Uzupełnić następujące zdanie:
Komisja Hamoodur Rahman, kierowana przez sędziego Hamoodur Rahmana, wskazała na brutalną porażkę i rozpad stosunków cywilno-wojskowych między wojskiem pakistańskim w Pakistanie Wschodnim i politologią w Pakistanie. Zwolennicy reformy zdawali sobie sprawę, że "nie istnieją żadne instytucjonalne środki koordynacji polityki zagranicznej i obronnej" oraz że nieformalne techniki zarządzania stosowane przez prezydenta Yahya Khana i premiera Nurula Amina podczas wojny zimowej w 1971 r. nie były odpowiednie na dłuższą metę. Od tamtej pory, wezwania do utworzenia Rady Bezpieczeństwa Narodowego były podejmowane przez wpływową sferę kraju. Początki Komitetu Gabinetu ds. Bezpieczeństwa Narodowego sięgają premiera Pakistanu, Zulfikara Ali Bhutto w maju 1976 roku, po tym jak parlament stanowy zdecydowanie odrzucił propozycję pakistańskiego wojska dotyczącą ustanowienia rady bezpieczeństwa narodowego.