Resume o artigo:  Os patróns que aparecen tanto a escala moi grande como a escala moi pequena son raros na natureza. Pero os investigadores atoparon tal patrón en dous lugares aparentemente non relacionados: células na pel humana e os misteriosos círculos de fadas en Namibia. Aínda que a distribución dos círculos de fadas do deserto pode parecer aleatoria, coma se a paisaxe estivese marcada por pingas, o patrón coincide estreitamente co patrón de distribución das células da pel. Os investigadores atoparon un patrón similar en dous lugares aparentemente non relacionados: as células da pel e os misteriosos círculos de fadas no deserto de Namibia. A ilustración da esquerda mostra a distribución das células da pel, e a da dereita traza círculos de fadas, que tamén están dispostos en polígonos. "É unha combinación completamente sorprendente e estraña", dixo o profesor Robert Sinclair, xefe da Unidade de Bioloxía Matemática do Instituto de Ciencia e Tecnoloxía de Okinawa (OIST) en Xapón. Os círculos de fadas do deserto son considerados un dos maiores misterios da natureza porque ninguén sabe como se forman. En Namíbia, son grandes manchas estériles de terra que miden entre 3 e 20 metros de diámetro, rodeadas por herba curta que salpican o matorral como cráteres na lúa, ou grandes pecas. Varios equipos de científicos están intentando explicar as estrañas marcas, e algunhas suxestións inclúen termitas mordisqueando a herba, cebras rodando en círculos, competición por recursos, hidrocarburos que emanan das profundidades da terra para matar manchas de vexetación e mesmo extraterrestres. Os círculos de fadas do deserto son considerados un dos maiores misterios da natureza porque agora se sabe como se forman. Agora, o profesor Sinclair e Haozhe Zhang cren que identificaron unha pequena pero vital peza do rompecabezas comparando a súa distribución coas células da pel. O dúo comparou o número de'veciños' adxacentes aos círculos de fadas e células da pel, segundo...
Non se sabe como se fan os círculos de fadas no deserto de Namibia. Unha pista pode estar na distribución dos círculos estériles da Terra nas praderías. Investigadores xaponeses descubriron que a súa distribución é semellante á das células da pel. Do mesmo xeito que as células humanas, os misteriosos círculos normalmente teñen seis "veciños"