Es isch unklar, vo wo dr Name vo de Langobarde (ahd. lancparta) chunnt. Dr langobardisch Chronist Paulus Diaconus verzelt im 8. Johrhundert von ere alte Sag. Noch dere hai d Langobarde emol Winniler gheisse. Die si vo de Wandale bedroht worde und beidi Völker hai sich zum Kampf barat gmacht. D Wandale hai zum Wodan bätet und dä het ene gsait, ass die wurde gwünne, won är as Ersti am Morge wurd gseh. D Gambara, d Mueter vo de winnilische Herzög Ebor und Agio, het ene aber dr Rot ge, zur Göttin Frea, der Frau vom Wodan, z bäte. Die het ne gsait, ass sich d Fraue vo de Winniler früeh am Morgen im Oste sötte ufstelle und ass si ihri lange Hoor sich wie Bärt sötte vor s Gsicht binde. Am Morge früeh isch d Frea ufgstande und het s Bett vom Wodan noch Oste dreit und wo dä ufgwacht isch, het er d Winnilerinne gseh und het erstuunt gfrogt: "Wär si die Langbärt?". Do het em si Frea gsait: "Du hesch ene dr Name ge, gib ene jetzt au dr Siig!" So hai d Winniler d Wandale gschlage und sithär nenne si sich Langobarde.