Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: En 1900, preto do sitio da antiga cidade bizantina de Teodosia, trece grandes pilas de pedras foron descubertas por Zibold, que era un silvicultor e enxeñeiro a cargo desta área. Cada pila de pedra cubría algo máis de 900 metros cadrados e tiña uns 10 metros de altura. Os achados asociáronse cos restos de tubos de terracota de 75 milímetros de diámetro que aparentemente levaban a pozos e fontes na cidade. Zibold concluíu que as pilas de pedra eran condensadores que subministraron auga a Teodosia; e calculou que cada pozo de aire producía máis de 55,400 litros (12,200 imp gal; 14,600 US gal) cada día. Para verificar a súa hipótese, Zibold construíu un condensador de pedra a unha altitude de 288 metros (945 pés) no monte Tepe-Oba preto do antigo sitio de Teodosia. O condensador de Zibold estaba rodeado por unha parede de 1 metro de alto e 20 metros de ancho, ao redor dunha área de recollida en forma de balea con drenaxe. Usou pedras do mar de 10<unk>40 centímetros de diámetro amontonadas de 6 metros de altura nun cono truncado de 8 metros de diámetro na parte superior. A forma da pila de pedra permitía un bo fluxo de aire con contacto térmico mínimo entre as pedras. O condensador de Zibold comezou a funcionar en 1912 cunha produción diaria máxima que máis tarde se estimou en 360 litros (79 imp gal; 95 US gal) <unk> Zibold non fixo ningún rexistro público dos seus resultados nese momento. A base desenvolveu fugas que forzaron ao experimento a rematar en 1915 e o sitio foi parcialmente desmantelado antes de ser abandonado. (O sitio foi redescuberto en 1993 e limpo.) O condensador de Zibold tiña aproximadamente o mesmo tamaño que as antigas pilas de pedra que se atoparon, e aínda que o rendemento era moito menor que o rendemento que Zibold calculara para as estruturas orixinais, o experimento foi unha inspiración para desenvolvedores posteriores.  Pregunta: En que ano se suspendeu o experimento?
1915.