Í kjölfar fyrri heimsstyrjaldar reyndi Grikkland að stækka enn frekar til Litlu-Asíu, svæði með mikinn innfæddur grískur íbúafjöldi á þeim tíma, en var sigrað í grísku-tyrkneska stríði 1919-1922, sem stuðlaði að stórfelldu flótta Grikkja frá Litlu-Asíu. Þessir atburðir yfirlappast, með báðum að gerast á meðan gríska þjóðarmorð
(1914<unk>1922), tímabil þar sem, samkvæmt ýmsum heimildum, stuðluðu Ottomans og tyrkneskir embættismenn að dauða nokkurra hundruð þúsunda Grikkja í Litlu Asíu, ásamt svipuðum fjölda Assýríumanna og frekar meiri fjölda Armeninga. Grísku útgöngurnar frá Litlu-Asíu urðu varanlegar og víðtæktar í opinberum íbúaskiptum milli Grikklands og Tyrklands. Skiptin voru hluti af skilmálum Lausannarsáttmálans sem endaði stríðið.