Napisz kontynuację tego paragrafu - Wróciwszy do Czeczenii, Umarov zastąpił Isa Munajewa na stanowisku dowódcy Frontu Południowo-Zachodniego (który w 2004 roku liczył około 1000 bojowników), wojskowego regionu na południowy zachód od Groznego, graniczącego z Gruzją i Inguszecją. Był uważany za sojusznika Szamila Basajewa, wówczas z siedzibą w południowo-wschodnim okręgu Wedenskim. W 2003 r. Umarov poprowadził swoich ludzi w ciężkich walkach wokół miasta Shatoy i, według rosyjskich źródeł, nakazał zbombardowanie siedziby FSB Inguszetów w stolicy Inguszów, Magas, oraz atak na obiekty infrastruktury elektrycznej w mieście Kislovodsk w Kraju Stawropolskim. Po śmierci Gelajewa w lutym 2004 r. wielu z jego pozostałych ludzi dołączyło do grupy Umarova. Latem następnego roku, razem z Basayevem, Umarov był jednym z przywódców szeroko zakrojonych nalotów
przez czczeńskich i inguszyckich bojowników, którzy zabili dziesiątki urzędników Inguszetów i członków sił bezpieczeństwa i krótko przejęli kontrolę nad największym miastem republiki, Nazran.