به تعبير استاد شهيد مرتضى مطهرى رحمه الله : «انفاق بايد به گونه اى باشد که مفيد  باشد، موجب ازدياد ثروت اجتماع باشد،اجتماع را ترميم کند، و صرف بهبود و سلامت اجتماع شود؛ ولى اگر صرف گداپرورى شود، نه اينکه ثمرى ندارد؛ بلکهبر بدبختى و زيان و فقر اجتماع مى افزايد و بلاى اجتماعى مى گردد، و خلاصه آنکه انفاق بايد مقرون به منطق و حکمت بوده باشد.