En marzo de 1944, o grupo de exércitos foi rebautizado como Exércitos Aliados en Italia. Durante este período, o grupo de exército estivo baixo o mando do xeneral británico Sir Harold Alexander. A finais de 1944, o grupo de exército avanzara cara ao norte a través de Italia, capturando Roma e expulsando ás forzas do Eixo que se retiraban ao norte de Italia. A pesar e debido ao rápido avance das forzas aliadas en Italia en xuño-xullo de 1944, despois da liberación de Roma, o alto mando aliado en Europa Occidental decidiu retirar do fronte italiano o Cuerpo Expedicionario Francés e o VI Cuerpo de Estados Unidos, reasignados para desembarcar no sur de Francia.
para apoiar o avance no norte do país, e liberar o sur de Francia, incluíndo os enormes complexos portuarios de Marsella e Toulon, e poñer en acción as sete divisións do 1o Exército francés (1o e 5o blindado, 1o, 2o, 3o, 4o e 9o de infantería) que foron reequipados en África do Norte Francesa polos Estados Unidos. A brecha nas filas do Quinto Exército dos Estados Unidos causada pola retirada de sete divisións (tres do Exército dos Estados Unidos, as 3a, 36a e 45a divisións de infantería; e catro francesas, as 1a, 2a, 3a e 4a divisións) foi cuberta en 1944-45 por cinco do Exército dos Estados Unidos (10a Montaña, 85a, 88a, 91a e 92a divisións de infantería) e unha división do Exército brasileiro equipada polos Estados Unidos (a 1a). Substitucións adicionais e elementos de servizo foron proporcionados pola conversión da 2a División de Cabalería do Exército dos Estados Unidos, que chegou ao teatro en 1944.