اشاره طبقه بندى دانش و جايگاه دانش سياسى، اين امكان را فراهم مى‏كند كه اولاً، با انواع دانش‏ها و طبقه بندى دانش سياسى نزد انديشمندان اسلامى آشنا شويم، و ثانياً، تطور اين بحث در طول  تاريخ انديشه سياسى اسلامى را پى گيريم. به نظر مى‏رسد پيش فرض‏هاى فلاسفه و فقها و همچنين نسبت سنجى عقل و نقل، در نوع طبقه بندى دانش نزد ايشان تأثير داشته است. به همين دليل طبقه بندى علوم نزد فارابى و تابعين او را بايد در عقل محوران، و طبقه بندى علوم نزد غزالى و امثال وى را بايد در نقل محوران جاى داد. واژه‏هاى كليدى: طبقه‏بندى دانش، دانش سياسى، عقل محوران، نقل محوران، ارسطو، فارابى، غزالى، اخوان الصفا، خواجه نصير و ابن خلدون. مقدمه‏   طبقه‏بندى يا تقسيم‏بندى علوم از دوران باستان  امر رايجى بوده است. ارسطو در اين ميان بنيان گذار تقسيم مشهورى بود، كه ديگران تا حد زيادى از وى پيروى كرده، يا آن را تكميل نمودند. هر متفكر و انديشمندى بر حسب پيش فرض‏ها و اهميتى كه به علمى خاص مى‏داده، طبقه‏بندى ويژه‏اى از علوم ارائه نموده است. پيش فرض‏ها و ارزش داورى‏هاى دانشمندان را با كمى تأمل مى‏توان در نوع طبقه‏بندى دانش نزد ايشان مشاهده كرد؛ به طور مثال كسى كه براى علوم عقلى يا شرعى اهميت خاصى قائل است، در طبقه‏بندى دانش‏ها نيز به شكلى رفتار مى‏كند كه اين اولويت سنجى مشهود باشد. همچنين ميزان ارزش  نهادن به علم سياست، از نوع طبقه‏بندى علوم و كيفيت جاى دادن سياست در اين بين، مشخص مى‏شود.  فرضيه اين مقاله آن است كه مهم‏ترين معيار در تقسيم دانش سياسى اسلام در دوران قديم، نسبت عقل و نقل مى‏باشد. به طور كلى مبانى فكرى انديشمندان اسلامى در نوع طبقه‏بندى علوم نزد ايشان انعكاس دارد. بر اين اساس، هر متفكرى بر اساس مبانى انديشه‏اى خود- و در اين بين نسبت عقل و نقل- به مبحث طبقه‏بندى علوم مى‏پردازد.