W 1921 roku Marotti wygrał pierwszy mistrzostwo Włoch w Viareggio. W 1922 roku zajął 16. (tj. ostatnie miejsce) w Londynie (wygrał José Raúl Capablanca), ale wygrał z Eugeniem Znosko-Borowskim. W 1923 był podmistrzem w Neapolu (2nd ITA-ch). Marotti przegrał mecz o tytuł z Rossellim (+2 <unk>6 =5). W 1923 roku zajął 11 miejsce w Trieście (wygrał Paul Johner). W 1927 roku zajął trzecie miejsce w Neapolu (wygrał Rosselli). W 1928 r. zajął 4-5 miejsce w Perugii. W 1928 grał dla Włoch w
II Olimpiada Szachowa w Hadze (+3 <unk>7 =2). W 1929 roku zajął 11 miejsce w Wenecji (wygrał Rudolf Pitschak). W 1930 roku zajął trzecie miejsce we Florencji (wygrał Rosselli).