Podsumuj artykuł:  Londyn (CNN) Ultra-radykalna frakcja w Tunezji powróciła, by ugryźć rząd, który narodził się w wyniku najbardziej udanej reformy konstytucyjnej, która pojawiła się po rewolucjach Arabskiej Wiosny w 2011 roku. Atak na Muzeum Bardo w Tunezji w środę był w pełni przewidywalny, pochodzący z tego, co tuniske Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nazywa brutalną, ultra-radykalną islamską frakcją zmuszoną do ukrycia się - ale nie zdławioną - przez służby bezpieczeństwa. Dżihadystyczne ugrupowania, reprezentujące tysiące aktywnych bojowników w kraju i za granicą, grożą zemstą dla otwartej, przyjaznej dla inwestycji większości w Tunezji. Atak został przeprowadzony przez dwóch uzbrojonych mężczyzn, których wspierało co najmniej dwóch wspólników. Może to torpedować wysiłki na rzecz ożywienia przemysłu turystycznego Tunezji, generującego zatrudnienie, i może zniechęcić innych dużych turystów. To prawdopodobnie doprowadzi do tego, że Tunezyjczycy - którzy wykazali mądre skłonności do zjednoczenia się w obliczu największych przeciwności, pomimo wyraźnego apetytu na polityczne kłótnie - poparą zdecydowaną reakcję wybranego prezydenta Beji Caid Essebsi. Atak ten wzmacnia globalną narrację, według której islamscy rewolucjoniści - coraz częściej latający pod flagą tzw. Państwa Islamskiego (ISIS) - stanowią kryzys egzystencjalny dla umiarkowanych państw, często zachodnich sojuszników, w świecie arabskim. Tunezja jest jedynym krajem, który wyłonił się z rewolucji Arabskiej Wiosny z nienaruszonym procesem politycznym. Obecny prezydent, Essebsi, który został wybrany w listopadzie 2014 roku, i jego rządząca koalicja są wynikiem długiego procesu konstytucyjnego. W ciągu czterech burzliwych lat mocno rywalizowali z partiami opozycyjnymi, ale także wykazali zdolność do współpracy z nimi, na czele z "umiarkowaną islamistką" Ennahdą, która jest reprezentowana w rządzie i parlamencie. Islamiści o zupełnie innym odcieniu byli odpowiedzialni za atak na Bardo. Lokalne grupy salafickie (z których najbardziej znana jest Ansar Al-Sharia), a także międzynarodowe jednostki, w tym ISIS, były najbardziej skuteczne w rekrutowaniu młodych Tunezyjczyków w biedniejszych dzielnicach stolicy...
Ultra-radykalna frakcja już wcześniej zagrażała liberałowi w Tunezji. Większość Tunezyjczyków prawdopodobnie poparłaby zdecydowaną reakcję prezydenta, pisze. Ataki przypominają, że przejście Tunezji do demokracji jest "łahostkowe", mówi Marks.