W 1559 roku cesarz Ferdynand I ustanowił agencję kanclerza cesarskiego ("Reichshofkanzlei") w Wiedeńskim Pałacu Hofburg, na czele z wice-kanclerzem pod nominalną władzą arcybiskupa Mainzi. W bitwie pod Białą Górą w 1620 roku
, cesarz Ferdynand II ustanowił urząd kanclerza austriackiego dworu odpowiedzialnego za sprawy wewnętrzne i zagraniczne monarchii habsburskiej. Od 1753 r. urząd kanclerza państwa austriackiego sprawował książę Kaunitz. Kanclerstwo cesarskie straciło na znaczeniu, a od czasów Marii Teresy i Józefa II istniało jedynie na papierze. Po rozpadzie Świętego Cesarstwa Rzymskiego książę Metternich pełnił funkcję kanclerza państwa Cesarstwa Austriackiego (1821-1848), podobnie książę Hardenberg pełnił funkcję kanclerza pruskiego (1810-1822). Konfederacja niemiecka w latach 1815-1866 nie miała rządu ani parlamentu, tylko Bundestag jako organ reprezentatywny państw.