Napisz kontynuację tego paragrafu - Po jego niezależności
W 1971 roku w Bangladeszu doszło do serii zamachów wojskowych, począwszy od zabójstwa prezydenta Szejka Mujibur Rahmana 15 sierpnia 1975 roku przez grupę oficerów armii, którzy ustanowili na prezydenta Khondakera Mostaqa Ahmeda. Reżim Khondakera Mostaqa został obalony 3 listopada tego samego roku przez pro-Mujib oficerów pod wodzą brygady Khaled Mosharraf i pułkownika Shafata Jamila. Przeciwdziałanie 7 listopada doprowadziło do objęcia władzy przez dowódcę armii, generała Ziaur Rahmana. W 1977 roku Ziaur Rahman objął urząd prezydenta i przekazał stanowisko dowódcy armii generałowi Hussainowi Muhammad Ershad. Zia założył Bangladeszką Partię Narodową (BNP) i starał się przywrócić demokrację w Bangladeszu, ale w 1981 roku został zamordowany przez grupę oficerów armii pod dowództwem generała majora Abul Manzoora. Chociaż obawiano się, że armia ponownie przejmie władzę, dowódca armii Ershad pozostał lojalny wobec cywilnego następcy Ziaur Rahmana, wiceprezydenta sędziego Abdusa Sattara i zdławił próbę zamachu stanu pod przewodnictwem Manzoora. Sattar został kandydatem na prezydenta BNP w wyborach w 1982 roku, które wygrał.