Resume o artigo:  Boston (CNN) Adrianne Haslet-Davis e o seu marido, Adam Davis, estaban preto da liña de meta o día do atentado da maratón de Boston. Os seus pés estaban doloridos por usar saltos de 4,5 pulgadas. Aínda así, camiñaron ata a rúa Boylston para ver os corredores. "Estabamos tan namorados e felices xuntos", dixo a un xurado federal o mércores. Era o segundo día que o xurado de Boston escoitaba unha procesión de perdas desgarradoras: os superviventes e as familias dos mortos cando dúas bombas plantadas polos irmáns Tsarnaev explotaron preto da liña de meta. O xurado debe decidir se o terrorista Dzhokhar Tsarnaev, de 21 anos, debe vivir ou morrer polo que fixo. Haslet-Davis e Davis, que acababan de regresar dunha xira en Afganistán coa Forza Aérea, estaban a pasos da explosión preto do restaurante Forum. Recordou a forza da explosión que matou a tres persoas e feriu a máis de 200 ese día de abril de 2013. Ela sabía de inmediato que era un ataque terrorista. Os berros e o pesado fume encheron o aire. Non podía escoitar os seus berros. Pensaba que estaba morta. Cando o seu marido, que tamén estaba ferido, levantou a súa perna, el tamén soltou un berro. Dixo que pensaba que estaba en estado de shock. Rodou sobre o seu estómago e arrastrou-se sobre vidros rotos, destrozando os seus brazos. Ela arrastrou a si mesma ao Foro. "Eu vin os meus cinco dedos dos pés, pero vin moito sangue", dixo. "Non vin o meu tobillo". Unha bailarina de salón, a perna esquerda de Haslet-Davis máis tarde sería amputada por baixo do xeonllo. Dentro do Foro, Haslet-Davis suplicou por whisky. "Só quería que a dor desaparecese. Só pedín o whisky cando pensei que ía morrer". Cando alguén lle quitou o zapato a Adam, unha arteria estaba a derramar sangue. A súa cara fíxose cada vez máis branca, dixo. O seu ollo volveuse atrás. Pensaba que estaba morto. Nun hospital, chamou aos seus pais polo seu móbil. Díxolles que estaba nun ataque terrorista. "Creo que xa non teño pé esquerdo", dixo ao seu pai. "Estou moi mal e teño que falar contigo porque isto pode ser o final". O seu pai díxolle que...
Os xurados na fase de sentencia no xuízo de Dzhokhar Tsarnaev escoitan a perda. As vítimas declaran sobre o impacto do bombardeo nas súas vidas.