مطلب روشن است، تقوا به انسان آزادى معنوى مى‏دهد، يعنى او را از اسارت و بندگى هوا و هوس آزاد مى‏كند، رشته آز و طمع و حسد و شهوت و خشم را از گردنش بر مى‏دارد و به اين ترتيب ريشه بردگي‌هاى اجتماعى را از بين مى‏برد. مردمى كه بنده و برده پول و مقام و راحت طلبى نباشند، هرگز زير بار اسارت‌ها و رقيت‌هاى اجتماعى نمى‏روند.