En 1896, Henri Becquerel descubriu que os sales de uranio emitían raios invisibles que se asemexaban aos raios X no seu poder penetrante. El demostrou que esta radiación, a diferenza da fosforescencia, non dependía dunha fonte externa de enerxía, senón que parecía xurdir espontaneamente do propio uranio. Influenciada por estes dous importantes descubrimentos, Curie decidiu investigar os raios de uranio como un posible campo de investigación para unha tese.
actividade dos compostos de uranio dependía só da cantidade de uranio presente