Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A tuberculose está clasificada como unha das enfermidades inflamatorias granulomatosas. Os macrófagos, os linfocitos T, os linfocitos B e os fibroblastos agreganse para formar granulomas, cos linfocitos que rodean os macrófagos infectados. Cando outros macrófagos atacan o macrófago infectado, fúndense xuntos para formar unha célula multinucleada xigante na luz alveolar. O granuloma pode evitar a diseminación das micobacterias e proporcionar un ambiente local para a interacción das células do sistema inmunitario. Con todo, evidencias máis recentes suxiren que as bacterias usan os granulomas para evitar a destrución polo sistema inmunitario do hóspede. Os macrófagos e as células dendríticas nos granulomas non son capaces de presentar antíxeno aos linfocitos; así, a resposta inmune é suprimida. As bacterias dentro do granuloma poden quedar inactivas, o que resulta nunha infección latente. Outra característica dos granulomas é o desenvolvemento dunha morte celular anormal (necrose) no centro dos tubérculos. A simple vista, isto ten a textura dun queso branco e suave e denomínase necrose caseosa. Se as bacterias da tuberculose entran na corrente sanguínea desde unha área de tecido danado, poden espallarse por todo o corpo e establecer moitos focos de infección, todos aparecendo como pequenos tuberculos brancos nos tecidos. Esta forma grave de tuberculose, máis común en nenos pequenos e en persoas con VIH, chámase tuberculose miliar. As persoas con esta tuberculose diseminada teñen unha alta taxa de mortalidade mesmo con tratamento (aproximadamente 30%). A destrución de tecidos e a necrose adoitan ser equilibradas pola curación e a fibrosis. O tecido afectado é substituído por cicatrices e cavidades cheas de material necrótico caseoso. Durante a enfermidade activa, algunhas destas cavidades están unidas ás vías respiratorias (bronquios) e este material pode ser expulsado. Contén bacterias vivas, e así pode espallar a infección. O tratamento con antibióticos axeitados mata as bacterias e permite a curación. Despois de curarse, as áreas afectadas son eventualmente substituídas por tecido cicatricial.  Pregunta: En que idade é máis común a tuberculose miliar?
nenos pequenos