Fëllt de folgende Saz aus: Spuenien, während dem Ausbroch vu Vertrauen no senger onerwaart grousser Victoire bei
Nordlingen am Joer 1634 huet Pläng fir grouss Operatiounen an Däitschland gemaach fir de Krich géint d'Protestanten do an an Holland ze beendegen; dës Pläng enthalen den Thomas, deen eng Arméi a Westfalen gefouert huet, ënner dem Gesamtkommando vum Kardinal-Infante Ferdinand, Brudder vum Philipp IV. Mee 1635 huet Frankräich de Krich géint Spuenien ausgeruff (französesch-spuenesche Krich vu 1635-59), an den Hollänner huet den Thomas ënner dem Ferdinand II. déngen: hie krut d'Kommando vun enger klenger Arméi (verschiddener ginn et als 8.500 oder 13.000 genannt) géint franséisch Truppe geschéckt, déi an de Lëtzebuerger Haaptstad fortgaange waren, seng Uerder waren entweder se ze observéieren oder ze verhënneren, datt se sech mat enger hollännescher Arméi zesummesetzen. Den 22 Mee 1635 gouf hien zu Les Avins, südlech vum Huy, an deem wat deemools d'Bëschofschaft vu Lüttich war, vun der franséischer Arméi ënner dem Kommando vu Breezé a Chatillon besiegt. Hien huet et fäerdeg bruecht d'Reschter bei Namur ze versammelen, an huet sech dann virun de numeresch méi héije franséische an hollännesche Kräften zréckgezunn; an hien huet wahrscheinlech de Rescht vun der Campagne mam Ferdinand gedéngt. Enn vum Joer ass de Flüchtling Charles IV, Herzog vu Lorraine zu Bréissel ukomm an huet den Thomas kennegeléiert; si kënnen e gemeinsame Geriicht gegrënnt hunn, an den Thomas huet sécherlech un de Justoen deelgeholl, déi vum Herzog organiséiert goufen. (An dësem franséisch-spuenesche Krich gouf Piemont widerstänneg an d'Kämpf nieft de Fransousen gezunn, och wann et am Ufank eng voll Deklaratioun vum Krich vermieden huet; als Resultat huet den Thomas technesch géint seng eege Heemecht gekämpft.)