Gewidder, Dunnerkeitel noch e mol nä! Sin dann mer Kannler nit grad so  viel wert wie die Leit aus Germersche, aus Berchzawre odder aus Hachebach? Isch unser Derfel dann nit grad so schää wie dänne ehr Neschder? Richdich in Raasch geredd hot er sich, de Schmid-Michel. Un bei jedem Wort häät er mit seine schwere Pranke uf den große Disch, wu im Hof draus vor seinre Werkstatt steht. Es will em halt nit in sein Schäddel nei, dass de gude Keenich Rudolf so viel Ortschafte in de Umgechend zu Städt gemacht hot, sei Kannel awer e Dorf gebliewe isch. Die Nochberschaft vum Michel, wu  mit um de Disch gsässe sin, alles arme, klänne Bauersleit, hän sei Räsoniere schun nimmieh heere kinne. Ihne wars wurscht, ob Kannel Stadt isch odder nit. De greeschde Dääl vun dem, wu uf em Feld gewachse isch, hän se jo doch abliefre misse. Un ob de Vogt vum Leiniger Graf des holt odder de Bittel vum e Stadtburchemäschder, des war fer sie ghuppst wie gsprunge. Awer dass ausgerechent des klänne Hachebach sich hot Stadt nenne derfe, des hot se doch arich gfuchst.