Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Den 18 Juni 1941, II. "Gruppe" ass vu Beaumont-le-Roger op Abbeville-Drucat geplënnert, wou et fir déi nächst sechs Méint bliwwen ass. Vun dësem Punkt un huet de "Gruppe" géint de RAF Fighter Command "non-stop offensive" iwwer Frankräich verteidegt. Am Juli 1941 huet de Rudorffer zesumme mam "Stab" (Hauptquartier) vun der JG 2 sechs Loftvictoiren erreecht. Dës Zuel beinhalt zwou Spitfiren um 7 Juli, e Spitfire an e Hurrikan um 9 Juli, e Spitfire den 10 an 11 Juli. Duerno huet hien zesumme mat 6 geschafft. "Staffel" vun der JG 2 an huet bis Enn 1941 fënnef weider Loftvictoiren behaapt, wat seng Gesamtzuel op 41 hëlt. De Rudorffer gouf zum "Staffelkapitän" (Schwadronleader) vun der 6. November 1941 als "Staffel" vun der JG 2 an der Nofolgerin vum "Oberleutnant" Frank Liesendahl, deen transferéiert gouf. Am Mäerz 1942 huet II. "Gruppe" huet ugefaang sech op de Focke-Wulf Fw 190 A-2 ze konvertéieren. D'Konversiounstraining gouf an engem Round-Robin-System, "Staffel" vum "Staffel", um Le Bourget Airfield bei Paräis gemaach. D'Konversioun gouf Enn Abrëll ofgeschloss. Vun deem Moment un gouf de "Gruppe" mat der Fw 190 A-2 an A-3 Variant ausgestatt. Am Joer 1942 huet de Rudorffer un der Operatioun Cerberus (Channel Dash) deelgeholl an iwwer d'Alliéierter Landungen zu Dieppe geflunn.
am August 1942.