Jako przewodniczący, Brown był odpowiedzialny za zarządzanie znanymi międzynarodowymi wydarzeniami, takimi jak turecka inwazja na Cypr w 1974 roku i incydent "Mayaguez", ostatni akt wojny w Wietnamie w 1975 roku. Zajmował się również strzelaninami w 1976 roku i incydentem morderstwa siekierą w koreańskiej strefie zdemilitaryzowanej, a także nadzorował Traktat o Kanale Panamskim w 1977 roku. Jednym z podstawowych obowiązków Browna jako przewodniczącego Połączonych Szefów Sztabu było przekształcenie i przekształcenie przywództwa w ramach Połączonych Sztabów. Jednym z głównych działań Browna w zakresie przekształcania przywództwa w ramach Wspólnego Sztabu było wyeliminowanie J-2, który był zasadniczo odpowiedzialny za funkcje komunikacyjne, i połączenie go z operacjami J-3. Brown dał również szansę swoim kolegom, członkom Joint Chiefs of Staff, takim jak szef sztabu lotnictwa, szef operacji morskich, komandant Korpusu Piechoty Morskiej i szef sztabu armii, aby poradzić sobie z sytuacją kryzysową, aby przygotować ich na wypadek, gdyby zostali wybrani na następnego przewodniczącego Joint Chiefs of Staff. Jednym z najbardziej znanych przypadków jest incydent w Mayaguez
W tym czasie Brown pozwolił szefowi sztabu lotniczego, generałowi Davidowi C. Jonesowi, na pełnienie funkcji przewodniczącego Wspólnego Sztabu i prowadził dyskusję w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego na temat planowania wojskowego i spraw wojskowych w celu przeprowadzenia operacji ratowania załogi SS Mayaguez. W rezultacie Jones został później mianowany na stanowisko przewodniczącego połączonych szefów sztabu, zastępując Browna w 1978 roku i doświadczenie Jonesa jako pełniącego obowiązki przewodniczącego połączonych szefów sztabu podczas incydentu w Mayaguez, który doprowadził do wysiłku Jonesa w modernizacji zakresu wojska w celu poprawy jego stosunków z przywództwem cywilnym, co ostatecznie doprowadziło do ustawy o reformie wojskowej w 1986 roku, znanej jako ustawa Goldwater-Nichols.