Em Sommer gang i froh ond monter  fascht älle Dag an Necker nonter,  ond do wird badet ond wird gschwomma,  ond nochher ebbes zua sich gnomma.  So mach e's, seit e denka ka,  des tuat mer guat ond schlächt mer a.    Em Wenter, do wird au brav badet,  weil des em Menscha niemols schadet,  em Gegatoil, a Bad em Wenter,  des halt e beinoh no fir gsender;  M'r macht's oim  heit jo so bequem  ond mollich warm ond agenehm.    Z'erscht bad' e äls ond dua me donka,  ond nochher wird a Schoppa dronka,  so han e 's Johr ond Daga g'halta,  ond han me gsond derbei erhalta. -  I han wahrhaftig nex vermißt,  ond au nex anders denkt ond gwißt.    Wia-n-i amol em "Hecht" be gsessa  ond han en Schwartamaga gessa,  duat oiner wisawi sich setza  ond fangt au mit mer a glei z'schwätza,  dass er a Dampfbad gnomma hätt,  ob i des au scho kenna dät?    Ha noi, sag i ('s isch zwar zom schäma),  i dät gar nia a Dampfbad nemma;  druf secht 'r, des miaß i probiera,  des dät mer vierzeah Dag lang schbiera,  des mach oin jong ond gsond ond schlank,  mer wird sei Lebadag nia krank.    Ha no - denk i - was soll e saga?  I han zwar grad nex extra's z'klaga,  Gottlob, i han grad koi Beschwerda;  jedoch a bisle s c h l a n k e r werda,  des wär nex Domm's, drom denk e  z'mol:  Ha, goscht ens Dampfbad au amol.    Voll Nasaweisheit ond Verlanga  ben also i en 's Dampfbad ganga.  I denk, wenn's nex nutzt, ka 's nex schada,  des "russisch-remisch-irisch Bada",  i will no seha, wia 's nochher mir isch,  ob russisch, remisch oder irisch?    Z'erscht ben en H e i ß l u f t r a u m i ganga,  ond han au bald a z'schwitza g'fanga;  z'erscht s c h t a n d e, doch i denk: em Sitza,  do kascht vielleicht no besser schwitza.  I sitz uf d'Bank na - sapperment! -  Was han e me so arg verbrennt!    Ihr liabe Leit, ben i verschrocka!  Do soll der Deifel na sich hocka!  Wird's Michele do mit oim trieba?  Denk i bei mir, ond han me g'rieba, -  mer isch doch net von Holz ond Schtroh!  An dem Doil iberhaupt ond so!    Der Wärter kommt ond secht: "Zom Schwitza,  do miaßet Se uf's H a n d t u a c h sitza,  sonscht deant Se sich jo bees verbrenna,  dia Bänk send elend  hoiß do henna!" -  Des secht mer jetzt der guate Ma,  jetzt, wo-n-e kaum me sitza ka!    So hock e do ond schwitz osäglich,  `s isch fascht gar nemme guet erträglich,  scho sag e vor me na verschtohla:  "Der Deifel soll 's ganz Dampfbad hola!" -  Jetzt endlich kommt der Wärter rei  ond secht: "So, jetzt kommt Nomro zwei!"    Druf hot er me en Dampfraum gnomma  ond secht, er dät glei wieder komma,  ond hoißt me no uf's neie sitza,  I soll  no dapfer weiter schwitza.  Gern hätt' e zua-n-em gsagt: "Was gilt's,  mi fendescht nemma - i verschmilz!"    Der Mensch ka scheint's, des muaß e saga,  meh, wia-n-er selber woiß, vertraga:  Heit zoig i no en Blick, en schtolza,  weil i zom Glick be net verschmolza;  heit frog e me no dann ond wann,  wia-n-i des iberschtanda han.    Je meh vo mir isch 's Wasser gloffa,  je meh hot mi a Durscht betroffa:  A Durscht - mei Lebdag, i sag's glassa,  han's so weit i net komma lassa! -  Hätt' i jetzt ebbes dronka - no  hätt's gradawegs en Zischer do.    Doch, was e jetzt erscht muaß berichta -  (i ka schier nemme weiter dichta!),  wia-n-i so dampfa dua ond kocha,  der Wärter, dieser Schendersknocha,  nemmt der en Schlauch ond schrauft en a, - -  schbritzt mi mit eiskalts Wasser a!! -    O liaber Gott em Hemmel droba,  gibt's uf der Welt no so en Globa!  Kennt des oim d' Menschheit  wohl verdenka,  wenn so-n-a Scheisal mer dät henka! -  Der schbritzt - i gilf, daß Gott erbarm -  en Schtrahl, so dick als wia mei Arm!    Mein Zuastand kann e net beschreiba,  do laß e liaber 's Dichta bleiba,  denn wellet ihr en Eidruck gwenna,  miaßt i ganz anderscht dichta kenna,  - wia soll e saga - liaber Gott,  so wia 's d'r Schiller kenna hot.    No soviel will e doch no saga:  Mir hot's da-n-Odem grad verschlaga,  `s isch gwä, wia  wenn durch Floisch ond Knocha  mer wird mit daused Nodla gschtocha!  I woiß no, i han denkt: o Graus, -  Jetzt no en Schnapper, - no isch aus!    Doch, liabe Leit, es kommt no härter,  des Allmachtsmischtvieh vom a Wärter,  nemmt der me no - `s isch kaum zom saga -  (er hot me beinoh miaßa draga)  ond schmeißt me, wuppdich, ois, zwoi, drei,  Boms, en a Wann kalts Wasser nei!    Do han e zapplt dren ond pruatschtet,  ond gauzt ond gschluckt ond  gschpuckt ond ghuaschtet,  ond gschnattret han e drenn ond gfrora,  i han mer gsagt: jetz bisch verlora!  Der Schenderknecht, der Siach, der kromm,  der brengt do om, der brengt de om!    Ond halba he, `s isch gwieß net gloga,  hot der me aus em Wasser zoga,  ond legt me na no uf da Schraga,  (es hätt' me so koi Fuaß meh draga)  druf langt er en-en Kibel nei,  ond schmiert me dick mit Schmiersoif ei.    Ja, heilichs, siadichs Donnderwetter!  Dui Sauerei wird emmer netter!  Fangt der - i schäm' me fascht es z'saga -  Ganz regelrecht a, mi z'verschlaga;  er haut ond schtoßt ond schtupft ond schtemmt  Ond hot me en da Bauch nei klemmt!    Was soll a Mensch jetzt dozua saga!  Muaß i uf meine alta Daga  (i ka's jo beinoh gar net fassa)  mi en da Bauch nei klemma lassa?  Ond kriag d'rbei no Hieb ond Schteeß!  Ihr liabe Leit, was isch au dees?    Gottlob ond Dank, mit Angscht ond  Banga  Ischt au dui Qual voriber ganga,  i ka koin Arm ond Fuaß meh riehra,  ond dees - dees hoißet d' Leit "massiera!"  "Massiera" hoißet dees die Leit!  Ob des net grad zom Hemmel schreit?    No schtellt er onder d' Dusch me nonter,  ond wäscht mer z'letschta d' Soifa ronder,  druf hot er dergeschtalt me grieba,  daß d' Haut ischt schier am Handtuach blieba.  "So!" sechter, "fertig! W o h l b e k o m m 's" -  I sieh no heit mei Gsicht, mei domm's!    Wia mir no hot d' Erlesong gschlaga,  des isch a G'fiehl gwä, net zom saga,  em Schädel isch mer 's gwä ganz bemisch  ond halba russisch-irisch-remisch. -  Den, der mer dees empfohla hot,  den - triff e'n - schlag e halba z'dot!    Gell, vierzeah Dag lang däh mer's schbiera,  hot der mer gsagt, om mi z'versiehra?  Recht hot er ghet, der lombich Denger,  was, vierzeah Dag lang, - no viel länger  han i 's en älle Knocha gschbiert,  so  hot der Gottliab mi massiert!    Drei Dag lang ben em Bett i glega  ond han me nemme kenna rega.  Mi wondert's bloß, des muaß e saga,  daß gar nex i dervo han traga, -  doch schwätzt vom Dampfbad ois en To,  do werd e bloich ond schwitz e scho.    Zom Schluß no ois: Vor meiner Alta  Han i des älles bei mer b'halta;  Koi Wertle han e gschnauft derwega,  worom i be-n-em Nescht drenn glega,  denn erschtens hätt' se mer's blos gonnt,  ond  zwoitens han e no en Grond:    Mei Theres nämlich duat gern zerfa  (se secht, se häb 's so en de Nerva) - -  Vielleicht dät's dofir gar nex schada  Des russisch-remisch-irisch Bada?  Drom kriagt se nägschdens, han e denkt,  a Kart vo mir ens Dampfbad gschenkt.