يکي از فعاليتهاي ائمه عليه‏السلام تربيت شخصيتهاي اسلامي و شيعي بوده است تا فرهنگ غني شيعه را در ميان مردم بگسترانند. امام رضا عليه‏السلام در اين زمينه شاگرداني را تربيت کردند که - چه در زمان حضرت و چه بعد از وي - در تبيين و ترويج انديشه‏هاي او بسيار کوشيدند که در ميان آنان ايرانياني هم بودند؛ دانشمنداني مانند اباصلت هروي، فضل بن شاذان نيشابوري، زکريا ابن‏آدم قمي، عبدالله  بن مبارک نهاوندي، حسن بن سعيد اهوشازي، محمد بن فضل رخجي (قندهاري) معروف به کرخي، محمد بن سليمان ديلمي و... (1)