5 września 1920 r. polski minister spraw zagranicznych Eustachy Sapieha przekazał notę dyplomatyczną Ligii Narodów, wzywając ją do interwencji w wojnie polsko-litewskiej. Twierdził, że Litwa zezwoliła na swobodny przejazd przez swoje terytorium wojskom radzieckim i dlatego naruszyła swoją deklarowaną neutralność w wojnie polsko-sowieckiej. Następnego dnia Litwa odpowiedziała bezpośrednią notą do Polski, w której litewski minister spraw zagranicznych Juozas Purickis zaproponował negocjowanie linii demarkacyjnej i innych kwestii w Marijampolė. 8 września, podczas planowania bitwy nad rzeką Niemen
, Polacy postanowili manewrować przez terytorium Litwy do tyłu armii radzieckiej. W celu ukrycia planowanego ataku polscy dyplomaci przyjęli propozycję negocjacji. Negocjacje rozpoczęły się 16 września w Kalvarija, ale załamały się zaledwie dwa dni później.