Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Den Hegel säi Denken kann als eng konstruktiv Entwécklung an der breeder Traditioun verstanen ginn, déi Plato an Immanuel Kant enthält. Zu dëser Lëscht kéinten och Proclus, Meister Eckhart, Gottfried Wilhelm Leibniz, Plotinus, Jakob Böhme a Jean-Jacques Rousseau bäigefüügt ginn. Wat all dës Denker gemeinsam hunn, wat se vun Materialisten wéi Epicurus an Thomas Hobbes a vun Empiristen wéi David Hume ënnerscheet, ass datt se d'Fräiheet oder d'Selbstbestëmmung als real ugesinn an als wichteg ontologesch Implikatiounen fir d'Séil oder de Geescht oder d'Gottheet hunn. Dëse Fokus op d'Fräiheet ass dat, wat dem Plato seng Iddi (am Phaedo, an der Republik an am Timaeus) vun der Séil als eng méi héich oder méi vollstänneg Aart vun der Realitéit generéiert, wéi déi, déi d'unbeleefte Saachen hunn. Während Aristoteles Platons "Forme" kritiséiert, erhalen hien Platons Eckstee vun den ontologeschen Implikatiounen fir Selbstbestëmmung: ethesch Argumentatioun, d'Séilen-Pinnacle an der Hierarchie vun der Natur, d'Uerdnung vum Kosmos an eng Viraussetzung mat vernünftegen Argumenter fir e Prime mover. De Kant hëlt d'héich Unerkennung vun der individueller Souveränitéit vum Plato an seng Iwwerleeungen iwwer moralesch a noumenal Fräiheet souwéi zu Gott. All dräi fannen eng gemeinsam Plaz an der eenzegaarteger Positioun vun de Mënschen am System vun de Saachen, bekannt duerch déi diskutéiert kategoresch Differenzen vun Déieren an inanimate Objeten.  Fro: Wat ass den zweet Numm vum Gottfried Leibniz?
Wilhelm