Fëllt de folgende Saz aus: Wéi den Uthman ibn Affan ganz al ginn ass, ass de Marwan I., e Familljemember vum Muawiyah, an d'Vakuum geplënnert, säi Sekretär ginn a lues méi Kontroll iwwerholl. Wéi den Uthman am Joer 656 ëmbruecht gouf, huet den Ali ibn Abi Talib, e Vetter a Schwiegerson vum Mohammed, d'Positioun vum Kalif iwwerholl an d'Haaptstad op Kufa am Irak geplënnert. De Muawiyah I., de Gouverneur vu Syrien, an de Marwan I. hunn d'Verhaftung vun de Schëlleren gefuerdert. De Marwan I huet jiddereen manipuléiert an e Konflikt erstallt, wat zu der
den éischte Biergerkrich ("First Fitna"). Den Ali gouf am Joer 661 vun de Kharijiten ëmbruecht. Sechs Méint méi spéit am Joer 661, am Interessi vum Fridden, huet den Ali säi Jong Hasan e Friddensvertrag mam Muawiyah I. Am Hasan <unk>Muawiya Vertrag huet den Hasan ibn Ali d'Muecht dem Muawiya iwwerginn op der Bedingung datt hien nëmme fir d'Leit wier an net eng Dynastie no sengem Doud etabléiert. De Muawiyah huet duerno d'Konditioune vum Accord gebrach an d'Umayyad Dynastie gegrënnt, mat enger Haaptstad zu Damaskus. De Husayn ibn Ali, deen deemools deen eenzege liewege Enkel vum Mohammed war, huet refuséiert de Loyalitéit un d'Ummayyaden ze schwätzen. Hie gouf am selwechte Joer an der Schluecht vu Karbala ëmbruecht, an engem Evenement dat nach ëmmer vu Shia um Dag vun Ashura trauert gëtt. D'Onrouen, déi als déi zweet Fitna bezeechent goufen, hunn weidergefouert, awer d'muslimesch Herrschaft gouf ënner Muawiyah op Rhodos, Kreta, Kabul, Bukhara a Samarkand verlängert an a Nordafrika ausgebaut. Am Joer 664 hunn arabesch Arméi Kabul eruewert, an am Joer 665 an de Maghreb gedréckt.