Fëllt de folgende Saz aus: Nodeems de Yazid am Biergerkrich gestuerwen ass, huet de Zufar den Abd Allah ibn al-Zubayr säi Versuch ënnerstëtzt, d'Kalifat vun den Umayyaden ze zéien, den Umayyad Gouverneur vu Jund Qinnasrin auszeweisen an Qaysi Truppen ze schécken fir de pro-Zubayrid Gouverneur vu Damaskus al-Dahhak ibn Qays al-Fihri z'ënnerstëtzen. Déi lescht gouf ëmbruecht an d'Qays goufen vun den Umayyaden an hire Stammesverbündeten aus de Banu Kalb, Rivalen vun de Qays, op der
Schluecht vu Marj Rahit am Joer 684. Duerno huet de Zufar säi Sëtz an der Jaziran Stad Qarqisiya (Circesium) opgestallt an d'Qays Stämme géint de Kalb gefouert, a verschidde Raider géint déi lescht an der syrescher Wüst gestart. Um 688 <unk> 689 gouf hien an e Konflikt mam Taghlib Stamm verwéckelt fir säin Qaysi Alliéierten Umayr ibn al-Hubab vun der Banu Sulaym z'ënnerstëtzen, trotz fréiere Beméiunge fir hir Feindschaft ze reparéieren. No dräi Belagerungen vun 685 bis 691 ze widderstoen, huet den Zufar e Fridden mam Umayyad Kalif Abd al-Malik ausgehandelt, an d'Ursaach vum Ibn al-Zubayr am Austausch fir Privilegien am Umayyad Geriicht an der Arméi opginn, souwéi Verzeiungen a Suen fir seng Qaysi Partisanen déi an d'Militär integréiert goufen. De Fridden gouf duerch d'Bestietnes vun der Duechter vum Zufar, der al-Rabab, mam Kalif säi Jong Maslama versiegelt. Ënnert dem Abd al-Malik seng Nofolger huet d'Famill Zufar seng héich rangéiert Positioun a Prestige an der Umayyad Regierung geierft a seng Virrang ënner de Qays. Am Joer 750 huet säin Enkel Abu al-Ward eng gescheitert Qaysi Revolt géint d'Ummayyaden nofollegend, d'Abbasiden, gefouert, an där hien a verschidde Membere vun der Famill ëmbruecht goufen.