Fëllt de folgende Saz aus: A sengem Buch "1971 Fact and Fiction", schreift den Hashmi iwwer déi politesch Evenementer an Ëmstänn ronderëm de
Ostpakistanesche Konflikt vun 1971. Geméiss dem Hashmi hat de Sheikh Mujibur Rahman ni ursprénglech geduecht datt Bangladesch sech trennt; amplaz huet hien et als Mëttel benotzt fir "d'Schwelle" mat Islamabad ze erhéijen an de President Yahya Khan ze akzeptéieren fir seng Fuerderungen z'akzeptéieren <unk> awer d'Situatioun huet e "Punkt ouni Retour" erreecht. Hie schreift och, datt de fréiere President Ayub Khan an de Premierminister Zulfikar Ali Bhutto sou wäit wéi 1966 woussten, datt "et net wierklech méiglech wier, datt Ostpakistan laang Deel vu Pakistan bleift". Nodeems de Krich eriwwer war, huet de chinesesche Premier Zhou Enlai dem Bhutto gesot: "Maacht Iech keng Suergen... maacht eng laangfristeg Vue, wien weess wat an de Subkontinent 50 Joer vun elo, 70 Joer vun elo, 100 Joer vun elo geschitt!". Nodeems de Pakistan Bangladesch unerkannt huet an de Scheich Mujibur Rahman 1974 Lahore besicht huet fir um Zweete Islamesche Sommet deelzehuelen, hunn de Bhutto an de Mujib en Austausch gemaach an deem de fréiere bemierkt huet "Dir sidd hëlleflos! Dir kënnt keng Entscheedung ouni d'Zustimmung vum Indira Gandhi huelen!" an dee leschte sot "Bhutto "sahib", beleidegt mech net... Dir wësst ze gutt, wat och ëmmer geschitt ass wéinst Iech!".