Para a tempada de 1968 da Fórmula Un, despois de dous anos de conducir a única entrada do equipo, Bruce McLaren foi asociado por Denny Hulme. Hulme foi campión do mundo co equipo de Brabham en 1967 e competiu para McLaren ese ano en Can-Am, unha serie de carreiras de coches deportivos norteamericanos. Para a primeira rolda do campionato do mundo de 1968 <unk> o Gran Premio de Sudáfrica, que se celebrou en xaneiro, catro meses antes da segunda rolda <unk> só Hulme compitiu, usando o M5A para rematar quinto. A primeira carreira do M7A foi a Carrera dos Campións en Brands Hatch, dirixida polas regras da Fórmula Un, pero non formaba parte do campionato mundial. Alí, McLaren gañou desde a pole position mentres Hulme foi terceiro. Outra vitoria chegou no non campionato BRDC International Trophy en Silverstone, esta vez con Hulme terminando primeiro e McLaren segundo. No debut do M7A no campionato en España
Hulme foi segundo e McLaren retirouse, despois en Mónaco McLaren caeu e Hulme foi quinto e último. No Gran Premio de Bélxica, foron quinto e sexto na grella. Hulme asumiu a cabeza e mantivo a posición ata que un medio eixe fallou dous terzos do camiño. McLaren foi entón segundo detrás do Matra de Jackie Stewart, pero Stewart tivo que facer unha parada nos boxes para combustible na volta final, dando a vitoria a McLaren, aínda que inicialmente creu que terminara segundo. Foi a primeira vitoria do equipo McLaren no campionato do mundo e Bruce McLaren converteuse no segundo piloto, despois de Jack Brabham, en gañar nun coche que leva o seu propio nome; tamén foi a última vitoria da súa carreira.