[1] . براي مثال، محقق لاهيجي مي گويد:«بدان كه طريق معرفت صدق دعوت نبوت، منحصر است در ظهور معجزه» (محقق لاهيجي، سرمايه  ايمان، ص93) و سپس بر انحصار اثبات مدعاي نبوت در اعجاز استدلال مي كند(همان، ص 96). همچنين ظاهر عبارات متكلماني كه در اين بحث به ذكر اعجاز اكتفا كرده به راه ديگري اشاره ننموده اند، آن است كه راه شناخت انبيا را منحصر در اعجاز مي دانند.  [2] . «ة» در واژه معجزه، براي انتقال از معناي وصفي به معناي اسمي است(مانند«ة» در«حقيقة») و يا براي مبالغه است(مانند«علامه»): تفتازاني، شرح المقاصد، ج 5، ص 11.  [3] . «المعجزُ هو امرٌ خارق العادة مقرونٌ بالتحدي مع عدم المعارضه» (علامه حلي، مناهج اليقين في اصول الدين، ص  263). «المعجز هو الاتيان بأمرٍ خارقٍ للعادة للدعوي مقرونٍ بالتحدي، يتعذر علي الخلق الاتيان بمثله في جنسه أو صفته» (السيوري، ارشاد الطالبين، ص 306). «المعجزة ما قصد به اظهار صدق من ادّعي أنه رسول الله» (جرجاني، شرح المواقف، ج 8، ص 223).  [4] . ر.ك: جلد اول اين مجموعه، صص 240 ـ 242.  [5] . از اين رو، گاه معجزه را«محال عادي» مي گويند.  [6] . تفتازاني، شرح المقاصد، ج 5، ص 12.  [7] . جرجاني، شرح المواقف، ج 8، ص 224.  [8] . در تاريخ امده است كه مسيلمة كذّاب مدعي نبوت گرديد و مدعي شد كه  معجزه او ان است كه پس از انداختن آب دهان در چاه كم آب، بر آب آن چاه افزوده خواهد شد، اما پس از انداختن آب دهان، چاه مزبور كاملاً خشك گرديد البته، برخي متكلمان درباره ي امكان چنين واقعه اي بحث كرده اند كه در متن به ان اشاره خواهيم كرد.  [9] . بديهي است كه اگر قيد «تحدي» را شامل «عدم معارضه ي ديگران» بدانيم، ديگر از ذكر قيد اخير بي نياز خواهيم شد.  [10] . فخررازي در كتاب المطالب العاليه اين راه را به تفصيل(و تا حدي غيرمنسجم و آشفته) توضيح داده است كه ما آن را با تلخيص و تصرف در اينجا تقرير كرديم. اين  نكته جالب توجه است كه فخررازي اين راه را بر راه اعجاز ترجيح مي دهد و مدعي است كه قرآن نيز در مباحث نبوت، از همان روش استفاده كرده است. ن.ك: فخر رازي، المطالب العاليه من العلم الالهي، ج8، صص103 ـ 125.  [11] . شعراء: 109، 127، 145، 164 و 180. مشابه اين تعبير در مورد پيامبر اسلام صلّي الله عليه و آله نيز به كار رفته است.