یکى از اهداف دین ما در توصیه به کارهاى اقتصادى، ریشه کن  ساختن «پدیده فقر» است. اسلام هرگز «پدیده فقر» را تأیید و بدان توصیه نمى کند. امام باقر علیه السلام در بیانى نیایش گونه مى گوید: « اَسْئَلُکَ اللّهُمَّ الرَّفاهِیَّةَ فِى مَعِیشَتِى ما اَبْقَیْتَنِى ... وَلا تَرْزُقْنِى رِزْقا یُطْغِینِى وَلا تَبْتَلِیَنِى بِفَقْرٍ اَشْقى بِهِ؛ خداوندا! از تو رفاه در زندگى را تا زنده هستم درخواست مى کنم... به من چندان روزى مده که سرکش و گستاخ شوم، و به فقرى نیز گرفتارم مساز که بدبخت شوم.»