موضوع تهذيب نفس و دوري گزيدن از گناهان و اعمال ناشايست، به عنوان يکي از وظايف منتظران در عصر غيبت، از چنان اهميتي برخوردار است که در توقيع شريفه [10]که از ناحيه مقدّسۀ حضرت صاحب الامر (عليه السلام) به مرحوم شيخ مفيد (رضي الله عنه) صادر گرديده، اعمال ناشايست و گناهاني که از شيعيان آن حضرت سر مي­زند، يکي از اسباب و يا تنها سبب طولاني شدن غيبت و دوري شيعيان از لقاي آن بدر منير(ع) شمرده شده است؛ «...پس تنها چيزي که ما را از آنان [شيعيان] پوشيده مي­دارد، همانا چيزهاي ناشايستي است که از ايشان به ما مي­رسد و خوشايند ما نيست و از آنان انتظار نمي­رود.»[11]