34,13 Do antworte Jakobs Buebä däm Sichem un sinem Vada (Babbe) Hamor hintalischtig, wel ihri Schweschta Dina gschändet war, 34,14 un sage zue nene: Mir kenne des nit doe, daß ma(mir) unseri Schweschta nem unbschnittene Ma gen; denn des wär uns(us) ä Schand. 34,15 Doch dann(dnoh) wen ma(mir) äich z Wille si, wenn ihr uns(us) glich sin un alles, was männlich unda äich isch, bschnitte wird. (a) 34,16 Dann(Dnoh) wen ma(mir) unseri Techtare äich ge un äiri Techtare uns(us) nähmä un bi äich huse un ä Volk si. 34,17 Wenn ihr aba nit iwillige wen, äich z bschnide, so wen ma(mir) unseri Schweschtare nähmä un dvuzeh. 34,18 De Wort gfallt Hamor un sinem Bue guet. 34,19 Un der Bue zegert nit, des zdoe; denn na(er) het große Gfalle a dr Dochta Jakobs. Un na(er) war me agsähne als alli in sinem Vada (Babbe) sinem Hus.