Pierwsze marsze obejmujące około terytorium, które miało stać się Austrią i Słowenią, były marszem Awarów i sąsiednim marszem (późniejszym marszem Karyntii) na południu. Obie zostały założone pod koniec VIII wieku przez Karola Wielkiego po włączeniu terytorium książąt bawarskich Agilolfingów przeciwko inwazjom Awarów. Gdy w latach 820-tych ubiegłego wieku zniknęli Awarowie, zastąpili ich głównie zachodni Słowianie, którzy osiedlili się tutaj w państwie Wielkiej Morawii. Marsz Panonii został oddzielony od Księstwa Friuli w 828 roku i ustanowiony jako marsz przeciwko Morawie w ramach Wschodnich Franków Bawarii. Marsz ten, już nazwany marszem, odpowiadał granicy wzdłuż Dunaju od Traungau do rzeki, włączając w to dorzecze wiedeńskie. W latach 90. ubiegłego stulecia marszu panonijskiego zdaje się zniknąć, wraz z zagrożeniem ze strony Wielkiej Morawii, podczas węgierskich inwazji na Europę. Po klęsce markgrafa Luitpolda Bawarskiego w bitwie pod Pressburgem w 907 roku
, wszystkie wschodnie ziemie Franków poza rzeką Enns zostały utracone.