Ab de 1970er sin deno wiider Stimme luut worde, wo ei Schriftsprooch für alli Romane für notwändig ghalte hen. Im Januar 1982 het de Sekretär vo d Lia Rumanschta deno e Projäkt zur Erarbeitig vunere Eiheitssprooch lanciert. Im April 1982 isch deno vum Zürcher  Romanistikprofessor Heinrich Schmid en Entwurf gmacht worde, wo Rumantsch Grischun ("Bündner Romanisch") gnännt worde isch[115]. De Aasatz vum Schmid isch gsi, e Sprooch z schaffe, wo für möglichst vili Romane möglichst wenig Abweichige vum eigne Dialäkt bedütet. Mer isch also nooch em Mehrheitsprinzip gange, mer het die Form gno, wo in de Mehrzaal vo de Schriftidiom vorcho isch[116].