Jako członek sojuszu anty-osmańskiego ("Święta Liga"), carstwo Rosji walczyło z Imperium Osmańskim na wschodnim teatrze Wielkiej Wojny tureckiej (wojna rosyjsko-turecka (1686 <unk> 1700).
) Kiedy pozostali członkowie ligi - Święte Cesarstwo Rzymskie, Republika Wenecka i Rzeczpospolita Polsko-Litwańska - osiągnęli swoje cele wojenne, zawarli pokój z sułtanem osmańskim Mustafą II w Karlowicach (1699), który całkowicie ignorował interesy rosyjskie. Odpowiednie negocjacje rozpoczęły się w 1698 roku, kiedy Rosja nadal prowadziła kampanię w dolnej części Dniepr i Cieśninie Kerczeńskiej, łączącej Morze Azowskie z Morzem Czarnym. Rosyjski car Piotr Wielki osobiście przystąpił do negocjacji i zawarł dwuletni rozejm z Imperium Osmańskim w Karlowicach (Sremski Karlovci) w dniu 25 grudnia 1698 (O.S.) / 26 stycznia 1699 r. Na tym etapie ostateczne porozumienie rosyjsko-otomańskie zostało uniemożliwione przez rozbieżność między żądaniami Piotra, które obejmowały ochronę chrześcijan w prowincjach bałkańskich, a wojskową pozycją Rosji, a także brakiem poparcia ze strony innych członków Ligi Świętej.