2,15 Un Gott dr HERR nimmt d Mensch un setzt den in d Garde Eden, daß sa nen bebäue un druf ufbasse soll. 2,16 Un Gott dr HERR gebitet dem Mensch un sait: Dü darfsch ässä vu alle Baim im Garde, 2,17 aba vum Baum dr s Wisse vum Guete un Bese sollsch dü nit ässä; denn an däm Dag, wo dü vu nem issesch, mueß dü schterbe. (a)