Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Einstein (1907b) huet d'Fro diskutéiert, ob an de starre Kierper, wéi och an all anere Fäll, d'Velocitéit vun der Informatioun d'Geschwindegkeet vum Liicht iwwerschreiden kann, an erkläert datt Informatioun ënner dësen Ëmstänn an d'Vergaangenheet iwwerdroen ka ginn, sou datt d'Kausalitéit verletzt gëtt. Well dëst radikal géint all Erfahrung ass, ginn superluminal Geschwindegkeeten als onméiglech ugesinn. Hien huet bäigefüügt datt eng Dynamik vum starre Kierper am Kader vum SR muss geschaf ginn. Schliisslech huet de Max Born (1909) am Laf vu senger uewe genannter Aarbecht betreffend beschleunegt Bewegung probéiert de Konzept vu starre Kierper an SR opzehuelen. De Paul Ehrenfest (1909) huet awer gewisen, datt de Born säi Konzept zum sougenannten Ehrenfest-Paradox féiert, an deem wéinst der Längtkontraktioun de Circumferenz vun enger rotéierender Scheif verkierzt gëtt, während de Radius d'selwecht bleift. Dës Fro gouf och vum Gustav Herglotz (1910), vum Fritz Noether (1910) an vum von Laue (1911) berücksichtegt. Et gouf vum Laue unerkannt, datt de klassesche Konzept net an der SR gëllt, well e "starr" Kierper onendlech vill Grad vu Fräiheet huet. D'Definitioun vum Born war zwar net op stramme Kierper gëeegent, mee war awer ganz nëtzlech fir stramme Kierperbewegungen ze beschreiwen. Am Zesummenhang mam Ehrenfest Paradox gouf och diskutéiert (vun Vladimir Varićak an anerer) ob d'Längtkontraktioun "real" oder "scheinbar" ass, an ob et en Ënnerscheed tëscht der dynamescher Kontraktioun vum Lorentz an der kinematescher Kontraktioun vum Einstein ass. Allerdéngs war et éischter e Sträit iwwer Wierder, well, wéi Einstein gesot huet, ass d'kinematesch Längtkontraktioun "opfälleg" fir e co-bewegte Beobachter, awer fir e Beobachter am Rust ass et "real" an d'Konsequenzen si messbar.  Fro: Wat gëtt als onméiglech ugesi?
superluminal Geschwindegkeeten