D'Geometrische Kristallographie des Diskontinuums, säi Buch aus dem Joer 1919, huet eng wichteg Roll bei der Verfeinerung vun der Weltraumgruppentheorie gespillt. An dësem Buch huet de Niggli bewisen, datt och wann d'Röntgen-Reflexiounskonditioune net ëmmer d'Weltraumgrupp bestëmmen, zu där e Kristall gehéiert, si eng kleng Zuel vu méigleche Weltraumgruppen opdeelen, zu deenen et gehéieren kann. De Niggli huet morphologesch Methoden benotzt fir d'intern Struktur ze berécksiichtegen an, an sengem 1928 Kristallographische und theoretische Struktur Grundfefe, huet hien d'Aufgab iwwerholl, wat am Wesentlechen de ëmgedréinte Prozess ass, d'Aufgab, d'Verbindung tëscht de Latitiden an der externer Weltraummorphologie ze etabléieren.
Schwäizer Bundesinstitut fir Technologie (ETH) zu Zürich an der Universitéit Zürich