Do 1976 r. rząd laburzystów stracił trzyosobową większość, którą zdobył w wyborach powszechnych w 1974 r. po serii porażek w wyborach uzupełniających, co spowodowało, że jego przetrwanie zależało od poparcia SNP. W pozycji twórcy królów, SNP nazwała władzę domową dla Szkocji jako swoją cenę. Konserwatywna opozycja spowodowała, że szkocka ustawa została zawieszona, jednak ustawa o przeprowadzeniu referendum w sprawie ustanowienia zdecentralizowanego zgromadzenia ustawodawczego dla Szkocji została uchwalona w 1978 roku. Jednakże posł Labour George Cunningham wprowadził poprawkę wymagającą, aby wniosek został zatwierdzony przez 40% wszystkich zarejestrowanych wyborców, aby mógł wejść w życie. W praktyce to skazało sprawę samorządu, ponieważ podczas gdy proponowane Zgromadzenie Szkockie uzyskało większość 51,6% w referendum
, udział w wyborach wynosił 63,7%, co oznaczało, że tylko 32,9% wyborców zatwierdziło ustawę. W rezultacie SNP wycofała swoje poparcie dla rządu laburzystów.