21,2 Häre doch wägä ma(mir) Gsaite zue un len ma(mir) des äiri Tröstung si! 21,3 Ertragt mi, daß i(ich) sait, un dnohch spottet iba mi! 21,4 Gehn denn gege ä Mensch mi Jammat, odr wurum soll i(ich) nit ungeduldig si? 21,5 Kehrt äich her zue ma(mir); ihr d erstarren un (a) de Hand uf d Mul (Gosch) lege meße. 21,6 Wenn i(ich) dra denke, so erschrecke i(ich), un Zittre kummt minem Leib (Ranze) a.