Podsumuj artykuł:  Zmuszeni do założenia na głowę opaski, związani i podtrzymywani przez policjantów, albo siedzący z zawróconymi oczami na głowie - oto przerażające oblicza chorób psychicznych w epoce wiktoriańskiej. Wszyscy byli pacjentami West Riding Pauper Lunatic Asylum w Yorkshire w 1869 roku. Jego pierwszy inspektor Sir William Ellis, a później inspektor Sir James Crichton-Browne, utorowali drogę do etycznego leczenia chorych psychicznie. Crichton Browne jest znany z wprowadzenia nauki do szpitala, kiedy założył laboratorium anatomii, neuropatologii i histologii. Te zdjęcia, zrobione w 1869 roku w West Riding Pauper Launatic Asylum w pobliżu Wakefield, Yorkshire, pokazują niektórych pacjentów pochowanych tam. Podczas gdy niektóre zabiegi wydają się barbarzyńskie dla współczesnych oczu, w rzeczywistości centrum to było pionierem etycznego leczenia chorych psychicznie. Zdjęcia są częścią 5000-osobowej kolekcji szczegółowych dokumentów o pacjentach wykonanych przez Sir Jamesa Crichtona-Browne'a, głównego neurologa w West Riding, który pomógł zapoczątkować medyczną terapię zaburzeń psychicznych. West Riding Asylum, z siedzibą w pobliżu Wakefield, była szóstą instytucją tego rodzaju w Wielkiej Brytanii, która zabrała osoby z chorobami psychicznymi z drogi zwykłego społeczeństwa do miejsca względnej ochrony. W tym celu szpitalny dom pobytowy był całkowicie samowystarczalny, mieścił własną piekarnię, rzeźnię, mleczarnię, sklep i pralnię. Wcześniej osoby z zaburzeniami psychicznymi wystawiano w "bedlamach", takich jak ten słynny w Londynie, więziono w celach lub przykuwano łańcuchami do ścian w domach pracy. To nowe, stosunkowo współczujące podejście było napędzane przez założyciela azylu, Williama Tuke'a, kwakera, który wierzył w świętość życia i zachowywał się życzliwie i moralnie wobec całej ludzkości. Mark Davis, autor książki Voices From The Asylum, o West Riding Pauper Lunatic Asylum, powiedział: "To nowe, stosunkowo współczujące podejście było napędzane przez Williama Tuke'a...
Zdjęcia zostały zrobione w West Riding Pauper Lunatic Asylum przez głównego neurologa Sir Jamesa Crichtona-Browne'a. Chociaż niektóre obrazy mogą wydawać się barbarzyńskie dla współczesnych oczu, to one rzeczywiście otworzyły drogę do etycznego leczenia. Każdemu zdjęciu towarzyszą szczegółowe notatki medyczne i diagnozy, w tym: