Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Ismail war och instrumental fir eng méi grouss Autonomie fir d'lokal Regierung ze kréien, wann am Joer 1954 d'Allianzregierung (eng Koalitioun vun der UMNO an der Malayan Chinese Association oder MCA) decidéiert huet d'lokal Wahlen ze boykottéieren déi vu Groussbritannien ënnerstëtzt goufen. Wéi de britesche Héichkommissär Donald MacGillivray sech mat den Tunku, dem Ismail an dem MCA-Representant vum H. S. Lee getraff huet, huet hien hinnen virgeworf, der Malaiescher Kommunistescher Partei, déi en bewaffneten Opreegung féiert, an d'Hänn ze spillen.
géint d'Briten. D'Quell vum Sträit war, datt dem britesche Héichkommissär d'Rechter ginn hunn, sechs Sëtz ze nominéieren, zousätzlech zu deenen, déi an de Wahlen ugekämpft goufen. Den Ismail huet e Kompromëss virgeschloen: d'Allianz géif d'Wahlen ënnerstëtzen, awer nëmmen wann den Héichkommissär sech mat der Partei konsultéiert, déi d'Wahlen gewonnen huet, ier hien seng Ernennung mécht. De MacGillivray huet sech am Ufank refuséiert, awer nodeems hien d'ëffentlech Meenung géint hie fonnt huet, huet hien zréckgezunn.