Napisz kontynuację tego paragrafu - W całej swojej historii, skład "tercio", formacje bojowe i taktyka ewoluowały, aby sprostać nowym wyzwaniom. Formacje "tercio" z dobrze wyszkolonymi żołnierzami i dobrą kawalerią nadal wygrywały główne bitwy w XVII wieku, takie jak Wimpfen (1622), Fleurus (1622), Breda (1624), Nördlingen
(1634), Thionville (1639), Honnecourt (1641) i Valenciennes (1656). Dopiero w Rocroi (1643) zniszczyła się reputacja hiszpańskiego "tercio" jako niemal niepokonany w otwartej bitwie. Mimo to porażkę Rocroi przyspieszyło raczej załamanie kawalerii wspierającej niż porażka piechoty "tercio". "Tercios" nadal wygrywali bitwy po Rocroi, takie jak Tuttlingen w tym samym roku lub Valenciennes (1656), ale ich styl na polu bitwy nadal ewoluował. W tym okresie stałe ulepszenia broni palnej i artylerii polowej dawały coraz większą przewagę płytszemu stylowi liniowemu. Do końca XVII wieku "tercios" przyjęły tak bardzo styl liniowy, że ich formacje i taktyka na polu bitwy często niewiele przypominały klasyczne formacje i taktyki "tercio" z poprzedniego stulecia. W 1704 r. regularne hiszpańskie "tercios" zostały przekształcone w pułki, a pikeman jako typ piechoty został odrzucony. Te z rezerwy i milicji zostaną później przekształcone w podobne organizacje.