Napisz kontynuację tego paragrafu - Wcześniejszy brytyjski najazd na Taranto
, która jest często uważana za inspirację do ataku na Pearl Harbor, osiągnęła swój strategiczny cel, będąc znacznie mniejszą operacją, która spowodowała znacznie mniejsze zniszczenia. Nie tylko kosztowało to włoską flotę połowę jej statków głównych w jedną noc, ale ponadto w odpowiedzi "Regia Marina" natychmiast przeniosła swoje nieuszkodzone statki z Tarentu do Neapolu, aby chronić je przed podobnymi atakami, dopóki obronność w Tarente (głównie sieci przeciwtorpedowe) nie została podniesiona do odpowiedniego poziomu, aby chronić je przed kolejnymi atakami tego samego rodzaju (co miało miejsce w okresie od marca do maja 1941 r.). Po Taranto równowaga sił przechyliła się na rzecz brytyjskiej floty śródziemnomorskiej, która teraz cieszyła się większą swobodą operacyjną: kiedy wcześniej zmuszona była do działania jako jedna jednostka, aby równać się włoskim okrętom kapitałowym, mogła teraz podzielić się na dwie grupy bojowe; każda zbudowana wokół jednego lotniskowca i dwóch pancerników. Stwierdzono, że pancerniki są bardziej przydatne w granicach Morza Śródziemnego niż na terenach Pacyfiku; ponadto starsze amerykańskie pancerniki były zbyt powolne, aby eskortować lotniskowce i były głównie wykorzystywane jako wsparcie ogniowe w operacjach amfibijskich. Chociaż flota amerykańska na Pacyfiku zatopiła w Pearl Harbor pięć z ośmiu pancerników (trzy z nich były trwałymi stratami), oznaczało to, że w operacjach ofensywnych przeciwko Japończykom zależało od nietkniętych lotniskowców.