Wypełnij następujące zdanie: Został zastąpiony w Ferrari przez austriackiego Gerharda Bergera i przeniósł się do McLarena jako kierowca numer dwa za podwójnym i panującym mistrzem świata Alainem Prostem. McLaren nie był tak konkurencyjny w 1987 roku, jak w latach 1984-1986, a Prost dodał tylko trzy zwycięstwa do swojego zestawu (i pobił rekord 27 wygranych Grand Prix utrzymywanych przez Jackie'ego Stewarta z jego 28. zwycięstwem w Portugalii) i nie udało mu się skutecznie obronić mistrzostwa kierowców. Kolejne miejsca na podium nastąpiły dla Szweda, a Johansson zajął szóste miejsce w mistrzostwach kierowców. Pozycja Stefana Johanssona w McLarenie była przez wielu postrzegana jako podpisanie stop gap przez szefa zespołu Rona Dennisa, któremu nie udało się zwabić Ayrtona Senny z Lotusa, ponieważ był pod umową do końca 1987 roku i zawsze zamierzał podpisać kontrakt z Brazylijczykiem. Johansson ukończył Grand Prix Niemiec w 1987 roku na trzech kołach po przebiciu na ostatnim okrążeniu. W Belgii zajął drugie miejsce za Prostem i zdobył kolejne miejsca na podium w
Brazylia, Hiszpania i Japonia. Pomimo 11 podiów w trzech sezonach, Johansson nadal nie wygrał i nie był pożądany przez najlepszą drużynę (miał nadzieję dołączyć do Williams w 1988 roku jako zastępca opuszczającego 1987 Mistrza Świata Nelsona Piqueta, ale zamiast tego Williams podpisał kontrakt z Riccardo Patrese). Wrócił do McLarena jako kierowca testowy w 1991 roku, testując silnik Honda V12 w Suzuka w Japonii.