Katika utawala alikuwa wake wa pili katika amri, vizier, ambaye alitenda kama mwakilishi wa mfalme na kuratibu uchunguzi wa ardhi, hazina, miradi ya ujenzi, mfumo wa kisheria, na kumbukumbu. Katika kiwango cha kikanda, nchi iligawanywa katika mikoa kama 42 inayoitwa nomarch, ambayo kila mmoja alitawaliwa na vizier kwa mamlaka yake. Temples ziliunda uti wa mgongo wa uchumi. Sio tu nyumba za ibada, lakini pia zilikuwa na jukumu la kukusanya na kuhifadhi ufalme katika mfumo kamili wa maafisa na kusimamiwa na maafisa wa serikali kusimamia maswala yake. Katika kipindi cha karne ya tano, biashara ya unga ilipewa jina la kawaida la dhahabu au dhahabu, wakati wa biashara ya dhahabu au dhahabu ilipewa jina la kawaida. Wakati wa biashara ya dhahabu ya Misri ya karne ya tano, bidhaa za dhahabu au dhahabu zilikuwa zinalipwa kwa bei ya kawaida ya zaidi ya pauni 400 kwa kila mfuko wa sarafu, wakati wa biashara ya nafaka au dhahabu zilikuwa zinalipwa kwa bei ya chini zaidi ya pauni 100 kwa kila mfuko wa sarafu.
Firauni