Fëllt de folgende Saz aus: De Stachowitsch war berufflech aktiv am Beräich vun der Telekommunikatiounstechnik, an der Automobilindustrie an als Offizéier an der éisträichescher Arméi. Am Joer 1935 huet hien d'österreichesch Nationalitéit kritt a gouf an den österreichesche "Olympiakader" geruff. Hie gouf de Salzburger Jugendmeeschter am Lafen 1935 an 1936. Am Joer 1937 huet de Stachowitsch en Diplom an huet e Radio-Elektronik-Cours ugefaang, wärend hien en Offizierskandidat an der "Wiener Heerestelegraphenabteilung" war. Mat dem Anschluss vun Éisträich an d'Deutscht Reich am Joer 1938 ass hien op d'Kriegschule vun der Wehrmacht zu Hannover gaangen, wou hien d'Offiziersexamen gemaach huet an 1939 Lieutenant gouf. Während dem Zweete Weltkrich huet hien am Arméi-Pressedienst op der
Westfront, spéider an der Arméi Grupp Süden op der Ostfront. Nom Krich gouf hien 1947 Meeschter-Radio-Mechaniker an huet an engem Atelier zu Salzburg geschafft. Nodeems hien 1958 d'Werkschulheim Felbertal Management-Schoul verlooss huet, ass hien bei Simca an der Fabrikatioun bäigetrueden. Wéinst verschiddene Ziler huet hien 1989 seng Zesummenaarbecht mat der Bildungsinstitutioun Balduinstein ofgeschloss. 1991 huet hien kuerz als Delegatiounsleader fir russesch Hëllef vum Roude Kräiz geschafft; am selwechte Joer gouf hien zum Éierecolonel vun de sibiresche Kosaken ernannt. Den 1. Abrëll 2013 ass hien zu Limburg an der Lahn gestuerwen a gouf am Familljegraf um Gemengerotsschreifegraf zu Salzburg begruewen.