Z nadejściem dźwięku w filmach, Crisp porzucił reżyserię i poświęcił się całkowicie aktorstwu po 1930 roku.
Oczywiście bardziej skomplikowana wersja zdania brzmi: "Wraz z pojawieniem się dźwięku w filmach, w połączeniu z jego uznanym zmęczeniem reżyserią, Crisp przeniósł się całkowicie do aktorstwa po 1930 roku, gdzie stał się bardzo poszukiwanym aktorem".