Zabig dänn lauft dänn immer e zeremonie. Da tauched en huufe gäscht uuf und sitzed im vorzimmer (wo aber all inegsehnd, well  es isch ja alles offe). Und drinne sitzt d'familie und 4 mönche. Dänn würed zerscht cherze und räucherstäbli aazündet. Und dänn fanged die 4 mönch im chor z'bätte (to chant, ich weiss es nöd uf CH-tütsch). Die sind so perfekt timet, dass wänn eine gschnäll luft holt dänn merkt me das fascht nöd. Das heisst es isch eifach 10min lang immer es gebät am laufe. Es isch irgendöppis uf Sanskrit, das heisst ich verstahne grad absolut nüüüüüüüüüt. Aber es hät glaubs en huufe widerholige dinne. Währenddem sitzed mir  ufem bode und tönd en wai (es thai-mässige händ-anenand-hebe-bätte) mache. Das isch dänn im fall na aasträngend, eso lang. Nämli.