Fëllt de folgende Saz aus: Am Joer 642, wärend der arabescher Eroberung vum Iran,
Déi berühmte Schluecht gouf bei Nahavand gefuer. Mat schwéiere Verloschter op béide Säiten huet et schlussendlech zu enger Sassanidesch Néierlag gefouert, an als esou d'Dieren vum iranesche Plateau fir d'Invasoren opgemaach. An der fréi islamescher Period huet Nahavand als Deel vun der Provënz Jibal gewuess. Et huet als éischt als administrativt Zentrum vum Distrikt Mah al-Basra ("Media vun de Basrans") funktionéiert. Seng Akommes goufen ugeholl fir d'Bezuelung vun den Truppen aus Basra ze benotzen, déi zu Nahavand stationéiert waren. Mëttelalterlech Geographen ernimmen Nahavand als e räich kommerziellen Zentrum mat zwou Freideg Moscheeën. Wéi den arabesche Reesender Abu Dulaf am 10. Joerhonnert duerch Nahavand gereest ass, huet hien "feine Reste vun den [antike] Perser" festgestallt. Den Abu Dulaf huet och geschriwwen, datt wärend der Herrschaft vum Kalif al-Ma'mun (813<unk>833), eng Schatzkammer fonnt gouf, déi zwee Goldkëschte enthale war.