يك سال و 9 ماه هست كه نامزد كردم نامزد من 2بار اومد خواستگاريم اولين بار سر مهريه خانوادش قبول نكردند و رفتند و دوباره نامزدم كه اسمش ياسر هست اونها رو راضي كرد كه يه بار ديگه بيان و اينبار با مهريه كمتر هر دو طرف راضي شدن و ما بدون هيچ جشني رفتي 6و 7 نفر پيش عاقد و عقد كردم .    ناراحتي من از همون روز شروع شد شايد بگيد چرا چون ضربه اول روحي من از اونجا شروع شد كه خانواده نامزدم گفتن جشن نميگيريم چون پول نداريم واسه همين بعد عقد كردن ما اونها رو دعوت كرديم خانمون به صرف نهار مادر شوهرم و پدر شوهرم بود خواهر شوهر هام هم خانشون دماوند هست و ما در مازندران شهر قائم شهر زندگي ميكنيم نامزدم  من هم خانشون اطراف خانه ماست يعني پياده 10 دقيقه راه هست .    خلاصه ضربه روحي من از اونجا شروع شد كه  واسم ارزش قائل نشدن كه حتي يه جشن كوچيك خانوادگي بگيرن بدون هيچ جشني من وارد زندگي اونها شدم بعد چند وقت خواهر شوهرهام اومدن خانه مادر شوهرم و من هم رفت اونجا حتي نيومدن بگن مبارك تبريك ميگم يا مثل از خودشون يه شادي نشون بدن انگار من زوركي اومده بودم داخل زندگيشون در صورتي كه اصلا اينطور نبود .    اگه فكر ميكنيد رفتارشون اينه يعني اخلاقشون  اينه بايد بگم خانواده شوهرم اصلا نميشه فهميد در حال حاضر چه رفتاري از خودشون نشون ميدن و 10 دقيقه بعد چه رفتاري اصلا تو اين 1سال با هر روشي خواستم باهاشون برخورد كنم تا راز برخورد با اونها رو بدست بيارم نشد . من اخلاقم اينه كه دوست دارم طرف مقابل مثل خودم واسم ارزش قائل بشه و من ارزش رو برخورد خوب و خرج كردن و حتي غذا درست كردن خوب ميدونم و خيلي چيزهاي ديگه .    بعد 1ماه نامزدي كم كم تازه با رفتن به خانه فاميلهاي شوهرم با اونها آشنا شدم بعضي ها خوب بودن بعضي ها معمولي بعد مدتي تيكه هاي مادرشوهرم به  من شروع شد از لباس پوشيدن گرفت تا اگه مثلا صرفه ميكردم سعي مي كرد رو من عيب بگذاره لباس پوشيدن من بد نيست من بلوز شلوار ميگردم و بلوزم هم به اندازه 4تا انگشت از زانو بالاتر هست و اونها كاري كردن گه گريمو جلو دامادهاي خودشون و خواهر شوهرهام و جاريهام در آوردند مثلا يه خواهر شوهر آخريم دستمو گرفت يه شب برد پيش مادرشوهرم گفت مامان هديه اينجوري ميگرده قبول داري اونم با سياست تمام گفت به شوهرش ربط داره خواهرشوهرم گفت با مامانم چي كار كردي كه ازت ميترسه اينجوري ميگه در صورتي كه اون اينجور گشتنو نه اون نه هيچ  كدوم از ماها دوست نداريم خيلي به شخصيتم بر خورد اما اطرافيانم كه دردودل ميكردم بهم گفتن اگه در باره اين موضوع كوتاه بياي بيچاره اي تا آخر عمر بايد واسه همه چيز كوتاه بياي در صورتي كه نامزد من طرز لباس پوشيدن منو قبول داره اين يه نمونه از اون ناراحتي هام بود .    هفته اي يك بار ميرم اونجا در صورتي كه يخچالش پره ميدونيد شام چي ميده سيب زميني سرخ شده با گوجه هر هفته غذاي ما اينه تازه خودشم درست نميكنه واميسه تا من بايم تا درست كنم هفته يك بارم اونم شام ميرم اينجوري تحويل ميگره هرچي ميگذره مشكلاتم بيشتر  ميشه تو اين 1سال و 3ماه اصلا دوران خوبي نامزدي رو حس نكردم جزءناراحتي و گريه همه بهم ميگن خوش به حالت دوران نامزدي يه چيز ديگست اما از دلم خبر ندارند تو اين مدت تنها جايي كه با نامزدم رفتم 1بار دريا بود و 2دفعه نهار رفتيم بيرون كه از دماغمون در آورد نميدونم به خدا مشكلش با من و حتي با جاريهاي ديگم چيه چون با جاري هاي دگم هم صحبت ميكنم ميگن با ما هم اينكارارو ميكرد .  ميدونيد ازبس هرچي پيش ميره مشكلات زياد ميشه كه پوستم كلفت شده و خيلي چيز ها رو يادم رفته اما قلبم پاره پارست خستم  از نامزدم راضيم اخلاق خوبي داره منو دوست داره و واسه حرفام احترام قائل ميشه وقتي اين مشكلات بوجود مياد سكوت ميكنه مي گه هديه به خدا شرمندم تو حق داري اما چه فايده كه حل نميشه با اين حرفا    يه جورايي از اونها ميترسه البته نميدونم من اينجوري فكر ميكنم  از داماد خانوادشون بگم كه سردستش اونه اون مادرشوهرمو كوك ميكنه البته يه چند ماهي ميشه تازه به اين موضوع پي بردم تو اين 1سال و 3ماه نامزدم من فقط يه نهار از من دور بود  خانه خودشون نميره شايد بگي به خاطر همينه مادر شوهرم اين كارارو ميكنه اما نيست چون از همون روز اول گفت اگه بله بگم پسرشو ميده دست ما نميدونستيم از بس خصص هست كه طاقت نداره خرج غذا خوردن پسرشو بده اما واسه دخترهاش ميميره هرچي داره و نداره مال اونهاست باورتون ميشه يه چند وقت پيش نامزدم سرما خورده بود به مادر شوهرم گفتم كه كدو بده آخه باغ كدو داره كه بخور بده جلو برادر شوهرم و جاري و پدر شوهرم و خواهر زاده نامزدم برگشت گفت سهم شمارو يه بار كه كدو دادم تمام شد .    فكر كنيد 2هفته پيش خودمون رو زديم بهش كه كدو بده ببريم خانه مادر من كه كدو پلو درست كني اون همه كدو تو باغ داره گفت سهم شمارو دادم اون شب تا صبح خوابم نبرد واسه پسر خودش ارزش قائل نميشه نامزدمم هيچي نگفت  .    هميشه از ما توقع داره اما خودش هيچي نامزدم از 16 سالگي رفت سر كار و جيب خرجي خودشو خودش در آورد تا به امروز الان داريم به كمك پدر مادر خودم خانه مي سازيم هيچ كدوم از فاميل هاي شوهرم از دخترش بگير تا مادرشوهرو پدر شوهرم نيومدن بگن ياسر دستش تنگه بهش كمك كنيم تو خانه سازي حتي با اينكه رسمه كالاي پسرو مادر و پدر پسر بخرند اونها اصلا نخريدن .    بازم ياسر با پول خودش خريد نامزدم خياطه هر شلواري رو 6تومان ميگره شما بگيد اخه انصافه اون شب و روز كار كنه تا خرج اينها رو بده و به خاطر اين همه بي تفاوتي هاي اونها من و نامزدم هيج جاي تفريحي نميريم و اون داره شب و روز كار ميكنه تو اين يك سال و 3ماه كه پيش ماهست باورتون نميشه باباي من نميگذاره حتي يه 100 توماني نامزدم واسه خانه اي كه توش داره زندگي ميكنه خرج كنه حتي مادر بزرگ من به نامزدم كمك كرد يه  چرخ خريد اما اونها هيچي حتي يه تشكرم نميكنند چند وقته پيش مامان گفت واسه عروسي چي كار ميخواين بيكنيد اونم گفت هيچي چي كار ميخوام بكنم عروسي رو ياسر و شما خرج ميكنيد مامانم كپ كرد گفت شما ديگه شورشو در آورديد مگه پسر شما نيست اونم با پروي تمام گفت اولا من همون روز اول گفتم بهتون پسرمو ميدم بهتون واسه همين روزها دوما من 5تا بچه رو عروسي شو كردم ديگه كفگيرم به ته ديگ خرده و همينطور ذوق عروسي ندارم كه بخوام كاري كنم اينو كه گفت مامان و من داشتيم ديونه ميشديم اين ديگه آخر سياست و زرنگي بود  .    پدر شوهرم بنده خدا صداش در نمياد از مادر شوهرم ميترسه  هرچي خوبي ميكنم انگار نه انگار من خودم ليسانس گرافيكم 24 سالمه و تازگي شاغل شدم با هر روشي كه فكر كني باهاشون برخورد كردم اما انگار نه انگار هرچي مهربوني ميكنم هر چي سكوت ميكنه اصلا فايده نداره شما بگيد نامزد من چه گناهي كرده اينهمه خرج كنه من چه گناهي كردم كه اين همه سختي رو تحمل كنم به خدا اگه نامزدم بد بود تا الان طلاق گرفته بودم تا الانم فقط به خاطر اون هست كه موندم بعضي وقتها ميگم عروسي كه بكنم ميرم سر زندگيم پشت سرمو نگاه نميكنم اما اولا دلم نمياد آخه نميخوام تعريف كنم ولي دل مهربوني دارم و دوم كه ميدونم همشون پشت سرم صد تا حرف ميزنن و و سومن كه نامزدم از اينكه قطع رابطه كنه خوشش نمياد منتفر هست از اين كارا      تازه قطع رابطم كنم هم رفتاراشونو ديدم اونها چه بلاهايي كه سر جاريهام آوردم اونها هم رفتن و ديگه نگاشون نكردند و لي نميدونيد چه قدر ازشون بد ميگن و به دروغ زير آبشونو تو درو همسايه و فاميل ميزنند شما بگيد چه كنم البته اينها جزئي از مشكلات زندگيم با اونها بود دلم نميخواد نامزدم اين همه تحت فشار باشه و خرج كنه و مادر و پدرمم همچين پول دار نيستند و اگر بودن مگه گردن اونهاست كه خرج كنه  يه مدت بعد اون قضايا نامزدمو فرستادم خانه خودشون اما انگار نه انگار جزء گريه و ناراحتي و براي من و اون چيزي نداشت شما بگيد چه كنم .    الانم خانه سازيمون تا 4 ماه ديگه تمام ميشه و ما همينشم به پشتي پول پدرم ساختيم تو خانواده مادر شوهرم حسود زياد دارم اينو كاكلا حس ميكنم  از داماداشون بگير تا خواهر شوهرهام تيكه يا حرفي ميزنن كه حرص منو در بيارن يه بار داماد نامزدم حرصمو در آورد من سكوت كردم به نامزدم گتم تو چرا حمايت نميكني ازم گفت بگذار رو حساب نفهميش گفتم اگه نفهم هست تو چرا انقدر ارزش قائل ميشي واسشون تا ميان خانه مادرت سريع به من ميگي پاشو بريم اونجا خواهرهام اومدن    ديگه ديونه شدم كمكم كنيد الانم يه لنگه به هوا هستيم نميدونم آخر خرج عروسي چي ميشه كي مي ده نامزدم يا پدر من اما اين اصلا درست نيست .