طبقه‏بندى دانش از ديدگاه ارسطو  مبحث طبقه‏بندى علوم در جهان اسلام كه از الكندى و سپس فارابى آغاز شد، ريشه در طبقه‏بندى دانش نزد ارسطو دارد. بدين جهت قبل از پرداختن به انديشمندان جهان اسلام، از طبقه‏بندى ارسطو ياد مى‏كنيم. ارسطو علوم را به علوم نظرى و عملى، و بنابر قول دقيق‏تر به علوم نظرى، عملى و فنى (يا شعرى) تقسيم مى‏كند.۹ غايت علوم نظرى معرفت به خاطر معرفت است، و اقسام آن عبارتند از:  ۱. علم الهى يا مابعدالطبيعه كه از وجود - من حيث هو وجود- بحث مى‏كند؛  ۲. رياضيات كه از  مقدار بحث مى‏كند، و اقسام آن عبارتند از: حساب، هندسه، فلكيات و موسيقى؛  ۳. طبيعيات كه از متحرك و محسوس بحث مى‏كند و اقسام آن عبارت است از: علم طبيعت، علم آثار عُلويه، علم كون و فساد، علم نبات و حيوان، علم نفس، علم طب و علم كيميا.  علوم عملى در عرض علوم نظرى قرار مى‏گيرند، و سه قسم دارند:  ۱. اخلاق: كه موضوع آن افعال فردى انسان است؛  ۲. تدبير منزل كه موضوع آن افعال جمعى انسان در منزل است؛  ۳. سياست كه موضوع آن افعال انسان در جامعه مى‏باشد.  غايت علوم شعرى، تدبير اقوال انسان است،  و به سه قسم تقسيم مى‏شوند:  ۱. شعر كه موضوع آن اقوال انسان است به صورت نظم؛  ۲. خطابه كه موضوع آن اقوال انسان است كه به صورت خيال حاصل شود؛  ۳. جدل كه موضوع آن تحقق بخشيدن و قانع كردن است.  نكته حايز اهميت در اين جا، جايگاه سياست در بين اقسام حكمت است. ارسطو سياست را حكمتى نظرى نمى‏داند و آن را در ذيل حكمت عملى قرار مى‏دهد. معرفت سياسى نزد او- بر خلاف متأخرين وى - به شعب مختلف تقسيم نمى‏شود، و بنابراين به عنوان كلى «سياست» اكتفا مى‏نمايد و آن را يكى از سه شاخه حكمت عملى معرفى مى‏كند.