12,29 Wenn dr HERR, di Gott, vor dir her de Velka ausrottet, zue däne dü kummsch, ihr Land izneh, un dü s ignumme hesch un drin wohnsch, 12,30 so heetet di, daß dü di nit vufihre losst, s nene nachzutun, nohchdem sie vutilgt sin vor dir, un daß dü nit frogsch noh ihrem Götta un saisch: We hän de Velka ihrem Götta dene? (a) (b) Ebeso will au i(ich) s doe! 12,31 So sollsch dü däm HERRN, dinem Gott, nit diene; denn sie hän ihrem Götta ällei doe, was däm HERRN ä Greuel isch un was sa(er) haßt; denn sie hän ihrem Götta sogar ihri Buebä un Techta mit Fiir vubrennt.