Durante xullo de 1940, o No. 806 Squadron converteuse no primeiro escuadrón da FAA en recibir o Fulmar. Participou na persecución e afundimento do, tendo actuado como observador para a frota perseguidora. O Fulmar foi moi utilizado na Campaña do Norte de África, voando patrullas de protección de convois de e para a illa de Malta, e proporcionando cobertura aérea para os bombarderos torpedeiros Fairey Swordfish durante ataques como a Batalla de Taranto e a Batalla do Cabo Matapan.
- Non. No outono de 1940, foi rexistrado como derrubando dez bombardeiros italianos e seis cazas inimigos. O Fulmar tamén foi enviado ao Extremo Oriente, onde demostrou ser incapaz de competir co Mitsubishi A6M Zero de fabricación xaponesa. Durante as últimas fases do conflito, foi relegado do papel de caza por avións de un só asento como o británico construído Supermarine Seafire e o americano construído caza Grumman Martlet. Aínda que continuou en servizo como avión de adestramento e de recoñecemento durante un tempo, o Fulmar foi retirado do servizo de primeira liña en febreiro de 1945.