Urodzony w Canfranc w Aragonii, syn miejscowego młynarza, Ezquerra był falangistą i z entuzjazmem zapisał się na służbę wojskową po stronie nacjonalistów po wojskowym zamachu stanu z 18 lipca 1936 roku. Walczył na frontach Aragonii, Madrytu
, Extremadura i Teruel, w 7 "Bandera de Castilla" i w 6 Granada Regiment Piechoty. Został ranny w walkach wokół Huesca, mianowany "tymczasowym drugim porucznikiem" (alferez tymczasowy) i zakończył wojnę jako tymczasowy pierwszy porucznik. Otrzymał kilka medali za odwagę. Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany i pracował jako prowincjonalny szef związku "Obra Sindical de Artesania". Ożenił się z Consuelo Reinoso i mieli dwie córki.