De Tempo vun der Durham-Bewegung huet souguer de Moore selwer iwwerrascht. Am Joer 1960 hunn véier afroamerikanesch Studenten hir eege
Sit-in am Woolworth's Department Store am Nopeschland Greensboro, North Carolina. Zu där Zäit haten de Moore an de McKissick eng national Sit-in organiséiert, déi zu Durham ugefaangen huet. Ufanks hu si geduecht, datt d'Studente vu Greensboro ze fréi gehandelt hätten. Wéi de McKissick vun der Sit-in héieren huet, huet hien ausgeruff, "Oh mäi Gott, dës Kanner hunn d'Waff gesprongen!" Trotzdem hunn de Moore a seng Alliéierten séier gemierkt datt d'Zäit komm war fir ze handelen, a realiséiert datt d'Studenteaktivisten zu Durham hir Greensboro Kollegen emuléieren wollten. Genau eng Woch no der Sit-in zu Greensboro hunn de Moore an de McKissick ee vun hiren eegene gefouert. Si hunn Dutzende vu Studenten an d'Häerz vu Durham gefouert, wou si sech bei de Woolworth's-Lunch-Counter gesat hunn. Wéi de Manager de Schalter zougemaach huet, sinn d'Schüler op d'Schalter bei S.H. Kress a Walgreens geplënnert, déi och zougemaach goufen. Wéi och ëmmer, d'Botschaft war geschéckt ginn, an um Enn vun der Woch hunn d'Schüler zu Charlotte, Raleigh, Winston-Salem a Fayetteville sech der Sit-in Bewegung bäigedroen, déi wäiss Geschäftsbesëtzer erschreckt hunn andeems se sech gutt gekleet hunn an an der Würde bliwwen. D'Durham-Bewegung huet endlech ugefaang sech ausserhalb vun de Stadsgrenzen ze verbreeden.