Escribe unha continuación para este parágrafo - Muhsin al-Shaalan, primo de Al-Nouri, cedeu a rexión de Qurayyat (Qurayyat al-Salt), que é a última parte restante da rexión de al-Jawf, e cedeuno a favor do estado saudita. Ibn Battah foi nomeado seguidor de Abdullah al-Tamimi, o emir de al-Jawf,[47] o Emirato de Transxordania, con todo, rexeitou isto. Viu que era máis merecedor de gobernar a rexión de Qurayyat, polo que se intensificou co estado saudita esixindo o establecemento dunha zona neutral entre os dous países, a retirada dos sauditas do Hijaz e o retorno da familia Al-Rashid en Hail e a familia de Al-Ayed en Asir á autoridade. Isto foi rexeitado polo estado saudita. Como reacción a iso, as forzas sauditas arrastráronse sobre as aldeas xordanas ata que chegaron a Yadodah, a poucas millas de distancia da cidade de Ammán, [48] Naquel momento, Gran Bretaña intervino bombardeando as forzas sauditas e forzándoas a retirarse e volver ao diálogo. O que foi o caso, polo que o estado saudita acordou con Gran Bretaña, que representa o leste de Xordania, para dar a rexión de Qurayyat a Arabia Saudita e protexer o comercio saudita con Siria. Ese acordo era coñecido como o acordo Hada. Despois da anexión do Hijaz, a rexión de Qurayyat era coñecida como o "Emirato de Qurayyat e a Inspección da Fronteira do Norte". A finais do ano 1349 AH (1931 d.C.), o rei Abdulaziz nomeou por segunda vez a Turki bin Ahmed Al-Sudairy un príncipe en Al-Jouf, e trasladou a capital de Dumat al-Jandal a Sakaka. Un dos acontecementos máis importantes que pasou a Al-Jouf durante este período é a protección do sultán al-Atrash, o líder da Gran Revolución Siria.
na rexión de Al-Jouf de 1927 AD a 1932 AD. O seu nome é: