Flestir fræðimenn sem rannsaka hreyfinguna gegn kynþátta hafa sett upphaf hennar í umræðum innan kaþólsku kirkjunnar á tíunda áratugnum til að mótmæla niðurstöðum Alþjóðlegu ráðstefnunnar Sameinuðu þjóðanna um mannfjölda og þróun árið 1994 og
Alþjóða ráðstefnan um konur, eftir sem Sameinuðu þjóðirnar tóku að viðurkenna kynferðisleg og frjóvgunarréttindi. Heilagur dómstóllinn óttaðist að þessi viðurkenning myndi leiða til þess að fóstureyðingar yrðu viðurkenndar sem mannréttindi, að móðurhlutverkið yrði vanréttað og að samkynhneigð yrði eðlileg. Orðið "kynhneigð" var "skilgreint af Heilaga Stólnum sem stefnumótandi aðferð til að ráðast á náttúrulega fjölskylduna og óstöðugleika hennar". Árið 1997 skrifaði bandaríski blaðamaðurinn og andstæðingur fóstureyðinga, Dale O'Leary, bók sem ber heitið "The Gender Agenda": "Gender Agenda siglir inn í samfélög ekki sem hátt skip, heldur sem kafbátur, ákveðinn í að afhjúpa eins lítið af sér og mögulegt er". Í kaþólskum hugsunarháttum kom hugtakið "kynjahugsjón" fram úr guðfræði Jóhannesar Páls II um líkamann, þar sem kynin eru talin vera ólík og fullnægjandi. Þó að hugmyndir um andstæðingshreyfinguna hafi verið þróaðar árið 2003, komu mótmæli í tengslum við hreyfinguna fyrst fram í flestum Evrópulöndum um 2012<unk>2013. Þó að kaþólskir aðilar séu enn að stuðla að því, dreifðist andstæðingur kynferðislegrar hreyfingar almennt um allt hægri vængi árið 2019.