Fëllt de folgende Saz aus: D'Imperialherrschaft ass op Sizilien am ganze aachte Joerhonnert weidergaang, an d'Insel gouf am Laf vum neunten Joerhonnert lues a lues vun den Araber iwwerholl. An Italien hunn e puer Festungen an der Kalabrien eng Basis fir eng spéider, bescheiden imperial Expansioun zur Verfügung gestallt, déi hiren Héichpunkt am fréien eeleften Joerhonnert erreecht huet, mat de meeschte südlechen Italien ënner romerescher Herrschaft vun enger Aart. Dëst gouf awer duerch weider Biergerkricher am Räich ofgeschaaft, an déi lues Eroberung vun der Regioun vun de fréiere Söldner vum Räich, de Normannen, déi endlech d'keeslech Herrschaft an Westeuropa am Joer 1071 mat der
d'Eruewerung vu Bari. De leschte Keeser, deen d'Land am Westen erëm eruewert huet, war de Manuel I. Komnenos, deen an de 1150er Joren a Süditalien an engem Krich mam normannesche Kinnekräich Sizilien agebrach ass. D'Stad Bari huet dem Keeser seng Dieren fräi opgemaach an no Erfolleg bei der Erfaassung vun anere Stied an der Regioun huet de Manuel vun engem restauréierte Réimesche Räich gedreemt an eng Unioun tëscht de Kierchen vu Roum a Konstantinopel, déi zënter dem Schisma vun 1054 getrennt waren. Trotz den éischte Succès an der päpstlecher Ënnerstëtzung war d'Kampagne net erfollegräich an de Manuel war gezwongen no Osten zréckzekommen.