Fëllt de folgende Saz aus: Wéi de pro-Umayyad arabesche Stammesdéngscht vu Syrien, de Chef ënner hinnen de Chef vun der Banu Kalb, de Marwan ibn al-Hakam als Kalif op dem Jabiya-Sommet vun 684 gewielt huet, gouf festgeluecht datt dem Yazid säin deemools jonke Jong Khalid dem Marwan nofollegt, gefollegt vun al-Ashdaq. Déi lescht huet de riets Flügel vun der Arméi vum Marwan während der
D'Schluecht vu Marj Rahit méi spéit am selwechte Joer, an där d'Umayyaden eng grouss Victoire iwwer d'Pro-Zubayrid Qaysi Stämme vu Syrien erreecht hunn. Wärend dem Marwan seng Expeditioun fir d'Kontroll iwwer Ägypten aus dem Zubayrid Gouverneur am Joer 685 ze zéien, war den al-Ashdaq präsent an huet eng Ried gehalen, déi d'Souveränitéit vum Marwan aus der Kanzel vun der Moschee zu Fustat proklaméiert huet. Duerno gouf den al-Ashdaq vum Marwan geschéckt fir eng Invasioun vu Palästina vum Mus'ab ibn al-Zubayr ze verhënneren, deen probéiert huet Umayyad Syrien wärend der Absence vum Marwan ze erueweren. Hien huet sech dann dem Marwan ugeschloss an huet sech an der Umayyad Haaptstad vu Damaskus etabléiert. De Kalif war virsiichteg mat den Ambitioune vum al-Ashdaq fir de Kalifat, besonnesch wéinst senger Popularitéit ënner dem syresche arabesche Adel a senger noer Verwandtschaft mam Marwan, deen och säin Onkel mat senger Mamm a Papp war. De Marwan huet decidéiert d'potenziell Leedungskandidaturen vun al-Ashdaq a Khalid ze vermeiden andeems seng Jongen Abd al-Malik an Abd al-Aziz, an där Uerdnung, vum syresche Adel als seng gewielte Nofolger unerkannt goufen.