Un ano despois, en 1975, Diokno foi elixido presidente da Unión de Liberdades Civís, cargo que ocupou ata 1982. Máis tarde, en marzo de 1983, Diokno fundou a organización "Kilusan sa Kapangyarihan at Karapatan ng Bayan" (Movemento pola Soberanía e Democracia do Pobo) ou KAAKBAY, que era ideoloxicamente independente de crenzas como o marxismo, pero a que se uniron outros marxistas e capitalistas. KAAKBAY influíu no público e loitou duramente contra a administración de Marcos usando activismo non violento ou "política de presión". KAAKBAY máis tarde elevou a política de presión como un principio importante para a posdemocracia a través da súa publicación chamada "The "Plaridel" Papers". A edición de agosto de 1984 de The "Plaridel" Papers popularizou o concepto de política de presión e introduciu un sistema político que implicaría o "parlamento das rúas" na construción dunha "democracia popular". KAAKBAY tamén foi unha das principais organizacións membros da coalición Justice for Aquino, Justice for All (JAJA), que foi fundada por Diokno o 25 de agosto de 1983 despois do asasinato de "Ninoy" Aquino.
por volver ao país para enfrontarse a Marcos. JAJA foi a primeira fronte unida contra Marcos, pero non durou moito. KAAKBAY serviu como a principal coalición que impediu que os outros grupos extremos deixasen JAJA. Desafortunadamente, JAJA foi substituída máis tarde pola predominantemente esquerdista Coalición de Organizacións para a Restauración da Democracia (CORD) a mediados de 1984, que tiña case os mesmos membros. Antes da creación de CORD, moitos antigos membros do JAJA que estaban en desacordo cos comunistas tamén organizaron unha alianza moito máis ampla chamada "Kongreso ng Mamamayang Pilipino" (KOMPIL) ou o Congreso do Pobo Filipino, e estaba encabezado principalmente por Diokno.