Napisz kontynuację tego akapitu - Lewald urodził się w 1860 roku; jego ciotką była żydowska powieściopisarka Fanny Lewald. Lewald został urzędnikiem cywilnym w Prusach w 1885 roku i pełniącym obowiązki komisarza w Rzeszy w 1903 roku. W tej roli Lewald uczestniczył w Targach Światowych w 1904 roku.
(organizowane wraz z Igrzyskami Olimpijskimi), gdzie nie zgodził się z cesarzem Wilhelmem II na temat tego, czy Deutscher Olympischer Sportbund, którego był prezydentem, powinien być politycznie niezależny. Po tym, jak Berlin wygrał prawo do zorganizowania Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1916 roku (które później zostały odwołane z powodu wybuchu I wojny światowej), Lewald zachęcił Rzeszę Niemiecką do inwestowania w igrzyska, argumentując, że można je porównać do Światowej Wystawy Handlowej. Pod koniec I wojny światowej Lewald był tak dobrze powiązany jako najwyższy urzędnik cywilny Cesarstwa Niemiec, że osobiście napisał mowę abdykacyjną ostatniego cesarskiego rządu. W czasie Kapp Putsch Lewald był pełniącym obowiązki szefa rządu, ponieważ wszyscy ministrowie opuścili Berlin. Odmówił przymusowego udzielenia funduszy rządowych zbuntowanym wojskowym. Lewald, konserwatysta, wpadał w coraz większe trudności z rządami socjaldemokratycznymi i ostatecznie przeszedł na emeryturę z służby cywilnej w 1923 r., ale pozostał na ponad dziesięciu honorowych stanowiskach, np. odpowiedzialny za niemiecką wymianę międzynarodowych studentów, zarząd kilku wybitnych muzeów i Narodowego Komitetu Olimpijskiego; był zastępcą sekretarza stanu. W 1935 roku Lewald zaproponował, by Pierre de Coubertin otrzymał Nagrodę Nobla.