Jego pierwsza letnia Paraolimpiada odbyła się w 1984 roku w Nowym Jorku, gdzie zajął siódme miejsce w męskiej 1500m A6 i czwarte w męskiej 5000m A6. Na Paraolimpiadzie w Seulu w 1988 roku został kapitanem australijskiej drużyny. Uczestniczył w dwóch sportach. W lekkoatletyce zajął szóste miejsce w męskim biegu na 10000 m A6A8A9L4 pomimo kontuzji ścięgna Achillesa. W tenisie stołowym rywalizował w męskim pojedynku TT7, ale nie przeszedł przez rundę wstępną. Na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich w 1992 r. zajął siódme miejsce w biegu męskim na 10000 m TS4. Croft zakwalifikował się do maratonu na Paraolimpiadę w Atlancie w 1996 roku
ale nie został wybrany z powodu wielkości zespołu. Na Paraolimpiadzie w Sydney w 2000 roku, w wieku 49 lat, był członkiem australijskiej drużyny siatkówki siedzącej. Croft próbował włączyć się do drużyny siatkówki stojącej, ale przeniósł się do siatkówki siedzącej po tym, jak zdał sobie sprawę, że prawdopodobnie nie zostanie wybrany. Początkowo nie został wybrany do obecnej drużyny siatkówki, ale walczył o uchylenie tej decyzji. Biegł na odcinku Sztafety Powietrznej Olimpiady w Sydney.