Kling odegrał kluczową rolę w rozwoju powrotu Mercedesa do międzynarodowej konkurencji na początku lat pięćdziesiątych, a jego zwycięstwo w wyścigu drogowym Carrera Panamericana w 1952 roku, prowadząc eksperymentalny Mercedes-Benz 300SL, było punktem decydującym w zapewnieniu kierownictwa Daimler-Benz, że sport motorowy ma miejsce w przyszłości Mercedesa. Powołany do odrodzonego zespołu Mercedesa Grand Prix w 1954 roku, ukończył mniej niż jedną sekundę za legendarnym Juanem Manuelem Fangio w swoim debiucie w Formule 1, zajmując drugie miejsce w Grand Prix Francji 1954 roku.
na torze Reims-Gueux. Ten obiecujący początek nie miał się utrzymać, a po przyjeździe Stirlinga Mossa do Mercedesa w 1955 roku Kling został skutecznie zdegradowany na trzeciego kierowcę. Jednak poza Mistrzostwami Świata, Kling odniósł imponujące zwycięstwo w Grand Prix w Berlinie (na AVUS, innym szybkim torze). Opuścił zespół Formuły 1 pod koniec sezonu, aby zastąpić Alfreda Neubauera na stanowisku szefa Mercedes Motorsport. Był na tym stanowisku podczas ich udanych kampanii rallyingowych w latach sześćdziesiątych, czasami sam zajął kierownicę. Przy jednej z takich okazji wygrał Mercedes-Benz 220SE w potężnym trans-afrykańskim rajdzie Algiers-Cape Town w 1961 roku.