Als nöchschts händ mer nach Barreal welle. Das isch es chleises Dörfli am Fuess vo de Ande. Me het uns gseit, dass es dört sehr schön sig. Es isch aber nid ganz eifach gsi, dörthie z'cho. Wo mer in dr nöchschtgrössere Stadt San Juan acho sind, hän mer erfahre, dass es grad keini Büs nach Barreal git. Aber dr Jorge fahri immer mol wider mit sim Kombi dört ufe... Und do han i doch däm Jorge mol aglüte, und tatsächlich händ mer denn am nöchschte Tag die wyti Fahrt durch d'Wüeschti ufe in'd Bärge chönne mache. Nach knapp 8 Schtund sind mer denn in Barreal acho. Es ligt halt scho nid grad am Wäg.  Es isch en Oase im ene Hochtal zwüsche de höchschte Gipfel vo de Ande (Aconcagua, 6962m) und dr vorglagerete Präkordillere. Rundume isch e  Wüeschti mit kuriose Felsformatione in allne Farbe. Aber s'Dorf isch sehr grüen, und jedi Schtrooss isch e'n Allee mit Pappele, Wyde oder Oepfelbäum. Trotz dr Höhelaag und obwohl's Herbscht isch und d'Pappele ihri gälbe Blätter langsam verliere, isch es no immer heiss gsi dört im argentinische Norde. Am Tag gege 30º, in dr Nacht chüehli 12º.  Mir händ dört e sehr ruhigi Zyt verbrocht. Mir sind in de Hügel vo dr Präkordillere go wandere oder sind go rytte. Leider het's nid klappt, zum s'grosse  Observatorium go bsueche, wo's dört in dr Nöchi het. Die händ grad wichtigi Forschigs-Delegatione z'Bsuech gha. Aber au ohni Teleskop isch dr Stärnehimmel dört obe in dr trochene Luft klarer als irgendwo sunscht.  Es sind sehr schöni 3 Täg gsi in Barreal, wyt wäg vom Räscht vo dr Wält und ohni anderi Tourischte.    Wyter isch es de Ande entlang nordwärts gange, durch e Hufe vo chleine Dörfli und schöne Landschafte. Via Tucumán sind mer nach Tafí del Valle. Au das isch es chleises Dörfli in de Hügel. Das Mol aber umgeh vo grüene Hügel. Und das Mol e sehr populäri Wuchenänd-Destination für vieli Argentinier us dr Region.  Dört sind mer chürzeri Wanderige go mache in de grüene Hügel, wo's Dorf umgäbe.    Und denn sind nach Quilmes, d'Ruine vo de gliichnamige Indios go aluege. Dä Stamm het dr Invasion vo de Inkas chönne trotze, isch aber denn churz schpöter vo de Spanier usgrottet worde. Tja, immer die gliiche Gschichte mit de Spanier... Und hützutags isch drfür s'argentinische Nationalbier nach däm Stamm benannt. Cerveza Quilmes, "¡Salud!"  D'Ruine beschtönd nume us rekonstruierte Steimuure in ere Wüeschti am Fuess vo de Ande. Näbscht Sand und Stei het's ganz viel Riesekakteeä und zwei Lamas für d'Tourischte.  Mir sind per Bus und Pickup bis zu de Ruine gfahre, händ eusi Rucksäck hinter es paar grosse Kakteeä versteckt und sind in dr Mittagshitz d'Ruine go erkunde. Nachdäm sich das erschöpft het, sind mir uf e nöchscht Bärg kraxlet, und ich bi  fascht uf e Schlange trampt. Die isch aber genauso verschrocke wie ich und het sich zischend zwüsche de Schtei verchroche.  Dr wyteri Wäg bis zur nöchschgrössere Ortschaft händ mer per Auto zruggglegt. Es fründlichs dütsches Pärli het uns bis Cafayate mitgnoh.    Cafayate isch es schmucks, chleises Städtli, zwar au ziemlich touristisch, aber d'Lag bi de Bärge, umgeh vo Räbe und Kakteeä isch sehr schön. Eigentlich händ mer vo dört eifach mit em Bus abe uf Salta welle. Aber wo uns dr Pedro sini Tagestour für weniger als e halbe Priis abote het, händ mer zuegschlage und sind per Touri-Büsli durch all die winzige, härzige Dörfli und durch atemberaubendi Wüeschte-Landschafte mit kuriose Felsformatione gfahre. Mir sind e'n alti Bodega go bsueche, s'malerische Dörfli Cachi und denn schliesslich durch e Rägewald und d'Wüeschti abe nach Salta.    In Salta bin i jo scho mol gsi. Und zwar Mitti Dezämber, nachdäm i Bolivie hinter mir gloh ha. Es isch schön gsi, wider zrugg z'sy. Ich lieb die Stadt!  Es isch aber rächt schräg gsi, dass mini Ydrück, wo'n i im Dezämber becho ha, jetzt absolut anders gsi sind. Nach Bolivie isch mir damals dä Ort so extrem europäisch und wältlich vorcho. Jetzt aber, nachdäm i im würkli mitteleuropäische Patagonie gsi bi, isch mer Salta sehr andin oder bolivianisch vorcho. Es het sehr viel dunkelhütigi indigena-stämmigi Lüt und au vermehrt Armuet und Bättler. Und im Dezämber sind mer d'Priise do in Salta jo so extrem tüür vorcho, aber eigentlich isch es eine vo de billigschte Ort, wo'n i in Argentinie gsi bi.  Und fascht hätt i die köschtliche "salteñas" vergässe! So bezeichnet me nid nume d'Ywohnerinne vo dere Stadt, sondern au die feine Empanadas (gfüllti Teigtäsche). Und die trage au in Bolivie die Bezeichnig wo uf ihri Härkunft hiwiest. Ich bi würkli gärn in Salta, es isch so'n e lebändigi Stadt mit tuusige vo Lüt in de Schtroosse, mit Fuessgängerzone und emene Usgangs-Quartier, wo me jede'n Obe gueti Live-Musig findet und au s'feine Bier namens "Salta".    Ich ha mi ändlich vo mim unnütze Balascht trennt. Patagonie ligt hinter mir, und mini Chnüü flehe mi a, vo wytere Trekkingtoure abzgseh. Drum verzicht i vo jetzt a druf, mini Camping- und Trekking-Usrüschtig mit mir umezschleppe. Das het es ziemlich grosses Päckli geh, und mi Rucksack isch jetzt so chlei und liecht wie no nie. Fascht 10 Kilo han i hei gschickt! Allerdings isch dört au es ganzes Kilo "Dulce de Leche" drby. Das isch die  caramelisierti Kondänsmilch, wo in Chile und Argentinie dr Status vom National-Brotufschtrich het. Aber au in jedere Torte, in Bisquits, im Schoggigipfeli und uf em Bananesplit findet me das chläbrige süesse Züüg. Ich ha nach zögerlichem Yschtieg mit dr Zyt e Sucht entwicklet, wo'n i meischtens numeno mit emne 250g-Dösli und emne Löffel cha befriedige. Es Läbe ohni "Dulce de Leche" - unvorstellbar!    Und denn het's wider emol gheisse: Abschied neh. D'Maria isch wyter nordwärts nach Bolivie, und ich bi  Richtig Südoschte nach Buenos Aires. Sit em Trek uf dr Nahuel Huapi Traverse sind mer z'zweite unterwägs gsi. Villicht schaffe mer's jo, uns irgendwo in Bolivie oder Peru wider z'träffe.