Podsumuj artykuł:  Arsenal, dla odmiany, występował z odrobiną dyscypliny. Grali z opanowaniem. Po raz pierwszy, zespół Arsenea Wenger'a odmówił wciągnięcia się w szybkie dążenie do chwały. Robili to w rozsądny sposób. Nie zawsze tak było. Być może lekcje zostały wyciągnięte z Charge of the Lightweight Brigade trzy tygodnie wcześniej. Piętnaście lat z rzędu piłki nożnej Ligi Mistrzów i wciąż uczą się ważnych lekcji. Mówi się o powolnym wchłanianiu. Takie cechy powinny być zakorzenione w strukturze klubu. Arsene Wenger patrzy jak jego drużyna wygrywa w Monako - ale to nie wystarczyło by przejść do ośmiu finałowych. Olivier Giroud dał Gunnersom nadzieję, kończąc z apolombem, aby zwiększyć nerwy wśród drużyny domowej. Aaron Ramsey wstał z ławki, żeby złapać luźną piłkę w polu i wyrównać wynik. Po porażce na stadionie Emirates w pierwszej rundzie, nauczyli się nie powtarzać swoich błędów, ale to im nie pomogło. Drużyna Wengera utrzymała czyste konto i strzeliła dwa razy przeciwko obronie, która strzeliła tylko raz w poprzednich 12 domowych meczach, ale to było bez znaczenia. Zamiast tego, oto kolejny spektakularny bliski wypadek, który należy do kolekcji. Była czerwona kartka Robina van Persiego i późna szansa Nicklasa Bendtnera w Barcelonie i 2-0 wygrana w Monachium z Bayernem, kopia tego remisu, dwa lata temu. W 2010 roku Lionel Messi strzelił cztery bramki, kiedy Barca Pepa Guardioli była na szczycie swej kariery, Kolo Toure przyznał karę w Liverpoolu i prawie nie trafił przeciwko AC Milan, kiedy Wenger wściekł się na sędziego, przegrywając cztery razy na San Siro. Znowu, były "co jeśli". A gdyby Alexis Sanchez dostała karę zamiast aresztowania za nurkowanie? Co jeśli strzał Danny'ego Welbecka nie trafił w Aymena Abdennoura i odwrócił się przed przerwą? Co jeśli Danijel Subasic nie wyciągnąłby tego z górnego narożnika w ostatnich minutach? Co, jeśli Arsenal nauczy się jak radzić sobie z dwunożnymi knockoutami przeciwko wysokiej jakości przeciwnikowi?...
Dla odmiany, Arsenal zachował trochę dyscypliny. Grali z opanowaniem. Po raz pierwszy, zespół Arsenea Wenger'a odmówił wciągnięcia się w szybkie dążenie do chwały. Gracze Wenger'a udowodnili, że mają więcej dojrzałości niż widoczne podczas żałosnego meczu pierwszego etapu. Olivier Giroud również udowodnił, że noc zmarnowanych okazji była czymś w rodzaju aberracji pośród gorącej linii formy.