Am August 1939 ass de Cunningham nees bei sengem Schwadron ukomm, deen mat enger Versioun vum Bristol Blenheim ausgestatt war. Hie war net begeeschtert iwwer d'Fligeren. De Turm war ewechgeholl ginn, fir d'Gewiicht ze reduzéieren an d'Geschwindegkeet ze erhéijen, awer d'Fliegeranzüge an d'Cockpit goufen net erhëtzt, wat d'Crew fir d'Winterperiod onbequem gemaach huet. D'Radioen haten eng ze kuerz Reechwäit, wat Kommunikatiounsprobleemer verursaacht huet. D'Cockpit-Windschutzscheibe vum Blenheim war aus verschiddene Fënstere gemaach an war schwéier ze botzen. Et war och méiglech, Liicht ze reflektéieren, wat d'Zesummenaarbecht mat Projektoren geféierlech gemaach huet. Endlech gouf et Problemer mat Blind-Flying-Instrumenter. D'Escadron huet e puer Verloschter duerch d'Onerfarung vun d'Crew'en, déi Patrouillen iwwer d'Nordsee aus dem RAF North Weald zu Essex fléien, e puer vun hinnen als Resultat vun de Schwieregkeeten mat de Fligeren. Am Januar 1940 ass d'604 op d'RAF Northolt geplënnert an huet de Blenheims mat der "Swastika" vun der finnescher Loftwaff duerch Schweden a Finnland geflogen, fir d'Land no der sowjetescher Invasioun ze hëllefen
.