از ابوالعباس، کاتب دربار متوکل نقل شده است که: در حضور او بودم که صحبت از امام هادي عليه السلام شد. متوکل گفت: به خدا قسم که آن کافر را که به دروغ ادعاي امامت مي کند، خواهم کشت. آن  وقت چهار غلامش را خواند که به دنبال امام هادي بروند و آن حضرت را به آن جا بياورند. هنگامي که امام هادي عليه السلام وارد شد و چشم متوکل به امام افتاد، با کمال تعجب و شگفتي، ديديم از تخت پايين آمد و به سوي آن حضرت دويد و در حالي که حضرت را در آغوش گرفته بود، مي گفت: آقاي من، سرور من، اي مولاي من. بعد پرسيد: اي آقاي من! چرا در اين وقت تشريف آورديد. امام فرمود: قاصد تو آمد و مرا طلبيد. متوکل گفت: دروغ به عرض شما رسانده اند. آن گاه به وزير خود گفت که امام را به خانه اش بدرقه کنند. پس از خارج شدن امام عليه السلام  مأموران او گفتند: اي خليفه! دستور تو، با اعمالي که انجام دادي فرق مي کرد. متوکل گفت: هيبت و شکوه او بي اختيار مرا گرفت.