Napisz kontynuację tego paragrafu - Na początku sezonu 1980, samochód Piqueta zdobył punkty na Grand Prix Argentyny i Południowej Afryki, za Williamsem FW07-DFV Alana Jonesa i turbodoładowanym Renaultem RE20 Rene Arnouxa. W czwartym wyścigu sezonu, Grand Prix USA West
Piquet zakwalifikował się na pole pole o ponad sekundę w BT49 z kilkoma aktualizacjami bocznych podwozi, nadwozia i zawieszenia, zanim poprowadził wyścig, odbywający się na ulicach Long Beach w Kalifornii od początku do końca. BT49 w rękach Piqueta strzelił w siedmiu z dziesięciu pozostałych rund mistrzostw. Pod koniec sezonu zawieszenie zostało przerobione na Grand Prix Holandii na wysokiej prędkości Circuit Park Zandvoort, wydłużając rozstaw osi o trzy cali i umożliwiając samochodowi jazdę w konfiguracji o niższym opórze. Piquet wygrał po tym, jak Jones zniszczył spódnice swojego FW07 na krawężniku. Piquet wygrał również następny wyścig, dając sobie przewagę o jeden punkt nad kierowcą Williams Jonesem. Pod koniec sezonu BT49 był "prawdopodobnie najszybszym samochodem z napędem Coswortha", ale Piquet stracił tytuł z Jonesem w przedostatnim wyścigu roku, w 1984 roku, gdy silnik rozwojowy uległ awarii, podczas gdy prowadził wyścig. BT49 kierowane przez drugiego kierowcę zespołu - Zunino, a następnie z połowy sezonu meksykańskiego Héctora Rebaque - wycofały się lub ukończyły poza punktami, z wyjątkiem szóstego miejsca Rebaque'a w wyścigu kanadyjskim. Zespół zajął trzecie miejsce w mistrzostwach konstruktorów za Williamsem i Ligierem, nie mogąc konkurować z tylko jednym samochodem zdobywającym punkty.