گفتم: تو هميشه نزديکي؛ من دورم... کاش مي‌شد بهت نزديک شم  گفتي: و اذکر ربک في نفسک تضرعا و خيفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال؛ هر صبح و عصر، پروردگارت رو پيش خودت، با خوف و تضرع، و با صداي آهسته ياد کن (اعراف/205).