اين نه تنها پيامبران و رسولان الهى هستند كه مردم را به تفكر دعوت كرده، و معارف را با برهان مطرح مى كنند، بلكه دست پرورده هاى رسولان نيز انديشه ها را همراه با برهان بيان مى كنند، از باب نمونه سخن لقمان را بشنويم كه مرد خدا بود و دل نورانى داشت، او براى روشن كردن ضمير فرزندش و بازدارى آن از شرك براى خدا، بر اين اصل تكيه مى كند كه عبادت، خاص خداست و نبايد در مقابل غير خدا پرستش كرد و اگر به جاى او غير او را بپرستيم، در اين صورت  راه ستم را برگزيده ايم، چنان كه مى فرمايد: