No período islámico temperán, Homs (en árabe: "Ḥimṣ") foi unha das principais cidades da provincia de Siria, sendo a capital dun dos seus cinco distritos militares durante a era do Califato Omeya (661<unk>750). Despois de que os omeias con sede en Siria fosen substituídos polos abasíes con sede en Iraq, a cidade entrou nun período turbulento, no que o faccionalismo tribal e as ambicións do "ashraf" local desencadearon brotes regulares de desordes. A partir do reinado de Harun al-Rashid (786-809), o goberno central viuse obrigado a enviar numerosas expedicións punitivas contra Homs e os seus arredores, e a reputación da cidade por rebelión fíxose aínda maior despois do final da Cuarta Guerra Civil.
en Siria (c. 825). Como resultado destas actividades, a cidade gradualmente fíxose coñecida como a arena dominante para os disturbios na rexión, un status que alcanzou o seu pico a mediados do século IX.