حقيقت اين است كه نه تنها «ابوجعفر الهاشمى المدنى» شخصِ ديگرى است - و اين نكته به آسانى از شروح كتاب مسلم و رجالنامه‏هاى اهل تسنّن قابل تحقيق و بررسى بوده است (ولى نه قائل و نه مدوِّن كتاب على‏الظاهر بدان اهتمامى نكرده‏اند) - جاى شگفتى است كه چگونه از بُن گمان رفته است كه مسلم يا هر يك از ديگر پيشوايان حديث عامّه بتواند به ساحت امام باقر عليه‏السّلام كه حتّى از منظر خود اهل تسنّن يك شخصيت فوق‏العاده اسلامى محسوب مى‏شوند و درخشش و ظهورى وراتر از مرزهاى مذاهب مصطلع دارند كه همگان را به خضوع  و احترام واداشته است، چنين جسارتى كند؟!