Fëllt de folgende Saz aus: Eng eenzeg Partie erfuerdert dacks verschidde Pitcher, inklusiv de Start Pitcher an d'Erlaabnis Pitcher ((). D'Pitcher gi wéi all aner Spiller (kuckt hei uewen) ersat, an d'Regele limitéieren net d'Zuel vu Pitcher, déi an engem Spill benotzt kënne ginn; den eenzege limitéierende Faktor ass natierlech d'Gréisst vum Kader. Am Allgemengen ginn d'Start Pitcher net a Relief Situatiounen benotzt ausser heiansdo während der Post-Saison wann all Spill vital ass. Wann e Match vill extra Innings huet, kann eng Équipe hir Bullpen ganz gutt leegen. Wann et dann néideg gëtt e "Positiounsspiller" als Pitcher ze benotzen, hunn Major League Teams allgemeng bestëmmte Spiller als Noutfall Erlaabnis Pitcher designéiert, fir d'Verlegenheet ze vermeiden e manner geschickte Spiller ze benotzen. An de fréie Joren vum Baseball waren d'Ekippen méi kleng, an d'Erhuelungskëschte waren relativ ongewéinlech, mat dem Starter normalerweis fir de ganze Spill bleift ausser hien war entweder grëndlech ineffektiv oder verletzt gouf; haut, mat vill méi grousser Betonung op Pitch Count, am Laf vun engem eenzege Spill benotzt all Team dacks vun zwee bis fënnef Këschte. An der
2005 ALCS, all véier vun de Chicago White Sox Victoiren waren komplett Spiller vun de Starter, e ganz bemierkenswäert Event am modernen Spill.