Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Enn 1916 ass Rumänien an den Éischte Weltkrich agaangen, awer gouf vun den Zentralmächte ageholl. Am Oktober 1916 huet hie säi Gedicht zu Éiere vun den Doudegen aus Turtucaia geschriwwen.
gouf an der Zeitung "Viitorul" gehost an duerno am "Albina" vum George Coșbuc. Wéi Bukarest vun den Däitschen besat gouf, ass den Dauș op Iași geflücht, wou d'russesch Administratioun geplënnert war. Während där Zäit huet hien d'Geschichten vun der Gräfin vu Ségur iwwersat. Enn vum Krich huet seng Karriär sech op Bessarabien fokusséiert, dat viru kuerzem mat Rumänien vereenegt war, an hien huet als Grënnerdirekter (vun 1918) vum Chișinău National Theater gedéngt. Hien huet sech besonnesch vun der "superstiziéiser" Relioun an der aristokratescher Dignitéit vun de bessarabesche Baueren beandrockt, a gouf e Champion vun hirem Fall. Am Joer 1920 goufen e puer vu senge neie Gedichter an der lokaler Zäitschrëft "Vulturul Basarabean" gehost.