Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A terapia dirixida é unha forma de quimioterapia que ten como obxectivo diferenzas moleculares específicas entre as células cancerosas e as normais. As primeiras terapias dirixidas bloqueaban a molécula do receptor de estróxenos, inhibindo o crecemento do cancro de mama. Outro exemplo común é a clase de inhibidores de Bcr-Abl, que se usan para tratar a leucemia mieloide crónica (LMC). Actualmente, existen terapias dirixidas para moitos dos tipos de cancro máis comúns, incluíndo o cancro de vejiga, o cancro de mama, o cancro colorrectal, o cancro de riles, a leucemia, o cancro de fígado, o cancro de pulmón, o linfoma, o cancro de páncreas, o cancro de próstata, o cancro de pel e o cancro de tiroide, así como outros tipos de cancro. A eficacia da quimioterapia depende do tipo de cancro e da etapa. En combinación coa cirurxía, a quimioterapia demostrou ser útil en tipos de cancro, incluíndo o cancro de mama, o cancro colorrectal, o cancro pancreático, o sarcoma osteogénico, o cancro testicular, o cancro ovárico e certos tipos de cancro de pulmón. A quimioterapia é curativa para algúns tipos de cancro, como algunhas leucemias, ineficaz nalgúns tumores cerebrais e innecesaria noutros, como a maioría dos cancros de pel non melanoma. A eficacia da quimioterapia é a miúdo limitada pola súa toxicidade para outros tecidos do corpo. Mesmo cando a quimioterapia non proporciona unha cura permanente, pode ser útil para reducir os síntomas como a dor ou para reducir o tamaño dun tumor inoperable coa esperanza de que a cirurxía sexa posible no futuro.  Pregunta: Cales son os límites da eficacia da quimioterapia para os pacientes?
a súa toxicidade