De Louis Lemoine (23. November 1764 <unk> 23. Januar 1842) huet eng franséisch Infanterie-Divisioun während de franséische Revolutiounskricher kommandoe gelooss. Hien huet sech 1783 an der franséischer Kinneklecher Arméi ageschriwwen an huet de Rang vum Sous-Offizier erreecht. 1791 gouf hien zum Lieutenant-Colonel vun engem Fräiwëllegerbataillon gewielt, an huet seng Truppen bei Jemappes am Joer 1792 an Neerwinden am Joer 1793 gefouert. Transfert an d '"Arméi vun den östlechen Pyrenäen" a gefördert zum Brigadegeneral, huet hien bei Peyrestortes, Boulou a San Lorenzo de la Muga gekämpft wou hien blesséiert gouf. Am Joer 1795 huet hien seng Truppen bei Quiberon gefouert, gouf d'nächst Joer zum General vun der Divisioun gefördert an huet am Joer 1797 bei Neuwied gekämpft. Hien huet eng Infanterie-Divisioun zu
Novi an Genola am Joer 1799. Wärend dem Éischte franséische Räich huet hie Posten am Interieur kommandoe gelooss. Säi Familljenumm ass ee vun de Nimm, déi ënnert dem Arc de Triomphe, op der Kolonn 6 opgeschriwwe sinn.