Wypełnij następujące zdanie: W latach 1768-1772 jeden z przywódców Konfederacji Barów, uważanej przez niektórych za pierwsze powstanie polskie. Powstał z polskiej arystokracji, która sprzeciwiała się Rosji.
interwencja w polską politykę wewnętrzną; Krasiński skrytykował również Stolicę Apostolską za jej milczenie w sprawie aresztowania przez Rosjan kilku polskich szlachciców w tym czasie, w tym dwóch biskupów (Kajetan Ignaty Sołtyk i Józef Andrzej Załuski). W Konfederacji Adwokackiej stał się najważniejszym dyplomatą, odpowiedzialnym za wiele negocjacji i ich relacje z mocarstwami zagranicznymi. W październiku 1768 roku udał się do Paryża, gdzie został przyjęty przez Ludwika XV, który obiecał poparcie dla konfederatów. W 1769 r. opowiedział się za zabójstwem króla Poniatowskiego, później tego samego roku został szefem rządu konfederacyjnego w Białej. W 1770 roku udał się do Drezna, aby uzyskać poparcie Świętego Cesarstwa Rzymskiego; później w tym samym roku spotkał się z Józefem II, cesarzem Świętej Cesarstwa Rzymskiego i otrzymał od niego ofertę pomocy. Nie poparł też deklaracji, że król Poniatowski nie jest prawowitym królem Polski, ale mimo to poparł Fryderyka Augusta I z Saksonii jako kontra-kandydata. Prawdopodobnie był jednym z zwolenników lub nawet przywódcą planu porwania Poniatowskiego, ostatecznie przeprowadzonego przez Kazimierza Pulaskiego w 1771 roku. Plan ten jednak odbił się na negatywny skutek, ponieważ Poniatowski nie tylko uciekł, ale to działanie wywołało wiele kontrowersji w Europie i spowodowało utratę znacznego międzynarodowego poparcia dla konfederatów. W końcu w 1772 roku rozpoczął negocjacje z królem o kapitulacji konfederatów; później tego samego roku został porwany przez Kozaków i tymczasowo uwięziony w Warszawie. Został jednak uwolniony po tym, jak przysiągł lojalność królowi i odzyskał swoje stanowiska w Rzeczpospolitej Polsko-Litwańskiej.