O 17 de abril de 1589 (aínda que outra fonte dá a data de partida como o 18 de abril), Norreys partiu con Drake á cabeza dunha forza expedicionaria de 23.000 homes (que incluía 19.000 soldados e agora é chamada a Armada Inglesa
O seu obxectivo é destruír o transporte marítimo nas costas de España e colocar no trono ao pretendente á coroa de Portugal, o Prior de Crato. Corunna foi sorprendida, e a parte baixa da cidade queimou cando as tropas de Norreys derrotaron a unha forza de 8.000. Eduardo foi ferido gravemente nun asalto a O Burgo, e a súa vida só foi salva pola valentía do seu irmán maior. Norreys atacou entón Lisboa, pero o inimigo rexeitou enfrontarse con el, deixándolle sen outra opción que volver ao mar. Coas provisións escaseando e coa súa forza de traballo reducida por enfermidades e mortes, Norreys abandonou o obxectivo secundario de atacar as Azores, e a forza expedicionaria partiu para volver a Inglaterra. A principios de xullo de 1589 (Wingfield dá unha data de 5 de xullo) o grupo de traballo chegou a casa, algúns desembarcaron en Plymouth, outros en Portsmouth e outros en Londres, logrando pouco. Esta "Armada inglesa" foi, polo tanto, un intento fallido de facer pública a derrota da Armada española e levar a guerra aos portos da costa norte de España e a Lisboa.