In dr Von-Neumann-Architektur isch d Stüüreiheit drfür zueständig, zu wüsse, was sich an weler Stell im Spiicher befindet. Me cha sich das so vorstelle, ass d  Stüüreiheit e "Zeiger" uf e bestimmti Spiicherzälle het, wo dr neggst Befähl drin stoht, wo si muess usfüehre. Si liist dä us em Spiicher us, erkennt zum Bispil "65", interpretiert das as "Sprung". Denn goht si zur neggste Spiicherzälle, wil si muess wüsse, wo ane si sött gumpe. Si liist au dä Wärt us und interpretiert d Zahl as Nummere (so genannti Adrässe) von ere Spiicherzälle. Denn setzt si dr Zeiger uf ebe die Spiicherzälle, für zum dört wider ihre neggst Befähl uszläse; dr Sprung isch vollzoge. Wenn dr Befähl zum Bispil statt "Gump" wurd "Liis Wärt" heisse, denn wurd si nit dr Programmzeiger verändere, sondern us dr Adresse, wo in dr Folg agee isch, eifach dr Inhalt usläse, und en denn bispilswiis an d ALU wiiterleite.