Poznał Helen Poteat w Wake Forest. Była córką doktora Williama Louisa Poteata, prezesa uniwersytetu, i siostrą profesora klasyki Stallingsa. Byli kochankami przez całe ich szkolne lata. Ukończył Wake Forest College w 1916 roku i dostał pracę pisarza reklamy dla lokalnego biura rekrutacyjnego. Był tak przekonany własną prozą, że wstąpił do Rezerwy Marynarki Stanów Zjednoczonych w 1917. 24 kwietnia 1918 roku opuścił Filadelfię, by służyć za granicą we Francji na pokładzie USS "Henderson". We Francji służył jako dowódca plutonu w 3 batalionie, 5 pułku piechoty morskiej podczas walk pod Château-Thierry. Został ranny w nogę w
Bitwa pod Belleau Wood po ataku na wrogie gniazdo karabinów maszynowych 25 czerwca. Po błagał lekarzy, aby nie amputacji, poszedł do domu, aby spędzić dwa bolesne lata odzyskiwania w Brooklyn Naval Hospital. Później uszkodził go, gdy upadł na lodzie, a w 1922 r. został amputowany. Wiele lat później musieli mu też amputować nogę. Po zakończeniu rekonwalescencji Stallings i Poteat pobrali się 8 marca 1919 roku; mieli dwie córki, Sylvię (ur. 1926) i Dianę (ur. 1931), zanim rozwiedli się w 1936 roku. W latach 1928-1929 odrestaurowali Poteat House w pobliżu Yanceyville w Północnej Karolinie. Poprzez Helenę jego ciotką małżeńską była malarka Ida Isabella Poteat.