Nachere super bequemä Nacht mit wunderbar-schloofä, hei mir eus, nachemä härzliche  Abschied vo Kellers, wieder ufä Wäg gmacht. Ufe Tipp vo dr Karin bini diräkt zu dä Bommer Weiher, so öbbis schöns! Es isch sone richtig super schöne Tag gsi, Sunneschiin, chuum es Wölkli aber glich nid z`heiss. Mir si guet vorwärts cho und hei nachem Mittag am nä Waldrand wellle Pause mache. Chum het aber dr Isard afo frässe, isch es Araber Stüetli, oder besser gseit es het ebe nid welle umä Egge cho, wo`s eus gseh het…! Sie isch denn ganz gstresst näbedure trabt, und ihre Riiter het sä chuum chönne hebä! Aber  chuum isch sie denn wäg gsi, het Monsieur nüm chönne frässe! Dr Herr Isard du Ruet isch nur no dört im Gras gstande und het dere Stuete noche glotzt!!! Nicht ansprechbar! Unglaublich! Mir hei also würklich wiiter müese, und ä neue Frässplatz sueche, und mir hei Glück gha: In eim vo dene wunderschöne Wälder hei mr ufere Liechtig mit mä Hüttli druf dr perfekti Platz gfundä: Hinter em Hüttli isch Gras gwachse , so dass i dr Isard ha chönne frässe loh währenddäm ich näbedra gschriebe ha. Er isch denn zu mir  zum Bänkli cho und het afo döse. Also han ich sogar chöne es churzes Mittags-Schlööfli mache, und d`Jungs si ganz aständig näbedra bliebe!  Bim negschte Hof hei mr mitere Büürin gschwätzt, wo grad ihri Chüe vo dr Weid gholt het, und in Fälwies het mr ä alte Buur no paar Öpfel gschänkt ("kenne Sie Gravesteiner? Näme Sie nume!") Mir hei also grad schnäll ä Öpfelparty gfiirt, isch allerdings ä blödi Idee gsi… Dr Isard frisst (ohni Gebiss!) sooo gruusig, dass dr halb Öpfel in Form vo Schuum wieder vorne use  chunnt und denn nid äfach so am Bode, nei, er sprützt das Züg überall ane! Und alles chläbt, so gruusig! Mach i nie meh! Vorallem wenn i die gliiche Hose no 4 Tag sött alegge… Zum d`Händ wäsche, und füre Durscht, simmer ins negschte Dorf ine gritte (Muola) und hei ä Brunne gsuecht. Die sie in dere Gegend eher rar, aber mr hei eine gfundä. S`hei alli Durscht gha, und i ha dr Benä zuesätzlich no ganz nass gmacht, zum abchüele. Er isch ämel nochär besser gloffä. S`letschte Stück simmer nomol über chlini Wägli,  dasmol einigermasse guet begehbari. Mir hei nomol ä Frässpause iigleit und i ha nochli chönne schriebe. Usser em nä Stacheldroht (woni ha chöne ufmachä) und em nä gülleretä Fäld (wo mi Wäg hät söllä si) isch is nüt meh drzwüsche cho und mr si pünktlich ufem Wetzenberg acho.  Ä riese Hof! Ä älteri Frau isch uf mi zue cho, d`Frau Eisenhut, und het mr scho alles zeigt. Dr Isard het ä Box becho, näberä zickige Stuete (also wie dähäi) und ich es Sofa im nie fertiggstelltä Riiterstübli. Und ä Duschi und  Chraftfuetter. Ufem Wäg zu mim Schloofplatz hani sä denn gseh: 5 grossi, schöni Kutschä, 2 toll zwäggmachti Landauer und Breaks, und inere andere Schüüre, Marathonwäge und Gsellschaftswäge! Wahnsinn! Und natürlich überall Flots und Plakette. Ganz nüchtern hei drgegä d`Ross usgseh… Mä cha sich fascht nid vorstelle, dass die vier mol sone edels Gfährt zoge hei! I ha mit Iisehuets chönne Znacht ässe, ä deftige Toast Hawai mit Spiegelei und denn no Zwätschgechueche! S`Iisehuets si au so richtigi Pferde-Mensche, no  lang hei sie verzellt, vo dä Gepflogeheite im Fahrsport, vo dä Fahrer, ihrne Eigeheite, ihrne Erfolg und - ihrne Fraue ;o) Herrlich!  Schaad dass es sowiit wäg isch, süscht hät i mir dr Kutsche mol verbii chönne…