Fëllt de folgende Saz aus: De japanesche Virausgang am Pazifik gouf am Ufank vum Joer 1943 vun australesche Truppen an Neie Guinea an US Truppen op Guadalcanal gestoppt, duerno sinn d'Alliéiert op d'Offensiv gaang, duerch Neie Guinea an d'Solomoninselen Richtung Philippinen. Am Laf vum Joer 1944 hunn d'Alliéierten ugefaang ze plangen, Borneo erëmzehuelen. De Generalstab vum General Douglas MacArthur's South West Pacific Area war verantwortlech fir d'Operatioun ze plangen, awer wéinst dem Engagement vun den US Kräften fir d'Rekaptur vun de Philippinen, gouf d'Aufgab Borneo erëmzefannen haaptsächlech op australesch Landstreitkräften zougewisen. D'Alliéierten Operatiounen op Borneo bestinn aus Landungen zu Tarakan,
Labuan, an Balikpapan. Ufanks hat de MacArthur geduecht, de Borneo als Sprongbréck fir d'Wiederhuelung vu Java ze benotzen, awer dës Operatioun gouf spéider ofgesot an d'Verantwortung fir déi hollännesch Ostindien gouf op de britesch-gefouerte Südostasiakommando iwwerginn. An der Planungsphase huet de Kommandant vun den australesche Militärkräften, de General Thomas Blamey, géint d'Landung zu Balikpapan empfohlen, well hie gegleeft huet datt et kee strategesche Zweck géif déngen. No villen Iwwerleeungen huet d'australesch Regierung zougestëmmt, d'Kräfte fir dës Operatioun zur Verfügung ze stellen. D'US Joint Chiefs of Staff haten och Bedenken iwwer d'strategesch Noutwennegkeet vun der Operatioun, awer laut dem Historiker Garth Pratten huet de MacArthur souwuel d'australesch Regierung wéi och d'Joint Chiefs of Staff manipuléiert fir d'Erfaassung vu Balikpapan ze approuvéieren. Den erkläert Zweck vun der Operatioun war, laut dem Historiker Chris Coulthard-Clark, "de Hafen an d'Uelegfelder an der Regioun ze sécheren, an eng Basis ze etabléieren, aus där zukünfteg Operatiounen gestart kënne ginn". Zousätzlech géif d'Kontroll vun der Regierung iwwer Hollandesch Ostindien erëm etabléiert ginn.