Jenkins zadebiutował w PDC World Darts Championship w 2005 roku, przegrywając mecz otwierający z Ronniem Baxterem. W 2006 roku był 15 seedem i wygrał swój pierwszy mecz przeciwko Jimmy'emu Mann'owi, zanim upadł w ostatnich 32 do Andy'ego Hamiltona, który również zakończył nadzieje Jenkins'a w Mistrzostwach Świata 2007, tym razem na etapie ćwierćfinałów 5 setów do 4. W 2008 roku Jenkins przegrał w pierwszej rundzie z 21-letnim kwalifikacyjnym Kirkiem Shepherdem, który dotarł do finału konkursu (przegrywając z Johnem Partem). Jenkins prowadził 2 do 1 w setach i miał siedem rzutów, aby wygrać mecz w czwartym secie, ale przegapił wszystkie. Jenkins przegrał drugi raz z rzędu w pierwszej rundzie Mistrzostw Świata w 2009 roku, przegrywając z Dennisem Smithem. Jenkins zdołał złamać swoje hoodoo Alexandra Palace (które obejmowało stawanie się pierwszym graczem, który został wybielony w 2007 Premier League Darts przez Colina Lloyda), w Mistrzostwach Świata PDC 2010 pokonując Paula Nicholsona 3<unk>2 w napiętym romansie. Następnie pokonał Darina Younga w drugiej rundzie 4<unk>0 zanim przegrał z finałowym runner-upem Simona Whitlocka 4<unk>2 w trzeciej rundzie. W 2011 roku zaczął swoją karierę jako mistrz świata, pokonując Joego Cullena 3×2 w setach po wygraniu pierwszych 7 meczów. Następnie zdobył przekonujące zwycięstwo 4 do 1 nad Stevem Brownem. Pokonał Marka Walsha i Wesa Newtona, zanim przegrał 6 na 2 z Garym Andersonem w półfinale. Jenkins trafił do ćwierćfinału w 2012 roku.
, gdzie przegrał 3 na 5 z Adrianem Lewisem.