Fëllt de folgende Saz aus: De Kongress huet sech an der drëtter Woch vum Dezember opgeléist, an de nächste Schrëtt wier eng
De Kongress zu Laibach fir d'Interventioun mam Ferdinand ze diskutéieren. De Metternich huet Laibach méi wéi all aner Kongress dominéiert an huet de Ferdinand seng Oflehnung vun der liberaler Verfassung iwwerwaacht, mat där hien nëmmen e puer Méint virdrun averstan war. D'österreichesch Arméi ass am Februar op Neapel gefuer an ass am Mäerz an d'Stad erakomm. De Kongress gouf ofgesot, mee de Metternich huet d'Representanten vun de Muechten, entweder virdru gewarnt oder duerch Gléck, bei sech gehalen, bis d'Revolutioun ofgeschloss gouf. Als Resultat, wéi ähnlech Revolte Mëtt Mäerz am Piemont ausgebrach sinn, huet de Metternich de Zar bei der Hand gehat, deen zougestëmmt huet 90.000 Männer op d'Grenz ze schécken als Solidaritéit. Zu Wien huet sech d'Suerge verstäerkt, datt d'Politik vum Metternich ze deier wier. Hien huet geäntwert, datt Neapel a Piemont fir d'Stabilitéit bezuele wäerten; trotzdem war hien och kloer besuergt iwwer d'Zukunft vun Italien. Hie gouf erliichtert, wéi hien de 25ten Mee en Hofkanzler a Staatskanzler konnt schafen, eng Positioun, déi säit dem Doud vum Kaunitz am Joer 1794 vakant bliwwen ass. Hie war och frou iwwer déi erneiert (wann och fragiler) Zesummenaarbecht tëscht Éisträich, Preussen a Russland; awer, et war op Käschte vun der anglo-österreichescher Entente komm.