Film nie wspomina o zwycięskim biegu na 100 metrów. Więcej uwagi poświęca się wyścigom na 200 metrów, ale w szczególności
Stafetka: Trener Lawson Robertson wchodzi do szatni i mówi całkowicie białej, ale nieco żydowskiej drużynie stafetki (w tym Marty Glickman i Sam Stoller), że są one zastępowane przez Owens, Ralph Metcalfe i Mack Robertson. Amerykanie wygrywają z 15 jardami w rekordowym występie, prosząc Metcalfe'a o złoty medal dla drużyny.