De Flinter, en Irisher vun der Gebuert, ass 1811 an d'britesch Arméi als Enseignant am 7th West India Regiment of Foot agetrueden, a gouf den 22 Juli 1813 an de Rang vum Leutnant gefördert. Hie gouf 1812 mat sengem Regiment op Curaçao an de Westindien geschéckt, an 1815 huet hien Caracas besicht, dann an den Aen vun engem ongewéinlech bluddegen an exasperéierenden
Biergerkrich. Hei huet hien als Iwwersetzer bei der britescher Ambassade gehandelt. Am Joer drop gouf hien op d'Halschent-Bezuelungslëscht gesat, an huet keng Perspektiv fir eng Promotioun am britesche Service gesinn, huet hien seng Residenz zu Caracas festgeluecht. Hie gouf vum spuenesche Kapitän-Generol Juan Manuel Cajigal mat groussem Ënnerscheed behandelt, an hie krut eng Aarbecht als Iwwersetzer tëscht de Spuenier, Englänner an Amerikaner. Duerno ass hien duerch déi meescht vun den europäesche Kolonien an de Westindesche Länner an op dem Kontinent vun Amerika gereest, huet eng spuenesch-amerikanesch Fra bestuet, duerch déi hien d'Besëtz vu Land a Sklaven kritt huet an eng Kommissioun an der spuenescher Arméi kritt huet. Obwuel hien bis 1832 op der britescher Halschentlëscht bliwwen ass, huet hien e puer Joer virum Datum d'Positioun vun engem Staff Offizéier am spuenesche Service gehal, no där Zäit huet hien e laange Bericht iwwer d'Kolonie vu Spuenien (Puerto Rico a Kuba) an seng Meenungen iwwer Sklavenarbecht geschriwwen.