د مقالې لنډیز:  هغه پوهیده چې یو څه ناوړه پیښ شوي دي. دا سګرټ وه او ټول هغه اوریدلی شي د غږونو غږونه وو. د هغې پښه په څنګ کې وه او پښې یې سم کار نه کاوه. او د هغې ښه ملګري، کرسټل کمپبل، یوازې په ځمکه کې پروت و. کارن رند -- هغه اوس کارن مک واټرز ده -- ځان یې د سړک د غاړې په اوږدو کې کش کړ. هغې غوښتل چې له کریسټل سره نږدې شي نو دوی کولی شي خبرې وکړي او د دومره ګډوډۍ په مینځ کې له یو بل څخه راحت واخلي. "زه هغې ته نږدې شوم،" هغې په یاد ولرئ. "د کوم دلیل لپاره، زه د هغې سر ته نږدې شوم او موږ خپل مخونه سره یوځای کړل". کریسټل وویل چې د هغې پښې درد کوي. دا وروستۍ کلمې وې چې هغه به یې وایي. دواړو ښځو تر هغه وخته پورې لاسونه نيولي وو چې د کرېسټل لاسونه وځنډيدل. مک واټرز د بوسټن د ماراټون په بمبارۍ کې د تورن شوي جوهر زارنایف د ترهګرۍ د محاکمې د لومړۍ ورځې پنځم شاهد و، چې تورن دی چې د خپل ورور سره د فشار کوکر بمونه چاودلي ترڅو متحده ایالاتو ته سزا ورکړي ځکه چې دوی باور لري چې په مسلمانانو باندې د رنځ لامل کیږي. په چاودنو کې درې کسان ووژل شول: کیمبل، د یوه رستورانت د لړۍ ۲۹ کلن مدیر؛ مارتین ریچارډ، یو ۸ کلن هلک؛ او لینګزی لو، یو ۲۳ کلن فارغ شوی زده کوونکی. له ۲۵۰ څخه زیات نور ټپیان شوي دي. او د محاکمې لومړۍ ورځ -- د افتتاحي بیانونو وروسته -- د برید د ژغورل شویو شمیر شاوخوا ګرځیدلې، چې د هغې ورځې ګډوډي په تفصیل سره بیان کړه. څارنوالانو دوی ته د شاهدۍ لپاره بلنه ورکړه چې د بمبارۍ له امله د رامنځته شوي تباهۍ او درد انځور انځور کړي. د زارنايف وکیلانو د ژغورل شویو کسانو د پوښتنې نه کولو پرېکړه وکړه. مک واټرز د خپلو احساساتو سره مبارزه وکړه لکه څنګه چې هغې یو عکس ولیدل چې د هغې او د هغې ملګري د اتو کلونو لپاره د خلکو د ډنډونو او مات شوي خلکو په مینځ کې پروت و. د دوی دوه مخونه، یو له بل سره، د غړو د ګډوډۍ په مینځ کې ودریږي. د کریسټل خوله خلاصه ده، خو هغه ډېره سپینه ده. مک واټرز وویل، "زه ډېر وېرېدلی وم، او په یاد مې دی چې ما د مرستې لپاره چغې وهلې. هرڅوک چیغې وهلې، هرڅوک د مرستې لپاره چیغې وهلې. د مرستې تر رارسیدو مخکې ډیر وخت تیر شوی و، خو شاید داسې هم نه و". کله چې لومړي ځواب ورکوونکي کرسټل ته ورسېدل، هغه...
"زه په یاد لرم چې څوک به زموږ سره مرسته وکړي. د بوسټن د ماراټون د بمبارۍ د محاکمې لومړۍ ورځ د ژوندي پاتې شویو په اړه تمرکز کوي. څو ژوندي پاتې شوي د هغه ورځې د لیدونو، بویونو او درد په اړه شاهدي ورکوي.