Þjóðhreyfingar sem kölluðu eftir "enosis" (sameiningu ólíkra gríska landshluta í stærra gríska ríki) leiddu til aðildar Krítar (1912), Jóníusýsla (1864) og Dodekanes (1947). Kall um "enosis" var einnig einkenni kísilversku stjórnmálsins á meðan Bretar réðu Kýpur. Á ófriðarárunum á milli stríða töldu sumir grískir þjóðernissinnar rétttrúnaðarkristna Albanana, Arómana og Búlgara vera samfélög sem hægt væri að samþætta við grísku þjóðina. Gríska ófrelsunarstefnan, "Megali hugmyndin" varð fyrir áfalli í grísku-tyrkneska stríðinu (1919<unk>1922) og grísku þjóðarmorðinu
Ég veit ūađ ekki. Síðan þá hafa grísk-tyrknesk samskipti einkennst af spennu milli grískrar og tyrkneskrar þjóðernisstefnu, sem náði hámarki í innrás Tyrkja á Kýpur (1974).