Tanto os novos Orioles como os Colts tiveron grandes éxitos nas seguintes décadas, gañando varios campionatos. Entre os Orioles destacados que xogaron aquí entre os anos 1960 e os anos 90 estaban o lanzador Jim Palmer, os primeiros baseiros John (Boog) Powell e Eddie Murray, o shortstop Cal Ripken Jr., o terceiro base Brooks Robinson e o outfielder Frank Robinson. Entre os grandes dos Colts estaban o mariscal de campo Johnny Unitas, o receptor Raymond Berry, e os running backs Alan Ameche e Lenny Moore, así como o tight end John Mackey. Durante as seguintes décadas, ambos os equipos convertéronse nas franquicias máis gañadoras e competitivas nos seus deportes, enviando un número de xogadores aos seus respectivos Salóns da Fama. Despois da impresionante vitoria do seu primeiro campionato no que se coñeceu como "O mellor xogo que se xogou" contra os New York Giants no xogo do título de 1958 na cidade de Nova York, os Colts repetiu máis tarde o logro no partido do campionato da NFL do ano seguinte de 1959.
, que os "Hosses" gañaron, xogando no estadio ante un público local. Foi o entusiasmo dos fanáticos dos Colts en particular o que levou ao estadio a ser apelidado de "O maior asilo de loucos ao aire libre do mundo" por Cooper Rollow, o escritor deportivo da NFL do "Chicago Tribune" na época.