سخن در باره عناصر  موعظه‏اى نهج البلاغه بود. از عنصر «تقوا» آغاز كرديم. ديديم كه از نظر نهج البلاغه تقوا نيرويى است روحى، نيرويى مقدس و متعالى كه منشأ كشش‌ها و گريزهايى مى‏گردد، كشش به سوى ارزش‌هاى معنوى و فوق حيوانى، و گريز از پستي‌ها و آلودگي‌هاى مادى. از نظر نهج البلاغه تقوا حالتى است كه به روح انسان شخصيت و قدرت مى‏دهد و آدمى را مسلط به خويشتن و مالك «خود» مى‏نمايد .