Fëllt de folgende Saz aus: Hien ass 1642 an England zréckkomm an huet eng kuerz Zäit an der parlamentarescher Arméi gedéngt, wou hien d'Päerdtrupp vu sengem kranke Papp kommandoe gelooss huet. Am Abrëll 1643, nom Doud vu sengem Papp, huet hien zu Oxford beim Kinnek desertéiert. Elo, den Earl vu Peterborough, huet hien sech de Cavaliers ugeschloss an huet an de Schluechte vu Bristol, Gloucester an
Newbury am Joer 1643. Zu Newbury gouf hien am Aarm a Been blesséiert, a säi Päerd gouf ënnert him erschoss. Am Kommando vun engem Regiment, dat op seng eege Käschten opgewuess ass, huet hien am Westen am Summer an am Wanter vum Joer 1644 zu Cropredy Bridge a Lostwithiel gedéngt. Am Dezember 1644 huet hien d'Lady Penelope O'Brien bestuet (déi eenzeg Duechter vum 5. Earl of Thomond) a si haten zwou Duechteren. Hie war a Frankräich während de spéidere Phasen vum Kampf. Am Joer 1646 ass hien an England zréckkomm an huet seng Besëtzer zesummegesat. E private Gespréich mam Charles I wéi hien duerch Ampthill op Hampton Court passéiert ass, am Summer vum Joer 1647, huet hien dozou bruecht eng lescht Ustrengung am Numm vum Kinnek ze maachen, an am Juli 1648 huet hien sech mam George Villiers, 2nd Herzog vu Buckingham an dem Henry Rich, 1st Earl of Holland vereenegt fir de kinnekleche Standard bei Dorking ze erhéijen. De Plang war et Reigate ze erfaassen, awer an dësem ze verhënneren, goufen d'Aufständesch op Kingston zréckgedriwwen, a schlussendlech an der Noperschaft vu Harrow vun de parlamentaresche Kräften (7 Juli) verdeelt. De Mordaunt gouf schwéier blesséiert, ass awer op Antwerpen geflücht, an am nächste Joer ass hien an England zréckkomm an huet sech fir seng Besëtzer erëm zesummegesat (Mei 1649).