43,8 Do sait Juda zue Israel, sinem Vada (Babbe): Loß des Bebli mit ma(mir) ze, daß ma(mir) uns(us) ufmache un reise un läbä un nit schterbe, ma(mir) un dü un unseri Kinda. 43,9 Ich will Bürge fir nen si; vu minere Händ(Pfode) sollsch dü nen fordare. Wenn i(ich) nen dir nit wiedabring un vor dini Auge schtell, so will i(ich) mi Läbä lang de Schuld trage(schleipfe). 43,10 Denn wenn ma(mir) nit zegeret hättä, wäre ma(mir) wohl scho zweimol wiedakumme. 43,11 Do sait Israel, ihr Vada (Babbe), zue nene: Wenn`s denn so isch, wohlan so den's un nähme vum Land di beschte Fricht in äiri Säck un bringe däm Ma (a) Gschenkli nab, ä weng Balsam un Honig, Harz un Myrrhe, Nüss un Mandle. 43,12 Nähme au anderes Geld mit äich, un (a) des Geld, des ihr obedruf in äire Säck wiedagregt hän, bringe na au wieda hi. Vielliecht isch ä Irrtum do gschähe. 43,13 Dozue goht aicha Brueda mit, mache äich uf un gehn wieda zum Ma. 43,14 Aba dr allmächtige Gott gib äich Barmherzigkeit vor rem Ma, daß sa(er) mit äich ze losst airen anderen Brueda un Benjamin. Ich aba mueß si we eina, der (a) um sini Kinda ganz un gar bschtohle isch.