Os poetas clásicos como Homero, Safo, Ovidio e Virxilio falaron da estrela e da súa luz. Poetas como William Blake, Robert Frost, Alfred Lord Tennyson e William Wordsworth escribiu odas sobre ela. Como os movementos de Venus parecen ser discontinuos (desaparece debido á súa proximidade ao sol, por moitos días á vez, e despois reaparece no outro horizonte), algunhas culturas non recoñeceron a Venus como unha entidade única; en vez diso, asumiu que eran dúas estrelas separadas en cada horizonte: a estrela da mañá e a estrela do ceo. Non obstante, un selo de cilindro do período de 1600 a.C. indica que os antigos poetas gregos como Homero, Safo, Ovidio e Virxilio falaron da estrela e da súa luz. Os poetas como William Blake, Robert Frost, Alfred Lord Tennyson e William Wordsworth escribieron odas sobre ela. O nome de Venus aparece como "Shana" ("Infernal" ou "Infernal"), que se refire ao planeta vermello, debido á súa proximidade ao sol, durante moitos días á
portador da luz