Wypełnij następujące zdanie:
1931. Chińskie powodzie, jedna z największych katastrof powodziowych w historii świata, Wuhan był schronieniem dla ofiar powodzi z odległych obszarów, którzy przybywali od późnej wiosny. Ale kiedy samo miasto zostało zalane we wczesnym lecie, i po katastrofalnej awarii tamy tuż przed 6:00 rano 27 lipca, szacuje się, że 782,189 mieszkańców miast i wiejskich uchodźców zostało bez domów. Powódź pokryła obszar 32 mil kwadratowych i miasto było pod wodą przez prawie trzy miesiące. Duża liczba zgromadziła się na wyspach powodziowych w całym mieście, a 30 000 schroniło się na nabrzeżu kolejowym w centralnym Hankou. Z powodu braku żywności i całkowitego załamania się warunków sanitarnych, tysiące ludzi zaczęły wkrótce ulegać chorobom. Jin Shilong, starszy inżynier w Agencji Zapobiegania Powodziom w Hubei, opisał powódź: "Nie było żadnego ostrzeżenia, tylko nagła wielka ściana wody. Większość budynków w Wuhan w tamtych czasach miała tylko jedną kondygnację, a dla wielu ludzi nie było ucieczki - ginęło ich dziesiątki tysięcy. Właśnie kończyłem służbę w głównym biurze firmy, dość nowym trzypiętrowym budynku w pobliżu centrum miasta... Kiedy usłyszałam ten straszliwy hałas i zobaczyłam nadciągającą ścianę wody, pobiegłam na najwyższy piętro budynku. Byłem w jednym z najwyższych i najmocniejszych budynków, które jeszcze stoją. W tym czasie nikt nie wiedział, czy woda opadnie, czy wzrośnie jeszcze wyżej. W dniu 19 sierpnia w Hankou osiągnięto najwyższy poziom wody, a poziom wody przekroczył normę. W 1936 roku, kiedy katastrofa naturalna uderzyła w środkowy Chiny z powszechnymi powodziami, które dotknęły Hebei, Hunan, Jiangxi, Wuhan i Chongqing spowodowane przez rzeki Jangcy i Huai, Ong Seok Kim, jako przewodniczący Komitetu Zbierania Funduszy i Pomocy Katastrofalnej w Sitiawan, zebrał pieniądze i materiały na pomoc ofiarom.