Fëllt de folgende Saz aus: Wärend dem Befreiungskrich vu Bangladesch am Joer 1971, hunn amerikanesch Bierger ënner der Leedung vum Generalkonsul zu Dacca, Archer K Blood, eng Serie vun Telegrammer geschéckt, déi d'Gräseler detailléiert hunn, déi vum pakistanesche Militär géint bengalisch Zivilisten, Studenten an Intellektueller begéint goufen. Si hunn d'Politik vun der Nixon-Administratioun, déi d'Aarbecht vun der
Genozid wéinst der enger amerikanescher Allianz mat der pakistanescher Militärjunta. An den USA huet sech d'ëffentlech Meenung och géint de Nixon ëmgedréit wéinst senger Politik zu Bangladesch. Souwuel demokratesch wéi och republikanesch Gesetzgeber, dorënner den Ted Kennedy, de Frank Church an de William B. Saxbe, hunn d'Nixon-Wäiss Haus veruerteelt fir säi Schweeg iwwer déi "systematesch Ënnerdréckung" am Ostpakistan. Amerikanesch kulturell Personnagen wéi de Dichter Allen Ginsberg (deen "September on Jessore Road" geschriwwen huet) an d'Sängerin Joan Baez hunn d'Bewosstsinn vum Bangladesch Krich gefördert. De Concert fir Bangladesch gouf zu New York City vun briteschen, amerikanesche an indesche Museker organiséiert; an huet amerikanesch Ikonen wéi Bob Dylan virgestallt. Den US-Kongress huet e Waffenembargo géint Pakistan opgeléist; mee trotz deem huet d'Nixon-Wäiss Haus geheim Waffenverschéckungen un d'Junta geschéckt. Wéi Indien am Dezember 1971 intervenéiert huet, huet d'Wäiss Haus en Fligerdréier an d'Bucht vu Bengal geschéckt. Friddensaktivisten hunn d'Waffeschëffungen an e puer nordëstleche amerikanesche Häfen blockéiert. D'Diplomate vun der pakistanescher Ambassade zu Washington DC hunn eng Missioun vun der Provisorëscher Regierung vu Bangladesch bedriwwen.