Niemiecki generał Hermann von Staabs, dowódca XXXIX Korpusu, który 8 września przejął odpowiedzialność za operacje w południowym regionie Transylwanii, szybko zareagował na wycofanie się Austrii. Oprócz austro-węgierskiej 144. brygady piechoty i niemieckiego 187. pułku niemieckiej 187. dywizji piechoty (pierwszej niemieckiej jednostki, która wkroczyła do Transylwanii), von Staabs wysłał do Puj również 189. pułk, artylerię należącą do 187. dywizji, a także bawarski pułk piechoty lekkiej Alpenkorps (pierwsza jednostka Alpenkorps przybyła do Transylwanii). Siły te, dowodzone przez generała majora Edwina Sunkela (komendanta niemieckiej 187. Dywizji Piechoty), rozpoczęły swój postęp 14 września. W międzyczasie rumuńskie siły w tym rejonie zostały znacznie zmniejszone. Na początku września rumuńskie oddziały na tym obszarze stanowiły większość 1. Armii generała Culcera: 2., 11. i 12. Dywizji. Jednakże, po rumuńskiej porażce
W Dobrudzie, 2 i 12 dywizje zostały przeniesione na południe. Przeniesienie dwóch dywizji Culcera rozpoczęło się przed 9 września. W dniu 9 maja major Radu R. Rosetti z rumuńskiego sztabu generalnego powiedział generałowi Andrei Zayonchkovskiemu - rosyjskiemu dowódcy w Dobruji - że 2. i 12. dywizja "przybywają z Transylwanii". Pozostałą 11 Dywizję w sektorze Petrozsény dowodził generał Ioan Muică. Culcer zaangażował się również bardziej bezpośrednio w lokalne operacje, wysyłając dowództwo I Korpusu - grupy dywizji rumuńskiej 1. Armii działającej w Transylwanii - do Nagytalmács (Tălmaciu / Talmesch), aby kierować operacjami dwóch dywizji znajdujących się tam. Początkowo I Korpus kierował operacjami zarówno w okolicach Petrozsény (dolina Jiu), jak i w okolicach Nagytalmács (dolina Olt). Generał Ioan Popovici, dowódca I Korpusu, przybył do Nagytalmács wraz ze swoim sztabem 16 września.