اولين و مهم­ترين وظيفه­اي که هر شيعۀ منتظر برعهده دارد، کسب معرفت نسبت به وجود مقدّس امام و حجّت زمان خويش است. اين موضوع تا بدان درجه از اهميت قرار دارد که در روايات بسياري که به طريق شيعه و اهل سنّت از پيامبر گرامي اسلام (صلّي الله عليه و آله و سلّم) و ائمۀ معصومين (عليهم السلام) نقل شده، آمده است: «هر کس بميرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلي مرده است.»[2]