Wypełnij następujące zdanie:
Greensboro sit-ins, czterech afroamerykańskich studentów protestowało segregacji i Jim Crow prawa przez siedząc w "białych tylko" licznik lunch. Używanie sit-inów jako środka protestu stało się coraz bardziej popularne na całym Południu, a organizatorzy anty-segregacyjni zaczęli postrzegać studentów jako potencjalny zasób. Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) odegrał kluczową rolę w ruchu na rzecz praw obywatelskich w latach 60. Student Nonviolent Coordinating Committee został założony na początku 1960 roku w Raleigh w Północnej Karolinie w odpowiedzi na sukces falę sit-inów w południowych miastach uniwersyteckich, gdzie czarni studenci odmówili opuszczenia restauracji, w których odmówiono im obsługi ze względu na ich rasę. Ta forma pokojowego protestu przyciągnęła uwagę całego kraju, rzucając ostre światło na biały rasizm na Południu. Rada Przywództwa Chrześcijańskiego na Południu (SCLC) Martina Luthera Kinga, Jr. zwołała konferencję w tym samym roku, aby założyć nową organizację, z której powstał Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC, zwykle wymawiane "snick"). Zjednoczeni z Kongresem Równości Rasowej (CORE), biali i czarni aktywiści jechali razem autobusami do miast na Południu, by protestować przeciwko segregacji w terminalach autobusowych. Wkrótce SNCC uzyskała reputację "strojów uderzeniowych" Ruchu Praw Obywatelskich.