Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: A medida que a República Romana se expandiu, chegou a un punto no que o goberno central en Roma non podía gobernar de forma efectiva as provincias distantes. As comunicacións e o transporte eran especialmente problemáticos dada a vasta extensión do Imperio. As noticias de invasións, revoltas, desastres naturais ou brotes de epidemias levabanse por barco ou por correo montado, moitas veces requiriendo moito tempo para chegar a Roma e para que as ordes de Roma fosen devoltas e actuadas. Polo tanto, os gobernadores provinciais tiñan autonomía de facto en nome da República Romana. Os gobernadores tiñan varios deberes, incluíndo o mando dos exércitos, o manexo dos impostos da provincia e servir como xuíces xefes da provincia. Antes do establecemento do Imperio, os territorios da República Romana dividíronse en 43 a.C. entre os membros do Segundo Triunvirato: Marco Antonio, Octavio e Marco Emilio Lépido. Antonio recibiu as provincias do leste: Acaia, Macedonia e Epiro (aproximadamente a actual Grecia, Albania e a costa de Croacia), Bitinia, Ponto e Asia (aproximadamente a actual Turquía), Siria, Chipre e Cirenaica. Estas terras foran conquistadas previamente por Alexandre o Grande; así, gran parte da aristocracia era de orixe grega. Toda a rexión, especialmente as grandes cidades, asimilárase en gran medida á cultura grega, sendo o grego a miúdo a lingua franca.  Pregunta: Que provincias recibiu Antonio?
Acaia, Macedonia e Epiro (aproximadamente a actual Grecia, Albania e a costa de Croacia), Bitinia, Ponto e Asia (aproximadamente a actual Turquía), Siria, Chipre e Cirenaica