الآن كه حساب مى‏كنم،مى‏بينم نهضتهايى كه يكى بعد از ديگرى در جهان اسلام پيدا شد، مرهون زحمات او بود(بعضى از قسمتهاى اين مطلب،هنوز درست رسيدگى نشده است.) يعنى تخمهايى كه او كاشت،يكى از آنها هم در زمان خودش ثمر نداد،ولى بعد از مرگش همه آنها ثمر دادند.نهضتهايى كه بعد در مصر شد،نهضتهايى كه در هند شد،نهضت مشروطيت و حتى نهضت تنباكو در  ايران از ثمرات تلاشهاى اوست.و از جمله مطالبى كه در شرح حال او ننوشته‏اند اين است كه نهضت استقلال عراق-كه بعد از مشروطيت روى داد-مديون اوست، چون اكنون ما در تاريخ كشف مى‏كنيم كه كسانى كه اين نهضت را رهبرى مى‏كرده‏اند،از دوستان سيد جمال بوده‏اند.