25 stycznia 1814 roku, kiedy francuska armia zebrała się w Châlons-sur-Marne, Pelet dowodził brygadą w 2 Dywizji Młodej Gwardii Decouza w korpusie Neya. W piątym pułku Voltiguer było 680 żołnierzy, a w szóstym 633 żołnierzy. Po tym, jak Decouz zginął w bitwie pod Brienne 29 stycznia, Pelet został zastępcą dowódcy dywizji. Dowodził dywizją w bitwie pod La Rothière 1 lutego, bitwie pod Champaubert 10 lutego i bitwie pod Montmirail 11 lutego. 14 lutego został przydzielony do dowodzenia brygadą w dywizji Starej Gwardii Louisa Frianta. W La Rothière dywizja liczyła 1800 ludzi, podczas gdy w Champaubert było 2840 żołnierzy obecnych na służbie. W tym czasie Philibert Jean-Baptiste Curial był oficjalnym dowódcą 2. Dywizji Młodej Gwardii. Pelet walczył w bitwach pod Vauchamps i Montereau w lutym oraz pod Craonne, Laon,
Reims i Arcis-sur-Aube w marcu.