تلاش براى فهم کيفيت و توصيف وحى نه فقط بى اشکال، بلکه مفيد است. اما تلاش علمى ـ عقلى براى تحليل وحى امرى حساس و خطير است. علم و عقل غيردينى نه قائل به وجود ماوراءالطبيعه است و نه جهان غيب. نزاع چندصد ساله علم و دين در عصر ما کاهش يافته است; زيرا اين حکم دو وجهى که  هر امرى يا علمى و عقلى است يا باطل، قولى است پوزيتيويستى و اتقان ندارد. چرا که نمى توان ادعا کرد فقط يک دستگاه معرفت شناسى داريم و آن هم علمى است; بلکه چند دستگاه معرفت شناسى مستقل از علم و خودمختار وجود دارد; از جمله معرفت شناسى هنر، معرفت شناسى اخلاق، معرفت شناسى عرفان و معرفت شناسى دين. احکام و دعاوى دينى اعتبار خود را از تجربه دينى که همتا يا هم پايه تجربه علمى است، کسب مى کنند.