Napisz kontynuację tego paragrafu - Jochen Rindt urodził się w Niemczech podczas II wojny światowej. Jego rodzice zginęli w bombardowaniu, a dziadkowie zabrali go do Austrii. Jego przełom w Formule 1 nastąpił podczas pojedynczej jazdy dla Brabhama w Grand Prix Austrii w 1964 roku. Zaimponował wystarczająco, aby zapewnić sobie miejsce z Cooperem w sezonie 1965, a mimo że samochód był niekonkurencyjny, udało mu się zdobyć trzy podium w 1966 roku. Dołączył do Brabham w 1968 roku, ale wypadł gorzej, gdy niewiarygodny samochód ukończył tylko dwa z dwunastu wyścigów. Rindt wygrał swój pierwszy wyścig w 1969 roku i zdominował w 1970 roku, kiedy otrzymał Lotus 72, wygrywając cztery wyścigi z rzędu. W tym roku dwóch przyjaciół Rindta, Bruce McLaren i Piers Courage, zginęło podczas testów i wyścigów. Powiedział żonie, że zrezygnuje ze sportu, jeśli zostanie mistrzem świata, choć nigdy nie dotrzymał obietnicy. Uczestnicząc w sesji treningowej na Grand Prix Włoch 1970
, przedni prawy wał hamulcowy samochodu Rindta się zepsuł, wysyłając go do barier i zabijając go. Lotus wycofał się z wyścigu i sprowadził Emersona Fittipaldi, aby wypełnić wolne miejsce w ostatnim Grand Prix w Stanach Zjednoczonych. Fittipaldi wygrał wyścig, pomagając utrzymać przewagę Rindta w mistrzostwach. Rindt został koronowany jako jedyny pośmiertny mistrz świata w historii Formuły 1.