An Oschtere ware ma widder unte in Eberschopfe. Normalerwies sinn die Fierdig jo ä Zitt, wu viel 'gesse, drin g'hockt unn babbelt wird. Aber will "Oma unn Opa" jo eh jede Dag sechs Enkel um sich rum hänn, bruche sie unseri zwei Rabauke nit au noch de ganze Dag haa.  Also simmer am Oschtersamschdig nach Lohr g'fahre unn  hänn de Oma g'sait, dass sie uns nit zum Esse iiplane müäß. Do het sie nit so viel Ärbet mt'm Koche. Mir sinn dann in Lohr in de Rebstock esse, des isch ä alt's Wirtshüüs direkt am Storcheturm. 's war mittags g'stoße voll, viel Elsäßer drin, die hänn's uns au empfohle. Un 's war echt güät! Günschtig's, handg'macht's Esse uff de Tageskart, d'Bedienung het sich ä Bei üssg'risse, unn d'Kinder ware au willkomme. Also do werre ma zukünftig öter hii gehn!  Un am Oschtermäändig simmer mit minnene Schwestere  unn Kinder in de Wald wandere, hänn an'ere Hiddi a Fiir g'macht unn Würschtli grillt. Des het allene g'falle, d'Kinder hänn rumrenne kinne, unn mir sin ämol zum Schwätze kumme!  Unn hinterher noch ä Kaffee bii Oma unn Opa, des wär sunscht mit dere Bagasch au viel z'viel g'sii.    Also rundrum ä scheens Oschtere, freyt sich  De Bischemer