«Ja, gad bloss!» futtered d Mueter, «es meint zwar alls, mir häged schu Lanzig, und mä chänn schu halb nachtig a d Sunne ligge. Derfür dernaa dä es Ghüescht und e Schnüderete, as all Lüüt undumme mit dene Chefer iiteggt werdet! Solangs nuch deneweeg viil Ghei ummehet, chunts dä nuchemal zünftig mitem Schnee, wirsch gsih! Und überhaupt,  me weiss ja sit langem, as sünnele i üserne Breitegraad nu gsund isch i dene Münet, wos käs 'r' im Name drii het!» - «Das wäred dä aber nüd gad viil!» meint ds Greetli derzue, und d Mueter bestätiget: «Ja ebä, nu gad vier, nämmli Maie, Juni, Juli und Augschte.»