Fëllt de folgende Saz aus: Skopje huet sech no Joerzéngte vum Réckgang no 1850 erëm erholt. Zu där Zäit huet d'Stad e luesen awer stännege demographesche Wuesstum erlieft, haaptsächlech wéinst dem ländleche Exodus vu Slawen Mazedonier. Et gouf och duerch den Exodus vun de Moslems aus Serbien a Bulgarien gefërdert, déi zu där Zäit Autonomie a Onofhängegkeet vum Räich kritt hunn. Wärend den Tanzimat-Reformen ass am Räich de Nationalismus entstanen an 1870 gouf eng nei bulgaresch Kierch gegrënnt an hir separat Diözes baséiert op ethnescher Identitéit an net op reliéise Prinzipien. D'slawesch Bevëlkerung vum Bëschofskierch vu Skopje huet am Joer 1874 iwwerwältegend gestëmmt, mat 91% fir sech dem Exarchat bäizefügen an Deel vun der bulgarescher Millet ginn. Wirtschaftswuesstem gouf duerch de Bau vun der Skopje-Salonika Eisebunn am Joer 1873 erlaabt. D'Zuchstatioun gouf südlech vum Vardar gebaut an dëst huet zu der Relocatioun vun wirtschaftlechen Aktivitéiten op dëser Säit vum Floss bäigedroen, déi ni virdru urbaniséiert goufen. Wéinst dem Exodus aus dem Land ass den Undeel vu Chrëschten an der Stadbevëlkerung eropgaang. E puer vun den Neiegkeeten sinn Deel vun der lokaler Elite ginn an hunn gehollef nationalistesch Iddien ze verbreeden. Skopje war ee vun de fënnef Haaptzenteren vun der Internal Macedonian Revolutionary Organization, wéi se den 1903
Ilinden-Opstand. Säin revolutionäre Netzwierk an der Skopje Regioun war net gutt entwéckelt an de Mangel u Waffen war e seriöse Problem. Am Ausbroch vum Opstand hunn d'Rebellen e Militärzuch aus der Schinne gelooss. August hunn si eng osmanesch Eenheet ugegraff, déi d'Bréck um Vardar bewaacht huet an eng Schluecht am Kloster "St. Jovan" ginn. An den nächsten Deeg gouf d'Band vu ville Bashibozuks verfollegt an ass op Bulgarien geplënnert.