Fëllt de folgende Saz aus: De Willkie, e laangjärege demokratesche Aktivist, huet seng Parteiregistratioun Enn 1939 op Republikanesch geännert. Hien huet sech bei de Präsidentschaftswahlen 1940 net presentéiert, huet sech awer als akzeptabel Wiel fir eng festgehale Convention positionéiert. Hien huet d'Ënnerstëtzung vun net engagéierte Delegéierte gesicht, wärend seng Ënnerstëtzer - vill jonk - seng Kandidatur enthusiastesch gefördert hunn. Wéi déi däitsch Truppe fortgaange sinn
duerch Westeuropa am Joer 1940, vill Republikaner wollten net en Isolationist wéi den Thomas E. Dewey nominéieren, an hunn sech op de Willkie gewandt, deen op der sechster Stëmmung iwwer den Ohio Senator Robert A. Taft nominéiert gouf. Dem Willkie seng Ënnerstëtzung fir Hëllef fir Groussbritannien huet et als e wichtege Faktor a sengem Rennen géint de Roosevelt ewechgeholl, a Willkie huet de President och op engem Friddensdeeg Entworf ënnerstëtzt. Béid Männer hunn méi isolationistesch Positiounen zum Enn vum Rennen geholl. De Roosevelt gewënnt eng drëtt Amtszäit, mat 38 vun de 48 Staaten.