عرق بسيارى كرده بودم و خود را سبك يافتم و ملتفت شدم كه   ببركت آن غبار مطهر شفا يافته ام پس برخاستم و همان وقت بزيارت آن بزرگوار مشرف شدم   و شكر الهى را بجاى آوردم . و نيز گفته است   . وقتى چشمم بنحوى شد كه هيچ جائى و   چيزى را نمى ديدم و هرقدر معالجه نمودم فائده اى حاصل نشد و از علاج مايوس شدم تا   شبى در عالم خواب ديدم بزيارت حضرت رضا (ع ) مشرف شده ام لكن ضريح مبارك نبود و قبر   شريف آشكار بود و ديدم خاك بسيارى  روى قبر مبارك است در همان عالم خواب بخاطرم رسيد   كه خوب است قدرى از اين ترتب پاك بقصد تبرك بردارم و برچشم خود بكشم   . پيش رفتم   قدرى خاك بردارم ناگاه گوينده اى گفت اى بى ادب  مابين ضريح و قبر مبارك حريم است تا   اين ندا را شنيدم دور شدم و با ادب نشستم لكن يكدست خود را بر زمين بنهاده و خم شدم   و با دست ديگر قدرى خاك برداشتم و بهر دو چشم خود كشيدم و چون بيدار شدم در اندك   وقتى بهبودى حاصل گرديد و حال قريب يك سال كه ديگر بدرد چشم مبتلا نشده  ام(۱)