Fëllt de folgende Saz aus: De Louis XIV. huet d'Bastille als Prisong fir Memberen vun der ieweschter Klass vun der franséischer Gesellschaft benotzt, déi him géint oder rosen waren, dorënner, no der Réckzuch vum Edikt vu Nantes, franséisch Protestanten. Vun 1659 un huet d'Bastille haaptsächlech als Staatsgefängnis funktionéiert; bis 1789 waren 5.279 Prisonnéier duerch seng Dieren gaangen. Ënnert dem Louis XV an dem Louis XVI gouf d'Bastille benotzt fir Gefaangener aus méi variéierten Hannergrënn ze halen, an d'Operatiounen vun der Paräisser Police z'ënnerstëtzen, besonnesch bei der Ëmsetzung vun der Zensur vun de gedréckte Medien. Obwuel d'Gefangenen a relativ gudde Konditioune gehale goufen, huet d'Kritik géint d'Bastille am 18e Joerhonnert ugefaang ze wuessen, an dat duerch Autobiographie vun de fréiere Gefaangenen. Reformen goufen ëmgesat an d'Zuel vun de Prisonnéier gouf däitlech reduzéiert. Am Joer 1789 huet d'Finanzkris vun der kinneklecher Regierung an d'Formatioun vun der Nationalversammlung zu enger Entwécklung vun de republikanesche Gefiller bei de Stadbewunner gefouert. Juli gouf d'Bastille vun enger Revolutiounstruppe gestürmt, haaptsächlech Awunner vum Faubourg Saint-Antoine, déi probéiert hunn, d'Wäertvoll Schéisspulver, dat an der Festung war, ze konfiskéieren. Siwe verbleiwen Prisonéier goufe fonnt a fräigelooss an de Gouverneur vun der Bastille, de Bernard-René de Launay, gouf vun der Leitmuecht ëmbruecht. D'Bastille gouf op Uerder vum Comité vum Hôtel de Ville ofgerappt. Souvenirs vun der Festung goufe ronderëm Frankräich transportéiert an als Symboler vum Sturz vum Despotismus ausgestallt. Am Laf vum nächste Joerhonnert huet de Site an d'historescht Ierfschaft vun der Bastille prominent an de franséische Literatur publizéiert.
Revolutiounen, politesch Protester a populärer Fiktioun, an et ass e wichtegt Symbol fir déi franséisch republikanesch Bewegung bliwwen.