Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A primeira mención coñecida desta enfermidade é dun papiro exipcio do ano 1700 a.C., que aconsella: <unk>... Debería dar unha receita, un ungüento de gran protección; follas de acacia, moídas, tituradas e cocidas xuntos. Manchar unha tira de liño fino con el e colocar no ano, que se recupera inmediatamente. " En 460 a.C., o corpus hipocrático discute un tratamento similar á moderna ligadura de goma: "E hemorroides de forma semellante pode tratar transfixándoas cunha agulla e atándoas cun fío moi grosso e de lana, para a aplicación, e non fomentan ata que caen, e sempre deixan un atrás; e cando o paciente se recupere, deixe que se faga un curso de Hellebore". As hemorroides puideron ser descritas na Biblia, con traducións anteriores ao inglés usando a ortografía agora obsoleta "emerods". Celsus (25 aC <unk> 14 dC) describiu procedementos de ligadura e escisión, e discutido as posibles complicacións. Galeno defendeu cortar a conexión das arterias coas veas, afirmando que reducía tanto a dor como a propagación da gangrena. O Susruta Samhita (séculos IV-V d.C.) é semellante ás palabras de Hipócrates, pero fai énfase na limpeza das feridas. No século XIII, cirurxiáns europeos como Lanfranco de Milán, Guy de Chauliac, Henri de Mondeville e Xoán de Ardene fixeron grandes progresos e desenvolveron as técnicas cirúrxicas. Na Idade Media, as hemorroides tamén eran coñecidas como a maldición de Saint Fiacre despois dun santo do século VI que as desenvolveu despois de arar o chan. O primeiro uso da palabra "hemorroide" en inglés ocorre en 1398, derivado do antigo francés "emorroides", do latín hæmorrhoida, á súa vez do grego α<unk>μορροΐς (haimorrhois), "susceptible de descargar sangue", de α<unk>μα (haima), "sangue" e <unk>όος (rhoos), "corriente, fluxo, corrente", a si mesma de <unk>έω (rheo), "fluír, fluír".  Pregunta: Referíndose á tradución grega literal, que é probable que as hemorroides descarten?
sangue