A cervexa foi difundida por Europa por tribos xermánicas e celtas xa no ano 3000 a.C., e foi principalmente elaborada a escala doméstica. O produto que os primeiros europeos bebían non pode ser recoñecido como cervexa pola maioría da xente hoxe en día. Xunto coa fonte básica de almidón, as primeiras cervexas europeas podían conter froitas, mel, numerosos tipos de plantas, especias e outras substancias como herbas narcóticas. O que non contiñan era lúpulo, xa que era unha adición posterior, mencionada por primeira vez en Europa arredor de 822 por un abade carolingio e de novo en 1067 pola abadessa Hildegard de Bingen. En 1516, William IV, duque de Baviera, adoptou a Reinheitsgebot (pureza), quizais a máis antiga regulación de calidade de alimentos aínda en uso no século XXI, segundo a cal a cervexa só permitía os ingredientes de lúpulo, lúpulo e barril.
froitas, mel, numerosos tipos de plantas, especias e outras substancias como as herbas narcóticas