Hien huet 1940 an der Schluecht vun der Somme gekämpft (allgemeng an engleschsproochege Quellen als Schluecht vun Abbeville identifizéiert) tëscht dem 27. Mee an dem 4. Juni 1940, an duerno an enger Successioun vu méi klengen "Verzögerungsaktiounen", als éischt laanscht d'Seine wou d'Nämlech kämpfen fir eng Serie vu kritesche Brécke ze erfaassen ier Verteideger se sprengen konnten, an duerno weider westlech an der Normandie a Bretagne. Déi däitsch Invasioun a Frankräich gëtt awer wéinst der Geschwindegkeet erënnert, mat där déi däitsch Kraaft hir Loftüberlegenheet konnt benotzen an nei motoriséiert Krichstechniken entwéckelt huet fir den nërdlechen Deel vum Land ze erfaassen. Déi däitsch Arméi ass den 14 Juni 1940 zu Paräis ukomm an déi franséisch Regierung huet e Waffestëllstand e puer Deeg méi spéit ënnerschriwwen. Juni 1940 war de Claude Hettier de Boislambert am Hafen vu Brest. Wéi Frankräich gefall ass, huet hien decidéiert de Kampf weider ze féieren, wat bedeit huet, datt hien a Groussbritannien iwwergaang ass, wat hien och gemaach huet, begleet vun deenen Offizéier an Ënnerofizéier, déi ënner sengem Kommando gekämpft hunn, déi elo fräiwëlleg him gefollegt hunn. Si hunn op engem Liner- / Truppenschiff gereest, dat d'Englänner geschéckt haten, fir polnesch Truppen opzehuelen, déi a Frankräich géint déi däitsch Invasioun gekämpft hunn, nodeems se aus der däitsch-sowjetescher Besatzung geflücht sinn.
vun hirem eegene Land.