Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Virun 1945 (wann de Pius XII d'Form vun der Stëmmung geännert huet fir anonyme Schwëster ze benotzen, déi 1958 fir d'éischt gemaach goufen), huet de Versiegelungsschwäin op de komplexe Typ Stëmmeblätter, déi hei uewen illustréiert sinn, den Effekt vum Rauch aus der Verbrennung vun de Stëmmeblätter entweder schwaarz oder wäiss ze maachen, ofhängeg dovun ob d'nëmme Stroh dobäi war oder net. Bis zum 20. Joerhonnert war et üblech, Bienenwachs an d'Zesummesetzung vum Dichtwachs ze vermëschen. D'Benotzung vu Wachs, deen nëmmen aus Déierefett gemaach gëtt, gëtt net sou vill wäissem Rauch, wéi Wachs, deen Bienenwachs enthält. Am Konklave vun 1939
et gouf e puer Verwirrung iwwer d'Faarf vum Rauch, wat nach méi kloer am Konklave vun 1958 war. De Mangel u Dichtwachs op de Stëmmbiller erkläert d'Konfusioun iwwer d'Faarf vum Rauch am 1958 Konklave. D'Siri-These baséiert op der Verwirrung iwwer d'Faarf vum Rauch um éischten Dag vun deem Konklave.