يعنى همين طورى كه ما از قرآن بهره مى بريـم به هميـن اندازه كه قواعدى و سلسله علومى هست، ايـن قـواعد را اگر كسى آشنا باشد و از علـوم قرآن مـدد مى گيرد، از تفسير قـرآن سهم مـى بـرد، هميـن اندازه براى كوه مقدور نيست؟ كـوه ها را ريز ريز مى كند يا چيز ديگرى است؟ از ايـن حقيقت قرآن كه اگر آن بر كوه نازل بشـود كـوه تـوان آن را ندارد؟ اصل قرآن را وجـود مبارك حضـرت اميـر ـ  سلام الله عليه ـ به عنـوان تجلـى خواست حق ياد مى كند، صغرا را در نهج البلاغه مى خـوانيـم كبرى را در قرآن كريـم، اصل قـرآن را در نهج البلاغه به عنـوان تجلـى حق ياد مى كند: خداى سبحان وجـود مبارك رسـول اكرم ـ صلـى الله عيه وآله و سلـم ـ را بـالحق فـرستاده است: