Pod przywództwem Nur Muhammada Taraki komunistów przejęli władzę w Afganistanie
27 kwietnia 1978 r. Nowy reżim - podzielony między ekstremistów Taraki'ego, frakcję Khalq, i bardziej umiarkowany Parcham - podpisał traktat o przyjaźni z Związkiem Radzieckim w grudniu tego roku. Wysiłkom Taraki'ego na rzecz poprawy świeckiej edukacji i redystrybucji ziemi towarzyszyły masowe egzekucje (w tym wielu konserwatywnych przywódców religijnych) i ucisk polityczny bezprecedensowy w historii Afganistanu, wywołując powstanie rebeliantów mudżahedinów.