Skógar geta verið efnahagsleg byrði, dregið úr nýtingu náttúrusvæða, dregið úr fæðuframleiðslugetu beitilands og ræktarlands, dregið úr líffræðilegum fjölbreytileika, dregið úr vatni sem er í boði fyrir menn og dýralíf, geymt hættuleg eða eyðileggjandi dýralíf og virka sem geymslur fyrir sjúkdómum manna og búfjár. Skógrækt er oft kölluð skógrækt. Skógrækt hefur breyst verulega á síðustu öldum, með hraðbreytingum frá áttunda áratugnum og þar á eftir sem lokast hefur með aðferð sem nú er kölluð sjálfbær skógrækt. Skógræktfræðingar einbeita sér að skógarmynstri og -ferlum, oft með það að markmiði að leiða til tengsla á milli skógarefna og áhrifa. Skógar sem einbeita sér að sjálfbærri skógrækt, umhverfislegum, efnahagslegum og öðrum málefnum, ráðfæra sig oft við
sveitarfélögum og öðrum hagsmunaaðilum.