Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Einstein (1907a) propuxo un método para detectar o efecto Doppler transversal como consecuencia directa da dilatación do tempo. De feito, ese efecto foi medido en 1938 por Herbert E. Ives e G. R. Stilwell (experimento Ives-Stilwell). E Lewis e Tolman (1909) describiron a reciprocidade da dilatación do tempo usando dous reloxos de luz A e B, que viaxan cunha certa velocidade relativa entre si. Os reloxos consisten en dous espellos planos paralelos entre si e á liña de movemento. Entre os espellos un sinal de luz está a rebotar, e para o observador que descansa no mesmo marco de referencia que A, o período do reloxo A é a distancia entre os espellos dividida pola velocidade da luz. Pero se o observador mira o reloxo B, ve que dentro dese reloxo o sinal traza un camiño máis longo e en ángulo, polo que o reloxo B é máis lento que A. Con todo, para o observador que se move xunto con B a situación é completamente inversa: O reloxo B é máis rápido e A é máis lento. Tamén Lorentz (1910<unk>1912) discutiu a reciprocidade da dilatación do tempo e analizou un "paradoxo" do reloxo, que aparentemente ocorre como consecuencia da reciprocidade da dilatación do tempo. Lorentz demostrou que non hai paradoxo se se considera que nun sistema só se usa un reloxo, mentres que no outro sistema son necesarios dous reloxos, e a relatividade da simultaneidade ten plenamente en conta.  Pregunta: Como é a situación B?
completamente ao revés