A diferenza da "Pax Romana" do Imperio Romano, a República estivo en estado de guerra case perpetua durante toda a súa existencia. Os seus primeiros inimigos foron os seus veciños latinos e etruscos, así como os galos, que ata saquearon a cidade en 387 a.C. A República, con todo, demostrou unha extrema resistencia e sempre conseguiu superar as súas perdas, por catastróficas que fosen. Despois do saqueo galego, Roma conquistou toda a península italiana nun século, o que converteu á República nunha gran potencia no Mediterráneo. O maior inimigo da República foi, sen dúbida, Cartago, contra a cal librou tres guerras. O xeneral púnico Aníbal invadiu a Italia cruzando os Alpes.
e infligiu a Roma dúas derrotas devastadoras no lago Trasimeno e Cannae, pero a República unha vez máis recuperou e gañou a guerra grazas a Escipión Africano na batalla de Zama en 202 a.C. Coa derrota de Cartago, Roma converteuse na potencia dominante do antigo mundo mediterráneo. Emprendeu entón unha longa serie de conquistas difíciles, despois de derrotar notablemente a Filipe V e Perseo de Macedonia, Antíoco III do Imperio seléucida, o Viriato Lusitano, o Jugurtha numidio, o rei pontes Mitrídates VI, o galo Vercingetórix e a raíña exipcia Cleopatra.