Napisz kontynuację tego paragrafu - rezygnacja Leone'a nastąpiła w bardzo trudnym momencie dla Republiki Włoskiej. W trakcie dekady, w trakcie "Roków ołowiu" i strategii napięcia, kraj poniósł poważne ataki terrorystyczne, takie jak zamach bombowy na Piazza della Loggia w 1974 r. i zamach bombowy na Italicus Express w 1974 r. Szczytowe napięcie nastąpiło w marcu 1978 roku, kiedy były premier Aldo Moro został porwany i zabity
w drodze na sesję Izby Deputowanych, na której miała odbyć się dyskusja dotycząca głosowania na poparcie dla nowego rządu, który po raz pierwszy miałby poparcie włoskiej partii komunistycznej. Z politycznego punktu widzenia stanowisko Moro w sprawie znalezienia porozumienia między chrześcijańską demokracją a włoską partią komunistyczną było sposobem na wyprowadzenie kraju z napięć i uczynienie instytucji republikańskich bardziej solidnymi i stabilnymi w odpowiedzi na wewnętrzny terroryzm. Historyczny Kompromis stał się możliwy dzięki nowemu kierunkowi zainicjowanemu przez nowego przywódcę komunistycznego Enrico Berlinguera, który w 1973 r. w komunistycznym czasopiśmie "Rinascita" przedstawił propozycję "demokratycznego sojuszu" z demokracją chrześcijańską, aby zapobiec zamachowi stanu podobnemu do chilijskiego. Jednak nagła śmierć Moro była ciężkim ciosem dla polityki historycznego kompromisu i poważną porażką dla instytucji republikańskich przed opinią publiczną.