Fëllt de folgende Saz aus: De Merry war an der Tëschenzäit mat anere literaresche Venturen beschäftegt. "Paulina", eng Erzielung a Gedichter, war Enn 1787 erauskomm. "Diversity", eng ausgeschafft Ode, am nächste Joer an, am Joer 1789, den "Ambitious Vengeance", e Drama, dat an der Handlung, Charakter a Situatioun eng Parodie vum "Macbeth" ass. Et gouf ni gespillt. Am Ufank vum selwechte Joer huet hien d'Ode fir d'Erhuelung vum Kinnek geschriwwen, déi d'Madame Siddons den 21. Mee d'Evenementer vun der
Den 14 Juli zu Paräis huet seng Energien eng nei Richtung ginn, an huet de Rescht vu sengem Liewen geprägt. De Merry huet d'Franséisch Revolutioun net beurteelt, mee huet alles duerch si beurteelt; seng Frënn, hie selwer, Literatur, Konscht, all zivil a sozial Bezéiungen. Hien ass direkt op Paräis gaangen, huet d'Assemblée besicht, wou hien "e puer Stéierungen gesinn huet, awer alles aus Eifer", a bei sengem Retour huet hien de "Laurel of Liberty" publizéiert. D'Gedicht gouf vum Walpole verspottet, deen sech mat Freed op seng "Gossamery Tréinen" an "seideeg Ozeanen" festhält. Am Joer 1790 huet de Merry sech als Kandidat fir d'Laureateship presentéiert, awer seng Prinzipien, déi schonn d'Gespréich vun der Stad waren, hunn seng Kandidatur hoffnungslos gemaach; an och wann d '"Welt" Bierger a sengem Numm geréckelt huet, war de Geriicht alles fir Pye. Am Summer 1791 war hien nees zu Paräis, huet der Assemblée eng Abhandlung iwwer d' "Natur vun enger fräier Regierung" presentéiert, an huet eng Bekanntschaft mam Kënschtler David erëm opgeholl. Juli gouf seng Ode zum "Fall vun der Bastille" op enger Versammlung am Strand vun "1.500 englesche Gentlemen", Sympathisanten vun der Franséischer Revolutioun, deklaméiert. Dräi Méint virdrun hat seng "Lorenzo", eng Tragödie, e kuerze Succès am Covent Garden, an am August 1791 huet hien déi bekannte Schauspillerin Ann Brunton bestuet.