23,12 Do vuneigt sich Abraham vor rem Volk vum Land 23,13 un schwätzt mit Efron, so daß des Volk vum Land s ghärt het, un sait: Willsch dü nen ma(mir) ibalosse, so bitt i(ich), nimm vu ma(mir) des Geld fir d Acka, des i(ich) dir gib, so will i(ich) mi Doti dert beerdige. 23,14 Efron git zantwort Abraham un sait zue nem: 23,15 Mi Herr, her mi doch! Des Feld isch vierhundat Lot Silba wert; was isch des aba zwische ma(mir) un dir? Begrab nur di Doti! 23,16 Abraham ghorcht Efron un wiegt nem des geld ab, des sa gnennt het vor d Ohre vu d Hetiter, vierhundat Lot Silba nohch rem Gwicht, des im Kauf gang a gäbe war.