17,10 Wohlan, kehrt äich alli wieda her un kummt; i(ich) wäre trozdem kei Art unda äich find! 17,11 Mini Däg sin vugange; vurisse sin mi Pläne, de mi Herz bsesse hän. 17,12 Nacht will ma ma(mir) zum Dag mache: Lecht isch necha als Dunkle. 17,13 Wenn i(ich) au lang warte, so isch doch bi d Dote mi Hus, un in dr Dunkle isch mi Bett gmacht. 17,14 Das Grab nenne i(ich) minem Vada (Babbe) un de Wirma mi Muetter un mi Schweschta. 17,15 Worauf soll i(ich) denn hoffen? Un wer luegt noh Hoffnig fir mi? 17,16 Hinunter zue d Dote wird sie fahre, wenn alli mitänanda im Schtaub liege.