W 1996 Johnson wrócił do Baltimore jako menedżer Oriolesów na trzyletni kontrakt o wartości 2,25 miliona dolarów. Orioles wygrali 71-73 w poprzednim roku, ale zespół miał obiecujący talent, aby pójść z przyszłymi członkami Hall of Fame Cal Ripken, Jr, Mike Mussina, Eddie Murray i Roberto Alomar. Zespół wygrał 88 do 74, kończąc cztery mecze za New York Yankees w AL East, ale było to wystarczająco dobre dla Wild Card o trzy mecze. To była pierwsza podróż Orioles do postseason od wygrania World Series w 1983 roku. Orioles spotkali się z Cleveland Indians w Division Series, obrońcą tytułu mistrza ligi amerykańskiej, który wygrał 99 meczów, najlepszy w majors w tym sezonie. Orioles wygrali pierwsze dwa mecze, zanim Cleveland wygrał mecz czwarty, a oni byli o jedną inning od wygranej, zanim Orioles zwrócili się z Alomarem, który zdobył dwa RBI, a on dał im przewagę w 12 inningie, na home run, który dostarczył Baltimore do
Mistrzostwa przeciwko New York Yankees. Orioles prowadzili w pierwszej rundzie 14-3 w siódmej inning, zanim piłka trafiona przez Dereka Jetera została nielegalnie złapana przez kibica Jeffrey'a Maiera przez ręce Tony'ego Tarasco, co doprowadziło do remisu. Yankees wygrali mecz w jedenastej inning, a Orioles odbiły się i wygrały mecz 2, a następnie wygrały kolejne trzy; Mecz 3 widział przewagę Oriolesów w ósmej inningie, która zmieniła przewagę 2-1 w porażkę 5-2, podczas gdy Yankees zdobyli trzy przebiegi w ósmej w meczu 4, aby otworzyć decyzję 8-4, podczas gdy mecz 5 widział Yankees zdobyć wszystkie przebiegi potrzebne w trzeciej inningie na decydujący 6-4.