1. مصاحبه با آيت الله محمد يزدي، ص 11.  2. خاطرات آيت الله محمد يزدي، حضرت امام يكبار به نمايندگي ازبروجردي با شاه ملاقات نمود، ص 144.  3. خاطرات آيت الله خلخالي، نشر سايه، 1380، ص 48.  4. خاطرات آيت الله منتظري، ص 142.  5. تاريخ شفاهي انقلاب اسلامي، ص 14.  6. گفتگو با آيت الله طاهري خرم آبادي، ص 18.  7. بنا به گفته آيت الله صالحي نجف آبادي عده اي از اطراف قم به اين شهر آمده تا درباره مرجع بعدي جستجو كنند با اينكه چند روز در قم ماندند، اما آيت الله خميني را نشناختند. تاريخ شفاهي انقلاب اسلامي،ص 21).  8. حميد عنايت، انقلاب در ايران سال 1979، مترجم منتظر لطف،مجله فرهنگ توسعه، شماره 4، ص 8.  9. خاطرات و مبارزه شهيدمحلاتي، تهران : مركز اسناد انقلاب اسلامي، 1376 ص 46 و 47.  10. سوره بقره، آيه 195.  11. گفتگو با آيت الله موسوي خوئيني ها، بينات، شماره 2233، ص 123 و 124.  12. خاطرات و مبارزه شهيد محلاتي، همان، ص 45.  13. صحيفه نور، ج 1، ص 51 تا 53.  14. كوثر، ج 1، ص 67 تا 82.  15. زندگينامه سياسي امام خميني، ص 259.  16. همان.  17. صحيفه نور، ج 1، ص 91 تا 94.  18. همان، ص 92.  19. همان، ص 98.  20. آيت الله سعيدي در اوايل سال 1342، خوابي را كه آيت الله خميني براي او نقل كرده بود، چنين بيان مي كند: در خواب ديدم آتشي روشن شده و انگار تمام ايران را به صورت  نقشه جغرافيايي مي ديدم كه در بر گرفته است. هر چه فرياد كشيدم، بياييد كمك كنيد، آتش راخاموش كنيد، كسي نيامد. خودم عبا را در آوردم و به قدري به آتش زدم وآب روي آن ريختم كه با زحمت توانستم آن را خاموش كنم. بعد خود آقاسيد روح الله در تعبير آن گفته بود: من اين خواب را اينطور تعبير مي كنم كه اين بلوا ادامه دارد و به آساني پايان نمي پذيرد. شعله آتش روشن شده و همه كشور را فرا مي گيرد و تنها من هستم كه بايد اين آتش را خاموش كنم. حال هر كدام از آقايوني كه مي خواهند با من باشند، و هر كسي نخواست نباشد (ر.ك : امام خميني  در آئينه خاطره ها، ص 135 و 136).  21. در خدمت و خيانت روشنفكران، ص 56 و 57.  22. اسناد انقلاب اسلامي به روايت اسناد ساواك، ج 7، ص 247.  23. خاطرات آيت الله احمدي ميانجي، ص 274.