Nazwa 10 OG została zmieniona na First Tactical Air Force (No. 1 TAF) 25 października 1944 r., pozornie w celu podkreślenia "imponującej wielkości i ambitnego celu formacji". Jego uzupełnienie jednostek było znacznie większe niż typowo przydzielane grupom RAAF, które same były znacznie większe niż "grupy" USAAF, które składały się z trzech lub czterech eskadr. Jednakże, gdy konflikt stopniowo przesuwał się dalej na północ, nr 1 TAF został zdegradowany - w braku japońskiej obecności powietrznej - do patrolowania, rozpoznawania i niektórych zadań związanych z atakami lądowymi, w tym kampanii na Filipinach.
w 1944 i kampanii Borneo w 1945. Na początku 1945 r. wśród eskadr myśliwskich nr 1 TAF pojawiło się powszechne niezadowolenie ze względu na nową koncentrację na obowiązkach bliskiego wsparcia lotniczego. Podstawową przyczyną była niechęć dowódcy alianckich w SWPA, Douglasa MacArthura, do użycia sił nieamerykańskich do głównego ataku na Japonię.