او را دگرگون ديدند و ميان خود گفتند: عتبه با آن‏حالتى كه رفت‏با حالتى ديگر مى‏آيد. موقعى كه نزد آنان نشست گفتند: «چه خبرآورده‏اى؟»گفت: «آن چه آورده‏ام آن است كه سخنى شنيدم، به خدا سوگند!هرگزچنين سخنى  شيوا نشنيده بودم، به خدا سوگند!نه شعر است و نه سحر و نه‏كهانت، آن گونه كه شما مى‏پنداريد. اى گروه قريش!از من بپذيريد و به من واگذاركنيد. اين مرد را به حال خود رها سازيد و با او كارى نداشته باشيد. به خدا سوگند!