Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Mangel u Gesondheetspersonal an Afghanistan ass d'Resultat vum Krich am Land zënter 1978
, dorënner d'historesch Ënnerinvestitioun an d'Bildung an d'Formatioun, d'Migratioun, de Mangel un Infrastruktur an Ausrüstung an déi schlechter Vergëftung. Aner Erausfuerderunge gehéieren och de Mangel u Méiglechkeeten fir Karriärprogress, d'Absente vum Personal, d'Moundlighting an d'schwaach Gestioun. Déi weider Onsécherheet, déi haart geographescht Terrain, déi kulturell a sozio-ekonomesch Barrièren hunn och zu der gesamter Knappheet bäigedroen, souwéi de Geschlecht an d'geographesch Ongläichgewiicht am Gesondheetspersonal. Geméiss dem globalen Muster, vill Gesondheetsarbechter (besonnesch Spezialisten a weiblech Dokteren) léiwer zu Kabul an aner grouss Stied fir e bemierkenswäert bessere Liewensstandard ze schaffen (dh Sécherheet, Beschäftegung, Transport, Gesondheetsversuergung an Ausbildung fir hir Kanner). Zousätzlech sinn déi historesch Politiken, déi d'Ausbildung vu Meedercher (während dem Taliban Regime vun 1995 bis 2001) beschränken, déi d'Produktioun vu Gesondheetspersonal beaflossen, haut nach ëmmer gefillt a begéint, besonnesch a méi ländleche Provënzen.