حدود ساعت 5/8 همراه با بابامهدي و مامان نسرين رفتيم مركز بهداشت.فوق العاده شلوغ بود و علاوه بر كوچولوها ،كلاس اولي ها هم اومده بودند.تا نوبت ما برسه شما هاج و واج ني ني هايي كه گريه مي كردند رو نگاه مي كردي؛وقتي به خودت رسيد نشستي رو زانوي من و تا سرنگ رو دست پرستار ديدي زدي زير گريه.واكسنها به بازوي چپ و پاي راستت تزريق شد و تو همون حال گريه قطره فلج اطفال رو هم قورت دادي.خوشبختانه گريه شديد شما خيلي طولاني نشد و زود آروم گرفتي.بعد از اونجا رفتيم خونه مامان اينا و تا ظهر مونديم و ساعت 12 بابا مهدي رسوندمون خونه.هنوز چند دقيقه اي از رسيدنمون به خونه نگذشته بود كه متوجه شدم يه طوري راه مي ري انگار كه پات درد مي كنه.ازت پرسيدم:ياسي پات درد مي كنه؟و شما با همون خنده هميشگي جواب مثبت دادي.به پيشونيت دست كشيدم وحس كردم يه خورده هم تب داري.به زور يه قاشق شربت پروفن بهت خوروندم و يكي دو ساعت خوابيدي تا اومدن بابايي.بابايي رو كه ديدي با دست پاي واكسن خورده رو نشونش دادي و بابايي هم كلي واست دلسوزي كرد.يه مدتي حالت خوب بود تا اثر دارو از بين رفت.بعد ازظهر بردمت پارك تا حال و هوات عوض بشه و قبل اون هم دوباره و باز هم به زور گريه يه قاشق شربت ديگه.توي پارك حالت نسبتا خوب بود و راحت راه مي رفتي.سر شب كه برگشتيم خونه تبت بالا رفته وداغ داغ بودي . اجبارا باز يه قاشق شربت بهت دادم ولي شما علاوه بر محتويات شربت هرچيزي رو كه از صبح خورده بودي برگردوندي؛سر و صورت و لباس و ملافه هات كثيف شد،بردمت توي حموم و سر و صورت و دست و پاتو شستم، لباستو عوض كردم و واست شياف استامينوفن گذاشتم.بعد زنگ زدم به بابايي تا زودتر بياد.وقتي بابايي اومد حالت بهتر بود و ديگه چيزي بالا نياوردي.اون شب ما پيش شما پايين تختت خوابيديم تا خداي نكرده اگه حالت بد شد زود متوجه بشيم،تا ساعت 4 راحت خوابيدي و بعد اون دوباره داغ داغ؛از كف پا تا فرق سر.ساعت 5/4 صبح دوباره شياف گذاشتم و دو سه ساعت ديگه هم تونستي خوب بخوابي.