Escribe unha continuación para este parágrafo - Pilbeam pasou a maior parte da súa vida no oeste de Londres, e tiña pouco interese en coches de competición ata que asistiu ao Gran Premio de Gran Bretaña de 1958, mentres estaba na Universidade de Bristol. En 1959, construíu un pequeno deportivo co que competiu, pero sen moito éxito. Con todo, un deseño posterior e unha asociación co corredor de club Tony Gould trouxo algún éxito na clase. En 1963, uniuse a BRM como enxeñeiro de estrés. Asistiu na construción e deseño do P67 mentres aínda era un aprendiz e o deseño real adoita ser acreditado a Tony Rudd. O coche, pilotado por Richard Attwood, foi inscrito no Gran Premio de Gran Bretaña de 1964
en Brands Hatch, pero foi retirado despois do adestramento. Non fixo máis aparicións ata 1968, cando apareceu en eventos de escalada, inicialmente conducido por Peter Westbury e posteriormente por Peter Lawson e foi unha máquina gañadora de campionatos. Despois do abandono do proxecto P67, Pilbeam traballou no motor BRM H16, axudando a desenvolvelo ata o punto en que Jim Clark foi capaz de gañar o Gran Premio dos Estados Unidos de 1966 cun Lotus 43-BRM.