او ـ ابوجعفر محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب(عليه السلام) ـ به دليل كثرت سجده‏اش از پرستش بسيار، باقر ناميده شد... سومين طبقه از تابعين در مدينه و شخصيتى دانشمند، پرهيزگار و راستگو بود كه بسيارى از بزرگان چون ابوحنيفه از او روايت كرده‏اند.