Larsen wstąpił do Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych w wieku 23 lat. Zdobył najlepsze oceny w klasie 75 w szkole oficerskiej. Dowodził 3. batalionem 5. piechoty morskiej podczas I wojny światowej. Wkrótce po awansie do rangi majora, 25 czerwca 1918 r. poprowadził misję łącznikową podczas bitwy pod Belleau Wood.
, za co otrzymał gwiazdę cytowania. 4 października 1918 roku flanki batalionu zostały odsłonięte podczas operacji wraz z czwartą armią francuską w pobliżu Reims. Niemcy zaatakowali wielokrotnie, ale pomimo tego batalion zdołał utrzymać wszystkie tereny, które zajęli. Za bohaterskie dowództwo Larsena podczas dwudniowej obrony został odznaczony Krzyżem Marynarki Wojennej i drugą Gwiazdą Cytatywną. Otrzymał trzecią Gwiazdę Cytatywną podczas wojny; wszystkie trzy zostały później przekształcone w Srebrne Gwiazdy, co czyni go odbiorcą trzech nagród Srebrnej Gwiazdy. Uczestniczył w każdej głównej akcji podjętej przez Korpus Piechoty Morskiej podczas I wojny światowej i był jedynym członkiem 3. batalionu, który służył podczas wojny bez ran. W 1919 r. Francja przyznała mu Krzyż wojenny z palmem i Legion Honorowy za działania podczas wojny.