Jednocześnie stała się coraz bardziej krytyczna wobec prawicy koalicji DEMOS, wcielającej się w słoweńskich chrześcijańskich demokratów, których oskarżyła o poparcie Kościoła rzymskokatolickiego i faworyzowanie ich własnej sektarystycznej wizji neokonserwatywnego rewizjonizmu przeciwko wspólnym wysiłkom na rzecz niepodległości Słowenii od Jugosławii. Po wojnie dziesięciodniowej
Hribar zwróciła się przeciwko konserwatywnemu skrzydłu własnej partii, Słoweńskiej Unii Demokratycznej. W wyniku starcia nastąpił podział partii na socjalno-liberalną Partię Demokratyczną i liberalną konserwatywną Narodową Partię Demokratyczną, który nastąpił pod koniec 1991 roku. W 1992 roku Hribar był jednym z tych, którzy naciskali na rozwiązanie koalicji DEMOS i poparli tworzenie rządu lewicowego centrum pod kierownictwem liberało-demokrata Janeza Drnovšeka.