Pero a principios de 1794, cando os elementos burgueses e de clase media da revolución comezaron a gañar máis influencia política, o fervoroso radicalismo da clase traballadora dos "sans-culottes" comezou a caer rapidamente en desgraza dentro da Convención Nacional. Non pasou moito tempo antes de que Maximilien de Robespierre e o agora dominante Club Xacobino se volvesen contra as faccións radicais da Convención Nacional, incluídos os "sans-culottes", a pesar de que anteriormente foron os máis fortes partidarios da revolución e o seu goberno. Varios líderes importantes dos Enragés e Hébertistas foron encarcerados e executados polos mesmos tribunais revolucionarios que apoiaron. A execución do líder radical Jacques Hébert marcou o declive dos "sans-culottes", e coa subida sucessiva de gobernos aínda máis conservadores, a Convención Termidoriana e o Directorio francés, foron definitivamente silenciados como forza política. Despois da derrota da revolta popular de 1795 en París, os "sans-culottes" deixaron de desempeñar un papel político efectivo en Francia ata a Revolución de xullo de 1830.
- Non.