Hoscht jo ned viel ghatt als Kind, domols henn die Eldere schbare misse un denne Gruzze ned alles vorne un hinne noi schdegge kenne.  Die Märglineisebahn, des isch es Greschte iwwerhaubt gewest, die lliggt dort, foi un sauwer verpaggt, wie wann se bloß uff die Woinachde wade ded wie domols.  Jed Johr om Dreikeenischsdag is se weggerohmt worre un erscht widder am  Heilischeowend unnerm Chrischtboom uffgetaucht. Un dann wa garandiert widder was Neies debei, e Heisel in de Landschaft, en Eisebohnwagge un emol soga e zwäddi Log. Hoscht se bloß nie zamme fahre losse kenne die zwä Logs, weil de Drafo zu schwach wa.