W lipcu 1944 roku Suzuki został mianowany dowódcą 35. Armii IJA. Armia ta została utworzona na okupowanych przez Japończyków Filipinach w oczekiwaniu na próbę inwazji i odzyskania przez aliantów Mindanao i wysp Visayan w środkowych i południowych Filipinach. Była pod ogólnym dowództwem japońskiej czternastej armii terytorialnej i miała siedzibę w Cebu. Początkowo przeznaczona jako siła garnizonowa, aby wytrzymać długotrwałą wojnę wyczerpującą, ponieważ sytuacja wojenna na froncie Pacyfiku stawała się coraz bardziej desperacka dla Japonii, Cesarskie Dowództwo Generalne nakazało większość 35. Armii IJA na Leyte jako wzmocnienie japońskich sił w bitwie pod Leyte.
- Co? W czasie amerykańskiego lądowania w Leyte 20 października 1944 roku Suzuki liczyło 45 000 żołnierzy; jednakże alianci zdziesiątkowali japońskie siły do końca grudnia. Ponieważ bitwa została przegrana, jednostki, które przeżyły, otrzymały niezależne dowództwo i otrzymały rozkaz, aby udać się na lądzie i prowadzić kampanię partyzancką na swoich wyspach tak długo, jak to możliwe. 24 marca 1945 roku Suzuki uciekł do Cebu City, a kiedy amerykańskie siły wylądowały na Cebu 26 marca 1945 roku, wycofał się na wzgórza, a stamtąd próbował wycofać się na Mindanao. 8 kwietnia otrzymał telegram, że jego asystent, major Rijome Kawahara, został zabity i że miasto Cebu upadło. Mimo to kontynuował swoją podróż do ucieczki, jednakże, gdy próbował to zrobić, jego łodzie zostały zaatakowane przez samoloty, a Suzuki zginął w akcji 19 kwietnia 1945 roku. Po śmierci został awansowany na pełnego generała.