Kammala jumlar da ke gaba: Littafinsa na farko na waka, 1902 "Albastru", ya sami lambar yabo ta Bene Merenti daga gidan mai mulki na Hohenzollern. Littattafansa na gaba sune "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) da kuma "Sonete" (1938). Matarsa ta mutu a 1940, wanda ya sa ya kusan daina rubutu. An gudanar da bukukuwa don bikin ranar haihuwar Tutoveanu na 70 a 1942, tare da batun mujallar "Păstorul Tutovei" da aka keɓe masa. A ƙarshen 1943, a lokacin Yaƙin Duniya na II, ya nemi mafaka na ɗan lokaci a gidan ɗansa a Bucharest, amma ya ƙare ya zauna a ƙauyuka masu kewaye, saboda
Harin bom na abokan gaba. Sabon tsarin kwaminisanci ya sanya ayyukansa cikin jerin baƙar fata a cikin 1948. A shekara mai zuwa, ya auri malamin yaren Romania wanda ya fi damuwa da siyasar jam'iyya fiye da kulawarsa, kuma Tutoveanu ya sadaukar da waka guda ɗaya a gare ta. A cikin shekarunsa na ƙarshe, ya fi son ciyar da lokaci a lambunsa. A shekara ta 1972, an yi bikin cika shekaru ɗari. Makarantar firamare a Bârlad tana ɗauke da sunansa tun 1995.