Pisz kontynuację tego paragrafu - Pasztunowie z Afganistanu osiągnęli pełną niezależność od brytyjskiej interwencji politycznej za panowania Amanullaha Khana, po trzeciej wojnie anglo-afgańskiej. W latach pięćdziesiątych popularny apel o Pashtunistan zaczął być słyszalny w Afganistanie i nowym państwie Pakistan. Doprowadziło to do złej relacji między tymi dwoma narodami. Monarchia afgańska zakończyła się, gdy prezydent Daoud Khan przejął kontrolę nad Afganistanem od swojego kuzyna Zahira Shaha w 1973 roku, co otworzyło drzwi do wojny zastępczej przez sąsiadów i wzrostu marksizmu. W kwietniu 1978 roku Daoud Khan został zamordowany.
Wraz z rodziną i krewnymi. Dowódcy mudżahedinów zaczęli być rekrutowani w sąsiednim Pakistanie do wojny partyzanckiej przeciwko Demokratycznej Republice Afganistanu - marksistowski rząd był również zdominowany przez pasztunskich Khalqistów. W 1979 roku Związek Radziecki zaatakował swój południowy sąsiad Afganistan, aby pokonać rosnące powstanie. Mudżahedinowie byli finansowani przez Stany Zjednoczone, Arabię Saudyjską, Chiny i inne kraje, a wśród nich byli niektórzy dowódcy Pashtunów, tacy jak Gulbuddin Hekmatyar i Jalaluddin Haqqani. W międzyczasie miliony Pasztunów uciekły z ojczyzny, aby zamieszkać wśród innych afgańskich diaspor w Pakistanie i Iranie, a stamtąd dziesiątki tysięcy udało się do Ameryki Północnej, Unii Europejskiej, Bliskiego Wschodu, Australii i innych części świata.