Unity of the Brethren (, ) została założona w 1457 roku przez czeskich zwolenników Jana Husa, którzy byli rozczarowani rozwojem religijnym w ich kraju, zwłaszcza wojnami
które były prowadzone w imię Boga. Na nich silnie wpłynęło nauczanie Petra Chelčického, a wczesna Jedność była również w kontakcie z waldensami. Bracia Czescy byli znani z radykalnego biblicyzmu. Po pewnym zwątpieniu postanowili zaprzeczyć sukcesji apostolskiej i założyć odrębny kościół. Uważani za heretyków i prześladowani zarówno przez katolików rzymskich, jak i przez utraquisów (husyckich i kalikstyńskich), stali się tolerancyjni wobec innych wyznań chrześcijańskich. Nie wierzyli, że są jedynym prawdziwym kościołem. Nie chcieli nawet nazywać się "kościołem", lecz używali określenia "jedność" do opisania swej denominacji, gdyż wierzyli, że istnieje tylko jeden niewidzialny Kościół Chrystusa.