22,15 Un dr Engel vum HERRN reft Abraham abamols vum Himmel her 22,16 un sait: (a) (b) (c) (d) (e) (f) Ich ha bi ma(mir) selba gschwore, sait dr HERR: Wel dü des doe hesch un hesch di einzige Bue nit vuschont, 22,17 will i(ich) (a) (b) di Gschlecht segne un mehre we de Schternli am Himmel un we d Sand am Ufa vum Meer, un dini Nochkumme solle de Tore ihra Gegna(Feinde) bsitze; 22,18 un durch (a) (b) di Gschlecht soll alli Velka uf Erde gsegnet wäre, wel dü uf mi Schtimm ghert hesch. 22,19 So kehrt Abraham zruck zue sinene Knecht. Un sie mache sich uf un zen mitänanda nohch Beerscheba, un Abrahm bliebt dert.