30Da fat Jesus aa erzelle: «E Maa isch vo Jerusalem uf Jericho abe gwanderet. Da hei ne Räuber überfalle. Si hei ne usplünderet und zämegschlage und halbtot la lige und sy dervo.  31Zuefellig isch e Prieschter der glych Wäg zdürabgwanderet. Er het ne gseh und isch verbygloffe. 32O ne Levit isch dert dürecho, het ne gsch und isch verby. 33Aber e Samaritaner uf der Reis chunt o byn ihm verby. Er gseht ne, und er het ne dduuret. 34Er isch zuen ihm ggange, het ihm Öl und Wy uf d Wunde gschüttet und se verbunde. Nachär het er ne uf sys Tier ufeglüpft und ne i ne Wirtschaft gfüert und für ne gsorget. 35Am nächschte Morge het er zwo Silbermünze füregno, sen em Wirt ggä und gseit: "Lue guet zuen ihm, und we's meh sötti choschte, so will i der's zale, wen i umechume."  36Was meinsch, wele vo dette dreine isch däm, wo vo de Räuber isch überfalle worde, würklech e Mitmönsch gsi?»  37Der Gsetzeslehrer het gantwortet: «Dä, wo Erbarme het gha mit ihm.» Jesus het ihm gseit: «Gang jitz und mach's o so!»  (Ds Lukas-Evangelium 10,25-37, o "der barmhärzig Samariter")