Napisz kontynuację tego paragrafu - Ophryneion jest rzadko wspominany w istniejących źródłach z czasów starożytnych. Herodot wspomina, że w 480 r. p.n.e. Kserkses przeszedł drogę w górę wybrzeża, zanim przekroczył Europę w pobliskim Abydos. Później w tym samym wieku, było to jedno z miast aktejskich, nad którym Mitylena straciła kontrolę po zakończeniu powstania mityleńskiego.
W 427 r. p.n.e. Inskrypcja z Aten datowana na 414/413 r. p.n.e., która odnotowuje mienie skonfiskowane od ateńskiego szlachcica zamieszanego w okaleczanie Hermesa, wskazuje, że krewny Alcybiada, Axiochos, zarabiał dochody z ziemi na terytorium Ophryneion. Latem 399 r. p.n.e., Ksenofont zatrzymał się tutaj, by złożyć ofiarę, gdy szedł do domu z dziesięcioma tysiącami. Później w IV wieku p.n.e. przemówienie mówcy Demostena opowiada, jak człowiek, który został wygnany z Bizancjum, Parmeno, postanowił osiedlić się w Ofryneju, ale został zmuszony do przeprowadzki, gdy trzęsienie ziemi uderzyło w Chersonese i zburzyło jego dom, prawdopodobnie powodując podobne szkody w pozostałej części miasta. Wkrótce po 316 r. p.n.e. kości Hektora zostały przeniesione z Ophryneion do Teb (patrz powyżej, Grób Hektora), chociaż opis dzielnicy Hektora w Ophryneion w I wieku n.e. przez Strabona sugeruje, że nadal był tam czczony po przeniesieniu kości. Strabon wskazuje, że przed podpisaniem traktatu z Apamei w 188 r. p.n.e. Ofryneon znajdował się pod wpływem Dardanu na północnym wschodzie, natomiast po tym momencie należał do Ilium. Szczątki naczynia i monety znalezione w Ophryneion wskazują, że miejsce było stale zajmowane przynajmniej do okresu bizantyjskiego, ale z wyjątkiem sławy jako jednorazowego miejsca znalezienia kości Hektora, nie słyszymy o nim więcej.