Jedną z tych czarnych jednostek był 372 Pułk Piechoty, który został zorganizowany w styczniu 1918 roku w Camp Stewart w Wirginii i początkowo przeniesiony do Francji w marcu 1918. Amerykańskie dowództwo nie wiedziało, co zrobić z tymi oddzielonymi jednostkami i pozwoliło Francuzom zintegrować je na swoich liniach frontu. 372 Pułk Piechoty został oddelegowany, wraz z 371 Pułkiem Piechoty, do 157. Dywizji Piechoty Armii Francuskiej, zwanej "Dywizją Czerwonej Ręki". Pod dowództwem generała Mariano Goybet, dywizja potrzebowała posiłków. Podczas walk na froncie zachodnim w regionie Szampanii, dywizja ta była w francuskim IX Korpusie Francuzów. Po walce w Szampanii-Marnie
W okresie między 28 września a 7 października 1918 r. i ofensywą Meuse-Argonne, pułk przeniósł się na front w rejonie gór Vosges. Pułk powrócił do Stanów Zjednoczonych w lutym 1919 roku i został zdemobilizowany 28 lutego 1919 roku w Camp Jackson w Południowej Karolinie.