Podział Indii oficjalnie wszedł w życie 14 sierpnia 1947 roku, dzieląc prowincje Bengalu (z Pakistanem Wschodnim, obecnie Bangladeszem) i Pendżab (z Pakistanem Zachodnim, obecnie Pakistanem) w celu utworzenia oddzielnego narodu (z Indii), zgodnie z założeniami ruchu pakistańskiego, który opowiadał się za "teorią dwóch narodów", zgodnie z którą muzułmanie i hindusi nie mogą utrzymać narodu razem z powodu różnic religijnych, które okazałyby się zbyt trudne do osiągnięcia kompromisu lub, w niektórych przypadkach, po prostu niemożliwe do osiągnięcia wzajemnego konsensusu. Podział wywołał wielkie konflikty komunalne, a wkrótce potem poważny spór o terytorium Kaszmiru (dawne księstwo pod panowaniem Brytyjczyków, które zostało suwerennie uznane w całości zarówno przez Dominion Indii, jak i Dominion Pakistanu) wywołał wojnę na dużą skalę między dwoma sąsiednimi krajami. Indie i Pakistan od czasu uzyskania niepodległości zaangażowane są w cztery konflikty zbrojne (1947, 1965, 1971, 1999), wszystkie z nich wynikające z ich sporów w Kaszmirze, z wyjątkiem wojny w 1971 roku.
- Co? Jednak niektóre wysiłki dyplomatyczne przyczyniły się do promowania dwustronnego handlu i wydarzeń sportowych między dwoma narodami, a także umożliwiły Indiom i Pakistanom pokojowe przekraczanie granicy i odwiedzanie za pośrednictwem usług świadczonych przez Samjhauta Express i dwupaństwową trasę autobusową Delhi-Lahore. Umowa z Shimla z 1972 roku i kolejne dwustronne umowy zobowiązują oba narody do poszukiwania pokojowego rozwiązania konfliktu w Kaszmirze przy jednoczesnym promowaniu handlu i współpracy gospodarczej.