Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Upprunalega, í Shimonoseki-samningnum, var Ryojun gefið Japan. Þessi hluti samningsins var hafnaður af vestrænum öflum, sem gáfu rússneska keisaradæminu höfnina og stuðluðu að rússneskum hagsmunum í svæðinu. Þessir hagsmunir komu í átök við japanska hagsmuni. Stríðið hófst með óvæntri árás á austurflotann Rússlands sem var staðsettur í Port Arthur, sem var fylgt eftir af slaginu við Port Arthur. Ūeir sem reyndu ađ flũja voru sigrađir af japönskum flotinu undir forystu Togo Heihachiro-admirals í Slaginu í Gula hafinu.
Ég veit ūađ ekki. Rússneski Eystrasaltsflotinn fékk ekki að fara í gegnum Suez-rásina sem var undir stjórn Breta. Flotinn kom á vettvanginn ári síðar, en var eytt í Slaginu við Tsushima. Þó að Rússum hafi ekki gengið jafn illa í landstríðinu voru japönsku hermennirnir verulega árásargjarnari en rússnesku andstæðingar þeirra og náðu pólitískum kostum sem náðu hámarki með Portsmouth-samningnum, sem bandaríski forsetinn Theodore Roosevelt ræddi um í Bandaríkjunum. Í kjölfarið missti Rússland þann hluta Sakhalínseyjar sunnan 50 gráður norðurbreiddar (sem varð Karafuto-hérað), auk margra jarðefnaréttinda í Manchuria. Auk þess var Rússlands ósigur leið fyrir Japan til að leggja Kóreu undir sig árið 1910.