Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Titania gëtt ugeholl aus enger Akkretionsdisk oder Subnebula geformt ze sinn; eng Disk aus Gas a Staub, déi entweder eng Zäit no senger Formatioun ronderëm den Uranus existéiert huet oder duerch de risege Kollisioun entstanen ass, déi dem Uranus seng grouss Schräift wahrscheinlech ginn huet. Déi genee Zesummesetzung vum Subnebula ass net bekannt; d'relativ héich Dicht vum Titania an aneren Uranusmounden am Verglach mat de Mounden vum Saturn weist awer drop hin, datt et relativ wéineg Waasser hat. Bedeitend Quantitéite vu Stickstoff a Kuelestoff kéinten an der Form vu Kuelenmonoxid an N2 anstatt Ammoniak a Methan präsent sinn. D'Mounen, déi an esou engem Subnebula entstane sinn, enthalen manner Waasser-Äis (mat CO an N2 als Klathrat ageschloss) a méi Fiels, wat hir méi héich Dicht erkläert. D'Akkretioun vun Titania huet wahrscheinlech e puer dausend Joer gedauert. D'Impakter, déi d'Akkretioun begleet hunn, hunn d'Erwiermung vun der äusserer Schicht vum Mound verursaacht. Déi maximal Temperatur vun ongeféier 250 K (−23 °C) gouf an enger Déift vun ongeféier 60 Kilometer (37 mi) erreecht. Nom Enn vun der Formatioun ass d'Uewerflächsschicht ofgekillt, wärend den Interieur vum Titania erhëtzt gouf wéinst dem Zerfall vu radioaktiven Elementer, déi a senge Fielsen präsent sinn. D'Kühlung no bei der Uewerfläch huet sech ofgezunn, wärend d'Innenwelt sech ausgedehnt huet. Dëst huet staark Extensiounsspannungen an der Krust vum Mound verursaacht, wat zu Rëss féiert. E puer vun den haiteg Canyons kënnen d'Resultat vun dësem sinn. De Prozess huet ongeféier 200 Millioune Joer gedauert, wat implizéiert datt all endogene Aktivitéit viru Milliarden Joer opgehalen huet. Déi initial Akkretiounshëtzung zesumme mam weideren Zerfall vu radioaktiven Elementer waren wahrscheinlech staark genuch fir d'Äis ze schmëlzen wann e puer Gefriessschutz wéi Ammoniak (a Form vun Ammoniakhydrat) oder Salz präsent war. Weider Schmelzen kann zu der Trennung vum Äis vun de Fielsen gefouert hunn an d'Bildung vun engem Fielskierper, deen vun engem eisegen Mantel ëmginn ass. Eng Schicht vu flëssege Waasser (Ozean) räich un opgeléistem Ammoniak kann op der Grenz vum Kärmantel geformt hunn. D'eutektesch Temperatur vun dëser Mëschung ass 176 K (−97 °C). Wann d'Temperatur ënnert dësem Wäert erofgeet, da géif den Ozean...  Fro: A wéi engem Zoustand wier den Ozean, wann d'Temperatur ënner 176 K erofgefall wier?
gefruer