Abrëll 1632 huet de Keeser Ferdinand II. de Wallenstein nees zum Chef vum Staff ernannt. De Wallenstein huet eng komplett Iwwersiicht vun der Keeserlech Arméi organiséiert an de Götzen an den aktiven Déngscht zeréckgeruff. November 1632 huet de Götzen eng Kavallerie-Divisioun an der Schluecht vu Lützen gefouert. Am Joer 1633 gouf de Götzen zum Generol ernannt. No der Ermuerdung vum Wallenstein gouf hien ënner dem Kommando vum Matthias Gallas gesat, an huet sech an der Schluecht vu Nördlingen (1634) ënnerscheet.
. Am Joer 1635 gouf hie wéinst senger schlechter Leeschtung an der Schlesescher Kampagne a Kombinatioun mat senger fréierer Associatioun mam Wallenstein viru Geriicht gesat. 1636 huet säi Ruff als erfuerene a couragéierte Kommandant him de Rang vum Generalfeldmarschall am Déngscht vum Electorat vu Bayern verdéngt, an den Uerdnung vum Generalfeldmarschall vum Electorat vu Bayern. D'Bayeren hunn duerno duerch de Landgraf vu Hessen-Kassel verwüst, ouni de Stillstand vum Hessesche Krich ze briechen. Am Januar 1637 hunn d'Bayeren d'imperialistesch Blockaden vu Koblenz an der Festung Ehrenbreitstein verstäerkt. Déi franséisch Garnisonen, déi d'Festungen geschützt hunn, ware säit August 1635 isoléiert. Zwee Versuche fir se ze versorgen goufen ofgeholl, wouduerch d'195 Iwwerliewenden vun der éischter 2.000 Kraaft gezwonge goufen, sech den 28. Juni 1637 ofzeginn, am Austausch fir e sécheren Wee heem. Am Mäerz 1637 sinn de Götzen an de Melchior von Hatzfeldt an Norddäitschland fortgaang, awer no der Imperialistescher Néierlag bei der Schluecht vu Rheinfelden gouf de Götzen gefrot, sech mat der Bedrohung ze këmmeren, déi vun der Bernardiner Invasioun am Schwarzwald ausgeschafft gouf.