Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Enn Oktober 1914 huet sech déi ganz Front an der Belsch a Frankräich zu Schützengräben zesummegesat, déi bis zu de leschte Wochen vum Krich gedauert hunn. Massenattacke vun der Infanterie waren am Géigesaz zum Artilleriefeuer, souwéi zum schnelle Gewehr- a Maschinengewehrfeuer vergeblech. Déi zwou Säiten hunn sech op d'Versuergung vun de Feinde konzentréiert an hir eege Truppen duerch d'Gruewe vun der Äerd geschützt. No der Grënnung vun de Kräften am Joer 1915 gouf d'Westfront zu engem stagnéierte Kampf tëscht Gläichgewiicht, deen duerch Erschöpfung decidéiert gouf. Frontal Attacke, an déi mat hinnen verbonne Verloschter, goufen onvermeidbar well déi kontinuéierlech Schützengrenzen keng offen Flanken haten. D'Verloschter vun de Verteideger hu mat deenen vun den Ugräifer entsprécht, well grouss Reserven a kostspielige Konterattacke verbraucht goufen oder der masséierte Artillerie vum Ugräifer ausgesat waren. Et goufen Perioden, an deenen déi stramm Schützengräbenkämpf ausgebrach ass, wéi zum Beispill während der Schluecht vun der Somme, awer d'Linnen hunn ni ganz wäit fortgezunn. De Krich géif vun der Säit gewonnen ginn, déi fäeg wier, déi lescht Reserven un der Westlecher Front ze verpflichte. Op der westlecher Front huet sech d'Schützengräbkrich ausgebreet, bis d'Deutschen hir Fréijoersoffensiv gestart hunn.
Den 21ten Mäerz 1918. Och op anere Fronten, dorënner an Italien a bei Gallipoli, gouf Schützengräben ausgefouert.