امام صادق(ع) در روايت ديگري، آية يادشده را چنين تفسير مي­فرمايند: «[مراد از آن روز] زمان خروج قائم  ماست که انتظارش کشيده مي­شود»، آنگاه فرمودند: «اي ابا بصير! خوشا به حال پيروان قائم ما که در زمان غيبت او چشم به راه ظهور اويند و در زمان ظهورش، او را پيروي مي­کنند. آنها دوستان خدا هستند که نه بيمناک مي­شوند و نه اندوهگين مي­گردند».[41]