5,1 Rufe doch, ob eina dir git zantwort! Un a was fir ä vu d Heilige willsch dü di wende? 5,2 Denn ä Tore (Dummköpf) umbringt dr Unmut, un d Unvuschtändige hole dr Eifa um. 5,3 (a) I(Ich) luegt ä Tore (Dummköpf) Wurzle schlat, doch pletzlig schwand er vu vu sinere Platz dohi. 5,4 Seinen Kinda bliebe Hilfe wiet, un sie wäre zerschla im Dor; denn kei Erretter isch do. 5,5 Sini Ernte gässä(vuzehrt) dr Hungrige, un au üs d Hecke holt er sie, un noh sinem Guet lechzen de Durschtige. 5,6 Denn Schand (Frevel) goht nit üs dr Erde viiri, un Unheil wagst nit üs däm Acka; 5,7 sundern dr Mensch erzeugt sich selbscht des Unheil, we Funken hoch emporflege.