W 1982 został po raz pierwszy wybrany do Izby Reprezentantów. W 1998 roku przejął kierownictwo frakcji VVD od Fritsa Bolkesteina. W wyborach powszechnych w Holandii w 2002 roku był listtrekkerem (najlepszym kandydatem), Dijkstal i Ad Melkert, przywódca Partii Pracy, byli czołowymi kandydatami na następnego premiera, ale nieoczekiwane przybycie Pima Fortuyna z Livable Netherlands (LN), a później Pim Fortuyn List (LPF) zmieniło sondaże. Fortuyn obwiniał za problemy w kraju purpurowe gabinety (w których zarówno Dijkstal, jak i Melkert pełnili funkcję ministrów). Fortuyn przedstawił Dijkstal i Melkert jako dwóch biurokratów, którzy nie rozumieją uczuć i problemów wśród ludności. /Po gorącej kampanii, /zaledwie kilka dni przed wyborami, /Fortuyn został zamordowany.
w Hilversum. Partia Ludowa na rzecz Wolności i Demokracji poniosła dużą porażkę w wyborach, tracąc czternaście mandatów, Dijkstal przyjął odpowiedzialność za porażkę i kolejno opuścił politykę krajową. W dniu 16 maja 2002 r. zrezygnował z funkcji lidera Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji oraz lidera parlamentarnego Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji w Izbie Reprezentantów, a w dniu 1 września 2002 r. zrezygnował z stanowiska w Izbie Reprezentantów. Ale kiedy jego dawna partia zaczęła zająć ostre stanowisko wobec "allochtonen" (imigrantów i ich dzieci), połączył siły z byłymi politykami z szerokiego zakresu innych partii w ramach protestu, aby dążyć do bardziej tolerancyjnego społeczeństwa, pod nazwą "Een Land Een Samenleving" ("Jeden kraj, jedno społeczeństwo").