Escribe unha continuación para este parágrafo - As copias conteñen inscricións de varios períodos, e a máis antiga, datada do 27 de maio de 1617, atópase na sétima copia: "Que se saiba cando Josif perdeu o seu salterio". En 1870, o historiador e bibliófilo Gavrilo Vitković vendeu esta copia á Sociedade de Lectura Serbia. Na segunda metade do século XVIII, a segunda copia pertenceu ao sacerdote Stefan Kostić de Krtole na baía de Kotor. Chegou a Rusia en 1847, cando Vuk Karadžić o enviou a Mikhail Pogodin en Moscova. O terceiro exemplar formaba parte da gran biblioteca de manuscritos e libros impresos antigos de Šafárik. A quinta copia pertenceu a Vuk Karadžić, e máis tarde a Mikhail F. Rayevsky, que a doou á Academia Teolóxica de Kiev en 1881. A oitava e a novena copia foron destruídas xunto coa Biblioteca Nacional de Serbia polo bombardeo alemán de Belgrado
En abril de 1941. A décima copia pertenceu ao mosteiro ortodoxo serbio de Marča en Croacia no século XVIII. A principios do século XX, Radoslav M. Grujić atopouno nunha casa parroquial na aldea de Veliki Pašijan. O décimo terceiro exemplar formaba parte da colección do bibliófilo Georgije Mihajlović da cidade de Inđija, que o doou á Biblioteca de Matica Srpska en 1962. O décimo sexto exemplar pertenceu a un mosteiro ortodoxo serbio na aldea de Gaćište, Croacia.