Przekroczenie Renu, okrążenie i zmniejszenie Ruhry, a także przejście do linii Elbe-Mulde i Alp ustanowiły ostateczną kampanię na froncie zachodnim jako pokaz przewagi aliantów zachodnich nad Niemcami w wojnie manewrowej. W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas kampanii w Normandii i alianckich działań od Paryża do Renu
, alianci zachodni wykazali w zachodnich Niemczech i Austrii swoją zdolność do przyswajania lekcji z przeszłości. Dzięki połączeniu mechanizowanych jednostek piechoty z dywizjami pancernymi, stworzyli hybrydę siły i mobilności, która dobrze im służyła w dążeniu do wojny przez Niemcy. Kluczem do tego wysiłku było wsparcie logistyczne, które podsycało te siły i determinacja do utrzymania napędu naprzód za wszelką cenę. Te ruchome siły dokonały wielkich uderzeń, aby odizolować kieszenie niemieckich żołnierzy, które zostały zlikwidowane przez dodatkową piechotę, która szła za nimi. Zachodni alianci szybko wyczerpali wszelkie pozostałe możliwości oporu.