Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: A escrita xeroglífica data de c. 3000 a.C., e está composto por centos de símbolos. Un xeroglífico pode representar unha palabra, un son ou un determinante silencioso; e o mesmo símbolo pode servir a diferentes propósitos en diferentes contextos. Os xeroglíficos eran unha escritura formal, usada en monumentos de pedra e en tumbas, que podía ser tan detallada como obras de arte individuais. Na escritura diaria, os escribas usaban unha forma cursiva de escrita, chamada hierática, que era máis rápida e fácil. Mentres que os xeróglifos formais poden lerse en filas ou columnas en calquera dirección (aínda que normalmente se escribe de dereita a esquerda), a xeirática sempre se escribiu de dereita a esquerda, normalmente en filas horizontais. Unha nova forma de escritura, o demótico, converteuse no estilo de escritura predominante, e é esta forma de escritura - xunto cos xerolifos formais - a que acompaña o texto grego na pedra de Roseta. Arredor do século I d.C., o alfabeto copto comezou a usarse xunto coa escritura demótica. O copto é un alfabeto grego modificado co engadido de algúns signos demóticos. Aínda que os xeroglíficos formais foron usados nun papel cerimonial ata o século IV, cara ao final só un pequeno puñado de sacerdotes aínda podían lelos. A medida que se disolveron os establecementos relixiosos tradicionais, o coñecemento da escrita xeroglífica perdeuse en gran parte. Os intentos de descifralos datan dos períodos bizantino e islámico en Exipto, pero só na década de 1820, despois do descubrimento da Pedra de Roseta e anos de investigación por Thomas Young e Jean-François Champollion, os xeróglifos foron substancialmente descifrados.  Pregunta: Que cousas poden representar os xeroglíficos?
Unha palabra, un son, ou un determinativo silencioso