Doch do war er:  Hott misch agsprunge,  hott misch fescht kalle,  hott misch nimmie los losse wolle.  Ging mer dursch un dursch,  ging mer dursch Kopp un Bauch,  dursch Mark un Bä,  un doch, ´s Herz noch uberiehrt. Mol gugge, wie lang.  Do war er also: de Blues.  Un isch hab gedenkt, dess Johr net. Dess Johr kummt de Friehling un isch schalt vum Herbscht glei um uff Sunneschoi. Vum Drachesteische uff Erdbeerrobbe, vum neie Woi uff Rhawawerkuche.