Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: mentres que a parte dianteira do corpo do tiburón anxo é ancha e achatada, a parte traseira conserva un aspecto musculoso máis típico doutros tiburóns. Os ollos e os espiráculos están na parte superior e as cinco fendas branquiais están na parte traseira. Tanto as aletas pectorais como as pélvicas son grandes e sosténse horizontalmente. Hai dúas aletas dorsais, sen aleta anal e, de xeito inusual para os tiburóns, o lóbulo inferior da aleta caudal é máis longo que o lóbulo superior. A maioría dos tipos crecen ata unha lonxitude de 1,5 m, co tiburón anxo xaponés, coñecido por alcanzar os 2 m. Aínda que poden crecer moi grandes, algúns tiburóns anxo desenvolven anormalidades na columna vertebral que inclúen escoliose. Os desembarcos de tiburón ángel do Pacífico aumentaron a mediados da década de 1980 e alcanzaron máis de 1125 toneladas en 1986, converténdose na especie de tiburón con maior número total de desembarcos reportados na costa oeste dos Estados Unidos ese ano. Os tiburóns anxo teñen mandíbulas extensibles que poden abrirse rapidamente cara arriba para capturar presas e teñen dentes longos e con forma de agulla. Enterranse na area ou no barro esperando a presa, que inclúe peixes, crustáceos e varios tipos de moluscos. Son ovovivíparos, producindo camadas de ata 13 crías. Os cachorros do tiburón-anxo do Pacífico nacen de marzo a xuño en augas profundas, xeralmente entre 55 e 90 metros, posiblemente para protexer aos pequenos cachorros dos depredadores. Os tiburóns-anxo normalmente viven a profundidades de entre 1 e 200 metros e pódense ver en substratos de fondo fangoso ou suave, onde poden mesturarse facilmente con outros animais.  Pregunta: De que consiste a dieta típica dun tiburón ángel?
peixes, crustáceos e varios tipos de moluscos