هنگامي که حضور امام هادي عليه السلام در مدينه منوّره براي حکومت متوکل به يک خطر جدّي تبديل شد و اسباب اضطراب و نگراني صاحبان زر و زور را فراهم آورد، و تمام دشمنان، دست به دست يکديگر دادند و سعي کردند که چنين به متوکل وانمود کنند که امام هادي عليه السلام  خود را براي يک نهضت عمومي آماده مي سازد. سرانجام متوکل تصميم گرفت در سال 243 ق، حضرت هادي را از مدينه به سامرا بياورد تا به راحتي ايشان را تحت نظر داشته باشد. مردم به خوبي مي دانستند که شخصيت با عظمت امام و نفوذ بسيار آن حضرت در ميان مردم و توجه عمومي جامعه به رهنمودهاي آن بزرگوار، موجب شده که متوکل، امام را به سامرا فراخواند.