A palabra esquizofrenia, que se traduce aproximadamente como "división da mente" e provén das raíces gregas schizein (σχίζειν, "dividir") e phrēn, phren- (φρήν, φρεν-, "mente") foi acuñada por Eugen Bleuler en 1908 e tiña a intención de describir a separación da función entre a personalidade, o pensamento, a memoria e a percepción. As interpretacións estadounidenses e británicas de Bleuler levaron á afirmación de que describiu os seus principais síntomas como catro A: afecto achatado, autismo, asociación deteriorada de ideas e ambivalencia. Bleuler decatouse de que a enfermidade non era unha demencia, xa que algúns dos seus casos melloraron en vez de deteriorarse, e propuxo o nome esquizofrenia. O tratamento foi revolucionado nos anos 1950 coa interpretación do esquizofrenia e o desenvolvemento da personalidade múltiple.
América