Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os sistemas informáticos son complexos e moitas veces (especialmente co recente aumento da arquitectura orientada a servizos) vinculan múltiples sistemas tradicionais potencialmente subministrados por diferentes provedores de software. Para xestionar este nivel de complexidade, creáronse varios modelos ou metodoloxías SDLC, como a cascada, a espiral, o desenvolvemento de software áxil, a prototipación rápida, incremental e sincronizar e estabilizar. SDLC pode describirse ao longo dun espectro de metodoloxías áxiles a iterativas a secuenciais. As metodoloxías áxiles, como XP e Scrum, céntranse en procesos lixeiros que permiten cambios rápidos (sen necesariamente seguir o patrón do enfoque SDLC) ao longo do ciclo de desenvolvemento. As metodoloxías iterativas, como o Rational Unified Process e o método de desenvolvemento de sistemas dinámicos, céntranse no alcance limitado do proxecto e na ampliación ou mellora de produtos por múltiples iteracións. Os modelos secuenciais ou de gran deseño por diante (BDUF), como a cascada, céntranse na planificación completa e correcta para orientar grandes proxectos e riscos a resultados exitosos e previsibles. Outros modelos, como o desenvolvemento anamórfico, tenden a centrarse nunha forma de desenvolvemento que está guiada polo alcance do proxecto e as iteracións adaptativas do desenvolvemento de características.  Pregunta: Cales son os dous tipos de metodoloxías iterativas?
Proceso racional unificado e método de desenvolvemento de sistemas dinámicos