Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O cálculo de variacións pode dicirse que comeza co problema de resistencia mínima de Newton en 1687, seguido polo problema da curva braquistocrona levantado por Johann Bernoulli (1696). Ocupou inmediatamente a atención de Jakob Bernoulli e do marqués de l'Hôpital, pero Leonhard Euler foi o primeiro en elaborar o tema, comezando en 1733. Lagrange foi influenciado polo traballo de Euler para contribuír significativamente á teoría. Despois de que Euler viu o traballo de 1755 do Lagrange de 19 anos, Euler deixou caer o seu propio enfoque parcialmente xeométrico en favor do enfoque puramente analítico de Lagrange e renomeou o tema o cálculo de variacións na súa conferencia de 1756 Elementa Calculi Variationum. Legendre (1786) estableceu un método, non totalmente satisfactorio, para a discriminación de máximos e mínimos. Isaac Newton e Gottfried Leibniz tamén prestaron atención ao tema. A esta discriminación Vincenzo Brunacci (1810), Carl Friedrich Gauss (1829), Siméon Poisson (1831), Mikhail Ostrogradsky (1834), e Carl Jacobi (1837) estiveron entre os contribuíntes. Unha importante obra xeral é a de Sarrus (1842) que foi condensada e mellorada por Cauchy (1844). Outros valiosos tratados e memorias foron escritos por Strauch (1849), Jellett (1850), Otto Hesse (1857), Alfred Clebsch (1858) e Carll (1885), pero quizais a obra máis importante do século é a de Weierstrass. O seu curso célebre sobre a teoría é de creación de época, e pode afirmarse que foi o primeiro en poñelo sobre unha base firme e inquestionable. O problema de Hilbert número 20 e 23, publicado en 1900, fomentou o seu desenvolvemento. No século XX David Hilbert, Emmy Noether, Leonida Tonelli, Henri Lebesgue e Jacques Hadamard entre outros fixeron contribucións significativas. Marston Morse aplicou o cálculo de variacións no que agora se chama teoría de Morse. Lev Pontryagin, Ralph Rockafellar e F. H. Clarke desenvolveron novas ferramentas matemáticas para o cálculo de variacións na teoría de control óptimo. A programación dinámica de Richard Bellman é un...  Pregunta: Cal é o nome da teoría que Alfred Clebsch colocou na súa firma?
creación de época