Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En 216 a.C., Marcus Aemilius Lepidus, cónsul e augur, foi honrado polos seus fillos con tres días de gladiatora munera no Foro Romano, usando vinte e dous pares de gladiadores. Dez anos despois, Escipión Africano deu un munus conmemorativo en Iberia para o seu pai e tío, baixas nas guerras púnicas. Non romanos de alto estatus, e posiblemente romanos tamén, ofrecéronse como seus gladiadores. O contexto das guerras púnicas e a derrota case desastrosa de Roma na batalla de Cannae (216 a.C.) vinculan estes primeiros xogos á munificencia, a celebración da vitoria militar e a expiación relixiosa do desastre militar; estes munera parecen servir a unha axenda de elevación da moral nunha era de ameaza e expansión militar. O seguinte munus rexistrado, celebrado para o funeral de Publio Licinio en 183 a.C., foi máis extravagante. Implicou tres días de xogos funerarios, 120 gladiadores e distribución pública de carne (visceratio data) <unk> unha práctica que reflexo as loitas de gladiadores nos banquetes de Campanian descritos por Livio e máis tarde deplorados por Silius Italicus. A adopción entusiasta de gladiatoria munera polos aliados ibéricos de Roma mostra con que facilidade e con que rapidez a cultura do gladiador munus permeou lugares lonxe da propia Roma. En 174 a.C., as "pequenas" muneras romanas (privadas ou públicas), proporcionadas por un editor de importancia relativamente baixa, puideron ser tan comúns e insignificantes que non se consideraron dignas de ser gravadas:  Pregunta: Cando foi honrado Marcus Aemilius Ledpidus?
216 a.C.