Przed ratyfikacją traktatu, August zdołał
Porażka w Kaliszu połączonych sił szwedzkich i konfederacji warszawskiej, która pozostawiła większość Wspólnoty wolną od szwedzkich okupantów, dopóki Karol nie wszedł ponownie przez Śląsk. Konfederacja Sandomierskiej trzymała się sojuszu z Piotrem I Rosyjskim również podczas ofensywy moskiewskiej Karola, kiedy wojska rosyjskie opuściły Polskę. Siły Stanisława Leszczyńskiego, które miały chronić tył, zostały pokonane przez polskich przeciwników jego i Karola w bitwie pod Koniecpol. Stanisław i von Krassow (komendant szwedzkich oddziałów pozostawionych w Polsce), znów udaremnieni przez konfederatów Sandomierz, nie byli w stanie przebić się do Karola, który utknął na Ukrainie, gdzie kozacki hetman Iwan Mazepa w dużej mierze nie dotrzymał obiecanego wsparcia dla Szwedów. Szwedzki pociąg dostaw zbliżający się z Livonii został zniszczony przez Rosjan, a więc działania sojuszu Konfederacji Sandomierz znacząco przyczyniły się do ostatecznej porażki Karola w bitwie pod Poltawą w 1709 roku.