1843. برخى مدّاحان درباره اهل بيت ـ عليهمالسّلام ـ غلّو مىكنند، تعابيرى مانند الوهيّت درباره آن بزرگواران به كار مىبرند، شعرها را به گونهاى با صدا مىخوانند كه شنوندگان را به حركت مىآورد، گاهى در مقام خضوع و خشوع خود را تشبيه به حيوانات ـ مانند سگ ـ مىكنند يا حتّى گاهى صداى آنها را در مىآورند. آيا اين كارها از لحاظ شرع چه حكمى دارد؟