چرا به تجمع‌ها مي‌روم؟ (3)  در بخش قبلي گفتم كه به‌نظر من اصلاح ساختار سياسي يك فوريت و به‌نوعي يك پيش‌نياز است. بنابراين در هر فرصتي كه امكان تحرك سياسي وجود داشت، بايد حتي‌الامكان در اين راستا قدم برداشت و اولويت را به اين فعاليت داد. مثلاً در  دو سه سال اخير من هم فعاليت سياسي (به معناي دقيق كلمه) نمي‌كردم و به خواندن روزنامه‌ها و مجله‌ها بسنده مي‌كردم و اگر تواني هم داشتم در كارهاي ديگر (مانند نوشتن، خواندن، سفر و ...) هزينه مي‌كردم ولي فكر مي‌كنم در شرايطي كه به‌لطف قاضي همداني فراهم شده، اولويت تغيير كرده و الآن من بايد بخشي از نيرو و وقتم را در اين راه صرف كنم.  يكي از راه‌هايي كه مي‌توان در اين حركت شركت داشت، حضور داشتن در تجمع‌هاييست كه اين روزها در دانشگاه‌هاي مختلف برگزار مي‌شود. احتمالاً شما مي‌گوييد كه شركت در تجمع مال بچه‌هاييست  كه شوق شعار دادن و فرياد زدن داند و اصولاً اين گردهمايي‌ها جاهايي هستند كه غلظت شعور در آنها بسيار پايين است. قبول ولي...