Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Déi heidnesch Franken, déi aus dem drëtte Joerhonnert op Gallien migréiert waren, mat hirer herrschender Merovingian Dynastie op Chrëschtdag am 498, no der Schluecht vu Tolbiac, an d'kathoulesch Kierch ëmgewandelt
, wéi de Clovis I sech ëmgewandelt huet an zu Reims gedeeft gouf. D'Detailer vun dësem Evenement goufen vum Gregory vun Tours weiderginn, deen se vill Joer méi spéit am sechste Joerhonnert opgeholl huet. No hirer Konversioun huet hien d'Franken als Kämpfer géint Arian Ketzer a Barbaren duergestallt. D'Beweiser weisen awer, datt de Clovis et net fäerdeg bruecht huet, eng reliéis Ënnerscheedung tëscht den arianeschen Westgoten an de Gallo-Réimer ze verursaachen, an et gëtt keng Indikatioun, datt d'Relioun d'Motivatioun fir d'Krich war. Vill vun der frankescher Aristokratie hunn dem Clovis gefollegt, fir sech zum Chrëschtentum ze bekéieren, mee d'Konversioun vun all senge Sujeten ass no villen Efforten an an e puer Regiounen an de nächsten zwee Joerhonnerte geschitt. D'"Chronik vu St. Denis" erzielt, datt no der Konversioun vum Clovis eng Rei vu gléckleche Heiden sech ëm de Ragnachar versammelt hunn, deen eng wichteg Roll bei der éischter Erhéijung vun der Muecht vum Clovis gespillt hat. Obwuel den Text net kloer ass, wat de präzise Virwand war, huet de Clovis Ragnachar higeriicht. Déi Rescht vun de Resistenz Pockets goufen Regioun fir Regioun iwwerwonnen, haaptsächlech wéinst der Aarbecht vun engem erweidert Netzwierk vu Klouschter.