Po rozpadzie Związku Radzieckiego, Tbilisi doświadczyło okresów znacznej niestabilności i zamieszek. Po krótkiej wojnie domowej, która trwała dwa tygodnie od grudnia 1991 r. do stycznia 1992 r. (kiedy walczyły siły opozycyjne i pro-Gamsakhurdia), Tbilisi stało się miejscem częstych zbrojnych konfrontacji między różnymi klanami mafijnymi i nielegalnymi przedsiębiorcami. Nawet podczas ery Shevardnadze (1993-2003), przestępczość i korupcja stały się powszechne na większości poziomów społeczeństwa. Wiele grup społecznych osłabiło się z powodu bezrobocia spowodowanego upadkiem gospodarki. Przeciętni obywatele Tbilisi zaczęli coraz bardziej rozczarowywać się istniejącą jakością życia w mieście (i ogólnie w kraju). Masowe protesty odbyły się w listopadzie 2003 roku po sfałszowanych wyborach parlamentarnych, które zmusiły ponad 100 000 ludzi na ulice i zakończyły się rewolucją róż. Od 2003 roku Tbilisi doświadcza znacznie większej stabilności, zmniejszając wskaźnik przestępczości, poprawiając gospodarkę i boom nieruchomości. Podczas wojny w Osetii Południowej w 2008 roku
, obszar Tbilisi został trafiony przez wiele rosyjskich ataków powietrznych.