O 7 de abril de 1939, cinco meses antes do comezo da Segunda Guerra Mundial, o Reino de Italia invadiu
Albania. O país foi invadido en cinco días, e o rei italiano Víctor Manuel III aceptou a coroa ofrecida polo Parlamento de Albania. O exército real albanés foi incorporado ao exército real italiano e un virrei foi nomeado para administrar o país como un protectorado. Despois da invasión do Eixo de Iugoslavia o 6 de abril de 1941, a Albania italiana expandiuse para incluír partes adxacentes do Reino de Iugoslavia incorporadas principalmente das "banovinas" iugoslavas (subdivisións rexionais) de Vardar e Morava. A maior parte de Kosovo foi anexionada a Albania, e ao principio, os albaneses que vivían alí recibiron con entusiasmo a ocupación italiana. Algúns albaneses de Kosovo chegaron a suxerir que os albaneses eran "arios de herdanza iliria". Aínda que oficialmente baixo o dominio italiano, os albaneses de Kosovo recibiron o control da rexión e foron animados a abrir escolas en lingua albanesa, que foran prohibidas polo goberno iugoslavo. Os italianos tamén deron aos habitantes a cidadanía albanesa e permitíronlles ondear a bandeira de Albania. O Real Exército Italiano expulsou a maioría dos serbios e montenegrinos que se fixeran en Kosovo durante o período de entreguerras. Os albaneses de Kosovo desprezaban aos serbios pola opresión que experimentaron nas súas mans durante as guerras dos Balcáns, a Primeira Guerra Mundial e baixo o goberno iugoslavo. Aproveitaron as súas circunstancias cambiadas, atacaron aos seus veciños serbios e queimaron as casas de ata 30.000 colonos serbios e montenegrinos.