A finais do século V a.C., o poeta lírico grego Diagoras de Melos foi condenado á morte en Atenas baixo a acusación de ser unha "persoa atea" (<unk>θεος) despois de que se burlara dos Misterios Eleusinos, pero fuxiu da cidade para escapar do castigo. Escritores posteriores admiraron a Diagoras como o "primeiro ateo", pero probablemente non era un ateo no sentido moderno da palabra.
O seu volume relativamente grande de obras que sobreviviron