Napisz kontynuację do tego paragrafu - Cruikshank zastąpił jednego z jego głównych wpływów, Jamesa Gillraya, jako najbardziej popularnego satyryka w Anglii. Przez całe pokolenie bezstronnie rozróżniał torysów, wigów i radykałów. Materiał satyryczny przychodził do niego z każdego wydarzenia publicznego - wojny za granicą, wrogowie Wielkiej Brytanii (był wysoce patriotyczny), zabawność, a także inne cechy, takie jak dziwne i straszne, w których się wyróżniał. Jego wrogość wobec wrogów Wielkiej Brytanii i surowy rasizm jest widoczna w ilustracjach zamówionych do towarzyszenia "Historii irlandzkiego buntu w 1798 roku" (1845) Williama Maxwella, gdzie jego przerażające przedstawienia incydentów w rebelii charakteryzowały się podobnym do małpy portretem irlandzkich buntowników. Wśród innych rasistowskich prac Cruikshanka były karykatury o "prawnych barbarzyństwach" Chińczyków, temat podany przez jego przyjaciela, dr W. Gourleya, uczestnika ideologicznej bitwy wokół wojny strzał
1856 <unk>60.