Wielka Morawa odzyskała kontrolę nad powstającym księstwem czeskim po śmierci Bořivoja w 888/890 roku, aż w 895 roku jego syn Spytihněv wraz ze Slavník księciem Witizłą przysiągł wierność wschodniofrankijskiemu królowi Arnulfowi Karynckiego w Regensburgu. Wraz ze swoim młodszym bratem Vratislawem rządził wówczas Środkową Czeską wokół Pragi. Byli w stanie chronić swoje królestwo przed siłami Magyarów, które zmiażdżyły armię Wschodnich Franków w 907 roku w bitwie pod Pressburg.
podczas węgierskiego podboju Karpat. Odcięte od Bizancjum przez obecność Węgier, księstwo czeskie istniało jako niezależne państwo, choć wciąż w cieniu Wschodniej Francji; książęta płacą hołd książętom bawarskim w zamian za potwierdzenie traktatu pokojowego. Syn Wencesława, który rządził od 921 roku, został już zaakceptowany jako głowa bohemskiej unii plemiennej; musiał jednak poradzić sobie z wrogością swojego sąsiada, księcia Arnulfa Bawarskiego i jego potężnego sojusznika, saksońskiego króla Henryka I z Niemiec. Wencesław utrzymał władzę księcia, poddając się królowi Henrykowi w 929 roku, po czym został zamordowany przez swojego brata Bolesława.