In Transkriptione vum Alemannische wird s Zeiche <a> wäge däm für  verschidni Vokal bruucht. In Transkriptione vum Elsässische findt mer   [a]  vilmool für s "überoffnig-e" wie in "Gränz". De Luut wird sunscht aber meischt mit <æ> transkribiert. Di hüüfigeri Verwändig vum <a> isch für s normali /a/, wie in "Hand", wo je nooch Dialäkt verschide wyt hinte im Mund ussgsproche wird. Zum Deil wird de Vokal aber au mit <ɑ> transkribiert.