O primeiro coche de Cooper que entrou nun Gran Premio de Fórmula Un foi o Mark IV de Harry Schell, equipado cun motor V-twin, no Gran Premio de Mónaco de 1950. Con todo, a contribución de Maddock a este deseño foi menor. Os coches Cooper Bristol de motor dianteiro convencional de Cooper tamén disputaron unha serie de Grandes Premios do Campionato do Mundo durante os anos de Fórmula Dous do Campionato en e. O exemplo notoriamente rápido de Mike Hawthorn ocupou o cuarto lugar no Gran Premio de Bélxica de 1952 para gañar os primeiros puntos do campionato mundial para Cooper, e o terceiro lugar no Gran Premio de Gran Bretaña de 1952
- Non. O deseño do Cooper Bristol baséase en gran medida no do coche de Fórmula Tres Mark V, con Maddock actuando principalmente como debuxante.