19 marca 2011 r. koalicja wielu państw rozpoczęła
interwencja wojskowa w Libii w celu wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1973 w odpowiedzi na wojnę domową w Libii w 2011 r. Wkład Kanady obejmował rozmieszczenie szeregu środków morskich i powietrznych, które zostały zgrupowane w ramach operacji Mobile. NATO przejęło kontrolę nad działaniami wojskowymi 25 marca, a dowódcą był generał-porucznik RCAF Charles Bouchard. W czasie wojny domowej wprowadzono strefę zakazu lotów, aby uniemożliwić siłom rządowym lojalnym wobec Muammara Kaddafiego przeprowadzenie ataków powietrznych na siły antykaddafistowskie i cywilów. Interwencja wojskowa była egzekwowana przez operację NATO Unified Protector i obejmowała embargo na broń, strefę zakazu lotów i mandat do użycia wszelkich środków niezbędnych, z wyjątkiem okupacji zagranicznej, w celu ochrony cywilów libijskich i obszarów zamieszkanych przez cywilów. 28 października 2011 roku premier Stephen Harper ogłosił, że misja wojskowa NATO zakończyła się sukcesem.