Fëllt de folgende Saz aus: Nodeems hien eng brillant Karriär am Collège de Juilly gemaach huet, ass hien 1792 an de "Corps des Ponts et Chaussées" agaangen, a gouf "chef de brigade" vun der École Polytechnique bei senger Grënnung am Joer 1794. Hei, ënner der Instruktioun vu Prony, Lagrange a Monge, huet hien héich Mathematik studéiert, awer ouni d'Literatur ze vernoléissegen, a mat der Hëllef vu Fontanes e groussen Deel vun der "Æneid" iwwersat. Vun senge Verse ass nëmmen déi folgend Zeil iwwerlieft: Le temps n'épargne pas ce qu'on a fait sans lui. Och wann hien als Mathematiker a Dichter vergiess gouf, huet de Fayolle e staarke Ruff fir seng Servicer fir d'musikalesch Literatur erreecht. Hien huet Harmonie bei Perne studéiert, an d'Violoncelle bei Barni, awer huet sech vu senger Kompositioun ofgehalen; an huet sech mam Verëffentlechen vu "Les quatre Saisons du Parnasse" (Paris, 1805<unk>9), enger literarescher Sammlung a sechzehn Bänn, 12mo, zefridden gehalen, fir déi hien vill Artikelen iwwer Musek a Museker geschriwwen huet. Hien huet och de gréissten Deel vun de biographesche Notizen am "Dictionnaire historique des Musiciens", publizéiert ënner de Nimm vum Choron an him selwer (zwee Bänn). Paräis, 1810<unk>11), e Wierk, dem de Fétis vill schëlleg ass. 1813 huet hien "Sur les drames lyriques et leur exécution" publizéiert. Hien huet Material gesammelt fir eng Geschicht vun der Violine, vun där awer nëmmen Fragmenter erschéngen, ënner dem Titel "Notices sur Corelli, Tartini, Gaviniés, Pugnani, et Viotti, extraites d'une histoire du violon" (Paräis, 1810). Nom Fall vum Napoleon ass de Fayolle an England komm, wou hien Franséisch geléiert huet, a fir den "Harmonicon" geschriwwen huet. Am Viraus vum
Mat der Revolutioun vun 1830 ass hien op Paräis zréckkomm an huet seng al Beschäftegung als Musikkritiker weidergefouert. Ënnert seng spéider Wierker kann een eng Broschür mam Numm "Paganini et Bériot" (Paris, 1830) ernimmen, an d'Artikelen iwwer Museker am Zousatz zu Michauds "Biographie Universelle". Hien ass den 2. Dezember 1852 zu Ste. Perrine, en Haus vun der Zuflucht zu Paräis.