Na początku I wojny światowej był nominalnym najwyższym dowódcą armii serbskiej; prawdziwe dowództwo leżało w rękach Szefa Sztabu Najwyższego Sztabu, stanowisko zajmowane przez Stepę Stepanović (podczas mobilizacji), Radomira Putnika (1914<unk>1915), Petra Bojovića (1916<unk>1917) i Živojina Mišića (1918). Wojsko serbskie wyróżniło się w bitwach pod Cerem i nad Driną (bitwa pod Kolubarą).
) w 1914 roku, zdobywając zwycięstwa nad najeźdźcami austro-węgierskimi i wypędzając ich z kraju.