13,5 Lot aba, der mit Abram zeht, het au Schof un Rinda un Zelt. 13,6 Un des Land ka s nit vutrage, daß sie binanda huse; denn ihri Habe war groß, un sie kenne nit binanda huse. 13,7 Un s war imma Zank zwische d Schäfa (Hirte) vu Abrams Viecha un d Schäfa (Hirte) vu Lots Viecha. S husste au zue der Ziit de Kanaaniter un Perisiter im Land. 13,8 Do sait Abram zue Lot: Loß doch nit Zank si zwische ma(mir) un dir un zwische mine un dine Schäfa (Hirte); denn ma(mir) sin Breda. 13,9 Schtoht dir nit s ganze Land offe? Trenn di doch vu ma(mir)! Willsch dü nohch links, so will i(ich) nach rchts, odr willsch dü zue d Rechte, so will i(ich) zue d Linke. 13,10 Do hebt Lot sini Auge uf un beschaut de ganzi Gegend am Jordan. Noh bvor dr HERR Sodom un Gomorra vunichtet het, war sie wasserrch, bis ma nohch Zoar kummt, (a) we d Garte vum HERRN, gliechwe s Ägypteland. 13,11 Do bschtimmt sich Lot de ganzi Gegend am Jordan un zeht nohch Oschte. Eso trennte sich ä Brueda vum andere, 13,12 so daß Abram im Land Kanaan gwohnt het un Lot in d Schtädt am untere Jordan. Un Lot zeht mit sinene Zelt bis nohch Sodom. 13,13 Aba de Lit in Sodom ware bes un sündigte arg gege d HERRN. (a) (b) 13,14 Als etze Lot sich vu Abram trennt het, sait dr HERR zue Abram: Hebe di Aug uf un lueg vu dem Platz üs, wo dü wohnsch, nohch Norde, nohch Süde, nohch Oschte un nohch Weschte. 13,15 Denn all des Land, des dü siehsch, will i(ich) dir un dine Nochkumme ge fir alli Ziit (a) 13,16 un will dini Nochkumme mache we d Schtaub uf Erde. Kann ä Mensch d Schtaub uf d Erde zehle, der wird au dini Nochkumme zehle. (a) (b) (c) 13,17 Drum mach di uf un durchzieh des Land in d Längi un Breiti, denn dir will ich's ge. 13,18 Un Abram zeht witer mit sinem Zelt un kummt un wohnt im Hain (a) Mamre, der bi Hebron isch, un bäut dert däm HERRN ä Altar.