De Kim Hong-il (23. September 1898 <unk> 8. August 1980) war e koreaneschen Onofhängegkeetsaktivist an e Generol vum Zweete Sino-Japanesche Krich an dem Koreakrich, dee spéider en Diplomat a Politiker a Südkorea gouf. Gebuer zu North Pyongan, huet hien seng fréi Schoulzäit a China a Korea gemaach, an huet eng kuerz Karriär als Enseignant gemaach ier seng Verbindungen mat der neier koreanescher Onofhängegkeetsbewegung zu senger Prisongsféierung gefouert hunn. Hien ass 1918 an d'Exil a China geflücht an huet vun 1926 bis 1948 an der nationaler revolutionärer Arméi vum Kuomintang gedéngt, duerno ass hien an déi nei onofhängeg Südkorea geplënnert fir sech der Arméi vun der Republik Korea unzezéien. Hien huet am éischte Joer vum Korea-Krich de Südkoreaneschen I-Korps kommandoe gelooss, an duerno zu Taipei geschéckt ginn als Südkoreaneschen Ambassadeur an der Republik China, déi bis dohin
huet sech op Taiwan zréckgezunn. Säi Beruff do huet schlussendlech néng Joer gedauert. Hien ass 1960 no der Abrëllrevolutioun, déi d'Herrschaft vum Syngman Rhee ofgeschloss huet, a Südkorea zréckkomm an huet kuerz als Ausseminister ënner der Park Chung-hee Junta gedéngt. Hien huet sech fir d'Nationalversammlung kandidéiert, fir d'éischt ouni Erfolleg am Joer 1960 an 1963, a gouf duerno am Joer 1967 gewielt a gouf eng wichteg Figur an der Oppositioun New Democratic Party.