عين در اينجا در مقابل سه معني است و شرط بودن عين، به هر سه معني در اينجا مقصود است؛ زيرا عين در کلام فقها به چهار معني اطلاق مي‏شود: 1. گاهي عين در مقابل منفعت است. مثلا در مقام تقسيم گويند مال يا عين است يا مفنعت. 2. گاهي عين در مقابل دين اطلاق مي‏شود؛ يعني گفته مي‏شود مال يا عين است يا دين. 3. گاهي  عين در مقابل مبهم اطلاق مي‏شود؛ يعني گفته مي‏شود مال يا عين است يا مبهم. 4. گاهي عين در مقابل نقد اطلاق مي‏شود؛ يعني گفته مي‏شود مال يا عين است (18) مثل کالا، يا نقد است مثل پول.