Deemools huet d'franséisch Revolutioun déi herrschend Monarchen an Europa alarméiert, an am August 1791 huet de Frédéric-Guillaume bei der Versammlung am Schlass vu Pillnitz mam Keeser Leopold II. d'accord gemaach, sech der Saach vum Kinnek Louis XVI. vu Frankräich unzeschléissen. Allerdéngs konnt de Charakter vum Kinnek an d'Verwirrung vun de preußesche Finanzen keng effektiv Handlung an dëser Hisiicht ënnerstëtzen. Eng formell Allianz gouf tatsächlech den 7 Februar 1792 ënnerschriwwen, an de Frederick William huet perséinlech un der
De Kinnek gouf awer wéinst dem Mangel u Finanzementer behënnert, a seng Beroder goufen duerch d'Affären vun engem verschlechterten Polen ofgelenkt, wat e méi räiche Gewënn versprach huet wéi deen, dee wahrscheinlech duerch den anti-revolutiounen Kreuzzug a Frankräich gewonnen gouf. E Subventiounsvertrag mat de Seemächte (Groussbritannien an Holland, ënnerschriwwen zu Den Haag, den 19. Abrëll 1794) huet de Präis vu Preussen gefëllt, awer op Käschte vun engem Verspriechen 64.000 Landtruppen un d'Koalitioun ze liwweren. D'Opstand a Polen, deen der Partitur vun 1793 gefollegt huet, an d'Drohung vun enger eenseiteger Interventioun vu Russland, hunn de Frédéric-Wilhelm an de separat Basel-Vertrag mat der Franséischer Republik (5 Abrëll 1795) gedriwwen, wat vun den anere grousse Monarchien als Verrat ugesi gouf, a Prësie moralesch isoléiert huet am Kampf tëscht dem monarchesche Prinzip an dem neie republikanesche Glawe vun der Revolutioun. Obwuel d'Landfläch vum Preußesche Staat no der drëtter Deele vu Polen am Joer 1795 en neie Peak ënner senger Herrschaft erreecht huet, hunn déi nei Territoiren Deeler vu Polen wéi Warschau abegraff, déi praktesch keng däitsch Bevëlkerung haten, déi administrativ Ressourcen wéinst verschiddene pro-polnesche Revolten staark belast hunn; et huet och de leschte verbleiwenen Pufferstaat tëscht Preußen a Russland ewechgeholl.