Karl-Heinz Bartsch urodził się w Löblau (Lublewo), na przedmieściu w regionie Danziger Höhe, w pobliżu północnego wybrzeża Niemiec. Jego ojciec był zarządcą farmy. Karl-Heinz uczęszczał do szkoły w Gdańsku, ukończył karierę szkolną w latach 1940/41 w miejskim "Horst-Wessel-Gymnasium" (szkole średniej). Był członkiem Młodzieży Hitlera. Po ukończeniu szkoły zapisał się na staż w zarządzaniu ziemią na posiadłości Schwikow, jednocześnie pracując jako robotnik rolny. W tym czasie kraj od półtora roku był w stanie wojny, a w kwietniu 1941 roku zgłosił się na ochotnika do Waffen-SS. Został przyjęty i wysłany na pięciomiesięczne szkolenie z tak zwaną "Głową Śmierci" 3 Dywizją Pancerną SS. Później dołączył do Dywizji SS "Götz von Berlichingen". Jesienią 1942 r. został przeniesiony do Francji. W czerwcu 1943 r. został wysłany na front rosyjski, gdzie uczestniczył i przeżył bitwę pod Kurskiem. Został jednak ranny w sierpniu 1943 roku i został odznaczony Żelaznym Krzyżem II klasy. W okresie od sierpnia 1943 do stycznia 1944 roku leczył się w szpitalu wojskowym w Weiden in der Oberpfalz. Następnie ponownie dołączył do dywizji "Götz von Berlichingen", teraz awansowany do rangi Unterscharführer ("luźno "młodszy dowódca eskadry""), i został odesłany z powrotem do Francji. Wojna się skończyła.
W maju 1945 roku, w tym samym miesiącu Bartsch został schwytany i przetrzymywany jako więzień wojenny przez Amerykanów. W maju i czerwcu 1945 roku przebywał w dużym obozie dla wysiedleńców w Saalfelden (koło Salzburga) w Austrii.