Przed II wojną światową w Estonii, na Łotwie i na Litwie panował autorytarny przywódca państwa, który doszedł do władzy po bezkrwawym zamachu stanu: Antanas Smetona w Litwie (grudzień 1926 r.), Konstantin Päts w Estonii (marzec 1934 r.) i Kārlis Ulmanis w Łotwie (maj 1934 r.). Niektórzy zauważają, że wydarzenia w Litwie różniły się od dwóch jej bardziej północnych sąsiadów, a Smetona miała inne motywacje, a także zabezpieczyła władzę 8 lat przed podobnymi wydarzeniami w Łotwie lub Estonii. Pomimo znacznych zamieszek politycznych w Finlandii nie miało to miejsca. Jednak Finlandia została wplątana w krwawą wojnę domową
, co nie miało miejsca w krajach bałtyckich. Niektóre kontrowersje otaczają bałtyckie autorytarne reżimy <unk> ze względu na ogólną stabilność i szybki wzrost gospodarczy tego okresu (nawet jeśli krótki), niektórzy komentatorzy unikają etykiety "autorytarny"; inni jednak potępiają takie "apologetyczne" nastawienie, na przykład w późniejszych ocenach Kārlisa Ulmanisa.