Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Zu der Zäit vum Marburg Colloquy, huet de Suleiman de Magnificent Wien belaagten
mat enger grousser Arméi. De Luther hat géint de Widderstand géint d'Türken an senger 1518 "Erklärung vun de fënnefzeg Thesen" argumentéiert, a provozierte Beschëllegunge vu Defeatismus. Hien huet d'Türken als eng Geißel gesinn, déi vu Gott geschéckt gouf, fir Chrëschten ze bestrofen, als Agenten vun der biblescher Apokalypse, déi den Antichrist zerstéieren, deen de Luther gegleeft huet, d'Papsttum an d'Réimesch Kierch ze sinn. Hien huet konsequent d'Iddi vun engem hellege Krich verworf, "als wann eist Vollek eng Arméi vu Chrëschten géint d'Türken wier, déi Feinde vu Christus waren. Dëst ass absolut am Géigesaz zu der Doktrin a mam Numm vu Christus". Op der anerer Säit huet de Luther, am Aklang mat senger Doktrin vun den zwee Räicher, de net-religiéisen Krich géint d'Türken ënnerstëtzt. Am Joer 1526 huet hien an "Whether Soldiers can be in a State of Grace" argumentéiert, datt national Verteidegung de Grond fir e gerechte Krich ass. Bis 1529 huet hien am Buch "Am Krich géint d'Türken" de Keeser Karl V. an d'Däitscht aktiv opgeruff, e weltleche Krich géint d'Türken ze féieren.