Po wycofaniu się z wyścigu TT na Wyspie Man w 1973 roku, bojkotowanego przez większość czołowych zawodników ze względów bezpieczeństwa, Saarinen przybył do Grand Prix Narodów, prowadząc zarówno w mistrzostwach 250cc, jak i 500cc. Tor w Monzie, otwarty po raz pierwszy w 1922 roku, był szybki i wyłożony stalowymi barierami, które nie pozostawiały miejsca na błędy dla motocyklistów. Stalowe korytarze wyłożone na torze zostały zainstalowane w wyniku żądań kierowców wyścigowych po wypadku, który miał miejsce podczas Grand Prix Włoch w 1961 roku, w którym zginął kierowca wyścigowy Wolfgang von Trips i 15 widzów. Większość kierowców uważała, że stalowe bariery poprawią bezpieczeństwo zawodników i widzów, ale miały odwrotny efekt dla motocyklistów. Po przyjeździe do Monzy Saarinen skarżył się na bariery ochronne, ale nie podjęto żadnych działań. Pomimo instalacji dwóch nowych chican dla samochodów podczas poprzedniego sezonu Formuły 1
(umieszczone przed Curva Grande i w Vialone) nie były używane do wyścigów motocyklowych w Monzie.