فرستاده, نامه را اول براى امام(ع) برد. ايشان قبل از آنكه نامه را مورد مطالعه قرار دهد, به آتش گرفت و آن را سوزاند و بيان داشت كه ابوسلمه شيعه و طرفدار ما نيست. فرستاده, نامه ديگر را به  عبدالله محض داد كه بسيار خوشحال و مسرور گرديد. صبح زود نزد امام صادق(ع) آمد و جريان را اطلاع داد. امام به او گفت كه ابوسلمه عين اين نامه را براى من نيز نوشته بود ولى آن را سوزاندم. به او گفت: