Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Brabham-Autoen hunn um Indianapolis 500 vun der Mëtt vun den 1960er bis Ufank vun den 1970er konkurréiert. No engem gescheiterten Projet am Joer 1962 gouf de MRD am Joer 1964 bestallt fir en IndyCar Chassis ze bauen, dee vun engem amerikanesche Offenhauser Motor ugedriwwe gëtt. Den BT12 Chassis gouf vum Jack Brabham als "Zink-Urschel Trackburner" bei der 1964 Veranstaltung gefuer.
an huet sech mat engem Problem mat engem Brennstofftank zréckgezunn. Den Auto gouf 1966 erëm ageschriwwen, an huet eng drëtt Plaz fir de Jim McElreath geholl. Vun 1968 bis 1970 ass de Brabham zu Indianapolis zréckkomm, fir d'éischt mat enger 4,2-Liter Versioun vum Repco V8 deen d'Team an der Formel 1 benotzt huet <unk> mat deem de Peter Revson fënneft am Joer 1969 fäerdeg war <unk> ier hien op den Offenhauser Motor fir 1970 zréckgeet. D'Brabham-Offenhauser Kombinatioun gouf 1971 erëm vum J.C. Agajanian agefouert, fënneften an den Hänn vum Bill Vukovich II. Obwuel kee Brabham Auto jeemools zu Indianapolis gewonnen huet, huet de McElreath véier United States Automobile Club (USAC) Rennen iwwer 1965 an 1966 am BT12 gewonnen. Den "Dean Van Lines Special" an deem de Mario Andretti 1965 d'USAC Nationalmeeschterschaft gewonnen huet, war eng direkt Kopie vun dësem Auto, gemaach mat Erlaabnes vu Brabham vum Andretti sengem Crewchef Clint Brawner. De Revson huet de Brabham seng lescht USAC Rennen gewonnen an engem BT25 am Joer 1969, mam Repco Motor.