Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - 1991 war den Erekat Deputéierte Chef vun der palästinensescher Delegatioun op der Madrider Konferenz
an de spéidere Follow-up-Gespréicher zu Washington D.C. tëscht 1992 an 1993. 1994 gouf hien zum Minister fir Lokalverwaltung fir d'Palästinensesch National Autoritéit ernannt an och de President vun der palästinensescher Verhandlungsdelegatioun. Am Joer 1995 war den Erekat als Chef-Negociateur fir d'Palestiner während der Oslo-Period. Hie gouf dann 1996 an de palestinenseschen Legislativrot gewielt, a representéiert Jericho. Als Politiker gouf den Erekat als Yasser Arafat Loyalist ugesinn, dorënner d'Camp David Reuniounen am Joer 2000 an d'Verhandlungen zu Taba am Joer 2001. Erekat war och, zesumme mat Arafat an Faisal Husseini, ee vun den dräi héichrangegen Palästinenser, déi den Ariel Sharon gefrot hunn, d'Al-Aqsa Moschee am September 2000 net ze besichen, en Event, deen duerch déi zweet Intifada gefollegt gouf. Hien huet och als Arafat säin englesche Dolmetscher gehandelt. Wéi de Mahmoud Abbas fréi am Joer 2003 als Premierminister vum palästinensesche Legislativrot nominéiert gouf, war den Erekat geplangt als Minister fir Verhandlunge am neie Cabinet ze sinn, awer hien huet séier ofgetrueden nodeems hien aus enger Delegatioun ausgeschloss gouf fir den israelesche Premier Ariel Sharon ze treffen. Dëst gouf als Deel vun engem internen palästinensesche Kraaftkampf tëscht Abbas an Arafat interpretéiert. Erekat gouf spéider op säin Posten nei ernannt an huet un der 2007er Annapolis Konferenz deelgeholl, wou hien den Ahmed Qurei während enger Sackgasse iwwerholl huet an gehollef huet eng gemeinsam Deklaratioun auszeschaffen.