W Sukabumi, Hoegeng zapisał się na kurs Koto Kaisatsu Gakko, kurs dla każdego, kto już przeszedł szkolenie w policji. Przed ukończeniem studiów, Hoegeng i jego przyjaciele myśleli, że zostaną awansowani do wyższego stopnia o nazwie Junsabucho. Wręcz przeciwnie, ich stopień miał zostać obniżony do Minarai Junsabucho. Protestowali przeciwko tej decyzji, dopóki generał Harada z Siedemnastej Armii nie odwiedził miejsca, aby ich uspokoić. W 1944 roku Hoegeng ukończył szkołę i wraz z trzema przyjaciółmi, Soetrisno, Noto Darsono i Soenarto, został przydzielony do Chiang Bu (wydziału bezpieczeństwa) w Semarang. Hoegeng i Soenarto zajmowali stanowisko Koto Kei Satsuka (dział wywiadu), podczas gdy Noto i Soetrisno otrzymali odpowiednio stanowisko w Keimu Ka (sprawy ogólne) i Keiza Ka (sprawy gospodarcze). Po kilku tygodniach w Semarang, Hoegeng został awansowany na Kei Bu Ho II. W ciągu następnych kilku miesięcy, Hoegeng po raz kolejny został awansowany, tym razem do Kei Bu Ho I. Krótko przed kapitulacją Japończyków wobec sił alianckich
, Hoegeng został przeniesiony do Keibi Ka Cho (oddział opieki) pod kierownictwem R. Soekarno Djojonegoro i ponownie awansował.