Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Eftir innrásina í Noreg og þýska árásina á Narvik
Þann 9. apríl 1940 var Þriðja fjallaflokkurinn undir stjórn Eduard Dietl generaloberst, Løken var ábyrgur fyrir því að framkvæma norska hreyfingu í Troms. Fyrsta verkefnið sem Løken framkvæmdi var að nota þá styrkjum sem hann hafði til að byrja með til að hindra þýsku styrkjunum í Narvik frá því að halda áfram inn í Troms. Það var mikilvægt fyrir Norðmenn að halda stjórn á miðstöðinni Setermoen. Styrkirnir undir beinni stjórn Løken þegar Þjóðverjar réðust inn voru fótgöngubatalíón, fjallahylkingarbatalíón og ýmsir stuðningsherjar. Um kvöldið 8. apríl hafði yfirmaður Løken fengið fyrirmæli um að senda fótgöngubatalíón sína og vélknúna skotherstöð til Narvik til að verja bæinn, en flutning styrkja var fyrirbyggður af þýsku landkomu. Með því að viðhalda varnarstöðu með næstum öllum styrkjum sínum á herhreyfingunni komst Løken í deilur við æðstu forystu 6. deildarinnar, sem vildi skjóta mótsókn gegn Þjóðverjum eins fljótt og auðið var. Þrátt fyrir að hafa ekki beitt sér til beinnar mótárásar færði Løken hermenn áfram til að hindra stöður lengra suður en áætlað var, þar sem hann taldi mikilvægt að stöðva þýska framfarir á Gratangen svæðinu. Varlegri nálgun Løken alstjóra í stríði leiddi til versnunar í samskiptum hans við ofbeldissinnaðan deildarforingja, Carl Gustav Fleischer. Þann 19. apríl greindi Løken frá því að andstæðingar þýsku hersins virtust vera að hrekkja, og að flestir Þjóðverjar virtust vera "undir meðallagi" í skíði.