Wypełnij następujące zdanie: Jacques dołączył do Partii Komunistycznej Wielkiej Brytanii w wieku osiemnastu lat i na uniwersytetach w Manchesterze i Cambridge był bardzo aktywny w polityce studenckiej. W 1966 r. był jednym z głównych inicjatorów Radical Student Alliance, lewicowej organizacji ponadpartyjnej składającej się z około 400 studentów ze 108 uniwersytetów i szkół wyższych, która dążyła do zbudowania ruchu studenckiego "zdolnego do podejmowania zbiorowych działań w sprawach o ogólnym znaczeniu społecznym". W Cambridge odegrał kluczową rolę w utworzeniu Związku Studentów Uniwersytetu w Cambridge. W 1967 roku został członkiem Komitetu Wykonawczego Partii Komunistycznej, "prawdopodobnie najmłodszym członkiem w historii, mając około dwudziestu dwóch lat", i pozostał członkiem do 1991 roku. Głęboko dotknięta
Był jednym z pierwszych przywódców euro-komunistycznego lub reformistycznego skrzydła partii, szczególnie pod wpływem pracy Antonio Gramsci. W 1976 r. w sprawozdaniu dla Komitetu Wykonawczego Partii Komunistycznej stwierdził, że "walka klasowa nie ogranicza się do walki ekonomicznej... ale jest również ideologiczna i kulturowa". Później tego samego roku został wybrany, wraz z tradycjonalistą George'em Matthewsem, do sfinalizowania zaktualizowanej wersji "Brytyjskiej drogi do socjalizmu" (program Partii Komunistycznej), aby zaprezentować ją na 35-tym Kongresie Narodowym Partii w 1977 roku. Później opisał ten proces jako "mexicki stan oporu", ale wpływ idei Gramscia był widoczny w ostatecznym projekcie, który wzywał do "szerokiego demokratycznego sojuszu" i twierdził, że ruch postępowy musi być "nie tylko... stowarzyszeniem sił klasowych... ale innych ważnych sił w społeczeństwie, które wyłaniają się z obszarów ucisku nie zawsze bezpośrednio związanych z stosunkami produkcji".