1,20 Do schtoht Hiob uf un vuriß si Häß(Kleid) un schor si Schädel un flegt uf d Bode un buckt sich def 1,21 un sait: I(Ich) bi (a) (b) nackt vu wägä ma(mir) Muetter Leib (Ranze) kumme, nackt wäre i(ich) wieda dohifahre. Der HERR het's ge, dr HERR het's gnumme; dr Name vum HERRN isch globt! (c) - 1,22 In däm ällei sündigte Hiob nit un doet nigs Törichtes gege Gott.