Napisz kontynuację tego paragrafu - Anachronizm jest głównym składnikiem "Bitwy Aleksandra u Issus". Ubierając ludzi Aleksandra w szesnastowieczną stalową zbroję, a ludzi Dariusza w tureckie szaty bojowe, Altdorfer celowo porównuje kampanię macedońską z współczesnym konfliktem europejsko-osmańskim. W 1529 roku, kiedy obrazek został wystawiony na rynek, siły osmańskie pod dowództwem Sulejmana Wielkiego zaatakowały
do austriackiego miasta Wiedeń, wówczas także stolicy Świętego Cesarstwa Rzymskiego i nazywanego przez sułtanów "złotym jabłkiem". Chociaż austriaccy, niemieccy, czescy i hiszpańscy żołnierze, złożeni w celu obrony Wiednia, byli znacznie mniejszymi w liczbie, zdołali zmusić wrogów do wycofania się i powstrzymać osmańskie ataki na Europę Środkową. Prawdopodobne jest, że zainspirowana alegoria obrazu została zainspirowana oblężeniem Wiednia, biorąc pod uwagę jego podobieństwo do zwycięstwa Aleksandra pod Issus. Niektórzy krytycy idą dalej, sugerując, że włączenie anachronizmu mogło być elementem zlecenia Altdorfera.