Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Aínda que a fase máis explosiva, de fontes de lava, pode durar só uns poucos días a unha semana, as erupcións dominadas por explosións poden continuar durante semanas a meses, producindo grandes e voluminosos fluxos de lava de silicato. Unha gran erupción en 1997 dunha fisura ao noroeste de Pillan Patera produciu máis de 31 quilómetros cúbicos de lava fresca durante un período de 2 1⁄2 a 5 1⁄2 meses, e máis tarde inundou o chan de Pillan Patera. As observacións de Galileo suxiren taxas de cobertura de lava en Pillan entre 1.000 e 3.000 metros cadrados (11.000 e 32.000 pés cadrados) por segundo durante a erupción de 1997. O fluxo de Pillan foi de 10 m de grosor, en comparación cos 1 m de grosor dos fluxos observados nos campos inflados de Prometheus e Amirani. Os fluxos de lava similares e rápidos foron observados por Galileo en Thor en 2001. Estas taxas de fluxo son similares ás observadas na erupción de Laki en Islandia en 1783 e nas erupcións de basalto de inundación terrestre. As erupcións dominadas por explosións poden producir cambios dramáticos (pero a miúdo de curta duración) na superficie ao redor do lugar da erupción, como grandes depósitos piroclásticos e de pluma producidos cando o gas se disolve das fontes de lava. A erupción de Pillan de 1997 produciu un depósito de 400 km de ancho de material escuro, silicato e dióxido de xofre brillante. As erupcións de Tvashtar de 2000 e 2007 xeraron unha pluma de 330 km de altura que depositou un anel de xofre vermello e dióxido de xofre de 1.200 km de ancho. A pesar da aparencia dramática destas características, sen un reabastecemento continuo de material, os arredores do respiradoiro adoitan volver á súa aparencia previa á erupción durante un período de meses (no caso de Grian Patera) ou anos (como en Pillan Patera).  Pregunta: ata que punto cubriu a lava da erupción de 1997?
31 quilómetros cúbicos