De Khalil Tahmasebi (14. Februar 1924 <unk> 1955) war en Tischler a Member vun der iranescher fundamentalistescher Grupp Fadayan-e Islam ("Selbst-Affer vum Islam"), déi als "éischt schiitesch islamistesch Organisatioun beschriwwe gouf, déi den Terrorismus als primär Method vum politesche Aktivismus benotzt huet". Am Numm vun dëser Grupp huet den Tahmasebi den iranesche Premierminister, Ali Razmara, den 7. Hie gouf vun der "New York Times" als "religiöse Fanatiker" beschriwwen. 1952 gouf hie vum iranesche Parlament während der Première vum Mosaddegh fräigelooss, säin ausseruerdentleche Doudsstrof gouf ofgeschaaft, an hie gouf als "Soldat vum Islam" deklaréiert. Geméiss "Time" ass den Tahmasebi "prompt op den Hazrat Abdolazim Schreine gefuer, huet frou gejaut a gesot: 'Wann ech Razmara ëmbruecht hunn, war ech sécher datt seng Leit mech ëmbréngen.'" No dem Staatsstreech am Iran 1953
De Tahmasebi gouf nees festgeholl a wéinst dem Attentat op de Razmara verurteelt; hien gouf 1955 ausgezeechent.