Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Unha infección do tracto urinario (ITU) é unha infección que afecta a unha parte do tracto urinario. Cando afecta ao tracto urinario inferior chámase infección da vexiga (cistite) e cando afecta ao tracto urinario superior chámase infección renal (pielonefritis). Os síntomas dunha infección do tracto urinario inferior inclúen dor ao orinar, orinar con frecuencia e sentir a necesidade de orinar a pesar de ter a vejiga baleira. Os síntomas dunha infección renal inclúen febre e dor no flanco xeralmente ademais dos síntomas dunha infección urinaria inferior. Raramente a urina pode aparecer con sangue. Nos moi vellos e nos moi novos, os síntomas poden ser vagos ou non específicos. A causa máis común de infección é Escherichia coli, aínda que outras bacterias ou fungos poden ser raramente a causa. Os factores de risco inclúen a anatomía feminina, as relacións sexuais, a diabetes, a obesidade e os antecedentes familiares. Aínda que as relacións sexuais son un factor de risco, as infeccións urinarias non se clasifican como infeccións de transmisión sexual (ITS). A infección renal, se ocorre, xeralmente segue a unha infección da vexiga, pero tamén pode resultar dunha infección transmitida polo sangue. O diagnóstico en mulleres novas e saudables pode basearse só nos síntomas. En aqueles con síntomas vagos, o diagnóstico pode ser difícil porque as bacterias poden estar presentes sen que exista unha infección. En casos complicados ou se o tratamento falla, pode ser útil un cultivo de urina. En casos sen complicacións, as infeccións urinarias son tratadas cun curto curso de antibióticos como a nitrofurantoína ou o trimetoprima/sulfametoxazol. A resistencia a moitos dos antibióticos usados para tratar esta condición está aumentando. En casos complicados, pode ser necesario un curso máis longo ou antibióticos intravenosos. Se os síntomas non melloran en dous ou tres días, pode ser necesario realizar máis exames de diagnóstico. A fenazopiridina pode axudar cos síntomas. Nas persoas que teñen bacterias ou glóbulos brancos na orina pero non teñen síntomas, xeralmente non se necesitan antibióticos, aínda que durante o embarazo é unha excepción. En persoas con infeccións frecuentes, pódese tomar un curto curso de antibióticos tan pronto como os síntomas...  Pregunta: Cantas mulleres teñen unha infección urinaria ao ano?
10%