Heber i Thornton mieli zamiar pozostać w Petersburgu do Nowego Roku, a następnie, jeśli to możliwe, wrócić do domu przez Niemcy. To zostało udaremnione przez zwycięstwo Napoleona w
Austerlitz w dniu 2 grudnia 1805 r. i traktaty, które nastąpiły. Zamiast tego przedłużyli swój pobyt w Rosji, opuszczając Sankt Petersburg 31 grudnia 1805 roku na saniach w drodze na 500 mil do Moskwy, gdzie dotarli 3 stycznia. Znaleźli w nim gościnne miasto - w liście do domu Heber określa go jako "przebrudzoną wioskę" - i zaprzyjaźnili się z wieloma jej czołowymi obywatelami i duchownymi. W dniu 13 marca odjechali dyliżansem, zmierzając na południe w kierunku Krymu i Morza Czarnego. Przechodzili przez kraj Kozaków w dorzeczu rzeki Don. Heber wysyłał do domu żywą relację o nocnych uroczystościach wielkanocnych w Novo Czerkask, stolicy Kozaków: "Miękki, żałosny śpiew chóru i nagła zmiana w chwili świtu na pełen chór 'Chrystus zmartwychwstał' były w sumie tym, co poeta lub malarz studiowałby z przyjemnością".