W dniu 28 marca 1979 roku, awarie sprzętu i błąd operatora przyczyniły się do utraty płynu chłodzącego i częściowego topnienia rdzenia w elektrowni jądrowej Three Mile Island.
W Pensylwanii. Uszkodzenia mechaniczne zostały pogłębione przez początkową niezdolność operatorów elektrowni do rozpoznania sytuacji jako wypadku z utratą płynu chłodzącego z powodu nieodpowiedniego szkolenia i czynników ludzkich, takich jak niedopatrzenie się w projektowanie interakcji człowiek-komputer związane z niejednoznacznymi wskaźnikami w pomieszczeniu sterującym w interfejsie użytkownika elektrowni. W szczególności ukryte światło wskazujące doprowadziło do tego, że operator ręcznie wyłączył automatyczny system awaryjnego chłodzenia reaktora, ponieważ operator błędnie sądził, że w reaktorze znajduje się zbyt dużo wody chłodniczej, co powoduje uwolnienie ciśnienia pary. Zakres i złożoność wypadku stały się jasne w ciągu pięciu dni, gdy pracownicy Met Ed, urzędnicy stanu Pensylwania i członkowie amerykańskiej Komisji Regulacyjnej ds. Nuklearnych (NRC) próbowali zrozumieć problem, przekazać sytuację prasie i lokalnej społeczności, zdecydować, czy wypadek wymagał ewakuacji awaryjnej i ostatecznie zakończyć kryzys. Zezwolenie NRC na uwolnienie 40000 galonów radioaktywnych ścieków bezpośrednio do rzeki Susquehanna doprowadziło do utraty wiarygodności w prasie i społeczności.