Napisz kontynuację tego paragrafu - Na papierze JNA wydawała się potężną siłą, z 2000 czołgami i 300 samolotami odrzutowymi (głównie radzieckich lub lokalnych). Jednak do 1991 roku większość tego sprzętu miała 30 lat, ponieważ siły składały się głównie z czołgów T-54/55 i samolotów MiG-21. Mimo to JNA dysponowała około 300 czołgami M-84 (jugaławską wersją sowieckiego T-72) i znaczną flotą samolotów lądowych, takich jak Soko G-4 Super Galeb i Soko J-22 Orao, których uzbrojenie obejmowało pociski naprowadzane AGM-65 Maverick. Natomiast nowoczesne tankowe pociski przeciwlotnicze (np. AT-5) i przeciwlotnicze pociski (np. SA-14) były obfite i zaprojektowane do niszczenia znacznie bardziej zaawansowanej broni. Przed wojną JNA liczyła 169 000 regularnych żołnierzy, w tym 70 000 profesjonalnych oficerów. Walki w Słowenii
spowodował dużą liczbę dezercji, a armia odpowiedziała mobilizując serbskie rezerwowe oddziały. Około 100.000 uchylało się od służby wojskowej, a nowi żołnierze okazali się nieskutecznymi siłami bojowymi. JNA polegała na nieuregulowanych milicjach. Jednostki paramilitarne, takie jak Białego Orła, Gwardia Serbska, Dušan Silni i Gwardia Wolontariuszy Serbów, które popełniły szereg masakr przeciwko Chorwaciom i innym cywilom nie-Serbom, były coraz częściej wykorzystywane przez siły jugosłowiańskie i serbskie. Byli też zagraniczni bojownicy wspierający RSK, głównie z Rosji. Wraz z wycofaniem się sił JNA w 1992 r. jednostki JNA zostały zreorganizowane jako Armia Serbskiej Krajiny, która była bezpośrednim spadkobiercą organizacji JNA, z niewielką poprawą.