Wypełnij następujące zdanie: W pierwszych latach udziału Ameryki w II wojnie światowej wojsko Stanów Zjednoczonych zainstalowało wzdłuż wybrzeży urządzenia radarowe do wczesnego ostrzegania, ponieważ obawiało się, że kraj będzie mógł się bronić przed wrogimi bombowcami. Po niespodziewanym ataku na Pearl Harbor, urzędnicy obawiali się, że wróg może celować w
Kanał Panamski w szczególności ze względu na jego znaczenie w łączeniu szlaków wojskowych i żeglugowych Atlantyku i Pacyfiku. Ponieważ zachodnie wejście do Strefy Kanałowej nie miało w pobliżu żadnych obszarów lądowych, które mogłyby być wykorzystane jako miejsca radarowe, wejście było strzeżone przez okręty z radarem. Do 1942 roku myśli przeniosły się z biernego obrony powietrznej na ofensywy aliantów, a przywódcy wojskowi w siłach powietrznych podkreślili potrzebę przenośnych detektorów samolotów dalekiego zasięgu podczas walk na Pacyfiku. Jednakże amerykańskie urządzenia radarowe w tamtym czasie miały maksymalną częstotliwość 200 megacykli, co czyniło je nie tylko podatnymi na zaskakujące naloty nisko latających samolotów, ale także niezwykle obszernymi i trudnymi do zmniejszenia.