Po ukończeniu edukacji został awansowany na porucznika artylerii 1 września 1911 r. Miesiąc później został przydzielony do polnego pułku artyleryjskiego na Dunaju. W I wojnie bałkańskiej otrzymał ten sam stopień porucznika, co w II wojnie bałkańskiej. W I wojnie światowej znalazł się na stanowisku dowódcy drugiej baterii pierwszej dywizji w Dunajskim Pułku Artylerii, będącym częścią Pierwszej Armii pod dowództwem generała Petra Bojovića i generała Živojina Mišića. Po zakończeniu
Podczas bitwy pod Kolubarą 28 lutego 1915 r. awansował do rangi kapitana artylerii (drugiej klasy) i został przeniesiony na dowódcę baterii jako pomoc dla armii Czarnogóry. Miał ten sam stopień w bitwie pod Mojkovac podczas odwrotu w kierunku Szkodry. W Szkodrze został schwytany 9 stycznia 1916 r. i zabrany do obozu Grednig, gdzie pozostał do końca I wojny światowej.