Napisz kontynuację tego paragrafu - Główną inicjatywą polityki zagranicznej pierwszej kadencji Roosevelta była Polityka Dobrego Sąsiedztwa, która była ponowną oceną polityki USA wobec Ameryki Łacińskiej. Stany Zjednoczone często interweniowały w Ameryce Łacińskiej po ogłoszeniu Doktryny Monroe w 1823 roku, a Stany Zjednoczone okupowały kilka krajów Ameryki Łacińskiej w wojnach bananowych, które miały miejsce po wojnie hiszpańsko-amerykańskiej w 1898 roku. Po objęciu urzędu Roosevelt wycofał się
Siły amerykańskie z Haiti i zawarły nowe traktaty z Kubą i Panamą, kończąc ich status protektoratów amerykańskich. W grudniu 1933 roku Roosevelt podpisał Konwencję Montevideo o prawach i obowiązkach państw, zrzekając się prawa do jednostronnej ingerencji w sprawy krajów Ameryki Łacińskiej. Roosevelt również znormalizował stosunki z Związkiem Radzieckim, którego Stany Zjednoczone odmówiły uznania od 1920 roku. Miał nadzieję na renegocjowanie rosyjskiego długu z I wojny światowej i otwarcie stosunków handlowych, ale nie poczyniono postępów w żadnej z tych kwestii i "obydwa narody wkrótce zostały rozczarowane porozumieniem".