En agosto de 1958, formou o terceiro gabinete de Karl-August Fagerholm, un goberno de coalición liderado polo Partido Socialdemócrata (SDP) e que incluía á Liga Agraria de Kekkonen. A fachada comunista SKDL quedou fóra. Isto irritou á Unión Soviética por mor da inclusión de ministros da ala anticomunista do SDP, Väinö Leskinen e Olavi Lindblom. Foron vistos pola Unión Soviética como marionetas do anti-comunista presidente do SDP Väinö Tanner, que fora condenado nos xuízos de responsabilidade de guerra
- Non. Kekkonen advertiu contra isto, pero foi ignorado polo SDP. A Crise do Congelamento Nocturno, como foi acuñada por Nikita Khrushchev, levou á presión soviética contra Finlandia en asuntos económicos. Kekkonen apoiou á Unión Soviética, traballando entre bastidores contra o gabinete; o gabinete de Fagerholm dimitiu en decembro de 1958. O Ministerio de Asuntos Exteriores finlandés ignorou as ofertas de axuda dos Estados Unidos como prometido polo embaixador John D. Hickerson (ver Country-studies.com, sitio web da Embaixada dos Estados Unidos en Finlandia, sitio web do Departamento de Estado dos Estados Unidos) en novembro de 1958. A crise foi resolta por Kekkonen en xaneiro de 1959, cando viaxou en privado a Moscova para negociar con Khrushchev e Andrei Gromyko. A crise prexudicou a liberdade dos partidos para formar gobernos de coalición, de xeito que despois da crise, Kekkonen foi visto como a única autoridade para decidir que partidos poden participar nos gabinetes.