Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Dofir huet den Halbertsma erwaart, Professer fir hollännesch Sprooch a Literatur ze ginn, an e puer Mol huet esou eng Ernennung bal an der Rei vu senger Erfaassung ausgesinn, awer all Kéier ass et fortgaang. Säi scharfe Schreiwer huet wahrscheinlech eng Roll an dësem gespillt, awer et waren och aner Grënn. 1830 huet hien aus dem Iwwerschoss vun de Kandidaten, déi iwwer Holland aus de Universitéite vu Belsch, déi zu där Zäit just aus dem Vereenegt Kinnekräich vun Holland ausgetosch waren, verluer.
, an no 1840 gouf eng aner Zort Wëssenschaftler gefuerdert, mat méi spezialiséierten Wëssen wéi den Halbertsma bestallt huet. Datt hien 1837 vun der Universitéit vu Leiden en Éierdoktorat an der Literatur krut, war fir hien e wéinege Consolation. Deelweis wéinst dësen Enttäuschungen huet den Halbertsma eng laang Zäit um Rand vun engem Burn-out balancéiert, a besonnesch am Joer 1839, wéi hien nach eng Kéier iwwerschratt gouf, ass hien duerch eng déif Kris gaangen. Eréischt an den 1860er Joren, wéi hien an de 70er Joren war, huet hien anscheinend e Zoustand vu mentale Gläichgewiicht erreecht.