Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Den TB-3 war en all-Metall Fliger vun der Stahlkonstruktioun, als ee vun den Designen aus dem Designbüro vum Andrei Tupolev baséiert op den all-Metall Fliger Designpraktiken vun 1918 an der Technologie vum Hugo Junkers. De Kader war aus V-Sektiounsbalken, déi mat net-stresséierte gewellte Haut ofgedeckt goufen, vun 0,3 mm (1⁄64 Zoll) bis 0,8 mm (1⁄32 Zoll) an der Dicke. D'Wellen waren 13 mm déif an 50 mm auserneen. De Cantilever-Flügel gouf vun véier Röhre-Schnëtt-Sparren ënnerstëtzt. 1934 gouf d'Flügelspan vun 39,5 op 41,85 Meter (129,6 op 137,3 ft) erhéicht mat enger gläichzäiteger Erhéijung vun der Fläch vun 230 op 234,5 m2 (2,476 op 2,524 sq ft). Op all Deel vum Fliger kann een mat mëllen Schong lafen, ouni d'Haut ze beschiedegen, an d'Flügelkante vun de Flilleken kënnen erofgesat ginn, fir Weeër fir d'Wartung vum Motor ze bilden. D'Kontrollen goufen duerch Kabel mat engem variablen Inzidenz-Tailplane an engem Trim-Kompensatiounssystem am Fall vu Motorfehler op enger Säit aktivéiert. De fixen Haaptlandungsgear war net mat Bremsen ausgestatt. D'Brennstofftanks haten keen Feier- oder Leckschutz, obwuel d'Motoren en internen Feierlöschsystem haten. D'M-17 Motore goufen op eng maximal theoretesch Reechwäit vun 3,250 Kilometer (1,750 nmi; 2,020 mi) ouni Zündkerze oder Vergaser Fouling getunnt. D'Verdeedegungsrüstung besteet aus liicht Maschinengewehre a fënnef Turmelen <unk> een an der Nues, zwee uewen op der Mëtt vum Fuselage, an eng zréckziehbar "Stoffbüch" ënner all Flillek tëscht den Motordréier. Spéider Varianten hunn ee vun den ieweschte Rumpfturmelen hannert der Schwanzflosse geréckelt.  Fro: Wéi vill Säiten vum Motor falen, fir datt e Trim-Kompensatiounssystem gebaut gëtt?
eng