Wypełnij następujące zdanie: W czasie Kłopotów, Tymczasowa IRA używała szeroko IED w kampanii 1969-1997. Użyli moździerzy i zdalnie sterowanych bomb. Członkowie IRA opracowali i kontr-opracowali urządzenia i taktyki. Bomby IRA stały się wysoce wyrafinowane, wyposażone w urządzenia przeciwdziałające manipulacji, takie jak przełącznik nachylenia rtęci lub mikroprzełączniki. Te urządzenia detonują bombę, jeśli zostanie poruszona w jakikolwiek sposób. Zazwyczaj używanym urządzeniem zabezpieczającym było zegarkowe zegarowe zegarowe Memopark, które uzbroiło bombę do 60 minut po jej umieszczeniu, uzupełniając obwód elektryczny dostarczający moc do urządzenia przeciwdziałającego manipulacji. W zależności od konkretnego projektu (np. torby z pułapką lub samochodu-bomby) niezależny obwód elektryczny dostarczał zasilanie do konwencjonalnego zegara ustawionego na zamierzone opóźnienie, np. 40 minut. Jednakże, niektóre elektroniczne opóźnienia opracowane przez techników IRA mogły być ustawione tak, aby dokładnie zdetonować bombę kilka tygodni po tym, jak została ukryta, co stało się w
Atak bombowy na hotel w Brighton w 1984. Początkowo bomby detonowano za pomocą zegara lub prostego przewodu. Później bomby mogły zostać zdetonowane za pomocą sterowania radiowego. Początkowo do zamykania obwodu elektrycznego i dostarczania energii do detonatora używano prostych serwów z samolotów sterowanych radiowo. Po opracowaniu przez Brytyjczyków zakłócaczy, technicy IRA wprowadzili urządzenia, które wymagały sekwencji pulsujących kodów radiowych, aby je uzbroić i zdetonować. Te były trudniejsze do zablokowania.