Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: As taxas de extinción midense de varias maneiras. Os biólogos da conservación miden e aplican medidas estatísticas de rexistros fósiles, taxas de perda de hábitat e unha multitude de outras variables como a perda de biodiversidade en función da taxa de perda de hábitat e ocupación do sitio para obter tales estimacións. A Teoría da Biogeografía Insular é posiblemente a contribución máis significativa cara á comprensión científica tanto do proceso como da forma de medir a taxa de extinción de especies. A taxa actual de extinción de fondo estímase en unha especie cada poucos anos. A medida da perda de especies en curso faise máis complexa polo feito de que a maioría das especies da Terra non foron descritas nin avaliadas. As estimacións varían moito en canto a moitas especies realmente existen (rango estimado: 3.600.000-111.700.000) a cantas recibiron un binomio de especies (rango estimado: 1.5-8 millóns). Menos do 1% de todas as especies que se describiron máis aló de simplemente notar a súa existencia. A partir destas cifras, a UICN informa que o 23% dos vertebrados, o 5% dos invertebrados e o 70% das plantas que foron avaliadas están designadas como en perigo ou ameazadas. A lista de plantas está a construír un mellor coñecemento para o número real de especies.  Pregunta: Por que é difícil facer un seguimento da perda de especies?
especies non foron descritas nin avaliadas