خوش به حالش . رفته قونيه ، پيش خود خودش .  متن زير رو از دكتر شريعتي نقل مي كنم :  "مثنوي را پيدا كنيد و بخوانيد . چه خوب است كه كم كم خود را به مثنوي معتاد كنيد ، معتاد ! مي دانيد چه مي گويم ؟ كتاب من كوير است و كتاب او بهشتي كه در اين كوير رويانده است . من تا آنجا آمده ام كه اين مرتع آباد زندگي  را كه در آن مي چرند و مي خرامند ، كوير ديده ام . مولوي از اين مرحله گذشته است و بر اين كوير ، مرتع آباد يك زندگي را ساخته است ، كاشته و رويانيده است ... بهشت اوليه ، هبوط آدم از آن به سوي زمين خاكي و كوير غربت و سومين مرحله ، خلق بهشت موعود . آخرين بهشتس كه انسانهاي بزرگ را وعده داده اند ، بهشتي كه انسانهاي بزرگ در كوير و در تبعيد مي سازند . و مي بينيد كه من هنوز در نيمه راهم ، در كوير ! وقتي به قفاي خويش مش نگرم و آن بهتش را مي بينم و آدمهاي خوشبختي را كه در بهشت مي چرند ، از اين همه توفيق لبريز سپاس مي  شوم و از شوق در پوست نمي گنجم ، ووقتي به پيش رو چشم مي دوزم از اين همه شكست و حرمان و عقب ماندگي از منزل ، مالامال از درد مي شوم و از يأس و هراس در خويش مي گريم و حيرت و حقارت ديوانه ام مي كنند ... "  هبوط در كوير - ص 617