اول: اينكه بايد عاقل باشد، يعنى اندازه هر كارى را على ما هو عليه بداند، ولو به يادگرفتن از غير باشد زيرا كه خيرى در صحبت احمق نيست، از بديهيات اوليه است كه احمق مى‏خواهد خيرى به تو برساند، ضرر مى‏رساند، چه دينى و چه دنيوى، از روى بى‏شعورى  و خيرخواهى به اعتقاد خودش.