واقعاً به چه دليل، نميفهمم، خيلي دلم ميخواد روم ميشد وقتي كه ميديدمشون بهشون ميگفتم شما كه انقدر ادعاتون ميشه و دوست دارين يه سره بچه هاتون دور و برتون باشن، آخه اين بچه ها از شما چه محبتي ديدن كه ياد بگيرن، پسر بزرگتون كه كاملاً قطع رابطه كرده و رفته، دخترتون كه اونطوري شوهر كرد، اينم پسر دومتون كه حاضر نيست به ديدنتون بياد، فكر نميكنين يه كم علتشو بايد تو خودتون و رفتارتون جستجو كنين، بابا ما هم خانواده ايم، پس چرا ما اينطوري نيستيم، نه فقط ما، اين همه آدم دوروبرمون هستن، آخه يه ذره عشق به فرزند، يه كم ملاحظه،‌ يه كم كمك تو روزاي سختي، نميدونم چي بگم؟؟؟ تازه من بايد از شما دلخور باشم كه پسرتون رو انقدر خونسرد و بي عاطفه بار آوردين كه قدر هيچ چيزي رو نميدونه، حالا به جاي تشكر اينه رفتارتون،‌ بله، راست ميگين،‌ وظيفه پدر من بوده كه هفته پيش ده ميليون پول بيزبونشو بده به صاحبخونه ما كه از اجاره كم بشه و پسرتون يه موقع خداي نكرده بخاطر اجاره سنگين به جائيشون بر نخوره، نه، درست نميگم؟؟ البته از نظر شما اين وظيفه پدر منه، نه شما كه دست پسرتونو بگيرين و زير منت پدرزن نزارين باشه، واقعاً كه!!!