Fëllt de folgende Saz aus: D'Géigend weist Karstmorphologie, mat Felsboden, deen haaptsächlech aus Kalkstein besteet an vergleichsweis kleng Gebidder vun Dolomiten a Quartärsedimenter. Eocenesch Flysch ass d'Südwestgrenz vum Waasserflächegebiet, an deem Richtung de Waasserflächegebiet ausfält an wou d'Ombla opkënnt. D'Felsen goufe geformt wéi eng déck Serie vu Karbonatsedimenter tëscht der Norian an der spéider Kretaz deposéiert goufen als d'Adriatesch Karbonatplattform, bis déif. Am Eocene an am fréien Oligozän huet sech d'Adriatesch Plack no Norden an Nordoste bewegt, wat zu der Alpenorogenese duerch den tektonesche Lift vun den Dinariden bäigedroen huet. D'Karst-Topographie vum Becken huet sech aus der Expositioun vun der Karbonatplattform un d'Wieder entwéckelt. D'Karstifikatioun huet gréisstendeels ugefaang no der leschter Erhéijung vun den Dinariden am Oligozän an am Miozän, wéi d'Karbonate fir atmosphäresch Effekter ausgesat goufen; dëst huet sech bis zum Niveau ënner dem aktuellen Miereniveau verlängert, ausgesat wärend dem leschte Glacial Maximum. E puer Karstformatioune goufe während fréiere Seespegeldrëpsen erstallt, am meeschten d'Messinian Salinity Kris. D'geologesch Struktur vun der Regioun weist op nei tektonesch Aktivitéit am Waasserfloss, mat enger Versoen tëscht Hum an der Ombla. Eng rezent staark Äerdbiewen an der méi grousser Regioun war de
1979 Montenegro Äerdbiewen, 7,0 op der Richterskala. Dat eenzegt staarkt historescht Äerdbiewen an der direkter Géigend war d'Dubrovnik Äerdbiewen vun 1667, dat vun engem Tsunami gefollegt gouf.