Protest rozpoczął się jako ogólny protest w 1976 roku, kiedy to rząd brytyjski wycofał specjalny status dla skazanych więźniów paramilitarnych. W 1978 roku spór przerodził się w brudny protest, w którym więźniowie odmówili opuszczenia swoich celi i pokryli ściany swoich celi odchodami. W 1980 roku siedem więźniów uczestniczyło w pierwszym strajku głodowym, który zakończył się po 53 dniach. Drugi strajk głodowy odbył się w 1981 roku i był starciem między więźniami a brytyjską premier Margaret Thatcher. Jeden z strajkujących, Bobby Sands, został wybrany na członka parlamentu podczas strajku, wzbudzając zainteresowanie ze strony mediów na całym świecie.
pięcioletnie