Resume o artigo:  É unha habilidade empregada por comediantes, políticos e comerciantes de mercado de forma sinxela con palabras que poden persuadir, cazolar e provocar. Agora os científicos cren que atoparon evidencias do que pode estar detrás do "dono da palabrería". Os escáneres cerebrais realizados a un grupo de comediantes profesionais revelaron diferenzas na forma en que funcionan os cerebros destes "superfalantes" mentres falan. O mellor traficante de motos, o don da boca de Del Boy provén dunha diferenza na forma en que funcionaba o seu cerebro. En comparación cos menos elocuentes entre nós, os superfalantes, que tamén incluían un avogado e un presentador de radio, mostraron menos actividade nunha área clave do cerebro relacionada coa articulación e comprensión da fala. Isto suxire que este grupo estaba a esforzarse menos na mecánica básica do discurso, permitíndolles dedicar máis recursos ao que ían dicir a continuación. O sarcasmo é a miúdo descrito como a forma máis baixa de intelixencia, pero parece que necesitas o tipo correcto de intelixencia para poder recoñecelo. Os neurocientíficos identificaron a área do cerebro que é a clave para detectar cando alguén está sendo sarcástico. Descubriron que as persoas con danos no estrato sagital dereito, un feixe de materia branca que se atopa entre o córtex cerebral e as estruturas subcorticais do cerebro, son incapaces de detectar o sarcasmo. Os superviventes dun ictus adoitan sufrir danos nesta área do cerebro e loitan por recoñecer cando a familia e os amigos están sendo sarcásticos. O Dr. Joe Devlin, un neurocientífico da Universidade de Londres, dixo ao Guardian: "O feito de que mostren menos actividade reflicte o feito de que simplemente consideran que o discurso é menos esforzado e sospeito que parte diso ten que ver coa práctica". Os resultados tamén poden axudar a explicar por que algunhas persoas se secan completamente cando se lles pide que fale. O Dr. Devlin e os seus colegas usaron escáneres de resonancia magnética dos cerebros de 17 comediantes profesionais, un presentador de radio e un avogado. Pedíronlles que se deitaran no escáner mentres falaban durante 30 segundos de forma aleatoria...
Científicos da Universidade de Londres tomaron resonancias magnéticas de comediantes, avogados e presentadores de radio mentres falaban sen parar durante 30 segundos. Tiñan unha menor actividade no centro lingüístico do cerebro que os estudantes. Isto suxire que os " superfalantes " requiren menos esforzo para falar que outras persoas.