Fëllt de folgende Saz aus: De Gouverneur vu Kufa, Ammar ibn Yasir, krut Intelligenz vun de persesche Bewegungen an der Konzentratioun zu Nahavand an huet se dem Umar gemellt. Obwuel den Umar de Wonsch ausgedréckt hat, datt Mesopotamien seng ostensten Grenz wier, huet d'Konzentratioun vun der persescher Arméi zu Nahavand hien gezwongen ze handelen. Hien huet elo gegleeft, datt soulaang wéi persesch Herrschaft ënnert der Herrschaft vun de Sassaniden bleift, d'Aschläge op Mesopotamien weidergefouert ginn. Den Hudheifa ibn Al Yaman gouf zum Kommandant vun de Kräften vu Kufa ernannt, a krut den Uerder op Nahavand ze marschieren. Den Abu Musa sollt vu Busra op Nahavand marschieren, während den Nouman ibn Muqarrin vu Ctesiphon marschiert huet. Den Umar huet decidéiert perséinlech d'Arméi zu Medina op Nahavand ze huelen fir d'allgemeng Kommando ze iwwerhuelen. D'Membere vum Majlis al Shura hunn awer virgeschloen datt den Umar d'Kampagne vu Medina sollt leeden, en astute Feldkommandant fir Nahavand ernannt. Den Umar huet dementéiert, an huet de Mugheera ibn Shuba als Kommandant vun de Kräften, déi zu Medina konzentréiert waren, ernannt, an den Nouman ibn Muqarrin als Commandant-in-Chief zu Nahavand. D'muslimesch Arméi éischt zu Tazar konzentréiert, an duerno besiegt d'Perser bei der
Schluecht vu Nahavand am Dezember 642. De Nouman ass an der Aktioun gestuerwen, a wéi den Umar seng Instruktiounen uginn huet, gouf de Hudheifa ibn Al Yaman den neie Kommandant. Duerno hunn d'Muslime de ganze Bezierk vun Hamadan erobert, an hunn nëmmen op schwaach Widderstand gestouss.