Po zakończeniu wojny pozostał w armii jako dowódca garnizonu w Emden. W 1766 Courbière poślubił Sophie von Weiss. Małżonkowie byli małżeństwem aż do jej śmierci w 1809 roku i mieli dziewięcioro dzieci. Wśród prywatnych nauczycieli tych ostatnich był Johann Gottfried Seume. Courbière był znanym duelistą, walcząc przynajmniej w dwóch pojedynkach podczas pobytu w Emden. Wśród potomków Courbière'a był René de l'Homme de Courbière, który służył jako Generalleutnant w Wehrmachcie podczas II wojny światowej. Wilhelm René de l'Homme de Courbière został generałem-majorem w 1780 roku i był generałem-porucznikiem, gdy rozpoczęły się francuskie wojny rewolucyjne. W tym prowadził formacje w Verdun i
Pirmasens, otrzymujący Order Czerwonego Orła za późniejszą. Następnie został dowódcą korpusu, a w 1798 r. awansował na generała piechoty. W 1802 roku został odznaczony tytułem rycerza Orderu Czarnego Orła.