Maart 1944 hunn d'Japaner d'U-Go-Offensiv gestart an an Indien agebrach. Den Tojo hat e puer Zweifel un der Operatioun U-Go, awer et gouf vum Keeser selwer bestallt, an den Tojo war net gewëllt géint all Entscheedung vum Keeser ze widderstoen. Trotz der japanescher Pan-asiatescher Rhetorik an der Fuerderung, Indien ze befreien, huet d'indescht Vollek net revoltéiert an d'indesch Zaldoten vun der 14ter Arméi bliwwen loyal zu hire britesche Offizéier, an d'Invasioun an Indien ass mat enger kompletter Katastroph ofgeschloss. D'Japaner goufe vun der anglo-indescher 14. Arméi an de Schluechte vu Imphal an
De Kohima. Juli 1944 huet de Keeser dem Tojo säi Rot ugeholl, d'Invasioun an Indien ofzeschléissen, well 72.000 japanesch Zaldoten an der Schluecht ëmbruecht goufen. Eng ähnlech Zuel war u Honger gestuerwen oder ass u Krankheeten gestuerwen, well d'Logistik fir eng Invasioun an Indien ze ënnerstëtzen fehlt, nodeems d'Monsounen d'Stroosse vu Burma an onpassend Schlamm gemaach hunn. Vun de 150.000 japaneschen Zaldoten, déi un der Invasioun am Mäerz 1944 an Indien deelgeholl haten, waren déi meescht bis Juli 1944 gestuerwen.