Przedtem był głównym rzecznikiem w biurze zarządzania kryzysowego w Nowym Jorku. Kierował ogólnomiejscowymi wysiłkami informacyjnymi w dziesiątkach nagłych wypadków, w tym w przypadku zaciemnienia w 2003 roku.
, wielokrotne okresy zwiększonego zagrożenia, wielokrotne katastrofy samolotów i łodzi, dziesiątki zawalonych budynków, a także strach z wąglika z 2006 roku. Był również odpowiedzialny za napisanie nowojorskiego planu informacyjnego w sytuacjach awaryjnych, który jest nadal używany.