اعتراف دشمن به وفاى عباس    هنگامى كه وسایل غارت شده كربلا را به شام نزد یزید بردند، در میان آنها پرچم بزرگى بود. یزید و حاضران در مجلس دیدند همه پرچم سوراخ و صدمه دیده، ولى دستگیره آن سالم است. یزید پرسید: «این پرچم را چه كسى حمل مى‏كرد؟» گفته شد: «عباس بن على‏». یزید از روى تعجب و تجلیل از آن پرچم سه بار  برخاست و نشست و گفت:    «انظروا الى هذا العلم فانه لم یسلم من الطعن والضرب الا مقبض الید التى تحمله؛ به این پرچم بنگرید، [كه بر اثر صدمات] نیزه و زدن [شمشیر] جایى از آن سالم نمانده جز دستگیره آن كه [پرچمدار] آن را با دست‏ حمل مى‏كرده است.»    سالم ماندن دستگیره پرچم، نشان از آن دارد كه پرچمدار تمام ضربات نیزه و شمشیر را كه بر دستش وارد مى‏شده تحمل مى‏كرده ولى پرچم را رها نساخته است .    آنگاه یزید گفت: «ابیت اللعن یا عباس، هكذا یكون وفاء الاخ لاخیه؛ لعن [و ناسزا] را از خودت دور  ساختى اى عباس! [و ناسزا زیبنده تو نیست]. این چنین است [رسم و معناى] وفادارى برادر نسبت ‏به برادرش.»(33)    آرى، وفاى حضرت عباس آن قدر فراوان و در حد اعلاست كه پلیدترین دشمنان او هم نمى‏توانند آن را انكار كنند.      پنج امامى كه ترا دیده‏اند دست علم گیر تو بوسیده‏اند    چشم خداوند چو دست تو دید بوسه زد و اشك ز چشمش چكید  وفا و فداكارى عباس در سخنان معصومین علیهم السلام    1. امام سجاد علیه السلام فرمود: «رحم الله عمى العباس فلقد آثر وابلى وفدى اخاه بنفسه حتى قطعت  ‏یداه؛ خداوند رحمت كند عمویم عباس را كه حقیقتا ایثار و جانبازى نمود و جانش را فداى برادر نمود تا آنجا كه دست‌هایش قطع شد.» (34)    2 . امام صادق علیه السلام فرمود: «اشهد لقد نصحت لله و لرسوله و لاخیك فنعم الاخ المواسى؛ شهادت مى‏دهم كه تو براى خدا و رسولش و برادرت خیرخواهى نمودى، پس تو چه نیكو برادر فداكار بودى.» (35)    3. امام زمان علیه السلام در زیارت ناحیه مقدسه خطاب به عمویش عباس مى‏فرماید: «السلام على ابى الفضل العباس المواسى اخاه بنفسه؛ سلام بر ابوالفضل العباس كه با جان خویش با  برادر همدردى [و براى او فداكارى] نمود.»    در تاریخ مى‏خوانیم: [عباس] مانند كوهى بزرگ، و قلبش بسان كوهى خشن [و استوار] بود؛ چرا كه او جنگ آورى بلند همت و سلحشورى شیرگون بود و در [وارد كردن] نیزه و ضربات [بر دشمن] در میدان نبرد با كفار جسور [و بى‏باك] بود.    پى‏نوشت‌ها:    1- برخى سال تولد او را سال 24 ه . ق دانسته‏اند، ر . ك: حسین اسدى، اسوه‏هاى عاشورا .  2- منتهى الامال، ج‏1، ص‏136 .  3- معارف و معاریف، ج‏7، ص ‏206 .  4- جعفر نقدى، زینب كبرى، ص‏12 .  5-  معالى السبطین، ج‏1، ص‏26 .  6- تنقیح المقال، ج‏2، ص‏128 .  7- علامه مرتضى مطهرى، حماسه حسینى، ج‏2، ص‏118 .  8- منتهى الامال، ج‏1، ص‏137 - 138. برخى نوشته‏اند كه او دو فرزند دیگر به نام محمد و قاسم داشت كه در كربلا به شهادت رسیدند. ر . ك: الوقایع و الحوادث، ملبوبى، ج‏3، ص‏30 .  9- مفاتیح الجنان، زیارتنامه حضرت عباس، ص‏715 .  10- فتح/28 .  11- ذریعه، ص‏122 .  12- الوقایع والحوادث، ج‏2، ص‏30/ سوگنامه آل محمد صلى الله علیه و آله، ص‏293 .  13- زینب كبرى علیهاالسلام، ص‏12 .  14- مفاتیح الجنان، ص‏715 .  15- موسوعة كلمات الحسین علیه السلام، ص‏298 .  16- وقایع الایام، ویژه محرم، ص‏264 .  17- معالى السبطین، ج‏1، ص‏270/ نفس المهموم، شیخ عباس قمى، ص‏177 .  18- روم/7 .  19- نفس المهموم، ص‏176/ ر . ك: اعیان الشیعه، ج‏7، ص‏430 .  20- جام عبرت، سید حسین اسحاقى، ج‏2، ص‏104 .  21- منتهى الامال، ص ‏136/ ر . ك: تنقیح المقال، ج‏2، ص‏128 .  22- حماسه حسینى، ج‏1، ص‏59 .  23- معالى السبطین، ج‏1، ص‏267 .  24- همان .  25- مقتل خوارزمى، ج‏2،  ص‏30 .  26- مقتل مقرم، ص‏269 .  27- ذریعه، ص‏124 .  28- عناوین برگرفته از روایات است. ر . ك: منتخب میزان الحكمه، محمدى رى شهرى، ص‏542 .  29- همان، ص‏400 .  30- كبریت الاحمر، ص‏ 159/ منتخب التواریخ، ص‏258 .  31- ر . ك: ناسخ التواریخ، ج‏2، ص‏345 .  32- بحارالانوار، ج ‏45، ص‏41/ ترجمه مقتل ابى مخنف، ص‏97 .  33- دین و تمدن، ج‏1، ص‏288 و ر . ك: سوگنامه آل محمد صلى الله علیه و آله، ص‏300 .  34- بحارالانوار، ج ‏44، ص‏ 298/ تنقیح المقال، ج‏2، ص‏128 .  35- مفاتیح  الجنان، زیارتنامه حضرت عباس علیه السلام .      مجله مبلغان، شماره 46 سید جواد حسینى