Fëllt de folgende Saz aus: Nodeems de Julius Cäsar am Joer 44 v. Chr. ëmbruecht gouf, huet de Quintus Labienus, e réimesche republikanesche Generol an Ambassadeur bei de Parther, sech op d'Säit vum Brutus a vum Cassius an der
De Biergerkrich vun de Befreier; no hirer Néierlag huet de Labienus sech de Parthians ugeschloss an si bei der Invasioun vu réimesche Territorien am Joer 40 v. Chr. gehollef. D'partesch Arméi huet den Euphrat iwwerschratt an de Labienus konnt d'römisch Garnisonen vum Mark Antonius ronderëm Syrien verféieren fir sech fir seng Ursaach ze versammelen. D'Parthier hunn hir Arméi opgedeelt, an ënner dem Pacorus hunn d'Levant vun der phönizescher Küst duerch d'Land vun Israel eruewert: "Antigonus... huet d'Parthier opgewuess fir Syrien a Palästina anzegräifen, [an] d'Judden hunn sech begeeschtert opgestan fir de Spriecher vum Maccabean Haus z'ënnerstëtzen, an hunn déi haassen Idumeer mat hirem Marionett jüdesche Kinnek verdriwwen. De Kampf tëscht dem Vollek an de Réimer war eescht ugefaangen, an obwuel den Antigonus, wéi hien vun de Parthians op de Troun gesat gouf, d'Judden verkaaft a belästegt huet, huet hien sech iwwer d'Restauratioun vun der Hasmoneaner-Linn gefreet, an huet geduecht, datt eng nei Ära vun der Onofhängegkeet komm wier. Wéi de Phasael an de Hyrcanus II. sech op eng Ambassade bei de Parther ausgesat hunn, hunn d'Parther se awer gefaange geholl. Den Antigonus, deen do war, huet dem Hyrcanus d'Oueren ofgeschnidden, fir datt hien net méi fir de Hohepriistertitel gëeegent war, während de Phasael ëmbruecht gouf.