20,2 Drum mueß i(ich) sage, un deswegen ka i(ich) nit schwiege; 20,3 denn i(ich) mueß härä, we ma mi schmäht un tadelt, aba dr Geischt üs wägä ma(mir) Insicht lehrt mi sage. 20,4 Weisch dü nit, daß s alliziit so gange isch, sietdäm Mensch uf Erde gsi sin, 20,5 daß des Frohlocken dr Gottlosen nit lang währt un de Fräid(Freud) vum Ruchlosen nur ä Nuu? 20,6 (a) Wenn au si Scheitel in d Himmel reicht un si Schädel a de Wolke rihrt, 20,7 so wird da(er) doch fir imma (a) vugoh we si Kot, un de nen gsähne hän, wäre sag: Wo isch scha(er)? 20,8 We ä Träum wird da(er) verflege un nimi zue find si un we ä Nachtgesicht verschwinden. 20,9 Das Aug, des nen gsähne het, wird nen nimi aluege, un (a) sini Platz wird nen nimi luege. 20,10 Sini Buebä wäre bi d Ärm bettle go, un sini Händ(Pfode) meße sini Habe wieda hergeben. 20,11 Sind au sini Knochä(Bei) voll Jugendkraft, so mueß sie sich doch mit nem in d Schtaub lege.