Długopis do tego akapitu - drewniany kościół prawosławny, poświęcony św. Eliaszowi, został zbudowany około 1720 roku w miejscu dalej w lesie, tylko po to, aby zostać przeniesiony na obecne miejsce w 1740 roku. Główne prace remontowe na kościele zostały podjęte w 1849 roku, w roku wyrzeźbionego pod stożkowym dachem żelizny na dzwonnicy. Ikonostaz, który istniał w kościele św. Eliasza do 1995 roku, został przeniesiony z kościoła w Hajtić w XIX wieku. Kościół został uszkodzony podczas II wojny światowej. Powojenna odbudowa kościoła, nadzorowana przez Instytut Ochrony Przyrody w Zagrzebiu, obejmowała odbudowę fundamentów kościoła. Wśród ikon znajdujących się w kościele znajdowała się ikona św. Dymitria z 1810 roku oraz ikony św. Jerzego i św. Eliasza. Kościół św. Eliasza, który pod wieloma względami jest najcenniejszym drewnianym kościołem prawosławnym w regionie Banija, został podpalony podczas operacji wojskowej chorwackiej Burza
na początku sierpnia 1995 r. Według relacji świadków, kościół został spalony przez członków Armii Bośni i Hercegowiny.