Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - D'Fang
D'Operatioun vu Gallipoli vun den Osmanen am Joer 1354 huet eng séier tierkesch Expansioun am südlechen Balkan ugefaang, déi souwuel vun den Osmanen selwer wéi och vun semi-onofhängege tierkesche Ghazi Krichsbanden gefouert gouf. Bis 1369 konnten d'Ottomaner Adrianopel erueweren, déi hir nei Haaptstad bis 1453 gouf. Thessaloniki, regéiert vum Manuel II Palaiologos (r. 1391<unk>1425) huet sech selwer no enger laanger Belagerung am Joer 1383<unk>1387, zesumme mam gréissten Deel vun Ost- a Mëttelmezedonien, un d'Kräfte vum Sultan Murad I. ofginn. Ufanks goufen d'opgeléist Stied komplett Autonomie erlaabt am Austausch fir d'Bezuelung vun der "Kharaj" Stëmmsteier. No dem Doud vum Keeser Johannes V Palaiologos am Joer 1391 ass de Manuel II. aus der osmanescher Haft geflücht an ass op Konstantinopel gaang, wou hien zum Keeser gekréint gouf an dem Papp säi Posten iwwerholl huet. Dëst huet de Sultan Bayezid I. verärgert, deen déi reschtlech byzantinesch Territoiren verwüst huet, an duerno géint Chrysopolis ugewandt huet, déi duerch Sturm ageholl a gréisstendeels zerstéiert gouf. Thessaloniki huet sech och zu där Zäit nees der osmanescher Herrschaft ënnerworf, méiglecherweis no kuerzem Widderstand, awer gouf méi mëll behandelt: och wann d'Stad voll ënner osmanescher Kontroll bruecht gouf, huet d'chrëschtlech Bevëlkerung an d'Kierch de gréissten Deel vun hire Besëtzer behalen, an d'Stad huet hir Institutiounen behalen.