Resuméiert den Artikel:  (CNN) Déi rezent Ried vum israelesche Premierminister Benjamin Netanyahu am US Kongress huet weltwäit disproportionéiert Opmierksamkeet vun de Medien kritt: de Leader vum wichtegsten Clientstaat vun Amerika am Mëttleren Osten trotz de Reservatiounen vum Wäissen Haus, de Kongress als Plattform fir seng israelesch Wahlkampagne ze mëssbrauchen. An der Vergaangenheet vun Israel d'scho angespannte bilaterale Bezéiungen mat den USA, Netanjahu bereet riskéiert d' Konsequenzen vun der Demütigung vun der Obama-Regierung am Austausch fir manner wéi eng Stonn vun der politescher Selbst-Manifestatioun - typesch fir e Mann, deen am Inland bekannt ass net vill vun engem Staatsmann. De Netanyahu ass e charismatesche Spriecher an e leidenschaftleche Verteideger vun Israel, awer seng perséinlech a politesch Interessen hunn ëmmer Virrang iwwer d'Servicer fir d'national Interessen vun Israel geholl. D'politesch Iwwerliewe war d'Maksim vu senger In- an Aussepolitik. De Netanyahu trëtt zu enger laanger Lëscht vun israelesche Politiker bäi, déi vun der Pluralitéit an der Polariséierung vun der nationaler ëffentlecher Meenung iwwerwältegt sinn. Bis elo war hien just en anere israelesche Leader, deen "einfache" kuerzfristeg Äntwerten op fundamental strategesch Problemer gesicht huet, an domat e scho laang laange Konflikt weider verlängert huet. Als Marionett vun ideologeschen, konservativen Playmaker, déi eng Zwee-Staaten-Léisung ganz häerzlech refuséieren, gouf den Netanyahu vun deene Leit wéi dem Ausseminister Avigdor Lieberman an dem Wirtschaftsminister Naftali Bennett als Geisel gehalen, déi eng diskriminatoresch Politik vun der sektiererescher Segregatioun verfollegen, mat der Absicht déi palestinensesch ëffentlech Dissidenten duerch bloen Zwang ze enthalen. Dofir ass d'Aussepolitik vum Netanyahu vis-à-vis vum Friddensprozess eng Katastroph. Hien huet den Ehud Olmert an d'Tzipi Livni iwwerholl - zwee Politiker, déi op d'mannst un eng Zwee-Staaten-Léisung gegleeft hunn an bereet waren, Affer ze maachen, fir de Friddensprozess lieweg ze halen. Déi israelesch Leader falen normalerweis an zwou Kategorien: déi, déi u Fridden gleewen an déi, déi d'Kraaft hunn, Fridden ze maachen. Olmert war déi éischt, an den Netanyahu huet laang geduecht datt hien déi zweet kéint ginn. An der Realitéit,
D'politesch Iwwerliewe war d'Maxim vun der In- an Aussepolitik vum Netanyahu, seet den Andreas Krieg. Krieg: D'Aussepolitik vum Netanyahu vis-à-vis vum Friddensprozess war eng Katastroph. Nei Amtszäit fir de Netanjahu wäert net am nationalen Interesse vun Israel sinn, et wäert de palestinensesche Interessen déngen, füügt Krieg bäi.