W styczniu 1944 roku stał się częścią 59 Armii. Dywizja uczestniczyła w ofensywie Leningradzko- Nowogrodzkiej, podczas której uczestniczyła w zajęciu Gatczyny (dawniej Krasnogwardejsk) 25 stycznia, przenikając do północno-wschodniej części miasta z północy, gdy 108. Korpus Strzelecki zajął północno-zachodni sektor. Po całonocnej bitwie miasto zostało całkowicie oczyszczone następnego ranka: 27 stycznia 1944 r. otrzymało honorowe "Gatchina". Dywizja otrzymała Order Czerwonej Bandery za pomoc w wyzwoleniu Lugi 12 lutego. W kwietniu 1944 roku dywizja stała się częścią 8. Armii. Pod koniec lipca i sierpnia dywizja walczyła w
Bitwa pod linią Tannenberga, część bitwy pod Narwą (1944). Był częścią 117. Korpusu Strzeleckiego podczas bitwy. Dywizja zaatakowała wzgórze Grenadier z wschodu 29 lipca. Podział poniósł straty 1808 zabitych lub rannych podczas ataku. W sierpniu ponownie stała się częścią II Armii Szoku. 31 sierpnia dowództwo przejął pułkownik Matvei Fedotov. We wrześniu 1944 roku dywizja wraz z korpusem została na krótko przeniesiona do Rezerwy Najwyższego Dowództwa, gdzie stała się częścią 21. Armii. 11 grudnia dowódcą dywizji został Ivan Govorov. W tym samym miesiącu 21. Armia została przydzielona do 1. Frontu Ukraińskiego, a 120. Armia pozostanie na tym froncie i w armii, w 55. lub 117. Korpusie Strzeleckim, przez cały czas trwania. Została ona rozwiązana "na miejscu" latem 1945 r. wraz z Centralną Grupą Sił.