Podsumuj artykuł:  Australia: znów to zrobili. To już pięć Mistrzostw Świata, a ich aura rozproszyła się na pięciu różnych kontynentach: Azji (1987), Europie (1999), Afryce (2003), Ameryce Północnej (2007) i Australii (2015). Jeśli kiedykolwiek zorganizują turniej na Antarktydzie, reszta świata może też zaoszczędzić sobie bilet lotniczy. Ich historia jest niezwykła - o szybkiej, bezwzględnej odnowie i przekonaniu wrodzonym w australijskim krykietach, że ich naturalna pozycja jest tam na górze, a nie na dole. Oglądanie ich przeciwko Nowej Zelandii było jak oglądanie oczekiwania, które niszczyły nadzieję. Wiara w siebie Australii nie może być przenoszona na inne kultury krykietowe. Ale ich odmowa tolerowania nieudanych systemów może. Michael Clarke był imponującym liderem równie imponującego triumfu Australii na Pucharze Świata. Żadna drużyna nie mogła powstrzymać Australijczyków przed zdobyciem kolejnego Pucharu Świata, tym razem na własnej ziemi. Niecałe dwa lata temu wszyscy się dobrze śmiali w Homeworkgate i David Warner. Australia przegrała 4-0 z Indiami, Warner wygrał dla Joe Roota, a Mickey Arthur został wypuszczony na pastwisko dwa tygodnie przed Ashes. Podczas gdy Anglia szczekała po pochlebnej wygranej 3:0 tego lata, przekonując się, że wszystko jest w porządku, nowy trener Australii Darren Lehmann dziękował Bogu za harmonogram, który dałby jego drużynie szansę na natychmiastową zemstę. Reszta to historia. Australijski nadir jest tak niski jak każdy inny, tylko trwa krócej. Nie do pomyślenia, że mogliby tolerować, jak to robi Anglia, okres niepowodzenia, który wykracza daleko poza słowniczą definicję "przejścia". Za to, bardziej niż za cokolwiek, ich ostatnie zwycięstwo na Mistrzostwach Świata zasługuje na podziw. Australia na ogół wie, kiedy i jak osiągnąć szczyt. Ale ich zachowanie podczas niedzielnego finału oznacza, że ten podziw sięga tylko tak daleko. Nie po raz pierwszy, przypomniało nam się ciekawe sprzeczność w sercu australijskiego krykieta: podczas gdy zawsze byli atrakcyjnie dobrymi przegranymi (lepszymi, w rzeczywistości, niż większość), są również głęboko...
Australia podniosła Puchar Świata w krykieta po pokonaniu Nowej Zelandii w finale. Zespół Michaela Clarka dokonał wspaniałego kolektywnego powrotu. Anglia ma wiele do nauczenia się od takich jak Steve Smith. Ale australijskie zwycięstwo nie jest do świętowania. Brad Haddin i David Warner są głównymi sprawcami prześladowania przeciwników.