Uzupełnić następujące zdanie: Po uznaniu przez prezydenta Jacquesa Chiraca odpowiedzialności państwa francuskiego za współpracę w 1995 r., w rocznicę
Vel' d'Hiv raid, Judt napisał w "New York Times" op-ed, "Ludzie tacy jak Jean-Paul Sartre i Michel Foucault byli dziwnie milczący. Jedną z przyczyn była ich obsesja na punkcie komunizmu. Dwa pokolenia intelektualistów, proklamując potrzebę "zaangażowania się", podejmowania stanowiska, unikały wszelkich kwestii etycznych, które nie mogłyby rozwijać lub, w niektórych przypadkach, opóźniać sprawy marksistowskiej. Vichy zostało odrzucone jako dzieło kilku starych faszystów. Nikt nie przyjrzał się uważnie temu, co wydarzyło się podczas okupacji, być może dlatego, że bardzo niewielu intelektualistów o jakiejkolwiek postawie politycznej mogło twierdzić, że miało "dobrą" wojnę, tak jak Albert Camus. Nikt nie podniósł się, by krzyczeć "J'accuse!" na wysokich urzędników, jak to zrobił Émile Zola w sprawie Dreyfus. Kiedy Simone de Beauvoir, Roland Barthes i Jacques Derrida weszli na arenę publiczną, zazwyczaj wiązało się to z kryzysem daleko stąd - na Madagaskarze, w Wietnamie lub w Kambodży. Nawet dzisiaj, politycznie zaangażowani pisarze wzywają do działania w Bośni, ale interweniują tylko sporadycznie w debaty o francuskiej przeszłości".