Napisz kontynuację tego akapitu - Głowaczów został założony w 1445 roku przez szlachcica o imieniu Sędziwój Leżeński Głowacz (Nałęcz herb), a później należał do rodzin Leżeńskich, Boskich i Ostrorógów. Miasto z dwoma kościołami (jeden z 1390 roku, drugi z 1445 roku) zostało zniszczone przez szwedzkich najeźdźców w potopie
(1655). W 1675 roku zbudowano nowy kościół, który został zniszczony przez Niemców w 1944 roku. Do 1795 roku Głowaczów należał do województwa Sandomierzskiego Małopolski, a w XIX wieku był częścią kontrolowanej przez Rosję Polski Kongresowej (1815-1915). W drugiej połowie XVII wieku Głowaczów stał się miejscowym ośrodkiem kultury żydowskiej. W dniu 15 lutego 1864 r. odbyła się tu jedna z bitew powstania styczniowego, a w 1869 r. Rosjanie pozbawili ją prawa miejskiego. W 1921 roku, już w województwie kielskim II Rzeczypospolitej, Głowaczów liczył 2271 mieszkańców, w tym 1411 Żydów.