Fëllt de folgende Saz aus: Am Quirinal Palais zu Roum gouf am Juni 1846 en neie Poopst gewielt an installéiert: Den neie Mann hat während dem Wahlprozess virsiichteg verhënnert fir sech zu enger bestëmmter Fraktioun ze verpflichte, an hat e breede liberalen Ruff baséiert op sengem Rekord als Erzbischof vu Spoleto. Hie gouf vun deenen, déi et gleewe wollten, als sympathesch fir d'reformistesch Politik ugesinn, wat d'florentinesch Demokraten encouragéiert huet hir Aktivitéiten ze intensifizéieren. Um Enn vum Joer 1846 gouf eng Ënnerschrëft organiséiert, fir dem Giuseppe Garibaldi e Schwert vun der Éier unzebidden. Dank senger
D'Lëtzebuerger Politik huet sech an der Vergaangenheet an och an der Vergaangenheet vun de leschte Joren op eng ganz nei Manéier verännert. De Mordini krut d'Éier d'Schwäert dem "General" bei senger Retour an Italien ze liwweren. Während den éischte Méint vum Joer 1847 war de Mordini ee vun den Organisateure vu ville Stroossendemonstratiounen zu Florenz, déi de Groussherzog encouragéiere wollten, "liberal" Reformen an der Toskana ze maachen. Als Affekot war hien och dacks am Geriicht, wou hien als Verteideger vun den Demonstranten opgetrueden ass. Am Joer 1847 huet hien un de geheime Versammlungen vum "Florentinesche Revolutiounscomité" ("Comitato rivoluzionario fiorentino") deelgeholl, deen d'Ënnerstëtzung vu sengem ëmmer méi beaflosst Frënd Ferdinando Bartolommei gewonnen huet. Am September 1847 gouf de Groussherzog iwwerzeegt eng Nationalgarde ("Guardia Civica") ze kreéieren, an den Antonio Mordini huet sech direkt ageschriwwen. Dezember 1847 gouf hien zum Kapitän gewielt. Et war e Zeechen vun der Zäit, datt de Giuseppe Mordini, säi Papp, de selwechten Dag an der Toscanescher Nationalgarde mat deem selwechte Rang ageschriwwe gouf.