Rubuta ci gaba don wannan sakin layi - Mohandas Gandhi ya fara fasahar "Satyagraha", wanda aka nuna shi da tsananin bin ahimsa (rashin tashin hankali), da kuma rashin biyayya ga jama'a. Wannan ya ba da damar talakawa su shiga cikin juyin juya hali na Burtaniya, ba tare da yin amfani da tashin hankali ko wasu hanyoyin da ba su da kyau. Gandhi daidai yake da bin tsarin dimokiradiyya, daidaito na addini da na kabilanci da 'yan uwantaka, da kuma kin amincewa da nuna bambancin launin fata da rashin daidaituwa ya haɗu da mutane a duk faɗin waɗannan layin alƙaluma a karon farko a tarihin Indiya. Jama'a sun shiga gwagwarmayar samun 'yancin kai na Indiya a karo na farko, kuma membobin Jam'iyyar Congress sun karu da miliyoyin miliyoyin a cikin shekarun 1930. Bugu da kari, nasarar Gandhi a Champaran
da Kheda Satyagraha a 1918-1919, ya ba da tabbaci ga ƙarni na matasa na 'yan ƙasar Indiya cewa Indiya za ta iya samun' yancin kai daga mulkin Burtaniya. Shugabannin kasa kamar Sardar Vallabhbhai Patel, Jawaharlal Nehru, Maulana Azad, Chakravarti Rajagopalachari, Mohandas Gandhi, Rajendra Prasad da Badshah Khan sun haɗu da al'ummomin Indiyawan da ke cikin yankuna da yanayin ƙasa, kuma sun ba da ƙaƙƙarfan shugabanci mai ƙarfi wanda ke ba da jagorancin siyasa na ƙasar.