November, huet de Biron den Hicklin-Test vun der Obszönitéit applizéiert: e Wierk war obszön, wann et "d'Gedanken vun deenen, déi fir esou immoralen Aflëss oppen sinn, entwéckelt a korrupt". Hien huet behaapt, datt de literaresche Verméigen vum Buch irrelevant war, well e gutt geschriwwe obszön Buch nach méi schiedlech war wéi e schlecht geschriwwenen. D'Thema selwer war net onbedéngt inakzeptabel; e Buch dat d'"moral a kierperlech Degradatioun duergestallt huet, déi d'Entscheedung vun deene Mëssbrauch noutwendeg muss enthalen" kéint erlaabt sinn, awer keng vernünfteg Persoun konnt soen datt e Plädoyer fir d'Unerkennung an d'Toleranz vu Mëssbrauch net obszön war. Hien huet d'Buch zerstéiert, mat de Verteidegte fir d'Geriichtskosten ze bezuelen. Fro: Wéi eng Aart vu Persoun, déi géif soen datt et net obszön ass
keng vernünfteg Persoun