Escribe unha continuación para este parágrafo - Non está claro quen descubriu o organismo por primeira vez. David Douglas Cunningham, cirurxián maior do exército indio británico, puido velo en 1885 sen poder relacionalo coa enfermidade. Peter Borovsky, un cirurxián militar ruso que traballaba en Tashkent, realizou investigacións sobre a etioloxía da "ferida oriental", localmente coñecida como ferida "sart", e en 1898 publicou a primeira descrición precisa do axente causal, describiu correctamente a relación do parásito cos tecidos do hóspede e referiuno correctamente aos protozoos. Con todo, debido a que os seus resultados foron publicados en ruso nunha revista con baixa circulación, os seus resultados non foron recoñecidos internacionalmente durante a súa vida. En 1901, Leishman identificou certos organismos en frotis tomados do bazo dun paciente que morrera de "febre dum-dum" (Dum Dum é unha área próxima a Calcuta) e propuxo que fosen tripanosomas, atopados por primeira vez na India. Algúns meses despois, o capitán Charles Donovan (1863<unk>1951) confirmou o achado do que se coñeceu como corpos de Leishman-Donovan en frotis tomadas de persoas en Madras, no sur da India. Pero foi Ronald Ross quen propuxo que os corpos de Leishman-Donovan eran as etapas intracelulares dun novo parasito, ao que chamou "Leishmania donovani". A ligación coa enfermidade "kala-azar" foi suxerida por primeira vez por Charles Donovan, e foi demostrada conclusivamente polo descubrimento de Charles Bentley de "L. donovani" en pacientes con "kala-azar". A transmisión pola mosca da area foi hipotetizada por Lionel Napier e Ernest Struthers na Escola de Medicina Tropical de Calcuta e máis tarde probada polos seus colegas. A enfermidade converteuse nun gran problema para as tropas aliadas que loitaron en Sicilia.
Durante a Segunda Guerra Mundial, a investigación de Leonard Goodwin demostrou que o pentostamo era un tratamento eficaz.