امروز يكي از معدود دفعاتيه كه زود از دانشگاه دل كندم و راضي شدم بيام خونه! الانم نشستم اينجا و دارم مي نويسم در حالي كه پرده ها رو زدم كنار و دارم به معناي واقعي كلمه با اين هوا حال مي كنم. البته اگه از صبح 2 بار حالم گرفته نمي شد بيشترم مي شد حال كرد.    امروز سر آزمايشگاه ميكروب بررسي ميكروارگانيسم هاي آب رو داشتيم،من واقعا با اين درس ها حال مي كنم، فقط حيف كه وقت درس خوندن پيدا نمي كنم  و تازه اگرم پيدا كنم حسش نيست!!:))))    بر خلاف قولي هم كه به خودم دادم سلولي رو پيچوندم،البته به اين خاطر كه ما روز 2شنبه يه سمينار بيو تكنولوژي برگزار مي كنيم و من مسئول تبليغاتم و امروز ديگه بايد تبليغا رو تحويل بچه ها مي دادم. فكر مي كنم برنامه جالبي باشه ،چون كسي كه قراره بياد يه خانم دكتريه كه(مي گن) تنها زن ايرانيه كه سازمان ملل دستگاه تكثير باكتري رو بهش داده و اين يعني كارش خيلي درسته!دلم مي خواد منم مي تونستم اين تنبلي رو بذارم كنار و به كارام برسم ، شايد اين طوري به جايي كه هميشه آرزوشو  داشتم برسم، آخه مي دونين من هميشه هم مي گم كه خدا به من واقعا!يه فرصت داد كه چيزي رو كه دوست دارم بخونم وگرنه با روزانه 3 يا حداكثر 4 ساعت درس خوندن من،كي فكرشه مي كرد كه من آخر!!! به چيزي كه مي خواستم برسم؟! فكر كنم فقط خودم!