Irina Herrnstadt urodziła się w szczytowym momencie II wojny światowej w Moskwie, gdzie jej niemiecko-żydowski ojciec, prawnik i dziennikarz Rudolf Herrnstadt (1903-1966) uciekł z Warszawy po podwójnej inwazji na Polskę we wrześniu 1939 roku. Gdy Irina się urodziła, Moskwa była w stanie wojny. Życie było walką o przetrwanie, a na ulicach chodzili tylko żołnierze i wojskowe pojazdy. Miasto zostało ewakuowane w odpowiedzi na inwazję Niemców. Tylko ludzie, których uznawano za niezbędnych dla wojny, zostali w mieście. Jej ojciec był redaktorem naczelnym niemieckiej gazety dla jeńców wojennych. To było ważne dla wojny, więc Herrstadtowie zostali, gdy miasto zostało ewakuowane. W Moskwie Rudolf Herrnstadt poznał Valentinę Veloyants (Валентина Велоянца), matkę Iriny: chciała zabrać swojego nowego przyjaciela na taniec, ale on "nie mógł [tańczyć]". Dziecku zawsze powiedziano, że kiedy jej rodzice się poznali, jej matka była uczoną niemiecką, pochodzącą z Syberii. W 1945 roku
Rodzina wróciła do Niemiec w kwietniu/maju 1945 r., znacznie wcześniej niż większość z wielu tysięcy niemieckich wygnańców politycznych, którzy uciekli do Moskwy z Niemiec po 1933 r.: stało się tak dlatego, że jej ojciec został nominowany do członkostwa w 30-osobowej grupie "budowania narodu" Ulbricht, mimo że w ostatniej chwili jego nazwisko zostało usunięte z listy ze względu na jego pochodzenie żydowskie. Niemniej jednak osiedlili się w tym, co pozostało z Berlina, w tej części miasta włączonej do sowieckiej strefy okupacyjnej: do 1953 roku jej ojciec zbudował dla siebie udany zawód dziennikarza-polityka.