Hrađurinn í hreyfingu Durham kom Moore sjálfum á ķvart. Árið 1960 héldu fjórir afrísk-amerískir stúdentar sitt eigið sit-in
í búðinni Woolworth í nágrannalandi Greensboro í Norður-Karólínu. Á ūessum tíma voru Moore og McKissick ađ skipuleggja sit-in á landsvísu sem hefjist í Durham. Upphaflega fannst þeim að nemendur í Greensboro hefðu gengið of fljótt. Þegar McKissick frétti af sitthvarfinu hrópaði hann: "Ó Guð minn góður, þessi krakkar hafa farið á bráð!" Moore og bandamenn hans gerðu sér þó fljótlega grein fyrir því að tíminn var kominn til að grípa til aðgerða, því þeir gerðu sér grein fyrir því að nemendaaðgerðarmennirnir í Durham vildu fylgja eftir samsvarandi sínum í Greensboro. Nákvæmlega viku eftir Greensboro sit-in, Moore og McKissick leiddi einn af þeirra eigin. Ūeir leiddu tugi háskķlanema inn í hjarta Durham, ūar sem ūeir settust viđ hádegisborđ Woolworth's. Ūegar forstöđumađur lokađi miđlinum fķru nemendur á miđlin í S.H. Kress og Walgreens sem voru líka lokađ. Hins vegar hafði boðskapurinn verið sendur og í lok vikunnar höfðu nemendur í Charlotte, Raleigh, Winston-Salem og Fayetteville tekið þátt í sit-in hreyfingunni og hrætt hvíta verslunarhafa með því að klæða sig vel og vera virðilega. Hreyfingin í Durham var loksins farin að breiðast út fyrir borgarmörkin.