K. R. Narayanan został wybrany na wiceprezydenta Indii 21 sierpnia 1992 roku, pod przewodnictwem Shankara Dayala Sharmy. Jego nazwisko zostało pierwotnie zaproponowane przez V. P. Singha, byłego premiera i ówczesnego lidera partii parlamentarnej Janata Dal. Janata Dal i lewicowe partie parlamentarne wspólnie ogłosiły go kandydatem, co później uzyskało poparcie Kongresu pod kierownictwem P. V. Narasimha Rao, co doprowadziło do jednomyślnej decyzji o jego wyborze. Co do jego relacji z frontem lewicowym, Narayanan wyjaśnił później, że nie był ani oddanym, ani ślepym przeciwnikiem komunizmu; wiedzieli o jego różnicach ideologicznych, ale wsparli go jako wiceprezydenta (a później prezydenta) ze względu na szczególne okoliczności polityczne panujące w kraju. Korzystał z ich poparcia, a z kolei ich stanowisko polityczne zyskało akceptację. Kiedy 6 grudnia 1992 r. zburzono Babri Masjid, opisał to wydarzenie jako "największą tragedię, z jaką spotkała się Indie od czasu zabójstwa
Mahatma Gandhi".