Napisz kontynuację tego paragrafu - Były obawy kierowców w GP Niemiec
odbyła się na legendarnej Nordschleife o bezpieczeństwie torów. Górski odcinek Nordschleife Nürburgringu miał 23 km długości, prawie 3 razy dłuższy niż Interlagos, kolejny najdłuższy tor w kalendarzu i 7 razy dłuższy niż tor uliczny w Monako. Jego rozmiar oznaczał, że prawie niemożliwe było dostosowanie się do norm regulacyjnych z 1976 roku - organizatorzy nie byli gotowi ani nie byli w stanie zapewnić do 4 razy więcej szeryfów, służb medycznych i strażaków potrzebnych na tym torze niż na jakimkolwiek innym torze F1. Ostatecznie wszyscy kierowcy zdecydowali się na wyścig, i nie było zaskoczeniem, że Hunt i Lauda byli w pierwszym rzędzie, brytyjski kierowca na pole, z Depaillerem na drugim rzędzie. Na starcie, na mokrym, ale wysuszającym się torze, ponownie Regazzoni startował najlepiej, podczas gdy Lauda był powolny i stracił wiele miejsc. Regazzoni prowadził od Hunta, ale skręcił i spadł na czwartą pozycję. Pod koniec pierwszego okrążenia, ponad osiem minut po starcie wyścigu, większość kierowców postanowiła wjechać do boksu na suchych oponach. To pozostawiło McLarena Mass'a na czele od Gunnara Nilsona.