الثالث: حقى است او را بخصوص نسبت به زبانت و اينهم چند قسم است: اول اينكه ساكت باشى از معايب او  چه در حضور او، چه در غياب او، بل بايد تجاهل بكنى، اگر خواسته باشى آن شخص داراى آن وصف نباشد بايد به طريق رأفت و مهربانى نرم نرم بخورد او بدهى، بلكه قهرا از سرش بيرون برود و همچنين از كشف اسرار او حتى براى اخص اصدقاء خود. بايد سر او را در قلب خود نگهدارى زيرا كه اظهار آن از لؤم طبيعت و خبث باطن شخص است، بلكه از جهل و حماقت است قال على عليه السلام: «قلب الاحمق فى فيه و لسان العاقل فى قلبه» (8)