Po wojnie został asystentem adjutanta generalnego w Ministerstwie Wojny, a następnie oficerem sztabu generalnego w Imperial Defence College w 1952 roku. Służył w Malaji podczas
Malezjański stan awaryjny od 1954 roku, a następnie został dyrektorem planowania administracyjnego w Biurze Wojny w 1956 roku. W 1958 przeniósł się do Ministerstwa Wojny, a w 1959 do Brytyjskiej Armii Renu. W 1963 r. został generalnym oficerem dowodzącym okręgiem Aldershot, a w 1966 r. dyrektorem służb osobistych (armii) w Ministerstwie Obrony; przeszedł na emeryturę w 1968 r.