مقدمه:يکي از اکاذيبي که دشمنان توحيد ويکتا پرستي، مردم را با آن از ايمان آوردن به توحيد باز مي دارند اينست که به زعم آنها مبارزه با قبر پرستي، مذهب جديد ونو ظهوري است که توسط محمدبن عبد الوهاب انتشار يافته است. در اين مقاله کذب اين مدعا با نقل اقوال متعددي از علماي مشهور اسلام که در قرون قبل از عصر شيخ محمد بن عبدالوهاب رحمه الله مي زيسته اند،ثابت مي شود.        علماي اسلام از هر مذهبي ، با شرک مبارزه کرده اند و شرک بودن نذرو نياز و قرباني براي قبور و کمک خواستن از آنها را بيان کرده اند و اين مسئله ابداع شيخ محمد ابن عبدالوهاب يا کسي ديگر نيست ، بلکه مورد اتفاق چهار مذهب معروف اهل سنت مي باشد.    اينک اقوالي را از فقهاي مذاهب اربعه که پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته اند نقل مي کنيم :      مذهب شافعي :    امام فخرالدين رازي شافعي، فقيه ، اصولي ، متکلم ، مفسر ، و از فقهاي بزرگ شافعيه ، متوفي 606 هجري قمري ، که در قرن ششم هجري قمري ، يعني بيش از 500 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته ، در تفسير کبيرش ، در تفسير سوره يونس آيه18 مي فرمايد :    نوع چهارم بت پرستي : مشرکين بت ها را بر اساس چهره پيامبران و بزرگانشان ساخته بودند و گمان مي کردند که اگر به پرستش اين مجسمه ها مشغول باشند ، آن بزرگان شفيع اينان نزد خداوند متعال خواهند بود و نظير آن بت پرستي در اين زمان ، مشغول شدن بسياري از مردم به بزرگداشت قبور بزرگان است . بر اساس اين اعتقادشان ، که اگر قبورشان را احترام و بزرگداشت کنند ، آن بزرگان شفيع اينان نزد الله خواهند بود.    محدث شام و فقيه شافعيّه امام ابو شامه رحمة الله عليه متوفي 650 هجري قمري که در قرن 7 هجري ، يعني حدود 500 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته است ، در کتابش به اسم الباعث علي انکار البدع والحوادث بعد از ذکر مثال هايي از افعال جاهلانه و شرک آلود عده اي از مردم جاهل زمانش ، مي فرمايد :  کفر و بت پرستي با امثال همين امور شروع شده است و از جمله اين امور همين کارهايي است که بسياري ازمردم بدان گرفتار شده اند و شيطان آن اعمال را در نظرشان آراسته است مانند : عطر آگين کردن ديوارها وستونها و قرار دادن چراغ در مکان هايي مخصوص که در هر شهري رواج دارد . راوي براي مردم حکايتي مي کند که خوابي براي شخصي که مشهور به تقوا و درستکاري است ديده ، بعد از آن اهميت اين اماکن در قلوب شان بيشتر مي شود و با نذر کردن براي اين اماکن ، شفاي بيماران و برآورده شدن حاجاتشان را ازاين مکانها اميد دارند و اين مکان ها معمولا چشمه يا درخت يا ديواري مي باشد و در شهر دمشق که خدا آن را از اين اعمال مصون کند مواضع متعددي از اين قبيل است .    فقيه مجاهد ، امام ابن نحاس شافعي رحمة الله عليه متوفي 814 هجري قمري که حدود 300 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته است، در کتابش به اسم تنبيه الغافلين مي فرمايد :  و از جمله گناهان کبيره اي که مردم انجام مي دهند اين است که نزد برخي سنگ ها و درختان و چشمه ها و چاه ها ، چراغ روشن مي کنند و مي گويند که آن جا نذر قبول مي شود و همه اين ها بدعتهاي شنيع و منکرات قبيحي هستند که از بين بردن آنها و محو آثارشان واجب است و بسياري از جهال معتقداند که آنها نفع و ضرر مي رسانند و در صورت نذر کردن براي آنها ، مريض را شفا مي دهند و گمشده را بر ميگردانند و اين ، شــــرک و مخالفت با الله تعالي و رسولش صلي الله عليه و سلم است.    علامه احمد ابن مقريزي شافعي رحمة الله عليه متوفي 845 هجري قمري که حدود 270 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته ، در کتابش به اسم تجريد التوحيد المفيد ميفرمايد :  و شرک امم ، دو نوع است . شرک در الوهيت و شرک در ربوبيت .و شرک مشرکين غالباً شرک در الوهيت و عبادت است مانند شرک بت پرستان و فرشته پرستان و جن پرستان و شيخ پرستان و پرستندگان صالحين زنده و مرده . همان کساني که مي گويند (مانعبدهم الا ليقربون الي الله زلفي ) يعني : ما آنان را پرستش نمي کنيم ، مگر بدان خاطر که ما را به خداوند نزديک گرداند. و ما را نزد او شفاعت کنند و به سبب قرب و کرامت آنها نزد الله ، ما نيز قرب و کراماتي پيدا مي کنيم ، همانطور که در دنيا ، هر کس به ياران و نزديکان و خواص پادشاه خدمت کند ، داري احترام و نزديکي نزد پادشاه مي شود . و همه کتاب هاي الهي از اول تا آخرشان ، اين عقيده را ابطال و رد مي کنند و طرفدارانش را تقبيح کرده و تصريح مي کنند که آنها ، دشمنان الله تعالي هستند و تمام پيامبران صلوات الله عليهم ، از اول تا آخرشان ، بر اين اتفاق دارند و خداوند متعال هيچ امتي را هلاک نکرده ، مگر به سبب و به خاطر اين شرک .    و باز علامه مقريزي رحمة الله عليه مي فرمايد : و مردم در باره زيارت قبور سه دسته اند : عده اي مردگان را زيارت کرده و براي آنها دعا مي کنند و اين زيارت شرعي است و عده اي آنها را زيارت کرده ، و با وسيله و واسطه قرار دادن آنها ، دعا مي کنند . ( يعني از آنها شفاعت و واسطه گري طلب مي کنند ) و اينان مشرکين در الوهيت و محبت هستندو عده اي آنها را زيارت کرده و خود آنها را ،به کمک ميخوانند و پيامبر صلي الله عليه و سلم فرموده اند ( الهم لا تجعل قبري و ثناً يعبد) يعني : خداوندا ، مگذار قبرم بتي شده و ، پرستيده شود و اينان مشرکين در ربوبيت هستند.    و باز ايشان مي فرمايند : و از خصائص الوهيت ، سجده است . پس هر کس براي الله سجده کرد، آن مسجود را به الله تشبيه کرده و باز از خصائص الوهيت ، توکل است . پس هر کس بر غير او توکل کند ، آن را به الله تشبيه کرده و از خصائص الوهيت توبه است . پس هر کس براي غير او توبه کند ، در واقع او را به الله تشبيه کرده است و از خصائص الوهيت ، قسم خوردن به اسم غير او ست . پس هر کس ، به غير او قسم خورد ، آن را به الله تشبيه کرده است و از خصائص الوهيت ، ذبح است . پس هر کس براي غير او ذبح کند ، آن را به الله تشبيه کرده است ، و از خصائص الوهيت ، حلق الرأس است و غير آن .  اين در بعد تشبيه کردن بود . اما در بعد تشبه : هر کس خود را بزرگ دانسته و تکبر کند ، و مردم را به غلو کردن در باره خود و بيم و اميد از او بخواند ، خود را به الله شبيه کرده ، و در ربوبيتش به منازعه پرداخته است و شايسته اوست ، که الله او را به بدترين وجه خوار کند و او را مانند ذره اي زير اقدام خلقش بيندازد .    امام ابن حجر هيتمي شافعي رحمة الله عليه ، متوفي 974 هجري قمري ، که حدود 170 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته است در شرح اربعين نووي مي گويد : هر کس غير الله را به کمک بخواند ، کــــافر است .    مذهب حنفي :    امام بزازي حنفي رحمة الله عليه متوفي 827 هجري قمري ، که حدود 300 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته ، در فتاواي بزازيه ميفرمايد :  هر کس بگويد ارواح مشايخ حاضر است و احوال مردم را مي داند ، کافر مي شود .    و همچنين شيخ قاسم ابن قطلو بغاي حنفي رحمة الله عليه متوفي 879 هجري قمري که حدود 250 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته در شرح دررالبحار ، مي فرمايد :  نذري که بسياري از مردم انجاه مي دهند ، طوري که نزد قبر بعضي از صالحين رفته و مي گويند : اي سرورم گمشده ام را برگردان ، يا مريضم را شفا بده ، يا حاجتم را بر آورده کن و در مقابل، فلان قدر طلا يا غذا يا شمع و غيره برايت مي دهم ، اين گونه نذر به اجماع باطل است ، به چند دليل از جمله اين که : نذر براي مخلوق جاير نيست و اين که او گمان مي کند که مرده در امور مردم دخل و تصرف دارد ، در حالي که اين اعتقاد ، کفر است . و مردم به اين کار مبتلا شده اند بخصوص در مراسم ميلاد شيخ احمد بدوي .    و نيز ، شيخ صنع الله حلبي حنفي رحمة الله عليه ، متوفي 1120 هجري قمري ، در کتابش به اسم ( سيف الله علي من کذب علي اولياء الله ) ميفرمايد : امروزه بين مسلمين ، جماعاتي ظاهر شده ، که ادعا مي کنند ، اولياء در حيات و بعد وفاتشان ، تصرفاتي دارند و در شدائد و بلاها ميتوان از آنها کمک گرفت و مشکلات به وسيله آنها حل ميشود . نزد قبرهايشان رفته ، و براي بر آورده شدن حاجاتشان آنها را ندا مي کنند …. و شيخ ادامه مي دهد تا آنجا که مي گويد  اين سخن ، پر از افراط و تفريط است ، بلکه در آن هلاکت ابدي و عذاب  سرمدي است ، بخاطر آنکه در آن نسيم شرک محقق و تصادم با قرآن است و مخالف عقائد ائمه و اجماع امت مي باشد .    مذهب حنبلي :  شيخ حنابله امام ابوالوفاء علي ابن عقيل حنبلي رحمة الله عليه ، متوفي 513 هجري قمري که در قرن پنجم و ششم هجري قمري ، يعني 600 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته ، در کتابش به اسم الفنون ميفرمايد :  وقتي تکاليف بر جاهلان و اراذل مشکل آمد ، از قوانين و رسومات شرع ، به رسوماتي که خود براي خوشان وضع کرده بودند ، روي آوردند و اين کار برايشان آسان آمد ، چرا که ديگر تحت امر ديگري نبودند و اينان در نظر من ، کافر هستند بخاطر ساختن چنين رسوماتي ، مثل بزرگداشت قبور و اکرام آنها ، با روش هايي که شريعت از آن نهي کرده است . مانند آتش روشن کردن و بوسيدن و بنا ساختن روي آن و خطاب قرار دادن مردگان براي برآورده شدن حوائج و نوشتن نامه هايي مه در آن مي نويسند:  اي سرور و مولاي من ، چنين و چنان  براي من انجام بده ، يا خاک برداشتن براي تبرک و ريختن عطر بر روي قبور و بار سفر بستن بر روي آنها ، و پارچه آويزان کردن از درختان ، که در واقع ، اقتدا به کساني است که لات و عزي را مي پرستيدند .    و نيز شيخ الاسلام ابن تيميه رحمة الله عليه متوفي728که در قرن 7,8هجري يعني 400سال پيش از شيخ محمد ابن  عبدالوهاب مي زيسته و از بزرگ ترين دانشمندان اسلام و عالم به چهار مذهب و از فقهاي بزرگ مذهب حنبلي ميباشد ، مي فرمايد :  هر کس در باره پيامبري يا انسان صالحي غلو کرد طوري که نوعي الوهيت برايش قرار دا د ، مثلا او را به جاي الله به کمک بخواند ، به اين ترتيب که بگويد ، اي سرورم فلاني ، اي سروم فلان ، مدد کن يا مرا پناه ده ، يا تو براي من کافي هستي و من در پناه تو هستم . همه اينها شرک و ضلالت است ، از صاحبش بايد طلب توبه شود و اگر توبه نکرد بايد کشته شود چون خداوند متعال ، پيامبرانش را براي اين منظور فرستاده که ، فقط او عبادت شود و معبود ديگري همراه او قرار داده نشود و کساني که با الله معبودان ديگري مثل فرشتگان ، يا عزير ، يا صالحين ، يا غير آن قرار ميدادند معتقد نبودند که آن معبودانشان خلق ميکنند و يا رزق و روزي ميدهند ، و فقط آنها را به فرياد خوانده و مي گفتند هولاء شفعاءنا عندالله ( اينان ميانجي هاي ما نزد خدايند ، پس خداوند پيامبران را برانگيخت تا مردم را نهي کننداز اينکه غير الله را دعا کنند چه دعاي عبادت و چه دعاي استغاثه و طلب کمک .    و همچنين در کتاب الاقناع ، که از کتب معروف فقه حنبلي مي باشد و حدود 150 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب تاليف شده در باب حکم مرتد ، چنين آمده است : هر کس بين خود و الله واسطه هايي قرار داده و آنها را به کمک بخواند ، به اجماع علما ، کافر مي شود .    مذهب مالکي :    امام ابوبکر طرطوشي مالکي رحمة الله عليه از فقهاي بزرگ مالکي متوفي 510 هجري قمري که در قرن پنجم و ششم هجري قمري يعني حدود 600 سال پيش از شيخ محمد ابن عبدالوهاب مي زيسته است ، در کتابش به اسم الحوادث والبدع ، بعد از ذکر حديث درخت ذات انواط ، مي فرمايد :  بررسي کنيد، ( خدا بر شما رحم آورد ) هر کجا سدر يا درختي را ديديد که مردم به آن روي آورده و آن را مهم مي پندارند و شفاي بيمارانشان را از آن اميد دارند و ميخ و پارچه به آن آويزان ميکنند ، آن را قطع کنيد ، که همان ذات انواط است .