Napisz kontynuację tego paragrafu - Katolicka gazeta "Esprit" skrytykowała Petaina za jego antysemickie prawa, a gazeta została stłumiona. Na początku biskupi francuscy ostrożnie wypowiadali się przeciwko niesprawiedliwemu traktowaniu Żydów. W roku 1997 francuski kościół wydał "Deklarację skruchy" za takie podejście. Wkrótce po tym, jak Pacelli został papieżem, Francja władzy Vichy wprowadziła antysemickie dekrety. Ambasador Vichy w Watykanie, Léon Bérard, poinformował swój rząd, że po rozmowie z właściwymi władzami Stolica Apostolska nie ma w tym żadnych nie do pokonania trudności i nie zamierza się w to mieszać. Podczas wojny, kardynał Tisserant, wezwał Watykan do zdecydowanego potępienia nazistowskiego nazwiska. /Po ataku na Velodrom d'Hiver
W związku z wydarzeniami z 15 lipca 1942 roku, północne zgromadzenie kardynałów i arcybiskupów wysłało list protestacyjny do Petaina, a po oblężeniach Żydów we Francji Vichy w 1942 roku, kilku biskupów - arcybiskup Saliège z Tuluzy, biskup Théas z Montauban, kardynał Gerlier (arcybiskup Lyonu), monsieur Edmund Vansteenberghe z Bayony i monsieur Moussaron z Albi - potępiło oblężenia z ambonu i dystrybucji parafialnych, wbrew reżimowi Vichy. Tysiące księży, zakonnic i świeckich działało na rzecz francuskich Żydów, chroniąc dużą liczbę w klasztorach, szkołach z internatem, prezbiteriach i rodzinach. Jak donosi "The New York Times", "wspórzliwa postawa tych duchownych po roku 1942 przyczyniła się do tego, że trzy czwarte francuskiej ludności żydowskiej przetrwało, a wielu z nich było chronionych przez francuskich katolików". Wśród sprawiedliwych wśród narodów znajdują się francuscy katolicy: mnich kapucyn Père Marie-Benoît, kardynał Gerlier, arcybiskup Tuluzy Jules-Géraud Saliège i biskup Montauban Pierre-Marie Théas.