D' Schtimmli um de Brunnerand  mahne-n-is an's Chinderland -  und me seht und hört sich no  sälber rings um's Dröögli goh -  's Ärmelschürzli pflätternass,  's  Pflaschter au bis wit in d' Gass.  'S luegt e-n-uralt's Wächterpaar  aabe-n-uf die Hüüslischar,  b'hüetet si, ob schpoot, ob früeh,  Johr für Johr, und scheut kei Müeh:  mäldet d' Zit in jedes Huus,  lüttet d' Fiirtig ii und uus.  Tönt en volle Schtundeschlag,  dänkt me, morn isch no en Daag !  Schländeret in aller Rueh  schtillvergnüegt im Märktplatz zue.  Um das Schtündli isch's jo gliich -  's macht is glücklich - z'friede - riich !