Die fridliche Klabuschterleyt hend sich uf nä scheenä Abig mid Uiftritt z'Buochs gfräid, und hend dänkt, sie chentid sich chle go uifwermä inärä gmiätlichä Bäiz. Doch diä friedvollä Absichtä sind de schnell dahin gsi, wo miä zerscht mid bsuffnä Äupler verwächsled wordä sind, und dr ganz  Tisch nach drey Stange neyme ubercho hed. Wo de dr Herr Wirt nu ä haubi Schlegärei hed wellä aafah, wiu äs Glas kaputt gangä isch, hemmiä eys de durägrunge, und hend das traimhaft bezaiberndi Lokal mid denä frindlichä Leyt verlah, mid härzschmärz wohlbemerkt...  Ä Gnadefrischt gämmer ne nu, dr autä Zeyt zliäb!