Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: De geocentrische Modell ass an der griichescher Astronomie an der Philosophie an engem fréien Zäitpunkt agefouert ginn; et kann an der pre-sokratescher Philosophie fonnt ginn. Am 6. Jh. v. Chr. huet den Anaximander eng Kosmologie virgeschloen, bei där d'Äerd d'Form vun engem Deel vun enger Säil (e Zylinder) hat, déi am Zentrum vun allem an der Héicht gehal gouf. D'Sonn, de Mound an d'Planéite waren Héichten an onsichtbare Räder ronderëm d'Äerd; duerch d'Héichten konnten d'Mënschen verstoppt Feier gesinn. Ongeféier zur selwechter Zäit huet de Pythagoras geduecht datt d'Äerd eng Kugel war (konform mat Beobachtungen vun Eclipse), awer net am Zentrum; si hunn gegleeft datt et a Bewegung ronderëm en onsichtbar Feier war. Spéider goufen dës Meenungen kombinéiert, sou datt déi meescht gebildete Griichen aus dem 4. Joerhonnert v. Chr. geduecht hunn datt d'Äerd eng Kugel am Zentrum vum Universum war. Am 4. Joerhonnert v. Chr. Laut Plato war d'Äerd eng Kugel, déi am Zentrum vum Universum steet. D'Stären an d'Planéiten goufen ronderëm d'Äerd op Kugelen oder Kreeser gedroen, an der Uerdnung (no baussen aus dem Zentrum) arrangéiert: Mound, Sonn, Venus, Merkur, Mars, Jupiter, Saturn, fixen Stären, mat de fixen Stären op der Himmelskugel. A sengem "Mythos vum Er", enger Sektioun vun der Republik, beschreift de Plato de Kosmos als de Spindel vun der Noutwennegkeet, begleet vun de Sirenen an ëmgedréit vun den dräi Schicksaler. Den Eudoxus vu Cnidus, deen zesumme mam Plato geschafft huet, huet eng manner mythesch, méi mathematesch Erklärung vun der Bewegung vun de Planéiten entwéckelt, déi op dem Plato sengem Diktum baséiert, datt all Phänomener am Himmel mat enger eenheetlecher kreesfërmeger Bewegung erkläert kënne ginn. Den Aristoteles huet de System vum Eudoxus weider ausgebaut.  Fro: Wien huet d'Pillar-Earth-Kosmologie theoretiséiert?
Anaximander