Fëllt de folgende Saz aus: Am Joer 1973 huet d'Bhutto-Administratioun d'Staatsregierung am Balochistan entlooss, wat zu enger anerer separatistescher Bewegung gefouert huet, déi d'Serie vun Arméieaktiounen an der gréisster Provënz vum Land kulminéiert huet, déi am Joer 1977 ofgeschloss ass. Mat der militärescher Hëllef aus dem Iran, dorënner de Transfer vun der Bell AH-1 Cobra an den Aviation Corps, koum de Konflikt op en Enn mat der pakistanescher Regierung déi allgemeng Amnestie fir Separatisten an den 1980er Joren. Iwwer d'Fro vum Baloch Konflikt, ass d'pakistanesch Arméi am Omanesche Biergerkrich zugonschte vun der Omanescher Regierung engagéiert, bis d'Rebellen am Joer 1979 besiegt goufen. D'Krichsuntersuchungskommissioun huet festgestallt datt et kee gemeinsame grousse Strategie tëscht de véier Filialen vum Militär wärend der
Den éischte, den zweete an den drëtte Krich mat Indien, recommandéiert d'Etablissement vum Joint Chiefs of Staff Committee fir strategesch militäresch Kommunikatioun tëscht den Interservices an der Bundesregierung z'erhalen, dat soll vum ernannten President vun de Joint Chiefs als de wichtegste militäresche Beroder vun der Regierung presidéiert ginn. Am Joer 1976 gouf den éischte President vun de Joint Chiefs aus der Arméi ernannt, mam Gen. Muhammad Shariff, deen de President iwwerholl huet, awer e Joer méi spéit zréckgetrueden ass. Am Joer 1975 huet de Premierminister Zulfikar Ali Bhutto op kontrovers Manéier op d'mannst siwe Seniore Generaler vun der Arméi ersat fir Lt-Gen ze promoten. Zia-ul-Haq op de véier-Stär Rank, ernannt hien de Chef vun der Arméi Staff (COAS) trotz der Arméi Empfehlungen un d'Bundesregierung weiderginn.