De jonke Kinnek Sebastian I. huet mat Engagement gebrannt fir a Marokko ze goen an d'Fortschrëtter vun den tierkesch-ënnerstëtzten Arméi ze stoppen, eng Entreprise déi d'Versprieche vu méi Land an Akommes an Nordafrika fir d'Nobelen huet (si hunn vläicht gegleeft datt dëst hinnen erlaabt hir wirtschaftlech Suprematioun iwwer d'Händler ze erhalen), awer d'Handelsbourgeoisie huet och d'Effort ënnerstëtzt well et de portugisesche Commerce an Nordafrika profitéiere géif. De Sébastien huet e groussen Deel vum richtege Räichtum vu Portugal gebraucht fir eng grouss Flott auszeüben an eng Arméi ze sammelen. Hien an d'Blumme vum portugisesche Adel goufen an der militärescher Katastroph vun der Schluecht vum Alcácer Quibir am Joer 1578 ëmbruecht, säi Doud huet eng Successiounskris ausgeléist, wou d'Haaptfäegkeete fir den Troun de Philipp II. vu Spuenien an den António, Prior vum Crato waren. Déi verbleiwen portugisesch Adel an den héije Klerus goufen nach eng Kéier an d'Arme vun hire gläiche Kollegen, de Kastilianer, gesammelt an hunn de Philipp, en Enkel vum Manuel I. vu Portugal, ënnerstëtzt. De Philippe huet eng Arméi vu 40.000 Mann ënner dem Kommando vum Herzog vun Alba geschéckt, fir a Portugal anzegräifen. Si hunn d'Truppen vum António an der Schluecht vu Alcântara besiegt
an de Philipp gouf 1581 zum Philipp I. vu Portugal gekréint. Sou huet hien op d'mannst deelweis d'Ambitioun vu sengem Papp, dem Habsburger Kinnek Carlos I vu Spuenien (och Charles V vum Hellege Réimesche Räich), erfëllt, dee berühmt vum Friar Nicolau de Oliveira zitéiert gouf: "Se eu fora Rei de Lisboa eu o fora em pouco tempo de todo o mundo" ("Wann ech Kinnek vu Lissabon wier, géif ech séier iwwer d'ganz Welt regéieren"). D'Union vu Portugal mat Spuenien huet sechzéng Joer gedauert (1580<unk>1640).