Segðu greinina í stuttu máli:  (CNN) Fyrir um 150 þúsund árum - meira eða minna en 20 þúsund - féll maður í brunn. Síđasta mánuđinn skrifađi hann vísindasögu. Altamura-maðurinn var elsti neandertalinn sem DNA-rannsóknir voru gerðar á. Það tók þá meira en 20 ár að komast að því að gera það. Vísindamenn í Suður-Ítalíu hafa vitað um hann frá árinu 1993, þegar jarðgöngumenn fundu höfuðkúpu hans sem starði á þá úr horni sínu í Lamalunga-hellinni, djúpt undir bænum Altamura. Höfnarrannsóknarmennirnir sögðu vísindamönnum við Háskólann í Bari hvað þeir höfðu fundið, samkvæmt skýrslu þeirra sem birt var í mars í Journal of Human Evolution og Phys.org. Óskemmtilegur höfuðkúpur Altamura-mannsins og misjafnar beinagrunnar voru frábærar fyrirmyndir en þær voru klífðar inn í fjölda stalaktítar og steinglóða sem vatn dryppaði yfir í tugþúsundir ára. Vísindamenn ákváðu að bjarga ekki beininum af ótta við að reyna að létta þeim úr steyptum gripi hellisins myndi brjóta þau og eyðileggja Altamura-manninn. Ūannig ađ ūeir skildu hann eftir ađ eilífu sem heljarmann. Kalsítkálkar lína augnlokum Neandertalmanna, nefbeini og efri kjálka eins og hundrað skreytingar. Greining á kalsíti hefur sýnt að beinin eru 128.000 til 187.000 ára gömul. Vísindamenn telja að Altamura-maðurinn hafi lent í hellinum fyrir svo löngu síðan eftir að hafa fallið í forhistoríska brunn, og dó svo í hellinum í botni þess úr þorsta eða hungri. Nýlega gerđu vísindamenn undantekningu og fķru međ slembi úr hægri öxlblöđinni hans til rannsķknarstofunnar. Tölur sem teknar voru af beinagrind hans staðfesta ađ Altamura-maðurinn var Homo neanderthalensis. Hann mun kannski eyða endalausum öldum í að glugga þegjandi út úr rifinu sínu á afskekktustu stað heims eða, eins og fornleifa safnið í Altamura lýsir því, "í horni litla holu sem er á milli jarðar og bakveggsins". Vísindamennirnir vonast til að geta raðað dna hans til að komast að frekari upplýsingum um þróun allra mannvera, okkar líka. Og ađ heyra sögu Altamura mannsins um líf Neandertalmanna á fyrri árum...
Vísindamenn í Suđur-Ítalíu hafa vitađ um hann frá árinu 1993. Vísindamenn voru hræddir um að bjargan á beinunum myndi brjóta þau.