Y bin e Zytbombe, still bevor-y usstick. Schluck einmol leer, so höre sie mi Fruscht nid. Mi Hand blybt im Sack, so gsehn sie mini Fuscht nid. Dr Finger uf em Knopf, im Kopf dr grossi Ufftritt. Uf dr Handinneflächi sammlet sich dr Angschtschweiss. Mi Blick isch e Bise, wo kalt übers Land streift. Mini Macht isch unändlich, das hett mi scho lang greizt. Mi Hass wird verständlich, lueg in mini  Stammbaiz. E trischti Spelunke voller Freaks und Halunke. E richtigi Spunte, sogar dr Wirt isch betrunke. Aber das sinn mini Lütt, usser sie han-y niemer! Frau e wägg, Kind e wägg. Nütt isch meh wie friehner. E brochene Maa mit em Kopf uf em Treese und dr Schuld uff em Buckel will die Bilder nid verweese. Spann dr Hahn mit dr Hand, in mim Kopf hör-y Seele. Si folge mi syt Stunde, doch wärde mi nümm quäle. Refrain