Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Nodeems de Waffestëllstand Gorresio ganz kuerz zréck op d'Aarbecht op Il Popolo di Roma zréckgaang ass, bis et ofgedréckt gouf, kompromittéiert, an den Ae vun den neie Herrscher, duerch d'Ausmooss vu senger Associatioun mat de Mussolini Regierungen. Bis zum Enn vum Krich an Europa
Zwee vu senge Bridder waren verluer gaangen, si goufen ugeholl ëmbruecht ze sinn, a fir d'Deutschen op der russescher Front gekämpft ze hunn. De Gorresio huet sech elo op e "Cursus honorum" gestallt, fir deen hie ganz qualifizéiert war. Mat der Retour zu enger demokratescher Regierung gouf seng eege politesch Philosophie méi sichtbar. Hie war ni e Kommunist, awer och net als italienesche "Chrëschtdemokrat". Eng politesch Partei zouzemaachen hätt seng Onofhängegkeet als Journalist kompromittéiere kënnen, an et war net eppes wat hien ni gemaach huet, awer seng Haltung tendéiert sech mat deene vun der liberaler lénkser oder mat der sozialdemokratescher ze alignéieren, déi elo als eng grouss politesch Kraaft an anere Plazen an Westeuropa entstanen oder zréckkomm ass. An der Vergaangenheet ass et méiglech, de Gorresio als Deel vun enger center-left "drëtter Kraaft" ze gesinn, déi sech no dem Krich ugefaang huet ze definéieren, an an den 1950er Joren eppes vun enger "ethescher" Roll mat enger wuessender Appel un déi méi intellektuell geneigten Elementer vun der ëffentlecher Meenung kritt huet. An der nei erneierter italienescher Mediestablishment waren aner Vertrieder vun dëser Tendenz, breet definéiert, Frënn a Kollegen wéi Mario Pannunzio, Arrigo Benedetti, Ennio Flaiano an Eugenio Scalfari. Eng Zuel vun neie Massen-Zirkulatioun locker liberal-Schléi Magaziner an Zeitungen goufen lancéiert oder nei lancéiert fir d'post-demokratesch Alter, ënner hinnen L'Europeo, Il Mondo an La Stampa. De Vittorio Gorresio huet regelméisseg bei all eenzel vun hinnen bäigedroen.