10 kwietnia 1940 roku, siedem miesięcy po wybuchu II wojny światowej, MacMillan został awansowany na zastępcę podpułkownika i mianowany GSO1 w HQ 55th (West Lancashire) Motor Division, pierwszej linii formacji Territorial Army (TA). Dywizją dowodził generał Vivian Majendie, który był starszy od MacMillana o około jedenaście lat i służył w Komandzie Północnej (wkrótce przeniesiony do Komendy Wschodniej). Dywizja była złożoną z dwóch, a nie trzech brygad, i była odpowiedzialna za obronę wybrzeża i za zaangażowanie w ewentualne lądowania przeciwnika w przypadku inwazji niemieckiej. Pod koniec czerwca, po ewakuacji Brytyjskich Sił Ekspedycyjnych (BEF) z Dunkierki i
Po upadku Francji dywizja <unk> początkowo składała się z 164. i 165. brygady piechoty z wsparciem oddziałów dywizyjnych <unk> została zreorganizowana jako standardowa dywizja piechoty z dodaniem 199. brygady piechoty z rozwiązanej 66. dywizji piechoty.