Despois da captura de Beersheba o 31 de outubro polas forzas do xeneral Edmund Allenby, entre o 1 e o 7 de novembro fortes retaguardas otománs en Tel el Khuweilfe no sur das montañas de Judea, en Hareira e Sheria na chaira marítima e en Gaza
preto da costa mediterránea, mantivo a Forza Expedicionaria Exipcia (EEF) en duros combates. Cara ao final da semana, o exército otomán foi capaz de retirarse principalmente pola noite en boa orde, baixo a cobertura de efectivas retaguardas. O XXII Corpo Otomán non fora derrotado en Gaza, pero realizou unha hábil retirada táctica da cidade, demostrando a súa mobilidade operativa e táctica. A guarnición de Gaza retirouse en tres destacamentos, a 53a División Otomana trasladouse cara ao leste, atrasando a persecución do Cuerpo Montado do Deserto, a 3a División Otomana ocupou unha forte posición de retaguardia en Beit Hanun, mentres que a 7a División Otomana estableceu a liña de defensa de Wadi el Hesi. Con todo, en combinación coas capturas no centro da liña en Sheria, a ocupación de Gaza permitiu un rápido avance directo cara ao norte, impedindo unha forte consolidación da posición de retagarda de Wadi el Hesi. Este wadi era o segundo dos principais cursos de auga da costa de Palestina, que fluía paralelo e ao norte do Wadi Ghuzzee.