Napisz kontynuację tego paragrafu - Zarówno "Andrea Doria", jak i "Duilio" weszły do suchego doku pod koniec lat trzydziestych XX wieku w celu rozległej modernizacji; prace te trwały odpowiednio do października i kwietnia 1940 roku. W tym czasie Włochy weszły w II wojnę światową po stronie państw Osi. Oba okręty dołączyły do 5. Dywizji z bazy w Taranto. "Duilio" uczestniczył w patrolu, którego celem było złapanie brytyjskiego pancernika i konwoju zmierzającego na Maltę, ale żaden z celów nie został znaleziony. Ona i "Andrea Doria" byli obecni podczas brytyjskiego ataku na Taranto
w nocy z 11 na 12 listopada 1940 roku. Siła dwudziestu jeden Fairey Swordfish torpedo-bombowców, uruchomiony z, zaatakował statki zakotwiczone w porcie. "Andrea Doria" nie doznała uszkodzeń podczas nalotu, ale "Duilio" została trafiona torpedą na sterburcie. Został uziemiony, aby zapobiec jego zatonięciu w porcie, a tymczasowe naprawy zostały przeprowadzone, aby umożliwić mu podróż do Genui na stałe naprawy, które rozpoczęły się w styczniu 1941 roku. W lutym został zaatakowany przez brytyjskie Siły H; kilka okrętów wojennych próbowało ostrzelać "Duilio" podczas gdy znajdował się w doku, ale nie trafili. Prace remontowe trwały do maja 1941 roku, kiedy dołączył do floty w Taranto.