W 1908 roku Limantour wprowadził nowe reformy, aby chronić meksykańską gospodarkę przed słabościami wyłonionymi przez amerykański kryzys finansowy z 1907 roku. Reformy te uniemożliwiły bankom emisyjnym otwieranie nowych oddziałów i wymagały od nich przekształcenia się w banki pomocnicze lub hipoteczne. Zmiany te miały ograniczony sukces, i chociaż Limantour przewidywał nadwyżkę budżetową na 1911 r., upadek reżimu Porfiriana i intensyfikacja rewolucji
Zatrzymanie normalnej działalności bankowej.