Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Groussherzog Nikolaus war verantwortlech fir all russesch Truppen déi géint Däitschland, Éisträich-Ungarn an d'Tierkei gekämpft hunn. Hien huet decidéiert, datt hir wichtegst Efforte mussen a Polen gemaach ginn, déi no Däitschland wéi e Spigel gedréckt hunn, geflankt vum däitsche Ostpreußen am Norden, an dem österreichesch-ungaresche Galicien am Süde. Hien huet geplangt fir d'éischt op d'Flanken opzepassen an, wann se sécher waren, däitsch Schlesien anzesetzen. Am Norden huet déi schlecht Koordinatioun vun den zwou invaséierende russesche Arméi zu der Katastroph vun Tannenberg gefouert. Am Süden hunn si e groussen Deel vu Galicien eruewert. Hir spéider Bewegung Richtung Schlesien gouf duerch d'Schluecht um Floss Vistula blockéiert
a Schluecht vu Łódź. De Groussherzog huet aus de verschiddene Pläng, déi seng Generälen ugebueden hunn, ausgewielt. De Groussherzog huet ëm d'Artillerie an d'Munitioun gebiet, déi si verzweifelt vermisst hunn, sou datt hien net an e kohärente Plang fir d'Victoire konnt ufänken. De Nikolaus ass un d'Muecht komm wéinst sengem kinnekleche Status, an dem Glawen vum Zar, datt Gott seng Entscheedung guidéiert huet. Hien huet net de breede strategesche Sënn an de rücksichtslosen Impuls fir all d'russesch Arméi ze befehlen. Et war eng komesch roueg Atmosphär a sengem Sëtz, trotz de ville Néierlag an de Millioune vu Verloschter. Hien ass gescheitert wat d'Strategie an d'Taktik ugeet, souwéi d'Logistik, d'Auswiel vun de Generälen, d'Erhalen vun der Moral an d'Ënnerstëtzung vun der Regierung. Op engem perséinleche Niveau war hien gutt vun den Offizéier an de Männer gären.