Fëllt de folgende Saz aus:
bei Maritsa (1371) hunn d'Ottomaner net direkt mat richtege Eruewerungen op de Balkan ugefaang, awer, hir Positiounen ze stäerken, gestoppt hiren Afloss ze verbreeden an Terrain fir weider Fortschrëtter ze kreéieren. Si wollten net e persistent Kampf aus enger chrëschtlecher Allianz verursaachen, bis se ganz sécher waren, sou datt se am Ufank zefridden waren mat de Balkan Magnatfamillen, déi hir Souveränitéit unerkannt hunn an hinnen Tribut bezuelt hunn, fir d'osmanesch finanziell Ressourcen ze erhéijen. Op dës Manéier hunn se d'Provënz vu Vukašin net geholl, awer averstanen säi Jong an Ierwe Marko an der Regioun vu Mazedonien ze regéieren, mam Sëtz zu Prilep (déi wichtegst Festung vu Pelagonia). Am Norden vun der Provënz vu Vukašin huet dem Marko säi jéngere Brudder Andrijaš Eegeschafte gehalen. Dem Vukašin seng Nofolger hunn mat hiren westlechen an nërdlechen serbesche Noperen gekämpft, déi nom Doud vum Vukašin sech opgehalen hunn seng Besëtzer iwwerzeegen.