Fëllt de folgende Saz aus: Bis 1918 huet d'bulgaresch Arméi ënner chronesche Mangel u Liewensmëttel, Munitioun an niddereg Moral gelidden. Desertion, och an der Zweeter Arméi, gouf méi heefeg. D'Entente war sech vun der Kris an der bulgarescher Arméi bewosst an huet geplangt d'Makedonesch Front mat enger grousser Offensiv ze briechen, déi nees géint d'Elweenth an d'éischt Arméi geriicht war. September hunn d'Serben an d'Fransouse bei
Dobré Pole an erreecht en Duerchbroch. Zwee Deeg méi spéit hunn d'Briten an d'Griichen d'bulgaresch éischt Arméi bei Doiran ugegraff, awer eng schwéier Néierlag erlieft. De Kommandant vun der Éischter Arméi, de General Stefan Nerezov, huet e Géigeschlag mat senge Kräften an der Zweeter Bulgarescher Arméi virgeschloen, awer no e puer Zweiwel gouf d'Erlaabnes refuséiert. Also fir vill vun der Entente Offensiv huet déi zweet Arméi, mat hiren 48 Bataillone, 251 Kanonen an 462 Maschinengewehren, sech op kleng Verstäerkungen un déi éischt Arméi beschränkt. Trotzdem huet d'Arméi weider d'Struma-Linn gehalen an e griichesche Versuch verhënnert Serres ze erfaassen, e puer Kanonen als Trophäen ze gewannen. Déi allgemeng Situatioun huet awer d'bulgaresch Regierung gezwongen d'Entente fir en Waffestëllstand ze froen an de General Ivan Lukov gouf op Salonika geschéckt fir d'Verhandlungen mam General Franchet d'Esperey. D'Verhandlunge sinn erfollegräich ofgeschloss an den Waffestëllstand gouf den 29. September 1918 ënnerschriwwen. Dëst markéiert d'Enn vun der bulgarescher Participatioun am Grousse Krich.