Fir de Rebell awer erfollegräich entgéintzewierken, waren de Basilius a säi féierende Minister, de "parakoimomenos" Basil Lekapenos, gezwongen, de Generol Bardas Phokas de Jéngere, de Neveu vum Keeser Nikephoros II, aus dem Exil am Joer 978 zréckzekucken an hien als Kommandant vun den östlechen Arméi ze ernennen. No senger Victoire iwwer de Skleros hunn de Phokas a seng Unhänger elo ugefaang, de Keeser ze stürzen. De Konflikt ass net direkt ausgebrach, mee béid Säiten hunn sech an deem, wat den Historiker Mark Whittow e "kalte Krich" nennt, agestallt. Am Joer 985 huet den Keeser als éischt e puer östlech Generäl, déi dem Phokas Clan trei waren, entlooss oder degradéiert: De Bardas Phokas selwer gouf zum "Doux" vun Antiochia degradéiert an den Eustathios Maleinos gouf aus der Arméi entlooss. Am Joer 986, awer no der demütigender Néierlag vum Basil selwer vun de Bulgaren bei den Dieren vum Trajan
an d'Retour vum Skleros aus dem Exil zu Bagdad, war de Keeser gezwongen, de Bardas Phokas als Commandant-en-Chief vum Osten ze ernennen. De Phokas huet geschwënn de Skleros an eng Reunioun verfouert an hien ënner Arrest gesat, awer elo war de entscheedende Konflikt iwwer den Troun onvermeidbar: den 15 August oder de 14 September 987, am Haus vum Maleinos am Charsianon Thema, hunn déi versammelt féierend aristokratesch Famillen de Phokas als Keeser proklaméiert.