Fëllt de folgende Saz aus: Virun dem Richelieu säin Opstieg un d'Muecht, war de gréissten Deel vun Europa am Drëssegjärege Krich (1618<unk>1648) verwickelt. Frankräich war net offen am Krich mat de Habsburger, déi a Spuenien an am Hellege Réimesche Räich regéiert hunn, sou datt Ënnerstëtzung an Hëllef geheim un hir Géigner geliwwert goufen. Hien huet déi hollännesch Republik als ee vun de wichtegste Verbündeten vu Frankräich ugesinn, well se direkt mat de spuenesche Niederlande grënnt an zu där Zäit an der Mëtt vum Aachtzéngjärege Krich mat Spuenien war. Zum Gléck fir hien war de Richelieu e "bon français", genau wéi de Kinnek, deen schonn decidéiert hat, d'Hollänner ze subsidiéieren fir géint d'Spuenier ze kämpfen duerch de Vertrag vu Compiègne am Juni 1624, ier de Richelieu am August zum éischte Minister ernannt gouf. Datselwecht Joer huet eng militäresch Expeditioun, déi geheim vu Frankräich finanzéiert gouf a vum Marquis de Coeuvres kommandoe gouf, eng Aktioun ugefaang mat der Absicht d'Valtelline vun der spuenescher Besatzung ze befreien. Am Joer 1625 huet de Richelieu och Geld un den Ernst von Mansfeld geschéckt, e berühmte Söldnergeneral, deen an Däitschland am englesche Service war. Mee 1626, wéi d'Krichskäschten Frankräich bal ruiniert haten, hunn de Kinnek an de Kardinol awer de Fridden mat Spuenien duerch de Vertrag vu Monçon geschloss. Dëse Fridden ass séier gebrach nodeems d'Spannungen wéinst der
Krich vun der Mantua-Nachfolg.