Fëllt de folgende Saz aus: De Furet huet dann d'Revolutioun aus der Perspektiv vum Totalitarismus vum 20. Joerhonnert nei ënnersicht, wéi et vum Adolf Hitler a vum Joseph Stalin beispillsweis gouf. Säi "Penser la Révolution Française" (1978), iwwersat als "Interpreting the French Revolution" (1981), war e wichtegt Buch, dat vill Intellektueller dozou bruecht huet, de Bolschewismus an d'Revolutioun als natierlech totalitär an antidemokratesch nei ze bewäerten. An engem Bléck op de modernen franséische Kommunismus, huet hien déi enk Ähnlechkeet tëscht den 1960er an den 1790er Joren ënnersträicht, mat béide favoriséiert den onflexiblen an rote ideologesche Diskurs an de Parteizellen, wou Entscheedunge unanime an enger manipuléierter direkter Demokratie getraff goufen. De Furet huet weider virgeschloen datt d'Popularitéit vun der wäit lénkser fir vill franséisch Intellektueller selwer d'Resultat vun hirem Engagement fir d'Idealer vun der Revolutioun war. De Furet huet sech d'Revolutioun manner als Resultat vu soziale Klassekonflikter virgestallt a méi e Konflikt iwwer d'Bedeitung an d'Applikatioun vun egalitären an demokratesche Iddien. Hien huet d'Revolutioun a Frankräich als ideologesch tëscht zwou Revolutiounen gesinn, nämlech déi éischt egalitär, déi 1789 ugefaang huet, an déi zweet den autoritären Putsch, deen dem Napoleon säi Räich am Joer 1799 bruecht huet. D'Egalitaristesch Hierkonft vun der Revolutioun gouf vum Keeserräich net ofgeschaaft a gouf an der Julirevolution vun
1830, d'Revolutioun vun 1848 an d'Kommun vu Paräis 1871.