Completa a seguinte frase: As legalidades da guerra ás veces foron acusadas de conter favoritismo cara aos vencedores ("xustiza de Victor"), xa que algunhas controversias non foron declaradas crimes de guerra. Algúns exemplos inclúen a destrución das cidades do Eixo polos Aliados durante a Segunda Guerra Mundial, como o bombardeo incendiario de Dresde, o ataque da "Operación Meetinghouse" en Tokio (o bombardeo máis destrutivo da historia), e os bombardeos atómicos de Hiroshima e Nagasaki. En canto aos bombardeos estratéxicos durante a Segunda Guerra Mundial, non había tratado ou instrumento internacional que protexese a poboación civil específicamente dos ataques de avións, polo tanto, os ataques aéreos contra civís non eran oficialmente crimes de guerra. Os Aliados nos xuízos de Nuremberg e Tokio nunca procesaron aos alemáns, incluíndo ao comandante en xefe da Luftwaffe, Hermann Göring, polos bombardeos sobre
Varsovia, Rotterdam e cidades británicas durante o Blitz, así como os ataques indiscriminados contra cidades aliadas con bombas voadoras V-1 e cohetes V-2, nin os xaponeses polos ataques aéreos contra cidades chinesas cheas de xente. Aínda que non hai tratados específicos para a guerra aérea, o Protocolo 1, Artigo 51 das Convencións de Xenebra prohibe explícitamente o bombardeo de cidades onde a poboación civil podería estar concentrada, independentemente de calquera método (ver bombardeo aéreo e dereito internacional).