3,6 Un s Wib (a) sieht, daß vum Baum guet zässe wär un daß sa ä Luscht fir d Auge isch un vulockend, wel la schlau macht. Un sie (b) nimmt vu d Frucht un ißt un git ihrem Ma, der bi nere war, au dvu, un na ißt. 3,7 Do wird beidene d Auge ufgmacht, un sie wäre gwahr, daß sie (a) nackt ware, un flechte Figeblätter zsämme un mache sich Schirz. 3,8 Un sie härä d HERR GOTT, we na im Garde gange isch, als d Dag hell wore isch. Un Adam (a) (b) vuschteckt sich mit sinem Wib vor rem Agsicht Gottes vum HERRN unda d Baium im Garde. 3,9 Un d HERR GOTT reft Adam un sait zue nem: Wo bisch dü? 3,10 Un na(er) sait: Ich ha di ghärt im Garde un ha mi gfirchtet; denn i bi nackt, drum vusteck i mi au. 3,11 Un na het gsait: Wer het dir gsait, daß dü nackt bisch? Hesch dü nit etwa gässe vum Baum, vum däm i(ich) dir gsait ha, dü sollsch nit dvu ässä? 3,12 Do sait Adam: S Wib, de dü ma(mir) ge hesch, het ma(mir) ge vum Baum, un i(ich) ha gässe. 3,13 Do sait d HERR GOTT zuem Wib: Wurum hesch dü des gmacht? S Wib het gsait: (a) D Schlange het mi agloge, so daß i gässe ha.