Kwa kifungu hiki, kufikiri kwa Hegel kunaweza kueleweka kama maendeleo ya ujenzi ndani ya mila pana ambayo ni pamoja na Plato na Immanuel Kant. Kwa orodha hii, mtu anaweza kuongeza Proclus, Meister Eckhart, Gottfried Wilhelm Leibniz, Plotinus, Jakob Böhme, na Jean-Jacques Rousseau. Wafikiriaji hawa wote wanashiriki, ambayo inawafautisha na wanavyuo kama Epicurus na Thomas Hobbes na kutoka kwa empiricists kama David Hume, ni kwamba wanaona Kant uhuru au uamuzi wa kibinafsi kama kweli na kama kuwa na athari muhimu za ontolojia kwa roho au akili au uungu. Kuzingatia uhuru huu ndio kunazalisha wazo la Plato (katika Phaedo, Jamhuri na Timaeus) ya kuwa na roho kama aina ya hali halisi ya juu au kamili kuliko wanadamu wasio na uhai. Wakati Aristotle anashutumu uhuru wa Plato, "Kwa sababu gani?" Plato anafikiria kuwa hakuna msingi wa ontolojia ya kujitegemea kwa sababu ya asili ya ubinishaji wa vitu kama vile nafsi ya mwanadamu na wanyama, na anaelezea sababu ya msingi ya kujadili ubinishaji wa ubinishaji
Wilhelm