W lecie 1689 roku Piotr, który miał wtedy 17 lat, planował przejąć władzę od swojej przyrodniej siostry Sofii, której pozycję osłabiły dwa nieudane
Kampanie krymskie przeciwko Chanatowi Krymskiemu w celu powstrzymania niszczycielskich najazdów Tatarów krymskich na południowe ziemie Rosji. Kiedy dowiedziała się o jego planach, Sophia spiskowała z niektórymi przywódcami Strelcy, którzy nieustannie wywoływali chaos i niezgodę. Piotr, ostrzeżony przez innych ze Strelców, uciekł w środku nocy do nieprzeniknionego klasztoru Troitse-Sergiyeva Lavra; tam powoli gromadził zwolenników, którzy postrzegali, że wygra walkę o władzę. Sofię ostatecznie obalono, a Piotr I i Iwan V nadal pełnili rolę współcarów. Piotr zmusił Sofię do wstąpienia do klasztoru, gdzie porzuciła swoje imię i pozycję członkini rodziny królewskiej.