Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Dem Mordini seng Aufgab war net einfach. Déi diplomatesch Delegatioune vun anere Länner, déi vun der Regierung vu Sardinien-Piedmont, déi nach ëmmer un d'Verfassung gebonne war, ugedriwwe goufen, hunn refuséiert offiziell diplomatesch Bezéiungen mat der provisorescher Regierung vu Lombardei opzebauen. Nëmmen de Vertrieder vun der nei installéierter republikanescher
D'Regierung vu Frankräich huet zumindest ugekënnegt, datt si d'Offer vun "onoffiziellen" diplomatesche Bezéiungen akzeptéiert huet. De Mordini huet also versicht Allianzen mat de de facto Regierungen op Sizilien an, méi no bei sech, mat Roum a Venedeg ze maachen, mee och dat huet wéineg Effekt. Seng Propositioun fir eng Republik ze proklaméieren op Basis vun enger Dräi-Wee Union tëscht Roum, Toskana a Venedeg gouf am Ufank mat Zécker begréisst an duerno mat direkter Oppositioun vu sengem Regierungskolleg Guerrazzi, deen den 27 Mäerz 1849 "diktatoresch Muecht" vum nei gegrënnte toskanesche Parlament kritt huet als Äntwert op déi droend Néierlag aus dem Norden. De Mordini huet och net erfollegräich probéiert, am Numm vun der Provisorëscher Regierung eng Verteidegungskraaft vu fräiwëllege Milizen ze organiséieren, fir d'reegelméisseg Arméi z'ersetzen, déi dem Groussherzog trei bliwwen ass.