Gerillasveitirnar urðu þekktar sem Svarta hönd ("al-kaff al-aswad"), andstæðingur-síónista og andstæðingur-breska hernaðarmanna samtaka. Hugmyndin um slíkan hóp virtist hafa kristallast eftir uppreisn 1929
Ég veit ūađ ekki. Frá upphafi varð klof í hreyfingunni. Einn flokkur undir forystu Abu Ibrahim al-Kabir talaði fyrir tafarlausum árásum á breska og gyðinga markmiði, en hinn flokkurinn, undir forystu al-Qassam, taldi að vopnuð uppreisn væri of snemmt og hætta á að afhjúpa undirbúning hópsins. Samkvæmt Subhi Yasin, félaga al-Qassam, voru árásir hópsins í norðri framkvæmdar af hópi Abu Ibrahim í andstöðu við al-Qassam, en árið 1969 neitaði Abu Ibrahim þessari ásökun. Herferð Svörtu handarinnar hófst með árás á þrjá meðlimi í Kibbutz Yagur 11. apríl 1931, misheppnuðu sprengjuárás á útjafnlega gyðingaheimili í Haifa í byrjun 1932, og nokkrum aðgerðum sem drápu eða særðu fjóra meðlimi norður gyðinga byggða. Herferðin náði hámarki með dauða gyðinga föður og sonar í Nahalal, frá sprengju sem var kastað inn í heimili þeirra, þann 22. desember 1932.