سوره فتح  به معنى پيروزى است و نام چهل و هشتمين سوره قرآن مى باشد. نام اين سوره از آيه اوّل آن گرفته شده است. پاره اى از موضوعات اين سوره پيروزى اسلام و تأكيد بر تحقّق خواب پيامبر مبنى بر وارد شدن به مكّه و انجام مناسك و اعمال عمره، جريان صلح حديبيّه و بيعت رضوان، مقام رسول الله و هدف والاى ايشان، معرفى كسانى كه از شركت در جهاد معاف هستند، ويژگيهاى پيروان و ياران رسول خدا و صفات آنان مى باشد. اين سوره در مدينه نازل شده و 27 آيه دارد.  عن أبى عبدالله قال: حصنوا أموالكم و نساءكم و ما ملكت أيمانكم من التلف بقراءة إنا فتحنا، فانه إذا كان ممن يدمن قراءتها نادى مناد يوم القيامة حتى تسمع الخلائق: أنت من عبادى المخلصين، ألحقوه بالصالحين من عبادى و أدخلوه جنات النعيم و اسقوه من الرحيق المختوم بمزاج الكافور.((1))  "امام صادق فرمود: اموال و زنان و بردگان خود را از نابودى بسبب قرائت سوره فتح حفظ نماييد و بيمه كنيد زيرا هرگاه خواننده از كسانى باشد كه آن سوره را زياد تلاوت مى كنند روز قيامت منادى از جانب خدا ندا كند به قسمى كه همه مردم بشنوند و گويد: تو از بندگان خالص و مخلص من باشى، وى را بشايستگان از بندگان من ملحق سازيد، و او را وارد بهشت جاويد كنيد، و از شربت گوارا و سربسته كه بكافور بهشتى ممزوج است سيراب نمائيد."