Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Am Joer 70 AD, mam Fall vu Jerusalem an der Zerstéierung vum Zweete Tempel, gëtt d'jüdesch Rebellioun géint déi réimesch Besatzung als eriwwer deklaréiert, awer den Eleazar ben Ya'ir a seng Famill flüchten aus der Stad a verspriechen datt de Judäesche Krich
ass net eriwwer. Den Eleasar an seng Unhänger maachen hir Haaptquartiere uewen op der Biergfestung vu Masada. Vun do aus féieren si Razzien op d'Duerfer, déi de Réimer am Süde vu Judäa besat hunn. Dës Guerillaattacke bedrohen d'Glawenheet vun der erkläertem réimesche Victoire. De Kommandant vun der 10ter Legion, de Cornelius Flavius Silva, arrangéiert eng Versammlung mam Eleazar fir e Waffestëllstand ze verhandelen. Beim Retour zu Roum ginn d'Hoffnungen vum Silva, en Tréischter an Judäa ëmzesetzen, vum Keeser Vespasianus wéinst politeschen Drock am réimesche Senat ofgeschaaft. De Silva gëtt zréck a Judäa geschéckt nodeems hien de Service vum Veteran Siege Commander Rubrius Gallus geséchert huet. De Silva gëtt och informéiert, datt säin zweete Kommandant, de General Marcus Quadratus, an de Chef-Tribun Merovius, Spione fir de politesche Feind vum Keeser sinn. Wärend de Silva nach ëmmer zu Roum ass, duerch de Verrat vun dësen zwee Männer, gëtt de Waffestëllstand gewaltsam vun de Réimer gebrach.