Fëllt de folgende Saz aus: Den Arfa huet säi Nofolger, de Gen. Ali Razmara, fir säi gezwonge Pensioun beschëllegt an duerno mat senge politesche Rivalen zesummegeschafft, besonnesch nodeems de Razmara 1950 als Premierminister ernannt gouf. Trotzdem war den Arfa wierklech beonrouegt, wéi de Razmara 1951 ëmbruecht gouf, well hie gegleeft huet, datt de steigende Niveau vu politescher Gewalt d'Land bedroht. Hien huet als Minister fir Stroossen a Kommunikatioun an der kuerzer Regierung vum Premierminister Hosayn Ala wärend dem Mount no der Ermuerdung vum Razmara gedéngt, ier d'Parlament de Mohammad Mossadegh als Premier gewielt huet. Den Arfa huet Mossadegh net vertraut an huet eng politesch Grupp, d'National Bewegung, gegrënnt fir Versammlungen vu Mossadegh Supporter ze stéieren, déi hien als Extremisten ugesinn huet, déi géint d'Fortsetzung vun der Monarchie an enger staarker Arméi waren. D'Zeitung vun der Nationaler Bewegung huet vill Artikelen publizéiert, déi vum Arfa geschriwwe goufen, fir de Schah z'ënnerstëtzen an de Respekt fir den Islam. Arfa huet Kontakt mat enger Rei vu politesche Aktivisten, dorënner de Mozaffar Baqai vun der Toilers 'Partei, dem feierleche Prediger Ayatollah Sayyed Abu al-Qasem Kashani, a Shaban Jafari, en Organisateur vu Stroossemobben. Den Arfa gouf e Grënner Member vum geheime Komitee vu Militäroffizéier, dem Komitee fir d'Vaterland ze retten, geformt am Joer 1952 mam Zil de Mossadegh ze stürzen. Folgend
1953 Militärputsch, deen de Schah nees un d'Muecht bruecht huet, war hien den Ambassadeur vum Iran an der Tierkei (1958 - 1961) an am Pakistan (1961 - 1962). Duerno huet hie sech aus dem aktive Staatsdéngscht zréckgezunn. Hien huet den Iran zu der Zäit vun der Iranescher Revolutioun vun 1979 verlooss a gestuerwen zu Monte Carlo, Monaco am Joer 1983.