Gäng  oder  geng , ds bäärndütsche Wort für  immer , het mit  gängig  z tüe.  Gäng  oder  geng  isch äbe zeersch emaau es Adjektiiv mit dr Houptbedütig «unter den Leuten umgehend: gangbar, üblich, gebräuchlich, verbreitet». Im Dialäkt isch es i dere Foorm nume no i dr Verbindig  gang u gääb  oder  gäng u gääb  läbig, auso «üblich und gegeben». In eren aute Schrift cha men aber läse, en Abt söuui Choorn u Wii «nach gängen löufen» a Zalig nää, auso wis dr Bruuch isch. Hüt het me daa derfüür äbe ds Adjektiiv  gängig .