در نهج البلاغه با اين كه اصرار شده كه تقوا نوعى ضامن و وثيقه است در برابر گناه و لغزش،به اين نكته توجه داده مى‏شود كه در عين حال انسان از حراست و نگهبانى تقوا نبايد آنى غفلت ورزد. تقوا نگهبان انسان است و انسان نگهبان تقوا، و اين دور محال نيست بلكه دور جايز است.