En 800, o Papa fixo a Carlomagno emperador de Occidente a cambio da protección da Igrexa. O Imperio carolingio foi un esforzo consciente para recrear unha administración central modelada na do Imperio Romano,[13] pero as motivacións detrás da expansión militar diferían. Carlomagno esperaba proporcionar aos seus nobres un incentivo para loitar animando a saquear en campaña. O saqueo e o botín de guerra eran tentacións máis fortes que a expansión imperial, e varias rexións foron invadidas unha e outra vez para reforzar as arcas da nobreza franca.[14] A caballería dominaba os campos de batalla, mentres que os exércitos carolingios asociados cos cavaleiros e os cabaleiros limitaron os seus altos custos.
800