Resuméiert den Artikel:  Den Arsenal huet sech, fir eng Ännerung, mat engem Spuer vun Disziplin ausgesat. Si hunn mat Gläichgewiicht gespillt. Fir eng Kéier huet den Arsene Wenger seng Equipe refuséiert, sech an d'Héichgeschwindegkeet-Verfolgung vum Ruhm ze loossen. Si hunn alles op eng vernünfteg Manéier gemaach. Dat war net ëmmer de Fall. Vläicht huet een d'Lektioune vun der Charge vun der Lightweight Brigade dräi Wochen virdrun geléiert. Fënnefzehn Joer noeneen an der Champions League an nach ëmmer léieren wichteg Lektiounen. Schwätzt iwwer lues op d'Erfaassung. Dës Qualitéite sollten an dësem Punkt an de Stoff vum Club verankert sinn. Den Arsene Wenger kuckt op wéi seng Säit zu Monaco gewënnt - awer et war net ganz genuch fir an déi lescht Aacht ze kommen. Den Olivier Giroud huet den Gunners Hoffnung ginn, mat Appelung ofgeschloss fir d'Nerven bei der Heemseite ze erhéijen. Den Aaron Ramsey ass vun der Bank erofgaang, fir sech un e fräie Ball am Box ze klammen, fir d' Krawatte bei der Aggregat ze stabiliséieren. No dem Debakel am Emirates Stadium an der éischter Leg hunn si geléiert hir Feeler net ze widderhuelen, awer et huet hinnen net gutt gemaach. Wenger's Team huet eng clean sheet gehal an huet zweemol géint eng Verteidegung geschoss, déi nëmmen eemol an hiren virdrun 12 Heemspiller erreecht huet, awer et war bedeitungslos. Amplaz, hei war eng aner spektakulär bal-Miss fir an d'Sammlung ze fichieren. Et war de Robin van Persie seng rout Kaart an de Nicklas Bendtner seng spéit Chance zu Barcelona an déi 2-0 Victoire zu München géint Bayern, eng Kopie vun dëser Krawatz, virun zwee Joer. Et waren d'Lionel Messi véier Ziler am Joer 2010 wéi de Pep Guardiola's Barca op hirem Héichpunkt war, d'Strafe vum Kolo Toure bei Liverpool an e bal miss géint AC Milan, wéi de Wenger op de Schiedsriichter raséiert huet, nodeems hie mat véier op de San Siro verluer huet. Et waren nach eng Kéier "wat wann". Wat wann den Alexis Sanchez eng Strof kritt hätt anstatt fir Tauchen agereecht ze ginn? Wat wann den Danny Welbeck säin Schoss den Aymen Abdennour net getraff huet an virun der Halbzeit wäit ofgeleet huet? Wat wann den Danijel Subasic dat net aus der ieweschter Ecke an de leschte Minutten ausgeschloen hätt? Wat wann Arsenal geléiert huet, wéi mat zwee-Been-Knockout-Bezéiungen géint Qualitéitsoppositioun ëmzegoen?...
Fir eng Verännerung huet den Arsenal mat engem Spuer vun Disziplin opgetrueden. Si hunn mat Gläichgewiicht gespillt. Fir d'éischt Kéier huet den Arsene Wenger seng Equipe refuséiert, sech an d'Héichgeschwindegkeet-Verfolgung vum Ruhm ze loossen. D' Spiller vum Wenger hu gewisen, datt si méi erwuesse sinn, wéi dat an der traureger Éischt-Leg-Spill ze gesinn ass. Och den Olivier Giroud huet bewisen, datt eng Nuecht vu verpasste Méiglechkeeten eng Auswierkung op eng waarm Formstreife war.