Rejea kifungu cha chini na kisha jibu swali baadaye katika lugha sawa na kifungu:  Passage: Katika Ulaya, kuunga mkono maoni ya kutokuwa na Mungu kulikuwa nadra wakati wa Enzi za Kati za Mapema na Enzi za Kati (tazama Baraza la Kuhukumu Wazushi la Enzi za Kati); metaphysics na theolojia zilikuwa maslahi makuu yanayohusiana na dini. Hata hivyo, kulikuwa na harakati katika kipindi hicho ambazo ziliendeleza maoni yasiyo ya kawaida kuhusu mungu wa Kikristo, kutia ndani maoni tofauti kuhusu asili, ukuu, na kujulikana kwa Mungu. Watu mmoja-mmoja na vikundi kama vile Johannes Scotus Eriugena, David wa Dinant, Amalric wa Bena, na Brethren of the Free Spirit walidumisha maoni ya Kikristo yenye mielekeo ya kuabudu miungu. Nicholas wa Cusa alishikilia aina fulani ya imani ambayo aliita docta ignorantia ("ujinga uliofundishwa"), akidai kwamba Mungu hawezi kutambuliwa na wanadamu, na hivyo ujuzi wetu kumhusu ni wa kukisia tu. William wa Ockham aliongoza mwelekeo wa kupinga metafizikia kwa mipaka yake ya jina ya maarifa ya kibinadamu kwa vitu vya pekee, na alidai kwamba asili ya kimungu haiwezi kutambuliwa intuitively au kwa busara na akili ya kibinadamu. Wafuasi wa Ockham, kama vile John wa Mirecourt na Nicholas wa Autrecourt waliendeleza maoni hayo. Mgawanyiko uliotokea kati ya imani na sababu uliwaathiri wanatheolojia wa baadaye wenye msimamo mkali na wa mageuzi kama vile John Wycliffe, Jan Hus, na Martin Luther. Enzi ya Renaissance ilitimiza mengi katika kupanua upeo wa kufikiri kwa uhuru na uchunguzi wenye kutilia shaka. Watu kama vile Leonardo da Vinci walitumia majaribio kuwa njia ya kueleza mambo, na walipinga hoja za mamlaka ya kidini. Wakosoaji wengine wa dini na Kanisa wakati huo walitia ndani Niccolò Machiavelli, Bonaventure des Périers, Michel de Montaigne, na François Rabelais.  Swali: Wafuasi wa Occam ni nani?
John wa Mirecourt na Nicholas wa Autrecourt