W dniach 6 i 17 lipca 1794 Dubois poprowadził swoich żołnierzy w starciach z siłami koalicji. Walczył w bitwie pod Aldenhoven 2 października, gdzie dowodził 4000-osobową rezerwą kawalerii. Wdał się w kłótnię z wydziałem zaopatrzenia, co spowodowało zerwanie z Jourdanem. Opuścił armię na początku 1795 roku. Powstanie z 1 Prairial Year III wybuchło 20 maja 1795 roku, kiedy tłum uzbrojonych ludzi, wtargnął do Konwencji Narodowej i zamordował deputowanego. W Paryżu, w tym czasie, Dubois otrzymał dowództwo nad kawalerią stolicy w dniu 21. Następnego dnia żołnierze Jean-Charlesa Pichegru stłumili powstanie. Dubois powrócił do "Armii Północy", gdzie dowodził wydziałem Jemappes. Zdenerwowany tą nieaktywną rolą, poprosił o przeniesienie do "Armii Włoch" w miejsce zabitej Amédée Emmanuel François Laharpe; prośba została spełniona. 4 września 1796 roku Dubois został trafiony przez trzy kule muszkietowe podczas prowadzenia swoich jeźdźców w bitwie pod Rovereto.
- Co? General, śmiertelnie ranny, odetchnął do Napoleona Bonaparte'a: "Umrę za Republikę. Czy mam czas, by wiedzieć, czy zwycięstwo jest pełne?" Dubois jest na kolumnie 25 Łuku Triumfalnego.