Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Am Zuge vun der gescheiterter Revolutioun traueren d'Fraen iwwer de Doud vun de Studenten ("Turning") an de Marius, blesséiert awer lieweg, verzweifelt um Affer vu sou villen Liewen an um Doud vu senge Frënn wärend hien iwwerlieft ("Empty Chairs at Empty Tables"). Wéi hien sech freet, wien säi Liewe gerett huet, trëfft d'Cosette hien, a si bestätegen hir bléissend Romantik. De Valjean realiséiert datt d'Cosette hien net als Betreier brauch wann se bestuet ass a gëtt hinnen säin Segen ("All Dag"). De Valjean gesteet dem Marius, datt hien en entfloenene Veruerteeler ass a muss fortgoen, well seng Präsenz d'Cosette a Gefor bréngt ("Valjean's Confession"), sou datt de Marius versprécht ni eppes un d'Cosette ze soen. E puer Méint méi spéit bestueden de Marius an d'Cosette ("Wedding Chorale"). D'Thénardiers sprangen an d'Rezeptioun vermëscht als Adel an probéieren de Marius ze erpressen, andeems se him soen datt de Valjean e Mörder ass an datt den Thénardier hien eng Leiche an de Kanäl huet gesinn nodeems d'Barrièren gefall sinn. Wann den Thénardier him de Ring als Beweis weist, realiséiert de Marius datt et de Valjean war deen säi Liewen gerett huet. D'Neiheeten verloossen de Valjean ze fannen (an e puer Produktiounen hält de Marius op fir dem Thénardier e Schlag am Gesiicht ze ginn). D'Thénardier sinn net enttäuscht, mä gläichzäiteg frou, datt hir feige Praktikalitéit ëmmer erëm hiert Liewen gerett huet ("Beggares at the Feast").  Fro: Wéi eng zwee Personnagen gi bestuet?
De Marius an d'Cosette