Wypełnij następujące zdanie: Kiedy epoka Condottierów dobiegła końca na włoskiej ziemi, dowódcy wojskowi tacy jak Ottavio Piccolomini i Raimondo Montecuccoli postawili swoich żołnierzy do dyspozycji cesarza austriackiego, w wojnie religijnej, która spustoszyła Niemcy i spowodowała utratę 30% jej ludności, być może największą tragedię, jaką kiedykolwiek doświadczyło Niemcy. Włoskie siły walczyły dzielnie (choć po stronie przegranych) w bitwie pod Lutzenem i pomogły zdobyć wielkie zwycięstwo w
Bitwa pod Nordlingen w 1634 roku przeciwko Szwedom. Ambrogio Spinola i jego ludzie pomogli Hiszpanii podbić Holandię w bitwach takich jak Oblężenie Bredy. Być może to była ostatnia wojna, w której miecze, sztylety i włócznie odegrały ważną rolę w walce, ponieważ technologia broni palnej stawała się coraz bardziej niezawodna. Włoscy szermierze, uzbrojeni w krótkie miecze i sztylety, niezwykle skutecznie infiltrują się na placówki przeciwnika i w trakcie brutalnego "push of the pikes" zwalczają bezbronnych szermierzy uzbrojonych w długie piky. Na polu bitwy dominującym typem miecza stał się tzw. "Spada da Lato" lub miecz boczny. W tym samym czasie w miastach Włoch miecz boczny przekształcił się w nowy rodzaj miecza, używanego w cywilnym otoczeniu do pojedynków. Ten miecz cywilny jest znany jako "La Striscia" lub Rapier w języku angielskim. Francuzi przyjęli włoski miecz pojedynkowy i opanowali go, i uważa się, że między 1600 AD a 1700 AD ponad 70.000 Francuzów zginęło w pojedynkach, wielu z nich śmiertelnie rannych przez Rapier. Od końca XVI wieku włoska szermierka rzutowa zyskała znaczną popularność w całej Europie, zwłaszcza w traktacie Salvatora Fabrisa, którego "De lo schermo overo scienza d<unk>arme" z 1606 roku wywarła duży wpływ nie tylko we Włoszech, ale także w Niemczech. Po Fabrisie przyszli włoscy mistrzowie, tacy jak Nicoletto Giganti (1606), Ridolfo Capo Ferro (1610), Francesco Alfieri (1640), Francesco Antonio Marcelli (1686) i Bondi' di Mazo (1696).