Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1952 roku, Cripps nie miał szczęścia wyjść bez medalu, w
Na 100 metrów wygrała pierwszą rundę w ciągu 12 sekund, następnie zajęła trzecie miejsce w wyścigu drugiej rundy, na szczęście pierwsze trzy z każdego wyścigu zakwalifikowały się do półfinału, w półfinale ponownie biegła w czasie 12 sekund i ukończyła za koleżanką z Australii, Marjorie Jackson, która osiągnęła rekordowy czas 11.5 sekund, w finale biegła w swoim najlepszym czasie 11.9 sekund, ale tylko udało się ukończyć na czwartym miejscu. Kilka dni później rywalizowała w biegu na 200 metrów, w pierwszej rundzie zajęła drugie miejsce i zakwalifikowała się do następnej rundy, gdzie ponownie zajęła drugie miejsce, a w finale ponownie zajęła czwarte miejsce. Ostatnim wydarzeniem Cripps była sztafeta 4 x 100 metrów, a wraz ze swoimi kolegami z drużyny Marjorie Jackson, Verną Johnston i Shirley Strickland pobiły rekord świata w swoim czasie biegu z wyprzedzeniem 46,1 sekundy, w finale byli na czele, aż do momentu, gdy Cripps (na trzecim etapie) przekazał batutę Jacksonowi, jakoś kolano Crippsa uderzyło w batutę w ręce Jacksona i spadła na podłogę, mimo że odbiła się i Jackson złapał ją czas został utracony i skończyły piąte, a żeby pogorszyć sytuację, kwartet z USA pobił rekord świata.