Das Bärndütsch, wo-n-i hie versueche z schrybe, het me vor 50 Jahr uf dr Sunnsyte vom Wohlesee bi Bärn gredt. I schrybe also nid "Bärnglisch", chönnt ender säge wi dr Christian Schmid "Im Stübli" vom "Bund" (23.9.00): "I ha aus Raadiomacher ds Gfüeu, mi Dialäkt mües eso guet tööne wi nume müglech, guet, gmässen am aute Dialäkt. Aber i bin e Sourier, es Usloufmodäu us ere Wäut, wo zimmli schnäu verschwindet." - Bi üüs am Wohlesee hei mr "Aabe" u nid "Oobe", "schneije" u nid "schnije", "gärn" u nid "gäre", "trinkche" u nid "tryche" gseit. ( I sälber säge aber meistens "Fäister" u "däiche" u nid "Fänster" u "dänkche"). (Alli Forme sy bärndütsch.) Mir säge natürlech ging "Hung", "Miuch" u "Fäischter", o wen-i "Hund", "Milch" u "Fäister" schrybe. U wen-es albe het wölle cho rägne, so hei mr gjuflet oder Birlige gmacht...