ويليم فاکنر (William Faulkner) په (1897)د امريکا د مي سي سي پي (Mississippi) په نيو آلباني کې په يوه سياستواله کورنۍ کې نړۍ ته سترګې وغړولې. د ماشومتوب پړاو يې د خپل نيکه کلنل فاکنر سره پيل کړ چې هغه هم پياوړى ليکوال او سياستوال وو او په ١٩٨٩ کال د خپلو سياسي رقيبانو په لاس ووژل شو. په ١٩٠٢ کال کې آکسفورډ ته له خپلې کورنۍ سره لاړ او په پوهنتون کې يې لوړې زده کړې پيل کړې. ويليم د لومړۍ نړيوالې جګړې پر مهال لوړې زده کړې خوشې کړې او په آکسفورد کې په يو بانک کې په کار بوخت شو او له هغې وروسته د کاناډا په هوايي ځواک کې په کار بوخت شو چې له نړيوالې جګړې وروسته بېرته آکسفورد ته لاړاو په مي سي سي پي پوهنتون کې په زده کړو بوخت شو. د زده کړو ترڅنګ يې د محصلينو په خپرونه کې انتقادي مقالې او شعرونه خپرول، خو په ١٩١٩ کې يې په کلي توګه پوهنتون پرېښود او نيويارک ته لاړ. هلته يې په يو کتابتون کې په کار پيل وکړ او له بېلابېلو کارونو وروسته يې په خپلو پيسو د ( د مرمرين فاون The Marble Faun) يو ديوان خپور کړ. پدې وخت کې له مشهورو ليکوالو او اديبانو سره هم آشنا شو چې له هغې جملې شروود اندرسن سره يې نږدې آشنايي پيدا شوه او د هغه په کور کې زيات پاتې شو. فاکنر د شرووډ انډرسن تکړه ليکوالې په مرسته په ١٩٢٦ کال خپل لومړى ناول خپور کړ او په ١٩٢٥ کال کې يې له خپل يو دوست سره ايټاليا ته سفر وکړ او له هغه ځايه آلمان او فرانسې ته لاړ. اکسفورد ته له را تګ وروسته يې ګڼ داستانونه خپاره کړل چې له هغې جملې يې( ماشې، ١٩٢٧ Mosquitoes ) او سارتوريس، ١٩٢٩ Sartoris ) ته اشاره کولاى شو. په همدې کال يې د غوسې او شور ماشور (The Sound and the Fury) ناول خپور شو چې د ګڼو کره کتونکو پام يې ځانته را واړاوه. د ١٩٢٩ کال په جون مياشت کې يې د خپل ماشومتوب د پړاو له ملګرې سټل اوډلم سره واده وکړ. په دې مهال کې د پوهنتون د برېښنا په مرکز کې ساتونکى وو او هلته يې خپل پنځم ناول د (As I Lay Dying) په نوم وليکه چې پکې د وژنو، زنا او فحشا ناوړه برخليکونه پکې ترسترګو کېږي. فاکنر په ١٩٣١ کې د حريم (Sanctuary) په نوم ناول خپور کړ چې شهرت، بريا او پيسې يې ورته ډالۍ کړې، پدې داستان کې هم بې محاکمې وژنې او تيري ترسترګو کېږي چې د هغه استعداد پکې ښه ځلېدلى دى. په همدې کال کې يې په ګست مياشت کې روښنايي (Light in August) په نوم داستان کې د يوې حاملې نجلۍ کيسه وکړه. په دې کلونو کې هغه ګڼ نور آثار وپنځول چې پکې وحشي ونو، کلي، تمثيل او ښار او داسې نورو ته اشاره کولاى شو. فاکنر په ١٩٥٠ د نوبل د ادبي جايزې او په ١٩٥7 کال کې د ښار د داستان له امله د پوليتزر (Pullitzer) جايزې په تر لاسه کولو بريالى شو. د فاکنر وروستى ناول د کيسه بورانو په نوم د ١٩٦٢ کال په جون مياشت کې خپور شو او خپله هم د همدې کال په جولاى کې د زړه د سکتې له امله په آکسفورډ کې ومړ.