21,18 Un dr Engel vum HERRN sait zue Gad, er soll David sag, daß David hinaufgehe un däm HERRN ä Altar aufrichte uf dr Tenne Araunas, vum Jebusiters. 21,19 Do goht David nuf noh rem Wort Gads, des der gsait het in vum HERRN Name. 21,20 Arauna aba drillt sich um un luegt d Engel un versteckte sich un sini vier Buebä mit nem. Arauna aba drosch Weize. 21,21 Als etze David zue Arauna kummt, luegt Arauna uf un ward David gewahr. Un er goht vu dr Tenne wäg un flegt vor David zue d Erde ane uf si Üsgsäh. 21,22 Un David sait zue Arauna: Gib ma(mir) d Platz dr Tenne, daß i(ich) däm HERRN ä Altar druf bäut; fir d vollen Pries sollsch dü nen ma(mir) ge, dmit de Plage unda däm Volk ufhert. 21,23 Arauna aba sait zue David: Nimm nen dir un mache, mi Herr un Kenig, we dir's gfallt. Lueg, i(ich) gib de Rinda zum Brandopfa un de Dreschschlitten als Brennholz un Weize zum Speisopfa; des ällei gib i(ich). 21,24 Aba dr Kenig David sait zue Arauna: Nit doch! Sundern fir d vollen Pries will ich's kaufe; denn i(ich) will nit, was di isch, fir d HERRN nähmä un will's nit umsunscht zum Brandopfa hän. 21,25 So git David däm Arauna fir d Platz Gold im Gwicht vu sechshundat Lot. 21,26 Un David bäut het däm HERRN dert ä Altar un opferte Brandopfa un Dankopfa. Un als sa(er) d HERRN anrief, (a) erhörte er nen durch des Fiir, des vum Himmel flegt uf d Altar mit däm Opfa. 21,27 Un dr HERR bfielt däm Engel, daß sa(er) si Schwert in sini Scheide schteck. 21,28 Domols, als David luegt, daß nen dr HERR ghärt worde het uf dr Tenne Araunas, vum Jebusiters, un na(er) dert Opfa darbrachte - 21,29 aba de Wohnig vum HERRN, de Moses in dr Wüschte gmacht het, un dr Brandopferaltar ware zue dr Ziit (a) (b) uf dr Hechi bi Gibeon; 21,30 David aba ka nit higo un vor nen träte, um Gott zue bfroge, so erschrocken war er vor rem Schwert vum Engels vum HERRN -,