Hie war de Jong vum Hans Christoph von Gagern, Staatsminister zu Nassau; hien huet d'Gymnasien zu Kreuznach, Mannheim a Weilburg besicht, a studéiert Gesetz vun 1826 un zu Heidelberg, Utrecht a Göttingen. No engem Openthalt zu Paräis krut hien 1829 eng Positioun am Kabinett vum Willem I., Kinnek vun Holland. Am Ausbroch vun der belscher Revolutioun
(1830) huet hien sech als Fräiwëlleger an d'hollännesch Arméi agesat an am Krich géint d'Belsch deelgeholl. Am Joer 1833 huet hie sech aus dem Service vun Holland zréckgezunn, sech mat der Franzina Lambert aus Den Haag bestuet an huet Geschichtsstudien ugefaang fir sech op d'Positioun vum Privatdozent op der Universitéit Bonn ze preparéieren. Hie war 1837-40 zu Bonn. Am Joer 1837, obwuel hien nach ëmmer e Protestant war, huet hie sech op d'Säit vum Prisongs-Äerzbëschof vu Köln, dem Droste-Vischering, gesat an huet domat d'Gonschte vun der preußescher Regierung verluer. 1840 gouf hie vum Herzog vu Nassau zum Minister-Nominee mam Titel Legationsrat ernannt.