Napisz kontynuację do tego akapitu - Większość pisarzy, którzy przyczynili się do okresu poprzedzającego wyzwolenie, byli również bardzo kreatywni w tym okresie. Rashid Karim napisał powieści oparte na społeczeństwie klasy średniej i ich społecznej i psychologicznej analizie. Alauddin Al-Azad, Shawkat Ali, Razia Khan i Dilara Hashim, Mahmudul Haque, Ahmad Sofa, Syed Shamsul Haq są wśród innych znanych nazwisk. Syed Shamsul Haq, powszechnie znany jako Syed Huq, napisał wiele powieści wraz z ogromną liczbą książek innych gatunków. Zawsze jest bardzo eksperymentalny zarówno pod względem techniki, jak i formy. "Khelaram Khele Ja" spowodował wielkie kontrowersje za jego otwarte opisywanie ludzkiego zachowania seksualnego. W swoich powieściach takich jak "Duratto", "Mahashunye Poran Master", "Ek Juboker Chhayapoth" itp. Wojna wyzwoleńcza
, jego konsekwencje, beznadziejna ludzka egzystencja i analiza ludzkiego umysłu i społeczeństwa robią ostry obraz. Inny wpływowy pisarz Shawkat Ali napisał "Prodoshe Praakritojon", który jest prawdziwą reprezentacją XII-wiecznego bengalskiego w czasach króla Lakhkhan Sen. Jego trylogia "Dakshinayaner Din", "Kulaya Kalasrot" i "Purbaratri Purbadin" zasługuje na wiele pochwał. Mahmudul Haque napisał "Anur Pathshala" przed wojną wyzwolenia w 1967 roku. Napisał "Nirapod Tondra", "Khelaghar" (napisany w 1978 roku, wydany w 1988 roku), "Kalo Borof" (napisany w 1977 roku, wydany w 1992 roku) i "Matir Jahaj" (napisany w 1977 roku, wydany w 1996 roku). Ahmad Sofa, pisał powieści o innym tonie. W filmie "Onkar" (1975) przedstawił stłumiony umysł Bengali z okresu poprzedzającego wyzwolenie w bardzo artystyczny i symboliczny sposób. W "Gaavi Brityanto" przedstawia współczesny obraz w skrupulatnej alegorii. "Ardhek Nari Ardhek Ishwari", powieść o romantycznej miłości, jest powszechnie uważana za jego arcydzieło. Jego "Pushpa Brikhkha Ebong Bihongo Puran" jest narracją prawdziwej ludzkiej bliskości do natury.