En Artikel vum Andrei P. Tsygankov iwwer Editorials an der "The New York Times", "The Washington Post" an "The Wall Street Journal" bezunn op russesch Innenpolitik vun 2008 bis 2014 huet festgestallt datt d'Editorials eng iwwerwältegend negativ Vue vun der russescher Regierung haten, baséiert op Themen wéi "Wahlen, Oppositioun a Minoritéitsrechter, de Justizsystem, Schutz vun Eegentumsrechter, Fräiheet vun de Medien, Entwécklung vun ONGen an der Zivilgesellschaft, Schutz vun de Bierger géint Kriminalitéit an Terrorismus, Mechanismen fir Muechtentransfer, Haltung vu Putin a Medvedev, a Bezéiungen mat Westleche Natiounen. " Den Tsygankov huet behaapt, datt d'Redaktiounsartikelen net genuch "neutral a positiv Kaderen" reflektéiert hunn an esou wéi déi, déi de relativen Fortschrëtt vum Land oder déi objektiv Schwieregkeeten an der Entwécklung vum Land ënnersträichen. Am Géigendeel huet de James Nixey vum Russia and Eurasia Programm am Chatham House argumentéiert, datt e fairen Rapport keng falsch Äquivalenz tëscht russeschen an westleche Handlungen erfuerdert, an datt déi negativ Berichterstattung iwwer Russland verständlech war, wéinst sengem Verhalen op der Krim, Georgien
, a Syrien, an hir schlechter Mënscherechtsrekord. De Piers Robinson argumentéiert datt souwuel russesch Medien wéi och westlech Medien parteiesch sinn, a schreift "Mainstream Medien, egal wou se baséiert sinn, ass allgemeng unerkannt als ze respektvoll fir politesch a wirtschaftlech Kraaft an dat heescht als Konsumenten vun Neiegkeeten".