Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Umbriel ass den drëtte gréissten an de véierte massivste Mound vum Uranus. D'Dicht vum Mound ass 1,39 g/cm3, wat weist datt et haaptsächlech aus Waasser-Äis besteet, mat enger dichter net-Äis Komponent, déi ongeféier 40% vu senger Mass ausmécht. Déi lescht kéinten aus Gestein a kohlenhaltegem Material gemaach ginn, dorënner schwéier organesch Verbindungen, bekannt als Tholin. D'Präsenz vu Waasser-Äis gëtt duerch infrarout spektroskopesch Observatiounen ënnerstëtzt, déi kristallinescht Waasser-Äis op der Uewerfläch vum Mound opgedeckt hunn. D'Waasser-Eis-Absorptiounsbänner sinn méi staark op der éischter Hemisphär vum Umbriel wéi op der spéider Hemisphär. D'Ursaach vun dëser Asymmetrie ass net bekannt, awer et kann am Zesummenhang mat der Bombardement vu geladenen Partikelen aus der Magnetosphär vum Uranus sinn, déi méi staark op der trailing Hemisphär ass (wéinst der Co-Rotatioun vum Plasma). D'energetesch Partikelen tendéieren Waasser-Eis ze sputteren, Methan, dat am Eis ageschloss ass, als Klathrathydrat z'entwéckelen an aner organesch Stoffer däischteren, an e donkel, Kuelestoff-räich Rescht hannerloossen. Ausser Waasser ass déi eenzeg aner Verbindung, déi op der Uewerfläch vun Umbriel duerch Infraroutspektroskopie identifizéiert gouf, Kuelestoffdioxid, dat haaptsächlech op der spéider Hemisphär konzentréiert ass. Den Urspronk vum Kuelendioxid ass net ganz kloer. Et kann lokal aus Karbonaten oder organesche Materialien produzéiert ginn ënner dem Afloss vun den energeschen opgeladenen Partikelen, déi aus der Magnetosphär vum Uranus oder der ultravioletter Sonnestrahlung kommen. Dës Hypothese erkläert d'Asymmetrie an der Verdeelung, well déi spéider Hemisphär engem méi intensiven Magnetosphär-Effekt ausgesat ass wéi déi virdrun Hemisphär. Eng aner méiglech Quell ass d'Entgasung vum primordiale CO2 dat vum Waasser-Äis am Umbriel sengem Interieur ageschloss ass. D'Entloossung vu CO2 aus dem Interieur kann d'Resultat vun der geologescher Aktivitéit op dësem Mound sinn. Umbriel kann an e Fielskär differenzéiert ginn, ëmginn vun engem eisege Mantel. Wann dat de Fall ass, ass de Radius vum Kär (317 km) ongeféier 54% vum Radius vum Mound, a seng Mass ass ongeféier 40% vun der Mound's Mass.  Fro: Mat wéi enger Partikel schléit den Uranus seng Mounden un?
geladene Partikelen