O legado de Ion Creangă tamén foi tangible na Unión Soviética, e especialmente na RSS de Moldavia (que, como a parte máis grande de Besarabia, fora parte da Gran Romanía entre guerras, e máis tarde converteuse na Moldavia independente). Inicialmente, os seus escritos, titulados "Historias moldavas", formaron parte do currículo soviético na Rexión Autónoma de Moldavia (Transnistria). Tras a ocupación soviética de Besarabia
Creangă foi un dos escritores de lingua rumana cuxas obras aínda estaban permitidas para a publicación polas novas autoridades. Isto proporcionou aos colaboradores locais da literatura rumana contacto con modelos culturais máis antigos, inspirando directamente as pezas de prosa experimental ou posmoderna de Vlad Ioviță e Leo Butnaru. A aprobación da imaxe pública de Creangă dentro da República Socialista Soviética de Moldavia tamén se reflexionou na arte: en 1958, o busto do escritor, obra do escultor Lev Averbruh, foi asignado ao Camiño dos Clásicos en Chișinău. As súas obras foron ilustradas por un dos principais artistas visuais da RSS de Moldavia, Igor Vieru, que tamén pintou un retrato do autor. En 1967, Ioviță e o cineasta Gheorghe Vodă lanzaron "Se caută un paznic": unha adaptación de "Ivan Turbincă" e unha das mostras de éxito do cinema moldavo temperán, tamén foi notado pola partitura musical, composta por Eugen Doga. Tamén durante ese período, "The Goat "... e "The Purse a' Tuppence" foron convertidos en curtametraxes animadas (dirigidas por Anton Mater e Constantin Condrea). En 1978, unha versión operística de "A cabra e os seus tres fillos" foi creada polo compositor Zlata Tkach, baseada nun libreto de Grigore Vieru.