سورة الصاّفات  به معنى فرشتگان صف كشنده، و نام سى و هفتمين سوره قرآن مجيد مى باشد و نام آن از اوّل اين سوره گرفته شده است. پاره اى از موضوعات آن اشاره به گروههايى كه از فرشتگان، سرنوشت بد كافران، فرازهايى از تاريخ انبياء بزرگ الهى، بيان يكى از انواع شرك كه اعتقاد به خويشاوندى خداوند با جنّ يا فرشتگان است، پيروزى حق بر كفر و نفاق مى باشد. اين سوره در مكّه نازل شده و 182 آيه دارد.  عن أبى عبداللّه قال: من قرأ سورة الصّفّات فى كل يوم الجمعة لم يزل محفوظاً من كلّ آفة، مدفوعاً عن كلّ بليّة، فى الحياة الدّنيا، مرزوقاً فى الدّنيا بأوسع ما يكون من الرزق، و لم يصبه الله فى ماله و لا ولده و لا بدنه بسوء من شيطان رجيم، و لا من جبار عنيد، و إن مات فى يومه أو فى ليلته أماته اللّه شهيداً و بعثه شهيداً و أدخله الجنّة مع الشهداء فى درجة من الجنة.((1))  "امام صادق فرمود: هر كس سوره صافات را در تمام جمعه ها بخواند همواره از هر آسيبى در امان باشد، و در اين سراى از هر گرفتارى و مصيبتى محفوظ ماند، و از فراخى روزى بطور كامل بهرمند گردد، و خداوند او را دچار بدى و ناراحتى از ناحيه شيطان رجيم (ديو رانده شده) يا ستمكار بدخو و ستيزه جو نفرمايد، و اگر در آنروز يا آن شب بميرد خداوند او را جزء شهداء مبعوث فرمايد و شهيد ميراند، و با آنها داخل بهشت گرداند در يك درجه مقام."