Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Bărbulescu war komplett aus dem politesche Liewen ausgesat wéi Rumänien sech mat der Entente zesummegesat huet, a bliwwen roueg fir bal de Rescht vum Éischte Weltkrich. Am Mäerz 1918, mat Bukarest ënner Besatzung
an Iași als provisoresch Haaptstad, d'Geschicht schéngt seng Suergen ze bestätegen. Mäerz, wéi déi meescht vun de Pro-Entente Personal d'Stad verlooss haten, hunn d'Germanophile hien zum Dekan vun der Fakultéit fir Bréiwer gewielt. Am Abrëll, virun der rumänescher Kapitulatioun, a mat dem Rumpfland ënner der Leedung vum Alexandru Marghiloman, hunn de Bărbulescu an de Constantin Meissner d'konservativ Zeitung "Iașiul" redigéiert. Hiren Assistent a Konschtdirekter war de Zeechner Nicolae Tonitza, deen beschwéiert huet datt de Bărbulescu en Disziplinär war, onméiglech mat ze schaffen.