W wieku po śmierci Osmana I, panowanie osmańskie zaczęło rozciągać się na Anatolii i na Bałkanach. Najwcześniejsze konflikty rozpoczęły się podczas wojen bizantyjsko-otomańskich, prowadzonych w Anatolii pod koniec XIII wieku, zanim wkroczyły do Europy w połowie XIV wieku, a następnie wojen bułgarsko-otomańskich.
i wojny Serbów z Turkami, które rozpoczęły się w połowie XIV wieku. Większość tego okresu charakteryzowała się ekspansją osmańską na Bałkanach. Syn Osmana, Orhan, zdobył północno-zachodnie anatolijskie miasto Bursa w 1326 roku, czyniąc je nową stolicą państwa osmańskiego i wypierając bizantyjską kontrolę w regionie. Ważne miasto portowe Salonika zostało przejęte od Wenecjan w 1387 roku i opuszczone. Zwycięstwo osmańskie w Kosowie w 1389 roku skutecznie oznaczało koniec siły serbskiej w regionie, torując drogę do ekspansji osmańskiej w Europie. Bitwa pod Nikopolisem o bułgarskie carstwo w Vidinie w 1396 roku, powszechnie uważana za ostatnią wielkoskalową krucjatę średniowiecza, nie powstrzymała postępu zwycięskich Turków osmańskich.