Mit grosser Spannig und Hoffnig uf nöiie Patiänte si mir am Mäntig am Achti bi de Physios atrabet. Am Mäntig isch nämli jewils d Rundi mit de Dökter, wo me vo Bett zu Bett louft und wo d Patiänte verteilt wärde. Ja, das ganze het aber de o ersch am haubi Zähni agfange. Mir hei i drüü verschidnige Büros äs paar Physios müässä uftribä wo mit üs schlussändlech widerwillig uf di Visite si cho. 2.5  Stund si mir de mit de 15 Ärzt in Weiss umägloffe, vo Bett zu Bett. Üsi Ougä hei nümme chönnä ufhörä stuune, luägä, gwungere. Ei Fuäss, riise Wunde, me het aui Sehnä erkennt und zwüschä de verschidene Fleischbitzli wo rot glüchtet hei, het mä geng öpä chli wysse Chnochä erkennt. Wenn und wiä di Wunde gschlosse oder greiniget wird, hei mir leider nid usägfunde. I de Chinderzimmer unzähligi grossi chugurundi, dunkelbruuni Chinderöigli wo eim verwunderet aluägä und wenn mä ihne zuäwinkt oder d Hand schüttlet  chunnt eim äs zuckersüässes Lächle entäge. Ou üsi Ohre si nid z churz cho. Bim bewegä vo de Glänk heits oftmals äs hönnä Gschrei gä und es Wimmere. (Mir dänke es git nid au zu vil Schmärzmedikamänt hiä)