7,14 Un na reft d Lit wieda zue sich un sait zue nene: Härä ma(mir) alli mol zue un begrife's was i mein! 7,15 S (a) git nigs, was vu uße in d Mensch inegoht, des sen dreckig mache kennt; sundern was üs sem Mensch üsekummt, des isch's, was d Mensch dreckig macht. 7,16 Un als sa vu d Lit ins Hus kummt, frogte nen sini Jinger nohch däm Glichnis. 7,17 Un na sait zue nene: Sin na denn au so dumm? Merge na nit, daß alles, was vu uße in d Mensch inegoht, nen nit dreckig mache ka? 7,18 Denn s goht nit in si Herz, sundern in d Buch, un kummt rüs in d Gruebe. Dmit het da alles Ässä fir sufa erklährt. 7,19 Un na sait: Was üs sem Mensch üsekummt, des macht d Mensch dreckig; 7,20 denn vu inne, üs sem Herz dr Mensche, kumme rüs besi Gedanke, Huchä, Schtäle, Morde, 7,21 Ehebreche, Habgier, Bosheit, Arglischt, Üsschweifig, Mißgunscht, Läschtere, Schtolz, Dummheide. 7,22 Alli de bese Sache kumme vu inne rüs un mache d Mensch dreckig.