8,20 Noah aba het däm HERRN ä Altar bäut un nimmt vu alle (a) sufare (reine) Viecha un vu alle sufare (reine) Vegel un opfert ä Brandopfa uf däm Altar. 8,21 Un dr HERR het d liebliche Gruch gschmeckt un sait in sinem Herz: Ich will etze nimi d Erde vufluechen wägä d Mensche; denn s (a) (b) (c) (d) (e) Dichte un Trachte vum menschliche Herz isch bes vu klei uf. Un i(ich) will etze nimi schla alles, was do läbt, we i(ich) doe ha. 8,22 Solang d Erde schtoht, soll nit ufhäre Saat un Ernte, Froscht un Hitzi, Summa un Winta, Dag un Nacht. (a)