22,3 Do schtoht Abraham freh am Morge uf un gürtet si Esel un nimmt mit sich zwei Knecht un si Bue Isaak un schpaltet Holz zum Brandopfa, macht sich uf un goht hi a d Platz, vu dem Gott gsait het. 22,4 Am dritte Dag hebt Abraham sini Auge uf un sieht d Platz vu wietem 22,5 un sait zue sinene Knecht: Bliebe ihr do mit däm Esel. Ich un`s Bebli wen derthi go, un wenn ma(mir) abätet hän, wen ma(mir) wieda zue äich kumme.