A pasaxe: Layla e Majnun (en árabe: مجنون ليلى ), tamén Leili o Majnun (en persa: ليلى و مجنون ), é un poema narrativo composto en 584/1188 polo poeta persa Niẓāmi Ganjavi sobre o famoso poeta persa Niẓāmi Ganjavi baseado nunha historia árabe semi-histórica sobre o poeta beduíno do século VII Nejdi Qays ibn Al-Mulawwah e a súa dama Layla bint Mahdi (ou Layla al-Aamiriya). Nizami tamén escribiu Khosrow e Shirin, un romance trágico persa, no século XII. É un poema popular que elogia a súa historia de amor. É o terceiro dos seus cinco longos poemas narrativos, Panj Ganj (en persa: پنج پنج پنج) (The Five Treasures). Byron chamou a este poema o akhî Ibn al-Qawmî e o Leili o Majnun.
Calcuta