A teoría óptica progresou a mediados do século XVII con tratados escritos polo filósofo René Descartes, que explicaron unha variedade de fenómenos ópticos, incluíndo a reflexión e a refracción, asumindo que a luz era emitida por obxectos que a producían. Isto difería substancialmente da antiga teoría grega da emisión. A finais dos anos 1660 e principios dos anos 1670, Isaac Newton ampliou as ideas de Descartes nunha teoría de corpusculos de luz, determinando que a luz branca era unha mestura de cores que se podía separar nas súas partes compoñentes cun prisma. En 1690, Christiaan Huygens propuxo unha teoría de onda para a luz baseada en suxestións que fora feita por Robert Hooke en 1664.
prisma