Przymierze jest zwykle kojarzone z późniejszymi czterokrotnymi i pięciokrotnymi sojuszami, które obejmowały Wielką Brytanię i (od 1818 r.) Francję w celu utrzymania europejskiego ugody pokojowej i równowagi sił w Koncert Europy zawartym na Kongresie Wiedeńskim. W dniu 29 września 1818 roku Aleksander, cesarz Franciszek I Austrii i król Fryderyk Wilhelm III Pruski spotkali się z księciem Wellingtonem, wicehrabią Castlereagh i księciem de Richelieu na Kongresie w Aix-la-Chapelle, aby zażądać surowych środków przeciwko uniwersyteckim "demagogom", które zostały zrealizowane w dekretach z Karlsbadu w następnym roku. Na Kongresie w Troppau w 1820 roku i następnym Kongresie w Laibach
W 1821 roku Metternich próbował zjednoczyć swoich sojuszników w stłumieniu powstania Carbonari przeciwko królowi Ferdinandowi I z Dwóch Sycylii. W 1821 roku Sojusz spotkał się w Lublanie. Pięciokrotny Sojusz spotkał się po raz ostatni na Kongresie w Weronie w 1822 roku, aby doradzić przeciwko greckiej rewolucji i podjąć decyzję w sprawie francuskiej inwazji na Hiszpanię.