Napóleonastríðin (1803<unk>1815) voru röð stórra átaka þar sem Franska keisaradæmið og bandamenn þess, undir forystu Napóleons I, stóðu gegn sveiflandi röð evrópskra ríkja sem mynduðust í ýmsar samfylkingar. Það varð tímabil frönskrar yfirráðar yfir megnið af meginlandi Evrópu. Stríðin voru af völdum óleysra deila sem tengdust frönsku byltingunni og þeim átökum sem af henni komu. Stríðin eru oft flokkuð í fimm átök, hvert nefnt eftir samfylkingunni sem barðist gegn Napóleon: Þriðja samfylkingin (1805), Fjórða
(1806<unk>07), fimmta (1809), sjötta (1813<unk>14) og sjöunda (1815).