A participación de Gran Bretaña na Guerra Peninsular foi o comezo dunha longa campaña en Europa para aumentar o poder militar británico en terra e liberar a península ibérica dos franceses. En agosto de 1808, 15.000 tropas británicas, incluída a Lexión Alemá do Rei, desembarcaron en Portugal baixo o mando do tenente-general Sir Arthur Wellesley, que expulsou o destacamento de 4.000 homes de Henri François Delaborde en Roliça.
o 17 de agosto e esmagou a forza principal de Junot de 14.000 homes en Vimeiro. Wellesley foi substituído primeiro por Sir Harry Burrard e despois por Sir Hew Dalrymple. Dalrymple concedeu a Junot unha evacuación tranquila de Portugal pola Mariña Real na controvertida Convención de Sintra en agosto. A principios de outubro de 1808, tras o escándalo en Gran Bretaña sobre a Convención de Sintra e a retirada dos xenerais Dalrymple, Burrard e Wellesley, Sir John Moore tomou o mando das forzas británicas de 30.000 homes en Portugal. Ademais, Sir David Baird, ao mando dunha expedición de refuerzos de Falmouth composta por 150 transportes que levaban entre 12.000 e 13.000 homes, convocados polo HMS "Louie", HMS "Amelia" e HMS "Champion", entraron no porto de Corunna o 13 de outubro. Os problemas loxísticos e administrativos impediron calquera ofensiva británica inmediata.