شكى نيست كه در جمع گرم و صميمى شما سينه‏هاى پُر از حرف كم نيست. خيلى‏ها حرفهايى دارند كه لااقل به نظر خودشان گفتنى و شنيدنى است و در جلسه‏ى امروزِ ما هم جاى آن حرفها خالى است. افسوس كه وقت نيست؛ والّا اگر وقت بود، من با همه‏ى پيرى و بى‏حوصلگى، حوصله مى‏كردم و باز هم مى‏شنيدم؛ منتها ديگر مجال نيست.