Fëllt de folgende Saz aus: No senge "Soldaten" (1848) huet hien ugefaang "E Dag am Juni", deen ni fäerdeg war, an huet "E Raucher" (1849) an "Bravos" ("Les Bravi", 1852) ausgestallt. 1855 huet hien déi héchste Marke vu senger Leeschtung mat "The Gamblers" an "The Quarrel" ("La Rixe") beréiert, déi vum Napoleon III. dem englesche Geriicht presentéiert gouf. Säi Triumph gouf um Salon vum Joer 1857 weidergefouert, wéi hien néng Biller an Zeechnungen ausgestallt huet; ënnert hinnen de "Jonke Mann vun der Zäit vun der Regentschaft", "De Moler", "De Schongschmied", "De Museker" an "Eng Liesung bei Diderot". Wéi am Summer 1859 de Keeser Napoleon III., zesumme mam Victor Emmanuel II. Kinnek vu Piemont a Sardinien, probéiert huet, d'Habsburger aus hiren Territoiren am Norde vun Italien ze verdrängen, krut de Meissonier eng Regierungskommissioun fir Szenen aus der Campagne ze illustréieren. "De Keeser Napoleon III zu Solferino" huet Meissonier méi wéi dräi Joer gebraucht fir ze fäerdeg ze maachen. D'Aarbecht, eng Schluechtszene, huet eppes vun enger Departure fir de Moler vu "bonshommes" a Musketeeren duergestallt, obwuel de Meissonier scho Szenen vu Gewalt a Massaker gemalt huet, wéi "Erënnerung un de Biergerkrich", an an
1848 hat hien tatsächlech als Kapitän an der Nationalgarde aktiv Servicer gemaach, wéi hien op der Säit vun der republikanescher Regierung während de "Juni-Deeg" gekämpft huet. Am Hierscht 1861 gouf hien zu engem Stull am Institut de France gewielt, wéi d'Membere vun der Académie des Beaux-Arts fir hien gestëmmt hunn, fir sech un hir Zuel ze verbannen. Um Salon vun 1861 huet hien "A Shoeing Smith", "A Musician", "A Painter" an "M. Louis Fould" geschéckt; op dee vun 1864 "The Emperor at Solferino" an "1814". Duerno huet hien "A Gamblers' Quarrel" (1865) an "Desaix and the Army of the Rhine" (1867) ausgestallt.