W 1778 roku Francja, chcąc wykorzystać porażkę Brytyjczyków pod Saratogą, uznała Stany Zjednoczone Ameryki za niepodległy naród. Na negocjacjach z ambasadorem Benjaminem Franklinem w Paryżu zawarli sojusz wojskowy. W 1779 roku Francja przekonała swojego sojusznika, Hiszpanię, do wypowiedzenia wojny Wielkiej Brytanii. Francja wysłała wojska, by walczyły obok Amerykanów, i oblegała Gibraltar z Hiszpanią. Plany zostały opracowane, ale nigdy nie wprowadzone w życie, aby rozpocząć inwazję na Anglię. Groźba zmusiła Wielką Brytanię do utrzymania w Wielkiej Brytanii wielu żołnierzy potrzebnych w Ameryce. Brytyjczycy zostali ponadto zobowiązani do wycofania sił z kontynentu amerykańskiego, aby chronić swoje cenniejsze posiadłości w Indiach Zachodnich. Podczas gdy Francuzi początkowo nie byli w stanie przerwać ciągu brytyjskich zwycięstw, połączone działania sił amerykańskich i francuskich oraz kluczowe zwycięstwo francuskiej floty nad brytyjską flotą ratunkową zmusiły Brytyjczyków do zdecydowanego kapitulacji w Yorktown w Wirginii w 1781 roku. Przez krótki okres po 1781 roku brytyjska przewaga na morzu była zagrożona przez sojusz Francji i Hiszpanii. Jednak Brytyjczycy odzyskali siły i pokonali główną francuską flotę w kwietniu 1782 roku.
, i utrzymał kontrolę nad Gibraltarem. W roku 1783 Traktat paryski dał nowemu narodowi kontrolę nad większością regionu na wschód od rzeki Missisipi; Hiszpania zdobyła Florydę od Wielkiej Brytanii i zachowała kontrolę nad rozległym terytorium Luizjany; Francja otrzymała niewiele, z wyjątkiem ogromnego długu.