A sinatura dixital tamén pode ser permanentemente ligada ao contido da mensaxe que está sendo asinada; non poden ser'movidas' dun documento a outro, para que calquera intento sexa detectable. Nos esquemas de sinatura dixital, hai dous algoritmos: un para a sinatura, no que se usa unha clave secreta para procesar a mensaxe (ou un hash da mensaxe, ou ambos), e outro para a verificación, no que se usa a clave pública para comprobar a sinatura. A sinatura dixital RSA e DSA son dous dos esquemas dixitais máis populares. As sinaturas dixitais son centrais para a operación de seguridade dun usuario, pero difíciles de falsificar por calquera outra persoa.
son fundamentais para o funcionamento das infraestruturas de clave pública