Fëllt de folgende Saz aus: Am Ufank vun den 1920er Joren huet de Washington Naval Treaty Grenzen op d'maximal Gréisst an d'Gesamttonnage vu Fligerdréier fir déi fënnef Haaptmarchmächte gesat. Spéider Verträger hunn dës Bestëmmunge gréisstendeels behalen. Als Resultat war d'Konstruktioun tëscht de Weltkricher net genuch fir d'operativ Besoinen fir Fligerdréier ze erfëllen wéi den Zweete Weltkrich aus Europa ausgebaut gouf. Zu wéineg Flottentransporter ware verfügbar fir Simultan Fligeren op wäit ewech Basen ze transportéieren, amphibesch Invasiounen z'ënnerstëtzen, Carrier Landungstraining fir Ersatzpiloten ze bidden, Anti-U-Boot Patrouillen ze féieren, a defensiv Loftdeckel fir verdeelt Schluechtschëffer a Kreuzer ze bidden. Déi virdrun Missiounsfuerderunge limitéiert d'Benotzung vun der eenzegaarteger Offensiv-Streik-Fäegkeet vun de Flottenträger, déi op der
D'Schluecht vu Taranto an den Attack op Pearl Harbor. D'Konversioun vun existéierende Schëffer (an d'Hulls, déi fir aner Zwecker gebaut goufen) hunn zousätzlech Fligerdréier zur Verfügung gestallt, bis nei Konstruktiounen verfügbar waren.