Escribe unha continuación para este parágrafo - Houbo dous períodos durante a guerra cando o Yishuv enfrontouse a unha ameaza directa das forzas nazis. A primeira ocorreu despois da conquista de Francia por Alemaña en 1940, xa que o réxime pro-nazi de Vichy controlaba o norte do Levante, desde o que podía ter lugar unha invasión de Palestina. Con todo, en 1941 as forzas británicas loitaron con éxito contra as forzas de Vichy polo control de Siria e Líbano, eliminando así a ameaza de invasión desde o norte, polo menos mentres os exércitos alemáns en Europa Oriental puidesen ser retidos polo Exército Vermello e, polo tanto, incapaces de avanzar facilmente cara ao Próximo Oriente desde o norte. Con todo, en 1942, cando o Afrika Korps de Erwin Rommel atravesou o norte de África coa intención de capturar o Canal de Suez, a probabilidade dunha invasión alemá desde o sur converteuse nunha posibilidade real, causando gran ansiedade no Yishuv e provocando plans para a súa defensa. Sabendo que o control nazi de Palestina significaba a aniquilación do Yishuv, un debate furioso entre os líderes do Yishuv sobre se, no caso de que a ocupación nazi ocorrese, os habitantes do Yishuv deberían evacuar xunto coas forzas británicas cara ao leste cara ás posesións británicas en Iraq e a India ou emprender un Masada
- como a última posición en Palestina, probablemente facelo nunha zona fortificada para ser construída a toda prisa ao redor das montañas do Carmelo. Esta operación militar foi oficialmente chamada Fortaleza Final de Palestina. Afortunadamente para o Yishuv, o avance das forzas alemás cara ao leste en Exipto foi detido durante a Segunda Batalla de El Alamein, levantando así a ameaza de invasión desde o sur. O tempo ansioso que levou á derrota nazi en El Alamein ficou coñecido como os 200 días de terror.