Sjá frásöguna hér að neðan og svara spurningunni á sama tungumáli og frásöguna:  Um miðjan ár 1982 var Írak að mestu rekið frá íransku yfirráðasvæðinu, eftir að hafa misst næstum alla þá ávinningi sem þeir höfðu unnið í innrásinni árið 1980. Saddam Hussein notaði ísraelska innrásina í Líbanon sem afsökun til að reyna að binda enda á stríðið og senda Palestínumönnum aðstoð. Seyyed Ruhollah Khomeini hafnaði friðartilboðum frá Bagdad og byrjaði að undirbúa sig til að stækka til Írak. Í fyrstu hafnaði sumir í Teheran hugmyndinni um innrásina og fullyrtu að slík aðgerð myndi grafa undan siðferðilegri stöðu Íran og minnka samúð sem múslimar lönd höfðu fengið í kjölfar innrásar Saddam. Ūessir fķlk voru styrktir af íranskum herforingjum. Hins vegar voru þessar röddir þaggaðar niður af stríðshyggjum í Teheran, sem fullyrtu að hægt væri að sigra Bagdad með því að nota duglega stríðsmenn og kalla á andstæðingar við stjórnvöld meðal Shia í Írak. Á þeim tíma upplifði íranska þjóðin sigurgleði. Áætlanir um innrásina fóltu því bæði í sér að þagga niður í írakka eldflauginni sem var að skjóta á borgir á landamærum og eyðileggja þriðja hersveit Írak og að taka Basra (þriðju stærstu borg Írak). Íran er  Spurning: Hvernig var tilfinning almennings í Íran?
hrifningu