Þrátt fyrir frekar tímabundna hönnun á vél og kerfi, var BRM P261 með bestu byrjunina á heimsmeistaramóti sínum á Monaco Grand Prix 1964. Þó að Hill og liðsfélagi hans Richie Ginther náðu aðeins að komast í þriðja og áttunda sæti í keppninni settu Hill fljótasta hringinn og tveir P261 enduðu í fyrsta og öðru sæti. Ūetta var fyrsti sigur Hill á fimm sigrum á Asúrströndinni. Hill hélt áfram að standa sig vel í fyrri hluta tímabilsins og náði þremur síðari sætum í röð í Frakklandi, Bretlandi
og Þýskalandi. Það er þó fáránlegt að það hafi verið með innleiðingu á réttri útblástursútgáfu af vélinni í Ítalíu sem áreiðanleiki bílsins fór að veikjast. Í Monza Hill komst hann í fyrstu röđina en ūegar hann sat og beiđ eftir fánanum ađ falla opnaði hann klútinn og bíllinn sat kyrr ūegar restin af velliđinu rann framhjá honum. Hill komst aftur til að vinna í Bandaríkjunum, en endaði úr stigum í lokaleik tímabilsins í Mexíkó eftir árekstur við Bandini. Með sanngjörnum árangri frá Ginther lauk BRM tímabilinu öðru sæti í meistaraflokki smíðamanna, með Hill einnig öðru sæti í meistaraflokki ökumanna.