W wojnie domowej walczył na froncie północnym jako adiutant pułku. Później mianowany asystentem dowódcy pułku, a następnie dowódcą pułku. W 1920 walczył w wojnie polsko-sowieckiej. Brał udział w stłumieniu powstania kronstadckiego w 1921 roku. Jako dowódca 97. pułku został odznaczony pierwszym Orderem Czerwonej Bandery. W 1921 roku jako dowódca Brygady Strzelców, następnie jako asystent dowódcy 11 Dywizji Piechoty w 1922 roku i otrzymał drugi Order Czerwonej Bandery. i dołączył do Partii Bolszewickiej w 1922 roku. W latach 1924-1929 dowodził 2. Dywizją Piechoty Priamurskoj, a później 30. Dywizją Piechoty. W 1929 roku brał udział w bitwach na chińskiej-wschodniej kolei
do wojsk Zhang Xuelianga z Republiki Chin. W 1932 r. został mianowany dowódcą 73 Dywizji Piechoty Powiatu Wojskowego Syberii. Dołączył do Sztabu Generalnego po ukończeniu Akademii Wojskowej w Frunze w listopadzie 1935 roku. W latach 1936-1939 pełnił funkcję szefa Trzeciego Departamentu Administracji Szkolenia Bojowego w Armii Czerwonej. Od stycznia 1940 był asystentem dowódcy wojskowego okręgu północno-kaukaskiego, następnie zastępcą dowódcy i awansował na generała w lipcu 1940 roku.