- Już w 1944 roku spotykał się regularnie z członkami Partii Komunistycznej. Wojskowa porażka była na horyzoncie od czasu katastrofalnego odwrotu wojskowego Niemiec pod Stalingradem w 1942/43, a konspiracyjne spotkania mężczyzn prawdopodobnie obejmowały dyskusje na temat możliwych opcji powojennych. Te spotkania mogły również przyczynić się do przekonania Adolfa i Elli Ehlers do powrotu do partii komunistycznej po zakończeniu wojny.
W maju 1945 r. zakończyła się dyktatura narodowosocjalistyczna. Nie mając możliwości natychmiastowego zorganizowania wyborów w gruzach niemieckich miast i miasteczek, zachodnie mocarstwa okupacyjne chciały jednak przywrócić przedhitlerowskie demokratyczne intuicje z równowagą sił, która powinna w miarę możliwości (z wyjątkiem reprezentacji narodowych socjalistów) odzwierciedlać równowagę sił politycznych w wyborach federalnych w 1932 r., które były ostatnim razem, gdy w demokratycznym Niemczech odbyły się szeroko demokratyczne wybory. W Bremie i zostali nominowani do reprezentowania Partii Komunistycznej w senacie w Bremie. Adolf Ehlers kontynuował służbę w senacie.