Fëllt de folgende Saz aus: Encouragéiert vun den Hamdaniden, huet de Fatimiden-Kalif al-Aziz am Joer 992 en éischten Attack lancéiert, ënner dem Gouverneur vu Damaskus, dem tierkesche General Manjutakin. De Fatimiden-Generol huet den Emirat invadéiert, eng byzantinesch Kraaft ënner dem "Doux" vun Antiochia, Michael Bourtzes, am Juni 992 besiegt an Aleppo belaagte gelooss. Hie konnt d'Belagerung awer net mat Kraaft verfollegen, an d'Stad war einfach fäeg ze widderstoen bis, am Fréijoer vum 993, no dräi Méint vun der Campagne, de Manjutakin gezwonge war wéinst Mangel u Versuergungen zréck op Damaskus ze goen. Am Fréijoer 994 huet de Manjutakin eng aner Invasioun lancéiert, nees de Bourtzes an der Schluecht um Orontes besiegt, Homs, Apamea a Shayzar geholl an Aleppo fir eelef Méint belaagte gelooss. D'Blockade war dës Kéier vill méi effektiv an huet séier e schwéiere Mangel u Liewensmëttel verursaacht. De Sa'id al-Dawla huet dem Manjutakin virgeschloen sech ofzeginn, awer d'bestëmmte Positioun vum Lu'lu' huet de Verteideger vun der Stad erlaabt sech ze halen bis zu der plötzlecher Arrivée vum byzantinesche Keeser, Basil II, a Syrien am Abrëll 995. Basil, déi war
De Manjutakin, deen an Bulgarien kampféiert huet, huet dem Appell vun den Hamdaniden ëm Hëllef geäntwert an ass a just 16 Deeg mat enger Arméi vu 13.000 Mann duerch Kleinasien gaangen. Seng plötzlech Arrivée huet Panik an der Fatimidenarmee verursaacht: De Manjutakin huet säi Lager verbrannt an ouni Kampf op Damaskus zréckgezunn.