Trzecia dziedzina badań Hasegawy to historia międzynarodowa, w której zaangażowane są Związek Radziecki, Stany Zjednoczone i Japonia w zakończeniu wojny na Pacyfiku. Kiedy Stany Zjednoczone zrzuciły bomby atomowe na Hiroszimę i Nagasaki w sierpniu 1945 roku, 1,6 miliona sowieckich żołnierzy
rozpoczął zaskakujący atak na japońskie siły okupujące Azję Wschodnią. Hasegawa opublikował książkę "Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan" (2005). Kwestionując powszechnie przyjęty pogląd, że bomby atomowe na Hiroszimę i Nagasaki były najbardziej decydującym czynnikiem w decyzji Japonii o poddaniu się i zakończeniu Pacyfiku, Hasegawa przedstawia pogląd, że sowieckie wejście do wojny, poprzez złamanie paktu neutralności, odegrało ważniejszą rolę niż bomby atomowe w decyzji Japonii o poddaniu się. Ten pogląd jest w przeciwieństwie do wcześniejszych krytyków bombardowań, takich jak Gar Alperovitz, który twierdził, że podstawowym celem prezydenta USA Harry'ego S. Trumana było pokazanie potęgi wojska amerykańskiego jako środka odstraszającego ambicje sowieckiego przywódcy Józefa Stalina. Według australijskiego historyka Geoffreya Jukesa "[Hasegawa] bezspornie dowodzi, że to radziecka deklaracja wojny, a nie bomby atomowe, zmusiła Japończyków do bezwarunkowej kapitulacji". Jego pogląd był krytykowany. Najbardziej zrównoważona i pełna ducha dyskusja na temat tej książki odbywa się w dyskusji H-Diplo na okrągłym stole z Garem Alperovitzem, Michaelem Gordinem, Davidem Hollowayem, Richardem Frankiem i Baronem Bernsteinem. James Maddox, profesor historii emeryt na Uniwersytecie Stanowym w Pensylwanii i autor książki "Weapons for Victory: The Hiroshima Decision Fifty Years Later", był jednym z najbardziej ostrzych krytyków tej książki.