Muzaka to albańska rodzina arystokratyczna, która rządziła regionem Myzeqe (południowa Albania) w późnym średniowieczu. Muzaka są również określane przez niektórych autorów jako plemię lub klan. Najwcześniejszy dokument historyczny, w którym wspomniana jest rodzina Muzaka, został napisany w 1090 roku przez bizantyjską historykę Annę Komnene. Pod koniec XIII i na początku XIV wieku członkowie rodziny Muzaka kontrolowali region między rzekami Devoll i Vjosë. Niektórzy z nich byli lojalni wobec Cesarstwa Bizantyjskiego, podczas gdy niektórzy z nich sprzymierzyli się z Karolem z Anjou, który dał im (i niektórym innym członkom albańskiej szlachty) imponujące tytuły podobne do bizantyjskich (takie jak Sebastokrator), aby łatwiej je podporządkować. W krótkim okresie serbski cesarz Stefan Dušan (r. 1331-1355) zajęli Albanię, w tym domeny rodziny Muzaka, ale po śmierci Dušana odzyskali swoje dawne posiadłości. Po bitwie pod Savrą
W 1385 roku terytorium Albanii znalazło się pod władzą Imperium Osmańskiego; służyli Ottomanom do 1444 roku, kiedy to Theodor Corona Musachi dołączył do buntu Skanderbeg. Kiedy w XV wieku Turcy stłumili bunt Skanderbega i zdobyli terytorium weneckiej Albanii, wielu członków rodziny Muzaka wycofało się do Włoch. Ci, którzy pozostali w osmańskiej Albanii, stracili prawa feudalne, niektórzy nawrócili się na islam i uzyskali wysokie rangi w osmańskiej hierarchii wojskowej i administracyjnej.