لى سىنىڭ ئېسىدە تۇرۇپتۇ، ئىشلەمچىلەردىن ھاسىل بولغان ئادەم دېڭىزى قىزغۇچ گۇگۇم شەپىقى ئەتراپقا قىزغۇچ پەردىسىنى يايغان مەھەلدە تارقىلىپ بولۇشتى، ئىلگىرى قاينام-تاشقىنلىق قۇۋناق ئەمگەك قىزغىنلىقىغا چۆمگەن ئوتتۇزكەنتتىكى خۇكو جىلغىسى چۆلدەرەپ، ئادەمزاتسىز سايلىققا ئايلىنىپ قالدى. توپ-توپ ئىشلەمچىلەر قارارگاھ ئالدىدىن ئۆتۈپ كېتىۋېتىپ    مەھبۇس ھارۋىسىغا تىكىلىپ قاراپ كېتىشتى، تىل-ئاھانەتمۇ قىلىشمىدى، بىرەرسىدىمۇ چىنلىقلارغا خاس  قىزىققانلىق ئالامىتى يوق ئىدى، پەقەت ھاڭۋاققىنىچە ئۆتۈشۈپ كېتىۋاتاتتى، بەزەن-بەزەنلىرىنىڭ ئېغىر تىنىقلىرىنى ئىچىگە يۇتۇپ چۈشۈنىكسىزلا ئۆكۈنگەنلىكى بىلىنىپ قالدى. ئىشلەمچىلەر توپى جىلغىدىن پۈتۈنلەي ئايرىلىپ كېتىشكەن شۇ دەقىقىدە، مەھبۇس ھارۋىسىنىڭ شادىسىنى مەھكەم قاماللىغان جېڭ گو تۇيۇقسىز ئاسمانغا تىكىلگىنىچە ئۈن سېلىپ ھۆڭرەپ يىغلىۋەتتى. لى سىنىڭمۇ يۈرەكلىرى ئېغىپ، ئۆزىنى تۇتۇۋالالماي يۇم-يۇم ياش تۆكتى.