En 1576 unha outra enquisa informou que, aínda que a pedra estaba en boas condicións, agás unha chimenea e unha fiestra, as madeiras pereceron, o teito de chumbo estaba cheo de buracos, unha cociña estaba ao borde do colapso, e outro precisaba substituír o seu chan. No mesmo ano, George Talbot, 6o Conde de Shrewsbury, escribiu á raíña para asegurala de que o castelo estaba en boas condicións, valía £1.000, e podería ser reparado por £100. Como el era responsable de manter presa a Raíña María de Escocia, e os seus 140 gardas, finalmente lle dixo que Melbourne merecía a pena ser trasladada. En 1583, o castelo de Melbourne estaba en boas condicións agás unha chaminé e unha fiestra, as madeiras pereceron, o teito de chumbo estaba cheo de buracos, unha cociña estaba á beira do colapso, e outro precisaba substituír o seu chan. En 1624, a Raíña Isabel decidiu que a construción do castelo de Londres só podería ser un lugar de descanso, aínda que a
María, Raíña de Escocia