Napisz kontynuację do tego paragrafu - Taylor wziął udział w 29 mistrzostwach świata Formuły 1 Grand Prix, kwalifikując się do 27 z nich. Debiutował 18 lipca 1959 roku w Grand Prix Wielkiej Brytanii, które odbyło się w tym samym roku w Aintree, jeżdżąc prywatnie wprowadzonym 1,5-litrowym Cooperem T51, ale nie zakwalifikował się. W 1961 r. był trzynasty w tym roku Grand Prix Holandii, jego jedynym mistrzostwem świata w tym roku. Był drugi w 1962 roku Formuły Jeden sezon otwierający Grand Prix Holandii, jego jedyny finał na podium Mistrzostw Świata. Na początku Grand Prix Belgii prowadził.
W Spa, po śmierci lidera zespołu, Clarka, zaangażował się w pojedynek z Williem Mairesse'em, który jechał przed swoim kibicami. Mairesse podcięła przedłużenie skrzyni Taylor w górę od Stavelot, Ferrari 156 mając więcej mocy w górę, i chociaż żaden z nich nie doznał poważnych obrażeń, obaj mieli szczęście przeżyć spotkanie z dużą prędkością. Taylor powiedział, że podczas gdy Mairesse generalnie za bardzo się starał i był zbyt chętny do zdobycia tytułu mistrzowskiego, przy tej okazji, Mairesse prowadził dobrze i precyzyjnie i to nie była jego wina.