Napisz kontynuację dla tego akapitu - Zbiednione przez wojny domowe między frakcjami federalistycznymi i centralistycznymi, a także potyczki i wojny przeciwko miastom rojalistycznym, prowincje znajdowały się w niepewnej sytuacji już pod koniec 1814 roku. Do tego dodano fakt, że wielu w niedawno niezależnych prowincjach nigdy nie odrzuciło legitymacji Ferdynanda VII jako suwerennego króla i że pomimo ruchu niepodległościowego życie polityczne i kulturowe w prowincjach było w dużej mierze niezmienione i nadal pod silnym wpływem Hiszpanii. Ponadto Kościół katolicki w większości sprzeciwiał się niepodległości. W połowie 1815 roku duże hiszpańskie oddziały ekspedycyjne
Pablo Morillo przybył do Nowej Granady, co wzmocniło wcześniejsze królewskie postępy Santa Marty. Morillo oblegał Cartagene w sierpniu, a w końcu upadła pięć miesięcy później w grudniu, a miasto poniosło dużą liczbę ofiar cywilnych z powodu głodu i chorób. Do 6 maja 1816 roku Morillo i rojaliści z południa podbili Bogotę, a tym samym zwrócili całą Nową Granadę pod kontrolę rojalistów, co trwało do sierpnia 1819 roku, kiedy to siły pod dowództwem Simóna Bolívara odzyskały centralną część regionu.