Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Os astrónomos como David Morrison argumentan que o ecuador galáctico é unha liña completamente arbitraria e nunca se pode debuxar con precisión, porque é imposible determinar os límites exactos da Vía Láctea, que varían dependendo da claridade de visión. Jenkins afirmou que sacou as súas conclusións sobre a localización do ecuador galáctico a partir de observacións realizadas a máis de 11.000 pés (3.400 m), unha altitude que dá unha imaxe máis clara da Vía Láctea do que os maias tiñan acceso. Ademais, xa que o Sol ten medio grao de ancho, a súa posición de solsticio leva 36 anos para preceder o seu ancho completo. O propio Jenkins observou que aínda tendo en conta a súa localización determinada para a liña do ecuador galáctico, a súa converxencia máis precisa co centro do Sol xa ocorreu en 1998, e así afirma que, en vez de 2012, a alineación galáctica céntrase nun período de varios anos centrado en 1998. Non hai evidencia clara de que os maias clásicos estivesen conscientes da precesión. Algúns eruditos maias, como Barbara MacLeod, Michael Grofe, Eva Hunt, Gordon Brotherston e Anthony Aveni, suxeriron que algunhas datas sagradas maias eran cronometradas en ciclos precesionais, pero a opinión académica sobre o tema segue dividida. Tamén hai poucas evidencias, arqueolóxicas ou históricas, de que os maias puxesen importancia nos solsticios ou equinoccios. É posible que só os máis antigos entre os mesoamericanos observaran os solsticios, pero isto tamén é unha cuestión controvertida entre os mayistas. Tampouco hai evidencias de que os maias clásicos lle deran importancia á Vía Láctea; non hai ningún glifo no seu sistema de escritura para representalo, e ningunha táboa astronómica ou cronolóxica ligada a el.  Pregunta: Que profesión ten David Morrison?
Astrónomos