Wypełnij następujące zdanie: Nicolau urodził się w Bukareszcie w 1889 roku. Jako uczeń Szkoły Świętego Sawy zaprzyjaźnił się z Konstantinem Titelem Petrescu i Michailem Cruceanu, którzy później stali się znani jako socjalistyczni bojownicy. Po ukończeniu szkoły średniej, Nicolau przeszedł szkolenie na prawnika, uzyskał stopień naukowy na lokalnym uniwersytecie, doktorat w Paryżu, a następnie został przyjęty do kancelarii adwokackiej w Bukareszcie. Jego pierwsze kontakty z ruchem socjalistycznym w Rumunii, wciąż w tym okresie w chaosie, miały miejsce w okresie 1908-1909 w ramach członkostwa w Bukareszcie w Kręgu Studiów Socjalistycznych Studentów. Wkrótce potem zaczął pisać dla "România Muncitoare", głównej socjalistycznej prasy. Jednym z jego pierwszych znaczących wkładów była jego korespondencja z Włoch, krytykująca reformistyczne stanowisko lokalnej partii socjalistycznej. W 1911 roku "România Muncitoare" opublikowała antymilitaristyczny manifest Nicolaua "Do rekrutów". Przypominając wkład armii w stłumienie
W trakcie powstania chłopów w 1907 roku, broszurka wezwała nowych rekrutów do wyboru innej drogi i odmowy wsparcia rządowych represji wobec żądań robotników i chłopów. W rezultacie w maju 1912 roku został postawiony przed sądem okręgowym w Ilfówie, gdzie potwierdził idee wyrażone w manifeście. Broniony przez kolegów socjalistów Michaiła Gh. Bujor, Toma Dragu i Titel Petrescu, a socjalistyczny sympatyk Constantin Mille, Nicolau został ostatecznie uniewinniony przez ławę przysięgłych. W czerwcu 1912 r. wraz z Konstantinem Dobrogeanu Ghereą, Ecateriną Arbore i innymi reprezentował Klub Socjalistyczny w Bukareszcie na Piątym Kongresie Partii Socjaldemokratycznej Rumunii (PSDR), zostając wybrany członkiem komitetu wydawnictwa partii. W celu uniknięcia nękania ze strony władz, Nicolau postanowił opuścić Rumunię do Paryża, gdzie kontynuował studia prawnicze na Sorbonie i dołączył do francuskiej sekcji Międzynarodówki Robotniczej.