Islandia pozostała częścią Danii, ale wraz ze wzrostem nacjonalizmu w Europie w XIX wieku pojawił się ruch niepodległościowy. Althing, który został zawieszony w 1799 roku, został przywrócony w 1844 roku, a Islandia uzyskała suwerenność po I wojnie światowej, stając się Królestwem Islandii 1 grudnia 1918 roku. Jednak Islandia podzieliła się duńską monarchią aż do II wojny światowej. Chociaż Islandia była neutralna w II wojnie światowej, Wielka Brytania zaatakowała ją i pokojowo okupowała w 1940 roku, aby zapobiec okupacji nazistowskiej, po tym jak Dania została zaatakowana przez niemiecki Wehrmacht.
- Co? Ze względu na strategiczne położenie wyspy w północnym Atlantyku, alianci okupowali wyspę do końca wojny, a Stany Zjednoczone przejęły obowiązki okupacyjne od Brytyjczyków w 1941 roku. W 1944 roku Islandia zerwała pozostałe więzi z Danią (która była wtedy jeszcze pod okupacją nazistów) i ogłosiła się republiką. Po II wojnie światowej Islandia była członkiem założycielem Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i przystąpiła do Organizacji Narodów Zjednoczonych rok po jej utworzeniu. Jego gospodarka rozwijała się szybko, głównie dzięki rybołówstwu, choć było to zaburzone sporami z innymi narodami.