Popularne ruchy wzywające do "enosis" (włączenia różnorodnych terytoriów zamieszkanych przez Greków do większego państwa greckiego) doprowadziły do przystąpienia do Grecji Krety (1912), Wysp Jońskich (1864) i Dodekanes (1947). Wzywania do "enosis" były również cechą cypryjskiej polityki podczas brytyjskiej władzy na Cyprze. W trudnych latach międzywojennych niektórzy greccy nacjonaliści postrzegali ortodoksyjnych chrześcijan albańskich, romskich i bułgarskich jako społeczności, które mogłyby zostać włączone do narodu greckiego. Grecki irredentyzm, "Idea Megali" poniosła porażkę w wojnie grecko-tureckiej (1919<unk>1922) i greckim ludobójstwie
- Co? Od tego czasu stosunki grecko-tureckie charakteryzują się napięciem między greckim i tureckim nacjonalizmem, którego kulminacją była turecka inwazja na Cypr (1974).