Uzupełnij następujące zdanie: Współzawodnik Pryce'a, Jean-Pierre Jarier, wyprzedził go w kwalifikacjach na początku sezonu 1975, ponieważ francuski kierowca miał nowy samochód Shadow DN5, podczas gdy Pryce był w starszym DN3. Dopiero w trzeciej rundzie Pryce był w stanie użyć DN5. Czwartym wyścigiem zespołu w tym sezonie był nie-mistrzostwo Race of Champions, które odbyło się w Brands Hatch. Pryce zakwalifikował się na pole position i, po kiepskim starcie, minął Petersona i Jacky'ego Ickxa, zanim zamknął ośmiosekundową różnicę od lidera wyścigu Jody'ego Schecktera, którego silnik wysiadł, podczas gdy Pryce go nękał, pozwalając Pryce'owi przejść i stać się pierwszym Walijczykiem, który wygrał wyścig Formuły 1. Pryce pokazał inne oznaki obiecujące w trakcie sezonu, zwłaszcza w
W Monako i Silverstone, gdzie zakwalifikował się na pierwszym rzędzie siatki, a ostatni był na pole position. Pryce również osiągnął swoje pierwsze podium w Mistrzostwach Świata, w ekstremalnie mokrych warunkach w Igrzyskach Mistrzostw Świata, a następnie czterokrotnie zajął miejsce w punktach. Największe z nich miało miejsce w Niemczech, gdzie zajął czwarte miejsce, pomimo faktu, że podczas biegu na drugim miejscu za Carlosem Reutemannem paliwo wyciekało do kokpitu jego DN5 podczas ostatnich okrążeń wokół Nürburgringu, podobno "spalając jego skórę i prawie oślepiając go dymami". Za to osiągnięcie Walijczyk otrzymał nagrodę "Prix Rouge et Blanc Jo Siffert", nazwaną na cześć szwajcarskiego kierowcy Formuły 1.