Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: Studien hu gewisen datt en eenzege vertikale Stabilisator bei héije Attackwénkel net genuch war, an et gouf op zwee vertikale Stabilisatoren geännert, op 45 ° gekippt, wat zu engem "relaxéierte Längsstabilitéit" Design resultéiert, wat d'Manöverfäegkeet verbessert. D'Northrop war nach net zouversiichtlech mat Fly-by-Wire-Kontrollen an huet mechanesch-signaléiert Fluchkontrollen behalen. Den éischte Prototyp (Seriennummer 72-1569) gouf am Hawthorne am 4 Abrëll 1974 ausgerullt; säin éischte Fluch op Edwards AFB koum den 9 Juni mat Henry "Hank" Chouteau bei de Kontrollen fir 61 Minutten ze fléien, eng Héicht vu 18,000 Féiss erreecht an eng maximal Geschwindegkeet vun 610 Meilen pro Stonn. De Chouteau huet duerno gesot: "Wann eis Designer gesot hunn, datt si am YF-17 de Fliger dem Pilot zréckginn, hunn se et gemeet. Et ass e Kampfjet vun engem Kampfpilot". Den zweete YF-17 (s/n 72-1570) huet den éischte Fluch den 21. Bis 1974 huet de YF-17 géint de General Dynamics YF-16 konkurréiert. Déi zwee YF-17-Prototypen hunn 288 Testflüge gemaach, insgesamt 345,5 Stonnen. De YF-17 huet eng Topgeschwindegkeet vu Mach 1.95 erreecht, e Peak Load Factor vun 9.4 g, an eng maximal Héicht vu méi wéi 50,000 ft (15,000 m). Et konnt e 34° Attackwénkel an engem flaach Fluch erreechen, an 63° bei engem Opstig bei 50 kt (58 mph, 93 km/h).  Fro: Wéini huet déi zweet YF-17 geflunn?
21 August