Fëllt de folgende Saz aus: Theoretesch gesäit d'Iddi vun enger gepanzerter Këscht mat villen Waffen gutt aus. An der Praxis war de groussen Design awer wäit vun der Perfektioun ewech. D'Gefier war top-schwéier, sou datt et net praktesch war op ongläichem Terrain ze benotzen. Et war och lues, dat heescht dacks, datt et vun der Infanterie, déi et ënnerstëtzt huet, iwwerholl gouf. Déi kuerz Gleiser vum Traktorsystem hunn d'Gefier och relativ onsécher an an e puer Fäll onkontrollabel gemaach. Wann d'A7V eng Rettungskraaft huet, war et, datt de ronderëm Rüstungsschutz fir d'Crew net zweeter war - och am Verglach mat de britesche Designen - iwwer eng Zentimeter an e puer Beräicher. Zwanzeg vun dëse Panzer goufen produzéiert, an déi éischt vun dësen waren am Oktober 1917 fäerdeg. Den A7V gouf fir d'éischt am 21ten Mäerz 1918 zu St Quentin benotzt. Obwuel e puer vun hiren Eegeschafte, wéi d'Sprongen an déi déckst Panzerung, et besser gemaach hunn wéi déi britesch Panzer zu där Zäit, war den A7V manner erfollegräich als Kampfmëttel. D'Haaptprobleemer betrëfft seng mechanesch Zouverlässegkeet an d'Schwieregkeeten, mat deenen et konfrontéiert ass, d'Feindesch Schützengräben ze iwwerschreiden. Dräi vun de fënnef Tanks, déi bei St. Quentin agefouert goufen, sinn ausgaangen. Op der
An der zweeter Schluecht vu Villers-Bretonneux huet e britesche Panzer en A7V ausgeschalt an zwee méi fortgefuer.