Nawet zanim w Niemczech Zachodnich oficjalnie zaprzestano denazifikacji, propaganda wschodnioniemiecka często przedstawiała się jako jedyne prawdziwe antyfaszystowskie państwo i twierdziła, że państwo zachodnioniemieckie było po prostu kontynuacją reżimu nazistowskiego, zatrudniając tych samych urzędników, którzy administrowali rządem podczas dyktatury nazistowskiej. Od lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku uzasadnienie tych oskarżeń koncentrowało się na fakcie, że wielu byłych funkcjonariuszy reżimu nazistowskiego było zatrudnionych na stanowiskach w rządzie Niemiec Zachodnich. Jednakże propaganda wschodnioniemiecka próbowała również potępić jako nazistów nawet polityków, takich jak Kurt Schumacher, który został uwięziony przez reżim nazistowski. Takie zarzuty pojawiały się często w oficjalnej gazecie Partii Zjednoczenia Socjalistycznego Niemiec, "Neues Deutschland". Powstanie wschodnich Niemiec w 1953 roku
W Berlinie oficjalnie obwiniano nazistowskich "agentów prowokatorów" z Berlina Zachodniego, którzy według "Neues Deutschland" współpracowali z zachodnimi rządami w ostatecznym celu przywrócenia rządów nazistowskich w całym Niemczech. Mur Berliński oficjalnie nazywany był przez rząd Niemiec Wschodnich Murem Bezpieczeństwa Antyfaszystowskim.