Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - D'Positioun vu Finnland war komplex. Am Zweete Weltkrich huet Finnland, nodeems et de Moskauer Friddensvertrag am Joer 1940 ënnerschriwwen huet, awer decidéiert d'Sowjetunioun als Alliéierten vun Nazi Däitschland am Joer 1941 unzegräifen
, an deem wat a Finnland als de Fortsetzungskrich bekannt ass. Um Enn vum Krich huet Finnland nach ëmmer d'Kontroll iwwer de gréissten Deel vu sengem Territoire behalen, trotz hirem Status als Verléierermächte. Finnland hat och eng Maartwirtschaft, huet op de westleche Mäert gehandelt an huet sech dem westleche Währungssystem ugeschloss. Trotzdeem, obwuel Finnland als neutral ugesi gouf, huet de finnesch-sowjetesche Vertrag vun 1948 d'Fräiheet vun der Operatioun an der finnescher Aussepolitik wesentlech limitéiert. Et huet Finnland verlaangt d'Sowjetunioun géint Attacke duerch säin Territoire ze verdeedegen, wat a Praxis verhënnert huet datt Finnland der NATO bäitrieden an effektiv der Sowjetunioun e Veto an der finnescher Aussepolitik ginn huet. Sou konnt d'Sowjetunioun "keeslech" hegemonesch Kraaft och vis-à-vis vun engem neutrale Staat ausüben. D'Paasikivi<unk>Kekkonen Doktrin huet versicht frëndlech Bezéiungen mat der Sowjetunioun z'erhalen an extensiv bilateraler Handel entwéckelt. Am Westen huet dëst zu Ängscht virun der Verbreedung vun der "Finnlandiséierung" gefouert, wou westlech Alliéierten d'USA an d'NATO net méi zouverléisseg ënnerstëtzen.