Verweist op déi folgend Passage an äntwert duerno op d'Fro an der selwechter Sprooch wéi d'Passage:  Passage: D'Observatioun vum Jupiter geet op d'mannst op d'Babylonesch Astronomen aus dem 7. oder 8. Joerhonnert v. Chr. zréck. Déi antike Chinesen hunn och d'Orbit vu Suìxīng (歲星) observéiert an hiren Zyklus vun 12 äerdleche Branchen op Basis vu senger ongeféier Zuel vu Joren etabléiert; d'chinesesch Sprooch benotzt nach ëmmer säin Numm (vereinfacht als 岁) wann se op Joer vun Alter bezéien. Um 4. Jh. v. Chr. hunn sech dës Beobachtungen an de chinesesche Zodiak entwéckelt, mat all Joer verbonne mat engem Tai Sui Stär a Gott deen d'Regioun vum Himmel kontrolléiert, déi der Géigend vum Jupiter senger Positioun am Nuetshimmel entgéint ass; dës Iwwerzeegungen iwwerliewen an e puer taoistesche reliéisen Praktiken an an den zwielef Déieren vum ostasiatesche Zodiak, déi elo dacks populär ugeholl ginn mat der Arrivée vun den Déieren virum Buddha ze sinn. De chinesesche Historiker Xi Zezong huet behaapt, datt de Gan De, en antike chinesesche Astronom, 362 v. Chr. mat bloussem Aen ee vun de Moundë vum Jupiter entdeckt huet. Wann dat richteg ass, da wier dat bal zwee dausend Joer virun der Entdeckung vum Galileo. An sengem zweete Joerhonnert-Werk "Almagest" huet den hellenisteschen Astronom Claudius Ptolemaeus e geocentresche Planéite-Modell op Basis vu Deferenten an Epizyklen konstruéiert fir d'Bewegung vum Jupiter relativ zu der Äerd ze erklären, déi seng Orbitalperiod ronderëm d'Äerd als 4332,38 Deeg oder 11,86 Joer gëtt.  Fro: A wéi engem Joerhonnert gouf de Jupiter fir d'éischt observéiert?
7. oder 8. Joerhonnert v. Chr.