Wypełnij następujące zdanie: W lipcu Seryugin został mianowany dowódcą 160. Dywizji Strzelców, która jako część 6. Armii Frontu Wołoneżskiego wyróżniła się w bitwie pod Wołoneżem. Następnie 160. oddział walczył w ramach Voroneżu, a od grudnia na Froncie Południowo-Zachodnim, z aktywną rolą w Operacji Mały Saturn. Został ranny 18 lutego 1943 r. podczas wyjazdu na rozpoznanie w rejonie wysokości 179,6 i ewakuowany do szpitala do leczenia, zastąpiony przez zastępcę dowódcy dywizji pułkownika Alekseja Baksowa. 9 kwietnia Sierugien ponownie objął dowództwo nad dywizją, a 19 kwietnia 160 dywizja została przekształcona w 89 dywizję strzelcową. Prowadził go w ofensywie strategicznej na Donbasie, bitwie nad Dnieprem, ofensywie na Nikopol<unk>Krivoi Rog, ofensywie na Bereznegovatoye<unk>Snigirevka i ofensywie na Odessę. 1 września 1943 roku Serjugin został awansowany na generała-majora. W okresie od 2 czerwca do 5 lipca 1944 r. Serougin dowodził tymczasowo 49 Korpusem Strzelców w drugim echelonie 53 Armii II Frontu Ukraińskiego podczas hospitalizacji dowódcy korpusu generała-majora Gury Terentyewa. Po powrocie tego ostatniego, Seryugin ponownie przejął dowództwo nad 89 Gwardią, która walczyła w
Druga ofensywa Jassy<unk>Kishinev w ramach 5. Armii Szoku. Oceniono go jako "zdolnego dowódcę jednostek dywizyjnych" w przełomie obrony Osi w sektorze Kiśinew i odparciu kontrataków czołgów. Seryugin został opisany jako działający "energetycznie i kompetentnie" pomimo obecności czołgów Osi w tyłach dywizji.