1 marca 1918 r. Tadija Sondermajer została przeniesiona do francuskiej elitarnej eskadry myśliwskiej (GC 12) "Les Cigognes" ("The Storks") najlepszej grupy myśliwskiej we Francji, dowodzonej przez słynnego francuskiego asa Georges'a Guynemera, a po śmierci Guynemera jeszcze większym asem - legendarną René Fonck; jako jeden z 60 najlepszych pilotów myśliwców, Tadija została wybrana do przyłączenia się do grupy odpowiedzialnej za najcięższe misje bojowe na froncie zachodnim podczas bitwy o Marne
- Co? Od 15 kwietnia do 21 maja jego grupa miała za wrogów "Latający cyrk" składający się z myśliwców Fokker kierowanych przez słynnego niemieckiego asa lotniczego Manfreda von Richthofen, lepiej znanego jako Czerwony Baron. Podczas jednej misji nad linią wroga, gdy wracał do bazy z pustym karabinem maszynowym, Sondermajer został zaatakowany przez trzy niemieckie myśliwce. Uratował się wykonując akrobacje lotnicze, dzięki czemu nieprzyjaciel nie zdołał go zestrzelić. Po powrocie z drugiej walki 21 maja jego SPAD XIII zapalił się po postrzeleniu, cudownie udało mu się wylądować w Flandrii, Sondermajer przeżył katastrofę swojego samolotu, ale został poważnie poparzony z urazem nogi. Po leczeniu i demobilizacji, Sondermajer zapisał się do Szkoły Aeronautyki i Budowy Mechanicznej w Paryżu, gdzie otrzymał dyplom inżyniera lotniczego w 1921 roku. W 1923 roku opuścił służbę wojskową, aby zostać oficerem rezerwy.