Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Tëscht 14 an 16 n. Chr. huet de Germanicus bestraffend Operatiounen an Däitschland gefouert, géint den Arminius gekämpft fir e Remis an der Schluecht bei Pontes Longi an hien zweemol besiegt (no Tacitus): als éischt an der Schluecht bei Idistaviso
an duerno an der Schluecht vun der Angrivarian Wall. Am Joer 15 AD hunn d'römisch Truppen et fäerdeg bruecht ee vun den dräi Legionäreegelen erëmzefannen, déi an der Schluecht um Teutoburger Bësch verluer gaange sinn. Am Joer 16 n. Chr. gouf en zweeten Adler fonnt. Den Tiberius huet dem Germanicus seng Demande fir eng zousätzlech Kampagne fir 17 n. Chr. awer refuséiert, well hien decidéiert huet datt d'Grenz mat Germania um Floss Rhein steet. Amplaz huet hien dem Germanicus d'Éier vun engem Triumph fir seng zwou Victoiren ugebueden. Den drëtte réimesche Adler gouf am Joer 41 n. Chr. vum Publius Gabinius ënner dem Keeser Claudius erëmfonnt. Den Arminius huet och géint säi Schwiegerfather an aner pro-römisch germanesch Leader gekämpft. Säi Brudder Flavus, deen zesumme mat him zu Roum opgewuess war, ass dem réimesche Räich trei bliwwen an huet ënner dem Germanicus géint den Arminius an der Schluecht vu Idistaviso gekämpft. Nodeems d'Réimer hir Drock ofgeschaaft haten, huet e Krich tëscht Arminius a Marbod, dem Kinnek vun de Marcomannen, ausgebrach. D'Krich huet ugefaang mat der Flucht vum Marbod op Ravenna an de Schutz vun de Réimer, awer den Arminius konnt net an d'"natierlech Festung" vu Böhmen briechen, an de Krich ass an enger Pattsituatioun eriwwer.