S'antik Weltbild isch allgmain devu usgnge, dass d'Erde de Middelpunkt vum Universums bildet. Sunne, Mond un d'Planete hän sich uf exakte Kraisbahne um d'Erde bwegt. Sälli Vorstellig, zsämmegfasst vu Ptolemaios, het sich fast 2.000 Johre lang ghalde. Insbsundere d'Chilche het des Weltbild vertaidigt, zuemol au in de Bible darglegt wird, dass sich d'Sunne bewegt. Allerdings het des Modell Schwäche zaigt. So het d'Bewegig vu de Planete bloß dur komplizeerte Hilfskonstruktione (Epizykle) erklärt werre chänne. Beraits Aristarchos vu Samos het im 2. Johrhundert v. Chr. postleert, dass d'Sunne s'Zentrum vu de Welt darstelle dät. Die Glehrte Nikolaus von Kues un Regiomontanus hän der Gedanke meh wie 1.500 Johr später wiider ufgriffe. Nikolaus Kopernikus het in sinem Werch De Revolutionibus Orbium Coelestium versuecht, ä mathematischi Grundlag dodefir z'schaffe, was ihm letztendlich nit glunge isch. Si Werch het allerdings witteri Forschige agregt un het s'Fundament fer s'"Kopernikanisch Weltbild" gleggt. Im Kopernikus si Werch isch vu de Chilche zuenächst nit als Chetzerei betrachtet worre, wil es ä rain mathematischs Modell dargstellt het. In spotere Johre, als Glehrti dra gange sin, im Kopernikus sini Vorstellige in ä reals Weltbild umzsetze, het sich d'Chilche aber entschide gege sonigi "umstürzlerische" Gedanke gwendet. Gelehrti, wie Galileo Galilei, wo ebefalls zu de Erchenntnis vu ere zentrale Sunne glangt sin, sin vu de Inquisition verfolgt worre. Dur witteri Beobachtige, exakti Bestimmige vu de Planetebahne, d'Ifüehrig vum Teleskop un d'Entdeckig vu de Gsetz vu de Himmelsmechanik, het sich s'heliozentrisch Weltbild allmählich durchgesetzt.