De Luce opuścił swoje stanowisko w Budapeszcie, by opisywać wybuch wojny w Polsce. Podczas wojny opisywał włoski atak na Albanię i
Greckie ataki na Włochów, brytyjski odwrót z Birmy, amerykańskie kampanie w Afryce Północnej i we Włoszech. Raportował również z Tunezji, Sycylii, Turcji i przekroczył szyję Cap Bon, aby informować o niemieckich liniach bojowych w Afryce Północnej. W 1944 roku Daniel De Luce otrzymał nagrodę Pulitzera za dziennikarstwo telegraficzne (międzynarodowe) za korespondencję na temat oporu partyzanckiego prowadzonego przez marszałka Josip Broz Tito w Jugosławii.