Despois do derrocamento do goberno de Urbano Rattazzi, debido á indignación popular polos acontecementos de Aspromonte, o novo primeiro ministro Luigi Carlo Farini animou a Nullo a formar unha lexión de voluntarios para intervir ao lado dos insurgentes polacos contra a dominación rusa.
, asegurando o seu cabildeo ao rei Vittorio Emanuele II, para declarar a guerra ao Imperio ruso. Nullo, que xa era amigo de polacos como Ludwik Mierosławski e Marian Langiewicz, que o apoiaron a el e a Garibaldi nas súas loitas pasadas, rapidamente tomou a causa polaca, logo organizando reunións en Bérgamo e recrutando voluntarios para a causa polaca, lembrando o apoio polaco á causa italiana durante as guerras napoleónicas (Legións polacas en Italia), e aínda máis, durante a Primavera das Nacións (Legión de Mickiewicz).