W późniejszych fazach wojny galskiej dowodził dwoma legionami na południowym zboczu wzgórz podczas
Oblężenie Alesia, gdzie obrona Cezara była najsłabsza. Z wielkim trudem i wsparciem Tytusa Labienusa, wytrzymał ostatni duży atak na rzymskie pozycje 2 października 52 r. p.n.e. W następnym roku został wysłany do ścigania przywódcy Kadurci Lucteriusa, który uciekł do twierdzy Uxellodunum, którą Rebilus oblegał. Próbując naśladować taktykę w Alezji, zmuszony był do wielokrotnych wypraw, które zakłócały jego próby ukończenia linii. Ostatecznie Cezar udał się tam, by przejąć dowództwo nad oblężeniem.