De David M. Robinson behaapt datt verschidde Edikten a Gesetzer, déi vum Hongwu Keeser, Grënner vun der Ming Dynastie, ausgestallt goufen, schéngen de mongolesche Afloss a China ze refuséieren mat dem Verbuet vu mongolesche Bestietnes a Begriefnispraktiken, Kleedung, Ried a souguer Musek. Wéi och ëmmer, de Robinson markéiert wéi dës Rhetorik dem Hongwu Keeser seng Fortsetzung vu Yuan Institutiounen wéi dem ierfleche Garnisonssystem a Beschäftegungen widdersprécht. Hien huet Kampagnen initiéiert fir Gebidder ze erueweren déi net virdru vu natierleche chinesesche Dynastien kontrolléiert goufen, dorënner
D'Land huet eng grouss Zuel vu Gebaier an deene Provënzen Yunnan, Liaodong (Manchuria) an d'Mongolie. Hien huet weider Mongolen an d'Arméi rekrutéiert an huet d'Traditioun vun der Yuan-Ära behalen, koreanesch Konkubinnen an Eunuchen an de Keeserpalast ze bréngen. De Robinson behaapt datt d'Ming Dynastie "a ville Weeër e richtege Nofolger" vum Yuan war, well d'Ming Keeser versicht hunn hir Herrschaft duerch d'Yuan Ierfschaft ze legitiméieren, besonnesch well d'rivalesch Norden Yuan Dynastie weider existéiert huet. De Yongle Keeser war vill méi explizit an engem Verglach tëscht senger Herrschaft an deem vum Kublai Khan, wéi an senger ganz aktiver Aussepolitik reflektéiert, Projektioun vun Ming Chinese Muecht am Ausland an expansionistesch militäresch Kampagnen. No der Tumu-Kris vun 1449 huet d'Ming-Regierung d'Immigratioun vu mongolesche Vëlker aktiv entmutegt (fir déi, déi scho a China gelieft hunn, geleeëntlech Relocatiounspolitik favoriséiert). D'Mongolen hu weider als Ming-Militäroffizéier gedéngt, och nodeems d'Mongolen an der gescheiterter 1461 Rebellioun vu Cao Qin involvéiert waren, awer hir Zuelen hunn ugefaang ze falen wéi ierflech Offizéier am Allgemengen no an no duerch Männer vu méi bescheidener Hierkonft ersat goufen.