W latach 1953 i 1954 Lascorz i jego rodzina, obecnie znani ludzie społeczni w Madrycie, byli przedmiotem kontrowersji "Hidalguía", pojawiając się w serii artykułów w hiszpańskich czasopismach, w tym w jednym z nich "Hidalguía", który publicznie określił go jako fałszerza. Doprowadziło to do ich społecznego stygmatyzowania. Kontrowersja ta miała swoje korzenie w kampanii rozpoczętej przez Stolicę Apostolską w 1952 roku przeciwko tym, co papiestwo uważało za oszukańcze zakony rycerskie. Kampania ta stała się bardzo znana w hiszpańskich mediach do 1953 roku, kiedy negocjacje między papiestwem i hiszpańskim rządem - Konkordat z 1953 roku
<unk> zbliżały się do końca. Ponieważ Lascorz był przywódcą kilku zakonów i organizacji, które Watykan uznawał za fałszywe, wielokrotnie budził obawy w hiszpańskim rządzie i władzach. Jest mało prawdopodobne, że Lascorz przyciągnąłby wystarczająco dużo uwagi, by zostać zdemaskowanym, gdyby publicznie nie promował swojego zakonu w Madrycie. Dał liczne tytuły szlacheckie swoim przyjaciołom i zwolennikom, przyciągając uwagę władz i prawdziwej hiszpańskiej szlachty. W dniu 23 kwietnia 1953 roku artykuł w gazecie "ABC", "Falsas órdenes de caballería y falsos títulos nobiliarios" ("Fałszywe zamówienia rycerskie i fałszywe tytuły szlacheckie"), określił Lascorza jako fałszerza, a jego zamówienia i instytucje jako fałszywe, stwierdzając, że Lascorz naruszył "nie tylko zasady prawa kościelnego, ale także suwerenność państwa hiszpańskiego". W późniejszych wydaniach gazeta opublikowała również odpowiedzi Lascorza na artykuł, wskazując, że hiszpański rząd nie zatwierdził jego rozkazów.