Schach  i luege vo däm Turm obenabe uf die Stadt  wie früehner amel uf mini Isebahnalag  d'Lüt done uf dä Stross sind wie winzigi Schachfigure  dä Blick id Tüfi raubt mer dä Verstand  i fühl mi abezoge von're unsichtbare Hand  i ha fascht s'Gfühl i wör am liebschte springe