د ۱۹۸۲م کال په نیمایي کې عراق د ایران له خاورې وشړل شو، چې په ۱۹۸۰م کال کې یې د یرغل په ترڅ کې ترلاسه کړې ګټې یې له لاسه ورکړې. صدام حسین د لبنان د اسراییلي یرغل څخه د یوې بهانې په توګه کار واخیست چې جګړه پای ته ورسوي او فلسطینیانو ته مرستې واستوي. سید روح الله خمیني د بغداد د سولې وړاندیزونه رد کړل او عراق ته د پراختیا لپاره یې چمتووالی پیل کړ. په پیل کې ، په تهران کې ځینې د یرغل نظر رد کړ ، ادعا یې وکړه چې دا ډول اقدام به د ایران اخلاقي دریځ کم کړي او د صدام د یرغل په پایله کې د مسلمانو هیوادونو خواخوږي کم کړي. دا اشخاص د ایراني اردو افسرانو لخوا ملاتړ شوي. په هرصورت ، دا غږونه په تهران کې د جنګ پلوه غږونو لخوا تړل شوي ، چې ادعا یې کړې چې بغداد د عراقي ملکي وګړو په مینځ کې د عراقي حکومت ضد جنګیالیو په کارولو سره ماتیدلی شي.
د خوښۍ احساس