Vatnshyrna var helsta íslenska sagakódexinn sem eyðilagðist í eldinum í Kaupmannahöfn árið 1728
Ég veit ūađ ekki. Það var afritað á árunum 1391 og 1395 af Magnús Þórhallsson fyrir Jón Hákonarson á norðurlandi. Arngrímur Jónsson kallaði bókina fyrst "Vatnshyrna" í verki sínu frá 1609, "Crymogaea", hugsanlega vegna þess að hún var á þeim tíma á Stóra Vatnshorn.