Napisz kontynuację do tego akapitu - Obóz, na tym etapie, był desperacko zatłoczony: tyfus był powszechny. Helene Overlach wciąż nie była zdrowa, a jej stan zdrowia pogarszał się alarmująco. W wyniku masakry wojennej w Niemczech brakowało pracowników zdolnych do pracy, wskutek czego coraz większą część codziennej pracy administracyjnej w obozach koncentracyjnych wykonywali wybrani więźniowie. Na początku 1945 roku, gdy Overlach wydawał się mało prawdopodobny do przetrwania, towarzysze więźniowie zorganizowali Helene Overlach i innego niemieckiego komunistę, aby byli włączeni do partii polskich więźniów wysyłanych do Szwecji (która była neutralna w wojnie) w celu uwolnienia, w ramach porozumienia, które wydaje się być powiązane z programem "Białych autobusów" ostatnio wynegocjowanym przez Czerwony Krzyż. Jej towarzysze znaleźli również sposób, aby zorganizować fałszywe nazwisko i dokumenty tożsamości niezbędne dla Overlach, aby pozostać niewykrytą wśród polskich kobiet. Chociaż nie było już wątpliwości, że koniec
Wojna była nieuchronna, ponieważ autobusy transportowały kobiety z Ravensbrück 25 kwietnia 1945 roku, walki wokół Berlina były nadal intensywne. Niemniej jednak przybyli do Malmö 1 maja 1945 roku. Partia więźniów do uwolnienia, w tym Overlach i jej towarzyszka, została przetransportowana nie autobusem, ale pociągiem: kiedy polskie kobiety zauważyły, że wśród nich ukryło się dwóch Niemców, chciały wyrzucić "faszystów", ale jakoś zostały odwołane.