O exemplo máis infame desta estratexia foi cando o campión Herbert Stempel foi substituído por Charles Van Doren, un profesor de inglés da Universidade de Columbia que os produtores sentían que sería máis popular entre os espectadores. Para crear anticipación para o episodio onde Van Doren derrotaría a Stempel, o primeiro episodio do seu partido foi xogado a tres partidos empatados. Os gañadores de partidos recibían 500 dólares por cada punto dentro da súa marxe de vitoria, pero este bote aumentaba en 500 dólares despois de cada partido empatado. As promocións para o seguinte episodio enfatizou que eles estarían xogando por 2.000 dólares por punto. Despois dun partido de empate máis, Stempel lanzou o partido a Van Doren respondendo preguntas específicas incorrectamente. Entre eles, adiviñouse incorrectamente que "On the Waterfront" foi o gañador do premio á mellor película nos 28 Premios da Academia
- Non. A resposta correcta foi "Marty", que tamén era unha das películas favoritas de Stempel.