Í ensku og lúthersku kirkjunum var fastareglan léttari.
Auðvitað er flóknari útgáfa af setningunni "Í ensku og lúthersku kirkjum var þessi fastaregla síðar slakað á, með rómversk-kaþólsku kirkjunni sem gerði það sama síðar, en hélt ennþá aðventunni sem tímabili iðrunar".