Ítalía var landbúnaðarþjóðfélag þegar sameiningin átti sér stað, þar sem 60% af virkum íbúum starfaði í landbúnaði. Tækniframfarir, sölu á stórum kirkjusvæðum, erlend samkeppni ásamt útflutningsmöguleikum breyttu landbúnaðargeiranum í Ítalíu fljótlega eftir sameiningu. En þessi þróun gagnaði ekki öllu Ítalíu á þessu tímabili, þar sem landbúnaður suður Ítalíu þjáðist af heitum sumrum og þurrka skaðaði uppskeru en tilvist malaríu kom í veg fyrir ræktun láglendi á Adríatíska strönd Ítalíu.
60%