Na final, o seu adversario foi o xaponés Shinichi Shinohara, dobre campión do mundo en 1999. Ese xogo é visto como unha vinganza dos Campionatos Mundiais de Judo de 1997
finais, onde Douillet derrotara ao peso pesado xaponés. O enfrontamento entre os dous judokas foi extremadamente táctico, e foi só despois dun minuto e medio que o francés tomou a dianteira grazas a un corte polo interior do coiro ("uchi-subducido"). A decisión do árbitro asignou un "yuko" a Douillet, unha decisión disputada por Shinohara, que argumentou que el esquivou e despois contraatacou ao francés. Con todo, o xefe árbitro non foi movido, e Shinohara non conseguiu compensar este tempo perdido. Despois de cinco minutos de loita, David Douillet foi finalmente capaz de gañar a súa segunda medalla de ouro olímpica. Esta foi tamén unha vitoria para os libros de historia do Judo, xa que se converteu no loitador con máis títulos internacionais. Con seis grandes títulos internacionais (2 olímpicos, 4 mundiais), superou ao xaponés Yasuhiro Yamashita (1 olímpico, 4 mundiais) que gañou os seus títulos nos anos setenta. O torneo olímpico de Sídney, con todo, marcou o final do camiño para o xudoca francés, que inmediatamente anunciou a súa retirada despois da competición, gañou 88 partidos e perdeu 21.