مەھكىمىلەرنىڭ پالەچ ھالغا  چۈشۈپ قالغانلىقى ۋە بۇنىڭدىن كېلىپ چىقىشى مۇمكىن بولغان باش-ئايىقى يوق تۈرلۈك ئالامەتلەر خۇسۇسىدىكى بايىقى مەلۇمات يىڭ جېڭغا خۇددى قورقۇنچلۇق يالماۋۇزدەك تۇيۇلۇپ كەتكەن بولسا، مانا ئەمدى لى سى يوللىغان ماۋۇ «كەلگىندىلەرنى قوغلاپ چىقىرىش يارلىقىنى قايتۇرۇۋېلىش خۇسۇسىدا نەسىھەت» ئۇنىڭغا كەلگىندىلەرنى قوغلاپ چىقىرىش يارلىقىنىڭ تولا بىمەنە ۋە كۈلكىلىك نەرسە ئىكەنلىكىنى تونۇتۇۋاتاتتى، ئۇ تۇنجى قېتىم ئۆزىنى جاھىل، پىتكۆز ئادەمدەك ھېس قىلىپ قالدى. بۇلارنى ئويلىغىنىدا يۈزلۈرى خىجىللىقتىن قىزىپ كەتتى. يىڭ جېڭ بالا  چاغلىرىدىن باشلاپلا بىلىمىنى تاكاممۇللاشتۇرۇش ۋە ئىرادىسىنى تاۋلاشتا ئكزىگە قاتتىق تەلەپ قويۇپ كەلگەن، ئۇ بۇ جەھەتتە ئۆزىگە ئىشىنىدۇ ھەم خېلىلا تەرسالىقىمۇ بار. سەككىز يېشىدا چىنغا قايتىپ، ئون ئىككى يېشىدا ۋەلىئەھد بولۇپ، ئون ئۈچ يېشىدا سەلتەنەت تەختىگە ئولتۇرغىچە تولىمۇ قىيىن ئەمما داغدام يوللارنى باستى. مول بىلىمى ۋە جاسارەتكە تولغان ئىرادىسى بولمىغان بولسا تەلىيى قانچىلىك ئوڭ بولغان بىلەن بۇ سەلتەنەت تەختىگە چىقالمايدىغانلىقى ئۇنىڭغا ھەممىدىن بەك ئايان ئىدى. ئۇ ئۆزىنى ئۇنتۇغان ھالدا كىتاب ئوقۇپ قەلەمدە  پىشمىغان، جاپالىق ياراغ مەشقى قىلىپ ئەلەمدە كامالەتكە يەتمىگەن بولسا ئانىسى ئۇنى ئېلىپ چىن بەگلىكىگە كېلەر بولغىيمىدى؟ ناۋادا چىن بەگلىكىگە قايتقاندىن كېيىن جاپالىق مەشقنى تاشلاپ قويۇپ، ئۆگەنگەنلىرىگە شۈكرى-قانائەتلەر قىلىپ