Fëllt de folgende Saz aus: Den éischte Juddesch-Réimesche Krich, deen och de Grousse Revolt genannt gëtt, war den éischte vun dräi grousse Rebelliounen, déi d'Judden an der Judäa Provënz géint de Réimesche Räich gemaach hunn. Judäa war schonn eng beonrouegt Regioun mat hefteger Gewalt tëscht verschiddene rivaliséierende jüdesche Sekten an enger laanger Geschicht vu Rebellioun. D'Roserei vun de Judden huet sech op Roum gewandelt no Raub vun hirem Tempel an der réimescher Insensibilitéit <unk> Tacitus seet Ekel a Oflehnung <unk> géint hir Relioun. D'Judden hunn ugefaang sech op eng bewaffnete Revolt virzebereeden. Déi fréi Erfolleger vun de Rebellen, dorënner d'Versuergung vun der Éischter Belagerung vu Jerusalem an d'Schluecht vu Beth-Horon, hunn nëmmen méi grouss Opmierksamkeet vu Roum ugezunn an de Keeser Nero huet de Generol Vespasian ernannt fir d'Rebellion ze zerquetschen. De Vespasianus huet seng Kräften an enger methodescher Reinigung vun de rebelléierte Gebidder gefouert. Bis zum Joer 68 AD war de jüdesche Widderstand a Galiläa zerquetscht ginn. E puer Stied a Stied hunn e puer Joer ausgehalen ier se un d'Réimer gefall sinn, wat zu der
Belagerung vu Masada am Joer 73 AD an déi zweet Belagerung vu Jerusalem.