Po uwolnieniu Larma pracował nad zjednoczeniem i polityczną organizacją różnych grup etnicznych i plemion wzgórz Chittagong. W wyborach w 1970 r. został wybrany do Zgromadzenia Prowincji Pakistan Wschodni jako niezależny kandydat. Po utworzeniu Bangladeszu
, Larma dążył do uznania praw ludzi z Hill Tracts i regionalnej autonomii. Był jedynym przedstawicielem Chittagong Hill Tracts w inauguracyjnym ustawodawstwie krajowym. Sprzeciwiał się projektowanej konstytucji Bangladeszu, która oficjalnie uznała prymat kultury bengalskiej i nie uznała nie bengalskich grup etnicznych i społeczności plemiennych mieszkających w Bangladeszu. Żądania Larmy zostały odrzucone przez lidera założyciela kraju, szejk Mujibur Rahmana, który podobno powiedział, że ludy plemienne powinny przyjąć kulturę i tożsamość bengalską i zagroził przymusowym osiedleniem Bengali w Hill Tracts i przekształceniem miejscowych ludzi w mniejszość w ich własnej prowincji. Larma kontynuował walkę o prawa rdzennych mieszkańców i cytowane są jego słowa: