Wypełnij następujące zdanie: Po niemieckiej inwazji na Belgię (10-28 maja 1940 r.) rząd belgijski został zmuszony do wycofania się z Brukseli do Francji, a ostatecznie do Bordeaux. Pomimo kapitulacji króla Leopolda III i armii belgijskiej w dniu 28 maja, nadal wspierała Francuzów. Jednakże, po
Francja poszukiwała zawieszenia broni, ale nie było jasne, co zrobi. Jaspar opowiadał się za przeniesieniem rządu do Londynu, ale Pierlot odrzucił to 18 czerwca. Jaspar opuścił rząd bez pozwolenia i 21 czerwca przybył do Londynu wraz z rodziną. 23 czerwca wystąpił w programie BBC w okupowanej przez Niemców Belgii, przedstawiając się jako założyciel wolnego rządu belgijskiego. Wściekły rząd w Bordeaux pozbawił go tytułu ministra następnego dnia. Wkrótce do Jaspara dołączyli inni lewicowi politycy, wielu z nich radykalni, tacy jak Camille Huysmans, Max Buset i Isabelle Blume. Zainspirowany przykładem francuskiego generała Charlesa de Gaulle'a, Jaspar próbował 5 lipca utworzyć alternatywny rząd znany jako "Belgijski Komitet Narodowy" ("Comité national belge") pod przewodnictwem Huysmansa, ale nie udało mu się uzyskać uznania dyplomatycznego przez brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Przybycie Alberta De Vleeschauwera do Londynu, a wkrótce potem innych wysokich rangą członków rządu Pierlota, zakończyło próbę ustanowienia alternatywy dla belgijskiego rządu na uchodźstwie.