Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Am Virfeld vun der Onofhängegkeet goufen zwee Rohingya an d'Verfassungsversammlung vu Burma am Joer 1947 gewielt, M. A. Gaffar a Sultan Ahmed. No der Onofhängegkeet vu Burma am Joer 1948 huet de M. A. Gaffar e Memorandum vun Appel un d'Regierung vun der Unioun vu Burma presentéiert fir d'Unerkennung vum Begrëff "Rohingya", baséiert op lokalen indesche Nimm vun Arakan (Rohan a Rohang), als offiziellen Numm vun der Ethnie. De Sultan Ahmed, deen als parlamentaresche Sekretär am Ministère fir Minoritéite gedéngt huet, war Member vun der Justiz Sir Ba U Kommissioun, déi mat der Erfuerschung betraff war, ob der Arakan Divisioun d'Staatsstatus sollt ginn. Wärend de 1951 Burmesche Generalwahlen goufen fënnef Rohingya an d'Parlament vu Burma gewielt, dorënner eng vun den éischten zwou weiblechen Deputéierten am Land, d'Zura Begum. Sechs Deputéierten goufe während de 1956 Burmesche Wahlen an de spéidere Partiewahlen gewielt. De Sultan Mahmud, e fréiere Politiker am briteschen Indien, gouf Minister fir Gesondheet am Kabinet vum Premierminister vu Burma U Nu. Am Joer 1960 huet de Mahmud virgeschloen datt entweder de Rohingya-Majoritéit nërdlechen Arakan ënner der Zentralregierung bleift oder eng separat Provënz gëtt. Wéi och ëmmer, wärend de 1960 Burmesche Generalwahlen, hunn de Premierminister U Nu seng Verspriechen abegraff all Arakan an eng Provënz ze maachen. De Burmesche Staatsstreech vun 1962
huet d'Westminster-Stil politescht System vum Land ofgeschloss. 1982 huet d'Burmesesch Staatsbiergerschaftsgesetz de gréissten Deel vun de Rohingya hirem Stake an der Staatsbiergerschaft entzu.