Napisz kontynuację do tego paragrafu - Konflikt etniczny zaczął wybuchać w regionie. 5 czerwca 1919 roku 600 ormiańskich mieszkańców wiosek otaczających Szuszę zostało zabitych przez azerskich i kurdyjskich zbrojnych. Sultanov stwierdził, że nie ma kontroli nad tymi nielegalnymi. W sierpniu 1919 roku Rada Narodowa Karabachu została zmuszona do zawarcia tymczasowej umowy z rządem Azerbejdżanu, uznając władzę rządu Azerbejdżanu, dopóki kwestia górskiej części Karabachu nie zostanie rozstrzygnięta na konferencji pokojowej w Paryżu. Pomimo podpisania umowy, rząd Azerbejdżanu nieustannie naruszał warunki traktatu, stosując jeszcze bardziej surowe środki wobec ludności ormiańskiej. Gubernator generalny Sultanow zgromadził wojska w regionie i 19 lutego 1920 r. wydał ultimatum do Ormian, aby zaakceptowali bezwarunkowe zjednoczenie z Azerbejdżanem, a następnie zmasakrowali ludność kilku ormiańskich wiosek, w tym Khankendi. Mniejszość przedstawicieli Rady Narodowej Karabagu zebrała się w Shusha, aby zaakceptować żądania Sultanowa, podczas gdy reszta spotkała się w pobliskim Shushikend, aby odrzucić ultimatum. Klimat konfliktu doprowadził do powstania Ormian, które zostało stłumione przez armię azerską. Pod koniec marca 1920 roku brytyjski dziennikarz poinformował, że ormiańska połowa sił policyjnych zamordowała azerską połowę podczas tradycyjnych uroczystości Novruz Bayram. Atak z zaskoczenia został zorganizowany i skoordynowany przez siły Republiki Armenii. Wściekłość Azerbejdżanów na ten niespodziewany atak ostatecznie doprowadziła do masakry i wydalenia całej ludności ormiańskiej w marcu 1920 roku.
, w którym zginęło od 500 do 20 000 ormiańskiej ludności Szuszy, a wielu zmuszono do ucieczki, a ormiańska połowa miasta została zniszczona.