Napisz kontynuację tego paragrafu - Wśród pierwszych bezpośrednich ideologicznych następców "Sămănătorul" była własna Partia Narodowa Demokratyczna Iorgi. Według Veigy: "W tej nowej fazie Iorga nie uciekł się do bardzo różnych argumentów, ale jedynie dążył do bardziej politycznie wyraźnego wyrażenia literackiej estetyki "Sămănătorul". Według Stanomira "avatary" reprezentowane przez program Demokratycznych Nacjonalistów i "Neamul Românesc" są, podobnie jak "Sămănătorul", odcinkami "serii naznaczonej odzyskaniem i waloryzacją aktywów Eminescia". Pomimo zamiaru skierowania się do chłopstwa, "Sămănătorul" najczęściej przyciągał pracowników biurowych. Călinescu, przeciwstawiając jej podejście elitaryzmowi i profesjonalizmowi propagowanym przez "Junimea", stwierdził: "["Semănătorul"] gromadził przede wszystkim pisarzy o małej kulturze, oficerów, młodych ludzi, którzy nie ukończyli edukacji [i] autodidaków [...]. Czasopismo cieszyło się uznaniem nauczycieli szkół, profesorów prowincjonalnych, Rumunów mieszkających poza granicami kraju, a rozchodząc się po tych okolicach, edukowało masy, by przyjmowały odpowiednią literaturę. To prawda, że ci sami czytelnicy zostali z przerażeniem dla wszystkich rzeczy "obcych", "nizdrowych", ale kiedy to się zdarzyło, że tłumy osiągnęły poziom wymagany do zrozumienia bardziej wyrafinowanej sztuki? Można powiedzieć, że "Semănătorul" i wszystkie inne podobne publikacje przyjęły niewdzięczną misję promowania idei "Junistów" na całym świecie, jednocześnie rezygnując z [zasady sztuki dla sztuki] z ryzykiem kompromisowania się przed historykami literatury mniej sympatycznymi do celów czasopisma. " Sandqvist zauważa również, że główna grupa przyciągana przez tradycjonalizm, zwłaszcza po powstaniu z 1907 r.
, składała się głównie z "niewystarczająco opłacanych klasyków, historyków i prawników, którzy tworzyli nadmiernie zajętą biurokratykę narodu".