Wilson próbował odejść od polityki zagranicznej swoich poprzedników, którą postrzegał jako imperialistyczną, i odrzucił dyplomację dolara Tafta. Pomimo tych wypowiedzi często ingerował w sprawy Ameryki Łacińskiej, mówiąc w 1913 roku: "Uczę republiki Ameryki Południowej, by wybierały dobrych ludzi". W roku 1901 napisał, że "kraje niedorozwinięte" powinny zaakceptować i przyjąć porządek społeczny i normy krajów uprzemysłowionych. Wśród tych norm była koncepcja wolnej przedsiębiorczości. Ponieważ sytuacja w Meksyku przerodziła się w wojnę domową, oznaczało to w szczególności brak wywłaszczeń lub konfiskat własności i kontynuację przywilejów rozszerzonych na interesy biznesowe Stanów Zjednoczonych w ciągu 31 lat rządów Porfirio Díaza. Administracja Wilsona wysłała wojska do okupacji Republiki Dominikańskiej, interweniowania w rewolucji meksykańskiej i interweniowania
Wilsona również upoważnił do interwencji wojskowej na Kubie, Panamie i w Hondurasie.