O espectro de absorción óptica de piridina en hexano contén tres bandas nas lonxitudes de onda de 195 nm (π → π* transición, absortividade molar ε = 7500 L·mol−1·cm−1), 251 nm (π → π* transición, ε = 2000 L·mol−1·cm−1) e 270 nm (n → π* transición, ε = 450 L·mol−1·cm−1). O espectro de resonancia magnética nuclear (RMN) de 1H de piridina contén tres sinais coa relación de intensidade integral de 2:1:2 que corresponden aos tres protóns químicamente diferentes na molécula. Estes sinais orixinan dos α-protóns (posicións 2 e 6, 8.5 ppm), γ-protóns (posicións 4,5 ppm) e β-protóns (posicións 5 e 3 ppm). O espectro de piridina só pode ser detectado por medio de un sistema de referencia de referencia. A piridina ten unha densidade de electróns moi similar á das substancias benzenas (α, δ, β, β) na liña de referencia de carbono e
tres