Oktober 1924 huet d'Helsinkier Philharmonie d'Oper fir d'éischt an der Finnescher Nationaloper ënner der Leedung vum Tauno Hannikainen virgestallt; den Enthusiasmus vun de Kritiker an dem Publikum huet d'Aarbecht séier zum (informellen) Status vun der "nationaler Oper" vum Land erhéicht. An hirem Gonschte war d'Benotzung vu bekannte Volleksmelodien vum Madetoja an de Fokus vum Libretto op d'Fräiheet vun der Ënnerdréckung an d'Selbstbestëmmung, deenen hir allegoresch Qualitéiten besonnesch opfälleg waren fir e Land dat
huet viru kuerzem seng Onofhängegkeet vu Russland gewonnen. Dës Éischtproduktioun huet bis November 1940 gedauert, fir insgesamt 90 Opféierungen, wat et de gréisste Succès vun der Karriär vum Madetoja mécht. Haut gëtt d'Oper als den éischte bedeitende Bäitrag vu Finnland zum operesche Repertoire unerkannt an ass vill Mol erëmgebuer ginn.