Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: D'mystesch Schrëfte vum Jakob Böhme haten e staarken Effekt op den Hegel. De Böhme hat geschriwwen, datt de Fall vum Mënsch eng noutwendeg Etapp an der Evolutioun vum Universum war. Dës Evolutioun war selwer d'Resultat vum Wonsch vu Gott fir komplett Selbstbewosstsinn. De Hegel war faszinéiert vun de Wierker vum Kant, vum Rousseau an vum Johann Wolfgang Goethe an vun der Franséischer Revolutioun. Déi modern Philosophie, Kultur an d'Gesellschaft schénge fir den Hegel voller Widderspréch a Spannungen ze sinn, wéi déi tëscht dem Sujet an dem Objet vum Wëssen, Geescht a Natur, Selbst an Anerer, Fräiheet an Autoritéit, Wëssen a Glawen, oder d'Opklärung an d'Romantik. Dem Hegel säi wichtegst philosophescht Projet war et, dës Widderspréch a Spannungen ze huelen an se als Deel vun enger ëmfaassender, evoluéierender, rationeller Eenheet z'interprétéieren, déi hien a verschiddene Kontexter "d'absolute Iddi" (Wëssenschaft vun der Logik, Sektiounen 1781<unk>1783) oder "absolute Wëssen" (Phenomenologie vum Geescht, "(DD) Absolute Wëssen") genannt huet.  Fro: Firwat huet Gott d'Evolutioun erschaf?
Gottes Wonsch no vollem Selbstbewosstsinn