Completa a seguinte frase: Unha razón clave para que algúns historiadores menosprecen a cabalería romana foron as esmagadoras derrotas, na
Trebia e Cannae, que sufriu nas mans do xeneral cartaginés Aníbal durante a invasión de Italia por este último (218-6 a.C.). Pero Sidnell sinala que estes reveses non se debían ao mal desempeño dos romanos, que loitaron co seu valor e tenacidade habituais, senón aos números moito superiores da cabalería de Aníbal e á flexibilidade operativa proporcionada pola súa cabalería lixeira de Numidia. A xa poderosa cabalería de Aníbal (6.000 homes) que trouxo polos Alpes, composta de cabalería española e luz numidiana, foi engrosada pola adhesión da maioría das tribos galas do norte de Italia, que proporcionaron 4.000 adicionais, o que levou o seu cabalo ata o 20% da súa forza total. En Canas, 6.000 soldados romanos a cabalo (incluídos os confederados italianos) enfrontáronse a 10.000 cartagineses, e na ala dereita romana, a caballería romana de 2.400 foi probablemente superada en número por máis de 2 a 1 polos españois e galos de Aníbal. É nesta ala que se determinou o desastre romano en Canas, xa que a caballería romana foi esmagada e quebrada. Nas palabras de Polibio: "Cando o cabalo español e celta da ala esquerda (cartaginesa) entrou en contacto coa cabalería romana... a loita que se desenvolveu foi verdadeiramente bárbara... Unha vez reunidas as dúas forzas, desmontaron e loitaron a pé, home a home. Aquí os cartagineses finalmente prevaleceron, e aínda que os romanos resistiron con coraxe desesperada, a maioría deles foron mortos... " O feito de que os romanos desmontaran foi usado para apoiar a tese dunha caballería romana que carecía de confianza na súa equitación e era en realidade só unha infantería montada. Pero como a caballería cartaginesa tamén desmontou, a explicación de Livio é máis creíble, que a loita a cabalo era impráctica no espazo confinado entre o flanco dereito da infantería romana e o río Aufidus.