آغاز توجه به افريقيه در زمان خليفه‏ى دوم در پى فتوحات در شام و مصر توسط عمروبن عاص بود. وى پس از تسخير اسكندريه، در سال 21 قمرى / 642 ميلادى يك گروه نظامى را به فرمان‏دهى عُقبة‏بن نافع به غرب اعزام نمود. عقبه شجاعانه از مرزهاى غربى گذشت و توانست بَرقَه و زَويله را فتح كند. عمروبن عاص در سال 22 قمرى به برقه رفت و با مردم آن ديار، كه از مرفه‏ترين قبايل بربر بودند،4 با دريافت جزيه مصالحه كرد، سپس عازم طرابلس شد و پس از يك ماه محاصره‏ى اين شهر موفق به فتح آن شد؛5 اما خليفه‏ى دوم ورود مسلمانان به افريقيه را خوش نمى‏داشت و مخالف ادامه‏ى پيش‏روى‏ها بود؛ بنابراين، عمروبن عاص با گذاشتن پادگانى در برقه به فرمان‏دهى عقبة‏بن نافع به مصر بازگشت.6