Í ágúst 1958 var mynduð þriðja ríkisstjórn Karl-August Fagerholms, ríkisstjórn samfylkingar undir forystu Sósíaldemókrataflokksins (SDP) og þar á meðal flokkur Kekkonens, Landbúnaðarflokkurinn. Kommúnistalið SKDL var látið eftir. Þetta pirraði Sovétríkin vegna þess að ráðherrar frá and-kommúnista væng SDP, þ.e. Väinö Leskinen og Olavi Lindblom, voru með. Sovétríkin litu á þá sem dúkkurnar á stjórnarformann SDP-flokksins, Väinö Tanner, sem hafði verið dæmdur fyrir stríðsgæslu.
Ég veit ūađ ekki. Kekkonen hafði varað við þessu en var hunsaður af SDP. Nóttfrostskreppan, sem Nikita Khrushchev notaði, leiddi til álags Sovétmanna á Finnland í efnahagsmálum. Kekkonen lagði sig með Sovétríkjunum og vann á bakvið tjöldin gegn ríkisstjórninni; ríkisstjórn Fagerholms sagði því af sér í desember 1958. Finnska utanríkisráðuneytið hunsaði tilboð Bandaríkjanna um aðstoð eins og John D. Hickerson sendiherra lofaði (sjá Country-studies.com, vefsíðu bandaríska sendiráðsins í Finnlandi, vefsíðu bandaríska utanríkisráðuneytisins) í nóvember 1958. Kekkonen leysaði kreppuna í janúar 1959, þegar hann ferðaðist til Moskvu til að semja við Khrushchev og Andrei Gromyko. Kreppan skaðaði frelsi flokkanna til að mynda ríkisstjórnarsamstarf, þannig að eftir kreppuna var Kekkonen talinn vera eini heimildarmaður til að ákveða hvaða flokkar geta tekið þátt í ríkisstjórn.