بسيار شنيده ايم كه بزرگان اهل بدعت از بدعتي به بدعتي ديگر روي آورده اند ويا برخي را خداوند هدايت داده، باطل را رها كرده اند و به مذهب اهل حق گرويده واز  مذاهب قبلي خويش پشيمان شده اند، اما آيا عكس آن را سراغ داريد؟