Po I wojnie światowej Imperium Osmańskie zostało podzielone przez Entente. Turcki Ruch Narodowy w Anatolii zakończył się utworzeniem Wielkiego Zgromadzenia Narodowego (GNA) przez Mustafę Kemala Atatürka i jego kolegów. Po zakończeniu turecko-ormińskiego, francusko-tureckiego
i grecko-tureckie fronty (często określane odpowiednio jako front wschodni, front południowy i front zachodni wojny), traktat z Sewry został porzucony, a podpisano traktaty z Kars (październik 1921) i Lozanna (lipiec 1923). Sojusznicy opuścili Anatolię i Trację Wschodnią, a Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji (które pozostaje dziś głównym organem ustawodawczym Turcji) ogłosiło Republikę Turcji 29 października 1923 r.