ما چالشهاى تحميلى هم داريم؛ هم از ناحيه‏ى خودمان- ضعفهاى خودمان- و هم از ناحيه‏ى بيرون. رودربايستى را كنار بگذاريم؛ امروز مهم‏ترين چالش بيرونى تحميلىِ ما، از ناحيه‏ى امريكاست؛ در اين هيچ ترديدى نداشته باشيد. اين‏ها روى خاورميانه از قرن نوزدهم برنامه‏ريزى دارند- نه آمريكاييها، غرب- چون خاورميانه منطقه‏ى فاصل بين درياى مديترانه  و اقيانوس هند است. درياى مديترانه، محل استقرار دولتهاى استعمارگر است و اقيانوس هند، منطقه‏ى مستعمرات؛ و خاورميانه بين اين دو منطقه‏ى حساس قرار گرفته، كه نمى‏توانستند نسبت به آن بى‏تفاوت باشند. فشارهاى انگليس روى ايران و نفوذش در قرن نوزدهم، براى حفاظت از هند- كه آن روز جزوِ دولت بريتانيا بود- انجام گرفت و ما آن روز قربانى هند شديم؛ و اين نسبت به همه‏ى خاورميانه تعميم دارد. پيدايش اسرائيل هم از همين‏جاست. بعد، عوامل گوناگون ديگرى هم پيدا شد: مسئله‏ى نفت، مسئله‏ى تقسيم متصرفات عثمانى بعد از جنگ اول و مسئله‏ى  پيدايش شوروى، كه همه‏ى اين‏ها، موضوع را تشديد كرد. غرب، بعد هم در آخر ميراث‏خوار غرب- امريكا- روى منطقه‏ى خاورميانه برنامه‏ريزى دارند. حالا در اين منطقه‏ى حساس كه در آن نفت و منطقه‏ى راهبردى و استراتژيك جغرافيايى و سياسى و همه چيز هست، ناگهان دولتى به نام «جمهورى اسلامى»، با اصول خودش و با ضديت با مبانى ظالمانه و سياست متجاوزانه‏ى امريكا، سر بلند كرده است. بعضيها مى‏گويند: شما چرا لج امريكا را در مى‏آوريد؟ لج امريكا را ملت درآوردند؛ شما درآورديد؛ جمهورى اسلامى را تشكيل داديد، لج امريكا درآمده، چه كارش  كنيم؟ آن‏ها در آن دوره‏ى ده‏ساله‏ى اول، با توطئه‏ى براندازى سخت- جنگ تحميلى و تحريم اقتصادى- شروع كردند؛ اما نتوانستند كارى بكنند. جنگ تحميلى و تحريم اقتصادى، هركدام به نحوى براى ملت ايران و جمهورى اسلامى يك فرصت شد. اين ابرهاى تيره‏اى كه آن‏ها روى سر ملت ايران راه انداختند، در دل خود، براى ملت ايران بارانهاى نافعى داشت. جنگ، ما را مصمم و استوار كرد؛ تحريم اقتصادى، ما را به فكر اتكاى به خود انداخت و همه‏ى اين بركات را براى ما آورد. در دوره‏ى بعد، براندازى نرم را دنبال كردند- تهاجم فرهنگى و شبيخون فرهنگى- كه آن  هم به جايى نرسيد و بعد از سالهاى متمادى، نتيجه اين شد كه حالا يك دولت متكى به اصول و با شعار اصول سركار مى‏آيد، كه پيداست تهاجم فرهنگى نتوانسته آن كارى كه آن‏ها مى‏خواستند، بكند. بعد از اين هم توطئه‏هاى ديگر در راه است، كه ما بايد خودمان را مصون كنيم. بخشى از اين مصونيت با اتحاد، با ايمان، با به كارگيرى عقل و علم به وجود مى‏آيد. تأكيد مى‏كنم كه اگر انسان چشم را ببندد و راه بيفتد، كارى پيش نمى‏رود؛ با چشم باز، با حواس جمع، با اتحاد كلمه و با استفاده از همه‏ى فرصتها بايد پيش رفت. همه‏ى مشكلات يكى پس از ديگرى  حل خواهد شد؛ قله‏ها يكى پس از ديگرى فتح خواهد شد.