De niidrige Stellewärt vum Romanische am Hinterrhy het au dezue gfiert, dass für Zuezogeni kei Aapassigsdrugg bstande het. So het es vilmool scho glängt, wenn ei dütschsproochigi Familie in s Dorf zoge  isch, oder ei Frau aaghürote het, dass d Yheimische zum Dütsche gweggslet hen. Vilmool het für Zuezogeni au gar ke Mögligkeit bstande, Romanisch z lehre, wyl vo ihne erwartet worde isch, Dütsch z schwätze, oder ene numme uff Dütsch gantwortet worde isch[81]. Romanisch hen die Chinder uss gmischte Familie vorallem no uff de Stroos glehrt, un wo mer aagfange het au dört Dütsch z schwätze, het für di meischte Chinder überhaupt ke Mögligkeit mee bstande, no Romanisch z lehre. Im Engadin wo de Zuezug vil grösser gsi isch, isch de Effekt weniger starch yyträte, so dass sich s Romanisch dörte vil besser als Umgangssprooch ghalte het.