6. júní 1944 (þekktur sem D-dagur), eftir þrjú ár af Sovétríkjunum, réðust vestrænu bandamennirnir inn í norðurhluta Frakklands. Eftir ađ hafa flutt nokkra deild bandalasinna frá Ítalíu réđust ūeir einnig á suđur Frakkland.
Ég veit ūađ ekki. Þessar lendingar voru vel heppnaðar og leiddu til ósigurs þýskra hersdeilda í Frakklandi. París var frelsað 25. ágúst af staðbundinni andstöðu með aðstoð Frjálsrar Frakklands, bæði undir stjórn Charles de Gaulle hershöfðingja, og vestrænu bandamennirnir héldu áfram að ýta aftur á þýskum styrkjum í vesturhluta Evrópu síðari hluta ársins. Tilraun til að komast inn í Norður-Þýskaland, undir forystu stórrar loftárásar í Hollandi, mistókst. Eftir það drógu vestrænu bandamennirnir hægt inn í Þýskaland en náðu ekki að fara yfir Rúrfljót í stórri sókn. Í Ítalíu hægðist einnig á framgangi bandamanna vegna síðustu helstu varnarlínunnar Þjóðverja.