Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Déi drëtt Period vun der algerescher Frankophon Literatur enthält Schreiwen iwwer de Krich vun der Onofhängegkeet
, awer och kritesch Elementer vun der algerescher Traditioun. Dës Wierker konzentréieren sech op Themen vum Urbanismus, Bürokratie, reliéiser Intoleranz a Patriarchat. Ähnlech wéi hir variéiert Themen, variéieren dës Wierker am Stil vum Realismus bis zum Postmodernismus. Zu dësen Auteuren gehéieren de Rachid Boudjedra, de Rachid Mimouni, d'Leila Sebbar, den Tahar Djaout an den Tahir Wattar. D'Trilogie vun der Leila Sebbar huet de Standpunkt vun enger zweeter Generatioun Algerier erfuerscht. Et huet sech mat neie soziale a kulturellen Situatiounen beschäftegt, wéi zum Beispill mat der schwiereger Rekonstruktioun vun der Identitéit an engem Land, dat duerch seng Geschicht zerstéiert gouf. Wéi Karina Eileraas et an "Reframing the Colonial Gaze: Photography, Ownership, and Feminist Resistance" seet: Sherazade ass en Affer vun hirer "persistenter Onméiglechkeet fir Zougang zu der Vergaangenheet ze kréien" déi "hire Liewen als Maghreb Immigrante a Frankräich traumatiséiert, an erfollegräich Trauer ausschléisst". Dem Leila Sebbar säi Buch exploréiert d'Thema Identitéit a kulturell Hybriditéit mat dem Gebrauch vun intertextuellen an artistesche Referenzen. An hirem Buch kann d'Sherazade hir verluer Heemecht duerch d'Fotoe vum franséische Fotograf Marc Garanger traueren. Wéi d'Karina Eileraas weider erkläert, hunn seng Fotoen "de Sherazade mat enger zousätzlecher Ofkierzung an d'Vergaangenheet ausgestatt, déi et hir erméiglecht, hir (Mangel u) Algerien temporär ze traueren".