Skrifaðu framhald þessarar málsgreinar - Völd patriarksins í Konstantínópel jókst með Ósmanneska-Mamlukstríðinu (1516-1517)
og fylgjandi viðtöku Sýrlands, Palestínu og Egyptalands af Sultani Selim I, þar sem Patriarchates of Alexandria, Antioch og Jerusalem voru samþætt við Ottoman Empire. Þessir feðraveldi héldu trúarlegum sjálfstæði sínu, en voru "de facto" undir áhrifum feðraveldisins í Konstantínópel, sem var nálægt sultaninum og var varamaður hans sem borgaralegur stjórnandi allra austur-rétttrúnaðar-kristinna í keisaradæminu í samræmi við millet-kerfið. Áhrif Konstantínópel hækkuðu á næstu öldum, einkum varðandi ráðningar. Þegar Palestína var sigruð og Jerúsalem fallin í hendur Selim árið 1517 fékk Theoleptus af sultaninum réttinn til að halda við kirkjuna í heilagri gröf.