جابر گويد مدتى مديد گذشت و من منتظر اين وعده بودم تا يك روز نزد امام همام زين العابدين على بن الحسين عليهما السلام رفته بودم و در حاليكه او با من سخن مى‏گفت ناگاه محمد بن على از اطاق زنها بيرون آمد و بر سرش دو رشته از گيسو بود، چون در او خوب نگريستم پهلوهايم بلرزيد و مو بر اندامم راست‏شد زيرا تمام خصوصياتى كه رسول خدا فرموده بود در او مشاهده كردم. گفتم: يا غلام اقبل اى كودك روى به من آر، روى به من آورد.گفتم: ادبر، برگرد، برگشت، گفتم: شمائل رسول الله و رب الكعبة، اين شمائل سوگند به پروردگار كعبه كه شمائل رسول - خداست.گفتم: نام تو چيست؟ فرمود: محمد، گفتم پدرت كيست؟ فرمود: زين العابدين على بن الحسين، گفتم: همانا كه تو باقرى؟ فرمود: آرى اى جابر پيغام رسول خدا را به من برسان.گفتم: رسول خدا مرا بشارت داد كه تو چندان در دنيا زيست كنى كه باقر را دريابى و چون او را ملاقات كردى سلام مرا به او برسان.اينك اى محمد بن على بدان كه رسول خدا به تو سلام مى‏رساند، فرمود: على رسول الله السلام ما دامت السموات و الارض، و عليك يا جابر كما بلغت السلام.بر رسول خدا سلام خدا باد تا وقتى كه آسمانها و زمين بر پا هستند و بر تو سلام باد اى جابر كه سلام رسول خدا را به من رسانيدى.