Wypełnij następujące zdanie: Śmierć Nerona oznaczała koniec rządów cesarskich, które były przywilejem starożytnych rzymskich rodzin (patrycjuszy i senatorów). W ciągu jednego chaotycznego roku, władza przemieniała się gwałtownie od jednego do drugiego z czterech cesarzy. Pierwsze trzy promowały własny kult "geniuszu": ostatnie dwa z nich próbowały przywrócić Nerona i awansować go na "divus". Czwarty, Wespasian, syn jeźdźca z Reate, zabezpieczył swoją dynastię Flawińską poprzez powrót do augustowskiej formy principatu i odnowił kult cesarski "divus Julius". Wespasian był szanowany za "odbudowę" rzymskiej tradycji i za skromność jego panowania. Poświęcił kult państwowy "genio populi Romani" ("geniuszowi" ludu rzymskiego), szanował wartości "republikańskie" senatu i odrzucił praktykę Nerona, usuwając różne święta z kalendarzy publicznych, które (w bezwzględnej ocenie Tacyta) stały się "nieczyste ze względu na pochlebstwa czasów". Być może miał głowę Colossus Nerona zastąpione lub recut dla jego poświęcenia (lub ponowne poświęcenie) do boga słońca w 75 AD. Po pierwszym
Żydowski bunt i zniszczenie świątyni w Jerozolimie w 70 roku n.e., narzucił "dydrachmon", wcześniej płacony przez Żydów za utrzymanie świątyni, ale teraz przekierowany do Jowisza Kapitolinu jako zwycięzcy nad nimi "i ich Bogiem". Żydzi, którzy płacili podatek, byli zwolnieni z kultu bogów cesarskich. Jednak ci, którzy ją proponowali, zostali wykluczeni ze swojej społeczności. Według Suetoniusza, jego ostatnimi słowami były "puto deus fio" ("Myślę, że staję się bogiem"). Syn Wespasianusa, Tytus, panował dwa udane lata, a potem zmarł z przyczyn naturalnych. Został uwielbiony i zastąpiony przez swego młodszego brata, Domicjana.