فخر الدين طريحى نيز دوستى اميرمؤمنان عليه السلام را به ايمان كامل تفسير كرده كه با وجود آن سيئه‌ ضرر نمى‌رساند؛‌ چون با وجود حب على، اميد به بخشش گناه از طريق شفاعت وجود دارد؛ بنابراين، دوستى اميرمؤمنان عليه السلام حسنه مى‌شود: