Na koniec 1943 roku dywizja została przeniesiona do Włoch, biorąc udział w kampanii ósmej armii na włoskim wybrzeżu Adriatyku, która zakończyła się pod koniec roku. Na początku 1944 roku dywizja ta stanowiła rdzeń Korpusu Nowej Zelandii, walcząc w dwóch bitwach, próbując bezskutecznie przebić linię Gustava w Monte Cassino. W 1944 roku dywizja uczestniczyła w dalszych akcjach na linii gotyckiej we Włoszech i wzięła udział w alianckich ofensywach wiosennych w 1945 roku, które doprowadziły do kapitulacji niemieckich sił we Włoszech w maju. Po powrocie do Nowej Zelandii, reorganizowane elementy dywizji stały się częścią sił okupacyjnych w Japonii.
Od 1945 roku.