Wypełnij następujące zdanie: W marcu 1933 roku, zaledwie trzy miesiące po tym, jak Adolf Hitler został kanclerzem, Eisner uciekł z Berlina do Paryża, gdzie mieszkała siostra. Tutaj żyła w niepewności, biorąc każdą pracę, jaką mogła znaleźć (tłumaczenie, opieka nad dziećmi itp.) i pracując, gdy tylko było to możliwe, jako niezależny krytyk filmowy dla różnych międzynarodowych czasopism i gazet. W 1940 roku została złapana w pierwszym "Rafle du billet vert" i zabrana do
Vel d'Hiv z setkami innych żydowskich kobiet. Stamtąd zostali przetransportowani do obozu koncentracyjnego Gurs w Pirenejach, obozu koncentracyjnego prowadzonego przez Francuzów dla Niemców. Po kilku miesiącach udało jej się uciec i udała się do Montpellier, gdzie na krótko zarejestrowała się jako studentka, zanim trafiła do Rodez i do pastora Exbrayat, który pomógł jej uzyskać fałszywe dokumenty - stała się Louise Escoffier z regionu Alzacji. Była w kontakcie z Henrym Langloisem, który był w Paryżu i ukrywał puszki z filmami w całym kraju, aby uchronić je przed nazistami. Jednym z takich miejsc było w pobliżu Figeac w środkowej Francji, w piwnicy Château de Béduer. Langlois polecił Eisnerowi udać się tam, aby zachować filmy (w tym "Wielki dyktator"). Eisner dokonał tego w bardzo zimnych warunkach przez miesiąc, zanim skończyły mu się pieniądze. Potrzebując pomocy, udało jej się zdobyć pracę w szkole dla dziewcząt w Figeac. Zło traktowana, zaczęła uczyć niemieckiego niektórych hiszpańskich dziewcząt mieszkających z miejscową nauczycielką Madame Guitard, która ją przyjęła; została tam aż do wyzwolenia Paryża pod koniec sierpnia 1944 roku.