Został we Francji aż do wycofania się armii okupacyjnej w 1818 roku, a po służbie jako aide-de-camp dla generała majora Sir Colquhouna Granta, dowodzącego w Dublinie od 1821 do 1823 roku, został awansowany na majora w 75. pułku piechoty 4 września 1823 roku, a 29 października 1825 roku objął dowództwo pułku w stopniu podpułkownika, w miejsce księcia Cleveland. Przez wiele lat dowodził tym pułkiem i w 1833 roku poprowadził go na Przylądek. O wybuchu wojny Kaffir
w 1836 roku generał porucznik Sir Galbraith Cole, który był wtedy dowódcą przylądka, wybrał pułkownika England do dowodzenia wschodnią granicą z tymczasowym stopniem generała brygady, i służył w całej kampanii 1836 i 1837 w tym stopniu. Za swoje zasługi otrzymał medal, a 28 czerwca 1838 roku awansował na pełnego pułkownika.