27. nóvember 1911 varð O'Connell fyrsti erkibiskup Boston til að verða kardinall og fékk titilinn kardinal-prestur S. Clemente. Hann kom seint á tvo páfarsamþykki í röð árið 1914
og 1922, vegna þess að þurfa að fara yfir Atlantshafið í hægari flutninga dagsins. Hann mótmælti því við Pius XI páfa, sem svaraði því með að lengja tímabilið milli dauða páfa og upphaf konklafsins. O'Connell gat loksins tekið þátt í þinghaldi árið 1939, þó að þá væri hægt að ferðast með flugvél.