Napisz kontynuację tego paragrafu - Straszliwe trzęsienie ziemi, które zniszczyło Lizbonę
1 listopada 1755 roku, zmienił na zawsze produkcję Pereza. Ópera do Tejo została zniszczona sześć miesięcy po otwarciu i dwór wycofał się z teatrów. Przez następne siedem lat nie powstawały żadne opery, a potem tylko w mniej spektakularny sposób. W ciągu ostatnich 23 lat życia Perez napisał tylko trzy nowe opery. Zamiast tego skomponował ogromną ilość muzyki kościelnej, obejmującą prawie wszystkie rytuały i praktyki dwóch głównych kaplic muzycznych w Lizbonie, Royal i Seminário da Patriarcal. Nigdy nie opuścił Portugalii, więc jego międzynarodowe uznanie powoli się zmniejszało. Niemniej jednak Gerber zauważył, że od 1766 roku kompozycje Pereza były znane i poszukiwane w Niemczech, a w 1790 roku był on "jednym z najbardziej znanych i kochanych kompozytorów wśród włoskich mistrzów... jednym z najnowszych kompozytorów, którzy zachowali rygor kontrapunktu". J. C. Krause nazwał Hasse, Perez i Paisiello jako zadowalające modele. W 1774 roku Perez został przez aklamację członkiem Londyńskiej Akademii Muzyki Starożytnej i miał jedyny pełnowymiarowy utwór wydrukowany za jego życia, "Mattutino de' Morti" (jego trzeci zestaw Biura Zmarłych), opublikowany tam przez Bremnera. Jego muzyka, zwłaszcza religijna, była szeroko kopiowana we Włoszech. W ciągu ostatnich czterech lat swojego życia Perez cierpiał na przewlekłą chorobę, ostatecznie tracąc wzrok, ale nadal komponował. W 1778 roku jego uczennica, obecna królowa Portugalii Maria I, uczyniła go rycerzem Orderu Chrystusa; kiedy zmarł w Lizbonie, zamówiła wyszukany pogrzeb na koszt Korony.