Fëllt de folgende Saz aus: D'Awunner vu Sepphoris hunn sech net un d'
Rebellioun géint d'römisch Herrschaft vun 66 CE. De réimesche Legat a Syrien, de Cestius Gallus, huet ongeféier 2.000 "Banditen a Rebellen" an der Géigend ëmbruecht. De Jerusalemer Josephus, e Jong vun der priesterlecher Elite vu Jerusalem, gouf no Norden geschéckt, fir d'Galiläer an d'Rebellioun ze rekrutéieren, mee war nëmmen deelweis erfollegräich. Hien huet zweemol probéiert Sepphoris ze erueweren, awer net erueweren, déi éischt Kéier wéinst heftegem Widderstand, déi zweet well eng Garnison komm ass fir an der Verteidegung vun der Stad ze hëllefen. Ëm d'Zäit vun der Rebellioun hat Sepphoris e réimescht Theater <unk> a spéidere Perioden, Badehaiser a Mosaikboden mat mënschleche Figuren. Sepphoris a Jerusalem kënnen als Symbol vun enger kultureller Trennung ugesi ginn tëscht deenen, déi all Kontakt mat der ëmgéigendräicher réimescher Kultur vermieden hunn an deenen, déi, bis op eng gewëssen Limit, bereet waren Aspekter vun där Kultur unzehuelen. De Josephus gouf vun Sepphoris refuséiert an huet sech ausserhalb vun der Stad musse campéieren. Hie goung weider op Jotapata, déi anscheinend un der Rebellioun interesséiert war, <unk> d'Belagerung vu Yodfat huet um 20 Juli 67 CE ofgeschloss. D'Stied an d'Duerf, déi sech net opgestallt hunn, goufe gespaart, an an der Galiläa waren si d'Majoritéit. Op de Mënzen, déi an der Stad zu der Zäit vun der Grousser Revolt geprägt goufen, stoung d'Inskriptioun "Neronias" an "Eirenopolis", "Stad vum Fridden". No der Revolt haten d'Mënzen d'Bildunge vu Lorbeerkränze, Palmen, Caduceussen an d'Héier vun der Gerste, déi op jüdescher Münze erschéngen, awer net exklusiv.