[1].ص، 29.  [2]. سوره محمد آيه 24  [3]. اصول الكافي ج 2، ص 238.  [4]. در اوصاف پيغمبر اكرم(صلوات الله و سلامه عليه) هست كه يُعَلِّمُهُمْ الكِتابَ وَالْحِكْمَةَ، بعد ازاين كه مي فرمايد: يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِه و يُزَكِيهِمْ، يعني بعد از تلاوت و تزكيه مردم، نوبت به تعليم كتاب مي رسد. پس از اين جا معلوم مي شود كه تعليم قرآن، غير از تلاوت آيات است و يك وظيفه پيغمبر  اكرم(صلوات الله و سلامه عليه) اين است كه وقتي آيات قرآني بر آن حضرت نازل مي شد، آنها را براي مردم تلاوت كند تا الفاظش را ياد بگيرند و بعد، به تزكيه مردم بپردازد و وظيفه ديگر پيامبر(صلوات الله عليه) اين است كه قرآن را به مردم تعليم دهد. اما تعليم، صرف خواندن الفاظ نيست، چون اين همان تلاوت است، بلكه منظور اين است كه معاني قرآن را به مردم بفهماند، يعني آنچه را خود مردم نمي فهمند به آنها ياد ددهد. يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونْ; (بقره، 239).  همچنين در آيه ديگري مي فرمايد: وَ اَنْزَلْنا اِلَيْكَ  الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنّاسِ ما نُزِّلَ اَلَيْهِمْ; ما اين قرآن را براي تو نازل كرديم تا تو آياتش را براي مردم روشن سازي. (نحل، 44)  پس معلوم مي شود كه آيات قرآن گاهي احتياج به تبيين دارد، و وظيفه پيغمبر اكرم(صلوات الله عليه) تبيين آنهاست و مسلماً تبيين غير از تلاوت است و ما شيعيان معتقديم كه اين مقام پيغمبر اكرم(صلوات الله عليه) ـ كه از جمله مقامات آن حضرت است ـ براي ائمه معصومين(ع) هم ثابت است همچنين طبق ادّله ديگري كه حالا در صدد بيان آنها نيستيم، مقام معلم بودن قرآن از آن پيغمبر اكرم(صلوات الله  عليه) و ائمه اطهار (عليهم السلام) است.