Ljúktu eftirfarandi setningu: Árið 1899 var skipaður Isthmian Canal Commission til að ákvarða hvaða staður væri bestur fyrir kanálinn (Nicaragua eða Panama) og síðan til að hafa umsjón með byggingu kanalsins. Eftir að Nicaragua var útilokað var Panama augljós val. Nokkur vandamál höfðu hins vegar komið upp. Þar sem Bandaríkin höfðu fest hagsmuni í Panama (sem þá var lítið hluti af Kólumbíu) hækkuðu bæði Kólumbía og franska fyrirtækið sem átti að útvega byggingarefnið verð sitt. Bandaríkin neituðu að greiða hærri gjöld en búist var við og "hönnuðu byltingu" í Kólumbíu. Þann 3. nóvember 1903 gerði Panama (með stuðningi bandaríska flotans) uppreisn gegn Kólumbíu. Panama varð ný lýðveldi og fékk 10 milljķnir dala einungis frá Bandaríkjunum. Panama fékk einnig árlega greiðslu á 250.000 dollara og tryggingar um sjálfstæði. Bandaríkin fengu réttindi á
"Í eilífđ". Roosevelt sagði síðar að hann hefði "tekið Kanalið og látið þingið ræða það". Eftir að Kólumbía missti Panama reyndu þeir að höfða til Bandaríkjanna með því að endurskoða samninga og jafnvel kalla Panamaborg höfuðborg Kólumbíu.