Das  ga, go  oder  ge  isch nüüt angersch weder en abgschwächti Foorm vom Wäärb  gan  «gehen». Im Dialäkt bruuche miir  ga  oder  go  viuu aus Hiufswort. Zum Bischpiiu nach Wäärb  vo dr Bewegig:  Chumm go ässe, gang go luege . U mängisch wiirt de das  go  sogaar verdopplet mit emenen abgschwechte Vokaau zu  goge :  Si gaat si wool nid gogen ersüüffe . Di Foorm isch uuraut; mir chöi scho im 15. Jarhundert läse: «Zum babst lief er gon klagen» oder « Wir giengent in das kloster gan essen». I teeune Dialäkt cha me nach däm  ga  sogaar ds Wäärb i dr  Grundfoorm ewägglaa u säge  gang ge Wasser , we me meint  gang ge Wasser hole.