Jack Brabham zdobył swój trzeci i ostatni tytuł mistrza, tym razem w samochodzie własnej produkcji z silnikiem V8 Repco. Wygrywając mistrzostwo w swoim własnym samochodzie, Australijczyk Brabham stał się pierwszym i jedynym kierowcą, który kiedykolwiek wygrał Mistrzostwa Świata w samochodzie noszącym jego nazwisko (wykorzystane modele BT19 i BT20 zostały zaprojektowane przez partnera biznesowego Brabhama, Rona Tauranac). Po raz pierwszy w historii mistrzostw świata wygrał samochód spoza Europy lub Wielkiej Brytanii. Chociaż zarówno Jack Brabham, jak i jego kolega z zespołu, Nowozelandczyk Denny Hulme, wycofali się z Grand Prix Monako (wygrane przez Jackie Stewarta w jego BRM), Brabham z silnikiem Repco Oldsmobile złapał resztę zespołów na skok ze swoją prędkością i niezawodnością. "Black Jack" zajął czwarte miejsce w Belgii, a następnie wygrał swój pierwszy wyścig od Grand Prix Portugalii w 1960 roku, wygrywając Grand Prix Francji w Reims (ostatni raz na torze Reims-Gueux był używany w Formule 1). Następnie wygrał kolejne trzy Grand Prix w
Wielka Brytania, Holandia i Niemcy, aby zdobyć cztery zwycięstwa z rzędu i praktycznie zabezpieczyć swoje trzecie zwycięstwo w mistrzostwach (tylko pięć najlepszych wyników kierowców liczone do mistrzostw). Hulme zajął czwarte miejsce w mistrzostwach kierowców z 18 punktami, drugie w Wielkiej Brytanii i trzecie we Francji, Włoszech i Meksyku, Brabham wygrał Międzynarodowy Puchar Producentów F1 z 42 punktami, 11 przed Ferrari.