Hann var kjörinn árið 1789 af klerkinu í Nancy til að sitja í þinginu þar sem hann gerði sér fljótlega nafn sem einn af hópi klerkra og læknafulltrúa Jansenista eða Gallicana sem studdu byltinguna. Hann var einn af fyrstu prestum til að taka þátt í þriðju stöðu, og þannig stuðlað sérstaklega að sameiningu þriggja skipanir; hann stjórnaði á fundinum sem stóð í sextíu og tvær klukkustundir á meðan
Bastille var ráđist á af skķnum, og talađi öfgafullt gegn ķvinum ūjķđarinnar. Síðar tók hann að sér að taka aðalhlutverk í afnámi forréttinda sem höfðingjar og kirkjan höfðu.