Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Den Architekt, Mateus Vicente de Oliveira, huet ënner dem Ludovice vu Ratisbon an während dem Bau vum kinnekleche Palais a Kloster vu Mafra trainéiert. De méi düsteren a massiven klassesche Palais zu Mafra schéngt den Design fir Queluz net beaflosst ze hunn, deen an engem méi liicht, méi luesen Stil ass. D'Aarbecht huet 1747 ugefaang a séier bis 1755 weidergefouert, wéi et duerch de Grousse Äerdbiewen vun 1755 ënnerbrach gouf.
, no deem d'Aarbechter méi dréngend fir d'Rekonstruktioun vun der Stad gebraucht goufen. D'Erdbiewen huet sech als Katalysator bewisen, well de Prozess vum Stadzentwicklung d'Entwécklung vun der Konscht a Portugal stimuléiert huet. Déi spéider Architektur vu Queluz gouf vun neie Gedanken a Konzepter beaflosst. Wéi d'Aarbecht 1758 nees ugefaang huet, gouf de Konzept ugepasst aus Angscht virun engem anere Äerdbiewen. Sou hunn déi spéider Wierker d'Form vun niddrege, laange Gebaier, méi strukturell stabil wéi en eenzege héije Block: als Resultat, aus der Distanz gesinn, ähnelt de Palais laange Enfilades verbonne mat méi héije Pavillonen anstatt eng eenzeg Konstruktioun.