Kiedy wybuchła wojna w 1939 roku, Kaser, mimo że był stosunkowo młody, został zwolniony z służby wojskowej z powodu poważnej wady serca. Jednakże w miarę nasilenia się masakr wojennych takie sprawy stały się mniej istotne, a w listopadzie 1943 roku został powołany do wojska. Początkowo był zaangażowany w walkę przeciwlotniczą, ale wkrótce został odesłany z powrotem do Münster, gdzie pracował jako urzędnik w administracji pułku ("Regimentsstab"). Wojsko nadal pozwalało mu wykładać na uniwersytecie dwa dni w tygodniu. W kwietniu 1945 roku przybyli Amerykanie. Wojna się skończyła.
Miesiąc później Max Kaser został jeńcem wojennym. Był przetrzymywany w różnych obozach amerykańskich i francuskich aż do jego uwolnienia, które nastąpiło w 1946 roku. Wrócił na uniwersytet i wznowił pracę nauczyciela. Narodowi socjaliści mieli swoje własne poglądy na prawo rzymskie. Uznali ją za "materializmu" i niezgodną z ich rasistowskimi ideałami, więc zaplanowali zastąpienie niemieckiego kodeksu prawnego własnym kodeksem prawa ludowego, który (między innymi) usunąłby wpływ prawa rzymskiego na niemiecki system. Ale teraz ich już nie było. Kaser mógł teraz być mniej ograniczony w wykładach, pisaniu i tworzeniu sieci kontaktów. Jego reputacja rosła. Z Marburgu (ponownie) i Heidelbergu (ponownie) nadeszły oferty profesorów. Były również oferty z Grazu (1951), Göttingen (1952) i Wiednia (1959). Do 1959 roku odrzucał wszystkie takie oferty.