در پاسخ اين پرسش بايد گفت که: ائمۀ اطهار (عليهم السلام) تکليف ما را در زمان غيبت و عدم دسترسي به امام معصوم(ع) مشخص کرده و به ما امر فرموده­اند که به فقهاي جامع­الشرايط مراجعه کنيم. چنان که در روايتي که امام حسن عسکري (عليه السلام)  از امام صادق (عليه السلام) نقل مي­کند، چنين مي­خوانيم: «...اما هر يک از فقها که نفس خود را بازدارنده، دين خود را نگهدارنده، هواي خود را پس­زننده و اوامر مولاي خود را اطاعت­کننده بود، بر عوام (مردم) لازم است که از او پيروي کنند و تنها بعضي از فقهاي شيعه هستند که از اين صفات برخوردارند نه همۀ آنها».[28]