تا نيمه قرن چهاردهم اسلامى هيچ نوع تحولى در نگارش تفسير در ايران و عراق به چشم نمى خورد، زيرا عصر اختناق، رضاخانى حال مطالعه و انديشيدن را از محققان اسلامى گرفته بود، ولى پس از بازگشت نيمه آزادى به ايران، و هجوم افكار غربى، بزرگ مردى از تبار  پيامبر  (صلى الله عليه وآله وسلم) توانست، تحولى در نگارش تفسير به وجود آورده كه الحق بايد آن را از الطاف الهى دانست و اساس تفسير او را تفسير قرآن به قرآن، و تفكيك مسايل جنبى از تفسير آيات، تشكيل مى دهد اين تفسير به نام «الميزان» در بيست جلد توانست سبك جديدى در نگارش تفسير به وجود آورد. و پس از آن تفسيرهاى مهم و با ارزشى پا به عرصه ظهور نهادند، و علوم قرآنى، به طور رسمى در حوزه ها مطرح گرديد و در اين ميان مى توان، از تفاسيرى به نام هاى «الكاشف» تأليف نويسنده لبنانى محمد جواد مغنيه در 7  جلد و «الفرقان» نگارش دكتر محمد صادقى، و تفسير «نمونه» اثر جمعى از فضلا زير نظر حضرت آقاى مكارم، نام برد. شكر الله مساعى الجميع.