1. نراق: يكى از قصبات قديمى مركزى از بخش دليجان در شهرستان محلات است كه در 15 هزار مترى شرق دليجان در  ناحيه كوهستانى سردسيرى واقع شده است (لغت نامه دهخدا، ج 13، ص 19808; و ج 20، ص 419- طبق نقل ريحانة الادب، ج 6، ص 160، نراق در ده فرسخى كاشان قرار دارد.  2. در مورد تاريخ تولد و نام پدر ملااحمد در جستارهاى تاريخى و شرح زندگى علما و فقها مطرح شده است:  الف) عده‏اى از پژوهش گران و مورخان، كه مشهور هم هستند، كتاب‏هايى چند، زاد روز ايشان را 1185 هجرى قمرى مطابق 1150 هجرى شمسى مرقوم داشته‏اند.  ب) عده‏اى كم از مورخان و علماى تاريخ نويس، تاريخ تولد وى را 1186 ه.قمرى نگاشته‏اند. با استقرايى كه انجام  گرفته، بنا برديدگاه مشهور تاريخ تولد ايشان در 1185ه.ق صحيح است; اما به خاطر پرهيز از اشتباه، ما هر دو گروه از علما و فقها را با كتاب‏هاى مربوط به آن كه تاريخ ايشان را ضبط و ثبت كرده‏اند، در ذيل مى‏آوريم:  الف) دانش‏مندان و علمايى كه تاريخ تولد ايشان را در آثار خود سال 1185 ه.ق ثبت نموده‏اند: دهخدا، على‏اكبر، لغت‏نامه، ج 1، ص 1165; نراقى، احمد، مستند الشيعه، مقدمه، ج 1، ص 14- 15; كاشانى، ملا حبيب‏الله، لباب الالقاب، ص 96; على لو، نورالدين، سيدبحرالعلوم، ص 9- 68; عقيقى بخشايشى، فقهاى نام‏دار شيعه، ص 226;  معلم حبيب‏آبادى، مكارم الآثار، ج 4، ص 1236; نراقى، احمد، معراج السعاده، مقدمه، ص 16; درايتى، مصطفى، مجله آينه پژوهش، سال 69، شماره 1، س 43; نراقى، احمد، خزائن، مقدمه، ص 6; دكتر حائرى، عبدالهادى، نخستين رويارويى انديشه‏گران ايران، ج 3، ص 3- 332; نراقى، احمد، الايام، مقدمه - بدون ذكر صفحه; ابوالحسنى، على، تراز سياست، صفحه 9- 68.  بسيارى از جستارهاى ديگر نيز اين تاريخ را ثبت و ضبط كرده‏اند كه در اين مختصر مجالى نيست تا همه ذكر شوند.  ملاحبيب‏الله شريف كاشانى تصريح مى‏كند كه دست‏خط نراقى در مورد تاريخ  تولدش را ديده كه سال 1185 ه. ق بوده است.  - كاشانى، ملاحبيب، لباب الالقاب، ص 96، و نراقى، احمد، معراج السعاده، مقدمه، ص 16;  ب) دانش‏مندان و علمايى كه در كتاب‏هاى خود زاد روز وى را 1186 ه.ق نوشته‏اند:  - تهرانى، شيخ آغابزرگ، الذريعه، ج 2، ص 62; مصفى المقال، ص 71.  ج) عده‏اى از تاريخ‏نگاران و پژوهش‏گران، تاريخ تولد ايشان را بين سال‏هاى 1185ه.ق و 1186 يادداشت كرده‏اند; مانند: امين، سيدمحسن، اعيان الشيعه، ج 10، ص 183; انصارى، مرتضى، زندگانى و شخصيت‏شيخ انصارى، ص 6- 95.  بحث ديگرى مربوط  به نام پدر ملااحمد ملامهدى نراقى نيز مطرح هست كه عده‏اى از علما آن را ملامهدى و برخى ملامحمدمهدى تعبير كرده‏اند. اين‏ها نيز دو دوسته‏اند; ولى مشهور و معروف اين است كه ملااحمد فرزند ملامهدى است. چون خود ملااحمد در بعضى از آثارش از پدر به نام مهدى نام مى‏برد:  الف) كتاب‏ها و عالمانى كه احمد بن ملامهدى ثبت نموده‏اند: تنكابنى، سليمان، تذكرة العلما، ص 53; محدث نورى، فوائد الرضويه، ص 41; مدرس تبريزى، محمدعلى، ريحانه الادب، ج 6، ص 160; امين، سيدمحسن، اعيان‏الشيعه، ج 10، ص‏183; نراقى احمد، مستند الشيعه، ج 1، ص  14- 15; انصارى، مرتضى، زندگانى و شخصيت‏شيخ انصارى، ص 6- 95.  ب) كتاب‏ها و اشخاصى كه نام پدر او را محمدمهدى ضبط كرده‏اند: كشميرى، محمدعلى، نجوم السماءص 343; سلمانى آرانى، سليماى كاشانى، ص 155; و ايضاح المكنون، ج 1، ص 331.  براى رفع ابهام، جملاتى از استاد «حسن‏زاده آملى‏» در زير بيان مى‏شود وى مى‏گويد:  «در آغاز، چند كتاب از مصنفات آن جناب را ديده‏ام، خود را مهدى بن ابى ذر نراقى نام برده است ولى فحل جليل او مرحوم ملااحمد نراقى صاحب «مستند الشيعه‏» او را محمدمهدى نام‏برده است، چنان كه در اول  خزائن، عوائد الايام، سيف الامه و معراج السعاده و غيرها است. لكن در ابتداى مستند الشيعه چاپ سنگى كه همين يك چاپ شده است چنين آمده‏است: «و بعد يقول المحتاج الى عفو ربه الباقى، احمد بن محمدبن مهدى بن ابى ذر النراقى‏» كه به يقين ابن دوم از سهو قلم ناسخ است‏» . (نراقى، ملامهدى، انيس الموحدين - مقدمه علامه حسن‏زاده، بى‏جا; انتشاات الزهراء ص‏13- 14).  3. نراقى، احمد، عوائد الايام، (قم: دفتر تبليغات اسلامى، 1375) ص 36.  4. كيهان انديشه، شماره 54، آذر و دى 1371، ص 43.  5. معلم حبيب آبادى، ميرزا محمدعلى،  مكارم الاثار، ج 4 (اصفهان: اداره كل فرهنگ و هنر، بى‏تا) ص 1235.  6. امين، سيدمحسن، اعيان الشيعه (بى‏جا، بى‏تا) ج 13، ص 184.  7. خوانسارى، محمدباقرالروضات الجنات (بى‏جا، بى‏تا) ج 1، ص 97.  8. نراقى، ملااحمد، الخزائن، (تهران: كتاب‏فروشى علميه اسلامى، بى‏تا) ص 292.  9. همان، ص 392.  10. موسوى، سيدكاظم، مجله نشر دانش، سال چهارم، شماره 3، مقاله زندگى و نقش فقهى ملااحمد، 1363، ص 4.  11. همان، ص 110.  12. انصارى، مرتضى، زندگانى و شخصيت‏شيخ انصارى (قم: دبيرخانه كنگره شيخ اعظم  انصارى 1372) ص 50- 70.  13. عقيقى بخشايشى، عبدالرحيم، فقهاى نام‏دار شيعه، (قم، بى‏تا)، ص 337.  14. پسنديده، محمود، مجله مشكوة، مقاله: مرورى بر شرح و حال شيخ‏انصارى، شماره 42، بهار 1373، ص 110.  15. معلم حبيب آبادى، ميرزا محمدعلى، مكارم الاثار، ج 4، ص 1236; مدرس تبريزى، ميرزا محمدعلى، ريحانه الادب، (تهران: خيام، 1352) ج 6، ص 1362; نراقى، ملااحمد، معراج السعاده، مقدمه، محمدنقدى، (قم: انتشارات هجرت، 1374) چاپ دوم، ص 21; نراقى، ملااحمد، مستند الشيعه، مقدمه، محمد نقدى، (مشهد: مؤسسه آل‏البيت الاحياء  التراث، 1415) ج 1، ص 15; خوانسارى، محمدباقر، الروضات الجنات، ج 1، ص 97.  16. تنكابنى، محمدبن سليمان، تذكرة العلماء (مشهد: انتشارات آستان قدس رضوى، 1372) ص‏53- 54; نراقى، حسن، تاريخ كاشانى، بى‏جا، بى‏تا، ص 282; روضات الجنات، خوانسارى، ج 1، ص 95; قمى، حاج‏شيخ عباس، فوائد الرضويه...، بى‏جا، بى‏تا، ص 41.  17. مدرس تبريزى، محمدعلى، ريحانة الادب، ج 6، ص 3- 160; جاپلقى، سيدمحمدشفيع، الروضة البهية (بى‏جا، بى‏تا) ص 17.  18. نراقى، احمد، خزائن، ص 391.  19. خوانسارى، محمدباقر، الروضات الجنات، ص 27;  مدرس تبريزى، محمدعلى، ريحانة الادب، ج 4، ص 184; نورى، محمدعلى، مستدرك، ج 3، (بى‏جا، بى‏تا) ص 283; امين، سيدمحسن، اعيان الشيعه، ج 13، ص 184; معلم حبيب‏آبادى، ميرزا محمد على، مكارم الاثار، ج 4، ص 1235; كشميرى، محمدعلى، نجوم السماء (قم: مكتب بصيرتى، بى‏تا) ص 344.  20. سلمان آرانى، حبيب‏الله، ديدار با ابرار، سيماى كاشان (قم: انتشارات بشير، 1375) ص‏155; تنكابنى، ميرزا محمد، قصص العلماء، ص 129- 132; نراقى، ملااحمد، معراج السعاده، ص 22.  21. مدرس تبريزى، محمدعلى، ريحانة الادب، ج 6، ص 162; خوانسارى،  محمدباقر، الروضات الجنات، ج 1، ص 99; نراقى، ملااحمد، معراج السعاده، مقدمه، محمد نقدى، ص 22.  22. همان، ص 22; نراقى، ملا احمد، عوائد الايام، ص 14- 15.