Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Wärend den Evenementer vum Mee 1968 gouf den Althusser wéinst engem depressiven Zesummebroch hospitaliséiert an war am Quartier Latin ausgesat. Vill vu senge Studenten hunn un den Evenementer deelgeholl, a besonnesch de Régis Debray gouf en internationale Promi-Revolutionär. Dem Althusser säin éischte Mëttele gouf mat Kritik vun de Protester begéint, déi op d'Mauere geschriwwen hunn: "Wat fir e Gebrauch ass den Althusser?" ("A quoi sert Althusser?") Spéider war den Althusser ambivalent doriwwer; engersäits huet hien d'Bewegung net ënnerstëtzt an hien huet d'Bewegung als eng "ideologesch Revolt vun de Massen" kritiséiert, déi den offiziellen Argument vum PCF ugeholl huet datt eng "infantil Stéierung" vum anarchistesche Utopismus déi an d'Studentebewegung infiltriert huet. Op der anerer Säit huet hien et "déi bedeitendst Evenementer an der westlecher Geschicht zënter dem Resistenz an der Victoire iwwer den Nazismus" genannt a wollt d'Studenten an d'PCF versöhnen. Trotzdem huet d'maoistesch Zäitschrëft "La Cause du peuple" hien als Revisionist bezeechent, an hie gouf vu fréiere Studenten, haaptsächlech vum Jacques Rancière, veruerteelt. Duerno huet den Althusser eng Phas vun der "Selbstkritik" duerchgaang, déi zu engem Buch "Essays in Self-criticism" ("Éléments d'autocritique", 1974) gefouert huet, an deem hien e puer vu senge fréiere Positiounen erëmfonnt huet, dorënner seng Ënnerstëtzung vun der sowjetescher Invasioun an der Tschechoslowakei
.