Aby zapobiec japońskim postępom w zachodnim i południowym Chinach, Chiang Kai-shek, na sugestię Chen Guofu, nakazał otwarcie tamy na Żółtej Rzece w pobliżu Zhengzhou. Pierwotnym planem było zniszczenie tamy w Zhaokou, ale z powodu trudności w tym miejscu, tamta Huayuankou na południowym brzegu została zniszczona 5 czerwca i 7 czerwca przez wykopaliska, z wodą powodziową nad wschodnim Henan, środkowym Anhui i północnym środkowym Jiangsu. Powódź.
Pokryła i zniszczyła tysiące kilometrów kwadratowych gruntów rolnych i przeniosła ujście Żółtej Rzeki setki mil na południe. Tysiące wiosek zostało zalanych lub zniszczonych, a kilka milionów mieszkańców zostało zmuszonych do ewakuacji ze swoich domów. 400 tysięcy ludzi, w tym japońscy żołnierze, utonęło, a dodatkowe 10 milionów stało się uchodźcami. Rzeki były pełne zwłok, gdy mieszkańcy łodzi Tanka utonęli w wyniku przewrócenia łodzi. Uszkodzenie plantacji również dotknęło ludności, co później spowodowało głód. Pomimo tego, Japończycy zdobyli Wuhan 27 października 1938 roku, zmuszając KMT do wycofania się do Chongqing (Chungking), ale Chiang Kai-shek nadal odmówił negocjacji, twierdząc, że rozważy rozmowy tylko wtedy, gdy Japonia zgodzi się wycofać do granic sprzed 1937 roku. W 1937 roku japońska armia cesarska szybko wkroczyła na chińskie terytorium.