دولتهايى كه امروز امريكا به اصطلاح وزارت خارجه‏ى خودشان آن‏ها را مجازات مى‏كند مثل چين، روسيه، تركيه‏ى زمان حكومت حزب رفاه مگر با امريكا رابطه ندارند؟ مگر مذاكره نمى‏كنند؟ همه‏ى كسانى كه امريكا با آن‏ها برخورد خشن مى‏كند، در زمينه‏هاى سياسى و اقتصادى با امريكا رابطه دارند. اين‏طور نيست كه رابطه با امريكا يا مذاكره با امريكا، مانع از دشمنى امريكا شود. الآن كشورهايى هستند كه سفارتهايشان در امريكاست، سفارتهاى امريكا نيز در پايتختهاى آن‏ها باز است و فعّاليت مى‏كند؛ از لحاظ سياسى  و كنسولى و غيره هم با يكديگر ارتباط دارند؛ اما امريكا آن‏ها را جزو ليست تروريست‏هاى دنيا معرفى مى‏كند! من حالا نمى‏خواهم اسم آن كشورها را بياورم. خوب است كه برادران ما در وزارت خارجه و جاهاى ديگر، اين‏ها را به مردم بگويند و تبيين كنند. خيال نكنيد كه حالا اگر با امريكا رابطه برقرار شد، يا مذاكره شد، ديگر از سوى امريكا، اندكى حرف نازك‏تر از گل هم به جمهورى اسلامى گفته نخواهد شد؛ نه. بسيارى از كشورها با امريكا رابطه هم دارند، خيلى هم روابطشان على‏الظّاهر در سطح جهانى خوب و صميمى و مؤدّبانه است؛ درعين‏حال  امريكا هرجايى كه لازم باشد، ضربه‏ى خودش را مى‏زند؛ محاصره‏ى اقتصادى مى‏كند، تحريم مى‏كند!    آمريكاييها مستكبرند. آدم مستكبر و دولت مستكبر، دنبال سبز كردن حرف خودش است. بنابراين، اين‏طور نيست كه رابطه براى كشور ما فايده‏اى داشته باشد؛ كه اگر رابطه نباشد يا مذاكره نباشد، اين مشكلات به وجود خواهد آمد و اگر اين مذاكره و رابطه انجام شد، مشكلات از بين خواهد رفت؛ نه. نه امريكا براى ايجاد مشكلات آن‏چنان دستش باز است و نه رابطه و مذاكره اين چنين معجزه‏گرى‏اى براى رفع مشكلات دارد. هيچ‏كدام از اين‏ها نيست؛ بسته  به توان ملت است، بسته به عُرضه‏ى يك حكومت است، بسته به اقتدار و عزّت‏خواهى ماست كه بتوانيم در مقابل امريكا بايستيم و برطبق اراده و برطبق مصالح كشورمان اقدام كنيم‏.