پىل چىشىدىن ئىشلەنگەن ئەسۋابلارنىمۇ كۆرۈپ ھوزۇرلانغىلى بولمايدۇ؛ جېڭ، ۋېي بەگلىكلىرىنىڭ نازىنىنلىرىمۇ ئوردۇبالىقنى تولدۇرالمايدۇ؛ ئۇچقۇر تۇلپارلارمۇ بەگلىك ئاتخانىلىرىنى تولدۇرالمايدۇ؛ تۆۋەن ئىقلىمنىڭ ئالتۇن ياپراقچىلىرىنىمۇ تاپقىلى بولمايدۇ؛ كۈن پېتىش شۇ ئايمىقىنىڭ رەڭ-بوياقلىرى بىلەن رەسىم سىزغىلى بولمايدۇ.  ئەگەر ئوردۇبالىقنى زىننەتلەش، خەزىنىنى تولدۇرۇش ئۈچۈن لازىم بولىدىغان بايلىقلار، دىلبەرلىرىنىڭ كۆڭلىنى ئالىدىغان زىبۇزىننەت بۇيۇملىرىنىڭمۇ ھەممىسى چوقۇم چىن بەگلىكىدىن چىققان بولۇشى كېرەك بولسا، ئۇ چاغدا ۋەن، دېگەن يەردىن چىقىدىغان مەرۋايىتلاردىن ئىشلەنگەن چاچقاداقلار، ئۈنچە كۆزلۈك ھالقىلار، دۇڭئا ناھىيىسىنىڭ دۇردۇن-تاۋارلىرىدىن تىكىلگەن كىيىم-كېچەكلەر، كىمخاب ۋە گۈللۈك ئىپەك بۇيۇملىرىدىن ئىشلەنگەن لىباس بېزەكلىرىمۇ كۆزگە كۆرۈنمەيدۇ، رەسم-يوسۇن ئادەتلىرى بويىچە نازاكەتلىك، كۆركەم، گۈزەل ياسىنىۋالغان جاۋ  بەگلىكى نازىنىنلىرىمۇ يانلىرىدا تۇرالمايدۇ. چىن بەگلىكى كۈي-قوشاقلىرى سوقما كاھىش، چەكمە كۈپ ۋە يىگرىمەبەشتارغا تەڭكەش قىلىنىپ قۇلاقنى يارغىدەك ۋارقىراپ-جارقىراپ ئېيتىلىدۇلەر. ھالبۇكى، زامانىمىزدىكى چىندا ئالقىشلىنىدىغان كۈي-قوشاقلار، نەغمە-ناۋالارنىڭ بەرى مەشرق بەگلىكلىرىدىن كىرگەن «جېڭ كۈيلىرى»، «ۋېي كۈيلىرى»،