Napisz kontynuację tego paragrafu - Podczas ataku na północne Włochy w dniu 22 czerwca 1944 roku, wrogi pocisk przeciwlotniczy uderzył w statek Smitha i musiał uciec za liniami niemieckimi. Przez krótki czas ukrywał się w rodzinie wiejskiej o imieniu Zunino, a następnie dołączył do grupy pro-sojuszniczych partizan włoskich, z którymi przez około trzy miesiące brał udział w sabotażu niemieckiego garnizonu. Kiedy Niemcy wycofali się z tego obszaru w październiku 1944 roku, Smith opuścił go, aby spróbować połączyć się z siłami aliantów, które właśnie zaatakowały południową Francję. W towarzystwie trzech innych żołnierzy, z różnych krajów europejskich, oraz lokalnego przewodnika, Smith przeszedł przez Alpy Morskie, kończąc podróż boso na lodzie i śniegu. Amerykańscy żołnierze odzyskali go w listopadzie 1944. Smith ponownie odrzucił ofertę stacji w Rodezji i powrócił do czynnej służby w kwietniu 1945 r. z eskadrą nr 130 (Punjab), do tego czasu stacjonującą w zachodnim Niemczech. Odbywał tam misje bojowe, "mając odrobinę zabawy w strzelaniu do dziwnych rzeczy" - wspominał - aż do zakończenia wojny w Europie
7 maja 1945 roku z kapitulacją Niemiec. Smith pozostał w szwadronie nr 130 do końca swojej służby, latając z jednostką do Danii i Norwegii, i został zwolniony pod koniec 1945 r. w stopniu porucznika lotniczego. Do końca życia zachował rozsądną znajomość włoskiego, choć podobno z "okrutnym" akcentem.