Castellotti był uważany za największego włoskiego kierowcę od czasu Alberta Ascari. W 1958 roku przyjaciel Castellotti'ego Giuseppe Corsi założył Scuderia Castellotti w Lodi na cześć jego pamięci. Zespół użył zmodyfikowanych silników Ferrari Tipo 553 o pojemności 2,0 litra, zmodyfikowanych do 2,5 litra i przemianowanych na "Castellotti", z "Eugenio" na okładkach. Samochody te łatwo odróżnić od innych F1 T51, ponieważ ich wydechy były montowane po lewej stronie, podczas gdy wszystkie inne silniki używane w T51 miały wydechy po prawej stronie. Zespół rywalizował w czterech wydarzeniach w 1960 roku z włoskimi kierowcami Gino Munaronem, Giorgio Scarlatti i Giulio Cabianca. Cabianca zdobył pierwsze punkty mistrzowskie drużyny, kończąc na czwartym miejscu w
Grand Prix Włoch 1960. Zespół rozpadł się w 1961 roku po tym, jak Cabianca śmiertelnie wypadł na tym samym autodromie, gdzie Castellotti miał wypadek. Dziedzictwo Castellotti zostało uhonorowane przez Club Auto Moto Storiche Castellotti w Lodi.