Po uzyskaniu przez Indie niepodległości w dniu 15 sierpnia 1947 r. ustawa ta nadal obowiązywała w całej Republice Indii i Pakistanie, z wyjątkiem stanu Dżammu i Kaszmir.
W dniu 26 marca 1971 r. w Bangladeszu, jest używany w całym Bangladeszu, chociaż zostały wprowadzone niezbędne poprawki. Po 1947 r. ustawa ta nadal obowiązuje w Indiach, ale została uchylona w Pakistanie w 1984 r. na mocy nakazu dowodowego z 1984 r. (znanego również jako "Qanun-e-Shahadat"). Ma również zastosowanie do wszystkich postępowań sądowych w sądzie, w tym sąd wojenny. Jednakże nie stosuje się do oświadczeń przysięgłych i arbitrażu.