Es dunklet scho im Tannewald,  es schneielet ganz lisli,  was isch das für nes Liechtli döt,  i säbem chline Hüsli.  Det isch de Samichlaus dehei  mit sine guete Sache,  er hät scho s'Lämpeli azündt  und tued grad s'Kafi mache.  Da pöpperlets am Lädeli  und s'Glöggli ghört er lüüte,  jetz weiss er scho, wer dusse isch,  und was das söll bedüte.  S'Christchindli chund nu z'Abig spat,  es wird en welle stupfe,  er  müess dä Sack bald füre näh,  und sini Finke lupfe.  S'Christchindli seid: "Herr Samichlaus,  ä schöni Ornig hend er,  dä Christtag stahd ja vor der Tür,  hend ihr denn kei Kalender?  S'brucht Wiehnachtsbäum i jedes Huus,  für vili hundert Chinde,  ihr müends im Wald nu haue hüt,  dä Vollmond söll eu zünde."