Syt em 19. Joorhundert het es Versuech gee, e eiheitlichi Schriftsprooch für s Bünderromanisch z entwerfe. Einer vo de erschte konkrete Entwürf isch s Romonsch fusionau vum Mittelschuellehrer Gion Antoni Bühler (1825-1897). De Entwurf het er im Joor 1867 in de Zitschrift Il Novellist, wonner de Herussgeber gsi isch, vorgstellt. Usser ihm sälber isch de Entwurf aber vo praktisch niemerm gschribe worde. Nit emool d Lehrer, wonner sälber am Lehrerseminar ussbildet het, hen deno Romonsch fusionau unterrichtet. Näbe grundsetzlicher Ablehnig vun ere neue Eiheitssprooch, isch au en Kritikpunkt gsi, dass de Bühler syn Romonsch fusionau künschtlich vo Yflüss uss andre Sprooche "greinigt" het. So kritisiert de Giachen Muoth im Joor 1898, dass de Bühler in sym Sproochentwurf statt romanischi Wörter, vilmool Wortschöpfige ussem Italienische oder Latiinische gno het, un de Entwurf so de Bezug zur Volchssprooch verlore hät[1].