برحسب تواريخ و كتابهاى معتبر مقتل از روز هفتم محرم آب را  بر روى آن حضرت و خاندان و اصحابش بستند از آن روز تا عاشورا اگر هم يكى دو مرتبه به وسيله حفر چاه و كوشش حضرت عباس قمر بنى هاشم آبى تهيه شد، طبعاً سالمندان و بزرگان از آن استفاده نمى كردند و فقط اطفال و خردسالان و مراكب زبان بسته را يكى دو وعده با آن آب دادند; بنابراين داستان تشنگى امام عليه السّلام ـ فوق العاده غم انگيز و شكيبائى آن حضرت بر رنج تشنگى تحير آميز است.