Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Wärend der Salerno Landung huet d'Force V, ënner dem Kommando vum Admiral Philip Vian a besteet aus,, an, zesumme mam Liichtflottentransporter, Loftdeckung ugebueden. D'Fënnef Carrieren goufen erwaart fir eng Kämpfflugzeuge vun 22 Supermarine Seafires iwwer dem Landungsberäich ze halen bis d'Bodenkräfte en italienescht Fluchhafen ageholl hunn fir vu Buedem-baséiert Fligere benotzt ze ginn. Den éischten Dag, den 9 September 1943, hunn si 265 Flich gemaach. Si haten erwaart, bis den 10 September erliichtert ze ginn, awer e passenden Fluchhafen gouf net bis den 12 September ageholl. Vun den 105 Kämpfer vun de Carrieren sinn zéng an der Aktioun verluer an 33 an Accidenter ofgeschriwwen. Am Austausch hu si behaapt, datt zwee däitsch Fligeren zerstéiert goufen an véier aner wahrscheinlech zerstéiert goufen. Fir d'Landungen am Süde vu Frankräich
August 1944 huet d' "Attacker", "Stalker" an d' "Hunter", déi all mat 24 Supermarine Seafires an "Pursuer" mat 24 Grumman Wildcats ausgestatt waren, Deel vun der Fligerdréierstruppe geformt, déi als Task Force 88 bezeechent gouf.