24 listopada 1940 roku został przeniesiony ze swoją dywizją na front albański.
, gdzie pięć dni później został ciężko ranny podczas rozpoznania i tymczasowo zastąpiony przez generała Luigi Trionfi. Po wyzdrowieniu z ran ponownie przejął dowództwo nad dywizją "Modena" 1 lutego 1941 r., prowadząc ją do końca operacji przeciwko Grecji i otrzymując ostateczny brązowy medal za odwagę wojskową. 5 maja tymczasowo przejął dowództwo XXVI Korpusu Armii; 25 sierpnia 1941 r. został przeniesiony do Libii i otrzymał dowództwo 25. Dywizji Piechoty Bologna, którą dowodził podczas oblężenia Tobruku, Operacji Krzyżowa, bitwy pod Alam Halfa i drugiej bitwy pod El Alamein; w październiku 1942 r. tymczasowo otrzymał dowództwo nad XXI Korpusu, którego częścią była dywizja "Bologna". Po zniszczeniu jego dywizji w El Alamein, został repatriowany 6 grudnia, a dziewięć dni później awansowano go na generała porucznika, pozostając do dyspozycji Ministerstwa Wojny do 9 stycznia 1943 r., kiedy to otrzymał dowództwo V Korpusu Armii działającego w Dalmacji.