Fëllt de folgende Saz aus: Virun dem Éischte Weltkrich war de polnesche Kuelegruuwen tëscht dräi Länner opgedeelt. Den Ieweschte Schlesien huet dem Däitsche Räich gedéngt, Zagłębie Dąbrowskie huet seng Kuel an d'Ukrain verkaaft (Deel vum Russesche Räich), an de "Kraków Coal Basin" war Deel vun Éisträich-Ungarn. Am ganze goufen 1914 40 Milliounen Tonne Kohle an de gedeelten polnesche Länner ausgegraben. No dem Krich huet déi polnesch Kuel awer hire Maart verluer. D'Produktioun bliwwen héich, nach ëmmer bei 40 Milliounen Tonnen, wärend d'Demande an der nei gegrënnter Zweeter Polnescher Republik ongeféier 18 Milliounen Tonnen war. Déi eenzeg Léisung war de polnesche Kuel ze exportéieren, awer bis 1925 huet Polen nëmmen 0,5 Milliounen Tonnen d'Joer exportéiert:
De Kohle-Streik an England koum 1926 op déi bescht méiglech Zäit fir Polen, awer mir haten keng Méiglechkeeten, eis Kohle an Skandinavien ze transportéieren, déi den Haaptmaart fir britesch Kohle war. Gdynia war nach net fäerdeg, d'Fräie Stad Danzig war aus der Fro, an d'polnesch Kohle-Trunk-Line war net fäerdeg (...) Also, e polnesche David huet mat engem britesche Goliath konfrontéiert" (Säiten 208 - 211).