شهيد مطهرى با توجه به اوضاع سياسى عهد امام به اين پرسش پاسخ مى دهند و بيان مى دارند كه اين رويكرد به ظاهر متناقض و متعارض تنها به جهت شرايط ومقتضيات زمان و مكان بود كه درسى آموزنده براى رهروان راه  پيشوايان راستين است تا بدانند كه در شرايط مختلف مى توانند رويكردهاى متفاوتى داشته باشند. امام صادق(ع) مى دانست كه بنى العباس مانع آن خواهند شد كه حكومت به اهل بيت پيامبر(ص) منتقل شود و در صورت پذيرفتن پيشنهاد بدون هيچ تإثيرگذارى مثبت آن حضرت را شهيد خواهند كرد. ايشان مى فرمايند: امام(ع) اگر مى دانست كه شهادت آن حضرت براى اسلام و مسلمين اثر بهترى دارد, شهادت را انتخاب مى كرد. همان طورى كه امام حسين(ع) به همين دليل شهادت را انتخاب كرد. در آن عصر كه به خصوصيات آن اشاره خواهيم كرد, آن چيزى كه بهتر و مفيدتر بود  رهبرى يك نهضت علمى و فكرى و تربيتى بود كه اثر آن تا امروز هست. همان طورى كه در عصر امام حسين(ع) آن نهضت ضرورت داشت و آن نيز آن طور به جا و مناسب بودكه اثرش هنوز باقى است.