1,14 Un Gott sait: S wird Lecht an d Feschte vum Himmel, de do schiedet Dag un Nacht un genn Zeiche, Ziit, Däg un Johr (a) (b) (c) 1,15 un sin Lichta an d Feschte vum Himmel, daß si schine uf d Erde. Un`s basiert so. 1,16 Un Gott macht zwei großi Lechta: ei großes Lecht, des am Dag bschtimmt, un ä klins Lecht, des d Nacht bschtimmt, dozue au d Schterne. (a) 1,17 Un Gott het si gsetzt an d Feschte vum Himmel, daß si schine uf d Erd 1,18 un d Dag un d Nacht bschtimme un schiede Lecht un Finschdanis. Un Gott sieht, das ses guet war. 1,19 Do wars Obend un Morge dr vierde Dag.