بنابر اين، بيان و تشريح مقاصد آيات هم از ناحيه خدا است و به وسيله وحي ديگري جز وحي قرآني در اختيار پيامبراکرم (ص) قرار مي‏گيرد. پس ما با دو وحي روبه‏رو هستيم: «وحي قرآني‏» و «وحي تبييني‏». در وحي قرآني لفظ و معنا هر دو از ناحيه خدا است; اما در وحي تبييني معنا از خدا و لفظ از سوي رسول خدا (ص) است. آيات 43 و 44 سوره نحل به اين دو گونه وحي اشاره مي‏کند: «و انزلنا اليک الذکر لتبين للناس ما نزل اليهم و لعلهم يتفکرون; ما بر تو «ذکر» را نازل کرديم تا قرآني را که براي مردم نازل شده تبيين و  تفسير کني و زمينه تفکر آن‏ها را فراهم سازي‏». اين ذکر همان «وحي تبييني‏» است که درست تجلي يافته است و تمام سخنان پيامبر (ص) در زمينه معارف و دستورالعمل‏هاي ديني را شامل مي‏شود .