خلاصه اينکه، اسلام، ثروت پرستى را محکوم کرده است؛ نه ثروت را، و دنياطلبى را رد کرده است، نه دنيا را؛ چنان که باز در حديث نبوى صلى الله عليه و آله مى خوانيم: «لا تَسُبُّو الدُّنْيا، فَلَنِعْمَ الْمِطِيَّةُ لِلْمُؤْمِنِ عَلَيْها يَبْلُغُ الْخَيْرَ وَعَلَيْها يَنْجُو مِنَ الشَّرِّ؛ به دنيا دشنام ندهيد؛ چرا که دنيا مرکب خوبى براى مؤمن است که با آن به خير دست مى يابد و از شرّ نجات مى يابد.»