چرا به تجمع‌ها مي‌روم؟ (4)  حرف شما را تا حدودي مي‌پذيرم (كه  تجمع مال بچه‌هاست) ولي چه بخواهيم، چه نخواهيم اين تجمع‌ها از معدود نمودهاي فعاليت سياسي در كشور ما و از مهم‌ترين جاهايي هستند كه روند ادامه بازي در آن‌ها رقم مي‌خورد. نه به اين معني كه استراتژي آينده (اگر وجود داشته باشد!) در اينجاها تعيين مي‌شود بلكه از اين لحاظ كه افرادي كه در اين تجمع‌ها شركت مي‌كنند افرادي هستند كه مسائل سياسي را از اين‌قدر نزديك دنبال مي‌كنند و در صورت هدايت اين جمع‌ها ميتوان ت،ثير شايد قابل توجهي بر روند كارها گذاشت. اگر در اين ده دوازده روز اخير در يكي از اين برنامه‌ها بوده باشيد منظور  من‌را بهتر مي‌فهميد. بيشتر شركت‌كننده‌ها ورودي‌هاي 78 به‌بعد هستند كه التهاب‌هاي سال‌هاي 74 تا 78 را نديده‌اند و اگر كار به‌دست آنها و يا به‌خواست آنها پيش رود، همان تجربه‌هاي بعضاً تلخ آن سال‌ها را دوباره بايد شاهد باشيم.  من به اين تجمع‌ها مي‌روم و از دوستانم هم مي‌خواهم بيايند تا اين جو را هرچه بيشتر به‌سوي خردمندي و پرهيز از تكرار تجربه‌هاي ناگوار گذشته سوق بدهيم. رخدادهاي اين چند سال اين باور را در من به‌وجود آورده كه در اين فضاي سياسي مي‌توان به بسياري از خواست‌هاي سياسي رسيد اگر سياسي عمل كرد.