Þegar hún fór að kvarta yfir tannverk, 22. febrúar árið 1892, kvartaði hún yfir tannverk. Fjölskylda hennar taldi að tannverk hennar væri vegna galdra og hún var beðin um að fara að sofa. En þegar hún sofnaði vaknaði hún ekki. Faðir hennar var fiskimaður og gat ekki leyft sér lækni og fjölskyldan treysti í staðinn á ráð vinkvenna og bæjarfrúar. Móðir Olssonar neyddist til að fæða hana með sykur og vatni. Að lokum báðu nágrannarnir hana til læknis, en hún gat ekki sofnað. Hún hélt áfram að vakna á hverjum degi þegar Olsson Olsson var í djúpstofu eftir að hafa fengið greiningu frá læknum.
Árið 1904