Z początkiem I wojny światowej, Topîrceanu został powołany, a następnie wzięty do niewoli i uwięziony przez siły bułgarskie podczas bitwy pod Turtucaia
We wrześniu 1916 roku. Do końca wojny w roku 1918 przebywał w obozie dla jeńców. Po powrocie Topîrceanu opublikował kilka tomów wspomnień z czasów wojny: "Amintiri din luptele de la Turtucaia" ("Pamięta z bitwy pod Turtucaia", 1918), "În ghiara lor... Amintiri din Bulgaria și schițe ușoare" ("W ich pazurze... Wspomnienia z Bułgarii i szkice świetlne", 1920), oraz "Pirin-Planina, epizoduri tragice și comice din captivitate" ("Pirin-Planina, tragiczne i komiczne epizody z niewoli", 1936) - które stanowią, między innymi, żywy obraz głębokich skutków, jakie epidemia cholery miała na morale rumuńskich żołnierzy podczas ich próby wycofania się.