Fëllt de folgende Saz aus: De John Hanson Saunders vun der Pennsylvania State University huet geschriwwen, datt d'Kinnigin "e bësse barbaresch... Folter an Doud dem Lieser en Enn gëtt an de Doud méi passend schéngt... Hire Doud kann Gerechtegkeet ubidden an et dem Publikum erlaabt ze gesinn, datt Gutt iwwer Béis triumpf". De Cashdan huet argumentéiert datt, aus enger psychologescher Siicht, d'Kinnigin net kéint flüchten oder einfach an engem Dungeon oder Exil gespaart ginn, well d'Geschicht hatt portrettéiert huet "als eng grëndlech verwerflech Kreatur déi déi schlëmmst denkbar Strof verdéngt". Zousätzlech behaapt hien datt "sou e schreckleche Doud" noutwendeg ass well, wéi a verschiddene anere Märchen, "wann d'Hex stierft <unk> a stierft bleift <unk> si muss op eng Manéier stierwen déi hir Retour héich onwahrscheinlech mécht", an dofir "de Lieser muss wëssen datt de Doud vun der Hexe grëndlech a komplett ass, och wann et heescht jonke Lieser Gewaltakten auszesetzen déi extrem sinn no zäitgenëssesche Standarden". Op der anerer Säit huet den Oliver Madox Hueffer geschriwwen datt "et onméiglech ass net e gewësse Sympathie fir dës onglécklech kinneklech Dame an hirem spéideren Schicksal ze fillen". Geméiss Sharna Olfman, Professer fir Psychologie op der Point Park University, "wann d'Kanner Geschichten liesen oder lauschteren, gi se net mat virkreete grafesche visuelle Biller ugegraff. Si mussen net eng kuerz Vue vun der Agonie vum Schmerz an den Aen vun der Kinnigin gesinn, wéi si bis zum Doud danzt". Trotzdem ass dem Olfman seng perséinlech Virléift "d'Torturszene ze iwwersprangen, wann ech dës Geschichten de Kanner liesen". Den Anthony Burgess huet kommentéiert: "Wéi eescht kënne mir dat huelen, wa mir dat liesen? Et ass eng Märchen-Gewalt, déi net wéi richteg Raub, Terrorismus an
Argentinesch Folter".