Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: An ënnerschiddleche Graden an der ganzer réimescher Geschicht war d'Existenz vun engem Pool vu bëlleg Aarbecht a Form vu Sklaven e wichtege Faktor an der Wirtschaft. D'Sklaven fir d'römisch Aarbechtskraaft goufen op verschidde Weeër kritt, dorënner de Kaf vun auslännesche Händler an d'Versklavung vun auslännesche Bevëlkerungen duerch militäresch Eruewerung. Wéinst der staarker Bedeelegung vu Roum an de Krichsfäll am 2. an 1. Jh. v. Chr. goufen zéngdausende, wann net honnertdausende Sklaven gläichzäiteg aus verschiddene europäeschen a mëttlere Mier eruewert an d'römisch Wirtschaft importéiert. Obwuel d'Sklaven als Dénger, Handwierker a perséinlech Dénger nëmme limitéiert benotzt goufen, huet eng grouss Zuel vun de Sklaven an de Biergbau an op den landwirtschaftleche Länner vu Sizilien a Süditalien geschafft. Fir de gréissten Deel goufen d'Sklaven während der réimescher republikanescher Period haart a bedrängend behandelt. Ënnert dem republikanesche Gesetz gouf e Sklave net als Persoun ugesinn, mee als Besëtz. D'Besëtzer konnten hir eege Sklaven mëssbrauchen, verletzen oder souguer ëmbréngen ouni legal Konsequenzen. Obwuel et vill Klassen an Zorte vu Sklaven waren, waren déi niddregsten an déi villsten Klassen, déi op de Felder an an de Biergbau geschafft hunn, engem Liewen vu schwéiere kierperlecher Aarbecht ënnerworf. Dës héich Konzentratioun an d'oppressiv Behandlung vun der Sklavenpopulatioun huet zu Rebelliounen gefouert. Am Joer 135 v. Chr. an 104 v. Chr. sinn den Éischte an den Zweete Kniechtkrich op Sizilien ausgebrach, wou kleng Banden vu Rebellen Zéngdausende vu fräiwëllege Follower fonnt hunn, déi dem ënnerdréngende Liewen vun engem réimesche Sklave wëllen entkommen. Obwuel dës vun der réimescher Senat als eescht zivil Stéierungen ugesinn goufen, déi Joren an direkt militäresch Interventioun brauchten fir ze bekämpfen, goufen se ni als eng eescht Bedrohung fir d'Republik ugesinn. Am Häerzland vu Roum war ni e Sklavenopstand geschitt, an och d'Sklaven goufen ni als eng potenziell Bedrohung fir d'Stad vu Roum ugesinn. Dat géif sech alles mam Drëtte Kniechtkrich änneren.  Fro: Wéi grouss eng Bedrohung hunn déi grouss zivil Stéierungen fir d'Republik duergestallt?
ni als eng ernsthafte Bedrohung ugesinn