امروز رفتم" اگر"، "باشگاه كتاب اگر" همانطوري‌كه روي برچسب كتابهاش نوشته. فكر كنم ديگه همه اگر رو بشناسن چون خيلي ها در موردش نوشتن. كافيه يه گردشي تو وبلاگها بكنين. من اولين بار در یک پنجره در موردش خوندم. از همانروز دلم مي‌خواست برم سري بزنم ولي موفق نمي‌شدم. امروز ساعتي گرفتم و رفتم 16 آذر. چندتا كتاب نامحبوبم! رو هم كه جمع كرده بودم با خودم بردم. وارد كوچه عبدي نژاد كه بشي سمت چپ پلاك 6. يك جاي دنج، يك جاي كوچولو، يك جاي دلنشين. كتابفروشي رويايي من. آقاي محترم خوش اخلاقي بودن كه دل به دريا زدم و پرسيدم شما آقاي س هستين؟ كه بودن. كمي صحبت كرديم و چند تا سوال براي آينده ام پرسيدم! كنجكاو شدين؟ حقيقتش من بعد از بازنشستگيم به قول دخملي اگه انرژي داشتم راه برم! مي‌خوام كتابفروشي بازكنم. سالهاست اين روياي زندگيمه. آرزوي انگيزاننده من. خيال شيرين لحظه‌هاي بيكاري من. حتي جزييات كار و مكان آن رو هم براي خودم تعيين كردم. از قضا مكاني كه مورد نظر منه توي خيابون وصال هست، بموازات 16 آذر. همونجايي كه سالها پيش يك كتابفروشي با درها و پشت پنجره‌ايهاي چوبي و سقف كوتاه بود كه خيلي دوست داشتم. نميدونم هنوزم هست يا نه. كسي مي‌دونه؟ طرحهاي زيادي براي اينكار دارم و يادداشتشون هم كردم. فعلا لوشون نميدم!