/Kiedy stacjonował w Fortecie Monroe, /general Benjamin Butler dowodził /wspólną ekspedycją armii i marynarki wojennej, /aby zdobyć forty konfederatów Hatteras i Clark. W następnej bitwie pod zatoką Hatteras
, mieszane siły pływające dowodzone przez dowódcę 20. New York, pułkownika Maxa Webera, zaakceptowały kapitulację dwóch fortów. Wylądowanie było nieudanym przedsięwzięciem, w którym otwarte morze uniemożliwiło większości sił najeźdźców wylądowanie i pozostawiło zaledwie 318 mężczyzn uwięzionych na brzegu z niewystarczającymi zapasami. Pojawiły się jednak bombardowania ze strony Unii, które zmusiły garnizony Konfederacji do kapitulacji. Część 20-tego, która wzięła udział w inwazji, pozostała w pobliżu Fortów Hatteras i Clark przez kilka tygodni, dopóki nie dotarły do generała majora Johna Ellisa Woola doniesienia, że żołnierze z pułku popełnili "złodziejstwa i różne ataki" na mieszkańców. Inne źródła sugerują, że pułkownik 9 New York obwinił za plądrowanie mężczyzn z 20 aby chronić reputację własnego pułku, który również brał udział.