صاحب جواهر اين تعريف را بهتر  مي‏داند؛ چرا که کلمه‏ي «تسبيل» که در مقابل «تحبيس» به کار رفته، علاوه بر اينکه معني «اطلاق» را که در تعاريف متأخرين آمده است، در بر دارد، اشاره به اين نکته نيز دارد که در وقف، قصد قربت شرط است. و اينکه وقف يکي از مصاديق صدقات است؛ همان‏طور که در مراسم آمده که وقف و صدقه يک چيز است هم از اين رو، در دروس، از وقف به «صدقه‏ي جاريه» تعبير شده است. در مسالک، تذکره، مهذب و تفقيح، اين تعبير به چشم مي‏خورد: قال العلماء: المراد بالصدقه الجاريه الوقف (علما گفته‏اند: منظور از صدقه‏ي جاريه، وقف است). وي در ادامه  مي‏نويسد همان‏گونه که بارها گفته‏ام، مقصود از اين‏گونه تعاريف تعريف حقيقي و منطقي نيست که جامع افراد و مانع اغيار باشد. بنابراين سزاوار نيست که بگوييم در تعريفي که مصنف (صاحب شرايع) بيان کرده، سکني و رقبي و عمري نقض مي‏شود (13)