Skrifaðu framhald þessarar málsgreinar - Barátta Cepeda árið 1820, sem barðist milli miðstjórnarmanna og sambandsmanna, leiddi til "enda æðsta stjórnarstjórnarinnar". Árið 1826 samþykkti Buenos Aires aðra stjórnarskrá, þar sem Bernardino Rivadavia var ráðinn sem fyrsti forseti landsins. Hins vegar hófust innanlandsbyggðir fljótlega gegn honum, neyddust til að segja af sér og hafnu stjórnarskránni. Miðflokkarnir og sambandsflokkarnir héldu áfram borgarastyrjöldinni. Síðastnefndu sigruðu og stofnuðu Argentínu sambandsríkið árið 1831 undir forystu Juan Manuel de Rosas. Á valdatíma hans stóð hann frammi fyrir frönsku landnámssetningu (1838-1840), Samfylkingarstríðinu (1836-1839) og sameinaðri angló-frönsku landnámssetningu (1845-1850), en var ósigraður og kom í veg fyrir frekari töp á landsvæði. Hins vegar reið kaupmáttarstefna hans innri héruðunum og árið 1852 var Justo José de Urquiza, annar valdamikillinn, búinn að slá hann úr völdum.
Ég veit ūađ ekki. Sem nýr forseti sambandsins setti Urquiza fram frjálslynd og sambandsrík stjórnarskrá 1853. Buenos Aires greip frá en var neyddur til að snúa aftur inn í Samfylkinguna eftir að hafa verið sigraður í Baráttu Cepeda árið 1859.