Ibrahim Pasha era orixinalmente un cristián de Parga (en Epirus), que foi capturado nunha incursión durante a guerra otomán-veneciana de 1499-1503, e foi dado como escravo a Suleiman probablemente en 1514. Suleiman fixo del o falcón real, logo promoveuno a primeiro oficial da Cama Real. Ibrahim Pasha ascendeu a Gran Vizier en 1523 e comandante en xefe de todos os exércitos. Suleiman tamén conferiu a Ibrahim Pasha o honor de beyler de Rumelia (primeiro gobernador militar xeral de rango), concedendo a Ibrahim unha vasta autoridade sobre todos os territorios otománs en Europa, así como o mando de tropas que residían dentro deles na guerra de Iskandars.
Durante os seus trece anos