Antyfaszyzm był częścią oficjalnej ideologii i języka państwa komunistycznego, a "Antifaschistische Aktion" uważano za ważną część dziedzictwa rządzącej SED wraz z samą KPD. Eckhard Jesse zauważa, że "antyfaszyzm" był wszechobecny w języku SED i był używany do usprawiedliwienia represji, takich jak represje przeciwko
Powstanie wschodnich Niemiec w 1953 roku. "Antyfaszyzm" na ogół oznaczał walkę przeciwko światu zachodniemu i NATO w ogóle oraz przeciwko wspieranej przez Zachód Niemczech Zachodnich i jej głównym sojusznikom, Stanom Zjednoczonym w szczególności, które były postrzegane przez SED jako główne siły faszystowskie na świecie. W latach 1961-1989 SED używał "Antyfaszystowskiej Ściany Ochronnej" jako oficjalnej nazwy Muru Berlińskiego. Było to w ostrym przeciwieństwie do rządu miasta Berlin Zachodni, który czasami odnosił się do tej samej struktury jako Mur Hanby.