عمو كوچيكه براي همه عزيزبود هم براي مادرجون و بابابزرگ كه بعد از شش تا پسر و دو تا دختر و خدا ميدونه چندتا فرشته هاي نصفه نيمه ديگه بدنيا اومده بود و آخرين اونها بود و هم واسه ما. واسه همين همه هواشو داشتندحتي بابابزرگ خشك و مذهبي و بي احساس! هم بين اون و بقيه فرق ميذاشت.ماهم خيلي دوستش داشتيم منظورم برادرزاده ها .ماها مريدش بوديم .اون مبارز فاميل بود هم سياسي و هم عليه مقررات سخت خانه پدري .يادمه سربازيش نزديك به چهارسال طول كشيد بسكه فرار ميكرد و مي اومد خونه .همشم ميومد خونه ما  قایم میشد چون با مامان و بابا و البته ما بچه ها ارتباط خيلي خوبي داشت.هميشه هم برامون كتاب مي خريد و مياورد. بسته كتابها رو كه مث اين روزها تو این نايلون های لوس پلاستيكي نمیداشتند کاغذ هاي كرم رنگ كلفتي دورشون مي پيچيدند و با نخ می بستندكه حالت اسرارآميزي بهشون ميداد و من عاشقش بودم.اصلا هم فكر نميكرد كه مابچه ايم كتابهايي مي خريد كه خودش دوست داشت و مي خواست ماهم در اين دوست داشتن شريك شيم.كتابخونه نسبتا پري هم داشت يعني اون موقع براي من تو سن راهنمايي خيلي بزرگ جلوه ميكرد ولي الان فکرکنم پيش كتابهاي من خيلي  كوچيك بنظر برسه.من بيشتر تابستونها سري به خونه بابابزرگ ميزدم و چندروزي اونجا ميموندم .ظهرها كه همه مي خوابيدند من ميرفتم سراغ كتابها همه رو خوندم اوريانا فالاچي رو اونجا عاشقش شدم يك مرد برام يه ضربه بود.تازه نميدوني يك روز چي كشف كردم .كتابها همه تو يك كمد ديواري چيده شده بود وتصادفا يه روز تخته زيرين ته كمد كمي تكون خورد و من بلندش كردم باورت نميشه يه گودال پركتاب بود.كتابهاي جلد سفيد همش در مورد ماركس و شريعتي و ايدئولوژي و يك عالمه چيزهاي ديگه كه ميخوندم و بعضياشو رو حتی نمي فهميدم. .كشفم رو به هيچكي نگفتم هرچند بعدها به عمو كوچيكه اعتراف كردم ولي بازم نگفتم كه چندتااز اونها روبرداشتم كه هنوز بهش پس ندادم و خيال پس دادن هم ندارم!اینروزها هم که مشکلی برا کتاب خریدن ندارم دوست خوبی مث تو دارم که باهم خرید می کنیم .همه این کتابا مال تو .این نوشته هم تقدیم به تو!