Escriba unha continuación para este parágrafo - A fonte máis antiga que menciona este sitio específico como un lugar de adoración xudía é do século XVII. Os sitios anteriores utilizados polos xudeus para lamentar a destrución do Templo, durante períodos nos que se lles prohibiu o acceso á cidade, estaban ao leste, no Monte das Oliveiras e no val de Cedrón debaixo del. A partir de mediados do século XIX, varios xudeus intentaron comprar os dereitos sobre o muro e a súa área inmediata, pero ningún tivo éxito. Coa aparición do movemento sionista a principios do século XX, o muro converteuse nunha fonte de fricción entre as comunidades xudías e musulmás, estas últimas preocupadas de que o muro puidese ser usado para promover as reivindicacións xudeus sobre o Monte do Templo e, polo tanto, Xerusalén. Durante este período, os brotes de violencia ao pé do muro foron comúns, con un motín particularmente mortal en 1929.
en que 133 xudeus foron mortos e 339 feridos. Despois da guerra árabe-israelí de 1948, a parte oriental de Xerusalén foi ocupada por Xordania. Baixo control xordano, os xudeus foron completamente expulsados da Cidade Vella, incluído o Barrio Xudeu, e os xudeus foron impedidos de entrar na Cidade Vella durante 19 anos, prohibindo efectivamente a oración xudía no sitio do Muro Occidental. Este período rematou o 10 de xuño de 1967, cando Israel gañou o control do sitio despois da Guerra dos Seis Días. Tres días despois de establecer o control sobre o sitio do Muro Occidental, o Barrio Marroquí foi arrasado polas autoridades israelís para crear espazo para o que agora é a praza do Muro Occidental.