Í lok árs 1594 unnu nokkrir meðlimir Samfylkingarinnar enn gegn Henry um allt land, en allir treystu á stuðning Spánar. Í janúar 1595 lýsti konungur yfir stríði gegn Spáni til að sýna kaþólskum að Spánn væri að nota trúarbrögð sem skjól fyrir árás á franska ríkið<unk>og til að sýna mótmælendum að umbreyting hans hefði ekki gert hann að dúkku Spánar. Hann vonaði einnig að ná stórum hlutum norðurhluta Frakklands aftur úr höndum kaþólskra hermanna. Ágreiningurinn samanstóð að mestu leyti af hernaðaraðgerðum sem miðuðu að aðildarríkjum Samfylkingarinnar, svo sem Slaginu við Fontaine-Française, þó að Spánverjar hafi hafið samræmda árás árið 1595 og tekið Le Catelet, Doullens og Cambrai (síðastnefnda eftir hörð árás) og vorið 1596 og tekið Calais í apríl. Eftir að Spánverjar náðu Amiens í mars 1597 setti franska krónan siglingu á
ūar til hann gefst upp í september. Með þessum sigri snerust áhyggjur Henriks síðan að stöðunni í Bretlandi þar sem hann útfærði Nantes-skipunina og sendi Bellièvre og Brulart de Sillery til að semja um frið við Spánn. Stríðinu var lokið með friðarsáttmálanum í Vervins í maí 1598.