زموږ څه د پاسه پنځه سوه کورنۍ تر شنه اسمان لاندې په يوه يوه خيمه کې ژوند کوو.    رمې مو لرلې، هغه د لوږې تبا شولې. ماشومان مو بې تعليمه پاتې شول.    د څښاک پاکۍ اوبه نه لرو.    د دي نيستۍ او بې وزلۍ سره سره بيا هم د ځينې حکومتي واکمنو له خوا له ګواښ سره مخامخ يو.    ايا موږ د دې وطن او ددې خاورې بچي نه يو.    دغه ورور نه دي ليکلي چې حکومتي مقامات يي ولې ځوروي.