كسي كه به خاطر غيب گويي يا انجام دادن امور خارق‌العاده و مانند آن، دنبال رياضت يا سير و سلوك مي‌رود عارف نيست و بلكه در نگاه عرفان اسلامي چنين كسي مشرك است. عارف كسي است كه غير خدا را دور بيندازد و فقط و  فقط به خدا توجه كند و تنها به او تقرب جويد. (هزار نكته باريكتر ز مو اينجاست)