A partir do 301 a.C. Armenia está incluída dentro da esfera de influencia do Imperio seléucida, pero mantivo un grao considerable de autonomía, mantendo os seus gobernantes nativos. Segundo Polyaenus, en 227 a.C. o rei rebelde seléucida Antíoco Hieraxo refuxiou-se no territorio armenio gobernado polo rei Arsames, fundador da cidade Arsamosata. Cara ao final do 212 a.C. o país estaba dividido en dous reinos, ambos estados vassalos dos seléucidas: a Armenia Maior e Sophene, incluíndo Commagene ou Armenia Menor. Antíoco III o Grande decidiu suprimir as dinastías locais, e sitiou Arsamosata. Xerxes, o satrapa de Commagene e Zari, entregou o seu trono e entregou o caderno do rei, a quen Antíoco aceptou como soberano.
a súa irmá Antiochis