Rejea kifungu cha chini na kisha jibu swali baadaye katika lugha sawa na kifungu:  Passage: Xiao'erjing inaweza kugawanywa katika seti mbili, "mfumo wa Msikiti", na "mfumo wa Kila siku". "Mfumo wa Msikiti" ni mfumo unaotumiwa na wanafunzi na maimamu katika misikiti na madarasa. Ina msamiati mwingi wa kidini wa Kiarabu na Kiajemi, na hakuna matumizi ya herufi za Kichina. Mfumo huu umewekwa kiwango kwa kiasi fulani, na unaweza kuonwa kuwa mfumo halisi wa uandishi. "Mfumo wa kila siku" ni mfumo unaotumiwa na watu wasio na elimu nyingi kwa barua na mawasiliano ya kibinafsi. Mara nyingi herufi rahisi za Kichina huchanganywa na maandishi ya Kiarabu, hasa kuzungumzia masuala yasiyo ya kidini, na kwa hivyo mikopo kidogo ya Kiarabu na Kiajemi. Zoea hilo laweza kutofautiana sana kutoka kwa mtu mmoja hadi mwingine. Mfumo huo ulibuniwa na mwandishi mwenyewe, kwa uelewa wake mwenyewe wa alfabeti za Kiarabu na Kiajemi, zilizochorwa kulingana na matamshi yake mwenyewe ya lahaja. Mara nyingi, ni yule anayepeleka barua na yule anayepokea barua tu wanaoweza kuelewa kikamili mambo yaliyoandikwa, huku wengine wakiona vigumu sana kuyasoma. Tofauti na Waislamu wa Hui katika maeneo mengine ya China, Waislamu wa mikoa ya kaskazini magharibi ya Shaanxi na Gansu hawakuwa na maarifa ya Han Kitab au Kichina cha kawaida, walitumia Xiao'erjing. Xiao'erjing ilitumiwa kuelezea kwa Kichina, lugha ya kigeni nyaraka za Kiislamu katika lugha kama Kiajemi. Xiaojing ilitumiwa zaidi na Waislamu ambao hawakuweza kusoma herufi za Kichina. Haikuwa kamilifu kwa sababu ya mambo mbalimbali. Lugha tofauti za Kichina zingehitaji picha nyingi tofauti na Xiaojing. Xiaojing haiwezi kuonyesha sauti zilizopo katika Kichina, mwisho wa silabi hauna kutofautishwa, yaani xi'an na xian. Xiao'erjing ilikuwa rahisi zaidi kuliko herufi za Kichina za kuwakilisha Kichina.  Swali: Mwandikaji alihitaji kuelewa alfabeti zipi?
Kiarabu na Kiajemi