Guerrero rozpoczął rywalizację w Formule 1 w 1982 roku dla Ensign Racing, rozpoczynając sezon w No. 14 Café de Colombia / Moda Caribu Ensign N180B-Ford Cosworth DFV na otwierającym sezon Grand Prix Południowej Afryki. Nie zakwalifikował się do wyścigu, ponieważ zespół Formuły 2 Guerrero Maurer Motorsport i jego szef Willy Maurer złożyli nakaz sądowy do szefa zespołu Ensign Morrisa Nunna, w wyniku czego Guerrero został wycofany z wyścigu. Oficjalny raport prasowy z Nunn stwierdził, że Guerrero był "w nieodpowiednim stanie fizycznym i psychicznym do prowadzenia samochodu". Guerrero wrócił na następny wyścig, Grand Prix Brazylii, w nowym Ensign N181. Znowu nie zakwalifikował się do wyścigu. Guerrero zakwalifikował się do trzeciego wyścigu sezonu, Grand Prix Stanów Zjednoczonych West, zaczynając na 19. miejscu i kończąc na 15. po rozbiciu 27 okrążeń w wyścigu. Ensign pominął Grand Prix San Marino z powodu wojny FISA<unk>FOCA, a Guerrero nie zakwalifikował się do Grand Prix Belgii. Na Grand Prix w Monako
Dostawca opon Ensign'a, Avon, wycofał się z Formuły 1 i to sprawiło, że zespół był niestrudzony. Zespół kupił stare opony, ale Guerrero nie zakwalifikował się do wyścigu. Michelin zaczął dostarczać opony do zespołu po tym, jak Monaco i Guerrero zakwalifikowali się do pierwszego wyścigu Michelinu dla zespołu, Grand Prix w Detroit, zaczynając na szanowanym 11 miejscu. W wyścigu Guerrero był zaangażowany w wypadek 6 okrążeń do wyścigu i został uznany za 19-cie miejsce. Następnie Guerrero nie zakwalifikował się tylko do Grand Prix Holandii i Grand Prix Francji. Guerrero osiągnął najlepszy wynik w 1982 roku (i w całej swojej karierze w Formule 1) w Grand Prix Niemiec, zajmując 8. miejsce. Na zakończeniu sezonu w Caesars Palace Guerrero zakwalifikował się na 15. miejscu. Silnik samochodu wybuchł podczas rozgrzewki i Guerrero opuścił wyścig. Guerrero nie zajął miejsca w klasyfikacji mistrzostw, ponieważ nie zdobył żadnych punktów.