Í seinni heimsstyrjöldinni sýna aðgerðir ítalska "Regia Marina" árið 1940 einnig hugmyndina um "flotann í tilverunni". Eftir nokkra smærri bardaga gegn Royal Navy sem voru að mestu leyti óafgerandi, var stærsti hluti ítalska flotans eftir í Taranto þar sem hann gat farið mjög fljótt gegn einhverri breskri tilraun til að ná til Möltu, með því að hafa "óviðeigandi áhrif á breska stefnu og flotu". Jafnvel eftir ađ breski flugvélaskipinu réđst á Taranto.
Í nóvember 1940 tókst Bretum ekki að slá Ítalíu afgerandi högg og því þurfti Royal Navy að binda mikla flotastyrk í Miðjarðarhafið næstu þrjú árin.