Ljúktu eftirfarandi setningu: Eftir fall Singapúrs í seinni heimsstyrjöldinni áttaði Nýja-Sjáland sig á því að það gæti ekki lengur treyst á Bretland til að verja breska heimsveldið. Nýja-Sjálandi hermenn studdu Bretana í farsælu bardaga gegn
Kommúnista uppreisn í Malasíu og viðhaldi loft-her-stríðandi skátrónu í Singapúr, og síðar á Kýpur, aftur að styðja breska styrkjum. Nýja-Sjálendskir diplómatar sóttu um band við Bandaríkin og í 1951 gengu þeir að ANZUS-samningnum milli Nýja-Sjálands, Ástralíu og Bandaríkjanna. Í skiptum fyrir tryggingu Bandaríkjanna um vernd fannst Nýja-Sjálandi skylt að styðja Bandaríkin í stríðum þeirra og Nýja-Sjáland lagði lið sitt í Kóreustríðið (1950-1953) undir stjórn Sameinuðu þjóðanna og í Víetnamstríðið. Á sjöunda áratugnum fengu margir Nýja-Sjálendingar að finna fyrir óþægindum með stuðningi landsins við Bandaríkin, einkum í Víetnam og vegna heimsókna kjarnorkusnúðra og vopnuðra bandarískra herskipa. Þriðja ríkisstjórn Verkamannaflokksins (1972-1975) dró nýsjálenska hermenn út úr Víetnamstríðinu og mótmælti frönskum kjarnorkukönnun í Kyrrahafinu og sendi á einu stigi herskip til að vera vitni sem mótmælti prófununum.