متن حدیث     الضحک‏ الکلینى عن محمّد بن یحیی عن أحمد بن محمّد بن عیسی عن معمّر بن خلاّد قال: سألت أبا الحسن علیه السلام‏ فقلت: جعلت فداک الرجل یکون مع القوم فیجرى بینهم کلام یمزحون و یضحکون؟ فقال: لابأس ما لم یکن، فظننت أنّه عنى  الفحش، ثمّ قال: إنّ رسول الله ‏صلّی الله علیه و آله کان یأتیه الأعرابى فیهدى له الهدیّة ثمّ یقول مکانه: أعطنا ثمن هدیّتنا فیضحک رسول الله ‏صلّی الله علیه و آله و کان إذا اغتمّ یقول: ما فعل الأعرابىّ؟ لیته أتانا.  خنده کلینی از محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از معمّر بن خلّاد نقل کند که گفت: از ابوالحسن (ع ) پرسیدم: فدایت شوم، شخص در میان جمع به کلامی که میان ایشان می گذرد، مزاح و شوخی می کنند و می خندند، فرمود: ایرادی نیست مادامی که [زشت] نباشد، گمان کردم منظور آن حضرت ناسزا است،  پس فرمود: چنین بود که عربی نزد پیامبر خدا(ص ) آمده، هدیه ای برای ایشان می آورد و همانجا می گفت: بهای آن را بده و رسول خدا(ص ) می خندید، پس هرگاه پیامبر اندوهگین بود می فرمود: آن عرب چه می کند؟ کاش نزد ما می آمد1.     منبع حدیث    1- اصول کافى 2/ 663.