Uzupełnij następujące zdanie: Marczenko, początkowo apolityczny wierciciel naftowy z ubogiego środowiska, zwrócił się do pisania i polityki w wyniku kilku epizodów uwięzienia począwszy od 1958 roku, podczas których zaczął się kojarzyć z innymi dysydentami. Marczenko zdobył międzynarodową sławę w 1969 roku dzięki książce "Moje świadectwo", autobiograficznym relacjom napisanym po przybyciu do Moskwy w 1966 roku o jego niedawnych wyrokach w sowieckich obozach pracy i więzieniach. Po ograniczonym obiegu w Związku Radzieckim jako "samizdat", książka wywołała sensację na Zachodzie po tym, jak ujawniła, że sowiecki system gulagu trwał po śmierci Józefa Stalina. W 1968 r., w okresie poprzedzającym
Po sowieckiej inwazji na Czechosłowację, Marczenko napisał list otwarty przewidujący inwazję. Ponownie aresztowany, został uwolniony na początku lat 70., ale w 1974 roku został przesłuchany i wygnany wewnętrznie do Irkuckiego Obwodu. W 1976 roku Marczenko stał się jednym z założycieli Grupy Moskiewskiej Helsińskiej, zanim został ponownie aresztowany i uwięziony w 1981 roku, gdzie pisał przez cały czas spędzony w więzieniu, publikując losy sowieckich więźniów politycznych. Nathan Szczaranski, który w sumie spędził około 20 lat w więzieniu i na wygnaniu wewnętrznym, powiedział o nim: "Po uwolnieniu Jurija Feodorovicha Orłowa był on zdecydowanie największym sowieckim więźniem sumienia", stając się jednym z "wiecznych więźniów" Związku Radzieckiego.