Napisz kontynuację tego akapitu - Projektant tego największego z budynków ogrodowych jest nieznany, zarówno Earl Temple, jak i Thomas Pitt, 1. baron Camelford, zostały zaproponowane jako architekci. Zbudowany z kamienia, pomiędzy 1747 a 1749 rokiem, budynek znajduje się tam, gdzie spotykają się dwie nogi doliny. Wzniesiony jest na podium ze schodami prowadzącymi do głównego wejścia, a cella i pronaos są otoczone perystylą złożoną z 28 rzymskich kolumn jonicznych, dziesięciu na bokach i sześciu na każdym końcu. Główny frontowy zawiera rzeźbę Petera Scheemakers "Cztery czwarte świata przynoszące swoje różnorodne produkty do Brytanii", jest sześć posągów akroterionu z odlewanego ołowiu malowanych tak, aby przypominały kamień zarówno na wschodnim, jak i zachodnim frontowym. W frezie entablatury znajdują się słowa "CONCORDIAE ET VICTORIAE", rzeźba na budynku pochodzi z lat sześćdziesiątych XIX wieku, kiedy to został przekształcony w pomnik zwycięstwa Brytyjczyków w wojnie siedmioletniej. Powierzchnia perystylu została wykonana na podstawie ryciny Roberta Wooda z sufitu w Palmyrze. Wewnątrz pronaosów i cella znajduje się 16 medalionów z terakoty upamiętniających brytyjskie zwycięstwa w wojnie siedmioletniej, zaprojektowane przez Jamesa "Ateńczyka" Stuarta, każdy z nich jest napisany z nazwą bitwy: Quebec; Martinico i okolice; Louisbourg; Guadeloupe i okolice; Montreal; Pondicherry i okolice; bitwa morska pod Belleisle; bitwa morska pod Lagos; Crevelt i Minden; Fellinghausen; Goree i Senegal; Crown Point, Niagara i Quesne; Hawana i Manila; Beau Sejour, Cherburgh
i Belleisle. Drewniane drzwi są pomalowane na niebieski pruski z pozłacanymi podświetleniami na wykończeniach. Nad drzwiami jest napis Valeriusa Maksyma: