W odpowiedzi na rewolucję z 1905 roku, która nie zdołała obalić rządu, car Mikołaj II zaakceptował szereg liberalnych reform w swoim październikowym Manifeście. W takim klimacie Lenin czuł się bezpiecznie, wracając do Petersburga. Dołączył do redakcji "Novaya Zhizn" ("Nowe Życie"), radykalnej gazety prawniczej prowadzonej przez Marię Andrejewę, wykorzystywał ją do dyskusji na temat problemów stojących przed RSDLP. Zachęcał partię do poszukiwania znacznie szerszego członkostwa i opowiadał się za stałą eskalacją gwałtownej konfrontacji, uważając, że oba są niezbędne do udanej rewolucji. Uznając, że opłaty za członkostwo i darowizny kilku zamożnych sympatyków nie wystarczyły na finansowanie działalności bolszewików, Lenin poparł ideę rabunku poczty, dworców kolejowych, pociągów i banków. Pod przywództwem Leonida Krasina grupa bolszewików zaczęła dokonywać takich przestępczych działań, najbardziej znany ma miejsce w czerwcu 1907 roku, kiedy grupa bolszewików działających pod przywództwem Józefa Stalina popełniła uzbrojony napad na Bank Państwowy
w Tiflis, Georgia.