به هر حال، انفاق بايد حکيمانه و منطقى واز روى توجّه به اثر و نتيجه باشد؛ تنها حسن نيت و اخلاص، کافى نيست؛[بلکه] حکمت و منطق و تعقل هم لازم است. اگر انفاق، بدون توجه به نتيجه باشد و صرفا جنبه احساساتى و ترحمىداشته باشد، زيان آور است.»