Napisz kontynuację do tego akapitu - Jednakże, chociaż widzowie będą teraz mogli widzieć graczy w nocy, nadal cierpieli z powodu problemu utrudnionych widoków spowodowanych przez filary, które wspierały dachy. Wraz z zbliżającym się Mistrzostwem Świata w piłce nożnej w 1966 roku, na którym na stadionie odbyły się trzy mecze grupy, kierownictwo United zdecydowało się na całkowite przeprojektowanie stoiska United Road (północ). Stare słupy dachowe zostały zastąpione w 1965 roku nowoczesnym stylem, umożliwiającym każdemu widzowi całkowicie niezakłócony widok, podczas gdy został on również rozbudowany, aby pomieścić 20 000 widzów (10 000 siedzących i 10 000 stojących z przodu) kosztem 350 000 funtów. Architekci nowego stoiska, Mather i Nutter (obecnie Atherden Fuller), przeorganizowali organizację stoiska, aby mieć tarasy z przodu, większy obszar siedzący z tyłu i pierwsze prywatne skrzynie na brytyjskim boisku piłkarskim. Wschodnia trybuna <unk> jedyna pozostała niezakryta trybuna <unk> została opracowana w tym samym stylu w 1973 roku. Po przekształceniu pierwszych dwóch trybun w trybuny balustradowe właściciele klubu opracowali długoterminowy plan, aby zrobić to samo z pozostałymi dwoma trybunami i przekształcić stadion w arenę przypominającą miskę. Takie przedsięwzięcie służyłoby zwiększeniu atmosfery na boisku poprzez ograniczenie hałasu tłumu i skupienie go na boisku, gdzie gracze odczuwaliby pełne efekty tłumu. Tymczasem na stadionie odbył się trzeci finał Pucharu Anglii, przyjmując 62 078 widzów na powtórkę finału 1970 roku między Chelsea i Leeds United; Chelsea wygrała mecz 2<unk>1. Na stadionie odbył się również drugi mecz Pucharu Interkontynentalnego 1968 roku.
, w którym Estudiantes de La Plata wygrał puchar po remisie 1 × 1. W latach siedemdziesiątych dramatyczny wzrost chuliganstwa piłkarskiego w Wielkiej Brytanii, a incydent rzucania nożami w 1971 roku zmusił klub do wzniesienia pierwszego ogrodzenia obwodowego w kraju, ograniczając fanów na boisku Old Trafford.