ایوب و برادرش شیرکوه در اواسط قرن ششم هجری به خدمت اتابک نور الدین محمد [زنگی ] در آمدند و پس از مدتی شیرکوه و برادرزاده اش صلاح الدین، از طرف نور الدین برای سرکوبی با شورشهائی که در مصر بروز کرده بود به آن دیار روان شدند.شیرکوه و صلاح الدین برای اولین بار در سال 559 ه (1163 م)، و برای دومین بار در سال 562 ه (1166 م) به مصر رفتند تا آنکه العاضد آخرین خلیفه ی فاطمی شیرکوه را برای جبران خدماتش به وزارت خود برگزید .پس از مرگ ناگهانی شیرکوه، صلاح الدین در سال  564 هجری وزارت را در دست گرفت و به الملک الناصر ملقب گردید.او بزودی زمام کارها را در دست گرفت و پس از مدتی العاضد را در سال 567 ه (1171 م) از خلافت خلع کرد و فرمان داد که به نام خلیفه ی عباسی المستضی ء بالله خطبه بخوانند.با وجود آنکه این تغییر عظیم با آرامش تمام انجام یافت، اما باعث شد که بین صلاح الدین و فرمانده اش یعنی اتابک نور الدین اختلافاتی بظهور رسد.