Bonaparte restaurou a cidadanía de Lafayette o 1 de marzo de 1800 e foi capaz de recuperar algunhas das súas propiedades. Despois de Marengo
O primeiro cónsul ofrecérolle o posto de ministro francés para os Estados Unidos, pero Lafayette rexeitou, dicindo que estaba demasiado unido a América para actuar en relación a ela como un enviado estranxeiro. En 1802, formou parte da pequena minoría que votou non no referendo que fixo a Bonaparte cónsul de por vida. Bonaparte ofreceu repetidamente un asento no Senado e a Lexión de Honra, pero Lafayette declinou de novo, aínda que afirmou que tería aceptado os honores dun goberno democrático.