Nach de Römer isch s Wettigerfeld vomene alemannische Siedler, vermuetlich mit em Name Wetti oder Watto, wo sich do  met sine Lüüt im 6. Jahrhundert nidergloh hed, besidlet worde. Uf ihn goht wahrschinli au de Name Wettige zrugg. S erschti mol isch de Name in de Form Wettingun im Johr 1045 in ere Urkund uftaucht. De Ort hät langi Ziit zum Thurgau ghört und isch - wo de Thurgau isch teilt worde - zum Zürigau cho. Bis ins Johr 1173i sind d Grafe vo Länzbrg d Landesherre gsi. Wo des Gschlecht im Mannesschtamm usgschtorbe-n-isch, hei d Kyburger d Ortsherrschaft übernoh.  Für di witeri Gschicht vo Wettige isch es bedütende gsi, dass de Heinrich II. vo Rapperswil Land z Wettige kauft hät und au d Patronatsrächt vo de Dorfchile übercho het. Er het nämlich s Chloschter gschtiftet. Des Chloschter, wo vo Mönch us em Chloschter Salem öppe im 1227i gründt worde-n-isch, isch in und um Wettige zu eme wichtige Grundherr ufgschtige, wo d Entwicklig vo de ganze Rgeion schtark beiifkusst het. Näbe de Grundherrrschaft het s Chloschter ab em 14. Johrhundert au di nidrig Grichtsbarkeit z Wettige usgüebt.  D Landesherrschaft isch im 1264i vo de Kyburger an d Habsburger cho und dann im 1415i an di alti Eidgnosseschaft. Wettige het in dere Zit zu de Grafschaft Bade ghört, ere gmeine Herrschaft.