Wkrótce po sowieckiej interwencji w Afganistanie, władca wojskowy generał Muhammad Zia-ul-Haq zwołał spotkanie starszych członków wojska i technokratów swojego rządu wojskowego. Na tym spotkaniu generał Zia-ul-Haq poprosił szefa sztabu armii generała Khalid Mahmuda Arif (weteran wojny 1965 i 1971) i przewodniczącego połączonych szefów sztabu admirała Muhammada Shariffa (który został wzięty do niewoli przez Indie podczas wojny wyzwoleńczej w Bangladeszu w 1971 roku), aby poprowadził wyspecjalizowany zespół cywilno-wojskowy w celu sformułowania geostrategii przeciwdziałania sowieckiej agresji. Na tym spotkaniu ówczesny dyrektor generalny "ISI", generał porucznik Akhtar Abdur Rahman, opowiedział się za ideą tajnej operacji w Afganistanie poprzez uzbrojenie islamskich ekstremistów i głośno powiedział: "Kabul musi spłonąć! Kabul musi spłonąć!". Jeśli chodzi o Pakistan, wojna radziecka z islamistycznymi mudżahedinami była całkowitą zemstą za długotrwałe wsparcie Związku Radzieckiego dla regionalnego rywala, Indii, zwłaszcza podczas wojny w 1971 roku, która doprowadziła do utraty
Wschodniego Pakistanu.