اين سؤال دو پاسخ کلي دارد:  پاسخ اول مربوط به اين نکته است که در تشريع احکام الهي و بيان مسايل مربوط به شريعت، تنظيم و جريان کلي امور همواره با اين حکمت همراه است که زمينه آزمايش افراد فراهم شود و انسان ها با استفاده از اراده و اختيار خود در جهت اطاعت از اوامر و نواهي الهي ـ که در نهايت به تکامل آنها منجر مي شود ـ گام بردارند. مثلا خداوند مي توانست از ابتدا به پيامبر اکرم (ص) بگويد که به طرف کعبه نماز بخواند، اما ابتدا بيت المقدس را قبله قرار مي دهد و آن گاه پس از مدتي آن را تغيير مي دهد.