پاسخ: شناخت حق و باطل، در گرو كمى پيروان و يا فزونى آنها نيست. در جهان امروز، نسبت مسلمانان به منكران اسلام، در حدود يک پنجم يايک ششم است. اكثريت ساكنان خاور دور را بت پرستان و گاوپرستان و ساير منكران ماوراء طبيعت تشكيل مى دهند.  چين با جمعيت متجاوز از يک ميليارد، جزء اردوگاه الحادى كمونيسم است و اكثريت مردم هندوستان را، كه نزديک يک ميليارد جمعيت دارد، گاوپرستان و بت پرستان تشكيل مى دهند.  و از سويى چنين نيست كه اكثريت، نشانه حقانيت باشد. قرآن مجيد غالباً اكثريت ها را نكوهش نموده و به ستايش از برخى اقليتها مى پردازد، كه در اين مورد به عنوان نمونه، به برخى از  آيات اشاره مى نماييم:  1- «ولا تجد أكثرهم شاكرين ؛ [1] اكنون آنان را سپاسگذار نخواهى يافت. »  2- «إن أوليائه الاّ المتّقون ولكنّ أكثرهم لا يعلمون ؛ [2] اولياى وى نيستند مگر پرهيزكاران، وليكن اكثر آنان نمى دانند. »  3- «وقليلٌ من عبادى الشّكور ؛ [3] واندكى از بندگان  من سپاسگذارند. »  بنابراين، انسان واقع گرا، هيچگاه نبايد از اقليت پيروان آيين خود بهراسد و نيز نبايد به خاطر اكثريت آنان مباهات كند. بلكه شايسته است چراغ عقل را روشن سازد و از نور و فروغ آن بهره مند گردد.  مردى به اميرمؤمنان على (عليه السلام) عرض كرد: چگونه ممكن است كه مخالفان تو در جنگ جمل، كه اكثريت نسبى را تشكيل مى دهند، بر باطل باشند؟  امام (عليه السلام) فرمودند:  «حق و باطل، با مقدار پيروان، شناخته نمى شود، حق را بشناس، اهل آن را خواهى شناخت. باطل را بشناس،  اهل آن را خواهى شناخت».  بر يک فرد مسلمان لازم است كه اين مسأله را از طريق علمى و منطقى تحليل نمايد و آيه «ولا تقف ما ليس لك به علمٌ»[4] را بسان چراغى فرا راه خود قرار دهد.  گذشته از اين، هر چند شيعه از نظر جمعيت به پايه اهل تسنن نمى رسد، اما اگر سرشمارى دقيقى صورت گيرد، معلوم خواهد شد كه يک چهارم مسلمانان جهان را شيعيان تشكيل مى دهند، و آنان در نوع مناطق مسلمان نشين دنيا زندگى مى كنند[5] و در تمام برهه هاى تاريخ، در ميان آنان دانشمندان و نويسندگان نام آور و  صاحبان تصانيف و آثار مى زيسته اند. شايسته است روشن گردد كه پايه گذاران علوم اسلامى نيز غالباً شيعه بوده اند كه در ميان آنان:  ابوالأسود دوئلى ، پايه گذار علم «نحو».  خليل بن احمد، پايه گذار علم «عروض».  معاذ بن مسلم بن ابى ساره كوفى ، پايه گذار علم «صرف».  و ابوعبدالله محمد بن عمران كاتب خراسانى (مرزبانى ) يكى از پيشتازان علم بلاغت به چشم مى خورند. [6]  براى آگاهى بيشتر بر تأليفات انبوه علما و دانشمندان شيعه، كه شمارش همه آنها بسيار دشوار است، مى توانيد به كتاب ارزشمند «الذريعة إلى تصانيف الشيعة» مراجعه كنيد و نيز جهت آشنايى با شخصيت هاى بزرگ شيعه، كتاب «اعيان الشيعة» و براى كسب اطلاع از تاريخچه شيعيان «تاريخ الشيعة» را ملاحظه فرماييد.