Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: An Europa war d'Unerkennung vun atheistesche Meenungen an der fréi Mëttelfristegkeet an am Mëttelfristegkeet selten (kuckt Mëttelfristeg Inquisitioun); Metaphysik an Theologie waren déi dominant Interessen, déi mat der Relioun ze dinn haten. Et waren awer Bewegungen an dëser Period, déi heterodoxe Konzeptiounen vum chrëschtleche Gott gefördert hunn, inklusiv verschidde Meenungen iwwer d'Natur, d'Transzendenz an d'Kennbarkeet vu Gott. Eenzelpersounen a Gruppen wéi den Johannes Scotus Eriugena, den David vu Dinant, den Amalric vu Bena an d'Brüder vum Fräie Geescht hunn déi chrëschtlech Meenung mat pantheistesche Tendenzen behalen. De Nikolaus vu Cusa huet eng Form vu Fideismus ugeholl, déi hie docta ignorantia (" geléiert Ignoranz ") genannt huet, an huet behaapt, datt Gott net vum Mënsch kategoriséiert ka ginn, an dofir ass eis Wëssen iwwer hien op Vermutungen beschränkt. De William vun Ockham huet anti-metaphysesch Tendenzen inspiréiert mat senger nominalistescher Begrenzung vum mënschleche Wëssen op eenzegaarteg Objeten, an huet behaapt datt déi göttlech Essenz net intuitiv oder rational vum mënschleche Intellekt erfaasst ka ginn. D'Unhänger vum Ockham, wéi de John vu Mirecourt an de Nicholas vun Autrecourt, hunn dës Meenung weidergefouert. D'Divisioun tëscht Glawen a Vernunft huet spéider radikal a reformistesch Theologen wéi de John Wycliffe, de Jan Hus an de Martin Luther beaflosst. D'Renaissance huet vill gemaach fir de Beräich vum fräie Gedanken an der skeptescher Enquête auszebauen. Leit wéi de Leonardo da Vinci hunn d'Experimentatioun als Mëttel fir d'Erklärung gesicht, an hunn Argumenter vun der reliéiser Autoritéit refuséiert. Aner Kritiker vun der Relioun an der Kierch an där Zäit waren Niccolò Machiavelli, Bonaventure des Périers, Michel de Montaigne a François Rabelais.  Fro: Wien sinn d'Unhänger vum Occam?
Jean vu Mirecourt a Nikolaus vun Autrecourt