- Liczba klubów z płatnymi kontraktami wzrosła, zarówno zarząd, jak i gra stały się bardziej profesjonalne. W 1910 roku po raz pierwszy odbył się turniej krajowy z udziałem więcej niż dwóch drużyn narodowych, chociaż był nieformalny i nie był oficjalnie uznany przez CONMEBOL. Trzy mecze Copa Centenario Revolución de Mayo, między gospodarzem Argentyną, Chile i Uruguajem, rozegrano w maju i czerwcu. Argentyna była zwycięzcą. Ten turniej jest również uważany za pierwszy Copa América lub jego bezpośredni prekursor. Oficjalne pierwsze wydanie
Copa América, wówczas nazywana Campeonato Sudamericano de Fútbol, została zorganizowana przez Argentynę w 1916 r. w celu upamiętnienia stulecia argentyńskiej wojny o niepodległość (1810-1818). Uczestniczyło w niej cztery kraje, a Brazylia została zaproszona oprócz poprzednich uczestników. Urugwaj wygrał dwa mecze, stając się pierwszym mistrzem Ameryki Południowej. Wówczas 19-letnia Isabelino Gradín była najlepszą zawodniczką Urugwaju i najlepszą strzelanką turnieju, zdobywając trzy gole. Dzień po wielkim zwycięstwie Urugwaju w Chile, chilijska Federacja Piłki Nożnej zażądała odwrócenia wyników, na podstawie tego, że dwóch Afrykanów było w drużynie Urugwaju. Jednym z nich był Gradín, który dwukrotnie strzelił w tym meczu, ponieważ jego pradziadkowie byli niewolnikami z Lesotho. Protesty Chile zostały ostatecznie odrzucone, a Urugwaj ogłoszony zwycięzcą. Drużyna urugwajska wygrała sześć z pierwszych dziesięciu edycji, przegrała finał raz i dwukrotnie stała w obliczu protestów Chile.