Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De konventionelle Deploiement fir Arméi vun der Zäit war d'Plazéierung vun der Infanterie am Zentrum, mat der Kavallerie an zwee flanke Flügel. D'Réimer hunn dës Konventioun zimlech no gefollegt, awer hu méi déif wéi breet fir d'Infanterie gewielt an der Hoffnung séier duerch d'Zentrum vun der Hannibaler Linn ze briechen. De Varro wousst, wéi et der réimescher Infanterie gelongen war, an d'Zentrum vum Hannibal bei Trebia eranzekommen
, an hien huet geplangt, dat op enger nach méi grousser Skala nei ze kreéieren. D'"Prinzipien" waren direkt hannert den "hastati" stationéiert, prett fir beim éischte Kontakt no vir ze drécken fir sécherzestellen datt d'Réimer eng eenheetlech Front presentéiert hunn. De Polybius huet geschriwwen: "D'Manipelen waren méi no beieneen, oder d'Intervalle ware méi kuerz... an d'Manipelen hunn méi Tiefe wéi d'Front". Och wa si méi vill waren wéi d'Karthager, huet dës déif orientéiert Deployement bedeit datt d'römisch Linnen eng Front vu ronn gläicher Gréisst wéi hir numeresch mannerwäerteg Géigner haten. Den typische Stil vun der antiker Krichsführung war et, d'Infanterie kontinuéierlech an d'Zentrum ze schéissen an ze probéieren de Feind ze iwwerwannen. Den Hannibal huet verstanen, datt d'Réimer hir Schluechte sou gekämpft hunn, an hien huet seng méi kleng Arméi geholl an se strategesch ronderëm de Feind gesat, fir eng taktesch Victoire ze gewannen.