En dous meses, Cornelius e os seus 200 homes cortaron árbores, queimaron a vexetación e cavaron a terra para revelar o monumento. Debido ao perigo de colapso, non puido desenterrar todas as galerías. Informou os seus achados a Raffles, incluíndo varios debuxos. Aínda que Raffles mencionou o descubrimento e o duro traballo de Cornelius e os seus homes en só unhas poucas frases, foi acreditado co redescubrimento do monumento, como o que o trouxo á atención do mundo.Christiaan Lodewijk Kedu Hartmann, o residente da rexión, continuou o traballo de Cornelius, e en 1835, todo o complexo foi finalmente desenterrado. O seu interese por Borobudur foi máis que persoal. Hartmann non escribiu ningún informe das súas actividades, en particular, a historia principal de que descubriu a estatua principal do Buda na cúpula baleira en 1842.
colapso