Napisz kontynuację tego paragrafu - Zamordowanie Juliusza Cezara w 44 r. p.n.e. doprowadziło do konfliktu między przywódcami spisku o jego zamordowanie, Markiem Juniuszem Brutusem i Gaiusem Kasiuszem Longinusem, a cezarami kierowanymi przez Drugi Triumwirat, który przejął władzę nad Rzymem. To doprowadziło do wojny domowej
(43<unk>42 p.n.e.). Przed tą wojną domową Brutus i Kasjusz uciekli na wschód. Cezar przydzielił im rzymskie prowincje Macedonii (Grecja) i Syrii. Jednak cesarze ponownie przydzielili te dwie prowincje odpowiednio Gaiuszowi Antoniuszowi (bracie Marka Antoniusza) i Publiuszowi Korneliuszowi Dolabelli. To były cesarskie cięcia. Brutus i Kasjusz otrzymali zamiast tego Crete et Cyrenaica. Nie byli zadowoleni z tego, że otrzymali tę małą prowincję i przygotowali się do inwazji na Macedonię i Syrię. Jednak senat głosował za przywróceniem im obu prowincji. Brutus również został przydzielony do Illyrii. Przybył do Macedonii, gdy Gaius Antonius właśnie przybył tam, aby objąć swoje propraetorship, które zostały mu przydzielone przed zmianą dokonanej przez senat. Jego poprzednik, Quintus Hortenius, dołączył do Brutusa. Watinius wkroczył na Dyrrachium i zajął je, zanim dotarł tam Brutus. Jednak żołnierze z jego trzech legionów (minus stracone kohorty), którzy go nie lubili, zbiegli do Brutusa, który następnie poszedł walczyć z Gaiuszem Antoniuszem, który był w Apolonii (koło Fier w Albanii). Zwyciężył także wojska Antoniusza (swoje siedem kohort i legion pod dowództwem porucznika Luciusza Piso).