حضرت على (ع) فرمود: «هر كس كه آن را (جهاد را) ترك كند، خداوند بر او جامه ذلّت و خوارى، و رداى بلاء و گرفتارى مى پوشاند،  و بر اثر اين حقارت و پستى زبون و بيچاره مى شو و چون خداوند رحمت خود را از دل او برداشته به بى خردى مبتلاگردد (در كار خويش حيران و سرگردان ماند) و به سبب نرفتن به جهاد و اهميّت ندادن به اين امر مهم، از راه حق دور شده، در راه باطل قدم مى گذارد، و به نكبت و بيچارگى گرفتار گرديده، از عدل و انصاف محروم مى شود، (يا ستمكار بر او تسلّط مى يابد يا خود با بى انصافى رفتار خواهد كرد».