Zaczął uczestniczyć w Championship Auto Racing Teams (CART) w sezonie 1994 dla Forsythe-Green Racing w samochodzie nr 12 Reynard 94I-Ford XB po tym, jak Green uzyskał sponsoring. Villeneuve zadebiutował w otwarciu sezonu w Australijskim Grand Prix Indycar FAI na torze Surfers Paradise Street Circuit, zaczynając na ósmym i kończąc na siedemnastym miejscu po zderzeniu ze Stefanem Johanssonem. W następnej rundzie sezonu, Valvoline 200 na Phoenix International Raceway, był zaangażowany w wypadek pięciu samochodów, w którym doznał kolizji bocznej z Hiro Matsushitą, a następnie został trafiony przez Dominica Dobsona. Villeneuve zakwalifikował się do swojego pierwszego wyścigu Indianapolis 500.
/i zajął drugie miejsce /w wyścigu Indianapolis 500, /jako najlepszy debiutant. Villeneuve zakończył nie mniej niż dziewiąty w sześciu z następnych dziewięciu rund, zanim pokonał Ala Unser Jr. i Emersona Fittipaldi w &lt;a href="1994%20Texaco/Havoline%20200"&gt;Texaco/Havoline 200&lt;/a&gt; na trasie Road America w swoim pierwszym zwycięstwie w CART. Zawiódł siódme i trzecie miejsce w dwóch finałowych rundach, a także szóste miejsce w mistrzostwach kierowców z 94 punktami i zdobył tytuł Nowicjusza Roku.