همدردي با فاحشه‌ها:  اين جماعت بخت‌برگشته يكي از مثالهاي بارز گروهي اجتماعي هستند كه از آنها بانام گروه‌هاي حاشيه‌اي (يا به‌حاشيه رانده‌شده) ياد مي‌شود. گروهي كه مردم (وعموماً مردان) براي سرپوش گذاشتن بر انحرافات خود هميشه آنها را از صحنه جامعه به‌بيرون رانده‌اند.اين گروه هميشه با محروميت از بعضي حقوق اجتماعي، بدنامي و بي‌اعتمادي جريمه شده‌اند و اين ظلم هميشه زير يك سرپوش اخلاقي انجام شده. اين قضيه به ايران محدود نمي‌شود. چند هفته پيش قانوني در فرانسه عليه اين گروه وضع شد (كه محتوايش يادم نيست) و بلافاصله و  تا آنجا كه من ميدانم براي اولين بار آنها به خيابان ريختند (البته براي اولين بار به خيابان نريختند چون آنها بيشتر مواقع در خيابانند) و تظاهرات كردند و اگر اشتباه نكنم در بيانيه پايانيشان به سياستمداران اعتراض كردند كه شبها با آنها مي‌خوابند و روزها عليهشان قانون تصويب مي‌كنند و اعلام كردند كه از اين (آن) به‌بعد با سياستمداران نخواهند خوابيد. من نمي‌خواهم كار اين آدمها را تأييد كنم (البته مطمئن هم نيستم كه بخواهم تكذيب كنم) هدف من از نوشتن اين متن و متن قبلي اينست كه در دنيايي كه دروغ و ريا و چاپلوسي و  پول‌دوستي و هزار چيز ديگر بيداد مي‌كند، يك رذيلت اخلاقي را بيش از حد بزرگ كردن و به مرتكبان آن بيش از حد فشار (فيزيكي و اجتماعي) آوردن از انصاف دور است، همين.  كساني كه فيلم Leaving Los Vegas را ديده باشند احتمالاً مي‌فهمند من چرا اين متن به‌ظاهر بي‌ربط را نوشتم. (همانطور كه حدس زده‌ايد اين فيلم زندگي يك فاحشه رو از نزديك نشان ميدهد، خيلي نزديك)  (1. به‌علت نوع موضوع احساس كردم كه مجبورم رسمي بنويسم و چقدر مزخرف شد.  2. اينجا من اصلاً نخواستم به ريشه‌هاي اقتصادي اين قضيه و يا نقش تقاضاي فحشا در  مقابل عرضه‌اش بپردازم كه حرف تكرارييه ولي پربيراه نيست.)