Po śmierci pierwszego męża, Thomasa Henry'ego Watkinsa, Preston rozpoczęła karierę jako ilustratorka, aby utrzymać się. Spotykała się i wystawiała z artystami ze szkoły Ashcan i poślubiła jednego z grup, Jamesa Moore Prestona, w 1903 roku. Podróżowały razem do Europy, spędziły wakacje na Long Island i razem ilustrowały artykuł w magazynie. Stała się odnoszącą sukcesy ilustratorką dla czasopism, takich jak "Harper's Bazaar" i "The Saturday Evening Post", i była odnoszącą sukcesy ilustratorką książek. Uważana za jedną z najlepszych kobiet ilustratorów w latach 1900-1940, Preston była jedną z niewielu kobiet członków i wystawców Towarzystwa Ilustratorów, która została przyjęta 29 marca 1904 roku po Florence Scovel Shinn, Elizabeth Shippen Green, Violet Oakley i Jessie Willcox Smith. Podobnie jak oni, była tylko członkiem stowarzyszonym, ponieważ pełne członkostwo nie było dozwolone kobietom do lat dwudziestych XX wieku. Wystawiał na Armory Show w 1913 roku i zdobył medal na wystawie Panama-Pacific Exposition.
W 1915 roku. Preston był jednym z głównych artystów sufrażystów. Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach muzealnych. Wystąpiła w filmie "Nasza wspólna dziewczyna", który został pokazany w 1915 roku.