Fëllt de folgende Saz aus:
Lissabon Äerdbiewen (1 November 1755), dat zéng Joerzéngte no der Verëffentlechung vum "Essais de Théodicée sur la bonté de Dieu, la liberté de l'homme et l'origine du mal" (1710) geschitt ass, huet dem Leibniz säin philosophesche Optimismus an d'Theodizä vill Kritik vu senge Kollegen aus der Aufklärung an och vu chrëschtleche Theologen op sech bruecht. D'Kritiker vu Leibniz, wéi zum Beispill de Voltaire, argumentéieren, datt d'Welt ze vill Leed enthält, fir Optimismus ze rechtfäerdegen. Während de Leibniz argumentéiert huet, datt Leed gutt ass, well et de mënschleche Wëllen opmierksam mécht, argumentéieren d'Kritiker, datt de Grad vum Leed ze schwéier ass fir de Glawen ze rechtfäerdegen, datt Gott déi "bescht vun allen méigleche Welten" erschaf huet. De Leibniz adresséiert och dës Suergen andeems hien berécksiichtegt wat Gott wënscht ze geschéien (säin antecedent Wëllen) a wat Gott erlaabt ze geschéien (säin konsequent Wëllen). Anerer, wéi zum Beispill de chrëschtleche Philosoph Alvin Plantinga, hunn dem Leibniz seng Theodizä kritiséiert, andeems se argumentéiert hunn, datt et wahrscheinlech net sou eppes wéi "déi bescht" vun alle méigleche Welten gëtt, well een ëmmer eng besser Welt kann erënneren, wéi eng Welt mat enger méi moralescher Persoun.