W 1879 roku Faulkner został przewodniczącym Demokratycznego Komitetu Stanu Nowy Jork. Był delegatem na 1868,
Konwencje Narodowe Partii Demokratycznej w 1880 i 1884. W konwencji z 1884 roku sprzeciwił się nominacji Grovera Clevelanda i wsparł Roswella P. Flowera. Późniejsza nominacja i wybór Clevelanda na prezydenta oznaczały koniec jego wpływów w polityce stanowej i lokalnej, a po inauguracji Clevelanda skupił się wyłącznie na interesach biznesowych.