Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Layla and Majnun (Arabisch), och Leili o Majnun (Persian), ass e narrativt Gedicht dat am Joer 584/1188 vum persesche Dichter Niẓāmi Ganjavi komponéiert gouf baséiert op enger semi-historescher arabescher Geschicht iwwer de 7th Joerhonnert Nejdi Bedouin Dichter Qays ibn Al-Mulawwah a seng Ladylove Layla bint Mahdi (oder Layla al-Aamiriya). De Nizami huet och Khosrow an Shirin, eng persesch tragesch Romanz, am 12. Et ass e populär Gedicht, dat hir Léiftgeschicht lueft. Et ass dat drëtt vu senge fënnef laange narrative Gedichter, Panj Ganj (Persian) (Déi fënnef Schätz). De Lord Byron huet et "de Romeo an d'Juliet vum Osten" genannt. De Qays an d'Layla ginn an hirer Jugend an d'Léift verwandt, awer wann se al ginn, erlaabt dem Layla säi Papp se net zesummen ze sinn. De Qays gëtt obsesséiert mat hir, a säi Stamm Banu 'Amir an d'Gemeinschaft ginn him den Epithet Majnūn (مجنون "verréckt", buchstäblich "besat vun Jinn"). Laang virum Nizami huet d'Legend an anekdoteschen Formen am iranesche Akhbar zirkuléiert. Déi fréi Anekdoten a mëndlech Berichter iwwer de Majnun sinn am Kitab al-Aghani an dem Ibn Qutaybah's al-Shi'r wal-Shu'ara' dokumentéiert. D'Anekdoten si meeschtens ganz kuerz, nëmmen locker verbonne, a weisen wéineg oder guer keng Handlung Entwécklung. De Nizami huet weltlech a mystesch Quellen iwwer de Majnun gesammelt an e lieweg Bild vun de berühmte Liebhaber duergestallt. Duerno hunn vill aner persesch Dichter hien imitéiert an hir eege Versioune vun der Romanz geschriwwen. De Nizami huet Afloss aus der Udhrite Léiftpoesie gezunn, déi duerch erotesche Verzicht an Attraktioun fir de Geliebte charakteriséiert ass, dacks duerch eng onverëffentlecht Longing. Vill Imitatiounen goufen vun der Aarbecht vum Nizami erfonnt, e puer vun deenen sinn originell literaresch Wierker an hirem eegene Recht, dorënner den Amir Khusrow Dehlavi's Majnun o Leyli (erfaasst am Joer 1299), an d'Versioun vum Jami, fäerdeg am Joer 1484, ass op 3.860 Coupletten. Aner bemierkenswäert Wierker sinn vum Maktabi Shirazi, Hatefi (d. 1520), a Fuzûlî (d.1556), déi an der osmanescher Tierkei an Indien populär gouf. De Sir William Jones huet Hatefis Romanz zu Kalkutta am Joer 1788 publizéiert. Den...  Fro: Wou gouf dëst Wierk fir d'éischt publizéiert?
Kalkutta