امیرمؤمنان على علیه السلام در تشریح سیره نبوى صلى الله علیه و آله به این ویژگى آن حضرت مى‏پردازد و توضیح مى‏دهد كه: «پیامبر از دنیا چندان نخورد كه دهان را پر كند و به دنیا با گوشه چشمش نگریست . دو پهلویش از تمام مردم فرو رفته‏تر و شكمش از همه خالى‏تر بود . دنیا را به آن حضرت عرضه كردند، اما نپذیرفت و هر چه را كه احساس  مى‏كرد خدا دشمن مى‏دارد، آن را دشمن مى‏دانست .» (4 )