De Savigny gouf 1808 zum Vollprofessor vum réimesche Gesetz zu Landshut ernannt. Hien ass eng joer an en halleft op dëser Positioun bliwwen. 1810 gouf hien zum President vum réimesche Gesetz an der neier Universitéit vu Berlin ernannt, haaptsächlech op Ustrengung vum Wilhelm von Humboldt. Hei huet hien am Zesummenhang mat der Juristescher Fakultéit e "Spruch-Collegium" gegrënnt, en aussergewéinleche Tribunal, dat kompetent ass fir Meenungen ze ginn iwwer Fäll, déi vun den allgemenge Geriichter un hie vermëttelt goufen; an hien huet aktiv un hiren Aarbechten deelgeholl. Dëst war déi beschäftegst Zäit vu sengem Liewen. Hie war mat der Lektioun beschäftegt, an der Regierung vun der Universitéit (déi hien den drëtte Rektor war), an als Tuteur fir de Krounprënz am réimesche a kriminellen Prussian Gesetz. Wärend während senger Zäit zu Berlin huet de Savigny sech mam Niebuhrn Eichhorn befreundet a Sa
1808