21,7 Des ällei aba (a) mißflegt Gott arg, un na(er) schlat Israel. 21,8 Do sait David zue Gott: I(Ich) ha schwer gsindigt, daß i(ich) des doe ha. Etze aba nimm wäg de Schuld vu dinem Knechts; denn i(ich) ha arg dumm doe. 21,9 Un dr HERR schwätzt mit Gad, däm Seher David, un sait: 21,10 Gang hi, sait mit David un sag: So sait dr HERR: Dreierlei lege i(ich) dir vor; erwähle dir ei dvu, daß i(ich) s dir doets. 21,11 Un als Gad zue David kummt, sait da(er) zue nem: So sait dr HERR: Wehl dir 21,12 entweda dräi Johr Hungasnot odr dräi Monet Flucht vor di Widasacha un vor rem Schwert dinere Gegna(Feinde), daß s di ergriefe, odr dräi Däg des Schwert vum HERRN un Pescht im Land, daß dr Engel vum HERRN End anrichte im ganze Gebiet Israels. So lueg etze zue, was i(ich) sage soll däm, dr mi gschickt het. 21,13 David sait zue Gad: Mir isch arg angst, doch i(ich) will in de Hand vum HERRN flege, denn sini Barmherzigkeit isch arg groß; aba i(ich) will nit in Menschenhände flege. 21,14 Do glo hän dr HERR ä Pescht iba Israel kumme, so daß siebzigtausend Mensch üs Israel schterbe.