W szerszym znaczeniu, termin odnosi się do polityki zagranicznej kraju podczas zimnej wojny, która została uznana za imperialistyczną: narody, które były częścią Imperium Radzieckiego, były nominalnie niezależnymi krajami z odrębnymi rządami, które ustanawiały własną politykę, ale te polityki musiały pozostać w pewnych granicach ustalonych przez Związek Radziecki i egzekwowanych przez groźbę interwencji przez siły sowieckie, a następnie Układ Warszawski. Wielkie interwencje wojskowe miały miejsce w Niemczech Wschodnich w 1953 roku
, Węgry w 1956 r., Czechosłowację w 1968 r., Polskę w 1980 r. i Afganistan w latach 1979-1989. Kraje bloku wschodniego były uważane za państwa satelitarne.