Napisz kontynuację tego akapitu - Podczas drugiej muzułmańskiej wojny domowej plemiona Qays z Jaziry poparły przeciwnika Umajjadów z siedzibą w Mekce, Abd Allah ibn al-Zubayr. Nie mieli żadnego szczególnego przywiązania do Umajjadów, których nienawidzili za otwarcie Jaziry na imigrację i mogli mieć nadzieję, że Ibn al-Zubayr przywróci ich autonomię. Qays zostali pokonani przez Umajjadów i ich arabskich sojuszników plemiennych, główną z nich Banu Kalb, w bitwie pod Marj Rahit
w pobliżu Damaszku w 684 roku. Przywódca Qays, Zufar ibn al-Harith al-Kilabi, później zgromadził opozycję plemienia do Umajjadów z ufortyfikowanego Jaziran miasta Qarqisiya (Circesium), położonego w pobliżu zbiegu rzek Eufrat i Khabur. Około 686 i 689 roku Zufar i jego sojusznik Qaysi Umayr ibn al-Hubab al-Sulami zaangażowali Kalb na stepie Palmyrene, a Taghlib i jego sojusznicy Rabi'a w całej Jazirze w serii nalotów i kontr-nalotów, znanych w arabskich źródłach jako "ayyam" (dni bitwy). Taghlib, którego konflikt z Qays wynikał z gwałtów tych ostatnich na ich pastwiskach i źródłach wody, został zwyciężony podczas tych bitew, ale zabił Umayr w 689 roku, podczas gdy Kalb został wypędzony ze stepów Palmyrene, gdzie Qays stał się dominującą potęgą.