W artykule Andrei P. Tsygankov na temat artykułów redakcyjnych w "The New York Times", "The Washington Post" i "The Wall Street Journal" związanych z rosyjską polityką wewnętrzną w latach 2008-2014, stwierdzono, że artykuły redakcyjne miały zdecydowanie negatywny pogląd na rząd rosyjski, oparty na takich kwestiach jak "wybory, opozycja i prawa mniejszości, system wymiaru sprawiedliwości, ochrona praw własności, wolność mediów, rozwój organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego, ochrona obywateli przed przestępczością i terroryzmem, mechanizmy przekazywania władzy, postawy Putina i Miedwiediewa oraz stosunki z krajami zachodnimi". Tsygankov twierdził, że artykuły redakcyjne nie odzwierciedlają odpowiednio "neutralnych i pozytywnych ram, takich jak te, które podkreślają względny postęp kraju lub obiektywne trudności napotkane w jego rozwoju". W przeciwieństwie do tego, James Nixey z programu Rosja i Eurazja w Chatham House twierdził, że uczciwe raportowanie nie wymaga fałszywej równoważności między rosyjskimi i zachodnimi działaniami i że negatywne relacje o Rosji były zrozumiałe, biorąc pod uwagę jej zachowanie na Krymie, w Gruzji i w Syrii.
, i Syrii, i jej słabej historii praw człowieka. Piers Robinson twierdzi, że zarówno rosyjskie, jak i zachodnie media są stronnicze, pisząc, że "główne media, gdziekolwiek się znajdują, są powszechnie uznawane za nadmiernie oddane władzy politycznej i gospodarczej, a to oznacza, że są konsumentami wiadomości".