Napisz kontynuację do tego akapitu - Pan Pirzada jest profesorem botaniki z Dakki i mieszka w Nowej Anglii przez rok po otrzymaniu dotacji badawczej od rządu Pakistanu; zostawił po sobie żonę i siedem córek, z którymi nie kontaktował się od miesięcy. Ponieważ jego dotacja nie zapewnia mu wystarczająco dużo na codzienne potrzeby, regularnie odwiedza dziesięcioletnią Lilię i jej rodzinę na obiad, często przynosząc jej cukierki. Kiedy Lilia błędnie nazywa pana Pirzadę "Indyjczykiem" w prywatnym rozmowie z rodzicami, jej ojciec mówi jej, że jest z Pakistanu, co jest zagadkowe dla Lilii, ponieważ wygląda jak jej rodzice, je te same rzeczy i mówi po bengalijsku jak oni. Jednak stałe wiadomości telewizyjne o wojnie wschodnio-zachodniopakistańskiej
informuje ją o różnicach panu Pirzadzie, jak również o jego obecnej sytuacji. Z tego powodu decyduje się, że pewnego wieczoru zje cukierki, które jej daje, będzie się modlić i zrezygnuje z mycia zębów, aby magia cukierków przez modlitwę pozostała. Stara się też dowiedzieć się jak najwięcej o Pakistanie z szkolnej biblioteki. Jej ciekawość zostaje osłabiona przez nauczycielkę, która mówi jej, że "nie ma powodu, by konsultować się" z książką o Pakistanie.