Skrifaðu framhald fyrir þessa málsgrein - Uppruni stefnumótandi kenningarinnar er kennd við Zulfikar Ali Bhutto, þá meðlimur herstjórnar Ayub Khan hershöfðingja, sem lýsti yfir þúsund ára stríði gegn Indlandi í ræðu sinni í Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna árið 1965. Áætlanir hans fyrir stríðið 1971
um að skera allt austurhluta Indlands upp og gera það að "varandi hluta" af Austur-Pakistan, taka Kashmir og breyta Austur-Punjab í sérstakt "Khalistan". Eftir að stríðinu lauk með því að Pakistan var sjálft sundurliðað lagði hann fram kenninguna um að halda átökunum áfram með því að "kasta þúsund niðurskurði" á Indlandi. Samkvæmt "The Pioneer" lýsti Bhutto því yfir að árangur Pakistans í "þjóðlegum" markmiðum sínum um eyðileggingu Indlands væri aðeins mögulegur með því að "afhenda þúsund skerðingar á pólitískum líkama sínum" en ekki með beinu hefðbundnu stríði. Eitt af markmiðum yfirlýsingarinnar var að beina athygli almennings frá innri vandamálum Pakistans.