W 1992 roku, Lazier zaczął jeździć dla Leader Card Racing i najpierw, prowadził No. 21 Lola T90/00-Buick. Na otwierającym sezon Grand Prix Daikyo IndyCar w Surfers Paradise, Lazier wyjechał na 20. miejscu i ukończył na 16. miejscu, osiemnaście okrążeń do tyłu. Na wyścigu Valvoline 200 na Phoenix International Raceway, Lazier rozpoczął na 17. miejscu i ukończył na 14. miejscu, 33 okrążenia w tyle. Lazier zdobył swój pierwszy punkt w tym sezonie na Grand Prix Toyoty w Long Beach, zdobywając 12. miejsce, mimo że skończyło mu się paliwo po ukończeniu 80 z 105 okrążeń wyścigu. W
Indianapolis 500, Lazier zaczął jeździć nie sponsorowanym Buickiem. Lazier rozbił się podczas treningu, ale udało mu się dostać na pole, na 24 miejscu. Lazier wycofał się ze względu na awarię silnika po ukończeniu 139 okrążeń i zajął 14. miejsce. W następnych dwóch wyścigach, ITT Automotive Grand Prix of Detroit i Budweiser G.I. Joe's 200 na Portland International Raceway, Lazier zajął 24. miejsce w obu przypadkach, wycofując się z powodu złamanego półwłosu w Detroit i problemu z sprzęgłem w Portland.