سرقت را در فقه به اين طريق تعريف كرده اند كه : السرقه اخذالشئي من الحرز سراً _ يعني دزدي ربودن چيزي است از جاي محصور بطور پنهاني . چنانكه مي رسيد شريف جرجاني در كتاب (مختصر التعريفات) از حيث لغوي و شرعي سرقت را چنين تعريف كرده است:  السرقه هي في اللغته اخذالشئي من  الغير علي وجه الخفيه و في الشريعه في حق القطع اخذ مكلف خفيه قدر عشره در اهم مضروبه محرزه بمكان او حافظ : يعني سرقت در لغت ربودن مال غير است بطريق پنهاني و در شرع براي اينكه مستلزم قطع دست باشد عبارت است از ربودن شخص مكلف بطور پنهاني مالي را كه ده درهم قيمت داشته و در محلي بسته و محفوظ (محرز) بوده يا حافظي بر آن گمارده شده باشد.