Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O tratamento psiquiátrico de primeira liña para a esquizofrenia é a medicación antipsicótica, que pode reducir os síntomas positivos da psicose en aproximadamente 7 a 14 días. Os antipsicóticos non melloran significativamente os síntomas negativos e a disfunción cognitiva. Nos que toman antipsicóticos, o uso continuado diminúe o risco de recaída. Hai poucas probas sobre os efectos do seu uso máis aló dos dous ou tres anos. O uso de antipsicóticos pode levar a hipersensibilidade á dopamina aumentando o risco de síntomas se se paran os antipsicóticos. A elección de que antipsicótico usar baséase nos beneficios, riscos e custos. É discutible se, como clase, os antipsicóticos típicos ou atípicos son mellores. A amisulprida, a olanzapina, a risperidona e a clozapina poden ser máis eficaces, pero están asociadas con maiores efectos secundarios. Os antipsicóticos típicos teñen as mesmas taxas de abandono e recaída dos síntomas que os atípicos cando se usan en doses baixas a moderadas. Hai unha boa resposta no 40-50%, unha resposta parcial no 30-40% e resistencia ao tratamento (falta de síntomas para responder satisfactoriamente despois de seis semanas a dous ou tres antipsicóticos diferentes) no 20% das persoas. A clozapina é un tratamento eficaz para aqueles que responden mal a outros medicamentos ("esquizofrenia resistente ao tratamento" ou "refractaria"), pero ten o efecto secundario potencialmente grave de agranulocitose (reducción do número de glóbulos brancos) en menos do 4% das persoas. A maioría das persoas que toman antipsicóticos teñen efectos secundarios. As persoas que toman antipsicóticos típicos adoitan ter unha maior taxa de efectos secundarios extrapiramidais; algúns atípicos están asociados cun aumento de peso considerable, diabetes e risco de síndrome metabólica. Isto é máis pronunciado coa olanzapina; a risperidona e a quetiapina tamén están asociadas co aumento de peso. A risperidona ten unha taxa similar de síntomas extrapiramidais ao haloperidol. Aínda non está claro se os antipsicóticos máis novos reducen as posibilidades de desenvolver síndrome neuroleptico maligno ou discinesia tardía, un trastorno neurolóxico raro pero grave.  Pregunta: Que tan común é a discincia tardía?
raros