Teoria głosi, że synagoga stała się miejscem kultu w regionie po zniszczeniu drugiej świątyni podczas pierwszej wojny żydowsko-rzymskiej.
Jednak inni spekulują, że w okresie hellenistycznym istniały miejsca modlitwy, oprócz świątyni. Populalizacja modlitwy nad ofiarą w latach poprzedzających zniszczenie Drugiej Świątyni w 70 roku n.e. przygotowała Żydów do życia w diasporze, gdzie modlitwa służyła jako centrum żydowskiego kultu.