Kiedy Qing upadł w 1912 roku, nowo utworzona Republika Chin znalazła się w sytuacji pilnej potrzeby ochrony nowo zdobytej granicy; zarówno Tybet, jak i Mongolia Zewnętrzna ogłosiły niepodległość od Chin, ale nie zostały uznane przez Republikę Chin. Dlatego Republika Chińska skoncentrowała swoje wysiłki na konsolidacji kontroli nad chińskimi terytoriami i odmówiła przyjęcia polityki ekspansjonistycznej. Republika Chińska w 1915 roku stanęła jednak w obliczu licznych nacisków ze strony ekspansjonistycznego Imperium Japonii, a Dwadzieścia jeden żądań spowodowało publiczne zamieszanie. Stała również w obliczu silnego sprzeciwu ze strony Związku Radzieckiego, który również przyjął politykę ekspansjonistyczną, prowadzącą do konfliktu granicznego z 1929 r.
- Co? Wtrącanie się Rosjan i Japończyków w sprawy chińskie oraz brak kompromisów ze strony zachodnich przywódców w sprawie ekspansjonizmu japońskiego i rosyjskiego utrudniały pracę, ponieważ Rosja miała interesy w odniesieniu do Xinjiang i japońskiej inwazji na północny wschód Chin w 1931 roku. Jednocześnie chińska wojna domowa uniemożliwiła wszelkie próby ewentualnej chińskiej ekspansji.