Napisz kontynuację do tego akapitu - Autonomia Palestyńska została utworzona w 1994 roku, zgodnie z Porozumieniem Gazy-Jerycha między Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) i rządem Izraela, jako pięcioletni organ tymczasowy. Następnie obie strony miały przeprowadzić dalsze negocjacje dotyczące jej ostatecznego statusu. Zgodnie z Porozumieniami z Oslo, Autonomia Palestyńska została wyznaczona do wyłącznej kontroli zarówno kwestii związanych z bezpieczeństwem, jak i cywilnych w palestyńskich obszarach miejskich (zwanych "Obszarem A") i wyłącznie cywilnej kontroli nad palestyńskimi obszarami wiejskimi ("Obszar B"). Pozostała część terytoriów, w tym izraelskie osady, dolina Jordanu i drogi obwodnicze między społecznościami palestyńskimi, miała pozostać pod kontrolą Izraela ("Obszar C"). Wschodnia Jerozolima została wyłączona z porozumień. Negocjacje z kilkoma rządami izraelskimi doprowadziły do uzyskania przez Autonomię dalszej kontroli nad niektórymi obszarami, ale kontrola została utracona w niektórych obszarach, gdy Siły Obronne Izraela (IDF) odzyskały kilka strategicznych pozycji podczas drugiej ("Al-Aqsa") Intifady. W 2005 roku, po drugiej Intifadzie, Izrael wycofał się jednostronnie ze swoich osiedli w Strefie Gazy.
, rozszerzając w ten sposób kontrolę Autonomii Palestyńskiej na cały obszar Strefy Gazy, podczas gdy Izrael kontynuował kontrolę nad przejściami granicznymi, przestrzenią powietrzną i wodami na wybrzeżu Strefy Gazy.