Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Í fyrirsögn "Kaputt" lýsir Malaparte í smáatriðum flóknu ferli ritunarinnar. Hann hafði byrjað að skrifa hana haustið 1941, meðan hann dvaldi á heimili Roman Souchena í úkraínska þorpinu Pestchianka, sem var staðsett nálægt staðbundnu "Húsi Sovétmanna" sem var innheimtuð af SS; þorpið var þá aðeins tveimur mílum á bak við framan. Souchena var menntaður bóndi sem átti lítið heimilisbókasafn sem innihélt öll verk Pushkins og Gogols. Unga eiginkona Souchena, sem var upptekin af "Eugene Onegin" eftir erfiðan vinnudag, minnti Malaparte á Elenu og Aldu, dætur Benedetto Croce. Souchena hjónin aðstoðuðu Malaparte við skrifverkefni, hann hélt handritinu vel falinn í húsinu sínu gegn þýskum leitum og hún saumaði það í fóðurfatnað Malaparte þegar hann var rekinn frá úkraínska frontinum vegna hneykslisins á greinum hans í Corriere della Sera. Hann hélt áfram að skrifa í janúar og febrúar 1942, sem hann eyddi í nasistabúðu Póllandi.
og á Smolensk-andvörpinni. Þaðan fór hann til Finnlands, þar sem hann dvaldi í tvö ár og kláraði bókina allt nema síðasta kafla. Eftir að hafa fengið alvarlegan sjúkdóm á Petsamo-frontinum í Lapplandi fékk hann batafrí í Ítalíu. Á leiðinni fór Gestapo í flugvél hans á Tempelhof-flugvellinum í Berlín og voru eigur allra farþega skoðaðar vandlega. Sem betur fer var engin síða af "Kaputt" í farangri hans. Áður en hann yfirgaf Helsinki hafði hann gripið til þess að fela handritið nokkrum diplómatum í Helsinki: Count, ráðherra á spænsku sendiráðinu; prins Dina Cantemir, ritari rúmenska sendiráðsins; og Titu Michai, rúmenska fjölmiðlaattaché. Með hjálp þessara sendiherra náði handritið loksins til Malaparte í Ítalíu þar sem hann gat gefið það út.