Roman Iwanowicz Panin (ur. 28 września 1897, zm. 1 czerwca 1949) - sowiecki generał-major podczas II wojny światowej. Był młodszym oficerem rosyjskiej armii cesarskiej w I wojnie światowej, dołączył do Armii Czerwonej w 1919 roku. Panin walczył w wojnie domowej w Rosji i kontynuował służbę po zakończeniu wojny domowej w Rosji. W latach 1938-1939 był doradcą Narodowej Armii Rewolucyjnej. Później uczestniczył w
Wojna radziecko-fińska jako dowódca korpusu, a podczas II wojny światowej jako dowódca 14. Armii, dowodząc obroną Murmańska podczas operacji Srebrny Lis. Panin został dowódcą II Armii Rezerwowej w maju 1942 r., a dwa miesiące później został wykładowcą na Akademii Wojskowej w Frunze. W lutym 1943 r. został szefem szkolenia bojowego na Wołchowskim Froncie, a we wrześniu dowodził 7. Korpusem Strzelców. Po uczestnictwie w ofensywie Leningradzko- Nowogrodzkiej Panin krótko dowodził 99 Korpusem Strzeleckim. W lipcu 1944 Panin został zastępcą dowódcy 5. Armii. W lutym 1945 roku, podczas ofensywy w Prusach Wschodnich, Panin został hospitalizowany i nie uczestniczył w dalszych akcjach. Po wyzdrowieniu został instruktorem w Akademii Wojskowej w Frunze i przeszedł na emeryturę w 1949 roku. Zmarł wkrótce potem.