نکته‌ای دیگر که از قرار دادن این حدیث در کنار آیات قرآن کریم بدست می‌آید، آنست که رضای فاطمه    (علیها السلام)، تنها در مسیر حق بدست می‌آید و غضب او فقط در انحراف از حق و عدول از اوامر الهی    حاصل می‌شود و در این امر حتی ذره‌ای تمایلات  نفسانی و یا انگیزه‌های احساسی مؤثر نیست. چرا که    از مقام عدل الهی، بدور است شخصی را به خاطر غضب دیگری که برخواسته از تمایل نفسانی و یا    عوامل احساسی مؤثر بر اراده اوست، عقوبت نماید.