Zalecenia Rady dla blokady Atlantyku zostały w większości zaakceptowane, z modyfikacjami, przez administrację Lincolna. Zajęcie Fernandiny, zaproponowane jako początkowa akcja ofensywna Marynarki Wojennej Unii, zostało odłożone do czasu po zdobyciu wyspy Hatteras
i Port Royal. Sugestia zablokowania zatoki Hatteras została odrzucona przez oficera Silas Stringhama i generała brygady Benjamina F. Butlera, którzy prowadzili ekspedycję. (Komisja przewidziała, że jej zalecenia nie zostaną przestrzegane do końca. W swoim raporcie zawarli oświadczenie, że "Te plany mogą ulec pewnym modyfikacjom w rękach osoby, której powierzono ich wykonanie".)