Kościół Greatham to maleńki, prymitywny, nieodrestaurowany budynek pochodzący z okresu sakso-normandzkiego.
ustępował stylowi normandzkiemu. Pisarzowi Arthurowi Mee powiedziano kiedyś, aby nie mylić kościoła z stogu siana: położony pośrodku pól i samodzielnie oddzielony od dworu, ma niezwykle podstawowy i skromny klimat, wzmacniany przez brak elektryczności i wody. Ściany, o nierównej długości i grubości, są głównie z kamienia żelaznego z kredy, krzemienia, murów i gruzów z epoki rzymskiej, lokalnego piaskowca (Pulborough) i kamienia Horsham. Ian Nairn opisał je jako mające "cudowną teksturę". W jednym rogu, na piaskowcu w Pulborough znajduje się zestaw grubo rzeźbionych krzyżyków. Uważa się, że są to krzyże konsekracji, które zostały pobłogosławione, gdy kościół został ukończony i konsekrowany. Budynek ma pojedynczy pokój bez podziału na nawę i prezbiterium. Jest tam również wieża dzwonnicza z niewielką wieżą. Okna, wstawione w XIII wieku, są lancetami w stylu wczesnego angielskiego. Dach jest stary, ale nie oryginalny.