Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - D'Banu Munqidh hunn oft Asyl fir Flüchtlingen an Exiléierten ugebueden. Am Joer 1041 hunn si de Fatimiden-Gouverneur vu Syrien, den Anushtakin al-Dizbari, temporär Zuflucht zu Kafartab ginn, wéi hien aus Damaskus verdrängt gouf an hien duerno sécher an d'Zitadell vun Aleppo begleet huet. Den Al-Dizbari gouf an der Hama refuséiert a gouf vu Muqallad a 2.000 vu senge Männer op Kafartab begleet. D'Gréisst vu Muqallad senger Kraaft war eng Indikatioun vun der Gréisst an der Kraaft vun de Banu Munqidh zu där Zäit, laut Zakkar. Méi spéit, an der Kräizer-Ära, hunn d'Banu Munqidh Moslem-Famillen, déi aus der Belagerung vu Ma'arrat al-Nu'man geflücht sinn, Zuflucht ginn.
1098; de Jong vun hirem fréiere Rivalen Khalaf ibn Mula'ib vun Apamea am Joer 1106; de verdrängte muslimesche Herrscher vun Tripolis, "qadi" Fakhr al-Mulk ibn Ammar, am Joer 1109; an den Ismaili "da'i" vun Aleppo, Ibrahim, wéi d'Assassine aus der Seljuk Verfolgung vum Alp Arslan al-Akhras am Joer 1113 geflücht sinn.