Wkrótce po tym, jak został jedynym władcą ziem Habsburgów po śmierci swojej matki Marii Teresy w 1780 roku, Józef II ożywił dawne ambicje
i rozpoczął negocjacje z kuratorem Karlem Teodorem z Palatynatu i Bawarii w celu wymiany Bawarii na austriackie Niderlandy. Gdyby ten plan został zrealizowany, Habsburgowie zwiększyliby swoje domeny rdzenne o duże, połączone terytorium niemieckojęzyczne, jednocześnie pozbywając się odległych prowincji, których obrona okazała się trudna i kosztowna, gdy Austria była w stanie wojny z Francją. Dla Karola Teodora jego zainteresowanie planowaną umową było głównie kwestią prestiżu, ponieważ wyobrażał sobie siebie jako władcę, prawdopodobnie z tytułem króla, zrekonstruowanego księstwa Burgundii składającego się z Południowych Niderlandów plus jego istniejących posiadłości w regionie Dolnego i Górnego Renu, takich jak Palatynat Renu i księstwo Berg-Jülich.