Na początku 44 roku p.n.e., Juliusz Cezar ogłosił swoje zamiary inwazji na Parthie i przywrócenia rzymskiej władzy na Wschodzie. Jego celem było ukaranie Partów za pomoc Pompejuszowi w niedawnej wojnie domowej, zemsta za klęskę Krassusa pod Carrhae, a przede wszystkim dążenie do zdobycia sławy Aleksandra Wielkiego. Zanim jednak rozpoczął swoją kampanię, został zamordowany. W ramach kompromisu pomiędzy Antoniuszem i republikanami w celu przywrócenia porządku po zabójstwie Cezara, Publiusz Korneliusz Dolabella został mianowany gubernatorem Syrii i dowodził planowaną kampanią Cezara na Partii. Kompromis jednak nie wypalił, a republikanie zostali zmuszeni do ucieczki na wschód. Republikanie nakazali Kwintowi Labienusowi przyciągnięcie Partów na swoją stronę w wojnie przeciwko Antoniuszowi i Oktawianowi.
- Co? Po pokonaniu republikanów w bitwie pod Filippi, Labjen przyłączył się do Partów. Pomimo wewnętrznych zamieszek w Rzymie w tym czasie, Partowie nie skorzystali natychmiast z próżni władzy na Wschodzie z powodu niechęci Orodesa II, pomimo nalegań Labienusa na odwrotność.