D Sproch vum Hebel wird meischtens fir dr hochalemannisch Dialäkt vu Huuse im Wiisedal ghalte - mänkmol mit eweng Baslerischem oder anderem Wortguet üs dr Nochberschaft drin. Des stimmt schiints numme im Grobe. Dr Basler Sprochwisseschaftler Andreas Heusler (lueg bi Literaür) bestrittet des un stellt (im Iiklang mit sinem Basler Kolleg Adolf Socin) fescht, ass dr Hebel e Hüffe Werter üs dr Schriftsproch iigflochte het - z.B. lähme, biweglich, verscherze, willfahrt, zerrüttet. Z Huuse heb noch em Heusler zu s Hebels Zitte grien, Bliemli gsait - dr Hebel schribt grüen, Blüemli, rüefe, trüihe usw. Dergege dittet dr Erhard Richter dää Unterschid as e nejeri Uusbreitig vu dr Entrundung im untere Wisedal in dr letschte 200 Johr[4]. S git aü Fäll, wu dr Hebel sich - gege dr Dialäkt vu Huuse - vum Schriftditsche entfernt, so, wänner Ehle un landsem anstatt Huusemerisch Elle un langsem schribt. D Form landsem isch typisch fir s ober Wisedal.