عمرة القضاء (271)  ذى قعده سال هفتم : رسول خدا عليه السلام در ششم ذى قعده سال هفتم ، به جاى عمره اى كه در سال گذشته نتوانست انجام دهد با همان عده از اصحاب كه در حديبيه شركت داشتند به عنوان عمره رهسپار مكه شد و شصت شتر قربانى و صد اسب و مقدارى اسلحه نيز با خود برد و چون نزديك مكه رسيد اسبها و سلاحها را در (بطن ياجج ) به جاى گذاشت .  اهل مكه با شنيدن رسيدن رسول خدا، مكه را خالى گذاشتند و رسول خدا در حالى كه بر شتر (قصواء) سوار بود و مسلمانان شمشير بسته پيرامون وى را گرفته بودند سواره طواف كرد و (حجرالاسود) را با چوبدستى شمشير بسته پيرامون وى را گرفته بودند سواره طواف كرد و (حجرالاسود) را با چوبدستى خود استلام كرد و (عبدالله بن رواحه ) كه مهار شتر او را گرفته بود و پيشاپيش رسول خدا مى رفت رجز مى خواند:  ( خلوا بنى الكفار عن سبيله  خلوا فكل الخير فى رسوله ... ) (272)  (اى كافرزادگان از سر راه او كنار رويد، همه خوبى در رسول خداوند است )  رسول خدا صلى الله عليه و آله طبق قرار داد، سه روز در مكه ماند و در همين مدت با (ميمونه ) دختر (حارث بن حزن هلالى ) ازدواج كرد و روز چهارم با مسلمانان از مكه بيرون رفت .