ما به هيچ قيمتى حق نداريم اين فناورى را از دست بدهيم. اين‏كه بعضى كسان تبليغ مى‏كنند كه چيز زيادى به‏دست نيامده، اين هم درست نيست. اين را بدانيد كه آنچه به‏دست آمده، بسيار برجسته و زياد است. اگر زياد نبود، دشمنان ما را اين‏قدر حسّاس نمى‏كرد. كارشناسان و انسان‏هاى وارد و مطّلع، داورىِ درستى در اين مورد دارند. ما به فناورى‏اى رسيده‏ايم كه در كشور ما بومى  است؛ مهم اين است. اگر امروز همه دستگاههايى را كه در اختيار جمهورى اسلامى است، دشمنان ما بتوانند - كه البته نخواهند توانست - از بين ببرند، اين فناورى از بين نمى‏رود؛ چون آن را از كسى عاريه و وام نگرفته‏ايم و متخصّصان هوشمند خود ما توانسته‏اند به آن دست پيدا كنند. البته اگر به ميل غربيها و مراكز قدرت جهانى بود، تا صد سال ديگر هم نمى‏گذاشتند كه جمهورى اسلامى به چنين فناورى‏اى دست پيدا كند و اين كار، على‏رغم آنها و تحريم ما انجام گرفته است. بنابراين آنچه به‏دست آمده، ارزشمند است و اين دانش ارزشمند را نه دولت،  نه مسؤولان، نه سازمان انرژى اتمى و نه هيچ فردى از افراد اين كشور حق ندارد كه از دست بدهد و روى آن معامله كند؛ قطعاً معامله‏اى هم صورت نگرفته و نخواهد گرفت. البته اگر آنهايى كه واردِ اين گفتگو با مسؤولان جمهورى اسلامى شدند، بخواهند با جمهورى اسلامى سرِ اين قضيه به چالش بيفتند و زياده‏طلبى كنند، همه چيز به هم خواهد ريخت و قطعاً از جمهورى اسلامى تو دهنى خواهند خورد و بلاشك ما در اين زمينه مطلقاً حاضر به دادن هيچ امتيازى نخواهيم بود. ما اين فناورى و آنچه را كه بحمداللَّه در بخشهاى مختلف كشور عزيزمان از  پيشرفتهاى چشمگير علمى و تحقيقى به دست آورده‏ايم، بايد حفظ كنيم. البته هنوز تا رسيدن به خطوط مقدّم فنآورى و علم خيلى فاصله داريم. علّتش اين است كه از زير صفر - نمى‏شود گفت صفر - شروع كرده‏ايم. با اين كشور كارى كرده بودند كه نه فقط دستاورد علمى و فنآورى، بلكه حتّى اميد آن را هم نداشته باشد. بنابراين، ما از نقطه «هيچ» شروع نكرديم، بلكه از «هيچِ همراه با نوميدى» شروع كرديم! انقلاب اسلامى از اين‏جا وارد ميدان شد و بحمداللَّه امروز پيشرفت كرده است.