Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Dës Politik vun der kënschtlecher Isolatioun vun de Manchus vum Nordoste vum Rescht vu China konnt net fir ëmmer daueren. An den 1850er Joren gouf eng grouss Zuel vu Manchu-Bannermeeschteren an Zentralchina geschéckt, fir géint d'Taiping Rebellen ze kämpfen.
. (Zum Beispill, nëmmen d'Provënz Heilongjiang <unk>, déi zu där Zäit nëmmen den nërdlechen Deel vum heutige Heilongjiang <unk> abegraff huet, huet 67,730 Bannerers fir d'Kampagne bäigedroen, vun deenen nëmmen 10 <unk> 20% iwwerlieft hunn). Déi wéineg, déi zréckkoumen, waren demoraliséiert an dacks disposéiert fir Opium Sucht. Am Joer 1860, no dem Verloscht vun "Outer Manchuria", an mat de keeserleche a Provënzregierungen an déif finanzielle Schwieregkeeten, goufen Deeler vu Manchuria offiziell opgemaach fir chinesesch Siidlung; bannent e puer Joerzéngten sinn d'Manchus eng Minoritéit an de meeschte Bezierk vu Manchuria ginn.