Podsumuj artykuł:  Dla tych, którzy mieli nadzieję, że nadchodzące wybory prezydenckie zapoczątkowały poranek nowej, bardziej inspirującej polityki, ten ostatni tydzień był głęboko zniechęcający. W dwóch kluczowych momentach, przywódcy z obu stron zachowali się jak francuscy burbońscy, którzy słynnie nic nie pamiętali i nie zapomnieli o bitwach z przeszłości. Pierwszym i znacznie ważniejszym momentem było wysłanie tego listu przez republikańskich senatorów do reżimu irańskiego. Drugim, i być może ważniejszym politycznie momentem, była obsługa e-maili Hillary Clinton. Te dwa przypadki są dziwnie powiązane. W obu przypadkach, dyrektorzy zaczęli z uzasadnionych obaw, ale skończyły się pogarszając sytuację. W obydwu przypadkach, dyrektorzy stworzyli również podziały, które pogłębią polaryzację w trakcie kampanii i prawdopodobnie w następnej kadencji prezydenta. Oba zmniejszyły szanse na ucieczkę z dzisiejszej brzydkiej polityki. Republikanie w Kongresie mają powody, by mocno naciskać na swoje poglądy, gdy negocjacje z Iranem wchodzą w fazę końcową. Oni, podobnie jak wielu innych - w tym znaczna liczba Demokratów, obecny rząd Izraela i przyjazne kraje arabskie - obawiają się, że administracja Obamy zawrze słabe, niestabilne porozumienie, które pozwoli Iranowi zbliżyć się niebezpiecznie do posiadania broni jądrowej. Co równie ważne, Republikanie uważają, że w trakcie negocjacji prezydent Barack Obama próbował odsunąć od siebie Kongres w ogóle i ich w szczególności. Kto może ich winić za argument, że jeśli prezydent nalega, że każda umowa wymaga tylko zgody wykonawczej, a nie zgody Kongresu, to następny szef wykonawczy nie powinien być prawnie związany jej postanowieniami? Ich podstawowe obawy nie były nierozsądne. Gdyby więc wysłali dokładnie taki sam list do prezydenta, wywołałoby to zamieszanie, ale byłoby postrzegane jako zgodne z normami polityki i rządowości. Zamiast tego, popełnili błąd - zły błąd - wysyłając go do przywódców terrorystycznych Iranu, pozostawiając wyraźne wrażenie...
Iran z pewnością stanie się ważnym tematem w kampanii w 2016. Mówi, że błędy Clintona nie zaczęły się od stworzenia systemu ochrony poczty elektronicznej.