حضرت امام هادي عليه السلام در زهد و عبادت يگانه بود. ايشان همانند ديگر امامان ما، همواره شب هنگام به پروردگارش روي مي آورد و شب را با حالت خشوع به  رکوع و سجده سپري مي کرد و سر بر خاک مي نهاد. ايشان پيوسته دعا مي کرد و مي فرمود: «بارالها! گنهکاري بر تو وارد شده و تهي دستي به تو روي آورده است. تلاشش را بي نتيجه مگردان و او را مورد عنايت و رحمت خويش قرار ده و از لغزشش درگذر».