خسته ( 10 و آخر ) :  دف به كف آريد، مه ز خانه برون شد  چنگ به چنگ آوريد، گاه جنون  شد  چشم بگيريد هان، به فكر فسون شد  طره مشكينش از حجاب برون شد  تاب دو زلفش دو نون كن فيكون شد  گفت گرفتار شو، شديم گرفتار      خب! اين سريال هم تموم شد. اگه مخالفتي با مقوله سريال دارين، بگين. اگرنه احتمالاً يكي جديدش شروع ميشه.  يه توضيحي درباره خود خسته بدم : مدرسه ما (علامه حلي) يه شب شعري داشت (و شايد هنوز هم داشته باشه) كه اواخر دهه فجر برگزار ميشد و فارغ‌التحصيل‌ها و احياناً دانش‌آموزهاي مدرسه شعرهاشونو ميخوندن. اين شعر هم مربوط به همون جاس و شاعرش هم آقاي احمد  محبي آشتياني (معروف به آقاي آشتياني) از فارغ‌التحصيل‌هاي قديمي مدرسه‌ان. (يعني قبل از انقلاب و همدوره ناصرزاده)