Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - An der Tëschenzäit huet déi rezent fiskal Kris eng Transformatioun an der franséischer Marine-Strategie verursaacht <unk> d'Maritim Mächte hunn elo Frankräich am Schëffbau an an der Bewaffnung iwwerholl, an hunn ëmmer méi vun engem numeresche Virdeel profitéiert. De Vauban proposéiert d'Verloossung vun der Flottekampf, "guerre d'escadre", an d'Gefill vum Commerce-raiding, "guerre de course", a plädéiert fir d'Benotzung vun der Flott ënnerstëtzt vun eenzelne Reeder, déi hir eege Schëffer als Kaperen ausbauen, mam Zil den Handel vun de Seemächte ze zerstéieren. De Vauban huet argumentéiert datt dës strategesch Ännerung de Feind vu senger wirtschaftlecher Basis géif enthalen ouni de Louis XIV Geld ze kaschten dat vill méi dréngend gebraucht gouf fir Frankräich Arméie um Land ze halen. D'Privaten, déi entweder als eenzel Persounen oder a komplette Schwadronen aus Dunkerque, St. Malo an de méi klengen Häfen ausgaange sinn, hunn e groussen Erfolleg erreecht. Zum Beispill, am Joer 1695 huet de Marquis vu Nesmond mat siwe Schëffer vun der Ligne Schëffer vun der englescher Ostindescher Kompanie ageholl, vun deenen gesot gouf, si hätten 10 Milliounen Libere verdéngt. Am Mee 1696 huet de Jean Bart d'Blockade vu Dunkirk ausgeléist an en hollännesche Konvoi an der Nordséi geschloen, a 45 vu senge Schëffer verbrannt; den 18 Juni 1696 huet hien d'Schluecht bei Dogger Bank gewonnen; an am Mee 1697 huet de Baron vu Pointis mat engem anere Pirateneschwadron Cartagena attackéiert an ageholl
, déi him, an dem Kinnek, en Deel vun 10 Milliounen Libere verdéngt.