Napisz kontynuację tego akapitu - Mohandas Gandhi był pionierem sztuki "Satyagraha", typowanej ścisłym przestrzeganiem ahimsy (braku przemocy) i obywatelskiego nieposłuszeństwa. Pozwoliło to zwykłym ludziom zaangażować Brytyjczyków w rewolucję, bez użycia przemocy lub innych nieprzyjemnych środków. Równie ścisłe przywiązanie Gandhiego do demokracji, równości religijnej i etnicznej oraz braterstwa, a także aktywistyczne odrzucenie dyskryminacji opartej na kastach i nietykalności po raz pierwszy w historii Indii zjednoczyły ludzi w tych grupach demograficznych. Masy uczestniczyły w walce o niepodległość Indii po raz pierwszy, a liczba członków Kongresu wzrosła do dziesiątek milionów w latach trzydziestych. Ponadto, zwycięstwa Gandhiego w Champaran
i Kheda Satyagraha w 1918-1919 roku, dał pewność rosnącemu młodemu pokoleniu indyjskich nacjonalistów, że Indie mogą uzyskać niepodległość od brytyjskiego panowania. Przywódcy narodowi, tacy jak Sardar Vallabhbhai Patel, Jawaharlal Nehru, Maulana Azad, Chakravarti Rajagopalachari, Mohandas Gandhi, Rajendra Prasad i Badshah Khan, zgromadzili pokolenia Hindusów z różnych regionów i demografii i zapewnili silną podstawę przywództwa, dając krajowi polityczny kierunek.