د مقالې لنډیز:  (سي اېن اېن) په ۱۹۷۱ کال کې، يو فزيک پوه د برېښنايي سرکټو د څلورم اساسي عنصر د موجوديت تصور وکړ، د دريو هغو تر څنګ چې په هغه وخت کې ترې کار اخيستل کېده. د هغه نوم ليون چوا وو او هغه باور درلود چې -- د سميتري دلايلو له مخې -- يوه ورځ به يوه اضافي برخه جوړه شي چې د مقاومت، کنډيپسر او انډکټر سره يوځای شي. هغه دې ته "مېرېسټور" نوم ورکړ، چې د حافظې او مقاومت د کلمو له جملې څخه جوړ شوی دی. زموږ د انجنیري وړتیاوو لپاره ۳۷ کاله وخت ونیو چې دا مفکوره ترلاسه کړي: لومړی میمریستور په ۲۰۰۸ کال کې د هیولټ پیکارد لخوا جوړ شوی و. او نن ورځ، ډیری څیړونکي پدې باور دي چې دا کولی شي په کمپیوټري کې انقلاب رامینځته کړي. په ساده ډول ووایو، میمریستور د بریښنایی توکو د پای په معنی کیدی شي لکه څنګه چې موږ پوهیږو او د نوي دور پیل چې "ایونیک" نومیږي. ټرانزسټور، چې په ۱۹۴۷ کال کې جوړ شوی، د کمپیوټر د چیپونو اصلي برخه ده. دا د بریښنایی جریان په کارولو سره فعالیت کوي ، پداسې حال کې چې میمریسټور بریښنایی بریښنایی بریښنایی چارج شوي اټومونو سره جوړه کوي. په ټرانزیستور کې، کله چې د الیکټرانو جریان د بریښنا د قطع کیدو په واسطه وځنډول شي، ټول معلومات له لاسه ورکول کیږي. خو مېمريستور کولای شي د چارج اندازه چې له لارې بهېده، په یاد وساتي، او د حافظې د سټیک په څیر به معلومات ساتي حتی کله چې بریښنا بنده شي. دا کولی شي د کمپیوټرونو لپاره لاره هواره کړي چې په فوري ډول به د ر lightا بلب په څیر روښانه او بند شي او هیڅکله به ډاټا له لاسه ورنکړي: رام ، یا حافظه ، به نور له مینځه وړل شي کله چې ماشین بند شي ، پرته لدې چې د اوسني ټیکنالوژۍ په څیر هارډ ډرایو ته هیڅ شی خوندي کولو ته اړتیا ولري. خو مېمريستورونه د ټرانزستورونو په پرتله يو بل اساسي توپير لري: دوی د بائنري کوډ له حدودو څخه وتلی شي. په لومړي سر کې، دا ټیکنالوژي به په عمده توګه د سوپر ګړندي حافظې چپس رامینځته کولو لپاره وکارول شي چې ډیر معلومات لري او لږ انرژي مصرفوي. دا به یوازې عادي کمپیوټرونه خورا پیاوړي کړي ، مګر په کرښه کې ، میمریسټور کولی شي پروسس هم وکړي. جینیفر روپ په ای ټي ایچ زیوریخ کې د برقی کیمیاوي موادو پروفیسره ده، او هغه د آی بي ایم سره کار کوي چې د میمریستور پر بنسټ ماشین جوړ کړي. هغه یادونه کوي،...
میمریستور د بریښنايي اجزاوو نوی ډول دی چې کولی شي په الکترونیک کې انقلاب راولي. دا په لومړي ځل په ۱۹۷۰ لسیزه کې تصور شوی و، مخکې له دې چې یو یې حتی جوړ شي. د ETH څیړونکي د IBM سره د راتلونکي کمپیوټري وسیلو لپاره میمریسټورونو کې کار کوي. د مېمريستور پر بنسټ چپس سيليکون ته اړتيا نه لري، نو موږ کولی شو کمپیوټرونه په کړکۍ، ټوکر یا حتی د کافي په پیالو کې وګورو.