Po tym, jak Szwecja musiała przyznać się do pierwszej poważnej klęski w bitwie pod Nördlingen (1634)
W maju 1635 r. cesarz Świętej Rzymskiej Cesarstwa, Ferdinand II, i kilka protestanckich państw zawarły Pokoj Praskiej. Kalwinistyczny Brandenburg niechętnie podpisał, ponieważ oprócz ogłoszonego unieważnienia edyktu o restytucji nie wspomniano o tolerancji kalwinizmu. Aby przekonać Brandenburg do przystąpienia, Szwecja i Ferdinand obiecali jej w zamian sukcesję w Księstwie Pomorskim.