W dziesięcioleciach po wojnie z 1948 r. granica Izraela z Libanem była spokojna w porównaniu z granicami z innymi sąsiadami. Ale porozumienie z 1969 roku w Kairze dało OWP wolną rękę do ataku
Izrael z południowego Libanu. Obszar ten był zarządzany przez OWP niezależnie od rządu libańskiego i stał się znany jako "Fatahland" (Fatah była największą frakcją OWP). Palestyńscy żołnierze regularni nieustannie ostrzelali północną część Izraela, zwłaszcza miasto Kiryat Shmona, które było bastionem Likudu zamieszkałym głównie przez Żydów, którzy uciekli ze świata arabskiego. Brak kontroli nad obszarami palestyńskimi był ważnym czynnikiem wywołującym wojnę domową w Libanie.