Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Borobudur estivo oculto durante séculos baixo capas de cinza volcánica e crecemento da selva. Os feitos detrás do seu abandono seguen sendo un misterio. Non se sabe cando cesou o uso activo do monumento e a peregrinación budista a el. En algún momento entre 928 e 1006, o rei Mpu Sindok trasladou a capital do Reino de Medang á rexión de Java Oriental despois dunha serie de erupcións volcánicas; non é seguro se isto influíu no abandono, pero varias fontes mencionan este como o período máis probable de abandono. O monumento é mencionado vagamente ata c. 1365, no Nagarakretagama de Mpu Prapanca, escrito durante a era Majapahit e mencionando "o vihara en Budur". Soekmono (1976) tamén menciona a crenza popular de que os templos foron disoltos cando a poboación se converteu ao Islam no século XV. O monumento non foi esquecido completamente, aínda que as historias populares gradualmente cambiaron da súa gloria pasada a crenzas máis supersticiosas asociadas coa mala sorte e a miseria. Dúas antigas crónicas javanesas (babad) do século XVIII mencionan casos de mala sorte asociados co monumento. Segundo o Babad Tanah Jawi (ou a Historia de Java), o monumento foi un factor fatal para Mas Dana, un rebelde que se rebelou contra Pakubuwono I, o rei de Mataram en 1709. Mencionou que o outeiro "Redi Borobudur" foi sitiado e os insurgentes foron derrotados e condenados á morte polo rei. No Babad Mataram (ou Historia do Reino de Mataram), o monumento foi asociado coa desgraza do príncipe Monconagoro, o príncipe herdeiro do Sultanato de Yogyakarta en 1757. A pesar do tabú de visitar o monumento, "tomou o que está escrito como o cabaleiro que foi capturado nunha gaiola (unha estatua nunha das estupas perforadas)". Ao regresar ao seu palacio, caeu enfermo e morreu un día despois.  Pregunta: que lle pasou ao príncipe Monconagoro unha vez que volveu ao seu palacio?
enfermou e morreu