Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Am Summer vum 533 sinn Vandalstruppen (5.000 Männer an 120 Schëffer), ënner der Leedung vum Tzazo, op Sardinien ukomm fir d'Revolutioun vum Godas ze ersticken an de Caralis eruewert, Godas a seng Unhänger ëmbruecht. Am fréien 534 hunn d'Vandalen vu Sardinien sech direkt un d'Byzantiner ofginn, wéi si mat der Neiegkeet vum Vandalkollaps an Afrika konfrontéiert goufen
; vun do un war d'Insel Deel vum Byzantinesche Räich, als Provënz an der Praetorianer Präfektur vun Afrika abegraff. De lokale Gouverneur huet zu Caralis gesat. Wärend de gotesche Krich ass e groussen Deel vun der Insel einfach un d'Ostrogoten gefall, awer de leschte Fall vum germanesche Widderstand am Festland vun Italien huet d'byzantinesch Kontroll verséchert. Sardinien gouf duerno an den Exarchat vun Afrika abegraff bis zu sengem Enn vun den Araber am Joer 698 AD, wéi d'Insel wahrscheinlech an den Exarchat vu Ravenna agegraff gouf. Am Joer 599 an am 7. Joerhonnert huet d'Longobardesch Flott probéiert Caralis an den Turris Libissonis (Porto Torres) z'attackéieren, awer vergeblech.