30,9 Etze bi i(ich) (a) (b) ihr Spottlied wore un mueß nene zum Gschwätz diene. 30,10 Sie verabscheuen mi un hebed sich wietem vu ma(mir) un scheuen sich nit, (a) (b) vor minem Gsicht(Visasch) auszuspeien. 30,11 Na(Er) het mi Seil glest un mi demuetig gmacht un d Zaum weggetan, a däm ma(er) mi hebet (haltet). 30,12 Zue d Rechte het sich ä Schar gege mi obe, sie hän minem Fueß weggestoßen un hän gege mi Wäg aglegt, mi zue vuderbe. 30,13 Sie hän mi Pfade aufgerissen, zue minem Fall helfe sie; keina bfiehlt nene Einhalt. 30,14 Sie kumme we durch ä breite Bresche ri, wälzen sich unda d Trümmern rah. 30,15 Angscht het sich gege mi gwischt un het verjagt we dr Wind mi Herrlichkeit, un we ä Wolke zeht mi Gliick vorbi.