Po pierwszej wyprawie Chinditów, dzięki szkoleniu, które otrzymywały regularne siły, oraz przykładowi Chinditów i nowej taktyki dywizyjnej, regularne jednostki Czternastej Armii zaczęły poznawać zarówno dżunglę, jak i wroga. Kiedy Japończycy rozpoczęli ofensywę na Arakan pod koniec 1943 roku, przeniknęli do linii alianckich, aby zaatakować 7. Dywizję Piechoty Indii z tyłu, przejmując kwaterę dywizyjną. W przeciwieństwie do poprzednich przypadków, w których to się zdarzyło, siły aliantów stały mocno przeciwko atakowi, a zaopatrzenie zostało zrzucone na nich spadochronem. W bitwie pod Admin Box od 5 do 23 lutego Japończycy nie byli w stanie przebić się przez mocno obronny obwód skrzynki. Japończycy przełączyli atak na front centralny, ale ponownie Brytyjczycy wycofali się do obronnej dziury Imphal, a reduta Kohima
- Co? Wracając na pozycje obronne wokół Imphal, wiodące formacje brytyjskie znalazły swoje odwrót odcięte przez japońskie siły, ale w odróżnieniu od poprzedniego, przyjęły postawę, że jeśli Japończycy są za nimi, to są tak samo odcięci jak Brytyjczycy. Mapy sytuacji walki wzdłuż dróg prowadzących do Imphal przypominały kawałek marmurowego ciasta, gdyż obie strony wykorzystywały dżunglę, aby wyprzedzić siebie nawzajem. Kolejną ważną zmianą brytyjskich wojsk było wykorzystanie wsparcia lotniczego zarówno jako broni ofensywnej, która zastąpiła artylerię, jak i jako narzędzie logistyczne do transportu ludzi i sprzętu. Na przykład, 5. dywizja piechoty indyjskiej została przeniesiona bezpośrednio z teraz spokojniejszego frontu Arakan na front centralny i była w akcji w ciągu kilku dni po przybyciu. Pod koniec kampanii zarówno Kohima, jak i Imphal zostały zwolnione, a Japończycy byli w pełnym odwróceniu.