Doch noch kää Vertelschtunn denooch  houl ich en widder ei.  Er schiebt. Ich ruf em Pech ghat? zu  un fahr voll Schwung vorbei.  Mit lautem Knall am Hinnerrad  isch all sein Stolz verpufft,  den trennt vum Fall jetzt, wie sou oft,  mol grad e bissel Luft.