Po zabezpieczeniu frontu wschodniego, król mógł skoncentrować się na odzyskaniu terenów bałtyckich utraconych przez jego ojca dla Szwecji. Władysław IV chciał wykorzystać porażkę Szwecji pod Nördlingen
i walczyć zarówno o terytoria i jego szwedzkich roszczeń dynastycznych. Polacy podejrzewali jego plany i przygotowania wojenne, a król był w stanie kontynuować tylko negocjacje, gdzie jego niechęć do rezygnacji z roszczeń dynastycznych osłabiła pozycję Wspólnoty. Zgodnie z Traktatem Stuhmsdorfskim z 1635 roku Szwedzi ewakuowali miasta i porty Królewskiej Prus, co oznaczało powrót królewskich posiadłości na dolnej Wisle i zaprzestali pobierania tam cła celnego. Szwecja zatrzymała większość Livonii, podczas gdy Rzeczpospolita zatrzymała Kurlandię, która przejęła obsługę litewskiego handlu bałtyckiego i weszła w okres dobrobytu.