2,26 Do (a) schickt i(ich) Laufbursch(Bote) üs dr Wüschte Kedemot a Sihon, d Kenig vu Heschbon, mit friedlicher Botschaft un glo hän nem sag: 2,27 I(Ich) will durch di Land ze. Nur wo de Schtroß goht, will i(ich) go; i(ich) will nit zue d Rechte noh zue d Linke vum Wäg abweichen. 2,28 Ässä sollsch dü ma(mir) fir Geld vukaufe, dmit i(ich) zue ässä ha, un Wassa sollsch dü ma(mir) fir Geld ge, dmit i(ich) zue trinke ha. I(Ich) will nur hindurchziehen- 2,29 we ma(mir) de Buebä Esau gschtattet hän, de uf däm Berg Seïr huse, un de Moabita, de zue Ar huse -, bis i(ich) iba d Jordan kummt in des Land, des uns(us) dr HERR, unsa Gott, ge wird. 2,30 Aba Sihon, dr Kenig vu Heschbon, wot uns(us) nit hindurchziehen losse; denn dr HERR, di Gott, vuhertet sinene Sinn (Gmeht) un (a) vuschtockt nem si Herz, um nen in di Händ(Pfode) z ge, so we s hiit isch. 2,31 Un dr HERR sait zue ma(mir): Lueg, i(ich) ha agfange, Sihon mit sinem Land vor di Aug (a) (b) (c) (d) (e) dahinzugeben; fangt ihr a, si Land in Hab un Guet z neh. 2,32 Un Sihon zeht üs uns(us) entgegä mit sinem ganze Kriegsvolk zum Kampf noh Jahaz. 2,33 Aba dr HERR, unsa Gott, git nen vor unsari Aug dohi, daß ma(mir) nen schlat mit sinene Sehn un sinem ganze Kriegsvolk. 2,34 Do nähmä ma(mir) zue dr Ziit alli sini Schtädt ä un vollstreckten d Bann a ällei Schtädt, a Männa, Wieba un Kinda, un len nemads ibrigbliebe. 2,35 Nur des Viecha raubten ma(mir) fir uns(us) un de Beute üs d Schtädt, de ma(mir) ignumme hän. 2,36 Vu aAroër a, des am Ufa vum Arnon liet, un vu dr Schtadt im Bachtal bis noh Gilead war keini Schtadt, de sich vor uns(us) schützen ka; dr HERR, unsa Gott, git ällei vor unsari Aug dohi. 2,37 Nur zum Land dr Ammoniter kumme bisch dü nit, nit zum Ufa vum Jabbok noh zue d Schtädt uf däm Berg, ganz we uns(us) dr HERR, unsa Gott, bpfohle het.