Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Na República romana do século I a.C., os xogos de gladiadores eran unha das formas máis populares de entretemento. Para proporcionar gladiadores para as competicións, establecéronse varias escolas de adestramento, ou ludi, en toda Italia. Nestas escolas, os prisioneiros de guerra e os criminais condenados, que eran considerados escravos, aprendían as habilidades necesarias para loitar en xogos de gladiadores. En 73 a.C., un grupo de uns 200 gladiadores da escola de Capua, propiedade de Lentulus Batiatus, planeou unha fuga. Unha vez libres, os gladiadores fuxidos elixiron líderes entre eles, seleccionando dous escravos galeses -Crixus e Oenomaus- e Espartaco, que se di que era un auxiliar tracio das legións romanas máis tarde condenado á escravitude, ou un prisioneiro tomado polas legións. Hai algunha dúbida sobre a nacionalidade de Espartaco. Un Thraex era un tipo de gladiador en Roma, polo que "Thracian" pode simplemente referirse ao estilo de combate gladiador no que foi adestrado. Estes escravos fuxidos foron capaces de derrotar a unha pequena forza de tropas enviadas tras eles de Capua, e equiparse con capturado equipo militar, así como as súas armas de gladiadores. As fontes son un tanto contraditorias sobre a orde dos acontecementos inmediatamente despois da fuga, pero xeralmente coinciden en que este grupo de gladiadores fuxidos saquearon a rexión arredor de Capua, recrutaron a moitos outros escravos nas súas filas e finalmente retiráronse a unha posición máis defendible no monte Vesubio.  Pregunta: Onde estaba a área estratéxica que podían defender?
O monte Vesubio