Legia cudzoziemców odegrała mniejszą rolę w II wojnie światowej w Europie kontynentalnej niż w I wojnie światowej, chociaż była zaangażowana w wiele zewnętrznych teatrów operacji, zwłaszcza w ochronę transportu morskiego poprzez kampanię norweską, syryjsko-libanonską i północnoafrykańską. Trzynasta półbrygada, utworzona do służby w Norwegii, znalazła się w Wielkiej Brytanii w czasie francuskiego zawieszenia broni.
(czerwiec 1940), został rozmieszczony w brytyjskiej 8. Armii w Afryce Północnej i wyróżnił się w bitwie pod Bir Hakeim (1942). Odzwierciedlając podziały tamtych czasów, część Legii Cudzoziemskiej dołączyła do ruchu Wolnej Francji, podczas gdy inna część służyła rządowi Vichy. Niemcy włączyły legionistów niemieckich do 90 Dywizji Piechoty Lekkiej Wehrmachtu w Afryce Północnej.