نکته: از نظر پنهان نماند که کنار توصیه آموزه هاى دینى به تجارت، به شیوه حلال آن نیز سفارش فراوانى شده است؛ و اینکه تاجر باید به قوانین شرعى این حرفه نیز آگاه باشد، تا از این طریق کسبش حلال و درآمدش پاکیزه باشد؛ چنان که از امام پنجم علیه السلام در این باره مى خوانیم: «وَجَدْنا فِى کِتابِ عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْن علیه السلام :  «اَلا اِنَّ اَوْلِیاءَ اللّهِ لا خَوْفٌ  عَلَیْهِمْ وَلا یَحْزَنُونَ» اِذا اَدُّوا فَرائِضَ اللّهِ، وَاَخَذُوا بِسُنَنِ رَسُولِ اللّهِ صلى الله علیه و آله ، وَتَوَرَّعُوا عَنْ مَحارِمِ اللّهِ، وَزَهِدُوا فِى عاجِلِ زَهْرَةِ الدُّنِیا، وَرَغِبُوا فِیما عِنْدَ اللّهِ، وَاکْتَسَبُوا الطَّیِّبَ مِنْ رِزْقِ اللّهِ ـ لا یُرِیدُونَ التَّفاخُرَ وَالتَّکاثُرَ ـ ثُمَّ اَنْفَقُوا فِیما یَلْزَمُهُمْ مِنْ حُقُوقٍ واجِبَةٍ؛ فَاُولئِکَ الَّذِینَ بارَکَ اللّهُ لَهُمْ فِیما اکْتَسَبُوا وَیُثابُونَ عَلى ما قَدَّمُوا لاِآخِ رَتِهِمْ؛ در کتاب على بن الحسین (امام سجاد  علیه السلام ) چنین دیدیم: «آگاه باشید که اولیاى خدا نه ترسى دارند و نه دچار اندوه مى شوند»؛ در صورتى که فریضه هاى خدا را ادا کنند و سنّتهاى پیامبر را به کار بندند و از حرامهاى خدا اجتناب ورزند و از خوشیهاى زودگذر دنیا درگذرند و به آنچه نزد خداست راغب باشند، و روزى حلال و طیّب خدا را با کسب و ـ کوشش به دست آورند ـ به دور از تکاثر و تفاخر ـ و سپس حقوق واجبى را که بر عهده دارند، بپردازند، که در این صورت از کسانى هستند که خدا به کسب و کار ایشان برکت مى دهد و به پاداش آنچه براى آخرت، از پیش فرستاده اند، خواهند  رسید.»