D' Schtadt und s'Kloascht´r  Scho lang hoat´s d´Schtadt reacht arg scheniert,  daß ´s Kloschter daß gar so schtreng regiert,  daß si des gar it zeigt bereit  dia Schteure z´mindre füar dia  Leit,  und mit dßr Zeit noa sind´s zwoi Städt  ma hoat a Reichs- undSchtiftsstadt g´hätt,  und jede luagt auf´s oige Sach:  ma hoat statt Friede meischtens Krach.    Wo d'Reichsschtadt g´wea isch, du weisch's g´wiß!  Grad doa, wo heit no d' Altschtadt isch.  S' earscht Kloascht'r, Schtift hoat ma´s au g´nennt,  isch it bloß oimal ganz ra'b'rennt.  So ebbas isch halt oft passiert,  ma hoat's au it lang repariert.  "A nuis weard baut! " dös war d´r  Roat  a´n Platz, wo d' Residenz heit schtoaht.  Det isch es bliebe no bis heit,  doch g'wiß wisset's it alle Leit,  wia oft ma d' Kirch und s' Kloascht'r hoat  umbaut, und g'macht wia's heit daoschtoaht.    Regieret hand im Kloascht'r d'Äbt,  dia hand ihr Sach scho zemetg'hebt.  Bald hoat ne au an Haufe g'heart  und dös hand's au no g´schickt vermehrt.  Bis Grönebach, bis Legau nun,  vo Wiggeschbach auf Günzach num,  Tinge und Aitrang it  v'rgeasse,  viel Leit und Derfer hand se b'seasse.  D'rneabe hand in früahrer Zeit  viel Fürste si ins Allgäu teilt.  Ob Röthe'bach, ob Pappe'heim  ob Königsegg, ob Werde'stein,  ob d' Herrn vo Montfort oder Teck,  ob Langen- oder Hohenegg,  ob Klöascht'r, Groafe, Reichsvogtei,  nigs wia a groaße Rangelei,  um dean Hof doa, um sellen det,  host's it bloß oimoal Ärger g'hett.  Es sind ja au in eiser'm Land  grad gnua g´west, dia an B'sitz g´hätt hand.  Sechshundert Burge - ka´sch ja denke  doa will koi oi'zger ebb's v'rschenke.    Au d'Äbt vom Kloascht'r hoißt ma Groafe,  doch wear viel hoat, dear ka schleacht schloafe,  denn d'Leit im Land duß hand füar's Leabe  de hohe Herre d'Schteire geabe,  und s´Volk hoat au it allat welle  des oige Sach ganz hint' na schtelle.  Wia oft sind's in de Häusle g´hocket  hand's Brot in d' dinne Suppe brocket,  au d' Ernte - meischtens schleacht und kloi  hoat au it ausg´reicht satt zum sei.    Noa sind d'r zua noa d' Seiche komme  und deane isch ma it v' rtronne,  denn mit a fürchterliche Kraft  hoat d' Pescht viel Leit und Vieh wegg'rafft.  Bloß Joam'r hearsch, grausam hast g'herrs du sigsch viel Not  Grausam hoat g´herrscht d'r Schwarze Tod!    Krankheit und Hung´r, s' Volk hoat g'schtöhnet  koi Wohlschtand hoat dia Leit v'rwehnet,  und isch's meh gange a baar Woche,  isch doa und det d´r Kriag  aus´broche.