Wypełnij następujące zdanie: Pierwszy samochód Ferrari z 1966 roku składał się z 3,3-litrowego silnika V12, który został wzięty z prototypów sportowych samochodów Ferrari 275P2, zmodyfikowany do 3000cc i zamontowany w tylnej części podwozia F1. Oznaczenie "312", które zostało użyte dla wielu późniejszych samochodów, wskazywało na silnik o pojemności 3 litrów i 12 cylindrach. Silnik był dość ciężki, a ze względu na zmniejszoną pojemność, mniejszą mocą i zwłaszcza momentem obrotowym. John Surtees nie udało mu się w Monako, podczas gdy Lorenzo Bandini jeździł Ferrari Dino 2.4-litrowym V6. Surtees wygrał drugi wyścig,
1966 Grand Prix Belgii, tor, który faworyzował moc z długimi prostymi, ale mistrz 1964 opuścił po kłótni z menedżerem Eugenio Dragoni. Problem dotyczył priorytetów w wyścigach, ponieważ Ferrari było pod presją Forda w wyścigach samochodów sportowych, a wysiłek F1 był nieco zaniedbany. Mike Parkes zastąpił Surtees'a, który poszedł do Cooper, który używał silników Maserati, aby zaliczyć drugie miejsce w mistrzostwach kierowców z kolejnym zwycięstwem. Dla Ferrari Ludovico Scarfiotti wygrał również wyścig, Grand Prix Włoch w 1966 roku w Monzie, co pomogło Ferrari zająć drugie miejsce w mistrzostwach konstruktorów.