Ađ halda fastadegi og bæn var fengin öllum landnámsríkjunum af landþinginu.
Árið 1775. Þingið gaf út yfirlýsingu þar sem mælt var með því að "English Colonies" héldu "dag opinberrar niðurlægingar, fasta og bæna" fimmtudaginn 20. júlí 1775 "og blessa réttmætan drottning okkar, George III konung... " Í textanum, sem John Witherspoon og John Hancock skrifuðu, voru landnámsmenn beðnir um að biðja um endurupptöku "réttmætra réttinda og forréttinda landnámsríkjanna" í "borgaralegum og trúarlegum" málum. Umboð um þetta var sent til allra bæja í nýlendunum. John Adams skrifaði að viðbrögð almennings væru ánægjuleg, að hinn sérstaki dagur væri víðar haldinn en sú venja að fara í kirkju á sunnudeginum. Eftir þennan árangur ákvað þingið að boða til fasta- og bænadags á hverju vori og þakkargjörðar- og lofdags á hverju hausti.