آن‌چه از بني اميه در سال‌هاي حكومتشان گذشت، كه شامل ريختن‌ خون‌ها و تلف نمودن  اموال و هلاك نمودن مردم حجاز و عراق و غير اين دو سرزمين بود، بر كسي مخفي و پوشيده نيست. و در يك جمله،‌ بني اميه با وصيت رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم در مورد اهل بيت او و امتش با مخالفت و آزار و اذيت برخورد نمودند، و خون آن‌ها را به زمين ريختند و زن‌ها و فرزندانشان را به اسارت گرفتند و ديارشان را خراب نمودند و با شرف آن‌ها به نزاع برخاستند و اسارت و دشنام آن‌ها را مباح شمردند، و با رسول الله صلى الله عليه [وآله] وسلم در وصيتش به مخالفت برخاستند و با قصد و آرزوي آن حضرت به مقابله برخاستند، پس بسيار خجالت  بكشند زماني كه نزد آن حضرت قرار مي‌گيرند و چه افتضاحي براي آن‌ها خواهد بود، زماني كه اعمالشان به آن حضرت عرضه مي‌گردد.