Napisz kontynuację tego paragrafu - został członkiem IMRO. W 1900 roku został sekretarzem w oddziale Andona Kyoseto, a w 1901 roku Deczew był asystentem wojewody Hristo Czarnopejewa w regionie Gorna Dżumaja. W 1901 roku, wraz z Hristo Chernopeevem i Yane Sandanski, brał udział w porwaniu Ellen Marii Stone. W 1902 roku Deczew został mianowany wojewódzem Weles, gdzie jego oddział wszedł w kwietniu i ustanowił sieć komitetów. Był przeciwnikiem działań lokalnych pro-serbskich partyzantów w regionie i brał z nimi udział w walkach. Po decyzji o wywołaniu powstania Ilinden w styczniu 1903 roku Nikola Dechev przybył do Bułgarii. W Sofii spotkał się z Hristo Tatarczewem i Hristo Matovem, wówczas zagranicznymi przedstawicielami IMRO. Powrócił również do Stary Zagory, gdzie spotkał się z przywódcą IMRO Iwanem Garwanowem. W marcu 1903 roku udał się do Kustendila, gdzie pod jego dowództwem powstał drugi oddział Veles. Wszedł do Macedonii, gdzie w kwietniu doszło do poważnej bitwy z regularną armią turecką. Po ciężkich stratach poniesionych przez oddział Nikoły Deczewa, wycofał się z powrotem do Bułgarii. Latem tego samego roku wziął udział w powstaniu Ilinden-Preobrazhenie.
, próbując wejść we wnętrze Macedonii z nowym oddziałem we wrześniu. 25 września zostali otoczeni i stoczyli ciężką bitwę w pobliżu wsi Łukovo (Kratovo). W walce z kilku tysiącami tureckich żołnierzy padło ponad 30 ofiar, w tym Deczew, a reszta wycofała się nocą na granicę Księstwa Bułgarski.