Ka cika wannan magana: A shekara ta 1453, Constantinople ta faɗa hannun Daular Ottoman. Kiristoci na Gabas da suka gudu daga Constantinople, da kuma rubuce-rubucen Helenanci da suka ɗauka tare da su, yana ɗaya daga cikin abubuwan da suka sa aka sake farfado da adabi a Yammacin duniya a wannan lokacin. Gwamnatin Ottoman ta bi dokar Islama yayin hulɗa da Kiristocin da aka ci nasara. An yarda da Kiristoci a matsayin mutanen Littafi. Saboda haka, ba a katse tsarin canonical da tsarin Ikilisiya ba, kuma gwamnatinsa ta ci gaba da aiki. Ɗaya daga cikin abubuwan da Mehmet Mai Nasara ya fara yi shi ne ya ba Cocin damar zaɓan sabon shugaban Kirista, Gennadius Scholarius. Koyaya, waɗannan haƙƙoƙi da gata, gami da 'yancin yin sujada da ƙungiyar addini, galibi ana kafa su ne bisa ƙa'ida amma da wuya suka dace da gaskiya. Ana ɗaukan Kiristoci a matsayin 'yan ƙasa na biyu, kuma tsarin shari'a da suka dogara da shi ya dangana ne a kan abin da sarkin da kuma ma'aikacinsa suka ga dama. Hagia Sophia da Parthenon, waɗanda suka kasance majami'un Kirista kusan shekara dubu, an mai da su masallatai. Tsananta tsananta wa Kiristoci ya zama ruwan dare gama gari kuma ya kai ƙarshensa a Armeniya, Assuriya, da kuma
Kisan kare dangi na Girka.