ب. اين كه اگر امام و حجّت الهي در زمين نباشد، زمين اهلش را فرو خواهد برد، كنايه از اين است كه انسان‌ها هلاك شده و از بين مي‌روند؛ يعني زمين، حقيقتاً ساكنان خود را فرو نمي‌برد؛ بلكه مردم، در اثر جنگ و نزاع و فساد و تباهي، نابود مي‌شوند.[12]