20,5 Un de aAmtleute soll mit däm Volk schwätze un sag: Wer ä näjes(naies) Hus bäut het un het's noh nit eingeweiht, dr mache sich uf un kähre heim, uf daß sa(er) nit schtirb im Kreg un ä anderer s einweihe. 20,6 Wer ä Wiberg abäut het un het sini (a) (b) Fricht noh nit genossen, dr mache sich uf un kähre heim, daß sa(er) nit im Kriege schtirb un ä anderer sini Fricht genieße. 20,7 Wer mit nem Maidle vusproche(vulobt) isch un (a) het s noh nit heimgeholt, dr mache sich uf un kähre heim, daß sa(er) nit im Kreg schtirb un ä anderer hole s heim. 20,8 Un de Amtlit soll wida mit däm Volk schwätze un schwätze: (a) Wer sich firchtet un ä verzagtes Herz het, dr mache sich uf un kähre heim, uf daß sa(er) nit au des Herz vu sinere Breda feige mache, we si Herz isch. 20,9 Un wenn de Amtlit des ällei zum Volk gsait hän, so soll sie Heerführer a de Schpitze vum Volks schtelle.