A distinción entre esquerdas e dereitas na política deriva do arranxo de asentos que comezou durante a "Assemblee Nationale" en 1789 (Os deputados "jacobinos" máis radicais sentáronse nos bancos á esquerda do salón). Ao longo do século XIX, a principal liña divisoria entre esquerda e dereita en Francia foi entre os partidarios da República e os da Monarquía. Na dereita, os lexitimistas tiñan puntos de vista contrarrevolucionarios e rexeitaron calquera compromiso coas ideoloxías modernas, mentres que os orleanistas esperaban crear unha monarquía constitucional, baixo a súa rama preferida da familia real, unha breve realidade despois da Revolución de xullo de 1830. A propia República, ou, como foi chamada polos republicanos radicais, a República Democrática e Social ("la République démocratique et sociale"), foi o obxectivo do movemento obreiro francés e o menor común denominador da esquerda francesa. A sublevación dos Días de Xuño durante a Segunda República foi o intento da esquerda de afirmarse despois da Revolución de 1848
, que fundou o seu propio radicalismo dividido que moi poucos da poboación (aínda predominantemente rural) compartían.