Í byrjun árs 1968 ætluðu flestir demókrata að Lyndon B. Johnson yrði endurkjörinn. Þessar væntingar voru brotin af þingmanninum Eugene McCarthy, sem miðjaði kosningabaráttu sína á andstöðu við stefnu Johnson í Víetnam. McCarthy tapaði af örlítið móti Johnson í fyrsta forvali Demókrataflokksins þann 12. mars í New Hampshire, og nálægð úrslitanna skelfdi stjórn flokksins og hvatti Robert F. Kennedy þingmann frá New York til að taka þátt í keppninni. Tveimur vikum seinna sagði Johnson undrandi þjóðinni að hann myndi ekki sækjast eftir öðru kjörtímabili. Í vikum sem fylgdu færđist meirihluti af aflinu sem hafði flutt McCarthy kosningabaráttuna áfram í átt ađ Kennedy. Hubert Humphrey varaforseti lýsti yfir eigin framboði og fékk stuðning frá mörgum stuðningsmönnum Johnson. Kennedy var myrtur af Sirhan Sirhan í júní 1968 og eftir voru Humphrey og McCarthy sem tveir helstu frambjóðendur í keppninni. Humphrey vann forseta tilnefningu í ágúst
Ūjķđræđissáttmálinn í Chicago, og Edmund Muskie senatķr frá Maine var valinn sem fylgisystir hans. Fyrir utan ráðstefnuhöllina urðu hörð átök milli þúsunda ungra andstæðinga stríðsins sem höfðu safnast saman til að mótmæla Víetnamstríði. Óreiđan, sem var send út í heiminn í sjónvarpi, lamdi Humphrey kosningabaráttuna. Í könnunum eftir ráðstefnuna var Humphrey á undan Nixon um meira en 20 prósentustig.