Podsumuj artykuł:  Próby niektórych w GOP podważenia polityki irańskiej prezydenta Baracka Obamy z pewnością wydają się nadzwyczajne. Po pierwsze, przywództwo Republikanów zaprosiło Benjamina Netanjahu do przemówienia do Kongresu bez konsultacji z Białym Domem, a on odpowiednio ostrzegł przed złagodzeniem zachodniej linii wobec Iranu. 47 senatorów napisało list otwarty do reżimu irańskiego, aby doradzić, że każda umowa zawarta z Obamą może zostać cofnięta po wyborach prezydenckich w 2016 roku. To zdumiewający ruch. Ale to nie jest, ściśle mówiąc, wyjątkowe. Ludzie z obu partii zrobili znacznie więcej w przeszłości. W 1983 roku senator Edward Kennedy próbował założyć osobisty kanał dyplomatyczny z Związkiem Radzieckim, skutecznie omijając prezydenta Ronalda Reagana. Poprzez swoich pełnomocników zaproponował mu wizytę w Moskwie, by spotkać się z komunistycznym przywództwem i zaoferował im pomoc w przedstawieniu amerykańskiemu ludowi, dlaczego wolą dialog od konfrontacji. Jak zauważa dziennikarz z Washington Post, Vincent Bzdek w swojej książce "The Kennedy Legacy", zdarzenie to miało miejsce tuż przed wyborami prezydenckimi w USA, a niektórzy konserwatyści interpretowali to jako akt zdrady - być może nawet naruszenie ustawy Logana, która zabrania prywatnym obywatelom angażowania się w dyplomację w celu zmiany polityki zagranicznej. Ktoś mógłby twierdzić, że senator był motywowany wysokimi ideałami: miał wyraźny zapis kampanii, aby zmniejszyć napięcia zimnej wojny i myślał, że Reagan źle traktował Sowietów. Niejednokrotnie, Kennedy upolitycznił politykę zagraniczną, będąc w Senacie. W mojej książce o demokratycznych prawyborach prezydenckich w 1980 roku, zauważam, że Kennedy sprzeciwiał się stanowisku Jimmy'ego Cartera w sprawie sowieckiej inwazji na Afganistan - stanowisku, które było dobrze intencjonowane, prorocze i nieco korzystne dla kampanii Kennedy'ego na nominację Demokratów. Ale nie tylko Demokraci to zrobili. Krok do przodu, Richard Nixon. W 1968 roku wybory prezydenckie wyglądały na bliskie. Wraz z administracją Johnsona zmierzającą w kierunku...
List senatorów GOP do przywódców irańskich wydaje się niezwykły. Ale podważanie polityki zagranicznej prezydenta nie jest czymś wyjątkowym, mówi Stanley. Powiedział, że zarówno lewica, jak i prawica przeszły przez administracje, by rozmawiać z zagranicznymi przywódcami.