Podsumuj artykuł:  Dingzhou, Chiny (CNN) Bian Xiuzhi ostrożnie wyciąga przezroczysty plastik ze swojego roztrzaskanego albumu fotograficznego. Chce mi pokazać jej ulubione zdjęcie syna. To jest sprzed kilku lat. Pokazuje Bian Liangjing stojącego dumnie przed bramą świątyni. "To jest najlepszy, bo wygląda tak przystojnie", śmieje się, gdy łzy spadają na album. Bian wracał z Singapuru, gdzie pracował na budowie, by zarobić na licencję dentysty. Jego szef zdecydował, że taniej jest lecieć przez Malezję. 8 marca ubiegłego roku w Kuala Lumpur wsiadł na pokład malezyjskiego samolotu lot 370 do Pekinu, który zniknął zaledwie godzinę po podróży. Pomimo intensywnych poszukiwań nie znaleziono żadnego śladu. Ale jego matka jest przekonana, że wróci. "Czy to będzie rok, czy dwa, czy trzy lata, czekam na jego powrót. Wiem, że on wciąż żyje". Pierwszy raz spotkałem członków rodzin tych, którzy byli w samolocie tej nocy, gdy stali w szoku w hali przylotów na lotnisku w Pekinie. Widziałem ich codziennie przez miesiąc, gdy zmagali się z zamieszaniem i mieszanymi wiadomościami od Malaysia Airlines i malezyjskiego rządu. Byłem tam, kiedy wielu otrzymało wiadomości mówiące, że "żaden z tych na pokładzie nie przeżył". Wielu musiało wyjeżdżać na wózkach. Niektórzy rzucili się na kamery. Cykl wiadomości poszedł dalej, ale rodziny wciąż tu są. Nadal cierpią. A wszyscy członkowie rodziny, z którymi rozmawiam, mówią, że ich bliscy żyją. Nigdy nie mówią w czasie przeszłym, trzymają się każdej teorii, która krąży i odmawiają podpisania jakichkolwiek dokumentów, aby rozpocząć rozliczenia finansowe. "Myślę, że psychologicznie jest to zrozumiałe, oni decydują się wierzyć, że ich bliscy nadal zaginęli, więc mogą mieć nadzieję, że wrócą" - mówi May Lam, psychiatra z Uniwersytetu w Hongkongu. Mówi, że rodziny potrzebują stałego wsparcia ze strony pracowników socjalnych i rządu i trzeba im pomóc stopniowo zaakceptować stratę. Ale wielu twierdzi, że są traktowani...
Chińska matka syna z zaginionego samolotu nadal wierzy, że wróci do domu. Wiele rodzin twierdzi, że ich bliscy wciąż żyją. To zrozumiałe, że trzymają się tej nadziei.