Á miðöldum sóttu konungar Englands klerk sem kallaður var "skrifar konungsins" og síðar "ritari", sem fjallaði um bréfaskipti þeirra. Fram að ríkisstjórn Henriks VIII var yfirleitt aðeins einn ritari, en undir honum kom annar. Á tímum Elísabetar 1. (1558<unk>1603) fengu þessir menn titilinn "ríkisráðherra". Með ríkisstjórn ráðherranna eftir 1688 tóku utanríkisráðherrarnir æðri skyldur.
1558<unk>1603