ایـن آیـه دربـاره قـائم (آل مـحـمـد(ع )) نـازل شـده اسـت . هـنگامى که بر یهود، نصارى ، صابئین ، ملحدان ، اهل ردّه ، و کفّار در شرق و غرب زمین حمله مى کند، ابتدا دین اسلام را بر آنـان عـرضـه مـى دارد، آن کـس کـه بـه اختیار و رغبت مسلمان شد، او را به نماز و زکات و آنـچـه کـه یـک مـسـلمان باید انجام دهد، فرا مى خواند، و بر خداوند نیز واجب  مى شود که پـاداش او را بدهد. ولى کسى که اسلام را نپذیرفت ، گردنش را مى زند، تا آنجا که در شرق و غرب عالم کسى باقى نمى ماند جز آنکه خدا را مى پرستد. راوى مى گوید: به امـام گـفـتـم : فـدایت شوم ، خلق خدا خیلى زیاد است ! فرمود: هرگاه خداوند اراده کند امرى تحقق پذیرد، زیاد را کم و کم را زیاد مى نماید.