D Strosse sinn menscheleer. S isch no z früeh fürs grosse Gläuf. D Stadt schlooft. Ihm gfallt d Illusion, als einzige wach z syy, vorwärts z koo, während dr Räscht rueht. Wie frühener, won-er znacht dur dr Gasse zooge isch - dr Gleis entlang, won er bald druff fahrt. Langsam bevölkered sich s Trottoir.