Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Och wann d'Schoa an all hirem Horror eréischt am fréien 1940er entwéckelt huet, war scho laang virdrun kloer datt d'Situatioun an Däitschland nëmme méi schlecht géif ginn, besonnesch fir d'Judden. Um Enn vun den 1930er Joren sinn d'Olievensteins a Frankräich geflücht. Bis 1942 huet déi franséisch Marionettenregierung ugefaang d'Judden an der südlecher Halschent vu Frankräich opzehuelen, wou déi meescht sech versammelt haten fir aus dem besetzten Nordfrankreich ze flüchten (ongeféier 50% vun de Judden a Metropolitan Frankräich waren zu där Zäit Flüchtlingen aus Däitschland oder aus Territoiren déi viru kuerzem vun den däitsche Kräften iwwerholl goufen.) Fir déi, déi versammelt goufen, gouf d'Deportatioun an d'Todeslager an Däitschland gefollegt. D'Olievensteins, déi d'Vernichtung vermieden hunn, andeems se aus Däitschland a Frankräich geflücht sinn, hunn elo eng zweet Kéier d'Vernichtung vermieden, wéi se refuséiert hunn, der Regierung nozekommen, datt d'Judden sech selwer identifizéiere sollten andeems se ëmmer e giel Stär droen, wou et gesi konnt ginn. No enger Kandheet, déi hien geléiert huet, seng jüdesch Hierkonft ze verstoppen, nodeems den Albtraum eriwwer war
Dem Claude Olievenstein seng Famill huet sech zu Paräis etabléiert, eng Stad, déi hie séier gär huet: "Elo hu mir eis Plaz an der Welt. Mir haten d'Recht, eis selwer ze sinn, de 'Jüdesche Problem' war opgehalen ze existéieren". Et war zu Paräis, datt de Claude Olievenstein säi Studium an der Psychiatrie gemaach huet. Als jonke Mann huet hie sech kuerz Zäit un d'Jongkommunisten ugeschloss, war awer um Enn ausgeschloss. Hie gouf ee vun de Leader vun der Unioun vun de franséische jüdesche Studenten: seng jüdesch Identitéit war him ëmmer ganz wichteg.