...gahts vorwärts und ich chan vorwärts chrüüche. Ussert i de Stube, det isch mer de Bode nochli zrutschig. Au susch gahts mer guet und es chönti sii, dass bald emal de erschti Zaah  chunnt. Uf dä warti scho lang, dassi ändli mal chan richtig am Tisch vo dene feine Sache ässe, wo s'Mami und de Papi vor mine Auge uf so komische silbrige Sache is Muul schiebed. (Gaht doch vill besser mit de Händ!)