البتّه انصاف آن است كه در آن روزگار هنوز بسيارى از گرايش‏هاى اعتقادى واجد مختصّات منسجم شناخته سپسين نبودند كه بتوان بر بنياد آن‏ها با صراحتى كه امروز متداول است برخى را در اين يا آن مذهب شناخته جاى داد ليك شواهد مسلّم و فراوانى وجود دارد كه ايستار و باور شيعى اعمَش را در زمينه «امامت» فرا مى‏نمايد.39