Napisz kontynuację tego paragrafu - W zupełnie innym nastroju, znacznie później, w latach osiemdziesiątych, utalentowane pokolenie zawodników ożywiło ducha klubu. Wzięli go z powrotem na szczyt francuskiego rugby dzięki ich występom na boisku, ale chcieli również przywrócić zabawę do gry, aby zabrać rugby z paryskiej anonimowości. Robią to poprzez połączenie poważnego futbolu, humoru i wyśmiewania się z siebie. Ich słynne dowcipy zostały wymyślone przez obrońców klubu (w tym Franck Mesnel i Jean-Baptiste Lafond), którzy kiedyś grali w Bayonne z beretami na głowach jako hołd dla tradycji gry atakującej baskijskiego klubu Aviron Bayonnais (11 stycznia 1987). Jako członkowie gangu, który nazwali "le show bizzz", grali w innych meczach z czarnym makijażem (10 kwietnia 1988 r. na Stade Toulousain), farbowanymi włosami na żółto, łysymi czapkami (26 lutego 1989 r. przeciwko Béziers), peruki i nawet przebrani za zawodników pelote (białe koszule, czarne kurtki i berety, ponownie) w marcu 1990 r. w Biarritz Olympique. W kwietniu 1989 roku nosili długie, czerwone i białe, prążkowane szorty, aby uczcić sans-culotte, którzy zajęli Bastyliję 14 lipca 1789 roku.
- Co? Nosili długie białe spodnie, aby wyglądać jak dawni zawodnicy w półfinale mistrzostw Francji w dniu 26 kwietnia 1987 roku i wygrali. Najlepszy żart zagrali jednak w następnym meczu: zagrali w finale 1987 przeciwko Toulon z różowym muszlem (2 maja). Tuż przed rozpoczęciem Lafond wręczył prezydentowi Francji, Francois Mitterrandowi, który zawsze uczestniczył w krajowym finale, jedną z tych muszek. Przegrali ten mecz, ale grali w finale 1990 z tymi samymi muszlami. W przerwie na boisku wypili szampana, aby odzyskać siły po pierwszej połowie i wygrali, co okazało się ostatnim tytułem klubu w pierwszej lidze od ćwierć wieku.