لاندې برخې ته مراجعه وکړئ او بیا وروسته پوښتنې ته په ورته ژبه ځواب ورکړئ لکه څنګه چې د برخې سره:  په ۱۹۰۵م کال کې د نسبیت د ځانګړې تیورۍ له خپرولو څخه لږ وروسته، انشټین په دې فکر پیل کړ چې څنګه کولای شي خپل نوي نسبیتي چوکاټ کې د جاذبې په اړه فکر وکړي. په ۱۹۰۷ کال کې، هغه د یو ساده فکري تجربې په ترسره کولو سره چې په کې یو څارونکی په ازاد سقوط کې ښکیل و، هغه د ثقل د نسبیت تیوري لپاره د اتو کلونو لټون پیل کړ. د بې شمېره بې لارې کیدو او غلط پیلونو وروسته ، د هغه کار د نومبر په 1915 کې د پروس اکاډمۍ اکاډمۍ ته د هغه څه په وړاندې کولو کې پای ته ورسید چې اوس د انشټین فیلډ مساوات په نوم پیژندل کیږي. دا معادلې مشخصوي چې څنګه د ځای او وخت جیومیټری د هر هغه موادو او وړانګو لخوا اغیزمن کیږي چې شتون لري ، او د انشټین د نسبیت عمومي تیوري اصلي برخه جوړوي. د انشټین ساحې معادلې غیر خطي دي او د حل کولو لپاره خورا ستونزمن دي. انشټین د تیورۍ لومړني وړاندوینې په کارولو کې د نږدې کولو میتودونه کارولي. خو د ۱۹۱۶ کال په لومړیو کې، ستوروفیزیک پوه کارل شوارزشیلډ د انشټین د ساحې معادلاتو لپاره لومړی غیر معمولي دقیق حل وموند، د شوارزشیلډ میټریک. دې حل د کشش ثقل د سقوط د وروستیو پړاوونو د تشریح لپاره بنسټ ایښود ، او هغه شیان چې نن ورځ د تورو سوري په نوم پیژندل کیږي. په همدغه کال کې ، د بریښنایی چارج شوي شیانو لپاره د شوارزشیلډ حل عمومي کولو په لور لومړی ګامونه واخیستل شول ، چې په پایله کې د ریسنر <unk> نورډسټروم حل پایله درلوده ، چې اوس د بریښنایی چارج شوي تور سوراخونو سره تړاو لري. په ۱۹۱۷ کال کې، انشټین خپله تیوري په ټوله کې کائنات ته پلي کړه، او د نسبیتپوهې د کایناتو ساحه یې پیل کړه. د معاصر فکر سره سم ، هغه یو جامد کائنات فرض کړ ، د هغه اصلي ساحې مساواتو ته یو نوی پیرامیټر اضافه کړ - د کاسمولوژیک ثابت - د دې مشاهدې فرض سره سمون لپاره. خو په ۱۹۲۹ کال کې د هبل او نورو څېړنو ثابته کړه چې کائنات پراخېږي. دا په اسانۍ سره د پراخیدونکي کاسمیولوژیکي حلونو لخوا تشریح شوی چې په 1922 کې د فریډمن لخوا وموندل شو ، کوم چې کاسمیولوژیکي ثابت ته اړتیا نلري. لمیتر دغه حلونه د لویې چاودنې د ماډلونو د لومړنیو نسخو د جوړولو لپاره وکارول، چې زموږ...  پوښتنه: اېډنګټن په کوم کال کې د دې سفر مشري وکړه؟
د ۱۹۱۹ کال