«ىلە ايدىنى» جۋرنالىنىڭ 2007-جىلعى 6-سانىندا ىرىسباي توقتان ۇلى ايتقانداي: «اتتىڭ ورنىن تاي باسىپ، سەنەن قالعان تىرلىكتى ۇرپاعىڭ جالعايدى. سەن جەتە الماعان ارماندى سولار قۋادى. سوندا ەلدىڭ ءبارى سەنى ۇمىتا باستاعاندا رۋحىڭدى ولارعا جاقىنداستىراتىن ءبىر عانا نارسە بار. ول سەنىڭ تىرلىگىڭدەگى جاقسىلىعىڭ، ارتىڭا قالدىرعان ولمەس ەڭبەگىڭ، ەسكىرمەس ەسكەرتكىشىڭ بولماق. ۇرپاق ەمەس، اۋىل-ايماعىڭا، وتانىڭا، ءتىپتى ادامزات الەمىنە ورتاق يگىلىك ارتىڭدا جارقىراپ قالسا سوڭعى كۇندەرىڭ ارۋاعىڭدى الديلەپ اۋناتىپ، رۋحىڭدى ماڭگى ءپىر تۇتادى.»