Wypełnij następujące zdanie:
Po zawieszeniu broni w czerwcu 1940 roku francuski protektorat Tunezji stał się częścią Francji Vichy, nowego państwa francuskiego rządzonego przez kolaborantów marszałka Philipa Pétain podczas okupacji Francji przez nazistowskie Niemcy w II wojnie światowej. Pod rządami kolaboracyjnego reżimu Pétain'a Żydzi z Francji Vichy i Tunezji Vichy byli poddani dwóm antysemickim "Statutom Żydów" (Żydowskie Statuty z 3 października 1940 r. i 2 czerwca 1941 r.), podobnie jak Żydzi we Francji kontynentalnej. W ten sposób dyskryminacyjne ustawodawstwo zdefiniowało Żydów, ograniczało ich w służbie publicznej, w instytucjach edukacyjnych i dziennikarstwie, a także w wolnych zawodach (numerus clausus), liczyło ich (żydowski spis ludności) i zmuszało do rejestracji ich własności, aby następnie być aryanizowanymi. W rezultacie Żydzi znaleźli się w gorszym statusie "rodzimych" i stali się ubodzy. W sierpniu 1941 roku Xavier Vallat, szef Biura ds. Żydów ("Commissariat Général aux Questions Juives"), przybył z Francji metropolitalnej, aby sprawdzić sprawę kwestii żydowskiej. Zgodnie z artykułem na stronie internetowej Muzeum Pamięci Holocaustu w Stanach Zjednoczonych (USHMM) "Historia Holocaustu na trzech terytoriach Francji w Afryce Północnej (trzy departamenty, 91, 92 i 93, w francuskim Algierii, dwa francuskie protektoraty Maroka i Tunezji) jest wewnętrznie związana z losem Francji w tym okresie". Martin Gilbert, znawca Holokaustu, określił, że prześladowanie Żydów z Afryki Północnej stanowiło integralną część Holokaustu we Francji. Francuskie Maroko, Algieria i Tunezja na terytoriach europejskich w Afryce Północnej zostały uznane za część Europy, zgodnie z francuskim i niemieckim dokumentem dotyczącym ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej.