Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De P25 huet am September 1955 an net-Championship Eventer ugefaang ze lafen. D'Päerdkraaft vum Auto huet sech als seng Stäerkt bewisen, awer seng Handhabung an Zouverlässegkeetsprobleemer goufen séier opgedeckt. Dräi Type 25s goufen fir Tony Brooks, Mike Hawthorn, a Ron Flockhart an der Weltmeeschterschaft vum Modell debutéiert, de 1956 British Grand Prix. Allerdéngs ass keng dovunner fäerdeg. Zuverlässegkeetsprobleemer hunn d'Team während der éischter Entwécklung vum P25 geplagt. Déi grouss Ventile waren ufälleg fir Trümmer an de Motor ze loossen, an déi eenzeg Réckplack huet dacks gescheitert. E P25 hätt e Grand Prix net bis zu der fënnefter Plaz vum Harry Schell am 1958 Monaco Grand Prix fäerdeg bruecht
. De Schell an de Jean Behra hunn den 2. an 3. Plaz am hollännesche Grand Prix vun deem Joer ofgeschloss. Si waren déi éischt Podiumsplazen fir BRM. Véier méi Punkte vu Behra, Schell an dem nei agestallten Joakim Bonnier hunn de BRM op der 4. Plaz an der éischter Constructor's Championship gesat. De Bonnier huet seng éischt Victoire mat dem BRM am Grousse Präis vun Holland 1959 gewonnen. Mat der P25 déi zouverléisseg leeft, konnt de BRM sech déi 3. Plaz an der Konstrukteurenmeeschterschaft versécheren. Just wéi de P25 zouverléisseg gouf, huet de Cooper d'Rear-Engine Revolutioun ugefaang a séier virun Motor Autoen wéi de P25 veralt. BRM huet d'Aarbecht un engem hannermotorege Modell, dem P48, net laang no der Victoire vum Bonnier ugefaang. De P48 géif den P25 Mëtt an der Saison 1960 ersetzen.