ما و مامان باباهامون (2) :  ولي الآن ديگه جوونا اين‌طوري نيستن. يعني اصلاً ديگه معياري به اون صورت وجود نداره كه بر پايه اون بخواد نظر فعالي ايجاد بشه. به‌نظر من بخش زيادي از اين قضيه يه جور عكس‌العمله نسبت به اون طرز  فكر كه تصور مي‌شه ما رو رسونده به اين‌جايي كه باز هم تصور مي‌شه جاي خوبي نيست. يه جور نه گفتن به هر ساختار ذهني كه ادعاي پاسخ گفتن به خيلي چيزها زو داشته باشه (چيزي كه اسمشو مي‌ذاريم ايدئولوژي). سي سال پيش طرف يا كمونيست بود يا مسلمون يا آنارشيست يا پانكي يا هر كوفت ديگه‌اي ولي دقيقاً مي‌دونست به دنيا از چه زاويه‌اي نگاه مي‌كنه. اينايي كه مي‌گم محدود به ايران نيست (گرچه من طبيعتاً فقط ايران رو مي‌بينم) و كلاً الگوي فكري حاكم بر دنيا يه چيزيه كه ما اسمشو مي‌ذاريم نسبي‌گرايي و به‌نظر من اون بخشي كه جووناي ايران  از شيوه جديد فكر كردن و نگاه كردن به دنيا گرفتن، يه شكل افراطيه كه دقيقاً اون سر طيفيه كه اين سرش مطلق‌گراييه. (واين، طبيعت واكنشيش رو بيشتر نشون مي‌ده). مطلق‌گرايي تقش دراومد ولي من فكر نمي‌كنم اين سر طيف هم جاي مناسبي براي نشستن باشه، مخصوصاً بدون تعمق اومده باشي اين‌جا نشسته ب.اشي