Ljúka eftirfarandi setningu: 1. júní 1979 fæddi hún dóttur sína Kateřina. Þann 10. desember 1988, eftir langa fjarveru frá augum almennings, mætti hún á mótmælum í tilefni af 40 ára afmæli Mannréttindayfirlýsingarinnar, þar sem hún söng tékkóslóvakskt þjóðlag. Þann 22. nóvember 1989, á
Velvet Revolution, söng hún "Bæn fyrir Martu" og tékkóslóvakíska þjóðsönginn frá svölum á Wenceslas Square. Þá fylgdi endurútgáfa "Songy a Balady" og árið 1990 sneri hún aftur í stúdíó og á svið. Þann 2. júní 1990 flutti hún fræga sýninguna "Marta v Lucerně", sem hún hlaut gullna næturgallinn fyrir árið 1970. Tónlistin var flutt af hópnum Energit og leikstýrt af Lubos Andršt, sem hún fór síðan í ferðalag til að framkvæma 60 tónleika um Tékkóslóvakíu, auk sýninga í Japan, París og Berlín. Árið 1991 var hún meðgestur á aðventu tónleikum. Tveimur árum síðar gekk hún aftur til liðs við Vondráčková og Neckář í Golden Kids comeback. Þann 28. október 1995 hlaut hún ríkisverðlaun <unk> verðlaun fyrir verðlaun <unk> frá Václav Havel forseta. Adam Georgiev gaf út ævisögu hennar, "Chytat slunce" ("Catching the Sun"), árið 1995. Þann 7. mars 1998 hlaut hún heiðursmerki T.G. Masaryk á hátíðlegri athöfn í dansalnum í Pragarborg. Í október 2002 hlaut hún heiðursmerki Wenceslasar. Þremur árum síðar kom út önnur ævisögubók hennar "Asi to tak sám Bůh chtěl", skrifuð af Luboš Nečas.