Napisz kontynuację tego akapitu - W połowie lat 80. problemy środowiskowe znalazły się w wiadomościach i zainteresowaniu opinii publicznej z powodu różnych międzynarodowych katastrof, takich jak katastrofa w Bhopali (1984), wybuch jądrowy w Czarnobylu (1986) i wyciek tankowca Exxon Valdez
(1989). Ocena cyklu życia (LCA) zaczęła zyskiwać na popularności od jej początkowych etapów w latach 70. i 80., a termin ten został po raz pierwszy wymyślony w 1991 r. Wraz ze wzrostem świadomości wpływu działalności człowieka na środowisko, bardzo poszukiwano bardziej kompleksowej oceny budynków wykorzystującej zasady LCA. W 1990 r. opublikowano pierwszą metodę oceny zrównoważonego rozwoju budynków, BREEAM. W 1993 roku Rick Fedrizzi, David Gottfried i Mike Italiano utworzyli pierwszą na świecie Green Building Council (GBC) wraz z U.S. Green Building Council. Ich misją było promowanie praktyk ukierunkowanych na zrównoważony rozwój w branży budowlanej i promowanie zasad zrównoważonego budownictwa. USGBC był ponadto odpowiedzialny za stworzenie systemu oceny ekologicznych budynków LEED w 1998 r. Integracja kwestii zużycia energii, wydajności materiałów i innych kwestii środowiskowych związanych z budownictwem, wraz z dążeniem do ujednolicenia porównania ocen, doprowadziły do bardziej kompleksowych metod oceny budynków.