Roosevelt objął urząd wiceprezydenta w 1901 roku i objął prezydencję w wieku 42 lat po
McKinley został zamordowany we wrześniu. Jest najmłodszą osobą, która została prezydentem USA. Roosevelt był przywódcą ruchu postępowego i bronił swojej "Square Deal" polityki wewnętrznej, obiecując przeciętnemu obywatelowi sprawiedliwość, łamanie trustów, regulację kolei oraz czyste jedzenie i leki. Dał pierwszeństwo ochronie przyrody i ustanowił parki narodowe, lasy i pomniki, które miały chronić zasoby naturalne kraju. W polityce zagranicznej skupił się na Ameryce Środkowej, gdzie rozpoczął budowę Kanału Panamskiego. Rozszerzył flotę i wysłał Wielką Białą Flotę na światową trasę, by pokazać amerykańską potęgę morską. Jego udane wysiłki na rzecz zakończenia wojny rosyjsko-japońskiej przyniosły mu Pokojową Nagrodę Nobla w 1906 roku. Roosevelt został wybrany na pełną kadencję w 1904 roku i kontynuował promowanie postępowej polityki. Przygotował swojego bliskiego przyjaciela Williama Howarda Tafta, aby zastąpił go w wyborach prezydenckich w 1908 roku.