Sjá frásöguna hér að neðan og svara spurningunni á sama tungumáli og frásöguna:  Í febrúar 1980 stofnuðu Sameinuðu þjóðirnar vinnuhópinn um nauðungar- eða óviljandi hvarf, "fyrsta málsmeðferð Sameinuðu þjóðanna í mannréttindamálum sem stofnað var með alþjóðlegt umboð". Helsta verkefni hennar "er að aðstoða fjölskyldur við að komast að því hvar fjölskyldumeðlimir þeirra sem sögð eru horfnir eru". Í ágúst 2014 greindi starfshópurinn frá 43.250 óleiddum tilfellum um hvarf í 88 mismunandi ríkjum.Í alþjóðasamningnum um vernd allra manna gegn nauðungars hvarfi, sem samþykktur var af aðalfundinum Sameinuðu þjóðanna 20. desember 2006, segir einnig að víðtækt eða kerfisbundið iðkun nauðungars hvarfa sé glæpur gegn mannkyni. Hún veitir fjölskyldum fórnarlamba rétt til ađ sækja um bætur og krefjast sannleikans um hvarf ástvina sinna. Í samningnum er kveðið á um réttinn til að vera ekki fyrir nauðungarlegum hvarfum og rétt ættingja hins hvarfna til að fá að vita sannleikann. Samningurinn inniheldur ýmis ákvæði sem varða forvarnir, rannsóknir og refsingar vegna þessa glæps, réttindi fórnarlamba og aðstandenda þeirra og ólöglega fjarlægingu barna sem fæddir voru í fangelsi. Samningurinn kveður enn fremur á um skyldu til alþjóðlegrar samvinnu, bæði við að afnema þessa hegðun og við að taka á mannúðarsjónarmiðum sem tengjast glæpnum. Samningurinn setur á fót nefnd um nauðungarsvik sem mun fá að sinna mikilvægum og nýstárlegum verkefnum varðandi eftirlit og vernd á alþjóðavettvangi. Í dag vinnur alþjóðleg herferð Alþjóðlegrar samfylkingar gegn nauðungarsvikum að alþjóðlegri fullgildingu á samningnum.  Spurning: Hvaða rétt hafa ættingjar?
réttur ættingja hins hvarfna til að vita sannleikann