Í 1653 gerðu bændur á svæðum sem voru undir Lucerne, Bern, Solothurn og Basel uppreisn vegna gjaldmiðilsverðmætis. Þrátt fyrir að stjórnvöld hafi sigrað í þessu sveitsneska bændastríði samþykktu þau nokkrar skatta umbætur og atvikið hindraði langtíma þróun á alræðishyggju eins og myndi eiga sér stað hjá sumum öðrum dómstólum Evrópu. Trúarbrögðin héldu þó áfram og urðu aftur í fyrri Villmergenstríðinu árið 1656 og Toggenburgstríðinu
(eða önnur Villmergen-stríð), árið 1712.