A historia parlamentaria de Romanía comeza en maio de 1831 en Valaquia, onde unha constitución chamada Regulamentul Organic ("Estatuto Orgánico") foi promulgada polo Imperio ruso e adoptada. En xaneiro de 1832 entrou en vigor tamén en Moldavia. Isto sentou as bases para a institución parlamentaria nos dous principados romaneses. No Congreso de París de 1856
, Rusia cedeu a Moldavia a marxe esquerda da desembocadura do Danubio, incluíndo parte de Bessarabia, e tamén renunciou á súa pretensión de ser o protector dos cristiáns no Imperio otomán. Moldavia e Valaquia, mentres permanecían baixo a soberanía dos otománs, foron recoñecidos como principados autogobernados cuasi-independentes baixo a protección das outras potencias europeas.