Pomimo ustanowienia Księstwa Bułgarii (podlegającego suwerenności osmańskiej) w 1878 roku i późniejszej bułgarskiej kontroli nad Wschodnią Rumelią po 1885 roku, na Bałkanach nadal istniała znaczna populacja bułgarska żyjąca pod panowaniem osmańskim, szczególnie w Macedonii. Co gorsza, Serbia i Grecja również domagały się części Macedonii, a Serbia, jako naród słowiański, również uważała słowian makedońskich za należących do narodu serbskiego. Tak rozpoczęła się trójstronna walka o kontrolę nad tymi obszarami, która trwała do I wojny światowej. W 1903 roku doszło do bułgarskiego powstania
w osmańskiej Macedonii i wojna wydawała się prawdopodobna.