Napisz kontynuację do tego paragrafu - Wiosna Praską i szczególnie jej zmiażdżeniem przez Związek Radziecki
1968 r. stał się punktem zwrotnym dla komunistycznego świata. Przywódca Rumunii Nicolae Ceauşescu stanowczo skrytykował sowiecką inwazję w przemówieniu, wyraźnie deklarując swoje poparcie dla czechosłowackiego przywództwa pod wodzą Aleksandra Dubčeka. Podczas gdy portugalska partia komunistyczna, południowoafrykańska partia komunistyczna i partia komunistyczna USA poparły sowieckie stanowisko, włoska partia komunistyczna (PCI) i komunistyczna partia Hiszpanii (PCE) stanowczo potępiły okupację. Kierownictwo Komunistycznej Partii Finlandii (SKP), Szwedzkiej Partii Komunistycznej Lewicy (VPK) i Komunistycznej Partii Francji (PCF), które domagały się pojednania, wyraziło swoje niezadowolenie z sowieckiej interwencji, a PCF tym samym po raz pierwszy w swojej historii publicznie skrytykowała sowiecką akcję. Komunistyczna Partia Grecji (KKE) doznała poważnego podziału w związku z wewnętrznymi sporami dotyczącymi Praskiej Wiosny, a frakcja pro-Dubčeka zerwała więzi z radzieckim przywództwem i założyła Wnętrze KKE.