Był trzecim synem Iwana Władysława i Marii. Miał dwóch starszych braci, Presiana i Alusiana, a także trzech młodszych braci i sześć sióstr. Po śmierci Iwana Władysława w lutym 1018 r. bułgarski opór wobec dziesięcioleci ataków bizantyjskiego cesarza Bazyła II (Basił II) upadł, a Aaron wraz z dwoma starszymi braćmi uciekł na górę Tmoros w Tomornicie. Bazyliusz otoczył górę oddziałami, a trzej bracia poddali się w końcu, po otrzymaniu gwarancji bezpieczeństwa. Presian otrzymał wysoki tytuł "magistros" (co sugeruje, że był najstarszym synem i dziedzicem ojca), podczas gdy Alusian i Aaron otrzymali nieco niższy tytuł "patrikios". Presian był później zaangażowany w spisek mający na celu uzurpowanie tronu od cesarza cesarza Romanosa III Argyrosa w roku 1500, w wyniku czego został oślepiony i zesłany do klasztoru, a drugi brat, Alusian, był zaangażowany w nieudane Powstanie Piotra Delyana.
W 1040 roku, uzurpując jej przywództwo przed zdradą Bizantyjczykom.