W swojej książce "1971 Fact and Fiction" Hashmi pisze o wydarzeniach politycznych i okolicznościach otaczających konflikt w Pakistanie Wschodnim w 1971 roku.
- Co? Według Hashmi, szejk Mujibur Rahman nigdy nie zamierzał, aby Bangladesz się odłączył; zamiast tego wykorzystał to jako środek do "podniesienia progu" z Islamabadem i zgodził się na prezydenta Yahya Khana, aby zgodził się na jego żądania <unk> jednak sytuacja osiągnęła "punkt bez powrotu". Pisał również, że były prezydent Ayub Khan i premier Zulfikar Ali Bhutto wiedzieli już w 1966 roku, że "nie jest naprawdę możliwe, aby Pakistan Wschodni pozostał częścią Pakistanu przez długi czas". Po zakończeniu wojny chiński premier Zhou Enlai rzekomo powiedział Bhutto: "Nie martw się... spójrz na to z perspektywy długoterminowej, kto wie, co stanie się na subkontynencie za 50 lat, za 70 lat, za 100 lat!". Po uznaniu przez Pakistan Bangladeszu i odwiedzeniu Lahore przez szejka Mujibur Rahmana w 1974 roku, aby wziąć udział w drugim szczycie islamskim, Bhutto i Mujib mieli wymianę zdań, w której pierwszy zauważył: "Jesteście bezradni! Nie możesz podejmować żadnej decyzji bez zgody Indiry Gandhi!" a ta ostatnia powiedziała: "Bhutto "sahib", nie obrażaj mnie... wiesz zbyt dobrze, że wszystko, co się stało, stało się z powodu ciebie!".