Beim Affsteije bruch mer nit mih ze jappe; doför müsse mer oppasse, dat mer nit usrötsche un op et Föttche falle! Der Jisbert höpp mit Schmackes zwesche dä Bäum wigger noh unge. Fit evvens, dä Kääl! Et Nora hätt zwei Stöck un nemmp sich en Aach. Ich hann vum Lucie eine Stock kräje un mir zwei dunn uns och jot vörsinn, dat nix passeet. Beim Afsteije dunn och de Kneen wih. Wor dat opsteije vielleich aanjenähmer? Kann müjjelich sin! Op eimol ene Brüll! Et Nora! Et wor usgerötsch un fies met einem Foß ömjeknick. Dat dät däm Fräuche ärch wieh!