W 1879 roku Faulkner został przewodniczącym Demokratycznego Komitetu Stanu Nowy Jork. Był delegatem na 1868, 1880
, i Konwencji Narodowej Partii Demokratycznej w 1884 roku. W konwencji z 1884 roku sprzeciwił się nominacji Grovera Clevelanda i wsparł Roswella P. Flowera. Późniejsza nominacja i wybór Clevelanda na prezydenta oznaczały koniec jego wpływów w polityce stanowej i lokalnej, a po inauguracji Clevelanda skupił się wyłącznie na interesach biznesowych.