Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En 1941, Zuse seguiu a súa máquina anterior co Z3, o primeiro computador dixital electromecánico programable e totalmente automático do mundo. O Z3 foi construído con 2000 relés, implementando unha lonxitude de palabra de 22 bits que operaba cunha frecuencia de reloxo de aproximadamente 5<unk>10 Hz. O código do programa e os datos almacenáronse en película perforada. Foi moi semellante ás máquinas modernas en algúns aspectos, sendo pioneiro en numerosos avances como os números de coma flotante. A substitución do difícil de implementar sistema decimal (usado no deseño anterior de Charles Babbage) polo sistema binario máis sinxelo significaba que as máquinas de Zuse eran máis fáciles de construír e potencialmente máis fiables, dadas as tecnoloxías dispoñibles nese momento. O Z3 era probablemente unha máquina Turing completa. En dúas solicitudes de patente de 1936, Zuse tamén anticipou que as instrucións da máquina poderían almacenarse no mesmo almacenamento usado para os datos - a visión clave do que se coñeceu como a arquitectura von Neumann, implementada por primeira vez en 1948 en Estados Unidos no IBM SSEC electromecánico e en Gran Bretaña no Manchester Baby totalmente electrónico. Zuse sufriu reveses durante a Segunda Guerra Mundial cando algunhas das súas máquinas foron destruídas durante as campañas de bombardeo aliadas. Aparentemente o seu traballo permaneceu en gran parte descoñecido para os enxeñeiros do Reino Unido e os EE.UU. ata moito máis tarde, aínda que polo menos IBM era consciente diso, xa que financiou a súa empresa de posta en marcha de posguerra en 1946 a cambio dunha opción sobre as patentes de Zuse.  Pregunta: Quen observou primeiro o traballo de Zuse?
IBM