تلاش در حل مشكلات و رفع نيازهاي مردم از بزرگترين طاعات و عبادات و از عوامل قرب الهي و سبب دست يافتن به رضاي خداوند و محبت مردم است . انسان به طبع موجودي اجتماعي است و مصالحش جز در همكاري با ديگران به اتمام نمي رسد و نيازهايش زيادند و غمها و مشكلاتش نيز فراوان.    و كار حساب و كتاب و نگراني مؤمنين به دنيا خلاصه نمي شود و آخرت او را نيز در بر مي گيرد. پس ترس از مرگ ، قبرها ، آخرت ، ميزان ، صراط ، پراكنده شدن صحيفه ها و .... از جمله ترس ها و نگراني هاي بزرگي هستند كه بزرگترين و بهترين راه خلاص شدن از اين نگرانيها ، تلاش در جهت حل نگراني ها و مشكلات ديگران است . از عبدالله بن ابي قتاده روايت است كه ابا قتادة دنبال بدهكاري مي گشت كه از او پنهان شده بود . چون او را يافت (بدهكار) گفت : من فقير و تنگدست هستم . ابا قتاده گفت : به خدا؟ او گفت : به خدا. ابا قتاده گفت : به راستي كه از رسول خدا صلي الله عليه وسلم شنيدم كه فرمود: هركس دوست دارد كه خداوند او را از مصيبت روز قيامت نجات دهد پس بايد بينوا را تسكين داده يا مصيبت را از او بر دارد. { رواه مسلم}    از عبدالله بن عمر رضي الله عنهما روايت است كه رسول خدا صلي الله عليه و سلم فرمودند: مسلمان برادر مسلمان است و بر او ظلم نمي كند و تنهايش نمي گذارد ، و هركس به دنبال (برطرف كردن) نياز برادرش باشد خداوند نيز در پي بر طرف كردن نياز او خواهد بود و هر كس از مسلمان بلا و مصيبتي را رفع كند خداوند مصيبت روز قيامت را از او دور مي كند و هر كس (عيب) مسلماني را پنهان كند خداوند (عيوب و گناهان ) اورا در روز قيامت (از ديگران ) پنهان مي كند. {روايت از بخاري و مسلم }    هر كس در جهت حل مشكلات وبلاهاي ديگران تلاش كند در حقيقت براي حل مشكل و مصيبت خود تلاش مي كند . خداوند بلند مرتبه مي فرمايد : { اگر نيكي كرديد ، به خودتان كرده ايد}(اسراء7) و همچنين مي فرمايد: { هركس كار نيكي انجام داده ، براي خودش انجام داده و هر كس بدي انحام داده ،بر عليه خودش انجام داده است و خداي تو نسبت به بندگان ظالم نيست.} (فصلت 46)    پس پاداش از جنس عمل است ، هر كاري كه مي خواهي انجام بده همانگونه كه قرض دهي به تو داده مي شود وبازگشت كار قبل از آنكه به كسي يا چيزي رسد به صاحبش بر مي گردد پس هر چه دوست داري انجام بده كه با همان نيز جزا داده مي شوي.    رفع بلاها و مشكلات از بزرگترين دلايل قبول شدن دعاها  بله براستي كه دور كردن و رفع بلاها و مصيبتهاي انسانها از بزرگترين اسباب قبول شدن دعاها است . از ابن عمر رضي الله عنه روايت است كه رسول خدا صلي الله عليه و سلم فرمودند: " هر كس خواست كه دعايش قبول شود ومشكلش حل گردد پس دستگيري و حل مشكل بينوا كند ." {روايت احمد و رجال ثقه اش }    آنچه (امروزه) سبب ضعف ايمان شده است عدم تلاش در حل مشكلات و رفع نيازها ي مردم مگر در عوض انجام كار است به عنوان مثال بدون استثنا و حد و مرز امروز كسي را نمي يابي كه به مردم قرض حسنه دهد ، تعاملات ربا دار وبا سود زياد در افراد و دولتها واجتماعات گسترش يافته است وقرض به ناچار همراه سود ربا داري است كه به اشتباه و از سر بهتان آن را فائده مي نامندو آلودگي مادي كه در اين مورد همچون سم كشنده اي است مانند خون كه در رگها جاري است در ميان ما جريان پيدا كرده است . حل مشكلات و رفع نيازهاي مردم را كسي بر عهده نمي گيرد مگر به جهت قدرت و توانايي يا از جهت نيرنگها و حيله گري و بيشتر هم براي گرفتن رشوه و تظاهر زيركي و باهوشي ، تا جائيكه معاني ايمان را فراموش كرديم يا در بهترين حالات هم (رفع مشكلات مردم ) برگرفته نمي شود مگر جهت آزمايش علاوه بر آن كه مي تواند موضعي جهت ايجاد شك و بد گماني باشد.    گشايش و رهايي بزرگتر از طرف خداوند:  مومن يقين دارد كه خداوند جل وعلا همان ذاتي است كه پريشان را پاسخ مي دهد و ضرر و زيان را دفع مي كند و فرج و رهايي بزرگتر از سوي خداوند عز وجل مي آيد پس اوست كه هر مصيبت زده اي را نجات مي دهد و او را در دنيا و آخرت ياري مي رساند. {او هر روز در كاري است } (الرحمن آيه 29)و از كارهايش اينست كه گناهي را بيامرزد و بلايي را دور كند وقومي را بالاببرد و قومي ديگر را پايين آورده و خوار و ذليل سازد به آن دليل است كه دلها بايد در حل مصيبتها و رفع نيازها به پروردگارشان تعلق يابند . خداوند بلند مرتبه مي گويد:{براستي كه نوح ما را ندا داد پس چه نيكو اجابت كنندگاني هستيم ما او و اهلش را از بلا و مصيبت بزرگ نجات داديم } الصافات 76. و مي فرمايد :{و به تحقيق كه بر مو سي و هارون منت نهاديم *ما آن دو و قومشان را از بلاي بزرگ نجات داديم } (الصافات 114،115) و همچنين مي فرمايد {بگو كه خداوند شما را از آن و از هر بلايي نجات مي دهد سپس شما به او شرك مي ورزيد}(الانعام 64) پس انبياء و اولياء دلشان به خداوند تعلق داشته است .    ذكر و دعاء ورهايي از بلاها:  ذكرها و دعاهاي خير از بزرگترين دلايل رهايي از بلاها و مصيبتها هستند . از ابن عباس رضي الله عنهما روايت است كه رسول خدا صلي الله عليه و سلم در هنگام بلا و مصيبت مي فرمود:" لااله الا الله العظيم الحليم ، لا اله الا الله رب العرش العظيم ، لا اله الا الله رب السماوات و رب الارض و رب العرش العظيم " (روايت از البخاري و مسلم) .  و از اسماء بنت عميس رضي الله عنها روايت است كه رسول خدا صلي الله عليه و سلم به من گفتند :" آيا به تو كلماتي ياد ندهم كه آنها را در هنگام بلا و مصيبت بگويي ؟ الله خداي من است و ذره اي شرك به او نمي ورزم ." روايت از ابو داود به تصحيح آلباني.  و در حديث « كلمه و جمله ايست كه اگر بنده اي آن را هنگام مرگ بگويد خداوند مصيبتش را آسان و و حل مي كند و رنگش را روشن و تابان قرار مي دهد » عمر به طلحه گفت : آيا جمله اي بزرگتر از آنچه كه عمويش را به آن امر كرد (يعنى لا اله الا الله) مي داني: ؟ پس طلحه گفت : به خدا قسم كه همين است . روايت از احمد كه شيخ محمد شاكر اسنادش را تصحيح كرده است.    و از عايشه رضي الله عنها روايت است كه پيامبر صلي الله عليه و سلم دعا مي كرد و مي گفت : اي پروردگار انسانها بلا را دور كن ،شفاء در دست توست ، كسي غير از تو بلا را دور نمي كند. ( احمد آن را روايت كرده و بخاري و مسلم با لفظ «لا كاشف له الا انت » آن را بيان نموده اند .    و از ابي بكرة رضي الله عنه است كه رسول خدا صلي الله عليه و سلم فرمودند : "دعوات المكروب: اللهم رحمتك أرجو فلا تكلني إلى نفسي طرفة عين، وأصلح لي شأني كله، لا إله إلا أنت" از دعاهاي مصيبت زده اين است : پروردگارا اميد رحمتت را دارم پس من را لحظه اي به حال خود وا مگذار و تمامي امورم را اصلاح كن ، خدايي غير از تو وجود ندارد.(رواه ابو داود و حسنه آلباني )    و از انس بن مالك رضي الله عنه است كه هر گاه بر رسول خدا امري سخت و دشوار مي شد ، مي گفت: "يا حي يا قيوم برحمتك أستغيث" اي زنده ي پابرجا برحمتت از تو ياري و كمك مي خواهم . ( ترمذي روايت كرده وگفته حديث صحيح است ).    و از علي بن ابي طالب رضي الله عنه روايت است كه : رسول خدا صلي الله عليه و سلم به من ياد دادند كه هر گاه بر من مصيبتي وارد شد بگويم : لا إله إلا الله الحليم الكريم، سبحان الله وتبارك الله رب العرش العظيم، والحمد لله رب العالمين " نيست خدايي جز الله كه بردبار و كريم است پاك است الله و با بركت است خداوند ، پروردگار عرش بزرگ و ستايش خداي را كه پروردگار جهانيان است.( احمد و نسائي آن را روايت كرده اند و حاكم تصحيح نموده است)  و دعاي ذي النون آن زماني كه در شكم ماهي دعا مي كرد : لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين. إنه لم يدعُ بها مسلم في شيء قط إلا استجاب الله له بها نيست خدايي جز تو ،پاك و منزه هستي و من از ستمگرانم ، براستي كه مسلمان در هيچ چيز با آن دعا نكرده جز آينكه خداوند دعايش را به آن قبول كرده است ( حاكم روايت كرده و گفته كه صحيح الاسناد است و ذهبي نيز با او موافقت كرده و آن را خارج نكردند )    شهري كه با ذكر فتح مي شود :  واگر در تعجب هستي پس عجيب تر اين شهري است كه پيامبر صلي الله عليه و سلم ذكر كرده كه در آخر الزمان فتح مي شود ،يك طرف آن به سمت خشكي و طرف ديگر آن به سمت درياست ، مي فرمايد: " و هنگاميكه (مسلمانها ) نزد آن شهر بيايند ، آنجا فرود آمده و با اسلحه و يا تير ونيزه اي به جنگ نمي پردازند ، مي گويند :« لا اله الا الله و الله اكبر » پس يكي از جوانب آن سقوط مي كند و چون بار دوم آن را تكرار مي كنند جانب ديگر آن مي افتد و در بار سوم بر آنها چيره مي شوند و در شهر داخل شده غنائم بدست مي آورند ......" ( روايت مسلم)    فرمانبرداريها (از دستورات خداوند ) راه نجات از بلاها و مصيبتها  كار فقط به دعا كردن خلاصه نمي شود بلكه پيروي كردن از خداوند در تمامي موارد - واجبات و مستحبات - از بزرگترين سببهاي رفع و نجات يافتن از بلاها است.. خداوند بلند مرتبه مي فرمايد : { و هر كس از خداوند بترسد براي او گشايش و راه چاره اي قرار مي دهد * و به گونه اي روزيش دهد كه اصلاً به حساب نيايد } طلاق 2،3 ) {و هر كس از خداوند بترسد در كارش براي او آساني قرار مي دهد }(طلاق4)    و اگر تمامي اهل زمين بر عليه تو كيد و حيله كنند و تو بر تقواي الهي باشي ، پروردگارمان براي تو در بين آنها رهايي و راه خلاصي قرار مي دهد . خداوند متعال مي فرمايد { براستي كه خداوند با كساني است كه پرهيزگار و نيكو كارند } (نحل 128)  و هر گاه بر پيامبر امري جدي و سخت مي شد ، مي گفت : " با آن ما را آسايش بده اي بلال " ( يعني با نماز)    و پيامبر خدا حضرت ابراهيم عليه السلام نيز هنگامي كه نمرود ، سارة را از او گرفت اقدام به نماز خواندن كرد. { و با صبر كردن و نماز خواندن از خداوند استعانت و مدد گيريد ، براستي كه آن كار بزرگ و مشكلي است مگر براي خاشعين و فروتنان } ( بقرة 45).  و در حديث خورشيد گرفتگي آمده است كه پيامبر صلي الله عليه و سلم فرمودند: " هرگاه آن را مشاهده كرديد به نماز متوسل شويد" و همچنين مي فرمايد : پس نماز بخوانيد تا خداوند بلا را از شما دور كند " ( رواه المسلم و البخاري )    نيكي بلا را از بين مي برد:  اين حقيقتي است كه هيچ شكي در آن نيست و باچشمانمان آن را مي بينيم و با آن زندگي مي كنيم و دلايل شرعية نيز آن را تائيد مي كنند : پيامير خدا صلي الله عليه و سلم حكايت سه نفر را بيان مي كند كه در غار صخره سنگي بر راه آنها چون سدي قرار مي گيرد ، آنها نيز با اعمال نيك خود به خداوند متوسل شدند و اولي قصه ي نيكيش را به پدر و مادرش ياد آور مي شود و دومي پاكدامنيش را در قبال دختر عمويش ، آن زماني كه بر او تمكين يافته بود به ياد مي آورد و سومي نيز متوسل به امانت داريش و افزايش دستمزد مزدور و مال اجيرش مي شود ، پس (سنگ ) منفجر شده و خارج مي شوند و مي روند. ( اين حديث را بخاري و مسلم روايت كرده اند).    پيامبر تلاش مي كند تا مشكلات مسلمانها را حل كند :  پيامبر صلي الله عليه و سلم در دادن بدهي هاي جابر و پرداخت وام بلال رضي الله عنهما تلاش كرده و او ، كه درود و سلام خداوند بر وي باد ، مصيبت و مشكل وارده بر هر مسكين و بينوا و مصيبت زده اي را از او دور مي كرد و به همان دليل حضرت خديجه رضي الله عنها مي گويد : " هرگز ، به خدا قسم كه پروردگار، تو را به هيچ وجه مصيبت زده نكند ، (چون) تو صله ي رحم مي كني ، و مشكلات و خستگي ها را تحمل مي كني ، از مهمان پذيراي مي كني ، بدبخت و نابود شده را در مي يابي و بر بلاهاي خدايي مدد و ياري مي كني " ( روايت از بخاري ) و هر كس كه اين وصف او باشد ، خداوند به هيچ وجه او را در بلا و مصيبت قرار نمي دهد ، همان گونه كه مادر مومنان فرمودند ، پس هر آغازي نتيجه اي دارد و نيكي از بين نمي رودو بلا را نيز دفع مي كند و هر كس نيكي بكارد نيكي درو مي كند .