Wypełnij następujące zdanie: 2 lutego 1964 roku Atalanta przegrała 7-1 w domu z Fiorentyną; była to najgorsza porażka klubu w historii. Ten wynik oburzył kibiców, co wymagało interwencji policji, aby zapobiec przemocy między nimi a graczami. Wybory taktyczne Quario zostały również zakwestionowane, co spowodowało, że został zwolniony po meczu i zastąpiony przez Carlo Ceseroli. Klub ostatecznie zakończył w środku klasyfikacji, ale sezon został zaburzony przez śmierć Turani 25 kwietnia 1964 roku. Attilio Vincentini, który został nominowany przez byłego trenera Luigi Tentorio, zastąpił go na stanowisku prezesa tego lata. Tentorio opuścił zarządzanie klubem (i świat piłki nożnej w ogóle) w 1966 roku, gdy wszystkie kluby piłkarskie zostały przekształcone w spółki akcyjne, ponieważ zasadniczo nie zgadzał się z tym pomysłem. Później w latach 60. Atalanta uczestniczyła w kilku kontynentalnych (choć nie UEFA) zawodach: Puchar Intertoto (wtedy znany również jako Coppa Piano Karl Rappan) w 1966-67 i Puchar Mitropa w 1967-68 i 1968-69. W sezonie 1967-1968 Atalanta ledwo uniknęła wycofania: Tabanelli, po powrocie na drugi okres jako menedżer w 1967 roku, został zastąpiony jako trener przez byłego kapitana Stefano Angeleri w trakcie sezonu z powodu słabych wyników. Po przegranej w ostatniej chwili 1<unk>0 przeciwko SPAL w trzecim przedostatnim dniu, wynik, który przyniósł obu klubom 22 punkty, przetrwanie Atalanta zostało zapewnione dzięki lepszym wynikom niż ten ostatni w dwóch ostatnich meczach. Jednakże, klub nie uniknąłby wycofania w
1969, kończąc dziesięć kolejnych sezonów w pierwszej lidze. W lutym 1969 roku przejął stanowisko prezesa po rezygnacji Vicentiniego, choć został zastąpiony na stanowisku prezesa zaledwie po roku przez Achille'ego Bortolottiego, który był już częściowym udziałowcem przez kilka lat po rozbieżnościach w zarządzaniu między Bortolottiem, Baracchiem i Massimo Masseriniem.