20,39 Aba ihr vum Hus Israel, so sait Gott dr HERR: Wel ihr ma(mir) denn nit folg wen, so fahrt hi un dient ä jeda sinem Götze, aba minem heilige Name len etze ungeschändet mit äire Opfa un Götze! 20,40 Denn so sait Gott dr HERR: Uf minem heilige Berg, uf däm (a) hohen Berg Israels, do wird ma(mir) des ganzi Hus Israel diene, alli, de im Land sin. Do wäre i(ich) sie gnädig aneh, un do will i(ich) äiri Opfa un äiri Erstlingsgaben fordare un alli äiri heilige Gaben. 20,41 I(Ich) will äich gnädig aneh bim lieblichen Gruch dr Opfa, wenn i(ich) äich üs d Mensch bringe un üs d Ländern sammle wäre, in de ihr vudeilt worde sin, un i(ich) wäre mi a äich als dr Heilige erwiese vor d Aug dr Heide. 20,42 Un ihr d härä, daß i(ich) dr HERR bi, wenn i(ich) äich ins Land Israels bringe, in des Land, iba des i(ich) mi Hand erhob zum Schwur, s äire Vädere z ge. 20,43 Dert d ihr gedenken a äiri Wäg un alli äiri Tade, mit däne ihr äich dreckig gmacht hän, un d vor äich selbscht Abscheu hän wägä all dr bese Tade, de ihr doe hän. (a) 20,44 Un ihr d härä, daß i(ich) dr HERR bi, wenn i(ich) so a äich handle zue d Ehri vu minem Namens un nit noh äire bese Wäg un vuderbliche Tade, dü Hus Israel, sait Gott dr HERR.