Completar a seguinte frase:
Primeiro Fitna, Califa Ali (r. 656<unk>661) nomeou a Muhammad ibn Abi Bakr como gobernador de Exipto, pero Amr liderou unha invasión no verán de 658 que derrotou a Ibn Abi Bakr e asegurou o país para os omeias. Amr serviu como gobernador ata a súa morte en 664. De 667/8 a 682, a provincia foi gobernada por outro fervoroso partidario pro-Omayad, Maslama ibn Mukhallad al-Ansari. Durante a Segunda Fitna, Ibn al-Zubayr gañou o apoio dos kharijitas en Exipto e enviou un gobernador seu, Abd al-Rahman ibn Utba al-Fihri, á provincia. O réxime Zubayrid apoiado polos kharijitas era moi impopular entre os árabes locais, que chamaron ao califa omeia Marwan I (r. 684 <unk> 685) para as axudas. En decembro de 684, Marwan invadiu Exipto e reconquistou con relativa facilidade. Marwan instalou o seu fillo Abd al-Aziz como gobernador. Confiando nos seus estreitos lazos co "jund", Abd al-Aziz gobernou o país durante 20 anos, gozando dunha ampla autonomía e gobernando como un virrei "de facto". Abd al-Aziz tamén supervisou a finalización da conquista musulmá do norte de África; foi el quen nomeou a Musa ibn Nusayr no seu posto como gobernador de Ifriqiya. Abd al-Aziz esperaba ser sucedido polo seu fillo, pero cando morreu, o califa Abd al-Malik ibn Marwan (685<unk>695) enviou o seu propio fillo, Abdallah, como gobernador nun movemento para reafirmar o control e evitar que o país se converta nun dominio hereditario.