از اين رو در بيان مسايل مربوط به شريعت اگر تمام مطالب شفاف و بدون ابهام مطرح شود، در بسياري از موارد حکمت  امتحان تحقق پيدا نمي کند. طبيعت امتحان همين است که بايد با اندکي ابهام توأم باشد و اگر تمام مسايل روشن و واضح باشد امتحان معنا پيدا نمي کند. در مورد خلافت و ولايت اميرالمؤمنين (ع) نيز حکمت امتحان اقتضا کرده تا اين مسأله کاملا صاف و بدون هيچ پيرايه نباشد، و اگر در آيات مربوط به اميرالمؤمنين (ع) نام آن حضرت صريحاً ذکر مي شد با اين حکمت منافات داشت.