4 września, po przejściu w bardziej korzystne warunki, Irma wzmocniła się do huraganu kategorii 4. W miarę zbliżania się do Wysp Podwietrznych, Irma przeszła drugi i silniejszy okres szybkiej intensyfikacji, stając się huraganem kategorii 5 do 12:00 UTC następnego dnia, z wiatrem 175 mph (280 km / h). Niezwykle potężny huragan nadal się nasilał, a maksymalna prędkość wiatru osiągnęła 285 km/h w okolicach 18:00 UTC 5 września. W tym czasie Irma uzyskała pierścieniowe cechy, wykazując duży, symetryczny CDO i imponujący wygląd satelity. /Irma wciąż się nasilała, /gdy zbliżała się do północnych Wysp Podwietrznych. Prawie osiem godzin później, około 05:45 UTC 6 września, Irma dotarła na ląd wzdłuż północnego wybrzeża Barbudy w najwyższej intensywności, a centralne minimalne ciśnienie burzy osiągnęło dno na <unk>. To było najniższe w Atlantyku od czasu Dean
w 2007 roku; burza dotarła również do lądu z maksymalnymi utrzymującymi się wiatrami o prędkości 180 mph (285 km / h). Irma utrzymywała swoją szczytową intensywność do 12:00 UTC 6 września i dokonała kolejnych kolejnych lądowań tego samego dnia, o 11:15 UTC na Sint Maarten i o 16:30 UTC na Virgin Gorda, na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, chociaż centralne ciśnienie burzy wzrosło nieznacznie przed trzecim lądowaniem.