Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Árið 1990, í kjölfar kosningaslyndis ríkisstjórnar Sósíalista lýðveldisins í Króatíu, versnuðu þjóðernislegar spennu. Júgóslavískur þjóðarher ("Jugoslovenska Narodna Armija" <unk> JNA) eignaðist síðan vopn landhelgisvarnar Króatíu ("Teritorijalna obrana") til að lágmarka andstöðu. Þann 17. ágúst hækkaði spennan í opinbera uppreisn króatískra Serba, sem miðjaði að sérbíska íbúafæðum Dalmatíu í kringum Knin, hluta af Lika, Kordun, Banovina og austurhluta Króatíu. Eftir tvær misheppnaðar tilraunir Serbíu, studdar af Montenegro og Serbíu í Vojvodina og Kósóvó, til að fá samþykki forsetastjórnar Júgóslavíu til að ráðstafa JNA til að afvopna króatíska öryggisliði í janúar 1991 og blóðlaus átök milli serbneskra uppreisnarmanna og króatískra sérlögreglu í mars, bað JNA sjálft, studd af Serbíu og bandamönnum hennar, sambandsforsetastjórnina um að veita henni hernaðarheimildir og lýsa yfir neyðarástandi. Beiðnin var hafnað þann 15. mars og JNA komst undir stjórn Slobodan Milošević forseta Serbíu. Milošević, sem vildi frekar stækka Serbíu en varðveita Júgóslavíu, hótaði opinberlega að skipta um JNA með serbneskum her og lýsti því yfir að hann viðurkenni ekki lengur vald sambandsforseta. Hótunin varð til þess að JNA yfirgaf smám saman áform um að varðveita Júgóslavíu í þágu stækkunar Serbíu. Undir lok mánaðarins var átökin orđin orđin orđin og fyrstu dauđsföllin.
Ég veit ūađ ekki. JNA greip inn á hlið uppreisnarmanna og hindraði króatíska lögregluna í að grípa til aðgerða. Í byrjun apríl lýstu leiðtogar serbnesku uppreisnarinnar í Króatíu yfir áformum sínum um að samþætta svæðið undir stjórn sinni, sem stjórnvöld í Króatíu litu á sem aðskilnaðarsvæði, við Serbíu.