De Borre comezou a súa carreira militar no exército real francés como voluntario. Serviu como oficial de cabalería en varias campañas durante a Guerra de Sucesión Austriaca. En 1745 foi ferido gravemente. En 1757 formou unha unidade na súa cidade natal de Liexa, no que hoxe é Bélxica, pero evidentemente non participou na Guerra dos Sete Anos. Cando chegou a América en 1776, o Segundo Congreso Continental
nomeouno xeneral de brigada. George Washington asignou a de Borre para comandar a 2a Brigada de Maryland na división de John Sullivan. Liderou as súas tropas en Staten Island e Brandywine. Na última batalla demostrou ser incapaz de manexar as súas tropas en acción. Ameazado cunha corte marcial, dimitiu e deixou América en 1779. Foi ascendido a xeneral de brigada no exército francés en 1780, pero xa non era físicamente capaz de prestar servizo activo.