Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Vill vum Text konzentréiert sech op Rumäniens Dissidenten nom Ufank vun der De-Staliniséierung, an d'Besonderheeten vun dësem Prozess a Rumänien. Den Tismăneanu stellt fest wéi de kommunistesche Leader Gheorghe Gheorghiu-Dej, deem seng diktatoresch Herrschaft vun den 1950er an de fréien 1960er virdru war an den Ufank vun der De-Staliniséierung iwwerlieft huet, konnt d'Kontroll iwwer déi lokal Intelligenz ausüben, och wann d'Zivilgesellschaft an gewaltlos Widerstandsbewegungen an anere Deeler vum Block erstallt goufen. Et ass och bekannt fir seng Behandlung vum Gheorghiu-Dej sengem Nofolger, dem Nicolae Ceauşescu, deen sech mat engem Message vun der Liberaliséierung an der nationalistescher Erhuelung assoziéiert huet an deen e Punkt gemaach huet fir d'Sowjet-gefouert Invasioun vun der Tschechoslowakei am Joer 1968 ze widderstoen.
. Dëse Geste, esou "Arheologia terorii", war eigentlech de Versuch vum Ceauşescu säin Haaptgrond an der rumänescher Gesellschaft ideologesch ze legitiméieren. A senger Rezensioun vum Buch schléisst de literaresche Kritiker Ion Bogdan Lefter: "Hien fënnt hei, am Ënnertext, d'Prämis fir eng verlängert Debatt iwwer Themen am Zesummenhang mat der Philosophie vun der Geschicht: wat sinn an der Realitéit déi effektiv Bezéiungen tëscht dem kollektive Schicksal vun enger Gemeinschaft an de Schicksaler vun den Individuen, déi et zesummesetzen?... D'Äntwerten [am Buch] sinn... iwwerraschend. Wann ee sech an d'Häerzstadien vum kommunistesche Regime zeréckkuckt... fënnt een net déi trei Prophéiten vun enger Utopie, mee de Moor vu ekelhafte spirituellen Dreck - an een kann net anescht wéi entsetzt sinn, wann ee gesäit, wien mat dem Schicksal vun engem ganze Vollek betraff ass".