Fëllt de folgende Saz aus: Am Ufank vum Zweete Weltkrich, vu Mee bis Juni 1940, war hien de jéngste franséische General. Hien huet seng Divisioun während der Schluecht vu Frankräich, bei de Schluechte vu Rethel, Champagne-Ardenne, an der Loire a bis zum Waffestëllstand vum 22 Juni 1940 gefouert. Wärend dem Vichy-Regime ass hien an der Arméi vum Waffestëllstand bliwwen, fir d'éischt op regionalen Kommandoposten, duerno als Commandant-en-Chief vun Truppen an Tunesien. No der
November 1942 hunn d'Deutschen an d'Fräizone agebrach; de Lattre, Kommandant vun der 16ter Militärdivision zu Montpellier, huet d'Uerder refuséiert, net géint d'Deutschen ze kämpfen an war deen eenzegen aktive General, deen seng Truppe bestallt huet, sech géint d'Invasoren ze stellen. Hie gouf festgeholl, ass awer geflücht an ass Enn 1943 an de Fräie Frankräich vum Charles de Gaulle geflücht. Vun 1943 bis 1945 war hien ee vun den héchste Cheffen vun der Befreiungsarméi, déi d'Kräfte kommandoe gelooss hunn, déi am 15 August 1944 am Süde vu Frankräich gelant sinn, duerno bis op de Flëss Rhein an der Donau gekämpft hunn. Hie war deen eenzege franséische General vum Zweete Weltkrich, deen eng grouss Zuel vun amerikanesche Truppen kommandoe konnt, wéi den US XXI Corps während der Schluecht um Colmar Pocket zu senger Éischte Arméi bäigefüügt gouf. Hie war och de franséische Vertrieder zu Berlin den 8 Mee 1945, zesumme mam Eisenhower, dem Zhukov an dem Montgomery.