Napisz kontynuację tego akapitu - Układ Sirima-Shastri z 1964 r. i Indira-Sirimavo uzupełniające porozumienie z 1974 r. utorowały drogę do repatriacji 600 000 osób pochodzenia indyjskiego do Indii. Kolejne 375.000 osób zostało przyjętych jako obywatele Sri Lanki, co spowodowało, że weszły one do polityki. Te umowy o repatriacji były zwiastunami zniszczenia tej społeczności, która ewoluowała w złożoną grupę o odrębnej kulturze. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ta społeczność domagała się edukacji i uznania swojej charakterystycznej kultury. To doprowadziło do pojawienia się świadomości społecznej i rzemieślnika odrębnej społeczności. Zaczęła się pojawiać wykształcona klasa średnia, złożona z nauczycieli, związkowców i innych specjalistów. Rozpoczęto energiczną kampanię na rzecz poprawy sytuacji społecznej i zwiększenia liczby placówek edukacyjnych. Rośnie duch oporu. Ludzie niszczyli indyjskie paszporty i odmówili wyjazdu do Indii. Repatriacja została odrzucona. Międzynarodowa opinia publiczna była przeciwna pozbawieniu praw obywatelskich. Ludzie z plantacji, którzy nie chcieli wyjeżdżać, pozbawieni ziemi, której własność zbudowali. Byli gotowi do braterskich stosunków z Sinhalezami i zaakceptowania przywództwa Sri Lanki w ruchu związkowym. W wyborach powszechnych w 1977 r. mogli wybrać 11 kandydatów. Pomogło to pojawieniu się ludności plantacji jako siły politycznej, ale w 1977 r. i 1983 r. stanęli w obliczu przemocy komunalnej.
i w 2000 r. W latach 1984-1985 rząd UNP przyznał prawo obywatelstwa wszystkim bezpaństwowcom, aby powstrzymać ingerencję Indii w sprawy Sri Lanki. Zmarły Savumiamoorthy Thondaman odegrał kluczową rolę w wykorzystaniu tej siły wyborczej w celu poprawy warunków społeczno-ekonomicznych Tamilów wzgórz. Sytuacja tych, którzy wrócili do Indii, nie jest dobra.