A axuda do Plan Marshall foi usada principalmente para a compra de bens dos Estados Unidos. As nacións europeas esgotaron case todas as súas reservas de divisas durante a guerra, e a axuda do Plan Marshall representou case o único medio de importar bens do estranxeiro. Ao comezo do plan, estas importacións eran principalmente alimentos e combustible, pero máis tarde as compras volvéronse cara ás necesidades de reconstrución como se pretendía orixinalmente. Nos últimos anos, baixo a presión do Congreso dos Estados Unidos e co estallido da Guerra de Corea, unha cantidade crecente da axuda foi gastada na reconstrución dos militares de Europa Occidental.
40%