Wstąpił do armii w 1790 roku jako kornet w 11 Dragoons, wzrastając do rangi majora w 1798. Służył w Flandrii od 1793 do 1795 roku, biorąc udział w każdej bitwie w tym okresie (Valencienne, Dunkierce i
le Cateau). Po walce z wyróżnieniem w bitwie pod Den Helder w Holandii w 1799 r. został awansowany na podpułkownika w 1803 r. W latach 1811-1813 brał udział w wojnie półwyspowej, gdzie został ranny szablą w bitwie pod El Bodón, ale mimo to brał udział w późniejszych bitwach pod Castrejon, Salamanca, Venta del Pozo i Morales.