Napisz kontynuację tego paragrafu - 2 lipca 1654 Papczyński wstąpił do nowo powstałego w Polsce zakonu piarystów w ich klasztorze w Podolincu i otrzymał religijne imię "Stanisław Jezusa i Maryi". Wykonywał najniższe zadania, czyścił stajnie i stodoły, kroił drewno i zmywał naczynia. Drugi rok nowicjatu spędził w Warszawie, studiując teologię u braci franciszkańskich. To były czasy szwedzkiej inwazji znanej jako "potop"
", które wywarły głębokie wrażenie na życiu młodego seminarzystę. Z perspektywy całego swego życiowego doświadczenia opisał w swoim świadectwie jeden z wydarzeń z tamtych dni: "Wyznaję - pisze - że opuszczam ten świat wyznając wiarę katolicką, za którą byłem gotów przelewać krew podczas wojny ze Szwecją. Pewnego dnia wychodziliśmy ze Starego Miasta, gdy heretyk, miecz w ręku, zaatakował nas w pobliżu dominikanskich ojców. Mój towarzysz (mimo że był Niemcem) uciekł, a ja, upadając na kolana, wyciągnąłem szyję, by otrzymać cios. Jednakże, z rozkazu Boskiej Opatrzności, nie doznałem żadnych ran, chociaż trzykrotnie zostałem uderzony z wielką siłą. Przez półtorej godziny odczuwałam ogromne bóle".