Write a continuation for this paragraph - Kępa Bazarowa to wyspa leżąca pomiędzy głównym korytem Wisły a tzw. Małą Wisłą i ul. Dybowską, naprzeciwko Zespołu Staromiejskiego. Jej powierzchnia wynosi 70 ha, długość 2,65 km, zaś maksymalna szerokość 438 m. Wyspa swą nazwę zawdzięcza prawdopodobnie od zatrzymujących się i handlujących na niej w średniowieczu kupców. Jest także nazywana „Małpim Gajem”, gdyż w XVI i XVII w. osiedlały się tu wypędzone z miasta nierządnice. W tamtych czasach wyspa była gęsto zabudowana, a zamieszkiwali ją partacze – rzemieślnicy wykonujący swój zawód nielegalnie, poza cechami. W 1411 roku zawarto na Kępie Bazarowej I pokój toruński, a w 1500 roku połączono ją z Toruniem wybudowanym na Wiśle mostem. Wyspa oraz znajdująca się na niej osada Majdan, pomimo bliskiego sąsiedztwa Torunia, podlegały jurysdykcji starosty dybowskiego. Ten stan utrzymywał się do czasu wojny szwedzkiej
, kiedy to Toruń na mocy dwóch uchwał sejmowych z lat 1626 i 1629, przejął Kępę Bazarową na własność. W 1809 roku zostało tam odparte austriackie oblężenie Torunia, a tym samym miasto drugi raz w historii (po odparciu oblężenia szwedzkiego w 1629 roku) samodzielnie się obroniło. Na początku XIX wieku Kępa, w ramach rozbudowy Twierdzy Toruń, została ufortyfikowana wraz z Przyczółkiem Mostowym. Od połowy XIX wieku stopniowo zaczęła zarastać lasem łęgowym. W okresie międzywojennym zbudowano tu ośrodek sportów wodnych. Znajduje się tutaj także punkt widokowy, z którego rozpościera się panorama na Zespół Staromiejski.