Segðu greinina í stuttu máli:  Hér er spurningakeppni: Hvað er betra fyrir stöðu Bandaríkjanna í heiminum? A) Að vera heimsleiðandi í nýsköpun, atvinnusköpun, menntun, félagslegri hreyfingu, læsi og heilbrigði barna. B) Að vera heimsleiðtogi í fangelsismálum allra flestra manna -- eigin borgara. Svarið er augljóst. En það miður er að Bandaríkin eru leiðandi í fangelsismálum en ekki í menntun. Land okkar hefur ítrekað sýnt nánast ótakmarkaða getu til að endurskapa sjálft sig og færa sig nær þeim hugsjónum sem samfélag okkar var byggt á. Samt höfum viđ komist fram sem heimsleiðtogi í keppni sem engin þjóð myndi vilja vera í. Á meðan í okkar landi búa aðeins 5% af heildarfjölda heimsins eru 25% af fangelsisbúum heimsins. Og næstum þrír fjórðu af ūessum íbúum eru ekki ofbeldisfullir glæpamenn. Á sama tíma erum við að tapa æ mikilvægari keppni um að fræða borgara okkar. Þar sem Bandaríkin voru einu sinni í efsta sæti í framhaldsskóla útskriftarhlutfalli, erum við nú í 23. sæti í framhaldsskóla útskriftarhlutfalli meðal 30 þróaðustu þjóða heims. Á meðan við vorum einu sinni drifkraftur heimshagkerfisins, erum við nú í fimmta sæti á vísitölu alþjóðlegrar samkeppnishæfðar World Economic Forum. Helstu mælikvarðar í þessari vísitölu eru gæði grunn-, framhalds- og háskólakerfa þjóðarinnar. Í stað þess að styrkja næstu kynslóð bandarískra listamanna, vísindamanna, verkfræðinga, uppfinningamanna og frumkvöðla hefur landið okkar valið að eyða miklum fjármunum, tíma og orku í að loka fólki inni. Með því að setja einstaklinga í fangelsi þyngjum við líka fjölskyldur, dæmum kynslóðir til fátæktar og efnum til efnahagslegs ójöfnuðar. Á áttunda og níunda áratugnum ákvað þingið að samþykkja lög sem breyttu gríðarlega hvernig landið okkar meðhöndlaði ofbeldilaus fíkniefnabrot. Síðan hefur fangelsisfjöldi Bandaríkjamanna aukist um næstum 800% á síðustu 30 árum. Yfir 2,7 milljónir bandarískra barna eiga foreldra í fangelsi og 10 milljónir bandarískra barna í...
Cory Booker: Óheppilegur raunveruleikinn er sá að Bandaríkin eru leiðandi í heiminum í fangelsisvist en ekki menntun. Á sama tíma erum við að tapa æ mikilvægari keppni um að fræða borgara okkar.