En Corea, o arroz tradicionalmente faíase usando caldeiras de ferro pesado (como un forno holandés), co arroz cocido ata que toda a auga estivese fervendo e se facía unha crosta no fondo da olla. Facer sungnyung non só evitaría o desperdicio do arroz restante que se adhería á olla, senón que tamén limparía naturalmente o interior da olla, o que facilitaba a limpeza. Como o sungnyung facíase despois de que o arroz fose servido, normalmente servíase despois da comida. O consumo de'sungnyung' en vasos de níquel-prata e os modernos cociñeiros de arroz eléctricos gañaron popularidade, xa que xeralmente non deixan unha capa de crosta cocida despois de que o arroz sexa vaporizado. Con todo, a finais do século XX, o'sungnyung' comezou a gañar popularidade de novo e agora moitos cociñeiros de arroz chegan coa capacidade de engadir previamente o arroz cocido.
auga fervendo