بيشتر از يک دهه است که بعضى از اسلام شناسان مسلمان و نوانديش در جهان اسلام و در ايران، در کوششهاى دين پژوهى خويش، تلاشى نيز در زمينه تحليل ماهيت وحى به عمل آورده اند. اين نوانديشها کموبيش با مقاومت و گاه مخالفت سنت گرايان مواجه شده است، زيرا اين نوانديشان به کندوکاو و حتى چونوچند در ماهيت  الهى کلام الله پرداخته اند و سنت گرايان همچنان معتقد و متمسک به اين اعتقادند که قرآن کريم عين الفاظ خداوند است و ذهن و قلب حضرت رسول(صلى الله عليه وآله وسلم) فقط گيرنده محض بوده است، از آنجا که قرآن بزرگترين و مقدسترين گنجينه قدسى و ذخيره معنوى و قلب تپنده جهان اسلام است و در ميان کتب مقدس آسمانى نيز بى همتاست و سنگ بناى تمدن اسلامى و سلسله جنبان يکى از بزرگترين انقلابهاى معنوى جهان است و ... ، پديدار شدن بازتابهاى منفى امرى غريب و غيرمترقبه نيست. از سوى ديگر، نوانديشى در عرصه علم يا دين پژوهى نيز امرى  مهارناپذير و ناگزير است، نه يک فرد مى تواند آن را به راه اندازد و نه جلوى آن را بگيرد.