Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - D'Schluechte vu Magenta
D'Franso-Piedmontesesch Kräften hunn d'Kontroll iwwer d'Lombardei iwwerholl, awer d'Österreicher hunn hir "Festungsquadrilateral" Beräich, mat véier Festungen zu Verona, Legnago, Peschiera a Mantua, zouversiichtlech verteidegt. Dës Verteidegung, d'Schrecken vun der Schluecht vu Solferino, d'Méiglechkeet vu preußeschen Entrée an de Krich, an d'Potenzial fir e méi staarke Piemontesche Staat hunn de Napoleon iwwerzeegt e separat Fridden mat Éisträich am Vertrag vu Villafranca den 11 Juli 1859 ze ënnerschreiwen, deen den Zweete italienesche Onofhängegkeetskrich ofgeschloss huet. De Victor Emmanuel huet de Fridden akzeptéiert, awer de Cavour war sou rosen nodeems hien d'Konditioune vum Vertrag gelies huet, datt hien seng Demissioun uginn huet. Hien huet awer séier säi Optimismus erëmfonnt, well e puer vun de Konditioune, wéi d'Restauratioun vun de Herrscher vun der Toskana a Modena un d'Muecht, an d'Etablissement vun enger italienescher Konfederatioun mat Éisträich, net tatsächlech duerchgefouert goufen.