Fëllt de folgende Saz aus: Zesumme mam Ioan Russu-Șirianu huet hien 1891 d'Kulturell Liga fir d'Eenheet vun alle Rumänen gegrënnt. Hie war Member vum "Tribunist" Flügel (sou genannt no "Tribuna") vun der rumänescher Nationalpartei (PNR), déi staark d'Publikatioun vum Transylvanian Memorandum ënnerstëtzt huet. Besonnesch duerch seng Schrëften an "Sămănătorul" an "Luceafărul" gouf hien mat enger radikaler nationalistescher Ideologie assoziéiert, déi mat dem Pan-Rumänismus vun den zwou Zäitschrëften passt. En ardente Patriot, deen dacks an en exklusivistesche Chauvinismus gefall ass, huet de "Românismul" ("Rumänismus") vun 1913 bis 1914 publizéiert, an huet e Kontrast tëscht senger pan-romanescher Perspektiv a Pan-Slavismus wéi och Pan-Germanismus gemaach. Als prominent Antisemit huet hien 1913 "Românii și Ovreii" ("D'Rumänen an d'Judden") publizéiert. Nom Ausbroch vum Éischte Weltkrich huet hien zesumme mat senge Transylvaner Kollegen Octavian Goga a Vasile Lucaciu fir den neutrale Rumänien an de Krich op der Säit vun den Alliéierten ugedriwwen. No Bukarest
war 1916 vun den Zentralmächte besat ginn, huet seng locker Gespréicher iwwer eng droend däitsch Néierlag zu senger Denoncéierung an Arrest am Ufank Juni 1917 gefouert. Ufanks zu Săveni festgehalen, gouf hien als Geisel geholl an op Troyan a Bulgarien deportéiert. Trotz der Fürbitte vu sengem eelere Brudder fir hien, ass hien néng Méint a Gefaangenschaft bliwwen, ier hien no Enn vum Krich fräigelooss gouf. Duerno ass hien op säi Posten als Lycéedirekter zréckgaang, deen hien bis November 1919 hat.