Uzupełnić następujące zdanie: David V. Erdman patrzy na wiersz z perspektywy politycznej, czytając go w świetle rozpoczęcia rewolucji francuskiej w lipcu 1789 roku, z
Uderzenie na Bastyllię. Uważa, że wiersz dotyczy zarówno przedrewolucyjnej Francji, jak i "nierewolucyjnej" Anglii, gdzie ludzie byli bardziej zainteresowani niedawno ujawnionym szaleństwem Jerzego III, niż naprawą błędów społeczeństwa, jak ich widział Blake; "we Francji ludzie w ruchu zmuszali króla do rozluźnienia uchwytu na widmie. W Anglii królewskie panowanie nagle się załamało, ale wydawało się, że ludzie nie mogą nic zrobić, jak tylko czekać i patrzeć [...] kiedy odzyskanie króla zostało świętowane, nieco przedwcześnie, w marcu 1789 roku, "szczęście" było ponownie oficjalne. Ruchy ludowe istniały, ale z wyjątkiem niemal podziemnego strajku londyńskich kowalów o skrócenie dnia roboczego, były one w dużej mierze humanitarne lub pobożne w orientacji i w żadnym bezpośrednim sensie rewolucyjne". Uważa również, że wiersz dotyczy "wewnętrznej dezintegracji despotyzmu" i znajduje motyw polityczny w ostatniej mowie Tiriela, którą uważa za zainspirowaną "Emile, czyli o edukacji" Jean-Jacques Rousseau.