Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Déi bleifend géigesäiteg Feindschaft an erneierte Spannungen laanscht hir Grenzgebieter hunn zum Zweete Punesche Krich (218-201 v. Chr.) gefouert, deen Fraktiounen aus dem westlechen an östleche Mëttelmierraum involvéiert huet. De Krich ass geprägt vun der iwwerraschender Rees vum Hannibal iwwer d'Land op Roum, besonnesch vu senger kostspieleger a strategesch fett Iwwerquerung vun den Alpen
. Seng Entrée an Norditalien gouf vun der Verstärkung vu gallesche Verbündeten gefollegt a mat vernichtege Victoiren iwwer déi réimesch Arméi an der Schluecht um Trebia an dem risege Hinterhalt bei Trasimene. Géint seng Fäegkeeten um Schluechtfeld hunn d'Réimer d'Fabianesch Strategie benotzt, déi op Scharmützel anstatt direkt Engagement ugewannt huet, mam Zil seng Kräften ze verzögeren an no an no ze schwächen. Obwuel dës Approche effektiv war, war se politesch onpopulär, well se am Géigesaz zu der traditioneller militärescher Strategie war. D'Réimer hunn also bei Cannae zu enger anerer grousser Feldschluecht ugefaang, mee trotz hirer méi grousser Zuel, hunn si eng vernichteger Niederlage erlieft, a si hunn, wéi gesot gëtt, 60.000 Verloschter erlieft.