ثم يقبل إلي الکوفة فيکون منزله بها.فلا يترک عبدا مسلما إلا اشتراه و أعتقه، و لا غارما إلا قضي دينه، و لا مظلمة  لاحد من الناس إلا ردها، و لا يقتل منهم عبد إلا أدي ثمنه دية مسلمة إلي أهلها و لا يقتل قتيل إلا قضي عنه دينه و ألحق عياله في العطاء حتي يملا الارض قسطا و عدلا کما ملئت ظلما وجورا و عدوانا    «پس به کوفه مي‏آيد و کوفه را در منزلگاه خود قرار مي‏دهد، پس هيچ غلام مسلماني  را نگذارد مگر اينکه او را بخرد و آزاد کند و هيچ مقروض نگذارد مگر اينکه قرض او را ادا کند و هيچ مظلمه‏اي براي احدي نگذارد مگر اينکه مظلمه را برگرداند و هيچ غلامي از کسي در جنگ کشته نشود مگر اينکه ديه‏ي او را به اهلش بدهد و هيچ آزادي در رکاب او کشته نشود مگر اينکه  قرض او را ادا کند  و عيالات او را در عطا ملحق کند، تا اينکه زمين را پر از قسط و عدل کند چنانکه پر از ظلم و جور و تعدي گشته». [1] .    قال المفضل: يا مولاي فقوله ليظهره علي الدين کله ما کان رسول الله صلي  الله عليه و آله ظهر علي الدين کله؟ قال: يا مفضل لو کان رسول الله صلي الله عليه و آله ظهر علي الدين کله ما کانت مجوسية و لا يهودية و لا صابئية و لا نصرانية، و لا فرقة و لا خلاف و لا شک  و لا شرک، و لا عبدة أصنام، و لا أوثان، و لا اللات و العزي، و لا عبدة الشمس و القمر، و لا النجوم، و لا النار و لا الحجارة، و إنما قوله ليظهره علي الدين کله في هذا اليوم و هذا المهدي و هذه الرجعة، و هو قوله و قاتلوهم حتي لا تکون فتنة و يکون الدين کله لله    مفضل به حضرت صادق عليه السلام عرض کرد:  «کسي که از  شيعيان شما مرده باشد و بر او ديني باشد از برادران خود يا از غير ايشان چگونه خواهد بود؟».  فرمود:  «اول چيزي که مهدي عليه السلام ابتدا مي‏کند اين است که منادي از طرف او در همه‏ي عالم ندا مي‏کند، هر کس از يکي از شيعيان ما طلبي دارد بيايد و مطالبه کند، پس همه را ادا مي‏کند حتي اگر سير، يا خردلي باشد چه رسد به اينکه قنطارهايي از طلا و نقره يا املاک باشد، پس همه را ادا مي‏کند». [2] .