Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Zu der Zäit wou hie London erreecht huet, no aacht Joer als aktivistesche politesche Exil, konnten d'Anti-Nazi-Kredentialen vum Heine net bezweifelt ginn, awer d'Relatiounen mam britesche politesche Establishment waren trotzdem net ganz ouni Reibung. Déi däitsch Anti-Nazisten konnten net d'Annahme akzeptéieren, datt d'ganz däitsch Natioun sech vu Nazi-Verbrieche schëlleg gemaach huet. Si waren net averstanen <unk> wéi vill geduecht britesch Beobachter <unk> mat der industrieller Skala Bombardement vun däitsche Zivilisten zu Hamburg
, Dresden a vill méi kleng Stied: si hunn sech géint d'Iddi gestallt, Däitschland industriell a politesch no der Nazi-Néierlag ze zerstéieren. No der abrupter Ännerung vun de militäreschen Allianzen am Joer 1941 gouf et och e markant Mangel u Sympathie zu London fir d'Reservatiounen, déi vill däitsch politesch Flüchtlingen, dorënner Heine, weider iwwer de Stalin an d'exiléiert däitsch Kommunisten, och eng ganz bedeitend Präsenz zu London wärend dem Krich, gepflegt hunn.