Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: De gréissten Deel vum Magnéitfeld vum Jupiter, wéi dat vun der Äerd, gëtt duerch en internen Dynamo generéiert, deen duerch d'Zirkulatioun vun enger leitend Flëssegkeet an hirem baussenzege Kär ënnerstëtzt gëtt. Awer de Kär vun der Äerd besteet aus fléissendem Eisen a Nickel, de Jupiter besteet aus metallesche Waasserstoff. D'Magnetfeld vum Jupiter ass, wéi dat vun der Äerd, gréisstendeels e Dipol, mat Nord- a Süd-Magnetpole um Enn vun enger eenzeger Magnetachs. Op Jupiter läit de Nordpol vum Dipol an der nërdlecher Hemisphär vum Planéit an de Südpol vum Dipol läit an der südlecher Hemisphär, am Géigendeel vun der Äerd, deem säin Nordpol an der südlecher Hemisphär läit an de Südpol an der nërdlecher Hemisphär. D'Feld vum Jupiter huet och Quadrupol-, Oktopol- a méi héich Komponente, obwuel se manner wéi en Zéngtel esou staark sinn wéi déi Dipole-Komponente. D'Dipole ass ongeféier 10° vun der Rotatiounsach vum Jupiter ugewannt; d'Kipp ass ähnlech wéi déi vun der Äerd (11,3°). Seng Äquatorfeldstärke ass ongeféier 417.0 μT (4.170 G), wat engem Dipol-Magnéitmoment vun ongeféier 2.83 × 1020 T · m3 entsprécht. Dëst mécht dem Jupiter säin Magnéitfeld ongeféier 20 Mol méi staark wéi dat vun der Äerd, an säin Magnéitmoment ~20.000 Mol méi grouss. D'Magnéitfeld vum Jupiter rotéiert mat der selwechter Vitesse wéi d'Regioun ënnert senger Atmosphär, mat enger Period vun 9 h 55 m. Keng Ännerunge vun der Stäerkt oder Struktur goufen observéiert zënter den éischte Moossnamen vun der Pioneer-Raumsond an der Mëtt vun den 1970er Joren, bis 2019. D'Analyse vun den Observatioune vun der Juno-Raumsond weist eng kleng, mee messbar Verännerung vum Magnéitfeld vum Planéit, déi während der Pioneer-Ära observéiert gouf.  Fro: wéi vill Grad ass de Dipol vun Jupiter's Achs gekippt
10°