Podsumuj artykuł:  Lee Kuan Yew na zawsze zostanie zapamiętany jako człowiek, który przekształcił kolonialny punkt handlowy w prosperujące centrum finansowe z czystymi ulicami, lśniącymi drapaczami chmur i stabilnym rządem. Urodzony w 1923 roku, Lee został premierem w 1959 roku, kiedy Singapur, maleńka ziemia bez zasobów naturalnych i wielojęzyczna populacja Chińczyków, Malajczyków i Hindusów, była jeszcze brytyjskim terytorium i była atakowana przez zamieszki i niepokoje. Przewodniczył ostrej separacji Singapuru od Malezji w 1965 roku i ukształtował niezależny kraj w globalną potęgę gospodarczą, jaką jest dzisiaj. "Próbowałem stworzyć, w sytuacji trzeciego świata, oazę pierwszego świata", Lee powiedział CNN w 2008 roku. Czytaj więcej: Obama: "Lee jest wizjonerem" Jego kapitalizm, który kładzie nacisk na rolę rządu, a nie wolną rękę rynku, stworzył plan przełomowych reform gospodarczych w Chinach. Ale Lee był także postacią podzielającą, przyciągającą krytykę za tłumienie wolności mediów i za surowe traktowanie politycznych przeciwników. W 2013 roku protesty przeciwko planom dopuszczenia większej liczby imigrantów do miasta-państwa wskazywały na rosnące niepokój wśród Singapurczyków wobec wizji kraju przedstawionej przez Partię Akcji Ludowej - partię współzałożycielką Lee, która rządziła Singapurem przez pięć dekad. Lee dobrowolnie zrezygnował z funkcji premiera w 1990 roku, jako pierwszy azjatycki silny człowiek, który to zrobił. Jednakże pełnił rolę w rządzie do 2011 roku, kiedy to jego najstarszy syn, Lee Hsien Loong, został wybrany na drugą kadencję premiera. Starszy Lee zachował swój wpływ na całym świecie. "To jedna z legendarnych postaci Azji w XX i XXI wieku", powiedział prezydent USA Barack Obama podczas spotkania z Lee w Białym Domu w październiku 2009 roku. "To ktoś, kto pomógł wywołać azjatycki cud gospodarczy" - dodał Obama. Ale były oznaki, że zdrowie Lee pogarszało się w ostatnich latach. W 2010 roku został przyjęty do szpitala z infekcją klatki piersiowej i na początku...
Lee Kuan Yew został premierem w 1959 roku. Przewodniczył rozdzieleniu Singapuru od Malezji w 1965 roku. Lee spotkał się z krytyką za tłumienie wolności mediów i surowe traktowanie politycznych przeciwników.