بارى اين مجموع احاديثى بود كه بدين سياق آورده شده و حكم رسول خدا را درباره افرادى كه به امام زمان خود معرفت پيدا نكرده‏اند به مثابه مردن اهل جاهليت‏   شمرده است.اين احاديث از نقطه نظر سند جاى بحث نيست چون علاوه بر آنكه بسيارى از آنها داراى سند صحيح هستند از نقطه نظر كثرت به حد استفاضه بلكه به حد تواتر رسيده است، به طورى كه بعضى از بزرگان از جمله احاديثى كه از رسول - اكرم روايت‏شده و به حد تواتر معنوى رسيده است اين حديث را  دانسته‏اند مانند حديث من كنت مولاه فعلى مولاه.