Napisz kontynuację tego paragrafu - Szwajcaria unikała bezpośredniego udziału w II wojnie światowej, tak jak w I. Niemniej jednak, od czerwca 1940 roku, wszystkie okoliczne kraje były aktywnie zaangażowane jako wojujące strony; a neutralna Szwajcaria została głęboko dotknięta na różne sposoby. Na początku 1940 r. dołączyli do "Szwajcarskiej Wspólnoty Roboczej dla Krwawie Uszkodzonych Dzieci" (SAK), która wyrosła z potrzeby opieki nad dziećmi osieroconymi w wyniku hiszpańskiej wojny domowej. W 1942 roku powstała kombinacja została przemianowana na. Do końca wojny Georgine Gerhard nadal pracowała w organizacji jako organizator pierwszej linii wsparcia dla uchodźców dzieci przybywających z zagranicy. W latach 1939-1945 opiekowała się około 5 000 żydowskich dzieci uchodźców, z których większość weszła do Szwajcarii nielegalnie. W tym okresie SHEK prowadził własne domy dla dzieci, a w 1944 roku stworzył własną "Narodową Komisję Domów" ("Zentrale Heimkommission"), której przewodniczyła Georgine Gerhard. Pod koniec wojny
coraz większym priorytetem staje się znalezienie nowych miejsc przeznaczenia i ojczyzny dla wszystkich uchodźców. Sama Gerhard pozostała w bliskim kontakcie z wieloma z jej byłych uchodźców dzieci przez resztę życia. Była współzałożycielką tego, co stało się międzywyznaniową "Szwajcarską wioską dziecięcą Kiriat Yearim" tuż za Jerozolimą, a w 1948 roku mogła osobiście odwiedzić byłych uchodźców w Izraelu. Następnie w 1964 roku odwiedziła kolejny kraj, w którym znalazło się wiele dzieci-uchodźców, Stany Zjednoczone.