Fëllt de folgende Saz aus: An de 36 Stonnen no de Wahlen goufen 16 Leit ëmbruecht (meeschtens vu Polizisten, déi probéiert hunn d'Uerdnung ze erhalen oder an gewaltsame Konflikter z'intervenieren) an 39 Leit goufen schwéier blesséiert, während 50 Kierchen an 70 konservativ politesch Zentren ugegraff oder an d'Feier gesat goufen. D'Recht huet fest gegleeft, op allen Niveauen, datt si gewannen. Bal direkt nodeems d'Resultater bekannt waren, huet eng Grupp vu Monarchisten de Robles gefrot e Putsch ze féieren, awer hien huet refuséiert. Hien huet awer de Premierminister Manuel Portela Valladares gefrot, de Krichszustand auszeschléissen, éier d'revolutionär Massen op d'Stroossen gaange sinn. De Franco huet de Valladares och ugeruff fir d'Deklaratioun vum Kriegsrecht ze proposéieren an aus der Arméi erauszekréien. Dëst war keen Putschversuch, mee méi eng "Police-Aktioun" ähnlech zu
Asturien, well de Franco gegleeft huet, datt d'Ëmwelt no de Wahlen gewalttäteg kéint ginn an huet probéiert d'perzepéiert lénks Gefor ze bekämpfen. De Valladares huet ofgesot, och éier eng nei Regierung geformt konnt ginn. Allerdéngs huet d'Populär Front, déi sech als effektiv Wahlinstrument bewisen huet, net zu enger Regierung vun der Populär Front gefouert. De Largo Caballero an aner Elementer vun der politescher Linker waren net bereet mat de Republikaner ze schaffen, obwuel si sech domat eens waren, vill vun de proposéierte Reformen z'ënnerstëtzen. De Manuel Azaña Díaz gouf geruff fir eng Regierung ze bilden ier de Wahlprozess eriwwer war, an hie géif kuerz de Zamora als President ersetzen, andeems hien e Verfassungslück ausnotzt: d'Verfassung huet d'Cortes erlaabt de President aus dem Amt ze entfernen no zwou fréi Dissolutiounen, a wärend déi éischt (1933) Dissolutioun deelweis gerechtfäerdegt war wéinst der Erfëllung vun der Verfassungsoptioun vun der éischter Legislatur, déi zweet war e einfache Versuch fréi Wahlen auszeféieren.