دلم ميخواد گريه كنم .اينجوري نه .........يه عالمه با صداي بلند ... چقدر آدما ميتونن بد باشن... بعدش هم هي ميگيم دوره و زمونه بد شده.. زندگي ها سخت شده ..همه چيز فرق كرده...خوب بايد هم فرق كنه... بايد هم بد بشه .. مگه زندگي چيزي غير از رفتاهاي  خودمونه... چرا اينقدر حسادت ؟؟؟ چرا اينقدر بدجنسي؟؟؟ چرا وقتي من ميتونم براي دوستم يا همكارم يا اصلا براي يك انسان فقط به دليل اينكه يك انسانه كاري انجام بدم يا يه كمي گذشت كنم اين كارو نميكنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟ داريم به كجا ميريم؟ ... فقط خدا ميدونه...امروز اعصابم به هم ريخته... يعني از روز چهارشنبه اينجوريم... از اون وقتيكه دانشگاه ميرم توي محيط كار خيلي اذيتم ... همه جوره برام ميزنن... البته بي انصافيه كه بگم همه اينجورين ولي خوب وجود ۱ يا ۲ تا آدم بد هم كافيه كه روي اعصابت راه برن... هر روز به يه بهونه... يا سرويس رفت و  برگشت.. يا مرخصي... يا چي مي دونم هزار و يك مورد ديگه..... همه كلاسهاي دانشگامو عصرا گرفتم يعني از ساعت ۴ يا ۵ به بعد....... با خستگي تموم بايد برم دانشگاه فقط بخاطر اينكه بام همكاري نميكنن كه بعضي از روزهارو توي تايم اداري مرخصي بگيرم... آخرش هم هرروز يه جنگ اعصاب جديد.....