Fëllt de folgende Saz aus: Vun 1806 bis 1811 huet de Langeron am Russesch-Tierkesche Krich (1806<unk>1812) deelgeholl an an der Arméi vu Moldawien géint d'Osmanen gedéngt. Hien huet bei Giurgiu, Silistra, Frasin, Derekoy a Ruse gekämpft, fir déi hien zum General vun der Infanterie gefördert gouf. Am Joer 1812 krut de Langeron de Kommando iwwer e Korps an der Arméi vun der Donau, mat där hien zu Brest-Litovsk a bei der Berezina gekämpft huet. Am Joer 1813 gouf de Langeron mat der Blockade vu Thorn betraff a spéider dat selwecht Joer huet hien e Korps zu Koenigswarte, Bautzen, Siebeneichen, Lowenberg, Katzbach a Leipzig geleet. D'nächst Joer huet hien un der franséischer Campagne deelgeholl, wärend hien an de Schluechte vu Soissons, Craonne, Laon,
Rheims, La Fère-Champenoise, a Paräis. Enn 1814 krut de Langeron de Kommando iwwer de 4. an de 6. Wärend den Honnert Deeg huet hien a seng Truppen a Richtung Frankräich marschiert, awer si waren eréischt am Mëtteldeutschland ukomm, wéi den Napoléon bei Waterloo besiegt gouf.