همچنين درتفسيرعياشى: علاء بن فضيل كه از امام ششم (ع) شنيدم ميفرمود: رحم بعرش آويزان است و ميگويد: بارخدايا صله كن هر كه مرا صله كند، و ببر از هر كه از من ببرد، و  اين همان رحم آل محمد است، و رحم هر مؤمن، و آنست مقصود از قول خدا (21: الرعد) و آنان كه صله كنند آنچه را خدا فرموده صله شودواز رسول خدا (ص) كه فرمود: بر بوالدين و صله رحم حساب را آسان كنند و سپس اين آيه را خواند وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ ودرروايت ديگري از صفوان بن مهران جمال، گفت: ميان عبد الله بن حسن و امام ششم گفتگوئى شد تا آنجا كه آوازه هر دو بلند شد و مردم گردشان را گرفتند و آن شب از هم جدا شدند، و چون بامداد كردم براى نياز بدنبال امام ششم (ع) رفتم و ديدم بر در خانه عبد الله بن حسن است، و  ميگويد: اى جاريه بابى محمد بگو: اين ابو عبد الله بر در خانه او عبد الله بن حسن بيرون شد و ميگفت: اى ابو عبد الله چه چيزى شما را بدين بامدادى اينجا آورده؟ فرمود: كه راستش ديشب بيك آيه از قرآن خدا برخوردم و مرا نگران كرد، گفت: آن چه آيه است؟ فرمود: وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ (تا آخر آيه) راوى گفته: پس همديگر را در آغوش كشيدند و هر دو گريستند و عبد الله بن حسن گفت: درست گفتى بخدا اى ابا عبد الله، گويا من هرگز اين آيه را نخواندم