Napisz kontynuację tego paragrafu - Granica na południowym zachodzie była rozszerzana powoli, w 1701 roku Qing pokonał Tybetańczyków w bitwie pod Dartsedo. Dżungarski Chanat podbił Ujgurów podczas podboju Dżungaru Altishahr i przejął kontrolę nad Tybetem. Chińscy żołnierze Zielonej Standardowej Armii Han i sztandarowcy mandżuscy byli dowodzeni przez chińskiego generała Han Yue Zhongqi podczas chińskiej ekspedycji na Tybet (1720).
która wygnała Dżungarów z Tybetu i umieściła go pod panowaniem Qing. W wielu miejscach, takich jak Lhasa, Batang, Dartsendo, Lhari, Chamdo i Litang, żołnierze Zielonych Standardów byli garnizonowani przez całą wojnę Dżungarów. Wojska Zielonej Standardy i Manchu Bannermen byli częścią sił Qing, które walczyły w Tybecie w wojnie z dżungarami. Mówiono, że dowódca Syczuanu Yue Zhongqi (potomek Yue Fei) wszedł do Lhasy jako pierwszy, gdy 2000 żołnierzy Zielonych Standardów i 1000 żołnierzy Manchu z "szlaku Syczuanu" zajęło Lhasę. Według Marka C. Elliotta, po 1728 roku Qing użył żołnierzy Armii Zielonego Standardu do obsługi garnizonu w Lhasie zamiast Bannermenów. Według Evelyn S. Rawski zarówno Armia Zielonego Standardu, jak i Bannermen tworzyli garnizon Qing w Tybecie. Według Sabine Dabringhaus, chińscy żołnierze Zielonych Standardów liczący ponad 1300 byli stacjonowani przez Qing w Tybecie, aby wesprzeć 3000-osobową armię tybetańską.