Brytyjczycy podbili Birmę po trzech wojnach anglo-birmańskich w XIX wieku i kraj stał się brytyjską kolonią (częścią Indii do 1937 roku, a następnie oddzielnie administrowaną kolonią). Birma stała się niepodległym krajem w 1948 roku, początkowo jako demokratyczny naród, a następnie, po zamachu stanu w 1962 roku.
, dyktatura wojskowa, która oficjalnie zakończyła się w 2011 r. Przez większość lat swojej niepodległości, kraj był pochłonięty niepohamowanymi konfliktami etnicznymi, a niezliczone grupy etniczne Birmy były zaangażowane w jedną z najdłużej trwających i nierozwiązanych wojen domowych na świecie. W tym czasie Organizacja Narodów Zjednoczonych i kilka innych organizacji donosiły o konsekwentnych i systematycznych naruszeniach praw człowieka w tym kraju. W 2011 r. junta wojskowa została oficjalnie rozwiązana w wyniku wyborów powszechnych w 2010 r. I zainstalowano nominalnie cywilny rząd. Chociaż wojsko zachowuje ogromny wpływ poprzez konstytucję, która została ratyfikowana w 2008 roku, podjęło kroki w kierunku rezygnacji z kontroli nad rządem. To, wraz z uwolnieniem najwybitniejszej birmańskiej aktywistki na rzecz praw człowieka, Aung San Suu Kyi, i wielu innych więźniów politycznych, poprawiło stan praw człowieka w kraju i stosunki zagraniczne oraz doprowadziło do złagodzenia handlu i innych sankcji gospodarczych nałożonych przez Unię Europejską i Stany Zjednoczone. Istnieje jednak ciągła krytyka traktowania przez rząd w dużej mierze muzułmańskiej mniejszości etnicznej Rohingya i jego słabego reagowania na religijne starcia, które miały miejsce w całym kraju, opisane przez różne organizacje praw człowieka jako polityka czystki etnicznej.