Eftir dauða Edvarðs III var hann endurnefndur sem yfirdómari undir Ríki II en var almennt óvinsæll; á tímum uppreisnar bóndanna
Hann var í Essex ađ halda réttarfund og var neyddur til ađ lofa ađ halda ekki slíka réttarfund aftur, og hann var líkamlega fyrir árásum. Ūegar uppreisnarmenn náđu London var hann einn af ūeim 15 fķlki sem ūeir kröfuđu ađ deyja. Hann móðgaði einnig fólkið í London sjálft með því að leggja til að kröfu þeirra um stöðu aðalþjónnans í Englandi fyrir krúnun Richards ætti að hafnast; í viðbrögð settu þeir líkan af höfði hans á vatnsbrunn á markaðspjalli svo að það myndi æsa vín þegar Richard gekk hjá.