W tym czasie, Bitter został odkryty przez Richarda Morrisa Hunta, wybranego architekta wielu bogatych i sławnych ludzi Nowego Jorku. Od tego czasu Bitter nigdy nie był bez pracy. Po pracy jako rzeźbiarz na Światowej Wystawie Kolumbijskiej w Chicago w 1893 roku i jako dyrektor na Wystawie Panamerykańskiej w Buffalo w Nowym Jorku w 1901 roku, niezwykłe umiejętności organizacyjne Bittera doprowadziły do mianowania go szefem programów rzeźbiarskich na obu wystawach w 1904 roku.
Wystawa St. Louis w St. Louis, Missouri, gdzie Lee Lawrie trenował pod jego kierownictwem, oraz Międzynarodowa Wystawa Panama-Pacific 1915 w San Francisco w Kalifornii. W latach 1906-1907 przewodniczył Narodowemu Towarzystwu Rzeźby.