Í framhaldi af þessari málsgrein - Hartmann var einnig meðlimur í ungu kommúnista andstöðuflokknum "Der Soldatenrat", sem hét eftir þeim sem hafði komið upp í Þýskalandi eftir fyrri "heimsstyrjöldina". Aðrir í hópnum voru Leopoldine Kovarik og... Allir hefðu þeir, eins og Hartmann, verið dæmdir til dauða og teknir af lífi fyrir lok stríðsins.
Ég veit ūađ ekki. Hópurinn hafði sitt eigið "gömul" dagblað, sem var tileinkað því að hvetja hermenn og aðra í hernum til að yfirgefa þýska herinn og fara yfir til að ganga til liðs við sovéska herinn. Það var Hartmann sem samdi bréfið - sem í sumum heimildum er lýst sem flugblað - sem hún beindi til hermanna. Hún skipulagði stórfellda framleiðslu afritanna og samræmdi dreifingu þeirra. Fyrstu tilraunir til að dreifa skilabođunum međ ūeim misstuđust ūegar ūær voru hindrađar. Það kom í ljós að lykillinn að því að afblóka póstþjónustuna var að geta greint hvern og einn hermann með einstökum "hernaðarpóstvísitölum" ("Feldpostnummer"). Á þessum tíma var félagi hennar, Rudolf Masl, kominn til Noregs eftir að hafa verið kallaður til herþjónustu á fremstu víglínu. Hann gat aflað og miðlað nauðsynlegum kennitölum yfir þúsund hermanna. Hann afhenti þær þegar hann var í heimilinu í frí í Vín haustið 1941.