Et waren awer Bewegungen an dëser Period, déi heterodoxe Konzeptiounen vum chrëschtleche Gott gefördert hunn, dorënner ënnerschiddlech Meenungen iwwer d'Natur, d'Transzendenz an d'Méiglechkeet vu Gott. Individuen a Gruppen wéi Johannes Eriotus Scugena, David of Dinant, Amalric of Bena, an d'Brethren of the Free Spirit hunn chrëschtlech Standpunkte mat pantheistesche Tendenzen behalen. De Nicholas vun Cusa huet eng Form vu Fideismus gehalen, déi hien docta ignoranti ("eng geléiert Ignoranz") genannt huet, a behaapt datt Gott iwwer mënschlech Ignoranz ass, an dofir ass eis Wëssen iwwer hien op conjecture limitéiert. De William Ockham huet sech mat anti-aphysical Konzeptiounen vum chrëschtleche Gott, dorënner ënnerschiddlech Meenungen iwwer d'Natur, d'Transzendenz, an d'Méiglechkeet vu Gott.
Jean vu Mirecourt a Nikolaus vun Autrecourt