Z jego śmiercią Rzym wpadł w kolejną wojnę,
Wojna domowa wyzwalaczy (43<unk>42 p.n.e.). Spiskowcy ("Liberatores"), Marcus Junius Brutus i Gaius Cassius Longinus zajęli wszystkie wschodnie prowincje. Jednak ich połączone siły zostały zniszczone w bitwie pod Filippi na kontynencie greckim w 42 r. p.n.e. przez siły Drugiego Triumwiratu (Oktawian, Marcus Aemilius Lepidus i Mark Antony) w latach 43-33 p.n.e. Po tej wojnie Antoniusz pozostał rządzić na wschodzie. Tam stał w obliczu kolejnych najazdów Partów, którzy zajęli Syrię. Między 40 a 38 rokiem p.n.e. Partowie dotarli aż do Karii. Partowie zostali pokonani po inwazjach 40 i 38 p.n.e. Jednakże, kiedy sam Antoniusz zdecydował się na inwazję na terytorium Partów w 33 r. p.n.e. wynik był katastrofą, chociaż dokonał dwóch dalszych ekspedycji do Armenii. W 34 r. p.n.e. Antoniusz i Kleopatra postanowili podzielić wschodnie ziemie między swoje dzieci (Donacje Aleksandrii), wywołując kolejną wojnę domową (32<unk>30 p.n.e.) i koniec triumwiratu.