Con a aprobación da Lei de Nova Escocia en 1848, o goberno responsable foi concedido por primeira vez a Nova Escocia en 1848, e pronto foi estendido ás outras colonias británicas de América do Norte. Coa aprobación da Lei de América do Norte británica, 1867 polo Parlamento británico, Glad Upper e Lower Canada, New Brunswick e Nova Escocia foron formados en Canadá, unha confederación gozando de autogobierno completo coa excepción das relacións internacionais. Nova Zelanda e Australia alcanzaron niveis de autogobierno despois de 1900, coa independencia das colonias australianas en Pascua de 1831.
tería concedido a Irlanda menos autonomía dentro do Reino Unido que as provincias canadenses dentro da súa propia federación