Napisz kontynuację tego paragrafu - Rywalizacja wzrastała stale w Azji Środkowej w Wielkiej Grze pod koniec XIX wieku. Rosja pragnęła portów z ciepłą wodą na Oceanie Indyjskim, podczas gdy Wielka Brytania chciała uniemożliwić rosyjskim żołnierzom zdobycie potencjalnej drogi inwazji do Indii. W 1885 roku Rosja zaanektowała część Afganistanu w incydencie Panjdeh, co spowodowało strach przed wojną. Po prawie zakończeniu rosyjskiego podboju Azji Centralnej
(Rosyjski Turkestan) Rosjanie zdobyli afgański fortyfikację graniczną. Widząc zagrożenie dla Indii, Wielka Brytania była bliska grożenia wojną, ale obie strony wycofały się i sprawa została rozwiązana przez dyplomację. Efektem było powstrzymanie dalszej ekspansji rosyjskiej w Azji, z wyjątkiem gór Pamir i zdefiniowanie północno-zachodniej granicy Afganistanu. Jednak rosyjski minister spraw zagranicznych Nikolay Girs i jego ambasador w Londynie Baron de Staal w 1887 roku ustanowili strefę buforową w Azji Środkowej. W ten sposób rosyjska dyplomacja wygrała niechętną brytyjską akceptację jej ekspansjonizmu. Persja była również areną napięcia, ale bez wojny.