Resume o artigo:  Kathmandu, Nepal (CNN) O alboroto e o caos do día anterior desapareceron cando chegamos ao único aeroporto de Kathmandu. A locura das 24 horas anteriores, nas primeiras horas confusas e cacofónicas despois do terremoto de 7,8 de magnitude preto da capital nepalí, rematou. Agora, as familias sentadas, acampadas, silenciosas e pacientemente agardando, pero por agora abandonadas. No aeroporto, no control de pasaportes, atopámonos cun home nepalí, que non pode contactar coa súa familia. Viven nunha aldea a 20 km do epicentro. Tamén ten dous curmáns no Everest, di. Non ten forma de chegar a ningún deles. Siga a última cobertura do terremoto de Nepal. Ao saír do edificio da terminal, a devastación é evidente. É unha introdución abrumadora a esta cidade que, hai menos de 48 horas, foi golpeada polo peor terremoto que este país experimentou en 80 anos. O número de mortos superou os 3.000 e aumenta inexorablemente. Tendo en conta o feito de que moitas zonas rurais, igualmente gravemente afectadas pero illadas e vulnerables, aínda están por avaliar, o custo humano é asombroso. Na outra banda da cidade, a estación de autobuses está chea de actividade mentres decenas de persoas intentan abandonar a cidade con urxencia, para chegar ás áreas periféricas tan afectadas por este terremoto. As comunicacións están caídas e moitos están desesperados por chegar ás súas familias afectadas, e descubrir o seu destino. A escena repítese en todas as gasolineras; filas serpenteantes de coches e motocicletas Tata de fabricación india, esperando para encher. A xente está a subir aos autobuses, aos coches, intentando afastarse da devastación o máis lonxe posible. Os veciños que permanecen dentro de Katmandú miran con desolación as súas antigas casas, agora amontonadas en escombros. Visitamos unha escola Montessori, por sorte vacía xa que os nenos tiñan o sábado de folga. Un edificio de sete andares detrás del, con todo, era o fogar dunha pequena igrexa, e albergaba unha congregación de entre 40 e 50 cando ocorreu a traxedia. O fillo do pastor, Nakul Tamang, subiu unha escaleira, buscando unha entrada á fachada en ruínas,
Os terremotos finalmente rematen en Katmandú, pero os efectos da terrible traxedia do sábado sentiranse durante anos. Arwa Damon e Gul Tuysuz visitan a cidade devastada mentres os veciños loitan por sobrevivir. Os obreiros cavan con esmero, retirando lentamente montes de pedra e escombros.