W czerwcu 1948 roku, wkrótce po ustanowieniu Izraela i w środku pierwszej wojny arabsko-izraelskiej
, wybuchły antyżydowskie zamieszki w Oujda i Djerada, które doprowadziły do śmierci 44 Żydów. W latach 1948-49, po masakrach, 18 000 marokańskich Żydów opuściło kraj dla Izraela. Później jednak wywóz Żydów z Maroka spowolnił do kilku tysięcy rocznie. Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku organizacje syjonistyczne zachęcały do emigracji, zwłaszcza na biedniejszym południu kraju, postrzegając marokańskich Żydów jako cennych uczestników państwa żydowskiego: