W Sukabumi, Hoegeng zapisał się na kurs Koto Kaisatsu Gakko, kurs dla każdego, kto już przeszedł szkolenie w policji. Przed ukończeniem studiów, Hoegeng i jego przyjaciele myśleli, że zostaną awansowani do wyższego stopnia o nazwie Junsabucho. Wręcz przeciwnie, ich stopień miał zostać obniżony do Minarai Junsabucho. Protestowali przeciwko tej decyzji, dopóki generał Harada z Siedemnastej Armii nie odwiedził miejsca, aby ich uspokoić. W 1944 roku Hoegeng ukończył szkołę i wraz z trzema przyjaciółmi, Soetrisno, Noto Darsono i Soenarto, został przydzielony do Chiang Bu (wydziału bezpieczeństwa) w Semarang. Hoegeng i Soenarto zajmowali stanowisko Koto Kei Satsuka (dział wywiadu), podczas gdy Noto i Soetrisno otrzymali odpowiednio stanowisko w Keimu Ka (sprawy ogólne) i Keiza Ka (sprawy gospodarcze). Po kilku tygodniach w Semarang, Hoegeng został awansowany na Kei Bu Ho II. W ciągu następnych kilku miesięcy, Hoegeng ponownie awansował, tym razem do Kei Bu Ho I.
Po kapitulacji Japończyków wobec sił alianckich, Hoegeng został przeniesiony do Keibi Ka Cho (dywizja straży) pod dowództwem R. Soekarno Djojonegoro i ponownie awansował.