د زړه او رګونو د سیسټم عصري پوهه د ډاکټر ویلیم هاروي (1578<unk>1657) له کار سره پیل شوه، چې د وینې جریان یې په خپل کتاب "De motu cordis" کې تشریح کړ. انګلیسي پادری سټیفن هیلز په 1733 کې د وینې فشار لومړی خپور شوی اندازه کول ترسره کړل. په هرصورت ، د کلینیکي ادارې په توګه لوړ فشار په 1896 کې د سکیپون ریوا-روسي لخوا د مینځپانګې پر بنسټ د سپایګومومومومیټر اختراع سره خپل ځان ته راغی. دا په کلینیک کې د سیسټولیک فشار اسانه اندازه کولو ته اجازه ورکړه. په 1905 کې ، نیکولای کورټکوف د کورټکوف غږونو په تشریح کولو سره تخنیک ښه کړ چې اوریدل کیږي کله چې ارټریا د سټیټوسکوپ سره پوښل کیږي پداسې حال کې چې د سپایګومومومیټر مینځپانګه deflated ده. دا د سیسټولیک او ډایسټولیک فشار اندازه کولو ته اجازه ورکوي.
په ۱۸۹۶ کال کې