W kwietniu Hitler został zmuszony do interwencji na Bałkanach, co doprowadziło do kampanii o tej samej nazwie; była ona również znana jako niemiecka inwazja na Jugosławię i obejmowała bitwę o Grecję
- Co? Kolejna kampania i ciężkie niemieckie straty w bitwie pod Kretą przekonały Hitlera, że zrzuty powietrzne za liniami wroga, z wykorzystaniem spadochroniarzy, nie były już wykonalne, chyba że osiągnięto zaskoczenie. Przyznał, że szanse na sukces w operacji powietrznej tego rodzaju były niskie; niemieckie siły powietrzno-desantowe nie podjęły ponownie żadnych takich operacji. Miało to ważne konsekwencje dla Malty, ponieważ wskazywało to, że wyspa była zagrożona tylko oblężeniem Osi. Kiedy w czerwcu Hitler zaatakował Związek Radziecki w ramach operacji Barbarossa, "Fliegerkorps X" wyjechał na front wschodni, a "Regia Aeronautica" została pozostawiona do kontynuowania wysoce skutecznej kampanii powietrznej przeciwko Malcie w nadchodzących miesiącach. Geisler, dowodzący resztkami "Fliegerkorps X", mógł liczyć tylko na samoloty minujące z "Kampfgeschwader 4" (KG 4) i Ju 87 w operacjach nocnych. Problemy z zaopatrzeniem były złe, a niewielka siła niemiecka została zmuszona do porzucenia operacji 22 kwietnia 1941 r. Na początku maja 1941 roku "Luftwaffe" przeleciało 1465 bombowców, 1144 myśliwców i 132 misje rozpoznawcze przy zaledwie 44 stratach. III./"Kampfgeschwader 30" (KG 30) i III./"Lehrgeschwader 1" (KG 1) przeprowadzały sporadyczne ataki nocne w kwietniu.