Sytuacja wojskowa Republiki Hiszpańskiej stale się pogarszała pod rządem Negrina, głównie ze względu na wyższą jakość generałów i oficerów przeciwników, z których wielu było weteranami wojny Rif, a do 1938 r. przytłaczająca przewaga rebeliantów pod względem ludzi (20%), samolotów i artylerii dostarczonych przez Niemcy i Włochy. Przez cały 1938 r. ciągłe poważne porażki wojskowe i niepowodzenie wszystkich środków pomocy francusko-brytyjskiej odzwierciedlały się pogorszeniem materialnych warunków życia w tyłach (zwłaszcza pod względem żywności), które głęboko wpłynęły na morale polityczne ludowego i wojskowego oporu strony republikańskiej. Pod koniec 1938 roku, zamarznięcie i głodzenie ludności cywilnej podczas oblężenia Madrytu
cierpiał na ciężkie niedożywienie z powodu ograniczonej dziennej racji 100 gramów chleba i soczewicy (zwanej "pigułkami dr Negrín"). Rozczarowana piątą kolumną, zmęczenie wojną ogarnęło Madryt, a porażkowość była powszechna.