معلى بن خنيس(15) دوست صميمى عبدالله بود. آن دو در زمان امام صادق(ع) به كشور مصر مسافرت كردند. روزى در كنار رودنيل باهم صحبت مى كردند تا اين كه بحث ذبيحه يهود (حيوانات حلال گوشتى كه يهودىها ذبح مى كنند.) مطرح شد. در اين مسئله اختلاف  نظر داشتند. معلى مى گفت:گوشت آنان پاك است. ولى عبدالله آن را نجس مى دانست. در نتيجه, معلى ازگوشت ذبيحه يهود خورد ولى عبدالله به آن ها دست نزد. آنان از مسافرت برگشتند و به مدينه آمدند و در محضر امام صادق(ع) اين مسئله راعنوان كردند. پيشواى ششم نظر عبدالله را پسنديد و كار او راـ در نخوردن گوشت ذبيحه يهودـ تحسين كرد و اشتباه معلى را به او گوشزد فرمود.(16)