Ljúka eftirfarandi setningu: Lýðræðisríki Víetnam undir Ho Chi Minh krafðist yfirráða yfir öllu Víetnam, en á þessum tíma var Suður-Víetnam í mikilli pólitískri óreiðu. Eftirfarandi hrun frönsku og japanska valdsins, sem fylgdi ósamræmi meðal pólitískra flokka í Saigon, hafði fylgt víðtækt ofbeldi á landsbyggðinni. Þann 16. ágúst 1945 skipulagði Hồ Chí Minh þjóðþingið í Tân Trào. Þingið samþykkti 10 helstu stefnu Viet Minh, samþykkti almennar uppreisnarskipunar, ákvað þjóðfánann, í miðjunni með 5 stigum gullstjörnu, valdi þjóðhymninn og valdi Þjóðnefnd fyrir frelsi Víetnam, sem síðar varð til bráðabirgða byltingarstjórn, undir forystu Hồ Chí Minh. Þann 12. september 1945 komu fyrstu bresku hermennirnir til Saigon. Þann 23. september, 28 dögum eftir að Saigon-búar náðu stjórnvöldum, tóku frönsk hermenn yfir lögreglustöðvar, pósthús og aðrar opinberar byggingar. Stærsta pólitíska staðreynd lífsins í Norður-Víetnam var kínverskur þjóðernissinnaður hersins og kínversk nærvera hafði neytt Ho Chi Minh og Viet Minh til að koma til móts við kínversk-stuðlaða þjóðernissinnaða. Í júní 1946 rýmdu kínversk þjóðernissveitir úr Hanoi og 15. júní fóru síðustu herlið í Haiphong. Eftir bretsku brottförina árið 1946 stjórnuðu Frakkar hluta af Cochinchina, Suður Miðströndinni, Miðhæðinni frá því í lok
Andstæðingastríđin í Suđurríkjunum. Í janúar 1946 hélt Viet Minh kosningar á landsvísu í öllum héraðum til að stofna þjóðþing. Áhuginn í almenningi fyrir þessum atburði gefur til kynna að Viet Minh hafi notið mikilla vinsælda á þessum tíma, þó að fáir keppniskeppnir hafi verið og flokksmyndun þingsins hafi verið ákveðin fyrir kosninguna. Þrátt fyrir að hafa ekki tekið þátt í kosningunum fengu Việt Cách og Việt Quốc 70 sæti í Þjóðþinginu til að stofna sameinaða ríkisstjórn.