O desenvolvemento de barcos de gran capacidade, propulsados por velas que levaban canóns, levou a unha rápida expansión das marinas europeas, especialmente as marinas españolas e portuguesas que dominaron nos séculos XVI e principios do XVII, e axudou a impulsar a era da exploración e o colonialismo. A represión da Armada española (1588) pola frota inglesa revolucionou a guerra naval polo éxito dunha estratexia só de armas e causou unha gran revisión da Armada española, en parte ao longo das liñas inglesas, o que resultou nun maior dominio dos españois. A partir do comezo do século XVII, os holandeses canibalizaron o Imperio portugués no leste e, coa inmensa riqueza gañada, desafiaron a hexemonía española no mar. A partir da década de 1620, os invasores holandeses perturbaron seriamente a navegación española e, despois dunha serie de batallas que foron en ambos os sentidos, a Armada Holandesa finalmente rompeu o longo dominio da Armada Española na Batalla dos Downs.
(1639). Inglaterra emerxiu como unha gran potencia naval a mediados do século XVII na primeira guerra anglo-holandesa cunha vitoria técnica. As sucesivas vitorias decisivas dos holandeses na segunda e terceira guerras anglo-holandesas confirmaron o dominio dos mares durante a Idade de Ouro holandesa, financiada pola expansión do Imperio holandés. A Mariña Francesa gañou algunhas vitorias importantes preto do final do século XVII, pero un foco nas forzas terrestres levou ao relativo descoidado da Mariña Francesa, o que permitiu á Mariña Real emerxer cunha vantaxe cada vez maior en tamaño e calidade, especialmente en tácticas e experiencia, a partir de 1695. Como resposta á crecente influencia naval das armadas portuguesas, o rei guerreiro dos Marathas, Shivaji, estableceu a fundación da armada Maratha en 1654.