30,37 Un Jakob nimmt frischi Schtäb vu Papple, Mandelbaime un Platane un schält wißi Schtreife dra üs, so daß an d Schtäb des Wiße bloß wird, 30,38 un legt de Schtäb, de na gschält het, in de Tränkrinne, wo de Herde hikumme mehn z trinke, daß sie do jungi gregä(werfe) solle, wenn sie z trinke käme. 30,39 So gregä(werfe) de Herde iba d Schtäb un bring Sprenkligi, Gfleckti un Bunti. 30,40 Do sundere Jakob de Lämma üs un macht sich eigeni Herde; de doet da nit zue d Herde Labans. 30,41 Wenn aba de Brunstziit vu d schtarke Tiere war, legt da de Schtäb in de Rinne vor d Auge dr Herde, daß sie iba d Schtäb gregä(ufnähme). 30,42 Aba wenn de Tiere schwächlich ware, legt da sie nit inä. So wäre de schwächlichen Tiere däm Laban zdeil, aba di schtarke däm Jakob. 30,43 Drum wird der Ma ganz rich, so daß sa vieli Schof, Mägd un Knecht, Kamel un Esel het.