Napisz kontynuację dla tego paragrafu - Fulk stał w obliczu nowego i bardziej niebezpiecznego wroga: atabeg Zengi z Mosulu, który przejął kontrolę nad Aleppo i skierował swoje wzory również na Damaszek; zjednoczenie tych trzech państw stanowiłoby poważny cios dla rosnącej potęgi Jerozolimy. Krótka interwencja w 1137 i 1138 r. przez bizantyjskiego cesarza Jana II Komnenusa, który chciał zapewnić suwerenność cesarską nad wszystkimi państwami krzyżowców, nie powstrzymała zagrożenia ze strony Zengi; w 1139 r. Damaszek i Jerozolima uznały powagę zagrożenia dla obu państw i zawarto sojusz, który powstrzymał postęp Zengi. W tym czasie Fulk zbudował liczne zamki, w tym Ibelin i Kerak. Po śmierci Fulka i cesarza Jana w oddzielnych wypadkach myśliwskich w 1143 roku, Zengi zaatakował i podbił Edessę.
W 1144 roku. Królowa Melisenda, obecnie regentem swojego starszego syna Bałduina III, po śmierci Fulka mianowała nowego konstabla, Manassesa z Hierges, na czele armii, ale Edessę nie udało się odzyskać, mimo zabójstwa Zengi w 1146 roku. Upadek Edessy wstrząsnął Europą, a w 1148 roku rozpoczęła się druga krucjaty.