Fëllt de folgende Saz aus: Mëtt Mee huet de Kinnek ugefaang ze iwwerleeën de Krich ze verloossen nodeems hien vum Herzog Pietro d'Acquarone, Minister vum Kinnekleche Haus, iwwerzeegt gouf, deen iwwer d'Zukunft vun der Monarchie besuergt war. Déi italienesch ëffentlech Meenung huet ugefaang sech géint d'Monarchie ze wenden no der Inaktivitéit vum Kinnek. Um Enn vum Mee goufen zwee héichrangeg Politiker aus der vorfaschistescher Zäit, den Ivanoe Bonomi an de Marcello Soleri, vum d'Acquarone an dem "Aide-de-camp" vum Kinnek, dem Gen. Puntoni, empfaangen. Juni goufen si am Publikum vum Kinnek empfaangen, wou si fir d'Arrestatioun vum Mussolini an d'Nominatioun vun enger Militärregierung gedréckt hunn, awer si goufen frustréiert vun der monarchistescher Inaktivitéit. Juni huet de Bonomi de Krounprënz Umberto begéint an dräi Generäl (Ambrosio, Maréchal Pietro Badoglio an Enrico Caviglia) als potenziell Nofolger vum Mussolini proposéiert. Juli gouf de Badoglio vum Umberto empfaange ginn, deen drop higewisen huet, datt d'Kroun net méi géint eng Ännerung vun der Regierung war. Den Dag drop huet den Ambrosio dem Kinnek virgeschloen, de Badoglio oder de Caviglia als Chef vun enger Regierung ze ernennen, déi de Mussolini ersetzt. De Caviglia, en héichrangegen Freemason, gouf trotz senger antifaschistescher Haltung als ze al fir esou eng schwiereg Aufgab ugesinn. Badoglio, dee säin Amt als Chef vum Generalstab verlooss hat, nodeems de
Griicheland Debacle am Joer 1941, gouf zu engem bitter Feind vum Mussolini a wollt sech rächen. Hie war e perséinleche Frënd vum Herzog d'Acquarone, deen säin "Aide-de-camp" war, an déi zwee <unk> wéi Caviglia <unk> waren Fräimaurer. Eng Zesummenaarbecht tëscht den zwee Marshals war ondenkbar well de Caviglia de Badoglio haasst.