Fëllt de folgende Saz aus: De Cooper T81 war zimlech erfollegräich gewiescht, wéi hien 1966 fir d'éischt opgetaucht ass, awer bis Mëtt 1967 war hien hannert de méi neien Autoe vun de féierende Teams gefall. Den neien T86 Auto gouf fir de Coopers Lead Driver Jochen Rindt gebaut fir ze benotzen, ugefaang mam Britesche Grand Prix, e méi schmuele, méi nidderegen a méi liicht Auto aus Elektron Legierungen mat enger Bump ronderëm de Gearschneid ze ginn fir de Chauffeur méi Plaz ze ginn beim Gearschneideren, eng Feature déi e gemeinsame Bléck op eenzeler Autos gutt an d'1970er Joer gouf. Den neien Chassis war ongeféier 112 lb méi liicht wéi den T81, awer war nach ëmmer iwwergewiichteg wéinst sengem Maserati V12, en Motor deem seng éischt Inkarnatioun an der Formel 1 an der 2.5-Liter Form ongeféier zéng Joer virdru gefuer war. Et gouf festgestallt, datt den Auto eng Tendenz huet, Liicht op der Front bei héije Geschwindegkeeten ze kréien, mä virun der
Italienesche Grand Prix dat gouf fixéiert duerch d'Montage vun engem klenge Spoiler op der Nues, eng aner innovativ Feature. De Jacky Ickx huet den Auto zu Watkins Glen gefuer, an de fréiere Grand Prix Gewënner Ludovico Scarfiotti huet dem Auto säin leschte Ausfluch fir d'Werkteam am éischte Rennen vum Joer 1968 ginn.