گاهي شخص، دوست‌دار اهل‌بيت عليهم السلام هست در حالي كه مي‌داند اين دوستي او، چه منافعي دارد و دوست نداشتن وي چه ضررهايي دارد. مثلا اهل‌بيت عليهم السلام را دوست دارد تا اين‌كه او را شفاعت كنند و در مشكلات و مسائل زندگي به او كمك كنند. اين شخص در واقع حضرت زهرا و امام حسين عليهماالسلام را درجه دوم ميداند و شفاعت را در درجه اول قرار ميدهد. (البته اين منافع جزء آن دسته از منافعي است كه مذموم نيست ولي از نوع اعلي هم نيست) و ديگر اين روايت، شامل اين شخص نمي‌شود. چون روايت مي‌فرمايد:«من مات علي حب آل محمد» نه اين‌كه : «من مات في حب آل محمد» و اين در حالي است كه اين شخص «في حب» است نه «علي حب».