در روايت ديگري مرحوم کليني از امام ابوالحسن  [موسي کاظم ( عليه السلام)] نقل مي­کند که: «...هر کس اسبي را به انتظار امر ما نگاه دارد و به سبب آن دشمنان ما را خشمگين سازد، در حالي که او منسوب به ماست، خداوند روزي­اش را فراخ گرداند، به او شرح صدر عطا کند، او را به آرزويش برساند و در رسيدن به خواسته­هايش ياري کند».[22]