W dniu 10 maja wojna fałszywa zakończyła się powszechną niemiecką inwazją na neutralne Niderlandy, Belgię, Holandię i Luksemburg, a także na Francję, omijając francuskie fortyfikacje Linii Maginot wzdłuż granicy z Niemcami. Po zaatakowaniu Holandii, Belgii i Luksemburga, Niemcy zwróciły się przeciwko Francji, wkraczając do kraju przez Ardeny 13 maja - Francuzi zostawili ten obszar mniej dobrze obroniony, uważając, że jego teren jest nieprzejezdny dla czołgów i innych pojazdów. Większość sił alianckich znajdowała się we Flandrii, przewidując ponowne uruchomienie planu Schlieffena z I wojny światowej i została odcięta od kontynentu francuskiego. W rezultacie tego, a także wyższej komunikacji i taktyki niemieckiej, bitwa o Francję była krótsza niż praktycznie wszystkie przedwojenne myśli aliantów mogłyby sobie wyobrazić. Trwało to tylko sześć tygodni. W dniu 10 czerwca Włochy wypowiedziały wojnę zarówno Francji, jak i Wielkiej Brytanii, ale nie osiągnęły żadnego znaczącego sukcesu w tej kampanii. Francuski rząd uciekł z Paryża, a wkrótce Francja poddała się.
22 czerwca. Aby pogłębić upokorzenie francuskiego narodu i kraju, Hitler zaaranżował podpisanie dokumentu kapitulacji w lesie Compiègne, w tym samym wagonie kolejowym, w którym podpisano niemieckie kapitulacje w 1918 roku. Poddanie podzieliło Francję na dwie główne części; północną część pod kontrolą Niemiec i południową część pod kontrolą Francji, z siedzibą w Vichy i nazywaną Francją Vichy, państwem przyjaznym Niemcom. Wielu francuskich żołnierzy, jak również żołnierzy z innych okupowanych krajów, uciekło do Wielkiej Brytanii. Generał de Gaulle ogłosił się prawowitym przywódcą Wolnej Francji i obiecał kontynuować walkę. Po nieoczekiwanym szybkim zwycięstwie, Hitler awansował 12 generałów do stopnia marszałka polnego podczas Ceremonii Marszałka Polnego w 1940 roku.