اثبات اين موضوع يعني جايز نبودن توسل به غير خدا  بسيار راحت بوده ونيازي به طول و تفسير ندارد ببينيد توسل در مقوله عبادات قرار ميگيرد بلكه چون نوعي دعا است مخ عبادت است از طرفي اصل در امور عبادي حرمت است يعني خداون انسان را ازاد خلق كرده و حق ندارد عبادت كند مگر انچه را كه خودش به عنوان عبادت نامبرده وما بدون هيچ توضيحي بايد اين امور را انجام دهيم حق نداريم براي عبادات دليل بتراشيم چون علت عبادات را فقط خداوند ميداند و بس براي همين هم قياس در امور عبادي باطل استنتيجه اينكه ما در قران ودر سنت صحيح هيچ سندي نداريم كه شحصي از يك مرده خواسته باشد برايش نزد خدا  دعا كند كسي نگفته مثلا رسول الله (ص) در فلان واقعه به مثلا ابراهيم متوسل شد پس وقتي اين نوع از عادت منصوص نيست پس باطل است همين عدم نص بر توسل به مرده بزرگترين دليل بر بي اعتباري ان است اگر كسي يك نص صريح اورد كه مثلا پيامبر به فلان مرده توسل كرده انگاه ما بي هيچ پرسشي مطلب را مپذيريم "هاتوا برهنكم ان كنتم صادقين" واسلام