Frederick R. Weedon (1784<unk>1857) był chirurgiem kontraktowym w armii amerykańskiej podczas II wojny Seminole
i był lekarzem, który opiekował się chorymi wojownikami Seminole Osceola i Uchee Billy po ich schwytaniu, i był znany z odcinania ich głów po ich śmierci. Weedon urodził się w stanie Maryland, przeniósł się do Alabamy, a następnie na terytorium Florydy, gdzie jako pierwszy otrzymał pozwolenie na grunty na mocy ustawy o uzbrojonej okupacji z 1842 r. w hrabstwie Mosquito (dziś ten obszar to hrabstwo St. Lucie).