W pierwszym tygodniu inwazji na Czechosłowację przez Układ Warszawski
W sierpniu 1968 roku Havel wspierał ruch oporu, przekazując narrację na antenie stacji Radio Wolna Czechosłowacja (w Liberecu). Po stłumieniu Praskiej Wiosny w 1968 r. został wykluczony z teatru i stał się bardziej aktywny politycznie. Wziął pracę w browarze Krakonoš w Trutnowie, o czym pisał w sztuce "Audience". Ta sztuka, wraz z dwoma innymi sztukami "Vaněk" (tak zwanymi ze względu na powtarzającą się postać Ferdinanda Vaněka, zastępcę Havla), została rozpowszechniona w formie samizdatu w całej Czechosłowacji i znacznie wzmocniła reputację Havla jako wiodącego dysydenta (kilku innych czeskich pisarzy później napisało własne sztuki z udziałem Vaněka). Reputacja ta została umocniona publikacją manifestu "Charta 77", napisanego częściowo w odpowiedzi na uwięzienie członków czeskiego zespołu rockowego The Plastic People of the Universe; Havel uczestniczył w ich procesie, który koncentrował się na niezgodności grupy z długimi włosami, używaniu obscenicznych treści w ich muzyce i ogólnym zaangażowaniu w prażki ruch podziemny. Havel współzałożył Komitet Obrony Niesprawiedliwie Oskarżonych w 1979 roku. Jego działalność polityczna spowodowała wielokrotne uwięzienia przez władze, a także stały nadzór rządowy i przesłuchania przez tajną policję (Státní bezpečnost). Jego najdłuższy okres w więzieniu, od maja 1979 do lutego 1983 roku, jest udokumentowany w listach do żony, które później zostały opublikowane jako "Listy do Olgi".