Napisz kontynuację tego paragrafu - Jagdish C. Joshi z Hastinapur College zauważył, że Pande opisał satyagrahę Champaran
jako ruch następca ruchu Bijolia; stwierdził, że przywódcami powstań chłopskich nie byli sami chłopi, ale "zewnętrzni" ludzie z "politycznymi motywami"; i podkreślił, że celem ruchów nie było walka i obalenie systemu feudalnego, ale "uzyskanie odszkodowania za niektóre z ich skarg". Według Joshi'ego Pande nie przedstawił dowodów na to, że Mahatma Gandhi "zaczerpnął z niego [ruchu Bijolia]" i nie wskazał "do jakiego stopnia przywództwo było w stanie przekazać ruchom [chłopskim] ideologię polityczną". Według Horatio Freemana i Allena Isaacmana, Pande pokazał, że w satyagraha Gandhi użył tej samej "taktyki", którą rolnicy używali w ruchach rolniczych Rajasthanu, które poprzedzały jego satyagraha. Freeman i Isaacmen zauważyli, że przedstawił ruch chłopski Rajasthanu jako "konserwatywny w swoich celach, działający w ramach rolniczej gospodarki moralnej opartej na feudalnym systemie posiadania ziemi". Joshi zgodził się z analizą Pande'a, że większość chłopów nie była częścią ruchów, ale zauważył, że nie przesiewał przyczyn braku innych chłopów w ruchach. Joshi uznał analizę Pande'a, że "w Indiach, zwłaszcza w Radżastanie, [chłopi] wierzą w demokratyczny socjalizm, który jest zupełnie inny od rosyjskiego lub chińskiego socjalizmu"; że "India jest tradycyjnie demokratycznym krajem"; i że "chłopi Radżastanu nie byli niewolnikami typu europejskiego" jako twierdzenia.