دۈشمەن ئەسكەرلىرىنىڭ جاسارىتىنى بۇشاشتۇرۇشقا بولىدۇ؛ دۈشمەن سەركەردىلىرىنىڭ ئىرادىسىنى تەۋرىتىشكە بولىدۇ. قوشۇن ھەدەپ جەڭگە ئاتلانغاندا جاسارىتى ئۈستۈن بولىدۇ، بىر مەزگىل ئۆتكەندىن كېيىن ئۇنىڭ جاسارىتى بارا-بارا سۇسلىشىپ، ئاخىر بوشاپ كېتىدۇ. شۇڭا ئۇرۇش قىلىش يولىنى ئوبدان بىلىدىغانلار ھەدېگەندە  جاسارىتى كۈچلۈك كەلگەن دۈشمەندىن ئۆزىنى قاچۇرۇپ، دۈشمەننىڭ جاسارىتى سۇسلاشقان ۋە بوشاشقاندا ئاندىن ئۇنىڭغا ھۇجۇم قىلىدۇ، قوشۇننىڭ جاسارىتىنى ئىگىلەش ئۇسۇلى ئەنە شۇ. دۈشمەننىڭ تەرتىپسىزلىك ھالىتىگە ئۆزىمىزنىڭ تەرتىپلىك ھالىتى بىلەن تاقابىل تۇرۇش، دۈشمەننىڭ غەۋغاسىغا ئۆزىمىزنىڭ تەمكىنلىكى بىلەن تاقابىل تۇرۇش لازىم، قوشۇننىڭ روھىي ھالىتىنى ئىگىلەش ئۇسۇلى ئەنە شۇ. يىراققىن كەلگەن دۈشمەنگە ئۆز قوشۇنىمىزنىڭ جەڭگەھقا يېقىنلىقى بىلەن تاقابىل تۇرۇش، شاپاشلاپ يۈرۈپ چارچىغان دۈشمەنگە ئۆز قوشۇنىمىزنىڭ بەھەزۇر ھەم ئېلىپ  كۈچەيگنلىكىنى بىلەن تاقابىل تۇرۇش، ئاچ قالغان دۈشمەنگە ئۆز قوشۇنىمىزنىڭ توقلىقى بىلەن تاقابىل تۇرۇش لازىم، قوشۇننىڭ جەڭگىۋارلىقىنى ئىگىلەش ئۇسۇلى ئەنە شۇ. تۇغ ئەلەملىرى رەتلىك، ئورۇنلىشىشى تەرلىك دۈشمەنگە توسۇپ زەربە بېرىشتىن ساقلىنىش، سېپى ھەيۋەتلىك، كۈچى قودرەتلىك دۈشمەنگە ھۇجۇم قىلماسلىق لازىم. ئەھۋالغا قاراپ جانلىق ئىش كۆرۈشىنى ئىگىلەش ئۇسۇلى ئەنە شۇ.