W 1840 r. szkocki chemik John Stenhouse odkrył, że tę samą substancję chemiczną można wytworzyć przez destylację szerokiej gamy materiałów uprawnych, w tym kukurydzy, owsa, otrębów i tartaku, z wodnym kwasem siarkowym; określił również empiryczny wzór (C5H4O2). George Fownes nazwał ten olej furfurol w 1845 r. (z brązu - brązu i oleum). Nazwa ta utrzymywała się w literaturze do 1901 r., kiedy niemiecki chemik Carl Harries wywnioskował strukturę furfuralu.
szkorupy kukurydzy