با جوراب و كفش بردت تو آب(به علت وجود سنگريزه هاي فراوون ترسيديم خداي نكرده پوست نرم و نازكت خراش برداره ) اولش يه گوشه ايستادي و فقط به خيس شدن پاهات بسنده كردي ولي كم كم با ترس و لرز در حالي كه دست بابايي رو گرفته بودي چند قدم جلوتر رفتي و روي يه تخته سنگ نشستي و اونقدر خوشت اومد كه ديگه حاضر نبودي بياي بيرون و تا بابايي مي خواست بيارتت كنار جيغ مي زدي و گريه سر مي دادي،با ديدن يه پسر بچه 5-4 ساله كه پابرهنه توي آب مي دويد و بازي مي كرد هم طي يك اقدام كاملا جسورانه راه افتادي و در حاليكه فرياد مي زدي: ني ني ......ني ني ،دنبال پسر بچه مي دويدي.من تموم مدت به بابايي مي گفتم:تو رو خدا بيارش بيرون،مي افته تو آب،سرما مي خوره ها و بابايي جواب مي داد:نمي ياد،چيكارش كنم؟(آب واقعاسرد بود ياسي)