Napisz kontynuację tego akapitu - W 1582 roku za panowania cesarza Akbara prowincja Bengalu została uformowana na 33 sarkary (podziały podatkowe) i 682 parganas, a obszar Edilpur wydaje się być włączony do sarkaru Muhammada Abuda. Należał do jednego Raballabh w 1165 (1758-59 n.e.) i przynosił przychody w wysokości 4701 funtów. W 1765 r. diwani Bengali zostały przyznane Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, Idilpur lub "Idalpur" był administrowany z kolektoratu Daka, a później pod Bakarganj. Po zniesieniu systemu pargan przez administrację Cornwallisa, Idilpur zamindari otrzymali stałe osiedlenie. W 1789 roku Chaudhuris o imieniu Golam Ali Chaudhary, Golok Roy Chaudhary i inni byli zamindarami Idalpur pargana. Zamindari został przywiązany do kolekcjonera za zaległości, a później został sprzedany Mohini Mohan Tagore z Kalkuty (dziadek Rabindranatha Tagore'a) w 1812 roku. Przez pewien czas Idalpur był pod cywilnym zarządzaniem Faridpur i zarządzaniem gruntami Bakarganj. Idilpur znalazł się pod podziałem Madaripur w dzielnicy Bakerganj w 1854 roku i został oddzielony wraz z podziałem Madaripur z dzielnicy Bakarganj i załączony do dzielnicy Faridpur w 1873 roku. Podczas okresu Pakistanu w ramach podstawowego porządku demokracji z 1959 r. organy samorządu lokalnego Rada Unii później Parishad Unii po wyzwoleniu Bangladeszu
Zostały utworzone i "Idilpur" został złożony unijną parafią. Gosairhat powstał jako thana w 1921 roku po uzyskaniu niepodległości Bangladeszu, a w 1984 roku wraz z Gosairhat Upazila działał w ramach nowej dzielnicy Shariatpur.