19 października mocarstwa centralne rozpoczęły drugą, decydującą próbę przełamania linii zbrojnej Cobadin. Prawe skrzydło sił miało za zadanie zadać decydujący cios, ale jego początkowy atak osiągnął niewiele. Tylko dywizja kawalerska generała Koleva, wzmocniona oddziałami piechoty, ponownie odniosła nieco większy sukces. W tej trudnej sytuacji kawaleria udowodniła przewagę swojej mobilności i 20 października zdołała pokonać ciężki ogień wroga. Przekraczając główną linię obronną, generał Kolev wyparł Rumunów i Rosjan w kierunku ważnej wioski Topraisar i zagroził ich flance. To i sukces lewego skrzydła sił Mocarstw Centralnych sprawiły, że pozycje aliantów stały się nie do utrzymania i wkrótce rozpoczęto ogólny odwrót. Wykonując jego rozkazy, generał Kolev prawie natychmiast rozpoczął ich pościg, pokonał wycofujących się Rumunów i Rosjan w Konstancji i wszedł do ważnego miasta portowego. Sukcesy te pozwoliły bułgarskiej III Armii na przejście 80 kilometrów i zajęcie pozycji obronnych wzdłuż wąskiej części Dobruji między Dunajem a Morzem Czarnym, co z kolei pozwoliło Marszałkowi Mackensenowi skupić się na przekroczeniu rzeki przy Świstowie i operacjach
które miały być przeprowadzone w połączeniu z niemiecką 9. armią.