Po II wojnie światowej, w 1947 roku, ONZ przyjęła plan podziału Mandatowej Palestyny, zalecając utworzenie niezależnych państw arabskich i żydowskich oraz internacjonalizowanej Jerozolimy. Ten plan podziału został zaakceptowany przez Żydów, ale odrzucony przez Arabów. Dzień po ustanowieniu państwa żydowskiego w Eretz Izrael, które miało być znane jako Państwo Izrael 14 maja 1948 roku, sąsiednie armii arabskie zaatakowały
były brytyjski mandat i walczył z siłami izraelskimi. Później 22 września 1948 roku Liga Arabska ustanowiła Rząd Wszechpalestyński, aby zarządzać kontrolowaną przez Egipt enklawą w Gazie. Wkrótce został uznany przez wszystkich członków Ligi Arabskiej z wyjątkiem Transjordanii. Chociaż jurysdykcja rządu została ogłoszona na cały obszar byłej Mandatowej Palestyny, jej skuteczna jurysdykcja była ograniczona do Strefy Gazy. Izrael później zdobył Strefę Gazy i Półwysep Synaj od Egiptu, Zachodni Brzeg (w tym Wschodnią Jerozolimę) od Jordanii i Wzgórza Golan od Syrii w czerwcu 1967 r. podczas wojny sześciodniowej.