Wiil linguisdisch gseh nit allewiil e Gränze zwüsche Sproch un Dialäkt cha zoge were, stützt sich d'Bezeichnig als Sproch meh uff soziolinguisdischi Froge. So isch s Luxeburgisch e wenig umstrittene Bstanddeil vu de Identitet vu de Iiwohner un hät au in de Eigeständigkeit vu Luxeburg als Staat e Rolle gspilt, im bolitische wie au im kulturälle Sinn. Dezüe chunnt, dass es e luxeburgischi Standardsproch gitt un  sälli au meh un meh verwändet wird, sodass e Entwicklig zur Usbousproch chönnt aagnuu were. Nit zletscht det für de Status als eigeni Sproch au d'Erhebig zur Nationalsproch un zur dritte Amtssproch (1984) spräche. Trotz dass es e Amtssprooch vo Luxeburg isch, wird Luxeburgisch all no meh gschwätzt wie gschribe, während Französisch un Dütsch in Zitige un als (schriftligi) Schüelsproche vorherrsche; Gsetz were sit 1944 numme uff Französisch verfasst.