اقبال لاهورى شعرى دارد كه گويى ترجمه جمله مولا على عليه السلام است.حضرت مى‏فرمايد:«غدا تعرفوننى‏»فردا مرا خواهيد شناخت(اين را روزى مى‏گويد كه دارد از دنيا مى‏رود)،بعد از مرگ من مرا خواهيد شناخت.اقبال مى‏گويد:«اى بسا شاعر كه بعد از مرگ زاد».مقصودش از شاعر،نه هر كسى است كه چند كلمه سر هم كند،بلكه مقصود كسى است كه پيامى دارد،مثل خود اقبال كه شاعرى است كه فكرى دارد،انديشه‏اى دارد،پيامى دارد،يا مولوى و حافظ كه شعرايى هستند كه انديشه و پيامى دارند،گو اينكه پيام بعضى از اينها را بعد از پانصد سال هم هنوز مردم درست درك نمى‏كنند،مثل حافظ كه هنوز وقتى كه در اطراف او مطلب مى‏نويسند،هزار جور چرند مى‏نويسند الا آن پيامى كه خود حافظ دارد.«اى بسا شاعر كه بعد از مرگ زاد».بسيارى از انديشمندان تولدشان بعد از مرگشان است،يعنى اين گونه اشخاص در زمان خودشان هنوز تولد پيدا نكرده‏اند.