W dniu 1 marca 1918 r. Tadija Sondermajer została przeniesiona do francuskiej elitarnej eskadry myśliwskiej (GC 12) "Les Cigognes" ("Storks"), najlepszej grupy myśliwskiej we Francji, dowodzonej przez słynnego francuskiego asa Georges'a Guynemera, a po śmierci Guynemera jeszcze większym asem - legendarnym René Fonckem; jako jeden z 60 najlepszych pilotów myśliwców, Tadija została wybrana do przyłączenia się do grupy odpowiedzialnej za najtrudniejsze misje bojowe na froncie zachodnim podczas wojny światowej.
bitwa nad Marną. Od 15 kwietnia do 21 maja jego grupa miała za wrogów "Latający cyrk" składający się z myśliwców Fokker kierowanych przez słynnego niemieckiego asa lotniczego Manfreda von Richthofen, lepiej znanego jako Czerwony Baron. Podczas jednej misji nad linią wroga, gdy wracał do bazy z pustym karabinem maszynowym, Sondermajer został zaatakowany przez trzy niemieckie myśliwce. Uratował się wykonując akrobacje lotnicze, dzięki czemu nieprzyjaciel nie zdołał go zestrzelić. Po powrocie z drugiej walki 21 maja jego SPAD XIII zapalił się po postrzeleniu, cudownie udało mu się wylądować w Flandrii, Sondermajer przeżył katastrofę swojego samolotu, ale został poważnie poparzony z urazem nogi. Po leczeniu i demobilizacji, Sondermajer zapisał się do Szkoły Aeronautyki i Budowy Mechanicznej w Paryżu, gdzie otrzymał dyplom inżyniera lotniczego w 1921 roku. W 1923 roku opuścił służbę wojskową, aby zostać oficerem rezerwy.