S mittelungarisch Zitalter hät mit de Schlacht bi Mohács (1526) agfange und bis zu de Uffchlärig z Ungarn (1772) durt. 1533 isch z Krakau s erscht ungarischsprochig Büech veröffentligt worre, wo de Titel Az zenth Paal leueley magyar nyeluen (hüttigs Ungarisch: A Szent Pál levelei magyar nyelven, Übersetzig: Di ungarischsprochige Brief vom heilige Pál) drage hät. S Ungarisch vom 17. Johrhundert isch im hüttige scho zimli ähnlig gßi, es hät aber no kei Literatursproch gee und jede Büechautor hät in sinem eigene Dialäkt gschrybe. De Underschyd zwüsche de beide Vergangeheitsforme, de egyszerű múlt idő (eifachi Vergangeheit) und de elbeszélő múlt idő, wo bi Verzällige brucht worre isch, hät sich immer meh abgschwächt und ab em 19. Johrhundert isch numme no di eifachi Vergangeheit brucht worre. D'Csángó-Dialäkt z Rumänie, wo Entwicklige vom Ungarische ab em 19. Johrhundert nümmi mitgmacht hän, känne aber bis hütt no verschydeni Vergangeheitsforme.