امروز براي يه كاري رفته بودم دانشكده علوم‌اجتماعي دانشگاه تهران و به‌طور اتفاقي ديدم كه يه سميناريه باعنوان "خاتمي؛ كنشگر عصر گذار". يه كسايي مثل تاجيك، دكتر توسلي، عباس عبدي و علي‌رضا رجايي صحبت كردن و فردا هم احتمالاً دكتر  اباذري، حجاريان، تاج‌زاده و خشايار ديهيمي حرف مي‌زنن. قصدم از گفتن اين خبر اين نبود كه مثلاً يه سري بزنين (برخلاف اون سمينار سينماي متفاوت كه درباره‌اش خواهم نوشت.)، اينو ميخواستم بگم كه:  من تو اين چهار، پنج سال اخير اين نظر رو داشتم كه اگه خاتمي سال 76 با اختلاف كمي شكست مي‌خورد (مثلاً در اثر تقلب) و ميرفت به‌صورت اپوزيسيون و يه حزبي مي‌زد و بازم اين آدمايي مثل مشاركتي‌ها ادامه مي‌دادن به مطالعه‌هاشون و اين بار با نگاه كاربردي‌تر، وقتي وارد دولت و كلاً حكومت مي‌شدن، دستشون پرتر بود و اينقدر زود ته  نمي‌كشيدن. ( ادامه دارد... )