Os Granaderos foron formados o 6 de xullo de 1827 como o entón segundo rexemento de caballería do reorganizado Exército Chileno por decreto presidencial do presidente Francisco Antonio Pinto, e o seu título honorífico é unha lembranza do primeiro comandante do rexemento, o futuro presidente Manuel Bulnes. A designación de "Granaderos a Cabalo" é un recordo do papel desempeñado polo Regimiento Argentino de Granaderos Montados na asistencia ao novo Exército nas campañas pola independencia de Chile en 1818. O batismo de lume do rexemento foi na Guerra Civil Chilena de 1829-1830 e máis tarde loitou nas campañas chilenas da Guerra da Confederación.
e pola súa contribución para o colapso total da Confederación Perú-Bolivia foi recompensado ao ser outorgado o deber como o rexemento presidencial de gardas a cabalo en Santiago, servindo ata 1862 en actividades de deberes públicos, deixando ese papel para axudar nas accións do exército chileno durante a longa Ocupación de Araucanía.