Napisz kontynuację tego paragrafu - Dywizja "Marmarica" została zmobilizowana w październiku 1939. Do 10 czerwca 1940 r. został przeniesiony do Bardia. Od 14 czerwca 1940 r. do 23 lipca 1940 r. był używany do ataku na Fort Capuzzo na wzgórzach na południe od Saqīfat az Za<unk>farānah. 9 września 1940 dywizja "Marmarica" przybyła do Egiptu, by wziąć udział w włoskiej inwazji na Egipt. "Marmarica" miała chronić prawe (wewnętrzne) skrzydło ataku na Sidi Barrani. (Operacja Kompas). 13 września 1940 roku dywizja przeszła przełęcz Halfaya i wkrótce otrzymała rozkaz zatrzymania się i przygotowania do obrony. Operacja Kompas, rozpoczęta 18 listopada 1940 roku, odcięła dywizję od większości sił Osi. W bitwie pod Marmarica rozpoczętej 11 grudnia 1940 roku dywizja znajdowała się w Sidi Omar na południe od Sollum. W pierwszym dniu walk stało się oczywiste, że pozycje "Marmarica" były nie do utrzymania, dlatego wycofano się do twierdzy Bardia-Abyār ar Rujm - Zawiyat al Manestir - Bi<unk>r al Ghirrīdīyah. "Marmarica" zajęła nowe pozycje obronne 16 grudnia 1940 roku. 3 stycznia 1941 roku Brytyjczycy wznowili ofensywę, w wyniku której doszło do bitwy pod Bardia.
- Co? Wraz z postępem sił alianckich kilka dużych jednostek włoskich zostało otoczonych, odciętych od zaopatrzenia i pokonanych. Po ciężkich walkach jedna pozycja po drugiej poddawała się. Australijczycy zdobyli Bardię 5 stycznia, biorąc 36 000 jeńców i 462 karabiny za stratę 130 zabitych i 326 rannych. Kiedy Włosi zdecydowali się walczyć, walka była zaciekła. Pewien australijski historyk napisał później, że "w niektórych miejscach ich obrona była bardzo skuteczna, a często niezwykle odważna". Ale większość włoskich jednostek poddała się bez walki, ich morale osłabione przez głód, pragnienie, wszy i dysenterię.