33,8 Dü hesch gsait vor minem Ohre, d Ton dinere Gsaite her i(ich) noh: "33,9 I(Ich) bi sufa, ohni Missetat, unschuldig un ha keini Sinde. (a) (b) (c) 33,10 Lueg, Gott erfindet Vorwürfe gege mi, (a) (b) er betrachtet mi als sinene Feind; 33,11 er (a) het mi Feß in d Block glegt un het acht uf alli mi Wäg. " 33,12 Lueg, drin hesch dü nit recht, mueß i(ich) dir sage; denn Gott isch me als ä Mensch. 33,13 Wurum willsch dü mit nem motze, wel la(er) uf Menschenworte nit Antwort git? 33,14 Denn uf ä Art schwätzt Gott un uf ä zweite; nur beachtet ma's nit. 33,15 Im (a) Träum, im Nachtgesicht, wenn dr Schlof uf de Mensch flegt, wenn sie schlofe uf däm Bett, 33,16 do (a) öffnet er des Ohr dr Mensch un schreckt sie uf un warnt sie, 33,17 dmit da(er) d Mensch vu sinem Vorhaben abwende un vu nem de Hochmuet tilge 33,18 un druf ufbasse sini Seele vor rem End un si Läbä vor vum Dod Geschoß. 33,19 Au warnt er nen durch Schmerz uf sinem Bett un durch heftigen Kampf in sinene Glieda 33,20 un richte nem si Läbä so zue, daß nem vor dr Ässä ekelt, un sini Seele, daß sie nit Luscht het zue ässä. 33,21 Si Fleisch schwindet dohi, daß ma's nit aluege ka, un sini Knochen schtoh üsä, daß ma liebe wegsieht; 33,22 so nähärt er sich dr Gruebe un si Läbä d Dote.