Am morge früe säg der voor: hüt triffsch en uuftringliche, unaaggnèème, uverschante, hinderlischtige, niidige, asoziaale mäntsch. All daas chunt devoo, das dèè nöd wäiss, was guet und was schlächt isch. Was isch s guet? S guet isch s suuber - s schlächt isch s dräckig - und dèè, wo mer s dräckig wott mache, isch en mitmäntsch vo mer. Nöd wil er us fläisch und bluet isch, näi  wil er en verschtand hät und e seel wien ììch. Drum cha mer äigetli amen andere mäntsch nüüt zläidwèrche, und ììch chan äigetli käim böös sii oder schtriit aafange mit em. Schliessli simer geboore zum mitenand läbe, zum zämeschaffe, wie d füess, d händ, d augelider, di underen und di obere zää. Enand zläidläbe isch gäge d natuur; und zum zläidläbe ghöört, das mer äim höö isch oder äim de rugge cheert.