W 1656 roku zbudowano studnię, a w 1661 roku studnia została opisana jako "sławna" przez Joshuę Childreya w jego książce "Natural Rarities of England, Scotland and Wales". W 1662 roku Thomas Fuller w "Worthies of England" miał nadzieję, że jego wody uratują tyle samo istnień ludzkich, ile zginęło w bitwie pod Barnet
, a Samuel Pepys odnotował swoje wizyty w 1664 i 1667 roku w swoim "Dzienniku", pijąc pięć szklanek wody podczas pierwszej wizyty, co spowodowało, że musiał oddać mocz "siedem lub osiem razy w drodze" do domu. Studnia została również wspomniana przez Daniela Defoe w jego "Wycieczce po całej wyspie Wielkiej Brytanii" (1720). Była popularna w XVIII wieku, ale później zanikła, aż do jej przywrócenia w XX wieku. W 1937 roku zbudowano nowy dom studzienkowy w stylu Tudorów, który został odrestaurowany w 2018 roku.