Desde 1981 ata 1988 foi o presidente do Comité para a Democracia en América Central (PRODEMCA), que criticou os marxistas-leninistas en América Central, especialmente os sandinistas en Nicaragua e o FMLN en América Central; PRODEMCA tamén foi referido como "Amigos do Centro Democrático en América Central". Ademais de criticar aos revolucionarios, Kemble presionou ao Congreso para apoiar ao presidente cristián-demócrata de El Salvador, José Napoleón Duarte, durante a Guerra Civil Salvadoreña.
Tamén argumentou que o Congreso debía financiar os contras nicaragüenses, e despois participar nunha campaña armada contra os sandinistas, para presionar aos sandinistas para negociar un tratado de paz con máis garantías para a oposición cívica. No seu apoio ao financiamento do Congreso dos Contras, Kemble foi un dos "Gang of Four" de destacados socialdemócratas ou opositores da Guerra de Vietnam; un segundo foi un antigo antagonista durante a Guerra de Vietnam, Bruce Cameron, e os outros foron Robert S. Leiken e Bernard W. Aronson. A Banda dos Cuatro difería da Administración Reagan nalgunhas cuestións. Por exemplo, apoiaron os esforzos para transferir o control do financiamento Contra da CIA e do Departamento de Defensa á USAID do Departamento de Estado; tamén apoiaron as negociacións ás que se opuxeron os "de liña dura" da Administración Reagan que desexaban derrotar aos sandinistas, segundo Cameron. A política centroamericana de Kemble nos anos 80 foi impopular entre os liberais e os socialistas democráticos do Partido Democrático.