W 1952 roku Eisenhower jako republikanin wziął udział w wyścigu prezydenckim, aby zablokować izolacjonistyczną politykę zagraniczną senatora Roberta A. Tafta; Taft sprzeciwiał się NATO i nie chciał żadnych zagranicznych związków. Eisenhower wygrał te wybory i wybory w 1956 roku, pokonując Adlai Stevensona II. Głównymi celami Eisenhowera w urzędzie było powstrzymanie rozprzestrzeniania się komunizmu i zmniejszenie deficytu federalnego. W 1953 roku rozważał użycie broni jądrowej do zakończenia wojny koreańskiej i groził Chinom atakiem jądrowym, jeśli nie zostanie szybko osiągnięte zawieszenie broni. Chiny się zgodziły i w rezultacie zawarto zawieszenie broni, które pozostaje w mocy. Jego nowoczesna polityka odstraszania jądrowego priorytetowo traktowała tanie broń jądrową, jednocześnie redukując finansowanie kosztownych dywizji armii. Kontynuował politykę Harry'ego S. Trumana, uznając Tajwan za legalny rząd Chin, i uzyskał aprobatę Kongresu dla rezolucji z Formosy. Jego administracja udzieliła dużej pomocy Francuzom w walce z wietnamskimi komunistami w pierwszej wojnie indochińskiej. Po odejściu Francuzów, udzielił silnego wsparcia finansowego nowemu państwu Południowy Wietnam. Wspierał reżimowe zamachy stanu w Iranie.
i Gwatemali zorganizowanych przez jego własną administrację. Podczas kryzysu suesowego w 1956 roku potępił inwazję Izraela, Wielkiej Brytanii i Francji na Egipt i zmusił ich do wycofania się. Potępił także sowiecką inwazję podczas rewolucji węgierskiej w 1956 roku, ale nie podjął żadnych działań. Po wystrzeleniu Sputnika przez Związek Radziecki w 1957 roku, Eisenhower upoważnił do założenia NASA, co doprowadziło do wyścigu kosmicznego. Rozmieszczył 15 000 żołnierzy podczas kryzysu w Libanie w 1958 roku. Pod koniec swojej kadencji nie udało mu się zorganizować spotkania z Sowietami, gdy amerykański samolot szpiegowski został zestrzelony nad Związkiem Radzieckim. Zatwierdził inwazję na Zatok Świń, którą przeprowadził John F. Kennedy.