Podsumuj artykuł:  Jakita Gonzales wciąż próbuje zadzwonić do męża na komórkę. Parę butów roboczych wciąż stoi przed drzwiami ich domu w Kuala Lumpur i czeka na odzyskanie. Jego mundur wciąż wisi w szafce. Dwanaście miesięcy po zniknięciu samolotu malezyjskich linii lotniczych, Gonzales nie stracił nadziei. Nie może. Ani jej dzieci, inni członkowie rodziny i przyjaciele. Nie, dopóki nie znajdziemy pewnych dowodów na los samolotu. Tak czy inaczej. "Czasami dzwonię do niego, a wiadomość włącza się do poczty głosowej" - mówi. "Nigdy nie wiadomo, może to odebrać, albo ktoś, kto ich ma, pozwoli im wziąć telefon i wiecie, nadzieja wciąż tam jest". Nie jest sama. Rodziny ofiar, z którymi rozmawialiśmy, mają najmniejszą wątpliwość, że MH370, który zniknął ledwie godzinę po starcie z Kuala Lumpur do Pekinu 8 marca ubiegłego roku, nie rozbił się i że 239 pasażerów i członków załogi na pokładzie żyje. Brak dowodów oznacza, że jest jeszcze trochę nadziei. Wykorzystujemy tę nadzieję, by żyć dzień po dniu" - mówi Gonzales. Ale żyje w limbo. Oni nie będą mogli ani iść, ani wrócić. Jej komfortowy dom na przedmieściach stolicy Malezji pozostaje praktycznie taki sam od czasu, gdy jej mąż, Patrick Gomes, z którym spędziła prawie 30 lat, wyjechał do pracy wieczorem 7 marca jako główny kasjer na pokładzie samolotu MH370 do chińskiej stolicy. Jedynym prawdziwym znakiem, że czas minął, pośród rodzinnych zdjęć i tabliczek upamiętniających osiągnięcia pracy jej męża jest gazeta na szczycie stosu w salonie z napisem "Zagubiony" na pierwszej stronie. Gonzales żyje, oprócz rodziny, dzięki pracy. Prowadzi prywatną szkołę i przedszkole dla około 70 dzieci i spędza tam około 12 godzin dziennie. Mówi, że utrzymywanie się zajętym utrzymuje ją przy zdrowych zmysłach. Ale nie ma dnia, żeby nie myślała o Patricku. "Mogę jeździć samochodem i po prostu muszę zejść z drogi i płakać. Gdziekolwiek nie pójdę, widzę Patricka", mówi. "W naszym domu,...
Mąż Jaquity Gonzales był członkiem załogi pokładowej na pokładzie MH370. Mówi, że nie może ruszyć dalej, dopóki nie dowie się, co stało się z samolotem. Jest jedną z wielu krewnych pasażerów, którzy są źli na to, jak władze ich traktują.