W styczniu 1933 r. NSDAP (partia nazistowska) przejęła władzę i niewiele czasu straciła na przejściu do rządu jednopartyjnego w Niemczech. Wszystkie partie polityczne (z wyjątkiem partii nazistowskiej) były teraz nielegalne, ale nowy kanclerz, w opozycji, był szczególnie agresywny wobec partii komunistycznej. W lutym 1933 Roscher wyemigrował do Czechosłowacji. Wrócił do Niemiec i osiadł w Dreźnie w sierpniu 1933 r., wznowił swoją (teraz nielegalną) pracę partyjną, ale w grudniu 1933 r. powrócił do Pragi, w szpitalu, dzięki pogarszającemu się zdrowiu. Następnie, prawdopodobnie w 1934 roku, partia wysłała go do Charkowa (wówczas w Związku Radzieckim), gdzie przeszedł długą rekonwalescencję, a także pracował jako instruktor dla Partii. Wraz z wybuchem hiszpańskiej wojny domowej w 1936 roku dołączył do Międzynarodowych Brygad. W Hiszpanii walczył w batalionie Edgara André. Jednak został ciężko ranny w walce poza Madrytem.
w listopadzie 1936 roku, po czym przeniósł się do Paryża, gdzie wygnana niemiecka partia komunistyczna założyła swoją siedzibę. W kwietniu 1939 roku został zabrany do Związku Radzieckiego, gdzie został zakwaterowany w domu odpoczynku dla rannych wojowników z hiszpańskiej wojny domowej, założonym w Peredelkino, kompleksie dacha na obrzeżach Moskwy. Tam w sierpniu 1940 roku zmarł.