Rússneski herinn átti blekkingarskóla sem var virk í 1904, og var lögð niður árið 1929. Á sama tíma var herleg blekking þróuð sem herleg kenning á tíunda áratugnum. Í leiðbeiningum Sovétríkjanna fyrir yfirstjórnina árið 1924 var tekið fram að blekking í aðgerðum yrði að "grunda á meginreglum um virkni, náttúruleika, fjölbreytni og samfelldni og innihaldi leyndarmál, eftirlíkingar, sýningar og rangar upplýsingar". Í reglugerð Rauða hersins frá árinu 1929 var sagt að "óvænting hafi töfrandi áhrif á óvininn. Af ūessum ástæđu ūurfa allar herferđir ađ vera framkvæmdar međ mesta leynd og hrađa". Til að ná falli átti að blanda óvininum saman með hreyfingum, dulúð og notkun landsvæðis, hraða, notkun nætur og þoku og leynd. "Í sovésku herlistinni á tíunda áratugnum var kenningin um aðgerða "maskirovka" þróuð sem eitt mikilvægasta tæki til að koma á óvart í aðgerðum". Í "Instructions on Deep Battle" frá 1935 og síðan í "Field Regulations" frá 1936 er lögð aukin áhersla á blekkingar á vígvellinum. Í "leiðbeiningunum" eru skilgreindar aðferðir til að koma á óvart með því að hafa yfirburði í lofti; gera hermenn hreyfanlega og hreyfanlega; fela styrkjahópur; halda eldbúningi leyndum; leiða óvininn í villu; skera með reyk og tæknilegri blekking; og nota skjól myrkursins. Á árinu 1939
Ūegar Rússar réđust inn í Finnland voru sovésku hermennirnir í hvítum vetrarbúningi.