31,10 Drum - so sait Gott dr HERR: Wel er so hoch wore war, daß si Wipfel bis in de Wolke ragte, un wel si Herz sich erhob, do na(er) so hoch wore war, 31,11 drum git i(ich) nen däm Mächtigsten unda d Mensch in de Händ(Pfode), daß dr mit nem umginge, we na(er) vudent het mit sinem gottlose Den, un nen vertriebe. 31,12 Fremde haue nen um, de Gewalttätigsten unda d Mensch, un len nen liege. Sini Äste flege uf de Berg un in alli Däla, un sini Zwiegli gläge sin vubroche a ällei Bächen im Land, so daß alli Velka uf Erde wägzeh mußten un nen liege len, wel la(er) kei Schatte me git. 31,13 Alli Vegel vum Himmel hocke uf sinem gefällten Schtamm, un alli Dier(Dierli) vum Feldes lege sich uf sini Äste, 31,14 dmit sich fortan kei Baum am Wassa wägä vu sinere Hechi überhebe un sinene Wipfel bis in de Wolke recke un kei Baum am Wassa sich erhebe iba de anderem. Denn sie meße alli unda d Bode un däm Dod ibage wäre zue d Mensch, de in de Gruebe fahre.