Został mianowany sędzią Sądu Najwyższego w 2004 roku. Był przewodniczącym Komisji Referendalnej ds. drugiego referendum w sprawie Traktatu z Lizbony
w 2009 r. Jako sędzia Sądu Najwyższego wydał orzeczenie w sprawie domu opieki Leas Cross przeciwko RTÉ, że interes publiczny uzasadnia nadawanie materiałów, które w przeciwnym razie byłyby chronione prawem do prywatności. Często przewodniczył Sądowi Handlowemu podczas swego pobytu w Sądzie Najwyższym. Był zaangażowany w tworzenie dwóch list Sądu Najwyższego w Cork, Chancery i listy osób niebędących członkami jury.