Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - D'Integritéit vum Byzantinesche Räich gouf bedroht nodeems eng grouss Rebellioun ënner der Leedung vum Bardas Skleros am Joer 976 ausgebrach ass. No enger Serie vu Schluechte gewonnen ze hunn, hunn d'Rebellen Kleinasien eruewert. An der Drénglechkeet vun der Situatioun huet de georgesche Prënz David III. vu Tao dem Basil gehollef; no enger entscheedender Loyalistescher Victoire bei der Schluecht vu Pankaleia, gouf hien duerch Liewensdauer Herrschaft vun de Schlësselkeesergebiete am Oste vu Klengasien belount. Dem David seng Oflehnung vum Basil bei der Revolt vum Bardas Phokas am Joer 987 huet awer d'Mësstrauen vu Konstantinopel un d'georgesch Herrscher ausgeléist. Nodeems d'Revolt gescheitert war, war den David gezwongen, de Basil zum Legatär vu senge grousse Besëtzer ze maachen. 1001, nom Doud vum David vum Tao, huet de Basil den Tao, de Phasiane an de Speri geierft. Dës Provënzen goufen dann an d'Thema Iberia mat der Haaptstad zu Theodosiopolis organiséiert. Dëst huet de georgesche Bagratid Herrscher Bagrat III. gezwongen déi nei nei Uerdnung unzeerkennen. De Jong vum Bagrat, de George I., huet awer e laangjärege Fuerderung op d'Noperschaft vum David geierft. De George, dee jonk an ambitiéis war, huet eng Campagne gestart fir d'Kuropalates nofolleg zu Georgien ze restauréieren an huet Tao am Joer 1015 <unk> 1016 besat. Hien ass an eng Allianz mat dem Fatimiden Kalif vun Ägypten, al-Hakim, agaangen, déi de Basil gezwongen huet, sech vun enger akuter Äntwert op d'Offensiv vum George ze enthalen. D'Byzantiner waren och an engem onermiddlechen Krich mat de Bulgaren involvéiert, a beschränkten hir Aktiounen op de Westen. Soubal Bulgarien eruewert gouf
1018 an al-Hakim war dout, huet de Basil seng Arméi géint Georgien gefouert. Virbereedunge fir eng méi grouss Kampagne géint d'Kinnekräich Georgien goufen opgestallt, ugefaange mat der neier Fortifikatioun vun Theodosiopolis.