Napisz kontynuację tego paragrafu - panowanie Đurađa rozciągało się od około 1362 do 1378 roku. Zawarł sojusz z królem Vukašinem Mrnjavčevićem, poślubiwszy jego córkę Olivera, aż do upadku Mrnjavčevića w bitwie pod Maritą
(1371). Dżuraj, rządziłem Zetą jak nowoczesny władca. Instytucje Zety funkcjonowały dobrze, podczas gdy miasta przybrzeżne cieszyły się znaczną autonomią. Handel był dobrze rozwinięty i wzmocniony przez istnienie waluty Zeta, dinar. Đurađ I sprzymierzył się ze swoimi sąsiadami księciem Lazarem Hrebeljanovićem z Serbii, Banem Tvrtko I Kotromanićem z Bośni, księciem Nikolaem I Gorjanskim i królem Ludwikem I z Węgier, aby pokonać ambitnego Nikola Altomanovića w 1373 roku. Pomimo tego, pokonany i oślepiony Altomanović znalazł schronienie w Zeta aż do śmierci. Podczas walki na południu Kosowa młodszy brat Đurađa, Balša II, ożenił się z Komniną, bliską kuzynką żony cesarza Stefana Dušana, Jeleny. Dzięki małżeństwu, Đurađ II otrzymał hojny posag w ziemi, w tym Avlona, Berat, Kanina i kilka dodatkowych strategicznie ważnych regionów. Po podziale ziem Altomanovićów (w Hercegowinie) Balšici zajęli miasta Trebinje, Konavle i Dračevica. Późniejszy spór o te miasta doprowadził do konfliktu między Zetą a Bośnią, na czele z Banem Tvrtko I. W walce ostatecznie wygrała Bośnia, wspierana przez Węgry, po śmierci Đurađa w 1378 roku.