Fëllt de folgende Saz aus: Fir dem Müller seng Witfra sinn no 1935 d'Konditioune zu Berlin progressiv verschlechtert. Bis hir Jongen 1935 an 1937 emigrééiert hunn, waren d'Bezéiungen tëscht deenen zwee Männer komplett ofgerappt: si hu sech net méi geschwat. Si haten allebéid all Verbindunge mat der jüdescher Communautéit ofgeschnidden, respektiv am Joer 1929 (Max) an 1930 (Ludwig), wat et fir si manner problematesch gemaach huet d'Land ze flüchten wann se et gemaach hunn. Fir d'Thekla war et anscheinend net méiglech, Däitschland ze verloossen. Déi endlos juristesch a mënschlech Komplexitéite mat hire Verbindunge mat de Geschäfter vun hirem spéide Mann an, tatsächlech, den auslännesche Aktionären hätten d'Emigratioun ondenkbar gemaach. No der
November 1938 Pogrombom (an villen engleschsproochege Quellen als "Kristallnacht" identifizéiert) dat Ondenkbar muss awer denkbar ginn. D'destruktiv Attacke op jüdesch Eegeschafte zu Berlin hunn zwee Deeg gedauert an ongeféier 400 jüdesch Berliner ëmbruecht. Direkt duerno goufe 26.000 Leit festgeholl an deportéiert. Déi däitsch Judden, deenen hir Geschäfter zerstéiert goufen, goufen opgefuerdert, fir de Schued ze bezuelen, während hir Versécherungspolicen konfiskéiert goufen. De Drock fir ze emigréieren ass gläichzäiteg eropgaang wéi d'Emigratiounsoptioun ëmmer méi deier gouf an fir vill Leit onméiglech, dank enger Successioun vu willkürlechen "Exit Steieren" a bureaucratic Hürden. Zwangs-Arianiséierung vum Müller-Geschäftsimperium huet 1938 ugefaangen. Am Ufank vum Joer 1939 gouf d'Thekla Müller gezwongen, d'komfortabel Heem zu Berlin-Charlottenburg ze verloossen, wou si mat hirer Famill zënter 1916 gelieft hat. Am August 1939 ass den neie Besëtzer, e Gouverneurs-Gauleiter, an d'Haus geplënnert. Vun Abrëll 1939 bis Juni 1941 huet d'Thekla an engem Zëmmer am Hotel Esplanade am Stadzentrum gelieft.