Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Och wann de Suffolk e minimale finanzielle Benefice vum neie Regime krut, huet hien nach ëmmer opfälleg un all de grousse Staatszeremonien deelgeholl. Esou Evenementer hu sech vun der kinneklecher Hochzäit am Joer 1465 bis zu Turnéier wéi deem tëscht dem Lord Scales an dem Bastard vun der Burgund am Joer 1467 ausgebreet. Zu där Zäit waren d'Relatiounen tëscht dem Kinnek an dem mächtege Graf vu Warwick esou schlecht ginn, datt de frouen Graf eng Rebellioun géint den Eduard agefouert huet. De Suffolk ass sengem Schwager trei bliwwen, an huet anscheinend keng Roll an der Neville / Woodville Feud geholl, déi vill vun der zweeter Halschent vum Joerzéngt besat huet. Suffolk huet un der Schluecht vu Empingham am Joer 1470 deelgeholl a besonnesch dem Kinnek gehollef d'Lincolnshire Rebellion am selwechte Joer ze zerquetschen. Den Eduard gouf duerno awer an den Exil gezwongen, an de Suffolk schéngt net vun der neier Lancaster Regierung vertraut ze hunn, méiglecherweis well hien refuséiert huet op London ze kommen fir de Kanzler ze treffen, och wann hien schéngt séier mat der neier Regierung perséinlech ze kommen. Seng Fra huet de Kontakt mat hiren Exil-Bridder an der Burgundie behalen. Wéi den Eduard IV. am Mäerz 1471 an England zréckkomm ass, huet de la Pole sech him bei deem Feldzug ugeschloss, an deem den Eduard säin Troun erëm krut. Sou huet de Suffolk och un de Schluechte vu Barnet deelgeholl (an deenen de Warwick ëmbruecht gouf) an Tewkesbury
(an deem d'Haus York endlech d'Iwwerreschter vun der Lancastrian Arméi zerstéiert huet).