Completar a seguinte frase: Obligado a manterse a si mesmo despois da caída económica do seu pai, durante unha crise económica nacional, Ibsen foi a Grimstad como aprendiz de farmacéutico. Alí preparou para a universidade e experimentou con varias formas de poesía. Mentres estudaba, atopouse apaixonadamente atraído polas "oracións catilinas", os famosos discursos de Cicerón contra o questor elixido Catilina e a súa conspiración para derrocar a república. Ibsen escolleu a este conspirador como tema para o seu esforzo inicial, terminando "Catilina" en 1849. Ibsen expresa no prólogo da segunda edición (1875) que estaba profundamente inspirado pola situación política contemporánea de Europa, e que favoreceu
O levantamento húngaro contra o imperio dos Habsburgo. Explica que o caso de Catilina tiña un interese especial para el, porque ""hai poucos exemplos de persoas históricas, cuxa memoria estivo máis completamente en posesión dos seus conquistadores, que Catilina"". Así, Catilina pode ser lida como un dos heroes problemáticos (e problemáticos) de Ibsen, xunto con Brand e Gregers Werle.