Podsumuj artykuł:  Wyobraźcie sobie grę w Pictionary z grupą studentów z Uniwersytetu w Oksfordzie, którzy nie są w stanie rozpoznać Tadż Mahal, Piramid czy Wieży Eiffla. Witajcie w równoległym wszechświecie Korei Północnej, gdzie niektórzy z najmądrzejszych młodych umysłów królestwa pustelników mają brak światowej wiedzy, która zawstydziłaby zachodniego ucznia szkoły podstawowej. W 2011 roku pisarka i dziennikarka Suki Kim pod przykrywką przez dwa semestry uczyła angielskiego na Uniwersytecie Nauki i Technologii w Pjongjangu, tuż za stolicą najbardziej tajemniczego kraju na świecie. Przewiń w dół na film. Suki Kim (po lewej), przybyła do Korei Północnej na swoją pierwszą kadencję w lipcu 2011 roku i opuściła ją pod koniec drugiej, krótko po tym, jak w grudniu tego samego roku zmarł ukochany przywódca tego kraju, Kim Dzong Il (po prawej). Studenci Uniwersytetu Nauki i Technologii w Pjongjangu wykonując obowiązkowe poranne ćwiczenia. Panna Kim idzie na zajęcia. Pewnego razu jedna ze studentek zapytała ją, czy to prawda, że każdy na świecie mówi po koreańsku. Portrety Kim Il-Sunga i Kim Dzong-Ila wiszą na ścianie nad tablicą. Podszywając się pod jedną z chrześcijańskich misjonarzy prowadzących ośrodek, panna Kim spędziła miesiące potajemnie dokumentując swoje doświadczenia dla książki "Bez ciebie nie ma nas: Moje tajne życie nauczające synów elit Korei Północnej". 270 chłopców w wieku 19-20 lat było potomstwem najbardziej lojalnych obywateli reżimu - niektórych z nielicznych, którym pozwolono żyć w stolicy, poza którą zdecydowana większość utknęła w ubóstwie na wsi. Ich nowa nauczycielka wstawała codziennie o piątej rano, aby zapisywać notatki, które zrobiła na temat swoich doświadczeń, upewniając się, że skopiowała wszystko na pięć dysków USB i nie zostawiła niczego na swoim laptopie, co mogłoby być szpiegowane przez jej gospodarzy. Jeśli panna Kim, wówczas 40-letnia, została złapana, ryzykowała, że zostanie uznana za szpiegkę i wrzucona do jednego z północnokoreańskich gulagów, czyli obozów pracy przymusowej, gdzie, jak się uważa, przebywa 120 000 więźniów politycznych. Każda część materiału na każdą lekcję musiała być przedstawiona i zatwierdzona do użycia przez tajemniczą grupę...
Suki Kim, koreańsko-amerykański dziennikarz, przez dwie kadencje uczył na Uniwersytecie Technologicznym w Pjongjangu, udając chrześcijańskiego misjonarza. Wstawała o piątej rano, żeby robić notatki do książki "Bez ciebie nie ma nas", wszystko przechowywała na pamięci USB, żeby nikt jej nie odkrył. 270 chłopców z PUST było najzdolniejszymi w kraju, ale nie mieli pojęcia, czym jest Facebook i nie mogli rozpoznać Taj Mahal czy Wieży Eiffla. Noszą na sobie odciski od założyciela kraju, Kim Il-Sunga, i muszą pilnować jego świętej "salki studiów" przez całą noc, nawet w mroźnym zimnie. Oglądanie "Harry'ego Pottera i Więźnia z Azkabanu" jest taką nowością, ponieważ "nigdy nie są narażeni na świat, który nie jest o Wielkim Przywódcy"