En agosto de 1942, os Estados Unidos lanzaron a súa primeira contraofensiva contra o Xapón, cando desembarcaron marines estadounidenses en Guadalcanal. O Corpo de Marines dos Estados Unidos desplegou o seu 1o Batallón de Tanques, que estaba equipado cos únicos tanques lixeiros M2A4 para ver o combate coas forzas estadounidenses durante a Segunda Guerra Mundial. O M2A4 foi a base para o M3 Stuart, e ambos os vehículos eran case idénticos cando se veían lado a lado; coa principal diferenza é que a roda traseira baixa ao chan no M3. Aínda que o M2A4 era cinco anos máis novo, sendo construído en 1940, que o Tipo 95, era o tanque estadounidense máis próximo en armamento e armadura ao tanque lixeiro Tipo 95; con lados de torreta de 25 mm de grosor contra os lados de torreta de 12 mm do 95; e ambos os tanques estaban equipados con canóns principais de 37 mm. Varios Type 95 foron destruídos ou capturados polo exército dos Estados Unidos durante a batalla de Biak
en 1944. A medida que a marea da guerra volveuse contra o Xapón, os Type 95 foron cada vez máis gastados en cargas banzai ou foron escavados como casetas en posicións de defensa estáticas nas illas ocupadas polos xaponeses. Durante a Batalla de Tarawa, sete Type 95 do 7o Sasebo SNLF opuxéronse aos desembarcos americanos. Eses sete, xunto cos dous na veciña illa Makin, foron destruídos. Outros foron destruídos na illa Parry e en Eniwetok. En Saipan, os Type 95 atacaron a cabeza de praia da Mariña estadounidense ao amencer do 16 de xuño de 1944, e foron destruídos polo fogo dos tanques. Os Marines dos EUA desembarcaron o día anterior con dous batallóns de tanques. Na noite do 16 ao 17 de xuño, os xaponeses realizaron un contraataque total. O ataque foi liderado por 44 tanques do 9o Regimento de Tanques IJA. Os Type 97 e Type 95 foron derrubados por un pelotón de tanques M4A2, varios M3 de 75 mm, bazookas e canóns antitanque de 37 mm. Foi o maior ataque de blindados xaponeses da guerra.