International huet de Zúñiga d'Zukunft vu Spuenien als Deel vun enger staarker Allianz mat dem Hellege Réimesche Räich gesinn, och vun der Habsburger Famill regéiert, an huet de zäitgenëssesche "Arbitrista" Giovanni Botero geprägt, deen d'Konzept vun enger Habsburger Famill gefouert Hegemonie uechter Europa gefördert huet. De Zúñiga gouf och beaflosst vun de Konsequenzen fir de spuenesche kontrolléiert Norditalien, wann den österreichesche Filial vun der Famill an Däitschland feelt. De Zúñiga huet de Philipp III. iwwerzeegt, dem Keeser Hëllef a Böhmen am Joer 1619 ze schécken, an effektiv Spuenien an den Drësseg Joer Krich (1618-48) ze bréngen. Am Joer 1620 huet hien eng Schlësselroll bei der Verschécken vun der Arméi vu Flandern gespillt fir d'keeserlech Saach z'ënnerstëtzen, wat zu der spuenescher Victoire bei der Schluecht um White Mountain gefouert huet.
méi spéit am selwechte Joer. De Zúñiga war och verantwortlech fir wichteg spuenesch Entscheedungen iwwer d'Zukunft vum Konflikt an Holland. De Waffestëllstand zënter 1609 war ëmmer méi gespannt ginn; wärend de Zúñiga iwwerzeegt war datt eng direkt militäresch Victoire iwwer d'Hollänner onwahrscheinlech war, bis 1619 huet hien ofgeschloss datt eng Erneierung vu Feindseligkeeten Verhandlungen erméiglechen kéint, déi zu engem Traité féieren, dee méi favorabel fir d'Spuenier ass. Hie war gréisstendeels verantwortlech fir d'Erneierung vum Krich am Joer 1621; als Konsequenz, de Konflikt géif sech fir aner 27 Joer erstrecken bis zum Friddensvertrag vu 1648.