Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Ross huet d'Clifford-Landungen, déi sech op Cumberland, Westmorland, Durham an Yorkshire konzentréieren, als "wäertvoll a strategesch wichteg am problematesche Norden" beschriwwen. Den 9. Baron war ni sou räich wéi e puer vun den Nopeschfamilien, wéi d'Darcy. Seng 1461 Attainder huet verhënnert datt säi Jong ierft, awer am Joer 1470 gouf de Kinnek Eduard vum Troun an an d'Exil gezwongen, an den Henry VI gouf op de Troun zréckginn. De Graf vu Warwick, deen elo mat dem Haus Lancaster géint den Edward ausgesat war, war verantwortlech fir d'Regierung, a sengem Brudder, dem John, Marquess Montagu, gouf d'Verwaltung vum Henry Clifford während senger Minoritéit zougesot. De Summerson mengt, datt dëst eng Chance war fir de Clifford säin Ierwe erëm ze kréien. Et war awer wahrscheinlech net genuch Zäit fir seng Fuerderung ze presséieren, well béid Nevilles an der Schluecht vu Barnet ëmbruecht goufen
den 14 Abrëll vum nächste Joer. Dem Edward IV seng Victoire bei Barnet, an an der Schluecht vu Tewkesbury e puer Wochen méi spéit, hunn d'Iwwerreschter vum Lancastrian Resistenz zerstéiert an den Edward op den Troun zréckginn. Trotz Cliffords Lancastrian Verbindungen, schéngt hien zu dëser Zäit ni a Gefor gewiescht ze sinn, well den 16 Mäerz 1472 huet den Edward him eng kinneklech Pardon accordéiert. Dëst trotz engem Versuch vum Cliffords Brudder Thomas fir eng, obwuel onerfollegräich, pro-Lancastrian Rebellioun zu Hartlepool opzebauen. Den Henry Clifford gouf erlaabt d'Land vun sengem Grousspapp mat senger Mamm, dem Henry Bromflete, Lord Vescy, ze ierwen, deen 1469 gestuerwen ass, awer nach net säi Clifford Patrimoine. Zousätzlech, well seng Mamm nach ëmmer lieweg war, ass en Drëttel vu senger Ierfschaft - hir Dower - bis zu hirem Doud am Joer 1493 ausserhalb vu senger Kontroll bliwwen.