Completa a seguinte frase: Warwick e Cheever permaneceron co equipo para 1989 e conduciron o Brawn Arrows A11, que foi impulsado polo motor Ford DFR V8. O mellor resultado do equipo foi no Gran Premio dos Estados Unidos na cidade natal de Cheever, Phoenix. Alí, o americano logrou o seu último podio terminando terceiro. En última instancia, con todo, Cheever loitou no A11 (que tivo que ser especialmente modificado a principios da tempada para que o americano alto puidese caber no coche) e realmente non conseguiu clasificarse no
Gran Premio de Gran Bretaña e Italia. A perenne mala sorte de Warwick tamén continuou: unha longa parada nos boxes durante a carreira inaugural en Brasil custoulle o que moitos crían que sería a súa primeira vitoria, mentres que na Ronda 6 no Gran Premio de Canadá húmido, Warwick liderou brevemente e estaba en segundo lugar cando o seu Ford V8 explotou. El fora regularmente máis rápido que os que estaban detrás del (incluíndo o eventual gañador Thierry Boutsen, que conduciu un Williams-Renault), e podería ter gañado cando o líder da carreira Ayrton Senna explotou o motor Honda no seu McLaren con só dúas voltas restantes. Despois de terminar quinto en 1988, Arrows caeu ao sétimo en 1989.