استاد سخن، سعدى شيرازى مانند ديگر گويندگان  و نويسندگان پارسى گوى به طرق گوناگون از قرآن و حديث بهره برده است. گاه از بخشى از آيه يا حديث گاه به معنى و مفهوم آنها و گاه با تلميح و اشاره به يك واژه ، به آن دو گوهر آسمانى، سخن خود را گرانقدر ساخته است.