No den arabeschen Onrouen vun 1920 an de Jaffa-Onrouen vun 1921 huet d'jiddesch Leedung a Palestina gegleeft, datt d'Briten (déi vun der Liga vun de Natiounen 1920 e Mandat iwwer Palestina kritt haten, fir e jüdesche nationale Heem ze grënnen) kee Wonsch haten, d'lokal arabesch Banden iwwer hir Attacken op palästinensesch Judden ze konfrontéieren. D'Judden hunn sech bewosst gemaach, datt si sech net op d'britesch Administratioun fir Schutz géint dës Banden kënnen ofhängeg maachen, an hunn dofir d'Haganah gegrënnt, fir hir Bauerie a Kibbutzim ze schützen. Zousätzlech zum Schutz vun de jüdesche Gemeinschaften, war d'Roll vun der Haganah d'Awunner vun den Attacken vun de palestinenseschen Araber ze warnen an ze repelléieren. An der Period tëscht 1920 an 1929 hat d'Haganah keng staark zentral Autoritéit oder Koordinatioun. D'Haganah "Eenheeten" ware ganz lokal an schlecht bewaffnet: si bestanen haaptsächlech aus jüdesche Baueren, déi hir Bauerie oder hir Kibbutzen op d'Wäert geholl hunn. No den arabesche Massaker vun 1929
, huet d'Roll vun der Haganah dramatesch geännert. Si gouf zu enger vill méi grousser Organisatioun, déi bal all d'Jugend an d'Erwuessener an de jüdesche Siedlungen ëmfaasst huet, souwéi Dausende vu Memberen aus de Stied. Et huet och auslännesch Waffen kaaft an huet ugefaang Atelieren ze entwéckelen fir Handgranaten a einfach militäresch Ausrüstung ze kreéieren, a sech vun enger net trainéierter Miliz an eng kapabel ënnerierdesch Arméi transforméiert.