Jej kolejna ważna służba nastąpiła następnego lata, kiedy grupa zadaniowa została wysłana przeciwko Fort Clark i Fort Hatteras na zewnętrznych brzegach Północnej Karoliny, aby sprawdzić blokadę w tym obszarze. Statki wypłynęły z Hampton Roads 26 sierpnia 1861, dla
Bitwa Hatteras Inlet Batteries, pierwsza ważna połączona operacja amfibijska wojny. Następnego ranka "Harriet Lane" wkradł się blisko brzegu, aby zapewnić bezpośrednie wsparcie dla lądowań, podczas gdy cięższe statki uderzały w forty z głębszych wód. Ostatni opór został stłumiony następnego popołudnia, co dało bardzo potrzebny impuls morale na Północy, która została zniechęcona miesiąc wcześniej przez porażkę w pierwszej bitwie pod Bull Run. Większe znaczenie miało fakt, że ta połączona operacja otworzyła śródlądowe drogi wodne dla statków Unii i dała Eskadrze Blokadującej Północny Atlantyk bazę głęboko w wodach południowych.