Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Elektronen kënnen tëscht verschiddene Orbitalen duerch d'Emissioun oder Absorptioun vu Photonen mat enger Energie transferéieren déi mat der Differenz am Potenzial entsprécht. Aner Methode vum Orbitaltransfer gehéieren Kollisiounen mat Partikelen, wéi Elektronen, an den Auger-Effekt. Fir aus dem Atom ze flüchten, muss d'Energie vum Elektron iwwer seng Bindungsenergie zum Atom erhéicht ginn. Dëst geschitt zum Beispill beim photoelektresche Effekt, wou en incident Photon, deen d'Ionisatiounsenergie vum Atom iwwerschreiden, vum Elektron absorbéiert gëtt. Den orbitale Wénkelmoment vun den Elektronen gëtt quantifizéiert. Well den Elektron geladen ass, produzéiert et en orbitale magnetesche Moment, deen proportional zum Wénkelmomentum ass. De magnetesche Moment vun engem Atom ass gläich der Vektorsumme vun den orbitalen a spin magnetesche Momenter vun all Elektronen an dem Atomkern. De magnetesche Moment vum Kär ass vernachlässigbar am Verglach mat deem vun den Elektronen. D'magnéitesch Momenter vun den Elektronen, déi datselwecht Orbital besetzen (sougenannte, gepaarte Elektronen) annuléieren sech géigesäiteg. D'chemesch Bindung tëscht den Atomer geschitt als Resultat vun elektromagnetesche Interaktiounen, wéi et vun de Gesetzer vun der Quantenmechanik beschriwwe gëtt. Déi stäerkste Bindungen ginn duerch d'Deele oder den Transfer vun Elektronen tëscht den Atomer geformt, wat d'Bildung vu Molekülen erlaabt. An engem Molekül beweegen sech d'Elektronen ënnert dem Afloss vu verschiddene Kerne, a besetzen molekulare Orbitaler; sou wéi se atomaresch Orbitaler an isoléierte Atomer besetzen. E fundamentale Faktor an dëse molekulare Strukturen ass d'Existenz vun Elektronenpaaren. Dëst sinn Elektronen mat entgéintgesate Spinne, déi et hinnen erlaben dat selwecht molekularescht Orbital ze besetzen ouni de Pauli Ausgrenzungsprinzip ze verletzen (wéi an Atomer). Verschidde molekulare Orbitaler hunn eng verschidde räimlech Verdeelung vun der Elektronendicht. Zum Beispill, an gebundenen Paaren (dh an de Paaren, déi tatsächlech Atomer zesumme binden) kënnen Elektronen mat der maximaler Wahrscheinlechkeet an engem relativ klenge Volumen tëscht de Kerne fonnt ginn. Am Géigendeel, an net-bonded Pairen ginn d'Elektronen an engem grousse Volumen ronderëm d'Kär verbreet.  Fro: wéi ginn d'Elektronen verdeelt?
grousst Volumen ronderëm Kär