W czasie wojny trzydziestoletniej Szwecja podbiła około połowę państw Świętego Rzymu i pokonała armię cesarską w bitwie pod Breitenfeld w 1631 roku. Gustaw Adolf planował zostać nowym cesarzem Świętej Rzymskiej Mości, rządząc zjednoczoną Skandynawią i państwami Świętego Rzymu, ale zginął w bitwie pod Lützen w 1632 roku. Po bitwie pod Nördlingen
W 1634 roku, jedyną znaczącą wojskową porażkę Szwecji w tej wojnie, pro-szwedzkie nastroje wśród niemieckich państw zanikły. Te niemieckie prowincje wykluczały się z szwedzkiej władzy jedna po drugiej, pozostawiając Szwecji tylko kilka północnych terytoriów niemieckich: szwedzką Pomorzję, Bremen-Verden i Wismar. Od 1643 do 1645 roku, w ostatnich latach wojny, Szwecja i Dania-Norwegia walczyły w wojnie Torstenson. Wynik tego konfliktu i zakończenie wojny trzydziestoletniej przyczyniły się do ustanowienia powojennej Szwecji jako głównej siły w Europie.