Podsumuj artykuł:  (CNN) Niedawne przemówienie premiera Izraela Benjamina Netanjahu do Kongresu USA przyciągnęło nieproporcjonalną uwagę mediów na całym świecie: przywódca najważniejszego państwa-klienta Ameryki na Bliskim Wschodzie sprzeciwia się zastrzeżeniom Białego Domu, nadużywając Kongresu jako platformy dla swojej izraelskiej kampanii wyborczej. Nie biorąc pod uwagę już napiętych stosunków dwustronnych Izraela ze Stanami Zjednoczonymi, Netanjahu z chęcią ryzykował konsekwencje upokorzenia administracji Obamy w zamian za mniej niż godzinę politycznej manifestacji - typowej dla człowieka, który w kraju jest znany jako niewielki polityk. Netanjahu jest charyzmatycznym mówcą i namiętnym obrońcą Izraela, jednak jego osobiste i polityczne interesy zawsze miały pierwszeństwo przed służeniem interesom narodowym Izraela. Polityczne przetrwanie było maksymą jego polityki krajowej i zagranicznej. Netanjahu dołącza do długiej listy izraelskich polityków przytłoczonych pluralizmem i polaryzacją opinii publicznej. Do tej pory był tylko kolejnym izraelskim przywódcą, który szukał "łatwych" krótkoterminowych odpowiedzi na problemy zasadniczo strategiczne, tym samym przedłużając już przedłużający się konflikt. Jako marionetka ideologicznych, konserwatywnych twórców gier, którzy całym sercem odrzucają rozwiązanie dwupaństwowe, Netanjahu jest zakładnikiem takich osób jak minister spraw zagranicznych Avigdor Lieberman i minister gospodarki Naftali Bennett, którzy realizują dyskryminującą politykę segregacji sekt, mającą na celu powstrzymanie palestyńskiej dysydencji publicznej za pomocą zwykłego przymusu. W konsekwencji polityka zagraniczna Netanjahu wobec procesu pokojowego okazała się katastrofą. On przejął władzę od Ehuda Olmerta i Tzipi Livni - dwóch polityków, którzy przynajmniej wierzyli w rozwiązanie dwupaństwowe i byli gotowi do poświęceń, aby utrzymać proces pokojowy. Przywódcy izraelscy zazwyczaj dzielą się na dwie kategorie: ci, którzy wierzą w pokój i ci, którzy mają moc, by zawrzeć pokój. Olmert był pierwszym, a Netanjahu przez długi czas wydawał się być drugim. W rzeczywistości...
Polityczne przetrwanie było zasadą polityki wewnętrznej i zagranicznej Netanjahu, mówi Andreas Krieg. Polityka zagraniczna Netanjahu wobec procesu pokojowego była katastrofą. Nowa kadencja Netanjahu nie będzie w interesie narodowym Izraela, ale będzie służyć interesom Palestyńczyków, dodaje Krieg.