September 1954 huet den deemolege Premierminister U Nu a senger Radio-Adress un d'Natioun geschwat iwwer d'politesch Loyalitéit vun de Rohingya Muslimen zum haaptsächlech buddhisteschen Burma. Dëse Gebrauch vum Begrëff <unk>Rohingya<unk> ass wichteg an deem Sënn, datt haut Myanmar dës Kategorie komplett refuséiert an se <unk>Bengali<unk> nennt. Während der selwechter Zäit gouf eng separat administrativ Zone May Yu gegrënnt, déi de gréissten Deel vum aktuellen Nord-Rakhine-Staat ëmfaasst, deen de Rohingya als Majoritéitsgrupp hat. Ee vun den Ziler vun dëser muslimescher Majoritéitszon war "de Fridden mat Pakistan ze streiden". De Brigadier Aung Gyi, ee vun den Deputéierte vum General Ne Win, huet 1961 d'Rohingya esou erkläert: "Am Westen grënnt de May Yu-Distrikt mat Pakistan. Wéi bei allen Grenzgemeinschaften, ginn et Moslems op béide Säiten vun der Grenz. Déi, déi op der Säit vu Pakistan sinn, ginn als Pakistani bekannt, während d'Muslime vun eiser birmesescher Säit vun de Grenzen als "Rohingya" bezeechent ginn. Awer zënter der Militärjunta vu Burma
D'Rohingya goufen systematesch vun hire politesche Rechter entzunn. Am Joer 1962 huet de Militärdiktator General Ne Win d'Regierung iwwerholl an ugefaang eng nationalistesch Agenda ëmzesetzen, déi hir Wuerzelen an der Rassediskriminatioun hat. Am Joer 1978 huet d'Militärregierung d'Operatioun Nagamin gestart fir d'Awunner vun den Net-Awunner ze trennen. Dëst war den éischte grousse gewaltsamen Ugrëff op de Rohingya. D'National Registration Cards (NRC) goufe vun de staatleche Akteuren ewechgeholl fir ni ersat ze ginn. D'Gewalt, déi duerno koum, huet 200.000 Rohingya gezwongen, an de Bangladesch ze flüchten. Bangladesch huet d'Rohingya net op hirem Territoire zougelooss an d'Ernärungsration blockéiert, wat zum Doud vun 12.000 vun hinne gefouert huet. No bilaterale Verhandlunge goufen d'Rohingya repatriéiert.