Tag 2: üse erscht Arbeitstag het am haubi nüni Agfange. D Physios si auerdings  denn no iiirgendwo am Tee trinke gsi. D Rundi im Spital isch sehr idrücklech gsi. Blicke überall, Lääri, Stuune, Leid, Neugier. Mönschä fülle Gäng und Bett. Verrosteti Bettgstell, farbigi Dechinä, Aghörigi wo geduldig warte. Ei Gang überfüllt mit beleitä Chinderbett. (D Abteilig isch momentan gschlosse ufgrund vo irgendwelchä Chäferpestizid wo si wild umegsprützt hei.)  D Physios wo üs begleitet hei hei überall churz Hand gschüttlet. Uf d Frag öb si de nid müässä behandlä u schaffä hei si merkwürdig  gantwortet: "Nei mir hei hüt nur ei Patiänt"  Nach dr Tätigkeit vo de Physios müässt me druf schliässä, dass es praktisch keini Patiänte het.  Längscht nid alli bechöme Physiotherapie. Si müässä das säuber zahle und ei Behandlig choschtet 30 Rappä. Das chöi sech äuä o nur wenigi leischtä.  Ja, jedäfalls isch dä erscht Arbeitstag de am 3 z Ändi gangä. Deu Physios si de no imene Büröli ghöcklet und hei ä Fium gluägt und anderi si scho hei.