August 1833 gouf hien zum Minister am Haff vu Spuenien ernannt. De Ferdinand VII. ass bannent engem Mount no senger Arrivée zu Madrid gestuerwen, an déi kleng Kinnigin Isabella, déi deemools am drëtte Joer vu sengem Alter war, gouf op hirem gekämpften Troun gesat, baséiert op dem ale spuenesche Brauch vun der weiblecher Ierfschaft. Den Don Carlos, de Brudder vum spéide Kinnek, huet d'Kroun duerch d'Salische Gesetz vum Haus Bourbon behaapt, dat de Ferdinand virun der Gebuert vu senger Duechter opginn hat. D'Isabella II. an hir Mamm Christina, d'Kinnigin-Regent, goufen d'Vertrieder vun der konstitutioneller Monarchie, den Don Carlos vum kathoulesche Absolutismus. De Konflikt, deen déi despotesch an déi konstitutionell Muechten an Europa zënter dem
Déi franséisch Revolutioun vun 1830 huet zu engem Biergerkrich a Spuenien ausgebrach, an duerch de Quadruple Vertrag, deen den 22 Abrëll 1834 ënnerschriwwe gouf, hunn Frankräich an England sech fir d'Verdeedegung vun de konstitutionelle Troune vu Spuenien a Portugal engagéiert. Zënter sechs Joer huet de Villiers weider déi aktivst an intelligentst Ënnerstëtzung fir déi liberal Regierung vu Spuenien ginn. Hie gouf, obwuel ongerecht, beschëllegt, d'Revolutioun vu La Granja favoriséiert ze hunn, déi Christina, d'Kinnigin-Mamm, aus dem Kinnekräich verdriwwen huet, an den Espartero op d'Regenz erhéicht huet. Hien huet ouni Zweiwel d'Cheffen vun der Liberaler Partei, wéi Espartero, géint d'Intrigë vum franséische Geriicht ënnerstëtzt; awer d'Zil vun der britescher Regierung war de Troun vun Isabella op enger wierklech nationaler a liberaler Basis ze etabléieren an déi Komplikatiounen ze vermeiden, déi duerch auslänneschen Afloss diktéiert goufen, wat sech schlussendlech esou fatal fir déi Prinzessin bewisen huet.