اما دليل جائز بودن توسل جستن به اعمال صالحه حديث رسول الله صلي الله عليه وسلم است که در آن آمده است: سه نفر داخل غاري شدند. پس از مدتي در اين غار بوسيله صخره اي  بسته شد. و اين سه نفر تمام سعي خود را کردند تا شايد بتوانند صخره را مقداري حرکت دهند، ولي موفق به اينکار نشدند. تا اينکه سر انجام مأيوس و نا اميد در گوشه اي غار نشستند. پس از مدتي يکي از آنها گفت: بياييد دعا کنيم و به اعمال صالحه خود متوسل شويم شايد که الله تعالي ما را نجات دهد. پس از اين سخن يکي از آنها بلند شد و دعا کرد و در اين دعاي خود به نيکي اي که به پدر و مادر خود کرده بود توسل جست پس از اتمام دعا صخره مقداري از جاي خود تکان خورد ولي نه به آن اندازه که بتوانند از غار خارج شوند. سپس نفر دوم دعا کرد و  در دعاي خود به يکي از اعمال صالحه خود توسل جست که عبارت بود از دوري جستن از وقوع در زنا در هنگاميکه اين امر براي او ميسر گشته بود، پس از اتمام دعاي او نيز صخره مقداري از جاي خود تکان خورد ولي باز نه به آن اندازه که بتوانند از غار خارج شوند. سپس نفر سوم دعا کرد و در دعاي خود به يکي از اعمال صالحه خود توسل جست که عبارت بود از برگرداندن پولي که مدت بسيار زيادي در نزد او گذاشته شده بود و او توانسته بود توسط اين پول تجارتي براي خود راه بياندازد. سپس هنگاميکه صاحب مال برگشت و پول خود را طلبيد اين مرد پول او را و  همچنين سودي را که در تجارت کردن با اين پول بدست آورده بود به صاحب آن باز گرداند. پس از اتمام اين دعا صخره مقداري ديگر از مکان خود تکان خورد و راه براي خروج اين سه نفر مرد باز شد.