Podsumuj artykuł:  Astronomowie twierdzą, że supermasywne czarne dziury w centrum dużych galaktyk mogą być źródłem energii dla wybuchów z głębi jądra galaktyki. Ogromne wylewy materiału są odpowiedzialne za wyrzucanie wystarczającej ilości pyłu i gazu, aby zbudować ponad tysiąc gwiazd wielkości naszego Słońca każdego roku. Te odpływy mogą również usuwać ogromne ilości gazu wytwarzającego gwiazdy, decydując o rozmiarze, kształcie i ogólnym losie galaktyk. Przewiń w dół na film. Astronomowie badający supermasywną czarną dziurę w centrum galaktyki IRAS F11119+3257 znaleźli dowody na to, że wiatry wiejące przez czarną dziurę zmywają z galaktyki rezerwuar surowców tworzących gwiazdy. Ten rysunek artystyczny przedstawia jak czarna dziura akretuje otaczającą ją materię przez dysk. Obraz wygląda dziwnie jak oko na niebie, jak Oko Saurona z Władcy Pierścieni. Astronomowie od lat poszukują siły napędowej, która stoi za tymi ogromnymi molekularnymi strumieniami, a teraz zespół naukowców z Uniwersytetu w Maryland znalazł odpowiedź. Galaktyka w badaniu, znana jako IRAS F11119+3257, ma aktywnie rosnącą supermasywną czarną dziurę w swoim centrum. Oznacza to, że w przeciwieństwie do wielkiej czarnej dziury w centrum naszej Drogi Mlecznej, ta czarna dziura aktywnie zużywa duże ilości gazu. Gdy materia wchodzi do czarnej dziury, tworzy tarcie, które z kolei emituje promieniowanie elektromagnetyczne - w tym promieniowanie rentgenowskie i światło widzialne. Czarne dziury, które pasują do tego opisu, nazywane są aktywnymi jądrami galaktycznymi (AGN), a ich intensywna emisja promieniowania generuje również potężne wiatry, które oddalają materiał od centrum galaktyki. W lutym ujawniono, że odkryto supermasywną czarną dziurę, 12 milionów razy większą od Słońca i zasilającą "najjaśniejszą latarnię świetlną w odległym Wszechświecie". Ten niezwykły obiekt znajduje się w centrum kwazara - silnego galaktycznego źródła promieniowania - o mocy milion miliardów razy większej niż energia Słońca. Natura kwazarów pozostaje tajemnicą, odkąd...
Naukowcy z Uniwersytetu w Maryland przedstawiają teorię rdzenia galaktyk. Mówią, że supermasywne czarne dziury powodują wybuchy materiału. To prowadzi do powstawania tysięcy gwiazd każdego roku. A ogromne odpływy mogą również decydować o rozmiarze i kształcie galaktyk.