و در ادامه  مى‏گوید: «در شجاعت عباس همین بس که وقتى دشمنان صداى او را مى‏شنیدند رگهاى بدنشان مى‏لرزید و از ترس صولت و قدرت او، قلبهایشان از وحشت مى‏تپید و پوست‏بدنشان جمع مى‏شد . با توجه به این شجاعت و شهامت‏بود که ابن زیاد براى او امان نامه فرستاد و به خیال خام خود مى‏خواست که او را از حسین علیه السلام بگیرد .» (۲۴)