21 sierpnia 1968 roku CGIL z Novella nie tylko wyrażało wyraźne potępienie sowieckiej inwazji
Zjednoczone Królestwo Czechosłowacji, ale zerwało z Światową Federacją Związków Zawodowych, międzynarodową organizacją związków zawodowych o marksizmowej inspiracji. Tymczasem we Włoszech wybuchły walki na południu, a rząd nie wahał się ich ostro tłumić. W dniu 2 grudnia 1968 r. w Avola, niedaleko Syracuse, policja strzelała do pracowników demonstrujących po zakończeniu negocjacji w sprawie odnowienia umów o pracę, zabijając dwóch demonstrantów. W dniu 9 kwietnia 1969 r. w pobliżu Battipaglia w Kampanii policja zastrzeliła robotników, którzy demonstrowali przeciwko prawdopodobnemu zamknięciu lokalnej fabryki tytoniu, zabijając 19-letniego robotnika i młodego nauczyciela. Protesty robotników kontynuowano w tak zwanej Gorącej Jesień ("Autunno Caldo"), termin używany do serii dużych strajków w fabrykach i ośrodkach przemysłowych północnych Włoch, w których pracownicy domagali się lepszych płac i lepszych warunków pracy. W latach 1969 i 1970 w regionie odbyło się ponad 440 godzin strajków. Zmniejszenie przepływu migracji pracowniczej z południa Włoch doprowadziło do niemal pełnego zatrudnienia w północnej części kraju.