همه بدانند تهديد دشمنان اين ملت و كشور - چه تهديد نظامى و چه تهديد سياسى - براى اين كشور چندان حائز اهميت نيست و براى اين ملت تهديد واقعى به حساب نمى‌آيد. اين ملت يك ملت شجاع است كه طعم عزّت و استقلال را چشيده است. اين جوانان - كه عمده‌ى نسل امروز ما را تشكيل مى‌دهند - هرگز بيگانه‌اى را بر كشور خودشان مسلّط نديده‌اند؛ ليكن زمان ما اين‌گونه نبود. نسل ما در دورانى چشم باز  كرد كه براثر ضعف حكومتها در داخل كشور، نيروهاى اشغالگر خارجى همه‌كاره بودند. در مشهدِ ما نيروى بيگانه‌اى از يك دولت، در آذربايجان نيروى بيگانه‌اى از دولت ديگر؛ در خودِ تهران هم نيروهاى بيگانه‌ى ديگرى از دولتهاى مختلف حضور داشتند. بعد هم كه به ظاهر نيروهاى نظاميشان را خارج كردند، نفوذهاى سياسيشان را بجا گذاشتند. نسل گذشته‌ى شما فضاى كشور را اين چنين ديده بود؛ مسؤولان كشور، سرسپرده و مطيع بيگانگان بودند؛ ليكن نسل امروز اين‌طور نيست. نسل امروز، ملت، كشور، مسؤولان، حكومت و نظام خود را هميشه آزاد، سربلند، مستقل و  عزيز مى‌بيند؛ همه‌ى نمادهاى كشور را داراى نشانه‌هاى استقلال ديده و به خود مى‌بالد؛ اين نسلى است كه از تهديد دشمن نمى‌هراسد. لذا اين تهديدها براى كشور خطر جدّى نيست. خطر جدّى براى كشور عبارت است از آن مسائلى كه ما به دست خودمان به وجود آوريم. ايجاد اختلاف، ايجاد بى‌ايمانى، ايجاد نااميدى نسبت به آينده، القاى وجود اختلاف و دوئيّت، القاى احساس ضعف در مقابل دشمن - كه بعضيها متأسّفانه از روى نادانى يا غرض‌ورزى اين كارها را مى‌كنند - احساس ناتوانى در مسؤولان كشور - كه بعضى اين احساس را عملاً و بعضى قولاً ترويج  مى‌كنند - براى كشور منشأ خطر است. مسؤولان بايد توجّه داشته باشند و مردم عزيز ما هم هوشيارانه متوجّه باشند و القائات دشمن را بشناسند.