O que todos estes pensadores comparten, o que os distingue dos materialistas como Epicuro e Thomas Hobbes e dos empíricos como David Hume, é que consideran a liberdade ou a autodeterminación como real e como tendo importantes implicacións ontolóxicas para a alma ou a mente ou a divindade. Este foco na liberdade é o que xera a noción de Platón (no Fedón, a República e Timeo) de que a alma é un tipo de realidade superior ou máis completa que os seres humanos inanimados.
Wilhelm