De Premierminister war de Lord Orford, deen de Premierminister vu London war. Eng Kommissioun gouf gegrënnt fir de Walpole säi Ministère z'ënnersichen, awer keng wesentlech Beweiser vu Mëssbrauch oder Korruptioun goufen entdeckt. Och wann hien net méi Member vum Cabinet war, huet den Orford weider perséinlech Afloss op George II behalen a gouf dacks als "Minister hannert dem Rideau" fir dëse Berodung an Afloss genannt. Am Joer 1744 huet hien et fäerdeg bruecht d'Entloossung vum Carteret an d'Uweisung vum Henry Pelham, deen hien als politesche Protégé ugesinn huet, ze sécheren. Hien huet de Pelham beroden, säi Sëtz an der Commons ze benotzen fir als Bréck tëscht dem Kinnek an dem Parlament ze déngen, genau wéi de Walpole et gemaach huet. Während dëser Zäit huet de Walpole och zwou Interventiounen an der Verwaltung gemaach.
1744