Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Passage: Philips inicialmente comercializou o CD-i como un produto de entretemento familiar, e evitou mencionar os videoxogos para non competir contra as consolas de xogos. Os primeiros lanzamentos de software focalizáronse en títulos educativos, musicais e de auto-perfeccionamento, con só algúns xogos, moitos deles adaptacións de xogos de mesa como Connect Four. Con todo, o sistema foi facilmente derrotado no mercado de dispositivos multimedia por PCs de gama baixa baratos, e os xogos foron o software máis vendido. En 1993 Philips animou aos desenvolvedores de MS-DOS e consolas a crear xogos, introduciu un periférico de 250 dólares con máis memoria e soporte para video en movemento completo, e engadiu ás novas consolas un segundo porto de controlador para xogos multijugador. Os intentos de desenvolver un punto de apoio no mercado de xogos non tiveron éxito, xa que o sistema foi deseñado estritamente como un reproductor multimedia e, polo tanto, estaba baixo o poder en comparación con outras plataformas de xogos no mercado na maioría dos aspectos. Os primeiros xogos de CD-i incluían entradas en franquicias populares de Nintendo, aínda que eses xogos non foron desenvolvidos por Nintendo. Especificamente, un xogo de Mario (titulado Hotel Mario), e tres xogos de Legend of Zelda foron lanzados: Zelda: The Wand of Gamelon, Link: The Faces of Evil e Zelda's Adventure. Nintendo e Philips estableceron un acordo para co-desenvolver unha mellora de CD-ROM para o Super Nintendo Entertainment System debido a diferenzas de licenzas co anterior socio de Nintendo, Sony (un acordo que produciu un prototipo de consola chamado SNES-CD). Aínda que Philips e Nintendo nunca lanzaron un complemento de CD-ROM, a Philips aínda estaba contractualmente autorizada a seguir usando os personaxes de Nintendo.  Pregunta: Que franquicia incluían os xogos de CD-i?
Franquicias de Nintendo