غەلبەگە كۆز يەتكۈزگەنلەرنىڭ بىلىمى ئادەتتىكى ئادەملەرنىڭكىنى بېسىپ چۇشمىسە، ئۇلارنى ئەڭ دانا دىيىشكە بولمايدۇ؛ شىددەتلىك جەڭ قىلىپ غەلبە قازانغانلار خەلقى-ئالەم تەرپىدىن ماختالغان تەقدىردىمۇ ئەڭ دانا ھېسابلانمايدۇ. بۇ خۇددى قىلنى كۆتۇرگەن كىشىنى باتۇر،كۈن بىلەن ئاينى كۆرگەن ئادەمنى كۆزى ئۆتكۈر،گۈلدۇرماما ئاۋاىنى ئاڭلىغان ئادەمنى قۇلىقى ئۆتكۇر دىيىشكە بولمىغاندەك بىر ئىش. بۇرۇنقى زاماندا جەڭ قىلىشنى ئوبدان  بىلىدۇ دىيىلگەنلەر ھامان ئاسان يېڭىشكە بولدىغان دۈشمەننى يەڭگەنلەردۇر. شۇڭا، ئاشۇ جەڭ قىلىش يولىنى بىلگەنلەرنىڭ قازانغان غەلبىسى قالتىس، پاراسىتى داڭلىق، كۆرسەتكەن خىزمىتى باتۇرلارغا خاس بولغان ئەمەس. شۇڭا، ئۇلارنىڭ غەلبە قازىنىشىدا خاتالىق يۇز بەرمىگەن؛ ئۇلاردا خاتالىق يۈز بەمىگەنلىكىدىكى سەۋەب شۇكى، ئۇلارنىڭ ئۇرۇش قىلىش تەدبىرلىرى جەزمەن غەبە قىلىش ئاساسىغا قويۇلغان، ئۇلار ئۆزلىرى يېڭىلمەس ئورۇندا تۇرۇپ، دۈشمەننى يېڭىش پۇرسىتىنى قولدىن بەرمىگەن. دېمەك، غەلبە قىلغۇچى قوشۇن ئاۋۋال غەلبە قازىنىش ئىشەنچىگە ئەگە  بولۇپ، ئاندىن دۈشمەن بىلەن ئۇرۇش قىىدۇ؛ مەغلۇپ بولغۇچى قوشۇن ئاۋۋال دۈشمەن بىلەن تەۋەككۈلگە ئۇرۇش قىلىپ، ئۇرۇش داۋامىدا تەسادىپىي غەلبە قىلىشنى ئۈمىد قىلىدۇ. ئۇرۇشقا رەھبەرلىك قىلىش يولىنى ئوبدان بىلىدىغان كىشى سىياسى ئىشلارنى تۈزەپ، قانۇنچىلىقنى ھەقىقىي كاپالەتكە ئىگە قىلىدۇ، شۇڭا، ئۇ يېڭىش-يېڭىلشنى بەلگىلەش ھوقوقىنى ئىگىلىيەلەيدۇ.