Wypełnij następujące zdanie: Po zawieszeniu broni Gorresio bardzo krótko powrócił do pracy nad Il Popolo di Roma, dopóki nie został stłumiony, skompromitowany, w oczach nowych władców, przez zakres jego związku z rządami Mussoliniego. Przez
Pod koniec wojny w Europie, dwaj z jego braci zaginęli, uważani za zabitych, walczących dla Niemców na froncie rosyjskim. Gorresio rozpoczął "Cursus honorum", do którego był w pełni wykwalifikowany. Wraz z powrotem do demokratycznego rządu jego filozofia polityczna stała się bardziej widoczna. Nigdy nie był komunistą, ale nie można go też wziąć za włoskiego "chrześcijańskiego demokrata". Przystąpienie do partii politycznej mogłoby zagrozić jego niezależności jako dziennikarza, a to nie było coś, co kiedykolwiek zrobił, ale jego postawy miały tendencję do dostosowania się do tych z liberalnej lewicy, lub z socjaldemokracją, która teraz pojawiała się lub powracała jako główna siła polityczna w innych miejscach w Europie Zachodniej. Z perspektywy czasu możliwe jest postrzeganie Gorresio jako części centrolewicowej "trzeciej siły", która zaczęła się definiować w następstwie wojny i w latach pięćdziesiątych zdobyła coś w rodzaju roli "etycznej" z rosnącym odwołaniem do bardziej intelektualnie skłonnych elementów opinii publicznej. W nowo ożywionym włoskim establishmencie medialnym inni przedstawiciele tej tendencji, szeroko zdefiniowanych, to przyjaciele i koledzy, tacy jak Mario Pannunzio, Arrigo Benedetti, Ennio Flaiano i Eugenio Scalfari. Wiele nowych czasopism i gazet o luźnym liberalnym nastroju zostało uruchomionych lub ponownie uruchomionych dla epoki postdemokratycznej, w tym L'Europeo, Il Mondo i La Stampa. Vittorio Gorresio stał się stałym uczestnikiem każdego z nich.