Po wydarzeniach w Pradze
, Zinowiew wpadł na pomysł satyrycznej książki o sowieckiej rzeczywistości. Książka, zatytułowana "Yawning Heights", wyrosła z serii artykułów napisanych na początku lat siedemdziesiątych; wśród nich <unk> esej o Ernstie Neizvestnym, poświęcony losowi talentu w społeczeństwie. Potem zaczął malować. Artykuły były przekazywane na Zachód, publikowane były w Polsce i Czechosłowacji, niepodpisane artykuły były rozpowszechniane w samizdat. Główna część książki została spiskowo napisana w wymiennym domku w Peredelkino latem 1974 roku i została ukończona na początku 1975 roku. Zinoviev pisał czysto, żona odgrywała rolę korektora i redaktora. Z pomocą znajomych rękopis (prawie tysiąc stron napisanych na maszynie) został wysłany do Francji. Zinowiew nie liczył na szybką publikację, z różnych powodów wszystkie rosyjskojęzyczne wydawnictwa odrzuciły rękopis. Wydawcą był Władimir Dmitriewicz, Serb, który spopularyzował literaturę rosyjską dla francuskojęzycznych czytelników; przypadkowo zobaczył rękopis i bardzo mu się spodobał. Krótko przed publikacją po kolejnej odmowie wyjazdu za granicę (logiczny kolokwium w Finlandii) w czerwcu 1976 roku, Zinoviev wszedł w otwarty konflikt z władzami. Zaprosił zachodnich dziennikarzy do swojego domu i złożył oświadczenie protestu, a następnie złożył wizytówkę partii w Instytucie Filozofii. Zmianie towarzyszyły komiczne okoliczności: sekretarz partii, będący ideologicznym komunistą, próbował odwieść Zinovieva od jego kroku, odmawiając przyjęcia karty członka partii. Wyprowadzając Zinovieva z biura, zamknął się i kilka razy wepchnął dokument pod drzwi.