A raíña Isabel I de Inglaterra o favoreceu polas mesmas razóns que Catalina de Médici. En 1589, un ano despois da Armada española, acompañou a unha expedición inglesa
, baixo o mando de Francis Drake e John Norreys, á costa de España e Portugal. A forza consistía en parte dos buques da raíña e en parte de corsarios que se uniron en busca de botín. António, con toda a credulidade dun exiliado, cría que a súa presenza provocaría un levantamento xeral contra Filipe II. Con todo, non houbo ningunha e a expedición foi un fracaso custoso.