Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Ahmad al-Mansur war de längsten regéierende Sultan vun der Saadian Dynastie, deem seng Haaptstad zu Marrakesch am haitegen Marokko war. Hien ass un d'Muecht komm als Konsequenz vun der entscheedender Schluecht vu Ksar el-Kebir
am nërdlechen Marokko am Joer 1578. An där Schluecht war hien Deel vun der Arméi vu sengem Brudder Abd al-Malik, déi erfollegräich eng grouss portugisesch Invasiounsarméi ënner der Leedung vum Sebastian I. am Numm vum Abd al-Malik sengem Neveu, Muhammad Al-Mutawakkil, besiegt huet, deen hien zwee Joer virdrun ofgesat hat. De Sebastian I., den Al-Mutawakkil, an den Abd al-Malik sinn all während der Schluecht gestuerwen <unk> mam Abd-al-Malik méiglecherweis vun engem vu senge tierkesche Offizéier vergiftet <unk> wat den Ahmad als iwwerliewende Gewënner vun der Schluecht an den neie Sultan op dem Saadian Troun hannerlooss huet. Duerch de Prestige vun der Victoire huet hien de regnal Titel ("laqab") "al-Mansur" ugeholl.