Przechodzenie przez wewnętrzną granicę niemiecką pozostawało możliwe przez całą zimną wojnę; nigdy nie była całkowicie zamknięta w stylu granicy między dwiema Koreami, chociaż istniały poważne ograniczenia w poruszaniu się obywateli Niemiec Wschodnich. Powojenne porozumienia dotyczące zarządzania Berlinem określały, że zachodni alianci mieli mieć dostęp do miasta za pośrednictwem określonych połączeń lotniczych, drogowych, kolejowych i rzecznych. To było przede wszystkim szanowane przez Sowietów i Niemców Wschodnich, choć z okresowymi przerwami i nękaniem podróżnych. Nawet podczas blokady Berlina
W 1948 roku, zaopatrzenie mogło być dostarczane drogą powietrzną <unk> słynnym Berlin Airlift <unk> i sojusznicze konwoje wojskowe mogły przejść przez Niemcy Wschodnie "w drodze" do Berlina.