W rezultacie wojny wietnamskiej (druga wojna indochińska) (1954<unk>75), Viet Cong i regularne siły Armii Ludowej Wietnamu (PAVN) DRV zjednoczyły kraj pod rządami komunistycznymi. W tym konflikcie Północ i Wietkong - przy wsparciu logistycznym ze strony Związku Radzieckiego - pokonały Armię Republiki Wietnamu, która starała się utrzymać niepodległość Południowego Wietnamu przy wsparciu wojsk amerykańskich, których siła wojskowa osiągnęła 540 000 podczas komunistycznej ofensywy Tet w 1968 roku. Północ nie przestrzegała warunków porozumienia paryskiego z 1973 roku, które oficjalnie zakończyło wojnę, wzywając do wolnych wyborów na Południu i pokojowego zjednoczenia. Dwa lata po wycofaniu się ostatnich sił amerykańskich w 1973 roku, Saigon, stolica Wietnamu Południowego, wpadła w ręce komunistów.
, a armia Wietnamu Południowego poddała się w 1975 roku. W 1976 roku rząd zjednoczonego Wietnamu zmienił nazwę Sajgonu na Hồ Chí Minh City na cześć Hồ, który zmarł w 1969 roku. Wojna pozostawiła Wietnam spustoszonym, a całkowita liczba ofiar śmiertelnych wynosiła od 966 000 do 3,8 miliona, a wiele tysięcy zostało okaleczonych przez broń i substancje takie jak napalm i Agent Orange. Rząd Wietnamu twierdzi, że cztery miliony jego obywateli zostało narażonych na działanie czynnika pomarańczowego, a aż trzy miliony zachorowało z jego powodu; liczby te obejmują dzieci osób, które były narażone. Czerwony Krzyż Wietnamu szacuje, że do 1 miliona ludzi jest niepełnosprawnych lub ma problemy zdrowotne z powodu zanieczyszczenia Agentem Orange. Rząd Stanów Zjednoczonych zakwestionował te dane jako niewiarygodne.