Fëllt de folgende Saz aus: De Leone seng Demissioun koum an engem ganz schwieregen Moment fir d'Italienesch Republik. Am Kapp vun den "Joren vum Blei" an der Strategie vun der Spannung huet d'Land während dem Joerzéngt grouss Terrorattacken erlieft, sou wéi d'Bombardementer vun der Piazza della Loggia am Joer 1974 an d'Attacke vun der
1974 Italicus Express Bombardement. De Spannungsplang ass am Mäerz 1978 erreecht ginn, wéi de fréiere Premierminister Aldo Moro vun enger Eenheet vun der militanter extrem lénkser Organisatioun, déi als Red Brigades bekannt ass, entfouert a ëmbruecht gouf, wärend hien op d'Sitzung vun der Chamber vun de Deputéierten gaang ass, wou eng Diskussioun iwwer e Vertrauensvotum fir eng nei Regierung stattfonnt huet, déi fir d'éischte Kéier d'Ënnerstëtzung vun der italienescher Kommunistescher Partei hat. Politesch war d'Positioun vum Moro fir eng Akkommodatioun tëscht der Chrëschtdemokratie an der italienescher Kommunistescher Partei ze fannen e Wee fir d'Land aus de Spannungen ze féieren an d'Republik Institutiounen méi solid a stabil ze maachen als Äntwert op den internen Terrorismus. Den historesche Kompromëss gouf méiglech gemaach duerch den neien Kurs vum neie kommunistesche Leader Enrico Berlinguer, deen am Joer 1973 an der kommunistescher Zäitschrëft "Rinascita" e Propos fir eng "demokratesch Allianz" mat der Chrëschtdemokratie lancéiert huet fir e Staatsstreech ähnlech wéi de Chilenesche ze verhënneren. De plötzlechen Doud vum Moro war awer e schwéiere Schlag fir d'Politik vum historesche Kompromëss an eng grouss Néierlag fir d'Institutiounen vun der Republik virun der ëffentlecher Meenung.