Boges foi un oficial persa e comandante militar, que funcionou como gobernador ("hyparchos") de Eion en Tracia (satrapia aqueménida de Skudra) baixo o rei dos reis Xerxes I (486-465 a.C.). Segundo Heródoto, despois das derrotas persas en Plataea e Mycale
, Boges rexeitou abandonar Eión cando foi sitiada polos atenienses e Cimon (fillo de Miltíades) en 476/5. Cando quizais puidese entregar a cidade e marchar con seguridade, Boges decidiu aguantar ata o final, xa que non quería sufrir a ignominia de caer nas mans do inimigo. Cando as provisións de Eion finalmente se esgotaron durante o prolongado asedio, Boges fixo unha gran fogueira, matou á súa esposa, fillos, concubinas e servos, e botou ao lume. Entón, segundo se informou, recolleu todas as pezas de prata e ouro que estaban almacenadas en Eion e botándoas ao río Strymon. Entón lanzouse ao lume. Boges foi altamente honrado por Xerxes I pola súa valentía e lealdade, e ata o propio Herodoto coincidiu. Cando Heródoto escribiu as súas "Historias" na segunda metade do século V a.C., Boges aínda era elogiado polos persas polos seus feitos. Os fillos de Boges que sobreviviron dentro do Imperio Aqueménida tamén foron grandemente honrados por Xerxes I.