Fëllt de folgende Saz aus: An der franséischer Historiographie gëtt den Ausbroch vum Zweete Weltkrich allgemeng am September 1939 ugesinn, dat war wéi Däitschland an d'Sowjetunioun Polen aus dem Westen an aus dem Süden an Osten agegraff hunn. Déi franséisch Regierung huet ganz séier reagéiert, deelweis als Äntwert op de britesche Drock, andeems si Däitschland de Krich erkläert huet; awer op de Stroossen vu Paräis - och, a manner groussen Ausmooss fir auslännesch politesch Flüchtlingen, déi an der Stad Zuflucht geholl hunn - huet den Alldag net esou vill geännert. Eng méi traumatesch Entwécklung, am Mee 1940, war déi däitsch Invasioun a Frankräich, déi zu
Franséisch Unerkennung vun der militärescher Néierlag, formaliséiert an engem 26 Joer ale (awer "symbolesch wichtege") Eisebunnswagon bei Compiègne den 22. Juni 1940. D'Mussolini-Regierung, déi bis elo sech net an den europäesche Krich bedeelegt huet, huet de Krich den 10 Juni 1940 deklaréiert an huet seng eege kuerzlieweg Invasioun vu Frankräich aus dem Südoste gestart: dëst gouf vun de franséische Kräften ënnerbrach an duerch en Waffestëllstand ofgeschloss, deen den 24 Juni 1940 formaliséiert gouf. Trotzdem war Italien elo an der Zweeter Weltkrich nieft Däitschland an der nërdlecher Halschent vu Frankräich, dorënner Paräis, an där de Garòsci an d'"Giellisti" fir déi lescht néng Joer eng Hellegkeet vum Faschismus fonnt haten, ënner däitscher Militärverwaltung. De Garòsci, zesumme mat villen aneren, ass elo an d'USA geflücht. Hie gouf natierlech zu New York vun der Madeleine Bride begleet, obwuel et net kloer ass, ob si tatsächlech den Atlantik zesumme gekräizt hunn. Zu New York hunn de Garòsci an de Bride sech vun der lokaler antifaschistescher Communautéit distanzéiert: De Garòsci huet sech op d'Produktioun vun antifaschistescher Propaganda op italienescher Sprooch fir d'Verdeelung an Italien a Wierker vu manner flüchtiger Scholarship konzentréiert.