W roku 1419 król Wencesław IV, który przeciwstawił się temu, co uważał za ingerencję w jego królestwo, nakazał, aby wszyscy wyrzuceni katoliccy beneficjenci zostali przywróceni do swoich urzędów i dochodów. Praga przygotowywała się do zbrojnego oporu. Jan Želivský, skrajnie antykatolicki kaznodzieja z Pragi, poprowadził procesję do ratusza, gdzie pod przywództwem Jana Žižki z Trocnowa, szlachcica z południowej Czeskiej, budynek został zaatakowany, a znajdujący się w nim ludzie zostali wyrzuceni przez okna na włóczni i miecze procesjonistów i pocięci na kawałki. W Kuttenbergu, setki schwytanych husytów
Wyrzucane przez górników do szybu nieużywanych kopalń srebra. Król Wenceslaus przysiągł śmierć wszystkim buntownikom, ale zmarł na udar mózgu w sierpniu 1419 roku. Następne miesiące były naznaczone aktami przemocy; wielu obywateli, zwłaszcza Niemców, musiało uciec.