براى على در آيه مباركه جايى نيست،مگر اين كه داخل در فرموده خداى متعال � انفسنا � باشد .براستى كه بردن على دليل بر اين است كه پيامبر خدا او را به منزله خود به حساب مى‏آورد و اگر پيامبر خدا او را چنين به حساب مى‏آورد پس،در حقيقت او را در ميان همه مسلمانان ممتاز دانسته  است.پيامبر خدا در موارد مختلفى صريحا مى‏فرمود:على از من است و من از اويم.و حبشى بن جناده روايت كرده است كه او خود از پيامبر خدا شنيد كه مى‏فرمود: � على از من است و من از او و كسى  از جانب من كارى را انجام نمى‏دهد بجز على. �