12,18 Denn ihr sin nit kumme zum Berg, d ma arihre ka un dr mit Fiir het brennt, un nit in Dunkelheit un Dunkle un Ungewittera 12,19 un nit zum Schall dr Päpere un zum Ertönen dr Wort, bi däne (a) de Höra bitt, daß nene keini Wort me gsait däte; 12,20 denn sie kenne's nit vutrage, was do gsait wird (2. Moses 19,13): «Und au wenn ä Tier d Berg arührt, soll s gschteinigt wäre." 12,21 Un so schrecklich war de Erschinig, daß Moses sait (5. Moses 9,19): «Ich bi erschrocken un zittere." 12,22 Sundern ihr sin kumme zum Berg Zion un zue dr Schtadt vum lebändige Gottes, däm (a) (b) (c) (d) himmlische Jerusalem, un zue d (e) vieli dusig Engel, un zue dr Vusammlig (Bagasch) 12,23 un Gmeinde dr Erschtgeborene, de (a) im Himmel ufgschriebe sin, un zue Gott, däm Richta iba alli, un zue d Geischta dr vollendeten Grechte 12,24 un zum (a) Mittler vum näji(naii) Packt(Abkumme), Jesus, un zum Bloet dr a Gschpritzt si, des bessa (b) schwätzt als Abels Bloet.