در کتاب الفقه‏الاسلامي و ادلته مي‏خوانيم: تعريف الوقف... و هو لغة: الحبس عن  التصرف. يقال: وقفت کذا: اي حبسته، و لايقال: اوقفته الا في لغة تيميه... و يقال احبس لاحبس عکس وقف، و منه الموقف لحبس الناس فيه للحساب، ثم اشتهر اطلاق کلمه الوقف علي اسم المفعول و هو الموقوف و يعبر عن الوقف بالحبس و يقال في المغرب: وزير الاحباس (5) (وقف عبارت است از حبس از تصرف کردن. گفته مي‏شود وقفت کذا، يعني آن را حبس کردم. «اوقفته» گفته نمي‏شود مگر در لغت تيميه؛ ولي به عکس، «احبس» گفته مي‏شود، نه «حبس». موقف را که موقف مي‏گويند، به خاطر اين است که مردم در آن براي حسابرسي حبس مي‏شوند. اطلاق کلمه‏ي «وقف» بر اسم  مفعول «موقوف» شهرت پيدا کرده و از وقف به حبس تعبير مي‏شود و در کشور مغرب، وزيرالاحباس گفته مي‏شود).