Napisz kontynuację tego paragrafu - Polesitter Paul Tracy wciąż szukał swojego pierwszego zakończenia sezonu. Zdobył drugą pole position w roku (a tym samym drugi punkt w mistrzostwach) i planował przekształcić swoją prędkość w zwycięstwo. Na 21 okrążeniu, kiedy okrążał Mike'a Groffa, Tracy zawrócił za pomocą za dużego hamulca tylnego i zakończył dzień Groffa. Później Jacques Villeneuve minął Toronto Scotta Goodyeara na zewnątrz zakrętu 1. Bobby Unser z ABC uśmiechnął się z niedowierzaniem, mówiąc: "To była niemożliwa przepustka!" Villeneuve później za późno zablokował w zakręcie 7 (koniec tylnej prostej) i uderzył w barierę opon. Trzy sekundy później, ponownie odpalił samochód i kontynuował bez znaczących uszkodzeń. Kończył pięć okrążeń w 15 miejscu. Tracy znów zawrócił w pierwszym zakręcie, tym razem przechodząc Maurício Gugelmina. Gugelmin miał więcej szczęścia niż Groff i kontynuował bez kontaktu. Zarówno Tracy, jak i Fittipaldi wycofają się z oddzielnymi awariami transmisji. Al Unser Jr. odzyskał tron "Króla Plaży" wygrywając swój piąty turniej w Long Beach o 39 sekund nad Nigelem Mansellem i 46 sekund nad Robbym Gordonem. Kalifornijczyk stał się dziesiątym liderem w historii IndyCar w Long Beach, taka była dominacja Unser Jr. i Andrettis w pierwszej dekadzie wyścigu. Raul Boesel i Mario Andretti zaliczyli się do pierwszej piątki, podczas walki o mistrzostwo. Fittipaldi i Unser mieli po 37 punktów każdy (zarówno z zwycięstwem, jak i drugim miejscem), Mansell na trzecim miejscu z 35 punktami, Michael Andretti z 29 punktami, Stefan Johansson (kończący 10 po wyczerpaniu paliwa) z 25 punktami, a Mario na szóstym miejscu z 24 punktami, gdy zespoły przygotowywały się do maja
- Co?