Wypełnij następujące zdanie: Jurchenowie przejęli kontrolę nad północnym Chinem, podbijając dynastię Liao i połowę dynastii Song do 1142 roku. Początkowo nie mieli własnej unikalnej waluty, ale ponownie używali monet Liao lub monet dynastii Południowej Song. W 1154 roku, Wanyan Liang wydał banknoty Jiaochao trzy lata przed wybiciem własnych monet, co jest sekwencją w chińskiej historii, która nigdy nie zdarzyła się wcześniej ani później. Jiaochao miało 10 odmian. Małe banknoty były w postaci 100, 200, 300, 500 i 700 wénów, a duże w postaci 1, 2, 3, 5 i 10 guànów. Podobnie jak poprzednie chińskie banknoty, za ich wymianę na miedziane monety pobierano opłatę: 15 "wén" za "guàn". Jiaochao początkowo miał okres wygaśnięcia siedmiu lat po emisji, ale w 1189 r. został on zniesiony, dając banknotom nieokreślony okres życia. Podobnie jak inne wczesne chińskie waluty papierowe, była ona ofiarą nadmiernego drukowania, co doprowadziło do gwałtownej inflacji. W 1214 roku, z powodu poważnej hiperinflacji, rząd rozpoczął drukowanie banknotów o wartości do 1000 "guàn". W następnym roku Jiaochao został zastąpiony nową walutą papierową Baoquan (寶泉), która doznała tego samego losu. Aż do
Podczas mongolskiego podboju dynastii Jin w 1234 r. państwo wydawało nowe typy banknotów, które były odrzucane przez społeczeństwo, które akceptowało tylko transakcje w srebrze.