Í þessu andrúmslofti braust upp byltingar 1848 um alla Evrópu og róttæka vængur Framsóknarflokksins var sérstaklega hrifinn af byltingunni í Frakklandi
sem leiddi til annarrar lýðveldis. Þessir dæmi ýttu vinstri vængur Framsóknarmanna til að samþykkja harðari pólitískar kröfur sem voru ósamrýmanlegar við núverandi stjórnarskrárríki, svo sem lýðveldisstefnu.