Tituba była niewolnicą Samuela Parrisa i jego rodziny; ona i Sarah Good były biednymi kobietami, podczas gdy Osborne nie. Osborne nie chodził do kościoła od prawie trzech lat z powodu długiej choroby i nadal zajmował się kwestiami prawnymi z rodziną Putnam. Oskarżenia przeciwko Osborne'owi prawdopodobnie były wynikiem silnych sugestii rodziny Putnam. Nakaz aresztowania Sarah Osborne został napisany na 1 marca 1692 r. Miała być umieszczona w więzieniach w Bostonie przez cały czas jej badań i procesów i została wysłana do Bostonu wraz z Titubą i Sarą Good 7 marca 1692 r. Podczas jej badań twierdziła, że jest niewinna i zaprzeczała, że była zaangażowana w złe duchy lub krzywdziła dzieci.
długotrwała choroba