Fëllt de folgende Saz aus: Den Orlov gouf zu St. Petersburg gebuer, dem Prënz, dann dem Graf, Alexei Grigoryevich Orlov a senger Fra Olga Alexandrovna (nee Zherebtsova). Hien huet Jurisprudenz studéiert an 1843 gouf e Paage beim russesche Keeserhaff. Am Joer 1845 gouf hien dem Life Guard Horse Regiment zougewisen. Am Joer 1846 gouf hien dem Personal vum Groussherzog Konstantin Nikolajewitsch, dem Jong vum Zar, zougesat. Am Joer 1849 huet hien sech an der Ënnerdréckung vun der
1848 ungaresche Opstand, a gouf zum Kapitän gefördert. Vun 1851 bis 1854 huet hien am Generalstab an am Krichsministère gedéngt. Promotéiert zum Colonel gouf hien an d'Arméi vun der Donau ënner Feldmarschall Paskevich geschéckt, wou hien géint d'Türken bei der Belagerung vu Silisteria d'Charge gefouert huet, déi d'Festung geholl huet, gouf an de Depeschen erwähnt als aussergewéinlech Tapferkeet ze weisen, a krut den Orden vu St. George; awer seng schwéier Verletzunge, hien huet en A an e Buttek verluer, huet hien op medizinesche Congé gesat an hien huet sechzéng Méint an Italien konvaleszéiert. Et war do, datt hien säin "Очерк 3-недельного похода Наполеона I против Пруссии в 1806 году" geschriwwen huet. Beim Retour, am August 1856, gouf hien zum Generalmajor gefördert. Vun 1858 un huet hien ugefaang Wierker iwwer sozial Reformen ze publizéieren, déi reliéis Toleranz a Zivilisatioun förderen. 1861 huet hien dem Zaren säin "On the abolition of corporal punishment in Russia and in the Kingdom of Poland" virgestallt, wat duerno zu engem Dekret vum 17.