Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os paleontólogos aceptan que Allosaurus era un depredador activo de animais grandes. Hai evidencias dramáticas de ataques de alosaurios a Stegosaurus, incluíndo unha vértebra da cola de Allosaurus cunha ferida de punción parcialmente curada que se adapta a un pico da cola de Stegosaurus, e unha placa do pescozo de Stegosaurus cunha ferida en forma de U que se correlaciona ben cun fociño de Allosaurus. Os saurópodos parecen ser candidatos probables tanto como presas vivas como como obxectos de limpeza, baseados na presenza de raspaduras nos ósos de saurópodos que encaixan ben cos dentes de alosaurio e a presenza de dentes de alosaurio perdidos con ósos de saurópodos. Con todo, como observou Gregory Paul en 1988, Allosaurus probablemente non era un depredador de saurópodos completamente maduros, a menos que cazasen en manadas, xa que tiña un cranio de tamaño modesto e dentes relativamente pequenos, e foi moi superado polos saurópodos contemporáneos. Outra posibilidade é que preferiu cazar os xoves en vez de cazar aos adultos. As investigacións dos anos noventa e a primeira década do século XXI puideron atopar outras solucións a esta pregunta. Robert T. Bakker, comparando o Allosaurus cos mamíferos carnívoros do Cenozoico de dentes de sable, atopou adaptacións similares, como unha redución dos músculos da mandíbula e un aumento dos músculos do pescozo, e a capacidade de abrir as mandíbulas extremadamente amplas. Aínda que Allosaurus non tiña dentes de sable, Bakker suxeriu outro modo de ataque que usaría tales adaptacións do pescozo e a mandíbula: os dentes curtos convertéronse en pequenos segadizos nun bordo cortante semellante a unha serra que se estendía ao longo da mandíbula superior, que tería sido levado á presa. Este tipo de mandíbula permitía ataques abrasivos contra presas moito máis grandes, co obxectivo de debilitar á vítima.  Pregunta: Quen comparou o Allosaurus co Cenozoico?
Robert T. Bakker