Nach Monteverde bin i denn in d'Hauptstadt: nach San José. Dört han i mit mine israelische Reisekumpane Ariel & Kiki abgmacht gha. S'Rendez-vous het denn tatsächlich au klappt, aber es het e chli e bittere Bygschmack gha wül sich die beide deräwäg mitenand verkracht händ, dass sie gar nüm mitenand gschwätzt händ. Trotzdäm hän mer denn es paar Usflüg zäme unternoh, und die beide het's wohl umso meh gfreut wül sie mit mir wieder öpper zum schwätze gha händ.    Als erschts sind mir in Nationalpark Tortuguero an dr Karibikküschte. Mir sind denn schliesslich e ziemlich grossi Gruppe worde, was ich mir jo au nüm so gwöhnt gsi bi. Zuedäm no e Gruppe wo us eim Schwizer und us 5 Israelis beschtande het. Es sind jo keini schlächte Lüt gsi, gar nid. Aber e grossi Gruppe isch halt ziemlich träg, und wenn denn die einte immer koschers Ässe sueche, dr anderi schtundelang um e Rabatt vo 10 Rappe verhandlet und dr dritti andauernd luthals an allem umemotzt, jo denn han i ame scho dänkt dass es ganz guet isch, wenn me allei reist. Aber es isch also nid so schlimm gsi, mir hän's au ganz guet gha.  Scho uf em Wäg nach Tortuguero hän mer uf dr Flussfahrt es fuuls Fuultier, verschiedenschti Affe, Schildchröt und es riesigs Krokodil gseh. Im Nationalpark sälber hän sich denn d'Viecher nid eso welle zeige. Nume es paar Vögel und Affe, aber die zähle scho gar nüm wül me die in Costa Rica fascht uf jedem Baum gseht.  Aber natürlich sind d'Hauptattraktion d'Schildchröt gsi. Und die hän mer in dr Nacht tatsächlich bim Eierlege chönne beobachte, was seeehr ydrücklich gsi isch. Die Schildchröt sind riesig und öppe 150kg schwer. Sie chöme denn us em Meer, schleppe sich über e Strand, buddle es Loch, lege dört über 100 Eier und kämpfe sich denn wider zrugg ins Meer. S'ganze duurt 6 Schtund und isch für die Viecher extrem aschträngend. Sie tüend eim richtig leid, wenn me se so gseht chrampfe.  Wo mer denn wider nach San José zruggcho sind, han i gmeint, ich heig mi ledschti Tag. Die Taxifahrt zum Hotel het also alles in Schatte gschtellt, was ich bishär an risikofreudigem Autofahre erläbt ha. Mit Höchschtgschwindigkeit durch d'Quartier und kei Abchürzig het dr Fahrer usgloh. Drby isch weniger d'Bräms als viel meh s'Gas und d'Huupi zum Ysatz cho. Ich ha glernt, dass me au innerorts cha im 5. Gang fahre, und nid emol bi rote Ample und Stoppschilder isch dr Fahrer ab em Gas. Aber mir sind denn nach 10 Minute Fahrt tatsächlich wohlerhalte acho - 8 Minute vor em zweite Taxi wo wohl chli vernünftiger gfahre isch...    Dr nöchschti Usflug isch zum Rio Pacuare wo mir sind go river-rafte (Klass III-IV, für die wo sich uskenne).  D'Fahrt dörthie isch chli müehsam gsi: erschtens het's 12 extrem bescheuerti Amis im glyche Büsli gha und zweitens het unterwägs s'Büsli e Platte gha was uns e eischtündigi Radwächselpause beschert het.  S'Rafte isch denn e sehr spassigi  Aglägeheit gsi. Mir hän e Capitano gha, wo uns ziemlich het lo paddle, und so sind mer öfters nach ere Stromschnälle wider zruggpaddlet und hän uns nomol in Strudel lo zieh, ame 4-5 mol hinterenand. Das het zwar rächti Blotere geh an de Händ, aber isch sauglatt gsi. Und au d'Landschaft isch extraordinär gsi; ame wild und nass, ame ganz ruhig, ame im Wald, ame unter Wasserfäll dure und ame in ere schöne, tiefe Schlucht.    Nach emne gschtohlene Tag mit Nütmache und Shopping han i mi denn definitiv vo de  beide Israelis verabschiedet und bi nach Puerto Viejo, au das wider an dr Karibikküschte.  Dört isch es wider so richtig heiss gsi, aber au sehr schön. Es isch e Ort wo au viel Ticos gönd go es Wuchenänd verbringe. Und so han i denn au es paar Ticas und e Tico us San José troffe und ha mit dene d'Nacht duregfeschtet. Usserdäm han i je zum dritte Mol dr Spanier Pepe (Tamarindo, La Fortuna), d'Israeli Shani (Monteverde, S.J.) und dr Ami Yuri (Tamarindo, S.J.) wiedertroffe. Es isch eifach unglaublich, wie viel Mol me de glyche Lüt übere Wäg lauft...!    Als nöchschts han i denn welle im Nationalpark Braulio Carillo go wandere und dört dr Kratersee vom Vulkan Barva go beschtuune.  Zum dört ane cho, bin i in'd Stadt Heredia, wo'n i wohl grad dr einzig Tourischt unter de 80'000 Awesende gsi bi. Drum het's au kei Tourischte-Information gha, aber ganz viel hilfsbereiti Lüt, wo alli öppis komplett anders verzellt händ. Sie hän wohl kei Ahnig gha wele Bus in die Richtig goht. Und so bin i denn am 6i am Morge tatsächlich wie bschtellt und nid abgholt an dere Bushalteschtell gschtande und es isch eifach kei Bus cho. Ich bi denn zrugg in mis Hotel (übrigens es Hotel wo alli andere Gäscht jewyls nume schtundewys buecht händ und nid grad für e ganzi Nacht) mi Grümpel go hole und ha beschlosse statt dr Barva dr höchschti Bärg vo Costa Rica z'beschtiege.    Ich bi denn no am glyche Tag mit 3 Büs bis ins verschloofene Bärgdorf San Gerardo am Fuess vom Cerro Chirripó (3820 müM).  Dört im Hotel han i denn zwei Norwägerinne troffe wo au uf e Hoger hän welle. Ich bi also scho wider in gueter Gsellschaft gsi. Am nöchschte Tag sind denn no zwei Schwizerinne drzuecho. Hm, immer wenn's uf die hoche Bärge goht, bin i in Begleitig vo Schwizer- und Norwägerinne...  Es isch e ziemlich lange und harte Ufschtieg gsi: bis zum Nachtlager 16km und 2000 Höhemeter, am zweite Tag nomol 500 Höhemeter uf 6km. Aber mir händ uns Zyt gnoh  und hän au dr schöni Näbelwald, d'Bärglandschaft und s'Vogelgezwitscher gnosse. Schliesslich isch es scho bald dunkel worde, wo mer im Centro Ambientalista uf 3400m acho sind. Es isch denn au sehr schnäll chalt worde und in dr Erschöpfig und em Heisshunger het das schlichte Lagerhuus yladender gwürkt als jedes 5-Stärn-Hotel je zuvor. Und au s'Znacht, wo mer uf em Gas-Chocher gmacht händ isch sooo guet gsi: Spaghetti mit Tomatesauce, Thon und schwarze Bohne. Näbscht de Wulldeckene het au dr Rum schön warm geh, wo'n i im Flachmaa mitgnoh ha. Und nach em Ässe und dr Wärmi isch s'Schloofe s'nöchschte Bedürfnis gsi. Unglaublich, mit wie wenig me cha glücklich sy!  Am nöchschte Tag isch denn am 04:30 Tagwach gsi, dr Gipfel vom Cerro Chirripó het gwartet. Nach emne 2h-Spaziergang mit Chappe und Faserpelz durch die schöni Hochebeni und dr Chlätterpartie am Schluss sind mer d'obe gsi: uf 3820 Meter. Was für es super Gfüehl! D'Sunne isch fürecho und d'Ussicht isch phänomenal gsi. Und nid wie in dr Schwiz wo's immer no es paar höcheri Bärge rundume het, sondern eifach uf em höchschte! :-)  Nach dr Fotosession und em Ytrag ins Gipfelbuech sind mer denn nach ere Schtund wider abegschtiege. Chli under em Gipfel hän mer denn dr Verlockig von ere schöne Wiese im Sunneschyn nid chönne widerschtoh und hän es längers Päuseli gmacht. Dr Drang nach de wärmende Sunneschtrahle und dr Schloofmangel hän schliesslich drzue gfüehrt, dass mer ygschloofe sind - in dr pralle, vertikal schynende Sunne am Mittag uf 3700  Meter. So blöd simmer denn wider. Es het uns natürlich gottsjämmerlich verbrennt. Aber schön isch es gsi!  Mir sind denn nomol e Nacht im Centro Ambientalista blibe und händ uns erholt. Allerdings isch s'Ässe langsam knapp worde und ich ha müesse rationiere dass es längt.  Und am nöchschte Tag isch es denn im Duurräge wider 2000 Meter abwärts gange. Und ich ha mir in San Isidro es guets Hotelzimmer mit warmer Duschi gönnt zum mi vo de Strapaze erhole.    Und denn isch es  Zyt gsi zum zrugg go uf San José, ha schliesslich e Flug gha wo'n i uf kei Fall ha welle verpasse...