Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os análogos máis próximos dentro da galaxia da Vía Láctea das estrelas que producen longas explosións de raios gamma son probablemente as estrelas Wolf<unk>Rayet, estrelas extremadamente quentes e masivas, que derramaron a maior parte ou todo o seu hidróxeno a presión de radiación. Eta Carinae e WR 104 foron citados como posibles futuros progenitores das explosións de raios gamma. Non está claro se algunha estrela da Vía Láctea ten as características axeitadas para producir unha explosión de raios gamma. O modelo de estrela masiva probablemente non explica todos os tipos de explosión de raios gamma. Hai fortes probas de que algunhas explosións de raios gamma de curta duración ocorren en sistemas sen formación estelar e sen estrelas masivas, como as galaxias elípticas e os halos de galaxias. A teoría favorita para a orixe da maioría das explosións curtas de raios gamma é a fusión dun sistema binario composto por dúas estrelas de neutróns. Segundo este modelo, as dúas estrelas dun sistema binario espiralam lentamente cara a outra porque a radiación gravitacional libera enerxía ata que as forzas de marea repentinamente destrúen as estrelas de neutróns e colapsan nun único buraco negro. A caída de materia no novo buraco negro produce un disco de acreción e libera unha explosión de enerxía, análoga ao modelo de colapso. Tamén se propuxeron numerosos outros modelos para explicar as explosións curtas de raios gamma, incluíndo a fusión dunha estrela de neutróns e un buraco negro, o colapso inducido por acreción dunha estrela de neutróns ou a evaporación de buracos negros primordiais. Unha explicación alternativa proposta por Friedwardt Winterberg é que no curso dun colapso gravitacional e ao alcanzar o horizonte de eventos dun buraco negro, toda a materia desintegra nunha explosión de radiación gamma.  Pregunta: Onde se forma un disco circumestelar despois de que a materia caia?
buraco negro