چشمم از آب پر و مشك من از آب تهى است  جگرم غرقه به خون  و تنم از تاب تهى است  به روى اسب قيامم به روى خاك سجود  اين نماز ره عشق است، زآداب تهى است  جان من مى‏برد آبى كه از اين مشك چكد  كشتى‏ام غرقه در آبى كه ز گرداب تهى است  هرچه بخت من سرگشته به خواب است، حسين!  ديده اصغر لب تشنه‏ات از خواب تهى است  دست و مشك و علمم لازمه هر سقاست  دست عباس تو از اين همه اسباب تهى است  مشك هم اشك به بى‏دستى من مى‏ريزد  بى‏سبب نيست اگر مشك من از آب تهى است  (شهاب يزدى)  پي نوشت ها: