Obszar Shuafat został okresowo zasiedlony, z najstarszymi znaleziskami architektonicznymi pochodzącymi z okresu chalkolitycznego sprzed 7000 lat, a następnie odkryciami z okresu drugiej świątyni (2- <unk>1- wiek pne, ufortyfikowana osada rolnicza) i krótkim okresem między końcem pierwszej wojny żydowsko-rzymskiej
(66<unk>70) i powstania Bar Kokhba (132<unk>135), będąc ponownie zamieszkany na mniejszą skalę w II-IV wieku n.e.