Fëllt de folgende Saz aus:
Februar Revolutioun huet hie säin Posten opginn a sech zu Bastia etabléiert, wou hien an d'politesch Arena erakomm ass. Vill beaflosst vu sengem Buch "Histoire des Girondins", war de Borghetti e grousse Bewonnerer vum Lamartine. Bei den éischte Wahlen, déi ënner universellem (männlechen) Wahlrecht den 13ten an 14ten Mee 1849 ofgehale goufen, gouf hien zum "Conseiller Général" vu sengem Heemechtskanton Pero-Casevecchie gewielt. Hie war net e Mënsch, dee seng Idealer einfach kompromittéiert huet, hie gouf séier enttäuscht, wéi hien gesinn huet, datt politesch Intrigen a Clientelismus iwwer d'allgemeng Interesse herrschen, an huet sech erlaabt als "Conseiller Général" vun engem vu senge Frënn, dem Friddensriichter Octavian Renucci, ersat ze ginn, deen de Post bis zum Enn vum Zweete Räich behalen huet. No dem Staatsstreech vum 2. Dezember 1851 huet hien d'Ëffentlechkeet verlooss. Vun 1849 bis 1870 ass de Borghetti an der Oppositioun géint de Regime bliwwen. Am Géigesaz zu villen aneren op senger Positioun gouf hien net an d'Exil geschéckt, awer hie war dacks d'Thema vun administrativer Belästegung.