Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Éischtens, grouss Holdings vun US Dollar koumen an Europa kuerz no WW2. Dëst war d'Resultat vum System vu fixen Wechselkursen, dat zu méi Länner gefouert huet, déi US-Dollar fir den Handel benotzt hunn, souwéi zu méi Importen an d'USA selwer aus Europa. Ausserdeem hunn d'USA wirtschaftlech Hëllef un europäesch Natiounen no dem Zweete Weltkrich a Form vu Schuedshëllef ënner dem Marshall-Plan vun den US Regierungen geliwwert. Zweetens, no dem Zweete Weltkrich hunn d'kommunistesch Regierungen, dorënner d'Sowjetunioun a China, hir Holdings an den USA op europäesch Banken iwwerginn. Et gëtt ugeholl datt dëst aus zwee Haaptgrënn gemaach gouf; (1) aus Angscht datt d'US Autoritéiten hir Verméigen konfiskéieren, an (2) fir den accumuléierte Goodwill mat Eurobanken als Strategie fir eng zukünfteg Quell vu Prêten a Finanzéierung z'entwéckelen. Drëttens, d'Sterling-Krisen vun 1957
D'EU-Kommissioun huet déi gréisst Bewegung a Groussbritannien gezwonge sech dem Bretton Woods-Plan unzepassen. Hei huet d'Bank of England den Handel mat Sterling fir Net-Sterling Länner verbueden als Resultat vun enger staarker Erhéijung vum Banktaux op 7%, déi London-baséiert Banken gezwongen hunn sech dem Rescht vun der Welt ze verfollegen an Dollar fir den Handel ze benotzen. Dëst zesumme mat der Demande fir aner Aarte vun Eurowährungen ausserhalb vun hiren Heemmäert féiert zu der Innovatioun vum Eurowährungsmaart.