W czasie II wojny światowej Commissione Italiana d'Armistizio con la Francia ("Włoska Komisja Przymierza z Francją") lub CIAF była tymczasowym organem cywilnym i wojskowym, którego zadaniem było wdrożenie francusko-włoskiego zawieszenia broni z dnia 24 czerwca 1940 r. i harmonizacja go z francusko-niemieckim zawieszeniem broni.
dnia 22 czerwca. Posiadała szeroki zakres władzy nad stosunkami militarnymi, gospodarczymi, dyplomatycznymi i finansowymi między Francją a Włochami do czasu włosko-niemieckiej okupacji Francji (operacja A) w dniu 11 listopada 1942 r. Następnie jego uprawnienia zostały stopniowo przekazane Czwartej Armii, która była pod dowództwem generała Mario Vercellino i okupowała południową Francję. Siedziba CIAF znajdowała się w Turynie i podlegała "Comando Supremo" (włoskiemu najwyższemu dowództwu). Współpracowała z niemiecką komisją zawieszenia broni ("Waffenstillstandskommission", WAKO) w Wiesbaden.