Pod rządami António Salazara (w urzędzie 1932<unk>1968), dyktatura "Estado Novo" podjęła kilka nieudanych prób utrzymania ostatnich kolonii. W ramach ideologii plurikontynentalizmu reżim zmienił nazwę swoich kolonii na "prowincje zamorskie", zachowując jednocześnie system pracy przymusowej, z którego zwykle zwolniona była tylko niewielka elita tubylcza. W 1961 roku Indie zaanektowały Goa i Damaon, a Dahomey zaanektował Fort São João Baptista de Ajudá. Wojna kolonialna Portugalii w Afryce trwała od 1961 roku do ostatecznego obalenia reżimu "Estado Novo" w 1974 roku. Rewolucja goździków z kwietnia 1974 r. w Lizbonie doprowadziła do pośpiesznej dekolonizacji portugalskiej Afryki i do aneksji portugalskiego Timoru przez Indonezję w 1975 r. Dekolonizacja spowodowała wysiedlenie niemal wszystkich portugalskich osadników kolonialnych oraz wielu mieszanych ras z kolonii. Powrót do Portugalii
Macau do Chin w 1999 roku. Jedyne zagraniczne posiadłości, które pozostały pod panowaniem portugalskim, Azory i Madera, miały przeważnie portugalską populację, a Lizbona następnie zmieniła ich status konstytucyjny z "prowincji zamorskich" na "regiony autonomiczne".