Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Charles X vu Schweden huet de fréiere Krich mat Dänemark mat enger atemberaubender Victoire ofgeschloss andeems hien am fettem March iwwer d'Belt erfollegräich war. Dänemark-Norwegen war an e vernoléissege Fridden am Vertrag vu Roskilde gezwongen ginn, an deem Dänemark Skandinavien, Halland a Blekinge op der skandinavescher Hallefinsel an der Insel Bornholm ofginn huet, an Norwegen huet d'Provënzen Båhuslen an Trøndelag verluer. Europa war iwwerrascht vum schnelle Gewënn, an de Charles huet mat Stolz seng Leeschtungen publizéiert. De Fridden huet awer nei Probleemer mat sech bruecht. Am Friddensvertrag vu Roskilde war Dänemark verpflicht, d'schwedesch Arméi bis Mee 1658 mat Liewensmëttel ze versorgen, awer kuerz duerno muss d'Arméi geplënnert ginn. De schwedesche Kinnek wousst, datt d'Arméi net laang a Schweden zougeséchert konnt ginn, an hir Auflösung war net wënschenswäert, well d'Polen sech fir d'Invasioun vun 1655 géinge rächen.
vun Polen-Litauen. Schweden hat kee Mangel u Feinde fir ze attackéieren: Kampagnen a Livonien an Estland goufen ugesinn, awer wéinst Versuergungsproblemer refuséiert. De schwedesche Kinnek huet behaapt, datt säin Haaptziel war, Kinneklech Preussen anzegräifen, awer hien wollt och de Friedrich Wilhelm vu Brandenburg-Preussen bestrofen. Déi vill Feinde am Kontinentaleuropa, dorënner Polen an e feindleche Hollänner, hunn dat awer schwéier gemaach. Eng nei Attack op Preussen hätt och wéineg international Ënnerstëtzung kritt, well Frankräich scho Fridden erfuerdert huet. Déi iwwerraschend schwedesch Léisung fir dëst Dilemma wier, zréck an Dänemark ze goen an ze probéieren d'Aarbecht ofzeschléissen.