Napisz kontynuację tego paragrafu - Ostrzeżenia przed głodem zaczęły się w marcu 1974 roku, kiedy cena ryżu gwałtownie wzrosła. W tym miesiącu "rozpoczęła się głód w okręgu Rangpur", regionie, który stał się jednym z trzech najbardziej dotkniętych. Minęły zaledwie dwa lata i trzy miesiące od zakończenia wojny o niepodległość Bangladeszu.
(grudzień 1971) i formalnego utworzenia kraju. Pod wieloma względami, nowy stan Bangladeszu i zdewastowana infrastruktura i rynki były całkowicie nieprzygotowane do radzenia sobie z tą sytuacją. Korupcja wśród nowo mianowanych urzędników była szeroko rozpowszechniona. W kwietniu, mimo że urzędnicy rządowi powtórzyli, że kryzys będzie tymczasowy, ceny ryżu nadal gwałtownie rosły, a doniesienia o głodzie stały się bardziej rozpowszechnione. Od kwietnia do lipca Bangladesz został dotknięty silnymi opadami deszczu i serią niszczycielskich powodzi wzdłuż rzeki Brahmaputry, z szczególnie niszczycielskimi incydentami w maju i lipcu; zdolność upraw ryżu do przetrwania została zmniejszona przez rosnącą monokulturę ryżu HYV. Ponadto sąsiedni Indie odmówiły współpracy z rządem Bangladeszu. Zniszczono uprawy ryżu, a ceny wzrosły. W październiku ceny ryżu osiągnęły szczyt, a w listopadzie 1974 r. warunki uległy poprawie wraz z przybyciem pomocy zagranicznej i zbiorów zimowych. Głód oficjalnie zakończył się w grudniu, chociaż "nadmierna" śmiertelność (np. z powodu chorób) trwała do następnego roku, jak w przypadku większości klęsk głodu. Więcej ludzi cierpiało na wsi z powodu głodu. Ogólnie rzecz biorąc, intensywność głodu w regionie była skorelowana z narażeniem na powodzie, a powodzie niewątpliwie pogorszyły głód. Chociaż ostrzeżenia przed głodem rozpoczęły się na długo przed powodzią (jak wykazano powyżej), to jednak za głód powszechnie obwinia się powodzie.