Wypełnij następujące zdanie: Dijon był ostatni raz używany w 1984 roku, a do tego czasu silniki turbo były prawie wszechobecne, oprócz zespołu Tyrrell, który nadal używał silnika Cosworth V8. Międzynarodowy organ zarządzający sportem motorowym w tym czasie, FISA, wprowadził politykę długoterminowych kontraktów z tylko jednym torem na Grand Prix. Wybór był pomiędzy Dijonem i Ricardem - mały tor Prenois miał samochody okrążające się w zakresie 1 minuty 1 sekundy, a Ricard był głównym obiektem testowym dla Formuły 1 w tym czasie. Wybrał więc Ricard, który był gospodarzem wyścigu w latach 1985-1990. Od 1986 roku Formuła 1 używała skróconej wersji toru, po śmiertelnym wypadku Elio de Angelis na szybkich zakrętach Verriere. De Angelis nie został ranny w wypadku, jednak jego samochód zapalił się i nie było szeryfów, którzy by mu pomogli, ponieważ była to sesja testowa, a następnego dnia zmarł w szpitalu z powodu wdychania dymu. Te dwa szybkie zakręty i cała górna część toru nie były używane w ostatnich pięciu wyścigach. Prost wygrał tam ostatnie trzy wyścigi, a wyścig 1988 był szczególnie dramatyczny; wyprzedził swojego kolegę z drużyny Ayrtona Senny na Curbe de Signes na końcu ultraszybkiej prostej Mistral i utrzymał przywództwo aż do mety, a wyścig 1990 (w którym silniki z turbodoładowaniem zostały zakazane) był prowadzony przez ponad 60 okrążeń przez Włocha Ivana Capelli i Brazylijczyka Maurício Gugelmina w niedostatecznie sfinansowanym, Adrian Newey zaprojektował samochody Leyton-House <unk> dwa samochody, które nie zakwalifikowały się na wyścig
Poprzednie wydarzenie w Meksyku. Prost, który był kierowcą Ferrari po tym, jak był kierowcą McLarena od 1984 do 1989 roku, wygrał późnym wyścigiem i wyprzedził Capelliego, aby zdobyć zwycięstwo; Gugelmin wycofał się wcześniej.