Dronningegården został zbudowany w wyniku jednej z pierwszych i największych inicjatyw potępienia w Kopenhadze. Obszar wokół Borgergade i Adelgade uniknął obu wielkich pożarów z 1728 r.
Ale stare domy, z których wiele pochodzi z końca XVII lub XVIII wieku, upadły w ruinę, a ich ogrody i dziedzińce zostały zbudowane, przekształcając dzielnicę w najbardziej znany slum w mieście. W 1939 roku podjęto decyzję o odnowieniu terenu. Rozbiórka rozpoczęła się na początku lat czterdziestych. Dronningegården był jednym z projektów mieszkalnych planowanych na tym obszarze.