مباني سلفيه:  مباني سلفيه راجع به خلافت با جمهور اهل سنت تفاوت قابل توجهي ندارد و آنچه را اهل سنت به آن معتقدند آنها نيز پذيرفته‌اند و درعين حال از آنجايي كه سلفيه ظاهرگرا و اهل حديث‌اند به روايات نيز استدلال نموده و اصرار دارند كه نص بر خلاف ابوبكر وجود دارد. و رواياتي در اين مورد ذكر مي‌نمايد.[10]  مطلب ديگري كه مي‌توان به عنوان ديدگاه خاص سلفيه  در موضوع خلافت به آن اشاره كرد اين است كه ابن تيميه بر خلاف جمهور اهل سنت كه مي‌گويند: كميت در انعقاد امامت شرط نيست، اصرار دارند كه امامت با موافقت اهل شوكت و قدرت ثابت مي‌شود و هيچ‌كسي به امامت نمي‌رسد، مگر اينكه اهل شوكت (كساني كه با اطاعت آنان مقصود امامت حاصل مي‌شود) بر امامت او اتفاق كنند؛ زيرا مقصود از امامت اين است كه قدرت و سلطه‌اي پديد آيد، پس اگر با بيعتي قدرت‌ حاصل شد، امامت نيز منعقد مي‌گردد، امامت نوعي پادشاهي و سلطنت است و كسي با موافقت يك يا دو يا چهار نفر پادشاه نمي‌شود. مگر اين كه موافقت  آنان به گونه‌اي باشد كه موافقت ديگران نيز حاصل شود.[11]   معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:  1 . الخلافة الاسلاميه، محمدسعيد العشاوي.  2 . الاسلام و الخلافة في عصر الحديث.  3 . ازمنة الشوري في الاسلام، محمد ابوزهره.  4 . الخلافة و سلطة الامة، مجلس ملي تركيه.  5 . الخلافة و الامامة العظمي، محمود سيدرضا.  6 . الاسلام و السلطة الدينيه، محمد عمارة.  7 . الاسلام و اصول و الحكم، علي عبدالرزاق.  8 . نصيحة الملوك، ماوردي.  9 . تسهيل  النظر و تعجيل الظفر في اخلاق الملوك، ماوردي.  10 . الشوري اعلي مراتب الديمقراطيه، دكتر توفيق الشاوي.  11 . فقه الشوري، دكتر الشاوي.  12 . تطور فكر السياسي في الاسلام، دكتر فتيحة النبراوي.  13 . الامامة و السياسة، ابن قتيبه.