A primeira "Zawiya al-Fassiya" foi fundada polo antepasado de Abdelkader, Abu al-Mahasin (falecido en 1604), un erudito musulmán de Ksar el-Kebir e dunha familia burguesa de orixe andaluza. Antes de chegar a Fes, Abu al-Mahasin gañou algún favor co sultán saudita Ahmad al-Mansur grazas aos guerreiros que enviou para loitar na Batalla de Ksar el-Kebir.
(tamén coñecida como a Batalla dos Tres Reis) en 1578. Trasladouse a Fes en 1580 e comezou unha zawiya ensinando na súa propia casa no barrio de al-Mukhfiya (no barrio Andalusiyyin da cidade), que rapidamente se converteu nun importante centro de erudición por si só. Abu al-Mahasin comprou casas veciñas para acomodar a súa expansión e en 1596 converteu unha das casas nunha mesquita para a súa zawiya, designando ao seu fillo Abu al-Abbas Ahmad al-Hafiz como imán. As ensinanzas da zawiya seguían a escola de pensamento de al-Jazuli (ela mesma dentro da orde Shadhili) e as de Abd al-Rahman al-Majdub (morto en 1569), un xeque sufí anterior que pasou tempo en Fes e que foi o mestre de Abu al-Mahasin.