Specyficzne atrakcje obejmowały jedyną na świecie kompletną kolekcję samochodów Vanwall, niemal kompletną kolekcję samochodów Formuły 1 McLarena od powstania zespołu do początku 2000 roku oraz obszerne kolekcje samochodów Williams i BRM (w tym przykłady zarówno znanych maszyn z napędem BRM V16, jak i BRM P83 z napędem H16). Kolekcja zawierała również przykłady czterech różnych samochodów Formuły 1 z napędem na cztery koła, w tym niewyścigowego samochodu Cosworth. Inną gwiazdą wystawy był Lotus 18, z którym Stirling Moss wygrał Grand Prix Monako w 1961 roku, wraz z Lotusem 25 Jima Clarka, zwycięzcą Mistrzostw Świata. Widoczny był jednak wyraźny brak pojazdów Ferrari, 3 w sumie, ale mimo to dobre przykłady. Pierwszym był Ferrari 312 prowadzony przez Chrisa Amona, drugim 312B, a trzecim Ferrari F2000 (szczególne podwozie prowadzone do zwycięstwa w Grand Prix Kanadyjskim 2000, jednym z dziewięciu zwycięstw Michaela Schumachera w jego pierwszej serii mistrzostw z Ferrari), odwrotnie, zakład mieścił Jordan 191, w którym zadebiutował w Formule 1 w 1991 roku. Jordan 198 z 1998 roku, najbardziej udany w historii Jordanii, (podwozie jest tym, który Damon Hill poprowadził do zwycięstwa w 1 × 2 z kolegą z zespołu Ralfem Schumacherem w Grand Prix Belgii w 1998 roku
w Spa Francorchamps) również się domyślił. Kolejnym ciekawym eksponatem był Auto Union, zbudowany na podstawie przedwojennych planów po zniszczeniu fabryki przez bombardowania aliantów podczas II wojny światowej. Wheatcroft uzupełnił również kolekcję samochodów wyścigowych o kilka dodatkowych znaczących samochodów, w tym replikę osobistego Bugatti Royale Ettore Bugatti.