آرام بـاش, خـود را شهره مسـاز , خـود را نهان دار كه شناخته نشوى, يادگير تابدانى, خموش باش تا سالـم بمانى, برتـو هيچ باكى نيست, آن گاه كه خدا دينـش را به تـو فهمـانيـد, كه نه تـو مـردم را بشناسـى و نه مـردم تـو را بشناسنـد (يعنى گمنام زندگى كنى).