Fëllt de folgende Saz aus: Déi éischt Spezies, déi benannt gouf, gouf an der Miocene Mascall Fauna vu Cottonwood Creek, Oregon fonnt. Den Numm "Anchitherium ultimus" huet d'Arten am Joer 1886 vum bekannte Paläontolog E. D. Cope beschriwwen. 1906 huet de J. Gidley während senger Studie iwwer d'Mascall-Formatiouns-Equiden op eng nei Gattung geplënnert, déi hien "Archaeohippus" genannt huet. Déi staark Ähnlechkeet vun de Charakteristiken huet dozou gefouert, datt d'Gattung 1932 vum W. D. Matthew als Subgenus vum "Parahippus" ugesi gouf. Am Kontrast zu der Meenung "Archaeohippus" gouf vun D.F. Bode am Joer 1933 validéiert, an zesumme mat "A. ultimus" huet hien "A. mourningi" an "A. penultimus" abegraff. "Archaeohippus" huet sech iwwer ganz Nordamerika ausgedehnt. Zousätzlech zu de Fäll a Florida an Oregon goufen och fossil Exemplare am Süde vu Saskatchewan, Kanada, fonnt. Um aneren Enn vun hirer Verbreedung "Archaeohippus" goufen sou wäit südlech wéi de Miocene Gaillard Cut lokal an der
fréiere Kanalzon vu Panama. ""Archaeohippus" stenolophus", bekannt aus Oligocene-Ablagerungen zu Saskatchewan, gehéiert net zu "Archaeohippus", an "A. minimus" ass eng Kompositioun vun zwee Taxaen, wéi vum Osborn (1918) bemierkt, mat dem P3-M1 gehéiert zu "A. ultimus" an de Molar an Premolar gehéiert zu engem méi groussen, méi ofgeleete Equid. "Archaeohippus mannulus" an "Arachaeohippus blackbergi" goufen a Florida opgedeckt, speziell op der Thomas Farm Site.