17 października 1856 roku Hotta utworzył i kierował komisją ad hoc złożoną z urzędników posiadających specjalną wiedzę na temat spraw zagranicznych. W listopadzie 1856 r. polecił członkom, aby przedstawili zalecenia dotyczące warunków otwarcia japońskich portów. Wyniki ich rozważań stały się podstawą negocjacji, które ostatecznie doprowadziły do Traktatu o przyjaźni i handlu z 1858 r. (znanego również jako Traktat Harris), który otworzył sześć portów dla handlu amerykańskiego i ustanowił eksterytorialność. Na podstawie jego wiedzy o wydarzeniach wojny strzał
Hotta uważał, że Stany Zjednoczone będą miały gwałtowny odzew, jeśli żądania konsula Townsenda Harrisa zostaną odrzucone. Trzeba było jednak przekonać cesarza Kōmei do przyjęcia traktatu. Podróżując do Kioto, Hotta znalazł cesarza bezpiecznie pośród frakcji "jōi" na dworze cesarskim, która opowiadała się za wydaleniem cudzoziemców z Japonii, w razie potrzeby siłą, i została zmuszona do powrotu do Edo z pustymi rękami. Na dodatek, "szogun" Tokugawa Iesada był bardzo chory, a na dworze szogunu wybuchła spór o to, kto będzie jego następcą. W związku z tym, że te problemy nadal były w dużej mierze nierozwiązane, 21 czerwca 1858 roku Hotta został zastąpiony przez Ii Naosuke, któremu nadano tytuł "tairō".