Fëllt de folgende Saz aus: De Smith diskutéiert dann all eenzel vun de sechs Themen am Detail. De Smith diskutéiert modern Guerilla- a Opstandskampagnen, dorënner verschidde Biergerkricher an ethnesch Konflikter op de Balkan, am Mëttleren Osten an an Afrika. D'Konflikter, déi hien an der zweeter Halschent diskutéiert, sinn bal all "Krieg tëscht de Leit" a schéngen onbestänneg fir konventionell Kräften. De Smith analyséiert Situatiounen, an deenen d'Länner hir Taktiken ugepasst hunn, fir op "Krich tëscht de Leit" ze reagéieren, wéi déi, déi vun de israelesche Kräften als Äntwert op d'Krichsfäll am Irak benotzt goufen.
D'Palestiner Intifada, an där d'Israeler op gezielte Recherchen ugewisen hunn, wéi hir méi héich Waffekraaft sech als ineffektiv bewisen huet. Hien weist drop hin, datt modern Krichsfeeler selten tëscht eenzelne Natiounen ausgefouert ginn, mee datt d'Parteien dacks aus supranationalen Koalitiounen oder Ënnerstaatsentitéite besteet, an datt besonnesch westlech Regierungen esou kämpfen, datt d'Affer an d'Materialverloschter op e Minimum halen. De Smith kritiséiert d'Verhalen vun der amerikanescher Koalitioun am Irakkrich während der Opstand, déi der initialer Invasioun an der Besatzung vum Irak am Joer 2003 gefollegt huet; hien ass der Meenung, datt d'Zaldoten, déi d'Operatiounen géint d'Opstand hunn, net déi richteg Fäegkeeten oder Ausrüstung fir d'Aufgab haten. Hien ass der Meenung, datt d'Kommandanten op engem takteschen an net op engem strategesche Niveau geschafft hunn, an datt d'Operatiounen net genuch vun Intelligenz guidéiert goufen, déi sech ze staark op d'Kampffeldkraaft an d'Evaluatioune vun den technesche Fäegkeeten vun den Opstännegen, anstatt hir politesch Ziler, baséiert hunn.