En 1931, converteuse en membro do Partido Socialista e concorreu nas eleccións parciais de outubro de 1931 como candidata da Agrupación Socialista en Badajoz. Foi elixida para o Parlamento Constitutivo. Tamén gañou as eleccións de novembro de 1933 e febreiro de 1936. Aínda que era feminista, rexeitou o dereito de voto das mulleres españolas, argumentando que non estaban preparadas para iso. Defensor fervoroso da Reforma Agraria, foi vítima dos ataques da dereita pola súa etnia e a súa formación feminista. Despois da Revolución Asturiana de 1934
Foi acusada de rebelión militar e deixou España. Mentres estaba no exilio, viviu en París e visitou Escandinavia e a Unión Soviética, recaudando fondos para as vítimas da represión. Volveu a España en 1936. Despois do comezo da Guerra Civil española, permaneceu en Madrid, organizando a transferencia dos tesouros artísticos de Toledo á bóveda do Banco de España para protexelos e dando discursos de radio para elevar a moral dos milicianos. Despois, decepcionada pola dirección de Largo Caballero, deixou o PSOE e uniuse ao Partido Comunista (PCE).