Jej talent do malowania portretów stał się wkrótce oczywisty i szybko wyrosła poza studio Pfyffera. Jej szansa przyszła, gdy jej siostra Johanna wyszła za biznesmena z Berlina. Johanna i jej mąż zgodzili się pozwolić jej tam zamieszkać, a ona znalazła miejsce jako uczennica w specjalnej klasie dla kobiet prowadzonej przez Karla Gussowa. W 1882 roku miała swoją pierwszą wystawę u handlarza sztuką w Zurychu i została dobrze przyjęta. W tym samym roku poszła za przyjacielem do Paryża, gdzie znalazła pracę w pracowniach Carolusa Durana i Jean-Jacques Hennera. W 1887 roku była w stanie utrzymać się ze sprzedaży i prowizji i nie musiała już polegać na rodzicach. Uczestniczyła w Salonie i zdobyła srebrny medal na Wystawie Uniwersalnej (1889). Wystawiała swoje prace w budynku dla kobiet.
na Światowej Wystawie Kolumbijskiej w 1893 roku w Chicago, Illinois.