به نظر من فيلم گاو يك جريان فرهنگى را در سينماى ما به راه انداخت. قيصر هم فيلمى است شبيه ساير فيلم هاى ايرانى منتها كمى تميزتر ساخته شد. در آن موقع و در جشنواره تهران هيأت داوران ۶ نفر بودند. دو نفر به گاو رأى داديم و بقيه قيصر را انتخاب كردند. وقتى نتايج اعلام شد مرحوم هژير داريوش و آقاى بهارلو كه از فيلمبرداران خوب آن زمان بودند به تصور اين كه  من به قيصر رأى داده ام به من گفتند كه تو به سينماى ايران خيانت كردى! چطور به قيصر رأى دادى؟ و من برايشان توضيح دادم كه جريان از چه قرار بود. اما اين كه چرا پيش از انقلاب كار بلند ندارم به روحيه تسليم ناپذيرم برمى گردد. چند فيلمنامه بلند مثل، عشق در كوچه هاى آفتابى بى درخت، افسانه شهر سفيد و پانته آ به تهيه كنندگان ارائه دادم.