Ljúktu eftirfarandi setningu: Maðurinn og litli sonur Ayşe, sem Bediha Muvahhit sýnir, eru drepnir af grískum hermönnum við landnám Izmir (1919<unk>1922) eftir fyrri heimsstyrjöldina (1914<unk>1918). Með hjálp ítölskrar levantískrar fjölskyldu fer Ayşe, létt særð, til Istanbúl, þar sem hún býr á heimili feðra frænda sinnar, Peyami. Þar hittir hún İhsan herforingja, vin Peyami. Þau þrjú taka þátt í mótmælafundum gegn landnám í Izmir sem haldnir eru á Sultanahmet-torgi. Hins vegar eftir
Stuttu eftir að bandamenn tóku Istanbúl, neyddist hún til að flýja til Anadólíu í fylgd Peyami. Tveir ganga í herdeild Tyrknesku Þjóðhreyfingarinnar undir forystu İhsan-liðsstjóra. Ayşe hjálpar með hjúkrun og Peyami verður yfirmaður undirgefinn İhsan. Báðir mennirnir, İhsan og Peyami, verða ástfangnir af Ayşe. Þessi ást breytist í "eldskjót" (Ateşten Gömlek) fyrir báða. Ayşe hefur hins vegar hjarta fyrir İhsan einungis. İhsan særist í stríði og hún læknir hann. Á meðan lofar İhsan að giftast henni eftir að hann er kominn inn í Izmir sem fyrsti tyrkneski hermaðurinn. Til að vekja athygli Ayşe ætlar Peyami líka að vera fyrsti hermaðurinn í Izmir. Peyami er drepinn í aðgerðinni fljótlega eftir það. Ayşe, sem heyrir slæmu fréttirnar, hleypur til frammi, en hún er einnig drepin af óvinarlegum skrapnelshylki.