Wykształcony w Cheltenham College, Longley został powołany do East Surrey Regiment w 1887 roku i służył w RPA w 1902 roku, pod koniec drugiej wojny burskiej. W 1911 roku został mianowany dowódcą 1st East Surreys i pojechał do Francji w sierpniu 1914 roku na początku I wojny światowej, walcząc w bitwach o Mons, Le Cateau, Marne, Aisne, La Bassée
i Armentières. Na początku 1915 r. został mianowany dowódcą 82. brygady piechoty, a w grudniu 1915 r. z rangą generała-majora został oficerem dowodzącym 10. (irlandzką) dywizją.