Katika Desemba 1689, Bunge lilipitisha moja ya nyaraka muhimu zaidi za kikatiba katika historia ya Kiingereza, Bill of Rights. Hatua hii - ambayo ilirudia na kuthibitisha masharti mengi ya Azimio la Haki la awali - ilianzisha vizuizi juu ya haki ya kifalme; ilitangaza, kati ya mambo mengine, kwamba Mfalme hakuweza kusimamisha sheria zilizopitishwa na Bunge, kukusanya kodi bila idhini ya bunge, kukiuka haki ya ombi, kuongeza jeshi la kudumu wakati wa amani bila idhini ya bunge, kukataa haki ya kubeba silaha kwa raia wa Kiprotestanti, kuingilia kwa njia isiyofaa katika uchaguzi wa bunge, kuwaadhibu wanachama wa Bunge kwa chochote kilichosemwa wakati wa mijadala, kuhitaji dhamana ya ziada, au kulazimisha adhabu kali au isiyo ya kawaida. Bill of Rights iliyofuata pia ilithibitisha urithi wa kiti cha enzi.
amri ya tano