Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Zu där Zäit huet d'Ottomanesch Räich sech vergréissert an huet seng Muecht am Mëttelmierraum an Nordafrika bemierkbar gemaach. Zur selwechter Zäit war d'Aragonesch Mëttelmierreich duerch Scholden an d'Ausbrieche vum Krich zerbriechen. De Ferdinand hat vernünfteg Angscht, datt hien net fäeg wier, en osmaneschen Ugrëff op d'Ufer vu Spuenien ofzehalen, besonnesch wann d'Osmanen intern Hëllef hätten. D'Regioune mat der gréisster Konzentratioun vu Moriscos waren déi, déi no bei de gemeinsame Marineschëff tëscht Spuenien an Afrika waren. Wann d'Schwächt vum Aragonesche Marine-Imperium mat dem Grimm vum héije Adel géint d'Monarchen kombinéiert gouf, hunn d'dynastesch Fuerderunge vu Portugal op Kastilien
an déi auslännesch Politik vun den zwee Monarchen, déi sech vun Marokko an anere afrikanesche Natiounen zugonschte vun Europa ofgedréckt hunn, war d'Angscht virun enger zweeter muslimescher Invasioun, an domat eng zweeter muslimescher Besatzung kaum ongegrond. Dës Angscht kann de Basisgrond fir d'Ausweisung vun deene Bierger gewiescht sinn, déi entweder e reliéise Grond haten, fir d'Invasioun vun den Ottomanen (Moriscos) z'ënnerstëtzen oder kee besonnesche reliéise Grond haten, et net ze maachen (Judden). D'Inquisitioun war vläicht Deel vun de Virbereedungen fir dës Moossnamen duerchzesetzen an hir Effektivitéit ze garantéieren andeems se falsch Konvertiten ausrotten, déi nach ëmmer eng Bedrohung vu auslännesche Spionage kéinten duerstellen.