Komuniści pod przywództwem Nur Muhammada Taraki przejęli władzę w Afganistanie
27 kwietnia 1978 roku. Nowy reżim, podzielony między ekstremistyczną frakcję Taraki'ego Khalq i bardziej umiarkowany Parcham, podpisał traktat o przyjaźni z Związkiem Radzieckim w grudniu tego roku. Wysiłkom Taraki'ego na rzecz poprawy świeckiej edukacji i redystrybucji ziemi towarzyszyły masowe egzekucje (w tym wielu konserwatywnych przywódców religijnych) i polityczne uciski bezprecedensowe w historii Afganistanu, wywołujące powstanie rebeliantów mudżahedinów.