Completar a seguinte frase: Para entón, o teatro independente argentino estaba limitado non só polo boom das producións teatrais comerciais, senón tamén por un clima de
Represión. As ameazas á liberdade artística durante a última ditadura do país foron aliviadas un pouco en 1980 co apoio do relativamente moderado xefe do exército, o xeneral Roberto Viola. A continuación, Dragún estreou a súa obra "¿Y por casa cómo andamos?" ("How're We Doing at Home?"), un comentario sobre os fogares infelices e paternalisticos e os seus efectos na cultura. A lenta mellora do clima de liberdades tamén levou a Dragún a formar unha asociación cos seus compañeiros dramaturgos Carlos Gorostiza e Roberto Cossa, así como con numerosos actores, para formar un "Teatro Aberto Argentino", co que esperaban fomentar un retorno da liberdade de expresión cuxa ausencia levou a tantas outras figuras culturais a abandonar a Arxentina desde 1975. Converteron unha fábrica de velas pechada no distrito de Balvanera de Buenos Aires no "Teatro Picadero", e estrearon un festival das súas novas obras colectivas (incluíndo "Mi obelisco y yo" de Dragún) para aclamar o 28 de xullo de 1981. Este éxito foi empañado polo incendio do teatro unha semana despois, aínda un "misterio sen resolver".