بۇ چاغدا قاراڭغۇ چۈشۈپ تۈن پەردىسى يېيىلغان ئىدى، سودىگەرلەر مەشئەل يېقىشىپ دەۋرىشىپ تۇراتتى، ئۇلارنىڭ ئەپتى-ئوزايىدىن خۇددى چىن بەگلىكىنىڭ شىرمەت-چەۋەندازلىرى بىلەن تىركىشىپ قالىدىغاندەك ئەلپاز چىقىپ تۇراتتى. لى سى بۇنى توغرا پەملەپ، دەرھال كىشىلەر توپىغا قاراپ قوللىرىنى پۇللاڭلىتىپ: