De Trachenberger Plang war eng Kampagnestrategie, déi vun den Alliéierten an der 1813er Däitscher Kampagne während dem Krich vun der Sechster Koalitioun entworf gouf, an no der Konferenz benannt gouf, déi am Palais Trachenberg ofgehale gouf. De Plang huet d'Vermeidung vun engem direkten Engagement mam franséische Keeser Napoleon I. virgeschloen, wat aus der Angscht virun dem Keeser seng elo legendär Kraaft am Kampf resultéiert war. Dofir hunn d'Alliéierten geplangt, dem Napoleon seng Marschällen a Generäl getrennt ze bekämpfen an ze besiegen, an domat seng Arméi ze schwächen, wärend si eng iwwerwältegend Kraaft opgebaut hunn, déi och hien net konnt besiegen. Et gouf decidéiert no enger Serie vu Néierlag a bal Katastrophen un den Hänn vum Napoleon bei Lützen
, Bautzen an Dresden. De Plang war erfollegräich, an an der Schluecht vu Leipzig, wou d'Alliéiert e grousse numeresche Virdeel haten, gouf de Napoleon staark besiegt a vu Däitschland zréck op de Rhein gedriwwen. De Plang war eng Amalgam vun zwou fréiere Wierker: dem Trachenberg Protokoll an dem Reichenbach Plang, geschriwwen vum österreichesche Chef vum Staff vun der Sechster Koalitioun, dem Joseph Radetzky von Radetz an dem Kronprinz vu Schweden Charles John (fréier dem Napoleon säi Marshal Jean-Baptiste Bernadotte) deem seng Erfahrung mat den Taktiken a Methoden vun der "Grande Armée", wéi och perséinlech Abléck op Napoleon, onwäertbar war. Déi kombinéiert, modifizéiert Versioun vun deenen zwee virdrun Pläng gouf als Trachenberg-Plan bekannt.