Odnieść się do poniższego fragmentu, a następnie odpowiedzieć na pytanie w tym samym języku, co ten fragment:  Przejście: Wczesni średniowieczni alchemicy opierali się na pracach Zosimosza w Imperium Bizantyjskim i imperium arabskim. Bizantyjscy i arabscy alchemicy byli zafascynowani koncepcją transmutacji metali i próbowali przeprowadzić ten proces. Muzułmański alchemik z VIII wieku Jabir ibn Hayyan (latynowany jako Geber) analizował każdy klasyczny element w kategoriach czterech podstawowych cech. Ogień był gorący i suchy, ziemia zimna i sucha, woda zimna i wilgotna, a powietrze gorące i wilgotne. Stwierdził, że każdy metal jest połączeniem tych czterech zasad, dwóch wewnętrznych i dwóch zewnętrznych. Na tej podstawie uznano, że na przemianę jednego metalu w inny może mieć wpływ przekształcenie jego podstawowych właściwości. Zmiana ta miała nastąpić za pośrednictwem substancji, która w języku greckim została nazwana xerion, a w języku arabskim al-iksir (od którego wywodzi się słowo eliksir). Często uważa się, że istnieje jako suchy czerwony proszek (znany również jako al-kibrit al-ahmar, czerwona siarka) wykonany z legendarnego kamienia - kamienia filozoficznego. Późniejsi arabscy alchemicy zaczęli uważać eliksyr za kluczowy składnik transmutacji. W XI wieku wśród chemików świata muzułmańskiego trwała debata na temat możliwości transmutacji substancji. Wiodącym przeciwnikiem był perski polymat Avicenna (Ibn Sina), który zdyskredytował teorię transmutacji substancji, stwierdzając: "Ci z branży chemicznej dobrze wiedzą, że żadna zmiana nie może być dokonana w różnych gatunkach substancji, chociaż mogą one wywołać wygląd takiej zmiany". Według legendy, naukowiec i filozof z XIII wieku Albertus Magnus miał odkryć kamień filozoficzny. Magnus nie potwierdza, że odkrył kamień w swoich pismach, ale zapisał, że był świadkiem stworzenia złota przez "transmutację".  Pytanie: Ile cech użył Jabir ibn Hayyan do analizy każdego klasycznego elementu?
cztery