خود هم واره برترى داشت. ابوذر گويد: «نيرومندتر از برادرم انيس شاعرى را نيافتم، با  دوازده شاعر نامى در دوران جاهليت مسابقه داد و بر همه برترى يافت. او عازم‏مكه بود، به او گفتم: تو از سخن و سخن‏ورى سر رشته دارى، باشد از پيامبرى كه درآن جا به دعوت بر خواسته خبرى برايم بياورى. مدتى طولانى گذشت و از سفر آمدبه او گفتم: چه كردى؟گفت: مردى را در مكه ديدم كه بر شيوه تو بود-ابوذر بيش ازسه سال بود كه خدا را عبادت مى‏كرد و از بتان بيزارى مى‏جست-و بر اين گمان بودكه خداوند او را به پيامبرى فرستاده است. ابوذر گويد: به او گفتم: مردم چه‏مى‏گويند؟گفت: مى‏گويند شاعر يا كاهن يا ساحر است. ولى من سخنان  ناهنجاركاهنان را شنيده‏ام و اوزان شعرى را خوب ياد دارم، هرگز بدان نمى‏ماند، به خدا سوگند!او راست مى‏گويد و مردم درباره او دروغ مى‏گويند» [8] .