Fëllt de folgende Saz aus: Säin éischte Gedichtband, den 1902 "Albastru", krut de Bene Merenti Orden vum herrschende Haus Hohenzollern. Seng spéider Bicher waren "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) an "Sonete" (1938). Seng Fra ass 1940 gestuerwen, wouduerch hien bal net méi geschriwwen huet. D'Feierdeeg goufen am Joer 1942 fir den 70ten Gebuertsdag vum Tutoveanu gefeiert, mat enger Ausgab vum "Păstorul Tutovei" Magazin, deen him gewidmet war. Enn 1943, wärend dem Zweete Weltkrich, huet hie sech temporär bei sengem Jong zu Bukarest geflücht, awer huet sech haaptsächlech an der ronderëm Landschaft gelieft, wéinst
Alliéiert Bombardementer. Dat neit kommunistescht Regime huet seng Wierker 1948 op eng schwaarz Lëscht bruecht. D'Joer drop huet hien eng rumäneschsproocheg Schoulmeeschter bestuet, déi méi ëm d'Parteipolitik interesséiert war wéi mat senger Betreiung, an den Tutoveanu huet en eenzege Gedicht un hatt gewidmet. An de leschte Joren vu sengem Liewen huet hie léiwer Zäit a sengem Gaart verbruecht. Am Joer 1972 gouf säin Honnertjärege Gebuertsdag gefeiert. Eng Primärschoul zu Bârlad huet säin Numm zënter 1995.