En 1922, Bamford & Martin produciu coches para competir no Gran Premio de Francia, que fixou récords mundiais de velocidade e resistencia en Brooklands. Tres coches de equipo de traballo con motores de dobre camada de 16 válvulas foron construídos para carreiras e batendo récords: número de chasis 1914, máis tarde desenvolvido como o Green Pea; número de chasis 1915, o coche de récord Razor Blade; e número de chasis 1916, máis tarde desenvolvido como o Halford Special. Aproximadamente 55 coches foron construídos para a venda en dúas configuracións; chasis longo e chasis curto. Bamford & Martin entrou en bancarrota en 1924 e foi comprado por Dorothea Charnwood, que puxo o seu fillo John Renwood no Gran Premio de Francia.
Enfield-Todos os días chasis