Po ukończeniu edukacji został awansowany na porucznika artylerii 1 września 1911. Miesiąc później został przydzielony do polnego pułku artyleryjskiego na Dunaju. W I wojnie bałkańskiej otrzymał ten sam stopień porucznika, co w II wojnie bałkańskiej. W I wojnie światowej znalazł się na stanowisku dowódcy drugiej baterii pierwszej dywizji w Dunajskim Pułku Artylerii, będącym częścią Pierwszej Armii pod dowództwem generała Petra Bojovića i generała Živojina Mišića. Po bitwie pod Kolubara
28 lutego 1915 został awansowany do rangi kapitana artylerii (drugiej klasy) i przeniesiony na dowódcę baterii jako pomoc dla armii Czarnogóry. Miał ten sam stopień w bitwie pod Mojkovac podczas odwrotu w kierunku Szkodry. W Szkodrze został schwytany 9 stycznia 1916 r. i zabrany do obozu Grednig, gdzie pozostał do końca I wojny światowej.