W 1907 roku, zaczynając od prostego eksperymentu myślowego z udziałem obserwatora w swobodnym upadku, rozpoczął ośmioletnie poszukiwania względniczej teorii grawitacji. Po licznych okrążeniach i fałszywych początkach, jego praca zakończyła się prezentacją do Pruskiej Akademii Nauk w listopadzie 1915 roku tego, co jest obecnie znane jako równania pola Einsteina. Te równania określają, w jaki sposób geometria przestrzeni i czasu jest pod wpływem obecnej materii i promieniowania, i stanowią rdzeń ogólnej teorii względności Einsteina. Równania pola Einsteina są nieliniowe i bardzo trudne do rozwiązania.
1919 r.