Fëllt de folgende Saz aus: Hien huet am 1799-Kampagne am Südweste vun Däitschland en autonomen Korps geleet, mat deem hien déi riets (nërdlech) Flanke vun der Haaptösterreichescher Arméi geschützt huet, wéi se duerch Schwäben opgaang ass. Bei der éischter Aktioun vun dëser Campagne huet de
An der Schluecht vu Ostrach huet hien 10.000 Männer duerch Schwäben gefouert, déi nërdlechst Flanke vun der éisträichescher an kaiserlecher Arméi ofgedeckt hunn. Duerno hunn seng Truppen d'Neckar Tal bewaacht. An der Schluecht vu Wiesloch, (3 Dezember), huet hien d'Fransousen aus dem rietser Ufer vum Rhein verdriwwen an d'Festung Philippsburg erliichtert. No der éisträichescher Néierlag bei der Schluecht vu Hohenlinden den 3. Dezember 1800 krut de Sztáray d'Aufgab, d'Böhmisch-Moravisch Legion opzebauen. 1801 gouf hien zum Kommandant-Generol an Innerösterreich ernannt. Hie gouf den 6ten Mäerz 1800 zum Feldzeugmeister, oder Kommando-Generol vun der Feldzäit, gefördert; hien huet sech no der Feldzäit 1805 géint Frankräich zréckgezunn. Hie krut de Ritterkrees vum Militärorden vu Maria Theresia den 21 Dezember 1789 an de Kommandantkrees den 18 September 1796. Hie war vum 1791 bis zu sengem Doud den 23. Januar 1808 de Colonel an de Besëtzer vum 33. Infanterie-Regiment (Éisträich).