Segðu greinina í stuttu máli:  (CNN) Jarðfræði er að hluta til örlög Ítalíu: Landið mun alltaf vera brú milli Afríku og Evrópu, eins og áframhaldandi mannúðarkreppa í Miðjarðarhafi sýnir svo grimmilega. Mikill fjöldi flóttamanna í ár, oftast flutt af smyglarar á ofþrengdum skipum, hefur reynt að komast til Evrópu um líbíska ströndina. Bátur sem var hlađinn af 900 innflytjendum frá Líbíu er nú talinn látinn í nũjasta sökkuninni. Yfir 10.000 manns björguðust undan ströndum Ítalíu í síðustu viku. Forystumenn Evrópu eru að reyna að leysa þetta neyðarástand. Hér er að finna sögu sem er athyglisverð og tengist nýlendumálum Ítalíu. Margir þeirra flóttamanna sem hafa lent í nýlegum hörmungum koma frá sumum af fyrrverandi nýlendum Ítalíu í Norður- og Austur-Afríku, nefnilega Eirítríu (sem var undir hernámi frá 1890-1941) og Sómáli (1908-1941). Líbýumenn eru færri sem innflytjendur en Líbía (1912-1941) gegnir aðalhlutverki í núverandi kreppu sem helsta brottfararstaður Ítalíu. Ítalíska heimsveldið jafnaði sig aldrei við breska og franska heimsveldið hvað varðar umfang og langlífi, en það hafði ekki síður áhrif á þá sem bjuggu undir því. Flóttamennirnir sem sigla um Miðjarðarhafið í dag eru hluti af öldum löngum keðju flótta, brottvísana og útlegðar sem kveikjast af keisaradráttur Ítalíu og viðskiptalegum hagsmunum, reiði afreksleiðtoga eftir landnám og nú almennri efnahagslegri örvæntingu og pólitískum átökum. Lengi eftir formlega endalok ítalska nýlenduherjarinnar hafa þessir Eritreumenn, Sómalíumenn og Líbýumenn erft sögu áhrifa og nýtingar sem mótaði heimalönd þeirra. Það hefur einnig áhrif á meðferð Afríkumanna sem setjast að í Ítalíu. Líbía er dæmi um langdæma ítalska heimsveldismans. Líbía var í stuttan tíma innlimaður hérað Ítalíu, eftir fyrirmynd Franska Algeríu, og Líbía fjölskyldur enn finna fyrir eyðileggjandi áhrifum fasista einræðisherjarinnar ofsóknir gegn þeim sem stóðst ítalska landnám. Yfir 100.000 líbískir menn, konur og börn voru fluttir í fangabúðir djúpt...
Ruth Ben-Ghiat: Landið á nýlendutíð sinni gegnir lykilhlutverki í mannúðarslysinu sem flóttafólk hefur orðið fyrir í Miðjarðarhafi. Hún segir ađ afrísk innflytjendur séu enn bundnir sögunni um útnotkun sem mótađi heimalönd ūeirra löngu eftir ađ ítölsk yfirráđ var lokiđ.