O 28 de decembro de 1908, Calabria, xunto con Sicilia, foi devastada por un terremoto e despois por un tsunami.
causado polo terremoto, causando preto de 80.000 mortes. En poucas horas do desastre, os buques das marinas británicas e rusas chegaron á costa para axudar aos superviventes, pero levoulle dous días á "Regia Marina" enviar unha expedición de socorro desde Nápoles. A resposta torpe e ineficaz das autoridades italianas ao desastre causado por funcionarios enemigos que non querían cooperar entre si contribuíu ao alto número de mortos, xa que levou semanas para que a axuda chegara a algunhas aldeas e causou moito resentimento en Calabria. Para compensar as críticas generalizadas de que o goberno dominado polo norte en Roma non se preocupaba polo pobo de Calabria, o rei Víctor Manuel III asumiu persoalmente a operación de axuda e recorriu as aldeas destruídas de Calabria, o que gañou á Casa de Saboya unha medida de popularidade na rexión. Máis notablemente, despois de que o rei se encargara dos esforzos de axuda, a disputa entre os funcionarios cesou e a axuda de socorro foi entregada con considerablemente máis eficiencia, gañando a gratitude dos calabreses a Víctor Manuel.