2 سال پيش نازنين يه دختر شاد و سرزنده بود كه همه رو از شادي به وجد مياورد ولي با يه غم بزرگ تو دلش. يه غم كه از عشق اولش براش مونده بود... به خاطر غرورش اون غم رو تو دلش دفن كرد و پيش هيچكس شكايت كرد چون ميدونست مقصره... واسه غرورم از دستش دادم. آره غرورم اون كه واسم ميمرد ازم جدا كرد. اون عشقش رو همه جوره ثابت كرده بود. وقتي بهروز اومد تو زندگيم همه چي تو چشم مسخره بود. مسخره و خنده دار. بهروز كجا و عشق اولم كجا؟ ولي سرنوشت با هم لج كرد و اون رو كرد عشق زندگيم. با اينكه هميشه اين دو تا رو با هم مقايسه ميكنم و هميشه به اين نتيجه ميرسم كه اگه به اون احساسي كه عشق اولم بهم داشت ميگن عشق پس بهروز اصلا عاشقم نيست. ولي بازم غرورم رو گذاشتم چون من عاشقش بودم.