يك ملت وقتى معتقد به جهاد شد، در همه‌ى ميدانها پيشرو است. جهاد فقط تفنگ به دست گرفتن نيست؛ جهاد اين است كه انسان خود را هميشه در ميدان حركت و مبارزه با مانعها و مانع‌تراشها ببيند، احساس تكليف كند، احساس تعهد كند؛ اين ميشود جهاد؛ جهاد اسلامى اين است. جهاد گاهى با جان است، گاهى با مال است، گاهى با فكر است، گاهى با دادن شعار است، گاهى با حضور در خيابان است، گاهى با حضور در پاى صندوق رأى  است؛ اين ميشود جهاد فى‌سبيل‌اللَّه؛ و اين است كه يك ملت را رشد ميدهد، طراوت ميدهد، تازگى ميدهد، اميد ميدهد و يك ملت پيش ميرود.    خوب، حالا مبارزه‌ى با اين ملت چگونه ممكن است؟ آن جبهه‌ى ضد اسلامى و ضد انقلاب اسلامى و ضد نظام اسلامى كه در دنيا به وجود آمد، ميخواهد با يك چنين پديده‌ى عظيمى مبارزه كند. چه جورى ميتواند مبارزه كند؟ با جنگ امكان ندارد - امتحان كردند، ديدند - با تهديد به جنگ و تهديد نظامى امكان ندارد، با تحريم امكان ندارد. كسانى كه خيال ميكنند ميتوانند ملت ايران را با تحريم به زانو در  بياورند، آب در هاون ميكوبند. ملتى كه اميد دارد، ايمان دارد، ميداند دارد چه كار ميكند، اين ملت را كه با تهديد نميشود به عقب‌نشينى وادار كرد.