Po tym, jak pomogła amerykańskiej drużynie narodowej zdobyć piąte miejsce na Mistrzostwach Świata w hokeju na lodzie w 1947 roku
Ray był jednym z wielu utalentowanych zawodników, którzy dołączyli do Colorado College po II wojnie światowej. Pomógł zespołowi osiągnąć wynik 19-7 w pierwszym sezonie i zdobyć szansę na udział w pierwszym turnieju NCAA. CC przegrało z Dartmouthem w półfinale, ale zespół powrócił do turnieju w następnym roku, przegrywając oba mecze z dużym różnicą. Ray miał jeszcze jedną szansę na wygranie mistrzostwa kraju w sezonie juniorskim (NCAA ograniczało sportowców do trzech lat kwalifikacji do drużyny uniwersyteckiej w tym czasie), a zespół odpowiedział jednym z najbardziej przytłaczających sezonów ofensywnych w historii NCAA. Podczas gdy zespół ponownie zajął drugie miejsce na zachodzie za Michiganem, CC strzelił 167 bramek w zaledwie 22 meczach, średnio ponad 7,5 bramki na mecz. Ray sam zdobył 26 punktów, a w półfinale przeciwko Boston College, jego 3 punkty pomogły odebrać Eagles.