36,22 Drum sollsch dü zum Hus Israel sag: So sait Gott dr HERR: I(Ich) doets s nit um äich, ihr vum Hus Israel, sundern (a) (b) um vu minem heilige Namens wille, d ihr entheiligt hän unda d Heide, wohi ihr au kumme sin. 36,23 Denn (a) i(ich) will minem große Name, dr vor d Heide entheiligt isch, d ihr unda nene entheiligt hän, wieda heilig mache. (b) Un de Heide soll härä, daß i(ich) dr HERR bi, sait Gott dr HERR, wenn i(ich) vor ihrem Aug a äich zeig, daß i(ich) heilig bi. 36,24 Denn i(ich) will äich üs d Heide herausholen un äich üs ällei Ländern sammle un wieda in äich Land bringe, 36,25 un i(ich) will (a) (b) sufares Wassa iba äich sprengen, daß ihr sufa d; vu all &aumlira Dreck un vu ällei äire Götze will i(ich) äich sufa mache. 36,26 (a) (b) Un i(ich) will äich ä näjes(naies) Herz un ä näji(naii) Geischt in äich ge un will des steinerne Herz üs äirem Fleisch wägnähme un äich ä fleischernes Herz ge. 36,27 I(Ich) will (a) (b) minem Geischt in äich ge un will solchi Lit üs äich mache, de (c) in minem Gebote wandle un mi Rechte hebed un dnohch doe. 36,28 Un ihr sollt huse im Land, des i(ich) äire Vädere ge ha, un (a) sollt mi Volk si, un i(ich) will äich Gott si. 36,29 I(Ich) will äich vu all &aumlira Dreck erlese un will des Korn ruefä un will s mehren un will keini Hungasnot iba äich kumme losse. 36,30 I(Ich) will de Fricht uf d Baim un d Ertrag uf däm Feld mehren, daß äich de Heide nimi vuschpotte, wel ihr hunga ha mehn. (a) (b) 36,31 Dann(Dnoh) d ihr a äire bese Wandel denken un a äich Den, des nit guet war, un d äich selbscht zwida si um &aumlira Sinde un &aumlires Götzendienstes wille. (a) 36,32 Nit um äich doets i(ich) des, sait Gott dr HERR, des sollt ihr wisse, sundern ihr d äich schäm meße un schamrot wäre, ihr vum Hus Israel, iba äire Wandel.