Fëllt de folgende Saz aus: Déi meescht Leit hunn erwaart, datt den Abdul Hamid II. liberal Iddien hätt, an e puer Konservativ ware geneigt, hien als e geféierleche Reformer ze verdächtegen. Wéi och ëmmer, trotz der Aarbecht mat de reformistesche Young Ottomans wärend hien nach ëmmer en Krounprënz war an als e liberale Leader erschéngt, gouf hien ëmmer méi konservativ direkt nodeems hien den Troun geholl huet. An engem Prozess bekannt als "İstibdad", huet den Abdul Hamid et fäerdeg bruecht seng Ministeren op d'Positioun vu Sekretären ze reduzéieren, an hien huet vill vun der Verwaltung vum Räich a seng eege Hänn am Yıldız Palais konzentréiert. De Default vun den ëffentleche Fongen, e leere Schatz, d'Aufstand vu 1875 a Bosnien an Herzegowina, de Krich mat Serbien an
Montenegro, d'Resultat vum Drënnefténg-Drei-Krich an d'Gefill, dat duerch d'Regierung vum Abdul Hamid an ganz Europa opgeworf gouf, fir d'bulgaresch Rebellioun ze stampfen, hunn all zu senger Angscht bäigedroen fir bedeitend Ännerungen ze maachen.