براى اين موضوع عرض كردم كه مثالهاى زيادى هست.در ميان همه طبقات همين طور است.همين حافظ-كه مثالش را ذكر كردم-آيا در زمان خودش،همين شهرتى را كه در زمان ما دارد،داشت؟نه.در زمان خودش كسى ديوانش را هم جمع نكرد.خودش  هم به خاطر روح عرفانى خاصى كه داشت،با اينكه به او مى‏گفتند،علاقه‏اى به جمع آورى آن نداشت.حافظ يك مرد عالم است،يعنى اول يك عالم است،دوم يك شاعر،و از اين جهت‏با سعدى يا فردوسى فرق مى‏كند.اينها شاعر هستند و مثلا سى چهل هزار بيت‏شعر گفته‏اند،كارشان شاعرى بوده. حافظ كارش شاعرى نبوده،يك مرد عالم و مدرس و محقق بوده است.بعد از مرگش،رفيقش كه ديوانش را جمع كرده،اهم آن كتابهايى را كه او تدريس مى‏كرده ذكر نموده است.مفسر و حافظ قرآن بوده،تفسير قرآن مى‏گفته،كارش اين بوده.خودش هم در يك جا مى‏گويد: