Schreift eng Fortsetzung fir dëse Paragraph - Während d'Maria Amalia d'Kroun onfräiwëlleg ugeholl huet, huet si et als hir Pflicht ugesinn, se ze behalen nodeems se eng Kéier vu Gott kritt huet. Während der Revolutioun vun 1848
D'Maria Amalia huet probéiert, de Louis-Philippe dozou ze bréngen, d'Truppen ze kontrolléieren, d'Nationalgarde zesummenzestellen, d'Opreegungen op de Stroossen ze besiegen an seng Kroun mat sengem Liewen ze verdeedegen. Et gëtt ugeholl datt hien hatt net geäntwert huet, awer hatt nëmmen gefrot huet säi Uerteel ze vertrauen. Wéi e Mob op d'Tuileries marschiert huet, gouf de Louis Philippe vu senge Ministeren iwwerzeegt ze flüchten, an hien huet seng Abdikatioun zugonschte vu sengem Enkel ënnerschriwwen géint d'Zoustëmmung vu Maria Amalia. Wéi d'Famill de Palais verlooss huet, huet d'Maria Amalia sech dem Minister Thiers ugeschwat a gesot: "Ah Monsieur, Dir sidd net wäert fir esou e gudde Kinnek!"