W lutym 1940 roku, dwie długopochodne haubice typu 7 zostały przeniesione do twierdzy Kotō w Mandżurii, aby wzmocnić japońską obronę w przypadku ataku sowieckiego. Japońska armia miała osiem fortec zbudowanych wzdłuż granicy z Związkiem Radzieckim, z których fortecą Kotō nad rzeką Ussuri była najsilniejsza. Duże fortyfikacje, podobne do linii Maginot, były strzeżone przez 4. jednostkę straży granicznej. Załoga licząca 1400 osób dysponowała dwoma bateriami dział polowych i haubic, dwoma działami kolejowymi typu 90 240 mm i jedną eksperymentalną haubicą 41 cm. Kiedy Sowieci zaatakowali japońskie pozycje wokół fortecy Kotō w operacji "Storm sierpniowy"
W 1945 roku cała załoga twierdzy i wszystkie armaty zostały utracone.