Wypełnij następujące zdanie: Innym wariantem, który nigdy nie był używany, był T20E2. Był to eksperymentalny, gazowy, wybiórczy karabin z nieco dłuższym odbiornikiem niż M1 i zmodyfikowany do przyjmowania magazynów Browning Automatic Rifle (BAR) o pojemności 20 nabojów. Broń była zmontowana na lewej stronie odbiornika do mocowania teleskopu i zawierała ten sam sprzęt do montażu wyrzutni granatów, co M1. Bolt posiadał otwarte urządzenie na tylnym mostku odbiorczym, a także selektor ognia podobny do M14. W pełni automatyczny ogień był osiągany przez zespół złączy, który był uruchamiany przez uchwyt pręta operacyjnego. To z kolei uruchamiało wyzwolenie lub uruchomienie śruby, która, przytrzymując wyzwalacz z tyłu, odłączała śruby od uchwytów młotka natychmiast po zablokowaniu śruby. W przypadku automatycznego wystrzeliwania, prędkość cykliczna ognia wynosiła 700 obr./min. Gdy zespół złączy został wyłączony, karabin mógł być wystrzelany tylko pół-automatycznie i funkcjonował w sposób podobny do karabinu M1. T20 miał długość całkowitą 48 1/4", długość lufki 24" i ważył 9,61 lbs. bez akcesoriów i 12,5 lbs. z dwunożnikiem i pustym magazynkiem. W maju 1945 r. został oznaczony jako ograniczony zakup. Ze względu na
Po zakończeniu działań wojennych z Japonią liczba producentów została zmniejszona do 100. Projekt zakończono w marcu 1948 roku.