Fëllt de folgende Saz aus: Kuerz no der Gebuert vun hirer Duechter am Joer 1952 hunn d'Rachel Dror an hire Mann an der Haaptstad vun Haifa e Spazéiergang gemaach, an der Absicht, eng Nuecht eraus ze genéissen. Si goufen vun enger Fra ugefrot: "Dir sidd d'Duechter vum Hugo Lewin", sot si (korrekt). Déi komesch Fra huet d'Rachel aus enger Foto erkannt, déi den Hugo Lewin an der Tasche gehalen huet, an huet insistéiert, esou vill Leit wéi méiglech ze weisen, wéi hien an d'Konzentratiounslager Auschwitz bruecht gouf. D'Fra konnt der Rachel soen, wat mat hiren Elteren geschitt ass. Den Hugo an d'Erna Lewin sinn 1940 an Italien geflücht, dat zu där Zäit politesch mat Däitschland alliéiert war. Do konnten si sech tëscht Mäerz 1940 an Februar 1944 an Italien verstoppen. Bis 1944 war Italien net méi militäresch als en däitsche Verbündeten engagéiert, an d'Däitsche Arméi, déi d'militäresch Kontroll iwwer d'Land behaapt huet, huet eng traureg Hintergardeaktioun am Kontext vum Biergerkrich gekämpft an eng anglo-amerikanesch Offensiv aus
den Süden. Et war an dësem verwirrten Kontext, datt den Hugo an d'Erna Lewin vun engem däitschen Zaldot fonnt goufen, deen si an en Zuch zeréck an Däitschland gesat huet. Hir Rees huet am Auschwitz-Vernichtungslager ofgeschloss. Hei gouf hire Zuch vum Lagerdokter Josef Mengele begéint, deen déi, déi fir d'Aarbecht gëeegent waren, identifizéiert a getrennt huet vun deenen, déi hien als ongesond ugesinn huet. D'Erna Lewin war scho kloer an engem schlechte Gesondheetszoustand an si gouf mat den ongesonde Prisonéier geschéckt, während den Hugo an déi aner Richtung geschéckt gouf mat deenen, déi fir manuell Aarbecht bestëmmt waren. Hien huet awer refuséiert sech vu senger Fra ze trennen, mat deem Resultat datt souwuel den Hugo wéi och d'Erna Lewin ganz séier no hirer Arrivée am Lager ëmbruecht goufen.