Wypełnij następujące zdanie: W początkach Major League Baseball (MLB) nie można było wymieniać zawodnika, chyba że był chory lub ranny. Nieefektywny miotacz zamieniałby pozycje z innym graczem na boisku. Pierwszy występ w pierwszej lidze miał miejsce w 1876 roku, gdy outfielder Boston Red Caps Jack Manning zamienił się pozycjami z rzucającym Joe Bordenem. W tej wczesnej epoce rzucający na ulgę zmieniający się w ten sposób z roli pozycyjnej do skrzynki rzucającego często nazywani byli "zmianą" rzucającymi. Ta strategia przełączania zawodników między kopcem a boisko jest nadal czasami stosowana w nowoczesnym baseballu, czasami w długich meczach dodatkowych inningów, w których drużynie kończą się zawodnicy. W 1889 roku pierwszy występ w bullpenie nastąpił po zmianie zasad, aby umożliwić wymianę gracza w dowolnym momencie. Wczesni rzucający pomocniczy zwykle zaczynali rzucać jeden lub dwa innings pomiędzy startami. W 1903 roku, podczas drugiego meczu inauguracyjnego
Bucky Veil z Pittsburgha stał się pierwszym pomocnikiem w historii World Series.