Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: De Murray huet sech géint déi zweet Fuerderung geweigert: datt wann hien de Plang net erfëllen konnt, hie muss en zweete Senioreditor astellen fir parallel zu him ze schaffen, ausserhalb vu senger Opsiicht, op Wierder vun anere Plazen am Alphabet. De Murray wollt d'Aarbecht net deelen, well hien d'Gefill hat, datt hie mat der Erfahrung säin Aarbechtspabeier méi séier géif maachen. Dat huet sech als net esou erausgestallt, an de Philip Gell vun der OUP huet d'Promotioun vum Murray sengem Assistent Henry Bradley (geworf vum Murray am Joer 1884) gezwongen, deen onofhängeg am British Museum zu London ugefaang am Joer 1888 geschafft huet. Am Joer 1896 ass de Bradley op d'Oxford Universitéit geplënnert. De Gell huet Murray a Bradley weider mat sengen Geschäftsprobleemer belästegt - d'Käschten ze halen an d'Produktioun ze beschleunegen - bis zu engem Punkt wou de Kollaps vum Projet wahrscheinlech ausgesäit. D'Zeitungen, besonnesch d'Saturday Review, hunn iwwer déi Belästegung bericht, an d'Ëffentlechkeet huet d'Redaktoren ënnerstëtzt. De Gell gouf entlooss, an d'Universitéit huet seng Käschtepolitik ëmgedréit. Wann d'Redaktoren der Meenung waren, datt de Wierderbuch méi grouss muss ginn, da wier et dat; et war e wichtegt Wierk, an et ass d'Zäit an d'Suen wäert, fir et richteg fäerdeg ze maachen.  Fro: Wat wollt de Murray net, datt anerer gesinn?
Aarbecht