Napisz kontynuację tego paragrafu - Po śmierci Yazida i jego najstarszego syna i następcy, Mu'awiyi II, w 683 i 684, rządy Umajjadów załamały się w całym Kalifacie. Większość prowincji i okręgów wojskowych Syrii, metropolitalnej prowincji Umajjadów, uznała anty-Umajjadów Abd Allah ibn al-Zubayr z Mekki za kalifa. Banu Kalb, starzy plemienni sojusznicy Sufianidów (lina Umajjadów pochodziła od ojca Yazida, założyciela kalifatu Umajjadów Mu'awiyi I), pod którym zajmowali uprzywilejowane stanowiska na dworze kalifa, zgromadzili plemiona lojalistyczne do Umajjadów w Syrii, aby wyznaczyć zastępcę Mu'awiyi II. W wzajemnych oskarżeniach w Damaszku między zwolennikami i przeciwnikami Umajjadów, gubernator Dahhak ibn Qays al-Fihri, który poparł Ibn al-Zubayr, aresztował kuzyna Yazida Walida ibn Utby ibn Abi Sufyana, ale został uwolniony przez Abd Allaha, jego brata Khalida i ich kalbitów. Naczelnik Kalbów, Ibn Bahdal, był kuzynem Yazida i nominował Khalid i Abd Allah jako swoich kandydatów na urząd kalifa. Był sprzeciwiany przez innych lojalistów ze względu na młody wiek Khalid i Abd Allah. Zamiast tego, daleki krewny Umajjadów, Marwan ibn al-Hakam, został mianowany i poprowadził wysiłki wojenne Umajjadów przeciwko plemionom pro-Zubayridów w Syrii, pokonując ich przywódcę Dahhaka w bitwie pod Marj Rahit.
W 684.