وقتي آقا وارد شد ديگه هيچ‌كس هيچ اختياري از خود نداشت. نه مي‌تونست يه جا بند بشه نه مي‌تونست جلوي احساسات خودش رو بگيره. اين موج انساني بود كه ما رو به اين طرف و اونطرف مي‌كشوند. و منو به جاي دل‌خواه كه اون جلو جلوها بود كشوند. كلي حال كرديم. تو اون فشار جمعيت، همه نگاه ها به يك سو بود و يك سري هم اشك شوق از چشمشون جاري بود.