W 1371 roku Đurađ ogłosił Republice Ragusa, że on, Vukašin Mrnjavčević i jego syn, Marko, wraz z ich armiami, byli w Scutari, przygotowując atak na Nikola Altomanović. Ragusa wspierała ich kampanię, dostarczając statków do transportu ludzi i zaopatrzenia, ponieważ ich kampania była w interesie Ragusy. Kampania ta jednak nigdy się nie odbyła, gdyż Vukašin i Marko poszli na pomoc bratu Vukašina, Joanowi Uglješa, w kampanii przeciwko Turkom, która zakończyła się totalną katastrofą, Vukašin i Uglješa oraz ich armia zostali zniszczeni w bitwie pod Maricą.
- Co? Serbski książę Lazar Hrebeljanović i Bośniac Ban Tvrtko I sprzymierzyli się, aby pokonać Nikola Altomanović. W desperackim poszukiwaniu silnego sojusznika Altomanović rozpoczął negocjacje z Đurađem. Większość historyków zgadza się, że w wyniku negocjacji Đurađ zdobył od Altomanovića miasta Trebinje, Konavle i Dračevica (Herceg Novi), prawdopodobnie jako łapówkę, aby pozostać neutralnym w wojnie. Inni historycy podążają jednak za relacją Mavro Orbini i twierdzą, że Đurađ nigdy nie zawarł takiej umowy, a raczej podbił miasta, które zyskał z umowy, po tym, jak Altomanović został pokonany w 1373 roku.