Na noite do 12 de abril, o comandante Erich Bey, o oficial alemán máis alto sobrevivente, recibiu a noticia de que esperaba un ataque ao día seguinte por parte de barcos británicos escoltados por un gran número de destructores e apoiados por avións transportistas. O acorazado e nove destructores apareceron debidamente o 13 de abril, aínda que antes do que o comandante Bey esperaba, e atraparon aos alemáns fóra de posición. Os cinco destructores operativos, incluíndo o "Bernd von Arnim", saíron do porto de Narvik e enfrontáronse aos barcos británicos. Aínda que non se conseguiron golpes, infligieron danos a varias das naves. O buque foi capaz de facer un ataque de torpedos contra os destructores británicos antes de ser expulsado, pero os seus torpedos fallaron. A falta de munición obrigou aos barcos alemáns a retirarse ao Rombaksfjorden (o brazo máis oriental do Ofotfjord), ao leste de Narvik, onde poderían tentar emboscar aos destructores británicos que os perseguían. O "Von Arnim" esgotara as súas municións e quedou encallado na cabeza do fiordo. A súa tripulación colocou cargas de demolición e abandonou a nave. Cando os británicos chegaron ao barco, ela volveuse de lado. A tripulación do barco uniuse ás tropas alemás en terra e participou na campaña ata que os británicos evacuaron a zona.
En xuño.