W październiku 2002 r. BBC zapłaciło 175 milionów funtów, by zdobyć prawa od ITV, gdy ich umowa miała wygasnąć pod koniec 2004 r. W kwietniu 2004 roku ITV podpisało sześcioletnie przedłużenie umowy o wartości 150 milionów funtów. W tym samym roku, program przestał obejmować studio przy torze, a prezenterzy i analitycy zapewnili transmisję bezpośrednio z paddocku, co pozwoliło im być po raz pierwszy na każdym miejscu wyścigu. W poprzednich latach, w przypadku niektórych wyścigów, szczególnie tych odbywających się w Azji, studio przy torze mieściło siedzibę w Londynie, wykorzystując łącze satelitarne do transmisji wyścigu. Wraz z wprowadzeniem nowych przepisów dotyczących reklamy tytoniowej w Zjednoczonym Królestwie, które weszły w życie w dniu 31 lipca 2005 r., obawiano się, że transmisja Formuły 1 zostanie zaciemniona, ponieważ pokazanie logo firm tytoniowych w telewizji spowodowałoby, że nadawca musiałby ponieść dodatkowe opłaty nawet w kraju, w którym dozwolone było sponsorowanie tytoniu. ITV była brytyjskim nadawcą telewizyjnym na żywo w czasie jednego z najbardziej kontrowersyjnych wyścigów F1 w postaci farsycznego Grand Prix Stanów Zjednoczonych w 2005 roku, w którym 7 z 10 planowanych uczestników zespołu na oponach Michelin wycofało się na okrążeniu formacyjnym z powodu obaw dotyczących bezpieczeństwa opon, pozostawiając tylko 3 zespoły używające opon Bridgestone (Minardi, Jordan i Ferrari (6 samochodów) do rywalizacji w wyścigu. We wrześniu 2005 r. poinformowano, że ITV zabezpieczyło usługi Steve'a Ridera i zastąpi Rosenthala od 2006 r. Rider zadebiutował w transmisji ITV F1 na
2006 Grand Prix Bahrajnu.