O Eixo resolveu bombardear ou matar de fame a Malta ata a submisión, atacando os seus portos, vilas, cidades e o transporte aliado que abastecía a illa. Malta foi unha das áreas máis intensamente bombardeadas durante a guerra. A "Luftwaffe" (Forza Aérea Alemá) e a "Regia Aeronautica" (Forza Aérea Real Italiana) voaron un total de 3.000 bombardeos, lanzando 6.700 toneladas de bombas só na área do Gran Porto, durante un período de dous anos nun esforzo por destruír as defensas da RAF e os portos. O éxito faría posible un desembarco anfibio alemán-italiano combinado (Operación Hércules
) apoiado por forzas aerotransportadas alemás ("Fallschirmjäger"), pero isto non ocorreu. No evento, os convois aliados foron capaces de abastecer e reforzar Malta, mentres que a RAF defendía o seu espazo aéreo, aínda que a un gran custo en material e vidas. En novembro de 1942, o Eixo perdeu a Segunda Batalla de El Alamein, e os Aliados desembarcaron forzas en Vichy, Marrocos francés e Arxelia baixo a Operación Tocha. O Eixo desviou as súas forzas á batalla de Túnez, e os ataques a Malta reducíronse rapidamente. O asedio rematou en novembro de 1942.