A observación de Xúpiter remóntase polo menos aos astrónomos babilonios do século VII ou VIII a.C. Os antigos chineses tamén observaron a órbita de Suìxīng (歲星) e estableceron o seu ciclo de 12 ramas terrestres baseándose no seu número aproximado de anos; a lingua chinesa aínda usa o seu nome (simplificado como 岁) cando se refire aos anos de idade. No século IV a.C., estas observacións desenvolveron o zodíaco chinés, con cada ano asociado a unha estrela Sui Tai e deus controlando a rexión dos ceos opostos á posición de Xúpiter no ceo nocturno; estas crenzas sobreviven nalgunhas prácticas relixiosas taoístas e nos doce animais do zodíaco asiático oriental, que agora se asume popularmente que están relacionados coa chegada dos animais antes de Buda. O historiador chinés Zefer Ganzong tamén afirmou que un antigo astrónomo, Xúpiter, descubriu o seu primeiro modelo geocéntrico baseado nos dous anos da órbita de Xúpiter.
Século VII ou VIII a.C.