حضرت پس از ظهور و استقرار به آبادانى زمين مى‏پردازند و اين خود بدان معناست كه زمين قبل از ظهور ويران بوده است. در دعاى شريف عهد مى‏خوانيم: «و اعمر اللهمّ به بلادك و أَحْىِ به عبادك فانّك قلت و قولك الحقّ: ظهر الفساد فى البرّ و البحر بما كسبت أيدى الناس» بر اساس روايتى در تفسير آيه «ظهر الفساد...» اساساً زمين از آغاز غصب ولايت حضرت امير(ع) و غصب ولايت و خلافت ائمه معصومين(ع) رو  به ويرانى در همه ابعاد نهاده است. يك جنبه از اين ويرانيها، ويرانى طبيعت و محيط زيست است كه با ظهور تمدن مدرن، بروز و ظهور پيدا كرد و اكنون ابعادى بسيار نگران‏كننده و زيانبار پيدا كرده است. حالا حضرت وقتى كه ظهور مى‏كنند چگونه اين همه ويرانى را ترميم مى‏كنند؟ آيا با ابزار و سازوكارهاى مدرن؟ نه! چرا كه اين سازوكارها براى آن‏كه مشكلى را حل كنند، گاه چند مشكل ديگر و يا مشكلى حادتر را ايجاد مى‏كنند. مى‏دانيد كه اخيراً گفته‏اند به جاى سوختهاى فسيلى مثل بنزين كه موجب گرم شدن كره زمين و تخريب لايه اُزن شده است،  قرار است سوخت هيدروژنى جايگزين شود ولى آخرين بررسيها نشان مى‏دهد كه سوخت هيدروژنى، منجر به عارضه سرد شدن كره زمين خواهد شد و خود عواقب زيانبار ديگرى را در پى خواهد داشت. در اينجا نيز براساس امداد الهى و تلاش حضرت و مردم، زمين به حالت اوليه و طبيعى خود بر مى‏گردد و تباهيها اصلاح مى‏شوند.