آرى! اين سخن منصفانه و قابل دفاع است كه در مواريث فكرى نواصب و خوارج، و نه عموم مسلمانان غيرشيعه، بزرگانى چون ابوذر و مقداد و عمّار - رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُم وأَرضاهُم - كه در خطّ مستقيم علوى ثابت قدم بوده‏اند، مشمول بدخواهى‏ها و تنقيص‏هايى شده‏اند كه مانع درك عُلُوّ و رِفعَتِ مقام ايشان در فرهنگ توده مسلمانان گرديده است. ولى اين  كجا و «مقامى نداشتن» كجا؟