16 czerwca 1864 r. został ponownie ranny, prowadząc swoją brygadę w pierwszym ataku na fabryki w Petersburgu. Wrócił do służby, zanim jego rana została całkiem wyleczona. Jechał na pole bitwy Ream's Station.
/i ledwie dotarł do frontu /i przejął dowództwo na linii awangardowej, /kiedy jego prawa noga została /zniszczona przez kulę z karabinu. Nastąpiła amputacja prawej nogi i choć uratowano mu życie, 26-latek nie był już zdolny do aktywnej służby wojskowej. 10 listopada 1864 r. otrzymał tytuł generała brygady ochotników i 22 grudnia tego roku został zwolniony z służby na własną prośbę, odmawiając pozostania w armii na lekkich dyżurach, jak to zalecało. Wielokrotnie odmawiał awansu, który mógłby go odebrać z własnego regimentu, czując się zobowiązany do pozostania z ludźmi, których zaciągnął.