الحاصل چون بنا بود اشاره به كيفيت رفاقت در سفر و غيره بشود، پس بدان ايدك الله تعالى للعمل اينكه بايد با هر كه اراده رفاقت دارى بايد اغراض دنيويه از رفاقت او نداشته باشى، زيرا كه مأيوس خواهى بود بلكه مؤاخات تو با او لله و فى الله باشد و اخبار اهل بيت (ع) در مدح اين نحو مؤاخات متواتر معنوى است، پس بعد از  تحقق اين غرض آنوقت بايد امورى چند هم در آن طرف مقابل ملحوظ باشد، چه اينكه هر كسى صلاحيت اخوت فى الله را ندارد، و بايد جامع صفات چندى اقلا باشد و لذا رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند «المرء على دين خليله فلينظر احدكم من يتخالل» . (1)