De Historiker M. A. Shaban betruecht d'Kampagne am beschten als e "limitéierte Succès" a kritiséiert dem Harun seng "eenzelméisseg" Opmierksamkeet op d'Byzantiner als eng "vollstänneg falsch Ustrengung". Geméiss dem Shaban haten d'Byzantiner net nëmmen keng richteg Fäegkeet (oder Absicht) fir de Kalifat eescht ze menacéieren, awer dem Harun säi Rekrutement huet zu engem Zustrom vun östlechen Zaldoten aus Khurasan gefouert, wat déi traditionell syresch-irakesch militäresch Eliten antagoniséiert huet an e Riss erstallt huet deen zu der
Déi véiert Fitna, den Abbasiden Biergerkrich, deen nom Doud vum Harun ausgebrach ass. Dëse Konflikt tëscht dem Harun sengen Jongen al-Amin () an al-Ma'mun () huet bedeit, datt de Abbasiden-Kalifat net an der Lag war, d'byzantinesch Ëmwandlungen op de Balkan auszunutzen. Tatsächlech markéieren d'Kampagne vun 806 an d'ineffektiv Iwwerfäll vun 807 déi lescht grouss, zentral organiséiert, Abbasid Expeditioune géint Byzanz fir méi wéi zwanzeg Joer. Isolaten Ugrëffer a Géigeraccidenter hunn souwuel um Land wéi och um Mier weidergefouert, an onofhängeg vun den Abbasiden hunn lokal muslimesch Leader Kreta eruewert an d'Eruewerung vu Sizilien an den 820er Joren gestart. Trotzdem hunn grouss Operatiounen iwwer d'Landgrenz am Oste vu kleng Asien tëscht den zwee Räicher nëmmen no der Accession vum Keeser Theophilos (), deem seng Konfrontatiounen mat de Kalifen al-Ma'mun an al-Mu'tasim (), an de grousse Invasiounen vum al-Ma'mun am Joer 830 <unk> 833, an dem Sack of Amorium vum al-Mu'tasim am Joer 838.