Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Afganistan hafði verið hlutlaus á fyrstu stigum kalda stríðsins, en valdarán árið 1973 hafði komið vestrænni ríkisstjórn til valda. Fimm árum seinna tóku kommúnistar undir forystu Nur Muhammad Taraki völdin.
Ég veit ūađ ekki. Ný stjórn - sem skiptist á milli öfgamannshóps Taraki, Khalq, og hóflegri Parcham - skrifaði undir vináttusamning við Sovétríkin í desember 1978. Tilraunum Taraki til að bæta veraldlega menntun og endurskipta landi fylgdu fjölda framkvæmda og pólitísk kúgun sem var fordæmalaus í sögu Afganistan, sem kveikti upp uppreisn mójahíða uppreisnarmanna. Eftir almennar uppreisn í apríl 1979 var Taraki felldur af Khalq andstæðingnum Hafizullah Amin í september. Sovétríkjaforingjar óttuðust þess að íslamsk stjórnvöld í Afganistan myndi ógna stjórn Sovétríkjanna á Mið-Asíu og þegar óróin héldu áfram sendu þeir 30.000 hermenn til Sovétríkjanna á afganeska landamærunum. Carter og Brzezinski sáu bæði Afganistan sem hugsanlega "fellu" sem gæti eytt völdum Sovétríkjanna í árangurslausum stríði, og Bandaríkjamenn fóru að senda aðstoð til mójahídíns uppreisnarmanna snemma árs 1979. Í desember hafði ríkisstjórn Amin misst stjórn á stórum hluta landsins, sem varð til þess að Sovétríkin réðust inn í Afganistan, framkvæmdu Amin og settu Parcham leiðtoga Babrak Karmal sem forseta.