De Gebrauch vun Essigsäure an der Alchimie erstreckt sech bis an d'3. Jh. v. Chr., wéi de griichesche Philosoph Theophrastus beschriwwen huet wéi Essig op Metaller geschafft huet fir Pigmenter ze produzéieren, déi an der Konscht nëtzlech sinn, dorënner wäiss Blei (Blei Carbonat) a Verdigris, eng gréng Mëschung vu Kupfersalzer, dorënner Kupfer ((II)) Acetat. Déi al Réimer hunn sauer Wäin gekacht fir en héich séiss Sirup ze produzéieren, deen Sapa genannt gëtt. Sapa, deen an Bleierpotzen produzéiert gouf, war räich un Blei Acetat, eng séiss Substanz, och Blei Zocker oder Saturn Zocker genannt, déi zu Bleivergëftung bei der franséischer réimescher Aristokratie bäigedroen huet. Am 16. Jh. huet den däitschen Alchemist Andreas Libavius gegleeft, datt Essigsäure op Metaller wierkt fir Pigmenter ze produzéieren, déi an der Konscht nët
Esseg