Kọ́kọ́ parí gbólóhùn yìí: Lọ́dún 1924, Webern ṣe àtúnṣe orin tí Franz Liszt kọ, ìyẹn "Arbeiterchor" ("Àwùjọ Àwọn Òṣìṣẹ́", c. 1847<unk>1848) fun bass solo, ẹgbẹ akọrin adalu, ati ẹgbẹ orin nla; o ti ṣe iṣafihan fun igba akọkọ ni eyikeyi fọọmu ni ọjọ 13 ati 14 Oṣu Kẹta ọdun 1925, pẹlu Webern ti n ṣakoso ere orin gigun akọkọ ti ẹgbẹ ẹgbẹ awọn oṣiṣẹ Austrian. Ìwé ìròyìn kan tó ń jẹ́ "Amtliche Wiener Zeitung" (March 28, 1925) sọ pé "neu in jedem Sinne, frisch, unverbraucht, durch ihn zieht die Jugend, die Freude" ("tuntun ní gbogbo ọ̀nà, tó mọ́ tónítóní, tó ní ìwàláàyè, tó kún fún èwe àti ìdùnnú"). Ọ̀rọ̀ tí wọ́n kọ sára rẹ̀ lédè Gẹ̀ẹ́sì kà pé: "Ẹ jẹ́ ká gba àwọn ọ̀pá àti òṣùwọ̀n tí wọ́n ṣe lọ́ṣọ̀ọ́,/ Ẹ wá, gbogbo ẹ̀yin tí ẹ ní idà tàbí ọ̀dà,/ Ẹ wá síbí, ẹ̀yin aláápọn, onígboyà àti alágbára/ Gbogbo ẹ̀yin tí ẹ ń ṣe nǹkan ńlá tàbí kékeré". Liszt, ni akọkọ ni atilẹyin nipasẹ rẹ
àwọn ọmọ orílẹ̀-èdè wa tí wọ́n jẹ́ ògbóǹkangí nínú rògbòdìyàn òṣèlú, ló fi ìwé náà sílẹ̀ fún àwọn tó ń tẹ ìwé náà.