Á vorönn 1940 réðust nasistaþjóðverjar undir stjórn Hitlers inn í Noreg, Danmörku, Hollandi, Belgíu og Frakklandi. Á sama tíma, í september sama árs, réðst Japan inn í Franska Indókína og sigraði hana á sama tíma og það barðist gegn Kína í seinni Kína-japanska stríðinu. Það var vaxandi áhyggjuefni í Alaska vegna skorts á hernaðarlegri vörn, þar sem það var viðkvæm fyrir innrás Axis. Gruening hafði verið að þrýsta á varnaraðstöðu í Alaska frá því hann var ráðinn sem ríkisstjóri og vegna nýlegra aðgerða frá Þýskalandi og Japan tilnefndi þingið fjármagn til að byggja herstöðvar og flugvöll á svæðinu. Árið 1941 voru 3.000 hermenn bandarískra hersins stödd í kringum Alaska. Eftir árásina á Pearl Harbor var Gruening tilbúinn til að Alaska yrði næsta. Áætlanir voru gerðar um rafmagnsleysi og borgaralega varnarliði sem fyrst og fremst áttu að "vernda útvarpsstöðvar, símastofnun, olíutankana, almannaþjónustu og bryggjur allan sólarhringinn og gæta þess að hugsanleg skemmdarverk væru ekki gerð". Herinn stækkaði starfsemi sína í Alaska og hreyfði sig hægt og rólega í átt að Aleutunum, sem var aðgengilegasta leið frá Asíu. Japönar náđu Alaska í júní 1942 og sprengjuvarpađu
Hollenska höfnina og landgang á eyjunum Attu og Kiska, einu staðsetningarnar á meginlandi Bandaríkjanna sem teknar voru í seinni heimsstyrjöldinni.