Odnieść się do poniższego fragmentu, a następnie odpowiedzieć na pytanie w tym samym języku, co ten fragment:  Przejście: Elektryczny joystick dwuosiowy został wynaleziony przez C. B. Miricka w Laboratorium Badań Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (NRL) i opatentowany w 1926 roku (patent USA nr 1,597,416)". W tym czasie NRL aktywnie opracowywał zdalnie sterowane samoloty, a joystick prawdopodobnie był wykorzystywany do wsparcia tych wysiłków. W przyznanym patentu Mirick pisze: "Mój system sterowania jest szczególnie przydatny do manewrowania samolotami bez pilota". Niemcy opracowali elektryczny joystick dwutowy około 1944 roku. Urządzenie było wykorzystywane jako część niemieckiego Funkgerät FuG 203 Kehl radiowego systemu sterowania nadajnika używanego w niektórych niemieckich bombowcach, używanego do kierowania zarówno rakietą napędzaną rakietą przeciwlotniczą Henschel Hs 293, jak i pionierską amunicją precyzyjnie naprowadzaną Fritz-X, przeciwko celom morskim i innym. Tu, joystick nadajnika Kehla był używany przez operatora do kierowania pociskem w kierunku celu. Ten joystick miał przełączniki włączające zamiast analogicznych czujników. Zarówno Hs 293, jak i Fritz-X używały odbiornika radiowego FuG 230 Straßburg w celu przesyłania sygnałów Kehla do powierzchni sterowania. Podobny joystick był używany do współczesnej amerykańskiej amunicji kierowalnej Azon, ściśle do bocznego kierowania amunicją tylko w osi skrętu. Ten niemiecki wynalazek został podniesiony przez kogoś z zespołu naukowców zebranych w Heeresversuchsanstalt w Peenemünde. Tutaj część zespołu w niemieckim programie rakietowym opracowywała rakietę Wasserfall, wariant rakiety V-2, pierwszej rakiety ziemia-powietrze. Urządzenie sterujące Wasserfall zamieniło sygnał elektryczny w sygnały radiowe i przesłało je do pocisków.  Pytanie: Jaki rodzaj celów był głównym celem tego urządzenia?
morskie