او در زهد و تقوي اسوه حسنه بود و در زندگي شخصي نهايت كوشش را براي تربيت و تعليم فرزندان به تساوي تقسيم مي نمود. در همسرداري نمونه بود و در پنهان و آشكار خدا را ناظر بر اعمال خود مي دانست. از پدر و مادر خود به نيكي ياد مي كرد و هيچگاه ديگران را حقير نمي شمرد. او همواره به جوانان توصيه مي كرد آنچه موجب زيبايي و مقبوليت او در سطح جامعه مي گردد سيرت نيكو و اخلاق پسنديده اسلامي است.