Porén, a teoría de D'Hérelle era que os fagos eran produtos químicos inanimados, especialmente encimas, que xa estaban presentes nas bacterias, e só desencadeaban a liberación de proteínas similares, matando ás bacterias no proceso. Debido a esta incerteza, e a que D'Hérelle usaba fagos sen moita vacilación nos humanos, o seu traballo foi atacado constantemente por moitos outros científicos. Non foi ata que o primeiro fago foi observado baixo un microscopio electrónico por Helmut Ruska en 1939 cando se estableceu a súa verdadeira natureza.
Usando fagos sen moita vacilación nos humanos