Fëllt de folgende Saz aus: 1958 war e Waasserdeeler op eng aner entscheedend Manéier fir d'Formel 1. Géint e klengt Feld vu Ferraris a Maseratis huet de Stirling Moss de Grand Prix vun Argentinien gewonnen mat engem Mëttelmotor Cooper, dee vum privaten Team vum Rob Walker agefouert gouf, a mat engem 2-Liter Coventry-Climax Straight-4 ugedriwwe gouf. Dëst war déi éischt Victoire fir en Auto mat dem Motor hannert dem Chauffeur an der Formel 1. Et war och déi éischt Weltmeeschterschaft GP Gewënn fir e private Participant (ausser den Indianapolis 500 wou all d'Entréeen technesch privat Participanten waren mat kaaftem Chassis). Den nächste Grand Prix am
Monaco gouf och vum selwechte Cooper-Auto gewonnen, dës Kéier vum Maurice Trintignant a mat méi substantieller Oppositioun. D'Coopers, déi vun ënnerschiddleche Motoren ugedriwwe goufen, sinn 1958 nach ëmmer Outsider bliwwen, awer soubal den neie 2,5-Liter Coventry-Climax Motor verfügbar war, hunn déi kleng britesch Autoen d'Formel 1 dominéiert. D'Saison 1959 war effektiv den Ufank vun der Mëttelmotor Revolutioun, an dës Saison huet eng hefteg Konkurrenz tëscht de Wierker Cooper vum australesche Jack Brabham a Moss am Walker Team Cooper gesinn. Den Getrag-modifizéierte Citroën Traction Avant Transaktioun huet sech als d'Achillesheel vun de Coopers bewisen, sou datt de Walker op eng Transaktioun geännert huet, déi vum ex-Maserati Ingenieur Valerio Colotti hiergestallt gouf. Déi speziell Transmissioun war méi onzuverlässeg wéi déi Standard, an de Brabham huet den Titel mat dem Moss op der zweeter Plaz.