پسر : آخ خ خ . . . من هميشه از اين آدماي چشم چرونِ عوضي بدم مياد . تا آدم مي خواد يه گهي بخوره ، عينهو چي سبز ميشن . . . الان چند روزه تو كفِ يه نخ سيگارم . نه از اين معمولي‌اش ، نه . . . از اينا كه قد و قامتِ بلندي دارن . چي بهش مي‌گن؟ . . . حسابي از همه چي كلافه بودم . يه دوازده ساعتي مي‌شد كه مامان باهام تماس نگرفته بود . حسابي رفته بودم تو لك ، عينهو يه خارپشت ، البته از نوع بي‌آزارش . . . هيچي راضيم نمي‌كرد . نه اون كتاباي مسخره ، نه  يه موسيقي . . . كلاسيك . . . نه حتي يه مسابقه‌ي تلويزيوني. خب آدم هميشه تو اين روزاي الكي مي‌زنه بيرون . . . يا يكي رو گير مياره و يه ريز تو گوشش ويز ويز مي‌كنه تا طرف سردرد بگيره ، يا اينكه يكي رو گير نمي‌ياره تا تو گوشش ويز ويز كنه و طرف سردرد بگيره . و من هميشه مورد دوم رو انتخاب مي‌كنم . چون يه آدمِ خاصّم . اينو مامان ميگه هميشه ، مثل سوپرمن . . . خب ، داشتم مي‌گفتم . طرفهاي ساعت هشت بود كه داشتم راسته‌ي خيابون اصلي رو مي گرفتم و يه ريز پايين بالاش مي‌كردم . پايين ، بالا ، پايين ، بالا ، اَه . . .  كلافه شدم ، ايستادم . يهو ديدم مقابلِ يه دكّه‌ي خيابوني‌ام . جالبه ، به تاحتساب شونزده بار زير و رو كردن خيابون ، اصلا اون رو نديده بودم . چيزِ خاصي نمي‌فروخت . يه چند بسته سيگار معمولي و يه سري آدامس و آت و آشغال ديگه . اما يهو . . . ـ صداي زنگ تلفن ـ اَه . . . چه بد موقع . . . صداي پسر : لطفا اگر پيغامي داريد ، پس از شنيدن صداي بوق بگذاريد صداي مادر : ـ پسر بلافاصله پنهان مي شود ـ سلام سوپرمن . . . مي‌دونم حسابي نگرانِ مامان شدي ، باور كن تقصير خودم نبود ، امان از دست اين سيستمِ مخابرات ، هفته‌اي سه بار قطعي  داره ، اصلا به فكر مردم نيستن . مامان الان سرش خيلي شلوغه ، دوباره باهات تماس مي‌گيرم . خداحافظ سوپرمن . . .