Na koniec XIII wieku Palestyna i Syria stały się głównym frontem przeciwko szybko rozszerzającemu się imperium mongolskim, którego armia dotarła do Palestyny po raz pierwszy w 1260 roku, począwszy od najazdów mongolskich na Palestynę pod dowództwem nestoriańskiego chrześcijańskiego generała Kitbuqa. Przywódca mongolski Hulagu Khan wysłał wiadomość do Ludwika IX z Francji, że Jerozolima została przekazana chrześcijanom w ramach sojuszu francusko-mongolskiego; jednak wkrótce potem musiał powrócić do Mongolii po śmierci Mongke, pozostawiając Kitbuqa i zmniejszoną armię. Kitbuqa następnie walczył z mamelukami pod wodzą Baibara w kluczowej bitwie pod Ain Jalut.
W dolinie Jezreel. Decydujące zwycięstwo mameluków w Palestynie jest postrzegane jako jedna z najważniejszych bitew w historii świata, wyznaczając punkt zwrotny podbojów mongolskich. Mongoli byli jednak w stanie zaangażować się w kolejne krótkie naloty w 1300 roku pod wodzą Ghazana i Mulaya, sięgając aż do Gazy. Jerozolima była w posiadaniu Mongołów przez cztery miesiące (patrz Dziewiąta krucjaty).