W czasie wojny domowej był kapitanem floty północnoatlantyckiej eskadry blokadowej podczas zajęcia
Forty Clark i Hatteras w sierpniu 1861, i dowodził blokadą New Inlet w Północnej Karolinie. W latach 1869-1873 był szefem Biura Armatury, osiągając rangę kontradmirała 24 maja 1872 roku. W latach 1873-1875 dowodził eskadrą europejską, a połączone eskadry europejskie, północne i południowoatlantyckie zebrały się w Key West w 1874 roku.