O primeiro ranking mundial da tempada foi o inaugural Australian Goldfields Open.
onde Ford chegou ás etapas finais ao derrotar a Gerard Greene. Despois derrotou ao número 15 do mundo Jamie Cope 5<unk>3 antes de ser blanqueado 0<unk>5 polo eventual gañador Stuart Bingham nos últimos 16. Chegou ao seu terceiro sorteo consecutivo no Campionato do Reino Unido, onde xogou contra o ex campión do mundo Neil Robertson, pero foi derrotado confortablemente por 1<unk>6. Ford gañou o seu segundo título PTC no evento 11 en decembro ao derrotar a Martin Gould 4<unk>3. Terminou duodécimo na Orde do Mérito para clasificarse para as Finais de 2012, onde perdeu ante Mark Davis 1<unk>4 nos últimos 24. Posteriormente clasificouse para a rolda de wildcard do German Masters con un blanqueo de 5<unk>0 de Anthony Hamilton e derrotou ao irlandés Philip Arnold 5<unk>1 para chegar aos últimos 32, onde coñeceu a Mark Allen. Ford tiña unha vantaxe de 3 a 0, pero perdeu o partido por 4 a 5. Calificou para o Aberto de Gales e derrotou a Graeme Dott por 4<unk>2 na primeira rolda, antes de perder ante Stephen Lee por 1<unk>4. Ford tamén chegou á segunda rolda do World Open, grazas á retirada de Ronnie O'Sullivan, pero saíu do torneo nun frame decider final contra Mark King. Despois perdeu de novo contra Lee, esta vez na primeira rolda do China Open, antes de non clasificarse para o Campionato do Mundo despois de ser eliminado 9<unk>10 por Cao Yupeng. Ford rematou a tempada como o número 26 do mundo, o que significa que subiu oito lugares durante o ano.