اگر هم عارف الهي، مطلبي درباره اين امور دنيوي بگويد، مثلاً از وقوع حادثه‌اي خبر دهد يا از فكر كسي خبر دهد، از باب ضرورت است و بايد موردي بررسي شود كه چه ضرورتي باعث اين امر شده وگرنه عارف حقيقي، هيچگاه دنبال اين حرفها نيست و خود را با اين امور مشغول نمي‌كند.