Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Furet huet dann d'Revolutioun aus der Perspektiv vum 20te Joerhonnert Totalitarismus iwwerschafft, wéi et vum Adolf Hitler an dem Joseph Stalin beispillsweis gouf. Säi "Penser la Révolution Française" (1978), iwwersat als "Interpreting the French Revolution" (1981), war e wichtegt Buch, dat vill Intellektueller dozou bruecht huet, de Bolschewismus an d'Revolutioun als natierlech totalitär an antidemokratesch nei ze bewäerten. An engem Bléck op de modernen franséische Kommunismus, huet hien déi enk Ähnlechkeet tëscht den 1960er an den 1790er Joren ënnersträicht, mat béide favoriséiert den onflexiblen an rote ideologesche Diskurs an de Parteizellen, wou Entscheedunge unanime an enger manipuléierter direkter Demokratie getraff goufen. De Furet huet weider virgeschloen datt d'Popularitéit vun der wäit lénkser fir vill franséisch Intellektueller selwer d'Resultat vun hirem Engagement fir d'Idealer vun der Revolutioun war. De Furet huet sech d'Revolutioun manner als Resultat vu soziale Klassekonflikter virgestallt a méi e Konflikt iwwer d'Bedeitung an d'Applikatioun vun egalitären an demokratesche Iddien. Hien huet d'Revolutioun a Frankräich als ideologesch tëscht zwou Revolutiounen gesinn, nämlech déi éischt egalitär, déi 1789 ugefaang huet, an déi zweet den autoritären Putsch, deen dem Napoleon säi Räich am Joer 1799 bruecht huet. D'Egalitaristesch Hierkonft vun der Revolutioun gouf vum Empire net ofgeschaaft a gouf an der Juli-Revolutioun vun 1830 erëm opgewuess
, d'Revolutioun vun 1848 an d'Kommun vu Paräis am Joer 1871.