Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Ausserdeem huet déi grouss Populatiounsreduktioun vun der Pest méi bëlleg Landpräisser bruecht, méi Iessen fir den Duerchschnëttsbaueren, an eng relativ grouss Erhéijung vum Pro-Kopf-Akommes ënner der Baueren, wann net direkt, am nächste Joerhonnert. Well d'Pest grouss Fläche vun Ackerflächen onberéiert hannerlooss huet, goufe si fir Weiden zur Verfügung gestallt a méi Fleesch op de Maart bruecht; de Konsum vu Fleesch a Mëllechprodukter ass eropgaang, souwéi den Export vu Rindfleesch a Botter aus de Niederlänner, Skandinavien an Norddäitschland. Allerdéngs huet déi iewescht Klass dacks probéiert dës Verännerungen ze stoppen, am Ufank a Westeuropa, a méi staark an erfollegräich an Osteuropa, andeems se Sumptuärgesetzer agefouert hunn. Dës hunn geregelt wat d'Leit (besonnesch vun der Bauersklass) kënnen undoen, sou datt Adel kënnen garantéieren datt Baueren net ufänken sech ze verkleeden an ze handelen wéi e Member vun enger méi héijer Klass mat hirem verstäerkte Räichtum. Eng aner Taktik war et, d'Präisser an d'Löhne festzeleeën, sou datt d'Baueren net méi kéinten erfuerderen, wann de Wäert eropgeet. An England gouf de Statut vun den Aarbechter 1351 duerchgesat, dat heescht, kee Bauer konnt méi Loun froen wéi am Joer 1346. Dëst gouf mat variéierendem Erfolleg begéint ofhängeg vum Betrag vun der Rebellioun déi et inspiréiert huet; esou e Gesetz war eng vun de Ursaachen vun der 1381 Bauere Revolt
an England.