"Faulknor" brał udział w kampanii norweskiej od kwietnia do czerwca, odkrywając statki Floty Krajowej na początku kampanii. Po drugiej bitwie pod Narvik
12 kwietnia kapitan Antony De Salis, kapitan (D) 8th DF i dowódca "Faulknor", został mianowany starszym oficerem niszczycieli dla obszaru Narvik z władzą nad wszystkimi niszczycielami w tym obszarze. Kazał im patrolować Ofotfjord i oceniać niemiecką obronę, jednocześnie uniemożliwiając wejście jakichkolwiek okrętów podwodnych. 16 kwietnia na brzeg wylądował zespół desantowy z "Faulknor" w celu zbadania wraku zatopionego statku, poszukiwania wszelkich przydatnych dokumentów i oceny jego stanu. Nic nie znaleźli, a jednego zabito. Następnego dnia "Faulknor" i niszczyciel zbombardowali niemiecki statek i podpalili go. W tym czasie okręt był wielokrotnie atakowany przez niemieckie samoloty, ale bez większego skutku. W dniu 25 kwietnia pomógł wylądować części 2. batalionu, South Wales Borderers do Bogen i Lenvik. Później bombardował niemieckie pozycje w celu wsparcia aliantów na Narvik. 4 maja "Faulknor" uratował 52 ocalałych z polskiego niszczyciela, który został zatopiony przez niemieckie bombowce, i odzyskał ciała kolejnych 60 członków załogi. Następnego dnia statek rozbił się podczas bombardowania niemieckich obron w Rombaksfjord, ale został tylko lekko uszkodzony. W drodze powrotnej do domu, do naprawy, eskortowała konwój pustych okrętów wojskowych. "Faulknor" przybył do Scapa Flow 9 maja i popłynął do Grimsby na naprawy.