Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Et ass net bis 879 datt den Numm Ioannina fir d'éischte Kéier erschéngt, an den Akten vum Véierten Conseil vu Konstantinopel, déi op e puer Zacharias, Bëschof vu Ioannine, e Suffragan vun Naupaktos bezéien. No der byzantinescher Eruewerung vu Bulgarien
, am Joer 1020 huet de Keeser Basil II. d'lokal Bëschofschaft dem Erzbëschofschaft vun Ohrid ënnerworf. De griicheschen Archäolog K. Tsoures datéiert d'byzantinesch Stadmaueren an d'nordëstlech Zitadell vum Ioannina Schlass op d'10. Joerhonnert, mat Ergänzungen am spéiden 11. Joerhonnert, inklusiv der südöstlecher Zitadell, traditionell zougeschriwwen der kuerzjäreger Besatzung vun der Stad vun de Normannen ënner der Leedung vum Bohemond vun Taranto am Joer 1082. An enger Chrysobull un d'Venetianer am Joer 1198 gëtt d'Stad als Deel vun enger eegener Provënz opgezielt ("provincia Joanninorum" oder "Joaninon"). Am Vertrag vun der Opdeelung vun de byzantinesche Länner no der Véierter Kräizfahrt gouf Ioannina de Venezianer verspriecht, awer am Fall gouf et Deel vum neie Staat vun Epirus, gegrënnt vum Michael I Komnenos Doukas.