Escriba unha continuación para este parágrafo - Furet volveu examinar a Revolución desde a perspectiva do totalitarismo do século XX como exemplificado por Adolf Hitler e Iosif Stalin. O seu "Penser la Révolution Française" (1978), traducido como "Interpretando a Revolución Francesa" (1981), foi un libro revolucionario que levou a moitos intelectuais a reevaluar o bolchevismo e a Revolución como inherentemente totalitarios e antidemocráticos. Mirando ao comunismo francés moderno, destacou a estreita semellanza entre os anos 1960 e os anos 1790, con ambos favorecendo o discurso ideolóxico inflexible e rotineiro nas células do partido onde as decisións se tomaban por unanimidade nunha democracia directa manipulada. Furet suxeriu ademais que a popularidade da extrema esquerda para moitos intelectuais franceses era en si mesma un resultado do seu compromiso cos ideais da Revolución. Furet empezou a imaxinar a Revolución menos como o resultado do conflito social e de clase e máis un conflito sobre o significado e a aplicación de ideas igualitarias e democráticas. El viu a Francia Revolucionaria como ideoloxicamente situada entre dúas revolucións, a saber, a primeira igualitaria que comezou en 1789 e a segunda o golpe autoritario que provocou o imperio de Napoleón en 1799. As orixes igualitarias da Revolución non foron desfeitas polo Imperio e foron resucitadas na Revolución de xullo de 1830
A Revolución de 1848 e a Comuna de París en 1871.