Completar a seguinte frase: A falta dun sobrecargador de dúas velocidades do P-40 fixo que fose inferior aos cazas da Luftwaffe como o Messerschmitt Bf 109 ou o Focke-Wulf Fw 190 no combate a gran altitude e raramente se usou en operacións en
Europa do Noroeste. Con todo, entre 1941 e 1944, o P-40 desempeñou un papel crítico coas forzas aéreas aliadas en tres grandes escenarios: o norte de África, o suroeste do Pacífico e China. Tamén tivo un papel significativo no Oriente Medio, o sueste asiático, Europa Oriental, Alaska e Italia. O rendemento do P-40 en altitudes altas non foi tan importante nestes teatros, onde serviu como caza de superioridade aérea, escolta de bombardeiros e caza-bombardeiro. Aínda que gañou unha reputación de posguerra como un deseño mediocre, adecuado só para apoio aéreo próximo, investigacións máis recentes, incluíndo o escrutinio dos rexistros de esquadróns aliados individuais, indican que este non foi o caso: o P-40 funcionou sorprendentemente ben como un caza de superioridade aérea, ás veces sufrindo graves perdas, pero tamén infligiendo un peaxe moi pesado en avións inimigos. Baseándose nas reivindicacións de vitorias durante a guerra, máis de 200 pilotos de caza aliados do Reino Unido, Australia, Nova Zelandia, Canadá, Sudáfrica, Estados Unidos e a Unión Soviética convertéronse en ases voando o P-40. Estes incluían polo menos 20 aces dobres, principalmente sobre o norte de África, China, Birmania e India, o suroeste do Pacífico e Europa Oriental. O P-40 ofreceu as vantaxes adicionais de baixo custo e durabilidade, que o mantivo en produción como un avión de ataque a terra moito tempo despois de ser obsoleto como caza.