Napisz kontynuację do tego akapitu - Na początku wieku Stany Zjednoczone kontynuowały swoją interwencyjną postawę, której celem było bezpośrednie obrona swoich interesów w regionie. Zostało to oficjalnie ujęte w Doktrynie Wielkiego Kija Theodora Roosevelta, która zmodyfikowała starą Doktrynę Monroe, która po prostu miała na celu powstrzymanie europejskiej interwencji na półkuli. Po zakończeniu wojny hiszpańsko-amerykańskiej nowy rząd Kuby i Stany Zjednoczone podpisały poprawkę Platt w 1902 roku, która upoważniała Stany Zjednoczone do interwencji w sprawy kubańskie, gdy Stany Zjednoczone uznały to za konieczne. W Kolumbii, Stany Zjednoczone poszukiwały koncesji terytorium w Panamie
budować kanał przez przesmyk. Rząd kolumbijski sprzeciwiał się temu, ale powstanie w Panamie dało Stanom Zjednoczonym szansę. Stany Zjednoczone poparły niepodległość Panamy i nowy naród udzielił koncesji. To nie były jedyne interwencje przeprowadzone w regionie przez Stany Zjednoczone. W pierwszych dziesięcioleciach XX wieku miało miejsce kilka najazdów wojskowych na Amerykę Środkową i Karaiby, głównie w obronie interesów handlowych, które stały się znane jako "wojny bananów".