Veggurinn og Marokkó-hverfið var samt í eigu Waqf á meðan Gyðingar héldu langvarandi rétti sínum til að heimsækja það. Á Palestínu-óeirðunum árið 1929
Gyðingar og múslimar komust hins vegar í átök vegna samkeppni um kröfur á svæðinu við hlið Marokkó fjórðunginn, þar sem Gyðingar neituðu að þeir hefðu engin markmið varðandi Haram al-Sharif en kröfðust breskra yfirvalda um að taka og rífa Marokkó fjórðunginn. Gyðingar frá Marokkó og múslimar frá Marokkó, báðir hóparnir í heimsókn til Jerúsalem, voru viðstaddir í óeirðunum og nokkrir af þeim fyrrnefndu voru drepnir eða særðir. Stóra-Bretland skipaði nefnd undir samþykki Alþýðubandalagsins til að leysa málið. Framkvæmdastjórnin staðfesti aftur stöðu mála, en setti ákveðnar takmarkanir á starfsemi, þar á meðal að banna Gyðingum að halda Yom Kippur-bænir (helgasta hátíð í gyðingdómi), sem fól í sér að blása í Shofar, og múslimum að framkvæma Dhikr (íslamsk bænir) nálægt veggnum eða til að valda pirringum Gyðinga.