En resposta ás protestas, o 22 de xaneiro de 1989, Rushdie publicou unha columna no The Observer na que chamou a Mahoma "un dos grandes xenios da historia mundial", pero observou que a doutrina islámica considera a Mahoma como un ser humano, e de ningunha maneira perfecto. El considerou que a novela non é "unha novela antirreligiosa. É, con todo, unha tentativa de escribir sobre a migración, as súas tensións e transformacións. "O 14 de febreiro de 1989, Día de San Valentín, e tamén o día do funeral do seu amigo Bruce Chatwin, unha fatwa ordenando a execución de Rushdie foi proclamada na Radio Teherán por Ayatollah Khomeini, o líder espiritual de Irán na época, chamando o libro de" blasfemia contra o Islam ". (Chapter IV do libro retrata o personaxe dun imán no exilio, que, a pesar de que a doutrina islámica leva a Mahoma a ser humano, e en ningún caso perfecto.
Atacado, ferido gravemente, e mesmo morto