2 ـ شرح ارتباط علامه حلی با سلطان محمد خدابنده و ایران عمیق و طولانی است، گرچه همچنان نیازمند تتبع بیشتر است. مطالبی که نویسنده از آن آگاه بوده، در کتاب تاریخ تشیع در ایرا ن، ذیل عنوان «نقش علامه حلّی در تشیع الجایتو» و «علامه حلی در ایران»‌ (ص 722 ـ 739) آورده است. حضور علامه در شهر تازه تأسیس سلطانیه و مسافرت ایشان به شهرهای مختلف ایران، در بسیاری از منابع و اجازات ومکتوبات آمده و نیاز به مرور ندارد. علامه حلی چهار کتاب و رساله را به نام الجایتو تألیف کرده است که این نهایت نزدیکی او را به سلطان نشان می دهد: نهج الحق و کشف الصدق، منهاج الکرامه، الفین، استقصاء النظر (تاریخ تشیع در ایران، ص 702 ـ 704) و اکنون پنجمین رساله که در پاسخ پرسش او نوشته شده که همین رساله حاضر است. رساله سعدیه هم به نام وزیر سلطان است. احترام علامه به سلطان در این رساله و عبارات مشابه در آثار دیگری که به نام خدابنده نوشته البته شگفت انگیز است. معمولا در این باره رسم و رسوم نگارش زمانه به عنوان عاملی برای ساختن این عبارات عنوان می‌شود.