Fëllt de folgende Saz aus: Geméiss dem Auteur Clinton Fernandes hunn d'Regierungen vum Malcolm Fraser, Bob Hawke a Paul Keating mat dem indonesesche Militär an dem President Suharto zesummegeschafft fir Detailer iwwer d'Konditioune am Osttimor ze verstoppen an d'indonesesch Kontroll vun der Regioun ze erhalen. Déi australesch Regierungen hunn déi gutt Bezéiungen an d'Stabilitéit an Indonesien (Australien de gréisste Nopeschland) als eng wichteg Sécherheetspuffer fir den Norden vun Australien gesinn. Trotzdem huet Australien e wichtege Refugium fir Osttimoresch Onofhängegkeetsverdeedeger wéi de José Ramos-Horta (deen sech während sengem Exil an Australien etabléiert huet) zur Verfügung gestallt. Wéi och ëmmer, wärend der ganzer Dauer vun der indonesescher Besatzung vu Osttimor, war d'australesch Ëffentlechkeet allgemeng onbequem, wann net aktiv géint d'Besatzung, am Ufank duerch de Doud vu fënnef australesche Journalisten markéiert, déi als "Balibo 5" bekannt goufen. Och d'Aktiounen vum timoresche Vollek bei der Ënnerstëtzung vun den australesche Kräften während der
D'Schluecht um Timor am Zweete Weltkrich gouf besonnesch vu Veteranen gutt erënnert. Dës zwou Themen hunn d'Besatzung vun Osttimor an engem negativen Liicht gehalen, während der Dauer vun der Invasioun an der Besatzung. An Australien goufen Protester géint d'Besatzung ofgehalen, prominent Osttimoreser hu sech an Australien opgehalen an hunn d'Thema opgehalen, an e puer australesch Bierger hunn un der Resistenzbewegung deelgeholl. Geméiss dem Professer James Cotton, deen a sengem Buch iwwer d'Invasioun geschriwwen huet, huet de Suharto tatsächlech vermieden an Australien ze kommen, mat dem Wëssen datt et ëffentlech Protester géif ginn.