كارل ماركس بيعتبر ان أوضاع الانتاج و علاقاته هى اللى بتحدد كل العلاقات التانيه اللى بين الناس فى المجتمع، خاصة اوضاع ملكيه الارض و العقارات و الفلوس و المنقولات. إذا كان المنتج بياخد اكبر قدر من ثمرة انتاجه فده معناه  ان الثروه مش حا تتكدس فى ايد جماعه معينه لكن تكدس الثروه بيحصل لما تستولى طبقة الاقويا و الوسطاء على ثمرات الانتاج. ماركس بكده اعتبر ان الظروف الماديه للمجتمعات هى اللى بتحرك التاريخ أو بإختصار " الاوضاع الماديه و احوال الملكيه و صراع الطبقات هى العوامل اللى بتحرك عجلة التاريخ "، و ده اللى بيتسمى " التفسير المادى للتاريخ ". لكن ماركس ما بينفيش دور الافكار فى توجيه التاريخ، بالعكس بيعترف بقوتها و فاعليتها بس ما بيعترفش انها عوامل مستقله بنفسها لكن بتنتج عن الأوضاع الماديه. و فى رأيه هى وسيطه بين التغيير  الاقتصاى و المظهر الخارجى للأحداث. من ناحيه تانيه ماركس بيعترف بالعواطف و الحماسه الدينيه و الوطنيه و غيرها لكن بيعتبرها كلها نابعه من الاوضاع الاقتصاديه و اثرها المباشر و المش مباشر على العقل الانسانى.