گروه دوم، مورخانى هستند كه از حوادث صدر اسلام دورترند. اينان ممكن است كه آثار بزرگتر و احيانا منظم‏ترى نگاشته باشند، اما آثارشان بر پايه آثار دسته نخست پديد آمده است. براى نمونه، همين نصر بن مزاحم از چندين كتاب تاريخى در باره صفين استفاده كرده از مهم‏ترين آنها يعنى كتاب صفين عمر بن سعد اسدى، در هيچ مأخذى ياد نشده است. علاوه بر آن، وى از چند اثر مستقيم ديگر كه در باره صفين بوده بهره برده و باقى اخبار را هم از آثار ديگر كه غير  مستقيم به صفين مربوط مى‏شده اقتباس كرده است.