prestiż Oktawiana i, co ważniejsze, lojalność jego legionów zostały wzmocnione przez spuściznę Juliusza Cezara z 44 r. p.n.e., przez którą został oficjalnie przyjęty jako jedyny syn Cezara i jedyny prawowity spadkobierca jego ogromnego bogactwa. Antoniusz był najważniejszym i najwybitniejszym starszym oficerem w armii Cezara ("magister equitum") i dzięki swojemu doświadczeniu wojskowemu uzyskał znaczny udział w poparciu politycznym żołnierzy i weteranów Cezara. Zarówno Oktawian, jak i Antoniusz walczyli przeciwko wspólnym wrogom w wojnie domowej wyzwalaczy
które nastąpiły po zabójstwie Cezara.