Ze względu na swoje położenie nad rzeką Tennessee na strategicznie ważnym skrzyżowaniu dwóch głównych linii kolejowych, Decatur było miejscem kilku spotkań podczas amerykańskiej wojny secesyjnej. Kiedy armia Unii zajęła miasto na początku wojny, dowódca generalny nakazał zniszczyć wszystkie budynki w mieście, z wyjątkiem czterech. Cegły z niektórych kościołów w mieście użyto do budowy pieców i kominów budynków, w których mieszkali żołnierze. Pozostały cztery budynki: Old State Bank, Dancy-Polk House, Todd House i Burleson-Hinds-McEntire House. Po zwycięstwie Unii w bitwie pod Atlantą
, armia Konfederacji pod dowództwem generała Johna Bell Hooda krótko walczyła z garnizonem znacznie przeważającym podczas bitwy pod Decatur w 1864 roku, kiedy Decatur był określany jako "twardy orzech do złamania".