و لذا ـ به پيامبر گفت: من دو نخ سفيد و سياه تهيه كرده ام و به هر دو مى نگرم و در تاريكى هيچ كدام را از ديگرى تميز نمى دهم. پيامبر خنديد و فرمود مقصود، سفيدى صبح، و سياهى شب است، يعنى نوار نور صبح، از دل تاريكى شب باز شناخته شود.(1)