Napisz kontynuację tego paragrafu - Na początku 1944 roku, kiedy w wyniku zaangażowania Osi Antonescu, Bukareszt był przedmiotem masowego bombardowania powietrznego
, Cioculescus schronił się na południowo-zachodniej peryferiach Bukaresztu, przeprowadzając się do małego domu w Ciorogârla. Następnie przeniosły się do willi należącej do Șeicaru, gdzie, gdy wojska Armii Czerwonej wkroczyły na terytorium Rumunii; według Barbu Cioculescu, gospodarz i gość debatowali o przyszłości Rumunii w erze postfaszystowskiej, a Șeicaru wyraził nadzieję na antykomunizm zachodnich sojuszników, a Cioculescu wierzył w przywrócenie demokracji za zgodą Związku Radzieckiego. Według tego samego autora, ojciec Cioculescu był podekscytowany upadkiem Francji Vichy i wyśmiewał francuskich nazistowskich kolaborantów, którzy uciekli do Bukaresztu. Șeicaru opuścił kraj wkrótce przed Królewskim zamachem stanu z sierpnia 1944 r., który doprowadził do przyłączenia Rumunii do Mocarstw Sojuszniczych, a dom został wkrótce zajęty przez rumuńskich żołnierzy dywizji Tudor Vladimirescu pod dowództwem Związku Radzieckiego, pozostawiając rodzinę, aby przeprowadzić się z powrotem do centrum Bukaresztu.