به همين جهت مفسران و علماي بزرگ شيعه بخش عمده‏اي از تلاش عالمانه خود را به اثبات ولايت و شؤون آن معطوف داشته‏اند و ولايت امامان شيعه (ع) را به آيات الهي مستند ساخته‏اند. تلاش و تاليف‏هاي آنان ذيل  آياتي چون «اولي الامر»، «ذوي القربي‏» «ولايت‏»، «اکمال دين‏»، و . . . فراوان به چشم مي‏خورد. اين بحث را با حديثي از امام صادق (ع) پايان مي‏دهيم: «اگر قرآن آن‏گونه که خدا خواسته و نازل کرده تلاوت شود و مورد تدبر قرار گيرد، هر آينه ما را با نشانه‏هاي ارائه شده‏اش خواهيد يافت.»[5]