Najważniejszą inicjatywą polityki zagranicznej pierwszej kadencji Roosevelta była tzw. Polityka Dobrego Sąsiedztwa, która kontynuowała ruch rozpoczęty przez Coolidge'a i Hoovera w kierunku bardziej nieinterwencyjnej polityki w Ameryce Łacińskiej. Amerykańskie siły zostały wycofane
/z Haiti, /i nowym traktatem z Panamą, /który zakończył ich status protektoratów, /podczas gdy kontynuowano amerykańską kontrolę nad strefą Kanału Panamskiego. Chociaż Roosevelt chciał wycofać się z Kuby, jego pierwszy ambasador, Sumner Welles, wplątał się w wybór prezydenta Kuby. Pod koniec 1933 roku Roosevelt mianował Jeffersona Caffreya nowym ambasadorem. W styczniu 1934 Carlos Mendieta, który został zatwierdzony przez Caffrey'a, utworzył rząd, który został szybko uznany przez Waszyngton. Stany Zjednoczone wycofały się i nie protestowały, gdy został obalony przez Fulgencio Batistę w 1934 roku.