Í framhaldi af þessari málsgrein - Jiang Dingwen hershöfðingi í fyrri stríðssvæðinu sagði frá hegðun borgara í Henan: "Á meðan á herferðinni stóð varð það óvænt fyrirbæri að fólkið í fjöllunum í vesturhluta Henan réðst á hermenn okkar og tók með sér byssur, kúlur og sprengiefni og jafnvel stórvirkar morter og útbúnað... Ūeir umkringdu hermenn okkar og drápu lögreglumenn okkar. Við heyrðum þetta oft. Stjórnendur þorpanna og baojia (samábyrgðshópar þorpanna) flúðu bara. Á sama tíma tóku þeir af okkur kornið sem við geymdum og skildu hús þeirra og akra tóm, sem þýddi að yfirmenn okkar og hermenn áttu ekki mat í marga daga". Þetta var hefnd fyrir flóðinn á Gula ánni árið 1938
og kínverska hungursneyđina á árunum 1942-1943. Í frásögn Jiang hershöfðingja segir einnig: "Það er í raun sársaukafullt fyrir mig að segja þetta: í lokin voru tjónin sem við urðum fyrir vegna árásar fólksins alvarlegri en tap vegna bardaga við óvininn". Bændur í Henan tóku upp vopn sem hermenn Kuomintang höfðu yfirgefið til að verja sig gegn Japönum. Og þegar her Kuomintang skipaði heimamönnum í Henan að eyðileggja þjóðvegina til að koma í veg fyrir að Japanir kæmu fram, neituðu þeir. Reyndar fóru þeir stundum jafnvel aftur á nóttunni og lagaðu vegir sem herinn hafði rifið á daginn.