Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: D'Linguisten hunn ab dem 17. Joerhonnert erkannt, datt d'Sprooch vun dëse Leit, d'Goidelic Sproochen, eng Filial vun de keltesche Sproochen ass. Dëst gëtt normalerweis als Resultat vun Invasioune vu Kelten aus dem Kontinent erkläert. Allerdéngs huet aner Fuerschung behaapt datt d'Kultur sech graduell an kontinuéierlech entwéckelt huet, an datt d'Aféierung vun der keltescher Sprooch an Elementer vun der keltescher Kultur vläicht d'Resultat vum kulturellen Austausch mat keltesche Gruppen am Südweste vun Kontinentaleuropa vun der Neolithescher bis zu der Bronzealter war. D'Hypothese datt d'natierlech Late Bronzealters Awunner allgemeng keltesch Aflëss absorbéiert hunn, gouf zënter e puer rezent genetesch Fuerschung ënnerstëtzt. D'Réimer hunn Irland als Scotia 500 CE bezeechent, a spéider Hibernia. De Ptolemäus, am Joer 100 n. Chr., huet d'Geographie an d'Stämme vun Irland opgeholl. Irland war ni en Deel vum réimesche Räich, mee de réimeschen Afloss huet sech dacks wäit iwwer seng Grenzen erreecht. Den Tacitus schreift, datt en exiléierte iresche Prënz bei Agricola a britesch-römische Länner war a géif zeréckkommen, fir d'Muecht an Irland ze eroberen. De Juvenal erzielt eis, datt déi réimesch "Waffen iwwer d'Ufer vun Irland erausgeholl goufen". An de leschte Joren hunn e puer Experten d'Hypothese ugeholl datt réimesch-sponsoréiert gaelesch Kräften (oder vläicht souguer réimesch Reguläre) eng Aart Invasioun ronderëm 100 CE montéiert hunn, awer déi exakt Bezéiung tëscht Roum an de Dynastien a Vëlker vun Hibernia bleift onduerchsiichtlech.  Fro: wien huet iwwer den exiléierte iresche Prënz geschriwwen?
Tacitus