Niepopularność doradców Henryka VI i jego małżonki, Margaret z Anjou, a także jego własne nieskuteczne przywództwo, doprowadziły do osłabienia rodu Lancasterów. Lancasterzy stawili czoła wyzwaniu ze strony rodu Jorków, tak zwanego, ponieważ jego głową, potomkiem Edwarda III, był Ryszard, książę Yorku, który był w sprzeczności z królową. Chociaż w 1460 roku książę Yorku zginął w bitwie, jego najstarszy syn, Edward IV, doprowadził w 1461 roku jorkistów do zwycięstwa, obalając Henryka VI i Małgorzatę z Anjou. Edward IV był nieustannie w sprzeczności z Lancasterami i własnymi radcami po ślubie z Elżbietą Woodville, z krótkim powrotem do władzy Henryka VI. Edward IV zwyciężył i odzyskał tron w Barnet
i zabicie Lancasterskiego dziedzica, Edwarda z Westminster, w Tewkesbury. Później schwytano Margaret z Anjou, w końcu wysłano ją na wygnanie, ale nie przed zabiciem Henryka VI, podczas gdy był przetrzymywany jako więzień w Tower. Wojny róż trwały jednak z przerwami w czasie jego panowania oraz jego syna Edwarda V i brata Ryszarda III. Edward V zniknął, prawdopodobnie zamordowany przez Richarda. Ostatecznie konflikt zakończył się sukcesem branży Lancasterów pod wodzą Henryka Tudora w 1485 roku, kiedy to Ryszard III zginął w bitwie o pole Bosworth.