Napisz kontynuację tego akapitu - Później, podczas kampanii I wojny światowej, Lecca był kapitanem działu amunicji w 22. Dywizji, która wycofała się z resztą armii do zachodniej Mołdawii. Również w tym czasie rewiu jego "Dandanaua" ("Bezprawie") była wystawiana przez Maksymiliana w okupowanym przez Niemców Bukareszcie.
Został odwołany po doniesieniach, że wyśmiewał się z okupantów. Podczas powrotu do zdrowia w Podu Iloaiei zimą 1916 roku Lecca wykazał oznaki choroby wyniszczającej (czasami określanej jako uraz wojenny), przyznając się do Ludovica Dauș, że powoli umiera, ale nadal ma nadzieję na znalezienie cudownego lekarstwa. Zlikwidowany latem 1917 r. mieszkał w Iasi, z Natalią Leccą jako pielęgniarką. Wśród jego ostatnich dzieł znalazł się kolejny tom poezji, "Simpla" ("The Simple One"). Prawie całkowicie sparaliżowany w 1918 roku, nadal był przytomny i reagujący, chociaż, jak wspomina Iorgulescu, był społecznie martwy.