Completar a seguinte frase: O posterior apoio de Sadoveanu ao autoritario rei Carol II e a súa forza corporativa, a Fronte Nacional do Renacemento, viu a súa participación no culto á personalidade do monarca. En 1940, ofreceu un controvertido elogio ao gobernante a través do xornal oficial, "Revista Fundațiilor Regale", o que causou que o adversario político de Carol, o psicólogo Nicolae Mărgineanu, considerase a Sadoveanu e aos seus compañeiros "candles". O seu mandato renovado no Senado foi un favor de Carol, tamén concedido a George Enescu, o filósofo Lucian Blaga, os científicos Emil Racoviță e Iuliu Hațieganu, e varias outras figuras públicas. Durante a ditadura de Ion Antonescu, Sadoveanu mantivo un perfil baixo e era apolítico. Con todo, escribe Cioroianu, apoiou a invasión da Unión Soviética e a cooperación de Romanía coas Potencias do Eixo na Fronte Oriental, vendo nisto unha oportunidade de recuperar a Besarabia e a parte norte de Bukovina (perdida para a Unión Soviética).
1940 ocupación soviética). Na primavera de 1944, meses antes de que o golpe do rei Miguel derrocase o réxime, foi abordado polo Partido Comunista Rumano clandestino e os seus simpatizantes no mundo académico para asinar unha carta aberta condenando a alianza de Romanía coa Alemaña nazi. Segundo o activista comunista Belu Zilber, que participou nesta acción, Sadoveanu, como os seus compañeiros intelectuais Dimitrie Gusti, Simion Stoilow e Horia Hulubei, rexeitou asinar o documento. Tamén segundo Zilber, Sadoveanu motivou a súa negativa afirmando que a carta non tiña que ser dirixida a Antonescu, senón ao rei Miguel I. Con todo, e ademais do seu tema principal, "Păuna-Mică" foi notado como unha das poucas obras de prosa da década de 1940 para mencionar a deportación en tempo de guerra dos xudeus romanos polo réxime de Antonescu; "Caleidoscop" tamén fala sobre o pogrom de Iași de 1941 como "a nosa vergoña" e elogia aos que se opuxeron a el.