امام صادق(ع) با درنظرگرفتن نياز شديد جامعه و آمادگى زمينه اجتماعى مناسب, دنباله نهضت علمى و فرهنگى پدرش را  گرفت و حوزه علمى وسيعى به وجود آورد(38) و در رشته هاى مختلف, شاگردان بزرگى همچون (هشام بن حكم كندى), (محمد بن مسلم), (ابان بن تغلب), (هشام بن سالم), (معلى بن خنيس), (محمد بن على بن نعمان بجلى كوفى) معروف به (مومن الطاق), (مفضل بن عمر), (ثابت بن دينار) معروف به (ابوحمزه ثمالى), (زراره بن اعين), (جابر بن يزيد جعفى كوفى), (صفوان بن مهران جمال اسدى كوفى) معروف به (صفوان جمال), (عبدالله بن ابى يعفور), (حمران بن اعين شيبانى), (حمزه طيار), (بريد بن معاويه عجلى), و... تربيت نمود.(39)