Nad jakim modelem zjednoczenia pracował Albert Einstein, ale nie odniósł sukcesu? W oparciu o poprzednie pytanie, napisz kontekst, który zawiera odpowiedź. Może to być od 1 do 20 zdań. Kontekst:
Rozwój fundamentalnych teorii sił przebiegał wzdłuż linii zjednoczenia rozbieżnych idei. Na przykład Isaac Newton zjednoczył siłę odpowiedzialną za upadek obiektów na powierzchnię Ziemi z siłą odpowiedzialną za orbity mechaniki niebiańskiej w swojej uniwersalnej teorii grawitacji. Michael Faraday i James Clerk Maxwell wykazali, że siły elektryczne i magnetyczne zostały zunifikowane przez jedną spójną teorię elektromagnetyzmu. W XX wieku rozwój mechaniki kwantowej doprowadził do nowoczesnego zrozumienia, że pierwsze trzy siły podstawowe (wszystkie z wyjątkiem grawitacji) są przejawami materii (fermionów) oddziałujących poprzez wymianę wirtualnych cząstek zwanych bozonymi gauge. Ten standardowy model fizyki cząstek zakłada podobieństwo między siłami i doprowadził naukowców do przewidzenia zjednoczenia sił słabych i elektromagnetycznych w teorii elektrośłabej, potwierdzonej następnie przez obserwacje. Pełna formuła modelu standardowego przewiduje jeszcze niezaobserwowany mechanizm Higgsa, ale obserwacje takie jak oscylacje neutrino wskazują, że model standardowy jest niekompletny. Wielka Teoria Zjednoczona, pozwalająca na połączenie oddziaływania elektrosłabego z silną siłą, jest możliwa wraz z kandydującymi teoriami, takimi jak supersymetria, zaproponowanymi w celu rozwiązania niektórych nierozwiązanych problemów w fizyce. Fizycy wciąż próbują opracować samoistne modele unifikacji, które łączą wszystkie cztery podstawowe interakcje w teorię wszystkiego. Einstein próbował i zawiódł w tym przedsięwzięciu, ale obecnie najbardziej popularnym podejściem do odpowiedzi na to pytanie jest teoria strun.