W kampaniach 1805 i 1806 Suchet znacznie wzmocnił swoją reputację w bitwie pod Austerlitz
, Saalfeld, Jena, Pułtusk i Ostrolenka, w ostatniej z których dowodził dywizją piechoty. Tytuł hrabiego otrzymał 19 marca 1808 roku. Powołany do Hiszpanii, wziął udział w oblężeniu Zaragozy, po czym został mianowany dowódcą armii Aragonii i gubernatorem tego regionu. W ciągu dwóch lat, doprowadził ten obszar do całkowitego podporządkowania przez mądre i sprytne zarządzanie nie mniej niż przez jego wspaniałą odwagę. Pokonany przez Hiszpanów pod Alcañiz, odbił się i 14 czerwca 1809 r. pokonał armię Blake y Joyes pod Marią. 22 kwietnia 1810 roku pokonał O'Donnella w Lleida. Po oblężeniu Tarragony został mianowany marszałkiem Francji 8 lipca 1811. W 1812 roku zdobył Walencję, za co został nagrodzony księstwem Albufery w pobliżu, 24 stycznia. Kiedy fala zwróciła się przeciwko Francji, Suchet bronił swoich terytorialnych okupacji jeden po drugim, dopóki nie został zmuszony do wycofania się z Hiszpanii, po czym wziął udział w obronnej kampanii Soult w 1814 roku.