Napisz kontynuację tego paragrafu - Agârbiceanu odwiedził Bukareszt, stolicę Starego Królestwa, w 1906 roku i wysłał entuzjastyczne notatki podróżne dla "Unirea". Na Jubileuszowej wystawie królestwa natknął się na krytyka Eugena Lovinescu, który przypomniał mu, że widocznie "dusza poety [...] zstąpiła ze swoich gór do twierdzy naszych zmartwień, dumy i aspiracji". Stał się stałym współpracownikiem bukaresztańskiego przeglądu nacjonalistycznego "Sămănătorul", który dał "De la țară" brzmiące powitanie, a później lewicowemu rywalowi "Sămănătorul", "Viața Românească". Jak przypomniał Agârbiceanu jakieś pięćdziesiąt lat później, jego obojętność na konflikt ideologiczny między dwoma klubami spowodowała, że został publicznie upomniany przez Nicolae Iorga z "Sămănătorul", który nigdy w pełni nie wybaczył jego wykroczenia. Z okazjonalnymi badaniami życia w Starym Królestwie przed i po powstaniu chłopskim w 1907 roku
, Agârbiceanu zwrócił się również do krytykowania jej instytucji. Jednym z jego pierwszych wkładów w czasopismo "Neamul Românesc" Iorgi był artykuł celebrujący decyzję króla Karola I o ułaskawieniu buntowników i dołączenie do szeregu głosów domagających się większych i bardziej znaczących reform. Od 1909 roku, po pojednaniu z Iorgą, był również jednym z stałych pisarzy tego czasopisma.