Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Dicen que a gratitude molda e molda toda a vida cristiá. Martin Lutero refírese á gratitude como "A actitude básica cristiá" e hoxe aínda se refire a ela como "o corazón do evanxeo". Os cristiáns son fortemente animados a louvar e dar grazas ao seu creador. Na gratitude cristiá, Deus é visto como o dador desinteresado de todas as cousas boas e por iso, hai un profundo sentimento de gratitude que permite aos cristiáns compartir un vínculo común, moldeando todos os aspectos da vida dun seguidor. A gratitude no cristianismo é un recoñecemento da xenerosidade de Deus que inspira aos cristiáns a moldear os seus propios pensamentos e accións en torno a tales ideais. En vez de simplemente un sentimento sentimental, a gratitude cristiá considérase como unha virtude que molda non só as emocións e os pensamentos, senón tamén as accións e os feitos. Jonathan Edwards escribe no seu A Treatise Concerning Religious Affections que a gratitude e a gratitude cara a Deus están entre os signos da verdadeira relixión. Debido a esta interpretación, as medidas modernas da espiritualidade relixiosa inclúen avaliacións de agradecemento e gratitude cara a Deus. Allport (1950) suxeriu que as intencións relixiosas maduras veñen de sentimentos de profunda gratitude e Edwards (1746/1959) afirmou que o "afecto" da gratitude é unha das formas máis precisas de atopar a presenza de Deus na vida dunha persoa. Nun estudo realizado por Samuels e Lester (1985) afirmouse que nunha pequena mostra de monxas e sacerdotes católicos, de 50 emocións, o amor e a gratitude foron as emocións máis experimentadas cara a Deus. Nas igrexas ortodoxas, católicas, luteranas e anglicanas, o rito máis importante chámase Eucaristía; o nome deriva da palabra grega eucharistia para a acción de grazas.  Pregunta: A gratitude provén de que fonte numinosa?
A xenerosidade de Deus.