Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Lettland tók þá afstöðu að það þyrfti ekki að fylgja aðskilnaðarferlinu sem var skilgreint í sovéska stjórnarskránni og hélt því fram að þar sem aðlögunin væri ólögleg og stjórnarskrárleysi væri hún aðeins að staðfesta sjálfstæði sem enn var til samkvæmt alþjóðalögum. Hins vegar hélt miðvaldið í Moskvu áfram að líta á Lettland sem sovéska lýðveldi 1990-1991. Í janúar 1991 reyndu sovéskir stjórnmálamenn og hermenn að rífa yfirvöld í Lýðveldi Lettlands en þau tókst ekki.
Með því að taka höfuðútgáfunni í Riga og stofna nefnd um þjóðhjálp til að grípa til stjórnarstarfa. Á yfirgangstímabilinu hélt Moskvu mörgum miðstjórnum sovéska ríkisins í Lettlandi. Þrátt fyrir þetta staðfesti 73 prósent allra íbúa Lettlands sterkan stuðning sinn við sjálfstæði 3. mars 1991 í óbindandi ráðgjafaratkvæðagreiðslu. Mikill fjöldi rússa greiddi einnig atkvæði fyrir tillögunni. Lýðveldið Lettland lýsti yfir endalokum yfirgangs tímabilsins og endurreisti full sjálfstæði 21. ágúst 1991 í kjölfar misheppnaðar sovésku valdaránartilraunar. Lettland, Litháen og Eistland hætti í raun að tilheyra Sovétríkjunum fjórum mánuðum áður en Sovétríkin hætti að vera til (26 desember 1991). Fljótlega, þann 6. september, var sjálfstæði þriggja Eystrasaltsríkja viðurkennt af Sovétríkjunum. Letonía og önnur Eystrasaltsríki telja sig vera lögleg framhald sjálfstæðra ríkja sem fyrst voru til 1918-1940 og viðurkenna ekki neina löglega tengingu við fyrrverandi Lettneska SSR sem hafði verið hersett og samþykkt í SSSR 1940-1941 og 1944-1991. Eftir sjálfstæði var kommúnistaflokknum Latsneska SSR hætt og fjöldi háttsetta embættismanna Latsneska SSR var ákærður fyrir hlutverk sitt í ýmsum mannréttindabrotum undir stjórn Latsneska SSR. Síðar gekk Lettland í NATO og Evrópusambandið árið 2004.