مهم ترين مسئله اى كه منصور را به رنج و زحمت مى انداخت, وجود علويان كه در رإس آنان شخص امام جعفرصادق(ع) قرار داشت, بود. وى براى اين كه شخصيت و عظمت امام(ع) را بكاهد, شاگردان امام را رو در  روى امام قرار مى داد تا با آن حضرت به مباحثه برخيزند(58) و امام را مغلوب كنند ولى موفق نگرديد.