يعنى:  «اى جابر! اولوالامر خليفه‏هاى من و جانشينان من بعد از من هستند كه امامان و پيشوايان مسلمانانند.اول آنها على بن ابيطالب و پس از او حسن و سپس حسن و سپس حسين و بعد از او على بن الحسين و آنگه محمد بن على كه در تورات به باقر معروف است، و اى جابر تو او را درخواهى يافت و چون او را ملاقات نمودى سلام مرا به  او برسان، و پس از او جعفر بن محمد الصادق و سپس موسى بن جعفر و بعد از او على بن موسى و بعد از او محمد بن على و پس از او على بن محمد و سپس حسن بن على و بعدا فرزندش، كه هم اسم و هم كنيه من است.اوست‏حجت‏خدا در روى زمين و بقيه خدا[28]  در ميان شهرهاى خدا.و او همان كسى است كه از شيعيان خود غيبتى طولانى خواهد نمود كه هيچيك از افرادى كه قائل به امامت او هستند پايدار نخواهند ماند مگر آن كس كه خداوند قلب او را به مراتب ايمان و يقين آزموده باشد».