Ten stan wojenny nałożony przez pierwszego bengalskiego prezydenta kraju był pierwszym przykładem stanu wojennego w Pakistanie, który miał trwać do czasu rozwiązania
Wschodniego Pakistanu w 1971 roku. Iskander Mirza mianował ówczesnego dowódcę armii pakistańskiej, generała Ayoba Khana, na stanowisko głównego administratora stanu wojennego (CMLA), co w ciągu trzech tygodni doprowadziło do jego klęski.