Wraz z innymi zwolennikami Brătianu (w tym Garabetem Ibrăileanu), Stere rozpoczął kampanię na rzecz zwolnienia konserwatywnego gabinetu premiera Gheorghe'a Grigore'a Cantacuzino, w czasie, gdy ten ostatni również stanął w obliczu dysydencji Take'a Ionescu. To zbiegło się z wybuchem Powstania Chłopskiego w 1907 roku.
, który zdołał obalić rząd po tym, jak Ionescu zgodził się poprzeć powrót Dimitriego Sturdzy do władzy, jako środek zapewnienia odpowiedzi na kłopoty. Podobnie jak wielu innych "hojnych", Stere został zintegrowany z nową administracją i został prefektem hrabstwa Iași; zamiast wezwać rumuńską armię do uspokojenia tego obszaru, ingerował w stosunki między właścicielami ziemi i chłopami, aby zapewnić lepsze warunki dla tych ostatnich, w ten sposób wywołując alarm w obozie konserwatywnym. Chociaż w jego prefekturze nie odnotowano żadnych gwałtownych represji przeciwko rebeliantom, jego związek z represyjnym gabinetem był przedmiotem krytyki wielu jego byłych sojuszników, zwłaszcza Konstantina Dobrogeanu-Gherea, Paula Bujora i Konstantina Mille'a. Wraz ze swoim zastępcą prefekta Gheorghe Gh. Mârzescu, Stere zrezygnował ze stanowiska w kwietniu i został zastąpiony przez Gheorghe'a Kernbacha, przygotowując się do ubiegania się o wybory do parlamentu w tym roku <unk> na II Zgromadzenie Wyborcze w Iași; zdobył miejsce pod koniec maja.