Uf diplomatischem Gebiet setzt dr  Pfister nit numme die universitäri Gschichtswüsseschaft dr Kritik uus sondern o die staatlech besoldete Betryber vo Musee u Bibliotheke. Für ihn isch nämlech klar, dass Uurkunde oder angeri pergamänteni Konvolut us aagäblech alt-eidgenössische Zyte uf jede Fall nit ächt chönni si. Är isch ou dr Meinig, dass Musee u Bibliotheke ihres urkundleche Uustelligsguet ohne jede kritische Sachverstang als outhäntisch dr Bsuecherschaft zeigi, was äre böswillige Tüüschig glych chömi.