واقع امر چنان است كه نصر بن مزاحم بر اساس كتابهايى كه اسلاف وى نوشته بودند، درست مانند امروز، كتاب خويش را نگاشته و كوشيده است تا با گزينش اخبار بر اساس ملاكهاى خود اثرى گسترده‏تر از آنچه پيش از وى در دست بوده است، فراهم آورد. با اين  همه، اگر قرار باشد كسى شاهدى پيدا كند كه او ضمن آن تصريح به استفاده از كتابهاى پيشين كرده، بايد گفت به سختى مى‏تواند چنين صراحتى را جز در موارد اندك به دست آورد. شكل نقل و ارائه سند، به صورتى است كه در وهله نخست انتقال شفاهى مطالب را از راوى به كتاب در ذهن وارد مى‏كند. با اين حال، اندكى پس از آن كه انسان با اين قبيل آثار آشنايى بيشترى پيدا مى‏كند، در مى‏يابد كه كار مؤلفان آنها دست كم در نيمه قرن دوم به بعد - و شايد بسيار زودتر از آن - ديگر نه نقل شفاهى بلكه استفاده از منابع مكتوب بوده است.