Fëllt de folgende Saz aus: De Spit ass eng geologesch relativ jonk Feature, an an de leschte Joerhonnerte huet et sech no Westen an no Land duerch Gezei- a Sturmaktioun verlängert. Et gëtt ugeholl, datt dëse Wuesstum duerch d'Erhuelung vun de Salzmarschen laanscht dës Küst an de leschte Joerhonnerte verstäerkt gouf, déi eng natierlech Barrière fir d'Bewegung vun der Schindel ewechgeholl hunn. D'Quantitéit u Schindel, déi vun engem eenzege Sturm geréckelt gëtt, kann "spektakulär" sinn; de Spit gouf heiansdo gebrach, fir eng Zäit eng Insel ze ginn, an dëst kann erëm geschéien. De nërdlechen Deel vum Snitterley (haut Blakeney) Duerf gouf am fréien Mëttelfeld verluer, wahrscheinlech wéinst engem Stuerm. An de leschten zweehonnert Joer waren d'Kaarten genee genuch, fir d'Distanz vun de Ruine vun der Blakeney-Kapell bis zum Mier ze moossen. Déi 400 m (440 yd) am Joer 1817 waren 320 m (350 yd) vun 1835, 275 m (300 yd) am Joer 1907 an 195 m (215 yd) bis zum Enn vum 20. D'Spucht beweegt sech mat ongeféier 1 m (1 yd) pro Joer Richtung Festland; a verschidde fréier erhéicht Inselen oder "Aen" sinn scho verschwonnen, éischt vun der fortgeschrittener Schindel bedeckt, an duerno am Mier verluer. Déi massiv
1953 huet eng Iwwerschwemmung den Haaptstrand iwwerfëllt, an nëmmen déi héchste Dünenoppen sinn iwwer Waasser bliwwen. Sand gouf an d'Salzschlammen gewaschen, an déi extrem Spëtzt vum Punkt gouf verletzt, awer wéi mat anere reng natierleche Deeler vun der Küst, wéi Scolt Head Island, gouf wéineg dauerhafter Schued gemaach.