Na początku II wojny światowej, jednostki konne Mongolijskiej Armii Ludowej brały udział w bitwie pod Chalchin Gol przeciwko japońskim siłom najeźdźczym. Wojska radziecke pod dowództwem Georgija Żukowa, wraz z siłami mongolskimi, pokonały japońską szóstą armię i skutecznie zakończyły wojny graniczne radziecko-japońskie. Po zawarciu paktu neutralności radziecko-japońskiego w 1941 roku, Mongolia pozostawała neutralna przez większość wojny, ale jej położenie geograficzne oznaczało, że kraj służył jako bufor między siłami japońskimi a Związkiem Radzieckim. Oprócz utrzymywania około 10% populacji pod bronią, Mongolia dostarczyła pół miliona wyszkolonych koni do użytku przez armię sowiecką. Ponadto, niektóre jednostki konne Mongolijskiej Armii Ludowej wspierały armię sowiecką na zachodniej flance Manchurian Strategic Offensive Operation
W 1945 roku. Byli częścią radziecko-mongolijskiej grupy kawalerskiej mechanizowanej pod dowództwem I. A. Pliyeva.