Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph. Den 1. Februar 1960, bei de Greensboro Sit-Ins
, hu véier afroamerikanesch Studenten géint d'Segregatioun an d'Jim Crow Gesetzer protestéiert, andeems si bei engem "Wäiss-nëmmen" Mëttegiessen gesat hunn. D'Benotzung vu Sit-ins als Mëttel vum Protest gouf ëmmer méi populär am Süden, an d'Anti-Segregationist Organisateuren hunn ugefaang College Studenten als potenziell Ressource ze gesinn. De Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) huet eng zentral Roll an der Biergerrechtsbewegung vun den 1960er Joren gespillt. De Student Nonviolent Coordinating Committee gouf am fréien 1960 zu Raleigh, North Carolina gegrënnt, als Äntwert op den Erfolleg vun enger Welle vu Sit-ins an de südlechen Universitéitsstäerker, wou schwaarz Studenten refuséiert hunn Restauranten ze verloossen an deenen se Service op Basis vun hirer Rass verweigert goufen. Dës Form vu gewaltfreiem Protest huet d'SNCC national Opmierksamkeet bruecht, an en haart ëffentlecht Liicht op wäiss Rassismus am Süden geworf. De Martin Luther King, Jr.'s Southern Christian Leadership Council (SCLC) huet eng Konferenz méi spéit am Joer geruff fir eng nei Organisatioun ze grënnen, an aus dësem ass de Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC, normalerweis ausgeschwat "snick") gewuess. Mat der Kongress vun der Rassegläichheet (CORE) hunn wäiss a schwaarz Aktivisten zesumme Bussen an de Stied am Süde gefuer fir géint segregéiert Busterminaler ze protestéieren. De SNCC huet sech séier e Ruff als "Schocktruppen" vun der Civil Rights Movement etabléiert.