Napisz kontynuację tego paragrafu - Hawthorn wygrał Mistrzostwa Formuły 1 mimo osiągnięcia tylko jednego zwycięstwa, przeciwko czterem Moss. Hawthorn wygrał Grand Prix Francji w 1958 roku w Reims, w którym Musso został śmiertelnie ranny, zajmując drugie miejsce. Łatwo prowadził w Grand Prix Monako 1958
W połowie dystansowej, jego silnik 246 wybuchł, podczas gdy w Monzie był minutę przed Tony'm Brooksem, kiedy jego sprzęgło zmusiło go do spowolnienia na drugie miejsce. Hawthorn bardzo skorzystał z dżentelmena Mossa, czego dowodem było Grand Prix Portugalii w 1958 roku w Porto. Hawthorn został zdyskwalifikowany za uruchomienie samochodu w przeciwnym kierunku, w drodze do drugiego miejsca. Moss wstawił się w imieniu Hawthorna i ostatecznie decyzja została odwrócona. Po pit stop w połowie tego wyścigu, Hawthorn przyspieszył z powrotem przez pole, aby zdobyć dodatkowy punkt za najszybszy okrążenie. Moss nie odpowiedział, prawdopodobnie wątpiąc, że Hawthorn może tak szybko okrążać z uszkodzonymi hamulcami bębnowymi. Ten dodatkowy punkt mistrzostwa świata plus punkty drugiego miejsca przyczyniły się do wygrania mistrzostwa przez Hawthorn z wynikiem sezonu tylko o jeden więcej niż Moss. W ostatnim wyścigu, Grand Prix Marokańskim w 1958 roku, Hawthorn prowadził konserwatywny wyścig taktyczny, dążąc do wyprzedzania kolegów z zespołu Mossa Vanwalla. Samochód Brooksa rozbił się, gdy ledwo prowadził Hawthorna, a Stuart Lewis-Evans w trzecim Vanwall rozbił się po desperackiej próbie przejścia przez pole i wyzwania Hawthorna na trzecim miejscu; Evans zmarł później z powodu oparzeń. W ostatnich okrążeniach, drugi Phil Hill spowolnił i pomachał Hawthornowi, aby zdobyć wystarczającą ilość punktów, aby zdobyć mistrzostwo; pierwszy w historii, który został wygrany przez angielskiego kierowcę.