Fëllt de folgende Saz aus: Den 7.4.1939, Italien ënner dem Benito Mussolini no engem laangjärege Interesse an enger iwwergräifender Aflossphase während der Zënterkrichszäit
an Albanien agebrach. Vun der muslimescher albanescher Bevëlkerung hunn d'Italiener probéiert hir Sympathie ze gewannen andeems se virgeschloen hunn eng grouss Moschee zu Roum ze bauen, och wann de Vatikan géint dës Moossnam war an am Endeffekt näischt erauskomm ass. Déi italienesch Besatzer hunn och d'Sympathie vun de muslimesche Albaner gewonnen, andeems si hir Aarbechtsloun erhéicht hunn. Dem Mussolini säi Schwëster, de Graf Ciano, huet och d'Leedung vun der sunnitescher muslimescher Gemeinschaft ersat, déi den italienesche Regime an Albanien mat Klerus unerkannt hat, déi mat italienesche Interessen ausgesat waren, mat enger einfach kontrolléierter "Muslimescher Kommissioun" Organisatioun, a Fischer bemierkt datt "d'muslimesch Gemeinschaft als Ganzt dës Ännerung mat wéineg Reklamatioun akzeptéiert huet". De gréissten Deel vum Bektashi-Orden a seng Leedung waren géint déi italienesch Besatzung a bliwwen eng Oppositiounsgrupp. De Fischer verdächtegt datt d'Italiener schlussendlech d'Oppositioun vum Bektashi-Uerdnung midd sinn, a säi Chef, den Nijaz Deda, ëmbruecht hunn.