W okresie międzywojennym Luca Caragiale pozostał w Rumunii i często chodził do jej kręgów literackich. Napisał wspomnienia z życia ojca, opublikowane w styczniu 1920 roku przez czasopismo "Ideea Europeană". Tytułowane "Amintiri despre Caragiale" ("Wspomnienia o Caragiale"), zawierają one w szczególności szczegóły dotyczące głębokiej niechęci Iona Lucy do poezji lirycznej, a także relacje o lewicowych flirtach jego starzejącego się ojca (z oburzenia, które odczuł, gdy dowiedział się o przemocy władz w stłumieniu powstania chłopskiego w 1907 r.
do jego przyjaźni z aktywistą socjalistycznym Christianem Rakovskim). W tym samym roku opublikował z siostrzaną firmą "Viața Românească" tłumaczenie powieści Knuta Hamsuna "Pan". Jego inne prace tłumaczeniowe obejmowały Edgar Allan Poe, a także poezję François Villon - był pierwszym tłumaczem Villona w Rumunii, wspieranym dopiero w latach trzydziestych przez Horę Stamatu.