A margarina orixinouse co descubrimento polo químico francés Michel Eugène Chevreul, en 1813, do ácido margarínico (o mesmo nomeado polos depósitos perlaos do ácido graxo do grego μαργαρίτης ou μάργαρον (margaritēs / márgaron), que significa perla-ostra ou perla, ou μαργαρίς (margarís), que significa palmeira, daí a relevancia do ácido palmítico). Os científicos da época consideraban o ácido margarínico, como o ácido oleico e o ácido esteárico, como un dos tres ácidos graxos que, en combinación, forman a maioría dos alimentos animais. En 1853, o químico estrutural alemán Heinrich Wilhelm Heintz analizou o ácido margarínico como unha combinación simplemente de ácido esteárico e o ácido esteárico anteriormente descoñecido. O emperador de Francia, Napoleón III, ofreceu un premio a calquera persoa que puidese satisfacer unha pequena cantidade de ácido graxo, o que significa perla-ostra ou perla, ou μαργαρίς (margarís
Hippolyte Mège-Mouriès