W ostatnim miesiącu II wojny światowej w Azji Wschodniej, siły radzieckie rozpoczęły ogromną operację strategiczną Manchurian Offensive
przeciwko japońskiej armii Kwantung w Mandżurii i wzdłuż chińsko-mongolijskiej granicy. Ta operacja zniszczyła armię Kwantung w zaledwie trzy tygodnie i pozostawiła ZSRR okupującym całą Mandżurię do końca wojny w całkowitej próżni władzy lokalnych sił chińskich. W rezultacie 700.000 japońskich żołnierzy stacjonujących w tym regionie poddało się. Później w tym samym roku Chiang Kai-shek uświadomił sobie, że brakuje mu zasobów, aby zapobiec przejęciu przez KPCh Mandżurii po planowanym wyjściu Związku Radzieckiego. Dlatego zawarł umowę z Sowietami, aby opóźnić ich wycofanie, dopóki nie przeniesie wystarczająco dużo swoich najlepiej wyszkolonych ludzi i nowoczesnego materiału do regionu. Jednak Sowieci odmówili pozwolenia na przejście na ich terytorium oddziałów nacjonalistycznych. Wojska KMT zostały następnie wysłane przez USA, aby zająć kluczowe miasta w Północnym Chinach, podczas gdy na wsi dominowała już KPCh. W dniu 15 listopada 1945 roku ROC rozpoczęła kampanię, aby uniemożliwić KPCh wzmocnienie swojej już silnej bazy. Sowieci spędzili dodatkowy czas na systematycznym rozbiórce rozległej mandżurskiej bazy przemysłowej (wartości do 2 miliardów dolarów) i wysyłce jej z powrotem do zniszczonej przez wojnę kraju.