30,14 Ruben goht üs zue d Ziit dr Weizeernte un findet Liebesepfel uf fem Feld un bringt sie heim zue sinere Muetter Lea. Do sait Rahel zue Lea: Gib ma(mir) vu däm Liebesepfele vu dinem Bue. 30,15 Sie git zantwort: Hesch dü nit gnoe, daß dü ma(mir) mi Ma gnumme hesch, un willsch au den Liebesepfel vu minem Bue nähmä? Rahel sait: loos (här mol), loß nen de Nacht bi dir schlofe fir den Liebesepfel vu dinem Bue. 30,16 Als etze Jakob am Obend vum Feld kummt, goht Lea üsä nem entgegä un sait: Zue ma(mir) sollsch dü kumme, denn i(ich) ha di kauft mit d Liebesepfele vu minem Bue. Un na schloft de Nacht bi ihrä. 30,17 Un Gott erhörte Lea, un sie ward schwanga un gebar Jakob ihrem fünften Bue 30,18 un sait: Gott het ma(mir) glohnt, daß i(ich) mi Magd minem Mann ge ha. Un het nen Issachar gheiße. 30,19 Abamols ward Lea schwanga un gebar Jakob ihren sechste Bue 30,20 un sait: Gott het mi rich bschenkt; etze wird mi Ma doch bi ma(mir) bliebe; denn i(ich) ha nem sechs Buebä uf d Welt brocht. Un het nen Sebulon gheiße. 30,21 Dnohch gebar sie ä Dochta, de het sie Dina gheiße.