Im Dütsche sin di dentale Frikativ durch d hochdütschi Luutverschiebig scho im Althochdütsch verschwunde. In einzelne dütsche Dialäkt sin aber wider neui dentali Frikativ entstande, z. B. im Pfälzisch, wo dr stimmhaft dental Frikativ in einzelne Ortschafte im Biet vum r-Rhotazismus (Bruura - [bruːrɐ] für 'Bruder'), bzw. l-Lambdazismus (Bruula - [bruːlɐ]) vorchunnt: [bruːðɐ][1]. S git au ei alemannische Dialäkt, wo e stimmhafte dentale Frikativ as Phonem vorchunnt: im Dialäkt vom badische Loffenau. Au do erschynt dr dental Frikativ fir ahd. d < germ. Þ: [boðə] 'Boden'[2].