Georges Cuvier twierdził, że rzeczywistość wyginięcia w późnych latach 1790 oparta na jego analizie skamieniałości ssaków takich jak mamuci. Niemniej jednak, aż do początku 1820 roku nadal wierzono przez wielu naukowo wykształconych ludzi, że tak jak nowe gatunki nie pojawiły się, tak istniejące nie wyginęły - częściowo dlatego, że czuli, że wyginięcie oznaczałoby, że Boże stworzenie było niedoskonałe; wszelkie dziwactwa znalezione zostały wyjaśnione jako należące do zwierząt wciąż żyjących gdzieś w nieodkrytym regionie Ziemi.
Anning