W pierwszej połowie 1945 roku Maria Schmitz dołączyła do milionów uciekających z Berlina na zachód. Skończyła w Recklinghausen (na północ od Essen i Dortmund), gdzie zreorganizowała to, co na krótko stało się nową (zachodnio) niemiecką siedzibą krajową dla (Zakaz z 1937 roku został zniesiony po upadku
reżimu Hitlera.) Pod jej przewodnictwem, VkdL przeniósł swoje krajowe biuro główne ponownie, do bardziej stałej lokalizacji w Essen, w 1949 roku. Pod rządami Schmitza VkdL przekształciło się z organizacji zajmującej się rzecznictwem w instytucję edukacyjną, tworzącą programy szkoleniowe, edukacyjne i szkolne. Szczególnym priorytetem dla Schmitz było ustanowienie akademii pedagogicznych jako miejsc szkolenia nauczycieli i, bardziej szczegółowo, wspieranie edukacji akademickiej kobiet.