Fëllt de folgende Saz aus: Am Joer 1993 haten d'Blue Jays siwe All-Stars: Outfielder Devon White a Joe Carter, Infielder John Olerud a Roberto Alomar, designéierte Hitter Molitor, plus Start Pitcher Pat Hentgen, a méi no Duane Ward. Am August hunn d'Jays de fréiere Nemesis Rickey Henderson vun den Athletics kritt. D'Blue Jays kruten eng 95:67 Rekord, siwe Matcher virun den New York Yankees, an hunn hiren drëtten direkten Divisiounstitel gewonnen. D'Jays hunn d'Chicago White Sox véier Matcher géint zwee an der
ALCS, an dann d'Philadelphia Phillies, véier Matcher géint zwee, fir hir zweet direkt Weltmeeschterschaft. D'World Series huet e puer spannend Spiller ugebueden, dorënner Spill 4, gespillt ënner engem liichte Reen, an deem d'Blue Jays aus engem 14<unk>9 Defizit zréckkomm sinn fir 15<unk>14 ze gewannen an eng 3 Spiller op 1 Leedung an der Serie ze huelen. Et bleift dat héchste Punktespiller an der Geschicht vun der World Series. Am Match 6 zu Toronto hunn d'Blue Jays mat 5 op 1 virgeholl, awer 5 Runs am 7. Inning op 6 op 5 verluer. Um Enn vum 9ten Inning huet de Joe Carter e Walk-Off-Home-Run vun 3 Runn gespillt, fir d'Serie vum Phillies-Schläger Mitch Williams ze gewannen. Nëmmen den zweeten World Series-gewënnten Walk-off Home Run an der Geschicht vun der Major League Baseball (no dem Bill Mazeroski am Spill 7 am Joer 1960), huet dem Carter säi Hit sech vum éischten ënnerscheet, datt Toronto, wärend net mat Eliminatioun konfrontéiert ass, am ënnen vum 9. Den Home Run ass och erënnert fir den Appell vum spéiden Blue Jays Sender Tom Cheek: