Fëllt de folgende Saz aus: Eng drëtt Dooley-Sammlung, "Mr. Dooley's Philosophy", ass 1900 erauskomm. D'Haaptstory war "A Book Review", dat heescht, d'Diskussioun vum Här Dooley iwwer dem New Yorker Gouverneur Theodore Roosevelt seng Memoiren aus dem Krich, "The Rough Riders". An der Versioun vum Mr. Dooley gewënnt de Roosevelt de ganze Krich eleng, eng Roll, déi e bësse méi grouss ass, wéi déi a sengem eigentleche Buch. D'Conclusioun vum Dooley: "Keen eenzege Mann, dee géint sech selwer Roserei hëlt, wäert jeemools Gouverneur vun engem Staat ginn. A wann den Teddy alles gemaach huet, da soll hien dat soen an d'Suspension erliichteren. Mä wann ech hien wier, hätt ech d'Buch "Alleine à Cuba" genannt. Zu Dunnes Iwwerraschung huet de "Rosenfelt" (wéi de Dooley hie genannt huet) d'Stick mat guddem Humor opgeholl, a wéi déi zwee sech getraff hunn, huet den Dunne vun enger jonker weiblecher Bewonnerin vu him erzielt, déi dem Gouverneur gesot huet datt si all seng Bicher gelies hat, mat hirem Liiblings "Alleine à Cuba". De Roosevelt gouf 1900 op McKinley sengem Ticket zum Vizepresident gewielt, a wéi hien no
de President gouf d'Joer drop ëmbruecht, huet den Dunne iwwert den neie Chef exekutiv, dee jéngste war, deen dës Positioun hat, geschriwwen, "e Mann ass... al genuch fir President ze sinn, wann hien President gëtt. Wann hien net ass, et wäert him Alter. "