A regra de que os directores debían ter polo menos corenta anos converteuse nunha xustificación para o Golpe de 18 Brumaire: o golpe de estado tivo lugar o 9 de novembro de 1799, cando Bonaparte tiña trinta anos. Bonaparte volveu a Francia, desembarcando na aldea pesqueira de Saint-Raphaël o 9 de outubro de 1799, e fixo unha progresión triunfal cara ao norte a París. A súa vitoria sobre os turcos otománs na batalla de Aboukir fora amplamente divulgada, e eclipsou as outras vitorias francesas na Segunda Batalla de Zúrich.
e a batalla de Bergen. Entre Aviñón e París, foi recibido por grandes multitudes entusiastas, que o viron como un salvador da República dos inimigos estranxeiros e a corrupción do Directorio. Á súa chegada a París foi elixido para o Instituto de Francia polos logros científicos da súa expedición a Exipto. Foi recibido polos realistas porque era dunha familia nobre menor en Córcega, e polos xacobeños porque suprimira o intento de "golpe de estado" realista ao comezo do Directorio. O seu irmán Lucien, aínda que só tiña vinte e catro anos, converteuse nunha figura prominente no Consello dos Cincocentos por mor do seu nome.