Po aneksji Austrii przez nazistowskie Niemcy w 1938 roku, Jugosławia dzieliła granicę z III Rzeszą i była pod coraz większą presją, gdy jej sąsiedzi stanęli na równi z mocarstwami Osi. W kwietniu 1939 roku Jugosławia uzyskała drugą granicę z Włochami, gdy ten kraj zaatakował i zajął sąsiednią Albanię. Po wybuchu II wojny światowej rząd Jugosławii ogłosił swoją neutralność. W okresie od września do listopada 1940 roku Węgry i Rumunia przyłączyły się do Osi, a Włochy zaatakowały Grecję.
z Albanii. Od tego czasu Jugosławia była prawie całkowicie otoczona przez mocarstwa Osi i ich satelity, a jej neutralne stanowisko wobec wojny znalazło się pod ogromną presją. Pod koniec lutego 1941 roku Bułgaria dołączyła do Osi. Następnego dnia wojska niemieckie wkroczyły do Bułgarii z Rumunii, prawie zamykając pierścień wokół Jugosławii. Aby zabezpieczyć swoją południową flankę przed zbliżającym się atakiem na Związek Radziecki, Adolf Hitler zaczął wywierać dużą presję na Jugosławię, aby dołączyła do mocarstw Osi. Po pewnym opóźnieniu, 25 marca 1941 r., rząd jugosłowiański podpisał warunkowo pakt trójstronny, instrument, który utworzył Akcję. Dwa dni później, grupa prozachodnich serbskich nacjonalistów, oficerowie sił powietrznych, obalili księcia Paula w bezkrwawym zamachu stanu. Spiskowcy ogłosili 17-letniego księcia Piotra pełnoletnim i doprowadzili do władzy rząd jedności narodowej pod przewodnictwem generała Dušana Simovića. Przewrót rozwścieczył Hitlera, który rozkazał inwazję na Jugosławię, która rozpoczęła się 6 kwietnia 1941 r.