Wybuch wyrzucił tefrę i zawalił górę w kalderę, która teraz zawiera jezioro kraterów o nazwie Jezioro Niebieskie. Erupcja rozpoczęła się silną kolumną plinińską i zakończyła się obszernymi przepływami piroklastycznymi. Średnia ilość pyłu plinianowego i pyłu ko-ignimbritowego pokryła około połowę Morza Japońskiego i północną część Japonii. Ta warstwa popiołu otrzymała nazwę "popiołu Baegdusan-Tomakomai" (B-Tm). Najprawdopodobniej miało to miejsce zimą pod koniec 946 roku n.e. Była to jedna z największych i najbardziej gwałtownych erupcji w ciągu ostatnich 5000 lat, wraz z minojską erupcją Thery, erupcją Hatepe na jeziorze Taupo (około 180 roku n.e.), erupcją góry Samalas w 1257 roku.
w pobliżu góry Rinjani i erupcji w 1815 roku w górze Tambora.