Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Eng Verfassung gouf entworf, an duerch allgemeng männlech Wahlrecht gewielt. D'offiziell Relioun vum Staat war den Islam, an d'offiziell Sprooch war tunesesch Arabesch a Franséisch. All Zorte vu Fräiheeten goufe garantéiert, wéi d'Fräiheet vum Individuum, d'Fräiheet vum Glawen an d'Fräiheet vun der Ried, déi anscheinend am Widdersproch mat zukünftege diktatoresche Regime an Tunesien sinn. D'Autoritéit war an den Hänn vun enger eenzeger Partei, nämlech dem Neo-Destour, déi am Ufank eng national Befreiungsbewegung war, konzentréiert. D'Politik vun der Partei baséiert op den Idealer vum Bourguiba, deen och "President vum Conseil" war. Vill aner Beräicher ausser dem politesche Beräich goufen ënnersträicht: d'Staatssekretäre fir Informatioun, Jugend a Sport "huelen déi grouss Bedeitung un, déi d'Regierung an de Premierminister dësen Themen ginn". Ausserdeem hunn d'tunesesch Autoritéiten d'vollstänneg Kontroll an d'"vollstänneg Responsabilitéit" iwwer d'intern Sécherheet erëmgewonnen, an eng "kleng national Arméi" gouf gegrënnt. D'Reformen vum neie Regime haten méi modernistesch Tendenzen, duerch d'Iwwerwaachung vun de reliéise Stiftungen vun der ziviler Administratioun. D'Polygamie gouf och ofgeschaaft, andeems d'Rechter vun de Fraen duerch d'Verëffentlechung vum Code de Statut personnel ënnersträicht goufen, an och hinnen erlaabt hunn, bei de Gemengewahlen vum Joer no der Onofhängegkeet ze wielen. Ee Joer no der Onofhängegkeet war de wichtegste Problem de Krich an Algerien.
, als Bedrohung fir "eng Versöhnung vu franséischen an tuneseschen Interessen".