قرآن مجيد به هنگام دعوت بر يكى از سه اصل تكيه مى كند و به پيامبرش دستور مى دهد كه به هنگام دعوت به راه خدا، از يكى از آنها بهره بگيرد، يا بر منطق و برهان تكيه كند كه از آن به حكمت تعبير مى كند و يا از موعظه و نصيحت كه در طبقه خاصى مؤثر مى افتد، كمك بگيرد(خطابه) و يا از منطق طرف عليه او  استفاده كند(جدل) چنان كه مى فرمايد: (أُدْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالحِكْمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الحَسَنَةِ وَجادِلْهُمْ بِالّتى هِىَ أَحْسَن...) . (نحل/125)