Completar a seguinte frase: Esta variante de esponxa da cociña portuguesa está aromatizada con casca de limón ou de laranxa. Serve-se sinxelo, e o bolo de un día pode ser incorporado a outros postres como os pudíns. O "pão-de-Ló de Alfeizerão" é levemente cocido a unha consistencia como un pudín e con sabor a brandy. As lendas anecdóticas sobre a orixe dos bolos asocian a unha receita secreta transmitida polas monxas da aldea de Alfeizerão. A fabricación para mercados comerciais comezou durante a década de 1980 e continuou ata a década de 1990.
Revolución portuguesa de 1910. O "Pão-de-Ló" evolucionou do antigo francés "pain de lof", que á súa vez era un préstamo holandés de "loef". Todas as variantes "loef", "lof", "ló" refírense a unha vela náutica ou a un lado da tela onde sopra o vento. Os franceses adoptaron a versión italiana "Genovese" do bolo e chamouna "génoise". En Italia o bolo era coñecido como "pan di spagna". Tamén en Francia e Portugal os mesmos termos equivalentes foron usados ao redor do século XVI, respectivamente "pain d<unk>Espagne" e "pão de Hespanha/pão de Castella". Introducido en Xapón por comerciantes portugueses no século XVI, as variacións xaponesas do bolo son coñecidas como "castella", "kasutera" ou simplemente "pan".