Jak w 1969 roku, Ickx miał rozczarowujący początek sezonu 1970. Na pierwszym okrążeniu Grand Prix Hiszpanii zderzył się z BRM Jackie Oliver i jego samochód zapalił się. Zajęło mu co najmniej 20 sekund, by opuścić płonącego samochodu i został hospitalizowany z ciężkimi oparzeniami. Po 17 dniach wrócił do swojego samochodu na Grand Prix Monako, gdzie był piąty, zanim zrezygnował z awarii wału napędowego. Samochód zaczął się poprawiać, a na Grand Prix Niemiec (trzymanym w Hockenheim, ponieważ jego ulubiony Nürburgring został bojkotowany ze względów bezpieczeństwa) walczył z Jochenem Rindtem o zwycięstwo, ale ukończył blisko drugą. Na Grand Prix Austrii wygrał Ickx. W Monzie
Rindt zginął w wypadku podczas kwalifikacji. Ickx był jedynym kierowcą, który miał szansę odebrać mistrzostwo Rindtowi, który wygrał już pięć z dziewięciu wyścigów w tym sezonie, z czterema kolejnymi. Monza wygrał kolega z Ferrari Clay Regazzoni, podczas gdy samochód Ickxa się zepsuł. Belgijczyk wygrał w Kanadzie i jeśli wygrałby w pozostałych dwóch zawodach, wyprzedziłby Rindta i wygrałby mistrzostwo. Jednak w Grand Prix USA w Watkins Glen ukończył tylko czwarty, a zastępca Rindta, Emerson Fittipaldi, zdobył pierwsze zwycięstwo w karierze, a tym samym został matematycznie wyeliminowany z pościgu o mistrzostwo. Pomimo zwycięstwa w ostatnim wyścigu w Meksyku, Ickx nie zdołał pokonać Rindta. Ickx później stwierdził w artykule z 2011 roku w brytyjskim czasopiśmie "Motor Sport", że jest szczęśliwy, że nie wygrał Mistrzostw Świata w 1970 roku. Nie chciał wygrać z człowiekiem, który nie potrafił bronić swoich szans, odnosząc się do zmarłego Rindta.