دليل دومِ ما كه امروز كار برامان مهم است، كارآفرينى مهم است، اين است  كه ما امروز در مقابل يك فشار جهانى قرار داريم. دشمنى وجود دارد در دنيا كه ميخواهد با فشار اقتصادى و با تحريم و با اين كارهائى كه شماها ميدانيد، سلطه‏ى اهريمنى خودش را برگرداند به اين كشور. هدف اين است. يك كشور به اين خوبى، با اين همه منابع، منابع طبيعى، با اين موقعيت سوق‏الجيشى، با همه‏ى امكانات، زير نگين يك قدرتى در دنيا بوده؛ يك روز انگليسها بودند، يك روز آمريكائى‏ها بودند- در واقع نظام سلطه، دستگاه سلطه، امپراتورى سلطه. حالا آمريكا يك گوشه‏اى از اين امپراتورى است- اينها مسلط بودند بر اين كشور؛ انقلاب دست  اينها را كوتاه كرده. سلطه ميخواهد برگردد به اين كشور. همه‏ى اين تلاشها براى اين است. مسئله‏ى انرژى هسته‏اى بهانه است. آن كسانى كه خيال ميكنند اگر ما مسئله‏ى انرژى هسته‏اى را حل كرديم، مشكلات حل خواهد شد، خطا ميكنند. مسئله‏ى انرژى هسته‏اى را مطرح ميكنند، مسئله‏ى حقوق بشر را مطرح ميكنند، مسائل گوناگون را مطرح ميكنند، كه اينها بهانه است. مسئله، مسئله‏ى فشار است، ميخواهند يك ملت را به زانو در بياورند؛ ميخواهند انقلاب را زمين بزنند. يكى از كارهاى مهم همين تحريم اقتصادى است. ميگويند ما طرفمان ملت ايران نيست!  دروغ ميگويند؛ اصلًا طرف، ملت ايران است. تحريم براى اين است كه ملت ايران به ستوه بيايد، بگويد آقا ما به خاطر دولت جمهورى اسلامى داريم زير فشار تحريم قرار ميگيريم؛ رابطه‏ى ملت با نظام جمهورى اسلامى قطع بشود. هدف اصلًا اين است. البته ملت ما را نميشناسند؛ مثل همه‏ى موارد ديگر محاسباتشان غلط اندر غلط است. از نظر نظام سلطه، گناه بزرگ ملت ايران اين است كه خودش را از زير بار سلطه آزاد كرده. ميخواهند مجازات كنند به خاطر اين گناه، كه چرا خودت را از زير بار سلطه، اى ملت! آزاد كرده‏اى. اين ملت راه را پيدا كرده. اصلًا  محاسباتشان اشتباه است؛ نميفهمند چه كار بايد بكنند و چه كار دارند ميكنند. خب، اما فشار مى‏آورند؛ فشار اقتصادى از راه تحريمها.    ما بايد يك اقتصاد مقاومتىِ واقعى در كشور به وجود بياوريم. امروز كارآفرينى معناش اين است. دوستان درست گفتند كه ما تحريمها را دور ميزنيم؛ بنده هم يقين دارم. ملت ايران و مسئولين كشور تحريمها را دور ميزنند، تحريم‏كنندگان را ناكام ميكنند؛ مثل موارد ديگرى كه در سالهاى گذشته در زمينه‏هاى سياسى بود كه يك اشتباهى كردند، يك حركتى انجام دادند، بعد خودشان مجبور شدند برگردند، يكى يكى  عذرخواهى كنند. چند مورد يادتان هست لابد ديگر. حالا جوانها نميدانند. در اين ده بيست سال اخير، از اين كارها چند بار انجام دادند. اين دفعه هم همين جور است. البته تحريم براى ما جديد نيست، ما سى سال است تو تحريميم. همه‏ى اين كارهائى كه شده است، همه‏ى اين حركت عظيم ملت ايران، در فضاى تحريم انجام‏ گرفته؛ بنابراين كارى نميتوانند بكنند. خب، ولى اين دليلى است براى همه‏ى مسئولان و دلسوزان كشور كه خود را موظف بدانند، مكلف بدانند به ايجاد كار، به توليد، به كارآفرينى، به پر رونق كردن روزافزون اين كارگاه عظيم؛ كه كشور ايران  حقيقتاً امروز يك كارگاه عظيمى است. همه خودشان را بايد موظف بدانند.