1. هدف آفرينش انسان همان تفکر در امر خداي والاست و انسان متفکر کسي است که به هدف خلقت خود دست يافته است؛ امّا کسي که از تفکر درباره خداوند بزرگ روگرداند، فقط زندگي دنيوي را مي خواهد و نهايت هدف او از علم، همين زندگي دنيايي است. او همان انسان باطل و بيهوده اي است که از سرنوشت اصلي خود بريده، از رسيدن به هدف نهايي خود محروم مانده است.