Helene Berner (prawdziwe nazwisko Helene Welker: 13 grudnia 1904 - 22 grudnia 1992) była nauczycielką gimnastyki, która stała się niemiecką aktywistką oporu. Większość dwunastu lat nazistowskich spędziła na wygnaniu w Moskwie, gdzie uzyskała radzieckie obywatelstwo i nawiązała (lub ponownie odkryła) swoje powiązania z GRU (radzieckim wywiadem wojskowym). Po 1945 roku
Niemniej jednak powróciła do Berlina, stając się urzędnikiem partii w sowieckiej strefie okupacyjnej (odnowionej w październiku 1949 r. jako Niemiecka Republika Demokratyczna / Niemcy Wschodnie). W latach 1949-1959 była starszym oficerem w Towarzystwie Przyjaźni Niemiecko-Radzieckiej. Została również osobistą sekretarką ministra spraw zagranicznych Niemiec Wschodnich, Georga Dertingera. Dertinger nie był zaufany przez przywództwo partii, a później okazało się, że Helene Berner regularnie informowała o nim Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwa (Stasi).