Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A Liga das Nacións carecía dunha forza armada propia e dependía das Grandes Potencias para facer cumprir as súas resolucións, o que estaban moi pouco dispostos a facer. Os seus dous membros máis importantes, Gran Bretaña e Francia, eran reticentes a usar sancións e aínda máis reticentes a recorrer á acción militar en nome da Liga. Inmediatamente despois da Primeira Guerra Mundial, o pacifismo converteuse nunha forza forte entre o pobo e os gobernos dos dous países. Os conservadores británicos eran especialmente tibios coa Liga e preferían, cando estaban no goberno, negociar tratados sen a participación desta organización. Ademais, a defensa da Liga do desarme para Gran Bretaña, Francia e os seus outros membros, ao mesmo tempo que defendía a seguridade colectiva, significaba que a Liga estaba a privarse dos únicos medios forzosos polos que podía manter a súa autoridade. Cando o gabinete británico discutiu o concepto da Liga durante a Primeira Guerra Mundial, Maurice Hankey, o secretario do gabinete, distribuíu un memorando sobre o tema. Comezou dicindo: "En xeral, parece que calquera esquema deste tipo é perigoso para nós porque creará unha sensación de seguridade que é totalmente ficticia". Atacou a fe británica de antes da guerra na santidade dos tratados como delirante e concluíu afirmando:  Pregunta: A pesar de estar decidida a adherirse a certos mandatos, que faltaba á Liga das Nacións?
unha forza armada propia