De stimmlosi dentali Frikativ isch en Konsonant vo dr mänschliche Sprooch wo relativ sälte isch. S Zeiche im IPA defür isch θ. Im Alemannische Sproochruum isch de Luut meischt als de "th-Luut" vo Änglisch thin bekannt. Unter de kontinentaleuropäische Sprooche isch er praktisch gar nüt verbreitet, als Phonem chunt er numme im Albanische, Griechische un Spanische vor. Im Alemannische sin di dentale Frikativ dur d hochdütschi Luutverschiebig scho im Altalemannische verschwunde. Vo de germanische Sprooche gits de Luut numme no im Änglische un Isländische.