اسلام با دارابودن دو  ويژگى انعطاف و شناخت كامل وجامع, ميان ناپايدارى شرايط و نا ايستايى از سويى, و پايدارى آموزه ها, و گزاره هايش از سوى ديگر اين امكان را براى بشر فراهم آورده است تا بتواند, در شرايط ناپايدار و نا ايستا با قوانين, آموزه ها و گزاره هاى پايدار او را به سوى مقصود و هدف نهايى اش رهنمون سازد; به اين معنا كه اسلام به عنوان يك مكتب كه براى راهنمايى و رساندن انسان به كمال و پاسخگويى به همه ى نيازهاى او داراى چنان توانايى و كشش مى باشد كه بتواند به اين نيازها پاسخ هاى مناسب و راستين ارايه دهد; و مناسبات زمانى, مكانى و  بالندگى جامعه و انسان را در نظر بگيرد و گرفتار بندهاى ايستايى نگردد و پويايى و پايدارى را در همان حال در خود گردآورد. اين پويايى و پايدارى درونمايه اى مى تواند بر زمان و مكان, ناپايدارىها و نا ايستايى هاى هر زمان و مكان چيره گردد و هرگز در پاسخ دهى وانماند و همه ى شرايط را برتابد.