Hann hélt áfram áhrifum sínum á höllinni undir Vilhjálmi II, Margrétar keisaradóttur og Vilhjálmi III. Í stjórnmálum stuðlaði hann að því að halda í band við Edvard III Englands og Jón III Brabant sem mótvægi við franska þrýstinginn á Hainaut. Hann var virkur í viðræðunum sem leiddu til sambands Hollands og Hainaut með hertogaveldi Brabant og Flanders sýslu, sem lýst var yfir í Vilvoorde árið 1340. Jörðin hans í bæði Holland og Hainaut voru á landamærum Brabant og hann átti töluverðar eignir og viðskiptalega hagsmuni innan hertogaveldisins, sem gaf honum góðar persónulegar ástæður til að forðast átök. Samstarf hans fór að hrynja um 1350, þegar borgarastyrjöld var í Hollandi.
Ég veit ūađ ekki.