20,30 Drum sag zum Hus Israel: So sait Gott dr HERR: Macht ihr äich nit dreckig in dr Art &aumlira Vädare un tribt Abgötterei mit ihrem Greuelbildern? 20,31 Ihr macht äich dreckig mit äire Götze bis uf d hiitige Dag dodurch, daß ihr äiri Gaben opfart un äiri Buebä un Techta durchs Fiir go len. Un do soll i(ich) mi vu äich, Hus Israel, bfroge losse? So wohr i(ich) läbt, sait Gott dr HERR: i(ich) will mi vu äich nit bfroge losse. 20,32 Dozue soll äich fehlschlagen, was äich in d Sinn (Gmeht) kummt, wenn ihr sait: (a) Mir wen si we de Heide, we de Velka in d anderem Ländern, un Holz un Schtei (Wackes) abäte (ahimmle). 20,33 So wohr i(ich) läbt, sait Gott dr HERR: i(ich) will iba äich herrsche mit schtarker Hand un ausgestrecktem Arm un mit ausgeschüttetem Wuet 20,34 un will äich üs d Mensch herausführen un üs d Ländern, in de ihr vudeilt worde sin, sammle mit schtarker Hand, mit ausgestrecktem Arm un mit ausgeschüttetem Wuet 20,35 un will äich (a) in de Wüschte dr Velka bringe un dert mit äich ins Gricht go vu Visasch (Gsicht) zue Visasch (Gsicht). 20,36 We i(ich) (a) mit äire Vädere in dr Wüschte vu Ägypte ins Gricht gange bi, ebeso will i(ich) au mit äich ins Gricht go, sait Gott dr HERR. 20,37 I(Ich) will äich (a) unda däm Schtägä (Bängel) hindurchgehen losse un (b) äich gnau abzählen 20,38 un will de Abtrünnigen un de, de vu ma(mir) abfielen, vu äich üssundere. Jo, üs däm Land, in däm ihr etzed Fremdlinge sin, will i(ich) sie herausführen; aba ins Land Israels soll sie nit inekumme, dmit ihr wißet da: i(ich) bi dr HERR!