Chińska wojna domowa była wojną domową w Chinach między rządem Republiki Chińskiej (ROC) kierowanym przez Kuomintang (KMT) a siłami Chińskiej Partii Komunistycznej (CCP), trwającą okresowo między 1927 a 1949 rokiem. Wojna jest ogólnie podzielona na dwie fazy z przerwą: od sierpnia 1927 do 1937 roku sojusz KMT-CCP załamał się podczas ekspedycji północnej, a nacjonaliści kontrolowali większość Chin. W latach 1937-1945 działania wojenne zostały wstrzymane, a Drugi Zjednoczony Front walczył z japońską inwazją na Chiny z ostateczną pomocą aliantów z II wojny światowej. Wojna domowa wznowiona z japońską porażką
, a KPCh uzyskała przewagę w ostatniej fazie wojny od 1945 do 1949 roku, ogólnie określanej jako chińska rewolucja komunistyczna.