با نگاه دقيق‌تر، روشن مي‌شود که دو قسم اخير، به گونه  دوم باز مي‌گردند و غايت در آن دو نيز در واقع در وجود خود فاعل است، نه بيرون از آن؛ زيرا غايت اصلي در اين کارها مصلحت و فايده‌اي است که به خود فاعل باز مي‌گردد (صدرالمتألهين، همان: ص271).