Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Ericsson decidiu obter os chips para os seus teléfonos dunha única fonte: unha instalación de Philips en Novo México. O 17 de marzo de 2000, un incendio na fábrica de Philips contaminou a instalación estéril. Philips asegurou a Ericsson e a Nokia (o seu outro gran cliente) que a produción non se atrasaría máis dunha semana. Cando quedou claro que a produción estaría comprometida durante meses, Ericsson enfrontouse a unha grave escaseza. Nokia xa comezara a obter pezas de fontes alternativas, pero a posición de Ericsson era moito peor, xa que a produción de modelos actuais e o lanzamento de novos modelos foi retrasado. Ericsson, que estivo no mercado de teléfonos móbiles durante décadas e era o terceiro maior fabricante de teléfonos celulares do mundo no momento detrás de Nokia e Motorola, estaba a loitar con enormes perdas e diminución da cuota de mercado. Isto foi en parte debido a este incendio, así como a súa incapacidade para producir teléfonos máis baratos ou teléfonos de deseño elegante como Nokia conseguiu facer. Comezaron as especulacións sobre unha posible venda por parte de Ericsson da súa división de telefonía móbil, pero o presidente da compañía, Kurt Hellström, dixo que non tiña plans para facelo. Hellström dixo: "Os teléfonos móbiles son realmente un negocio central para Ericsson. Non teríamos tanto éxito (en redes) se non tivésemos teléfonos". En agosto de 2001, as dúas empresas finalizaron os termos da fusión anunciada en abril. Ericsson contribuíu coa maioría da empresa Ericsson Mobile Communications, excluíndo unha parte menor que se separou como Ericsson Mobile Platforms. Sony contribuíu con toda a súa división de teléfonos. A empresa tiña que ter unha forza laboral inicial de 3.500 empregados.  Pregunta: Canto tempo debía ser o atraso?
non máis dunha semana