Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - An der Aussepolitik ginn d'Gaullisten souwuel mam Realismus wéi och mam franséischen Exceptionalismus identifizéiert, an de Gaulle huet versicht de franséischen Afloss op d'global Uerdnung opzesetzen. D'Gaullisten hunn d'Dekoloniséierung ënnerstëtzt, déi Frankräich vun der Belaaschtung vum Kinnekräich befreit huet. Dat huet sech an der Léisung vun der Algerien-Kris vum de Gaulle gewisen.
(1958<unk>62), déi staark vun der de Gaulle's realpolitik beaflosst gouf, oder "keen Sënn vun der politescher Zweckmäßigkeit". De Gaulle huet sech bewosst, datt d'Dekoloniséierung onvermeidbar war, an datt eng weider Kris an e verlängert Algerienkrich déi franséisch Wirtschaft schueden an déi national Disunitéit weider féieren, "de Gaulle huet geduecht, datt et am beschte Interesse vu Frankräich wier, d'Onofhängegkeet ze gewähren an aus militäreschen Engagementer ewechzehuelen", an domat déi franséisch Eenheet a Gréisst ze erhalen.