صفتي كه در اين دو بزرگوار بود ودرس است براي همه انسانهاي بزرگ تاريخ درسي است كه ما به ان ميگوئيم  «درد ديني داشتن » و دنبال رها كردن انسانها از غل و زنجير گمراهي ضلالت است كه يكي به خاطر همين مساله دستگير و عروج كرد(حضرت عيسي -صلوات الله عليه-) و ديگري به همين علت به مسلخ عشق رفت . زيبائي اين درس ان است كه در اكثر دعاهاي سيد الشهدا مخصوصا زيارت اربعين ، كه از خصوصيات مومن وشيعه واقعي زيارت اربعين كردن است لذا بهتر است به گوشه هائي از اين زيارت اشاره كنيم تا درسي باشد براي همه انسانها آزاده، كه هر انسان آزاده اي خود را عاشق حسين و ارمانش مي داند به ان عمل كند