4,9 Nimm dir aba Weize, Gerschte, Bohnen, Linsen, Hirse un Spelt un doe ällei in ä Gfäß un mache dir Brot drus, daß dü dra zue ässä hesch, so lang dü uf dinere Site liege mueß - dreihundertneunzig Däg, 4,10 so daß di Ässä, de dü jede Dag ässä sollsch, abgewogen zwanzig Lot isch; so viel darfsch dü vu nem Dag zum anderem ässä. 4,11 Das Wassa sollsch dü au abgemessen trinke, nämlich d sechste Deil vu eina Kanne; so viel darfsch dü vu nem Dag zum anderem trinke. 4,12 Gerstenfladen sollsch dü ässä, de dü vor d Aug dr Lit uf Menschenkot bache sollsch. 4,13 Un dr HERR sait: So soll de Israeliten ihr (a) unreines Brot ässä unda d Heide, zue däne i(ich) sie vuschtoße wäre. 4,14 I(Ich) aba sait: Ach, Herr HERR! Lueg, i(ich) bi noh ne dreckig wore; denn i(ich) ha vu wägä ma(mir) klei a bis uf de Ziit nemols (a) Fleisch vu nem gefallenen odr zerrissenen Tier gässä, un ne isch (b) unreines Fleisch in minem Mul (Gosch) kumme. 4,15 Na(Er) aba sait zue ma(mir): Sieh, i(ich) will dir Kuhmist schtatt Menschenkot zulassen, di Brot druf zue mache. 4,16 Un na(er) sait zue ma(mir): Dü Menschenkind, lueg, (a) i(ich) will d Vorrat a Brot in Jerusalem wägnähme, daß sie (b) des Brot abgewogen ässä meße un mit Kummer, un des Wassa abgemessen trinke meße un mit Schaudern, 4,17 dmit sie a Brot un Wassa Mangel lied un sie, eina we dr andere, erschaudern un in ihra Schuld verschmachten soll.