Wielka Brytania zagroziła wycofaniem dotacji, jeśli Fryderyk nie rozważy ustępstw w celu zapewnienia pokoju. Gdy armii pruskiej zostało zaledwie 60 tysięcy ludzi, a sam Berlin był bliski oblężenia, przetrwanie zarówno Prus jak i jego króla było poważnie zagrożone. Następnie 5 stycznia 1762 r. zmarła cesarzowa Elżbieta. Jej pruskofilicki następca, Piotr III, natychmiast zakończył rosyjską okupację Prus Wschodnich i Pomorza (patrz: Traktat z Sankt Petersburga (1762)) i pośredniczył w zawieszeniu przez Fryderyka rozejmu ze Szwecją. Pod dowództwem Fryderyka umieścił też korpus własnych żołnierzy. Fryderyk zdołał wtedy zebrać większą armię, liczącą 120 000 ludzi, i skoncentrować ją przeciwko Austrii. Wyrzucił ich z większości Śląska po odzyskaniu Schweidnitz.
, podczas gdy jego brat Henryk odniósł zwycięstwo w Saksonii w bitwie pod Freibergiem (29 października 1762). W tym samym czasie jego sojusznicy z Braunschweigu zdobyli kluczowe miasto Göttingen i pogorszyli to, biorąc Kaszel.