دا جمله بشپړه کړئ: کله چې د ۱۶۳۲ کال په نومبر کې پاچا ګوستاو مړ شو، د هغه یوازینۍ پاتې شوې ماشومې، کریسټینا، تقریباً شپږ کلنه وه. تر هغې چې هغې په ۱۸ کلنۍ کې د اکثریت اعلان وکړ، د ریجنسي شورا د سویډن حکومت وکړ. د دې شورا مشري د لوړې چانسلر آکسینسټیرنا لخوا وه ، چا چې د حکومت وسیله لیکلې (1634) ، یو نوی اساسي قانون. د پاچا د مړینې وروسته په کلونو کې، دا څرګنده شوه چې په شورا کې د نظر اختلافات شتون لري. د اوکسینسټیرنا ځینې همکارانو سپارښتنه وکړه چې سویډن باید د سولې په لټه کې شي او په آلمان کې له جګړې څخه وتښتي ، په ځانګړي توګه د ماتې وروسته
په 1634 کې نورډلینګن. په هرصورت ، د آکسینسټیرنا نظر ، چې سویډن باید په جګړه کې پاتې شي ترڅو د قربانۍ لپاره جبران تضمین کړي ، غالب شو. په نورډلینګن کې د سویډن اړخ لپاره ناورین پایله هغه د یوې شیبې لپاره د تباهۍ څنډې ته راوستله او هغه یې د لومړي ځل لپاره اړ کړ چې د خپلواکۍ له پالیسۍ څخه لرې شي ترڅو د فرانسې څخه مستقیم مرستې غوښتنه وکړي. خو په دې ښه پوهه چې ریچیلیو سویډني لښکرو ته هم هغومره اړتیا درلوده څومره چې هغه پخپله پیسو ته اړتیا درلوده ، هغه په 1635 کې د کمپین په کنفرانس کې انکار وکړ چې په راتلونکي کې د یو څه لږ اوسني راحت لپاره خپل لاسونه وتړي. په 1636 کې ، په هرصورت ، هغه په ویسمار کې د فرانسې سره د نوي سبسایډي تړون لاسلیک کړ. سویډني ځواکونه تر ۱۶۴۸ او د دېرش کلنې جګړې تر پای پورې په آلمان کې پاتې شول. په هرصورت ، اکسینسټیرنا جرمني پریښوده او په 1636 کې سټاکهولم ته راستون شو ، وروسته له دې چې په پروس او جرمني کې د سویډن د لومړي استازي په توګه لس کاله دنده ترسره کړه.