Eftir ađ Sovétríkin náđu Berlín snemma sumars 1945 fundu sig allir lögreglumenn reknir án fyrirvara. Hún uppgötvaði síðar að allir uppsafnaðir starfsréttindi frá átta ára lögregluþjónustu hennar sem hún hefði kunnað að reikna með hefðu í öllum tilvikum verið án árangurs, þar sem undir stjórn Hitlers fengu konur lögreglufólk - ólíkt karlkyns starfsfólki - aðeins "lífskrá" samninga og meðfylgjandi réttindi eftir að þeir náðu 35 ára aldri. Hún var 34 ára ūegar stríđinu lauk.
Ég veit ūađ ekki. Hún sótti alls ekki aftur um starf hjá lögreglunni, þar sem einu vinnustaðirnar í glæpaeftirliti sem voru opnar fyrir konur, jafnvel á þessu stigi, voru tiltölulega neðarlega í skipulagsstefnu og illa launuð. Í staðinn starfaði hún "sem sjálfstætt starfandi starfsmaður" og helgaði sig jafnframt því að læra á þætti sálfræði. Í upphafi sinnti hún sér með "garðyrkju og hreinsunarstörfum". Síðar fékk hún kennslustörf og vann sér einnig inn með blaðamennsku.