Fëllt de folgende Saz aus: An den 70er Joren virum Christus, nom Biergerkrich tëscht der aristokratescher Fraktioun vum Sulla an de Reschter vun de Supporter vum Marius an Cinna, huet de réimesche Populist Quintus Sertorius refuséiert Spuenien un d'Sulla Diktatur ze ginn. Seng Sezession huet de Sertorianesche Krich ausgeléist, wärend déi keltesch Politiken am Mëttelmierraum Gallien Truppenzuelungen a gezwonge Requisitiounen ausgesat goufen fir d'militäresch Efforte vum Metellus Pius, Pompeius Magnus ("Pompey de Grousse") an aner réimesch Kommandanten géint d'Rebellen z'ënnerstëtzen. E puer Kelten, dorënner vläicht och d'Helvii an d'Volcae Arecomici, hunn de Sertorius ënnerstëtzt. No der Ermuerdung vum Romaner Metellus an de Pompeius konnten d'Helleger e Gewënn aussoen, an d'Helleger an d'Volke goufen gezwongen, en Deel vun hirem Land un de griicheschen Stadstaat Massilia (haiteg Marseille) ofzeginn, e loyale onofhängege Verbündete vu Roum fir Joerhonnerte, strategesch op der Muecht vum Floss Rhône an de staarke Supporter vum Pompeius. Wärend dem Caesar seng gallesche Kricher huet kee vun de gallesche "Civitater" an der Provënz Narbonese sech der
pan-gallesche Rebellioun vun 52 v. Chr., an och net an engem berichteten Akt vun der Feindschaft géint réimesch Kräften engagéiert. D'Helvian Valerii spillen tatsächlech eng Schlësselroll bei der militärescher Sécherheet vum Caesar géint de Vercingetorix, deen Kräfte geschéckt huet fir op Helvian Territoire anzegräifen. A senger Geschicht vun de Vivarais aus dem Joer 1861 huet den Abbé Rouchier ugeholl datt de Caesar, de strategesche Gebrauch vum Helvian Territoire op der Grenz vun der réimescher Provënz laanscht eng Haaptstrooss an Zentralgallien gesinn huet, d'Valerii kultivéiert andeems hien d'Strafmesure géint si vum Pompeius korrigéiert huet. De Caesar ernimmt d'Landverféierung a sengem "Bellum Civile", wärend hien diskret all Aktiounen ewechgeholl huet, déi seng loyal Helvian Frënn géint Roum an den 70er Joren gemaach hunn.