شب عاشورا، صداي عبادت و مناجات دلنواز حسين عليه‌السلام و اصحاب بزرگوارش صحراي كربلا را آكنده از عطر روحانيت، معنويت، شور وشوق و توجه به خداي متعال كرده بود؛ گروهي پاكباز، دل از جان شسته و خود را به خدا فروخته و مطلوب و مقصود خود را يافته بودند و دعوت به قرآن، دعوت به حق، دعوت به محكوم كردن ظلم و استكبار و دعوت به  نصرت حق و دفاع از نواميس دين را لبيك گفته بودند.