Es het  Stedt ge, in dr Schwiiz zum Bispil Basel, Züri und Schaffhuuse, wo d Zümft groosse Iifluss uf d Herrschaft gha hai. Z Basel isch das eso cho wil d Zümft im 14. Johrhundert immer meh Kompetänze vom Bischof übercho hai. 1382, wo s Zumftmeisterkollegium Deil vom Basler Root worden isch, isch dr Oberzumftmeister zum zweite Stadtoberhaupt näbem Bürgermeister worde. Denn het dr Bischof 1386 siini Hoheitsrächt über d Stadt em Root verpfändet, und dä het vo denn aa de facto wenn au nit de jure d Macht in dr Stadt gha. Dr Grooss Root isch 1373 zum erste Mol erwähnt worde, und denn si d Vorständ vo alle Zümft (d Sächser), d Verdrätter vo de Kleibasler Ehregsellschafte, d Schultheiss und d Richter vo de Stadtgrichte im Groosse Root gsässe. Noch em Biidritt vo dr Stadt zur Eidgenosseschaft isch 1516 zum erste Mol nit e Ritter sondern e Bürger, wo zur Zunft zu Hausgenosse ghört het, zum Bürgermeister gwehlt worde. 1585 het sich Basel vo dr bischöflige Herrschaft looskauft. Im 17. Johrhundert hai d Familie vom Daig ihre Iifluss uf d Rööt chönne vergrössere, was de Zümft nit Rächt gsi isch, und die hai 1688 ohni Erfolg brobiert mit ere neue Ballotierornig d Vetterliwirtschaft uszrotte. 1691 hai d Zümft d Herrschaft über d Stadt übernoh und Aaghörige vom Daig dr Prozäss gmacht. Dr Grooss Root het aber d Macht zruggeroberet und d Zümft hai sich wiiter in dr Macht müesse deile. Dr erst Schlag gege d Zümft isch mit dr Helvetik cho, wo dr Zumftzwang abgschafft het, aber mit dr Restauration hai sich d Zümft wider erholt. Mit dr Kantonsverfassig vo 1875 hai si aber alli ihri Verwaltigsufgobe verlore, nit so wie z Bärn, wo si au hüt no wie politischi Gmeinde agiere.[1]