خسته ( 3 ) :  ضجه زدم گاه شام و گاه دم چاشت  عشق تو دردم نه كم نمود و نه برداشت  ناز تو زخمم بخست و زخم دگر كاشت  گر دل ما عشق دلبر دگري داشت  حرمت اين هاي هاي و ولوله ميداشت  چند چو ديوانگان به كوچه و بازار