اين‏همه در حالى است كه اختلافِ امام - عليه‏السّلام - با عمربن خطّاب، خاصّه در امر خلافت، چيزى نيست كه بر مُتَصَفّحان تاريخ مكتوم باشد، و لذا همه اين تصريحات  و خستوئى‏ها در واقع تصريح و خستوئى به دانايى و كارآمدى يك معارض سياسى است؛ ليك معارضى كه بر چكاد وَثاقَت و امانت و سَداد نشسته است و منافع و مصالح ديرپا و عمومى اسلام و مسلمانان را بر پاره‏اى منافع و مصلحت‏انديشى‏هاى استعجالى و حقوق شخصى خويش مقدّم مى‏دارد.