Po wojnie został zastępcą adjutanta generalnego w Ministerstwie Wojny, a w 1952 został oficerem sztabu w Imperial Defence College. Służył w Malajji podczas kryzysu.
Od 1954 roku, a następnie został dyrektorem planowania administracyjnego w Ministerstwie Wojny w 1956 roku. W 1958 przeniósł się do Ministerstwa Wojny, a w 1959 do Brytyjskiej Armii Renu. W 1963 r. został generalnym oficerem dowodzącym okręgiem Aldershot, a w 1966 r. dyrektorem służb osobistych (armii) w Ministerstwie Obrony; przeszedł na emeryturę w 1968 r.