Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Während d'Illyrien d'Zil erreecht hunn, d'kroatesch national Bewosstsinn bis 1850 ze erhéijen, hunn se anescht gescheitert. An den 1850er Jore gouf d'illyresch Iddi vun der HPS an de réimesch-kathoulesche Bëschofe Josip Juraj Strossmayer a Franjo Rački verteidegt. Angscht virun der "Drang nach Osten", hunn si gegleeft datt d'Germaniséierung an d'Magyariséierung nëmme mat der Eenheet mat anere Slawen, besonnesch de Serben, widderstoe kënnen. Si hu sech fir d'Vereenegung vu Kroatien, Slavonien a Dalmatien ausgesat, wéi d'Triune Kinnekräich sech vergréissert huet fir aner Südslawen an Éisträich (oder Éisträich-Ungarn no dem Kompromëss vu 1867) ze enthalen, ier se sech an aner Südslawen an enger Federatioun oder Konfederatioun ugeschloss hunn. Déi proposéiert Konsolidatioun vu verschiddene definéierte kroatesche oder südslawesche Länner huet zu Virschléi fir Trialismus an Éisträich-Ungarn gefouert, déi eng südslawesch Politik mat engem Rang gläich wéi d'Kinnekräich Ungarn enthalen. Kroatien a Slavonien goufen 1881 mat der Militärgrenz zu Kroatien-Slavonien konsolidéiert. Trotzdem sinn d'Divisioune bliwwen, wéi et ënnert de Länner vun der Kroun vum Hellege Stephan war <unk> den ungaresche Deel vun der Monarchie <unk> wärend Dalmatien an Istrien an der éisträichescher Cisleithania abegraff waren. Et gouf och eng bedeitend kroatesch Bevëlkerung an Bosnien an Herzegowina, déi vun Éisträich-Ungarn annektéiert gouf.
1908 gouf d'Schoul opgemaach. D'Eenheet vun dëse Länner gouf d'zentrale Fro fir d'Kroatesch-Slawonesch Politik am trialistesche Kontext.