براي راهنما و فصل الخطاب شدن در گستره‏اي چنين پهناور، بيان شاخصه‏ها و شايستگي‏ها و ويژگي‏هاي صالحان و مفسدان و حق و باطل و خوب و بد بهترين راه شمرده مي‏شود. بدين سبب، قرآن جز در موارد ضروري از بردن نام مؤمنان، منافقان، حواريون، پادشاهان، مترفان و . . . صرف نظر کرده است تا مخاطبان قرآن به صفات و ويژگي‏ها و نه نام‏ها  توجه کنند و امکان بهره‏گيري‏هاي نو از قرآن فراهم شود .