«آگاه باش که هر پيرواي را پيشوايي است که پي وي را پويد و  از نور دانش او روشني جويد، بدان که پيشواي شما بسنده کرده است از دنياي خود به دو جامة فرسوده، و دو قرص نان را خوردني خويش نموده. بدانيد که شما چنين نتوانيد کرد. ليکن مرا ياري کنيد به پارسايي و کوشيدن و پاک­دامني و درستي ورزيدن.»[12]