Fëllt de folgende Saz aus: Umayyad Autoritéit bal an hirer syrescher Festung no dem Doud vum Mu'awiya II. Den Al-Dahhak zu Damaskus, d'Qays Stämme zu Qinnasrin (nërdlech Syrien) an der Jazira, d'Judham an Palästina, an d'Ansar an d'Südaraber vu Homs hunn all decidéiert Ibn al-Zubayr ze erkennen. De Marwan ibn al-Hakam, de Leader vun den Umayyaden, déi aus Medina a Syrien verdrängt goufen, war och bereet sech dem Ibn al-Zubayr ze ënnerwerfen, awer gouf iwwerzeegt seng Kandidatur fir d'Kalifat vum Ibn Ziyad weiderzeginn. Déi lescht waren aus dem Irak verdriwwen ginn an hu probéiert d'Umayyad Herrschaft z'erhalen. Wärend engem Sommet vun pro-Umayyad syresche Stämm, nämlech de Quda'a an hire Kindite Verbündeten, organiséiert vum Ibn Bahdal an der aler Ghassanid Haaptstad vun Jabiya, gouf de Marwan zum Kalif gewielt am Austausch fir wirtschaftlech Privilegien fir déi loyalst Stämm. Op der spéider
D'Schluecht vu Marj Rahit am August 684, huet de Marwan seng Stammesverbündeten zu enger entscheedender Victoire géint eng vill méi grouss Qaysite Arméi gefouert vum al-Dahhak gefouert, deen ëmbruecht gouf. Net laang duerno hunn d'Südaraber vu Homs an de Judham sech dem Quda'a ugeschloss fir d'Stammkonfederatioun vu Yaman ze bilden. De Marj Rahit huet zu engem laange Konflikt tëscht de Koalitioune vun de Qays an Yaman gefouert. D'Qays hunn sech an der Euphrat-Festung vu Circesium ënner dem Zufar ibn al-Harith al-Kilabi regruppéiert an hu sech geplënnert fir hir Verloschter ze rächen. Obwuel de Marwan déi voll Kontroll iwwer Syrien an de Méint no der Schluecht erëmfonnt huet, huet de Stammeskonflikt d'Fundament vun der Umayyad Muecht ënnergraf: d'syrisch Arméi.