«منحصراً گناه و عقوبت براى كسانى است، كه با وجود تمكن و دارائى، از تو درخواست معافيت از جنگ مى كنند و دوست دارند با زنان و كودكانشان در خانه بنشينند (و به جهاد حاضر نشوند) خدا بر دل آنها نقش كفر و ظلمت زده، لذا حقايق را درك نمى كنند * وقتى كه شما (از جنگ سالم و فاتح) به سوى آنها برمى گرديد، آنها به عذرهاى بى جا مى پردازند، به آنها پاسخ ده كه گفتار كوته كنيد، ما هرگز با اين عذر و بهانه ها شما را  تصديق نخواهيم كرد، خدا حقيقت حال شما را بر ما روشن گردانيده است و به زودى، خدا و رسولش، كردار و نفاق شما را آشكار مى سازند (تا نزد مؤمنان رسوا شويد) آنگاه به سوى خدائى كه داناى غيب و شهود است، باز مى گرديد، تا شما را به كيفر كردارتان برساند * چون شما به سوى آنها بازگرديد براى شما قسمهاى مؤكّد به خدا مى خورند، كه از تخلّف آنها چشم پوشى كنيد (فريب آنها را نخوريد) از آنها اعراض كنيد كه مردمى پليدند و به موجب كردار زشت خود، به آتش دوزخ مأوا خواهند يافت * براى اينكه از آن مردم منافق، راضى شويد قسمها ياد مى كنند،  پس اگر شما (مؤمنان هم فريب قسمهاى دروغ آنها را بخوريد، و (از آنها راضى شويد، خدا هرگز از آن گروه فاسق راضى نخواهد شد.»