15 kwietnia walczył w bitwie pod deszczem dowodząc kawalerią Ligi. 17 kwietnia, wycofujący się Tilly zaproponował Scharffensteina jako swojego następcę w dowództwie wojsk Liga. Scharffenstein przejął tymczasowo stanowisko, jednak Maksymilian I, elektor Bawarii zastąpił go Johannem von Aldringenem, po tym, jak Wallenstein zaprotestował przeciwko decyzji, a nawet zagroził, że zrezygnuje, jeśli Scharffenstein zostanie mianowany. Nienawiść Scharffensteina do Wallensteina przekształciła się w otwartą nienawiść, co skłoniło go do ucieczki na stronę Szwedów poprzez tajne negocjacje z Bernardem w maju 1633 roku. Poddał Ingolstadt Szwedom w momencie, gdy uznał, że jego drugi rywal Aldringen (który walczył w Szwabii) jest najbardziej narażony. Bernardinowie przybyli za późno, zrujnowali jego plan i zmusili go do ucieczki do Bernarda. Jako szwedzki feldmarszałek walczył ramię w ramię z Bernardem w Czechach i Górnym Palatynacie, zanim poprowadził 5000 ludzi do Frankonii. 5 listopada 1634 r. dowodził szwedzką prawą flanką w bitwie pod Nördlingen.
naprzeciwko Johanna von Werth. Szwedzi zostali pokonani, 4000 ludzi zostało schwytanych, w tym Scharffenstein i Gustav Horn, hrabia Pori. Został zabrany do Wiednia, gdzie zdołał uciec i uciekł na Śląsk. Został ponownie schwytany i sprowadzony do Wiednia, gdzie został skazany za zdradę i stracony 26 lipca 1635 roku.