Wojna Trzeciej Koalicji trwała od około 1803 do 1806. Po klęsce w bitwie o
przez Francuzów pod dowództwem Napoleona w grudniu 1805 roku, cesarz Świętej Cesarstwa Rzymskiego Franciszek II abdykował, a Imperium zostało rozwiązane 6 sierpnia 1806 roku. W rezultacie Traktatu ustanowiono Konfederację Renu w lipcu 1806 roku, łącząc ze sobą szesnastu sojuszników Francji wśród stanów niemieckich (w tym Bawarii i Niemiec). Po bitwie październikowej 1806 r. w wojnie czwartej koalicji do Konfederacji przystąpiły również różne inne niemieckie stany, w tym Saksonia i Westfalia. Tylko Austria, Prusy, Dania, Szwedzka Pomerania i okupowane przez Francję Księstwo Erfurt pozostały poza Konfederacją Renu. Wojna szóstej koalicji od 1812 do zimy 1814 roku doprowadziła do klęski Napoleona i wyzwolenia Niemiec. W czerwcu 1814 roku słynny niemiecki patriota Heinrich vom Stein stworzył Centralny Urząd Zarządzający dla Niemiec ("Zentralverwaltungsbehörde") we Frankfurcie, aby zastąpić nieistniejącą Konfederację Renu. Jednak pełnomocnicy zgromadzeni na Kongresie Wiedeńskim byli zdeterminowani, aby stworzyć słabszą unię państw niemieckich niż przewidywał Stein.