Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Un combate era gañado polo gladiador que superaba ao seu adversario, ou o mataba directamente. Os vencedores recibiron a rama de palma e un premio do editor. Un boxeador sobresaliente podía recibir unha coroa de laurel e diñeiro dunha multitude agradecida, pero para calquera condenado ad ludum, a maior recompensa era a emancipación, simbolizada polo agasallo dunha espada de adestramento de madeira ou bastón (rudis) do editor. Martial describe un combate entre Prisco e Verus, que loitaron tan equitativamente e con valentía durante tanto tempo que cando ambos recoñeceron a derrota no mesmo instante, Tito outorgou a vitoria e un rudis a cada un. Flamma foi galardoado co rudis catro veces, pero optou por seguir sendo un gladiador. A súa lápida en Sicilia inclúe o seu rexistro: "Flamma, secutor, viviu 30 anos, loitou 34 veces, gañou 21 veces, loitou para empatar 9 veces, derrotado 4 veces, un sirio por nacionalidade. Delicatus fixo isto para o seu merecedor compañeiro de armas. "Un gladiador podía recoñecer a derrota levantando un dedo (ad digitum), apelando ao árbitro para que detivese o combate e remitise ao editor, cuxa decisión normalmente dependía da resposta da multitude. Na primeira munera, a morte era considerada unha xusta penalidade pola derrota; máis tarde, os que loitaron ben podían ser concedidos remisión ao capricho da multitude ou do editor. Durante a era imperial, os partidos anunciados como sine missione (sen remisión da sentenza de morte) suxiren que a missio (o perdón da vida dun gladiador derrotado) se converteu nunha práctica común. O contrato entre o editor e o seu lanista podería incluír unha compensación por mortes inesperadas; isto podería ser "unas cincuenta veces maior que o prezo de aluguer" do gladiador. Baixo o goberno de Augusto, a demanda de gladiadores comezou a superar a oferta, e os partidos sine missione foron oficialmente prohibidos; un desenvolvemento económico e pragmático que coincidía coas nocións populares de "xustiza natural". Cando Calígula e Claudio rexeitaron salvar aos derrotados pero populares, a súa propia popularidade sufriu. En xeral, os gladiadores que loitaron ben eran probablemente...  Pregunta: Onde está a súa lápida?
Sicilia