Jednym z pierwszych powstań, które zakwestionowały hiszpańską władzę nad wicekrólestwem Peru było Powstanie Tupaca Amaru II.
W 1780 roku. Siły rojalistyczne stłumiły to początkowe powstanie, ale to położyło podwaliny dla dalszych buntów. Następnie powstania takie jak Powstanie w Tacnie w 1811 roku i Powstanie w Cuzco w 1814 roku dodatkowo radykalizowały populację. Ponieważ hiszpańska władza kolonialna w Ameryce koncentrowała się głównie w Wicekrólestwie Peru, interwencja sił zagranicznych była konieczna, aby rewolucja odniosła sukces. Jedną z takich interwencji była wyprawa wyzwalająca Peru pod dowództwem generała José de San Martina. Siły Martina udało się okupować stolicę Limę w 1820 roku, a niepodległość Peru została ogłoszona 28 lipca 1821 roku. W 1824 roku proces niepodległości został sfinalizowany z pomocą Simóna Bolívara i podpisania kapitulacji Ayachucho w 1824 roku.