امام خمينى(ره) درباره اين حديث مى فرمايد:( هان! اى عزيز! تفكركن در اين حديث شريف! ببين مقام صدق لهجه و رد امانت تا كجاست كه على بن ابى طالب(ع) را بدان مقام بلند رسانيد. از اين حديث معلوم مى شود كه رسول خدا(ص) اين دو صفت را از  هرچيز بيشتر دوست مى داشتند كه در بين تمام صفات كماليه مولى(ع) اين دو او را مقرب كرده است و بدان مقام ارجمند رسانده است. جناب صادق(ع) نيز در بين تمام افعال و اوصاف, اين دو امر را كه در نظر مباركشان خيلى اهميت داشته, به ابن ابى يعفور كه مخلص و جان نثار آن بزرگوار بوده, پيغام داده و سفارش فرموده به ملازمت آنها.)(5)