به نام خداوند بخشنده بخشايشگر الم (بزرگ است خداوندي که اين کتاب عظيم را، از حروف ساده الفبا به وجود آورده). ( 1 ) آن کتاب با عظمتي است که شک در آن راه ندارد، و مايه هدايت پرهيزکاران است. ( 2 ) (پرهيزکاران) کساني هستند که به غيب [=آنچه از حس پوشيده و  پنهان است] ايمان ميآورند، و نماز را برپا ميدارند، و از تمام نعمتها و مواهبي که به آنان روزي دادهايم، انفاق ميکنند. ( 3 ) و آنان که به آنچه بر تو نازل شده، و آنچه پيش از تو (بر پيامبران پيشين) نازل گرديده، ايمان ميآورند، و به رستاخيز يقين دارند. ( 4 ) آنان بر طريق هدايت پروردگارشانند، و آنان رستگارانند. ( 5 )کساني که کافر شدند، براي آنان تفاوت نميکند که آنان را (از عذاب الهي) بترساني يا نترساني، ايمان نخواهند آورد. ( 6 ) خدا بر دلها و گوشهاي آنان مهر نهاده، و بر چشمهايشان پردهاي افکنده شده، و عذاب بزرگي در انتظار آنهاست. ( 7 ) گروهي از مردم کساني هستند که ميگويند: (به خدا و روز رستاخيز ايمان آوردهايم. ) در حالي که ايمان ندارند. ( 8 ) ميخواهند خدا و مومنان را فريب دهند، در حالي که جز خودشان را فريب نميدهند، (اما) نميفهمند. ( 9 ) در دلهاي آنان يک نوع بيماري است، خداوند بر بيماري آنان افزوده، و به خاطر دروغهايي که ميگفتند، عذاب دردناکي در انتظار آنهاست. ( 10 ) و هنگامي که به آنان گفته شود: (در زمين فساد نکنيد) ميگويند: (ما فقط اصلاحکنندهايم)! ( 11 ) آگاه باشيد اينها همان مفسدانند، ولي نميفهمند. ( 12 ) و هنگامي که به آنان گفته شود: (همانند (ساير) مردم ايمان بياوريد!) ميگويند: (آيا همچون ابلهان ايمان بياوريم؟!*) بدانيد اينها همان ابلهانند ولي نميدانند! ( 13 ) و هنگامي که افراد باايمان را ملاقات ميکنند، و ميگويند: (ما ايمان آوردهايم!) (ولي) هنگامي که با شيطانهاي خود خلوت ميکنند، ميگويند: (ما با شمائيم! ما فقط (آنها را) مسخره ميکنيم!) ( 14 ) خداوند آنان را استهزا ميکند، و آنها را در طغيانشان نگه ميدارد، تا سرگردان شوند. ( 15 ) آنان کساني هستند که (هدايت) را به (گمراهي) فروختهاند، و (اين) تجارت آنها سودي نداده، و هدايت نيافتهاند. ( 16 )