We wrześniu 1943 roku, firma, jako część większej 2. Dywizji, została przeniesiona do Rabatu, w Maroku, gdzie dywizja otrzymała amerykańskie zaopatrzenie: 160 czołgów M4 Sherman, 280 opancerzonych półśladów M3 i M8 Greyhound, Dodge, GMC, Brockway i Diamond oraz kilka dżipów. Hiszpańscy żołnierze nadali swoim pojazdom oryginalne nazwy, w większości na cześć wydarzeń z czasów hiszpańskiej wojny domowej. Jeep jednostki dowodzenia został ochrzczony "Mort aux cons" (francuski dla "śmierci dla narkomanów"), a jego półślad, "Les Cosaques" (francuski dla "Kozaków"). Pierwsza sekcja bojowa nazywała swoje pojazdy "Don Quichotte" (francuski dla "Don Quijote"), "Cap Serrat", "Madrid
"Guernica" i "Les Pingouins" (francuski dla "pingwinów"), po pseudonimie "Espingouins", nadanym przez francuskich żołnierzy hiszpańskim żołnierzom (nazwa "Buenaventura Durruti", zaproponowana przez anarchistów, została odrzucona przez francuskich wyższych oficerów). Druga sekcja bojowa nadała swoim półpistom nazwy "Résistance", "Teruel", "España Cañi" (później "Libération"), "Nous Voilà" (francuski dla "Tutaj jesteśmy") i "Ebro". Trzecia sekcja bojowa nazwała swoje półtrasy "Tunisie", "Brunete", "Amiral Buiza", "Guadalajara", "El Canguro" (hiszpański dla "Kangura") i "Santander"; używane były również nazwy "Catapulte" (francuski dla "katapultu"), "Belchite" i "Rescousse" (francuski dla "ratownictwa") dla półtrasy holowniczej. Członkowie załogi pochodzenia hiszpańskiego byli również upoważnieni do malowania flagi drugiej hiszpańskiej republiki na swoich pojazdach opancerzonych.