در اينجا نه حوصله و نه مجال شرح جنايات اوباش زير فرمان ((دولتمردان)) مورد حمايت شما نيست اما بازگويي يك نكته را ضروري مي دانم و آن اين كه تعدادي از سربازان ارتش فاتح همراه با عمله اكره آنان بعد از ورود به شهر تبريز براي تجاوز به خانمي كه عضو فرقه دموكرات آذربايجان بود، صف كشيده بودند و ايشان تا مدت ها  بعد از به زيركشيده شدن حكومت پدر تاجدار ((دولتمردان)) زنده بود.    اينك پس از شرح مختصر عمليات ((چنگ و دندان)) ((دولتمردان)) در آذربايجان نقل مضموني سئوال بخش پاياني قسمت دوم اين نوشته را ضروري مي دانم: آيا سركوب جنبش آزاديخواهانه و عدالتجويانه و حق طلبانه مردم آذربايجان و كردستان ، به سود امر دموكراسي در ايران تمام شد؟ و يا اين كه برعكس مقدمه استقرار و تحكيم پايه هاي ديكتاتوري گشت. دولت قوام بعد از سركوب هر دو جنبش ، تمام وعده هايي را كه داده بود، زير پا گذاشت. از جمله اين وعده ها، بردن لايحه  تقسيم خالصجات در سراسر ايران و انتخابات دموكراتيك با حق راي زنان به مجلس پانزدهم بود. اين كار نه تنها صورت نگرفت ، بلكه حاصل اقدامات يك ساله حكومت ملي آذربايجان نيز از مردم اين ديار پس گرفته شد. به طوري كه فئودال ها و سران عشاير بيش از گذشته ميدان تاخت و تاز يافته و حاكم غدار مال و جان روستائيان و زحمتكشان گشتند. حتي چند سال بعدتر كه دوباره جنبش آزادي خواهي جان تازه اي گرفت و مصدق را بر مصدر صدرات نشاند. هيچكدام از اين خواسته ها ارزش مطرح شدن نيز نيافتند. و تنها بعد از ١٧ سال از سركوب خونين ، پدر تاجدار  ((دولتمردان)) به دستور دولت وقت آمريكا مجبور به انجام اصلاحات ارضي و دادن حق راي به زنان گشت. بدين ترتيب بعد از سركوب اين جنبش ها (جز دوره اي كوتاه مدت) استبداد قرون وسطايي حكومت تمركزگرا بر كشور حاكم گشت و تا سال ١٣٥٧ دوام يافت و از آنجا كه استبداد طولاني اخلاف ((دولتمردان)) ((چنگ و دندان))دار، امكان آگاه كردن مردم و نيز بالارفتن شعور سياسي آن ها را از روشنفكران سلب كرده بود (احزاب سياسي مترقي همه سركوب گشته بودند)، طغيان و انقلاب مردم نيز به بيراهه رفت و به جاي استبداد شاهي ، حكومت تئوكراتيك ارتجاعي را به  ارمغان آورد.