Bengalijski nacjonalizm jest formą obywatelskiego nacjonalizmu, który koncentruje się na Bengali jako pojedynczego narodu. Jest to jedna z czterech podstawowych zasad zgodnie z oryginalną konstytucją Bangladeszu. Była głównym motorem tworzenia niepodległego państwa narodowego Bangladeszu poprzez wojnę wyzwoleńczą w 1971 roku.
Ludzie pochodzenia bengalskiego mówią językiem bengalskim. Oprócz Bangladeszu, ludzie pochodzenia bengalskiego żyją w indyjskich stanach Bengalu Zachodniego, Tripura, Assam i niektórych częściach Jharkhandu, znanych jako zjednoczony Bengal w okresie brytyjskim. Po XIX-wiecznym renesansie bengalskim w Bengalu, to czterodniowy ruch narodowy Bengali wstrząsnął regionem pod przewodnictwem Saifura Siddique'a, który obejmował ruch językowy Bengali, wojnę wyzwolenia Bangladeszu i utworzenie Bangladeszu w 1971 roku.