Wypełnij następujące zdanie: P25 rozpoczął wyścigi w wydarzeniach poza mistrzostwami we wrześniu 1955 roku. Moc samochodu okazała się jego mocną stroną, ale szybko ujawniły się jego problemy z obsługą i niezawodnością. Trzy Type 25 zostały zgłoszone dla Tony'ego Brooksa, Mike'a Hawthorna i Rona Flockharta w debiutanckim mistrzostwie świata modelu, Grand Prix Wielkiej Brytanii w 1956 roku. Jednakże, żadna nie jest skończona. Problemy z niezawodnością nękały zespół podczas wczesnego rozwoju P25. Wielkie zawory często wpuszczały do silnika szczątki, a pojedynczy tylny dysk często ulegał uszkodzeniu. P25 nie ukończyło Grand Prix, dopóki Harry Schell nie zajął piątego miejsca w
Grand Prix Monako w 1958 roku. Schell i Jean Behra zajęli drugie i trzecie miejsce w tegorocznym Grand Prix Holandii. Były to pierwsze podium dla BRM. Kolejne cztery punkty od Behry, Schella i nowo zatrudnionego Joakima Bonniera umieściły BRM na czwartym miejscu w inauguracyjnym Mistrzostwach Konstruktorów. Bonnier zdobył swoje pierwsze zwycięstwo wraz z BRM na Grand Prix Holandii w 1959 roku. Dzięki niezawodnemu działaniu P25, BRM był w stanie zająć trzecie miejsce w Mistrzostwach Konstruktorów. Gdy P25 stał się niezawodny, Cooper rozpoczął rewolucję z silnikiem tylnym i szybko wycofał samochody z silnikiem przednim, takie jak P25. BRM rozpoczął prace nad modelem z silnikiem tylnym, P48, niedługo po zwycięstwie Bonniera. P48 zastąpił P25 w połowie sezonu 1960.