Fëllt de folgende Saz aus: Zur selwechter Zäit hunn all déi grouss europäesch Mächte geschafft, fir de russesche Afloss a Südosteuropa ze ënnerbriechen, deen a Montenegro am staarkste war. Wëssend d'Stëmmung vu sengem Vollek, huet den Danilo refuséiert de Kompromëss iwwer d'Souveränitéit vu Montenegro ze maachen an de Drock vun den Europäer ze vermeiden. Zur selwechter Zäit war Russland net an der Positioun fir Montenegro ze hëllefen, nodeems et eng Néierlag am Krimkrich am Joer 1854 erlieft huet. An de spéidere
De Kongress vu Paräis am Joer 1856 haten d'Vertrieder vun der russescher Regierung net genuch Kraaft fir d'Ufuerderunge vu Montenegro fir Onofhängegkeet an territorial Erweiderung z'ënnerstëtzen. Allerdéngs huet d'russesch Regierung op dem Memorandum vum Danilo geäntwert "dass d'russesch Regierung ëmmer d'Onofhängegkeet vu Montenegro unerkannt huet an dat ëmmer wäert maachen, egal wéi d'Positioun vun anere grousse Muechten". Wärend der Rees an dat Zweet Franséisch Räich huet den Danilo e puer finanziell Hëllef (200.000 Franken all Joer) vu Frankräich kritt, an der Hoffnung datt Frankräich déi formell Unerkennung vun der Souveränitéit vu Montenegro garantéiert. De Napoleon III. hat och gehofft, datt dëst Montenegro méi no bei de franséische Bevëlkerung bréngt, op Käschte vu Russland. Dës Handlung vum Danilo huet vill Feinde verdéngt, well vill beaflosst Montenegriner et als Verrat géint Russland gesinn hunn.