Wypełnij następujące zdanie: W 1038 roku Harald dołączył do bizantyjskich żołnierzy w wyprawie na Sycylię, podczas próby Georga Maniakesa ("Gyrge" z sagi) odzyskania wyspy od muzułmańskich Saracenów, którzy ustanowili na wyspie Emirat Sycylii. Podczas kampanii Harald walczył obok normandzkich najemników, takich jak William Iron Arm. Według Snorri Sturlusona, Harald zdobył cztery miasta na Sycylii. W 1041 roku, gdy wyprawa bizantyjska na Sycylię dobiegła końca, w południowych Włoszech wybuchło powstanie lombardowo-normandzkie, a Harald poprowadził gwardię waragijską w wielu bitwach. Harald walczył z Katepanem Włoch, Michałem Dokeianosem, z początkowym sukcesem, ale Normanowie, kierowani przez ich byłego sojusznika Williama Żelaznej Ręki, pokonali Bizantyjczyków w bitwie pod Olivento w marcu i w bitwie pod Montemaggiore w maju. Po klęsce, Harald i Gwardia Waragów zostali wezwani z powrotem do Konstantynopola, po uwięzieniu Maniakesa przez cesarza i pojawieniu się innych, bardziej palących kwestii. Harald i Waragi zostali następnie wysłani do walki na południowo-wschodnią granicę Europy, do Bułgarii, gdzie przybyli pod koniec 1041 roku. Tam walczył w armii cesarza Michała IV w bitwie pod Ostrovo w 1041 r.
Bułgarskie powstanie prowadzone przez Piotra Delyana, które później przyniosło Haraldowi przezwisko "Bulgar-burner" ("Bolgara brennir") ze względu na jego skald.