Napisz kontynuację tego paragrafu - W 1355 roku, po osmańskim zdobyciu Gallipoli
W roku poprzednim, Paweł wszedł w negocjacje z bizantyjskim cesarzem, Janem V Palaiologosem, w celu zbliżenia Bizancjum i Kościoła katolickiego, w zamian za zachodnią pomoc wojskową. Paweł uzyskał znaczne ustępstwa od uciskanego cesarza, m.in. aktywne wspieranie Kościoła łacińskiego, a nawet języka łacińskiego, wysłanie na dwór papieski syna Manuela jako zakładnika oraz ustanowienie stałej legatury papieskiej w Konstantynopolu. Podczas pobytu w Konstantynopolu Paweł brał również udział w dysputzie teologicznej pomiędzy Grzegorzem Palamą i Nikeforem Grzegorzem. Na początku 1356 roku Paweł w towarzystwie bizantyjskiego ambasadora, "megas hetaireiarches" Mikołaja Siderosa, wyruszył do dworu papieskiego w Awinionie, gdzie dotarli na początku czerwca. Papież Innocenty VI odpowiedział na propozycje cesarza ogólnościami i unikał zobowiązania się do wysyłki pomocy wojskowej, ale wysłał Piotra Tomasa i Williama Conti jako papieskich wysłanników do Konstantynopola. Różne priorytety i koncepcje Bizantyjczyków i Latynów przyczyniły się do wyczerpania i ostatecznego niepowodzenia negocjacji: list z 1357 r. Jana V pozostał bez odpowiedzi przez Innocenty VI aż do jego śmierci w 1362 r.