Andika mwendelezo wa kifungu hiki - Mnamo Juni 10, serikali iliondoka Paris kwenda Tours. Weygand, Kamanda Mkuu, sasa alitangaza kwamba "mapigano yalikuwa yamekuwa yasiyo na maana". Yeye, Baudouin, na washiriki kadhaa wa serikali walikuwa tayari wameazimia kusitisha mapigano. Mnamo Juni 11, Churchill aliruka kwenda Château du Muguet, huko Briare, karibu na Orléans, ambapo aliwasilisha kwanza wazo lake la ukingo wa Breton, ambalo Weygand alijibu kuwa ilikuwa "ndoto tu". Kisha Churchill akasema kwamba Wafaransa wanapaswa kufikiria "vita vya wapiganaji wa kuvizia". Pétain kisha akajibu kwamba ingemaanisha uharibifu wa nchi. Kisha Churchill akasema kwamba Wafaransa wanapaswa kulinda Paris na akamkumbusha Pétain jinsi alivyowasaidia Waingereza kwa majeshi arobaini mnamo Machi 1918
, na kurudia maneno ya Clemenceau "Mimi kupigana mbele ya Paris, katika Paris, na nyuma ya Paris". Kwa hili, Churchill baadaye aliripoti, Pétain alijibu kwa utulivu na kwa heshima kwamba alikuwa na siku hizo akiba ya kimkakati ya mgawanyiko sitini; sasa, hakukuwa na, na Waingereza wanapaswa kuwa wakitoa mgawanyiko kusaidia Ufaransa. Kufanya Paris kuwa magofu hakungeathiri tukio la mwisho. Kwenye mkutano huo Pétain alikutana na de Gaulle kwa mara ya kwanza baada ya miaka miwili. Pétain alibainisha kuwa amepandishwa cheo hivi karibuni kuwa jenerali, akiongeza kuwa hakumpongeza, kwani safu hazikuwa na faida katika kushindwa. Wakati de Gaulle alipinga kwamba Pétain mwenyewe alikuwa amepandishwa cheo kuwa brigadier-general na kamanda wa mgawanyiko katika vita ya Marne mnamo 1914, alijibu kwamba "hakuna kulinganisha" na hali ya sasa. Baadaye De Gaulle alikiri kwamba Pétain alikuwa sahihi kuhusu angalau jambo hilo.