Napisz kontynuację tego akapitu - Odrzucając propozycje pokoju ze strony wrogów, Iwan Groźny znalazł się w trudnej sytuacji w 1579 roku, kiedy to Księstwo Krymskie spustoszyło terytoria Muscovian i spaliło Moskwę (patrz Wojny rosyjsko-krymskie
), susza i epidemii miały fatalne skutki dla gospodarki, polityka oprichnina całkowicie zakłóciła rząd, podczas gdy Wielkie Księstwo Litewskie zjednoczyło się z Królestwem Polskim i uzyskało energicznego przywódcę, Stefana Batory'ego, wspieranego przez Imperium Osmańskie (1576). Batory odpowiedział serią trzech ofensyw przeciwko Moskowi, próbując odciąć Królestwo Liwonii od terytoriów moskiewskich. Podczas swojej pierwszej ofensywy w 1579 roku z 22 000 mężczyzn odbił Polotsk. Podczas drugiej, w 1580 roku, z 29.000-osobową armią zajął Wielkie Łuki, a w 1581 roku z 100.000-osobową armią rozpoczął oblężenie Pskowa. W przeciwieństwie do Szwecji i Polski, Fryderyk II miał problemy z kontynuowaniem walki z Moskwą. W 1580 r. zawarł porozumienie z Janem III ze Szwecji, dając mu tytuły w Livonii. Wojna ta trwała od 1577 do 1582 roku. Moskwa uznała polsko-litewską kontrolę nad Ducatus Ultradunensis dopiero w 1582 roku. Po śmierci Magnusa von Lyfflanda w 1583 roku Polska zaatakowała jego terytoria w Księstwie Kurlandii, a Fryderyk II postanowił sprzedać swoje prawa dziedziczenia. Poza wyspą Œsel, Dania była poza Bałtykiem do 1585 roku. W 1598 roku Polska Livonia została podzielona na: