Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Verarmt duerch d'Biergerkricher tëscht de federalisteschen an zentralistesche Fraktiounen, souwéi d'Schwéierungen a Kricher géint Royalistesch Stied, waren d'Provënzen schonn Enn 1814 an enger prekärer Positioun. Dëst huet der Tatsaach bäigefüügt datt vill an de kierzlech onofhängege Provënzen d'Legitimitéit vum Ferdinand VII. als souveränen Kinnek ni ofgeleent hunn, an datt trotz der Onofhängegkeetsbewegung dat politescht a kulturellt Liewen an de Provënzen gréisstendeels onverännert war an nach ëmmer ënner dem mächtege Afloss vu Spuenien. Zousätzlech huet d'kathoulesch Kierch haaptsächlech géint d'Onofhängegkeet gekämpft. Bis Mëtt 1815 huet eng grouss spuenesch Expeditiounskraaft
De Pablo Morillo war zu New Granada ukomm, wat déi fréier royalistesch Fortschrëtter vu Santa Marta ënnerstëtzt huet. De Morillo huet Cartagena am August belagert an et ass endlech fënnef Méint méi spéit am Dezember gefall mat der Stad déi eng grouss Zuel vu Zivilisten verluer huet wéinst Honger a Krankheet. Bis de 6. Mee 1816 haten de Morillo an d'Royalisten aus dem Süden Bogotá eruewert, an hunn domat ganz Nei Granada an d'Kontroll vun de Royalisten zréckginn, wat bis August 1819 gedauert huet, wéi d'Kräfte ënner dem Kommando vum Simón Bolívar de zentrale Deel vun der Regioun erëmgefaangen hunn.