Napisz kontynuację tego akapitu - Daukantas idealizował i idolizował przeszłość. Virgil Krapauskas twierdził, że listy Daukantasa do Narbutta pokazały, że Daukantas jest lepszym uczonym niż jego prace. W listach Daukantas podkreślał potrzebę lepszych metod zbierania, publikowania i analizowania źródeł pierwotnych, chociaż jego prace pozostały bardzo romantyczne i dydaktyczne. Daukantas poświęcił znaczne wysiłki na poszukiwanie różnych dokumentów historycznych, ale uważał, że tam, gdzie brakuje zapisów historycznych, historycy powinni użyć swojej wyobraźni, aby wypełnić luki. Jeśli źródło było korzystne dla Litwy, nie oceniał go krytycznie i chętnie przyjmował szereg legend. Na przykład rozwinął teorię, że Litwini byli potomkami Herula, którą wziął od Alberta Wijucka Kojałowicza (choć odrzucił legendę o rzymskich Palemonidach), pochwalił starożytną demokrację pruskiego króla Widewuto i użył luźnego tłumaczenia opowiadania "Żiwila" Adama Mickiewicza. Krytykował jednak źródła, które przedstawiały Litwę w negatywnym świetle. Na przykład jako jeden z pierwszych skrytykował teutoniczną wersję bitwy pod Strėwą.
lub twierdzą, że Litwa powróciła do bitwy pod Grunwaldem i kontynuowała walkę. Chociaż wiedza Daukantasa była słaba i nie odpowiadała współczesnym standardom, była na równi z jego współczesnymi.