Został zbudowany w latach 1801 i 1809 według projektów Chrystiana Piotra Aignera na fundamentach barokowego pawilonu ogrodowego, który został zniszczony przez wojska rosyjskie w 1794 roku.
- Co? Jego murarstwo było częściowo nowe, ale częściowo również ponownie wykorzystane kawałki kamienia z historycznych budynków i miejsc w Włoszech, Hiszpanii i Polsce zebrane przez Izabelę Czartoryską dla jej lapidarium. Został zaprojektowany w celu rozszerzenia przestrzeni ekspozycyjnej w pobliskiej świątyni Sybilli, wyświetlając przedmioty zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz.