Andika mwendelezo wa aya hii - Katika jaribio la mwisho la kukomesha kampeni ya Merika ya kukamata tena Ufilipino, Jeshi la Wanamaji la Japani lilijibu kwa "Shō-Gō" 1, shambulio la pande tatu lililolenga kuharibu vikosi vya majini vya Amerika katika Ghuba ya Leyte. Mpango huo ulimtaka Makamu wa Admiral Jisaburō Ozawa kutumia meli za kivita za Kijapani zilizobaki kama chambo ili kuvuta meli za kivita za Marekani za TF 38 mbali na pwani za Ufilipino, na kuwaruhusu Maadmirals wa Japan Takeo Kurita, Kiyohide Shima, na Shōji Nishimura kuchukua vikosi vya kazi ya uso kupitia Mlango wa San Bernardino na Mlango wa Surigao, ambapo wangekutana na kushambulia pwani za Marekani. "Iowa" aliandamana TF 38 wakati wa mashambulizi dhidi ya Kijapani Central Force chini ya amri ya Admiral Kurita kama ni mvuke kwa njia ya Bahari Sibuyan kuelekea San Bernardino Strait. Matokeo yaliyoripotiwa ya mashambulizi haya na kuonekana kwa kujiondoa kwa Kikosi cha Kati cha Kijapani kilimfanya Admiral William "Bull" Halsey kuamini kwamba kikosi hiki kilikuwa kimeharibiwa kama kikundi cha kupigana kwa ufanisi; kama matokeo, "Iowa", na TF 38, ilifuta baada ya Kikosi cha Kaskazini cha Kijapani nje ya Cape Engaño, Luzon. Mnamo Oktoba 25, 1944, wakati meli za Kikosi cha Kaskazini zilipokuwa karibu kufikia makombora ya "Iowa", habari zilifika kwamba Kikosi cha Kati cha Japani kilikuwa kikishambulia kikundi cha meli za kubeba meli za Marekani kutoka Samar. Tishio hili kwa beachheads Marekani kulazimishwa TF 38 kubadilisha kozi na mvuke kusaidia vulnerable msaidizi carrier meli, lakini ujasiri upinzani na 7th Fleet katika vita mbali Samar alikuwa tayari yalisababisha Kijapani kustaafu na "Iowa" alikuwa kukataliwa juu ya hatua. Baada ya Vita vya Ghuba ya Leyte
, "Iowa" alibakia katika maji ya Ufilipino screening flygbolag wakati wa mashambulizi dhidi ya Luzon na Formosa. Ilielekea Pwani ya Magharibi mwishoni mwa Desemba 1944.