ابوجعفر محمدالباقر بن على بن الحسين‏بن على‏بن ابى‏طالب(عليه السلام) از دانشمندان مدينه بود و بسيارى چون ابوسعيد خدرى و جابر از او روايت كرده‏اند. او را باقر  مى‏ناميدند؛ زيرا علم را شكافته بود، اصل آن را مى‏شناخت و با ناپيداى آن آشنا بود، و هم او بود كه دامنه دانش را گسترش داد.