Wybuch rewolucji we Francji latem 1789 roku wywarł silny wpływ na kolonię. Podczas gdy francuscy osadnicy dyskutowali, jak nowe rewolucyjne prawa miałyby się odnosić do Saint-Domingue, w 1790 roku wybuchła wojna domowa, gdy wolni kolorowi ludzie twierdzili, że również są obywatelami Francji na podstawie Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela. Dziesięć dni przed upadkiem
W lipcu 1789 roku francuskie Zgromadzenie Narodowe zagłosowało na sześciu delegatów z Saint-Domingue. W Paryżu grupa zamożnych mulatów, kierowana przez Juliena Raimonda i Vincenta Ogé, bezskutecznie zwróciła się do białych delegatów, aby poparli roszczenia mulatów o pełne prawa obywatelskie i polityczne. Dzięki wysiłkom grupy o nazwie "Société d'Amis des Noirs", z której Raimond i Ogé byli wybitnymi przywódcami, w marcu 1790 roku Zgromadzenie Narodowe przyznało pełne prawa obywatelskie "gens de couleur".