A súa fiabilidade non foi mellor que a doutros e a súa complexa secuencia de disparo e o tempo limitado de arrefriamento da cabeza do buscador fixeron que fose practicamente inútil no combate contra cazas áxiles. Os F-4 Winds volvéronse a usar Sideers baixo o programa "Rivet Haste" a principios de 1968, e en 1972 o AIM-7E "Dogfight" converteuse no mísil preferido para os pilotos da USAF. Como outros escuadróns de AIM-9 Sidewinder, os F-4Ds adaptados á USAF chegaron inicialmente en xuño de 1967 equipados con AIM-4 Falcons.
Mísseis AIM-9 Sidewinder