Wypełnij następujące zdanie: Rok 1958 był dla Formuły 1 przełomowy pod innym względem. Przeciwko niewielkiej grupie Ferrari i Maserati, Stirling Moss wygrał Grand Prix Argentyny, jeżdżąc Cooperem z silnikiem środkowym wprowadzonym przez prywatny zespół Roba Walkera i napędzanym 2-litrowym Coventry-Climax Straight-4. To było pierwsze zwycięstwo samochodu z silnikiem zamontowanym za kierowcą w Formule 1. Było to również pierwsze zwycięstwo w GP Mistrzostw Świata dla prywatnego uczestnika (z wyjątkiem Indianapolis 500, gdzie wszystkie zgłoszenia były technicznie prywatnymi uczestnikami używającymi zakupionych podwozi). Następny Grand Prix w
W Monako wygrał ten sam samochód Cooper, tym razem prowadzony przez Maurice'a Trintignant'a i stojącego w obliczu silniejszej opozycji. W 1958 roku Cooperowie pozostali outsiderami, ale gdy tylko pojawił się nowy 2,5-litrowy silnik Coventry-Climax, małe brytyjskie samochody zaczęły dominować w Formule 1. Sezon 1959 był początkiem rewolucji wśród silników, a w tym sezonie doszło do zaciekłej rywalizacji między Cooperem australijskiego Jacka Brabhama i Mossem w Cooperze zespołu Walker. Zmodyfikowany przez Getraga transaksel Citroën Traction Avant okazał się piętą Achillesa Coopersów, więc Walker przełączył się na transaksel wyprodukowany przez byłego inżyniera Maserati, Valerio Colottiego. Specjalna skrzynia biegów okazała się mniej niezawodna niż standardowa, a Brabham zdobył tytuł z Mossem na drugim miejscu.