ديروز نتونستم باز طاقت بيارم و رفتم پيشش. بهم گفت حالش ازم بهم ميخوره. ميخواست از خونشون بيرونم كنه. رو صندلي نشسته بودم. بهش گفتم شعرايي كه واست نوشتم رو پس بده.گفت نميدم. گفتم اينقدر ميشينم كه بهم بدي. اين شعرا بهونه بود. ميخواستم بيشتر باهاش باشم. گويي كه خريده بود واسم رو ميزش بود. يه گوي كه وقتي كوكش ميكردي يه عروس و دوماد توش ميچرخيد. نميدونم چي شد كه اون رو زدم تو ديوار. اون از رو صندلي هولم داد انداختم پايين. بعد از كلي اصرار در كمدش رو باز كرد و گفت و برشون دار. داشتم چيزاش رو در مياوردم كه نميدونم چيش رو پرت كردم فحشم داد و منم يه دفتر ديگه ش رو پرت كردم. همه قدرتش رو اورد تو دستاش و محكم زد تو گوشم. اينقدر محكم كه چشمام تار شد و گوشم تا شب زنگ ميزد. وقتي برداشتم رفتم سراغ شيشه ها يي كه دم در ريخته بود تك تك جمعشون كردم. تو اين فاصله هي خواست بيرونم كنه منم محلش نذاشتم.رفت بيرون و وقتي خواست بياد تود اينقدر محكم در رو باز كر كه در خورد بهم و افتادم زمين و شيشه ها ريخت. همش فكر ميكردم خدايا چرا ازش متنفر نميشم. بهش گفتم كتكم بزن تا برم. اول بلند شد و محكم با لگد زد تو كمرم. بهش گفتم بيشتر بزن التماسش كردم بيشتر بزنه شايد ازش متنفر شم. ولي بازم لج كرد و نزد. تو سر و صورت خودم زدم التماسش كردم ولي نزد. گفت زنگ ميزنم دوستات بيان جمعت كنن. منم از ترس آبروم بلند شدم و رفتم. حتي نميتونستم درست راه برم. اومد سوارم كرد. خواستم ببرتم قبرستون اول قبول نكرد ولي بعدش با فحش رسوندم. حدود يك ساعت اونجا نشستم و زار زدم. همش ميگفتم خدايا اون بياد دنبالم من تا آخر عمر جلوت دولا راست ميشم اينكارو ميكنم اونكارو ميكنم. ولي خدا نخواست. ديگه دوسش ندارم. ديگه خدا رو دوست ندارم. اولين باري كه گريه ي بهروز رو ديدم اونجا بود. يادمه يه بار باهاش قهر بودم رفتم بهش قليونش رو بدم دنبالم اومد. تا قبرستون با تاكسي رفتم. اولين بار بود كه شب پا تو قبرستون ميزاشتم. نور سبز همه جا بود. بي اختيار گريه ام گرفت. داشتم بين قبرا راه ميرفتم كه زنگ زد كجايي گفتم قبرستون. يك دقيقه بعد اونجا بود. با هم بالا سر يه قبر خيس نشستيم. يهو زد زير گريه و بغلم كرد. گفت خوشبختم ميكنه.گفت يه كاري ميكنه همه حسرتومن رو بخورن....