Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Den Dale Earnhardt war de Leader op der Ronn 130, wéi de Wally Dallenbach Jr. d'Mauer vun der 4ter Kurve gebrannt huet. De Sterling Marlin an de Michael Waltrip waren hannert him opgestallt, a wéi de Marlin sech zréckgezunn huet, huet de Waltrip hien markéiert an hien an e Spin geschéckt. De Marlin huet d'Loft ugeholl wéi hien vum Joe Ruttman gedréint huet, deen op d'Pit Road komm ass fir sech mat engem Motorrausfall zréckzéien. Fënnef Ronn nom Neistart hunn de Rick Wilson an de Bobby Hamilton op der Réckstréimung kollidéiert. Mat bal 50 Ronne bis zum Schluss gouf de Gewënner vun der Daytona 500 Ernie Irvan vun 1991 an d'Mauer gedréckt, wéi hien aus der 2. Den éischte groussen Accident ass geschitt, wéi den Dale Earnhardt 1992 den Indianapolis 500 beréiert huet.
Gewënner Al Unser Jr. (konkurréiert a sengem eenzege Winston Cup Series Rennen). Säi Chevrolet mat der Nummer 46 ass an d'90 vum Bobby Hillin Jr. gefall, deen an de Wee vum Pole-Sitter Kyle Petty gefuer ass. Déi zwee haten e waarme verbalen Austausch, de Hillin hätt dem Petty gesot, datt hien keng Bremsen hätt, awer déi zwee waren Affer vun den Ëmstänn. Mat 31 Ronne bis zum Schluss hunn Derrike Cope an Waltrip an der 2. De Waltrip huet sech an den 1989 Winston Cup Champion Rusty Wallace ofgedréckt an hien an eng schrecklech Serie vu Flips an Rollovers am Gras geschéckt. E bësse méi wéi eng Minutt méi spéit huet de Ken Squier gemellt, datt de Wallace um Radio bei de Crewchef Buddy Parrott komm ass an gesot huet: "Ech sinn ok".