Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: D'antike Sumerer hunn gegleeft, datt de Mars de Nergal war, de Gott vum Krich a vun der Pest. Wärend der sumerescher Zäit war de Nergal eng kleng Gottheet vu wéineg Bedeitung, awer a spéider Zäiten war säi wichtegste Kultzentrum d'Stad Ninive. An mesopotamesche Texter gëtt de Mars als "Stär vum Uerteel vum Schicksal vun den Doudegen" bezeechent. D'Existenz vum Mars als wandernde Objet am Nuetshimmel gouf vun den antike ägyptesche Astronomen opgeholl an, vun 1534 v. Chr., si waren vertraut mat der retrograder Bewegung vum Planéit. An der Zäit vum Neo-Babylonesche Räich hunn d'Babylonesch Astronomen regelméisseg d'Positioune vun de Planéiten opgeholl an hir Behuele systematesch observéiert. Am Fall vum Mars woussten si, datt de Planéit all 79 Joer 37 synodesch Perioden oder 42 Kreesser vum Zodiac mécht. Si hunn arithmetesch Methoden erfonnt, fir kleng Korrekturen un de geplangte Positioune vun de Planéiten ze maachen. Am antike Griicheland war de Planéit als Πυρόεις bekannt. Am véierten Joerhonnert v. Chr. huet den Aristoteles festgestallt, datt de Mars während enger Okkultatioun hannert dem Mound verschwonnen ass, wat drop hindeit, datt de Planéit méi wäit ewech war. De Ptolemäus, e Griicher, deen zu Alexandria gelieft huet, huet probéiert de Problem vun der orbitaler Bewegung vum Mars ze léisen. Dem Ptolemäus säi Modell an seng kollektiv Aarbecht iwwer d'Astronomie gouf an der Multi-Volumen Sammlung Almagest presentéiert, déi déi autoritativ Abhandlung iwwer déi westlech Astronomie fir déi nächst véierzéng Joerhonnerte gouf. Literatur aus dem antike China bestätegt, datt de Mars vun de chinesesche Astronomen bis zum véierten Joerhonnert v. Chr. bekannt war. Am fënneften Joerhonnert n. Chr. huet den indesche astronomesche Text Surya Siddhanta de Duerchmiesser vum Mars geschätzt. An den ostasiatesche Kulturen gëtt de Mars traditionell als "Feierstär" bezeechent (chinesesch: 火星), baséiert op de Fënnef Elementer. Am XVIIe Joerhonnert huet den Tycho Brahe d'Diurnalparallax vum Mars gemooss, déi de Johannes Kepler benotzt huet fir eng virleefeg Berechnung vun der relativer Distanz zum Planéit ze maachen. Wéi de Teleskop verfügbar war, gouf d'Diurnalparallax vum Mars erëm gemooss an engem Effort fir ze bestëmmen...  Fro: A wéi engem Joer huet d'Cassini et fir d'éischt gemaach?
1672