Mohammad Reza Pahlavi, szach Iranu, był wiarygodnym sojusznikiem USA od czasów
W 1953 r. irański zamach stanu. W latach po zamachu stanu, Stany Zjednoczone rozdawały pomoc Iranowi, podczas gdy Iran służył jako niezawodne źródło eksportu ropy. Carter, Vance i Brzeziński postrzegali Iran jako kluczowego sojusznika z czasów zimnej wojny, nie tylko ze względu na wydobywaną przez niego ropę, ale także ze względu na wpływy w OPEC i strategiczną pozycję między Związkiem Radzieckim a Zatoką Perską. Pomimo łamania praw człowieka, Carter odwiedził Iran pod koniec 1977 roku i upoważnił do sprzedaży amerykańskich samolotów myśliwskich. W tym samym roku w kilku miastach wybuchły zamieszki, które wkrótce rozprzestrzeniły się na cały kraj. Słabe warunki gospodarcze, niepopularność "Białej Rewolucji" Pahlavi i islamskie odrodzenie doprowadziły do wzrostu gniewu wśród Irańczyków, z których wielu pogardzało również Stanami Zjednoczonymi za poparcie dla Pahlavi i jego rolę w zamachu stanu w 1953 roku.