Według "Oxford English Dictionary", szaman (, lub) jest kimś, kto jest uważany za mający dostęp do, i wpływ w świecie dobroczynnych i złośliwych duchów, którzy zazwyczaj wchodzą w stan transu podczas rytuału, i praktykuje wróżbę i uzdrawianie. Słowo "szaman" prawdopodobnie pochodzi z języka tunguszkiego Evenki, występującego w północnej Azji. Według etnolingwisty Juha Janhunena, "słowo jest potwierdzone we wszystkich tunguskich idiomach" takich jak Negidal, Lamut, Udehe / Orochi, Nanai, Ilcha, Orok, Manchu i Ulcha, i "nic nie wydaje się zaprzeczać założeniu, że znaczenie'szaman' również wywodzi się z prototunguskiego" i może mieć korzenie, które sięgają co najmniej dwóch tysiącleci. Pojęcie to zostało wprowadzone na Zachód po tym, jak rosyjskie siły podbiły
szamańskie Chanat Kazański w 1552.