24 lutego 1880 roku około 11 000 ludzi na 19 statkach, chronionych przez "Blanco Encalada", "Toro" i "Magallanes" oraz dwie łodzie torpedowe, wypłynęło z Pisagu. Dwa dni później, 26 lutego, Chilijczycy przybyli do Punta Coles, niedaleko Pacochy w Ilo. Lądowanie trwało kilka dni, ale nie napotkało żadnego oporu. Peruwiański dowódca, Lizardo Montero, odmówił próby wypędzania Chilijczyków z przyczółka, jak oczekiwali Chileńczycy. 22 marca 3642 żołnierze chilijskie pokonały 1300 żołnierzy peruwiańskich w bitwie pod Los Angeles, odcinając bezpośrednie dostawy z Limy do Arici lub Tacny (dostawy były możliwe tylko przez długą drogę, przez Boliwię). Po bitwie pod Los Ángeles w południowym Peru pozostały tylko trzy pozycje aliantów: 2. Armia generała Leyvy w Arequipie (w tym niektórzy ocalali z Los Ángeles), 7. i 8. Dywizja Bolognesi w Arice oraz 1. Armia w Tacnie. Te siły były pod bezpośrednim dowództwem Campero. Liczby te okazały się jednak bez znaczenia, ponieważ Peruńczycy nie byli w stanie skoncentrować wojsk, a nawet poruszyć się ze swoich garnizonów. Po przejściu przez pustynię, 26 maja armia chilijska (14.147 mężczyzn) zniszczyła armię sojuszników liczącą 5.150 Boliwijczyków i 8.500 Peruwiańczyków w bitwie pod Tacną
- Co? Potrzeba portu w pobliżu armii w celu zaopatrzenia i wzmocnienia wojsk oraz ewakuacji rannych zmusiła chilijskie dowództwo do skupienia się na pozostałej peruwiańskiej twierdzy Arica. 7 czerwca, po bitwie pod Aricą, upadł ostatni peruwiański bastion w departamencie Tacna. Po kampanii w Tacnie i Arice, peruwiańskie i boliwijskie regularne armie w dużej mierze przestały istnieć, a Boliwia skutecznie opuściła wojnę.