( ... ادامه از قبل )  در حالت عادي اگه يكي مثل من از اين روش‌هاي برخورد مديران و اين جور چيزا خوشش نياد مي‌تونه حتي‌الامكان خودشو وارد اين مناسبات نكنه ولي وقتي اين طرز فكر و برخورد به حوزه عمومي كشيده شد (كه من نشونه‌هاش رو بعضي جاها مي‌بينم) اونوقت ديگه  براي يكي مثل من هم راه گريزي نيست. حالا يا بايد با اوني كه اين‌جوريه و احتمالاً دوستت هم هست درگير شي يا اينكه بي‌خيال طرف شي يا هميشه از رفتارهاش حرص بخوري.  از اون دوستايي كه با اين مقوله‌ها تو محل كارشون سروكار دارن تمنا مي‌كنم اين اخلاقاشونو همون‌جا بذارن و بيان بيرون.  قربون همگي.