ابن عساكر در كتابى كه درباره ابوالحسن اشعرى نوشته است، مى گويد: «اشعرى از بصره وارد بغداد شد و نزد پيشواى حنابله «بربهارى» رفت و گفت: من برمتكلمان معتزلى مانند ابو على و ابو هاشم رديه هايى نوشته ام و يهود و نصارى و مجوس را با ادله باطل كرده ام و از اين سخنان بسيار گفت، وقتى خاموش شد گفت من از سخنان شما چيزى  نفهميدم، من غير از آنچه احمد بن حنبل مى گويد، چيزى را نمى پذيرم».(1)