11 lipca 1789 roku król Ludwik, działając pod wpływem konserwatywnych szlachciców, a także jego żony, Marii Antoinety, i brata, hrabiego d'Artois, wygnal reformistycznego ministra Neckera i całkowicie odbudował ministerstwo. Większość Paryża, zakładając, że jest to początek królewskiego zamachu stanu, weszła w otwarty bunt. Niektórzy żołnierze przyłączyli się do tłumu, inni pozostali neutralni. 14 lipca 1789 roku, po czterech godzinach walki, powstańcy zajęli Bastyliję
, zabijając gubernatora i kilku jego strażników. Król i jego wojskowi poplecznicy cofnęli się, przynajmniej na krótki czas.