Kammala jumla mai zuwa: Hukumomi sun bayyana gamsuwa cewa koyarwar Crüger a bayan da
Ya kamata tashin hankali na 1953 ya kasance "a ƙarƙashin radar", amma amsarsa ga Babban Sakatare na Khruschev na dogon lokaci "magana ta sirri", wanda aka ba da shi ga Majalisa ta 20 na Jam'iyyar Kwaminis ta Tarayyar Soviet a cikin makon da ya gabata na Fabrairu 1956, wanda ya ba da cikakkun bayanai game da "laifin Stain" kuma an yada shi ba da izini ba a duk Jamus ta Gabas a cikin 1956 da 1957, a ƙarshe ya haifar da siyasa nemesis. Duk da yake gwamnatin Jamus ta Gabas da farko ta yi ƙoƙari ta rage dukkan al'amarin, Crüger na ɗaya daga cikin waɗanda suka nemi shiga cikin tattaunawa mai zafi a wasu lokuta game da batutuwan da aka gabatar a cikin tarurrukan siyasa da jam'iyyar ta shirya da kuma a madadin jam'iyyar a jami'a da cibiyoyin al'adu da ya shiga ciki. Ya bukaci cewa kada a hana tattaunawar siyasa a jami'ar, tare da mai da hankali kan Heinrich Saar, sabon darektan da aka nada na cibiyar jami'ar da ya yi aiki a ciki, wanda aka san shi da kasancewa mai adawa da Nazi da kuma wanda aka tsananta wa siyasa a lokacin shekarun Hitler. Ya bukaci a shawo kan tsayayyar dogmatic na jam'iyyar game da kokarin fadada ayyukan dimokiradiyya a cikinta. Tattaunawar ba ta kai ga matakin takamaiman shawarwari na dindindin ba, duk da haka. ya kuma fito fili a cikin sukar sa game da sake kama abokin aikinsa Bernhard Steinberger a watan Nuwamba na 1956 da kuma dabarun hukuma na cin mutuncin manema labarai wanda Steinberger ya yi wa gwamnati. A ranar 5 ga Disamba, 1956, Crüger har ma ya aika da wasika zuwa Kwamitin Tsakiya na Jam'iyyar wanda ya yi jayayya game da shari'ar Steinberger kuma ya nace kan rashin laifinsa. An sanya wannan na ƙarshe don kulawar shugaban kasa (kuma sakataren jam'iyyar farko), Walter Ulbricht.