جي ادا تمام سٺي ڳالهه ٿيل آهي، ڳالهه ڇا حقيقت آهي ۔۔۔    آءُ جڏهن اسٽيل مل ڪراچيءَ ۾ استاد هيس ۽ هڪ ڪلاس جو پڪو ماستر پڻ ته هڪ ڏينهن هڪ شاگرد جو پيءُ مونسان ملڻ آيو، اچڻ سان تعريف ڪيائين ته سائين اوهان جي سبب هاڻ مون واري پٽ ۾ ڪجهه تبديلي آئي آهي ۽ اسڪول کان گسائڻ بند ڪيو اٿائين ۽ اوهانجي تعريف ڪندو آهي، پر هڪ شڪايت آهي ته اوهان ٻارن کي مار نٿا ڏيو ۔۔۔ مڙئي ڪن مهٽ ٻارن  جي ضرور ڪندا ڪريو،    آءُ حيران ٿي ويس ته هي ڇا، آءُ پيار ۽ محبت سان ڪم هلائڻ جو حامي ۽ هي وري ڪن مهٽ جي صلاح پيو ڏي، مون کيس ائين ڪرڻ جي مخالفت ڪندي ڳالهه سمجهائڻ جي ڪوشش ڪئي ته چيائين ته اوهان جي مرضي پر استاد جي مار ٻار لاءِ سڌار هوندي آهي، ٻار کي ڪڏهن ڪڏهن تعليم نه پرائڻ تي مار ڏيڻ ائين هوندو آهي جيئن ڪنهن ٿانوَ کي وقت گذرڻ سان پالش ڪرائجي۔    خئير اها ته ڳالهه يقيني آهي ته استاد چاهي ته پتل مان سون ٺاهي سگهي ٿو ۔۔۔ ڪچي مٽيءَ مان پڪا گهڙا گهڙي سگهي ٿو ۔۔۔ جنهن قوم وٽ سٺا استاد هوندا  آهن سا قوم ڪڏهن به ڌڪ ناهي کائيندي ۔۔۔    سلام علم جي ڦهلائڻ وارن استادن کي ۔۔۔ لک سلام