Uzupełnić następujące zdanie: Autonomia Palestyńska została utworzona w 1994 r. na podstawie porozumienia między Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) a rządem Izraela w sprawie Gazy i Jerycha jako organ tymczasowy na okres pięciu lat. Następnie obie strony miały przeprowadzić dalsze negocjacje dotyczące jej ostatecznego statusu. Zgodnie z Porozumieniami z Oslo, Autonomia Palestyńska została wyznaczona do wyłącznej kontroli zarówno kwestii związanych z bezpieczeństwem, jak i cywilnych w palestyńskich obszarach miejskich (zwanych "Obszarem A") i wyłącznie cywilnej kontroli nad palestyńskimi obszarami wiejskimi ("Obszar B"). Pozostała część terytoriów, w tym izraelskie osady, dolina Jordanu i drogi obwodnicze między społecznościami palestyńskimi, miała pozostać pod kontrolą Izraela ("Obszar C"). Wschodnia Jerozolima została wyłączona z porozumień. Negocjacje z kilkoma rządami izraelskimi doprowadziły do uzyskania przez Autonomię dalszej kontroli nad niektórymi obszarami, ale kontrola została utracona w niektórych obszarach, gdy Siły Obronne Izraela (IDF) odzyskały kilka strategicznych pozycji podczas drugiej ("Al-Aqsa") Intifady. W 2005 roku, po drugiej intifadzie, Izrael
jednostronnie wycofała się ze swoich osiedli w Strefie Gazy, tym samym rozszerzając kontrolę Autonomii Palestyńskiej na cały obszar Strefy Gazy, podczas gdy Izrael kontynuował kontrolę nad punktami przejściowymi, przestrzenią powietrzną i wodami na wybrzeżu Strefy Gazy.