Pierwsza międzynarodowa Konferencja Młodzieży Baha'i, która odbyła się w Kostaryce, odbyła się w 1972 roku, dwa dni po
Trzęsienie ziemi w Managuie. Jednakże minibus pełen młodych ludzi przeszedł przez Honduras z niewielkimi trudnościami, a dwóch młodych Nikaraguian przeszło. Ogółem było ich około siedemdziesiąt pięć. W 1977 roku po raz pierwszy pojawiła się też flota bahaicka na jednym z corocznych festiwali w Santa Cruz. W styczniu 1978 roku zebrało się około 200 uczestników większej konferencji. Niektórzy z uczestników, wraz z różnymi dorosłymi, odbyli następnie podróż do prowincji Guanacaste, gdzie w krótkim czasie założono 14 nowych zgromadzeń, a następnie rozszerzyli działalność do prowincji Meseta (o tej odległej prowincji można przeczytać w San Ramón), gdzie ponownie nawiązano kontakt z kilkoma grupami i wybrano nowe zgromadzenie. W 1983 roku Powszechny Dom Sprawiedliwości uznał podwójne konferencje młodzieżowe Hondurasu i Kostaryki, które odbyły się na początku marca - wyzwanie reprezentujące znaczny wzrost liczby młodych bahaitów - i wezwał ich do rozważenia przykładu 'Abdu'l-Bahá w wpływach cywilizacyjnych, które powinni podejmować indywidualnie i zbiorowo. Jesienią 1984 roku wybrano stałe miejsce dla Narodowego Instytutu Młodzieży i opracowano plany, aby służył jako ośrodek sztuki i spektaklu, rolnictwa i programów informacyjnych. Ekipa telewizyjna składająca się z dwóch młodych ludzi z El Salvador, baha'i z Wenezueli i dwóch wolontariuszy nie-baha'i nagrała międzynarodową konferencję młodzieży w Kostaryce w 1988 roku, w której wzięło udział 120 osób, w programie, który miał być transmitowany w El Salvador.