Escriba unha continuación para este parágrafo - Despois de "Soldados" (1848) comezou "Un día en xuño", que nunca foi rematado, e exhibiu "Un fumador" (1849) e "Bravos" ("Les Bravi", 1852). En 1855 tocou a marca máis alta do seu logro con "The Gamblers" e "The Quarrel" ("La Rixe"), que foi presentado por Napoleón III á Corte inglesa. O seu triunfo foi sustentado no Salón de 1857, cando exhibiu nove pinturas e debuxos; entre eles o "Xove do tempo da rexencia", "O pintor", "O zapatero", "O músico" e "A lectura en Diderot". Cando, no verán de 1859, o emperador Napoleón III, xunto con Víctor Manuel II, rei de Piamonte e Cerdeña, intentaron expulsar aos Habsburgo dos seus territorios no norte de Italia, Meissonier recibiu un encargo do goberno para ilustrar escenas da campaña. "O emperador Napoleón III en Solferino" levou a Meissonier máis de tres anos para completalo. A obra, unha escena de batalla, representaba algo así como unha saída para o pintor de "bonshommes" e mosqueteiros, aínda que Meissonier xa pintara escenas de violencia e masacre, como "Remembrance of Civil War", e en 1848
De feito, fora capitán da Garda Nacional, cando loitou ao lado do goberno republicano durante os "Días de Xuño". No outono de 1861 foi elixido para unha cadeira no Institut de France cando os membros da Académie des Beaux-Arts votaron por el para unirse ao seu número. No Salón de 1861 enviou "A Shoeing Smith", "A Musician", "A Painter", e "M. Louis Fould"; ao de 1864 "The Emperor at Solferino", e "1814". Posteriormente exhibiu "A Gamblers' Quarrel" (1865) e "Desaix and the Army of the Rhine" (1867).