بايد دانست كه احكام الهى بر مبناى مصالح ومفاسد واقعى است و در آن احساسات و خوش آيندهاى افراد و ناخوش آيندها كه معمولا امورى نسبى و فردى مى باشند، ملاحظه نگرديده است . خداوند و رسولاو هنگام تشريع احكام الهى ، از خليفه داناتر و آگاه تر بودند. به علاوهدر برخى از روايات تصريح شده است كه متعه حج تا قيامت ، حلال است(7)