Władza koalicji osłabła wraz z wprowadzeniem List Pim Fortuyn w holenderskich wyborach parlamentarnych w 2002 roku, partii populistycznej, która prowadziła wyraźnie antyimigracyjną i antyfioletową kampanię, powołując się na "fioletowy chaos" ("Puinhopen van Paars") jako źródło społecznych nieszczęść w kraju. W pierwszym politycznym zamachu od trzech stuleci, Fortuyn został zamordowany
Z nieco ponad tygodniem do wyborów. W następstwie śmierci lidera LPF wygrała wybory, wchodząc do parlamentu z jedną szóstą miejsc, podczas gdy PvdA (Labor) straciła połowę swoich miejsc. Następny gabinet został utworzony przez CDA, VVD i LPF, na czele z premierem Janem Peterem Balkenende. Chociaż partii udało się wyparcie rywalizującej z nią Koalicji Purpurowej, bez charyzmatycznej postaci Pima Fortuyna na czele, okazała się krótkotrwała; rząd trwał zaledwie 87 dni.