مالکيه و ساير مذاهب  اهل سنت (به جز حنفيه)، قاعده‏ي کلي را براي وقف چيزهايي که جايز است و چيزهايي که جايز نيست، بيان کرده و گفته‏اند: هر چيزي که بتوان آن را فروخت يا با بقاي عين آن بتوان منفعت برد، وقف آن صحيح است؛ از قبيل زمين، باغ، خانه، حيوانات، انواع سلاحها و اثاث‏البيت. و هر آنچه که سود بردن از آن موجب از بين رفتن خود آن چيز مي‏شود، مانند خوراکيها، نقود و پول‏هاي رايجي که زيور نباشد، شمع و غيره، وقف آنها صحيح نيست؛ زيرا وقف عبارت است از زنداني کردن عين و رها کردن منفعت. بنابراين، وقف چيزي که استفاده از آن متوقف بر تلف شدن آن  است، صحيح نيست. البته بين علماي مالکي در اين مسأله توافق نيست. ابن‏جزي، از علماي مالکيه مي‏گويد: وقف زمين، خانه، دکان و غيره آن صحيح است و وقف خوراکيها صحيح نيست؛ چون که استفاده از منفعت آن به منزله‏ي هلاک شدن آن است؛ ليکن امام مالک به جواز وقف خوراکيها و پولها تصريح کرده و شيخ خليل نيز از او تبعيت کرده و گفته که جايگزين شدن کالاي ديگر به منزله‏ي بقاي عين است (25)