November 1940 waren d'Giulio Cesare an déi aner italienesch Schluechtschëffer am Hafen vu Taranto, wéi si vun 21 Fairey Swordfish Torpedobomberen vum britesche Fligerdréier, zesumme mat e puer anere Schluechtschëffer, attackéiert goufen. Ee Torpedo huet de "Conte di Cavour" a flaachem Waasser gesunken, awer de "Giulio Cesare" gouf während dem Attack net getraff. November 1940 un der Schluecht um Kap Spartivento deelgeholl huet, awer ni genuch no bei eng britesch Schëffer komm fir op si ze schéissen. D'Schëff gouf am Januar 1941 beschiedegt duerch Splitter aus engem bal miss während engem Loftangriff op Neapel vu Vickers Wellington Bomber vun der Royal Air Force; Reparaturen zu Genua goufen am Ufank Februar ofgeschloss. Februar ass si vun der Grenz vu Bonifacio op d'Strooss gefuer, fir dat ze ënnerbriechen, wat d'Italiener als Malta-Konvoi ugesinn hunn, awer tatsächlech e Raid op Genua war. Si huet keng Kontakt mat de britesche Kräften opgeholl. Si huet un der
Déi éischt Schluecht vu Sirte am 17 Dezember 1941, déi eng wäit Deko fir e Konvoi op Libyen huet, a kuerz d'Eskortkraaft vun engem britesche Konvoi engagéiert. Si huet och eng aner Konvoi, déi am Ufank vum Januar 1942 a Nordafrika war, vun wäitem verdeckt. D'Giulio Cesare gouf spéider zu Taranto an duerno zu Pola op en Trainingsschëff reduzéiert. No der italienescher Kapitulatioun den 9 September 1943 ass si op Taranto gefuer, huet eng Meuterei ofgeschloss an huet eng ineffektiv Attack vu fënnef däitsche Fligeren ënnerwee erlieft. Duerno ass si op Malta gefuer, wou si den 12. September ukomm ass, fir internéiert ze ginn. D'Schëff ass do bis den 17 Juni 1944 bliwwen, wéi se zréck op Taranto gaangen ass, wou si fir déi nächst véier Joer bliwwen ass.