En Roma antiga, mentres que o suicidio foi inicialmente permitido, foi posteriormente considerado un crime contra o estado debido aos seus custos económicos. Aristóteles condenou todas as formas de suicidio mentres Platón era ambivalente. En Roma, algunhas razóns para o suicidio incluían a morte voluntaria nun combate de gladiadores, a culpa por asasinar a alguén, para salvar a vida doutro, como resultado do luto, de ser avergoñado, e como un escape de situacións de violación e sufrimento físico, como a derrota física ou a persecución criminal.
custos económicos