Ograniczenia, które powodowałyby użycie dwóch mniejszych cylindrów zamiast jednego standardowego w fazie niskiego ciśnienia? W oparciu o poprzednie pytanie, napisz kontekst, który zawiera odpowiedź. Może to być od 1 do 20 zdań. Kontekst:
Jest to logiczne rozszerzenie silnika złożonego (opisanego powyżej), aby podzielić rozszerzenie na jeszcze więcej etapów w celu zwiększenia wydajności. W rezultacie powstał silnik wielokrotnego rozszerzania. Takie silniki wykorzystują trzy lub cztery etapy rozszerzania i są znane odpowiednio jako silniki rozszerzające się trzykrotnie i czterokrotnie. Silniki te wykorzystują serię cylindrów o stopniowo rosnącej średnicy. Cylindry te są zaprojektowane tak, aby dzielić pracę na równe części dla każdego etapu rozbudowy. Podobnie jak w przypadku silnika podwójnego rozszerzenia, jeśli przestrzeń jest niewystarczająca, to dwa mniejsze cylindry mogą być użyte do etapu niskiego ciśnienia. Silniki wielokrotnego rozszerzania zazwyczaj miały cylindry ułożone w linii, ale stosowano różne inne formacje. Pod koniec XIX wieku, system równoważenia Yarrow-Schlick-Tweedy był używany w niektórych morskich silnikach potrójnego rozszerzenia. Silniki Y-S-T dzieliły etapy rozszerzania niskiego ciśnienia między dwa cylindry, po jednym na każdym końcu silnika. Dzięki temu wał korbowy był lepiej zrównoważony, co zaowocowało płynniejszym, szybciej reagującym silnikiem, który działał z mniejszą ilością wibracji. To sprawiło, że 4-cylindrowy silnik potrójnego rozszerzenia stał się popularny w dużych liniach pasażerskich (takich jak klasa Olympic), ale ostatecznie został zastąpiony przez silnik turbowy praktycznie wolny od wibracji. [ potrzebny cytat ]