We öpper an ere Pärson  das Wasser nicht reichen kann  - mir meerke das me daas uf Mundaart nid guet cha säge - de schteit er töiff unger dere Pärson, isch viiu weniger wärt. Di Redesaart het nüüt mit Wasser gää z tüe bim Vertuurschte. Si chunt vom ene Bruuch häär, wos hüt nümm git. Wiu men im Mittuauter Fleisch u angersch mit de Häng het ghaa zum Ässe, het me vor em Ässen u nach em Ässe d Häng gwäsche. We besseri Herrschafte si a Tisch ghocket, isch e Diener bi jedere u jedem einzelne verbii, het im Wasser über d Häng gläärt un im nächäär es Tuech ggää für sen abztröchne. Wär öpper angerem  das Wasser nicht reichen kann ,  isch äbe sogaar weniger aus e Diener, wo am ene Füürnäme Wasser über d Häng läärt für se z wäsche. Es früechs Bischpiiu für di Redesaart, wi miir se kenne, isch im «Faust» vom Goethe: