As células T axudantes teñen unha asociación máis débil co complexo MHC:antixénico do que se observa para as células T asasinas, o que significa que moitos receptores (aproximadamente 200-300) na célula axudante deben estar unidos por un MHC:antixénico para activar a célula axudante, mentres que as células axudantes poden ser activadas por un único compromiso dunha molécula MHC:antixénico. A activación do complexo MHC:antixénico tamén é recoñecida polo co-receptor CD4 da célula axudante, que recruta moléculas dentro da célula T (por exemplo, Lck) que son responsables da activación da célula T. As células axudantes teñen unha asociación máis débil co complexo MHC:antixénico do que se observou para as células T asasinas, o que significa que moitos receptores (aproximadamente 200-300) na célula axudante deben estar unidos por un MHC:antixénico para activar a célula axudante, mentres que as células axudantes poden ser activadas por un só MHC
Moléculas MHC de clase II