Un wil des ä Hundli verschreckt het, isch sell unter me andere Tisch vorgschose un het nimmi uffhöre kläffe, bis sich der uliidige Kellner mit sim Lappe uf em schnellschte Weg in d Kuchi verzoge het. Schad, dass I nit selber belle kann, hab I bi mr selber denkt, un bin zum nächschtbeschte Italiener, wo mir s läbensfrohschte buon giorno, Signore gwunsche het, un ich mir kuum fünf Minute denooch ä Riese-Portion Spaghetti aglio e olio Gabel für Gabel z recht drillt hab un zwei Schoppe Chianti dezue trunke. I hätt au noch ä dritts Gläsli packt, aber de Doktor het s letschtemol so nebebei gmeint, drei wäre z viel, un wil i mi schnell uf de letschte Bus hab tummle mien, het de Dokter halt in Gott s Namme ämol usnahmswiis rächt kriegt.