De Moisiu huet eng Invitatioun fir seng Reintegratioun an d'albanesch Regierungsstreitkräften ugeholl an ass an Albanien zeréckkomm an um Enn vum Joer 1940, wärend hien als Kommandant vum Tomorri-Bataillon déngt, gouf hien an d'
Italienesch-Griichesch Front. De Spiro wollt net géint d'Griichen kämpfen an zesumme mat engem aneren albanesche Major, dem Prenk Pervizi, huet seng Männer aus der Front zeréckgezunn an vill Albaner dozou bruecht ze deserteiren. Dëst huet dozou gefouert datt hien op eng militäresch Post zu Laç deportéiert gouf, wou hien ënner strenger Iwwerwaachung gehal gouf, bis den italienesche Héich Militärgeriicht hien zum Doud veruerteelt huet fir Desertioun vun de Frontlinnen. D'Stëmmung gouf spéider annuléiert an seng eenzeg Strof war d'Entloossung vum Militärdéngscht. Dat war, well d'Italiener eng Meuterei vun den albaneschen Zaldoten gefaart hunn, déi nach ëmmer ënner italieneschem Kommando waren.