A probabilidade de desenvolver a enfermidade é maior en parentes dunha persoa afectada, cun maior risco entre os máis estreitamente relacionados. Nos xemelgos idénticos ambos están afectados ao redor do 30% do tempo, mentres que ao redor do 5% para os xemelgos non idénticos e o 2,5% dos irmáns están afectados cunha porcentaxe menor de medio irmáns. Se ambos os pais están afectados, o risco nos seus fillos é 10 veces maior que a da poboación xeral. A esclerose múltiple tamén é máis común nalgúns grupos étnicos que noutros. Os xenes específicos que se vincularon coa esclerose múltiple inclúen diferenzas na asociación do antíxeno leucótico humano (HLA<unk>) un grupo de xenes no cromosoma 6 que serve como a maior probabilidade de desenvolver a enfermidade en xemelgos afectados como o HLAB (HLAC) e outros tipos de diabetes. O número de outros estudos realizados desde 1980 tamén demostraron que a probabilidade de desenvolver a mesma enfermidade aumenta polo menos un 60% entre os dous tipos de lupus (HLAB e HLAC).
HLA-C554