27 stycznia 1863 roku bateria została przeniesiona do Grand Gulf w stanie Missisipi, dołączając do obrony na Big Black River. Podczas stacjonowania w Grand Gulf bateria uczestniczyła w kilku drobnych starciach z kanonierami Unii, chociaż niektórzy artylerzyści zgłaszali nudę. W połowie marca bateria strzegła punktu znanego jako Winkler's Bluff nad Wielką Czarną Rzeką, z rozkazami, aby nie zezwalać żadnym łodziom na przejście przez ten punkt. 29 kwietnia okręty Unii dowodzone przez admirała Davida Dicksona Portera zbombardowały pozycję Konfederacji w Grand Gulf, co spowodowało, że
Bitwa o Grand Gulf, chociaż bateria Landisa nie była częścią linii frontu Konfederacji. Jeden fort wytrzymał, więc Grant wywiózł 24 000 ludzi w dół rzeki do Bruinsburg. Ci ludzie szybko ruszyli na wschód od rzeki, prowadząc generała brygady Johna S. Bowena, dowódcę Konfederacji w Grand Gulf, do wysłania sił blokujących do Port Gibson w celu powstrzymania inwazji Granta. Rankiem 1 maja, dwie haubice Baterii Landisa i ich załogi zostały wysłane do sił blokujących. Podczas bitwy pod Port Gibson, bateria ostrzelała żołnierzy korpusu Unii generała majora Johna McClernanda i zaangażowała się w pojedynek artyleryjski z 8. Artyleria Lekka Michigan; jednostka poniosła trzy ofiary podczas walk i nie wycofała się do późnego popołudnia. W pewnym momencie bitwy bateria została również poddana ostrzałom snajperskim Unii, zanim rozproszyła swoich atakujących z pojemnikiem. Pomimo początkowego utrzymania, nacisk Unii ostatecznie popchnął na prawo Bowena, powodując wycofanie się Konfederatów, zanim Grant ich obejmie. Po Port Gibson Konfederaci zostali zmuszeni do opuszczenia pozycji w Grand Gulf 3 maja; Bateria Landisa ponownie służyła jako część straży tyłu.