Wiele C-130 RAAF zostało przeniesionych do Wietnamu Południowego krótko przed końcem wojny w 1975. Szybkie ataki Wietnamczyków Północnych podczas ofensywy wiosennej spowodowały przesiedlenie setek tysięcy cywilów z Wietnamu Południowego, a rząd australijski rozmieszczył oddział Herkulesa do Sajgonu w marcu 1975 r. w ramach międzynarodowych wysiłków pomocowych koordynowanych przez Stany Zjednoczone. Siły te, nazwane oddziałem S, miały średnią siłę siedmiu samolotów C-130 i około stu członków załogi powietrznej i naziemnej, i początkowo były wykorzystywane do transportu cywilnych uchodźców z linii frontu. Po doniesieniu, że żołnierze Wietnamu Południowego byli transportowani wraz z cywilami, premier Gough Whitlam nakazał, aby Hercules przewoził tylko ładunek humanitarny. Gdy północni Wietnamczycy zaatakowali Saigon, oddział S został przeniesiony do Bangkoku w Tajlandii, ale nadal codziennie latał do południowego Wietnamu. Ogólnie rzecz biorąc, oddział S przewiózł 1100 uchodźców i 900 ton zaopatrzenia do końca wojny. W dniach 4 i 17 kwietnia samoloty oddziału przewiozły 271 osieroconych dzieci do Bangkoku w ramach prowadzonej przez Stany Zjednoczone operacji Babylift. Pod koniec kwietnia dwa C-130E z 37 eskadry zostały przydzielone do Organizacji Narodów Zjednoczonych do transportu zaopatrzenia w Azji Południowo-Wschodniej; siła ta została oznaczona jako oddział N. C-130E rozpoczęły operacje 3 maja i były wykorzystywane głównie do transportu zaopatrzenia do Laosu. Samoloty przewoziły ładunki między Tajlandią, Butterworth, Hongkongu i Singapuru; do czasu zakończenia tej misji na początku czerwca, dwa Herkulesy przeprowadziły 91 lotów dla ONZ. Samolot oddziału S ewakuował personel ambasady Australii z Phnom Penh w Kambodży, a także z Sajgonu
, krótko przed ich upadkiem do Czerwonych Khmerów i sił północnowietnamskich w kwietniu 1975 roku, po czym siły powróciły do Australii. Na początku czerwca 1975 roku oddział N ewakuował również ambasadę Australii w Vientiane w Laosie.