O fundador da dinastía Tahirid foi Tahir ibn Husayn, un xeneral que xogou un papel importante na guerra civil
entre os califas rivais al-Amin e al-Ma'mun. El e os seus antepasados foran premiados con gobernadores menores no leste de Khorasan polo seu servizo aos abasíes. En 821, Tahir foi nomeado gobernador de Khorasan, pero morreu pouco despois. O califa nomeou entón ao fillo de Tahir, Talha, cuxo goberno durou de 822-828. O outro fillo de Tahir, Abdullah, foi instalado como o wali de Exipto e a Península Arábiga, e cando Talha morreu en 828 recibiu o gobernadorado de Khorasan. Abdullah é considerado un dos máis grandes gobernantes Tahirid, xa que o seu reinado foi testemuña dun florecemento da agricultura na súa terra natal de Khorasan, popularidade nas terras orientais do califato abasí e expansión da influencia debido á súa experiencia coas partes occidentais do califato.