Di ostseefìnnische Völcher hän scho vor de Zittwändi am Fìnnische Mèèrbuse gwohnt, scho de Tacitus erwähnt si ìn sinnem Wèrch Germania under em Namme fenni. Scho sällemools sìn di gèrmanische Völcher ihri ùùmìttelbare Nochbre gsìì, wäge dem chömme ìn dèrre Zitt di èrschte gèrmanische Wörter ine wie zùm Bispììl kuningaz (Fìnnisch: "Chönig", vù kuningaz) odder rengaz (Fìnnisch: "Ring", vù hrengaz). Au noochdem sich d'Sproochfamìlie ùfgspalte ghaa hät, hät sich de gèrmanisch Iiflùss furtgsetzt, gliichzittig hät isch s Rùssisch bi einzelne Wörter zùr Gebersprooch worre; bedingt durch sälli Spùre wecke di ostseefìnnische Sprooche au s Indrässi vù de Gèrmanistik ùn de Slawistik. Wie Fìnnland vù de Schwede bsetzt worre-n-isch, hät e neue Iiflùss ùf d'Sprooch iigsetzt, ins Estnisch sìn durch de Düttsch Orde Lehnwörter mìt plattdüttschem Ursprung chùù. Bìs hǜtt iebt s Rùssisch no e Iiflùss ùf sälli ostseefìnnische Sprooche uss, wùù z Rùssland verbreitet sìn.