Fëllt de folgende Saz aus: Schweden huet eng Zäit laang d'Kontroll iwwer d'Haapthandelsrouten vun der Ostsee gehal; an d'Erhéijung vun de Recetten, déi aus dëser Kommandopositioun entstinn, war materiell Hëllef während de fréiere Phasen vum Krich an Däitschland, wou de schwedesche Kinnek Gustavus II Adolphus seng Kräfte am Juni 1630 transferéiert huet. De Gustav, dee spéider "de Léiw vum Norden" genannt gouf wéinst senge Fäegkeeten als Kommandant, huet sech op der protestantescher Säit am däitsche Biergerkrich agereecht. Mat neien militäresche Techniken wéi méi liicht a méi mobil Artillerie, e méi groussen Undeel vu senger Infanterie mat Feierwaffen (am Géigesaz zu Spëtzen), a Kavallerie-Schocktaktiken, huet hien eng zerschmetterend Victoire an der Schluecht vu Breitenfeld am Joer 1631 gewonnen. November 1632 bei der Schluecht vu Lützen an eng Grupp vu feindlecher Kavallerie geroden a gouf ëmbruecht. D'Schluecht selwer war e Remis. Zwee Joer méi spéit hunn d'keeserlech Truppen eng iwwerzeegend Victoire iwwer d'Protestantesch Arméi zu
Nördlingen. Fir ze verhënneren, datt d'Habsburger de Krich gewannen, huet Frankräich, dat Schweden scho grouss finanziell Subventioune ginn hat, op der protestantescher Säit intervenéiert. De Krich huet sech vill Joer laang zeréckgezunn, bis schliisslech am Joer 1648 e Friddensvertrag ofgeschloss gouf. Am Fridden vu Westfalen huet Schweden eng Entschiedegung kritt, souwéi d'Kontroll iwwer Westpommern an d'Bishopschaften vu Bremen a Verden. Si huet domat d'Kontroll iwwer d'Mëtt vun der Oder, der Elbe an der Weser gewonnen an huet dräi Stëmmen am Conseil vun de Prënzen vum däitsche Reichstag kritt.