زمانـى بر مردم خـواهـد آمد كه در آن ارج نيابد, مگر فرد بى عرضه وبى حاصل , و خـوش طبع و زيرك دانسته نشـود, مگر فاجـر , و مـورد اعتماد قرار نگيرد, مگر خائن و به خيانت نسبت داده نشـود مگر فـرد درستكار و امين, در چنيـن روزگارى, بيت المال را بهره شخصى خود گيرند, و صدقه را زيان به حساب آورند, و صله رحـم را بامنت به جاى آرند, و عبادت را وسيله بزرگى فروختـن و  تجاوز نمودن بر مردم قرار دهنـد وايـن وقتـى است كه زنان,حاكـم وكنيزان,مشاور و كـودكان,فـرمانروا باشند.