Następny kapitan, George King, dowodził statkiem od 3 czerwca 1852 do 22 listopada 1854. W dniu 25 maja 1853 roku została zaangażowana w przewóz królewskich komisarzy na wystawę przemysłu wszystkich narodów.
w Nowym Jorku. Potem zabrał ją na Morze Śródziemne, a potem na Morze Czarne na początku wojny krymskiej. King został dowódcą stacji chińskiej. Jej następnym kapitanem był Swynfen Carnegie od 22 listopada 1854 do 1855 roku. Został czwartym lordem marynarki. 6 stycznia 1855 roku, pod dowództwem nowego kapitana Williama Peela, stał się okrętem flagowym kontradmirała Charlesa Howe'a Fremantla, kontrolując służbę transportową z Balaklawy na Półwyspie Krymskim podczas wojny krymskiej. Peel służył w brygadzie marynarki wojennej podczas wojny krymskiej. W dniu 18 października 1854 roku podczas oblężenia Sewastopola, podniósł spośród kilku skrzyń z prochem żywą pocisk z rozpalonym lontem i rzucił go przez parapet. Po wyjściu z rąk pocisk pękł. Za to został odznaczony Krzyżem Wiktorii (VC), który obecnie znajduje się w Narodowym Muzeum Morskim w Greenwich w Anglii. 13 sierpnia 1855 roku William Moorsom został jej kapitanem i pozostała okrętem flagowym Fremantle. Jej ostatnim kapitanem w czasie wojny krymskiej był Edward Rice, od 5 stycznia 1856 roku do momentu, gdy został wypłacony w Chatham Dockyard w dniu 23 września 1856 roku. Swoją karierę zakończył jako dowódca naczelny The Nore od 1882 do 1884 roku, kiedy to został awansowany na pełnego admirała trzy dni po przejściu na emeryturę.