W pałacu kwirinalnym w Rzymie został wybrany nowy papież
wybrany i zainstalowany w czerwcu 1846 roku: Nowy człowiek starannie unikał zobowiązań wobec jakiejkolwiek konkretnej frakcji podczas procesu wyborczego i miał szeroko liberalną reputację na podstawie swojego sprawozdania jako arcybiskupa Spoleto. Ci, którzy chcieli w to wierzyć, uważali go za sympatyzującego z polityką reformistyczną, co zachęcało florenckich demokratów do zintensyfikowania ich działań. Pod koniec 1846 roku zorganizowano subskrypcję, aby móc zaoferować Miecz Honorowy Giuseppe Garibaldiemu. Dzięki jego wyczynom w Ameryce Łacińskiej, Garibaldi był już ikoniczną postacią dla tych, którzy ośmielili się marzyć o włoskiej niepodległości. Mordini otrzymał zaszczyt dostarczenia miecza "Generałowi" po powrocie do Włoch. W pierwszych miesiącach 1847 roku Mordini był jednym z organizatorów licznych ulicznych protestów we Florencji, mających na celu zachęcenie Wielkiego Księcia do wprowadzenia "liberalnych" reform w Toskanii. Jako prawnik często pojawiał się w sądach, jako obrońca aresztowanych protestujących. W 1847 roku uczestniczył w tajnych spotkaniach "Florentyńskiego Komitetu Rewolucyjnego" ("Comitato rivoluzionario fiorentino"), który zyskiwał poparcie jego coraz bardziej wpływowego przyjaciela Ferdinando Bartolommei. We wrześniu 1847 roku Wielki Książę został przekonany do utworzenia Gwardii Narodowej ("Guardia Civica"), a Antonio Mordini natychmiast się zaciągnął. 20 grudnia 1847 został wybrany do rangi kapitana. To był znak czasu, że tego samego dnia Giuseppe Mordini, jego ojciec, dołączył do Gwardii Narodowej Toskanii z tym samym stopniem.