Wielkie gruzińskie kontyngenty walczyły pod mongolskimi sztandarami w Alamut (1256), Bagdadzie (1258), Ain Jalut
(1260) i gdzie indziej, tracąc dziesiątki tysięcy żołnierzy, podczas gdy Gruzja i Kaukaz w ogóle pozostały bez rodzimych obrońców przeciwko mongolskim siłom wysłanym do stłumienia spontanicznych buntu wybuchających w proteście przeciwko ciężkim opodatkowaniom i uciążliwemu brzemieniu służby wojskowej. Jak na ironię, w bitwie pod Köse Dag (1243), w której Mongołowie zmiażdżyli Seldżuków z Rüm, co najmniej trzy tysiące gruzińskich pomocników walczyło w szeregach Mongołów, podczas gdy gruziński książę Shamadavle z Akhaltsikhe był dowódcą armii seldżuków. Według Benedykta z Polski niektórzy Gruzini żyjący pod panowaniem Mongołów byli bardzo szanowani, ponieważ uważani byli za silny i wojowniczy lud.