Fëllt de folgende Saz aus: Vun 1913 bis 1915 huet de Solacolu zwee Joer op der Juristescher Fakultéit vun der Universitéit vu Bukarest studéiert. Wärend dëse Joren, mat Rumänien nach neutral an deem wat den Éischte Weltkrich gouf, war de Solacolu marginal mat de literaresch-politesche Kreeser vum Alexandru Bogdan-Pitești an Ioan Slavici involvéiert, déi d'Zentralmächte ënnerstëtzt hunn. Joerzéngte méi spéit huet hien zouginn datt hie sech bewosst vun der Kontroverse ewechgehalen huet, nëmmen neutral Literatur am "Ziua" vum Slavici verëffentlecht huet; hien huet och erënnert datt hien e passive Slavici gesinn huet, deen Uerder vum Bogdan-Pitești, dem angebleche Spioun. De Solacolu gouf an d'Landstreitkräfte bruecht, wéi Rumänien an de Krich koum. En Deel vu senger Famill ass zu Bukarest bliwwen, wat geschwënn
ass un d'Deutsche gefall. De Barbu huet d'Arméi op hirem nordëstleche Réckzuch gefollegt, ass an d'Militärschoul zu Iași gaang an huet schlussendlech als zweete Leutnant an der Kavallerie un der Budapest Campagne deelgeholl. Hie krut d'Militär Virtue Medal an war en Offizier vum Ordre de la Couronne.