Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: De Friedman war och bekannt fir seng Aarbecht iwwer d'Konsumfunktioun, déi permanent Akommeshypothese (1957), déi de Friedman selwer als seng bescht wëssenschaftlech Aarbecht bezeechent huet. Dës Aarbecht huet behaapt datt rational Konsumenten e proportional Betrag ausginn wat se als hir permanent Akommes ugesinn hunn. Iwwerraschend Gewënn géifen meeschtens gespuert ginn. Steierreduktiounen och, well rational Konsumenten viraussoen, datt d'Steieren spéider musse eropgoen, fir d'Staatsfinanzen ausbalancéieren. Aner wichteg Beiträg gehéieren zu senger Kritik vun der Phillips-Kurve an dem Konzept vun der natierlecher Arbeitslosenquote (1968). Dës Kritik huet säin Numm, zesumme mam Numm vum Edmund Phelps, mat der Erkenntnis verbonnen, datt eng Regierung, déi méi Inflatioun bréngt, d'Aarbechtslosegkeet net permanent reduzéiere kann. D'Aarbechtslosegkeet kann temporär méi niddreg sinn, wann d'Inflation eng Iwwerraschung ass, awer op laang Siicht gëtt d'Aarbechtslosegkeet vun de Reibungen an d'Onvollkommenheet vum Aarbechtsmaart bestëmmt.  Fro: Wien huet behaapt, datt d'Hypothese vum Akommes déi bescht Aarbecht vum Friedman wier?
Friedman