Spontan Raman Streuung ass normalerweis ganz schwaach, an als Resultat ass d'Haaptschwieregkeet vun der Raman Spektroskopie d'schwaach inelastesch streumend Liicht vun der intensiv Rayleigh streumend Laser Liicht ze trennen. Historesch hunn Raman Spektrometer holographesch Gitter an e puer Dispersiounsstadien benotzt fir en héije Grad vun der Laser Oflehnung z'erreechen. An der Vergaangenheet waren Photomultiplier d'Detektoren vun der Wiel fir dispersiv Raman Setups, wat zu laange Acquisitiounszäiten huet.
laang Akquisitiounszäiten