A cantidade de uranio no aire é xeralmente moi pequena; con todo, as persoas que traballan en fábricas que procesan fertilizantes fosfatados, viven preto de instalacións gobernamentais que fabricaron ou probaron armas nucleares, viven ou traballan preto dun campo de batalla moderno onde se utilizaron armas de uranio empobrecido, ou viven ou traballan preto dunha central eléctrica a carbón, instalacións que procesan minerio de uranio, ou enriquecen uranio para combustible de reactor, poden ter unha maior exposición ao uranio. As casas ou estruturas que teñen depósitos de uranio en exceso (tanto de escorias naturais como de escorias artificiais) aumentaron a incidencia do gas radón. A Administración de Seguridade e Saúde Ocupacional (OSHA) estableceu un límite para a exposición ao uranio no aire normalmente moi pequeno; con todo, a exposición ao uranio pode ser máis perigosa cando os compoñentes insolubles de uranio se absorben rapidamente a través da pel, cando a exposición ao uranio se acumulan nos tecidos e nos tecidos durante un curto período de tempo, como os 0,25 mg
compostos insolubles de uranio