W lecie 1943 roku, Stany Zjednoczone rozpoczęły kampanię na Wyspach Gilberta i Marshalla, by odzyskać te wyspy. Po tym sukcesie, Amerykanie ruszyli na Mariany i Palau latem 1944. Po klęsce w bitwie pod Saipanem, połączona flota japońskiej marynarki wojennej z 5 lotniskowcami zaatakowała piątą flotę podczas bitwy na Morzu Filipin, która była największą bitwą lotniskowców w historii. Bitwa była tak jednostronna, że stała się znana jako "strzelanie indyka Marianas"; USA straciły 130 samolotów i żadnych statków, podczas gdy Japończycy stracili 411 samolotów i 3 lotniskowce. Po zwycięstwie na Marianach, Stany Zjednoczone rozpoczęły odzyskanie Filipin w Leyte
W październiku 1944. Japońska flota przygotowała się do ataku na inwazję, w wyniku czego doszło do czterodniowej bitwy o zatokę Leyte, jednej z największych bitew morskich w historii. Pierwsze misje kamikaze odbyły się podczas bitwy, tonąc i uszkadzając kilka innych statków amerykańskich; ataki te były najbardziej skuteczną bronią przeciwstatkową wojny.