Podsumuj artykuł:  Inny rodzaj pogody. (Constable £20) Na początku wojny o Falklandy w 1982 roku, William Waldegrave, ówczesny młodszy minister w rządzie Margaret Thatcher, stał w lobby podziału Izby Gmin, kiedy zobaczył, że Thatcher i jej otoczenie "toadies" maszerują do niego. Czuł się zmuszony do powiedzenia czegoś, więc, gdy sekretarz stanu USA Alexander Haig próbował wówczas pośredniczyć w brytyjskim "sprzedaży" Argentyńczykom, zapytał: "Gdzie stoją Amerykanie, panie premierze?" "Nie wiem, Williamie", była natychmiastowa odpowiedź. Ale wiem, gdzie będą stać. Gdyby tylko David Cameron potrafił tak jednoznacznie rozmawiać z Białym Domem, ale żaden z następców Thatcher nie potrafił, a już na pewno nie tchórzliwy Tony Blair, którego Waldegrave porównuje do Teda Heath'a. Margaret Thatcher (po prawej) powiedziała kiedyś, że walczyła z Normanem Tebbitem (po lewej) w obronie Waldegrave'a. To zaskakujące, bo Waldegrave był zaangażowanym zwolennikiem Heath, zanim przeniósł swoją lojalność na Thatcher. Ale z pewnością ma rację, kiedy twierdzi, że największym rozczarowaniem Heath'a w życiu było to, że patriotyczna, liberalna Partia Konserwatywna, w którą tak gorąco wierzył - on i jego rodzina - nie odwzajemniła jego oddania. I w tym względzie Waldegrave przypomina Blair, który "szczerze myślał" i myśli, że stworzył rodzinę zwaną New Labour, która go kochała. W rzeczywistości to sukces był tym, co nowa Partia Pracy kochała, nie Blair. Te fascynujące wspomnienia zawierają kilka fałszywych plotek jako przeciwwagę do wnikliwej analizy politycznej Waldegrave'a. Wracając do Heath, przypomina sobie jedną ze starych, złośliwych kolacji, podczas których Emma Soames próbowała ożywić proces anegdotą o swoim bracie Nicholasie, który właśnie został wybrany do walki o trudne miejsce w Glasgow. Na szumnym spotkaniu selekcyjnym, zupełnie niepodobnym do tego, co zdarzało się w Home Counties, przyszły posłanka został uchwycony za klapki i...
Waldegrave dorastał uprzywilejowany nie tylko społecznie, ale także intelektualnie. Był lojalny wobec Heath'a, zanim przeniósł się do lojalności wobec Thatcher. Od najmłodszych lat jego ambicją było osiągnięcie wysokiego stanowiska politycznego. Thatcher go polubiła i w końcu uczyniła go ministrem zdrowia.