بسيارى از اين نمونه‏ها را در بخش منابع عمر بن سعد اشاره كرديم و همانجا به طبرى ارجاع داديم. حاصل اين بحث آن است كه بخش عمده‏اى از كتاب صفين ابومخنف، علاوه بر آنچه كه طبرى از وى در تاريخ خود نگاه داشته، در وقعة صفين نصر بن مزاحم است. اين موارد در غالب موارد نام ابومخنف را ندارد، اما با ملاحظه اسنادى كه عمر بن سعد به دست داده و  مشابهت آنها با اسناد ابومخنف در كتاب صفين، بر اساس داده‏هاى طبرى، مى‏توان آن موارد را مشخص كرد.