Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - De Franck huet an dëser Period weider Kompositioune fir de Chor geschriwwen, awer déi meescht goufen ni publizéiert. Wéi et zu där Zäit och fir Museker, déi am Konservatoire trainéiert waren, üblech war, war hien ni mat der polyphonescher Musek vun de fréiere Joerhonnerte vertraut ginn. De Franck huet seng liturgesch Wierker am deemools aktuellen Stil komponéiert, deen de Davies als "säkulare Musek mat enger reliéiser Viraussetzung" charakteriséiert. Trotzdem gouf hien encouragéiert fir (1869) un enger grousser Choraarbecht, "Les Béatitudes", ze schaffen, déi hien méi wéi zéng Joer beschäftegt huet, deels wéinst den Ënnerbriechunge vum Franséisch-Prussiesche Krich. De Krich, wéi d'Revolutioun vun 1848
, huet dozou gefouert, datt vill vu senge Schüler verschwannen, entweder well si Paräis verlooss hunn oder ëmbruecht oder am Kampf behënnert goufen. Hien huet nees e puer patriotesch Stécker geschriwwen, déi, wéinst der Härzegkeet vun der Zäit, net opgefouert goufen. Hien a seng Famill hunn wirtschaftlech Schwieregkeeten erlieft, well säin Akommes erofgaang ass an d'Iessen an den Brennstoff knapps waren. D'Konservatoire gouf fir d'akademescht Joer 1870/1871 zougemaach. Awer eng Ännerung koum an der Aart a Weis wéi franséisch Museker hir eege Musek ugesinn hunn; besonnesch no dem Krich sichen se no engem "Ars Gallica" deen aussergewéinlech franséisch wier. De Begrëff gouf d'Motto vun der nei gegrënnter Société Nationale de Musique, vun där de Franck dat eelst Member gouf; seng Musek koum op hirem éischte Programm am November 1871 op.