En 1907, António Cabreira fundou a Academia Real de Ciencias de Lisboa, como institución rival da antiga Academia Real de Ciencias de Lisboa. A nova Academia, de curta duración (dissolta en 1925), foi un reflexo do partidismo de Cabreira do absolutismo e o seu odio pola monarquía liberal en declive e as súas institucións; a nova Academia atraeu un valioso apoio de figuras líderes do movemento republicano <unk> aliados improbables pero tamén opositores ao réxime <unk> principais entre eles políticos prominentes (e máis tarde presidentes da República) Teófilo Braga, Bernardino Machado e António José de Almeida. Despois da Revolución de 1910
En 1924, as autoridades republicanas aprobaron rapidamente os estatutos da nova Academia, nun intento de lexitimala como unha academia oficial do réxime, pero co tempo, e especialmente despois da morte de Braga en 1924, comezou a perder a súa importancia relativa e a desaparecer na escuridade a medida que a antiga Academia de Lisboa foi gradualmente asimilada ao novo réxime.