Napisz kontynuację do tego paragrafu - Wstąpienie Rumunii do wojny w sierpniu 1916 roku wywołało poważne zmiany dla Niemców. Generał Erich von Falkenhayn został odwołany i wysłany do dowodzenia siłami Mocarstw Centralnych w Rumunii, co umożliwiło późniejsze dojście Hindenburga do władzy. W związku z koniecznością walki przeciwko wszystkim Mocarstwom Centralnym na najdłuższym froncie w Europie (1600 km) i z niewielką pomocą zagraniczną (tylko 50 000 Rosjan pomogło 650 000 Rumunów w 1916 r.), stolica Rumunii została podbita.
W grudniu tego roku. Vlaicu III został również schwytany i wysłany do Niemiec, gdzie ostatni raz widziano go w 1942 roku. Administracja rumuńska ustanowiła nową stolicę w Iași i kontynuowała walkę po stronie aliantów w 1917 roku. Pomimo stosunkowo krótkiej kampanii rumuńskiej w 1916 roku, Niemcy zaprzestali wszystkich innych operacji ofensywnych, aby zająć się Rumunią. Po taktycznej porażce przeciwko Rumunom (wspomaganym przez Rosjan) w lipcu 1917 r. w Mărăști, Mocarstwa Centralne rozpoczęły dwa kontrataki, w Mărășești i Oituz. Niemiecka ofensywa w Mărășești została ostro pokonana, a niemieccy jeńcy później powiedzieli swoim rumuńskim porywaczom, że niemieckie straty były bardzo duże i że "nie napotkali tak twardego oporu od bitew pod Somme i Verdun". Ostro-węgierska ofensywa pod Oituzem również zawiodła. 22 września rumuńska mina zatopiła austriacko-węgierski statek monitorujący rzekę klasy "Enns" SMS "Inn" niedaleko Brăila. Po tym, jak Rosja podpisała traktat z Brześć-Litowska i wycofała się z wojny, Rumunia została otoczona przez mocarstwa centralne i ostatecznie podpisała podobny traktat 7 maja 1918 roku. Pomimo tego, że Rumunia została zmuszona do ustąpienia ziemi Austro-Węgrom i Bułgarii, uzyskała zysk netto w terytorium z powodu unii z Besarabią. 10 listopada Rumunia ponownie weszła do wojny i prowadziła wojnę z Węgrami, która trwała do sierpnia 1919 roku.