Fëllt de folgende Saz aus:
Eng Revolt géint déi franséisch Herrschaft gouf Mëtt 1925 vum drusesche Scheich (Chef), Sultan Pascha al-Atrash, an de südleche Bierger vum Jabal al-Druze gestart. Wéi d'Männer vum al-Atrash entscheedend Victoiren géint déi franséisch Arméi vun der Levant erreecht hunn, goufen d'syrisch Nationalisten inspiréiert an d'Revolt huet sech no Norden op d'Land vu Damaskus a méi wäit verbreet. Den Al-Bakri war den Haaptverbindung tëscht al-Atrash an der opkomender Rebellbewegung zu Damaskus an der Ghouta. D'Ghouta ass déi fruchtbar Plain ronderëm Damaskus, a seng Uebsthaiser an extensiv Waasserkanäl hunn d'Rebellen d'Versuergung an eng Basis zur Verfügung gestallt, vun där se Damaskus iwwerfalen konnten. Am August huet den al-Bakri den al-Kharrat iwwerzeegt, sech dem Opstand unzeschléissen. Geméiss der Provence war den al-Kharrat "ideal" fir den Job, mat "eng lokal Follower vu jonke Männer, Notoritéit ausserhalb vum Quartier, gutt Verbindungen an e Ruff fir Zähegkeet". D'Grupp vu Kämpfer, déi hie kommandoe war, war bekannt als " 'isabat al-Shawaghirah "'(d'Band vun al-Shaghour). Obwuel d'Band nom Quartier vun al-Kharrat benannt gouf, gehéieren zwanzeg "qabadayat" an hir bewaffneten Entourage aus anere Damaskus Quartieren an Nopeschdëscher. Seng Haaptaktivitéite waren an der Géigend vun al-Shaghour an dem al-Zur Bësch am östleche Ghouta. Duerch seng Allianz mat engem Sufi reliéise Leader huet den al-Kharrat eng islamesch Hellege Krich Dimensioun zu der gréisstendeels säkularer Revolt bruecht, eppes wat net vun e puer betraff begréisst gouf.