Fëllt de folgende Saz aus: Den éischte Service vum Thomas ass als Kommandant an der Piedmontese Arméi ënner sengem Papp am Krich géint Frankräich am Joer 1630 (kuckt
Krich vun der Mantua-Nachfolg). Et war wahrscheinlech ongeféier zu där Zäit datt hien als éischt mam Mazarin begéint ass, deen (och wann seng ëffentlech Positioun zimlech komplex war) wärend 1630-32 tatsächlech e franséische Agent um Piemontesche Geriicht war. Wéi den neie Herzog Victor Amadeus I gezwongen gouf eng franséisch Besatzung vu Pinerolo ze akzeptéieren (Frieden vu Cherasco, 26 Abrëll 1631, an assoziéiert geheime Konventiounen, ëmgesat 1632), gouf et eng breet Onzuelung am Piemont, an den Thomas, zesumme mat sengem Brudder Maurice, ass gaang fir sech un d'Spuenier ze verbannen, bei deem de Victor Amadeus hir Akommes konfiskéiert huet. (De genaue Datum vun der Bewegung ass net uginn, awer war wahrscheinlech 1632, sécher net méi spéit wéi 1634.) Obschonn hie vun de Spuenier begréisst gouf, well hie mat de franséische wéi och de spuenesche kinnekleche Famillen verbonne war, war den Thomas net ganz vertraut vun hinnen, an huet seng Fra an d'Kanner als Geiselen op Madrid geschéckt.