Den Tsugaru-Strooss huet en östlechen an westlechen Hals, déi zwee ongeféier 20 km (12 mi) iwwerall opgetruede sinn. Ufanks Ëmfroen, déi am Joer 1946 gemaach goufen, hunn uginn datt den ëstleche Hals bis zu 200 Meter (656 Féiss) déif mat vulkanescher Geologie war. Den westleche Hals hat eng maximal Déift vun 140 Meter (459 Féiss) an d'Geologie besteet haaptsächlech aus sedimentäre Fielsen vun der Neogene Period. Den westleche Hals gouf gewielt, mat sengen Konditiounen, déi favorabel fir Tunneléierung waren. D'Geologie vum Ënnerwaasserdeel vum Tunnel besteet aus vulkanescher Fiels, pyroclastic Rock, a sedimentär Rock vun der Zäit vum Tunnelbau. Den Haaptgebiet ass an en eenzegen, synchroniséierte Kräiz, deen all ongeféier 20 km (12 mi) iwwerall opgetrueden ass. Déi éischt Ëmfroen, déi am Joer 1946 gemaach goufen, weisen datt den ëst
Igneous Intrusiounen a Feeler