طبعا عمر بن سعد هم به نوبه خود از منابع مختلفى استفاده كرده است. در اين ميان منبع مهم او با توجه به طبقه‏اى كه در آن قرار دارد كتاب صفين ابومخنف بوده است. اين مطلب با مقايسه مطالبى كه وى نقل كرده و عمدتا نام ابومخنف را از ابتداى سند او انداخته و سند وى را آورده - بنا به روشى كه در نقل از كتابها بوده و در مورد اول نام مؤلف را مى‏آوردند و در بقيه موارد با «قال:» ديگر نام او ذكر نمى‏شد - به دست مى‏آيد. با توجه به حجم نقلهاى عمر بن سعد از ابومخنف، مى‏توان گفت، چندين برابر آن‏چه كه طبرى در تاريخ  خود از كتاب صفين ابومخنف حفظ كرده، در نصر بن مزاحم و از طريق كتاب عمر بن سعد اسدى برجاى مانده است.