Fëllt de folgende Saz aus: D'Jurchens hunn d'Kontroll iwwer Nordchina iwwerholl, d'Liao-Dynastie an d'Halschent vun der Song-Dynastie bis 1142 eruewert. Ufanks haten si keng eenzegaarteg Währung vun hirer eegener, awer hunn d'Mënz vun der Liao oder Süd-Song-Dynastie-Mënz erëm benotzt. Am Joer 1154 huet de Wanyan Liang d'Jiaochao Banknoten ausgestallt, dräi Joer ier se hir eege distinkte Mënzen geprägt hunn, eng Sequenz an der chinesescher Geschicht déi ni virdru geschitt ass oder zënter. De Jiaochao koum an zéng Deeler. Déi kleng Banknoten koumen an 100, 200, 300, 500 an 700 "wén", während déi grouss Banknoten an 1, 2, 3, 5 an 10 "guàn" waren. Wéi déi virdrun chinesesch Zitater, gouf et eng Tax fir se fir Kupfermünzen ze erléisen: 15 "Wén" pro "Guàn". Jiaochao hat am Ufank eng Verfallsdauer vu siwe Joer bei der Ausgabe, awer am Joer 1189 gouf dëst ofgeschaaft, wat d'Noten eng onbestëmmte Liewensdauer huet. Wéi aner fréi chinesesch Pabeierwährungen, war et d'Affer vun der Iwwerdroung, déi zu enger onregelméisseger Inflation gefouert huet. Am Joer 1214 huet d'Regierung ugefaang Banknoten am Wäert vu bis zu 1000 "guàn" ze drécken. D'Joer drop gouf de Jiaochao duerch eng nei Pabeierwährung ersat, de Baoquan (寶泉), deen datselwecht Schicksal erlieft huet. Bis de
D'Jin-Dynastie gouf 1234 vun de Mongolen eruewert, an de Staat huet ëmmer nei Zorte vu Banknoten erausginn, déi vun der Ëffentlechkeet refuséiert goufen, déi nëmmen Transaktiounen a Sëlwer akzeptéiert hunn.