W czasie wojny co najmniej 11 studentów zostało zabitych przez Niemców. Kiedy większość Poznania została zajęta przez Armię Czerwoną, a wojska niemieckie nadal utrzymywały się w Cytadeli, niektórzy nauczyciele zwrócili się do powstającej polskiej administracji o ponowne otwarcie szkoły; kilka dni później pomieszczenia Młyńskiej zostały prawie całkowicie zniszczone podczas końcowej fazy wojny.
Bitwa. Próba zajęcia budynku niebędącego szkołą, który wciąż stoi na dawnej działce Luisenschule, okazała się bezskuteczna. Po krótkim okresie, w którym szkoła działała wspólnie z Potocką Szkołą i po przyjęciu formalnej decyzji o ponownym otwarciu szkoły, rekrutacja odbyła się w dawnym budynku Izby Handlowej. W latach 1945-1948 Dąbrówka znajdowała się w pomieszczeniach Państwowego Liceum Pedagogiczne i dawnego Colegium Marianum. Szkoła rozpoczęła rok szkolny 1948/49 w, w pomieszczeniach przejętych od innej uczelni, zamkniętych jako siedlisko edukacji reakcyjnej. W tym czasie poważnie uszkodzony budynek przy ulicy Młyńskiej został odnowiony i przekształcony w dormitorium dla nierezydentek poznańskich szkół wyższych.