Wypełnij następujące zdanie:
W 1816 roku zdobył Cartagena i Bogotę. Przed wyjazdem do Nowej Granady Morillo wycofał większość sił nieregularnych, które walczyły pod dowództwem Boves, z wyjątkiem tych, które zabrał do Nowej Granady. Z niewielkimi perspektywami na sukces niektórzy "pardos" i "llaneros" zaczęli dołączać do powstań, które wybuchały przeciwko hiszpańskiej władzy na szerokich równinach południowej Wenezueli. W międzyczasie Bolívar postanowił popłynąć na Jamajkę, aby uzyskać pomoc od Brytyjczyków, co zostało odrzucone. Stamtąd udał się na Haiti, pierwszą republikę Ameryki Łacińskiej, która uzyskała niepodległość. Z poparciem haitańskiego prezydenta Alexandra Pétion'a i za pomocą marynarki Luis Brión'a, innego emigranta, który był kupcem z Curaçao, Bolívar powrócił na wyspę Margarita, bezpieczną republikańską twierdzę, ale jego dowództwo nad siłami republikańskimi nadal nie było pewne. Mariño, który wraz z Bolivarem wrócił z Haiti, poprowadził własne wyprawy i w 1817 roku zdołał tymczasowo zdobyć Cumanę. Wraz z Briónem zaopatrującym w niewielką flotę, Bolívar popłynął na zachód wzdłuż wybrzeża Wenezueli do Ocumare de la Costa (Ekspedycja Los Cayos), gdzie, spełniając prośbę Pétion, oficjalnie ogłosił koniec niewolnictwa (choć to nie zostało wysłuchane). Morales, po powrocie do Wenezueli po podboju Nowej Granady, zaatakował republikańską siłę ekspedycyjną z armią, która znacznie przewyższała w liczbie republikanów. Bolívar uciekł i razem z Briónem ponownie popłynął na Haiti. Jednak Piarowi i Gregorowi MacGregorowi, szkockiemu żołnierzowi fortuny, który wcześniej był aktywny w Nowej Granadzie, udało się uciec ze swoimi siłami do wnętrza kraju, pokonując Moralesa w El Juncal we wrześniu 1816 roku, zanim przeniósł się na południe do Guayany.