Redus miał swój najlepszy sezon ofensywny w 1989 roku i pomógł Piratesom zdobyć trzy z rzędu tytuły dywizji wschodniej w National League od 1990 do 1992 roku, ale jego produkcja była utrudniona przez kontuzje; po 1988 roku nigdy nie wystąpił w więcej niż 98 meczach w każdym sezonie regularnym. Redus prowadził wszystkich piłkarzy z średnią.438 (7-na-16) przez pierwsze sześć meczów serii mistrzostw ligi narodowej w 1992 roku.
, rozpoczął cztery mecze na pierwszej bazie, i pojawił się jako pinch hitter raz. Menedżer Piratów Jim Leyland zdecydował się nie zagrać z Redusem w decydującej siódmej grze, faworyzując leworęcznych piłkarzy przeciwko praworęcznemu rzucającemu Johnowi Smoltzowi z Atlanta Braves. W siódmym meczu, Braves strzelił trzy razy w dolnej części dziewiątej, aby wymazać 2 do 0 Pirates prowadzić i zdobyć banderę Ligi Narodowej. Redus zdecydował się na wolną agencję pod koniec 1992 roku, grając dwa porażone urazami sezony z Texas Rangers przed przejściem na emeryturę pod koniec kampanii 1994 roku.