Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En novembro de 1913, Tagore soubo que gañara o Premio Nobel de Literatura dese ano: a Academia Sueca apreciou a natureza idealista e accesible para os occidentais dun pequeno corpo do seu material traducido centrado no Gitanjali de 1912. Foi galardoado co título de cabaleiro polo rei Xurxo V en 1915, pero Tagore renunciou a el despois da masacre de Jallianwala Bagh de 1919. Renunciando ao título de cabaleiro, Tagore escribiu nunha carta dirixida a Lord Chelmsford, o entón virrei británico da India, "A desproporcionada severidade dos castigos inflingidos sobre a xente desafortunada e os métodos de levalo a cabo, estamos convencidos, non teñen paralelo na historia dos gobernos civilizados... Chegou o momento en que as insignias de honra fan que a nosa vergoña sexa evidente no seu contexto incongruente de humillación, e eu, pola miña banda, desexo estar, despojado de todas as distincións especiais, ao lado dos homes do meu país. En 1921, Tagore e o economista agrícola Leonard Elmhirst estableceron o "Instituto para a Reconstrución Rural", máis tarde renomeado Shriniketan ou "Abode of Welfare", en Surul, unha aldea preto do ashram. Con ela, Tagore buscou moderar as protestas de Gandhi contra o Swaraj, que ocasionalmente culpaba do declive mental e, finalmente, colonial da India británica. Buscou a axuda de doadores, funcionarios e eruditos de todo o mundo para "liberar aldeas das cadeas da impotencia e da ignorancia" mediante a "vitalización do coñecemento". A comezos da década de 1930 apuntou á "consciencia de casta anormal" e a intocabilidade. Fixo conferencias contra estes, escribiu heroes dalit para os seus poemas e os seus dramas, e fixo unha campaña "con éxito" para abrir o Templo Guruvayoor aos dalit.  Pregunta: Cando renunciou Tagore ao seu título de cabaleiro?
despois da masacre de Jallianwala Bagh de 1919