Populacyjne zamieszki zmusiły Brutusa i jego szwagra, Gaiusza Cassiusa Longinusa, do opuszczenia Rzymu w kwietniu 44 roku. Po skomplikowanym politycznym przekształceniu, Oktawian - adoptowany syn Cezara - ogłosił się konsulem i wraz ze swoim kolegą uchwalił ustawę, która z mocą wsteczną uznała Brutusa i innych spiskowców za morderców. To doprowadziło do drugiej wojny domowej.
, w którym Antoniusz i Oktawian walczyli z "wyzwolicielami" prowadzonymi przez Brutusa i Kasjusza. Caesarianie zdecydowanie pokonali licznie mniejsze armie Brutusa i Kasjusza w dwóch bitwach pod Filippi w październiku 42 roku. Po klęsce, Brutus popełnił samobójstwo.