۲ـ در برخى روايات، پاداش سوگوارى بر حضرت سیدالشهداء(عليه السلام) به پاداش سخت ترين كارها، همچون قربانى ساختن فرزند در راه خدا مى رسد و با آن برابرى مى كند.    از حضرت علی بن موسی الرضا(عليه السلام) است كه فرمودند: هنگامى كه ابراهيم خليل، قوچ اهدايى را به جاى اسماعيل قربانى كرد، در يك لحظه آرزو كرد كه: اى كاش میتوانست فرزندش را به دستور حق، قربانى كند تا به والاترين درجات بندگى و فرمانبردارى خدا نائل آيد. خداوند در پرتو وحى، حماسه عاشوراء و كربلاء را بر او ترسيم كرد كه ابراهيم با نثار طوفانى از محبّت و مهر قلبى، بر حضرت اباعبدالله الحسين(عليه السلام) و مظلوميّت او سخت سوگوار شد و گريه كرد. به او وحى شد كه: شما پاداش قربانى كردن فرزندت اسماعيل به دست خويش را، با نثار مهر و محبّت قلبى بر حسين بن علی(علیهماالسلام) و گريه بر شهادت و مصائب او، باز خريدى و بالاترين پاداش شكيبايى بر مصائب، بر تو مقرّر شد و به رفيع ترين درجات نائل آمدى.(۱)