Po II wojnie światowej Dennis Morton Horne wycofał się z wojska jako kapitan i studiował na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie stał się poważnie zafascynowany szachami. W 1948 Plymouth Międzynarodowy Turniej Szachowy, wygrał byłego mistrza świata w szachach Max Euwe. W 1949 roku zdobył drugie miejsce w brytyjskim mistrzostwie szachowym w systemie szwajcarskim. Grał w szachy w ostrym stylu, często używając takich otworów szachowych jak Gambit Królewski. Dennis Morton Horne reprezentował angielską drużynę w Olimpiadzie Szachowej w
1952, gdzie zdobył srebrny medal. W 1954 roku nadal brał udział w Międzynarodowym Kongresie Szachowym w Hastings, który, choć przewyższając Friðrika Ólafsson, wciąż zajmuje ostatnie miejsce. W późniejszych latach, im mniej czasu Dennis Morton Hornespent spędzał na szachach, tym bardziej obsesyjnie zajmował się bridżem.