Murshid była jedną z dwóch kobiet, które zostały wybrane bezpośrednio do Zgromadzenia Ustawodawczego Prowincji Bengalu Wschodniego w 1954 roku na bilecie Zjednoczonego Frontu. Jako akredytowana zastępczyni rządu Mujibnagar na uchodźstwie starała się o uznanie Bangladeszu przez rząd indyjski, zasadniczo w celu zwiększenia poparcia dla wojny o wyzwolenie Bangladeszu.
- Co? To skłoniło pakistańską juntę wojskową do skazania jej na 14 lat surowego więzienia zaocznego. W niepodległym Bangladeszu została mianowana w 1972 roku ministrem stanu ds. zdrowia i opieki społecznej w gabinecie Sheikha Mujibur Rahmana. W 1973 roku została wybrana do pierwszego parlamentu kraju. Opuściła politykę po zabójstwie Szejka Mujibur Rahmana i zabójstwach w więzieniu czterech kluczowych ministrów rządu, w tym Tajuddina Ahmeda, premiera Bangladeszu na uchodźstwie, i Syeda Nazrul Islama, byłego pełniącego obowiązki prezydenta Bangladeszu, na uchodźstwie w 1975 roku.