Porén, as reaccións que teñen lugar nas nubes estratosféricas polares (PSCs) desempeñan un papel importante na mellora do esgotamento do ozono. As PSCs parecen formarse máis facilmente no frío extremo da estratosfera do Ártico e da Antártida. É por iso que os buracos de ozono se formaron primeiro e son máis profundos sobre a Antártida. Algúns modelos precoces non puideron ter en conta os PSCs e prediciron un esgotamento global gradual, polo que o repentinamente Antarctica buraco de ozono foi unha sorpresa para moitos científicos. É máis preciso falar de esgotamento do ozono en latitudes medias en vez de buracos.
moi a favor