Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Algunhas das primeiras observacións rexistradas feitas a través dun telescopio, os debuxos de Galileo de 28 de decembro de 1612 e 27 de xaneiro de 1613 conteñen puntos trazados que coinciden co que agora se sabe que é a posición de Neptuno. En ambas ocasións, Galileo parece ter confundido Neptuno cunha estrela fixa cando apareceu preto de Xúpiter no ceo nocturno; polo tanto, non se lle acredita o descubrimento de Neptuno. Na súa primeira observación en decembro de 1612, Neptuno estaba case inmóbil no ceo porque acababa de retroceder ese día. Este aparente movemento cara atrás créase cando a órbita da Terra pasa por un planeta exterior. Debido a que Neptuno só comezaba o seu ciclo retrógrado anual, o movemento do planeta era demasiado leve para ser detectado co pequeno telescopio de Galileo. En xullo de 2009, o físico da Universidade de Melbourne, David Jamieson, anunciou novas probas que suxiren que Galileo polo menos estaba consciente de que a "estrela" que observara se movera en relación coas estrelas fixas. En 1821, Alexis Bouvard publicou táboas astronómicas da órbita do veciño de Neptuno, Urano. As observacións posteriores revelaron desviacións substanciais das táboas, o que levou a Bouvard a hipotetizar que un corpo descoñecido estaba perturbando a órbita a través da interacción gravitacional. En 1843, John Couch Adams comezou a traballar na órbita de Urano usando os datos que tiña. A través do director do Observatorio de Cambridge, James Challis, solicitou datos adicionais a Sir George Airy, o Astrónomo Real, que os proporcionou en febreiro de 1844. Adams continuou a traballar en 1845-46 e produciu varias estimacións diferentes dun novo planeta.  Pregunta: Cando forneceu Sir George Airy os datos adicionais?
Febreiro de 1844