Do czasu wyzwolenia Bangladeszu w 1971 r. sektor włókienniczy był przede wszystkim częścią procesu industrializacji zastępującej import (ISI) w celu zastąpienia importu. Po wyzwoleniu Bangladesz przyjął zorientowaną na eksport industrializację (EOI), koncentrując się na przemyśle włókienniczym i odzieżowym, w szczególności na sektorze odzieży gotowej (RMG). Zaraz po założeniu Bangladeszu
(1971 r.), herbata i juty były sektorami najbardziej zorientowanymi na eksport. Jednak ze względu na ciągłe zagrożenie powodziami, spadek cen włókna juty i znaczny spadek światowego popytu, wkład sektora juty w gospodarkę kraju pogorszył się.