As carreiras de maratón celebráronse por primeira vez en 1896, pero a distancia non foi estandarizada pola Asociación Internacional de Federacións de Atletismo (IAAF) ata 1921. A distancia real para as carreiras anteriores a 1921 frecuentemente variaba lixeiramente da cifra actual de 42.195 km. Nas carreiras de clasificación para os Xogos Olímpicos de 1896 os corredores gregos Charilaos Vasilakos (3:18:00) e Ioannis Lavrentis (3:11:27) gañaron as dúas primeiras maratóns modernas. O 10 de abril de 1896, o grego Spiridon Louis gañou a primeira maratón olímpica en Atenas, Grecia
en un tempo de 2:58:50; con todo, a distancia para o evento foi informada de ser só 40.000 metros. Tres meses despois, o corredor británico Len Hurst gañou a inauguración da maratón de París a Conflans (tamén preto de 40 km) cun tempo de 2:31:30. En 1900, Hurst melloraría o seu tempo no mesmo campo cun rendemento de 2:26:28. Máis tarde, Shizo Kanakuri de Xapón estableceu un récord mundial de 2:32:45 nunha carreira de clasificación doméstica de novembro de 1911 para os Xogos Olímpicos de Verán de 1912, pero este rendemento tamén se executou nunha distancia de aproximadamente 40 km. A primeira maratón sobre a distancia agora oficial foi gañada polo estadounidense Johnny Hayes nos Xogos Olímpicos de Verán de 1908, cun tempo de 2:55:18.4.