Í framhaldi af þessari málsgrein - Fascistastjórnin sem kom til valda með Benito Mussolini árið 1922 leit að því að auka stærð ítalska keisaradæmisins og fullnægja kröfum ítalska irredentista. Árið 1935-36, í annarri innrás sinni í Eþíópíu, tókst Ítalíu og sameinaði nýja landnám sitt með eldri austur-afrískum nýlendum sínum. Ítalía réðst inn í Albaníu árið 1939
og fķr inn í fasista ríkið. Í seinni heimsstyrjöldinni (1939-1945) myndaði Ítalía átaksbandalagið við Japan og Þýskaland og réði nokkur svæði (eins og hluta Frakklands, Grikklands, Egyptalands og Túnis) en var neydd til að yfirgefa öll nýlendur og verndarríki í lok friðarins. Eftir borgarastyrjöldina og efnahagshrunið vegna síðari heimsstyrjaldarinnar varð efnahagslegt kraftaverk fyrir Ítalíu, hún stuðlaði að einingu Evrópu, gekk í NATO og varð virkur aðili að Evrópusambandinu. Ítalíu var veitt trúnaðarheimild Sameinuðu þjóðanna til að stjórna Somaliland árið 1950. Þegar Sómalía varð sjálfstæð árið 1960 lauk átta áratugum af nýlendumálum Ítalíu.