W lipcu Niemcy rozpoczęli atak na linię aliantów, znaną jako
Druga bitwa nad Marną. Trzygodzinne ostrzały artylerii na pozycjach 3. Dywizji ogłosiły początek ofensywy. W ciemności nocy łodzie przewoziły pierwsze fale oddziałów z niemieckiej Siódmej Armii. W krótkim czasie francuskie i amerykańskie obrony najbliżej południowych flanków rzeki rozpadły się i zostały zaatakowane. Wróg był tak dobrze ugruntowany na prawej flance 3. Dywizji, że jego pozycja powinna być nie do utrzymania. I dokładnie tutaj stała 38. armia McAlexandra, otoczona z obu stron. Najwyraźniej McAlexander spodziewał się właśnie tego. Nie ustępując w posiadaniu nabrzeża Marny, McAlexander odmówił obydwu flankom tak, że jego front pułkowy stał jak podkowa, jeden batalion do przodu, jeden po obu stronach. Niemcy nie mogli przenieść tego kamienia. McAlexander's 38th wytrzymał i utrzymał swoją pozycję. Ze względu na swoją niezłomność McAlexander i jego 38. pułk piechoty od tego czasu znani są jako Skała z Marny. Niemiecka ofensywa została wstrzymana 18 lipca 1918 roku. Za swoje zdecydowane działanie, pułkownik McAlexander otrzymał Medal Wyróżnionej Służby Armii.