Maart 1933, just dräi Méint nodeems den Adolf Hitler Kanzler gouf, ass den Eisner vu Berlin op Paräis geflücht, wou eng Schwëster gelieft huet. Hei huet si prekär gelieft an all Aarbecht geholl, déi si fonnt huet (Iwwersetzung, Babysitting etc) a geschafft wann et méiglech war als fräie Filmkritiker fir eng Vielfalt vun internationale Zäitschrëften a Zeitungen. 1940 gouf si an der éischter "Rafle du billet vert" opgeholl an an d'
Vel d'Hiv mat Honnerte vun anere eenzege jüdesche Fraen. Vun do aus goufen si an d'Internerungslager Gurs an de Pyrenäen transportéiert, e Konzentratiounslager, dat vun de Fransousen fir d'Deutschen geréiert gouf. No e puer Méint huet si et fäerdeg bruecht ze flüchten an ass op Montpellier gereest, wou si sech kuerz als Studentin ageschriwwen huet ier si de Wee op Rodez a bei de Paschtouer Exbrayat fonnt huet, deen hir gehollef huet gefälschte Pabeieren ze kréien - si gouf Louise Escoffier aus der Alsace Regioun. Si ass a Kontakt mat dem Henri Langlois bliwwen, deen zu Paräis war, an huet Dosen Film ronderëm d'Land verstoppt, fir se aus den Hänn vun den Nazien ze halen. Eng vun dëse Plazen war bei Figeac am Zentrum vu Frankräich, an de Keller vum Château de Béduer. De Langlois huet den Eisner instruéiert dohin ze goen fir d'Filmer ze konservéieren (inklusiv "The Great Dictator"). Eisner huet dat an eiseler Kälte fir ee Mount erreecht, ier d'Suen opgehalen hunn. Si huet Hëllef gebraucht an huet eng Aarbecht an enger Meedercher-Schoul zu Figeac kritt. Si gouf schlecht behandelt, huet dunn ugefaang Däitsch un e puer spuenesch Meedercher ze léieren, déi bei der lokaler Schoulmeeschter Madame Guitard gelieft hunn, déi si opgeholl huet; si ass do bliwwen bis d'Befreiung vu Paräis Enn August 1944.