در اين جا اسامى مفسران نامى شيعه تا پايان قرن سوم و اندى از چهارم به پايان مى رسد، و فقط حاكم بر تفسير در اين چهار قرن، به جز مختصرى از آخر قرن چهارم، همان تفسير قرآن به روايت و حديث و شأن نزول و بيان لغت