Mentres se formaban os compoñentes da división, os Cameron Highlanders de Ottawa foron separados e trasladados a Islandia como parte da Z Force. O batallón pasou o inverno de 1940-1941 alí, e despois trasladouse ao Reino Unido. As brigadas de infantería canadense 8a e 9a da división comezaron a embarcar o 1 de xullo de 1941 e chegaron ao Reino Unido a finais dese mes. A 7a Brigada de Infantería Canadense embarcou en agosto e chegou a principios de setembro. Despois da súa chegada, a división pasou tres anos sen incidentes en tarefas de guarnición e adestramento antes do desembarco de asalto en Juno Beach o día D, 6 de xuño de 1944, como parte do Segundo Exército británico, uníndose máis tarde ao recén formado Primeiro Exército canadense. As honras de batalla inclúen Caen
Falaise, a limpeza dos portos do Canal, o bolso de Breskens, e as ofensivas finais de 1945. Durante a Batalla do Escalda, a 3a División de Infantería Canadense tivo o alcume de "Ratas de auga" concedido por Field Marshal Sir Bernard Montgomery, comandante do 21o Grupo de Exércitos, en recoñecemento das malas condicións do terreo a través do cal loitaron, primeiro nos desembarcos de Normandía, e despois no Bolsón de Breskens inundado.