Fëllt de folgende Saz aus: Am Joer 1523 huet de Georg vu Schellenberg de Krnov dem Hohenzollerner Markgraf Georg vu Brandenburg-Ansbach verkaaft, deen sech op d'ungaresch Ierfschaft vu senger Fra Beatrice de Frangepan, der Witfra vum Matthias Corvinus, konnte baséieren. Zënter 1532 huet de Markgraf iwwer ganz Oberschlesien regéiert, wéi hien och d'Herzogtum vun Opole a Racibórz vum Piast Herzog Jan II. de Gutt geierft huet. Hien huet d'Schlass vu Krnov nei opgebaut an déi protestantesch Reformatioun a Schlesien agefouert, déi lokal Teutonesch Ritter, Franziskaner a Minoriten ausgeschloss hunn. D'wuessend Muecht vum protestantesche Haus Hohenzollern an de schlesesche Kronnegebiete gouf vu Ferdinand I. vu Habsburg, de Kinnek vu Böhmen zënter 1526, verdächteg ugekuckt. Trotzdem konnten de Georg wéi och säi Jong Markgraf Georg Friedrich, deen ab 1543 regéiert huet, d'Herzogtum behalen. De Konflikt huet sech verschlechtert, wéi de Georg Friedrich 1603 ouni Kanner gestuerwen ass an de Krnov sengem Cousin Elector Joachim III Friedrich vu Brandenburg vererbt huet, deen et 1607 sengem Jong Johann Georg ginn huet. D'Habsburger Herrscher hunn d'Herzogtum als ëmgedréint Fëed ugesinn an no der Böhmescher Revolt an dem 1620
De Kaiser Ferdinand II. huet d'Hohenzollern Besëtzer a senge böhmesche Länner konfiskéiert. Dem Ferdinand säin treien Ënnerstëtzer, de Prënz Karl I. vu Liechtenstein, Herzog vun Opava zënter 1613, krut de Krnov. Béid Herzogräicher goufen 1623 zesummegesat a goufen der Konterreformatioun ënnerworf.