Fëllt de folgende Saz aus: Während d'Friedensverhandlunge sech verlängert hunn, hunn d'Evenementer an aneren Deeler vun Europa natierlech net opgehalen. Wärend Spuenien am Mantua-Krich kämpft, hunn d'Schweden am Drësseg Joer Krich an Däitschland ënner Gustavus Adolphus am Joer 1630 intervenéiert, ënnerstëtzt vu franséische an hollännesche Subventiounen. D'Schweden hunn déi nei hollännesch Infanterie-Taktiken (verstäerkt mat verbesserte Kavallerie-Taktiken) mat vill méi Erfolleg géint d'Imperialistesch Kräften benotzt wéi déi däitsch Protestanten an hunn esou eng Rei wichteg Erfolleg kritt, déi d'Gewalt am Krich ëmgedréit hunn. Wéi och ëmmer, nodeems de Krich mat Italien am Joer 1631 eriwwer war, konnt Spuenien seng Kräften am nërdlechen Krichs Theater erëm opbauen. De Cardinal-Infante huet eng staark Arméi bis, duerch d'Spuenesch Road, an op der
Schluecht vu Nördlingen (1634) dës Arméi, kombinéiert mat imperialistesche Kräften, déi déi traditionell spuenesch Tercio Taktik benotzt hunn, huet d'Schwede entscheedend besiegt. Duerno ass hien direkt op Bréissel gaangen, wou hien déi al Infanta Isabella erfollegt huet, déi am Dezember 1633 gestuerwen ass. D'Stäerkt vu Spuenien an de Südhollänner war elo däitlech verstäerkt.