Wypełnij następujące zdanie: Poprzedni Sherut Avir, skrzydło powietrzne Haganah, Izraelskie Siły Powietrzne zostały oficjalnie utworzone 28 maja 1948 roku, krótko po tym, jak Izrael ogłosił państwowość i znalazł się pod
natychmiastowy atak ze strony arabskich sąsiadów. Początkowo został zmontowany z mieszanką samolotów cywilnych przejętych lub przekazanych i przekształconych do użytku wojskowego. Różnorodne przestarzałe i nadwyżkowe samoloty bojowe z czasów II wojny światowej zostały szybko pozyskane za pomocą różnych środków - zarówno legalnych, jak i nielegalnych - w celu uzupełnienia tej floty. Osiąg IAF składał się z 25 Avia S-199 (zakupionych w Czechosłowacji, zasadniczo Messerschmitt Bf 109 zbudowanych w Czechosłowacji) i 60 Supermarine Spitfire LF Mk IXE, z których pierwszy, "Israel 1" został zmontowany lokalnie z brytyjskich porzuconych części zamiennych i odzyskanego silnika z egipskiego Spitfire, a większość reszty została zakupiona w Czechosłowacji. Niektóre Spitfire zostały przewiezione z bazy w Žatec, gdzie piloci otrzymali wstępne szkolenie lotnicze, podczas gdy inne zostały przetransportowane drogą morską. Kreatywność i pomysłowość były wczesnymi podstawami izraelskich sukcesów wojskowych w powietrzu, a nie technologii (która na początku IAF była ogólnie gorsza od tej używanej przez przeciwników Izraela). Wielu z pierwszych pilotów IAF w 1948 roku to byli zagraniczni wolontariusze (zarówno Żydzi, jak i nie-Żydzi) i weterani II wojny światowej, którzy chcieli współpracować z izraelską walką o niepodległość. Pokorne początki IAF sprawiły, że pierwsze zwycięstwa lotnicze stały się szczególnie imponujące i godne uwagi.