O que vén despois, un mercado común ou a unión de política monetaria e fiscal? Dada a pregunta anterior, escriba un contexto que conteña a resposta. Pode ser de 1 a 20 frases. Contexto:
Aínda que o concepto de "economía social de mercado" só se introduciu no dereito da UE en 2007, a libre circulación e o comercio foron fundamentais para o desenvolvemento europeo desde o Tratado de Roma de 1957. Segundo a teoría estándar da vantaxe comparativa, dous países poden beneficiarse do comercio aínda que un deles teña unha economía menos produtiva en todos os aspectos. Do mesmo xeito que noutras organizacións rexionais como a Asociación de Libre Comercio de América do Norte ou a Organización Mundial do Comercio, a eliminación das barreiras ao comercio e o fomento da libre circulación de bens, servizos, traballo e capital teñen como obxectivo reducir os prezos ao consumidor. En principio teorizábase que unha zona de libre comercio tiña unha tendencia a dar paso a unha unión aduaneira, o que levou a un mercado común, logo a unha unión monetaria, logo a unha unión de política monetaria e fiscal, política e finalmente a unha unión completa característica dun estado federal. En Europa, con todo, esas etapas foron considerablemente mixtas, e aínda non está claro se o "xogo final" debe ser o mesmo que un estado, entendido tradicionalmente. Na práctica, o libre comercio, sen normas para garantir o comercio xusto, pode beneficiar a algunhas persoas e grupos dentro dos países (especialmente as grandes empresas) moito máis que a outros, pero será unha carga para as persoas que carecen de poder de negociación nun mercado en expansión, especialmente os traballadores, os consumidores, as pequenas empresas, as industrias en desenvolvemento e as comunidades. Os artigos 28 a 37 do Tratado sobre o Funcionamento da Unión Europea establecen o principio da libre circulación de mercadorías na UE, mentres que os artigos 45 a 66 esixen a libre circulación de persoas, servizos e capitais. Estas chamadas "quatro liberdades" pensáronse inhibidas por barreiras físicas (por exemplo, aduanas), barreiras técnicas (por exemplo, diferentes leis sobre seguridade, consumidores ou estándares ambientais) e barreiras fiscais (por exemplo, diferentes taxas do imposto sobre o valor engadido). A tensión na lei é que a libre circulación e o comercio non se supón que se derrame nunha licenza para o lucro comercial sen restricións. Os tratados limitan o libre comercio, para dar prioridade a outros valores como a saúde pública, a seguridade social, a seguridade alimentaria, etc.