Wypełnij następujące zdanie: Pod koniec I wojny światowej Kongres zatwierdził 1020 ludzi do lotnictwa Korpusu Piechoty Morskiej i ustanowienie stałych stacji lotniczych w Quantico, Parris Island i San Diego. Stany Zjednoczone przyjęły rolę światowej potęgi, a Korpus Piechoty Morskiej stał się preferowaną siłą interwencji wojskowej; tam, gdzie poszli Marines, poszła także lotnictwo Korpusu Piechoty Morskiej. Podczas wojen bananowych, walcząc z bandytami i rebeliantami w miejscach takich jak
Na Haiti, w Republice Dominikańskiej i Nikaragui, lotnicy Korpusu Marines zaczęli eksperymentować z taktyką powietrze-ziemia i uczynili wsparcie swoich kolegów marines na ziemi ich podstawową misją. To na Haiti Marines zaczęli rozwijać taktykę bombardowań z nurkowania, a w Nikaragui udoskonalili ją. Podczas gdy inne kraje i służby próbowały odmian tej techniki, piloci Korpusu Piechoty Morskiej byli pierwszymi, którzy ją przyjęli i uczynili częścią swojej doktryny taktycznej. Lotnictwo Korpusu Piechoty Morskiej w Nikaragui rozwinęło umiejętność powietrznego zaopatrzenia posterunków, zrzucając paczki z trójsilników Fokker F.VII. Nawet przed wydarzeniami na Karaibach, pionierzy lotnictwa Marines, tacy jak Alfred Cunningham zauważyli w 1920 roku, że "...jedyną wymówką dla lotnictwa w każdej służbie jest jego użyteczność w pomaganiu żołnierzom na ziemi w pomyślnym wykonywaniu ich misji. ""