De Kharijites (, "al-Khawārij", Singular, "khāriji"), och al-Shurat (Arabisch: الشراة, "al-Shurāt") genannt, war eng islamesch Sekte déi am éischte Joerhonnert vum Islam während der
Den éischte muslimesche Biergerkrich, d'Kris vun der Leedung no der Ermuerdung vum drëtte Kalif Uthman. E puer Membere vun der Arméi vum véierte Kalif Ali hunn sech ofgeséchert nodeems hien averstan ass mat Arbitrage mat sengem Rivalen, Mu'awiya I, fir d'Noperschaft zum Kalifat no der Schluecht vu Siffin am Juli 657 ze entscheeden. Si behaapten, datt "d'Uerteel nëmmen Gott gehéiert" an datt d'Saach op d'Uerteel vu Mënschen ze verloossen eng Verletzung vun den Uerteeler vum Koran wier, déi bestallt huet, datt d'Rebellen gekämpft a besiegt musse ginn. Den Ali war net erfollegräich an hirer Loyalitéit zréckzegräifen an no hiren opständesche Aktivitéite si se an der Schluecht vu Nahrawan am Juli 658 ugegraff a besiegt. Trotzdem waren d'Kharijiten wäit ewech vun der Eliminatioun an hir Opstand géint de Kalifat huet weidergefouert. Den Ali selwer ass am Januar 661 vun engem Kharijite Attentäter gefall, deen sech fir Nahrawan rächen wollt.