Sofort han i nach mine Schpuure agfange sueche, doch da es e kei Schnee gha und en fiine Wind gweht hät, sind kei Spure z'Finde  gsi. Vilit wird i langsam alt, han i mir überleit und langsam isch's mir würkli echli unheimli worde. Wo bin i bloss? I lauf eifach emale los, bis i uf en Wäg chume, usem Wald oder ane Schtell, won i känne, isch mir dur de Chopf. Zerscht bin i no langsam gloffe, will i immer nachere Schpuur vo mir gsuecht ha. Nach eme Ziitli bin i immer schnäller worde, obscho de Sack mit dene villne Nüssli zimmli schwär gsi isch. Wo d'Sunne langsam rot worde isch und de Tag guet Nacht gseit hät, bin i halbe grännt, halbe  vorwärzgschtürchlet. De Schmutzli sitzt sier am gmachte Zabigtisch und isch e chli bös uf mi, well i z'schpaat zum Znacht chume und s'Ässe chalt wird. Bi dem Gedanke han i wieder gschpührt, wie min Mage knurred, wie es Motörli oder wie es Büsi ufem warme Ofe. I bi langsam verzwiiflet gsi und ha nüm möge. De Sack hät druckt und d'Bei händ mir weh ta. Zudem han i jetzt gar nüt meh gseh, well de Tag unterdesse ganz verschwunde gsi isch. Ganz erschöpft han i mi uf en Schtei gsetzt und han mir mini Bei gribe. I  han nöd nur Hunger gha, bi müed gsi und mir hät alles weh ta, nei, jetzt hät zu allem ane au no d'Chälti iigsetzt! I han gschlotteret und mini Zäh händ gchlapperet. Won i mir sälber e Moralpredigt ghalte ha und mi en Dubbel gscholte, muess i für en Momänt iignickt si, dänn plötzli bin i dur es Grüüsch - isch das es Raschle gsi? - ufgschreckt.