W następstwie I wojny światowej dawne terytoria Imperium Osmańskiego zostały podzielone między Francję i Wielką Brytanię, a reszta stała się dzisiejszym krajem Turcji. Byłe prowincje osmańskie Bagdadu, Mosulu i Basry zostały zaproponowane do stawania się mandatem klasy A Ligi Narodów pod bezpośrednim panowaniem brytyjskim, znanym jako brytyjski mandat na Mezopotamię. Ogólne społeczeństwo w regionie zareagowało negatywnie na mandat, nie zadowalając się nałożeniem brytyjskiej kontroli; doprowadziło to do irackiego buntu z 1920 r.
, co spowodowało, że Brytyjczycy zamiast tego zdecydowali, że terytoria mandatowe zamiast tego staną się Królestwem Iraku. 23 sierpnia 1921 roku Faisal ibn Hasayn został koronowany jako Faisal I, król Iraku.