Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: D'Pro-Krich-Fraktioun gouf vum Carteret gefouert, deen behaapt huet, datt déi franséisch Kraaft géif eropgoen, wann d'Maria Theresia net den éisträichesche Troun erfollegräich wier. De Georg huet zougestëmmt, 12.000 Hessianer an dänesch Söldner an Europa ze schécken, anscheinend fir d'Maria Theresia z'ënnerstëtzen. Ouni sech mat senge britesche Ministeren ze beroden, huet de George si zu Hannover stationéiert, fir ze verhënneren, datt d'frëndlech franséisch Truppen an d'Wahlbevëlkerung marschieren. Déi britesch Arméi hat an iwwer 20 Joer net an engem grousse europäesche Krich gekämpft, an d'Regierung hat hir Ënnerhalt ganz vernoléissegt. De George hat sech fir méi Professionalitéit an de Reie gelooss, an d'Promotioun duerch Verméigen anstatt duerch Verkaf vu Kommissiounen, awer ouni vill Erfolleg. Eng alliéiert Kraaft aus éisträicheschen, briteschen, hollännesche, hannoversche an hessesche Truppen huet d'Fransousen an der Schluecht vu Dettingen den 16/27 Juni 1743 engagéiert. De George huet si perséinlech begleet, an huet si zum Sieg bruecht, sou datt hien de leschte britesche Monarch gouf, deen Truppen an d'Schluecht gefouert huet. Obwuel seng Aktiounen an der Schluecht bewonnert goufen, gouf de Krich bei der britescher Ëffentlechkeet onpopulär, déi d'Gefill haten, datt de Kinnek a de Carteret britesch Interessen den Hannoverer ënnergeuerdent hunn. De Carteret huet d'Ënnerstëtzung verluer, a fir d'Enttäuschung vum George huet hien am Joer 1744 ofgetrueden. D'Tensioun tëscht dem Pelham-Ministerium a George ass gewuess, well hien weider Rotschléi vu Carteret ugeholl huet an den Drock vu senge anere Ministeren refuséiert huet de William Pitt the Elder an de Cabinet opzehuelen, wat d'Ënnerstëtzungsbasis vun der Regierung erweidert hätt. De Kinnek huet de Pitt net gär well hien virdru géint d'Regierungspolitik gekämpft huet an d'Moossnamen ugegraff huet, déi als pro-hanoveresch ugesi goufen. Am Februar 1746 hunn de Pelham a seng Unhänger demissionéiert. De George huet den Lord Bath an de Carteret gefrot eng Administratioun ze bilden, awer no manner wéi 48 Stonnen hunn se d'Siegel vum Büro zréckginn, net fäeg genuch parlamentaresch Ënnerstëtzung ze sécheren. De Pelham ass triumphierend an d'Amt zréckkomm, an de George war gezwongen, de Pitt zum Minister ze ernennen. Dem George seng franséisch Géigner hunn d'Rebellion vun de Jakobiten encouragéiert, d'Ënnerstëtzer vum réimesch-kathoulesche Fuerderer op de britesche Troun, dem James Francis...  Fro: Wien war de Papp vum Stuart?
James II.