Fëllt de folgende Saz aus:
landéiert op Sizilien. Trotz der Erwaardung vun der Invasioun goufen déi italienesch Kräfte no initialer Resistenz iwwerwältegt, an ähnlech wéi d'Augusta (déi am meeschte befestegt Festung vun der Insel), koumen se ouni Kampf. Bannent e puer Deeg gouf et kloer, datt Sizilien verluer gaangen ass. Juli ass de Bastianini op de Palazzo Venezia gaangen, fir dem Mussolini e Telegramm ze weisen, dat hien dem Hitler geschéckt hätt, an deem hien den Däitschen d'Fro gestallt huet, firwat si keng Verstäerkungen geschéckt hunn. No der Genehmegung vum Duce huet den Ënnerminister d'Autorisatioun gefrot fir Kontakter mat den Alliéierten opzebauen. De Mussolini huet zougestëmmt, ënner der Bedingung, net direkt involvéiert ze sinn. Den Emissär war de Vatikan Banquier, Giovanni Fummi, dee London iwwer Madrid oder Lissabon erreeche sollt. Am selwechte Owend huet de Bastianini den Tiber iwwerschratt fir sech mam Kardinol Maglione, dem Vatikanesche Staatssekretär, ze treffen, deen en Dokument kritt huet, dat d'Italienesch Positioun iwwer e méiglechen eenseitegen Austrëtt aus dem Krich erkläert.