De Schluecht vun Epierre (15. September 1793) war Deel vun enger méi grousser Krichscampagne vun der Éischter Koalitioun, déi eng republikanesch franséisch Arméi ënner der Leedung vum François Christophe de Kellermann géint eng numeresch méi staark Kinnekräich vu Sardinien-Piemont Arméi ënner dem Kommando vum Prënz Maurizio, Herzog vu Montferrat. Ënnert der allgemenger Leedung vum éisträicheschen Oberbefehlshaber Joseph Nikolaus De Vins huet de Montferrat Mëtt August 1793 eng Offensiv lancéiert fir d'Herzogtum Savoyen aus de Franséischen erëmzefannen. Well d'Fransousen sech mat der
Bei der Belagerung vu Lyon hunn d'Piedmonteser de gréissten Deel vun de Maurienne- an Tarentaise-Taler erëmgewonnen, awer si goufen just kuerz virun Albertville gestoppt an d'Rekonquist vu Savoyen. Am September huet de Kellermann eng Konteroffensiv gestart, an där hien seng Truppen geschickt tëscht Täler geännert huet, fir d'Piedmonteser zréckzekréien. Bei Épierre hunn d'Fransousen ënner dem Jean-Denis Le Doyen de Marquis de Cordon an enger lokaler Aktioun besiegt. Bis den 8 Oktober hunn d'Piedmonteser all hir Gewënn opginn an sech op d'Kräizer vun den Graian Alpen zréckgezunn. Trotz senger Victoire hunn déi verdächteg Politiker zu Paräis de Kellermann festgeholl an hien ass bis November 1794 an de Prisong gaangen.