Isch hab glei gewisst, dass des nix werd. Der hilft der nie im Lewe. Wieso issen der grad heit so guud agezoche? Neie  Pulli, sauwere Hosse, sogar die Schuh sin gebutzt. Nä, der hilft der net, die dreckisch eelisch Spaltmaschin in de Gaade ze ziehe. Awwer des Monschter is so sauschwer, des pack isch net allä. s bleibt mer nix anneres iwwrisch, isch mussn frooche: Saach emol, kennscht du mer net grad emol korz helfe, den Spalter fers Holz newers Haus ze ziehe? Grad die paar Meter. Ganz klar, des dauert net lang un der Weesch is a net weit. So kennt ischn vielleischt locke, des kennt unner Umständ vun der eelverschmierte  Hidraulik ablenke. Awwer moin Nochber is kän kläne Dumme. Du, isch hab die ganz Woch dreckische Klamotte akhatt un jetzert haw isch gedenkt, jetzt iss emol Schluss.  Du liewi Zeit, ganz rosische Händ hot er un Fingernäggel wie ä Model. Isch kann en jo gut vestehe, awwer dass er grad samschdaachs am helle Daach, wus mir grad emol nooch Schaffe is, in de Streik trete duut, des is bitter. Wie soll isch dann des ganze Holz kläkriege? Jetzt haw isch endlisch mol ä paar Stunn Zeit am Stick, de Aschluss  fer de Starkstrom is fertisch, s Kawel nei, alles vorwereit.