پس از معاوية‏بن حديج، به ترتيب عقبة‏بن نافع، ابوالمهاجر دينار، عقبة‏بن نافع(بار دوم)، زهيربن قيس بَلَوى، حَسّان‏بن نُعمان و موسى‏بن نُصير به ولايت افريقيه منصوب شدند. نقطه‏ى اشتراك اين واليان، علاقه‏مندى به جهاد و ترويج اسلام در ميان قبايل بربر بود، اگر چه هر يك روش‏هاى متفاوتى براى رسيدن به اين هدف داشتند. عقبه از آغاز حمله به افريقيه، عمروبن عاص را يارى نمود و در بازگشت وى به مصر، ترجيح داد براى ترويج اسلام در ميان قبايل و در سمت فرمان‏دهى پادگان برقه در آن‏جا بماند و لشكر عبداللّه‏بن سَعدبن ابى‏سَرح را يارى دهد. وى تا هنگامى كه خود به حكومت افريقيه رسيد - جز چند سالى كه ابوالمهاجر دينار والى افريقيه بود - در آن ديار ماند تا عاقبت در معركه‏ى تَهوده كشته شد.12