مەن «ەلجاۋ كۇنبي» رومانىنداعى ءومىر شىندىعىن بەينەلەگەن مىنا بىرنەشە سويلەمدى قايتالاي ەسكە الۋدىڭ ماڭىزدىلىعى مەن قۇندىلىعى الىگە جويىلا قويماسا كەرەك دەپ ەسەپتەيمىن:«تىرىلەر ساعىنبايتىن، ءتىپتى ەسكە الماي تۇگىل قارعاپ-سىلەيتىن ارۋاقتارعا عانا بۇل دۇنيەدەن كەتكەنگە ەسەپ. ءتىپتى ءتىرى بولسا دا ولگەنگە ءتان… ارتتا قالعان ۇرپاقتارى ەستەن شىعارمايتىن، ءتىپتى اڭسايتىن ارۋاقتار عانا بىردەي دۇنيەدە ماڭگى جاساي بەرەتىن بولادى»ماقابىل اعاي! ءسىز ەكى بىردەي دۇنيەدە ماڭگى جاساي بەرەتىن ادامسىز. ويتكەنى جاقسىنىڭ اتى ولمەيدى، عالىمنىڭ حاتى ولمەيدى ەمەس پە؟! ءبىز بارلىق جاناشىر تۋىستارىڭىز قايعىنى قايراتقا اينالدىرىپ، ءومىرىڭىزدىڭ جالعاسى بولىپ، ىستەپ بىتىرە الماعان ۇلاعاتتى ىستەرىڭىز بەن ورىندالماعان ارماندارىڭىزدى ىسكە اسىرۋدى وزىمىزگە مىندەتتى بورىش دەپ قارايمىز. الاڭسىز بولىڭىز، قۇرمەتتى اعا! جاتقان جەرىڭىز تورقا، رۋحىڭىز ءجانناتتا بولسىن!!!