Pierre Garnier, conde de Laboissière (11 de marzo de 1755 - 14 de abril de 1809) foi un xeneral do exército francés que comandou unha división de infantería durante a Guerra da Segunda Coalición. Despois de matricularse nunha academia militar en 1769, uniuse a un rexemento de dragóns en 1772 como subtenente. En 1779 foi ascendido a capitán. A finais de 1792, durante a Guerra da Primeira Coalición, recibiu o mando dun rexemento de caballería co grao de coronel. Mentres servía no "Exército do Rin" foi capturado polos prusianos. Tras un intercambio de prisioneiros foi ascendido a "général de brigade" en outubro de 1793. Laboissière foi ascendido a "général de division" en febreiro de 1799. Loitou en Stockach e liderou unha división en
Novi. No verán e outono de 1799 loitou en varias accións preto de Xénova. Máis tarde comandou tropas en Suíza. Napoleón nomeouno conservador do Senado en 1802, concédelle a Cruz do Comandante da Lexión de Honra en 1804 e fíxoo "conde de l'empire" en 1808. Morreu en París en abril de 1809. O seu apelido é un dos nomes inscritos baixo o Arco do Triunfo, na columna 15.