Napisz kontynuację tego akapitu - Armia cesarska licząca 13 000 mężczyzn najechała na Kambodżę w 1809 i 1813 roku w celu ochrony frakcji króla Kambodży Ang Chana II, ustanowiła wicekróla Kambodży, z Trương Tấn Bửu posiadał tytuł wicekróla. W 1827 r. zostali zmobilizowani do interwencji w Królestwie Vientiane w Laosie. W 1833 roku, kiedy armia syjamska Chakri zaatakowała Kambodżę, większość armii Nguyen stacjonującej w Kambodży musiała się wycofać, aby stłumić rewolucję Lê Văn Khôi.
i Nông Văn Vân's Rebellion. W 1834 r. cesarz Minh Mang rozpoczął aneksję Kambodży po tym, jak armia syjamska została zmuszona do wycofania się. Minh Mang zmarł na początku 1841 roku. Siam rozpoczął drugą inwazję na Kambodżę. Chociaż armia Nguyen z powodzeniem odbiła Phnom Penh w 1845 roku, cesarz Wietnamu Thieu Tri starał się zawrzeć pokój z Syjamem. W marcu 1847 roku podpisano traktat pokojowy między Syjamem a Wietnamem, który doprowadził do niepodległości Kambodży w 1848 roku. W latach 1802-1862 armia Nguyenów doświadczyła również 405 wewnętrznych buntów i powstań od małych do dużych, głównie lojalistów Lê, mniejszości etnicznych i książęcych. Armia cesarska stopniowo przegrywała z Francją i Hiszpanią podczas kampanii w Cochinchina (1858-1862). Po podpisaniu Traktatu z Sajgonu (1874) wojskowe jednostki wietnamskie w Tonkinie zostały wyeliminowane i zastąpione siłami policyjnymi.