وى از اصحاب امام باقر و امام صادق عليهماالسلام و از فقها بود و از آن دو بزرگوار روايت نقل مى كرد. عبدالرحمن در زمان امام صادق(ع) چشم از جهان فروبست. (51) احمدبن حسن بن على بن فضال او را از فرزندان سرشناس آل اعين شمرده است. عبدالرحمن فعاليت سياسى نيز داشت و در زمان حجاج دستگير شد.(52)