آخوند خراسانى اثرگذارترين عالم حوزوى در ابعاد نظرى و عملى نهضت مشروطيت ايران بوده و در حدود شش سال فعالانه در عرصه پركشاكش مشروطيّت حضور جدّى داشته است‏64، و اين تازه با صرف نظر از پيشينه نظرورزى فقهى او در مبانى  سياسى تفكّرى است كه تأييد حكومت مشروطه و مردم‏سالارانه را در برداشت و در آثار فقهى او (چون حواشى‏اش بر مكاسب) جلوه‏هايى يافته است.65