Podsumuj artykuł:  /Budi, uroczy malec orangutana, /jest na drodze do wyzdrowienia /po tym, jak schronisko dla zwierząt w Indonezji go uratowało. 15-miesięczne dziecko było na skraju śmierci, gdyż przez pierwszy rok życia było trzymane w klatce dla kurczaków i karmione wyłącznie mlekiem skondensowanym. Jego opiekunowie twierdzą, że był utrzymywany jako zwierzę domowe w Ketapang w Indonezji. Teraz Budi jest wystarczająco zdrowy, by sam jeść, chodzić i wspinać się. "Po kilku tygodniach fizjoterapii, leczenia i odżywiania, mięśnie Budiego dobrze się rozwijają" - poinformowała organizacja International Animal Rescue z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Ale rozwój Budiego pozostaje powolny z powodu ekstremalnego niedożywienia, mówią jego opiekunowie. Budi był w kwarantannie przez jakiś czas, powiedzieli, ale został przedstawiony innemu dziecku orangutana, Jemmi, uratowanemu przez inny schron. Obaj orangutany nie spotkali się z innym zwierzęciem podobnym do siebie, odkąd zostali odjęci od matki zaraz po urodzeniu, i z ciekawością patrzyli na siebie. Kiedy Budi przybył do International Animal Rescue's Orangutan Rescue Center w Ketapang, jego stan był bardzo krytyczny. Jego ciało było opuchnięte płynami z powodu poważnego braku białka. Jego kończyny były zniekształcone, ponieważ nigdy nie był odpowiednio karmiony. Doktor Karmele Llano Sanchez, dyrektor programu International Animal Rescue w Indonezji, powiedziała, że "za każdym razem, gdy budiego poruszają lekarze, budiego oczy wypełniają się łzami, a on krzyczy z bólu". "To naprawdę niesamowite, że Budi był w stanie przetrwać tak długo". Nie jest jasne, jak Budi stał się czyimś zwierzakiem, mówi dr Ayu Handayani. Właścicielka powiedziała, że bała się dać zwierzęciu jakiekolwiek owoce i wierzyła, że wystarczy dać Budi'emu tylko skondensowane mleko, powiedziała Handayani. W końcu, jak powiedzieli opiekunowie, kiedy Budi będzie wystarczająco silny, zostanie wypuszczony na wolność.
15-miesięczny Budi był utrzymywany jako zwierzę domowe w Indonezji i karmiony był tylko skondensowanym mlekiem. Kiedy Budi dotarł do schroniska, jego oczy wypełniły się łzami i krzyczał z bólu. Budi jest teraz wystarczająco zdrowy, by wspinać się, chodzić i jeść.