Napisz kontynuację tego paragrafu - Sharon ostatecznie wycofał się z Gazy
w 2005 roku, a w kolejnych latach, podczas interregnu Sharon-Peres i rządu Ehuda Olmerta stało się powszechne mówić o wyniku tam, gdzie Hamas przejął wyłączną władzę nad wewnętrzną administracją Strefy, jako państwo Hamastan. W tym samym czasie, według Akivy Eldar, plan Sharona, aby zastosować tę samą politykę tworzenia nieciągłych enklaw dla Palestyńczyków na Zachodnim Brzegu został wdrożony. W swoim wykładzie Sadat z 14 kwietnia 2005 r. były sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych James Baker powiedział, że "Wreszcie administracja musi jednoznacznie wyjaśnić Izraelowi, że podczas gdy planowane wycofanie się premiera Sharona z Gazy jest pozytywną inicjatywą, nie może to być po prostu pierwszym krokiem w jednostronnym procesie prowadzącym do utworzenia palestyńskich bantustanów na Zachodnim Brzegu". Mapy rozłączenia Sharon z Gazy, Camp David i Oslo są podobne do siebie i do planu Allona z 1967 roku. Do 2005 roku, wraz ze ścianą oddzielającą, ten obszar został pokryty 605 barierami zamkniętymi, których ogólnym efektem było stworzenie "matrycy zamkniętych kwadrantów kontrolowanych z dobrze obronionych, stałych pozycji wojskowych i osad". Plan przekształcenia Olmerta (lub plan konwergencji) to terminy używane do opisania metody, dzięki której Izrael tworzy przyszłe państwo palestyńskie według własnego projektu, zgodnie z planem Allona, w celu zminimalizowania ilości ziemi, na której mogłoby istnieć państwo palestyńskie, poprzez ustalanie faktów na miejscu, które wpłyną na przyszłe negocjacje.