Fëllt de folgende Saz aus: De Jacques ass mat 18 Joer an d'Kommunistesch Partei vu Groussbritannien gaangen, an op der Universitéit vu Manchester an der Universitéit vu Cambridge war hie ganz aktiv an der Studentepolitik. 1966 war hien ee vun den Haaptmotivateuren hannert der Radical Student Alliance, enger linker-vu-Zentrum parteiübergreifender Organisatioun vun ongeféier 400 Studenten aus 108 Universitéiten a Colleges, déi versicht hunn eng Studentebewegung ze bauen, déi "fäeg ass kollektiv Aktiounen a Saache vu allgemenge soziale Besoinen ze huelen". Zu Cambridge war hien instrumental bei der Grënnung vun der Cambridge University Students Union. 1967 war hien Member vum Exekutivkomitee vun der Kommunistescher Partei, "waitens de jéngste Member jee mat ongeféier zwanzeg zwee Joer", an hien ass Member bliwwen bis 1991. Déif vun der
Hie war ee vun den éischte Leader vum euro-kommunistesche oder reformistesche Flügel vun der Partei, besonnesch beaflosst vun der Aarbecht vum Antonio Gramsci. Am Joer 1976 huet hien an engem Rapport un den Exekutivkomitee vun der Kommunistescher Partei argumentéiert, datt "de Klassekampf net op de wirtschaftleche Kampf beschränkt... mee och ideologesch a kulturell ass". Méi spéit am selwechte Joer gouf hie gewielt, zesumme mam Traditionalist George Matthews, fir eng aktualiséiert Versioun vum "The British Road to Socialism" (dem Programm vun der Kommunistescher Partei) ze finaliséieren, fir dem 35ten Nationalkongress vun der Partei am Joer 1977 ze presentéieren. Hien huet de Prozess spéider als "mexikanesch Stand-off" beschriwwen, awer den Afloss vu Gramscian Iddien war evident am Finale Entwurf, deen eng "breet demokratesch Allianz" genannt huet an behaapt huet datt d'progressiv Bewegung "net nëmmen... eng Associatioun vu Klassekräften... mee vun anere wichtege Kräften an der Gesellschaft muss sinn, déi aus Gebidder vun der Ënnerdréckung entstinn, déi net ëmmer direkt mat de Produktiounsverhältnisser verbonne sinn".