Napisz kontynuację tego akapitu - Cezar donosi w "Bellum Gallicum", że w 57 r. p.n.e. wysłał swojego "protégé", Publiusza Crassa, aby zająć się przybrzeżnymi plemionami w Armorice (w tym Veneti) w kontekście rzymskiej inwazji na Brytanię
zaplanowane na następny rok, które ostatecznie zeszły na manowce aż do 55. Chociaż Cezar twierdzi, że zostali zmuszeni do poddania się władzy rzymskiej, nie ma dowodów na początkowy sprzeciw ze strony plemion galskich, a fakt, że Cezar wysłał tylko jeden legion do negocjacji z Wenecjanami, sugeruje, że nie spodziewano się żadnych problemów. Sprawozdanie Cezara jest prawdopodobnie częścią politycznej narracji, która została stworzona w celu usprawiedliwienia podboju Galów i zminimalizowania jego przerwanego planu inwazji na Brytanię w 56 r. " Uczony Michel Rambaud twierdził, że Gaulowie początkowo myśleli, że zawierają sojusz z Rzymianami, a nie poddają się im.