Napisz kontynuację tego paragrafu - "Porteños" zawalili swoje wysiłki, aby rozszerzyć kontrolę nad Paragwajem, wybierając José Espínola y Peña jako ich rzecznika w Asunción. Jak napisał historyk John Hoyt Williams, Espínola był "być może najbardziej znienawidzonym Paragwajczykiem swej epoki". Przyjęcie Espínoli w Asunción było mniej niż serdeczne, częściowo dlatego, że był on ściśle związany z byłym gubernatorem Lázaro de Rivera, który arbitralnie stracił setki obywateli, aż został zmuszony do odejścia z urzędu w 1805 roku. Ledwo uniknąc aresztowania w Paragwaju, Espínola uciekł z powrotem do Buenos Aires i skłamał o zasięgu popularności "porteño" w Paragwaju, powodując, że Buenos Aires Primera Junta podjęła katastrofalną decyzję o rozpoczęciu kampanii Paragwaju i wysłaniu 1100 żołnierzy pod dowództwem generała Manuela Belgrano, aby podporządkować Asunción. Wojska paragwajskie pod dowództwem rojalistów, wzmocnione przez miejscowe milicje, rozbiły "porteños" w bitwie pod Paraguarí
i bitwa pod Tacuarí. Oficerowie z obu stron otwarcie zaprzyjaźniali się podczas kampanii, a z tych kontaktów Paragwajczycy dowiedzieli się, że hiszpańska dominacja w Ameryce Południowej dobiega końca i że teraz posiadają prawdziwą władzę.