Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Cando o físico italiano Galileo Galilei observou por primeira vez o planeta a principios do século XVII, atopou que mostraba fases como a Lúa, variando de media lúa a gibosa a chea e viceversa. Cando Venus está máis lonxe do Sol no ceo, mostra unha fase de media iluminación, e cando está máis preto do Sol no ceo, mostra como unha fase de media lúa ou completa. Isto só podería ser posible se Venus orbitase o Sol, e esta foi unha das primeiras observacións que claramente contradecía o modelo xeocéntrico ptolemaico de que o Sistema Solar era concéntrico e centrado na Terra. O tránsito de Venus de 1639 foi predicho con precisión por Jeremiah Horrocks e observado por el e o seu amigo, William Crabtree, en cada unha das súas respectivas casas, o 4 de decembro de 1639 (24 de novembro do calendario juliano en uso nese momento). A atmosfera de Venus foi descuberta en 1761 polo polímata ruso Mikhail Lomonosov. A atmosfera de Venus foi observada en 1790 polo astrónomo alemán Johann Schröter. Schröter descubriu que cando o planeta era unha media lúa fina, as cúspides estendíanse a través de máis de 180°. Supuxo correctamente que isto era debido á dispersión da luz solar nunha atmosfera densa. Máis tarde, o astrónomo estadounidense Chester Smith Lyman observou un anel completo ao redor do lado escuro do planeta cando estaba na conxunción inferior, proporcionando máis evidencias dunha atmosfera. A atmosfera complicou os esforzos para determinar un período de rotación do planeta, e observadores como o astrónomo italiano Giovanni Cassini e Schröter estimaron incorrectamente períodos de aproximadamente 24 horas a partir dos movementos das marcas na superficie aparente do planeta.  Pregunta: Que planeta contradixo o modelo anterior de Ptolomeo?
Venus