Was im Hebel sini Gedichter unterem alemannische Fueßvolk üsglest hän, isch wennig bschriibe. Dr Altwegg schribt aber, in dr ängere  Heimet seige d Gedichter an mänke Ort uf Verständnislosigkeit un Ablähnig gstoße un uf dr Ärger vu däne, wu gmeint hän, si seige gmeint mit däre oder sällere Figür oder Gschicht. Aber d Zuestimmig heb iberwoge. Wu diä Niidige sich beriähjgt gha hän (dr Hebel het bränzilgi Stelle in spetere Üsgabe abgmilderet) un dr iberegional Erfolg uf Oberbade zruckgschwappt isch, isch dr Hebel zum unumstrittene Idol wore. Allewäg isch er noch bis in d 1950er Johr an dr Schuele gläse wore, s git zum Biispiil im Oberbadische küüm Absolvänte vum Gymnasium üs sällene Zitte, wu nit irgend e alemannisch Gedicht vum Hebel üssewändig kenne.  Dur dr Erfolg vum Hebel hän aü anderi Schriftsteller Muet gfasst un agfange im Dialäkt z schriibe, wänn aü bis zum Hermann Burte vum Format här niäme in d Nechi vum Hebel kumme isch. Scho 1803 het dr erscht Nochahmer, dr Ignaz Fellner, Gymnasiallehrer z Friiburg i.B., "Neue Alemannische Gedichte" rüsbrocht - verleit bim Flick z Basel. 1806 het z Bärn dr G. J. Kuhn Volksliäder im Dialäkt rüsbrocht un sich bim Hebel härzlig bedankt - friili het er scho paralläl zum Hebel agfange mit schriibe. Wänn aü dr Hebel sich iber d Fellner gärgeret het, wu si Greßi bi Wittem nit erreicht het, isch doch s Alemannisch do in Ufwind kumme; bis in gleinschti Derfer nii [3] hän jetz Mänsche agfange mit alemannisch schriibe. Sogar dr Klaus Groth, wu d niiderditsch Dialäktdichtung begindet het, het sich dankbar as e Schiäler vum Hebel bezeichnet.