82 داستان غدير (فارسى , چاپى ) بازنوشته : مصطفى زمانى (وجدانى ).  انتشارات پيام آزادى , تهران , سال 1369ش .  چاپ هفتم : همان ناشر, سال 1374ش .  خشتى , 16ص .  اين كتاب كلاً نقاشى و همراه با جملاتى كوتاه به شكل  نثر كودكانه دربارهء غدير است , كه كودكان در ضمن نقاشى ورنگ آميزى مطالب عقيدتى را مى آوزند.  ];ك ك نكتهء قابل توجه :  اين كتاب از سرى كتابهاى <قصه هاى پيامبران >و يا <بخوان و رنگ كن >است كه تماماً به يك سبك نوشته شده , وشمارهء ششم از آن دوره است .   83 داستان غدير (فارسى , چاپى ) غلامرضا دبيران .   84 داستان غدير در اسلام (فارسى , چاپى ) حسن بن عبدالله سعيد, م 1416ق .  كتابخانهء مدرسهء مسجد چهل ستون , تهران .  جيبى : 29ص .  چاپ ديگر: ؟  جيبى : 40ص .  ابتدا مقدمه اى در دوازده صفحه با عنوان <داستان غدير>است كه در آن قطعاتى از  غدير را آورده و توضيحاتى درمورد امامت و پيامبر (ص ) و اميرالمؤمنين (ع ) داده است .  سپس با عنوان <اميرالمؤمنين >از ديدگاه وحى > كتاب را شروع نموده كه ابتدا فضايل اميرالمؤمنين (ع ) و جوانب زندگانى آن حضرت تا قضيهء غدير است و در تمام موارد به كتب عامه استناد نموده است .  نكات قابل توجه :  1 نام اين كتاب به طور دقيق به دست نيامد, چرا كه روى جلد آن فقط اين جمله است : <پيامبر اسلام (ص ) بدستورپروردگار جانشين خود اميرالمؤمنين (ع ) را براى زمامدارى مسلمين تعيين و معرفى مينمايد>. و در  داخل كتاب چنانچه گفته شد در اول شروع نوشته شده <داستان غدير در اسلام >همچنين در ابتداى بخش دوم نام <اميرالمؤمنين (ع ) از ديدگاه وحى >آمده است .  در اينجا اين تذكر لازم است كه : كتابى به نام <على (ع ) از ديدگاه وحى >از همين مولف و همين ناشر در 28صفحه جيبى به مناسبت غدير چاپ شده است كه بخش دوم كتاب (داستان غدير در اسلام ) ـ كه توضيحش گذشت ـ بخشى ];ّّاز همين كتاب (على (ع ) از ديدگاه وحى ) است .  2 مؤلف كتاب ديگرى به نام <غدير پيوند ناگسستنى رسالت و امامت >دارد, كه بخشى از اين  كتاب با بخش <داستان غدير در اسلام >آن كتاب يكى است .   85 الدراية فى حديث الولاية 17جزء (عربى , خطى ) مسعود بن ناصر سجستانى (ابوسعيد, ركاب ) م 477ق .  نهج الايمان (على بن يوسف , ابن جبير, نسخهء خطى ).  مناقب آل أبى طالب (ابن شهر آشوب ) ج 3ص 25  اقبال الاعمال ص 453 455  457  اليقين (سيد بن طاووس ) ص 95و 168ب 28  بحار ج 37ص 126 130 133 157  اثبات الهداة ج 1ص 36  الذريعة ج 8ص 56ش 168و ج 25ص 143در شمارهء 830  الغدير ج 1ص 155ش 11و ص 17  كتاب جمع آورى سندهاى مؤلف در حديث غدير تا صد و بيست نفر از صحابه است .  چنانكه سيد بن طاووس تصريح نموده اين كتاب جمع آورى احاديث پيامبر (ص ) در غدير و ديگر فضايل اميرالمؤمنين (ع ) در هفده جزء است , و در آن اسناد, مؤلف تا صد و بيست نفر از صحابه را بيان نموده است . ولى خودسيد در صفحهء 457گفته اين كتاب در يك مجلد  و بيست كراسه (جزوه ) است !؟  در <الغدير فى التراث الاسلامى >از معجم شيوخ سمعانى , در حالات حسن بن يعقوب نيشابورى (ابوبكر) بيان نموده كه اين كتاب در جمع طرق حديث <من كنت مولاه فعلى مولاه >است و نسخه اى از آن را به خط زيباى نامبرده (ابوبكر نيشابورى ) ديده است .  نكات قابل توجه :  1 نامهاى مختلفى براى اين كتاب آمده است . سيد بن طاووس در اقبال كلمهء كتاب را به ابتداى اين نام اضافه نموده و شيخ حر عاملى از اين كتاب با نام <كتاب الشجرى فى نص الغدير>ياد نموده است .  ] ;ّّ اين كتاب در معجم شيوخ سمعانى و موردى از الغدير و موردى از بحار به نام <كتاب الولاية>آمده و در نهج الايمان (ابن جبير) كه نسخه اى خطى است نام <أسماء ارواة خبر غدير خم >و بالاخره در الذريعه با نام <الدراية لحديث الولاية>آمده است . و اما اين نام انتخاب شده (الذراية فى حديث الولاية) كه در كتاب <الغدير فى التراث الاسلامى  >نيزهمين آمده است , نامى است كه سيد بن طاووس در اقبال گفته و تصريح به نامگذارى مؤلف كتابش را به اين نام نموده است , و در باقى موارد چنين تصريحى نيست , و يا اگر باشد كلام سيد در اين نوع موارد ـ بع علت دقت بيش از حد او ـبر ديگران مقدم است . و كلمهء كتاب را كه سيد در ابتداى اين نام آورده ظاهراً جزو آن نيست . همچنين مؤلف كتاب , دراكثر موارد با شهرت سجستانى و گاهى سجزى و در بعضى شجرى و در يك مورد سجرى آمده , و نيز كنيهء او در اكثرموارد ابوسعيد و در اقبال ابو سعد است .  لازم به ذكر است كه در مناقب ابن شهر  آشوب و بحار و اثبات الهداة و نهج الايمان لقب شجرى آمده است , و درالغدير (علامهء امينى ) و نيز الغدير فى التراث الاسلامى (سيد عبدالعزيز طباطبائى ) ص 99ش 26با اينكه نام سجستانى و سجزى بيان شده , ارجاع به مناقب داده اند, و اين بيانگر اين است كه اين دو محقق نام شجرى را تصحيف يا اشتباه مؤلف و يا ناسخ از كلمهء سجزى پنداشته اند!؟  نتيجه اينكه اين دو نام ظاهراً يك مؤلف هستند و كتاب نيز يك كتاب بيشتر نيست و نام سجستانى كه در اكثر سجزى گفته شده براى مؤلف صحيح تر به نظر مى رسد. در اينجا چند مورد را بيان مى نمائيم :  لسان الميزان ج 6ص 32 33سير أعلام النبلاء ج 18ص 533 البداية و النهاية ج 12ص 135 طبقات الحفاظ ج 1 446 مرآة الجنان ج 3ص 122 شذرات الذهب ج 3ص 357  3 مؤلف كتاب در اكثر موارد و تقريباً موارد و تقريباً تمام كتب رجالى عامه به مذهب قدريّه نسبت داده شده و دراقبال و اثبات الهداة او را از عامه و در الذريعه او را از شيعيانى كه از باب تقيه خود را معتزلى مى نموده اند دانسته است .از جمله اين موارد بحار ج 40ص 15ش 31است .  4 در اكثر بلكه تمام موارد شهادت به وثاقت مؤلف و دقت او در ضبط و نقل احاديث داده اند.  5  در لسان الميزان ج 2ص 33ش 1552از قول زاهر شحامى نقل نموده كه مؤلف كتابهايش را وقف نموده , و به احتمال زياد اين كتاب نيز جزو آنها بوده است .  6 اين كتاب از مصادر عامى كتاب <اثبات الهداة>است كه شيخ حر عاملى با واسطه از آن كتاب ها نقل نموده است .  7 كتابى به نام <كتاب فى طرق من كنت مولاه >از معاويه سجزى نيز آمده است .  ] ;ّّ لدراية لحديث الولاية (سجستانى ) = الدراية فى حديث الولاية (عربى , خطى )