Wypełnij następujące zdanie: W 1990 r., po porażce wyborczej rządu Socjalistycznej Republiki Chorwacji, pogorszyły się napięcia etniczne. Jugosłowiańska Armia Ludowa ("Jugoslovenska Narodna Armija" <unk> JNA) skonfiskowała wtedy broń Chorwackiej Obrony Terytorialnej ("Teritorijalna obrana") w celu zminimalizowania oporu. 17 sierpnia napięcia przerodziły się w otwarty bunt chorwackich Serbów, skoncentrowany na głównie serbskich obszarach dalmatyńskiego wschodu wokół Knina, części Liki, Kordu, Banoviny i wschodniej Chorwacji. Po dwóch nieudanych próbach Serbii, wspieranych przez Czarnogórę i serbskie prowincje Wojwodiny i Kosowa, aby uzyskać zgodę prezydencji jugosłowiańskiej na rozmieszczenie JNA w celu rozbrojenia chorwackich sił bezpieczeństwa w styczniu 1991 r. oraz bezkrwawej potyczce między serbskimi powstańcami i chorwacką policją specjalną w marcu, sama JNA, wspierana przez Serbię i jej sojuszników, poprosiła prezydencję federalną o przyznanie jej uprawnień wojennych i ogłoszenie stanu wyjątkowego. Wniosek został odrzucony 15 marca, a JNA znalazła się pod kontrolą prezydenta Serbii Slobodana Miloševića. Milošević, preferując kampanię na rzecz rozszerzenia Serbii niż zachowanie Jugosławii, publicznie zagroził, że zastąpi JNA serbską armią i oświadczył, że nie uznaje już władzy prezydencji federalnej. Zagrożenie spowodowało, że JNA stopniowo porzuciła plany zachowania Jugosławii na rzecz rozszerzenia Serbii. Do końca miesiąca, konflikt eskalał do
pierwszych ofiar śmiertelnych. JNA interweniowała po stronie rebeliantów i uniemożliwiła chorwackiej policji podjęcie działań. Na początku kwietnia przywódcy serbskiego powstania w Chorwacji ogłosili zamiar zintegrowania obszaru pod ich kontrolą, postrzeganego przez rząd Chorwacji jako oddzielny region, z Serbią.