Do 1940 roku strażacy znani jako smokjumperzy spadochroniliby się z samolotów, aby gaszyć płomienie w odległych miejscach. Do początku II wojny światowej w Stanach Zjednoczonych zbudowano ponad 8000 wież obserwacyjnych. Chociaż wiele z nich zostało zburzonych ze względu na zwiększone wykorzystanie samolotów do obserwacji pożarów, nadal używa się ich trzy razy w roku w celu tłumienia pożarów przez ludzi. Wcześniej w 1935 roku polityka zarządzania pożarami US Forest Service przewidywała, że wszystkie pożary lasów powinny być tłumione do 10 rano rano po ich pierwszym wykryciu. W czasie II wojny światowej, podczas gdy na terenach publicznych ustanowiono załogi straży pożarów, a na ogół zatrudniano młodych mężczyzn podczas sezonów pożarów, do 1940 roku strażacy znani jako smokjumperzy spadochroniliby się z samolotów, aby gaszyć płomienie w odległych miejscach. Na początku II wojny światowej
pożary