پ.ن: غيبت غيبت غيبت:( داشتم به اين فكر ميكردم كه خيلي از گناهاني كه ما ميكنيم زير سر اين زبونه ها. البته چيزي به زبون مياد كه در فكر و قلب آدم اومده باشه. يه سخن دارن امام علي(ع) كه "زبان مومن در پس قلب او و قلب منافق در پس زبان اوست" يعني عجب قلبي دارم من!!! بعد ميفهمي كه همچين توبه اي هم نكرده بودي و لذت گناهه هنوز ريز زبان مذكور جا خوش كرده! بعد جالبيش اينه كه هرروز عهد ميكني كه از فردا اين زبان چموش رو مهار ميكنم و كمتر حرف ميزنم...اما...:(