Napisz kontynuację tego paragrafu - Niewolnictwo na Haiti rozpoczęło się po przybyciu Krzysztofa Kolumba na wyspę w 1492 roku z europejskimi kolonistami, którzy następnie przybyli z Portugalii, Hiszpanii i Francji. Praktyka ta była niszcząca dla rdzennej ludności. W następstwie niemalże wyginęcia rdzennych Taino wskutek pracy przymusowej, chorób i wojen Hiszpanie, za radą katolickiego księdza Bartolomé de las Casas i z błogosławieństwem kościoła katolickiego, zaczęli poważnie angażować się w 1600 porwanych i zmuszanych do pracy niewolników z Afryki. Podczas francuskiej kolonizacji, która rozpoczęła się w 1625 roku, gospodarka Haiti (którego ówczesnego Saint-Domingue) opierała się na niewolnictwie, uważanym za najbardziej brutalną praktykę na świecie. Rewolucja haitańska z 1804 roku, jedyny udany bunt niewolników w historii ludzkości, przyśpieszyła koniec niewolnictwa nie tylko w Saint-Domingue, ale we wszystkich koloniach francuskich. Jednakże, to powstanie zasłużyło tylko na marginalną rolę w historii portugalskiej i hiszpańskiej Ameryki. Co więcej, do tego buntu na Haiti można przypisać walkę o niepodległość w Ameryce Łacińskiej. Jednak kilku haitańskich przywódców po rewolucji zatrudniało pracę przymusową, wierząc, że gospodarka w stylu plantacji była jedynym sposobem na sukces Haiti i budowanie fortyfikacji w celu ochrony przed atakami Francuzów. Podczas okupacji amerykańskiej
W latach 1915-1934, amerykańskie wojsko zmuszało Haitańczyków do budowy dróg w celu obrony przed haitańskimi bojownikami oporu.