W 1971 roku stacjonował w Pakistanie Wschodnim i brał udział w brutalnej wojnie domowej.
, a następnie wojna z Indiami na wschodzie. Został awansowany na porucznika i służył jako dowódca kanonierki, biorąc udział w różnych operacjach przeciwko armii indyjskiej i Mukti Bahini. Po ogłoszeniu kapitulacji Wschodniego Dowództwa został wzięty do niewoli i został ciężko ranny. Jego odważne działania zdobyły Sitara-e-Jurat, który otrzymał w 1972 roku, po jego repatriacji. Po latach całkowitego wyzdrowienia powrócił do służby wojskowej.