Fer dr Galilei isch's offesichtlich gsi, dass sini astronomische Beobachtige s'heliozentrisch Weltbild vum Nikolaus Kopernikus gstützt hän, aber kei zwingende Bewiis gliferet hän: sämtlichi Beobachtige (etwa d'Venus-Phase) sin au mit em Modell vum Tycho Brahe kompatibel gsi, wo sich Sunne un Mond um d'Erde, die übrige Planete aber um d'Sunne drille. (Datsächlich isch es erscht de James Bradley anno 1729 mit dr stellare Aberration glunge, d'Eigebewegig vu dr Erde gegenyber dr Fixsternsphäri noochzwiise.) Dr Galilei het sich bi dr Interpretation vu sinene astronomische Beobachtige zuenächst zruckghalde. Gege s'Kopernikanisch System hän immerhi Bibelstelle gsproche, us dene uf e Eigebewegig vu dr Sunne het gschlosse werre müesse (am wichtigste d'Stell, wo dr Josua dr Sunne befiihlt, stillz'sto [Jos. 10, 12]). Aber ihm isch - wohl scho in sinere Zitt in Pisa - dr Danke chu, d'"Umschwüng" (revolutiones) vu dr Erde um ihri Ax un um d'Sunne srie d'Ursach fer d' Gezitte: d'Gwässer däte debi beschlünigt un hi- un herbeweggt werre. Domit het er glaubt, r Bewiis fer s'kopernikanisch Weltbild in dr Händ z'ha (erst dr Newton het zeigt, dass nit d' Zentrifugalchraft, sundern d'Aziegigschräft vu dr Masse vum Mo un dr Sunne fer Ebbe un Flut ursächlich sin).