Fylltu upp eftirfarandi setningu: 10. júní flutti ríkisstjórnin frá París til Tours. Weygand, yfirhershöfðingi, lýsti nú yfir ađ "stríđin hefđi orðið merkingarlaus". Hann, Baudouin og nokkrir meðlimir ríkisstjórnarinnar voru þegar staðráðnir í vopnahlé. Þann 11. júní flogið Churchill til Château du Muguet, í Briare, nálægt Orléans, þar sem hann kynnti fyrst hugmynd sína um Breton-hrygg, sem Weygand svaraði að það væri bara "fantasy". Churchill sagði svo að Frakkar ættu að íhuga "gerillustríð". Pétain svaraði svo að það myndi þýða eyðileggingu landsins. Churchill sagđi svo ađ Frakkar yrđu ađ verja París og minnti Pétain á ađ hann hefđi komiđ Bretum til hjálpar međ fjörutíu deildum í
Mars 1918 og endurtók orð Clemenceau: "Ég mun berjast fyrir framan París, í París og á bak við París". Churchill sagði síðar að Pétain hefði svarað því rólega og með reisn að hann hefði á þeim tíma haft 60 deildir í strategískum varasjóði en nú væru þær engar og Bretar ættu að veita deildum til aðstoðar Frakklandi. Að gera París að rúst myndi ekki hafa áhrif á lokatilburðinn. Á ráðstefnunni hitti Pétain de Gaulle í fyrsta sinn í tvö ár. Pétain tók fram nýlega kynningu hans í hershöfðingja og bætti við að hann hafi ekki óskað honum til hamingju, þar sem röð væru til einskis gagns í ósigri. Þegar de Gaulle mótmælti því að Pétain sjálfur hefði verið efldur í hershöfðingja og deildarforingja í slaginu við Marne árið 1914 svaraði hann að það væri "ekki hægt að bera saman" við núverandi aðstæður. De Gaulle viðurkenndi seinna að Pétain hefði rétt fyrir sér í það minnsta.