Zegary z kadzidłem były po raz pierwszy używane w Chinach około 6 wieku; w Japonii, jeden nadal istnieje w Shōsōin, chociaż jego znaki nie są chińskie, ale Devanagari. Ze względu na ich częste używanie znaków Devanagari, sugerujące ich użycie w ceremoniach buddyjskich, Edward H. Schafer spekulował, że zegary z kadzidłem zostały wynalezione w Indiach. Chociaż podobne do zegarów z świecami, zegary z kadzidłem paliły się równomiernie i bez płaskości; dlatego były bardziej dokładne i bezpieczniejsze do użytku wewnątrz. Znaleziono kilka rodzajów zegarków do użycia w pomieszczeniach wewnętrznych, najczęściej zawierających pałeczki i pałeczki z kadzidłem.
spalanie równo i bez płomienia