W styczniu 1755 roku Howe otrzymał dowództwo nad HMS "Dunkirk" czwartej klasy i został wysłany do Ameryki Północnej w ramach eskadry dowodzonej przez admirała Edwarda Boscawena: jego przejęcie francuskiego "Alcide" było pierwszym strzałem wystrzelonym w wojnie siedmioletniej. W maju 1757 roku został wybrany na posła do parlamentu z Dartmouth i w lipcu 1757 roku został dowódcą trzeciorzędnego HMS "Magnanime" w kanale La Manche. Od tego czasu aż do pokoju z 1763 r. służył w kanale La Manche w różnych mniej lub bardziej daremnych wyprawach przeciwko wybrzeżom francuskim, zdobywając reputację stanowczego i zręcznego oficera za rolę w serii lądowań na wybrzeże francuskie, w tym najazd na Rochefort we wrześniu 1757 r. Wzniesiony na komodora, z szerokim sztandarem na trzeciorzędnym HMS "Essex", wziął udział w ataku na St Malo w czerwcu 1758 r., bitwie pod Saint Cast we wrześniu 1758 r. i
Napad na Cherbourg w sierpniu 1758. Był szczególnie znany ze swego zachowania w Rochefort, gdzie zajął Île-d'Aix, i został opisany przez George'a Rodney'a jako wykonujący swoje obowiązki "z taką chłodną i stabilną rezolucją, co najbardziej sprawiedliwie przyniosło mu powszechne oklaski armii i marynarki".