Ljúka eftirfarandi setningu: Byrjað í Silla-veldisins (57 f.Kr. <unk> 935 AD) og síðan í Goryeo-veldisins (AD 918 <unk> 1392), var búddismi ríkissáttmálinn og að borða nautakjöt var talið siðlaust og var í fyrstu mótmælt og síðan bannað (kýr voru taldar sem vinnufélagar manna). Almennt var litið svo á að dýralíf væri heilagt og það að borða kjöt var lágmark, en sjávarafurðir voru enn algengir. Á síðari hluta Goryeo-veldisins var venjan um að borða hundakjöt kynnt af nómadísku Khitans, sem sem stríðsflóttamenn drógu inn í Goryeo á meðan
Mongólsk innrás. Innrásarherrar Mongóla afléttu banni á nautakjöti og lögleiðu kjötneyslu undir stjórn sinni. Á tíma Joseon-veldisins (1392-1910) samþættust minnihlutinn Khitans að lokum inn í samfélagsbygginguna sem "Baekjeong", fyrsta slátrarflokkurinn, sem átti neðsta stétt samfélagsins. Ríkisstjórn Joseon fól Baekjeong að leysa vandamálið með villtum hundum og þannig varð hundakjöt að matvörum fyrir fátæka (og lægri stéttina). Á tímum Joseon-veldisins sögðu ákveðnir ríkisstarfsmenn að hundar væru félagar manna og vildu banna neyslu á hundakjöti.