Fëllt de folgende Saz aus: A verschiddene Wierker an Indien, Thailand, Indonesien, Vietnam, China, Taiwan, Ecuador, Brasilien, USA, Südafrika a ville europäesche Länner huet hien Projeten, Installatiounen an Ausstellungen realiséiert <unk> och am Zesummenhang mam UNESCO Aschberg Programm, dem Goethe-Institut an dem Däitsche Ausseministère. An de meeschte Länner entwéckelt hien Projeten op der Plaz, déi lokal Konditiounen a Materialien iwwer Themen wéi Recycling a Nohaltegkeet involvéieren. Dat gëllt och fir déi verschidde Pavillonskonstruktiounen, déi als Konschtgebaier a mobil Plazen fir d'Presentatioun vun Däitschland a China (2007<unk>2010) an Indien (2012<unk>2013) realiséiert goufen an duerno duerch fënnef Megacities an all Land gefuer sinn. An dësem Kader huet hien d'Deutsch-Chinesesch Haus bei der
Expo Shanghai 2010, e 300 Quadratmeter, zweestoreg Gebai aus Bambus. Säin Expo-Haus an déi 22 weider Pavillonen sinn eng vun de wéinege modernen a selbststännege Konstruktiounen op der Welt, déi aus dem Naturmaterial Bambus an der Kombinatioun vun natierleche Gans a Laminater gemaach ginn. Hien huet speziell nei Schlësseltechniken an Konstruktiounsmethoden fir dës Projete entwéckelt. D'Aarbechte goufen mat der Ënnerstëtzung vun de Strukturplaner an Ingenieuren vu Schlaich Bergermann &amp; Partner, Stuttgart, Rein Ingenieure, Stuttgart und Varicon, Würzburg, W. Schachl, München an den Universitéite Technische Universität München, Technische Universität Darmstadt an Tongji University, Shanghai gemaach. 2011 huet de Markus Heinsdorff d'Buch "Design with nature <unk> the bamboo architecture" (op Chinesesch, Englesch, Däitsch) publizéiert. Säin nächste Buch iwwer "Textilarchitektur" gëtt 2014 publizéiert.