Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Nodeems de Konflikt mam Wilhelm II iwwer d'Gréisst vun der Arméi, déi mat sengem fréiem Doud ofgeschloss ass, déi elo siegrech Regenten hu wéineg Zäit verluer fir d'Gréisst vun der Arméi weider ze reduzéieren. Leider hunn si déi selwecht Sparsamkeet fir d'Marine gewisen, wouduerch déi onofhängeg Admiralitéiten e groussen Deel vun der Flott verkaf hunn, déi déi zweet spuenesch Armada esou staark an neutralen englesche Gewässer an der Schluecht vun den Downs besiegt hat
vum Joer 1639. D'Narrheet vun dëser Politik gouf am éischte britesch-hollännesche Krich genuch bewisen, wéi d'hollännesch Marine wéinst hirer qualitativ a quantitativer Minderwertigkeit, op d'mannst am Ufank, keng Chance géint d'englesch Flott hat, op d'mannst an den Heemgewässer. De De-Witt-Regime huet dofir, während de Krich nach ëmmer blouf, en ambitiéise Programm fir de Bau vun de Schëffer an d'Reform vun de Schëffer lancéiert. Et gouf eng "nei Marine" gegrënnt, déi dat wichtegst Instrument war, fir d'hollännesch Kraaft am Ausland ze projezéieren. Déi wichtegst Neiegkeet war, datt elo sechzeg Kapitän permanent vun der Marine beschäftegt ginn, wat hir Professionalitéit staark erhéicht huet. Wéinst der flaacher Niederlande konnte sech déi gréissten hollännesch Schëffer nach ëmmer net mat den englesche First-Rates vergläichen, awer d'Lück am Gewiicht vun de Kanonen ass verklengert ginn.