ما در اين زمينه، دو دسته روايت داريم. يك دسته از روايات مى‏گويد: حضرت قدم جاى قدم حضرت رسول(ص) مى‏گذارند و ذره‏اى از سنت ايشان تخلف نمى‏كنند. حضرت رسول(ص) مى‏فرمايد: إنّه متّبع لا مبتدع، مهدى(عج) تابع من است ونه نوآور و بدعت گزار. و دسته ديگر از روايات مى‏گويد كه حضرت با دين جديد مى‏آيند. جمع بين اين دو دسته از روايات اين است كه چون دين در دوران غيبت و به‏خصوص در آخرالزمان و آستانه ظهور، دچار تحريفها و نوآوريها و  قرائتهاى گوناگون شده و از مبانى اصيل خود يعنى كتاب و عترت فاصله گرفته و پوستين وارونه بر تن آن پوشانده شده است، وقتى حضرت حجّت(عج) همان دين اصيل حضرت رسول(ص) را مطرح مى‏كنند، به‏عنوان دينى جديد جلوه مى‏كند و بسيارى نيز مى‏گويند دين جديد آورده است. و اما عالمانى كه در مقابل حضرت مى‏ايستند، از روايات فهميده مى‏شود كه آن دسته از عالمان و فقهايى هستند كه در آخرالزمان قائل به نقص و ناكارآمدى دين مى‏شوند و احكام و فتاوى جديد براى كامل كردن و كارآمد كردن آن ارائه مى‏دهند. مى‏دانيد كه هم اكنون كسانى هستند كه در  مقابل نصوص صريح قرانى و روايى، اجتهاد مى‏كنند و معتقدند ديگر در دنياى جديد نمى‏توان احكام گذشته را پياده و حتى مطرح كرد، لذا بايد دست به اجتهادى جديد بزنيم. از جمله اين احكام، احكام مربوط به تفاوتهاى مردان و زنان در باب ارث و ديه و... است. و باز در حديث است كه آخرين مقاومتهاى سازمان‏يافته در مقابل حضرت را گروهى از همين دست فقها صورت مى‏دهند و طبعاً حضرت هم با قدرت با آنها برخورد خواهند كرد.