Deir el-Medina (en árabe: دير المدينة), ou Dayr al-Madīnah, é unha antiga aldea exipcia que foi o fogar dos artesáns que traballaron nas tumbas no Val dos Reis durante as dinastías 18 a 20 do Novo Reino de Exipto (aproximadamente 1550-1080 aC). O antigo nome do asentamento era Set maat "O Lugar da Verdade", e os traballadores que vivían alí eran chamados "Servidores no Lugar da Verdade". Durante a era cristiá, o templo de Hathor foi convertido nunha igrexa da que se deriva o nome árabe exipcio Deir el-Medina ("o mosteiro da cidade").
tumbas no Val dos Reis