Odnieść się do poniższego fragmentu, a następnie odpowiedzieć na pytanie w tym samym języku, co ten fragment:  Przejście: W XIX i XX wieku, zanim stało się możliwe skuteczne farmakologiczne leczenie nadciśnienia tętniczego, stosowano trzy metody leczenia, wszystkie z licznymi skutkami ubocznymi: surowe ograniczenie sodu (na przykład dieta ryżowa), sympatektomia (chirurgiczne usunięcie części sympatycznego układu nerwowego) i terapia pirogenem (wstrzyknięcie substancji, które powodowały gorączkę, pośrednio obniżając ciśnienie krwi). Pierwsza substancja chemiczna do leczenia nadciśnienia tętniczego, tiokyanek sodu, została zastosowana w 1900 roku, ale miała wiele skutków ubocznych i była niepopularna. Po II wojnie światowej opracowano kilka innych środków, z których najpopularniejszymi i dość skutecznymi były chlorek tetrametyloamonowy, heksametonium, hydralazyna i rezerpina (pochodzące z rośliny leczniczej Rauwolfia serpentina). Żadne z nich nie było dobrze tolerowane. Wielki przełom został osiągnięty dzięki odkryciu pierwszych dobrze tolerowanych środków dostępnych doustnie. Pierwszym był chlorotiazyd, pierwszy tiazydowy środek moczopędny opracowany na bazie antybiotyku sulfanilamidu, który stał się dostępny w 1958 roku. Następnie, jako leki przeciwnadciśnieniowe opracowano leki blokujące beta, leki blokujące kanały wapniowe, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), inhibitory receptora angiotensyny i inhibitory reniny.  Pytanie: Jaki lek pochodzi z rośliny Rauwolfia?
rezerwy