D'Boom-Romaner sinn am Wesentlechen modernistesch Romaner. Si behandelen d'Zäit als netlinear, benotzen dacks méi wéi eng Perspektiv oder narrativ Stëmm an hunn eng grouss Zuel vun Neologismen (d'Erfëllung vun neie Wierder oder Ausdréck), Spillsaachen a souguer Profanitéiten. Wéi de Pope schreift, a Bezuch op de Stil vum Boom: "Et huet op eng kubistesch Superpositioun vu verschiddene Standpunkten vertraut, et huet Zäit a linear Fortschrëtt zweifelhaft gemaach, an et war technesch komplex. Sproochlech selbstverständlech, et huet d'Vernacular ouni Entschëllegunge benotzt". Aner bemierkenswäert Charakteristiken vum Boom enthalen d'Behandlung vu "bësche a urbanen Ëmfeld", en Akzent op déi historesch an déi politesch Halschent, souwéi "Questioun vun der regionaler wéi och méi wéi nationaler Identitéit; weltwäit Bewosstsinn vu hemisphäresche Themen (déi d'
Stil vum Boom