Wypełnij następujące zdanie: W 1830 roku Francja przeżyła rewolucję lipcową, aby wypędzić reakcyjnych królów Burbonów i ustanowić na królu orleanistę Ludwika Filipa. Natomiast w roku 1837 panowanie królowej Wiktorii rozpoczęło się w spokojny sposób. Wielkie mocarstwa europejskie - Rosja, Austria, Wielka Brytania, a w mniejszym stopniu Prusy - były zdeterminowane, aby utrzymać Francję w ryzach, więc Francja ogólnie prowadziła ostrożną politykę zagraniczną. Ludwik-Filip sprzymierzył się z Wielką Brytanią, z którą Francja dzieliła najbardziej podobną formę rządów, i jej wojowniczym sekretarzem spraw zagranicznych Lordem Palmerstonem. W pierwszym roku panowania Ludwika Filipa, odmówił aneksji Belgii podczas
zamiast podążać za brytyjską linią wspierania niepodległości. Pomimo oświadczeń wiodącego francuskiego ministra Adolphe'a Thiers'a w latach 1839-1840, że Francja będzie chronić coraz potężniejszego Muhammada Ali'ego z Egiptu (wicekróla Imperium Osmańskiego), żadne posiłki nie przyszły, a w 1840 roku, ku wielkiemu zawstydzeniu Francji, Ali został zmuszony do podpisania Konwencji Londyńskiej przez mocarstwa. Relacje ponownie ochłodziły się pod rządami François Guizot i Roberta Peela. W 1846 roku, gdy Palmerston wrócił na stanowisko ministra spraw zagranicznych, francuski rząd pośpiesznie zgodził się na małżeństwo Izabeli II z Hiszpanii i jej siostry z członkami dynastii Bourbonów i Orléanistów. Palmerston miał nadzieję na zorganizowanie małżeństwa, a "Affaire of the Spanish Marriages" była ogólnie nieprzyjaźnie postrzegana przez brytyjskich historyków ("Według bezstronnego osądu historii została powszechnie potępiona"), chociaż w ostatnich latach przyjęto bardziej sympatyczny pogląd.