Po wybuchu wojny, Haberer, która studiowała sztukę i filozofię w Bordeaux, dołączyła do ruchu oporu, gdzie poznała swojego przyszłego męża, Lucien'a Hamelina. Stała się bardziej aktywna po tym, jak była świadkiem
Vel' d'Hiv Roundup w 1942 roku i zaczęła ukrywać Żydów w swoim domu. Wraz z Lucienem została aresztowana w sierpniu 1943 roku, ale uniknęła deportacji, ponieważ była w ciąży. Lucien trafił do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie, a ona do więzienia w La Roquette. Tam zaczęła pisać i rysować, a jej tematem było codzienne życie więźniarek. Prowadziła też dziennik, w którym zapisywała ich doświadczenia. W kwietniu 1944 roku urodziła syna w szpitalu w Paryżu. Z pomocą Michèle Noyer, uciekła z dzieckiem i znalazła schronienie w domu pielęgniarki w pobliżu Clairac w jej rodzinnym regionie.