3. غيبت خواب را از متدينان مى‏گيرد  دوران غيبت به قدرى سخت و دشوار است كه خواب و آرامش را از متديّنان مى‏گيرد و شب و روز بايد ناله بكنند. حضرت صادق عليه‏السلام در حالى كه هنوز امام مهدى عليه‏السلام متولد نشده، براى دوران غيبت او اين چنين ناله مى‏زند: «سَيِّدِى غَيْبَتُكَ نَفَتْ رُقادِى وَضَيَّقَتْ عَلَىَّ مِهادِى وَابْتَزَّتْ مِنِّى راحَةَ فُؤادِى سَيِّدِى غَيْبَتُكَ أَوْصَلَتْ مُصابِى بِفَجائِعِ الاَْبَدِ؛ آقاى من! غيبت تو خواب را از ديدگانم ربُوده وبسترم را بر من تنگ ساخته و آسايش قلبم را از من سلب  نموده است. اى آقاى من! غيبت تو اندوه مرا به فجايع ابد پيوند داده است.»