A estreptomicina foi illada por primeira vez o 19 de outubro de 1943 por Albert Schatz, un estudante de doutoramento no laboratorio de Selman Abraham Waksman na Universidade de Rutgers nun proxecto de investigación financiado por Merck and Co. Waksman e o seu persoal de laboratorio descubriron varios antibióticos, incluíndo actinomicina, clavacina, estreptomicina, estreptomicina, griseína, neomicina, fradicina, candicidina e candidina. Destes, a estreptomicina e a neomicina atoparon ampla aplicación no tratamento de numerosas enfermidades infecciosas. A estreptomicina foi a primeira cura antibiótica para a tuberculose (TB).
En 1943