Tytuł, najstarszy syn Wespasianusa, został przygotowany do rządzenia. Służył jako skuteczny generał pod jego ojcem, pomagając w zabezpieczeniu wschodu i ostatecznie przejmując dowództwo nad rzymskimi armiami w Syrii i Judei, stłumił znaczący żydowski bunt
w tamtym czasie. Przez kilka lat dzielił konsulstwo z ojcem i otrzymał najlepszą opiekę. Chociaż w chwili objęcia urzędu był nieco niepewny ze względu na jego znane stosunki z niektórymi mniej szanowanymi elementami społeczeństwa rzymskiego, szybko udowodnił swoją wartość, nawet wspominając wielu wygnanych przez ojca jako pokaz dobrej woli.