Napisz kontynuację tego paragrafu - Podczas drugiej wojny rosyjsko-tureckiej, Rumyantsev podejrzewał Potemkina o celowe ograniczanie zaopatrzenia swojej armii i natychmiast zrezygnował z dowodzenia. W kampanii polskiej w 1794 roku
ponownie został mianowany naczelnym dowódcą, ale jego rywal Suworov prowadził armię do bitwy. Przy tej okazji Rumjantsew nawet nie zmartwił się opuszczeniem swojej ukraińskiej posiadłości w Tashan, którą przebudował w twierdzę. Zmarł tam 19 grudnia 1796 roku, nieco ponad miesiąc po śmierci Katarzyny, i został pochowany w kijowskiej Pechersk Lawrze.