En xuño de 1988, Nelson Skalbania intentou negociar un acordo co seu amigo, Peter Pocklington, propietario dos Edmonton Oilers, para adquirir a Wayne Gretzky para os Canucks. Skalbania tamén estaba en conversacións co axente de Gretzky, Mike Barnett. Pat Quinn asegurou unha boa parte do futuro dos Canucks ao seleccionar a Trevor Linden segundo no Draft de entrada.
, e continuaría a súa rodaxe e negocio que comezara o verán anterior. Os Canucks só tiveron que desprenderse dunha selección de terceira rolda en 1989 (Veli-Pekka Kautonen) para obter os servizos dos veteranos Paul Reinhart e Steve Bozek de Calgary o 6 de setembro. O día seguinte, o defensor Robert Nordmark e unha selección de segunda rolda en 1989 (Craig Darby) chegaron de St. Louis por Dave Richter. Os Canucks terían os seus xogadores de poder para a vindeira tempada en orde, e case non renunciaron a nada para conseguilos. A contratación de Harold Snepsts como axente libre devolveu unha cara familiar á liña azul dos Canucks, e de súpeto a defensa parecía ser unha fortaleza dos Canucks. Combinado coa sólida xestión da rede de Kirk McLean e Steve Weeks, só as potencias Montreal e Calgary entregarían menos goles que os Canucks esta tempada. Este tamén sería o equipo máis corajoso que os fans de Vancouver viran en moito tempo. Con Garth Butcher, Rich Sutter, Stan Smyl, Jim Sandlak, Ronnie Stern, Darryl Stanley, e Snepsts na formación, Vancouver foi de súpeto unha parada non tan agradable nunha viaxe polo oeste.