Wypełnij następujące zdanie: Brytyjska regularna armia obawiała się, że uzbrojeni czarni mężczyźni rozpoczną bunt niewolników. Próbując uspokoić południowych plantatorów, Brytyjczycy wykorzystywali Afroamerykanów jako robotników, wykwalifikowanych robotników, zdobywców i szpiegów. Lord Dunmore, królewski gubernator Wirginii, był zdeterminowany, by utrzymać brytyjską władzę w południowych koloniach i obiecał uwolnić niewolników buntowniczych właścicieli, którzy walczyli za niego. 7 listopada 1775 r. ogłosił: "Oświadczam, że wszyscy czarni i inni (rebelianci), którzy są zdolni i chcą nosić broń, mogą wstąpić do wojsk Jego Królewskiej Mości". W grudniu 1775 roku brytyjska armia miała 300 niewolników w mundurach wojskowych. Na piersi munduru był napis "Wolność dla niewolników". Ci niewolnicy zostali nazwani "Etiopskim Pułkiem Lorda Dunmora". Z wyjątkiem tych czarnych mężczyzn, którzy dołączyli do etiopskiego pułku, tylko kilku czarnych mężczyzn, takich jak Seymour Burr, służyło w armii brytyjskiej, podczas gdy walki koncentrowały się na Północy. Dopiero w ostatnich miesiącach wojny, kiedy brakowało ludzi, lojalni używali czarnych mężczyzn do walki dla Brytyjczyków na południu. W Savannah, Georgia, Augusta, Georgia i Charleston, Południowa Karolina, kiedy zagroziły im siły Patriotów, Brytyjczycy wypełnili luki w swoich oddziałach Afroamerykanami. W październiku 1779 roku około 200 żołnierzy Czarnych Lojalistów pomogło Brytyjczykom w
broniąc Savannah przed wspólnym atakiem Francuzów i rebeliantów.