Como arquitecto da Orde Dominica, Maroto desenvolveu unha bóveda resistente a terremotos. A técnica foi imitada despois do terremoto de 1687
en moitas construcións monumentais de Lima, como a Catedral de Lima e a Igrexa do Convento de San Agustín o Grande de Lima. As súas obras inclúen as dos conventos masculinos e femininos da cidade de Lima, as parroquias e a catedral metropolitana. A súa obra máis importante foi o Colexio de Santo Tomás. O claustro principal da escola é o único claustro redondo de Sudamérica.