Eftir ár í Paragvaí, Inhaúma hafði einnig orðið veikur með langvarandi sjúkdóm (ekki jákvætt greind, þó Malaria er grunað) og hafði fallið í þunglyndi, að verða hvað sagnfræðingur Francisco Doratioto þema "ekki meira en draugur af admiral". Í janúar 1868 hafði Humaitá verið algerlega afskorin frá styrkingu á landi og var farið að fylgjast með grunnum dráttum. Bæði Inhaúma og yfirmenn hans vildu ekki láta nýju skipin fara. Það var tengdasonur Inhaúmu, skipstjóri og stríðsdelfín Carlos de Carvalho (brátt barón Passagem) sem bauð sig fram til að leiða skátrónu. Þann 19. febrúar náðu brasilísku járnskipunum að fara upp Paraguayfljót.
Undir mikilli skotárás náđu ūeir fullri stjķrn á ánni og einangruđu svo Humaitá frá vatnsuppbođi.