5- نماز تروایح بدعت عمر درماه رمضان !؟یکی از مواردی که علمای متعددی ازاهل سنت بربدعت گزاری جناب عمردردین پیامبر خدانقل نمودند ؛بدعت نماز تراویح ومستحب به جماعت درشب ماه رمضاناست.این روایت درکتاب معتبرصحیح بخاری درچندین مورد ذکر شده. و تصریح به بدعت دارد. مانند:  1-  عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِالرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِىِّ أَنَّهُ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِالْخَطَّابِ - رضى الله عنه - لَيْلَةً فِى رَمَضَانَ ، إِلَى الْمَسْجِدِ ،فَإِذَا النَّاسُ أَوْزَاعٌ مُتَفَرِّقُونَ يُصَلِّى الرَّجُلُ لِنَفْسِهِ ،وَيُصَلِّى الرَّجُلُ فَيُصَلِّى بِصَلاَتِهِ الرَّهْطُ فَقَالَ عُمَرُإِنِّى أَرَى لَوْ جَمَعْتُ هَؤُلاَءِ عَلَى قَارِئٍ وَاحِدٍ لَكَانَ أَمْثَلَ . ثُمَّ عَزَمَ فَجَمَعَهُمْ عَلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ لَيْلَةً أُخْرَى ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ قَارِئِهِمْ ،قَالَ عُمَرُ نِعْمَ الْبِدْعَةُ هَذِهِ ،وَالَّتِى يَنَامُونَ عَنْهَا أَفْضَلُ مِنَ الَّتِى يَقُومُونَ . يُرِيدُ آخِرَاللَّيْلِ.(1)  [ابن شهاب از عروة بن زبير، ازعبدالرحمان بن عبدالقارى نقل كرده كه گفت: شبى ازشبهاى رمضان با عمربن خطاب به مسجدرفتيم، مردم متفرق بودند و هركس براى خود نمازمى خواند و بعضاً مردى با اقوام خودبه نماز مشغول بود. عمر چون اين بديد گفت:به عقيده من اگر اينها را با يك امام گرد آوريم بهتر است. ودر پى اين تصميم ابىّ بن كعب را به امامت گماشت. شب ديگر به اتفاق به مسجد رفتيم ومردم به جماعت نمازمى خواندند،عمر گفت: «نعم البدعة هذه» اين بدعت خوبى است! البته نمازى كه پس ازخوابيدن بخوانند; يعنى آخر شب از اينكه اوّل شب اقامه شود بهترخواهد بود.  پی نوشت:  1-  صحیح بخاری ج 7 ص 360 و ج 5 ص 142 و ج7 ص 135 و ج 2 ص 702  2-  کنزالعمال ج 8 ص 407  3-  سنن کبری للبیهقی ج 2 ص 493 .  4-  الموطا ج1 ص 355 (دلیلش ایناست که این کار نیکوست. وپیامبر کارنیک را دوستدارد.!!)  5-  جامع الاحادیث ج27 ص 191  6-  جامع الاصول فی احادیث الرسول ج6 ص 122استدلالش ایناست:قول عمر - رضي الله عنه - : «نعمت البدعة هذه»...، لأنه فعل من أفعال الخير ، .. چون کار خوباست!علمای اهل سنت میگویند: کسی که تراویح را به وجود آورد جناب عمر بن خطابمی باشد.ر.ک.نقل از منبع م از کتب ذیل  1-  قسطلانی (ارشاد الساری ج4ص657)  2-  ابن قدامه ( المغنی ج2ص166  3-  العینی (عمده الغاری ج11ص126)  4-  القلقشندی ( ماثر الانافه فیمعالم الخلافه ج2ص337- عالم الکتب)  5-  زرقانی (شرحزرقانی ج1ص237)  6-  کحلانی ( سبل الاسلامج2ص10)  7-  طبری ( تاریخ طبری ج3ص227)  8-  ابن عبدالبر ( الاستیعاب ج3ص1145)  9-  ابن اثیر ( البدایه و النهایه ج7ص150)سیوطی ( تاریخ خلفا ج1ص131)  11-  شحنه ( صلاه التراویح ص14)  12-  ابن منظور ( لسان العربج11ص613)  13-  عبدالکریم رافعی (( فتح العزیزج4ص246)  14-  ابن رشد ( بدایه المجتهدج1ص167)