همچنين نقل شده است: «زماني که دعبل خزاعي قصيدۀ معروف خود در وصف اهل بيت(ع) را در پيشگاه امام رضا(ع) مي­خواند، آن امام با شنيدن نام حضرت حجّت(عج) از جاي بر مي­خيزد و دست خود را به نشانۀ تواضع بر سر مي­گذارد و براي تعجيل در فرج آن حضرت دعا مي­کند».[36]