Napisz kontynuację do tego paragrafu - No. 76 Squadron kontynuował wspieranie operacji alianckich wokół Nowej Gwinei w 1944 roku. W dniu 17 stycznia brała udział w ataku na japoński obóz w pobliżu Lindenhafen w Nowej Brytanii, który obejmował 73 samoloty i był największą operacją RAAF do tego momentu w wojnie. Kilka tygodni później skrzydło nr 73, które w tym czasie obejmowało wyposażone w Kittyhawk eskadry nr 76 i nr 77, a także eskadrę nr 79 wyposażoną w Spitfire, zostało wybrane do garnizonowania Wysp Admiralicji przez 90 dni po ich zdobyciu w kampanii na Wyspach Admiralicji. Wojska amerykańskie z 1. Dywizji Kawalerii zaczęły lądować na tych wyspach 29 lutego, a 9 marca przybyła tam 76. eskadra. W następstwie eskadra zapewniła osłonę myśliwców i bliskie wsparcie powietrzne dla sił alianckich w tym obszarze wraz z resztą No. 73 Wing. Do sierpnia nie było już potrzeby ochrony tego obszaru przez myśliwce, a eskadra nr 76 została przeniesiona do skrzydła nr 81, które również obejmowało eskadry nr 77 i nr 82 i było częścią grupy nr 10. 13 września eskadry nr 76 i 77 zakończyły swój ruch do Noemfoor, gdzie zostały skoncentrowane wraz z resztą skrzydła. Od połowy października grupa nr 10 zaatakowała japońskie pozycje w zachodniej Nowej Gwinei i na wschodnich wyspach Holenderskich Indii Wschodnich (NEI), aby wesprzeć lądowanie Stanów Zjednoczonych na Leyte
na Filipinach. No. 81 Wing skoncentrował się na Nowej Gwinei, podczas gdy trzy eskadry No. 78 Wing wyposażone w Kittyhawk uderzyły w cele na innych wyspach. 25 listopada grupa nr 10 została przemianowana na Pierwsze Siły Powietrzne Taktyczne (1TAF).