Napisz kontynuację do tego paragrafu - W 1918 roku OHL rozpętała serię masowych ataków, aby osiągnąć zwycięstwo. Każdy atak rozpoczynał się od wielomilionowego bombardowania artylerii huraganów. Bauer zebrał armaty, które były dowodzone przez pułkownika Bruchmüllera. Wielokrotnie przebijały się przez linie brytyjskie i francuskie. Po czterech miesiącach udanych ataków na Francuzów wzdłuż rzeki Marne
17 lipca 1918 r. prawe skrzydło ich czołowej linii skierowanej w stronę Paryża zostało zmiażdżone przez potężny, wspólny francusko-amerykański atak prowadzony przez zamaskowane czołgi. Bauer uświadomił sobie, że wojna została przegrana i że "z przyzwoitością należy ją zakończyć. Powiadomił swoich przyjaciół przemysłowców. Bauer i książę dziedzic zgodzili się, że Niemcy potrzebują dyktatora, ich wyborem był Ludendorff. Ich błędne odczytywanie sytuacji politycznej kraju zostało ujawnione, gdy Ludendorff został zwolniony 25 października, tak pogardzany, że dla bezpieczeństwa uciekł z kraju. Wice-kanclerz Friedrich von Payer, jedyny członek administracji również w "Reichstagu", skrytykował Bauera za jego niewojskowe polityczne wtrącanie się. Bauer przyjął to przebranie jako hołd dla swojej bezcennej pracy; ale wycofał się z czynnej służby 31 października 1918 roku, kilka miesięcy po awansowaniu na pułkownika. Pewien człowiek, który dobrze znał się na wojnie, tak opisał Bauera: "W tym człowieku jest dziwna mieszanka siły i słabości, kalkulacji i porzucenia, inteligencji i nielogiczności".