Den englesche Numm Norwegen kënnt aus dem alen englesche Wuert Norþweg ernimmt am Joer 880, dat heescht "nërdlechen Wee" oder "Wee féiert an den Norden", wat ass wéi d'Anglo-Sächsinnen d'Küstlinie vun Atlantik Norwegen ähnlech wéi wëssenschaftlech Konsens iwwer den Urspronk vun der norwegescher Sprooch Numm bezeechent. D'Anglo-Sächsinnen vu Groussbritannien hunn och d'Kinnekräich vun Norwegen am Joer 880 als Norðmanna land bezeechent. Et gëtt e puer Ënnerscheed iwwer ob den natierleche Numm vun Norwegen ursprénglech déiselwecht Etymologie wéi d'englesch Form hat. Geméiss der traditioneller dominant Meenung, war déi éischt Komponent ursprénglech norðr, e Familljemann vum englesche Norden, sou datt den Numm Norrveg war Norr, "de nërdleche Wee", wat op déi alen englesch Wuert bezitt, déi op d'norweckesch Küst segelt, am Géigesaz zu suerg zu Norwegen
Norwegen