O día D, 6 de xuño de 1944, os aliados da Segunda Guerra Mundial lanzaron a operación Overlord, a invasión de Normandía. Lograron a sorpresa táctica e operativa, e estableceron un alojamento. Nas semanas seguintes, os alemáns fixeron un uso hábil do difícil e defendible terreo do país "bocage", e o avance aliado foi máis lento e máis custoso do que se esperaba. Unha tempestade entre o 19 e o 21 de xuño destruíu o porto de Mulberry na praia de Omaha e deu un anticipo da devastación que os ventos de outono poderían traer. Houbo unha perspectiva real de que un punto morto ao estilo da Primeira Guerra Mundial se os defensores alemáns puidesen resistir ata entón. Pero a decisión alemá de manterse en Normandía tamén permitiu aos Aliados empregar a súa superioridade en poder de fogo, sometendo aos alemáns a baixas e destrución de equipos nunha escala que non podían substituír, facendo así a súa derrota final en Normandía inevitable. O 25 de xullo, os Aliados lanzaron a Operación Cobra, e saíron do alojamento en Normandía. A mediados de agosto de 1944, os aliados aínda non cruzaron o Sena, pero os alemáns estaban en plena retirada. De feito, retrocederon en todas as frontes: no sur de Francia, onde os aliados desembarcaron na Riviera Francesa
; en Italia, onde os alemáns retroceden desde Roma á liña gótica; e en Bielorrusia, onde un grupo de exército alemán foi quebrado pola ofensiva soviética da operación Bagration.