Podsumuj artykuł:  Astronomowie uchwycili cztery zdjęcia tej samej, wybuchającej gwiazdy dziewięć miliardów lat świetlnych stąd, podczas gdy wywoływała niesamowitą iluzję kosmiczną. W ten sposób potwierdzili efekt przewidywany przez ogólną teorię względności Alberta Einsteina sprzed 100 lat. Teleskop Hubble'a wykonał te zdumiewające zdjęcia z pomocą gromady galaktyk, która działała jak naturalna soczewka powiększająca. Potężna grawitacja galaktyki osadzonej w masywnej gromadzie galaktyk na zdjęciu wykonanym przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a produkuje wiele zdjęć pojedynczej, odległej supernowej, znajdującej się daleko za nią. Zarówno galaktyka, jak i gromada galaktyk działają jak gigantyczna soczewka kosmiczna, wyginając i powiększając światło z supernowej za nimi. Supernową można było zobaczyć, ponieważ jej światło obracało się na różne ścieżki wokół gromady znajdującej się pomiędzy wybuchniętą gwiazdą a teleskopem orbitującym wokół Ziemi. Grawitacja gromady powoduje, że przechodzące fotony, czyli cząstki światła, się wyginają. Soczewki grawitacyjne występują, gdy galaktyki i inne obiekty wzmacniają światło pochodzące z innych odległych obiektów. Pozwala teleskopom takim jak Hubble zobaczyć obiekty, które w przeciwnym razie byłyby zbyt słabe i odległe. To połączy moc Hubble'a z naturalną amplifikacją spowodowaną silnym grawitacyjnym soczewką odległych gromad galaktyk, aby badać przeszły Wszechświat. Einstein przewidział to, kiedy wyjaśniał, jak ogromne obiekty zginają czasoprzestrzeń, tworząc to, co postrzegamy jako grawitację. Astronomowie wykorzystali tzw. soczewki grawitacyjne, aby zwiększyć zdolność obrazowania Hubble'a i zajrzeć dalej w przeszłość. /Mówią, że najnowsze zdjęcia /mogą pomóc usprawnić ich szacunki ilości /i rozmieszczenia ciemnej materii w galaktyce. Ciemnej materii nie da się bezpośrednio zobaczyć, ale uważa się, że stanowi ona większość masy Wszechświata. Przypadkowo supernowa, która wybuchła około dziewięciu miliardów lat temu, była wyrównana z pośrednią gromadą galaktyk używaną podczas obserwacji Hubble'a w 2011 roku. Naukowcy powrócili do zdjęć w listopadzie, by szukać supernowych...
Supernova była widoczna, ponieważ jej światło obracało się na różne ścieżki. To pozwoliło astronomom na zrobienie czterech zdjęć starożytnej gwiazdy. Masywna gromada galaktyk zniekształciła światło, gdy podróżowało do Ziemi. Einstein przewidział to w swojej teorii, która wyjaśnia, jak obiekty wyginają czasoprzestrzeń, tworząc to, co postrzegamy jako grawitację. Zdjęcia mogą pomóc wyjaśnić zachowanie ciemnej materii w pobliskiej gromadzie. Oczekuje się, że światło z supernowej pojawi się ponownie w ciągu najbliższych kilku lat.