ھەرقايسى  بەگلىكلەرنىڭ نېيتىنى بىلمەي تۇرۇپ، ئۇلار بىلەن ئالاقە باغلاشقا بولمايدۇ؛ تاغ ۋە ئورمانلىق،تىك يار ۋە چوڭقۇرلۇق، سازلىق ۋە پاتقاقلىق دېگەنگە ئوخشاش يەر تۈزىلىشىنى بىلمەي تۇرۇپ،يۈرۈش قىلىشقا بولمايدۇ؛ يول باشلىغۇچىنى ئىشقا سالماي تۇرۇپ قولايلىق يەردىن پايدىلىنىشقا بولمايدۇ.شۇڭا، ئۇرۇشتا ھىيلە-مىكىر ۋە رەڭۋازلىققا تايىنىپ مۇۋەپپەقىيەت قازىنىشقا، ئۆز ھەركىتىمىزنى پايدىلىق ياكى پايدىسىز ئھۋەلغا قاراپ بەلگىلەشكە، تاكتىكىمىزنى ئەسكىرىي كۈچنىڭ تارقاقلىقى ياكى يىغىنچاقلىقىغا قاراپ ئۆزگەرتىشكە توغرا كېلىدۇ. دېمەك، قوشۇننىڭ  تېز ھەركەت قىلىشى شىددەتلىك شامالغا، ئاستا ۋە بەھۇزۇر ھەرىكەت قىلىشقا ئورمانغا، ھۇجۇمغا ئۆتىشى يالقۇنلۇق ئوتقا، مۇداپىئە كۆرۈشى تەۋرەنمەس تاغقا، يۇشۇرۇنىشى قاراڭغۇغا، ئاتاكا قىلىشى گۇلدۇرمامىما ئوخشايدىغان بولۇشى لازىم. يېزىلارنى تارتىۋېلىشتا ئەسكەرلەرنى پارچىلارغا بۆلۇپ ھەركەت قىلىش، زېمىننى كېڭەيتىشتە مۇھىم جايلارنى ئەسكەرلەرنى بۆلۈپ ساقلاش لازىم؛ پايدا-زىياننى دەڭسەپ كۆرۇپ، ئاندىن ئەھۋالغا قاراپ ھەرىكەت قىلىش كېرەك. ئايلانما يولنى تۈز يولغا ئايلاندۇرۇش ئۇسۇلىنى ئالدىن بىلگەنلەر غەلبە قازىنىدۇ، ھەبىي  تالاش-تاتىش پىرىنسىپى ئەنە شۇنداق.