Í bókinni "Normal Accidents" segir Charles Perrow að óvænt bilun sé innbyggð í flókna og náið tengda kjarnorkuverkerfi samfélagsins. Kjarnorkuvirkjanir geta ekki verið í rekstri án nokkurra alvarlegra slysa. Slík slys eru óumflýjanleg og ekki hægt að hanna í kringum þau. Fjölgreinalegur hópur frá MIT hefur áætlað að miðað við væntanlegan vöxt kjarnorku frá 2005 <unk> 2055 verði gert ráð fyrir að minnsta kosti fjórum alvarlegum kjarnorkuslysi á því tímabili. Fram til þessa hafa orðið fimm alvarleg slys (kjarna skemmdir) í heiminum frá árinu 1970 (ein á Three Mile Island
í Tjernobyl árið 1986 og þrjú í Fukushima-Daiichi árið 2011), sem samsvarar upphafi virkjunar á virkjunarstöðvum II kynslóðar. Þetta leiðir til að meðaltali einn alvarlegur slys gerist á átta ára fresti um allan heim.