Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Et war also als preußesche Diplomat, datt de Bernstorff um Kongress vun Aix-la-Chapelle (Oktober 1818) deelgeholl huet, um Enn vun deem hien als Staatsminister a Chef vum Departement fir auslännesch Affären op Berlin zréckkomm ass. D'Gestioun vun der preußescher Politik vum Bernstorff wärend de ville Joeren, déi hien am Amt bliwwen ass, gouf verschidden beurteelt. Hie war duerch Training an Temperament géint d'Revolutioun, an hie gouf an seng nei Aufgaben als Preußesche Minister vum reaktionäre Ancillon initiéiert. Hie gëtt beschëllegt, déi speziell Interessen vu Preussen der europäescher Politik vum Metternich an der Helleger Allianz ënnerworf ze hunn. Ob eng aner Politik op laang Siicht méi gutt fir Preussen wier, ass eng Fro vun der Spekulatioun. Et ass richteg, datt de Bernstorff d'Dekrete vu Carlsbad an d'Finale Akt vu Wien ënnerstëtzt huet; hien war och de treie Schëpfer vum Metternich op de Kongresser vu Laibach
, Troppau a Verona. Op der anerer Säit huet hien eng bedeitend Roll bei der Grënnung vun der Zollunioun (Zollverein) gespillt, déi d'Fundament vun der preußescher Hegemonie an Däitschland sollt sinn. A senger Ënnerstëtzung vun der russescher Aktioun géint d'Tierkei am Joer 1828 huet hien och gewisen, datt hien kee blinde Follower vu Metternich senger Meenung war. An der Kris vum Joer 1830 huet seng Moderatioun vis-à-vis vum kriegeresche Ruff vun der militärescher Partei zu Berlin vill gehollef, fir ze verhënneren, datt d'Problemer an der Belsch a Polen an engem universellen europäesche Konflikt ofgeschloss sinn.