لاندې جمله بشپړه کړئ:
جګړه د 1945 په می کې پای ته ورسیده او وایدټ د 1946 په پسرلي کې د برتانیا له اردو څخه رخصت شو. هغه سمدلاسه پاریس ته راستون شو ، هلته د میشته کیدو اراده یې وکړه ، او "بالټس ډیس آرټس" یې تاسیس کړ. د تیاتر مدیر چارلس دولین د هغه لپاره د سارا برنارډټ تیاتر کې د سټوډیو کارولو لپاره تنظیم کړی. په تصادفي ډول دا هماغه سټوډیو وه چې امپریاریو سرګي ډیګیلیف په 1909 کې نیجینسکي ته چمتو کړی و. پدې وخت کې هغه د ډومینیک (1930-) او فرانسوا ډوپوی لخوا د هغه د نڅا فعالیتونو کې ملاتړ شوی و. ډوپوس ، په ترتیب سره یو نڅاګر او کوریوګرافر ، او د هغه ترټولو ځوان زده کونکي چې په اصل کې په 1946 کې د ژان ویډټ لخوا د نڅا په ټولګي کې یو بل سره ولیدل ، وروسته به د وینډټ کوریوګرافي وړاندې کولو ته دوام ورکړي. په پاریس کې وایدټ خپل شرکت جوړ کړ او د پیسو نشتوالي او ډیری وختونو د ژوند سختو شرایطو سربیره ، په ټوټه ټوټه براعظم کې مختلف سفرونه ترسره کړل ، پشمول یو اشغال شوي جرمني ته او بل ، په 1947 کې کوپنهاګن ته. د کوپنهاګن د 1947 سفر، چې پکې د "نړیوال کوریوګرافي کنکور" شامل و چیرې چې وایدټ د "لا سیلول / ډای زیل" ("سیل") په نوم د انقلابي ټوټې سره لومړۍ جایزه ترلاسه کړه. په هرصورت ، په پاریس کې بیرته کور ته ، منتقدین په ډنمارک کې د هغه له بریا څخه متاثر نه و ، او د ژان ویډټ کوریوګرافي د جګړې له پای راهیسې له فیشن څخه وتلې ښکاري. د هالنډ او بلجیم یو بل بریالی سفر شتون درلود ، او د هغه شهرت په هغه څه کې چې د آلمان پاتې و قوي پاتې شو ، مګر تمویل یې ننګونه وه. په 1948 کې هغه په پای کې د برلین ختیځې برخې ته ځای په ځای شو ، له 1945 راهیسې د شوروي اشغال زون برخې په توګه اداره کیږي ، چیرې چې د بالیټ لپاره د نسبتا سخاوتمند دولتي مالي ملاتړ امکان شتون لري.