Moiseyevsky wstąpił do Armii Czerwonej w 1919 i walczył w wojnie domowej w Rosji. Później został oficerem i komisarzem politycznym, walcząc w
Konflikt chińsko-sowiecki z 1929 roku. Po niemieckiej inwazji na Związek Radziecki, Moisejewski przejął dowództwo 303 Dywizją Strzelcową we wrześniu 1941 roku, prowadząc ją w ofensywie Jelnia i bitwie pod Moskwą, podczas której została zniszczona w kieszeni Spas-Demensk. Po dotarciu do linii radzieckich i przeszkoleniu w obozie filtracyjnym NKWD, został zastępcą dowódcy 160 Dywizji Strzelców w styczniu 1942 roku. W sierpniu Moisejewski przejął dowództwo nad 312 Dywizją Strzelcową, którą dowodził do końca wojny. Został odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego 6 kwietnia 1945 r. za przełom dywizji podczas ofensywy na Wisłę i Oder. Moisejewski wycofał się z wojska w 1954 roku i mieszkał w Moskwie, pracując w Ministerstwie Obrony.