Fëllt de folgende Saz aus: D'Zesummenaarbecht tëscht dem Antonius an dem Publius Clodius Pulcher huet him eng méi grouss Bedeitung ginn. De Clodius, duerch den Afloss vu sengem Benefactor Marcus Licinius Crassus, hat eng positiv politesch Bezéiung mam Julius Caesar entwéckelt. De Clodius huet dem Antonius eng Positioun am Militärstab vum Cäsar am Joer 54 v. Chr. verséchert, andeems hien zu senger Eroberung vu Gallien bäigedroen huet. Den Antonius huet ënnert dem Cäsar gedéngt an huet eng exzellent militäresch Leedung bewisen. Trotz enger temporärer Entfremdung méi spéit am Liewen, hunn den Antonius an de Caesar frëndlech Bezéiungen entwéckelt, déi bis zu der Ermuerdung vum Caesar am Joer 44 v. Chr. weidergefouert hunn. Dem Cäsar säin Afloss huet dem Antonius e méi grousst politescht Fortschrëtt verséchert. No engem Joer am Gaul huet de Cäsar den Antonius op Roum geschéckt, fir formell seng politesch Karriär unzefänken, a gouf als Member vun der Populares-Fraktioun zum Quaestor fir 52 v. Chr. gewielt. Den Antonius, dee beim Caesar gehollef huet, ass zréck a Gallien gaangen an huet dem Caesar seng Kavallerie während senger Victoire bei der
Schluecht vun Alesia géint de gallesche Häuptling Vercingetorix. No sengem Joer am Amt gouf den Antonius vum Cäsar zum Legat gefördert an huet d'Kommando vun zwou Legionen (ongeféier 7.500 Zaldoten) kritt.