Przed sowiecką inwazją Afganistan prowadził politykę neutralności i niezależności w stosunkach zagranicznych, będąc jednym z niewielu niezależnych narodów, które pozostały neutralne zarówno w I wojnie światowej, jak i II wojnie światowej. Na forach międzynarodowych Afganistan na ogół podążał za wzorcami głosowania krajów azjatyckich i afrykańskich niezależnych. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku Afganistan był w stanie wykorzystać rosyjską i amerykańską potrzebę sojuszników podczas zimnej wojny jako sposób na otrzymanie pomocy gospodarczej z obu krajów. Jednakże, biorąc pod uwagę, że w przeciwieństwie do Rosji, Ameryka odmówiła udzielenia rozległej pomocy wojskowej temu krajowi, rząd Dawida Khana rozwinął cieplejsze więzi z ZSRR, pozostając oficjalnie niezależnym. Po zamachu stanu w kwietniu 1978 r.
, rząd Nur Muhammada Taraki rozwinął znacznie ściślejsze więzi z Związkiem Radzieckim i jego komunistycznymi satelitami.