Segðu greinina í stuttu máli:  Ūegar ljósmyndarinn Richard Ross vill tala viđ barn í fangelsisvistarstöđ, bankar hann á klefan. Hann spyr hvort hann megi koma inn. 67 ára gamli Kaliforníumaðurinn er vanur að taka af sér skóna þegar hann kemur inn á heimili, svo hann gerir það sama í klefa. "Flestir krakkarnir hafa aldrei haft slíka virðingu", sagði hann. "En ég gef ūeim ūađ, ég gef ūeim vald. Ég sit á gólfinu svo þeir horfi niður á mig". Ross byrjar ekki á því að hamra þau með spurningum. Hann vill ræða við þig. Ég spyr: "Hvað er að gerast í lífi þínu?" Niđurstađurinn af ūessari viđkvæmi og ūolinmæði er nũjasta myndasafn Ross, "Stúlkur í réttlæti". Myndirnar eru ótvíræðar. Ūær sýna ljót líf ungs manns á bak við reitiđ. Myndirnar eru fullar af einstöku einmanaleika, reiði og leiðindum í fangelsisstöð fyrir unglinga. En stelpurnar segja líka sögur sínar ásamt myndunum. Á einni myndinni sést stúlka í brúnum búningi, með höndina á höfðinu, sitjandi ein í einstöku, grófulegu herbergi. "Ég hef komið hingað 17 sinnum", segir ein stúlka. Margar sögurnar eru þunglyndar og fjalla um fullorðna sem lögðu stelpurnar í hættu eða gáfu að minnsta kosti ítrekað ekki gæfi fyrir þeim. "Mamma er strippari. Faðir minn var áfengis- og fíkniefnasjúklingur og var myrtur á síðasta ári", sagði ein stúlka þegar hún útskýrði fortíð sína. "Þeir tóku mig og bróður minn því að pabbi hlekkaði okkur í húsinu og reyndi að brenna það. Ég bjó hjá ömmu og frænda. Fólk sem á að elska þig gerir það aldrei". Myndirnar sýna stelpur sem eyða deginum í rúmum sínum og stara á vegginn. Sumir glíma við geðraskanir. Stúlkurnar fela andlit sín eða snúa sér frá myndavélinni. Það verndar persónuleika þeirra en vekur líka skömm. Ross virðist vera að segja að skömmin sé ekki stelpurnar -- það er okkar sem samfélag fyrir að fangelsa börn. Myndir hans eru ekki alltaf bókstaflegar. Ljósmynd sem tekin er í átt að bláblárri himnu er rammdregin af samljóðastöng. Strax mynd af veggverði með tugum af saksa snýr magann eftir að hafa lesið undirskriftina...
Ljķsmyndari Richard Ross sýnir hvernig líf stúlkna er í unglingavistarstöđ. Hann vill "vekja fólk" um kerfið og koma á "fljótandi breytingum"