43,18 Sie firchte sich aba, wel sie in Josefs Hus gfihrt wäre, un sage: Mir sin hergfihrt wore wägen dem Geld, des (a) ma(mir) in unsari Säck des vorige Mol wiedagfunde hän; ma will uf uns(us) indringe un iba uns(us) herfalle un uns(us) zue Sklave mache un uns(us) de Esel nähmä. 43,19 Drum gehn sie zue Josefs Hushalta un schwätze mit nem vor dr Husdire 43,20 un sage: Mi Herr, ma(mir) sin des vorige Mol rabzoge, Korn (Getreide) z kaufe, 43,21 un als ma(mir) in de Herberge kumme un unseri Säck ufmache, lueg, do war vu jedem s Geld obe in sinem Sack mit vollem Gwicht. Drum hän ma(mir)'s wieda mit uns(us) brocht, 43,22 hän au anderes Geld mit uns(us) herbrocht, um Korn (Getreide) z kaufe. Mir wisse aba nit, wer uns(us) unsa Geld in unseri Säck gschteckt het. 43,23 Er aba sait: Wohl uf, firchtet äich nit! Aira Gott un &aumlires Vada (Babbe) Gott het äich ä Schatz ge in äiri Säck. Aira Geld ha i(ich) gregt. Un na(er) fihrt (a) Simeon zue nene üsä 43,24 un bringt sie in Josefs Hus, git ne Wassa, daß sie ihri Feß wäsche, un git ihre Esel Fuetta. 43,25 Sie aba richte des Gschenk zue, bis Josef mittags käm; denn sie ghärt hän , daß sie dert ässä solle.