Fëllt de folgende Saz aus: Den Andranik huet eng prominent Roll an der armenescher Literatur gespillt, heiansdo als fiktiv Figur. De westarmenesche Schrëftsteller Siamanto huet e Gedicht mam Titel "Andranik" geschriwwen, dat 1905 zu Genf publizéiert gouf. Dat éischt Buch iwwer den Andranik gouf zu senger Liewenszäit publizéiert. 1920 huet de Vahan Totovents, ënner dem Pseudonym Arsen Marmarian, d'Buch "Gen. Andranik and his wars" (Զոր. Անդրանիկ եւ իր պատերազմները) an
Entente-besat Konstantinopel. De berühmte armenesch-amerikanesche Schrëftsteller William Saroyan huet eng Kuerzgeschicht mam Titel "Antranik of Armenia" geschriwwen, déi a senger Sammlung vu Kuerzgeschichten "Inhale and Exhale" (1936) opgeholl gouf. En aneren US-baséiert armenesche Schrëftsteller Hamastegh säi Roman "The White Horseman" (Սպիտակ Ձիավորը, 1952) baséiert op Andranik an aner "fedayi". Den Hovhannes Shiraz, ee vun de prominentsten armenesche Dichter vum 20. Joerhonnert, huet op d'mannst zwee Gedichter iwwer Andranik geschriwwen; een am Joer 1963 an en aneren am Joer 1967. Déi lescht, mam Titel "Statue to Andranik" (Արձան Անդրանիկին), gouf 1991 no dem Doud vum Shiraz publizéiert. Dem Sero Khanzadyan säin Roman "Andranik" war zënter Joren verdrängt a gouf 1989 publizéiert, wéi déi strikt sowjetesch Kontroll iwwer Publikatiounen erliichtert gouf. Tëscht den 1960er an den 1980er Joren huet den Auteur Suren Sahakyan Volleksgeschichten gesammelt an e Roman "Geschicht iwwer Andranik" (Ասք Անդրանիկի մասին) fäerdeg bruecht. Et gouf fir d'éischt am Joer 2008 zu Jerevan publizéiert.