Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Wallace, seguindo o traballo anterior de de Candolle, Humboldt e Darwin, fixo grandes contribucións á zoogeografía. Debido ao seu interese na hipótese da transmutación, prestou especial atención á distribución xeográfica de especies estreitamente relacionadas durante o seu traballo de campo primeiro en América do Sur e despois no arquipélago malaio. Mentres estaba no arquipélago, identificou a liña de Wallace, que atravesa as Illas das Especias dividindo a fauna do arquipélago entre unha zona asiática e unha zona de Nova Guinea / Australia. A súa pregunta clave, de por que a fauna das illas con climas tan similares debería ser tan diferente, só podería ser respondida considerando a súa orixe. En 1876 escribiu The Geographical Distribution of Animals, que foi o traballo de referencia estándar durante máis de medio século, e unha secuela, Island Life, en 1880 que se centrou na biogeografía da illa. Estendeu o sistema de seis zonas desenvolvido por Philip Sclater para describir a distribución xeográfica das aves a animais de todo tipo. O seu método de tabulación de datos sobre grupos de animais en zonas xeográficas destacou as discontinuidades; e a súa apreciación da evolución lle permitiu proponer explicacións racionais, que non se fixeran antes. O estudo científico da herdanza creceu rapidamente na esteira do Orixe das Especies de Darwin co traballo de Francis Galton e os biometristas. A orixe da xenética normalmente remóntase ao traballo de 1866 do monxe Gregor Mendel, a quen máis tarde se lle atribuirá as leis da herdanza. Con todo, o seu traballo non foi recoñecido como significativo ata 35 anos despois. Mentres tanto, varias teorías da herdanza (baseadas na pangénese, ortogénese ou outros mecanismos) foron debatidas e investigadas enérxicamente. A embrioloxía e a ecoloxía tamén se converteron en campos biolóxicos centrais, especialmente en relación coa evolución e popularizadas no traballo de Ernst Haeckel. A maior parte do traballo do século XIX sobre a herdanza, con todo, non estaba no ámbito da historia natural, senón no da fisioloxía experimental.  Pregunta: Quen foi parcialmente responsable de que a embrioloxía e a ecoloxía se convertesen en campos biolóxicos centrais?
Ernst Haeckel