Moin Nochber strahlt vor Wocheendglick un vezehlt, was so bei em los war. Am Enn dann: Also wenns net ubedingt soi muss  s wär mer arisch rescht, wann isch der net helfe misst! Was soll ischn do druff saache? Isch steh vor em mit Schaffkläder, ä Koppduch um die Hoor gewickelt, die Ledderhandschuh debei. Isch war so wild entschlosse, bis in die Nacht ze schaffe un jetzert siehts aus, als kännt isch misch grad widder umziehe gehe. Isch  hab ach gar kä Luscht, en zu iwwerredde. Erschdens mään isch, dass moin Uffzuch genunk sacht, zwättens hot er vor e paar Daach gholfe, des Monschtrum vum Hänger ze hole. Der wääß also ganz genau, vun was er net redde duut. Drittens hot er werklisch fescht schaffe misse die Woch, is ä paar Mol nass worre un hot efter dursch de Schlamm waate misse. Nadierlisch hot er des verdient, emol am helle Samschdaachmorge de Rieme runnerzeschmeiße un schunn ä bissel Sunndaach ze spiele. Awwer isch wääß halt ach, dass  isch des Ding allä net packe du. Des hot so än komische Schwerpunkt un dann muss mers kippe un schiewe un wenn mers dann net halte kann, dann fallts vielleischt noch uff em druff un mer liegt drunner. Des kann bees ausgehe  isch will net wisse, wieviel Zentner des Maschinsche wiege duut.