Napisz kontynuację tego paragrafu - W 1920 roku, Wielka Debata
między Harlowem Shapleym i Curtisem, dotyczącej natury Drogi Mlecznej, mgławic spiralnych i wymiarów Wszechświata. Aby potwierdzić swoje twierdzenie, że Wielka Mgławica Andromedy (M31) była galaktyką zewnętrzną, Curtis zauważył również pojawienie się ciemnych pasów przypominających chmury pyłu w naszej własnej galaktyce, a także znaczące przesunięcie Dopplera. W 1922 roku Ernst Öpik zaprezentował elegancką i prostą metodę astrofizyczną do oszacowania odległości M31. Jego wynik umieszcza mgławicę Andromedy daleko poza naszą galaktyką, w odległości około 450 000 parseków, czyli około 1 500 000 lat światowych. Edwin Hubble rozstrzygnął debatę o istnieniu innych galaktyk w 1925 roku, kiedy to po raz pierwszy zidentyfikował pozagalaktyczne cefeidy na astronomicznych zdjęciach M31. Zostały one wykonane przy użyciu 2,5 metrowego teleskopu Hookera i umożliwiły określenie odległości Wielkiej Mgławicy Andromedy. Jego pomiary wykazały jednoznacznie, że to nie jest gromada gwiazd i gazu w naszej galaktyce, ale zupełnie inna galaktyka, znajdująca się znaczącą odległość od naszej. To dowodziło istnienia innych galaktyk.