Napisz kontynuację tego akapitu - W latach 1920 i 1921 w Rosji doszło do szeregu powstań chłopskich przeciwko rządowi, wywołanych lokalnym sprzeciwem wobec rekwizycji, ale zostały one stłumione. Wśród najważniejszych było Powstanie Tambov
, która została zlikwidowana przez Armię Czerwoną. Aby pomóc ofiarom głodu, Herbert Hoover, prezydent Stanów Zjednoczonych, ustanowił Amerykańską Administrację Pomocy, która miała rozdzielać żywność. Lenin był podejrzliwy wobec tej pomocy i ściśle ją monitorował. W obrębie samej partii komunistycznej istniały sprzeciwy zarówno ze strony Grupy Demokratycznego Centralizmu, jak i Opozycji Robotniczej, które krytykowały rosyjskie państwo za zbyt scentralizowane i biurokratyczne. Opozycja robotnicza, która miała powiązania z oficjalnymi związkami zawodowymi państwa, również wyraziła zaniepokojenie, że rząd stracił zaufanie rosyjskiej klasy robotniczej. "Dyskusja związkowa" zajmowała w tym okresie znaczną część uwagi partii; Trocki rozgniewał opozycję robotniczą, sugerując wyeliminowanie związków zawodowych, postrzegając je jako zbędne w "państwie robotniczym", ale Lenin się z tym nie zgadzał, uważając, że najlepiej pozwolić na ich dalsze istnienie, a większość bolszewików ostatecznie przyjęła ten ostatni pogląd. Starając się rozwiązać problem tych frakcji dysydentów, na Dziesiątym Kongresie Partii w lutym 1921 roku Lenin wprowadził zakaz działalności frakcyjnej w partii, pod groźbą wydalenia.