Napisz kontynuację tego akapitu - W następstwie wojny rzymsko-partyjskiej w latach 58-63 cesarz Neron nałożył "I Italica" z nazwą "phalanx Alexandri Magni" ("falanga Aleksandra Wielkiego"), na kampanię w Armenii, "ad portas Caspias" - do przełęczy Chawar. Źródła wspominają o tym, że pierwsi legionariusze byli Italikami, wszyscy ponad sześć stóp wzrostu. Jednakże, od czasu żydowskiego buntu
wybuchła kilka tygodni później, planowana kampania ormiańska nigdy nie miała miejsca. Ponadto gubernator Galii, Gaius Julius Vindex, powstał na początku 68 roku i "I Italica" została tam przekierowana, przybywając w samą porę, aby zobaczyć koniec buntu. W Roku Czterech Cesarzy (69), po śmierci Nerona, legion otrzymał nazwę "I Italica" i walczył za Witelliusza w drugiej bitwie pod Bedriacum, gdzie Witellianie zostali pokonani przez siły wspierające Wespasiana. Nowy cesarz wysłał "I Italica" do prowincji Moesia w 70 roku, gdzie obozowali w Novae (dzisiejszy Svishtov), która stała się bazą operacji legionu przez wieki.