Fëllt de folgende Saz aus:
1948 war de Republikanesche Nationalkongress zu Philadelphia, Pennsylvania. Et war deen éischte Kongress vum President, deen um Fernseh gewisen gouf. Wéi de Kongress ugefaang huet, gouf ugesinn, datt de Dewey e grousse Virdergrond an der Zuel vun de Delegéierten hat. Seng wichtegst Géigner <unk> Taft, Stassen, an de Senator Arthur H. Vandenberg vu Michigan <unk> hu sech an der Taft's Hotel Suite getraff fir eng "Stop-Dewey" Bewegung ze plangen. Wéi och ëmmer, e Schlëssel Hindernis huet sech geschwënn entwéckelt wéi déi dräi Männer refuséiert hunn sech hannert engem eenzege Kandidat ze vereenegen fir géint Dewey ze sinn. Amplaz hunn all dräi Männer einfach zougestëmmt, hir eege Delegéierten ze halen an der Hoffnung ze verhënneren datt Dewey eng Majoritéit kritt. Dëst huet sech als vergeblech bewisen, well dem Dewey seng effizient Kampagne Team d'Delegéiert gesammelt huet, déi se gebraucht hunn fir d'Nominatioun ze gewannen. No der zweeter Wahlrunde war de Dewey nëmmen 33 Stëmme vu senger Victoire ewech. De Taft huet dunn de Stassen ugeruff an hien drängt sech aus dem Rennen zréckzezéien an hien als Dewey säi Haaptgegner z'ënnerstëtzen. Wéi de Stassen refuséiert huet, huet de Taft eng Konzessiouns Ried geschriwwen an huet et am Ufank vun der drëtter Wahl gelies; Dewey gouf dann duerch Aklamatioun nominéiert. Dewey huet dunn de populäre Gouverneur Earl Warren vu Kalifornien als säin Kandidat gewielt. No der Konventioun hunn déi meescht politesch Experten an den Neiegkeetsmedien de GOP Ticket als bal sécher Gewënner iwwer d'Demokraten bewäert.