دا جمله بشپړه کړئ: په ۶۸۳ او ۶۸۴ کې د یزید او د هغه د مشر زوی او جانشین، معاویه دوهم له مړینې وروسته، د امویانو واکمني په خلافت کې سقوط وکړ. د سوریې ډیری ولایتونو او نظامي ولسوالیو ، د امویانو میټروپولیټین ولایت ، د خلیفه په توګه د مکې د امویانو ضد عبد الله ابن الزبیر پیژندلی. بنو کلب ، د صوفیانو زاړه قبیلي متحدین (د امویانو کرښه د یزید د پلار ، د امویانو خلافت مؤسس معاویه لومړي څخه راوتلې) چې د دوی تر واک لاندې یې د خلافت په محکمې کې امتیازي پوستونه درلودل ، په سوریه کې د امویانو وفادار قبایل راټول کړل ترڅو د معاویه دوهم ځای په ځای وټاکي. په دمشق کې د امويانو د پلویانو او مخالفینو ترمنځ د سرغړونو په ترڅ کې ، والي دهقق بن قیس الفهري ، چې د ابن الزبیر ملاتړ یې کاوه ، د یزید د تره زوی ولید بن عتبه بن ابی سفیان ونیو ، مګر هغه د عبد الله ، د هغه ورور خالد او د دوی د کالبیټ ملاتړ کونکو لخوا آزاد شو. د کلب مشر، ابن بهدل، د یزید لمسی و، او خالد او عبدالله یې د خلافت لپاره د هغه کاندیدانو په توګه وټاکل. د خالد او عبدالله د ځوان عمر له امله د نورو وفادارو قبیلو لخوا د هغه مخالفت وشو. پرځای یې ، د امویانو یو لرې خپلوان ، مروان بن الحکم ، وټاکل شو او په سوریه کې د زبید پلوه قبیلو پروړاندې د امویانو د جګړې هڅې یې رهبري کړې ، د دوی مشر داهک یې مات کړ.
په ۶۸۴ کال کې د مارج رهیت جګړه.