Wo-n-es gäge em Mittag zue isch, si über em Bärg die erschte Schneewulche z'gseh gsi. Z'erscht nume hie u dert eini, denn aber immer meh u meh. Und scho am früeche Namittag si  grossi, wissi Wulche am Himmel gstande und es het afa schneie. Ja, jetz isch der Winter z'grächtem da. Fiini Schneeflöckli si-n-es gsi, wo dür d'Luft tanzet si, wo mit em schwecher wärdende Wind gspilt hei und sich z'letscht uf d'Ärde gleit hei, so dass scho gli druf d'Fälder und d'Decher vo de Hüser e fiini Schneedechi gha hei. Ou uf de Tanne im Wald isch der Schnee blibe lige, so dass d'Eschtli uusgseh hei, als ob öpper glänzige, süesse Puderzucker drüber gströit hät.