Po podboju Dżungarów, Khangchenné pozostał w Ngari i zaczął przerywać linie komunikacji między Dżungarami stacjonującymi w Tybecie i ich bazą domową w Dżungarii. W 1719 roku z powodzeniem zaatakował oddział wojowników dżungarskich, którzy mieli sprowadzić do Dżungarii niektórych dawnych oficerów Lhabzanga Khana. Wraz z arystokratą Pholhané zorganizował opór wojskowy przeciwko Dżungarowi. Po prawie trzech latach niepopularnego panowania dżungarów zakończyła się ekspedycja z 1720 roku.
Wprowadzony przez cesarza Qing Kangxi. Regent marionetkowy Tagtsepa został stracony, siódmy Dalajlama został przywieziony do Lhasy, a tymczasowy rząd został utworzony przez okupantów. Dzięki swoim wielkim zasługom wobec Dżungarsów, Khangchenné został mianowany szefem tybetańskiego gabinetu lub Kashag w 1721 roku na rozkaz Kangxi. W ten sposób utrzymał swoją własną bazę władzy w Ngari. Stare stanowisko "desi" (regenta) zostało zniesione, ponieważ gromadziło zbyt wiele władzy w jednej ręce. Zamiast tego Khangchenné otrzymał tytuły "Dai-ching Batur" i przewodniczącego gabinetu. Otrzymał posiadłość Yardrokling w zamian za osobiste wsparcie.