15 września jednostka znów ruszyła w pościg za wycofującą się Armią Czerwoną. Tego dnia oddział zdobył Kamień Koszyrski, gdzie zabrał ponad 1000 jeńców wojennych i magazyn materiałów całej dywizji. Podczas bitwy nad rzeką Niemen
Jednostka Bałachowicza uniemożliwiła wrogowi utworzenie linii obrony w Polesie. W nocy 21 września jego jednostka obejmowała i całkowicie zniszczyła bolszewickie 88 Pułk Strzelecki w pobliżu miasta Lubieszów. Być może najbardziej godne uwagi zwycięstwo Grupy Bułaka-Bałachowicza miało miejsce 26 września, kiedy jego siły zajęły Pinsk z tyłu. Miasto było najważniejszym węzłem kolejowym na tym obszarze i zostało zaplanowane jako ostatnie stanowisko sił bolszewickiej wciąż walczących na zachód od tego miasta. Według książki opublikowanej w 1943 roku, po wejściu wojsk Bułaka-Bałachowicza do Pinsk, mogły popełnić serię pogromów na ludności żydowskiej. W tym czasie w Pinsku i okolicach było setki ofiar gwałtów i morderstw, choć żadna z nich nie była konkretnie powiązana z Bułakiem-Bałachowiczem.