Fëllt de folgende Saz aus:
aus dem Gazastreifen am Joer 2005, an an de Joren duerno, wärend dem Sharon-Peres Interregnum an der Regierung vum Ehud Olmert, gouf et eng allgemeng Plaz fir iwwer d'Resultat do ze schwätzen, wou d'Hamas déi eenzeg Autoritéit iwwer d'intern Administratioun vun der Strooss, als de Staat vun Hamastan, iwwerholl huet. Zur selwechter Zäit, laut dem Akiva Eldar, gouf de Sharon-Plang ëmgesat, déi selwecht Politik vun der Schafung vun diskontinuerter Enklaven fir Palästinenser am Westjordanland ëmzesetzen. An senger Sadat-Lektioun vum 14 Abrëll 2005 huet de fréiere US-Ausseminister James Baker gesot datt "Endlech muss d'Administratioun Israel onmëssverständlech kloer maachen datt de geplangte Réckzuch vum Premier Minister Sharon aus Gaza eng positiv Initiativ ass, et kann net einfach den éischte Schrëtt an engem eenseitege Prozess sinn deen zu der Schafung vu palästinensesche Bantustans op der West Bank féiert". D'Kaarten fir de Réckzuch vum Sharon aus Gaza, Camp David an Oslo sinn ähnlech wéi déi aner an dem Allon-Plan vun 1967. Bis 2005, zesumme mat der Trennungsmauer, war dat Gebitt mat 605 Verschlësselungsbarrièren iwwerdeckt ginn, deenen hiren allgemenge Effekt war eng "Matrix vu confinéierte Quadranten ze kreéieren, déi aus gutt verdeedegten, fixen militäresche Positiounen an Siedlungen kontrolléiert kënne ginn. Den Olmert-Realignement-Plan (oder Konvergenzplang) ass eng Method, mat där Israel e zukünftege palestinensesche Staat vun hirem eegene Design schafft, wéi et am Allon-Plan virgesinn ass, fir d'Quantitéit vum Land ze minimiséieren, op deem e palestinensesche Staat existéiere géif, andeems Fakten um Buedem fixéiert ginn, fir zukünfteg Verhandlungen ze beaflossen.