Na igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku, rywalizował w męskim 100m C5 i 200m C5-6 bez zdobycia żadnych medali. Przed igrzyskami w Barcelonie mieszkańcy Alice Springs zebrali 12 000 dolarów, żeby mógł wziąć udział w zawodach. W 1994 roku przyjął stypendium australijskiego Instytutu Sportu (AIS) dla sportowców z niepełnosprawnością w Canberze. Miał to stypendium do 2009 roku i w tym okresie był trenowany przez Chrisa Nunna, Scotta Goodmana i Alison O'Riordan. Po sześciu miesiącach w Australijskim Instytucie Sportu, został mocno zachęcony do przejścia na rzucanie, ze względu na szybko rosnące standardy w sprinterstwie paraolimpijskim i jego doświadczenie w powerliftingu. Nie udało mu się wywalczyć zawodów rzucania w Little Athletics z powodu trudności z utrzymaniem się w kręgu rzucania z powodu złej równowagi. Jego klasyfikacja funkcjonalna pozwoliła mu rzucać z krzesła i później zdobył złoty medal na Igrzyskach w Atlancie w 1996 roku.
w męskim wydarzeniu strzelania F32-33, w rekordzie świata. Za to osiągnięcie otrzymał Medal Orderu Australii.