Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Imperialism, nýlendulög og irredentism gegndu mikilvægu hlutverki í utanríkisstefnu fasista Ítalíu. Meðal markmiða stjórnarinnar voru yfirtökur á svæðum sem taldir voru sögulega ítölsk í Frakklandi (t.d. Nice) og Júgóslavíu (t.d. Dalmatíu), stækkun áhrifavaldi Ítalíu á Balkanskaga (t.d. Grikkland) og yfirtökur á fleiri nýlendum í Afríku. Friðarsetning Líbíu (1923<unk>32), innrás í Eþíópíu (1935<unk>36), innrás í Albaníu
(1939), innrásin í Frakkland (1940), innrásin í Grikkland (1940-41) og innrásin í Júgóslavíu (1941) voru öll tekin að hluta til til að bæta við þjóðarsvæði Ítalíu. Patrick Bernhard sagnfræðingur segir að ítalska fasisti-imperialisman undir stjórn Benito Mussolini, einkum í Afríku, hafi verið fyrirmynd hins miklu frægari útbyggingarstarfs nasista Þýskalands í Austur-Evrópu.