Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Auslännesch Geriichter hunn net d'Geleeënheet genotzt fir hir eege Kandidaten fir de polnesche Troun ze promoten. D'Habsburger aus Éisträich ware gutt disposéiert géint déi polnesch Vasen a hunn keen Konkurrent virgestallt. D'Angscht, datt de Kinnek Gustav II. Adolphus, vum schwedesche Vasas, seng eege Kandidatur virstelle géif, huet sech als ongegrond bewisen, obwuel säi Gesandte Steno Belke behaapt huet, datt de Wladyslaw seng Fuerderung op de schwedesche Troun opginn hätt (de Wladyslaw huet refuséiert). Auslännesch Gesandte wéi de päpstleche Nuntius Honorat Visconti an de Gesandte vum hellege réimesche Keeser, de Graf Julius Mosberg, hunn hir Ënnerstëtzung fir Wladyslaw deklaréiert. Den Herzog vu Preussen, Georg Wilhelm, Kurfürst vu Brandenburg, huet gefrot, sech un der Wahlsejm deelzehuelen, awer dës Demande gouf refuséiert. Moskau huet sech just da fir de Krich mam Commonwealth virbereet
an net e Kandidat virgestallt huet - tatsächlech huet et ugegraff wärend d'Wahlsejm duerno an der Sessioun war.