Wyspa Timor, w archipelagu indonezyjskim, jest zamieszkana od 40 000 lat, przez kolejne fale imigrantów z południowych Indii, Malezji i Melanezji. Rządziły nim małe królestwa, które handlowały przyprawami, niewolnikami i drewnem sandałowym z sąsiadami. Portugalia założyła osadę na wschodniej części wyspy w 1633 roku. W 1661 roku Timor został formalnie podzielony między Holandię i Portugalię, a pierwszy gubernator Portugalii został mianowany w 1701 roku. Przez większość następnych trzech stuleci Timor Wschodni był kolonią portugalską. Podczas II wojny światowej Timor Wschodni był okupowany przez australijskie i holenderskie siły, a następnie zaatakowany przez Japończyków.
19 lutego 1942 roku. Siły Sparrow, australijskie komandosy i holenderskie oddziały na wyspie, prowadziły kampanię partyzancką, aż do wycofania sił australijskich i holenderskich w styczniu 1943 roku. Pomoc mieszkańców Timoru Wschodniego w pomocy Australijczykom stworzyła więź pomiędzy Australią i Timorem Wschodnim, która stała się częścią popularnej mitologii w Australii. Po zakończeniu wojny Timor został zajęty przez Australię, która poparła niepodległość Indonezji od Holandii i zaproponowała, aby Timor Wschodni stał się powierniczym państwem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), ale wycofała się w obliczu sprzeciwów Wielkiej Brytanii.