Przed pierwszą wojną bałkańską w 1912 roku był szefem górskiego sztabu w Kozjak, niedaleko Kumanovo. Przed bitwą o Kumanovo, zmusił mieszkańców wsi do powstania przeciwko rządowi osmańskiemu w regionie Kriva Palanka i Kratovo. Prowadził 200 czetników przeciwko Turkom w bitwie pod Kumanovo. Został tam również ranny. Dowodził także Czetnikami w II wojnie bałkańskiej w 1913 roku. W bitwie pod Kolubara
W I wojnie światowej był dowódcą brygady oddziału czetników Gornjače. W pozycji Trešnjica w pobliżu Užice w Bicach nad Driną granat przebił obie nogi, po czym popełnił samobójstwo, aby nie zostać schwytanym żywcem. Jego śmierć została uwieczniona w "Srbijanski venac" Milosava Jelicia.