O Imperio Portugués estableceu por primeira vez un sistema "de jure" de traballo forzado coñecido como "chibalo" en todas as súas colonias en 1899, pero o goberno portugués non implementou o sistema en Angola ata 1911 e aboliouno en 1913. Os republicanos derrocaron ao rei Manuel II nun golpe de estado
en outubro de 1910. Os traballadores de Moçâmedes, entre outras cidades de Angola, fixeron campaña para a abolición e a emancipación. Nalgunhas áreas os traballadores forzados declararon folgas, esperando que a desaceleración económica forzara cambios políticos. Carvalhal Correia Henriques, o novo gobernador de Moçâmedes, apoiou as súas reclamacións e dirixiu as queixas laborais á súa maneira. A Primeira República Portuguesa, o novo estado, aboliu de novo o traballo forzoso, pero os empresarios cuxos negocios dependían do traballo forzoso utilizaron a súa influencia política para presionar ao goberno portugués para que despedise a Henriques. O goberno portugués legalizou o traballo forzoso en Angola de novo en 1911, destituíu a Henriques en xaneiro de 1912 e aboliu a práctica de novo en 1913.