قسمت دوم شبهه، اين است كه اگر كاربرد دوستى اميرمؤمنان عليه السلام تا اين حد است كه با وجود آن سيئه ضرر ندارد؛ پس ايمان به خدا و پيامبر و همه عقائد دينى و تكاليف و احكام شرعى ساقط است و غير از دوستى اميرمؤمنان عليه السلام در شريعت اسلام چيزى ديگرى باقى نمى‌ماند و بايد هر چه توان داريم براى به دست آوردن عشق آن حضرت بكوشيم. البته پاسخ اين مطلب، از آنچه در بالا مطرح شد، مشخص مى‌شود؛ اما براى تكميل بحث پاسخ را از زبان يكى از علماى معاصر بيان مى‌كنيم.