O 24 de febreiro, Boris Kevorkov, o secretario do partido da rexión autónoma de Nagorno-Karabakh e un leal a Azerbaiyán, foi despedido. Os líderes armenios de Karabakh queixáronse de que a rexión non tiña libros de texto de lingua armenia nas escolas nin na transmisión televisiva, e que o secretario xeral do Partido Comunista de Azerbaiyán, Heydar Aliyev, intentara "azerificar" a rexión e aumentar a influencia e o número de azerbaiyanos que viven en Nagorno-Karabakh, ao mesmo tempo que reducía a súa poboación armenia (en 1987, Aliyev renunciaría como secretario xeral do Politburó de Azerbaiyán). En 1988, a poboación armenia de Nagorno-Karabakh diminuíu a case tres cuartas partes da poboación total. O movemento armenio foi encabezado por figuras populares armenias e apoiado por algúns intelectuais prominentes como Thomas Yerevan.
As folgas dos obreiros da etapa