Wypełnij następujące zdanie: W 1913 roku Rumunia była czwartym co do wielkości eksporterem pszenicy na świecie, ale kwestia niesprawiedliwego podziału gruntów stała się stale kłopotliwa (i rzeczywiście pogorszyła się w tym roku, gdy rumuńscy chłopi walczyli w drugiej wojnie bałkańskiej, będąc na własne oczy świadkami znacznie bardziej sprawiedliwego systemu podziału gruntów w Bułgarii). Pod koniec XIX wieku około 2000 właścicieli ziemskich kontrolowało ponad połowę ziemi, podczas gdy chłopi (z niewielką reprezentacją w rządzie, a także ograniczonym dostępem do ziemi i praw własności) mieli zaledwie jedną trzecią. W 1888 roku niezadowolenie chłopów z nierównej dystrybucji ziemi doprowadziło do krwawych konfrontacji, które doprowadziły do częściowych i nieskutecznych reform rolnych. System nierówności ciągle doprowadzał chłopstwo do bankructwa i wydawał się prowadzić coraz bardziej do systemu nieobecnej własności. Prawie dwie dekady później, doszło do drugiego, bardziej brutalnego epizodu:
1907 Powstanie rumuńskich chłopów, które prawie spowodowało rewolucję w pełnym rozmiarze i doprowadziło do śmierci kilku tysięcy chłopów po interwencji armii. W rezultacie rząd wprowadził nowe przepisy w latach 1907-08 na korzyść chłopów, w tym nową ustawę o umowach rolniczych i ustawę ustanawiającą wiejski bank kredytowy (Casa Rurală) mający na celu ułatwienie zakupów i dzierżawy, przekazując nieruchomości od dużych właścicieli ziemi do chłopów. Jednakże prawa te (pod wpływem "poporanizmu" Konstantina Stere) były słabo egzekwowane, całkowicie niewystarczająca ilość ziemi została udostępniona do zakupu, a zdecydowana większość chłopów nie kwalifikowała się nawet do większości udzielonej pomocy.