ارتقاي كمالات انسان، ماوراي اين كارهاست، انسان بايد عبوديت كند: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُون»‏ (جن و انس را جز براى پرستش خود نيافريده‏ام) (ذاريات / 56) البته توجه داشته باشيد كه هدف و غايتي كه در اين آيه بيان شده، هدف نهايي خلقت انسان و جن نيست چرا كه در آيه ديگر، عبادت را راه و صراط معرفي كرد و فرمود: «وَ أَنِ اعْبُدُوني‏ هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ » (مرا بپرستيد كه اين راه مستقيم است) (يس / 61) و در سايه اين عبوديت كه راه و صراط است (نه مقصد نهايي) به معرفت و يقين برسد. «وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقين»‏؛ و پروردگارت را عبادت كن تا يقين تو فرا رسد. (حجر/99)