آن زمانی که ورزشکار را الگو میکردند مثل تختی و ... به این دلیل بود که اساسا ورزش با داشتن روحیه جوانمردی و دیگر اوصاف پسندیده ملازمه داشت و ورزش  بذاته ارزشی ایجاد نمی کرد و الا در ورزش حرفه ای که منتهای غایتش کسب منافع مالی و شهرت و حتی بعضا ارضای یکسری رذائل اخلاقی چون تکبر و حسد و طمعورزی و ... است ، مسأله ی الگو بودن منتفیست  همانطور که یک تاجر خوب یا بد نمی تواند الگو ی مناسبی باشد