Po dwóch wojnach bałkańskich w latach 1912 i 1913 oraz rozpadzie Imperium Osmańskiego, większość jego europejskich terytoriów została podzielona między Grecję, Bułgarię i Serbię. Prawie całe terytorium, które miało stać się Macedonią Północną, zostało anektowane przez Serbię zgodnie z traktatem pokojowym zawartym w Bukareszcie. Jednak region Strumicy został przekazany Bułgarii. Po podziale na obszary pod kontrolą Serbów i Greków przeprowadzono kampanię antybulgarską. Serbowie zamknęli aż 641 bułgarskich szkół i 761 kościołów, a duchowni i nauczyciele Exarchistów zostali wygnani. Zabroniono używania wszystkich makedońskich dialektów i standardowego języka bułgarskiego. IMRO, wraz z miejscowymi Albańczykami, zorganizował powstanie w Ohrid<unk>Debar
przeciwko władzom Serbów. W ciągu kilku dni rebelianci zajęli miasta Gostivar, Struga i Ohrid, wypędzając wojska serbskie. Według raportu Carnegie Endowment for International Peace 100 tysięcy regularnych żołnierzy serbskiej armii stłumiło powstanie. Wielu zginęło, a dziesiątki tysięcy uchodźców uciekło do Bułgarii i Albanii.