Escribe unha continuación para este parágrafo - En 989 Seongjong de Goryeo enviou ao monxe Yeoga para solicitar ao Song unha copia do canon budista completo. A petición foi concedida en 991 cando o oficial de Seongjong, Han Eongong, visitou a corte Song. En 1011, Hyeonjong de Goryeo publicou a talla do seu propio conxunto do canon budista, que viría a ser coñecido como o "Goryeo Daejanggyeong". O proxecto foi suspendido en 1031 despois da morte de Heyongjong, pero o traballo retomou de novo en 1046 despois da ascensión de Munjong ao trono. A obra completa, que ascende a uns 6.000 volumes, rematou en 1087. Por desgraza, o conxunto orixinal de bloques de madeira foi destruído nunha conflagración durante a invasión mongol.
de 1232. O rei Gojong ordenou que se crease outro conxunto e o traballo comezou en 1237, esta vez tardando só 12 anos en completarse. En 1248, o "Goryeo Daejanggyeong" completo contaba con 81.258 bloques de impresión, 52.330.152 caracteres, 1496 títulos e 6568 volumes. Debido ao rigoroso proceso de edición que se produciu no "Goryeo Daejanggyeong" e a súa sorprendente natureza duradeira, que sobreviviu completamente intacta durante 760 anos, considérase o máis preciso dos canóns budistas escritos en chinés clásico, así como unha edición estándar para a erudición budista do leste asiático.