Entre decembro de 1943 e abril de 1944, o "Emmons" gardaba os portaavións durante as súas operacións en Newport e na baía de Casco, axudando no adestramento dos aviadores. O 20 de abril navegou desde as augas de Maine cara ás Azores e Mers-el-Kebir, Arxelia, chegando o 1 de maio para patrullas antisubmarinas. O 17 de maio, o seu grupo uniuse a avións británicos para afundir o USS Emmons, e o día seguinte, o Emmons navegou cara a Inglaterra, e os preparativos finais para a invasión de Francia, o 6 de xuño. Despois de gardar a limpeza de minas antes do asalto, uniuse ao bombardeo pesado antes do desembarco. Emmons e outros destructores en combate, a menos de mil metros, con baterías en terra. Permaneceu fóra da cabeza de praia durante tres días como can de garda da vasta armada de buques que se aliñaban con homes e subministracións, e despois retirou a través do Canal da Mancha a Plymouth, Inglaterra, para rastrexar o navío de guerra. Volvendo á área de asalto o 11 de xuño, o "Emmons" serviu na pantalla protexendo os transportes e os buques de subministración do ataque submarino. Despois de reabastecerse en Portland, Inglaterra, do 21 ao 24 de xuño, mantivo a vixilancia en torno a acorazados e cruceiros o 25 de xuño na Task Force 129 Bombardeo de Cherburgo
apoiando a vitoria do VII Cuerpo do Primeiro Exército dos Estados Unidos na Batalla de Cherburgo.