هميشه با خودم مي گفتم كدوم آدم عاقل مي ياد نوشته هاي منه خنگه رو مي خونه . يه زماني ترس داشتم كه بيام يه چيزي بنويسم حالا چه برسه به وبلاگ نويسي . اولين بار وبلاگ نويسي رو با يه خونه كهنه شروع كردم .. هنوز چندماه نشده بود كه داشتم به اون خونه عادت مي كردم .. يكي از دوستان گفت بيا اسباب كشي كن يه خونه جديد .. خونه اي كه وقتي واردش شدم ترسيدم .. اونقدر بزرگ بود كه گفتم براي من كوچيك جايي نيست . خودم يه گوشه ي اين خونه قايم كردم و شروع كردم يواش يواش به نوشتن . اولش به غير از چندتا دوست هيچ كس به اين خونه من  سر نمي زد . تا اينكه يواش يواش خونه ما هم پر مهمون شد گاهي مي يومدن گاهي از ياد مي رفتيم .. كساني كه امدن و رفتن .. كساني كه دلم شكستن رفتن .. كساني تازه امدن و تو خونه من جا پيدا كردن . هي با خودم مي گفتم من نمي تونم تو اين خونه بزرگ زندگي كنم اما حالا نمي تونم از اين خونه بزرگ دل بكنم . چه چيزها اينجا ننوشتم چه درد دل هايي نكردم . چه اشك هايي سر اين نوشته ها نريختم .. واقعا يك پا خاطره دارم من از اين خونه .. خونه اي كه با ترس واردش شدم اما حالا جزءي از من شده . اولين پستم رو با اين پست شروع كردم .. و رفته رفته پست هاي بعدي .. گاهي از ته دلم نوشتم .. گاهي از شادي هايم .. گاهي از غم هايم .. گاهي به كساني اعتراض كردم كه هيچ كدوم متوجه هم نشدن .. گاهي از علايق نوشتم .. اما هيچ وقت نه زيادي گفتم و نه كم .. هيچ وقت چيزي از خودم رو به رخ كسي نكشيدم .. فقط خود خودم بودم به همين سادگي و صافي .. مثل آب روان .. اين بود كه عاشق اين خونه شدم چون تنها جايي بود كه خودم خودم بودم .. بدون هيچ نقشي يا نقابي فقط خودم .. حالا يه خونه جديد هم دارم كه سرم گرم اون خونه هست .. هنوز تازه ساخته اما خيلي پيشرفت نشون داده .. كمي اين خونه رو ول كردم اما بازم به اين خونه قديميم سر ميزنم .. چون اينجا خونه منه و جزء ي از من … خوب حالا حتما ميگين چرا دارم اين دري وري ها رو ميگم … چون امروز يكسال شده كه من ساكن اين خونه شدم … خونه اي كه نمي تونم ولش كنم .. مال منه و جزءي از من .. تنها جايي كه خودمم و احساس آرامش مي كنم … يك سال گذشت .. واقعا هم چه قدر زود ميگذره .. انگار همين ديروز بود كه تازه پا به اين خونه گذاشتم .. اما حالا يك سال كه ميگذره .. خونه ام هم با خودم يك سال بزرگ شده … و من يك سال هست وبلاگ نويسي رو تو اين خونه با تمام خوبي هاش و بدي هاش شروع كردم … زمان در حال حركته و ما هم با اون حركت مي كنيم … حالا وبلاگ من يكساله شده .. خوب فكر كنم زيادي حرف زدم … همتون رو دوست دارم .. و به وبلاگ عزيزم و خونه ام ميگم (( يك ساله شدنت مبارك ))