15 sierpnia "Ramillies" ostrzelał włoski port Bardia i Fort Capuzzo poza Sollum wraz z pancernikami "Malaya" i ciężkim krążownikiem. Włoskie bombowce próbowały uderzyć w brytyjską flotę, ale nie udało im się zdobyć żadnych trafień; ciężki ogień przeciwlotniczy i myśliwce z "Orła" zestrzeliły dwanaście włoskich samolotów. Statki eskortowały konwój na Maltę od 8 do 14 października; zła pogoda utrudniała włoskie wysiłki zwiadowcze, a konwój dotarł na Maltę bez incydentów. Kapitan Arthur Read zastąpił Baillie-Grohmana 27 października. Statek był częścią siły, która pokryła serię konwojów do i z Malty i Grecji na początku listopada, podczas których "Ramillies" został bezskutecznie zaatakowany przez rosyjskie siły morskie, gdy zbliżał się do Grand Harbour. W nocy z 11 listopada okręt eskortował lotniskowiec, gdy uderzył w główną włoską bazę morską w Tarentonie, zadając poważne szkody włoskiej flocie bojowej. W wyniku nalotu na Taranto
W związku z tym, że "Ramillies" nie był już potrzebny, aby przeciwstawić się siłom "Regia Marina" (Włoskiej Marynarki Królewskiej), został przeniesiony do Sił Eskorty Północnoatlantyckiej. Później, 27 listopada, został przydzielony do Siły H do eskortowania konwoju maltańskiego podczas bitwy pod Przylądkiem Spartivento, choć sam nie brał udziału w akcji. W grudniu wrócił do Devonport na remont, eskortując konwój z Gibraltaru do Greenock w Szkocji, który trwał od 17 grudnia do 6 stycznia 1941 roku.