Uigurska tożsamość pozostaje rozdrobniona, ponieważ niektórzy popierają panislamską wizję, czego przykładem jest Islamski Ruch Wschodniego Turkestanu, podczas gdy inni popierają panturkijską wizję, taką jak Organizacja Wyzwolenia Wschodniego Turkestanu. Trzecia grupa chciałaby państwa Wschodniego Turkestanu, jak np. ruch niepodległościowy Wschodniego Turkestanu. Rząd Turkistanu Wschodniego na uchodźstwie dąży do przywrócenia niepodległości Turkistanu Wschodniego jako świeckiej, pluralistycznej republiki, która gwarantuje wolność i wolności obywatelskie dla wszystkich ludzi. W rezultacie "żadna ugurska lub wschodnio-turkestańska grupa nie mówi w imieniu wszystkich Uigurów, choć może to twierdzić", a Uigurowie w każdym z tych obozów popełniają przemoc przeciwko innym Uigurom, którzy ich zdaniem są zbyt asymilowani z chińskim lub rosyjskim społeczeństwem lub nie są wystarczająco religijni. Uważając na to, aby nie brać strony, ujgurscy "przywódcy", tacy jak Rebiya Kadeer, głównie próbowali zdobyć międzynarodowe poparcie dla "praw i interesów Ujgurów", w tym prawa do demonstrowania, chociaż chiński rząd oskarżył ją o zorganizowanie śmiercionośnych zamieszek w Ürümqi w lipcu 2009 r.
- Co?