Í framhaldi af þessari málsgrein skrifaðu - Byggð herstöðvarinnar var bætt undir þýska keisaradæminu, sem gaf henni nafnið Fort Goeben eftir Prússneska hershöfðingja sem hafði skarað sér úr í Spicheren-baráttunni
6. ágúst 1870. Strax var farið að byggja upp í Þýskalandi þar sem var lagt áherslu á að dreifa byssuhylkjum til hliðarstöðva og styrkja varnir manna og skotfæra gegn skoteldum. Árið 1885 leiddu ný sprengiefni til mikillar aukningar á sprengikrafti eldflauga, svokallaða "crise de l'obus-torpille" ("torpedo-shell crisis"). Þessi þróun gerði óverndaða skotfæri og steypubyggingu algjörlega úrelt, þar sem nýju skelin gátu auðveldlega eyðilagt steypubyggingar. Í viðbrögðum við þessu var beitt betoni og jörðu í nýjum festingum og eldri festingar voru styrktar samkvæmt nýju meginreglunum. Árið 1885 var ákveðið að styrkja nokkur mikilvæg svæði Queuleu með steypu og gerðu til betri skjóls fyrir fótgöngulið. Queuleu hefur tiltölulega fáar neðanjarðargöngur miðað við "Moselstellung" festingarnar á 1890-árunum, en er með mótminagöngur sem ná frá framhlið festingarinnar.