يعنى ابوطالب كه رئيس و بزرگ قريش بود حامى و كمك پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم بود و او را بسيار دوست داشت و كفيل معيشت و مربى آن حضرت بود و به نبوتش اقرار و به رسالتش اعتراف داشت و در مناقب او اشعار زيادى سروده است. (درباره اثبات ايمان ابوطالب مطالب زيادى در كتب دينى ‏نوشته شده و كتاب‎هاى مستقلى نيز مانند كتاب ابوطالب مؤمن قريش به رشته تأليف در آمده است) .