اين توهّمى است كه تنها ممكن است مورد سوءاستفاده شايعه پراكنان و دشمنان اساس قانونى و قانون اساسى اسلام (قرآن) قرار گيرد؛ و هرچند شواهد نقض آن از در و ديوار مى‏بارد، آيا نبايد پرسيد كه: «نشر چنين توهّم مسلم  البطلانى چه معنا دارد؟ و اين اندازه سهل‏انگارى در گفتن يا نوشتن يا انتشاردادن تا كى و كجا برتافتنى است؟