Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Eng fréi däitsch Afloss koum vum Johann Wolfgang von Goethe, deem säin 1774 Roman The Sorrows of Young Werther jonk Männer uechter Europa haten, déi säin Protagonist emuléiert hunn, e jonke Kënschtler mat engem ganz sensiblen a leidenschaftleche Temperament. Zu där Zäit war Däitschland eng Villzuel vu klenge getrennte Staaten, an d'Wierker vum Goethe hätten e wichtegen Afloss op d'Entwécklung vun engem eenheetleche Gefill vum Nationalismus. Eng aner philosophesch Afloss koum vum däitsche Idealismus vum Johann Gottlieb Fichte an dem Friedrich Schelling, deen Jena (wou de Fichte gelieft huet, souwéi Schelling, Hegel, Schiller an de Bridder Schlegel) zu engem Zentrum fir fréi däitsch Romantik gemaach huet (kuckt Jena Romantik). Wichteg Schrëftsteller waren de Ludwig Tieck, de Novalis (Heinrich von Ofterdingen, 1799), de Heinrich von Kleist an de Friedrich Hölderlin. Heidelberg gouf spéider e Zentrum vun der däitscher Romantik, wou Schrëftsteller a Dichter wéi de Clemens Brentano, den Achim von Arnim an de Joseph Freiherr von Eichendorff (Aus dem Leben eines Taugenichts) sech regelméisseg a literaresche Kreeser getraff hunn.  Fro: Wat huet Däitschland 1774 virgesinn?
d'Entwécklung vun engem eenheetleche Gefill vum Nationalismus