Fëllt de folgende Saz aus: Bis 1913 war Rumänien de véierte gréissten Exporteur vu Weess op der Welt, awer d'Fro vun der ongerechter Landverdeelung gouf dauernd beonrouegend (a gouf tatsächlech an deem Joer verstäerkt wéi rumänesch Baueren am Zweete Balkankrich gekämpft hunn, aus éischter Hand Zeien déi vill méi gerecht Landverdeelung an Bulgarien). Um Enn vum 19te Joerhonnert haten ongeféier 2.000 Grondbesëtzer d'Kontroll iwwer d'Halschent vum Land, während d'Bauere (mat wéineg Representatioun an der Regierung wéi och limitéiertem Zougang zu Land a Besëtzerrechter) just en Drëttel haten. Am Joer 1888 huet d'Onzuel vun de Bauere mat der ongerechter Verdeelung vum Land zu bluddege Konfrontatiounen gefouert, déi zu deelweise an ineffektiven Agrarreformen gefouert hunn. De System vun der Ongläichheet huet d'Bauere weider an d'Bankrott gedriwwen an anscheinend ëmmer méi zu engem System vun der aussergewéinlecher Propriétéit gefouert. Bal zwee Joerzéngte méi spéit huet eng zweet, méi gewalttäteg Episod stattfonnt: d'
1907 Rumänesch Bauere Revolt, déi bal eng vollwäerteg Revolutioun verursaacht huet an zum Doud vun e puer dausend Baueren gefouert huet, nodeems d'Arméi intervenéiert huet. Als Konsequenz huet d'Regierung 1907-08 nei Gesetzgebung agefouert fir d'Baueren ze profitéieren, dorënner en neit Gesetz iwwer landwirtschaftlech Kontrakter an e Gesetz fir eng ländlech Kredittbank (Casa Rurală) ze grënnen, déi d'Käschten an d'Lease soll erliichteren, a Propriétéit vu grousse Grondbesëtzer op Baueren iwwerginn. Allerdéngs goufen dës Gesetzer (beaflosst vun der "poporanistescher" Tendenz vum Constantin Stere) schlecht duerchgefouert, eng ganz net adäquat Quantitéit u Land gouf fir de Kaf verfügbar gemaach an déi grouss Majoritéit vun de Baueren huet sech net emol fir déi meescht vun den Hëllef qualifizéiert déi verfügbar war.