Napisz kontynuację do tego akapitu - To była miarą geniuszu prezydenta Lincolna nie tylko to, że wygrał swoją wojnę, ale że zrobił to, czerpiąc i łącząc mocne strony anty-niewolnictwa, wolnej ziemi, demokracji i nacjonalizmu. Konfederacja porzuciła wszelką działalność partyjną, a tym samym utraciła zalety ogólnokrajowej organizacji zaangażowanej w wsparcie administracji. W Unii Partia Republikańska jednomyślnie poparła wysiłek wojenny, znajdując oficerów, żołnierzy, premię za zaciągnięcie, pomoc dla żon i wdów, zapasy wojenne, zakupy obligacji i entuzjazm, który był kluczowy dla zwycięstwa. Demokraci na początku popierali wojnę dla Unii, a w 1861 roku wielu demokratycznych polityków stało się pułkownikami i generałami. Ogłoszona przez Lincolna we wrześniu 1862 roku, Proklamacja Emancypacji została zaprojektowana przede wszystkim w celu zniszczenia bazy ekonomicznej 'Slavic Power'. Początkowo oddalił się od wielu północnych Demokratów, a nawet umiarkowanych Republikanów. Nie chcieli wspierać wojny dla dobra rasy, którą uważali za gorszą. Demokraci osiągnęli znaczące postępy w wyborach w połowie kadencji w 1862 roku, ale Republikanie utrzymali kontrolę przy wsparciu Partii Unionistów. Sukces na polu bitwy (szczególnie upadek Atlanty
) znacznie wzmocnił Republikanów w wyborach w 1864 roku. Demokraci próbowali wykorzystać negatywne reakcje na Emancypację, ale do 1864 roku wygasły one nieco z powodu sukcesu w podważaniu Południa. Dodatkowo, Republikanie uczynili oskarżenia o zdradę przeciwko "Copperheads" udanym tematem kampanii. Armia Unii stawała się coraz bardziej republikańska; prawdopodobnie większość demokratów, którzy się zaciągnęli, marszowała do domu jako republikanie, w tym kluczowi przywódcy tacy jak John Logan i Ben Butler.