Franco osobiście kierował operacjami wojskowymi od tego czasu do końca wojny. Franco nie był geniuszem strategicznym, ale był bardzo skuteczny w organizacji, administracji, logistyce i dyplomacji. Po zakończeniu
Po nieudanym ataku na Madryt w listopadzie 1936 roku, Franco postanowił wygrać wojnę po kolei, zamiast odważnych manewrów. Podobnie jak w przypadku jego decyzji o zwolnieniu garnizonu w Toledo, podejście to było przedmiotem pewnych debat: niektóre z jego decyzji, takie jak w czerwcu 1938 roku, kiedy wolał udać się do Walencji zamiast do Katalonii, pozostają szczególnie kontrowersyjne z wojskowego punktu widzenia. W Walencji, Castellon i Alicante ostatnie oddziały republikanów zostały pokonane przez Franco.