Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - D'Gedicht fänkt mat enger Diskussioun iwwer dem Juno seng Roserei géint Roum opgrond vun der Behandlung vum Aeneas vum Dido an dem Charakter an der Erzéiung vum Hannibal un. Den Hannibal attackéiert Saguntum a kritt eng réimesch Ambassade. Am Buch 2 gëtt d'römisch Legatioun zu Carthage héieren, awer den Hannibal hëlt d'Stad nodeems d'Verdeedeger sech heroesch selwer ëmbruecht hunn. D'Karthager ginn katalogiséiert, den Hannibal iwwerkreest d'Alpen, an de Jupiter weist datt de Punesche Krich e Test vun der réimescher Männlechkeet am Buch 3 ass. Am 4 an 5 sinn d'Réimer bei Ticinus, Trebia, besiegt ginn
, an de Séi Trasimene. Buch 6 kuckt zeréck op d'Heldentaten vum Marcus Atilius Regulus am Éischte Punesche Krich, wärend Buch 7 d'Verzögerungsstrategie vum Quintus Fabius Maximus Verrucosus beschreift. D'Bicher 8-10 beschreiwen am Detail d'Schluecht vu Cannae; Juno verhënnert datt Hannibal op Roum marschiert. Am Buch 11 verbréngt d'Arméi vum Hannibal d'Wanter zu Capua, wou d'Venus si mat Luxus schwächt. Den Hannibal gëtt bei Nola am Joer 12 geschloen, wat d'Réimer méi staark mécht. Hie mécht en Attentat op d'Stad, awer d'Juno hält hien op, andeems hien verroden datt d'Götter géint hien sinn. D'Buch 13 bericht iwwer d'Invasioun vun de Réimer op Capua an den Doud vun zwee Scipios, wat zu der Rees vum Scipio Africanus an d'Underworld ("nekyia") féiert, seng Versammlung mat berühmte gestuerwenen Helden, an eng Prophezeiung vun der Sibyl vun der Néierlag vum Hannibal. Am 14 gëtt de Marcellus seng erfollegräich sizilianesch Kampagne an d'Belagerungskraaft vum Archimedes beschriwwen. Am Joer 15 huet de Scipio, de Virtue iwwer de Vice gewielt, eng erfollegräich Kampagne a Spuenien, wärend an der Schluecht um Metaurus de Brudder vum Hannibal ëmbruecht gëtt. 16 beschreift d'Allianz tëscht Roum a Masinissa an d'Kräizung vu Scipio an Afrika, während 17 d'Bruecht vun der Statu vun Cybele op Roum beschreift, dem Hannibal seng stormesch Kräizung an Afrika, dem Juno seng Appel un de Jupiter fir d'Liewen vum Hannibal, an der Schluecht vu Zama. D'Gedicht endet mam triumphalen Retour vum Scipio op Roum.