Jego debiut w McLarenie wywołał rozpacz, gdy wyprzedził Senna na Grand Prix Stanów Zjednoczonych w 1990 roku, zdobywając pole position. Początkowo Berger skarżył się na brak miejsca w modelu McLaren MP4/5&lt;/a&gt;B na sezon 1990, który został zaprojektowany w sezonie 1988/89 dla krótszych modeli Senna i Prost. W Grand Prix Kanadyjskim 1990 Berger zakończył pierwszy, około 45 sekund przed ostatecznym zwycięzcą Senna, ale został ukarany o jedną minutę za czołganie się na starcie przed zielonymi światłami. Berger również startował z pole position w
Grand Prix Meksyku 1990. W 1990 roku Berger nie wygrał wyścigu dla swojego nowego zespołu, podczas gdy jego kolega Senna wygrał mistrzostwa kierowców po raz drugi.