Wallenstein walczył za katolików podczas protestanckiego powstania czeskiego w 1618 roku i otrzymał majątki skonfiskowane od rebeliantów po ich klęsce w
Biała Góra w 1620 roku. Seria zwycięstw wojskowych nad protestantami podniosła reputację Wallensteina na dworze cesarskim, a w 1625 roku zebrał dużą armię liczącą 50 000 ludzi, aby wspierać sprawę cesarską. Rok później przy mostu Dessau dokonał zgubnej klęski protestantom. Za swoje sukcesy Wallenstein został cesarskim hrabią pałackim i ustanowił się władcą ziem księstwa Friedland w północnej Czeskiej.