W późniejszych latach panowania Fryderyka Wielkiego Hertzberg odegrał znaczącą rolę w polityce zagranicznej. W 1772 r. w pamiętnikach opartych na kompleksowych badaniach historycznych bronił roszczeń pruskich do niektórych prowincji Polski. Jako publicysta z powodzeniem uczestniczył również w negocjacjach dotyczących
kwestii sukcesji bawarskiej (1778) i pokojowej Teschen (1779). W 1780 roku nie zdołał bronić interesów pruskich w wyborach biskupa Münster. W 1784 roku ukazały się wspomnienia Hertzberga zawierające dogłębne badanie Fürstenbund. Wspierał to najnowsze dzieło Fryderyka Wielkiego głównie w celu energicznej reformy imperium, chociaż idea zjednoczenia Niemiec naturalnie była jeszcze daleka od jego umysłu.