Wypełnij następujące zdanie: Proces normalizacji rozpoczął się w średniowieczu, zwłaszcza pod wpływem burgundijskiego dworu książęcego w Dijonie (Bryssela po 1477 r.). Dialekty Flandrii i Brabancji były w tym czasie najbardziej wpływowe. Proces standaryzacji stał się znacznie silniejszy w XVI wieku, głównie w oparciu o miejski dialekt brabancki z Antwerpii. W 1585 roku
Antwerpia została zdobyta przez armię hiszpańską: wielu uciekło do Holandii, wpływając na miejskie dialekty tej prowincji. Brabancki, w porównaniu z innymi głównymi dialektami holenderskimi, miał duży wpływ na rozwój standardowego holenderskiego. Dzieje się tak dlatego, że Brabant był dominującym regionem w Holandii, gdy w XVI wieku rozpoczęła się standaryzacja języka niderlandzkiego. Pierwsze znaczące powstanie standardowego języka niderlandzkiego miało również miejsce w Antwerpii, gdzie używany jest dialekt brabancki. Dlatego domyślny język opracowywany w tym czasie miał głównie wpływy brabanckie. XVI-wieczny dialekt brabancki jest dość zbliżony do potocznego niderlandzkiego. Standardowy język holenderski rozwinął się głównie z dialektu brabanckiego, a później z niektórych dialektów holenderskich po XVI wieku. Język standardowy holenderski niewiele się zmienił od XVI wieku. W roku 1637 poczyniono kolejny ważny krok w kierunku jednolitego języka, gdy wydano pierwsze duże tłumaczenie Biblii na język holenderski, Statenvertaling, zrozumiałe dla mieszkańców wszystkich Zjednoczonych Prowincji. Wykorzystywano elementy z różnych dialektów, ale forma mówiona opierała się głównie na dialektów miejskich z prowincji Holandii. Językowe powiedzenie mówi zatem, że "język holenderski urodził się w Flandrii, dorastał w Brabancie i osiągnął dojrzałość w Holandii". W tym samym czasie na obszarze wysokich Niemiec rozpoczął się proces normalizacji. Ostatecznie wszystkie regiony na wschód od granicy politycznej z Holandią przyjęłyby jednolite niemieckie "Hochsprache", od dziewiętnastego wieku łamiąc kontinuum dialektowe.