Fëllt de folgende Saz aus: De Minh Mạng gouf als een ugesinn, dee mat de Bedenken vun der Bevëlkerung a Kontakt stoung. Déi dacks lokal Rebelliounen hunn hien un hir Schwieregkeeten erënnert. Nachkommen vun der aler Lê-Dynastie hunn am Norden d'Oppositioun an d'Liewe geruff, an hunn net nëmmen d'Bauerei, mee och déi kathoulesch Minoritéit ugezunn. Si hu versicht, auslännesch Hëllef ze kréien, andeems si de Missionäre versprach hunn, datt si sech géingen opmaachen. Lokal Leader am Süden waren opgereegt mam Verloscht vun der relativer politescher Autonomie déi se ënner Duyệt genoss hunn. Mat dem Duyệt sengem Doud am Joer 1832 ass e staarke Verteideger vum Chrëschtentum gestuerwen. Katholike waren traditionell méi geneigt fir mat Rebellenbewegungen géint d'Monarchie ze sinn wéi déi meescht Vietnamesen an dëst ass no Duyệt sengem Doud ausgebrach. De Minh Mạng huet Duyệt posthum ugeklot an honnert Schlag op säi Graf applizéiert. Dëst verursaacht Empörung géint Süden, déi Duyệt respektéiert hunn. Am Juli 1833 huet
eng Revolt huet ënner der Leedung vu sengem adoptéierte Jong, Lê Văn Khôi, ausgebrach. Historesch Meenung ass gedeelt mat Gelehrten, déi bestreiden, ob d'Grafverschmutzung oder de Verloscht vun der südlecher Autonomie no dem Doud vum Duyệt den Haaptkatalysator war. D'Khoi-Rebellen hunn Cochinchina ënner hirer Kontroll bruecht a proposéiert de Minh Mạng mat engem Jong vum Prënz Cảnh ze ersetzen. De Khôi huet de franséische Missionär Joseph Marchand an der Zitadell als Geisel geholl, well hien geduecht huet datt seng Präsenz kathoulesch Ënnerstëtzung géif gewannen. De Khôi huet siamesesch Ënnerstëtzung agestallt, déi komm war an huet gehollef Minh Mạng fir eng Zäit op d'Verdeedegung ze setzen.