Im Hornig chalbered ja ä immer että Chüe. De Taag seit ds Geerelischänge Griiti zu siim Töchterli Greetli: «Gang und bring am Bäsi Fämmi imene Chesseli echlei Biescht vumTrüüel, wo vorgeschter gchalberet het.Weisch, dr Vetter Läri, dine Götti, het doch d Bieschttuurte iifaam geere. Und sägem, dasmal heigs es Chüetschi ggii. Das wirt ne gad wäärli freue, wil er doch churzli emal gmeint het, wänns sust i Huus und Hof schu  gnueg Stieregrind heig, mösts eigetli im Gade nüd ä nuch allpott derä gii! Wänn er d Süüberi well für uf d Fuchs-Beizi, chäner si gu reiche chuu, si liggi uf dr Mischtwürfi vorem ännere Gade. Er chänn dä ussem Zuegade es Mischttaasli nii zum si i d Fuur hinderi trääge. Aber Greetli, gell, leisch dän e Chopfverbinder aa! Im Hornig uuni Chopfverbinder ummezfare, het dä e Nase! Da hätt me dä gad glii dr Chnüsel oder nuch Füülers uuftünggt!» Am Greetli macht das nüd gad grosse Iidrugg und es gitt umme: «Aber  Mueter, es isch doch schu eso schüü waarem vorusse, mä chännt bimeid schu sünnele vorem Huus!»