Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Während dëser Period hunn royalistesch Kräfte Fortschrëtter an New Granada gemaach, déi se vun 1815 bis 1819 kontrolléiert hunn, an a Chile, déi se vun 1814 bis 1817 kontrolléiert hunn. Ausser fir royalistesch Gebidder am Nordosten a Süden, hunn d'Provënzen vun Neie Granada zënter 1810 hir Onofhängegkeet vu Spuenien erhalen, am Géigesaz zum Nopeschland Venezuela, wou royalistesch a pro-onafhängeg Kraaft d'Kontroll vun der Regioun e puer Mol ausgetauscht hunn. Fir de Fridden a Venezuela ze bréngen an d'Nei-Granada erëmzehuelen, huet Spuenien 1815 déi gréissten Arméi organiséiert, déi et je an d'Nei-Welt geschéckt huet, aus 10.500 Zaldoten a bal 60 Schëffer. (Kuckt, Spuenesch Rekonquist vun New Granada
.) Obwuel dës Kraaft entscheedend war fir eng solid Pro-Onofhängegkeetsregioun wéi New Granada erëmzefannen, goufen hir Zaldoten schlussendlech a ganz Venezuela, New Granada, Quito a Peru verbreet a goufen duerch tropesch Krankheeten verluer, wat hiren Impakt op de Krich verdënnt huet. Méi wichteg ass, datt d'Majoritéit vun de royalistesche Kräften net aus Zaldoten aus der Hallefinsel zesummegesat war, mee aus spuenesch-amerikanesche Leit.