Napisz kontynuację tego paragrafu - Kolonizacja Ulsteru była proponowana od końca wojny dziewięcioletniej. Pierwotne propozycje były mniejsze, obejmujące osadnictwo wokół kluczowych stanowisk wojskowych i na ziemiach kościelnych, i obejmowałyby duże dotacje gruntów dla rodzimych irlandzkich lordów, którzy stanęli po stronie Anglików podczas wojny, takich jak Niall Garve O'Donnell. Jednak w 1608 roku Sir Cahir O'Doherty z Inishowen rozpoczął bunt, zdobywając i paląc miasto Derry
- Co? Krótki bunt zakończył Sir Richard Wingfield w bitwie pod Kilmacrennan. Powstanie to skłoniło Arthura Chichestra, lorda zastępcę Irlandii, do zaplanowania znacznie większej plantacji i wywłaszczenia prawnych tytułów wszystkich rodzimych właścicieli ziemi w prowincji. John Davies, prokurator generalny Irlandii, użył prawa jako narzędzia podboju i kolonizacji. Przed ucieczką hrabiów, angielska administracja starała się zminimalizować osobiste posiadłości wodzów, ale teraz traktowała wodzów jako jedynych właścicieli ich terytoriów, tak że cała ziemia mogła zostać skonfiskowana. Większość tych ziem została uznana za utracone (lub uniknięte) Koronie, ponieważ wodzowie zostali uznani za przywódców. Angielscy sędziowie ogłosili również, że tytuły własności gruntów posiadane na podstawie gavelkind, rodzimego irlandzkiego zwyczaju dziedziczenia ziemi, nie mają mocy prawnej zgodnie z prawem angielskim. Davies użył tego jako środka do konfiskaty ziemi, gdy inne środki zawiodły.