Jego opozycja wobec Brytyjczyków osiągnęła szczyt podczas arabskiego buntu w Palestynie w latach 1936-1939. W 1937 roku, unikając nakazu aresztowania, uciekł z Palestyny i poszczególnie schronił się w francuskim Mandate Libanu i Królestwie Iraku, aż osiadł w faszystowskim Włoszech i nazistowskim Niemczech. Podczas II wojny światowej współpracował zarówno z Włochami, jak i Niemcami, prowadząc propagandowe audycje radiowe i pomagając nazistom w rekrutacji bośniackich muzułmanów do Waffen-SS (na podstawie czterech wspólnych zasad: rodziny, porządku, przywódcy i wiary). Po spotkaniu z Adolfem Hitlerem poprosił o poparcie dla arabskiej niepodległości i wsparcie w sprzeciwie wobec ustanowienia w Palestynie żydowskiego domu narodowego. Po zakończeniu wojny
znalazł się pod francuską ochroną, a następnie szukał schronienia w Kairze, aby uniknąć oskarżenia o zbrodnie wojenne.