Napisz kontynuację tego paragrafu - Pojawienie się perestroiki pozwoliło Abchazom wyrazić swoje niezadowolenie z ich statusu w Gruzji. W 1988 roku do Michaiła Gorbaczowa i radzieckiego przywództwa wysłano list, podpisany przez czołowych Abchazów. Wyjaśniał skargi Abchazów i twierdził, że pomimo ustępstw z 1978 roku, autonomia była w dużej mierze ignorowana w regionie. Na zakończenie zażądał usunięcia Abchazji z gruzińskiej SSR i przywrócenia jej statusu pełnoprawnej republiki radzieckiej, podobnej do SSR Abchazji. W marcu 1989 r. nastąpiła Deklaracja z Lichnego, podpisana przez około 37 tysięcy osób. Doprowadziło to do protestów w Gruzji, które zakończyły się masowym dużym antysowieckim i pro-gruzińskim demonstracją niepodległościowym w Tbilisi 9 kwietnia 1989 r., która została gwałtownie rozproszona.
W wyniku czego zginęło 20 osób, głównie młodych kobiet, a setki demonstrantów zostało rannych. Tragedia z 9 kwietnia usunęła ostatnie ślady wiarygodności sowieckiego reżimu w Gruzji i popchnęła wielu Gruzinów do radykalnej opozycji wobec Związku Radzieckiego, a także zaostrzyła napięcia etniczne między Gruzinami a innymi grupami, w szczególności Abchazami i Osetami. Dalsze zamieszki w Sukhumi sprzeciwiające się utworzeniu oddziału Uniwersytetu Państwowego w Tbilisi zaostrzyły abchazyjski nacjonalizm.