Napisz kontynuację tego paragrafu - Setki tysięcy Niemców skończyło głęboko w Związku Radzieckim do czasu zakończenia wojny
w maju 1945 roku, głównie jako uchodźcy polityczni lub jako jeńcy wojenni, a dla większości z nich minęło wiele miesięcy lub kilka lat, zanim mogli wrócić. Jednakże 30 kwietnia 1945 roku grupa trzydziestu mężczyzn - tzw. Grupa Ulbrichta - przybyła z Moskwy samolotem do Berlina, chcąc nie tracić czasu na realizację swojego projektu dotyczącego sowieckiej strefy okupacyjnej, dużej części środkowej dawnego Niemiec, wciśniętej między trzy "zachodnie" strefy okupacyjne i wschodnią trzecią części dawnego Niemiec, która została teraz włączona do Polski, Związku Radzieckiego i Czechosłowacji. Partner Schmidta, Anton Ackermann, był czołowym członkiem tej trzydziestki. Elli Schmidt wróciła do Niemiec w czerwcu 1945 r. w tym samym czasie co Wilhelm Pieck. Wciąż była członkiem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Niemiec (która nie była już zakazana). Wraz z Ackermannem była jedną z szesnastu sygnatariuszy "Wzywania partii komunistycznej... do narodu niemieckiego" z 11 czerwca 1945 r. (wciąż używając swojego pseudonimu partyjnego "Irene Gärtner"). Wraz z pojawieniem się struktur partyjnych w lipcu została członkiem Sekretariatu Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej, a w latach 1945/46 pełniła funkcję przewodniczącej Komitetu Kobiet Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej.