Biorąc pod uwagę brak doświadczenia, 17. Brygada Piechoty Savige'a otrzymała skomplikowaną rolę w
Bitwa pod Bardia. Podczas gdy 2/6 batalion piechoty demonstrował po prawej stronie, 2/5 batalion piechoty, wzmocniony przez część 7/2 batalion piechoty, próbował kontynuować atak 16 brygady piechoty, z pozostałą częścią 2/7 w rezerwie. Brygada musiała ruszyć w czterech kierunkach. Plan szybko się nie powiódł, gdyż 2/5 oddział poniósł serię nieszczęść. Do zmierzchu pułkownik Frank Berryman, szef sztabu dywizji, doszedł do wniosku, że 17. Brygada Piechoty stała się zbyt zmęczona i niezorganizowana do dalszych wysiłków. Było to tylko częściowo spowodowane działaniami wroga; reszta była spowodowana własnym planem Berrymana, który rozproszył brygadę i zapewnił jej niewystarczające wsparcie pancerne, a w końcowych etapach artylerii. Savige ponosił również część winy, za nie upewnienie się, że jego podwładni rozumieją i wykonują plan.