W czasie pandemii grypy w 1918 roku ówczesny gubernator Samoa Amerykańskiej, John Martin Poyer, nałożył pełną ochronę wysp od wszystkich przypływających statków, skutecznie zapobiegając zarażeniu populacji grypą, a tym samym osiągając zero zgonów na terytorium. W przeciwieństwie do sąsiedniej Nowej Zelandii kontrolowane
Zachodnia Samoa była jedną z najbardziej dotkniętych, z 90% wskaźnikiem zakażenia i ponad 20% dorosłych umierających z powodu choroby. To niepowodzenie rządu Nowej Zelandii w zapobieganiu i powstrzymaniu grypy hiszpańskiej ponownie rozpaliło antykolonialne uczucia Samoa, które doprowadziły do ostatecznej niepodległości.