Drugi podział Polski w 1793 roku był drugim z trzech podziałów (lub częściowych aneksji), które zakończyły istnienie Rzeczypospolitej Polsko-Litwańskiej w 1795 roku. Drugi podział nastąpił w następstwie wojny polsko-rosyjskiej w 1792 roku.
i Konfederacji Targowicskiej z 1792 r., a zatwierdzono ją przez jej beneficjentów terytorialnych, Cesarstwo Rosyjskie i Królestwo Prus. Podział został ratyfikowany przez przymusowy polski parlament (Sejm) w 1793 roku (patrz Sejm w Grodnie) w krótkotrwałej próbie zapobieżenia nieuchronnej całkowitej aneksji Polski, trzeciej partycji.