10,8 a was Dir isch Händ(Pfode) hän mi gebildet un gmacht; dnohch hesch dü di abgewandt un willsch mi vuderbe? 10,9 Bedenke doch, daß (a) (b) dü mi üs Erde gmacht hesch, un (c) losst mi wieda zum Schtaub zruckgo? 10,10 Hesch dü mi nit we Milch hingegossen un we Käse gerinnen losse? 10,11 Dü hesch ma(mir) Haut un Fleisch angezogen; mit Knochen un Sehnen hesch dü mi zsämmegfegt; 10,12 (a) Läbä un Wohltat hesch dü a ma(mir) doe, un di Obhut het minem Odem bwahrt. 10,13 Aba dü verbargst in dinem Herz - i(ich) wiß, dü hesch des im Sinn (Gmeht) -, 10,14 daß dü druf achte willsch, wenn i(ich) sündigte, un mi vu wägä ma(mir) Schuld nit lossprechen. 10,15 Wäre i(ich) schuldig, dann(dnoh) wehe ma(mir)! Un wär i(ich) schuldlos, so dürfte i(ich) doch mi Schädel nit ufhebe, gesättigt mit Schmach un getränkt mit Elend. 10,16 Un wenn i(ich) s aufrichtete, so würdest dü mi jagen (a) we ä Löwe un nomol erschreckend a ma(mir) handle. 10,17 Dü würdest imma näji(naii) Ziige gege mi schtelle un di Zorn (Wuet) uf mi noh mehren un imma näji(naii) Heerhaufen gege mi schicke.