Segðu greinina í stuttu máli:  Árið 1984 hitti Margaret Thatcher Mikhail Gorbachev (áđur en hann varð leiðtogi Sovétríkjanna) í fyrsta sinn. Þegar hún var spurð hvað henni fannst sagði hún: "Við getum gert viðskipti saman. Viđ trúum báđum á okkar eigin pólitíska kerfi. Hann trúir á sitt og ég trúi á mitt. Við munum aldrei breyta hvor öðrum". "Að gera viðskipti saman" gæti sagt frá samskiptum Washington og Teheran í dag. Þeir hafa sameiginlega hagsmuni í Írak, Afganistan, kannski jafnvel í Jemen -- sem og sameiginlegt markmið um samkomulag um kjarnorkuáætlun Írans, ef ekki hvernig á að ná því. Obama stjórnin hefur mikinn áhuga á að fá Íran aftur inn í "samfélagið þjóða" vegna þess að það er svæðislegt vald, helsta leikmaður í óstöðugum hluta heimsins. Ef kjarnorkuviðræðurnar skildu Íran eftir sem "þröskuldarríki" - sem er fær um að verða kjarnorkuveldi á skömmum tíma - gætu Tyrkland, Egyptaland og aðrir í svæðinu einnig freistast til að fara í kjarnorku. Og Ísrael gæti framfylgt hótun sinni um hernaðarárás á íranskan mannvirki. En hagsmunir Bandaríkjanna og Íran tengjast á nánari hátt. Að sigra íslamska ríkið í Írak og Sýrlandi (ISIS) - sem er mest áberandi og brýnt markmið utanríkisstefnu Bandaríkjanna - krefst íranskrar aðstoðar, og mjög mikils. Fyrir utan loftárásir bandalagsins, eru landherir skipaðir af öryggissveitum Írak, Shia milísium og íranskum ráðgjöfum og yfirmönnum. Í sumum svæđum hefur loftliđ Íran veriđ virkt. Á sunnudaginn hófu írakkir hermenn og milísiurnar árás til að endurheimta Tikrit og Salahuddin-hérað frá ISIS. Eftir Mosul er Tikrit kannski mikilvægasta höfn ISIS í Írak. Í fremstu röð, samkvæmt íransku fréttastofunni Fars, var enginn annar en leiðtogi Quds Force í Íran (eða Revolutionary Guard Corps), Qasem Soleimani. Soleimani -- oft kallaður njósnarmeistari Íran -- hefur gríðarlegt áhrif í bæði Bagdad og Damaskus. Og byltingarvarđsveitin hefur áhrif á öflugu síítíska milísiuna í Írak sem kallast Hashid Shaabi sem er mikilvægur hluti...
Bandaríkin og Íran, löngir óvinir, eru nú á sömu hlið í sumum alvarlegum átökum. Kjarnorkusamningur myndi létta refsiaðgerðir gegn Íran og leyfa honum að verja meiri fjármunum til að styðja Assad-stjórn í Sýrlandi.