Fëllt de folgende Saz aus: An den éischte Joren vum Zweete Weltkrich huet déi däitsch Politik am Zesummenhang mat der "Jüdischer Fro" an
D'Politik am besetzten Polen war net kohärent a konsequent. Trotzdem war säin fundamentale Zil d'Judden ze isoléieren, hire Besëtz ze plënneren, se duerch Zwangsaarbecht auszunutzen an, an der leschter Etapp, se komplett aus dem Land ënner der Autoritéit vum Drëtte Reich ze verdrängen. En éischte Plang fir de Géigesaz zu der jüdescher Bevëlkerung a Polen gouf schonn den 21. September 1939 ugeholl, d.h. virum Enn vun der September-Kampagne. Op deem Dag gouf zu Berlin eng Versammlung ënner der Leedung vum SS-Gruppenführer Reinhard Heydrich ofgehalen, un där d'Chef Cheffe vun den Haaptdepartementer vum General Security Police Office an de Kommandant vun den Einsatzgruppen, déi a Polen operéiert hunn, deelgeholl hunn. Et gouf dann festgestallt, datt all d'Judden, déi an de Länner wunnen, déi an de Reich integréiert ginn, an Zentralpolen nei etabléiert ginn. D'Massedéportatioune sollten duerch d'Entféierung vun der jüdescher Bevëlkerung aus ländleche Gebidder a seng Konzentratioun a méi grousse Stadzentren virdru gemaach ginn. An de verbleiwener besetzten Gebidder war et och virgesinn, d'Judden zwangsweis an méi grouss Stied ze plënneren, besonnesch an déi, déi no bei der Eisebunn sinn. Ausserdeem goufen während der Versammlung eng Rei vu Empfehlungen ugeholl, dorënner d'Schafung vu "Jüdischen Ältestenroter", d'Etablissement vun enger Zensus vun der jüdescher Bevëlkerung, souwéi hir Marquage a Zwangsaarbecht.