در اين شيوه از تفسير، كه آغازگر آن سيد رضى يا استاد او شيخ مفيد بود، در تفسير قرآن، موضوعاتى از قبيل: لغت و قرائت، حجت قرائت، و شأن نزول و معارف و عقايد وفقه، و تاريخ امتْها و غزوه ها وارد تفسير شد، و اين شيوه از تفسيرها توانست به بخش عظيم از نيازهاى روز پاسخ دهد.