Esperanto es de am wiggesten verbrejt intonationaal Plansprooch. Ihr Noom lejt sisch vum Pseudonym af, unger dämmm Ludwik Lejzer Zamenhof (im Düggschen manschmool: Ludwig Lazarus Samenhof) 1887 de Jrondlaache vun d'r Sprooch veröffentlischte. Sing Absesch wor et, ene lejsch erlierbaare, nüütraale Sprooch för de ingernationaale Kommunikation ze entwickole, die äwwo anndere Sprooche nit äsätze sulld. Zamehoff hätt ene ingonationaal Sproochjemejnschaff jemaat, die dat Esperanto sigghär för ville Zwäcke anwändt: Vür allem för Rejse, Breefrüngkschaffto, ingonationaale Träffo on kulterällen Usdousch (Literatuur, Mussik u.a.). Bald fand diss Sprooch uch Verwänndong in Radiosendongen un spätter im Ingonet.