wi trunke un kei schtarkes Getränk, uf daß ihr erkenne solltet, daß i(ich) dr HERR, äich Gott, bi. 29,6 Un als ihr kamt a däne Platz, zen üs dr Kenig Sihon vu Heschbon un dr Kenig Og vu Baschan uns(us) entgegä, mit uns(us) zue kämpfen. Un ma(mir) hän sie geschlagena 29,7 un ihr Land ignumme un zum Erbdeil ge d Rubenitern un Gaditern un däm halbe Schtamm Manasse. (a) 29,8 So hebet (haltet) etze de Wort des Packt(Abkumme) un den dnohch, uf daß ihr gliicklich üsrichte kennt all äich Den.