Bărbulescu był całkowicie nieobecny w życiu politycznym, gdy Rumunia przyłączyła się do Entente i milczała przez prawie resztę I wojny światowej. W marcu 1918 roku, kiedy Bukareszcie było pod okupacją
i Iași jako tymczasowa stolica, historia wydawała się potwierdzać jego obawy. W dniu 1 marca, gdy większość pracowników pro-Entente opuściła miasto, germanofili wybrali go dziekanem Wydziału Literatury. W kwietniu, przed kapitulacją rumuńską i z krajem na czele z Alexandru Marghilomanem, Bărbulescu i Constantin Meissner redagowali konserwatywną gazetę "Iașiul". Ich asystentem i dyrektorem artystycznym był rysownik Nicolae Tonitza, który narzekał, że Bărbulescu był dyscyplinarny, z którym nie można pracować.