Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Eftir "Soldiers" (1848) byrjaði hann "A Day in June", sem var aldrei lokið, og sýndi "A Smoker" (1849) og "Bravos" ("Les Bravi", 1852). Árið 1855 náði hann hæstu marki í afrekum sínum með "The Gamblers" og "The Quarrel" ("La Rixe"), sem Napóleon III lagði fram fyrir enska höllina. Hann sýndi níu myndir og teikningar, meðal þeirra "Ungur maður á tíma Regency", "Málaðurinn", "The Shoeing Smith", "Tónlistarmaðurinn" og "A Reading at Diderot's". Þegar Napóleon III keisari reyndi á sumri 1859 ásamt Vítor Emanuel II konungi af Piemonte og Sardíníu að reka Habsburgar frá landhelgi sínu í Norður-Ítalíu fékk Meissonier verkefni frá ríkisstjórninni til að teikna atriði úr herferðinni. Meissonier tók meira en þrjú ár að ljúka myndinni "Keisarinn Napóleon III í Solferino". Verkið, sem var bardagaviðburður, var eitthvað af brottför fyrir málara "bonshommes" og musketara þó að Meissonier hefði þegar málað svið ofbeldis og fjöldamorða, eins og "Minningar um borgarastyrjöld", og árið 1848
Hann hafði sannarlega veriđ í virkri þjónustu sem skipstjóri í Landhelgisgæslu, ūegar hann barđist á hlið lýđveldisstjórnarinnar á "Júní-dögum". Haustið 1861 var hann kjörinn til stóls í Institut de France þegar meðlimir Académie des Beaux-Arts kusu fyrir honum að ganga til liðs við þá. Á Salónið 1861 sendi hann "A Shoeing Smith", "A Musician", "A Painter" og "M. Louis Fould"; á Salónið 1864 sendi hann "The Emperor at Solferino" og "1814". Hann sýndi síðan "A Gamblers 'Quarrel" (1865) og "Desaix og her Rínar" (1867).