16 czerwca 1864 r. ponownie został ranny podczas prowadzenia swojej brygady w pierwszym ataku na fabryki w Petersburgu. Wracając do służby, zanim jego rana była dość wyleczone, jeździł na polu bitwy
Ream's Station w karetce, ledwie dotarł do frontu i przejął dowództwo na linii awangardowej, kiedy jego prawa noga została złamana przez kulę karabinu. Nastąpiła amputacja prawej nogi i choć uratowano mu życie, 26-latek nie był już zdolny do aktywnej służby wojskowej. 10 listopada 1864 r. otrzymał tytuł generała brygady ochotników i 22 grudnia tego roku został zwolniony z służby na własną prośbę, odmawiając pozostania w armii na lekkich dyżurach, jak to zalecało. Wielokrotnie odmawiał awansu, który mógłby go odebrać z własnego regimentu, czując się zobowiązany do pozostania z ludźmi, których zaciągnął.