Odnieść się do poniższego fragmentu, a następnie odpowiedzieć na pytanie w tym samym języku, co ten fragment:  Przejście: Voyager 2 był pierwszym statkiem kosmicznym, który szczegółowo obserwował powierzchnię Enceladu, w sierpniu 1981 roku. Badanie uzyskanych obrazów o najwyższej rozdzielczości ujawniło co najmniej pięć różnych typów terenu, w tym kilka obszarów z kraterami, obszary z gładkim (młodym) terenem i pasy z grzbietami, często graniczącymi z gładkimi obszarami. Ponadto zaobserwowano rozległe liniowe pęknięcia i szkarpy. Biorąc pod uwagę względny brak kraterów na gładkich równinach, regiony te mają prawdopodobnie mniej niż kilka setek milionów lat. W związku z tym Enceladus musiał być ostatnio aktywny z "wulkanizmem wodnym" lub innymi procesami, które odnawiają powierzchnię. Świeży, czysty lód, który dominuje na jego powierzchni, daje Enceladusowi najbardziej odblaskową powierzchnię ze wszystkich ciał Układu Słonecznego, z wizualną geometryczną albedo 1,38 i bolometryczną albedo Bonda 0,81 ± 0,04. Ponieważ odbija tak dużo światła słonecznego, jego powierzchnia osiąga średnią temperaturę w południe −198 °C (−324 °F), nieco chłodniejszą niż inne satelity Saturna. Obserwacje podczas trzech przelotów Cassini 17 lutego, 9 marca i 14 lipca 2005 roku ujawniły cechy powierzchni Enceladu w znacznie większym stopniu niż obserwacje Voyagera 2. Gładkie równiny, które obserwowała sonda Voyager 2, rozpadły się na stosunkowo wolne od kraterów obszary wypełnione licznymi małymi grzbietami i szkarpami. Znaleziono liczne pęknięcia w starszym, kraterowym terenie, co sugeruje, że powierzchnia została poddana rozległej deformacji od momentu powstania kraterów. Niektóre obszary nie zawierają żadnych kraterów, co wskazuje na duże wydarzenia odnawiania powierzchni w geologicznie niedawnej przeszłości. Są tu szczeliny, równiny, faliste tereny i inne deformacje skorupy. Kilka dodatkowych obszarów młodego terenu zostało odkrytych na obszarach, które nie zostały dobrze sfotografowane przez żaden z sond Voyager, takich jak dziwny teren w pobliżu bieguna południowego. Wszystko to wskazuje, że wnętrze Enceladusa może być płynne dzisiaj, mimo że powinno być zamarznięte dawno temu.  Pytanie: Gdzie odkryto młody teren?
w pobliżu bieguna południowego