Napisz kontynuację tego paragrafu - Renault wprowadziło silniki z turbodoładowaniem do Formuły 1 w 1977 roku. Brabham przetestował czterocylindrowy silnik BMW M12 z turbodoładowaniem latem 1981 roku. W sezonie 1982 zespół zaprojektował nowy samochód, BT50, oparty na silniku BMW, który, podobnie jak silnik Repco 16 lat wcześniej, był oparty na bloku silnikowym samochodu drogowego, BMW M10. Brabham kontynuował używanie BT49D z napędem Cosworth w początkowej części sezonu, podczas gdy rozwiązano problemy z niezawodnością i jazdą z jednostkami BMW. Związek był bliski zakończenia, niemiecki producent nalegał, aby Brabham użył ich silnika. Turbo samochód zdobył swoje pierwsze zwycięstwo w Grand Prix Kanady. W Mistrzostwach Konstruktorów zespół zajął piąte miejsce, kierowcy Riccardo Patrese, który zdobył ostatnie zwycięstwo kombinacji Brabham-Ford w Grand Prix Monako
, 10 i mistrz świata Piquet zaledwie 11 w mistrzostwach kierowców. W sezonie 1983 Piquet przejął przewagę nad mistrzostwem od Alaina Prosta z Renault w ostatnim wyścigu roku, Grand Prix Południowej Afryki, aby stać się pierwszym kierowcą, który wygrał Mistrzostwa Świata kierowców Formuły 1 samochodem z napędem turbo. Zespół nie wygrał mistrzostw konstruktorów w 1981 ani 1983 roku, pomimo sukcesu Piqueta. Riccardo Patrese był jedynym kierowcą oprócz Piqueta, który wygrał wyścig dla Brabham w tym okresie - kierowcy w drugim samochodzie przyczynili się tylko do ułamka punktów zespołu w każdym z tych sezonów mistrzostw. Patrese zajął dziewiąte miejsce w mistrzostwach kierowców z 13 punktami, upuszczając zespół za Ferrari i Renault na trzecie miejsce w mistrzostwach konstruktorów.