Po Planie Marshalla, wprowadzeniu nowej waluty w Niemczech Zachodnich, by zastąpić zdegradowaną markę i ogromnych porażkach wyborczych dla partii komunistycznych, w czerwcu 1948 roku Związek Radziecki odciął dostęp do Berlina, inicjując blokadę Berlina.
, które odcięły wszystkie nie-sowieckie dostawy żywności, wody i innych dostaw dla obywateli nie-sowieckich sektorów Berlina. Ponieważ Berlin znajdował się w okupowanej przez ZSRR strefie Niemiec, jedynymi dostępnymi metodami zaopatrzenia miasta były trzy ograniczone korytarze lotnicze. Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja i inne kraje rozpoczęły masową kampanię zaopatrzenia powietrza, której sukces skłonił Sowietów do zniesienia blokady w maju 1949 roku.