Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Jafnvel áður en afnasismi var formlega yfirgefið í Vestur-Þýskalandi, lýsti austur-þýska áróður sig oft sem eina sanna andfasista ríkið, og hélt því fram að Vestur-Þýska ríkið væri einfaldlega framhald af nasistístjórninni, og ráðnaði sömu embættismönnum sem höfðu stjórnað ríkisstjórninni undir nasistístjórnardiktatúrunni. Frá fimmta áratugnum var rökstuðningur fyrir þessum ásökunum miðaður við þá staðreynd að margir fyrrverandi embættismenn nasista stjórnarinnar voru ráðnir í stöðum í vestur-þýsku ríkisstjórninni. En í áróðri Austur-Þýskalands var einnig reynt að fordæma sem nasista jafnvel stjórnmálamenn eins og Kurt Schumacher, sem hafði sjálfur verið fangelsaður af nasistastjórninni. Slíkar ásakanir birtust oft í opinberum blaði Sósíalista einingarflokksins í Þýskalandi, "Neues Deutschland". Uppreisn Austur-Þýskalands 1953
í Berlín var opinberlega sakað um nasista "agents provocateurs" frá Vestur-Berlín, sem "Neues Deutschland" meinti að hafi þá verið að vinna í samstarfi við vestræna ríkisstjórnina með það að markmiði að endurreisa nasista stjórn í öllum Þýskalandi. Berlínarmúrinn var opinberlega kallaður öryggismúrur andfasista (e. Anti-Fascist Security Wall) af austur-þýsk stjórnvöldum.