تو يه ‌سال اخير كه به خاطر بعضي مسايل، نيروهاي سپاه پاسداران و انتظامي سخت درگير و دست‌كم در حال آماده‌باش بودن، گذروندن خدمت در  ارتش استرس كمتري داشت... چون ارتش به مردم كاري نداره و فقط جلو تانك‌ها رو مي‌گيره... به قول خودم، «ما زخمي شدن و نقص عضو با باتوم و سنگ رو نداريم... يا جنگ مي‌شه و مي‌ميريم و يا خيالمون راحته» !    همين مسأله‌ي ساده مهم‌ترين تفاوت نهاد مقدس ارتش با نهادهاي مشابه اون رو شكل مي‌ده... يعني بيشترين سهم مأموريت سپاه و نيروي انتظامي در تعامل با مردم شكل مي‌گيره، اما در حالي كه ارتش با توپ و تانك و موشك رو به رو مي‌شه... يك ارتشي نه تنها با انواع و اقسام سلاح‌ها مواجه هست، بلكه خودش هم بايد با اونا كار  كنه... قاعدتاً به دليل اين‌كه چنين اشيايي بي‌شعور (!!!)‌ هستند، استفاده از روان‌شناسي و مذاكره جواب نمي‌ده... پس مهم‌ترين و حياتي‌ترين مسأله در ارتش، نظم و انضباطه... چون كوچكترين بي‌انضباطي يا نافرماني از فرمانده مي‌تونه باعث گرفتن جان يك يا چند نفر يا حتي يك لشكر بشه ...