Fëllt de folgende Saz aus: D'Geschicht vun den Anglo-Saxonen ass d'Geschicht vun enger kultureller Identitéit. Et huet sech aus divergente Gruppen entwéckelt, déi mat der Adoptioun vum Chrëschtentum vum Vollek zesumme geschafft hunn, a war integral an der Grënnung vu verschiddene Räicher. Ënner Drock vun den erweiderten däneschen Wikinger-Invasiounen an der militärescher Besatzung vun Ostengland gouf dës Identitéit nei etabléiert; et huet bis no der normannescher Eroberung dominéiert. Eng anglo-sächsesch materiell Kultur kann nach ëmmer an
Architektur, Kleedungsstiler, illuminéiert Texter, Metallarbeiten an aner Konscht. Ënnert der symbolescher Natur vun dësen kulturellen Emblemen sinn staark Elementer vu Stammes- a Herrschaftsverbindunge. D'Elite huet sech selwer als Kinneke deklaréiert, déi "Büren" entwéckelt hunn, an hir Rollen an d'Leit a biblesche Begrëffer identifizéiert hunn. Virun allem, wéi d'Helena Hamerow festgestallt huet, "si lokal a verlängert Familljegruppen... déi wesentlech Produktiounsunitéit an der ganzer angelsächsescher Period bliwwen". D'Effekter bleiwen am 21st Joerhonnert, wéi eng Studie vun 2015 fonnt huet, datt d'genetesch Zesummesetzung vun de britesche Populatiounen haut Divisioune vun de Stammespolitesche Eenheeten vun der fréier angelsächsescher Period weist.