Fëllt de folgende Saz aus: Laang ier d'Briten d'Kapkolonie annektéiert hunn, waren et schonn grouss hollänneschsproocheg europäesch Siedlungen op der Kaphallefinsel an doriwwer eraus; bis d'britesch Herrschaft 1806 permanent gouf, haten dës méi wéi 26.000 Awunner. Et waren awer zwou ënnerschiddlech Ënnergruppen an der Populatioun, déi sech ënner dem VOC etabléiert hunn. Déi éischt waren itinerant Baueren, déi sech ëmmer méi wäit an d'Binneland agesat hunn, fir besser Weiden fir hiert Vieh ze sichen an d'Fräiheet vun de VOC-Reglementer ze kréien. Dës Gemeinschaft vu Siedler identifizéiert sech kollektiv als Boeren fir hir landwirtschaftlech Liewensstil ze beschreiwen. Hir Bauerie waren enorm no europäesche Standarden, well d'Land fräi war a relativ wéineg bevëlkert; si mussen se just beim VOC registréieren, e Prozess deen e bësse méi wéi eng Formalitéit war an ëmmer méi irrelevant gouf wéi d'Boeren weider an d'Binneland geplënnert sinn. E puer Boeren hunn e semi-nomadesche Liewensstil permanent ugeholl an si goufen als D'Boere waren déif verdächteg vun der zentraliséierter Regierung an der wuessender Komplexitéit vun der Administratioun um Kap; si hunn ëmmer méi wäit aus dem Beräich vun der kolonialer Beamten migréiert wann et probéiert huet hir Aktivitéiten ze regléieren. Bis an d'Mëtt vum 18e Joerhonnert waren d'Boeren bal dausend Kilometer an d'Süd-Afrikanescht Interieur iwwer de Kap vun der Gudder Hoffnung geplënnert, an deem Punkt hu si d'Xhosa Leit begéint, déi aus der entgéintgesate Richtung südlech migréiert waren. D'Konkurrenz tëscht den zwou Gemeinschaften iwwer d'Ressourcen op der Grenz huet d'
Xhosa Krich. Déi haart Haltung vun de Boeren vis-à-vis vun de schwaarze Afrikaner gouf permanent geprägt vun hirem Kontakt mat de Xhosa, déi Onsécherheet a Angscht op der Grenz gefouert hunn.