همانطور که بیان شده است این حدیث به دلیل اهمیت آن از طریق پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) به فاطمه(سلام الله علیها) اعطاء شده و از آن حضرت به ائمه اهل­بیت(علیهم السلام) انتقال یافته و همچنین برای جابر بن عبدالله انصاری نقل شده و او نسخه­ای از آن را برای خود نگاه داشت. امام محمد باقر(علیه السلام) نیز با اینکه از حدیث مطلع بودند، با جابر نیز در  ارتباط بوده و با او در این زمینه ملاقاتی داشته تا موقعیت این حدیث عظیم الشأن محفوظ مانده و روشن گردد.[17] چنانکه آن حضرت آن را برای فرزندان و اقوامش نیز یادآوری می­نموده است.[18]این مطلب تلاش علمی آن حضرت را در بحث امامت و حدیث بیان می­کند که اکنون به این مقوله می­پردازیم.