Walter Cannon na Hans Selye walitumia masomo ya wanyama kuanzisha msingi wa kisayansi wa kwanza wa utafiti wa dhiki. Walipima majibu ya kisaikolojia ya wanyama kwa shinikizo la nje, kama vile joto na baridi, kujizuia kwa muda mrefu, na taratibu za upasuaji, kisha wakaongeza kutoka kwa masomo haya kwa wanadamu. Utafiti wa baadaye wa dhiki kwa wanadamu na Richard Rahe na wengine walianzisha maoni kwamba dhiki husababishwa na tofauti, dhiki za maisha zinazoweza kupimika, na zaidi, kwamba dhiki hizi za maisha zinaweza kuwekwa kwa kiwango cha wastani cha dhiki wanayozalisha (kiongoza kwa kiwango cha dhiki ya Holmes na Rahe). Kwa hivyo, dhiki ya dhiki ilifikiriwa kuwa ni matokeo ya matusi ya nje nje nje ya udhibiti wa wale wanaopata dhiki. Hata hivyo, hivi karibuni imesemwa kuwa hawana hali yoyote ya nje ya uwezo wa kutengeneza, lakini badala yake inasababishwa na athari zao za kibinafsi kwa wanadamu, na kuchochea hoja katika hali za nje. Swali: Je, ni nini jukumu la wanyama katika ufahamu wa hali ya nje?
kwamba hali ya nje haina uwezo wowote wa asili wa kuzalisha dhiki, lakini badala yake athari zao ni kuingiliwa na mtazamo wa mtu binafsi, uwezo, na uelewa