Wczesnym 1918 roku Niemcy rozpoczęli dużą ofensywę na froncie zachodnim po upadku Rosji, co pozwoliło im zwiększyć swoje siły na zachodzie. Początkowo uderzając na brytyjską południową flankę, ofensywa znacznie wyparła aliantów, a eskadra została zmuszona do wycofania się na lotniska dalej od frontu, gdy siły niemieckie stale się rozwijały: w marcu przeniosła się do La Bellevue, a następnie do Fouquerolles, pozostając tam do czerwca, kiedy to przeniosła się do Liettres, aby wspierać Francuzów podczas wojny.
Oficjalny Marne. W tym czasie eskadra była przyłączona do No 10, 22, 51 i (w końcu) 80 skrzydeł Królewskich Sił Powietrznych. Pomimo tych ruchów, eskadra utrzymywała wysokie tempo operacyjne, angażując się w ciężkie walki powietrze-powietrze podczas lotów myśliwców, a także wykorzystywana do ataku na nadciągające niemieckie siły lądowe (patrz zdjęcie po lewej stronie). Po tym, jak niemiecka ofensywa została ostatecznie zatrzymana, alianci rozpoczęli własną ofensywę w sierpniu wokół Amiens, po czym eskadra została zatrudniona do atakowania niemieckich lotnisk, a gdy Niemcy zostali zmuszeni do odwrotu, zaatakowali wycofujące się niemieckie oddziały na ziemi. Przez cały październik, starając się nadążać za postępem, eskadra przemieszczała się trzy razy, a do czasu podpisania zawieszenia broni w listopadzie znajdowała się w Pont-a-Marq.