De Warschauer Ghetto (offiziell "Jüdische Wunnbezierk zu Warschau") war de gréisste vun de Nazi Ghettos während dem Zweete Weltkrich. Et gouf am November 1940 vun den däitschen Autoritéiten am neie Generalgouvernement Territoire vun
besat Polen. Op hirem Héichpunkt goufen esou vill wéi 460.000 Judden do agespaart, an engem Gebitt vu, mat engem Duerchschnëtt vun 9,2 Persounen pro Raum, déi kaum op knappe Liewensmëttelrationen iwwerlieft hunn. Aus dem Warschauer Ghetto goufen d'Judden an d'Konzentratiounslager an d'Massenvernichtungslager vun den Nazien deportéiert. Am Summer 1942 goufen op d'mannst 254.000 Bewunner vum Ghetto an d'Vernichtungslager Treblinka geschéckt ënner dem Deckmantel vun der "Iwwersiedlung am Osten" am Laf vum Summer. De Ghetto gouf vun den Däitschen am Mee 1943 ofgerappt, nodeems de Warschauer Ghetto-Opstand d'Deportatiounen temporär gestoppt hat. D'Gesamtzuel vun den Doudeger ënnert de Gefaangenen vum Ghetto gëtt op mindestens 300.000 geschätzt, déi duerch Kugel oder Gas ëmbruecht goufen, kombinéiert mat 92.000 Affer vu Honger a verbonne Krankheeten, dem Warschauer Ghetto-Opstand, an den Affer vun der endgülter Zerstéierung vum Ghetto.