W komunistycznym Niemczech Wschodnich, "antyfaszyzm" w rozumieniu ruchu komunistycznego był częścią oficjalnej ideologii i języka państwa komunistycznego, a oryginalna Antifaschistische Aktion ("Antyfaszystowska Akcja") Komunistycznej Partii Niemiec była uważana za ważną część dziedzictwa rządzącej Partii Jedności Socjalistycznej Niemiec; Eckhard Jesse, dyrektor Instytutu Hannah Arendt do Badań nad Totalitaryzmem, zauważa, że termin "antyfaszyzm" był wszechobecny w języku komunistycznej partii wschodnioniemieckiej i używany do uzasadniania represji, takich jak represje wobec komunistów.
Powstanie wschodnich Niemiec w 1953 roku. "Antyfaszyzm" w Niemczech Wschodnich na ogół oznaczał walkę przeciwko światu zachodniemu i NATO w ogóle, a także przeciwko wspieranej przez Zachód Republice Federalnej Niemiec i jej głównemu sojusznikowi, Stanom Zjednoczonym w szczególności, które były postrzegane jako główne siły faszystowskie na świecie przez Komunistyczną Partię Niemiec Wschodnich. Na przykład, od 1961 do 1989 roku, reżim wschodnioniemiecki używał terminu "Antyfaszystowski Mur Ochronny" () jako oficjalnej nazwy Muru Berlińskiego.