Mussolini planował skoncentrować włoskie siły na dużej ofensywie przeciwko Imperium Brytyjskiego w Afryce i na Bliskim Wschodzie, znanej jako "wojna równoległa", oczekując upadku Wielkiej Brytanii na teatrze europejskim. Włosi najechali Egipt, brytyjską Somalilandę i zbombardowali Mandat Palestyny; rząd brytyjski odmówił przyjęcia propozycji pokoju, która polegałaby na zaakceptowaniu zwycięstw Osi w Europie; plany inwazji na Wielką Brytanię nie zostały zrealizowane, a wojna trwała. Włochy zostały pokonane w Afryce Wschodniej; włoskie ataki w Afryce Północnej zakończyły się sukcesem, ale Włosi zatrzymali się w Sidi Barrani, czekając na dostawy logistyczne. Po pokonaniu przez armię niemiecką Polski, Danii, Norwegii, Holandii, Belgii, Luksemburga i Francji, Mussolini postanowił użyć Albanii jako trampoliny do inwazji na Grecję. Włosi.
28 października 1940 roku, podczas spotkania dwóch faszystowskich dyktatorów we Florencji, Mussolini ogłosił włoską inwazję, co zaskoczyło Hitlera. Mussolini liczył na szybkie zwycięstwo, ale grecka armia zatrzymała włoską i wkrótce wkroczyła do Albanii. Grecy zajęli Korçë i Gjirokastër i zagrozili wypędzeniem Włochów z portowego miasta Vlorë.