Wypełnij następujące zdanie: Chociaż w 1956 roku Sudan uzyskał niepodległość, to jednak w 1954 roku Brytyjczycy przekazali władzę. Niemal natychmiast Sudan zaczął rozszerzać swoje stosunki z państwami arabskimi i afrykańskimi, a następnie Związkiem Radzieckim, Chinami, Europą Wschodnią i Jugosławią. Wielka Brytania nadal udzielała znacznej pomocy, w tym pomocy wojskowej. Gdy wojna domowa na Południu wzrastała w intensywności, Sudan rutynowo obwiniał "złą politykę kolonialną" jako jedną z przyczyn. Stosunki z Wielką Brytanią straciły na znaczeniu wraz ze wzrostem stosunków z Bliskim Wschodem i Afryką. Sudan zerwał stosunki z Wielką Brytanią w 1965 roku w związku z jednostronnym ogłoszeniem niepodległości przez Rodezję Południową (obecnie Zimbabwe). Chartum przywróciło stosunki rok później, ale ponownie je zerwało w 1967 roku z powodu wojny sześciodniowej między Izraelem a sąsiednimi państwami. Rok później relacje się ponownie zawiązały. Sudan twierdził, że Wielka Brytania była powiązana z nieudanym zamachem stanu w 1976 roku. Do końca lat 70. Stany Zjednoczone zastąpiły Wielką Brytanię jako dominujący wpływ Zachodu w Chartumie, sytuacja, która trwała aż do zakończenia wojny w Khartoum w roku 1970.
Zburzenie rządu Sadiqa al-Mahdi w 1989 roku. Wielka Brytania pozostała ważna ze względów historycznych i utrzymała silne powiązania handlowe. Wraz ze Stanami Zjednoczonymi i Norwegią Wielka Brytania zdecydowanie poparła proces pokojowy IGAD, który doprowadził do zakończenia konfliktu między Chartum i SPLM / A. Brytyjski premier Tony Blair odwiedził Chartum w październiku 2004 r., ale wraz z długotrwałym kryzysem zajął bardziej krytyczne stanowisko w sprawie polityki Sudanu w Darfurze. Spośród wszystkich członków UE stanowisko Wielkiej Brytanii w sprawie Darfuru było najbliższe stanowisku Stanów Zjednoczonych.