W lipcu 1945 roku Schreiber mógł wrócić do Münsteru. Południowa część Niemiec, w której ukrywał się przez ponad pół roku, była częścią amerykańskiej strefy okupacyjnej od
W maju 1945 roku, jego powrót został za pośrednictwem amerykańskiej agencji informacyjnej za szwajcarską granicą w Bernie. Jego dom w Münsterze został poważnie uszkodzony w wyniku angloamerykańskiego bombardowania, a on przebywał przez pewien czas w seminarium na Placu Katedralnym. Dopiero po powrocie do Münsteru odkrył, że został wybrany na rektora Uniwersytetu na początku miesiąca, na zebraniu pośpiesznie zwołanego "nagłego" Senatu Uniwersytetu, które odbyło się 16 lipca 1945 roku. Senat zebrał się pod przewodnictwem pełniącego obowiązki rektora, profesora patologii, któremu brytyjskie władze wojskowe zezwoliły na utrzymanie jego urzędu w bezpośrednim następstwie wojny pomimo jego bliskich powiązań z narodowymi socjalistami w latach hitlerowskiej. Pozostali członkowie senatu byli profesorami uniwersytetów, którzy byli zdeterminowani, by nie być "obciążeni" (w wyrażeniu używanym w tamtym czasie) nazistowskimi związkami. Po wyborze przez profesorów uniwersyteckich, mianowanie Schreibera na rektorze zostało potwierdzone przez Rudolfa Amelunxena, który został zainstalowany jako pierwszy prezydent nowo utworzonej prowincji Westfalii, chociaż pisemne potwierdzenie Amelunxena pojawiło się dopiero 26 października 1945 r., po formalnym porozumieniu z brytyjskimi administratorami wojskowymi. Tymczasem władze uniwersyteckie już w sierpniu 1945 r. przywróciły mu profesurę.