Fëllt de folgende Saz aus:
1948 Ashgabat Äerdbiewen huet d'Gebai schwéier beschiedegt an huet et net sécher gemaach; déi staark Reen vun de folgende Joren hunn d'Struktur geschwächt. Et gouf am Joer 1963 ofgerappt an de Site gouf an e ëffentleche Park ëmgewandelt. Mat dem sowjetesche Verbuet vun der Relioun hunn d'Bahá'í, déi sech strikt un hire Prinzip vum Gehorsam vis-à-vis vun der legaler Regierung gehalen hunn, hir Administratioun opginn an hir Eegeschafte goufen nationaliséiert. Bis 1938, mat der NKVD (sowjetescher Geheimpolizei) an der Politik vun der reliéiser Ënnerdréckung, goufen déi meescht Bahá'í an d'Gefängnisser a Lager geschéckt oder an d'Ausland geschéckt; Bahá'í-Gemeinschaften an 38 Stied hu net méi existéiert. Am Fall vun Aschgabad, weisen Bahá'í Quellen op 5 Februar datt d'Membere vun der Versammlung, d'Leaderen vun der Gemeinschaft an e puer allgemeng Membere vun der Gemeinschaft zu insgesamt 500 Leit festgeholl goufen, Haiser goufen duerchgefouert an all d'Aschreiwungen an d'Literatur goufen beschlagnahmt (a behaapt datt se fir de Virdeel vun Auslänner geschafft hunn), an heiansdo gezwongen hir eege Graf ze graben als Deel vum Verhör. Et gëtt ugeholl datt eng Fra sech selwer an d'Feier gesat huet an duerno an engem Spidol gestuerwen ass. D'Fraen an d'Kanner goufe gréisstendeels an den Iran verbannt. Am Joer 1953 hunn d'Bahá'í ugefaang an d'Sowjetrepubliken an Asien ze plënneren, nodeems de Chef vun der Relioun zu där Zäit, de Shoghi Effendi, e Plang initiéiert huet, deen den Zéngjärege Kreuzzug genannt gouf. D'Bahá'í, déi a Turkmenistan geplënnert sinn, hunn e puer eenzel Bahá'í do fonnt, obwuel d'Relioun net organiséiert war. Wärend dem Biergerkrich vun 1978-9 an Afghanistan sinn e puer Bahá'í an den Turkmenistan geflücht.