Como último ano de Stanford, mentres estudaba a tempo completo en California, Coyle terminou no 12o lugar nos Campionatos Mundiais de Patinaxe de Velocidade en Pista Curta en Amsterdam, Holanda. Despois de graduarse, centrou-se no patinaxe de velocidade a tempo completo durante os catro anos seguintes. Antes dos Xogos Olímpicos de Inverno de 1994, o mellor resultado internacional de Coyle foi unha medalla de bronce nos Xogos Universitarios Mundiais de Inverno de 1993
no relevo. O ano seguinte, como membro do equipo de relevos estadounidense, Coyle gañou a medalla de prata na competición de relevos de 5000 metros nos Xogos Olímpicos de Inverno en Lillehammer, Noruega. En 1995, Coyle estableceu récords estadounidenses nas probas dos Estados Unidos na contrarreloj de 444 m, na contrarreloj de 1000 m, nos 500 m e nos 1000 m e, extraoficialmente, patinou un segundo por debaixo do récord mundial nos 1000 m.