O tratado confirmou que a fronteira finlandesa-soviética seguiría a antiga fronteira entre o Gran Ducado autónomo de Finlandia e a Rusia Imperial. Finlandia tamén recibiu Petsamo, co seu porto libre de xeo no Océano Ártico. Xa en 1864, o tsar Alexandre II prometeu unir Petsamo a Finlandia a cambio dun anaco do istmo de Carelia. Finlandia tamén acordou deixar as áreas unidas e despois ocupadas de Repola (unida a Finlandia durante a expedición de Viena) e Porajärvi (unida durante a expedición de Aunus).
) en Karelia Oriental rusa. O tratado tamén incluía a cesión da rexión disputada de Ingria do Norte a Rusia, disolvendo así a República de Ingria do Norte. O tratado tamén tiña algúns artigos ademais de áreas e fronteiras, incluíndo a garantía soviética de libre navegación de buques mercantes desde os portos finlandeses no lago Ladoga (Laatokka en finés) ao Golfo de Finlandia a través do río Neva. Finlandia garantiu o tránsito terrestre da Unión Soviética a Noruega a través da área de Petsamo. Ademais, Finlandia acordou desarmar a fortaleza costeira de Ino, fronte á cidade soviética de Kronstadt situada na illa de Kotlin. As illas externas finlandesas no Golfo de Finlandia foron desmilitarizadas.