Alfonso X został królem w 1252 roku i przyjął politykę zachęcania muzułmańskich uczonych do pozostania na podbitych dawnych terytoriach muzułmańskich i oferowania nagród dla tych, którzy nawrócili się na chrześcijaństwo. Tymczasem muzułmanie w Murcji zbuntowali się w 1264
, a po jego pokonaniu przez królewskie siły w 1266 roku region stracił swoją autonomię. Wielu muzułmańskich intelektualistów straciło przywileje; al-Riquti niepokoiła sytuacja i zachęcał Alfonsa do przejścia na chrześcijaństwo. Tymczasem w 1273 roku muzułmanin Muhammad II został sułtanem Granady, ostatniego muzułmańskiego państwa w Hiszpanii. Był znany jako al-Faqih ("kanoniczny prawnik") i konkurował z Alfonsem w przyciąganiu uczonych do swojego emiratu. Al-Riquti wyemigrował do Granady na prośbę sułtana. W Grenadzie brał udział w kilku debatach i do śmierci zajmował szanowane stanowisko.