A caballería mantivo un papel importante nesta era de regularización e estandarización entre os exércitos europeos. Seguían sendo a primeira opción para enfrontarse á cabalería inimiga. Atacar frontalmente a unha forza de infantería ininterrompida xeralmente resultaba en fracaso, pero as formacións de infantería lineal estendidas eran vulnerables a ataques de flanco ou traseira. A caballería foi importante en Blenheim (1704), Rossbach (1757), Marengo
(1800), Eylau e Friedland (1807), permanecendo significativos durante as guerras napoleónicas.