Fëllt de folgende Saz aus:
London 1862 Schachturnéier. Hien huet sech als sechsten plazéiert, awer seng Victoire iwwer den Augustus Mongredien gouf dem Brillanzpräis vum Tournoi ausgezeechent. Hien huet direkt de fënneften Deelnehmer, de staarke veteranen italienesche Meeschter Serafino Dubois, op e Match erausgefuerdert, deen de Steinitz gewonnen huet (fënnef Gewënn, ee Remis, dräi Verloschter). Dëst huet hien dozou encouragéiert, sech professionell ze maachen, an hien huet sech zu London etabléiert. Am Joer 1862 <unk> 63 huet de Steinitz e vernichtege Gewënn an engem Match mat dem Joseph Henry Blackburne geschoss, deen 20 Joer laang zu den Top Ten vun der Welt gehéiert huet, awer deen nëmmen zwee Joer virdrun ugefaang huet Schach ze spillen. Duerno huet de Steinitz e puer féierend britesch Spiller an de Matcher geschloen: de Frederic Deacon an den uewe genannte Mongredien am Joer 1863 gefollegt vum Valentine Green am Joer 1864. Dës Erhéijung huet e Präis: am Mäerz 1863 huet de Steinitz sech an engem Bréif un den Ignác Kolisch entschëllegt fir e Prêt net zréckzeginn, well wärend de Steinitz de Blackburne geschloen huet, huet de Daniel Harrwitz all d'Klienten vum Steinitz am London Chess Club "iwwerholl", déi d'Haaptquell vum Akommes vum Steinitz waren.