Segðu greinina í stuttu máli:  Árið 2010 voru stjórnmálamenn í Bretlandi að ganga á nýjan braut. Þau voru löngum vön því að tala illa um hvort annað í þinginu í Bretlandi -- en þau höfðu aldrei átt ameríska umræðu fyrir kosningar. Það er nauðsynlegt og löngu stofnað pólitískt gjald í Bandaríkjunum -- en hér í Bretlandi var það nýjung. Það virtist ganga vel -- pólitísk stig voru skorað, og skoðanakönnun var ráðin til að leita að hagsmunum sem fengist eða tapað. Ūađ var eitthvađ dramma, ūķtt enginn hafi veriđ látinn. Forsætisráðherra David Cameron og Íhaldsflokkurinn hans unnu kosningarnar, en ekki nægilega mikið til að komast í ríkisstjórn einn. Síðustu fimm árin hefur hann stjórnað í ríkisstjórn með þriðja flokknum í Bretlandi, Frjálslyndra lýðræðismanna. Og leiðtogi þeirra, varaforsætisráðherra Nick Clegg, hefur oftast styrkt Cameron í þingræðum gegn leiðtoga verkalýðsins Ed Miliband. Bresku útvarpsstöðvarnar, sem eru duglegar að koma líflegum pólitík á sjónvarpsstöðvarnar í bestu sýningartímanum og auka áhorfendur, hafa sjálfar unnið í gangstéttum valdsins á síðasta ári til að reyna að ná í endurtekningu - eða tvær - á árekstrinum 2010. Það sem er í húfi eru ekki bara fyrirhugaðar umræður fyrir kosningarnar í maí -- heldur að setja slíkar umræður varanlega inn í stjórnmálabyggingu Bretlands -- rétt eins og í Bandaríkjunum. En þó að Cameron og Miliband hafi ráðið fyrrverandi kosningarráðgjafa Hvíta hússins til að koma sér í forystu, þá getur enginn komið sér saman um hvernig umræða ætti að vera, hversu margir ættu að vera, eða jafnvel hverjir ættu að vera boðnir. Cameron hefur þrýst á aðeins eina umræðu þar sem leiðtogar sjö helstu flokkanna í Bretlandi taka þátt - að gefa jafnan senditíma til grænna, skosku þjóðernissinna og upphaflega hægrisinnaðra Sjálfstæðisflokksins í Bretlandi (UKIP) ásamt fleirum. En verkalýðsflokkur Miliband er að halda út fyrir að minnsta kosti einn höfuð-til-höfuð umræðu með Cameron. Enginn virđist vera ađ hreyfa sig en báðir stærstu flokkar Bretlands gætu notiđ vaxtar í skođanakönnunum sem slík umræða gæti haft í för með sér. Hluti vandans er breski kjósandinn sem hefur breyst frá...
Kjörræður í sjónvarpi komu fyrst til Bretlands árið 2010. Sjónvarpsstöđvarnar vilja endurtaka samræđuna fyrir kosningarnar 2015. En pólitíkin og deilur um hverjir eru boðnir geta komið í veg fyrir sjónvarpsdebatta.