Po wojnie, po krótkim powrocie do dziennikarstwa, Young wrócił do Secret Intelligence Service (SIS) jako szef jego wiedeńskiej stacji, gdzie był zaangażowany w prowadzenie agentów w południowo-wschodniej Europie. W 1949 r. został szefem sekcji wymagań ekonomicznych SIS (R6), ich punktu kontaktowego z Skarbem, Board of Trade i Bankiem Anglii. W 1951 r. został mianowany kontrolerem operacji SIS w "Obszarze Bliskiego Wschodu", który rozciągał się od Maroka przez Afganistan aż do Etiopii. Tutaj zaangażował się w realizację anglo-amerykańskiej decyzji o usunięciu irańskiego przywódcy Mossadeq i przywróceniu szacha
- Co? Według Cavendisha szach później powiedział o Youngie, że "w czasach kryzysu jest człowiekiem, który może podejmować decyzje i rzucać ostrożność na wiatr. Young jest człowiekiem, który wierzy, że przyjaźń przecina obie strony i że Brytania powinna stać po stronie swoich przyjaciół, nawet ryzykując obrażenie innych". W 1953 roku Young został odwołany do Londynu, aby przejąć stanowisko dyrektora ds. Wymogów SIS, a w 1956 roku, podczas kryzysu sueskiego, ponownie objął odpowiedzialność za operacje na Bliskim Wschodzie. W 1959 został mianowany zastępcą szefa Secret Service. Jego niezadowolenie z rządu Macmillana doprowadziło go do rezygnacji z funkcji zastępcy MI6 w 1961 roku i wejścia do bankowości handlowej.