Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: De Variatiounsrechnung beschäftegt sech mat de Maximaen oder Minimaen (kollektiv extrem genannt) vu funktionalen. Eng funktionell Kartografie vu Funktiounen op Skalaren, sou datt Funktionalitéiten als "Funktiounen vu Funktiounen" beschriwwe goufen. D'Funktionalitéiten hunn Extremen mat Respekt zu den Elementer y vun engem gegebene Funktiounsraum, deen iwwer e gegebene Domain definéiert ass. Eng funktionell J [ y ] huet en Extremum bei der Funktioun f wann ΔJ = J [ y ] − J [ f ] datselwecht Zeechen fir all y an enger zoufälleg klenger Noperschaft vun f huet. D'Funktioun f gëtt extremal genannt. Den Extrem J [ f ] gëtt als lokal Maximum bezeechent, wann ΔJ ≤ 0 iwwerall an enger zoufälleg klenger Noperschaft vu f ass, an e lokal Minimum wann ΔJ ≥ 0 do ass. Fir e Funktiounsraum vu kontinuéierleche Funktiounen, ginn Extremen vun de korrespondéierende Funktionalitéiten als schwaach Extremen oder staark Extremen bezeechent, ofhängeg dovun ob déi éischt Derivate vun de kontinuéierleche Funktiounen all kontinuéierlech sinn oder net. Béid staark a schwaach Extremen vu Funktionalitéiten si fir e Raum vu kontinuéierleche Funktiounen, awer schwaach Extremen hunn déi zousätzlech Ufuerderung datt déi éischt Derivate vun de Funktiounen am Raum kontinuéierlech sinn. Sou ass e staarkt Extrem och e schwaach Extrem, awer d'Konversioun kann net halen. E staarkt Extrem ze fannen ass méi schwéier wéi e schwaach Extrem ze fannen. E Beispill vun enger noutwendeger Bedingung, déi benotzt gëtt fir schwaach Extremen ze fannen, ass d'Euler-Lagrange-Gläichung.  Fro: Wat ass en anere Begrëff fir Maxima?
extrem