Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasado: Historicamente, as moedas de ouro foron amplamente utilizadas como moeda; cando se introduciu o papel moeda, normalmente era un recibo canjeable por moeda de ouro ou lingotes. Nun sistema monetario coñecido como o patrón ouro, un certo peso de ouro recibiu o nome dunha unidade de moeda. Durante un longo período, o goberno dos Estados Unidos estableceu o valor do dólar estadounidense de xeito que unha onza troy era igual a $ 20.67 ($ 0.665 por gramo), pero en 1934 o dólar foi devaluado a $ 35.00 por onza troy ($ 0.889/g). En 1961, estaba a ser difícil manter este prezo, e un grupo de bancos estadounidenses e europeos acordaron manipular o mercado para evitar unha nova devaluación da moeda contra o aumento da demanda de ouro. O 17 de marzo de 1968, as circunstancias económicas causaron o colapso do grupo de ouro, e un esquema de prezos de dous niveis foi establecido polo que o ouro aínda se usaba para liquidar contas internacionais aos antigos $ 35.00 por onza troy ($ 1.13 / g) pero o prezo do ouro no mercado privado podía flutuar; este sistema de prezos de dous niveis foi abandonado en 1975 cando o prezo do ouro foi deixado para atopar o seu nivel de mercado libre. Os bancos centrais aínda conservan reservas históricas de ouro como reserva de valor, aínda que o nivel xeralmente estivo a diminuír. O maior depósito de ouro do mundo é o do Banco da Reserva Federal dos Estados Unidos en Nova York, que posúe preto do 3% do ouro que se sabe que existe e que se contabiliza hoxe, como o similarmente cargado depósito de lingotes dos Estados Unidos en Fort Knox.  Pregunta: Que recurso é usado como medida de valor polos bancos centrais?
reservas de ouro