Hanna "Hanneke" Groenteman urodziła się w dzielnicy Rivierenbuurt, na południu Amsterdamu. Jej rodzice mieszkali obok lodziarni. Michiel Groenteman, jej ojciec, pracował na amsterdamskiej giełdzie. Jej matka, urodzona jako Rachel Smit, pracowała jako stenografka. Kiedy miała 10 miesięcy, na kraj zaatakowano. Jej wczesne lata były pod wieloma względami określone przez okupację niemiecką. Rodzina ta została uznana za żydowską, a po otrzymaniu rozkazu zgłoszenia się do deportacji zaczęła się ukrywać. Aby zmniejszyć ryzyko odkrycia, dzieci były w tych okolicznościach oddzielone od swoich żydowskich rodziców, a Hanneke została zakwaterowana w kolejnych tajnych miejscach, zorganizowanych przez ("Utrechts Kindercomité"). Jej najdłuższy staż wojenny był również ostatnim: przez osiemnaście miesięcy między 1943 a 1945 rokiem mieszkała z Van Starkenburgami, kochającą rodziną oddanych chrześcijan, w wiosce Rijnsburg, w pobliżu nadmorskiego kurortu Katwijk. Była blisko związana ze swoją "ciotką", Cor van Starkenburg, i pozostała blisko rodziny von Starkenburgów. Po wojnie
Wróciła do domu swoich biologicznych rodziców w Amsterdamie, teraz w domu wuja, który zginął na wojnie. Nastrój był niepokojący. Rodzina przeżyła, ale wielu krewnych i przyjaciół rodziny nie. Matka jej ojca została zamordowana w Sobibór. Teraz jednak rodzice jej matki mieszkali z rodziną. Dziecko tęskniło za "ciotką Cor i wujkiem Keesem", a jej relacje z biologicznymi rodzicami były trudne ("moeizaam").