39,1 Un dü, Menschenkind, (a) weissage gege Gog un sag: So sait Gott dr HERR: Lueg, i(ich) will a di, Gog, dr dü dr Firscht bisch vu Rosch, Meschech un Tubal. 39,2 Lueg, i(ich) will di herumlenken un herbeilocken üs däm äußerschte Norde un uf de Berg Israels bringe 39,3 un will dir d Bogen üs dinere linken Hand schlat un de Pfiel üs dinere rechte Hand. 39,4 Uf d Bergen Israels sollsch dü flege, dü mit dinem ganze Heer un mit d Mensch, de bi dir sin. I(Ich) will di d Raubvögeln, ällei was fliegt, un d Dierli uf däm Feld zum Fraß ge. 39,5 Dü sollsch uf freiem Feld flege; denn i(ich) ha s gsait, sait Gott dr HERR. 39,6 Un i(ich) will Fiir werfe uf Magog un uf de Bwohna dr Insle, de so sicha huse, un sie soll härä, daß i(ich) dr HERR bi. 39,7 Un i(ich) will minem heilige Name kundmache unda minem Volk Israel un will minem heilige Name nit länga schänden losse, sundern de Heide soll härä, daß i(ich) dr HERR bi, dr Heilige in Israel. 39,8 Lueg, s kummt un bassiert, sait Gott dr HERR; des isch dr Dag, vum i(ich) gsait ha.