A Sinfonía n.o 9 en re menor, Op. 125, tamén coñecida como a 9a de Beethoven, é a sinfonía completa final de Ludwig van Beethoven, composta entre 1822 e 1824. Foi interpretada por primeira vez en Viena o 7 de maio de 1824. É unha das obras máis coñecidas na música de práctica común, é considerada por moitos críticos e musicólogos como unha das maiores obras de Beethoven e un dos logros supremos na historia da música occidental. Na década de 2010, é unha das sinfonías máis interpretadas do mundo. A sinfonía foi o primeiro exemplo dun compositor importante que usa voces nunha sinfonía (o que a converteu nunha sinfonía coral). As palabras son cantadas durante o movemento final (4o) da sinfonía por catro vocalistas solistas e un coro.
O noveno de Beethoven