Po uzyskaniu niepodległości w 1947 roku, Pakistan nadal borykał się z przemocą i zamieszkami, gdy Liaquat Ali Khan został premierem Pakistanu w 1947 roku. Kwestia dotycząca równego statusu języków urdu i bengalskiego stworzyła rozbieżność w ideologii politycznej kraju. Potrzeba dobrego zarządzania doprowadziła do przejęcia władzy przez wojsko w 1958 r., po czym nastąpiła szybka industrializacja w latach 60. Niedogodności ekonomiczne, niezrównoważone płatności finansowe, prowincjalizm i etniczny nacjonalizm doprowadziły do krwawej walki zbrojnej
Pakistan Wschodni na początku lat 70., co ostatecznie doprowadziło do tego, że w 1971 roku Pakistan Wschodni stał się Bangladeszem.