26,15 Etze hän sie aba alli Brunne vuschtopft, de vu sinem Vada (Babbe)d Knecht grabe hän zue d Ziit Abrahams, vu sinem Vada (Babbe), un hän sie mit Dreck gfillt. 26,16 Un Abimelech sait zue nem: Zieh vu uns(us) wäg, denn dü bisch uns(us) z mächtig wore. 26,17 Do zeht Isaak vu danne un schlat sini Zelt im Land vu Gerar uf un wohnt do 26,18 un hän de Wassabrunne wieda ufgrabe, de sie zue d Ziit Abrahams, sinem Vada (Babbe), grabe hän un de de Philister vuschtopft hän nohchem Dod Abrahams, un het sie mit dselbe Name bnennt, mit däm si Vada (Babbe) sie bnennt het. 26,19 Au hän Isaaks Knecht im Grund grabe un finde dert ä Quelle mit lebändigem Wassa. 26,20 Aba de Schäfa (Hirte) vu Gerar schtritte mit d Schäfa (Hirte) Isaaks un sage: Des Wassa isch unsa. Do het da d Brunne «Schtritt» gnennt, wel sie mit nem do gschtritte hän. 26,21 Do grabe sie ä andere Brunne. Dodribar kämpfe sie au, drum het da nen «Kampf» gnennt. 26,22 Do zeht da witer un grabt nooch ä andere Brunne. Dodribar schtritte sie sich nit, drum het da nen «Wiete Platz» gnennt un sait: Etze het uns(us) dr HERR Platz gmacht, un ma(mir) kenne wachse im Land.