Eftir ađ hafa tryggt austurlínuna gat konungur einbeitt sér ađ endurheimt baltískra svæđa sem faðir hans missti fyrir Svíum. Władysław IV vildi nýta sér ósigur Svíþjóða við Nördlingen
og berjast fyrir bæði svæđunum og svæđisríkjum sínum. Pólverjar voru grunsamir um áform hans og stríðsundirbúning og konungur gat aðeins haldið áfram viðræðum, þar sem óvilja hans til að gefa upp dynastíska kröfu veikti stöðu Samfylkingarinnar. Samkvæmt Stuhmsdorfssáttmálanum árið 1635 rýmdu Svíar borgir og höfn Prússlands konungs, sem þýddi að krónan fengi aftur neðri Vistula-eignina og hætti að innheimta tolla þar. Svíar héldu mestu af Lífönsku, en Rzeczpospolita héldi Kúrlandi, sem eftir að hafa tekið á sig þjónustu við viðskipti Litháen í Eystrasalti gekk inn í blómgunartímabil.