Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: E muslimescht Meedchen wënscht sech e Muezzin wéi hire Papp ze ginn an den Azaan ze ruffen. Si klaut de gebratene Fësch, deen hir Mamm fir d'Männer am Haus gekacht huet, a seet, datt dat net moralesch falsch ass, well de Padachon (Schëpfergott) géif verstoen, datt Meedercher net genuch Iessen kréien. Dunn kritiséiert hire Papp hir a seet hir, datt Fraen nëmmen d'Halschent vun allem kréien, wat Männer hunn. D'Meedche freet op dës Fro, firwat dann d'Fraen net nëmmen d'Halschent vun deem droen, wat d'Männer droen. Hire Papp beäntwert all hir Froen andeems hien op e grousst Buch (Kithab) bezitt, an hie sperrt hatt ewech sou datt si net méi an engem Stéck (e Stéck am Stéck) spillt. Hien seet hir, si wäert net an den Himmel kommen, wann si weider esou Saache maacht. "Wann ech d'Entrée an den Himmel verléieren, well ech sangen an danzen, da wëll ech deen Himmel net", seet si. De Papp ass souguer bereet, d'Meedchen ëmzebréngen, wann si trotz sengem Wonsch bei der Schoulstéck optrëtt. Wann hir Mamm him drun erënnert datt hien net nëmmen de Muezzin ass, awer och e Papp, erlaabt hien hatt den Azan ze ruffen, an d'Dram endet mat dem Meedchen deen den Azan rufft an de Rescht biet.  Fro: Wat sollen d'Fraen no dem Papp kréien?
d'Halschent vun allem, wat Männer hunn