«و كفی بالمرء فقها اذا عبدالله و كفی بالمرء جهلا اذا اعجب برایه و انما الناس رجلان مومن و جاهل فلا توذ المومن و لا تجاوز الجاهل.» دانش مرد همین بس كه خدا را پرستد و نادانی مرد همین بس كه دلبسته رای خویش باشد. مردم دو گونه اند: مومن و جاهل. مومن را مآزار، و بر جاهل تعدی مكن.