Po osiągnięciu jedności narodowej w 1918 roku literatura rumuńska weszła w to, co można nazwać złotym wiekiem, charakteryzującym się rozwojem rumuńskiej powieści. Tradycyjne społeczeństwo i niedawne wydarzenia polityczne wpłynęły na takie dzieła jak "Răscoala" ("Wstęp") Liviu Rebreanu, które, opublikowane w 1932 roku, zostało zainspirowane powstaniem rumuńskich chłopów w 1907 roku.
, oraz "Pădurea Spânzuraților" ("Las powieszonych"), wydany w 1922 roku i zainspirowany rumuńskim udziałem w I wojnie światowej. Świt nowoczesnej powieści można zobaczyć w Hortensia Papadat-Bengescu ("Concert din muzică de Bach"<unk> "Bach Concert"), Camil Petrescu ("Ultima noapte de dragoste, întâia noapte de război"<unk> "Ostatnia noc miłości, pierwsza noc wojny"). George Călinescu to kolejna złożona osobowość literatury rumuńskiej: powieściopisarz, dramaturg, poeta, krytyk literacki i historyk, eseista, dziennikarz. Opublikował autorytatywne monografie o Eminescu i Creangă oraz monumentalną (prawie 1000 stron w quarto) historię literatury rumuńskiej od jej początków do czasu jego pisania (1941).