Odnieść się do poniższego fragmentu, a następnie odpowiedzieć na pytanie w tym samym języku, co ten fragment:  Holenderski architekt i benedyktyński mnich Dom Hans van der Laan nadał tej liczbie nazwę "plastic number" (holenderski: het plastische getal) w 1928 roku. W 1924 roku, cztery lata przed ochrzczeniem van der Laana, francuski inżynier Gérard Cordonnier odkrył już tę liczbę i nazwał ją liczbą promieniującą (po francusku le nombre radiant). W przeciwieństwie do nazw złotych i srebrnych, słowo plastik nie było przeznaczone przez van der Laana do określenia konkretnej substancji, ale raczej w znaczeniu przymiotnikowym, co oznacza coś, co może mieć trójwymiarowy kształt. Według Richarda Padovana wynika to z tego, że charakterystyczne stosunki liczby, 3/4 i 1/7, odnoszą się do granic ludzkiej percepcji w odniesieniu do jednego rozmiaru fizycznego do drugiego. Van der Laan zaprojektował w 1967 roku kościół opactwa św. Benedykta w tych proporcjach liczb plastycznych. Liczba plastyczna jest również czasami nazywana liczbą srebrną, nazwą nadaną jej przez Midhat J. Gazalé, a następnie używaną przez Martina Gardnera, ale nazwa ta jest częściej używana dla stosunku srebra 1 + √2, jednego z stosunków z rodziny metalicznych środków opisanych po raz pierwszy przez Verę W. de Spinadel w 1998 roku. Donald E. Knuth zasugerował, że odnosi się do  Pytanie: kto nadał plastikowi jego nazwę?
Dom Hans van der Laan