27,30 Als etze Isaak d Sege iba Jakob gmacht het un Jakob kum nüsgange war vu sinem Vada (Babbe) Isaak, do kummt Esau, si Brueda, vu sinere Jagd 27,31 un macht au ä Ässä un trait's inä zue sinem Vada (Babbe) un sait zue nem: Richt di uf, Vada (Babbe), un iß vum Wildbret vu dinem Bue, daß mi di Seele segnet. 27,32 Do git nem Isaak zantwort, si Vada (Babbe): Wer bisch dü? Er sait: Ich bi Esau, di erschtgeborena Bue. 27,33 Do vuschreckt Isaak ganz arg un sait: Wer? Wo isch denn der Jäger, der ma(mir) was brocht het, un i(ich) ha vu allem gässä, bvor dü kumme bisch, un hab nen gsegnet? Er wird au gsegnet bliebe.