ما از زبان حضرات معصومان عليهم السلام درباره فاطمه (س) بحث نكنيم كه آنها جاى خود دارند از ديگران بگوئيم و از جمله از عايشه همسر پيامبر (ص) كه مى‏گفت كسى را نديدم از فاطمه (س) راستگوتر باشد جز پدرش. ابن ملقن گويد عايشه سر فاطمه (س) را بوسيد و گفت اى كاش من موئى بر سر تو بودم. ابوبكر پس از وفات پيامبر در برابر  سخنان و احقاق حق فاطمه (س) از او، در مقام پاسخ گفت: انت معدن الحكمة و موطن الهدى و الرحمة، و ركن الدين و عين الحجة تو معدن حكمتى، مركز هدايت و رحمتى، ركن و اساس دين و عين محبت خدائى... (البته ما فعلاً وارد اين بحث نمى‏شويم كه اگر فاطمه (س) براستى چنين بود پس چرا در رابطه با سخنان در خواستهاى او موضع خلاف در پيش گرفتند؟ چرا كتك زدن او را دستور داده و يا لااقل در برابر صدمه و آزارش سكوت كردند و دم بر نياوردند آرى آنجا كه پاى مطامع و منافع در ميان باشد، درخت شرف را مى‏سوزانند و حتى تنها يادگار رسول خاتم سيلى  مى‏خورد و ديگران خاموش مى‏مانند...)