Exiliados de Malta () (entre marzo de 1919 e outubro de 1920) é o termo usado por Turquía para os criminais de guerra (incluídos soldados de alto rango, figuras políticas e administradores) do Imperio Otomán que foron seleccionados das prisións de Constantinopla e enviados ao exilio á Colonia da Coroa de Malta despois do armisticio de Mudros, nun intento fallido de procesamento que ocorreu durante a Ocupación de Constantinopla.
polas forzas aliadas. Despois da ocupación de Esmirna polas forzas gregas en maio de 1919, ocorreron grandes manifestacións de protesta no continente anatoliano aumentando a presión sobre os tribunais marciais. Os xuíces ordenaron entón a liberación de 41 sospeitosos para acalmar a situación. A liberación non era o que as forzas aliadas tiñan en mente, e fixo que considerasen un mellor centro de detención que a prisión militar de Bekirağa, conscientes de que a prisión podería ser capturada polos manifestantes e os seus prisioneiros liberados.