O interese nas tácticas de infantería leve aumentou en toda Europa despois da batalla de Valmy.
, onde a infantería de liña prusiana demostrou ser incapaz de romper os francotiradores franceses. Inicialmente, os soldados eran recrutados directamente da infantería de liña para loitar como escaramuzas, pero co tempo moitos estados de fala alemá adoptaron "Jäger" para cumprir este papel. En teoría, os "Jäger" operaban en pares para protexerse mutuamente mentres se recargaban, e mantíñanse dentro de 100 a 200 yardas de infantería de orde estreita na que poderían retroceder se fosen ameazados pola cabalería ou expulsados pola infantería. Con todo, admitiuse que, debido á dificultade de controlar as tropas espalladas en orde aberta e no medio da batalla, estas directrices non sempre podían ser seguidas. Os Jäger tiñan permiso para actuar con certa iniciativa no campo de batalla, a diferenza da infantería de liña que estaba rigidamente adestrada e mantida baixo un control estrito polos seus oficiais. Por esta razón, foron os soldados máis enérxicos e atrevidos os que foron seleccionados para converterse nun "Jäger".