Obszar ten był częścią Wielkiego Cesarstwa Morawskiego we wczesnym średniowieczu i stał się częścią powstającego państwa polskiego w X wieku pod jego pierwszym władcą Mieszkiem I. W czasach fragmentacji Polski stanowiła część księstw śląskich, legnickiego, jaworskiego i świdnickiego. Na początku XIII wieku polski książę Henryk Brodaty wybudował na tym miejscu zamek obronny, ze względu na jego bliskość granicy polsko-czeskiej. Osada była wspominana w dokumentach z 1232 (jako "Landeshut") i 1249 (jako "Landishute" i "Landishute forensis auch Camena Gora"). W 1254 r. piastowski książę Bolesław II łyśny z Legnicy przekazał ten obszar klasztoru benedyktyńskim z Opatovice (w wschodniej Czechach), który już założył opactwo Grüssau w pobliskim Krzeszów. Kiedy w 1289 roku opactwo przeszło w ręce cystersów, Landeshut został nabyty przez księcia Bolko I Świdnicki, który rozszerzył go jako twierdzę przeciwko pobliskiej Czeskiej Królestwie i przyznal prawa miejskie w 1292 roku. W 1334 r. otrzymał nowe przywileje od księcia Bolko II Małego. Niemniej jednak wraz ze śmiercią Bolka w 1368 roku księstwo przepadło w ręce korony czeskiej. Spłonął w 1426 roku podczas rewolucji husyckiej.
W latach 60. ubiegłego stulecia przechodzi do Królestwa Węgier, a w 1490 roku do Czech, pod rządami Władislawa II, który wzniósł nowe mury miejskie.