Kontynuacja tego paragrafu - Mennica działająca w Kluczborku za panowania księcia Bolesława III Hojnego, na początku XIV wieku. W 1426 roku książę Ludwik II z Brzega przyznał Kluczborkowi przywileje na rynek soli. Przez wieki miasto było zamieszkane głównie przez lud polskojęzyczny. Przemysł włókienniczy zaczął zyskiwać na znaczeniu w 1553 roku, ale w 1569 roku doznał pożaru. Kolejny wielki pożar zniszczył wiele domów 8 grudnia 1562 roku. 25 stycznia 1588 roku, dzień po bitwie pod Byczyną
, polskie wojska pod dowództwem Jana Zamoyskiego plądrowały miasto. Mieszkańcy miasta przyjęli w 1656 roku reformację protestancką i zamienili lokalny kościół rzymskokatolicki na luterański. Bracia Polscy osiedlili się w mieście po 1660 roku i zorganizowali w nim swoje synody w 1663 i 1668 roku. W 1681 roku miasto liczyło około 1000 mieszkańców.