Pierwszym sportowcem, który to zrobił, był niemiecko-amerykański gimnastyk George Eyser w 1904 roku, który miał jedną sztuczną nogę. Węgierski Karoly Takacs rywalizował w wydarzeniach strzeleckich zarówno na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1948 roku, jak i w 1952 roku. Był amputatem prawej ręki i mógł strzelać leworęcznie. Innym niepełnosprawnym sportowcem, który pojawił się na Igrzyskach Olimpijskich przed Igrzyskami Paraolimpijskimi była Lis Hartel, duńska zawodniczka jeździecka, która zachorowała na polio w 1943 roku i zdobyła srebrny medal w wydarzeniu dressing. Pierwszy zorganizowany dzień sportowy dla niepełnosprawnych sportowców, który zbiegł się z Igrzyskami Olimpijskimi, odbył się w dniu otwarcia Igrzysk w Londynie w 1948 roku.
jeden