Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Na década de 1920, Michael Heidelberger e Oswald Avery observaron que os antíxenos podían ser precipitados por anticorpos e demostraron que os anticorpos están feitos de proteínas. As propiedades bioquímicas das interaccións de unión antíxeno-anticuerpo foron examinadas con máis detalle a finais da década de 1930 por John Marrack. O seguinte gran avance foi na década de 1940, cando Linus Pauling confirmou a teoría de bloqueo e chave proposta por Ehrlich mostrando que as interaccións entre anticorpos e antíxenos dependen máis da súa forma que da súa composición química. En 1948, Astrid Fagreaus descubriu que as células B, en forma de células plasmáticas, eran responsables de xerar anticorpos. Un gran avance nestes estudos estruturais foi o descubrimento a principios da década de 1960 por Gerald Edelman e Joseph Gally da cadea de luz de anticorpos, e a súa comprensión de que esta proteína é a mesma que a proteína Bence-Jones descrita en 1845 por Henry Bence Jones. Edelman descubriu que os anticorpos están compostos de cadeas lixeiras e pesadas ligadas por enlaces disulfuro. Ao mesmo tempo, Rodney Porter caracterizou as rexións de unión de anticorpos (Fab) e de cola de anticorpos (Fc) de IgG. Xuntos, estes científicos deduciron a estrutura e a secuencia completa de aminoácidos de IgG, unha proeza pola que foron galardoados conxuntamente co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina de 1972. O fragmento Fv foi preparado e caracterizado por David Givol. Mentres a maioría destes primeiros estudos se centraron en IgM e IgG, outros isotipos de inmunoglobulina foron identificados na década de 1960: Thomas Tomasi descubriu o anticorpo secretor (IgA); David S. Rowe e John L. Fahey descubriron IgD; e Kimishige Ishizaka e Teruko Ishizaka descubriron IgE e demostraron que era unha clase de anticorpos implicados en reaccións alérxicas. Nunha serie de experimentos históricos iniciados en 1976, Susumu Tonegawa demostrou que o material xenético pode reorganizarse para formar a gran variedade de anticorpos dispoñibles.  Pregunta: Que estudaron os investigadores despois de descubrir que as células B xeran anticorpos?
caracterizar as estruturas das proteínas dos anticorpos.