به بهانه نمايش غلاف تمام فلزي در سالن کوچک حوزه هنري:  احتمالاً بيشتر شما غلاف تمام فلزي رو ديدين چون توتعطيلات نوروز تلويزيون نشون داد. درهر صورت من  خلاصه جريان فيلم رو ميگم (تا آخر پاراگراف): فيلم از دو قسمت تقريباً مجزا تشكيل شده و اينايي كه من ميگم همه درباره قسمت اول فيلمه. جريان فيلم مربوط به جنگ ويتنام و روند تربيت شدن يه عده جوون در يك پادگان براي اعزام به جنگ بهعنوان تيرانداز رو نشون ميده. اين جوونا قراره آدماي ماهري بشن و در نتيجه آموزشهاشون خيلي سخت و فشردهاس و مسئول پادگان هم يك ارتشي بسيار بداخلاقه (افتتاحيه فيلم نشون دادن رفتار خشن اين آدمه).  در بين اين گروه جووني هست كه چاقه و توانايي انجام اون حركات سخت رو نداره و مدام مورد تنبيه زئيس قرار ميگيره. بعد از يكي از سوتيهاش، رئيس پادگان همه دسته رو جريمه ميكنه و اين باعث ميشه شب وقتي اون خپله خوابه همه دسته بريزن سرش و تا ميخوره بزننش (تقريباً تا دم مرگ). از اينجاست كه اين آدم از بقيه فاصله ميگيره و منزوي ميشه و شروع ميكنه با تفنگش دوست شدن و با اون حرف زدن. اين روند ادامه پيدا ميكنه و اين جوون يواش يواش در كارهاي نظامي هم خبره ميشه. در صحنه پاياني فيلم اون در حالي كه روي توالت (البته فرنگي) نشسته،  جلوي چشم رئيس و يكي دوتا از سربازا يه گلوله تو سر خودش شليك ميكنه.  كوبريك توي اين فيلم منطق حركات انتحاري (خودكشي) رو نشون داده. چيزي كه دنياي امروز از ديدنش در فلسطين و 11سپتامبر شگفتزده ميشه و نميتونه تحليلش كنه. كوبريك خيلي قشنگ نشون ميده چطور يك آدمي كه به خاطر ضعفهاي ذاتي كه داره مورد بيتوجهي و بعد از اون برخورد منفي اطرافيانش قرار ميگيره (اول به حاشيه رونده ميشه و بعد مورد تعرض و ستم فيزيكي قرار ميگيره )، ممكنه به هركاري دست بزنه. يكي ممكنه فقط خودشو از بين ببره، يكي ديگه ممكنه 3000 نفر ديگه رو  هم با خودش ببره.