Ich ha kei Aanig, was us dem Woxhal worde-n-isch. Mir hett er no gfale. (Ämal meh, als de Corvär…!) Jetz bini doch bimeid scho wider abgschweift. Also: Zrugg zur BeeBee. Si hät elei i dem Huus gwont. Wänn's mer rächt isch, isch si früehner emal Handarbeitslehreri gsii. Si isch en alti Jumpfere gsii und  hät Wärt druuf gleit, das mer ihre "Frölein Büechi" gseit hät. Bösi Zunge würded säge "Sone Verschwändig" - aber das ghört nid i die Gschicht. Si hät es Hinderteil gha, wie-n-es tuusig Frängkigs Pralinee - aber das ghört au nid i die Gschicht. Emal ame-n-e-n-Abig vor de tradizionelle Aabigunderhaltig vo de Dorfverein hät si minere Mueter aavertrout, si leggi hüt z'Abig nume-n-eis Paar Underhose-n-aa, dass si weniger tick schiini.  D'BeeBee vo Dinert isch sehr e liebenswürdigi älteri Dame -  tschuldigung - es liebenswürdigs älters Frölein gsii. Mir Chind sind - vor allem i jüngere Jaare - no ap und zue emal biinere ghocket. Erschtens hät si immer öppe-n-es Guezli ghaa zum knabere, und zweitens - das mag jetz e chli blööd töne, schliessli simmer do kei Chindergärtner me gsii - hät si e ganz faszinierendi Chügelibahn gha. Ich gseh die hüt no vor mir: Si isch us Bläch gsii, blau und wiis, öppe driissg Santimeter höch und rund, und d'Chügeli sind ufere Schpirale-n-abegrugelet wie-n-binere Wändelträppe.  Natürli hät's gschepperet, aber susch isch si eigentlich nid kompliziert gsii, aber halt gliich faszinierend.  Vor em Huus vo de BeeBee isch di eint vo de zwo Dinerter Schlittebahne gsii. Vom Oberdorf isch me zum Füürweier abegfahre. Dezwüschet häts no e paar Öpfel- und Birebäumli gha. Ich ha deet bim-Schlittle au emal e Lekzion Füsiik überchoo. Ich ha-n-annere Gruppe vo vier Schlitte voorgwiiset. Für die, wo nid wüssed, wie das gaht: Me nimmt en möglischt churze Davoser Schlitte und liit uf de Buuch. Mit de  Füess hängkt me bim vorne abgrundete Teil vom zweite Schlitte-n-ii. De nöchscht liit wider uf de Buch und hängkt wieder bim nöchschte Schlitte-n-ii. Und so wiiter. De hinderscht isch dänn amigs uf siim Schlitte ghocket. Und wänn's no vorig Chind gha hät, sind die eim, wo uf em Buuch gläge-n-isch, uf de Rugge ghocket.  Also, mir sind eso i eim Garracho s'Port durab gfahre, und ich als Vorderschte han obe-n-a eim vo de Böim en elegante Boge gmacht. Wil ich immer en chliine Cheib gsii bin, hät sich  d'Chettle hinder mir nid genau i de Schpuur ghalte. Mit andere Wort: D'Gofe hinder mir sind - so vom Trend här - uf der andere Siite vo dem Böimli abegschlittlet. Um d'Gschicht da echli ab-z'chürze: S'Böimli hät ghebet. Mini Bei au. Aber di blaue Fläcke a mine Scheiche wird i nüme vergässe!  Di zweite Schlittelbahn isch uf der andere Siite vom Dorf gsii, am "Pädagogehügel". Zwüschet-em Schalé vom Lehrer Hablützel und em Lehrerhuus - drum de Name - isch e rassigi Schlittelpischte abeggange. Bi guete  Verhältnis isch me fascht bis a d'Hauptschtrass abechoo. Über d'Ebnetschtrass hät's e Schanze gha, wo's eim ganz schön verschpickt hät.  Hüt cha-me uf beidne Schlittelbahne nümme schlittle, au wänn's no Schnee het: Alles isch überboue-n-und verbetoniert.  Ämal Ix. Ich ha ja vom Wägeli vo de BeeBee wele verzele. Es Schportwägeli wie-n-en Ämtschi oder en Alfa oder en Fiat hett sicher nid zu de Bertha Büechi passt. Nei, si isch immer mit eme-ne höchredrige Handwägeli goge poschte. Eifach e hölzigi Plattform  uf-eme-ne Iisegschtell, dezue iisebereifti Holzredli und en Holzgriff, druff en Sack oder en Karton und ihre Handtäsche. Also gwüssermasse de Prototüpp vom moderne Poschtiwägeli, aber im Gägesatz dezu mit semi-eliptik-Blattfädere gfäderet und richtig Off-Roud-tauglich! Eso isch si jede Taag vo ihrem Huus zur Landi zum Poschte gwagglet; si isch fründli und fröhli gsii und hät allne Grüezi gseit. Si hät eifach zum Dinerter Dorfbild ghört, d'Beebee mit ihrem Wägeli, au wänn - oder grad wil - si kän Filmschtaar  gsii isch! D'Beebee liit mittlerwiile scho lang uf em Diinerter Fridhoof, aber esones Wägeli, wi sii eis gha hät, gseht me hütt no vereinzlet. Uf all Fäll zell-ich das hüt au zu de Veterane!