ديشب کتاب ايران بين دو انقلاب نوشته يرواند آبراهاميان رو شروع کردم. اين کتاب به اين دليل دارم ميخونم که ممکنه بدرد کنکور فوق بخوره. آخه اين  رشته اي که من ميخوام امتحان بدم يه درس داره با عنوان تاريخ معاصر ايران و جهان که منبع بخصوصي نداره و يه جورايي اطلاعات عموميه. ولي ميگن که خوندن اين کتاب به جواب دادن سؤالها کمک ميکنه.  بگذريم. کتاب درباره ايران بين انقلاب مشروطه و انقلاب ۵۷ ه. فصل اولش که حالت مقدمه داره اوضاع ايران تو سده نوزدهم ميلادي (بعد از افغانها تا اواخر ناصرالدين شاه) رو بررسي ميکنه. با اينکه من يه چيزايي در مورد اون موقع ايران خونده بودم، ديدي که اين کتاب ارائه ميده برام جديد و جالب بود.مثلاً اطلاعاتي که درباره اختلافهاي قومي  و مذهبي که اون زمان در ايران بيداد ميکرده و به ادعاي نويسنده وجه بارز ايران اون دوره همين درگيريها بين قومها و مذهباي مختلفه: ترکها با کردها، ترکمنها با کردها، عربها با لرها، شيعه با سني، مسلمون با زرتشتيو از همه معروفتر حيدري با نعمتي.  فعلاً تا اينجاش خوندم. چه ميدونم بقيهاش چطوره.