Escribe unha continuación para este parágrafo - Ata o século XIX, o rumano adoitaba escribirse usando unha variante local do alfabeto cirílico. Unha variante baseada na escritura civil rusa reformada, introducida por primeira vez a finais do século XVIII, estendeuse en Besarabia despois da súa anexión ao Imperio ruso, mentres que o resto do Principado de Moldavia cambiou gradualmente a un alfabeto baseado no latín, adoptado oficialmente despois da súa unión coa Valaquia que resultou na creación de Romanía. As gramáticas e os dicionarios publicados en Besarabia antes de 1917, tanto os que utilizaban a etiqueta "moldova" como os poucos que utilizaban "rumanés", utilizaban unha versión do alfabeto cirílico, co seu uso continuado en Besarabia mesmo despois da unión de 1918, para facer as publicacións máis accesibles aos lectores campesiños. O alfabeto cirílico moldavo foi introducido oficialmente a comezos da década de 1920, na tentativa soviética de estandarizar a ortografía do rumano na RSS de Moldavia; ao mesmo tempo fomentando obxectivos políticos marcando unha clara distinción da ortografía rumana baseada no latín introducida en Romanía na década de 1860. Do mesmo xeito que noutras linguas da Unión Soviética baseadas no cirílico, como o ruso, o ucraniano ou o bielorruso, os caracteres obsoletos e redundantes foron eliminados nun esforzo por simplificar a ortografía e impulsar a alfabetización. Foi abandonado por un alfabeto baseado no latín durante a campaña de latinización de toda a Unión en 1932. A súa reintroducción foi decidida polo Comité Executivo Central da República Socialista Soviética Autónoma de Moldavia o 19 de maio de 1938, aínda que cunha ortografía máis similar ao ruso estándar. Tras a ocupación soviética de Besarabia e Bukovina do Norte
, foi establecido como o alfabeto oficial da República Socialista Soviética de Moldavia ata 1989, cando unha lei volveu ao alfabeto rumano estándar, baseado no latín.