Fëllt de folgende Saz aus: Passiv Resistenz huet direkt no der 1848-1849
De Krich fir d'Onofhängegkeet gouf vun den Éisträicher an de Russen am August 1849 ofgerappt, an huet sech als Bewegung ënner der "Leedung" vum Ferenc Deák, engem fréiere moderéierte Leader vun der Reformpartei an den 1840er Joren, kristalliséiert. 1850 huet den éisträicheschen Justizminister Anton von Schmerling de Deák gefrot, an engem Gesetzgebungsausschuss matzemaachen, fir eng Konsolidatioun tëscht Éisträich an Ungarn z'erreechen. Dem Deák seng Äntwert ("No de trauregen Evenementer an der kuerzer Vergaangenheet, ënner de Ëmstänn, déi nach ëmmer herrschen, ass meng Zesummenaarbecht an ëffentlechen Affären onméiglech") gouf wäit verdeelt a geheim a gedéngt als Opruff fir aner Notabelen, sech dem Deák seng passiv Resistenz unzeschléissen. D'Zäitschrëft Pesti Napló, déi vum Romanist Zsigmond Kemény redigéiert gouf, gouf d'Haaptorgan vun der Bewegung, déi instrumental war fir Hoffnung a Geescht an engem Ungarn ze halen, dat voll an Éisträich agebonne war a charakteriséiert gouf duerch Repressalien géint politesch Dissidenten, Dausende vu Verräterprozesser, militäresch Gouvernance, Zentraliséierung, Absolutismus, Zensur an direkt Kontroll vu Wien iwwer all Aspekt vum ëffentleche Liewen.