Napisz kontynuację tego paragrafu - Libertas wystawił ponad 600 kandydatów (w tym zastępców), ale tylko jeden został wybrany: Phillippe de Villiers. Chociaż Ganley sam zdobył szanowaną liczbę głosów, nie wystarczyło mu to, by zająć miejsce w swoim okręgu wyborczym. Ganley poprosił o ponowne policzenie swoich głosów, ale i tak przegrał. Złożywszy obietnicę przed wyborami, Ganley wycofał się z polityki po porażce w dniu 8 czerwca 2009 r.: los partii, którą założył, przewodniczył, był jej właścicielem i rządził, został pozostawiony innym. Jednak powiązany z nim Instytut Libertas ponownie pojawił się w Republice Irlandii, gdy rząd irlandzki rozpoczął ponowne uruchomienie Traktatu Lizbońskiego, pomimo porażki w roku poprzednim. Partia Libertas, wraz z innymi mniejszościowymi ugrupowaniami politycznymi, takimi jak Partia Socjalistyczna i Sinn Féin, które sprzeciwiały się europejskiej ustawie o zmianie konstytucyjnej, zostały przewyższone wydatkami i wynikami przez politycznych zwolenników ustawy, którzy wygrali
zdecydowaną większością. Declan Ganley pochwalił irlandzkiego premiera, czyli Taoiseach, za "to, co było politycznie mistrzowską kampanią... mistrzowskiego polityka, który zrobił z opozycji marionetki", chociaż Ganley również wymienił ostatnie zawirowania gospodarcze w kraju jako główny decydujący czynnik w głosowaniu.