En 1983, a Lei de Nacionalidade Británica de 1981 renomeou as colonias da Coroa existentes como "Territorios Dependentes Británicos", e en 2002 foron renomeadas como Territorios Británicos de Ultramar. Tres son deshabitadas agás para o persoal militar ou científico transitorio; os once restantes son autónomos en diferentes graos e dependen do Reino Unido para as relacións exteriores e defensa. O goberno británico declarou a súa disposición a axudar a calquera Territorio de Ultramar que queira proceder á independencia, onde esa é unha opción, e tres territorios votaron específicamente para permanecer baixo soberanía británica (Bermuda en 1995, Gibraltar en 2002 e as Illas Malvinas en 2013). A soberanía británica sobre varios dos territorios de Ultramar é disputada polos seus veciños xeográficos: as Illas Malvinas son disputadas polos Territorios Británicos Británicos de Ultramar; as Illas Malvinas son reivindicadas polo Reino Unido como un territorio autónomo, mentres que as Illas de Santa Isabel e Santa Lucía son reivindicadas por moitos países como membros do Commonwealth.
once