Na początku 14 sierpnia 1947 roku Dominium Pakistanu, podobnie jak sąsiednie Dominium Indii, nie obejmowało jego księstw, które stopniowo przystępowały w ciągu następnego roku. Status kraju jako federalnego panowania w ramach Imperium Brytyjskiego zakończył się w 1956 roku z formalnym opracowaniem konstytucji Pakistanu, która oficjalnie ustanowiła kraj jako Islamska Republika Pakistanu. Konstytucja podzieliła administrację na Zachodni Pakistan i Wschodni Pakistan, które do tego momentu były rządzone jako pojedynczy podmiot, mimo że były zupełnie odrębnymi eksklawami geograficznymi. W 1971 roku, po wojnie wyzwoleńczej między siłami zbrojnymi Pakistanu (wspomaganymi przez lojalistów ze Wschodniego Pakistanu) i etnicznymi rebeliantami Bengali znanymi jako Mukti Bahini, terytorium Wschodniego Pakistanu odłączyło się od Unii.
Z indyjską pomocą wojskową utworzyli niepodległą Republikę Ludową Bangladeszu.