گروه فرهنگ و هنر ـ سايرمحمدى: گرايش به فرهنگ نويسى در دهه دوم انقلاب رشد  فزاينده اى پيداكرد و درحوزه ادبيات نيز فرهنگ هاى گوناگونى تأليف يا ترجمه شده اند كه «فرهنگ اصطلاحات ادبى» به قلم سيما داد يكى از آنهاست.  «فرهنگ اصطلاحات ادبى» ازسوى انتشارات مرواريد منتشرشده و چاپ چهارم آن ضمن تجديدنظراساسى درمتن و افزودن اصطلاحات جديد، نويسنده درواقع آن را تبديل به يك فرهنگ توصيفى كرده است.  سيماداد متولد ۱۳۳۲ خرمشهر، در رشته زبان و ادبيات انگليسى از دانشگاه تهران فوق ليسانس گرفت و هم اكنون به عنوان دانشجوى دوره دكترا دررشته زبان و ادبيات تطبيقى درآمريكا تحصيل مى كند.  \ خانم  داد، آيا كتاب ديگرى هم درخارج ازكشور دردست نوشتن داريد؟  > جدى ترين كارمن درآنجا يك سرى مقالات تحقيقى درزمينه نقد ادبى است كه عمدتاً به ادبيات فارسى مربوط مى شوند. ازجمله اين مقالات تحقيقى راجع به آثار شاملو و فروغ فرخزاد و نوع نگرش آنها و عناصر و ساختارهاى شهرى در اشعارشان است كه از ديدگاه فنومنولوژيك نوشته شده، اين مقالات قرار است در يك كنفرانس در اوپسالا ارائه شوند.  \ آيا اين مجموعه درايران به صورت كتاب هم منتشرمى شوند؟  > اگر توفيقى حاصل شود. بيشتر اين مقالات كه به ادبيات فارسى مى  پردازند ترجمه مى شوند و بعد به دست چاپ مى سپارم.  البته بخشى از مقالات من به مباحث تئوريك درحوزه ادبيات غرب اختصاص دارد كه با نوع كارمن هم چندان بى ربط نيست اما ترجيح مى دهم اين مقالات را به صورت گسسته و پراكنده عرضه نكنم.  علاوه بر اين، نقدهايى درزمينه ادبيات داستانى و شعر دارم كه ازجمله نقد كتاب خانم پيرزاد است. نقدى بر اشعار رابرت فراست شاعر معروف آمريكايى است و...  \ «فرهنگ اصطلاحات ادبى» در چاپ جديد، با تجديدنظر و اضافات به صورت يك فرهنگ توصيفى منتشرشده است. فكرمى كنيد اين فرهنگ الآن كامل  است؟  > مسلماً كامل نيست. بخصوص در زمينه فرهنگ نويسى، هيچ فرهنگى را نمى توان كامل دانست. همين الآن كه پس از ۹ ماه، آخرين تجديدنظرهاى اين فرهنگ را تحويل ناشر داده ام، تجربه ها و اطلاعات جديدى به دست آورده ام كه مى توانستم اين فرهنگ را خيلى كاملتر و بهتر عرضه كنم. بويژه درزمينه رويكردهاى ادبى كه مى توانستم خيلى وسيع تر و عميق تر به اين مقوله بپردازم و ارتباط قوى ترى با خواننده برقراركنم. ضمن اين، انكار نمى كنم كه فرهنگ اصطلاحات ادبى حاصل سال ها كارو مطالعه من است و در طول سالها رشد و گسترش پيدا كرده  و هم چنان بايدكامل و كامل تر شود.  \ به نظر شما جاى چه مباحثى دراين فرهنگ خالى است؟ باتوجه به تئوريها و رويكردهاى جديد نقد كه در ايران ترجمه و منتشر مى شوند.  > بخشى از كمبودهاى اين فرهنگ به همان حوزه نقد متون برمى گردد. خيلى دلم مى خواهد اين بخش در فرهنگ اصطلاحات ادبى گسترده تر وكامل تر شود و تمام رويكردها ومباحثى كه در اين زمينه وجود دارد را در بربگيرد. در مورد رويكردهاى جديد هم، بدون شك جاى بسيارى از مباحث تئوريك نقد ادبى غرب در اين كتاب خالى است. شايد در شرايط فعلى اين كتاب آن قدر ظرفيت  نداشت كه بخواهم به تمام موضوعات استراتژيك بپردازم. يقيناً در آينده خيلى بيشتر روى اين بخش كار خواهم كرد. بخصوص روى واژگانى كه دراين زمينه ها وارد حوزه نقد ادبى و تئورى ادبى شده است. براى مترجمان ضرورت دارد كه برابر نهاده هاى اين واژگان را متناسب با زمان دراختيار داشته باشند.  \فرهنگ نويسى درايران، درمقايسه با فرهنگ نويسى در غرب به لحاظ علمى از چه جايگاهى برخوردار است ؟  > فرهنگ نويسى در غرب با اساس وبنيانى شروع شده كه قدمتى طولانى دارد، اما دراين جا فرهنگ نويسى، با لغت نامه دهخدا شروع مى شود كه  كار بسيار عظيمى هم هست. اما اين حوزه به حوزه هاى ديگر راه پيدا نكرده و شاخه هاى مختلف فرهنگ نويسى درايران رشد نكرده بود. بنابراين ما نمى توانيم فرهنگ نويسى درايران را با تحولات فرهنگ نويسى در غرب مقايسه كنيم. همين تلاشها در حوزه فرهنگ نويسى به هرحال درايران شروعى مبارك است . ما نبايد دست به مقايسه بزنيم. چون مقايسه در بعضى از زمينه ها ممكن است براى ما دلسردكننده باشد. هرچند «فرهنگ كوچه» شاملو را داريم كه بى نظير است . «امثال وحكم » دهخدا را داريم كه واقعاً غنيمتى است اما وقتى به فرهنگ نويسى در غرب نگاه مى  كنيم ، مى بينيم انواع واقسام فرهنگنامه ها را دارند در حالى كه ما بسيارى از مواقع مى خواهيم فرهنگنامه اى بنويسيم اغلب ناگزير مى شويم عيناًهمان اصطلاحات خارجى را وارد فرهنگ خودمان كنيم. درحالى كه اگر فرهنگ نويسان به صورت تحقيقى در متون قديم فارسى جست وجو كنند قطعاً واژگانى راخواهند يافت كه در كار فرهنگ نويسى قابل استفاده است. به عنوان مثال اگر «فرهنگ حقوق» مى نويسيم، بايدكتاب قانون ابن سينا و متون اسلامى را مورد مطالعه قرار بدهيم، آن وقت با واژگانى روبرو مى شويم كه در صورت اصلاح واحياى آنهابى نياز از واژه هاى  لاتين خواهيم بود. به هرحال ما به دلايل بسيار در فرهنگنامه نويسى رشد مورد قبول رانداشتيم.