Fëllt de folgende Saz aus: D'Onpopularitéit vun den Beroder vum Heinrich VI. a vu senger Fra, d'Margaret vun Anjou, souwéi seng eegen ineffektiv Leedung, huet zum Schwächung vum Haus Lancaster gefouert. D'Lancastrians hunn eng Erausfuerderung vum Haus York konfrontéiert, sougenannt well säi Chef, en Nokomme vum Edward III, war de Richard, Herzog vu York, deen am Widdersproch mat der Kinnigin war. Obwuel den Herzog vu York am Joer 1460 an enger Schluecht gestuerwen ass, huet säi eelste Jong, den Eduard IV., d'Yorkisten 1461 zum Sieg bruecht an den Heinrich VI. an d'Margaret vun Anjou gestürzt. Den Eduard IV. war no sengem Bestietnes mat der Elizabeth Woodville ëmmer am Sträit mat de Lancastrianer a sengen eegene Ratsmemberen, mat engem kuerze Retour un d'Muecht fir den Henry VI. Den Eduard IV. huet sech duerchgesat, an huet de Troun bei
Barnet an de Lancastrian Ierf, Edward of Westminster, bei Tewkesbury ëmbruecht. Duerno huet hien d'Margaret vun Anjou gefaange geholl, a si schlussendlech an d'Exil geschéckt, awer net ier hien den Henry VI ëmbruecht huet, wärend hien am Tuerm gefaange gehal gouf. De Krich vun de Rossen huet awer während senger Herrschaft an deenen vu sengem Jong Eduard V. a sengem Brudder Richard III. intermittierend weidergefouert. Den Eduard V. ass verschwonnen, wahrscheinlech vum Richard ëmbruecht. De Konflikt huet schlussendlech zu engem Erfolleg fir de Lancaster-Branch gefouert vum Henry Tudor am Joer 1485 gefouert, wéi de Richard III. an der Schluecht um Bosworth-Feld ëmbruecht gouf.