O principal dos problemas herdados de Alfonsín foi unha depresión económica derivada do colapso financeiro de 1981-82 e a súa débeda externa resultante de US $ 43 millóns, con pagos de intereses que devoraron todo o superávit comercial de US $ 3 millóns de Arxentina. A economía recuperou modestamente en 1983 como resultado do levantamento de Bignone dos congelamentos salariais e das taxas de interese esmagadoras impostas pola "Circular 1050" do Banco Central; pero a inflación se mantivo en 400%, o PIB per cápita permaneceu no seu nivel máis baixo desde 1968 e o investimento fixo foi un 40% inferior ao de 1980. Nomeando un gabinete xeralmente de centro-esquerda liderado polo ministro de Relacións Exteriores Dante Caputo e o ministro de Economía Bernardo Grinspun (o seu director de campaña), Alfonsín comezou a súa administración con altos índices de aprobación e co cumprimento de promesas de campaña como un programa de asistencia nutricional para o 27% dos argentinos baixo a liña de pobreza na época, así como a recesión da amnistía xeral de Bignone de abril de 1983 para os culpables de abusos dos dereitos humanos.
e o seu decreto de setembro que autoriza a interceptación sen autorización. O ministro de Defensa, Raúl Borrás, aconsellou a Alfonsín que eliminase a Fabricaciones Militares, entón o principal contratista de defensa de Arxentina, do control das Forzas Armadas, ordenando a xubilación de 70 xenerais e almirantes coñecidos pola súa oposición á transferencia do lucrativo contratista.