Í júlí 1940, í kjölfar Sovét ultimatums, dróst Rúmenska stjórnin úr norður Bukovina.
Ég veit ūađ ekki. Bogatyrets og aðrir 131 sóknarprestar biskupsdæmisins voru eftir á Sovétríkjunum undir stjórn rússneska rétttrúnaðarkirkjunnar Damaskin (Malyuta). Bogatyrets lýsti sér sem Úkraínumaður af þjóðerni, þó að hann hafi, samkvæmt Rúsín-rannsóknarmanni S. G. Sulyak, aðeins gert það undir þrýstingi til að samræmast sovésku þjóðernisstefnu. Stuttu síðar tók stjórnin að þjóðnýta alla eignir kirkjunnar og hætti að greiða laun og flutti sumir prestanna í Gulag. Prestarnir kvartuðu og báðu um að fá að koma aftur inn í rúmenska kirkjuna; yfirvöld brugðust við með því að leyfa þeim að yfirgefa landið. Þar af leiðandi fóru allir sóknarprestarnir yfir landamærin til Nasista Þýskalands og landnáms Póllands nema 22 þeirra.