Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Mentres que a insurxencia de 1967 non fora planificada, os khmeres vermellos intentaron, sen moito éxito, organizar unha revolta máis grave durante o ano seguinte. A decimación do príncipe de Prachea Chon e os comunistas urbanos, con todo, limpou o campo de competencia para Saloth Sar (tamén coñecido como Pol Pot), Ieng Sary e Son Sen, o liderado maoísta dos maquisardos. Levaron aos seus seguidores ás terras altas do nordeste e ás terras dos khmers loeu, un pobo primitivo que era hostil tanto aos khmers de terras baixas como ao goberno central. Para os khmeres vermellos, que aínda carecían de axuda dos norvietnamitas, foi un período de reagrupamento, organización e adestramento. Hanoi básicamente ignorou aos seus aliados patrocinados por China, e a indiferenza dos seus "camaradas irmáns" á súa insurxencia entre 1967 e 1969 causaría unha impresión indeleble na dirección do Khmer Vermello. O 17 de xaneiro de 1968, o Khmer Vermello lanzou a súa primeira ofensiva. O seu obxectivo era máis a recollida de armas e a difusión de propaganda que a conquista de territorio, xa que, nese momento, os adherentes da insurxencia non superaban os 45.000 homes. Durante o mesmo mes, os comunistas estableceron o Exército Revolucionario de Kampuchea como a ala militar do partido. Xa no final da revolta de Battambang, Sihanouk comezou a reevaluar a súa relación cos comunistas. O seu anterior acordo cos chineses non lle serviu de nada. Non só fracasaron na contención dos norvietnamitas, senón que se involucraron (a través dos Khmeres Vermellos) na subversión activa dentro do seu país.  Pregunta: A que países foron levados os seguidores?
Khmer Loeu