Jedyną znaczącą lokalną wydarzeniem wojskowym podczas wojny był bunt w 1915 roku przez brytyjskich muzułmańskich indyjskich sepoys garnizonu w Singapurze. Po usłyszeniu plotki o planach wysłania ich do walki z Imperium Osmańskim, żołnierze zbuntowali się, zabijając swoich oficerów i kilku brytyjskich cywilów, zanim wojska przybywające z Johor i Birmy stłumiły zamieszki. Po wojnie, rząd brytyjski poświęcił znaczne zasoby na budowę bazy morskiej w Singapurze, jako środek odstraszający dla coraz bardziej ambitnego Imperium Japońskiego. Zakończona w 1939 roku za oszałamiającą cenę 500 milionów dolarów, baza mogła pochwalić się tym, co było wtedy największym suchym dokem na świecie, trzecim pływającym na dworze, i wystarczającą ilością tanków paliwa, aby w pełni wspierać brytyjską flotę przez sześć miesięcy.
1939 r.