Podsumuj artykuł:  (CNN) Terroryzm, który przybył do Tunezji w środę - największy atak na turystów w świecie arabskim od masakry w 1997 roku w Luksorze, w Egipcie - przychodził już dawno temu. Tunezja jest powszechnie postrzegana jako jedyna historia sukcesu Arabskiej Wiosny z nową postępową konstytucją, wolno wybieranym świeckim prezydentem i premierem oraz umiarkowaną islamską opozycją, która do tej pory była zaangażowana w zasady demokratyczne. Jednak postęp gospodarczy pozostaje w tyle. Wysokie bezrobocie wywołało frustrację wśród młodych ludzi, a znaczna ich liczba szukała odpowiedzi w radykalnym islamie. Polityczne otwarcie w Tunezji dało radykalom więcej miejsca na oddychanie, ich liczba wzrosła po uwolnieniu zatwardziałych islamskich bojowników podczas rewolucji tunezyjskiej w 2011 roku, która zniosła dziesięciolecia autokratycznego rządzenia. Jednym z tych, którzy zostali wypuszczeni z więzienia był Seifallah ben Hassine, znany również jako Abu Iyyad, weteran tunezyjskiego dżihadu, który pracował z Osamą bin Ladenem w Afganistanie w latach 90. i założył grupę "Tunezyjczycy Kombatanci". Wkrótce po uwolnieniu założył Ansar al Shariah w Tunezji, ruch pro-dżihadystyczny, który ma do 40 000 zwolenników. Grupa ta ma podobne poglądy do grupy w Libii, która według Stanów Zjednoczonych przeprowadziła atak na konsulat USA w Bengazi 11 września 2012 roku, a według Geoffa Portera, eksperta ds. terroryzmu z North Africa Risk Consulting, istnieją rzeczywiste i płynne powiązania między tymi dwiema grupami. Trzy dni po ataku w Beghazi, Ansar al Shariah w Tunezji zorganizował atak przed ambasadą USA w Tunezji, który naraził życie Amerykanów. Według rządu Stanów Zjednoczonych, grupa jest również odpowiedzialna za kilka innych ataków, w tym próby zamachów samobójczych w miejscach turystycznych w Tunezji. W październiku 2013 r. tunezyjski zamachowiec samobójca wysadził się przed hotelem na plaży w Sousse, zabijając tylko siebie. Kolejny został aresztowany w Monastir, zanim zdążył wysadzić urządzenie. Obaj próbowali pojechać do Syrii, ale zostali przekonani przez...
Tunezja była postrzegana jako jedyna historia sukcesu Arabskiej Wiosny. Postęp gospodarczy pozostaje w tyle za zasadami demokracji. /Terroryzm /od jakiegoś czasu rozprzestrzenia się w regionie, /podsycany przez regionalne niepokoje.