Fëllt de folgende Saz aus: An Argentinien gëtt de Maradona als eng Ikon ugesinn. Wat d'Idolveréierung ugeet, déi a sengem Land existéiert, huet de fréiere Teamkolleg Jorge Valdano gesot: "Zu der Zäit wou de Maradona sech aus dem aktive Fussball zréckgezunn huet, huet hien Argentinien traumatiséiert verlooss. De Maradona war méi wéi just e grousse Foussballspiller. Hie war e speziellen Kompensatiounsfaktor fir e Land, dat an e puer Joer verschidde Schwieregkeeten erlieft huet.
militäresch Diktaturen a soziale Frustratiounen vun allen Zorten". De Valdano huet bäigefüügt datt "Maradona den Argentinier e Wee aus hirer kollektiver Frustratioun ugebueden huet, an dofir hunn d'Leit hien als eng göttlech Figur gär". De Guillem Balagué huet seng Natioun op d'Weltmeeschterschaft 1986 gefouert, a besonnesch seng Leeschtung an zwee Ziler am Véierelsfinale géint England, a schreift: "Dëse Sonndeg zu Mexiko City huet d'Welt ee Mann eleng gesinn <unk> an méi wéi engem Sënn vun der Ausdrock <unk> d'Stëmmung vun enger depriméierter an ënnerschloener Natioun an d'Stratosphär erhéijen. Mat zwou Goaler an 4 Minutten huet hien hinnen d'Méiglechkeet ginn, ze dreemen, datt si, ewéi hien, déi bescht op der Welt kéinte sinn. Hien huet et fir d'éischt duerch schändlech an dann spellbindingly brillant Mëttelen. An deene Momenter ass hie vun engem Star-Spiller zu enger Legende ginn".