A Gran Bretaña asegurou a canle contra os alemáns e o seu Afrika Korps durante a segunda guerra mundial. Inmediatamente despois do final da Segunda Guerra Mundial, os beneficios da compañía aumentaron moito debido aos envíos de petróleo e a compañía reservou gran parte destes ingresos. En 1952, a compañía tiña catro contas de reservas diferentes: unha reserva legal de 430 millóns de francos, unha reserva especial de 7 mil millóns de francos, un fondo de contingencia de 1,72 mil millóns de francos e un fondo de pensións de 7,81 mil millóns de francos. Despois de chegar á compañía na década de 1940, o consello comezou a contratar asesores de investimento, e a finais da década de 1940, a compañía tiña investimentos en Air France, Air Liquide, refinerías coloniais de azucre, empresas mineiras de carbón, compañías ferroviarias, compañías eléctricas, a Sociedade Forestal e Agrícola Africana e a Lyonnaise de Madagascar. O rei Farouk da liña de Muhammad Ali foi derrocado nun golpe militar en 1952 e o coronel Gamal Abdel Nasser emerxiu como líder de Exipto. A mediados da década de 1950, o tráfico do canal alcanzou os 122 millóns de toneladas anuais, máis da metade dos cales eran envíos de petróleo. En resposta a que o Banco Mundial negase un préstamo para construír unha presa sobre o Nilo en Asuán, Nasser declarou o 26 de xullo de 1956 que Exipto estaba nacionalizando o canal. En resposta, Gran Bretaña, Francia e Israel atacaron Exipto
e destruíu grandes porcións de Port Said. A canle foi devolta a Exipto despois de que os Estados Unidos desaprobaran a acción. Durante os dez anos seguintes, o canal foi operado por Exipto, que pagou unha cantidade á Compañía do Canal de Suez polo seu uso. En 1967, outra guerra con Israel xurdiu e o canal foi feito intransitable con buques afundidos. O canal non sería reaberto ata 1975 despois do Acordo de Camp David. O tráfico a través do canal comezou a caer a comezos da década de 1980 despois de que os oleodutos erosionaran o negocio do tráfico de buques. Despois de que a compañía desaparecera a finais dos anos 90, o canal xerou 2 mil millóns de dólares ao ano en ingresos para Exipto.