Den Niels Henrik Abel, e Norweger, an den Évariste Galois, e Fransous, hunn bewisen, datt et keng allgemeng algebraesch Method fir d'Léisung vu Polynomgleichungen vum Grad méi grouss wéi véier (Abel <unk> Ruffini Theorem) gëtt. Aner Mathematiker vum 19. Joerhonnert hunn dat an hiren Beweiser benotzt, datt d'Recht an de Kompass eleng net genuch sinn fir e willkürleche Wénkel ze trisectéieren, fir d'Säit vun engem Kubus zweemol de Volumen vun engem bestëmmte Kubus ze konstruéieren, an och net e Quadrat ze konstruéieren, deen d'Gréisst vun engem bestëmmte Krees huet. Mathematiker hunn vergeblech probéiert all dës Probleemer zënter der Zäit vun den antike Griichen ze léisen. Op der anerer Säit gouf d'Begrenzung vun dräi Dimensiounen an der Geometrie am 19. Joerhonnert duerch Betruechtunge vu Raum a Parameteren vun der Hyperkomplexitéit iwwerschriw
Norwegesch