24,25 Un dü, Menschenkind, isch s nit so? An däm Däg, a däm i(ich) vu nene nihmt ihri Zueflucht un ganzi Wonne, de Fräid(Freud) ihra Aug un des Vulange ihrem Herz, dzue ihri Buebä un Techta, 24,26 jo, a däm Däg wird (a) eina, dr gflohe isch, zue dir kumme un dir's kunddoe. 24,27 An däm Däg wird di Mul (Gosch) ufdoe wäre, wenn dr kummt, dr gflohe isch, so daß dü schwätze kasch un nimi schtumm bisch; un dü wirsch fir sie ä Wahrzeichen si, daß sie härä, daß i(ich) dr HERR bi.