Fëllt de folgende Saz aus: Obwuel de Bernadotte refuséiert huet, dem Napoleon Bonaparte bei sengem "Coup d'état" am November 1799 ze hëllefen, war de Napoleon entschloss, de "Hindernismann" ze gewannen an huet hien mat Éieren iwwerdeckt. De Napoleon huet dem Bernadotte seng administrativ Fäegkeeten an den Afloss unerkannt andeems hien hien am Februar 1800 als Staatsrot ernannt huet. Am Abrëll 1800, trotz senge republikanesche Sympathien, gouf dem Bernadotte vum Abrëll 1800 bis den 18 August 1801 de Posten vum Commandant-en-Chief vun der Arméi vum Westen an der rebelléischer Vendée ugebueden, wou hien hir Rou erfollegräich restauréiert huet. Dëst gouf als eng Vertrauensnoriicht ugesinn, wéi de Napoleon sech op seng Sommer italienesch Kampagne ugefaang huet, wou hien endlech op der
Bei der Schluecht vu Marengo huet hien d'Bernadotte net wäit vu Paräis mat enger Arméi hannerlooss. A sengem Abschiedsbréif un d'Bernadotte op sengem Wee an Italien huet de Napoleon geschriwwen: "Ech wëll mech nach eng Kéier an d'Gefore vum Krich werfen. Mir wëssen net, wéi et ausfält. Wann ech falen, fannt Dir Iech mat 40.000 Männer bei de Paart vun Paräis. D'Schicksal vun der Republik läit an ären Hänn". Well de Bernadotte de Schwager vum Joseph war an eng gutt Frëndin vu senge Bridder a Schwësteren, gëtt ugeholl datt de Napoleon d'Wuelbefannen vu senger Famill am méigleche Fall vu sengem Doud um Schluechtfeld, wéi och d'Zukunft vum Land berécksiichtegt huet, andeems hien säi fréiere Rivalen an enger Positioun verléisst fir d'Zouere vun der Regierung ze gräifen, well vu senge fréiere Rivalen nëmmen de Bernadotte déi politesch a militäresch Fäegkeet an d'Popularitéit hat fir d'Republik z'erhalen.