Heparyna jest zazwyczaj przechowywana w gruczołach wydzielczych komórek tucznych i uwalniana tylko do naczyń w miejscach uszkodzenia tkanek. Zaproponowano, że zamiast przeciwzakrzepowania, głównym celem heparyny jest obrona w takich miejscach przed najeżdżającymi się bakteriami i innymi obcymi materiałami. Ponadto obserwuje się ją w wielu różnych gatunkach, w tym w niektórych bezkręgowcach, które nie mają podobnego systemu krzepnięcia krwi. Jest to wysoce siarkowany glikosaminoglikan. Ma najwyższą gęstość ujemnego ładunku spośród wszystkich znanych cząsteczek biologicznych.
przeciwzakrzepowe