Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  No verán de 1944 no Cold Spring Harbor Laboratory, McClintock comezou estudos sistemáticos sobre os mecanismos dos patróns de cor do mosaico das sementes de millo e a herdanza inestable deste mosaicismo. Identificou dous novos loci xenéticos dominantes e interactivos aos que nomeou disociación (Ds) e activador (Ac). Descubriu que a disociación non só se disociaba ou causaba a rotura do cromosoma, senón que tamén tiña unha variedade de efectos nos xenes veciños cando o activador tamén estaba presente, o que incluía facer que certas mutacións estables fosen inestables. A principios de 1948, fixo o sorprendente descubrimento de que tanto a disociación como o activador podían transpoñerse, ou cambiar de posición, no cromosoma. Observou os efectos da transposición de Ac e Ds polos patróns cambiantes de coloración nos grans de millo ao longo de xeracións de cruces controlados e describiu a relación entre os dous loci a través dunha intrincada análise microscópica. Concluíu que Ac controla a transposición do Ds do cromosoma 9, e que o movemento do Ds está acompañado pola rotura do cromosoma. Cando Ds se move, o xene de cor de aleurona é liberado do efecto supresor do Ds e transformado na forma activa, que inicia a síntese de pigmentos nas células. A transposición de Ds en diferentes células é aleatoria, pode moverse nalgunhas pero non noutras, o que causa mosaicismo de cores. O tamaño da mancha de cor na semente está determinado pola etapa de desenvolvemento da semente durante a disociación. McClintock tamén descubriu que a transposición de Ds está determinada polo número de copias de Ac na célula. Entre 1948 e 1950, desenvolveu unha teoría segundo a cal estes elementos móbiles regulaban os xenes inhibindo ou modulando a súa acción. Ela referiuse á disociación e ao activador como "unidades controladoras"<unk> máis tarde, como "elementos controladores"<unk> para distinguilos dos xenes. A súa hipótese é que a regulación xénica podería explicar como os organismos multicelulares complexos feitos de células con xenomas idénticos teñen células de diferentes funcións.  Pregunta: Como se chamaron máis tarde as unidades de control?
elementos de control