Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Wärend a Frankräich huet d'Diana sechs Joer laang d'faschistesch Kulturzeitschrëft "The European" redigéiert, an zu dëser Zeitschrëft huet si selwer heiansdo Material bäigedroen. Si huet Artikelen, Buchrezensiounen a regelméisseg Tagebuchopnamen zur Verfügung gestallt. Vill vun hiren Beiträg goufen 2008 an "The Pursuit of Laughter" nei publizéiert. 1965 gouf si mat der Kolumne "Letters from Paris" fir den "Tatler" betraff. Si huet sech op d'Rezensioun vun autobiographeschen a biographeschen Konten spezialiséiert, souwéi op de geleeëntleche Roman. Charakteristesch géif si Kommentarer vun hiren eegene Erfahrungen mat a Wëssen iwwer d'Thema vum Buch ginn, dat si iwwerpréift huet. Si huet regelméisseg fir "Books and Bookmen" geschriwwen an hir 1980 Rezensioun vun enger Biographie iwwer Magda Goebbels huet d'Opmierksamkeet vum Christopher Hitchens ugezunn. Den Hitchens huet géint eng Passage gestëmmt, wou d'Diana geschriwwen huet: "Jiddereen kennt den trageschen Enn. Wéi d'Russen Berlin ëmginn hunn, hunn d'Goebbels hir Kanner ouni Schmerz ëmbruecht an duerno sech selwer. D'Doudesaffer Kanner goufe vu Leit beschriwwen, déi se gesinn hunn, wéi wa se 'friddlech schlofen'. Déi, déi dës schrecklech, Masada verurteelen
- wéi d'Handlung muss d'Alternativ vun der verzweifelter Magda berücksichtegen. " Den Hitchens huet insistéiert, datt de "New Statesman" en Editorial publizéiert, deen de Masada-Trope veruerteelt. An hiren Aachtzeger gouf si de féierende Kritiker fir de "London Evening Standard" wärend der siwejäreger Amtszäit vum A. N. Wilson als literaresche Redaktor. Am Joer 1996, nom Wilson sengem Depart, gouf säin Nofolger vum neie Redakteur vun der Zeitung, Max Hastings, gefrot fir d'Rezensiounen vum Diana ze stoppen. Den Hastings soll gesot hunn, datt hien net méi "Blutt Lady Hitler" an der Zeitung wëll. D'Diana an d'Zeitung hunn hir Bezéiung no der Pensioun vum Hastings am Joer 2001 erëm opgeholl.