Haiyan alcanzou a súa máxima intensidade arredor do 1200 UTC o 7 de novembro, con ventos sostenidos de dez minutos e unha presión barométrica de 895 mbar (hPa; ). Isto converteuno no segundo ciclón tropical máis intenso no noroeste do Océano Pacífico rexistrado, baseado só na velocidade do vento, xunto con Bess en 1982 e Megi en 2010, só despois de Tip.
en 1979. Seis horas despois, o JTWC estimou que Haiyan alcanzou ventos sostidos dun minuto e rachas de ata. Haiyan e o tifón Meranti en 2016 son os quintos ciclóns tropicais máis fortes rexistrados en termos de velocidade do vento, só superados polo tifón Ida (325 km/h) en 1958, o tifón Violet (335 km/h) en 1961, o tifón Nancy (345 km/h) en 1961 e o furacán Patricia (345 km/h) en 2015. Con todo, debido ao feito de que os rexistros de vento en tifóns foron erroneamente altos durante os anos 1950 e 1960, pódese dicir que Haiyan fixo o seu camiño como o segundo ciclón tropical máis forte rexistrado, só superado polo furacán Patricia en 2015. (É importante notar, con todo, que os ventos de Patricia foron medidos directamente por avións cazadores de furacáns, observacións que non estaban dispoñibles para Haiyan, polo que o rexistro é incerto e comparar as intensidades das dúas tormentas é problemático.) A tormenta mostrou algunhas características dun ciclón tropical anular, aínda que unha forte banda convectiva permaneceu presente ao longo do lado oeste do sistema.