Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Wéi och ëmmer, wéi et dacks de Fall war mat der polnescher elektoraler Monarchie, gouf d'Resultat staark vun de "Verléierer" an dem giergen an haartstännegen polnesche Adel, deen de Maximilian III, Archduke vun Éisträich ënnerstëtzt huet, bestridden. Nodeems de Kinnek Sigismund vu senger Wiel héieren huet, ass hien duerch d'Klappen vun de Protestanten a Schweden geflücht an ass de 7. Oktober a Polen gelant. Hien huet direkt zougestëmmt, e puer kinneklech Privilegien un de "Sejm" (Parlament) vum Commonwealth ofzeginn an der Hoffnung, e puer vu senge Feinde ze gewannen an d'kontroversiell Wahlen ze regelen. De klengpreußesche Schatzmeeschter Jan Dulski huet hien am Numm vum Krounmarschall Andrzej Opaliński zum Kinnek ausgeruff. Dezember gouf hien an der Wawel Kathedral zu Krakau gekréint. D'Fro, wien de Kinnek vu Polen wier, war anscheinend geléist ginn, wéi de Maximilien III. mat senger Arméi an d'Land koum, fir seng Kroun unzefuerderen. D'Feindseligkeeten hunn net laang gedauert, well den Hetman Jan Zamoyski um Chef vun enger polnescher Arméi, déi dem Kinnek Sigismund trei war, d'österreichesch Truppen an der Schluecht vu Byczyna erfollegräich besiegt huet.
an huet de Maximilian III. als Krichsgefaangene geholl. Wéi och ëmmer, op Ufro vum Poopst Sixtus V, huet de Kinnek Sigismund III de Maximilian fräigelooss, deen seng Fuerderung op de polnesche Commonwealth am Joer 1589 opginn huet. De Kinnek Sigismund huet och probéiert de Fridden mat sengem mächtege Nopesch ze erhalen, andeems hien 1592 d'Äerzherzogin Anna vun Éisträich bestuet huet. Et war ëmmer seng Absicht, sech mat dem kathouleschen Éisträich géint déi protestantesch Kräfte, déi d'Chrëschtentum opgedeelt hunn, ze verbannen.