Den 23. Abrëll 1775 huet de Massachusetts Provincial Congress d'Erhiewung vun enger kolonialer Arméi autoriséiert, déi aus 26 Kompanie-Regimenter besteet. New Hampshire, Rhode Island, a Connecticut hunn séier ähnlech, awer méi kleng Truppen opgestallt. Juni 1775 huet den Zweete Kontinentale Kongress
beschloss, eng Kontinentalarmee fir Zwecker vun der gemeinsamer Verteidegung opzebauen, andeems d'Kräften, déi schonn ausserhalb vu Boston (22.000 Zaldoten) an New York (5.000) op der Plaz waren, ugeholl goufen. Et huet och déi éischt zéng Kompanien vun de Kontinentale Truppen op eng eenzeg Joer Rekrutéierung opgewuess, Schützen aus Pennsylvania, Maryland, Delaware a Virginia fir als Liichtinfanterie benotzt ze ginn, déi am Joer 1776 den 1. Juni 1775 huet de Kongress de George Washington als Commander-in-Chief gewielt, deen de Krich ouni Kompensatioun akzeptéiert huet. Ënnerstëtzend Washington als Kommandant am Chef waren véier Major-Generalen (Artemas Ward, Charles Lee, Philip Schuyler, an Israel Putnam) an aacht Brigadegeneralen (Seth Pomeroy, Richard Montgomery, David Wooster, William Heath, Joseph Spencer, John Thomas, John Sullivan, an Nathanael Greene). Wéi de Kontinentale Kongress ëmmer méi d'Verantwortung an d'Haltung vun enger Legislatur fir e souveräne Staat ugeholl huet, gouf d'Roll vun der Kontinentale Arméi Thema vu villen Debatten. E puer Amerikaner haten eng allgemeng Abneigung géint eng stänneg Arméi; awer op der anerer Säit hunn d'Ufuerderunge vum Krich géint d'Briten d'Disziplin an d'Organisatioun vun enger moderner Arméi erfuerdert. Als Resultat ass d'Arméi duerch verschidde verschidde Phasen gaangen, charakteriséiert duerch offiziell Opléisung a Reorganisatioun vun Eenheeten.