37,18 Als sie nen etze sähn vu wietem, bvor ra(er) nooch zue nene kummt, mache sie ä Plan, daß sie nen umbring däte, 37,19 un sage undaänanda: Lueg, dr Träuma kummt doher! 37,20 So kummt etze un len uns(us) nen umbringe un in ä Gruebe werfe un sage, ä beses Tier het nen gfrässä; so wird ma scho säh, was sini Träum sin. 37,21 Als des d Ruben ghärt het, wot da(er) nen üs ihre Händ(Pfode) rette un sait: Len uns(us) nen nit umbringe! 37,22 Un witer sait Ruben zue nene: Vugießte nit Bloet, sundern werfe nen in de Gruebe do in dr Wüschte un lege d Hand nit a nen! Er wot nen aba üs ihra Hand rette un nen sinem Vada (Babbe) wiedabringe.