Fëllt de folgende Saz aus: De Ridley huet gesot, datt hie gesot gouf, datt de Faber "d'Spill wéinst senger Grausamkeet géint Kanner ugekënnegt huet" an datt dat, wat hie geschriwwen huet, "ze wäit gaangen ass". Dës Argumentatioun gouf als e bësse ironesch empfonnt, well d'Entscheedung vum Faber, d'Publikatioun ze refuséieren, dem Ridley per Telefon iwwerdroen gouf, wärend hien op sengem Fernseh Videoen vun der
Beslan-Schoul, déi d'Liewe vu méi wéi 330 Kanner kascht huet. De Ridley huet festgestallt, datt "Den éischte Kommentar, deen den Editeur bei Faber zu mir gesot huet, war:" Ech muss Iech soen, datt verschidde Leit hei staark beleidegt sinn. " Ech hunn eng Saach mam Dialog, also erënnere ech mech. Dat waren hir Wierder. Et war, wéi wa se all op eemol zu enger Grupp vu Kardinal Wolseys gewiescht wieren, déi decidéieren, wat richteg a falsch ass. Et ass net hir Aarbecht moralesch Arbiter ze sinn; et ass hir Aarbecht ze publizéieren. Ech mengen, de Faber huet gemierkt, datt si dat net kéinte soen, also no e puer Wochen hunn si decidéiert, et als: 'Et ass e Stéck Schreiwen, dat ech net bewonneren.'" De Ridley seet och, datt "et keng Diskussioun gouf. Ech war net invitéiert fir meng Intentiounen ze klären. Ech hunn hinnen e Bréif geschéckt, wou ech gesot hunn, datt ech mengen, si hätten et falsch gelies, awer si wollten net doriwwer diskutéieren. Natierlech sinn ech opgereegt, awer et ass net nëmmen eng Ego Saach. Wann en Editeur seet: 'Dir sidd ze wäit gaang', wéi eng Message schéckt dat dann un d'Auteuren?"