اين‏ها نمونه جنبه سَلبىِ مُعْتَقَداتِ  احمدبنِ حنبل است كه نفى تجسيم در آن هويداست. البتّه جنبه اثباتىِ معتقدات احمد (و اين كه وقتى او «وَجْه» يا «يَدِ» خدا را كه در قرآن و روايات مذكور است به شيوه مجسِمه تفسير و تلقّى نمى‏كند، پس چگونه تفسير و تلقّى مى‏كند و آيا آن تفسير و تلقّى را ما مى‏پذيريم يا نه؟)، خود بحث ديگرى است، و حاجت به تذكر نيست كه مجسِّم نبودن، مستلزم مقبول القول بودن در تفسير صفاتِ خداوندى و نصوص دينى نيست.