De Stil vum Leivick war neo-romantesch a war geprägt vun engem déiwe apokalyptesche Pessimismus kombinéiert mat engem bal naive Interesse an der Sehnsucht no der mystescher a messianescher, Themen, déi kontinuéierlech a sengem Schreiwen opgetaucht sinn, besonnesch "De Golem", deen de jüdesche Messias a Jesus Christus als Vertrieder vun enger friddlecher Erléisung duergestallt huet, nëmmen fir vum Maharal vu Prag a sengem gewalttätege Golem ewechgejagt ze ginn, déi schlussendlech duerch d'Stroossen vu Prag ronderëmgaang sinn a grouss Zuelen vu Leit verletzt hunn, béid Judden a Chrëschten. An "The Golem" huet de Leivick all Versuche veruerteelt, d'Welt duerch Gewalt ze heelen, awer och d'Fallibilitéit an d'Impotenz vun alle Messias-Präisser beliicht. D'Gedicht gouf allgemeng als eng niddereg verschleiert Kritik vun der Bolschewistescher Revolutioun interpretéiert an huet Leivick verursaacht vun der Sowjetunioun a kommunistesche Jiddischisten kritiséiert ze ginn. De Leivick huet 1929 opgehalen fir d'Kommunistesch Zeitungen ze schreiwen, nodeems si hir ëffentlech Ënnerstëtzung fir d'
Arabesch Onrouen a Palästina an huet all Verbindunge mat der lénkser Säit nom Molotov-Ribbentrop-Pakt vun 1939 ofgeschnidden.