Napisz kontynuację tego paragrafu - W międzyczasie, upadek Bukaresztu
Rumunia została podzielona: król Ferdynand, jego rząd i armia udały się do zachodniej Mołdawii, gdzie kontynuowali opór; na południu Wolacji, konserwatysta Lupu Kostaki i jego sojusznicy tolerowali lub współpracowali z niemiecką okupacją. Mariu był jednym z współpracowników Kostakiego, a w styczniu 1918 r. został mianowany sekretarzem wałaskiego biskupstwa, instytucji prawosławnej. Jego katolicyzm został ujawniony publicznie i został zmuszony do rezygnacji kilka dni po urzędowaniu. Kilka tygodni później Marghiloman został wezwany do utworzenia gabinetu i negocjowania pokoju z Mocarstwami Centralnymi (który został podpisany w maju 1918 r.). Mariu uważał, że Marghiloman był darem Bożym dla Rumunii: "udało mu się bronić dynastii i chronić armię przed rozbrojeniem". W wyborach wyborczych w 1918 r. ubiegał się o miejsce w Senacie z okręgu Ilfov i wznowił pracę nad zjednoczeniem kościołów. Jego głównym wysiłkiem było wspieranie Rumunów w Północnej Dobruży, którą Rumunia faktycznie oddała Wielkiej Bułgarii. Mariu Teodorjan zasugerował, aby prawosławni Rumunie, siłą zintegrowani z bułgarską prawosławnością, chronili się masowym nawróceniem na katolicyzm.