1ـ معنی آیه مذکور چیست؟  خداوند متعال می فرماید: « وَ أَنْفِقُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنين‏ : و در راهِ خدا، انفاق كنيد! و خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد! و نيكى كنيد! كه  خداوند، نيكوكاران را دوست مى‏دارد.» (البقرة: 195)  بزرگواری بود که در مسجد بازار تبریز به منبر می رفت ؛ و مدام به اهل بازار می گفت: « ای اهل بازار مواظب باشید این روستانشینان که بازار می آیند ، سر شما کلاه نگذارند. » روزی یکی از اهل بازار گفت: آقاجان ! آخر چگونه ممکن است یک روستایی ساده و بی اطّلاع از وضع بتواند سر یک بازاری کلاه بگذارد؟! آن بزرگوار فرموده بودند: با همین سادگی و بی اطّلاعی اش. سادگی او باعث می شود که سر شما کلاه برود و شما با اجحاف در حقّ او خود را به هلاکت ابدی بیندازید.  این  همان پیام خداوند است در این آیه. می فرماید: انفاق کنید و با ترک انفاق خود را به هلاکت نیفکنید! مال خوب است و نباید آن را اصراف نمود و نباید هدر داد ؛ امّا خداوند امر نموده که آن را انفاق کنید ؛ پس انفاق مال ، جایز و بلکه لازم است ؛ چون دهنده اش چنین امر کرده است.