Wypełnij następujące zdanie: Co ciekawe, nie doprowadziło to do zniknięcia literatury pisanej w języku quechua, lecz jedynie do zmiany tematu. Od połowy XVII wieku dominowały w nim wyraźnie regionalne odmiany, przede wszystkim Cuzco Quechua, które były promowane przez elity tego miasta, które szukały swojej legitymizacji w przeszłości Inków. W rezultacie doszło do czegoś w rodzaju renesansu i złotego wieku literackich języka quechua, wyrażającego się szczególnie w pisaniu sztuk teatralnych. Język klasycznego dramatu Quechua z tego okresu jest rozpoznawalny jako wyraźnie Cusco <unk> Collao Quechua ze względu na różne innowacje, zwłaszcza lenitions, które coraz bardziej odróżniają go zarówno od standardowego Quechua kolonialnego, jak i od innych odmian Quechua południowego. Indianie mówiący językiem quechua tworzyli również własne nieformalne teksty oddania w formie rękopisu, częściowo kontynuując tradycję oficjalnej literatury kościelnej z okresu klasycznego. W tym samym okresie, oprócz reedycji starszych dzieł ponownie zorientowanych na język centralny Quechua, pojawiły się pierwsze teksty religijne skomponowane specjalnie w odmianach Quechua współczesnego Ekwadoru (Luis Francisco Romero, 1725, 1753) i Boliwii (Juan Antonio Dávila Morales, 1739). Ten rozkwit został zakończony przez porażkę
Powstanie Tupaca Amaru z 1780 roku, które doprowadziło do poważnych działań represyjnych wobec używania języka quechua, w tym wyraźnego zakazu literatury i teatru quechua oraz zniesienia katedry języka quechua na Uniwersytecie San Marcos.