24,10 So nimmt dr Knecht zehn Kamel vu d Kamel vu sinem Herrn un zeht hi un het mit sich allaläi Sache vu sinem Herrn un macht sich uf un zeht nohch Mesopotamie, zue d Schtadt (a) Nahors. 24,11 Do het da de Kamel sich lagere glo druße vor d Schtadt bim Wassabrunne am Obend um de Ziit, do wo de Wieba kumme un Wassa schepfe. 24,12 Un na(er) sait: HERR, dü Gott Abrahams, vu minem Herrn, loßes ma(mir) hiit glinge un doe Barmherzigkeit an Abraham, minem Herrn! 24,13 Lueg, i(ich) schtand do bi däm Wassabrunne, un de Techtare vu d Lit in d Schtadt wäre ruskumme, um Wassa z schepfe. 24,14 Wenn etze ä Maidle kummt, zue däm i(ich) sag: Nimm di Krueg un loß mi trinke, un de schwätze wird: Trink, i(ich) will dinene Kamel au zsuffe ge -, des isch de, de dü dinem Diena Isaak bschert hesch, un dra wär i(ich) erkenne, daß dü Barmherzigkeit an minem Herrn doe hesch.