W 1959 roku Brooks, wraz z Brabhamem i Mossem, miał szansę wygrać tytuł z powodu przejścia na emeryturę (i późniejszej śmierci w wypadku drogowym) Mike'a Hawthorna i śmierci, w poprzednim sezonie, Petera Collinsa. Brooks zaczął dobrze, zajmując drugie miejsce w Monako, za Brabhamem. Nie ukończył Grand Prix Holandii, ale wygrał Grand Prix Francji w Reims. Po nie ukończeniu Grand Prix Wielkiej Brytanii w Vanwall, który prowadził z powodu strajku pracowników Ferrari we Włoszech, wygrał jedyne Grand Prix Formuły 1 w Niemczech, które odbyło się w AVUS. Wyścig został dzielony na dwa etapy, a on wygrał oba. Miał wolny samochód w Portugalii, kwalifikacji 10 i kończąc pięć okrążeń w dół. Odszedł wkrótce po starcie w Monzie.
ale wciąż walczy o mistrzostwo. Na pierwszym Grand Prix Formuły 1 w USA w Sebring został trafiony przez niemieckiego kolegę z zespołu Wolfganga von Trips i musiał sprawdzić uszkodzenia, tracąc dwie minuty. To była strata czasu, ale i tak skończyłem na trzecim miejscu. Zajął drugie miejsce w mistrzostwach z 27 punktami, siedem za Brabhamem i półtora przed Mossem.