Segðu greinina í stuttu máli:  Ungur strákur þurfti á að halda sem aðeins barinn í nágrenninu gat veitt. Tvítugur drengurinn Max, sem var tekinn upp heima í London, stendur fyrir framan mömmu sína og tárin renna af kinnunum á honum. Hann hvetur hana og föður sinn til að fara með hann á bar á svæðinu - þar sem hann fær venjulega sælgæti og heitt súkkulaði - í stað þess að fara til læknisins. Unglingurinn stendur fyrir framan mömmu sína grátandi og er greinilega vonsvikinn yfir því að þurfa að fara til læknis. Eftir að hafa leyft honum að ná andardráttum, biður móðir hans hann að segja föður sínum - sem er væntanlega viðtakandi upptökunnar - hvers vegna hann er að gráta. Unglingurinn vill ekki hlusta á hana og heldur áfram að grenja, svo að móðir hans spyr hann: "Hvar viltu fara?" Drengurinn svarar með frekar beinlínis og gamansömum svari, "Pub", sem móðir hans svarar: "Nei, en við verðum að fara til lækna". Max neitar að láta af sér ganga og heldur áfram að benda þeim á að fara á krukkuna þar til móðir hans býður upp á að semja. Þegar mamma hans spyr Max hvert hann vill fara svarar hann skemmtilega með því að segja "pub" Hún segir: <unk>OK, veistu hvað? Viđ spyrjum pabba ūegar hann kemur heim. Viđ spyrjum hann hvort ūú getir fariđ á barinn seinna. Hann er ánægður með svör hennar en er ekki alveg sannfærður um það en minnir móður sína strax á að spyrja. Samkvæmt föður Max, Oliver Bath, fer hann venjulega með son sinn út úr húsi og niður á staðbundinn pub til að gefa mömmu Max smá frið og ró. Hann sagđi: "Ég fæ alltaf bjór og Max fær alltaf sitt heita súkkulađi". Max hundurinn hans Pavlov tengir nú sælgæti og heitt súkkulaði við barinn. Ég held ađ ūegar hann eldist mun honum líđa eins en súkkulađivaliđ hans mun fara yfir í öl úr tunnum.
Tvítugurinn Max er ķsveigjanlegur í kröfum sínum um ađ heimsækja barinn. Móđir hans leggur til ađ ūau fari á krukkuna seinna um daginn. Pabbi segir ađ hann tengi barinn viđ sælgæti og heitt súkkulađi.