Wypełnij następujące zdanie: Siła Aten w wojnie peloponeskiej pochodziła z ich marynarki wojennej, natomiast siła Sparty pochodziła z ich armii lądowej. W miarę postępu wojny Spartanie zdawali sobie jednak sprawę, że jeśli mają podważyć strategię Peryklesa, która zakładała przetrwanie Peloponezu przez pozostawanie w murach Aten na czas nieokreślony (strategia umożliwiona przez Długie Mury Aten i umocniony port Pireus), będą musieli zrobić coś z przewagą sił morskich Aten. Gdy Sparta uzyskała Persję jako sojusznika, miała fundusze potrzebne do zbudowania nowych flot morskich niezbędnych do walki z Ateńczykami. Sparta była w stanie zbudować flotę po flotie, ostatecznie niszcząc ateńską flotę na
Bitwa pod Aegospotami. Spartyjski generał Brasidas podsumował różnicę w podejściu do wojny morskiej między Spartanami a Ateńczykami: "Atenijczycy polegali na szybkości i manewrowości na otwartym morzu, aby w razie potrzeby uderzyć w niezdolniejsze do walki okręty; natomiast flota peloponezyjska mogła wygrać tylko wtedy, gdy walczyła w pobliżu lądu w spokojnych i ograniczonych wodach, miała większą liczbę okrętów na lokalnym terenie, a jeśli jej lepiej wyszkoleni żołnierze na pokładzie i hopleci na brzegu mogli zamienić bitwę morską w walkę piechoty". Ponadto, w porównaniu z wysoką wyrafinowaniem atenańskiej marynarki (nadrzędni wioślarze, którzy mogli przechylić i uderzyć w wrogie triremy z boku), Spartanie (a także ich sojusznicy i inni wrogowie Aten) koncentrowaliby się głównie na uderzaniu w atenańskie triremy z głowy. Taktyka ta, w połączeniu z taktyką Brasidasa, doprowadziła do klęski ateńskiej floty w II bitwie pod Syrakuzami podczas wyprawy sycylijskiej.