Fyrsta viðbrögð Bretlands við landhelgiskerfi Napóleons var að ráðast í mikla sjóárás á Danmörku. Þrátt fyrir að hafa verið að því er virtist hlutlaus var Danmörk undir miklum þrýstingi Frakka og Rússa til að leggja flot sinn undir Napóleon. Lundún gat ekki leyft sér ađ hunsa dönsku ķgnina. Í ágúst 1807 setti konunglegur flotinn í umferð og sprengdi Kaupmannahöfn, og varð þar með að dönsku-norrænu flotinn var tekinn og breska kaupskipsflotinn fékk að nýta sig sjóleiðir í Norður- og Eystrasalti. Danmörk gekk í stríðið á hlið Frakklands, en án flotans hafði það lítið að bjóða og hóf þátttöku í sjóbaráttu
í sem litlar byssubátar ráðast á stærri bresk skip í dönskum og norsku sjó. Danmörk skuldbundi sig einnig til að taka þátt í stríði gegn Svíþjóð ásamt Frakklandi og Rússlandi.