Fëllt de folgende Saz aus:
huet 1816 Cartagena a Bogotá erfaasst. Virun der Rees op New Granada huet de Morillo déi meescht vun den irreguläre Kräften, déi ënner dem Boves gekämpft hunn, ausser déi, déi hien op New Granada geholl huet. Mat wéineg Perspektiven hunn e puer "Pardos" an "Llaneros" ugefaang sech un d'Opreegungen ze bedeelegen, déi géint déi spuenesch Herrschaft an de breede Plaine vum südlechen Venezuela ausgebroch sinn. An der Tëschenzäit huet de Bolívar sech entscheet, op Jamaika ze segelen, fir britesch Hëllef ze kréien, déi refuséiert gouf. Vun do ass hien op Haiti gaangen, déi déi éischt laténgesch-amerikanesch Republik war, déi onofhängeg gouf. Mat der Ënnerstëtzung vum haitianesche President Alexandre Pétion an mat der Marinehëllef vum Luis Brión, engem anere Emigrant, deen e Kaufmann vu Curaçao war, ass de Bolívar op d'Margarita Insel zeréckkomm, eng sécher republikanesch Redoute, awer säi Kommando iwwer d'republikanesch Kräften war nach ëmmer net fest. De Mariño, deen zesumme mam Bolívar aus Haiti zréckkomm ass, huet seng eege Expeditioune gefouert an huet 1817 Cumaná temporär eruewert. Mat Brión an enger klenger Flott huet de Bolívar westlech laanscht d'Küst vu Venezuela op Ocumare de la Costa (d'Expeditioun vu Los Cayos) gesegelt, wou hien, als Erfëllung vun der Ufro vum Pétion, offiziell d'Enn vun der Sklaverei ausgeruff huet (awer dëst gouf net ugeholl). De Morales, zréck a Venezuela nodeems hien New Granada ënnerworf huet, huet déi republikanesch Expeditiounstruppe mat enger Arméi attackéiert, déi vill méi vill war wéi d'Republikaner. De Bolívar ass geflücht an ass mat dem Brión nach eng Kéier op Haiti gefuer. Wéi och ëmmer, de Piar an de Gregor MacGregor, e schotteschen Zaldot vum Verméigen, deen virdru zu New Granada aktiv war, hunn et fäerdeg bruecht mat hire Kräften an den Interieur vum Land ze flüchten, Morales bei El Juncal am September 1816 ze besiegen ier se südlech op Guayana geplënnert sinn.