Fëllt de folgende Saz aus: Am Joer 1971, wärend si op Harvard war, huet de Zulfikar si invitéiert, him zu New York City ze begleeden, wou hien an enger Versammlung vum Sécherheetsrot vun de Vereenten Natiounen op deem Joer
Indesch-Pakistanesche Krich. Am Dezember 1971 huet de Zulfikar d'Präsidentschaft vu Pakistan iwwerholl, den éischte demokratesch gewielte Leader no 13 Joer Militärherrschaft. Am Joer 1972 huet d'Benazir hire Papp op den Indien-Pakistan-Sommet zu Simla begleet als Ersatz fir hir Mamm, déi krank war. Do gouf si dem indeschen Premierminister Indira Gandhi virgestallt. Wärend si zu Simla war, huet si vill Opmierksamkeet vun der lokaler an der nationaler indescher Press ugezunn, déi éischt Kéier, datt si esou eng Notiz krut. Si huet dat der Tatsaach zougeschriwwen, datt si - a senge Wierder - "eng nei Generatioun symboliséiert. Ech war ni en Indianer gewiescht. Ech war am onofhängege Pakistan gebuer. Ech war fräi vun de Komplexe an de Virurteeler, déi d'Indianer an d'Pakistaner am bluddege Trauma vun der Partitur opgedeelt haten". Am Joer 1974 gouf si op Lahore geflogen fir hire Papp op de Sommet vun der Organisatioun vun der islamescher Zesummenaarbecht ze begleeden. Hei huet si eng Rei vun de versammelten héichrangegen muslimesche Weltleit getraff, dorënner dem Muammar Gaddafi vu Libyen, dem Anwar Sadat aus Ägypten, dem Hafez al-Assad aus Syrien, dem Faisal aus Saudi Arabien an dem Hussein aus Jordanien.