Odkrycie zwojów z Morza Martwego rzuciło światło na kontekst Judei w I wieku, zauważając różnorodność żydowskich wierzeń, a także wspólne oczekiwania i nauki. Okazuje się na przykład, że oczekiwanie na przyjście mesjasza, błogosławieństwa z Kazania na Górze i wiele innych elementów wczesnego ruchu chrześcijańskiego istniało w apokaliptycznym judaizmie tamtego okresu. W rezultacie wczesne chrześcijaństwo znacznie bardziej niż poprzednio skupiło się na swoich żydowskich korzeniach. Obecnie uznaje się, że judaizm rabiniczny i "wczesne chrześcijaństwo" są tylko dwoma z wielu nurtów, które przetrwały aż do żydowskiego buntu
66 do 70 n.e.; patrz także Rozszczepienie wczesnego chrześcijaństwa i judaizmu.