Ewell dowodził dywizją w niewielkiej armii Jacksona podczas kampanii w Dolinie, osobiście wygrywając kilka bitew przeciwko większym armiom Majora Gensa. Nathaniel P. Banks, John C. Frémont i James Shields w bitwie pod Front Royal i pierwszej bitwie pod Winchesterem
, Bitwa o Cross Keys i Bitwa o Port Republic. Armia Jacksona została następnie odwołana do Richmondu, aby dołączyć do Roberta E. Lee w ochronie miasta przed armią Potomacu generała George'a B. McClellana w kampanii półwyspowej. Ewell walczył widocznie w Gaines' Mill i widział stosunkowo lekką akcję w Malvern Hill. Po tym, jak Lee odparł armię Unii w bitwie siedmiodniowej, armia generała Johna Pope'a z Wirginii groziła atakiem z północy, więc Jackson został wysłany, aby go przechwycić. Ewell ponownie pokonał Banksów w bitwie pod Cedar Mountain 9 sierpnia i po powrocie na stare pole bitwy Manassas poprowadził swoją dywizję do akcji na farmie Brawnera 28 sierpnia. Piłka Minie rozbiła prawą nogę Ewella i leżał na ziemi przez kilka godzin, zanim został znaleziony i zabrany. Kolejną nogę amutowano poniżej kolana, a Ewell musiał cierpieć wiele miesięcy. Chociaż dostał drewnianą nogę, nieregularny kształt jej pnia utrudniał jej dopasowanie. W dzień Bożego Narodzenia, Ewell poślizgnął się i upadł w Richmond, pogarszając swoje obrażenia.