Fëllt de folgende Saz aus: Am Mäerz 1951 huet d'Iranesch Parlament (Majlis) gestëmmt fir d'Anglo-Iranian Oil Company (AIOC) an hir Holdings ze nationaliséieren andeems en e Gesetzesprojet duerchgeet, dee staark vum Mohammad Mosaddegh ënnerstëtzt gouf, deen am Abrëll vum Joer duerno mat enger grousser Majoritéit vum Parlament zum Premierminister gewielt gouf. Den Internationale Geriichtshaff gouf geruff fir de Sträit ze regelen, awer eng 50/50 Gewënndeelung, mat Unerkennung vun der Nationaliséierung, gouf vum Mossadegh refuséiert. Direkte Verhandlunge tëscht de Briten an der Iranescher Regierung hunn opgehalen, an am Laf vum Joer 1951 hunn d'Briten den Drock op d'Iranesch Regierung erhéicht an d'Méiglechkeet vun engem Putsch géint se exploréiert. Den US-President Harry S. Truman huet sech net gewënscht domat averstanen ze sinn an huet dem Korea-Krich eng vill méi héich Prioritéit ginn. Dem Churchill seng Retour un d'Muecht an dem Eisenhower seng Präsidentschaft hunn eng Politik mat sech bruecht, fir d'Regierung vum Mossadegh ze ënnergrafen. Déi zwou Säiten hunn Propositioune gemaach, déi fir déi aner net akzeptabel waren, an all Säit huet gegleeft, datt d'Zäit op hirer Säit war. D'Verhandlunge sinn ausgefall, an wéi d'politesch an wirtschaftlech Käschten vun der Blockade am Iran eropgaang sinn,
Staatsstreechpläng sinn aus der Arméi an de pro-britesche Fraktiounen am Majlis entstanen.