Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Wéi de Wilson plötzlech säi Pensioun am Mäerz 1976 ugekënnegt huet, huet de Callaghan fënnef aner Kandidaten besiegt fir de Leader vun der Labour Party gewielt ze ginn; hien gouf de Premierminister den 5. Trotz enger knapper Majoritéit am House of Commons bei de Wahlen am Joer 1974 ze gewannen, hat Labour dës Majoritéit verluer wéi de Callaghan Premierminister gouf, an e puer Ënnerwahlen Néierlag an Oflehnungen a senge fréie Méint hunn de Callaghan gezwongen eng Vertrauens- a Versuergungsofkommes mat der Liberal Party ze schloen. Obwuel dat am Ufank stabil war, huet sech no de bedeitende Aarbechtsstreiden an de breet verbreete Streiken am "Winter of Discontent" vun 1978/79 an der Néierlag vum Referendum iwwer d'Entwécklung fir Schottland
, huet dozou gefouert, datt kleng Parteien sech de Konservativen ugeschloss hunn, fir eng Motioun vum Misstrauens géint de Callaghan den 28. Obwuel hien an de Meenungsumfroen perséinlech populär bliwwen ass, huet de Callaghan Labour bei de Wahlen 1979 an d'Nuecht bruecht a gouf duerch d'Margaret Thatcher ersat.