Permitindo eleccións en 1983, a ditadura deixou unha Arxentina insolvente, a súa confianza empresarial e dos consumidores case destrozada e o seu prestixio internacional danado tras a Guerra das Malvinas de 1982, unha invasión á que Frigerio se opuxo. Aceptando a candidatura do MID á presidencia na súa primeira campaña para un alto cargo, Frigerio, con todo, rexeitou condenar as atrocidades do réxime en materia de dereitos humanos.
, algo que privou a súa candidatura MID de 1983 do apoio necesario. Frigerio tivo un mal desempeño na noite electoral, conseguindo o 4o lugar (1,5%) e non elixindo ningún congresista.