O terceiro califa Uthman provocou a ira dos colonos musulmáns das terras conquistadas como consecuencia das súas políticas controvertidas, que foron vistas por moitos como nepotistas e interferentes nos asuntos provinciais. En 656 foi asasinado polos rebeldes provinciais en Medina, entón capital do Califato, despois do cal Ali, o primo e xenro de Mahoma, foi recoñecido como califa polo pobo de Medina e os rebeldes. Na consecuente primeira guerra civil islámica
(656<unk>661), Mu'awiya opuxo a Ali desde a súa fortaleza en Siria, loitando contra el ata un punto morto na Batalla de Siffin en 657. En xaneiro de 661 Ali foi asasinado por un kharijite (unha facción oposta a Ali e Mu'awiya), despois do cal o seu fillo Hasan foi recoñecido como o seu sucesor. En agosto, Mu'awiya, que xa fora recoñecido como califa polos seus partidarios en Siria, dirixiu o seu exército cara a Kufa, a capital de Hasan e Ali en Iraq, e gañou o control do resto do Califato asegurando un tratado de paz con Hasan. Os termos do tratado estipulaban que Mu'awiya non nomearía un sucesor. Aínda que o tratado trouxo unha paz temporal, non se estableceu ningún marco de sucesión.