زيرا كه از علامات فارقه ميان  نصيحت و افتضاح كردن اعلان و اسرار است. بايد برفق و مدارا او را بر عيوب او مطلع بگرداند، زيرا كه عيب نشان دادن از قبيل مار مهلك نشان دادنست، اگر ديدى كسى را مارى يا عقربى مى‏خواهد بزند، اگر او را به رفق و لطايف حيل نشان بدهى بسيار از تو ممنون خواهد بود و اگر متحاشيا (13) به او گفتى صدمه از تو ميخورد امتنان چندان ندارد، و اگر عيبى را در او مطلع شدى، ديدى از تو مخفى ميدارد، ديگر او را اظهار مكن و اگر ديدى طبيعت بر او غالب است نميتواند ترك كند باز سكوت اولى است.