Około 125 roku p.n.e. południe Francji zostało podbite przez Rzymian, którzy nazwali ten region "Provincia Romana" ("Rzymska Prowincja"), co ewoluowało w nazwę Provence w języku francuskim. Rzymianie wciąż pamiętają, jak Brennus zdobył Rzym, kiedy to Juliusz Cezar podbił resztę Galii. Początkowo Cezar spotkał się z niewielkim opórem Galów: około 60 plemion, które tworzyły Galię, nie było w stanie zjednoczyć się i pokonać rzymskiej armii, co Cezar wykorzystał, stawiając jedno plemię przeciwko drugiemu. W 58 r. p.n.e. Cezar pokonał germańskie plemię Suebów, którym dowodził Ariovistus. W następnym roku podbił belgijskich Galów, twierdząc, że spiskowali przeciwko Rzymowi. Serial zwycięstw kontynuował się w triumfie morskim przeciwko Wenecjanom w 56 r. p.n.e. W 53 r. p.n.e. po raz pierwszy pojawił się zjednoczony ruch oporu Galów pod wodzą Vercingetorixa. Cezar oblegał umocnione miasto Avaricum (Bourges) i po 25 dniach przełamał jego obronę, uciekając jedynie 800 z 40 tysięcy mieszkańców. Następnie oblegał Gergovię, rodzinne miasto Vercingetorixa, i poniósł jedną z najgorszych porażek w swojej karierze, gdy musiał się wycofać, aby stłumić bunt w innej części Galii. Po powrocie Cezar otoczył Vercingetoryksa w Alezji
W 52 roku p.n.e. Mieszkańcy zostali zmuszeni do poddania się, a wyjątkowe obronne ziemie Cezara, wystające w kierunku miasta i od niego, aby powstrzymać ogromne siły galskie, ostatecznie zmusiły Vercingetorix do poddania się. Wojny Galskie się skończyły.