با الها! همه شنیده بودند فریاد یاس  مدینه را و دیده بودند مسمار خونین را بر سینه اندوهبار او و شنیده بودند« بر حاشیه برگ شقایق بنویسید گل طاقت بین در و دیوار ندارد».هم او محمد در وصف او فریائ می کرد«فاطمة بضعة منی» و چه نیکو لقب دادش«ام ابیها»