Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Os pre-dreadnoughts levaban armas de varios calibres diferentes, para diferentes funcións no combate barco a barco. O armamento principal era de catro canóns pesados, montados en dúas torres de liña central dianteira e traseira. Moi poucos pre-dreadnoughts se desviaron deste acordo. Estes canóns eran de disparo lento e inicialmente de precisión limitada; pero eran os únicos canóns suficientemente pesados para penetrar a blindaxe grosa que protexía os motores, os cargadores e as armas principais dos acorazados inimigos. O calibre máis común para o armamento principal era de 12 pulgadas (305 mm), aínda que algúns buques utilizaban canóns máis pequenos porque podían alcanzar maiores taxas de disparo; os acorazados británicos da clase Majestic e posteriores levaban este calibre, así como os buques franceses da clase Charlemagne (abandonado en 1894). O Xapón, importando a maioría das súas armas de Gran Bretaña, usaba armas de 12 pulgadas. Os Estados Unidos empregaron tanto armas de 12 pulgadas (305 mm) como de 13 pulgadas (330 mm) durante a maior parte da década de 1890, ata a clase Maine (que non debe confundirse coa anterior Maine da Guerra Hispano-Americana), establecida en 1899, despois da cal o canón de 12 pulgadas foi universal. Os rusos usaron tanto os cañones de 254 mm como os de 254 mm como o seu armamento principal; os cañones de Petropavlovsk, Retvizan, Tsesarevich e Borodino tiñan baterías principais de 305 mm, mentres que os cañones de Peresvet tiñan cañones de 254 mm. A primeira clase alemá de pre-dreadnought usou un canón de 279 mm, pero reduciuse a un canón de 239 mm para as dúas clases seguintes e volveu aos canóns de 11 pulgadas coa clase Braunschweig.  Pregunta: Que armas usou Xapón, as que importaron de Gran Bretaña?
Armas de 12 pulgadas.