Kuandika kwa mara ya kwanza ilionekana kwa kushirikiana na kifalme juu ya lebo na vitambulisho vya vitu vilivyopatikana katika makaburi ya kifalme. Ilikuwa ni kazi ya waandishi, ambao walifanya kazi nje ya taasisi ya Per Ankh au Nyumba ya Maisha. Ya mwisho ilijumuisha ofisi, maktaba (iitwayo Nyumba ya Vitabu), maabara na uchunguzi. Baadhi ya vipande maarufu zaidi vya fasihi ya kale ya Misri, kama vile Piramidi na Nakala za Sanduku, ziliandikwa kwa Kigiriki cha Misri, ambayo iliendelea kuwa lugha ya uandishi hadi karibu 1300 KK. Mwisho wa Misri ulizungumzwa kutoka Ufalme Mpya na kuendelea na unawakilishwa katika hati za kiutawala za Ramesside, mashairi ya mapenzi na hadithi, na vile vile katika maandishi ya Kidemokrasia na Coptic. Wakati huu, mila ya uandishi ilikuwa imebadilika kuwa wasifu, kama vile wale wa Harkhu na Wayteni. Aina inayojulikana kama "Sebasti" ("Sebasti") ilitengenezwa kwa mara ya kwanza katika kipindi cha papyrus, ambapo maandishi ya kawaida yalielezea maombolezo na mafundisho ya asili; swali la kwanza
makaburi ya kifalme