امام كسى است كه با تشكيل يك حكومت الهى و به دست آوردن قدرتِ لازم، سعى مى‏كند احكام خدا را عملًا اجرا كند و اگر هم رسماً نتواند حكومت تشكيل‏دهد، تا آن‏جا كه در توان دارد، براى اجراى احكام مى‏كوشد؛ به عبارت ديگر، وظيفه امام، اجراى دستورهاى الهى در جامعه است، در  حالى كه وظيفه رسول فقط «انذار» و «تبشير» و ابلاغ دستورها است؛ به همين جهت، مقام امامت، از مقام نبوت و رسالت، بالاتر و نيازمند شايستگى و لياقت بيشترى است،وبه خاطر همین امر عده ای از انبیاء به مقام امامت رسیدند و همۀ آنان این مقام را دارا نبودند.