Verglach mam militäresche Succès vun der Herrschaft vu sengem Papp, gouf de Péitrus traditionell als schwaache Herrscher ugesinn, deen d'Länner a Prestige verluer huet, seng militäresch Kräfte verluer huet, wärend säi Land vun auslännesche Invasoren verwüst gouf, a Bulgarien an e byzantinesche Satellit ëmgewandelt huet, dee vu byzantinesche Agenten an de Persoune vu senger Keeserin a sengem Gefolleg regéiert gouf. Dës Meenung gouf vun méi rezenter Scholarship gefrot, déi de Wuelstand an den internen Fridden ënnersträicht, deen d'bulgaresch Gesellschaft wärend senger laanger Herrschaft genoss huet, d'Relatioun tëscht Bulgarien a senge semi-nomadesche Noperen (Magyaren a Pechenegen) nei bewäert, an d'Fro stellt d'angeblech sinister Roll vun der Enkelin vum Romanos an hirem Gefolleg. Während dem Péitrus seng Herrschaft d'Verbreedung vun der Bogomil Häresie gesinn huet, waren seng Origine méi demographesch (vläicht inspiréiert vu Paulicians, déi virdru vu byzantinesche Keeser a Thrakien etabléiert waren) wéi sozial, an d'bulgaresch Orthodox Kierch huet hien als Hellegen kanoniséiert. De Péitrus gouf am Mëttleren Alter als gudde Herrscher ugesinn, a wéi Bulgarien ënner byzantinesch Herrschaft gefall ass
(1018<unk>1185), hunn d'Leadere vun de Versuche fir d'bulgaresch Onofhängegkeet ze restauréieren säin Numm ugeholl fir d'Legitimitéit an d'Kontinuitéit ze ënnersträichen (souwuel de Péitrus Delyan wéi och de Konstantin Bodin hunn de kinnekleche Numm vum Péitrus ugeholl an hiren Efforte fir den Troun vun de Byzantiner erëmzefannen).