Napisz kontynuację do tego paragrafu - Północny fasadę Sheringham jest chroniony przez betonową ścianę morską, która służy również jako promenada. Jest to ważna część ochrony miasta przed naturalną erozją, która występuje wzdłuż wybrzeża północnego Norfolk. Burzowa fala z 1953 roku
znacznie uszkodził drewniane obrony morskie Sheringham. Przed ścianą morską znajdują się węzły, opancerzone w ich podstawach dużymi blokami naturalnej skały, które zapobiegają długim dryfowaniu brzegu. Wzdłuż fasady jest wiele kanalizacji. Na wschód w kierunku West Runton mur morski kończy się tuż pod Beeston Bump. Stamtąd drewniany system osłonowy, zaprojektowany i zbudowany w 1976 roku, biegnie na wschód przez 2 km (nieco ponad milę) do West Runton Gap. Plany zarządzania linią brzegową Departamentu Środowiska obejmują politykę "zarządzanego wycofywania się" wzdłuż tego odcinka wybrzeża. Płytka pomiędzy Sheringham i West Runton nie jest już utrzymywana i jest w złym stanie. Sekcje, które staną się niebezpieczne zostaną usunięte. Wybrzeże będzie się wtedy rozwijało w sposób naturalny.