Escribe unha continuación para este parágrafo - Comunismo de guerra
foi o primeiro sistema adoptado polos bolxeviques durante a Guerra Civil Rusa como resultado dos moitos desafíos. A pesar do "comunismo" no nome, non tiña nada que ver co comunismo, con estricta disciplina para os traballadores, accións de folga prohibidas, deber laboral obrigatorio e control de estilo militar, e foi descrito como un simple control autoritario dos bolxeviques para manter o poder e o control nas rexións soviéticas, en vez de calquera ideoloxía política coherente. A Unión Soviética foi establecida en 1922. Antes da ampla prohibición, había varias faccións, máis destacadas entre elas a Oposición de Esquerda, a Oposición de Dereita e a Oposición dos Traballadores, que debatían sobre o camiño de desenvolvemento a seguir. As oposicións de esquerda e obreiras eran máis críticas do desenvolvemento capitalista de estado e os obreiros en particular eran críticos da burocratización e do desenvolvemento desde arriba, mentres que a oposición de dereita era máis apoiadora do desenvolvemento capitalista de estado e defendía a Nova Política Económica. Seguindo o centralismo democrático de Lenin, os partidos leninistas foron organizados sobre unha base xerárquica, con células activas de membros como a ampla base. Formanse só de cadros de elite aprobados por membros superiores do partido como fiables e completamente suxeitos á disciplina do partido. O trotskismo superou aos comunistas de esquerda como a principal corrente comunista disidente, mentres que os comunismos máis libertarios, que se remontan á corrente marxista libertaria do comunismo do consello, seguían sendo importantes comunismos disidentes fóra da Unión Soviética. Nos Procesos de Moscova, moitos dos vellos bolcheviques que tiveron un papel destacado durante a Revolución Rusa ou no goberno soviético de Lenin despois, incluíndo Lev Kamenev, Grigory Zinoviev, Alexei Rykov e Nikolai Bukharin, foron acusados, declarados culpables de conspiración contra a Unión Soviética e executados.