Laval dołączył do prawicowego rządu Gastona Doumergue'a w 1934 roku, pełniąc funkcję ministra kolonii, a następnie ministra spraw zagranicznych. W 1935 ponownie został premierem. Starając się powstrzymać Niemcy, Laval prowadził politykę zagraniczną korzystną dla Włoch i Związku Radzieckiego, ale jego postępowanie w sprawie kryzysu abisyńskiego - szeroko potępione jako uspokojenie Benito Mussoliniego - spowodowało jego rezygnację w 1936 roku. Po porażce Francji i zawieszeniu broni z Niemcami
W 1940 roku Laval pełnił ważne funkcje w reżimie Vichy Philippe'a Petaina, najpierw jako wiceprezes Rady Ministrów od lipca 1940 r. do grudnia 1940 r., a później jako szef rządu od kwietnia 1942 r. do sierpnia 1944 r. Rząd kolaboracyjny dostarczył francuskich robotników do Niemiec i zorganizował deportację Żydów.