7,23 Au sin s vieli, de Prieschter wäre, wel dr Dod kei bliebe glo hän; 7,24 der aba het, wel la(er) ewig bliebe, ä unvergängliches Priestertum. 7,25 Drum ka er au fir imma selig mache, de durch nen zue Gott kumme; denn na(er) läbt fir imma un (a) (b) bittet fir sie. 7,26 Denn ä däne Hohenpriester mußten ma(mir) au hän, dr heilig, unschuldig, unbfleckt, vu d Sinda geschieden un hecha isch als dr Himmel. 7,27 Er het s nit nedig, we säli Hohenpriester, jede Dag (a) (b) zerscht fir de eigene Sinde Opfa darzbringe un dann(dnoh) fir de vum Volk; denn des het da(er) ä fir allimol doe, als sa(er) sich selbscht opferte. 7,28 Denn des Gsetz macht Mensch zue Hohenpriester, de Schwachheit a sich hän; des Wort vum Eides aba, des erscht noh rem Gsetz gsait worde isch, hockt d Bue ä, dr ewig un ganz guet isch.