Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Och wann déi franséisch a britesch Regierungen no der däitscher Invasioun a Polen am Ufank vum September 1939 de Krich géint Däitschland deklaréiert hunn, goufen et op de Stroossen vu Paräis keng plötzlech Ännerungen, och nodeems d'Sowjetunioun zwee Wochen méi spéit op Polen vun der anerer Säit an d'Land koum. Mee 1940 huet d'Däitsche Arméi Frankräich awer erobert, an dës Kéier war den Impakt zu Paräis direkt, besonnesch fir déi politesch Exiléier aus Däitschland. All däitsche Fraen a Frankräich goufen den 13 Mee 1940 bestallt sech un d'Autoritéiten ze melden. D'Irene Wosikowski konnt dës Ufuerderung net erfëllen, well si an der Nuecht vum 12./13. Déi däitsch Arméi huet Nordfrankreich an ongeféier sechs Wochen iwwerrannt. Ënnert de Konditioune vum franséisch-däitsche Waffestëllstand
Juni 1940 soll déi nërdlech Halschent vu Frankräich elo ënner direkter däitscher Kontroll gesat ginn, wärend déi südlech Halschent - definéiert zu där Zäit als "fräi Zone" - vu Vichy vun enger Marionettenregierung verwalt ginn ass, déi vun engem respektéierte franséische Krichsheld gefouert gëtt. An den nächste Joren gouf d'Autonomie vun der Vichy-Regierung weider reduzéiert, awer 1940 war et wichteg, datt d'Internerungslager net an der "besatter Zone" war, mee, zesumme mat de wichtege Stied Toulouse, Lyon a Marseille, an der "fräi Zone".