Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Am Joer 1887 gouf de Vasconcelos Professer an der Theologescher Fakultéit. An dëser Kapazitéit huet hien verschidde Coursen geléiert, dorënner dogmatesch Theologie an allgemeng Isagogik an Archäologie, Hermeneutik an Heuristik. De Vasconcelos war den Organisateur vum Universitéitsarchiv vu 1897 un. Hien huet eng wichteg Roll bei der Grënnung vun der Fakultéit fir Literatur an der Universitéit vu Coimbra gespillt an ass 1911 hiren éischte Dekan ginn, nodeems d'Fakultéit fir Theologie wéinst Mangel u Studenten zougemaach gouf. Zënter e puer Joer war hien Direkter vun der Universitéitskapell, iwwer déi hien e Buch geschriwwen huet, a benotzt seng Positioun fir vill vun de reliéisen Objeten vun der Kapell ze schützen wärend de Stéierungen a Portugal no der Revolutioun vum 5.
. Hien huet fir verschidde Zäitschrëften a Zeitungen geschriwwen, besonnesch fir de "Correio de Coimbra", d'Papier vun der Diözes, an "O Instituto", vun deem hien e Member vun der Redaktioun war. Als Fuerscher war hie bekannt fir seng Meticulositéit an en obsessive Aen fir Detailer, Stäerkten, déi hien op seng Studenten weiderginn huet. Seng Fuerschung war haaptsächlech op Coimbra a seng Universitéit beschränkt, an huet effektiv de Konzept vun der Lokalgeschicht a Portugal entwéckelt, awer hien huet och Biographien geschriwwen, déi am Beschten bekannt sinn fir déi vum portugisesche Zaldot a Dichter, Brás Garcia de Mascarenhas an dem spuenesche Philosoph Francisco Suárez. Hie war och bekannt fir seng 2-Volumen-Aarbecht iwwer d'Evolutioun vum Kult vun Elisabeth vun Aragon.