W połowie 1948 roku Związek Radziecki nałożył blokadę na francuski, brytyjski i amerykański sektor okupowanego miasta Berlina.
W wyniku sporu z zachodnimi mocarstwami, odcięto miasto od lądowych szlaków zaopatrzenia. Gdy groziła katastrofa humanitarna, zachodnie mocarstwa zaplanowały rozległy transport lotniczy, by dostarczyć pomoc mieszkańcom miasta. Aby wesprzeć te wysiłki, rząd australijski zaoferował samoloty i załogi lotnicze, aby wzmocnić wkład Królewskich Sił Powietrznych Zjednoczonego Królestwa (RAF). Ze względu na niemożność RAF do w pełni załogowych własnych Dakota, decyzja została podjęta dla australijskiego wkładu, aby być ograniczone do załóg, które będą wykorzystywać brytyjskie samoloty. Berlin Airlift Squadron został utworzony w RAAF Richmond w sierpniu 1948 roku z dziesięciu załóg Douglas Dakota wybranych z No. 36 i No. 38 Squadrons. Pod koniec sierpnia załogi podróżowały do Zjednoczonego Królestwa jako pasażerowie w latających łodziach Qantas. Australijski wkład w transport lotniczy, od września 1948 roku, został nazwany Operacją Pelican.