«تفسير عياشى: از اصبغ بن نباته گفت: شنيدم امير مؤمنان ميفرمود: يكى از شماها چنان خشم كند كه راضى نگردد جز بدوزخ رود، هر كدامتان بخويشاوندى خشم كرد به دو نزديك شود (تا باو بچسبد) زيرا رحم چون تماس يابد برقرار شود، و راستش كه رحم به عرش آويز است و چون شكستن آهن آن را ميكوبد و فرياد ميكشد بارخدايا صله كن هر كه را با من صله كند و ببر از هر كس كه از من ببرد، و اينست مقصود از قول خدا در قرآنش « و بترسيد از خدائى كه از او بازپرسى  شويد و از ارحام راستى كه خدا بر شماها ديده‏بانست و هر كه از شما خشم كند و ايستاده فورا بزمين افتد كه آن پليدى شيطان را از بين ببرد. [3]» از همان كه در تفسير ارحام در آيه يكم سوره النساء وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ فرمود: مقصود ارحام مردم است كه خدا فرمانداده بصله آنها و بزرگ داشته آنها را نبينى كه آنها را همراه خود آورده