در بيان ديگري، حضرت با ترغيب مردم نسبت به حيات باقي آخرت: "اجعل همّک و جهدک لآخرتک؛ همت و تلاش خود را صرف آخرتت کن"، مي فرمايد: "من کان الآخره همه کفاه الله همه من الدنيا و من اصلح سريرته  اصلح الله علانيته؛ هر که همت و توجهش به کار آخرت باشد، خدا کفايت امور مهم دنياي او را خواهد کرد و هر کس باطن خود را اصلاح کند خدا ظاهرش را در بين خلق نيک و صالح مي گرداند تا همه او را به نيکويي ياد کنند و زبان به ذکر خيرش گشايند". اميرالمؤمنين علي (ع)، ندامت و پشيماني را عاقبت دون همتاني دانسته است که منتهاي همت آنها، دنيا و خوشيهاي زودگذر آن است: "من کانت الدّنيا همّته اشتدّت حسرته عند فراقها؛ کسي که همتي جز دنيا ندارد هنگام مردن غصه او بسيار خواهد بود".