Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Nicolau ass 1889 zu Bukarest gebuer. Als Student op der Saint Sava High School huet hien sech mam Constantin Titel Petrescu a mam Mihail Cruceanu verbonne gemaach, déi spéider als sozialistesch Militante bekannt ginn. Nodeems hien seng Sekundarbildung ofgeschloss huet, huet de Nicolau sech als Affekot ausgebilt, huet en Diplom vun der lokaler Universitéit kritt, e Ph.D. zu Paräis, ier hien an d'Bucharest Bar opgeholl gouf. Seng éischt Kontakter mat der rumänescher sozialistescher Bewegung, déi zu där Zäit nach ëmmer am Chaos war, koumen duerch seng Memberschaft am Bucharest's Study Circle of the Socialist Students tëscht 1908 an 1909. Kuerz nodeems hien ugefaang huet fir "România Muncitoare" ze schreiwen, déi wichtegst sozialistesch Presseplaz. Ee vu sengen éischte bedeitende Bäitrag war seng Korrespondenz aus Italien, déi d'reformistesch Haltung vun der lokaler sozialistescher Partei kritiséiert huet. 1911 huet "România Muncitoare" dem Nicolau säin anti-militaristescht Manifest "To the recruits" publizéiert. Erënnerung un de Bäitrag vun der Arméi bei der Ënnerdréckung vun der Bauerrevolutioun 1907
, huet d'Broschür déi nei Rekruten opgeruff, en anere Wee ze wielen an ze refuséieren d'Regierung ze ënnerstëtzen, déi d'Fuerderunge vun den Aarbechter an de Baueren ënnerstëtzt. Als Resultat gouf hien am Mee 1912 viru Geriicht vum Ilfov County geriicht, wou hien d'Iddien, déi am Manifest ausgedréckt goufen, erëm bestätegt huet. Verteidegt vun de Kollegen Sozialisten Mihail Gh. De Bujor, den Toma Dragu an den Titel Petrescu, an de sozialistesche Sympathisant Constantin Mille, hunn de Nicolau schlussendlech vun der Jury fräigelooss. Am Juni 1912 huet hien zesumme mam Constantin Dobrogeanu Gherea, Ecaterina Arbore an anerer de Bukarest Socialist Club op de Fënnefte Kongress vun der Sozialdemokratescher Partei vu Rumänien (PSDR) vertrueden, a gouf als Member am Komitee vum Verlag vun der Partei gewielt. Fir der Belästegung vun den Autoritéiten ze entkommen, huet de Nicolau decidéiert Rumänien op Paräis ze verloossen, wou hien seng Jurisprudenz op der Sorbonne weidergefouert huet, an der franséischer Sektioun vun der Aarbechterinternational bäigetrueden ass.