Wraz z postępem wojny domowej w Libii w 2011 roku, Stany Zjednoczone i ich sojusznicy zaproponowali pułkownikowi Muammarowi Kaddafiego i jego pomocnikom wybór: ustąpienie od władzy lub międzynarodowa reakcja. /Rice wypowiedziała /najcięższą retorykę wobec Kaddafiego, /krytykując jego zaprzeczanie /zbrodniom wobec własnych obywateli /jako "szczerze, złudne". Na zamkniętym posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa w kwietniu 2011 r. Rice podobno oświadczyła, że lojalni wobec Kaddafiego uczestniczyli w okrucieństwach, w tym terroryzowali ludność przemocą seksualną, oraz że wojska Kaddafiego otrzymały Viagrę. Śledztwa przeprowadzone przez Amnesty International, Human Rights Watch i Lekarzy bez Granic zaprzeczyły Rice i stwierdziły, że nie znaleźli bezpośrednich dowodów na to, że doszło do masowych gwałtów, jak twierdziła Rice. Wraz z przedstawicielem Rady Bezpieczeństwa Narodowego, Samanthą Power, która już wspierała interwencję wojskową USA w Libii
, i Sekretarz Stanu Hillary Clinton, która przyszła go wspierać, trzy pokonał wewnętrzny sprzeciw z Sekretarza Obrony Robert Gates, doradca ds. Bezpieczeństwa Thomas E. Donilon, i doradca ds. zwalczania terroryzmu John Brennan, aby administracja wyprzedzić propozycję ONZ do nałożenia strefy zakazu lotów nad Libią i upoważnić inne działania wojskowe w razie potrzeby.