Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: De Walter Cannon an de Hans Selye hunn d'Tierstudien benotzt fir déi éischt wëssenschaftlech Basis fir d'Studie vum Stress ze etabléieren. Si hunn d'physiologesch Äntwerten vun Déieren op baussenzege Drock, wéi Hëtzt a Keelt, verlängert Restriktioun a chirurgesch Prozeduren, gemooss, an duerno aus dëse Studien op Mënschen extrapoléiert. Duerno Studien vum Stress bei Mënschen vum Richard Rahe an anerer hunn d'Meenung etabléiert datt Stress duerch ënnerschiddlech, messbar Liewensstressoren verursaacht gëtt, an weider, datt dës Liewensstressoren duerch de mediane Grad vum Stress klasséiert kënne ginn deen se produzéieren (wat zu der Holmes a Rahe Stressskala féiert). Sou war Stress traditionell konzeptualiséiert als Resultat vun externen Beleidegungen ausserhalb vun der Kontroll vun deenen, déi de Stress erliewen. Viru kuerzem gouf awer argumentéiert, datt extern Ëmstänn keng intrinsesch Kapazitéit hunn, fir Stress ze produzéieren, mee hir Effekt gëtt duerch d'Perceptiounen, d'Kapazitéiten an d'Verständnis vum Individuum vermëttelt.  Fro: Wat ass déi méi rezent Argumentatioun iwwer d'Roll vun externen Ëmstänn bei der Induktioun vu Stress bei Déieren?
datt extern Ëmstänn keng intrinsesch Kapazitéit hunn fir Stress ze produzéieren, awer hir Effekt gëtt duerch d'Perceptiounen, d'Kapazitéiten an d'Verständnis vum Individuum vermëttelt