Nume einisch wär bald es Unglück passiert. Ei Morge chunt Stini us em Stöckli u wott als erschts luege, wie-n-es  sine Margrite geit. U jetz, was passiert? Der Margritestock isch furt! Furt, gstohle! Ganz ufgregt u voller Angscht faht Stini a, sini Margrite sueche, cha se aber niene finde, wird zletscht ganz verzwiflet, hocket uf es Bänkli u faht a briegge. Erscht der Hanspeter het Rat gwüsst. «Aber Stini, hesch de Du nid gwüsst, dass hüt der 1. Mai isch? Dine Margrite isch gwüss nüt passiert, die hei sicher d'Stäcklibuebe uf e Dorfplatz bracht». U so isch es de o gsi. Stini holt ds Leiterwägeli us em Schopf und  marschiert em Dorf zue, so schnäll es uf sine alte Bei no ma. Wo-n-äs hei chunt, lachet äs über d's ganze Gsicht. Ja, uf em Leiterwägeli steit Stinis Margritestock und wartet druf, wider a si gwanet Platz z'cho. So isch das alte Froueli dagstande. I sine eifache Chleider, chrumm vom Alter und vom vile Wärche, aber voller Glück und mit hälle, lüchtende Ouge. A der Hand es Leiterwägeli mit sine Stärnli druff, wo-n-äs verlore gloubt u wider gfunde het.