Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: D'Regierung vun den hollänneschen Ostindien huet de Frans Carel Wilsen, en hollänneschen Ingenieur, ugestallt, deen d'Monument studéiert huet an Honnerte vu Relief-Schätz gezeechent huet. De Jan Frederik Gerrit Brumund gouf och ernannt fir eng detailléiert Studie vum Monument ze maachen, déi am Joer 1859 ofgeschloss gouf. D'Regierung hat geduecht, en Artikel ze publizéieren, deen op der Brumund-Studie baséiert an duerch d'Zeechnungen vum Wilsen ergänzt gouf, awer de Brumund huet refuséiert ze kooperéieren. D'Regierung huet dann en anere Wëssenschaftler, de Conradus Leemans, ugestallt, deen eng Monographie baséiert op de Quellen vum Brumund a vum Wilsen zesummegesat huet. Am Joer 1873 gouf déi éischt Monographie vun der detailléierter Studie vum Borobudur publizéiert, gefollegt vun der franséischer Iwwersetzung e Joer méi spéit. Déi éischt Foto vum Monument gouf am Joer 1872 vum hollännesch-flämische Graveur Isidore van Kinsbergen gemaach. D'Wäertung vum Site huet sech lues entwéckelt, an et huet eng Zäit laang haaptsächlech als Quell vu Souvenirs an Akommes fir "Souvenirjäger" a Déif gedéngt. Am Joer 1882 huet de Chefinspekteur vun de kulturellen Artefakter recommandéiert, datt de Borobudur komplett ofgerappt gëtt mat der Verréckelung vun de Reliefs an Museen wéinst dem instabile Zoustand vum Monument. Als Resultat huet d'Regierung de Willem Pieter Groeneveldt, Curator vun der archäologescher Sammlung vun der Batavian Society of Arts and Sciences, ernannt fir eng grëndlech Enquête vum Site ze maachen an den aktuellen Zoustand vum Komplex ze bewäerten; säi Rapport huet festgestallt datt dës Angscht ongerechtfäerdegt waren a recommandéiert et intakt ze loossen.  Fro: A wéi engem Joer gouf d'Monument ofgerappt?
1882