Wkrótce po tym, konserwatywna polska szlachta utworzyła Konfederację Targowica, aby obalić Konstytucję, którą postrzegali jako zagrożenie dla tradycyjnych wolności i przywilejów, z których korzystali. Konfederaci sprzymierzyli się z rosyjską Katarzyną Wielką, a armia rosyjska wkroczyła do Polski, rozpoczynając wojnę polsko-rosyjską w 1792 roku.
, znana również jako wojna w obronie konstytucji. Sejm zagłosował za zwiększeniem liczby żołnierzy armii polskiej do 100 tys., ale z powodu braku czasu i środków finansowych liczba ta nigdy nie została osiągnięta. Poniatowski i reformatorzy mieli tylko 37 tysięcy żołnierzy, z których wielu było nieprzetestowanymi rekrutami. Armia ta, pod dowództwem królewskiego siostrzeńca Józefa Poniatowskiego i Tadeusza Kościuszko, udało się pokonać Rosjan lub walczyć z nimi do remisu przy kilku okazjach. Po zwycięskiej bitwie pod Zieleńcem, w której polskie siły dowodził jego siostrzeniec, król założył nowy zakon, Order Virtuti Militari, aby nagrodzić Polaków za wyjątkowe przywództwo wojskowe i odwagę w walce.