فیصل پسر سوم شریف حسین در نبرد متفقین و اعراب بر ضد ترک های عثمانی نقش برجسته ای ایفا کرد. ژنرال «النبی» به پاس قدردانی از تلاش ها و خوش خدمتی های فیصل در بیرون راندن ترک ها از سوریه بزرگ و راهگشایی ورود نیروهای متفقین به سرزمین اسلامی به او تقدیر نامه اعطا نمود. از نظر غربی ها این تقدیرنامه شایستگی فیصل را داشت. در حالی که امیر فیصل با اعتماد کورکورانه به انگلیسی ها و فرانسوی ها گمان کرده بود که او را به پادشاهی سوریه منصوب می کنند. ولی متفقین پشت پرده برای تقسیم منطقه نقشه می کشیدند، بدون آنکه به وعده های خود ارزشی قائل باشند.  امیر فیصل به پادشاهی بر دو ایالت شرقی و غربی سوریه امید فراوانی داشت. و از آنجا که ایالت غربی سوریه تحت حاکمیت فرانسه قرار گرفته بود با شیوه های مسالمت آمیز کوشید فرانسه را متقاعد  کند تا حکومت او را در این منطقه به رسمیت بشناسد. در واقع در خواست فیصل از فرانسه نماد خواست همه مردم سوریه به رغم گرایشات سیاسی متفاوت آن ها بود. به منظور تحقق این خواسته روز سوم ژوئن سال 1919کنگره ای در دمشق به ریاست شیخ رشید رضا نماینده شهر طرابلس و با حضور نمایندگانی از شهرهای سوریه، لبنان و فلسطین برگزار گردید. شرکت کنندگان این کنفرانس خواهان حفظ وحدت و یکپارچگی سوریه بزرگ و اعلام پادشاهی فیصل شدند.  شکی نیست که مردم سوریه با قیمومیت فرانسه بر کشورشان به مخالفت برخاستندو دولت فیصل نیز اقدامات سیاسی  خود را برای پیشگیری از تحقق اهداف استعمارگران فرانسوی آغاز نمود. بر این اساس دومین کنگره مردمی سوریه در تاریخ 1920/3/6تشکیل شد و شرکت کنندگان آن با امیر فیصل به عنوان پادشاه سوریه بیعت نموده و استقلال سوریه را اعلام کردند. همچنین در این کنگره به طور محرمانه میان سوریه و فلسطین اتحاد برقرار شد و شرکت کنندگان به مسئله استقلال عراق نیز با جدیت رسیدگی کردند . این تصمیمات با واکنش تند انگلستان و فرانسه مواجه شد و آن دو کشور در تاریخ 1920/4/24با برگزاری نشستی در سان ریمو درباره تقسیم کشورهای عربی و قیمومیت جدی بر  آنها به توافق رسیدند. در پی انتشار مصوبات نشست سان ریمو مردم سوریه در برابر ارتش فرانسه که خواستار تحمیل قیمومیت براین کشور بود قیام کردند. اما در نتیجه سازش امیر فیصل و عقب نشینی او در برابر تهدیدهای ژنرال گور فرمانده ارتش فرانسه روز چهاردهم ژوئیه سال 1920قیمومیت فرانسه بر سوریه را پذیرفت. در پی این سازش کمک های مالی و تسلیحاتی فیصل به گروه های انقلابی در غرب این کشور متوقف شد . ولی ملت سوریه در اعتراض به سازشکاری فیصل خواهان سرنگونی دولت او شد . فیصل در نتیجه فشارهای مردمی مجبور گردید به خواست ملت مبنی  بر ادامه مبارزه با استعمارگران تن دهد و علیه فرانسوی ها جهاد مقدس اعلام کرد.  روز 24 ژوئیه 1920 میان ارتش سوریه به فرماندهی یوسف العظمه وزیر جنگ و ارتش فرانسه در منطقه میلسون در غرب دمشق جنگی خونین روی داد که به شکست ارتش سوریه و ورود ارتش فرانسه به دمشق و سقوط دولت فیصل منجر گردید. فرانسوی ها در پی این پیروزی از فیصل خواستند در عرض 48ساعت سوریه را ترک کند. آنگاه ژنرال گور در حالی که شمشیر در دست داشت به سمت آرامگاه صلاح الدین ایوبی رفت و با لحنی تمسخر آمیز گفت: صلاح الدین! ما برگشتیم.