Historia pokazuje, że to się nigdy nie wydarzyło, ponieważ planowano już wtedy, aby McLaren użył Peugeot A6 V10. Pod koniec 1993 roku Senna już podpisał kontrakt z Williamsem na sezon 1994; 20 lat później Dennis ujawnił, że Senna zostałby z McLarenem, gdyby McLaren podpisał kontrakt z Peugeotem wcześniej (ponieważ uważał, że partnerstwo "pracowe" jest niezbędne do sukcesu w F1), ale czuł się zobowiązany do pozostania z Williamsem. W tym czasie spekulowano, że Senna uważał, że pomimo niedawnego sukcesu Peugeota z jego 3,5-litrowym V10 w wyścigach sportowych samochodów wytrzymałościowych, wygrywając Le Mans w 1992 i 1993 roku, a także Mistrzostwa Świata w Samochodoch sportowych w 1992 roku, silnik nie wytrzyma trudności Formuły 1, gdzie silniki były pod wysokim napięciem i były stale wypychane do granic możliwości, ani nie wierzył, że silnik Peugeot miał wystarczającą moc, aby zakwestionować Renault V10; oba przekonania okazały się poprawne w trakcie sezonu 1994. Peugeot, który nastąpił, był ściśle oparty na swoim poprzedniku, ale nie był tak udany, ponieważ silniki okazały się żałośnie niewiarygodne (ostatecznie stały się niesławne za spektakularne niepowodzenia) i obiecanego rozwoju od Peugeota nigdy nie nastąpiło. Po ponurym sezonie w 1994 roku, McLaren zerwał kontakty z Peugeotem i rozpoczął udany związek z Mercedesem w 1994 roku. Po zwycięstwie Senny w Australii, McLaren zdobył kolejny gol dopiero cztery lata później, w 1997 roku, podczas Grand Prix Australii.
, którą wygrał David Coulthard w &lt;a href="McLaren%20MP4/12"&gt;MP4/12&lt;/a&gt;.