16,2 I(Ich) ha des scho me(oft) ghärt . Ihr sin allzumal leidige Treschta! 16,3 Wollen de lärä Wort kei End hän? Odr was reizt di, so zue schwätze? 16,4 Au i(ich) kennt wohl schwätze we ihr, wärt ihr a wägä ma(mir) Schtell. Au i(ich) kennt Wort gege äich zsämmebringe un (a) mi Schädel iba äich schittle. 16,5 I(Ich) wird äich schtärke mit däm Mul (Gosch) un mit minem Lippen tröschte. 16,6 Aba wenn i(ich) scho schwätzt, so wird mi mi Schmerz nit vuschone; ghärt het i(ich) uf zue schwätze, so bliebe er trozdem bi ma(mir).