S Interässi vo de Europäer an dr Keilschrift isch scho im 18. Johrhundert gweckt worde, wo dr Dän Carsten Niebuhr 1756 z Persepolis Inschrifte abgschriibe het, wo in zwei verschiidene Keilschrifte gschriibe und  in drei Schbrooche abgfasst gsi si. Die erschti Keilschrift wo het chönne entzifferet wärde isch die altpersischi gsi. Das isch im dütsche Schbroochwüsseschaftler Georg Friedrich Grotefend (1775-1853) 1802 glunge.[2] Dr Ängländer Henry Rawlinson vo dr British East India Company het im Johr 1835 anderi dreischbroochigi Inschrifte entdeggt. Eini drvo isch uf Babylonisch gschriibe gsi, emenä Dialäkt vom Akkadische. 1842 het dr Paul Émile Botta Niniveh usgrabt und im Assurbanipal si Bibliothek gfunde. Das het em Rawlinson und em Ägyptolog Edward Hincks ghulfe bis 1852 öbbe 200 Schriftzeiche z läse. Dr Julius Oppert het 1869 die Sumerischi Schrift und Schbrooch identifiziert.