Escribe unha continuación para este parágrafo - No prólogo de "Kaputt", Malaparte describe en detalle o complicado proceso de escritura. Comezara a escribir no outono de 1941, mentres se aloxaba na casa de Roman Souchena na aldea ucraniana de Pestchianka, situada preto da "Casa dos Soviets" local, que foi requisada polas SS; a aldea estaba entón a só dúas millas detrás da fronte. Souchena era unha campesiña educada, cuxa pequena biblioteca doméstica incluía as obras completas de Pushkin e Gogol. A moza esposa de Souchena, absorta en "Eugene Onegin" despois dun duro día de traballo, lembrou a Malaparte de Elena e Alda, as dúas fillas de Benedetto Croce. A parella Souchena axudou a Malaparte no seu proxecto de escritura, el mantivo o manuscrito ben escondido na súa casa contra as buscas alemás e ela coselo no forro da roupa de Malaparte cando foi expulsado do fronte ucraniano debido ao escándalo dos seus artigos no Corriere della Sera. Continuou a escribir en xaneiro e febreiro de 1942, que pasou na Polonia ocupada polos nazis.
e no Frente de Smolensk. De alí foi a Finlandia, onde pasou dous anos, durante os cales terminou todo o libro agás o último capítulo. Tras contraer unha grave enfermidade no Frente de Petsamo en Laponia, concédéronlle unha licenza de convalescencia en Italia. No camiño, a Gestapo abordou o seu avión no aeroporto de Tempelhof en Berlín e os pertences de todos os pasaxeiros foron buscados a fondo. Afortunadamente, non había ningunha páxina de "Kaputt" na súa equipaxe. Antes de saír de Helsinki, tomara a precaución de confiar o manuscrito a varios diplomáticos con sede en Helsinki: o conde, ministro da legación española; o príncipe Dina Cantemir, secretario da legación rumana; e Titu Michai, o agregado de prensa rumano. Coa axuda destes diplomáticos, o manuscrito chegou finalmente a Malaparte, en Italia, onde puido publicalo.