Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Wilhelm I., Margraf vu Meissen, huet sech 1405 géint de Poopst Bonifatius IX. ausgeschwat, fir Meissen aus der Autoritéit vum Magdeburger Metropoliten ze befreien an et als eng exempt Diözes direkt ënner dem Hellege Stuhl ze setzen. De berühmte Bëschof Rudolf von der Planitz (1411<unk>1427) huet duerch weise Reglementer a perséinlech Affer aus dem Chaos Uerdnung bruecht. D'Hussitenkricher
grousse Schued fir d'Diözes, déi deemools vum Johann IV. Hofmann (1427<unk>1451) regéiert gouf; ënner der Regierung vun de fäege Bridder Caspar (1451<unk>1463) an Dietrich vu Schönberg (1461<unk>76), huet se sech séier erholt an um Doud vum Dietrich gouf et e Fonds vun 8.800 Goldformen an der bischöflecher Schatzkammer. De Jean V. vu Weißenbach (1476<unk>1487), duerch seng Manie fir ze bauen an seng Reesen, huet dës Suen séier ausginn an eng schwéier Scholdenlast op d'Diözes hannerlooss. De Johann VI. vu Salhausen (1488-1518) huet d'Bistum weider verarmt duerch säin obstinéierte Versuch, déi voll Fürstesch Souveränitéit an de weltlechen Territoiren ze kréien, déi vu sengem Sëtz regéiert goufen, wat hien a konstante Konflikt mam Georg, Herzog vu Sachsen bruecht huet; seng geeschtlech Administratioun war och fir Zensur oppen.