از اين نگاه مى توان به رويكرد فكرى, آموزشى و پرورشى امام جعفر صادق(ع) پرداخت و دانست كه چرا ايشان در دوران بحران سياسى و اجتماعى كه جامعه آن روز اسلام و جهان اسلام را فرا گرفته بود و حكومتها دست به دست مى شد به جنبش و قيام مسلحانه دست نيازيد و خلافت و حكومت اسلامى را كه حق ايشان بود در دست نگرفت و حتى در پاسخ به پاره اى از دعوت ها براى در دست گرفتن پيشوايى و رهبرى قيام بر ضد حكومت درحال فروپاشى امويان اقدامى نكرد بلكه حتى نامه ى پيشنهادى را پيش روى فرستاده ابوسلمه معروف به وزير آل البيت عليهم السلام را سوزاند.