Podsumuj artykuł:  Krótki przewodnik po dźwiękach muzyki Paula Simpsona. (Robinson £9.99) Przez lata myślałem, że to We'll Meet Again Very Lynn planowali nadać, kiedy spadły bomby atomowe, ale według Paula Simpsona, w tym niezbędnym przewodniku po kultowym filmie, kiedy atomowy atak jest nieuchronny, BBC zamierza wypełnić fale radiowe piosenkami z The Sound Of Music. Cynicy twierdzą, że słuchanie Do-Re-Mi i "Moje ulubione rzeczy" sprawi, że będą niecierpliwi do zapomnienia. Niemniej jednak pozostałe władze szczerze mają nadzieję "zachować pozory normalności" poprzez wystawienie nas na zawsze optymistycznego Von Trappsa. Zawsze łatwo było wyśmiać "trzy godziny jodlowania zakonnic", a sam Christopher Plummer nazwał ten film "Dźwięk śluzu". Ale ja go uwielbiam, może dlatego, że 50 lat temu moja babcia zabrała mnie na jego pokaz sześć razy w Capitol Cinema w Cardiff. " Dźwięki muzyki " mogłyby wyglądać zupełnie inaczej, gdyby Osmonds zdobyli miejsce w filmie. Zawsze chowałam się pod siedzeniem, kiedy naziści krążyli po klasztorze, i do dziś nie widziałam, jak zakonnice sabotowały samochody. To był film, który przemawiał do kobiet, które miały dominujących mężów... wszystkich tych gapiących się Kapitan Von Trapp, którzy oczekiwali, że ich kolacja będzie na stole. Moja babcia, i miliony takich jak ona, chciałyby być Julie Andrews, rozcinając zasłony do szycia ubrań, upadając w jeziorach dla zabawy, buntowniczo jeżdżąc rowerem po okolicy, robiąc pikniki i ogólnie nie zwracając uwagi na obowiązki domowe. W swój nieprawdopodobny i niewyraźny sposób, "The Sound Of Music" był pionierskim feministycznym wołaniem, a zwykłe kobiety, które nie miały pojęcia, o czym Germaine Greer gadała, przyjęły go i utożsamiły się z nim. Pierwszą niespodzianką w książce Simpsona jest to, że historia zaczyna się w Anglii. Von Trapps byli potomkami Roberta Whiteheada, inżyniera urodzonego w Bolton w 1823 roku. Pojechał za granicę, żeby pracować dla miłanańskiej firmy.
Von Trapps byli potomkami inżyniera z Boltonu. Agatha i kapitan Von Trapp pobrali się w 1911 i mieli siedmioro dzieci. Matka dzieci zmarła na szkarłatę w 1922 roku. Film nie jest jednak zgodny z prawdziwą historią.