Und jetzt chunt de Kluu vom Kluu. Woni heicho bin vo Montanita hani mis Handy igschaltet und es chömed SMS inegfloge vo mim Unihockeytrainer. "Tschümp, mir hend en Flug für dich, lüt mer a. Mir sind im Playoff Final. Du muesch mit debi sii"! Bi ganz überrumplet gsi, aber min erscht Gedanke isch gsi, "Aso ich chume". De zweit Gedanke isch denn aber gsi, dass das alles viel z'kurzfrischtig isch mit Abklärige mit de Schuel, de  Familie und em Visum. Am nächschte Morge hani aber Vollgas gäh mit Organisiere und ha mitem Direktor vo de Schuel gret. Es isch keis Problem mitem Visum und vo de Schuel heds denn gheisse. Au d'Familie hed kei Iwändige gha. D'Bahn isch aso frei gsi und ich ha de Flug Cuenca-Quito chönne bueche. Alles isch innerhalb vomene Morge id Wäg gleitet worde. Ha es Monsterflugprogramm gha mit 17h Wartezit bi Quito und Atlanta. Aber alles das hed mir nüt usgmacht, wenni dänke, dassi gli im Playoff Final stahne und mir  de Flug übernoh wird und ich alli mini Fründe und mini Familie wieder gsehne. Ich ha mi zwar mittlerwiile guet igläbt in Cuenca, drum isch es mir au echli schwär gfalle zha, aber ich ha mi au unglaublich gfreut, heizcho. Jetzt bini da bis am 22.4. und ich tscheggs sälber ned. Mini Eltere hend nüt gwüsst und bi eifach so vor de Türe gstande. Sie hend gmeint, sie gsehnd en Geischt. Die Ueberraschig isch voll glunge.