Wypełnij następujące zdanie: Samochody Brabham rywalizowały w Indianapolis 500 od połowy lat 60. do początku 70. Po nieudanym projekcie w 1962 roku, MRD otrzymał zlecenie w 1964 roku, aby zbudować podwozie IndyCar napędzane silnikiem amerykańskiego Offenhausera. Powstała podwozia BT12 była wyścigowana przez Jacka Brabhama jako "Zink-Urschel Trackburner" w
1964 wyścig i wycofał się z problemem z zbiornikiem paliwa. Samochód został ponownie zgłoszony w 1966 roku, zajmując trzecie miejsce dla Jima McElreatha. W latach 1968-1970 Brabham powrócił do Indianapolis, najpierw z 4,2-litrową wersją Repco V8 używaną przez zespół w Formule 1, z którą Peter Revson zajął piąte miejsce w 1969 roku, zanim powrócił do silnika Offenhauser w 1970 roku. Kombinacja Brabham-Offenhauser została ponownie wprowadzona w 1971 roku przez J.C. Agajaniana, kończąc na piątym miejscu w rękach Billa Vukovicha II. Chociaż żaden samochód Brabham nigdy nie wygrał w Indianapolis, McElreath wygrał cztery wyścigi United States Automobile Club (USAC) w latach 1965 i 1966 w BT12. "Dean Van Lines Special", w którym Mario Andretti wygrał mistrzostwa USAC w 1965 roku, był bezpośrednią kopią tego samochodu, wykonaną za zgodą Brabham przez szefa załogi Andretti'ego Clinta Brawnera. Revson wygrał ostatni wyścig Brabhama w USAC w 1969 roku, używając silnika Repco.