روش بيان «توصيفي‏»، به قرآن شادابي و تازگي و دوام مي‏بخشد; زيرا در هر قطعه‏اي از زمان زمينه تطبيق افراد و جوامع بر شاخصه‏هاي ذکر شده در قرآن فراهم مي‏شود و امکان دستيابي به داوري قرآن در مسائل نو و فتنه‏هاي فردي و اجتماعي تامين مي‏گردد. قرآن «کلام فصل‏» است  «انه لقول فصل‏»[4] و بين حق و باطل تمييز مي‏دهد و راهنماي انسان در فتنه‏ها است; چنان که پيامبر (ص) فرمود: «هنگامي که فتنه‏ها چون پاره‏هاي شب تاريک شما را فرا گرفت، به قرآن روي آوريد»