Ida é un dos corpos con maior densidade de cráteres aínda explorados no Sistema Solar, e os impactos foron o principal proceso de dar forma á súa superficie. O cráter alcanzou o punto de saturación, o que significa que os novos impactos borran as evidencias dos antigos, deixando o número total de cráteres aproximadamente o mesmo. Está cuberto con cráteres de todos os tamaños e etapas de degradación, e que varían en idade desde fresco ata tan vello como Ida. O máis antigo pode terse formado durante a ruptura do corpo pai da familia Koronis. O cráter máis grande, Lascaux, ten case 12 km de diámetro. A Rexión 2 contén case todos os cráteres maiores de 6 km de diámetro, pero a Rexión 1 non ten cráteres.
Rexión 1