W nocy z 8 kwietnia 1917 roku, kiedy rozpoczęła się bitwa pod Arras, 10. batalion zaatakował Louverval Wood, posterunek linii Hindenburga. McCann został ranny w szyję podczas ataku, a po opatrunku i ledwie zdolnym do mówienia, pozostał ze swoimi żołnierzami przez kilka godzin i według "Australian Dictionary of Biography", "był inspiracją dla swoich ludzi". Kiedy sytuacja się wyjaśniła, zgłosił się do lekarza i został ewakuowany do szpitala w Anglii. Po sześciu tygodniach rekonwalescencji, McCann powrócił do swojej jednostki pod koniec maja, przejmując dowództwo kompanii A. Pozostał z batalionem podczas bitwy pod Passchendaele w Flandrii od lipca do listopada 1917 r., w tym w bitwie pod Menin Road Ridge.
We wrześniu, przed oddelegowaniem do batalionu szkoleniowego w Wielkiej Brytanii pod koniec grudnia. Wrócił do batalionu w czerwcu 1918 roku. W dniu 29 czerwca, po tym jak batalion zdobył część linii niemieckiej przy użyciu taktyki "pokojowej penetracji", kompania McCanna znajdowała się na nowo zdobytych pozycjach, gdy Niemcy kontratakowali i dostali się między jego zaawansowane stanowiska. Poprowadził swoich komandosów, posłańców i rezerwowy pluton do przodu. Niemcy rzucili broń, w tym karabin maszynowy, i uciekli.