En 1901, ao recibir o seu diploma, de Bourgoing uniuse á Société de Secours aux Blessés Militaires (SSBM), precursora da Cruz Vermella francesa, como voluntaria e comezou a traballar no Hospital Beaujon de París. Como resultado da súa competencia e a comprensión que mostrou tanto aos pacientes como aos médicos, foi nomeada presidenta da SSBM. En 1907, navegou a Marrocos coa forza expedicionaria francesa baixo o mando do xeneral Antoine Marius Benoît Drude. Como xefe dun equipo de voluntarios SSBM, estableceu unha enfermería en Casablanca, tratando aos feridos nos conflitos entre os franceses e os marroquís. Dado que as condicións eran difíciles en Marrocos, decidiuse que os feridos e os enfermos graves debían ser transportados a Oran, en Arxelia, onde sería máis fácil proporcionar un tratamento adecuado. Foi en outubro de 1907, mentres ela e dúas das súas enfermeiras acompañaban aos feridos nunha travesía naval francesa a Orán, cando coñeceu por primeira vez ao xeneral Hubert Lyautey, que era comandante de división alí. Despois de pasar quince meses no norte de África, volveu a Francia, só para saír pouco despois para o porto italiano de Messina en decembro, onde ela e o seu equipo de enfermeiros axudaron a coidar das 80.000 vítimas do terremoto de 1908.
- Non. Como resultado dos seus servizos exemplares, foron condecorados pola princesa Hélène de Orléans.