Fëllt de folgende Saz aus: Bemierkenswäert ass, datt dat net zu engem Verschwannen vun der geschriwwener Quechua-Literatur gefouert huet, mee nëmmen zu enger Verréckelung vum Fokus. Vun der Mëtt vum 17. Joerhonnert un gouf et dominéiert vu kloer regionalen Varietéiten, virun allem vum Cuzco Quechua, déi elo vun den Eliten vun där Stad gefördert goufen, déi hir Legitimatioun an der Inka Vergaangenheet gesicht hunn. Tatsächlech huet dat zu enger literarescher Renaissance an enger gouden Ära vun der Quechua Sprooch gefouert, déi besonnesch am Drameschreiwen ausgedréckt gouf. D'Sprooch vum klassesche Quechua-Drama vun där Period ass erkennbar als aussergewéinlech Cusco <unk> Collao Quechua wéinst de verschiddene Innovatiounen, besonnesch d'Lenitiounen, déi et ëmmer méi ënnerscheeden souwuel vum Standard Colonial Quechua wéi och vun anere Southern Quechua Varietéiten. Indianesch Quechua-Sprecher hunn och hir eege informell devotional Texter a Manuskriptform produzéiert, deelweis d'Traditioun vun der offizieller Kierchlech Literatur vun der klassescher Period weidergefouert. Während der selwechter Period, zousätzlech zu de Reeditioune vu méi alen Wierker, déi sech op Central Quechua orientéiert hunn, sinn déi éischt reliéis Texter erschien, déi speziell an de Quechua Varietéiten vum modernen Ecuador (vun Luis Francisco Romero, 1725, 1753) a Bolivien (vun Juan Antonio Dávila Morales, 1739) komponéiert goufen. Dës efflorescence war duerch d'Néierlag vun der
D'Tupac Amaru Rebellioun vun 1780 huet zu enger schwéierer Ënnerdréckung vum Quechua Gebrauch gefouert, dorënner en explizit Verbuet vu Quechua Literatur a Theater an d'Ofschafung vum Quechua-Chair op der Universitéit vu San Marcos.