Andika mwendelezo wa aya hii - Kulikuwa na vipindi viwili wakati wa vita ambapo Yishuv ilikabiliwa na tishio la moja kwa moja kutoka kwa vikosi vya Nazi. Ya kwanza ilitokea kufuatia ushindi wa Ujerumani wa Ufaransa mwaka wa 1940, tangu utawala wa Vichy wa Nazi uliodhibiti Levant ya kaskazini, ambayo uvamizi wa Palestina ungeweza kufanyika. Hata hivyo, mwaka wa 1941, majeshi ya Uingereza yalifanikiwa kupigana na majeshi ya Vichy kwa ajili ya udhibiti wa Syria na Lebanon, hivyo kuondoa tishio la uvamizi kutoka kaskazini, angalau kwa muda mrefu kama majeshi ya Ujerumani katika Ulaya ya Mashariki inaweza kushikiliwa nyuma na Jeshi la Red na hivyo hawawezi kwa urahisi mbele kuelekea Mashariki ya Karibu kutoka kaskazini. Hata hivyo, mnamo 1942, wakati Kikosi cha Afrika cha Erwin Rommel kilipovamia Afrika Kaskazini kwa nia ya kuteka Mfereji wa Suez, uwezekano wa uvamizi wa Wajerumani kutoka kusini ukawa uwezekano halisi, na kusababisha wasiwasi mkubwa katika Yishuv na kusababisha mipango kuchora kwa ulinzi wake. Kujua kwamba udhibiti wa Nazi wa Palestina ilimaanisha uharibifu wa Yishuv, mjadala ulizuka kati ya uongozi wa Yishuv ikiwa, ikiwa uvamizi wa Nazi ungefanyika, wakazi wa Yishuv wanapaswa kuhamishwa pamoja na vikosi vya Uingereza mashariki kuelekea milki za Uingereza huko Iraq na India au kufanya Masada
- kama msimamo wa mwisho katika Palestina, uwezekano wa kufanya hivyo katika eneo lenye ngome kuwa haraka kujengwa karibu na Milima ya Karmeli. Mpango huo wa kijeshi uliitwa rasmi Ngome ya Mwisho ya Palestina. Kwa bahati nzuri kwa Yishuv, maendeleo ya vikosi vya Ujerumani mashariki mwa Misri yalizuiliwa wakati wa Vita vya pili vya El Alamein, na hivyo kuondoa tishio la uvamizi kutoka kusini. Kipindi cha wasiwasi kilichoongoza kwenye kushindwa kwa Wanazi huko El Alamein kilijulikana kuwa siku 200 za hofu.