Tesch zaczęła grać w koszykówkę na wózkach inwalidzkich po tym, jak jeden z jej fizjoterapeutów zauważył, jak umiejętnie strzelała pianką do koszykówki i podkładką z perspexu podczas rehabilitacji. Wkrótce po wejściu do drużyny stanowej Nowej Południowej Walii została zaproszona do prób i w 1990 roku została członkiem australijskiej kobiecej reprezentacji koszykówki na wózkach inwalidzkich, zadebiutowała w tym roku na Mistrzostwach Świata i zadebiutowała na Igrzyskach Paraolimpijskich w Barcelonie w 1992 roku. Została wybrana do All Star Five na Złotym Pucharze w 1994 roku, gdzie australijska drużyna zdobyła brązowy medal. Była częścią australijskiej drużyny na Paraolimpiadzie w Atlancie w 1996 roku
, i został uznany za Najcenniejszego Gracza w 1998 Gold Cup. Była wice-kapitanem reprezentacji swojego kraju na Paraolimpiadzie w Sydney w 2000 roku, gdzie zdobyła srebrny medal. Podczas uroczystości po igrzyskach niektórzy zawodnicy z Europy zaprosili ją, by zagrała w profesjonalnych drużynach męskich. Przyjęła tę propozycję i przez następne pięć lat grała w Madrycie, na Sardynii i w Paryżu, stając się pierwszą kobietą na świecie, która profesjonalnie grała w koszykówkę na wózkach inwalidzkich. Pomogła założyć kobiecą ligę koszykówki na wózkach inwalidzkich na kontynencie i rywalizowała w drużynach kobiecych we Włoszech i Francji. Brała również udział w drużynie australijskiej, która zdobyła srebrny medal na Igrzyskach Paraolimpijskich w Atenach w 2004 roku. Powróciła do kraju, by zostać kapitanem reprezentacji na Paraolimpiadzie w Pekinie w 2008 roku. W 2010 roku Tesch rywalizowała ze swoją drużyną w Pucharze Osaki, konkursie dla pięciu najlepszych międzynarodowych kobiecych drużyn koszykówki na wózkach inwalidzkich na świecie; jej drużyna pokonała amerykańską drużynę 55<unk>37. Grała na cztery punkty. W 2011 roku wycofała się z krajowej drużyny koszykówki na wózkach inwalidzkich, aby skoncentrować się na żeglarstwie.