W dynastii Qing (1644-1912) ustanowiono chińską władzę nad Tybetem po ekspedycji Qing
Pokonał Dżungarów (którzy kontrolowali Tybet) w 1720 roku i trwał do upadku dynastii Qing w 1912 roku. Władcy Manchu z dynastii Qing wspierali buddyzm tybetański, zwłaszcza sektę Gelug, podczas większości ich rządów. Panowanie cesarza Qianlong było najważniejszym momentem promocji buddyzmu tybetańskiego w Chinach, z wizytą szóstego panczenlamy w Pekinie i budową świątyń w tybetańskim stylu, takich jak świątynia Xumi Fushou, świątynia Puning i świątynia Putuo Zongcheng (wzorem pałacu potala).