Na koniec panowania brytyjskiego, duże części Bengalu stały się Pakistanem Wschodnim. Rząd nowo utworzonego Dominium Pakistanu, z siedzibą w zachodnim Pakistanie (obecnie terytorium Pakistanu) uznał urdu za jedyny język urzędowy. Ten ruch spotkał się z sprzeciwem ruchu językowego w języku bengalskim, a rząd Pakistanu odpowiedział na protesty w 1952 roku, zabijając studentów na Uniwersytecie w Dhaka. Chociaż kwestie językowe zostały oficjalnie rozwiązane w 1956 roku w nowej konstytucji, późniejsza wojna wyzwoleniowa w Bangladeszu
W 1971 roku odegrał ważną rolę w dalszym ustanowieniu statusu języka bengalskiego w niepodległym Bangladeszu.