امام زين العابدين عليه السلام  در بخشي از دعاي بسيار طولاني ختم قرآن خود، بارها اين عشق و دلدادگي اش را آشكار مي سازد . از جمله عرض مي كند: «اللهم صل علي محمد و آله واجعلنا ممن يعتصم بحبله وياوي من المتشابهات الي حرز معقله ويسكن في ظل جناحه ويهتدي بضوء صباحه; خداوندا! بر محمد و آل او درود فرست و ما را از كساني قرار بده كه به ريسمان [محكم] قرآن چنگ مي زنند و در [درك معاني] متشابهات به پناهگاه محكم محكمات قرآن پناه مي برند و در زير بال قرآن به آرامش مي رسند و به وسيله نور صبحگاهي آن هدايت مي شوند .»