W 221 r. p.n.e. Qin Shi Huang podbił różne walczące państwa i stworzył dla siebie tytuł "Huangdi" lub "władcy" Qin, co oznaczało początek cesarskiego Chin. Jednakże, ciemiężczy rząd upadł wkrótce po jego śmierci i został zastąpiony przez dłużej trwającą dynastię Han (206 p.n.e. <unk> 220 n.e.). Kolejne dynastie rozwinęły systemy biurokratyczne, które umożliwiały cesarzowi bezpośrednią kontrolę nad rozległymi terytoriami. W ciągu 21 wieków od 206 roku p.n.e. do 1912 roku n.e. rutynowe zadania administracyjne były wykonywane przez specjalną elitę "uczonych urzędników". Młodzi mężczyźni, biegli w kaligrafii, historii, literaturze i filozofii, byli starannie wybierani przez trudne egzaminy rządowe. Ostatnią chińską dynastią była dynastia Qing (1644-1912), która została zastąpiona przez Republikę Chin w 1912 roku, a następnie na kontynencie przez Chińską Republikę Ludową w 1949 roku. Republika Chińska wycofała się na wyspę Tajwan w 1949 roku. Zarówno Chiny, jak i RPK obecnie twierdzą, że są jedynym legalnym rządem Chin, co prowadzi do trwającego sporu nawet po tym, jak Organizacja Narodów Zjednoczonych uznała Chiny za rząd reprezentujący Chiny na wszystkich konferencjach ONZ w 1971 r. Hongkong i Makao przekazały suwerenność Chinom w 1997 i 1999 roku
z Wielkiej Brytanii i Portugalii, stając się specjalnymi regionami administracyjnymi (SAR) ChRL.