En 1814, o Sr. Soulange-Bodin retirouse a Francia despois do primeiro exilio de Napoleón. O seu servizo de Beauharnais recomendou posteriormente a superintendencia dos xardíns da Malmaison da emperatriz Xosefina. Adquiriu o castelo de Fromont de Ris-Orangis (Essonne), de 70 hectáreas, onde estableceu o que era virtualmente un xardín botánico, o que lle deu a amplitude da experiencia hortícola que informou as súas publicacións. Plantou un arboreto de árbores exóticas e acumulou unha colección de escovas, que naquel momento eran pouco empregadas na horticultura. Despois montou cada nova verdura que puido atopar, elevando a calidade dos xardíns ao máis alto nivel establecido polos ingleses en Kew. fundou un "Institut horticole", que Carlos X declarou "real" con motivo dunha visita de estado en 1829; disolveuse coa Revolución de 1830
, pero Soulange-Bodin permaneceu como membro, e despois como secretaria perpetua da "Société royale d'agriculture". Foi un dos fundadores da "Société d'horticulture de Paris", e organizou a primeira das exposicións florais no Louvre (1832).