Fëllt de folgende Saz aus: Am August 1942 ass de Churchill, begleet vum Amerikaner W. Averell Harriman, op Moskau gaangen an huet sech fir d'éischt mam Stalin getraff. D'Briten waren nervös, datt de Stalin an de Hitler sech getrennt Friddensverhältnisser kéinten maachen; de Stalin huet insistéiert, datt dat net géif geschéien. De Churchill huet erkläert, wéi d'Arktis-Konvoien, déi Munitioun a Russland bruecht hunn, vun den Däitschen ënnerholl goufen; et gouf elo eng Verzögerung, sou datt zukünfteg Konvoien besser geschützt wieren. Hien huet entschëllegt erkläert datt et dëst Joer keng zweet Front gëtt - keng britesch-amerikanesch Invasioun a Frankräich - déi de Stalin zënter Méint dréngend gefrot huet. De Wëlle war do, sot de Churchill, mee et waren net genuch amerikanesch Truppen, net genuch Panzer, net genuch Schëffer, net genuch Loftüberlegenheit. Amplaz hunn d'Briten, a geschwënn och d'Amerikaner, d'Bombardementer vun den däitsche Stied an d'Eisebunnsanlagen erhéicht. Ausserdeem wier et "
Operatioun Torch" am November. Et wier eng grouss anglo-amerikanesch Invasioun an Nordafrika, déi d'Bühn fir eng Invasioun an Italien opbauen an eventuell d'Mëttelmier opmaachen fir Munitiounsschëffer a Russland duerch d'Schwaarzt Mier. D'Gespréicher hu mat enger ganz sauerer Note ugefaang, awer no ville Stonnen informeller Gespréicher hunn déi zwee Männer sech verstanen a woussten, datt si reibungslos kooperéiere kënnen.