Po podpisaniu Traktatu Paryskiego w 1763 roku, który pozbawił Francję prawie wszystkich jej posiadłości w Amerykach, oprócz Gujany i kilku wysp, Ludwik XV wysłał tysiące osadników do Gujany, którzy zostali zwabieni historiami o obfitości złota i łatwych fortunach. Zamiast tego znaleźli ziemię pełną wrogich tubylców i chorób tropikalnych. Po półtora roku przeżyło tylko kilka setek. Uciekli na trzy małe wyspy, które można było zobaczyć z wybrzeża i nazwali je Iles de Salut (lub "Wyspy Zbawienia"). Największa z nich nazywała się Wyspa Królewska, inna Święty Józef (na cześć patrona ekspedycji), a najmniejsza z wysp, otoczona silnymi prądami, Île du Diable (niezła "diabelska"). Kiedy ocalali z tej niefortunnej ekspedycji wrócili do Gujany, opowiedzieli straszne historie, wypełnione ostatnim wrażeniem koloni
wrogich tubylców i chorób tropikalnych