48,17 Als aba Josef sieht, daß si Vada (Babbe) de rechti Hand uf Ephraims Schädel legt, gfallt`s nem nit, un na(er) längt Hand vu sinem Vada (Babbe), daß sa(er) sie vu Ephraims Schädel uf Manasses Schädel legt, 48,18 un sait zue nem: Nit so, mi Vada (Babbe), der isch dr Erschtgeborene; lege di rechti Hand uf si Schädel. 48,19 Aba si Vada (Babbe) will nit un sait: Ich weiß wohl, mi Bue, i(ich) weiß wohl. Der soll au ä Volk wäre un wird groß si, aba si jingere Brueda wird greßa als sa(er) wäre, un si Gschlecht wird ä Volk vu Mensch wäre. (a) (b) 48,20 So (a) segnet da(er) sie an däm Dag un sait: Wer in Israel jemanden segne will, der sait: Gott mach di we Ephraim un Manasse! Un so het da(er) Ephraim vor Manasse anekockt.