16,13 Das Laubhüttenfest sollsch dü hebed siebä Däg, wenn dü igsammlet hesch vu dinere Tenne un vu dinere Kelter, 16,14 un dü sollsch frehlich si a dinem Fescht, dü un di Bue, di Dochta, di Knecht, di Magd, dr Levit, dr Fremdling, de Waise un de Witwe, de in dinere Schtadt läbä. (a) (b) 16,15 Siebä Däg sollsch dü däm HERRN, dinem Gott, des Fescht hebed a dr Platz, de dr HERR erwählen wird. Denn dr HERR, di Gott, wird di segnen in dinere ganze Ernte un in ällei Werke dinere Händ(Pfode); drum sollsch dü frehlich si.