انتظار فرج يعني: آماده کردن خود در ساية نيتي خالص، اعمالي شايسته، خُلقي نيکو براي رويارويي با شرايطي جديد و پذيرفتن مسئوليتي بزرگ زير چتر تقوي است؛ زيرا پس از وقوع رستاخيز صغري، شرايط نويني بر جهان حاکم خواهد شد و اگر منتَظِر خود را به نوعي آماده کند که در آن شرايط دوام آورده و به عنوان فردي معتقد در صحنه باقي بماند، بدون شک موفقيت و  مجاهدت وي مي­تواند چشمگير باشد و در اين باره نقل شده است: «مَثَل رستاخيز (امام مهدي) مَثَل قيامت است که شما را ناگهاني در برمي­گيرد و جز خداوند، کسي آن را آشکار نمي­سازد.»[44]