اصلا دوست ندارم ۹۰ ساله بشم و همه با مردنم اينطور راحت كنار بيان . گاهي با خودم فكر ميكنم ما آدمها عجب موجودات پيچيده اي هستيم شايد اگه خاله مامانم توي سن ۳۰ سالگي ميمرد همه از غصه صورتمون رو چنگ  ميزديم . هوار ميكشيديم و افسردگي ميگرفتيم اما حالا كه ۹۰ سالشه انگار محكومه كه از دنيا بره انگار نه انگار كه اين آدم همون آدم ۶۰ سال پيشه