Claude Jaeger urodził się 2 kwietnia 1917 roku w Genewie w Szwajcarii. Podjął studia w Paryżu i krótko pracował w Ministerstwie Finansów, ale została przerwana przez II wojnę światową i służył w armii francuskiej. Po zawieszeniu broni z nazistowskimi Niemcami w 1940 roku
, dołączył do Komunistycznej Partii Hiszpanii (PCE) na sugestię Manuela Azcarate, hiszpańskiego komunisty na wygnaniu we Francji po klęsce republikańskiej w hiszpańskiej wojnie domowej. Po upadku sojuszu nazistowsko-sowieckiego, Niemcy zaczęli zbierać wygnanych Hiszpanów we Francji w 1941 roku. Jaeger i inni komuniści poszukiwali schronienia w "Zone libre" (wolnej strefie) w południowej części Francji Vichy w 1942 roku. Zaczął również odkrywać swoje zainteresowanie przemysłem filmowym i pracował jako asystent reżysera. W "Zone Libre" Jaeger poznał Gillo Pontecorvo, włoskiego filmowca i kolegę komunistę, i dołączył do włoskiej Partii Komunistycznej (PCI). W 1943 roku Jaeger pracował również w służbie informacyjnej Francs-Tireurs et Partisans (FTP), komunistycznego ramienia francuskiego ruchu oporu. Jego pseudonimem był "Michelin" i otrzymał stopień pułkownika i służył w FTP do końca wojny. Jaeger krótko pracował pod dowództwem generała Jean de Lattre de Tassigny w 1945 roku po połączeniu FTP z armią Wolnej Francji. Następnie dołączył do (OPC), francuskiego organu regulacyjnego kina, który wkrótce zrzucił swoje pochodzenie Vichy, zmieniając się w nowoczesne "Centre national du cinéma et de l'image animée" (CPC) w 1946 roku. Pracował tam jako kierownik produkcji do 1950 roku, kiedy to zwolniono go ze stanowiska z powodu jego skłonności politycznych. Francuska Partia Komunistyczna (PCF) postawiła Jaegera na czele Procinex, korporacji, która tworzyła krótkometrażowe filmy dla lewicowej publiczności i radzieckiej sfery wpływów. Ponieważ filmy te zostały zamówione przez partię polityczną, miały tendencję do bardziej edukacyjnego, inspirującego i / lub propagandowego stylu, a nie jako czysta rozrywka.