O 12 de xuño, o primeiro ministro Casares Quiroga reuniuse co xeneral Juan Yagüe, quen convenceu falsamente a Casares da súa lealdade á república. Mola comezou a planear seriamente na primavera. Franco foi un xogador clave debido ao seu prestixio como exdirector da academia militar e como o home que suprimiu a folga dos mineiros asturianos de 1934
- Non. Era respectado no Exército de África, as tropas máis duras do Exército. El escribiu unha carta críptica a Casares o 23 de xuño, suxerindo que os militares eran desleais, pero poderían ser restrinxidos se el fose o encargado. Casares non fixo nada, non puido arrestar ou subornar a Franco. Coa axuda dos axentes de intelixencia británicos Cecil Bebb e Hugh Pollard, os rebeldes alugaron un avión Dragon Rapide (pagado coa axuda de Juan March, o home máis rico de España na época) para transportar a Franco das Illas Canarias ao Marrocos español. O avión voou ás Canarias o 11 de xullo e Franco chegou a Marrocos o 19 de xullo. Segundo Stanley Payne, a Franco ofrécese este cargo porque a planificación de Mola para o golpe era cada vez máis complexa e non parecía que sería tan rápido como esperaba, senón que probablemente se convertería nunha guerra civil en miniatura que duraría varias semanas. Mola concluíu que as tropas en España eran insuficientes para a tarefa e que sería necesario usar unidades de elite do norte de África, algo que Franco sempre creu que sería necesario.