Administracja Eisenhowera nadała duży priorytet podważaniu wpływów Związku Radzieckiego w Europie Wschodniej i eskalacji wojny propagandowej pod przywództwem Charlesa Douglasa Jacksona. W latach 1951-1956 Stany Zjednoczone zrzuciły w Europie Wschodniej ponad 300 000 ulotek propagandowych, a Radio Wolna Europa nadawało programy w całym regionie. Powstanie w Niemczech Wschodnich w 1953 roku
Krótko podsycał nadzieje administracji na spadek wpływów radzieckich, ale ZSRR szybko stłumił powstanie. W 1956 roku na Węgrzech wybuchło wielkie powstanie. Po tym, jak węgierski przywódca Imre Nagy obiecał ustanowienie demokracji wielopartyjnej i wycofanie się z Układu Warszawskiego, sowiecki przywódca Nikita Chruszczow wysłał 60 000 żołnierzy na Węgry, aby stłumić rebelię. Stany Zjednoczone ostro potępiły wojskową odpowiedź, ale nie podjęły bezpośrednich działań, rozczarowując wielu węgierskich rewolucjonistów. Po rewolucji, Stany Zjednoczone przestały wspierać rewolucję i zaczęły szukać kulturalnych i ekonomicznych powiązań jako środka podważania reżimów komunistycznych. Wśród inicjatyw dyplomacji kulturalnej administracji były ciągłe wycieczki dobrej woli przez "ambasadorów-muzyków" Siódmej Orkiestry Symfonicznej Armii.