Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Nom Krich waren et sechs méi Bicher, e puer vun deenen kéinten als Romaner klasséiert ginn an e puer méi direkt als autobiographesch Wierker, baséiert op den eegene Erfahrungen vum Auteur. D'Hoffnungen vun der Oelfken op eng grouss literaresch Rehabilitatioun, oder eng méi breet Akzeptanz vun hiren reformisteschen Iddien iwwer d'Educatioun, sinn an hirem Liewe bliwwen. Trotzdem war et opfälleg, datt si, mat Däitschland elo opgedeelt, ee vun de relativ wéinege Schrëftsteller war, déi hir Wierker vun den Autoritéiten an (e puer) Lieser an den zwou westleche Besatzungszonen (no Mee 1949) akzeptéiert hunn.
Westlech Däitschland) an d'sowjetesch Besatzungszone (no Oktober 1949 Ostdäitschland. Hiren erfollegräichste Buch direkt nom Krich war wahrscheinlech "Fahrt durch das Chaos" (1946), baséiert op hire Krichsdaagbicher. An deem, wat vun der Gemeng / Viruerteel, wou si als Kand gelieft hat, bliwwen ass, gouf besonnesch Interesse fir "Maddo Clüver: Die Konturen einer Kinderlandschaf" (1947), eng Neuausgabe vun hirem Roman "Tine" aus dem Joer 1941, deen d'Nationalsozialisten verbannt haten. Duerch seng virsiichteg Studie vum Liewen vun de polnesche Aarbechter, déi - anscheinend am néngzéngten Joerhonnert - an der Baumwollmëllech vun der Stad beschäftegt waren, huet "Maddo Clüver" de Stadzentner eng Visioun vun hirer eegener respektabeler Gemeng ginn, duerch den Oelfken seng direkt kritesch awer perséinlech Prisma gesinn.