Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Wärend dem Zweete Moslem Biergerkrich hunn d'Qays Stämme vun der Jazira de Mekka-baséierte Géigner vun de Syrien-baséierten Umayyaden, Abd Allah ibn al-Zubayr ënnerstëtzt. Si haten keng speziell Bindung un d'Umayyaden, déi se verärgert hunn fir d'Jazira fir Immigratioun opzemaachen, a vläicht gehofft hunn datt den Ibn al-Zubayr hir Autonomie restauréiere géif. D'Qays goufen vun den Umayyaden an hiren arabesche Stammesverbündeten, Haapt vun hinnen d'Banu Kalb, an der Schluecht vu Marj Rahit besiegt
bei Damaskus am Joer 684. E Leader vun de Qays, den Zufar ibn al-Harith al-Kilabi, huet duerno d'Oppositioun vum Stamm géint d'Ummayyaden aus der befesteger Jaziran Stad Qarqisiya (Circesium) zesummegesat, déi no bei der Konfluenz vun den Euphrates a Khabur Flëss läit. Ënnert ongeféier 686 an 689 hunn den Zufar a säi Qaysi Alliéierten Umayr ibn al-Hubab al-Sulami de Kalb an der Palmyrenescher Steppe an den Taghlib a seng Rabi'a Alliéierten am ganze Jazira an enger Serie vu Raiden a Counter-Raiden engagéiert, bekannt an den arabesche Quellen als "ayyam" ([Schluecht] Deeg). De Taghlib, deem säi Konflikt mat de Qays aus de Verletzunge vun hiren Weiden an de Waasserquellen entstane war, gouf allgemeng während dëse Schluechte besiegt, awer huet den Umayr am Joer 689 ëmbruecht, wärend de Kalb aus der Palmyrenescher Steppe verdriwwe gouf, wou d'Qays déi dominant Kraaft gouf.