S'het mi nüt eso aagheimelet wie woni emol e Schwitzer vo  Koblenz troffe ha, mit dem i derno ha chönne schwätze, ganz so wie mer de Schnabel gwachsen isch. Und uf aimol isch mers ufgange, daß es Alemannischi für mi öbbis isch, wo bi mir neume ganz tiëf dinne e Site aschloht, won i fascht vergesse ha. Und usserdem ischs Alemannischi e Stuck Heimet, wo mer zem Glück immer mit sich umetraage cha.