W 1948 roku, zaraz po uzyskaniu niepodległości, w parlamencie Sri Lanki uchwalono kontrowersyjną ustawę o obywatelstwie Cejlonu, która celowo dyskryminowała Tamilów pochodzenia południowo-indyjskiego, których przodkowie osiedlili się w tym kraju w XIX i XX wieku. Ustawa ta praktycznie uniemożliwiła im uzyskanie obywatelstwa, a ponad 700 000 Tamilów (czyli aż 11% całkowitej populacji kraju) zostało pozbawionych obywatelstwa. W 1964 r. podpisano pakt między Bandaranaike i ówczesnym premierem Indii Lal Bahadurem Shastriem, w celu repatriacji dużej części populacji bezpaństwowych Tamilów. W ciągu następnych 30 lat kolejne rządy Sri Lanki aktywnie deportowały ponad 300 000 Tamilów do Indii. Dopiero w 2003 roku, po pogromie sponsorowanym przez państwo
Wojna domowa przeciwko Tamilom, że Indianie Tamilowie otrzymali obywatelstwo, ale w tym czasie ich populacja spadła do zaledwie 5% populacji kraju. Tamilowie repatriowani do Indii byli asymilowani z lokalną populacją po uzyskaniu obywatelstwa indyjskiego, z wyjątkiem kilku kieszeni w Tamil Nadu, gdzie nadal nazywani są Tamilami z Cejlonu.