Napisz kontynuację tego paragrafu - Podczas gdy wydobycie złota i diamentów trwa do dnia dzisiejszego, w drugiej połowie XVIII wieku najwcześniejsze odkrycia, zwłaszcza te obszary, w których złoto i diamenty były najłatwiej wydobywane, stopniowo zaczęły produkować mniej. Cukier, z jego wymaganiami związanymi z niewolniczą pracą, pozostał najlepszą miarą bogactwa i dobrobytu Brazylii, a zwłaszcza Pernambuco. Pombal wprowadził reformy, takie jak komisje inspekcyjne w 1751 roku, ale bezskutecznie plantatorzy narzekali. Ale prawdziwym problemem w branży cukrowniczej w Pernambuce (i w Brazylii) był problem rynkowy. Zbyt wiele krajów produkowało cukier w swoich koloniach na Karaibach, obniżając cenę cukru i podwyższając cenę niewolników. Cena cukru na rynku gwałtownie spadła między 1750 a 1755 rokiem. W połowie lat pięćdziesiątych XX wieku założono firmę produkującą pombaliny, a wraz z wybuchem wojny siedmioletniej w 1756 r. wzrosła cena cukru. Chociaż Bahia konsekwentnie wyprzedzała Pernambuco w produkcji cukru po holenderskim najazdzie, do 1762 roku wydaje się, że Pernambuco, przynajmniej tymczasowo, odzyskało swoją przewagę w produkcji cukru. Oczywiście, po wojnie, cena spadła jeszcze raz. Podczas gdy wydarzenia takie jak wojny w Europie korzystnie wpłynęły na Pernambuco, inne, takie jak Wielkie Trzęsienie Ziemi w Lizbonie
Wydarzenia z 1755 roku miały mniej wpływu na Pernambuco.