Napisz kontynuację do tego paragrafu - W ciągu całego stulecia, tańce maskowe stały się popularne w kolonialnej Ameryce. Jego znaczenie nie pozostało bez wyzwania; znaczący ruch anty-maskarady rozwinął się obok samych piłek. Pisarze przeciwstawiający się maskaradom (wśród których byli tacy znani jak Samuel Richardson) utrzymywali, że wydarzenia te zachęcały do niemoralności i "obcego wpływu". Chociaż czasami udawało im się przekonać władze do swoich poglądów, szczególnie po trzęsieniu ziemi w Lizbonie
W 1755 roku, egzekwowanie środków mających na celu zakończenie maskarady było w najlepszym wypadku nieudolne, a maskarady kontynuowano jako pół-prywatne "subskrypcje". W latach siedemdziesiątych XX wieku modni londyńczycy chodzili na maskarady zorganizowane przez Teresę Cornelys w Carlisle House na Soho Square, a później do Panteonu.