1) مهدى عباسى، سومين خليفه عباسى براى سرپوش گذاشتن بر جنايات خود، روزى‏ اعلام كرد، مى ‏خواهم  مظالم مردم و حقوقى را كه مردم بر گردنم دارند، به‏ صاحبانشان بدهم. امام كاظم (عليه‏السلام) اين مطلب را شنيد و نزد مهدى عباسى رفت. مهدى ظاهرا به اداى حقوق مردم اشتغال داشت، به او فرمود: چرا حقوق از دست‏رفته ما باز نمى ‏گردد؟ مهدى عباسى گفت: حقوق شما چيست؟ امام فرمود: «فدك‏». مهدى گفت: حدود فدك رامشخص كن تا به شما بازگردانم. امام (ع) فرمود: حد اول آن كوه احد، حد دوم عريش‏ مصر، حد سوم «سيف البحر» حدود شام و سوريه و حد چهارمش «دومه الجندل‏» (بين‏شام و عراق) است. مهدى پرسيد همه اينها از حدود فدك است؟ امام كاظم  (ع) پاسخ داد: آرى. به يكباره آثار خشم در چهره مهدى عباسى آشكارشد، چرا كه امام فهماند حكومت همه دنياى اسلام بايد در دست ائمه باشد. پس خليفه‏ از جا برخاست و از آنجا رفت در حالى كه مى ‏گفت: «اين حدود بسيار است، بايدپيرامون آن بينديشم‏».