An tatsächlech gouf dësen Effekt am Joer 1938 vum Herbert E. Ives a G. R. Stilwell (Ives<unk>Stilwell Experiment) gemooss. A Lewis an Tolman (1909) beschriwwen d'Reziprozitéit vun der Zäitdilatatioun duerch zwee Liichtstécker A a B, déi mat enger gewësser relativer Geschwindegkeet géigesäiteg reesen. D'Stécker besteet aus zwee flaach Spigelen parallel zueneen an zu der Bewegungssäit. Tëscht de Spigelen e Liichtsignal spréngt, a fir de Beobachter, deen an der selwechter Referenz wéi A sëtzt, ass d'Period vun der Stécker vun A d'Distanz tëscht de Spigelen gedeelt duerch d'Geschwindegkeet vum Liicht. Awer wann de Beobachter op der Stécker B gesäit, datt hien an der Stécker e Signal ausgesat huet, besteet d'Reziprozitéit vun der Zäit duerch zwee Liichtstécker A a B, déi mat enger gewësse relativer Geschw
zwou