Despois do éxito do asedio de Antioquía en xuño de 1098, os cruzados permaneceron na zona durante o resto do ano. O legado papal Adhemar de Le Puy morrera, e Bohemundo de Taranto reclamara Antioquía para si mesmo. Balduíno de Boulogne permaneceu en Edesa, capturado a principios de 1098. Houbo discordancias entre os príncipes sobre o que facer a continuación; Raimundo de Toulouse, frustrado, deixou Antioquía para capturar a fortaleza de Ma'arrat al-Numan no asedio de Maarat. A finais do ano, os cabaleiros menores e a infantería ameazaban marchar a Xerusalén sen eles. Finalmente, o 13 de xaneiro de 1099, Raimundo comezou a marcha cara ao sur, a costa do Mediterráneo, seguido por Robert de Normandía e o sobriño de Bohemundo Tancred, que acordou converterse no seu vasallo.
Raimundo de Toulouse