Jej kolejna ważna służba nastąpiła następnego lata, kiedy zespoły zadaniowe zostały wysłane przeciwko Fort Clark i Fort Hatteras na zewnętrznych brzegach Karoliny Północnej, aby sprawdzić blokadę w tym obszarze. Statki wypłynęły z Hampton Roads 26 sierpnia 1861 roku do bitwy pod Hatteras Inlet Batteries
, pierwsza ważna operacja amfibijska wojny. Następnego ranka "Harriet Lane" wkradł się blisko brzegu, aby zapewnić bezpośrednie wsparcie dla lądowań, podczas gdy cięższe statki uderzały w forty z głębszych wód. Ostatni opór został stłumiony następnego popołudnia, co dało bardzo potrzebny impuls morale na Północy, która została zniechęcona miesiąc wcześniej przez porażkę w pierwszej bitwie pod Bull Run. Większe znaczenie miało fakt, że ta połączona operacja otworzyła śródlądowe drogi wodne dla statków Unii i dała Eskadrze Blokadującej Północny Atlantyk bazę głęboko w wodach południowych.