Na koniec Wielkiego Księstwa Fińskiego literatura składała się głównie z romansów i dramatów, takich jak powieść "Pieśń o krwawie czerwonym kwiatku" (1905) autorstwa Johannesa Linnankoski (1869<unk>1913), ale Finlandia uzyskała niepodległość w 1917 roku i wkrótce po wojnie domowej
wyłamał się. Podobnie jak w przypadku innych wojen domowych, miało to być przedstawione wiele razy w literaturze, jak w "" (1919) autorstwa Frans Eemil Sillanpää (1888<unk>1964). Sillanpää był silnym liderem literatury w latach trzydziestych w Finlandii i był pierwszym fińskim laureatem Nagrody Nobla. Temat ten został podjęty przez Väinö Linnę (1920-1992), który osiągnął już fenomenalny sukces dzięki swojej powieści "Nieznany żołnierz" (1954). W tym i w innych przypadkach obcość otoczenia i mentalności fińskiej stanowiła główną przeszkodę w uzyskaniu międzynarodowej sławy.