W tym samym czasie przybycie cywilnych uchodźców towarzyszyło rosnącej obecności palestyńskich bojowników. W ten sposób dramatycznie wzrosły starcia między Palestyńczykami a Izraelem: 12 maja 1970 r. IDF rozpoczęło szereg ataków w południowym Libanie, w tym w Tyru. Palestyńskie powstanie w południowym Libanie
dalszą eskalację po konflikcie z Czarnego września 1970 r. między jordanskimi siłami zbrojnymi (JAF) a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP). Przywództwo OWP pod wodzą Jasira Arafata przeniosło się do Libanu, gdzie stworzyło państwo w państwie i zwerbowało młodych bojowników - znanych jako "fedayeen" - w obozach dla uchodźców.