«اي روزگار! واي بر تو که چه دوستي هستي! و در بامداد و شامگاه چه بسيار است براي تو».  «از دوستان و طالبانت که کشته مي شوند و روزگار، کسي را به عوض نمي پذيرد».  «همانا کار به پروردگار بزرگ وابسته است و هر زنده اي، راهي را در پيش مي گيرد».