بـراى رسـیـدن بـه ایـن پـاسـخ ، بـه دو شـیـوه مـى توان وارد بحث شد. یک شیوه اینکه عوامل ناامنى و نگرانى و اضطراب را برشمرد و در دولت مهدوى به بررسى آنها نشست مـانـنـد: رویـارویـى مکاتب و ایدئولوژى ها، تعدد حکومت ها و وجود حاکمان ستمگر، بحران هـاى اقـتـصـادى و بـحـران هـاى اخـلاقـى ، ارزشـى ، و شـیـوه دیـگـر آنـکـه بـه عـوامـل پـیـدایـش  امـنـیت پرداخت . مانند: ایدئولوژى واحد، حکومت واحد و صالح ، شکوفایى اقـتـصـادى ، کمال اخلاق و اندیشه ، اجراى عدالت و قانون ... ولى ما مى کوشیم با تبیین شیوه دوم هر دو شیوه را به گونه اى در هم ادغام کنیم .