Fëllt de folgende Saz aus:
De Fall vu Bukarest huet Rumänien opgedeelt: De Kinnek Ferdinand, seng Regierung an d'Arméi sinn an de Weste vu Moldawien gaang, wou si de Widderstand weidergefouert hunn; am Walaschesche Süden hunn de konservative Lupu Kostaki a seng Alliéierten déi däitsch Besatzung toleréiert oder zesumme geschafft. De Mariu war ee vun de Kollegen vum Kostaki, an am Januar 1918 gouf hien zum Sekretär vum Walachesche Bëschofsbüro, enger orthodoxer Institutioun, ernannt. Nodeems säi Katholizismus an der Ëffentlechkeet opgedeckt gouf, gouf hien zwou Deeg no sengem Amt gezwongen ofzeschléissen. E puer Wochen duerno gouf de Marghiloman opgeruff fir e Cabinet ze bilden an e Fridden mat den Zentralmächte ze verhandelen (wat am Mee 1918 ënnerschriwwe gouf). De Mariu war der Meenung, datt de Marghiloman e Geschenk vum Himmel fir Rumänien war: "hien huet et fäerdeg bruecht d'Dynastie ze verdeedegen an d'Arméi ze schützen, fir datt se net entwaffnet gëtt". Hien huet sech bei de Wahlen 1918 ugemellt, huet e Sëtz am Senat fir den Ilfov County geholl an huet seng Aarbecht fir d'Vereenegung vun de Kierchen weidergefouert. Seng wichtegst Ustrengung war d'Ënnerstëtzung vun de Rumänen am Norden Dobruja, déi Rumänien effektiv zu Grouss Bulgarien ofgeschaaft huet. De Mariu Theodorian huet virgeschloen, datt déi orthodoxe Rumänen, déi mat Zwang an d'bulgaresch Orthodoxie integréiert goufen, sech selwer schützen andeems se masseg zum Katholizismus konvertéieren.