Fëllt de folgende Saz aus:
D'Ostdäitsche Opstand vun 1953 huet dës Debatten aus der Agenda gedréckt. Eisler ass an eng depressiv Stëmmung gefall, an huet d'Musek net fir d'Oper geschriwwen. A sengem leschte Wierk, "Ernste Gesänge" (Serious Songs), geschriwwen tëscht Fréijoer 1961 an August 1962, huet den Eisler probéiert seng Depressioun ze schaffen, andeems hien de 20. Kongress vun der Kommunistescher Partei vun der Sowjetunioun mat sengem Doud vum Stalin-Kult als Zeechen vun der Hoffnung op eng Zukunft huet, déi et méiglech mécht " ouni Angscht ze liewen". Obwuel hie weider als Komponist geschafft huet an am Ostberliner Konservatoire léiert huet, ass d'Lück tëscht Eisler an de kulturellen Funktionäre vun Ostdäitschland an der leschter Dekade vu sengem Liewen méi grouss ginn. Wärend dëser Period huet hie sech mam Museker Wolf Biermann verbonne gemaach an huet probéiert hien ze promoten (awer am Joer 1976 gouf de Biermann vu senger DDR-Staatsbiergerschaft entzunn wärend enger Konzerttournee an der Westdäitschland).