بعضيها را هميشه در بانكها ميبيني يا در بنگاهها.    بعضيها در حسرت پول هميشه مريضند،    بعضيها براي حفظ پول هميشه بيخوابند،    بعضيها براي ديدن پول هميشه ميخوابند،    بعضيها براي پول همه كاره ميشوند.    بعضيها نان نامشان را ميخورند،    بعضيها نان جوانيشان را ميخورند،    بعضيها نان موي سفيدشان را ميخورند،    بعضيها نان پدرانشان را ميخورند،    بعضيها نان خشك و خالي  ميخورند،    بعضيها اصلا نان نميخورند،    بعضيها با گلها صحبت ميكنند،    بعضيها با ستارهها رابطه دارند.    بعضي ها صداي آب را ترجمه ميكنند.    بعضي ها صداي ملائك را ميشنوند.    بعضي ها صداي دل خود را هم نميشنوند.    بعضي ها حتي زحمت فكركردن را به خود نميدهند.    بعضي ها در تلاشند كه بيتفاوت باشند.    بعضي ها فكر ميكنند چون صدايشان از بقيه بلندتر است، حق با آنهاست.    بعضي ها فكر ميكنند وقتي بلندتر حرف بزنند، حق با آنهاست.    بعضي ها براي سيگار كشيدنشان همه جا را ملك خصوصي خود ميدانند.    بعضي ها فكر ميكنند پول مغز ميآورد و بي پولي بي مغزي.    بعضي ها براي رسيدن به زندگي راحت، عمري زجر ميكشند.    بعضي ها ابتذال را با روشنفكري اشتباه ميگيرند.    بعضي از شاعران براي ماندگار شدن چه زجرها كه نميكشند.    بعضي ها يك درجه تند زندگي ميكنند، بعضيها يك درجه كند.  هيچكس بيدرجه  نيست.