الهی! بده سوزی، بنه داغی ز هجران شقایق ها به دل های هم اکنون مرده در دنیا و اینک من همی گویم: الهی! غمی سینه سوزم عطا کن ، بسوزان دلم را و دردم دوا کن. بسوزان دلی را که دردی ندارد ، سحر کن شبی را که صبحی ندارد.