Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: unha superficie esférica como a da Terra proporciona un exemplo sinxelo. A localización de calquera punto na superficie pode ser descrita por dúas coordenadas: a latitude xeográfica e a lonxitude. A diferenza das coordenadas cartesianas do plano, as diferenzas de coordenadas non son as mesmas que as distancias na superficie, como se mostra no diagrama da dereita: para alguén no ecuador, moverse 30 graos de lonxitude cara ao oeste (línea magenta) corresponde a unha distancia de aproximadamente 3.300 quilómetros, mentres que para alguén nunha latitude de 55 graos, moverse 30 graos de lonxitude cara ao oeste (línea azul) cobre unha distancia de só 1.900 quilómetros. As coordenadas, polo tanto, non proporcionan información suficiente para describir a xeometría dunha superficie esférica, ou mesmo a xeometría de calquera espazo ou espazo-tempo máis complicado. Esa información é precisamente o que está codificado na métrica, que é unha función definida en cada punto da superficie (ou espazo, ou espazo-tempo) e relaciona as diferenzas de coordenadas coas diferenzas de distancia. Todas as outras cantidades que son de interese na xeometría, como a lonxitude de calquera curva dada, ou o ángulo no que se atopan dúas curvas, poden ser calculadas a partir desta función métrica. A función métrica e a súa taxa de cambio de punto a punto poden ser usadas para definir unha cantidade xeométrica chamada o tensor de curvatura de Riemann, que describe exactamente como o espazo ou o espazo-tempo está curvado en cada punto. Na relatividade xeral, a métrica e o tensor de curvatura de Riemann son cantidades definidas en cada punto no espazo-tempo. Como xa se mencionou, o contido de materia do espazo-tempo define outra cantidade, o tensor de enerxía-momento T, e o principio de que "o espazo-tempo di a materia como moverse, e a materia di ao espazo-tempo como curvarse" significa que estas cantidades deben estar relacionadas entre si. Einstein formulou esta relación usando o tensor de curvatura de Riemann e a métrica para definir outra cantidade xeométrica G, agora chamada o tensor de Einstein, que describe algúns aspectos da forma en que o espazo-tempo está curvado.  Pregunta: Que tipo de superficie simple non se pode describir usando coordenadas?
esférica