As bandas de guerrillas foron coñecidas como a Man Negra ("al-kaff al-aswad"), unha organización militante anti-sionista e anti-británica. A idea dun grupo semellante pareceu cristalizarse despois dos disturbios de 1929
- Non. Desde o principio, produciuse unha división no movemento. Unha facción liderada por Abu Ibrahim al-Kabir defendeu ataques inmediatos contra obxectivos británicos e xudeus, mentres que a outra facción, encabezada por al-Qassam, pensou que unha revolta armada era prematura e arriscaba expor os preparativos do grupo. Segundo Subhi Yasin, un compañeiro de al-Qassam, os ataques do grupo no norte foron executados polo grupo de Abu Ibrahim en desafío a al-Qassam, aínda que en 1969, Abu Ibrahim negou esta acusación. A campaña posterior da Man Negra comezou coa emboscada e asasinato de tres membros do Kibbutz Yagur o 11 de abril de 1931, un ataque fallido con bombas contra casas xudías periféricas en Haifa a principios de 1932 e varias operacións que mataron ou feriron a catro membros dos asentamentos xudeus do norte. A campaña culminou coa morte dun pai e un fillo xudeus en Nahalal, por unha bomba lanzada na súa casa, o 22 de decembro de 1932.