خدا را پيوسته  براي هدايت مردم، حجّت هاست. امام هادي عليه السلام هادي امت و هدايت يافته از غيب بود. فروغي که از خورشيد وجودش مي تابيد، روشن کننده افکار و راهنماي مردم بيدار بود. ظلمت حاکم، آن «حق مظلوم» را به زندان افکند و در حصر نهاد، امّا آن «نور زنداني» پيوسته روشنايي مي بخشيد و بر دل هاي دوست دارانش حکومت داشت؛ نه با سلاح، که با فلاح، و نه با قدرت نظامي، که با فضيلت اخلاقي.