عين القضات مي گويد: "حق تعالي گفت: شما دانيد که من چرا سه تن را از ميان بندگان برگزيدم؟ ابراهيم خليل را به خُلّت (دوستي) از بهر آن مزيّن کردم که در ميان ارواح، هيچ روح، چنان با سخا و  بخشش نديدم که روح ابراهيم را بود. پس به موسي نگاه کرديم؛ در ميان ارواح، هيچ روحي متواضع تر و گردن نهاده تر از روح موسي نديدم؛ پس او را به کلام خود مخصوص کرديم. پس به روح مصطفي نظر کرديم؛ در ميان ارواح، هيچ روح مشتاق تر از روح او نديديم، پس او را به رؤيت خود برگزيديم، و اختيار کرديم. اين همه، بيان همت مي کند. همت، بالا گرفته است بر همه چيز. آن است که هر که عالي همت تر، کار او رفيع تر".