Uzupełnić następujące zdanie: Sanjabi i Allahyar Saleh kierowali Iran Party, nacjonalistyczną, postępową, lewicową i antysobiecką grupą, w latach pięćdziesiątych. Partia stała się częścią Frontu Narodowego. Sanjabi był lojalnym zwolennikiem Mohammada Mossadegha, a później pełnił funkcję ministra edukacji pod Mossadeghem w 1952 roku. Mossadegh poprowadził ruch na rzecz nacjonalizacji kontrolowanego przez Brytyjczyków przemysłu naftowego w Iranie (który po nacjonalizacji stał się znany jako National Iranian Oil Company) i po tym, jak to zostało osiągnięte, zaangażował się w gorącą walkę z Brytyjczykami (którzy wcześniej kontrolowali przemysł naftowy i chcieli ponownie uzyskać nad nim kontrolę) oraz z siłami zgromadzonymi wokół Mohammada Rezy Szaha (króla Iranu, który sprzeciwiał się polityce Mossadegha wobec Brytyjczyków, a także wysiłkom premiera w ograniczeniu władzy i wpływów szacha). Po zamachu stanu CIA-MI6
Po obaleniu Mossadegha w sierpniu 1953 roku i przywróceniu szacha na tron, Sanjabi, wraz z innymi zwolennikami Mossadegha, stał się opozycją przeciwko reżimowi szacha. Był silnie zaangażowany w tworzenie Drugiego Frontu Narodowego w 1960 roku. Zrekonstruowany Front Narodowy miał pozostać aktywny przez pięć lat, ale w coraz gorszych okolicznościach. Pomimo umiarkowanych żądań reform wyborczych i szacha, który "by rządził, a nie rządził", szach odmówił tolerowania działań Frontu. Jego potężne siły bezpieczeństwa, zwłaszcza niesławny SAVAK, uciszyły takich jak Sanjabi i innych świeckich demokratów. Z powodu tego i różnych innych czynników rozpadła się w 1965 roku. Front miał pozostać uśpiony do końca lat 70. Został wznowiony pod koniec 1977 roku przez Sanjabi jako jego przywódcę.