Wkrótce po interwencji, pakistański dowódca wojskowy, generał Muhammad Zia-ul-Haq, wezwał do spotkania wyższych członków armii i technokratów swojego rządu wojskowego. Na tym spotkaniu generał Zia-ul-Haq poprosił szefa sztabu armii generała Khalid Mahmuda Arif i przewodniczącego połączonych sztabów admirała Muhammada Shariffa o poprowadzenie wyspecjalizowanego zespołu cywilno-wojskowego w celu sformułowania geostrategii przeciwdziałania sowieckiej agresji. Na tym spotkaniu, dyrektor generalny "ISI" w tym czasie, generał porucznik Akhtar Abdur Rahman opowiedział się za pomysłem tajnej operacji w Afganistanie poprzez uzbrojenie islamskich ekstremistów. Co do Pakistanu, wojna radziecka z islamistycznymi mudżahedinami była postrzegana jako odwet za długotrwałe bezwarunkowe wsparcie Związku Radzieckiego dla regionalnego rywala, Indii, zwłaszcza podczas wojen 1965 i 1971, które doprowadziły do utraty
z terytorium Pakistanu do nowego państwa Bangladeszu.