Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En 1941, coa Segunda Guerra Mundial en Europa pero os Estados Unidos aínda non estaban en guerra, Feynman pasou o verán traballando en problemas balísticos no Arsenal de Frankford en Pensilvania. Despois do ataque a Pearl Harbor que levou aos Estados Unidos á guerra, Feynman foi recrutado por Robert R. Wilson, que estaba a traballar en medios para producir uranio enriquecido para o seu uso nunha bomba atómica, como parte do que se convertería no Proxecto Manhattan. O equipo de Wilson en Princeton traballaba nun dispositivo chamado isotrón, destinado a separar electromagnéticamente o uranio-235 do uranio-238. Isto fíxose dun xeito bastante diferente ao usado polo calutrón que estaba en desenvolvemento por un equipo baixo o ex mentor de Wilson, Ernest O. Lawrence, no Laboratorio de Radiación da Universidade de California. No papel, o isotrón era moitas veces máis eficiente que o calutrón, pero Feynman e Paul Olum loitaron por determinar se era ou non práctico. En última instancia, por recomendación de Lawrence, o proxecto de isotrón foi abandonado. Nesta coyuntura, a principios de 1943, Robert Oppenheimer estaba establecendo o Laboratorio de Los Alamos, un laboratorio secreto nunha meseta en Novo México onde se deseñarían e construirían bombas atómicas. Fixo unha oferta ao equipo de Princeton para ser reubicado alí. "Como un grupo de soldados profesionais", lembrou máis tarde Wilson, "inscribímonos, en masa, para ir a Los Alamos". Como moitos outros mozos físicos, Feynman caeu logo baixo o feitizo do carismático Oppenheimer, que telefonou a Feynman desde Chicago para informalo de que atopara un sanatorio en Albuquerque, Novo México, para Arline. Foron dos primeiros en partir para Novo México, saindo nun tren o 28 de marzo de 1943. O ferrocarril proporcionou a Arline unha cadeira de rodas, e Feynman pagou un extra por unha habitación privada para ela. En Los Alamos, Feynman foi asignado á División Teórica (T) de Hans Bethe, e impresionou a Bethe o suficiente para ser nomeado líder do grupo. El e Bethe desenvolveron a fórmula de Bethe-Feynman para calcular o rendemento dunha bomba de fisión, que...  Pregunta: Con que axudou Feynmann aos enxeñeiros?
elaboración de procedementos de seguridade para o almacenamento de materiais