D'Popularitéit vum Franco wärend senger Diktatur gouf net an Ëmfroen gemooss, mee an der Legitimitéit vun der Arméi an der charismatescher Legitimitéit vu senger Persoun (caudillismo), souwéi an der verbreedter sozialer Bindung, déi duerch de Movimiento nacional stattfonnt huet (déi all typesch Elementer vum Faschismus sinn). Zesummen hunn dës massiv ëffentlech Demonstratioune vun Ënnerstëtzung a praktesch unanime Resultater a sporadesch national Referendume garantéiert (wéi zum Beispill de Spuenesche Referendum iwwer d'organesch Gesetz vun 1966). 1969 huet de Franco an enger vu sengen leschten Televisiouns-Weihnachtsadressen iwwer d'Zukunft vu Spuenien geschwat, an huet gesot, datt alles "atado y bien atado" wier (literal "gebunden a gutt gebonnen", wat op d'Institutionaliséierung vu sengem Regime bezitt), wat e populäre Spréchwuert a Spuenien gouf. All Hinweise op seng perséinlech Gesondheet goufen suergfälteg iwwerpréift, sou wéi seng kryptesch ausgedréckte Intentiounen, wéi zum Beispill de Begrëff "no hay mal que por bien no venga" (ongeféier gläichwäerteg mat "all Wollek huet e sëlweren Ueleg"), deen hien a Bezuch op den Attentat benotzt huet
D'EU-Kommissioun huet och schonn am Mee 1973 e Rapport iwwert d'Zesummenaarbecht tëscht der EU an de Basken an der ETA-Grupp publizéiert, deen d'Zesummenaarbecht mat de Basken an der ETA-Grupp ënnerstëtzt. An engem geheime Interview 1971 mam Vernon Walters, Gesandte vum Richard Nixon, huet de Franco seng Meenung ausgedréckt, datt no sengem Doud déi spuenesch Gesellschaft eng politesch Evolutioun géif duerchféieren, déi net mat sengem Ierwe géif briechen, well déi elo méi grouss a méi gutt ausgesat spuenesch Mëttelklass de Risiko vun engem anere Biergerkrich vermeide géif.