Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Rétt eins og sveitarstjórnirnar voru grundvallaratriði í að ná friðsællri valdaflutningi, sérstaklega í stórborgum, urðu þær fljótt uppspretta átaka og landshlutfalls í kjölfar afnáms konungsvaldsins. Í Nýju Granada voru elíturnar í helstu borgum deildar hvað varðar stuðning við ríkisstjórnina á Spáni, þar sem "junturnar" studdu fullveldi og aðrar borgir studdu Ferdinand VII og konunglega yfirvöld undir stjórn Regency Council of Spain. Konungshyggjum undir stjórn spænskra yfirmanna tókst að ná völdum í borgum Santa Marta, Panamá (sem þá var enn hluti af nýju Granada), Popayán og Pasto og tóku fljótlega þátt í átökum gegn svæðunum með sjálfstæð stjórnvöld. Þó að konungshyggjusvæðin hafi verið herlega veik og hafi oft verið sigruð af "juntunum" tókst þeim að verða uppspretta óstöðugleika sem bæði hélt hugmyndinni um sátt við Spáni lifandi og drenaði auðlindir og orku föðurlandsríkisstjórnanna. Sumir þessara borga konungshyggjunnar urðu mikilvægir síðar í herherferðinni til að endurheimta Nýja Granada.
Ég veit ūađ ekki. Slík skipting kom því í veg fyrir stofnun sameinaðs ríkis í Nýju Granada.