Fëllt de folgende Saz aus: Et war net bis an der fréier Abbasid Period datt Tarsus, deen deemools a Ruinen läit, nach eng Kéier erëm besat a refortifiéiert gouf, dës Kéier als e fortgeschratt Stäerkpunkt an der befestegt Zone vum "al-ʿAwāṣim", déi sech vu Tarsus Nordoste bis Malatya ausstreckt, an als Versammlungszentrum fir Expeditiounen géint de Byzantinesche Räich. Den éischte Versuch gouf vum al-Hasan ibn Qahtaba al-Ta'i am Joer 778/9 gemaach, awer et war anscheinend net erfollegräich, an d'Stad gouf net bis 787/8 komplett restauréiert, vum Abu Sulaym Faraj op Uerder vum Kalif Harun al-Rashid (r. 3.000 Khurasanis an 2.000 Syrer (d'Dausend aus Antiochia an al-Massisa) kruten Haiser a Land an der neier Festungsstad. Tarsus gouf anscheinend kuerz duerno vun de Byzantiner erëmgewonnen, iergendwann um Enn vum Joerhonnert. D'Stad ass wahrscheinlech a byzantinesche Hänn bliwwen wärend dem Abbasiden Biergerkrich vun der
Déi véiert Fitna, awer nees ënner muslimesch Kontroll vun 830, wéi de Kalif al-Ma'mun () nees offensiv Kampagnen géint Byzanz ugefaangen huet, mat der Stad als Basis.