Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Am Joer 1902 huet de Spalding, deen zu där Zäit de Roster nei opgestallt huet, fir sech mat deem ze bretzen, wat geschwënn ee vun de beschte Teams vum Ufank vum Joerhonnert wier, huet de Club dem Jim Hart verkaaft. D'Franchise gouf 1902 vun der "Chicago Daily News" als "Cubs" bezeechent, obwuel se bis 1907 net offiziell als "Chicago Cubs" bezeechent goufen. Wärend dëser Period, déi als Baseball doud-Ball-Ära bekannt gouf, goufen d'Cub Infielder Joe Tinker, Johnny Evers, a Frank Chance berühmt als Double-Play Kombinatioun duerch de Gedicht vum Franklin P. Adams "Baseball's Sad Lexicon". D'Gedicht koum fir d'éischt an der Editioun vun der "New York Evening Mail" vum 18. Juli 1910. De Mordecai "Three-Finger" Brown, de Jack Taylor, den Ed Reulbach, de Jack Pfiester, an den Orval Overall waren e puer Schlëssel Pitcher fir d'Cubs während dëser Zäitperiod. Mat Chance als Spiller-Manager vun 1905 bis 1912, hunn d'Cubs véier Pennants an zwee World Series Titelen iwwer eng Fënnef-Joer-Span gewonnen. Obwuel si vun den "Hitless Wonders" White Sox an der World Series 1906 gefall sinn, hunn d'Cubs e Rekord vun 116 Victoiren an de beschte Gewënnprozentsatz (.763) an der Major League Geschicht opgeholl. Mat de meescht déiselwecht Roster huet Chicago 1907 an 1908 Back-to-Back Weltmeeschterschaften gewonnen, an den éischte Major League Club ginn, deen dräi Mol am Fall Classic gespillt huet an deen éischten, deen et zweemol gewonnen huet. Allerdéngs hunn d'Cubs d'Weltmeeschterschaft bis 2016 net méi gewonnen.
Dëst bleift déi längsten Championnat-Dürre am nordamerikanesche professionelle Sport.