O exilio do sultán non aliviou as dificultades francesas en Marrocos, e estalou unha insurxencia que atacou tanto ao réxime como aos seus colaboradores con campañas de boicot e actos de violencia. Varios intentos de asasinato foron feitos contra o novo sultán marioneta, Mohammed Ben 'Arafa, e unha das campañas de boicot foi dirixida ás mesquitas do país debido ás oracións que se dicían no nome do novo sultán. Finalmente, co proceso de descolonización en curso en Túnez e a guerra de independencia en Arxelia
, os franceses acordaron negociar a independencia de Marrocos nunha conferencia o 23 de agosto de 1955. O 1 de outubro, Mohammed Ben 'Arafa abdicou e máis tarde ese mes, incluso Thami el-Glaoui apoiou o retorno de Mohammed V. O sultán volveu aterrar no aeroporto de Rabat-Salé ás 11:42 am do 16 de novembro, recibido por multitudes que aclamaban. A Declaración de Independencia franco-marroquí foi formalmente asinada o 2 de marzo de 1956, e Tánger foi reintegrada a Marrocos ese mesmo ano. En 1957, Mohammed V adoptou o título oficial de "Rei", que desde entón foi usado polos seus sucesores, Hassan II e Mohammed VI.