Andika mwendelezo wa aya hii - Mapinduzi ya Ufaransa ya 1789 yalikuwa ya kitamaduni. Yaliyokuwa yamebaki ya mapokeo ya kale ya Lully na Rameau hatimaye yalikwisha, yakapatikana tena katika karne ya ishirini tu. Shule ya Gluckian na "opéra comique" ziliokoka, lakini mara moja zikaanza kutafakari matukio yenye msukosuko yaliyowazunguka. Wanamuziki mashuhuri kama vile Grétry na Dalayrac waliandikishwa kuandika nyimbo za propaganda za kizalendo kwa ajili ya utawala mpya. Mfano wa kawaida ni Gossec "Le triomphe de la République" (1793) ambayo sherehe muhimu vita ya Valmy
mwaka uliopita. Kizazi kipya cha wanamuziki kilitokea, kikiongozwa na Étienne Méhul na Luigi Cherubini aliyezaliwa Italia. Walitumia kanuni za Gluck katika "opéra comique", wakimpa aina hiyo uzito mpya wa kuigiza na ustadi wa muziki. Mapenzi ya dhoruba ya opera za Méhul za miaka ya 1790, kama vile "Stratonice" na "Ariodant", zilimpatia mtunzi wao jina la Msanii wa kwanza wa kimapenzi wa muziki. Kazi za Cherubini pia zilionyesha jinsi mambo yalivyokuwa wakati huo. "Lodoiska" ilikuwa "opera ya kuokoa" iliyowekwa nchini Poland, ambapo shujaa wa kike aliyefungwa gerezani anaachiliwa na mkandamizaji wake kupinduliwa. Cherubini's masterpiece, "Médée" (1797), kutafakari damu ya Mapinduzi tu pia mafanikio: ilikuwa daima maarufu zaidi nje ya nchi kuliko katika Ufaransa. "Les deux journées" nyepesi ya 1800 ilikuwa sehemu ya hali mpya ya upatanisho nchini.