لاندې جمله بشپړه کړئ: د 1915-1919 ترمینځ د روکفیلر انسټیټیوټ لپاره د طبي څیړنې په کار کولو کې ، اسرایل کلینر د وینې د شکر کچه باندې د پانکراس د ځمکې محلولونو اغیزې په اړه قانع کونکي پایلې راپور کړې ، د سخت تجربوي کنټرولونو په کارولو سره چې "په تیوري ډول... د شکر ناروغۍ د اصلیت داخلي سپړنې فرضیې ملاتړ کوي" او "په عملي ډول... یو احتمالي معالجوي غوښتنلیک وړاندیز کوي". هغه په 1919 کې د راکفیلر انسټیټیوټ پریښودو وروسته دا کار بند کړ ، د واضح دلیلونو لپاره نه پیژندل شوی. د رومانیا ساینس پوه نیکولای پاولیسکو ، د انټي ډایبیټیک فاکتور په لټه کې یو بل د پام وړ شخصیت ، په 1916 کې د کلینر په څیر د لږ مالګې پینکریټیک محلول په کارولو سره تجربې پیل کړې. وروسته له دې چې د
د بخارست جګړه او د جګړې وروسته ګډوډي ، هغه په 1920 او 1921 کې په فرانسوي کې خپلې لومړۍ پایلې خپرې کړې. د هغه استخراج د ازموینې سپي کې د وینې او پیشاب شوګر کې د څرګند کموالي لامل شوی ، مګر د هغه انساني ناروغانو کې سمدستي اغیزه نه درلوده (د رټل انجیکشن له لارې) چې یوازې د سالین دوزونو سره نشي تکرار کیدی. پاولیسکو د خپل حل (کوم چې هغه "پانکرین" نومولی) او د تولید میتود باندې د رومانیا پیټینټ واخیست ، مګر د راتلونکي کال په جریان کې ، د تمویل نشتوالي له امله د هغه په کار کې نور پرمختګ ونه کړ.