Eleza kifupi makala hiyo:  (CNN) Kim Bok-dong ana umri wa miaka 89 sasa, na anaendelea kuwa kipofu na kiziwi. Anajua kwamba afya yake inazorota, na hawezi kutembea tena bila msaada. Lakini macho yake yanawaka moto kwa shauku ya kurekebisha mateso yake ya maisha ya zamani. Anaingia kwenye mkutano wa waandishi wa habari wa kigeni wa Tokyo akiwa kwenye kiti cha magurudumu, akiwa amechoka baada ya safari ya ndege kutoka Seoul na siku za mahojiano na mikutano. Ndoto mbaya za miaka mitano ya utumwa wa kingono katika jeshi la Japani, kuanzia mwaka wa 1940 na kuendelea, bado ziko wazi kama kioo. Kim ameazimia kushiriki hadithi yake na yeyote atakayesikiliza, hadi atakapokuwa hawezi kufanya hivyo tena. "Tamaa yangu pekee ni kusahihisha mambo yaliyopita. Kabla ya kufa", asema Kim. Kim alikuwa msichana mwenye umri wa miaka 14 wakati Wajapani walipokuja katika kijiji chake katika Korea. Anasema kwamba walimwambia hakuwa na chaguo ila kuacha nyumba na familia yake ili kuunga mkono jitihada za vita kwa kufanya kazi katika kiwanda cha kushona. "Sikuwa na chaguo la kutokwenda", akumbuka. "Ikiwa hatungeenda, tungehesabiwa kuwa wasaliti", badala ya kwenda kwenye kiwanda cha kushona, Kim anasema aliishia katika nyumba za ukahaba za kijeshi za Kijapani katika nchi sita. Pamoja na wanawake wengine 30, anasema alifungiwa katika chumba na kulazimishwa kufanya mambo ambayo hakuna msichana kijana -- hakuna mwanamke -- anapaswa kufanya. Kim anaeleza kuhusu siku ambazo zilionekana kuwa hazina mwisho za askari-jeshi wakiwa wamepanga mstari nje ya nyumba ya ukahaba, inayoitwa "kituo cha faraja". Mara nyingi walikuwa karibu sana na mstari wa mbele wa vita hivi kwamba waliweza kusikia mapigano ya Vita ya Ulimwengu ya Pili yakiendelea kila mahali. "Kazi yetu ilikuwa kuwapa nguvu tena askari-jeshi", yeye asema. "Siku ya Jumamosi, walianza kupanga foleni saa sita mchana. Na ingeendelea hadi saa 8 jioni. Sikuzote kulikuwa na foleni ndefu ya askari. Jumapili ilikuwa saa 8 asubuhi hadi saa 5 jioni. Tena, mstari mrefu. Sikuwa na nafasi ya kuhesabu ni wangapi". Kim anakadiria kwamba kila askari-jeshi Mjapani alichukua karibu dakika tatu. Kwa kawaida walivaa viatu vyao na viatu vya miguu, na kumaliza kazi haraka-haraka ili askari-jeshi aliyefuata apate zamu yake. Kim anasema kwamba kazi hiyo ilikuwa yenye kuumiza, yenye kuchosha, na mara nyingi yenye kuumiza sana. "Ilipoisha, hata sikuweza kusimama. Ilidumu kwa muda mrefu sana...
Kim Bok-dong ameamua kushiriki hadithi yake ya utumwa wa kijinsia mpaka atakapoacha kuwa na uwezo wa kufanya hivyo. Kim aliwekwa kizuizini na jeshi la Kijapani katika "kituo cha faraja" kwa miaka mitano, alibakwa bila kukoma. Anasema hatapumzika mpaka apokee msamaha rasmi kutoka kwa serikali ya Japan.