17,19 Drum sait Gott dr HERR: So wohr i(ich) läbt, will i(ich) minem Eid, d er vuachtet het, un minem Packt(Abkumme), d er broche het, uf sinene Schädel kumme losse. 17,20 I(Ich) will (a) mi Netz iba nen werfe, un na(er) soll in minem Garn gfange wäre, un i(ich) will nen noh Babel bringe un will dert mit nem ins Gricht go, wel la(er) ma(mir) de Treui broche het. 17,21 Un alli Auserlesenen vu vu sinere ganze Streitmacht soll durchs Schwert flege, un alli, de ibrigbliebe sin, soll in alli Winde vudeilt wäre, un ihr sollt härä, daß i(ich), dr HERR, s gsait ha. 17,22 So sait Gott dr HERR: Dann(Dnoh) will i(ich) selbscht vum Wipfel dr Zeder de Schpitze wägnähme un ihr ä Platz ge; i(ich) will obe vu ihrem Äscht (a) ä zartes Reis brechen un will's uf ä hohen un erhabenen Berg pflanzen. 17,23 aAuf d hohen Berg Israels will ich's pflanzen, daß s Zwiegli gwinnt un Fricht hole un ä herrlicher Zedernbaum wird, so daß (a) (b) Vegel alli Art in nem huse un ällei, was fliegt, im Schatte vu sinere Zwiegli bliebe ka. 17,24 Un alli Baim uf däm Feld soll la(er)kenne, daß i(ich) dr HERR bi: I(Ich) (a) (b) erniedrige d hohen Baum un hoch hebt d niedrigen; i(ich) lasse d grene Baum verdorren, un d dürrin Baum lasse i(ich) grene. I(Ich), dr HERR, sait s un doets s au.