Fëllt de folgende Saz aus: Déi britesch Victoiren iwwer Burma am Joer 1826 hunn d'Bühn fir e Joerhonnert gesat, an deem d'Militärgeschicht vu Thailand vun der Bedrohung vum europäesche Kolonialismus dominéiert gouf. Am Ufank ass d'Bedenken vun de Siame awer op seng traditionell Rivalen vu Burma a Vietnam fokusséiert bliwwen. Siam intervenéiert fir Groussbritannien géint Burma am Joer 1826 z'ënnerstëtzen, awer hir schwaach Leeschtung huet dem Chao Anouvong säin Iwwerraschungsangriff op Korat inspiréiert. D'Resistenz vun der Lady Mo huet si als eng kulturell Heldin etabléiert, an d'Victoire vum General Bodindecha zwee Joer méi spéit huet hien als eng wichteg Figur an der thailännescher Militärgeschicht etabléiert. Seng erfollegräich Kampagne an der
Siamesesch-Vietnamesesch Krich (1841-1845) huet d'Siamesesch Muecht iwwer Kambodscha erëm bestätegt. Am Joer 1849 huet d'Schwäche vun der birmesescher Muecht d'Revolt ënner de birmesesch kontrolléierte Shan Staaten vu Kengtung a Chiang Hung encouragéiert. De Chiang Hung huet ëmmer erëm siamesesch Ënnerstëtzung gesicht, a schlussendlech huet Siam mat der éischter Versand vu Kräften am Joer 1852 geäntwert. Beide Arméien hunn Schwieregkeeten am Campagnen am nërdlechen Biergland fonnt, an et huet bis 1855 gedauert ier d'Siamesen schlussendlech Kengtung erreecht hunn, awer mat grousser Schwieregkeet an der Erschöpfung vu Siamesesche Ressourcen huet schlussendlech zu hirem Réckzuch gefouert. Dës Kricher goufen nach ëmmer am traditionellen Modus gekämpft, mat Krichs-Elefanten, déi am Feld agesat goufen, déi Liichtartillerie während der Period droen, déi dacks e entscheedende Faktor am Kampf waren. An der Tëschenzäit hunn déi sichtbar militäresch Schwächen vu China am Éischte an Zweete Opiumkrich mat Groussbritannien a spéider Frankräich tëscht den 1830er an 1860er Joer Siam encouragéiert fir chinesesch Suzerainitéit an den 1850er Joren ze refuséieren. Siam war awer och selwer ënner militäreschen a kommerziellen Drock vun den europäeschen Muechten, a wéi de Kinnek Rama III. op sengem Doudestall am Joer 1851 gesot huet: "Mir wäerten net méi Krich mat Burma a Vietnam hunn. Mir wäerte se nëmmen mam Westen hunn. "