Fëllt de folgende Saz aus: Africa Vetus ("Alt Afrika"), d'Landterritorium vum Phöniziesche Karthago (gréisstendeels entsprécht dem modernen Nordoste vun Tunesien), ass no der definitiver Néierlag a Zerstéierung vu Karthago um Enn vum
Drëtte Punesche Krich (146 v. Chr.). D'Fruuchtbarkeet vun hirem Buedem war bei de Réimer e Spréchwuert, vill méi héich wéi haut. D'Provënz war dicht bewunnt (c. 1,5 Millioune Awunner, ongeféier d'selwecht wéi d'Zäit vu Groussbritannien) a war bis 50 v. Chr. déi wichtegst Quell vun de Kornversuergung vun der Stad Roum. Et gouf gesot, datt Afrika d'römisch Bevëlkerung fir aacht Méint am Joer ernäert huet, während Ägypten d'Versuergung fir déi reschtlech véier Méint verschafft huet. D'Provënz war e Land vu grousse Besëtzer ("latifundia") déi auswesenden Proprietairen gehéiert hunn. De Plinius den Eelste seet, datt an der Zäit vum Keeser Nero (déi am Joer 54 bis 68 regéiert huet) d'Halschent vun all dem Aarbechtsland an der Provënz just vu sechs réimesche Senatoren gehéiert huet. Bis 45 v. Chr. war de Rescht vum Nordweste vun Afrika als zwee Berber-Réimer Satellitenstaaten organiséiert, Numidia (Tripolitanien, westlech Tunesien / östlech Algerien) a Mauretanien (zentrale / westlech Algerien a Marokko).