Ljúktu eftirfarandi setningu: Þegar stríðið braust út árið 1939 var Kaser, þrátt fyrir að vera ennþá tiltölulega ungur, undanþeginn herþjónustu vegna alvarlegs hjartabilunar. En eftir því sem stríðinu var hækkað var það ekki lengur talið mikilvægt og í nóvember 1943 var hann kallaður í herinn. Hann var í upphafi í loftvarnarhernaði en var fljótt sendur aftur til Münster þar sem hann vann sem skrifstjóri fyrir stjórnsýslu regimentsins ("Regimentsstab"). Herinn leyfði honum að halda fyrirlestra í háskólanum tvo daga í viku. Í apríl 1945 komu Bandaríkjamenn.
Stríđinni lauk mánuđi síđar og Max Kaser varð stríđsfangur. Hann var haldið í ýmsum bandarískum og frönskum herbúðum þar til hann var sleppt út árið 1946. Hann fór aftur í háskólann og hóf að kenna. Þjóðernissosialistarnir höfðu haft sínar eigin skoðanir á rómverskum lögum. Þeim þótti þetta "efnishyggjulegt" og ósamrýmanlegt rasismahugmyndum sínum, þannig að þeir ætluðu að skipta þýska lögmálið út fyrir sitt eigið mannréttindalögmál sem myndi (meðal annars) fjarlægja áhrif rómverska réttarins á þýska kerfið. En nú voru þeir farnir. Kaser gæti nú verið minna takmarkaður í fyrirlestri sínu, skrifum sínum og netkerfum sínum. Orðspor hans hélt áfram að vaxa. Tilboð um prófessorstöður komu frá Marburg (aftur) og Heidelberg (aftur). Einnig voru tilboð frá Graz (1951), Göttingen (1952) og Vín (1959). Fram til 1959 hafnaði hann öllum slíkum tilboðum.