ما قرآن را نازل كرديم كه مايه شفا و رحمت مؤمنان باشد. ۱  قرآن مانند درياي بيكراني است كه هر كس به اندازه ي فهم و دركش از آن بهره مند مي شود. قرآن دريچه اي به سوي معنويت و كمال انسان است. قرآن هادي و راهنما ما انسان هاست و قرآن مانند كشتي اي است كه هر كس به آن پناه ببرد از غرق شدن در جهل و ناداني در امان است .  قرآن را بايد با آداب خاصي تلاوت نمود از جمله:  ۱- با وضو بودن هنگام تلاوت  ۲- در هنگام تلاوت به طريق ادب، با سكون و وقار نشسته باشيم و به چيزي تكيه ندهيم.  ۳- شمرده و واضح كلمات قرآن را بخوانيم.  ۴- قرآن را با گريه و  حزن تلاوت كند و اگر نمي تواند خود را به گريه بياندازد. در همين رابطه در حديثي از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است كه حضرت فرمودند : همانا قرآن توأم با حزن نازل گشته است، پس آن را با حزن بخوانيد . ۲  ۵- قرآن را با صداي بلند و صوت زيبا تلاوت كند (اگر از ريا در امان باشد) از پيامبر اكرم (ص) روايت شده است كه ايشان فرمودند : براى هر چيز زينتى است و زينت قرآن صداى نيكو است .۳  ۶- وقتي به ايات سجده رسيد سجده كند.  ۷- حق آيات را مراعات كند، بدين نحو كه: چون به آيه عذاب رسد، پناه به خدا گيرد و چون به  آيه رحمت و ذكر نعيم بهشت رسد، آن را از خدا مسئلت نمايد و چون به آيه اى رسد كه مشتمل بر تسبيح يا تكبير پروردگار باشد، تسبيح و تكبير نمايد و چون به آيه دعا و استغفار رسد، دعا و استغفار نمايد.  ۸- در ابتداى قرائت بگويد: أعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الّرجيم. چرا كه خداوند متعال مى فرمايد: هنگامى كه قرآن مى خوانى از شرّ شيطان رانده شده به خدا پناه بر. ۴  ۹- از هر سوره كه فارغ شود بگويد: صدقِ اللّه العلىّ العظيم و بلغ رسوله الكريم اللّهم أنفعنا به و بارك لنا فيه الحمد للّه ربّ العالمين. ۵  ۱۰- هنگامى كه قرآن خوانده مى شود، با توجّه گوش دهد و ساكت باشد