Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Philips huet fir d'éischt CD-i als Familljen-Entertainment-Produkt vermaart, a vermeit Videospiller ze ernimmen fir net géint Spillkonsolen ze konkurréieren. Fréi Software Releases fokusséiert haaptsächlech op pädagogesch, musikalesch an Selbstverbesserungs Titelen, mat nëmmen e puer Spiller, vill vun hinnen Adaptatiounen vu Brettspill wéi Connect Four. Wéi och ëmmer, de System gouf op de Maart fir Multimedia Geräter vun bëllege Low-End PCs geschloen, an d'Spiller waren déi beschtverkaafte Software. Bis 1993 huet Philips MS-DOS an Konsolentwéckler encouragéiert Spiller ze kreéieren, eng $ 250 Peripherie mat méi Gedächtnis a Ënnerstëtzung fir Vollmotion Video agefouert, an nei Konsolen en zweete Controller Port fir Multiplayer Spiller bäigefüügt. D'Versuch fir e Fousshaff am Spillmaart z'entwéckelen waren net erfollegräich, well de System strikt als Multimedia Player entwéckelt gouf an dofir ënner Kraaft war am Verglach mat anere Spillplattformen um Maart an de meeschte Sënn. Fréier CD-i Spiller enthalen Entréeën a populäre Nintendo Franchises, och wann dës Spiller net vu Nintendo entwéckelt goufen. Speziell gouf e Mario-Spill ( mam Titel Hotel Mario) an dräi Legend of Zelda-Spiller verëffentlecht: Zelda: The Wand of Gamelon, Link: The Faces of Evil an Zelda's Adventure. Nintendo a Philips haten eng Ofkommes fir eng CD-ROM-Verbesserung fir de Super Nintendo Entertainment System ze entwéckelen wéinst Lizenzdiskussiounen mam fréiere Partner vu Nintendo, Sony (eng Ofkommes déi e Prototyp Konsol genannt SNES-CD produzéiert huet). Während Philips an Nintendo ni sou eng CD-ROM Add-on verëffentlecht hunn, war Philips nach ëmmer vertraglech erlaabt weider Nintendo Charaktere ze benotzen.  Fro: Wéi eng Franchise waren CD-i Spiller abegraff?
Nintendo-Franchises