Amsterdam og De Graeff voru á hámarki valds síns og árið 1656 hófu þeir leiðangur undir stjórn Michiel de Ruyter til Miðjarðarhafsins og - í stríði Karls X Gustafs frá Svíþjóð gegn Póllandi
- annar undir Jacob van Wassenaer Obdam til Eystrasalts. Til allrar hamingju fyrir Hollandi endaði stríðið með því að Danzig var lýst sem hlutlaus. Borgarfulltrúarnir fjórir ákváðu að senda Coenraad van Beuningen til Kaupmannahafnar til að hvetja Danmörku til stríðs gegn Svíþjóð. Öllum til undrunar fór sænski konungur um miðjan veturinn yfir frá Jötlandi yfir Stóra beltið til Kaupmannahafnar. Í öðru leiðangri til að bjarga Kaupmannahöfn tók Witte de With þátt í Slaginu við Sund. Cornelis de Graeff var tilbúinn til ađ hefja bardaga gegn Svíum, gegn ráđum Stķru Pensionarys. Þegar Karl X. dó óvænt árið 1660 gerði Svíþjóð frið. Amsterdam sendi einnig Michiel de Ruyter bátahermann gegn Englendingum, gegn fyrirmælum hollenska þingsins. Þrátt fyrir að hafa verið ólíkir í nálgun sinni á De Witt voru þeir í góðum samskiptum. De Witt sagði um Cornelis árið 1660: "Við hermanninn frá Zuidpolsbroek var ekkert að gera neitt".