W apartheidu w RPA (1948-1994), rząd Afrikanerów z Partii Nacjonalistycznej spowodował wiele napięć geopolitycznych między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim z powodu brutalnej kontroli społecznej i politycznych represji Afrikanerów nad czarną i kolorową populacją RPA, wykonywanych pod przykrywką antykomunizmu i bezpieczeństwa narodowego. Związek Radziecki oficjalnie poparł obalenie apartheidu, podczas gdy Zachód i w szczególności Stany Zjednoczone zachowały oficjalną neutralność w tej sprawie. W okresie zimnej wojny w latach 1976-1977 Stany Zjednoczone i inne kraje zachodnie uznały za moralnie nie do utrzymania polityczne poparcie apartheidu w RPA, zwłaszcza gdy rząd Afrikanerów zabił 176 osób (studentów i dorosłych) podczas policyjnego stłumienia powstania w Soweto.
(czerwiec 1976), polityczny protest przeciwko kulturalnemu imperializmowi Afrikanerów wobec niebiałych ludzi w Republice Południowej Afryki, w szczególności narzucenie germańskiego języka afrikaans jako standardowego języka edukacji, którym czarni mieszkańcy Republiki Południowej Afryki musieli posługiwać się, zwracając się do białych ludzi i Afrikanerów; oraz zabójstwo przez policję Stevena Biko (wrzesień 1977), politycznie umiarkowanego przywódcy wewnętrznego oporu przeciwko apartheidu w Republice Południowej Afryki.