Segðu greinina í stuttu máli:  Dagurinn var að rjúka þegar við komum út af Calvi-stöðinni og miðaldarborg bæjarins, sem stóð á hálendi, var baðað í rósum ljósi fyrstu sólargeislanna. Ég var að skríða meðfram ströndinni á þröngslóða járnbrautinni og ætlaði að ganga sjálf á leið inn í fjöllin á miðhluta Korsíku. 'Ertu að fara á GR20?' var spurningin á vörum allra um leið og þeir sáu göngu skó mína. Ég svaraði með ákveðnu nei. Leiðin, sem liggur niður fjallaða hrygg eyjunnar, er erfiðasta gönguleið í Evrópu. Kórsíska múflóninn, eða fjallafjárn, gerir erfitt gönguferðarleiðir GR20 að auðveldum verkum. GR20-leiđin gengur niđur fjallshrygginn á Korsíku og er erfiðasta leiđ í Evrópu. Ég hafði valið miklu mildari leið, eða svo hélt ég. Ég fylgdi gömlu Sentiers de Transhumance, gönguleiðum sem hirðir hafa notað í meira en 1000 ár til að leiða dýr sín á sumarbæ. Hún hófst í fjarlægum Golo-dalnum, villtum og eyðilegum hrauni sem er með ófrjóum klettum á báðum hliðum. Eftir að ég hafði stígið upp steinlegan brún hátt yfir dalinn fyrsta morguninn, fór ég að velta fyrir mér hvað ég hefði tekið á mig. Dagana eftir fann ég mig í því að skríða yfir þurrkaða flóablöð, klifra yfir steinþyrpnar skurðir og halda mig fast við snúruhandreiðar á meðan ég skreppaði þvert yfir óstöðugar hengibrúar. Hvert sem ég leit var útsýnið ægilegt. Sem betur fer var ég að ferðast í þægindum með farangurinn minn fluttur frá einum hóteli til næsta, svo allt sem ég þurfti var dagpoki og vatn flöskur fyllt til brúnar. Góló-dalurinn, þar sem hinar fornu Sentiers de Transhumance sem notuð hafa verið í meira en 1000 ár hefjast. Flestir brautir voru greinilega merktir með appelsínugulum málningu og ég var með kort og nákvæmar leiðbeiningar. En það var samt stundum sem ég var vonlaust týnd. Við gistum allt frá litlum gistiheimilum til hótela sem voru í eigu fjölskyldna. Fyrsta kvöldið stoppađi ég í Casa Balduina, einfaldan gistiheimili í Calacuccia, ūar sem eigandinn, Jeanne, bauđ mér velkominn međ Earl Grey te og heimagerđum...
Sentiers de Transhumance-brautin hefur veriđ notuđ af hirđingum í aldir. Merkt leið er auðveldara jafngildi við fræga GR20 gönguleiðina. Húsnæði var allt frá litlum hótelum til fjölskylduhótela. Í hafnarstöđinni Porto stendur 16. aldar Genóa-turn á vaktina.