Operacja Strangle była serią operacji interdykcji powietrznej podczas kampanii włoskiej II wojny światowej przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych Piętnasty i Dwunasty w celu zablokowania niemieckich szlaków zaopatrzenia we Włoszech na północ od Rzymu od 19 marca 1944 do 11 maja 1944 r. Jej celem było uniemożliwienie dotarcia niezbędnych dostaw do sił niemieckich w środkowych Włoszech i zmuszenie do wycofania się Niemiec. Strategicznym celem ataku powietrznego było wyeliminowanie lub znaczne zmniejszenie potrzeby ataku naziemnego na region. Alianci nie osiągnęli zbyt ambitnego celu kampanii, a mianowicie przymusowego wycofania sił niemieckich z linii Gustava, ale interdykcja powietrzna poważnie skomplikowała niemieckie prowadzenie operacji obronnych i odegrała główną rolę w sukcesie późniejszego ataku lądowego aliantów.
Operacja Diadem.