Po tych dwóch nieudanych wyprawach, książę zwrócił się do swoich ludzi. Kapitan Otto Stiel, Kurlandczyk, który wcześniej odwiedził Gambię, został mianowany gubernatorem i komendantem wyspy św. Andrzeja. W 1658 roku, książę Kurlandii i jego rodzina zostali schwytani przez szwedzkiego najemnika po wplątaniu się w
<unk>Powodzie<unk>, a komunikacja między Kurlandią a wyspą św. Andrzeja została odcięta na około dwa lata. W rezultacie Holenderska Kompania Zachodnioindyjska zawarła porozumienie z przedstawicielem księcia w Holandii, Henry'm Momberem, na mocy którego mieli zaopatrzyć wyspę św. Andrzeja, ale w rezultacie mogli ją przejąć. Momber zgodził się, w braku jakichkolwiek instrukcji od księcia. Holendrzy wysłali na wyspę okręt z żołnierzami, by ją przejęli. Stiel sprzeciwił się, ale gdy dowiedział się, że Holenderska Kompania Zachodnioindyjska zagwarantuje im wypłatę, garnizon zbuntował się i wrócił do Holandii na statku, który przywiózł nowy garnizon.