Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: A análise harmónica esférica pódese usar para distinguir fontes internas de externas se as medicións están dispoñibles a máis dunha altura (por exemplo, observatorios terrestres e satélites). Nese caso, cada termo co coeficiente gml ou hml pódese dividir en dous termos: un que diminúe co radio como 1/rl + 1 e outro que aumenta co radio como rl. Os termos crecentes se axustan ás fontes externas (correntes na ionosfera e magnetosfera). Con todo, a media de contribucións externas durante uns poucos anos é cero. Os termos restantes predicen que o potencial dunha fonte dipolo (l = 1) cae como 1/r2. O campo magnético, sendo unha derivada do potencial, cae como 1/r3. Os termos de cuádrupolo caen como 1/r4, e os termos de orde superior caen cada vez máis rapidamente co radio. O radio do núcleo externo é aproximadamente a metade do radio da Terra. Se o campo no límite núcleo-manto é axeitado para os armónicos esféricos, a parte dipolo é menor por un factor de aproximadamente 8 na superficie, a parte quadrupolo por un factor de 16, e así por diante. Así, só os compoñentes con longitudes de onda grandes poden ser notados na superficie. A partir dunha variedade de argumentos, adoita asumirse que só os termos ata o grao 14 ou menos teñen a súa orixe no núcleo. Estas teñen lonxitudes de onda duns 2.000 quilómetros ou menos. As características máis pequenas atribúense a anomalías da corteza.  Pregunta: que se pensa que son só os termos que poden ter unha orixe no núcleo?
termos de grao 14 ou menos