De 2. Bataillon, ënner dem Kommando vum Lieutenant Colonel Donald Butterworth, gouf kuerz nom Ausbroch vum Krich am September 1939 a Frankräich geschéckt als Deel vun der 2. Infanterie-Brigade (nees dem 1. Loyal Regiment an 1. Gordon Highlanders), 1. Infanterie-Divisioun a war Deel vun der British Expeditionary Force (BEF), a war an de Schluechte vu Frankräich a Belsch involvéiert ier se schlussendlech den 1. Juni 1940 aus Dunkirk evakuéiert goufen. Duerno huet den 2nd Battalion Joer op Heemechtsverteidegung am Vereenegt Kinnekräich verbracht fir eng méiglech däitsch Invasioun an England virzebereeden, déi ni ukomm ass. De Bataillon ass bis 1943 a Groussbritannien bliwwen, wéi et als Deel vun der 1st Infantry Division op Nordafrika geplënnert ass an an der Campagne an Tunesien deelgeholl huet, britesch Éischt Arméi. De Bataillon huet net un der
d'Invasioun op Sizilien oder déi éischt Invasioun an Italien, mee war eng vun de féierende Eenheeten an der Anzio Landung am Januar 1944, ënner dem Kommando vun der US Fifth Army, wou si extrem schwéier Verloschter haten. Februar huet d'Bataillone 323 Verloschter beim Versuch, de Buonriposo Ridge ze erfaassen, deen si erfaangen hunn, awer gezwongen goufen de Ridge ofzeginn nodeems se hir Munitioun verbruecht hunn. Am Mee, no der Operatioun Diadem, huet de Bataillon aacht Entwécklungen vun Ersatz absorbéiert. Elo als Deel vun der britescher Aachtter Arméi kämpft, huet den 2. Bataillon weider an Italien gedéngt, a kämpft ronderëm d'Gothesch Linn, bis Januar 1945, wéi de Bataillon an de Rescht vun der 1.