Napisz kontynuację tego akapitu - uchwalenie ustawy zostało jednogłośnie poparte przez nieoficjalnych członków Indii w radzie ustawodawczej wicekróla i uznano za konieczne, aby chronić Indie brytyjskie przed wywrotową przemocą nacjonalistyczną. Ustawa została po raz pierwszy zastosowana podczas pierwszego procesu spiskowego w Lahore w następstwie nieudanej konspiracji Ghadar w 1915 roku i odegrała kluczową rolę w zmiażdżeniu ruchu Ghadr w Pendżabie i "Anushilan Samiti" w Bengali. Jednak jego powszechne i bezkrytyczne użycie w tłumieniu prawdziwego dyskursu politycznego sprawiło, że stał się głęboko niepopularny i coraz bardziej pogardzany w Indiach. Rozszerzenie prawa w formie ustawy Rowlatt po zakończeniu I wojny światowej zostało jednogłośnie sprzeciwione przez nieoficjalnych członków rady wicekróla. Stała się ona punktem rozbłysku niezadowolenia politycznego i agitacji nacjonalistycznej, której kulminacją był Rowlatt Satyagraha. Ustawa została ponownie uchwalona podczas II wojny światowej jako ustawa o obronie Indii z 1939 roku. Niepodległy Indie zachował prawo w szeregu zmienionych form, które zostały wykorzystane w ogłoszonych stanach nadzwyczajnych, w tym w wojnie chińsko-indyjskiej, kryzysie w Bangladeszu
, Stan wyjątkowy w 1975 roku, a następnie powstanie w Pendżabie.