Fëllt de folgende Saz aus: Seng fréi Wierker hunn en Afloss vu staarkem Nationalismus a Gandhian Idealer vu Fridden an Net-Gewalt. Obwuel de Joshi e nationalisteschen Hannergrond hat, haten seng Wierker och Themen vun "Eenheet mat der Welt an all Mënsch". Am Joer 1956 gouf et eng Verréckelung a senger Philosophie vun der Gandhian Ära a senge Prinzipien zu enger Disparitéit vum modernen Liewen. Säi Gedicht "Chinnabhinna cchu" (Ech sinn zerstreet) reflektéiert dës Ännerung a senger Philosophie. M. V. Desai huet ugeholl datt d'Gedichter "Chinnabhinna cchu" an "Shodh" (D'Sich) "e Meilenstein markéieren, deen e Gefill vun der Zerfall vun der mënschlecher Perséinlechkeet duerstellt an d'poetesch Schéinheet a Wierder sicht". Indra Nath Choudhuri proposéiert dës "Manifestatioun vun Noten vun Verzweiflung, déi aus dem Gefill vun der Hëlleflosegkeet entstinn" ass Deel vun engem méi grousse Phänomen, dat an indeschen Dichter vun der Mëtt vun den 1950er Joren wéi Faiz Ahmad Faiz (Urdu), Jibanananda Das, Navakanta Barua, Agyeya, asw. gesi gëtt. Och wann seng Literatur vun der Post-1950er Joren ugefaang huet Ongläichheet auszedrécken, huet et och d'Wäerter vun der Eenheet vun der Mënschheet a Fridden, déi hien an de fréien 30er Joren ausgedréckt huet. Schonn 1945 an 1947 huet d'Poesie vum Joshi ugefaang seng Desillusioun an d'Differenz auszedrécken, déi aus den Evenementer vun deem Joerzéngt entstanen ass. No den Attacke vu Hiroshima a Nagasaki huet de Joshi gefrot:
D'Victoire koum aus esou enger Zerstéierung a sengem Gedicht: