D'Ägypter hu gegleeft, datt d'Götter an der Welt ronderëm si präsent sinn, awer de Kontakt tëscht de mënschlechen an den hellege Welten war meeschtens op spezifesch Ëmstänn beschränkt. An der Literatur kënnen d'Götter de Mënschen an enger kierperlecher Form erschéngen, awer am richtege Liewen waren d'Ägypter op méi indirekt Kommunikatiounsmëttel beschränkt. D'Ba vun engem Gott soll periodesch d'göttlech Welt verloossen fir an de Biller vun deem Gott ze wunnen. Duerch dës Biller ze wunnen, hunn d'Götter hire verstoppt Zoustand verlooss an eng kierperlech Form ugeholl. Fir d'Ägypter war eng Plaz oder en Objet, deen ḏsr<unk>"heilig"<unk> war, isoléiert a rituell reng, an dofir passend fir e Gott ze wunnen. Tempelstatuen a Reliefs, souw wéi och bestëmmt hellege Déieren, wéi den Apisbull, hunn als Mëttelmänner gedéngt
hir Gëtter