A primeira gran onda de emigración de Hungría aos Estados Unidos ocorreu en 1849-1850, cando os chamados "Cuarenta e Oito" fuxiron da represalia das autoridades austríacas despois da derrota da Revolución Húngara de 1848
- Non. Lajos Kossuth fixo unha xira de discursos de sete meses polos Estados Unidos en 1851 e 1852 para gran aclamación como un campión da liberdade, desencadeando así un breve estallido de emocións pro-húngaras. Deixouno amargado porque a súa negativa a opoñerse á escravitude alienou ao seu electorado natural, e o seu impacto a longo prazo foi mínimo. En 1860, 2.710 húngaros vivían nos Estados Unidos, e polo menos 99 deles loitaron na Guerra Civil. As súas motivacións non eran tanto anti-escravitude como a crenza na democracia, o gusto pola aventura, a validación das súas credenciais militares e a solidariedade cos seus veciños americanos.