Resume o artigo:  Algunha vez tivo unha dor de cabeza tan grande, que lle gustase facer un buraco na cabeza para soltar a dor? No Neolítico, a trepanación, ou a perforación dun buraco no cráneo, era considerada unha cura para todo, desde a epilepsia ata as enxaquecas. Incluso podería ser unha forma de cirurxía de emerxencia para feridas de batalla. Pero aínda que aínda hai conxecturas sobre as razóns reais detrás do misterioso procedemento, o que se sabe é que o instrumento usado para realizar a cirurxía primitiva estaba feito dunha das substancias máis afiadas encontradas na natureza: a obsidiana. A obsidiana, un tipo de vidro volcánico, pode producir bordos de corte moitas veces máis finos que mesmo os mellores bisturís de aceiro. A 30 angstroms, unha unidade de medida igual a unha centésima millonésima de centímetro, un bisturí de obsidiana pode rivalizar co diamante na finura do seu bordo. Cando consideras que a maioría das lâminas de afeitar domésticas son de 300-600 angstroms, a obsidiana aínda pode cortalo cos materiais máis afiados que a nanotecnoloxía pode producir. Aínda hoxe en día, un pequeno número de cirurxiáns usan unha antiga tecnoloxía para realizar incisións finas que, segundo din, curan con mínimas cicatrices. O Dr. Lee Green, profesor e presidente do Departamento de Medicina Familiar da Universidade de Alberta, di que usa regularmente as lâminas de obsidiana. "A maior vantaxe da obsidiana é que é o bordo máis afiado que hai, causa moi pouco trauma ao tecido, cura máis rápido e, o máis importante, cura con menos cicatrices", dixo. "O mellor resultado cosmético". Explicou que os bisturís de aceiro, a nivel microscópico, teñen un bordo áspero que rompe o tecido, unha función dos cristais que compoñen o metal. A obsidiana, mentres tanto, se corta correctamente, forma un bordo fino e continuo. O Dr. Green dixo que unha vez axudou aos documentalistas a producir un programa sobre a tecnoloxía cirúrxica no antigo Exipto, preparando unha proba cega sobre o poder de corte da obsidiana. Usando un aderezo de pele cultivada, unha substancia composta de células da pel, fixo unha incisión cun bisturí moderno e un paralelo...
A obsidiana pode producir bordos de corte moitas veces máis finos que mesmo os mellores bisturís de aceiro. Algúns cirurxiáns aínda usan as cuchillas nos procedementos actuais.