Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Walter Cannon e Hans Selye utilizaron estudos en animais para establecer a base científica máis antiga para o estudo do estrés. Mediron as respostas fisiolóxicas dos animais ás presións externas, como calor e frío, restrición prolongada e procedementos cirúrxicos, e despois extrapolaron estes estudos aos seres humanos. Os estudos posteriores sobre o estrés en humanos por Richard Rahe e outros estableceron a visión de que o estrés é causado por factores de estrés distintos e medibles na vida, e ademais, que estes factores de estrés na vida poden clasificarse polo grao medio de estrés que producen (o que leva á escala de estrés de Holmes e Rahe). Así, o estrés foi tradicionalmente conceptualizado como o resultado de insultos externos fóra do control dos que experimentan o estrés. Máis recentemente, con todo, argumentáronse que as circunstancias externas non teñen ningunha capacidade intrínseca para producir estrés, senón que o seu efecto está mediado polas percepcións, capacidades e comprensión do individuo.  Pregunta: Cal é o argumento máis recente sobre o papel das circunstancias externas na indución do estrés nos animais?
que as circunstancias externas non teñen ningunha capacidade intrínseca para producir estrés, senón que o seu efecto está mediado polas percepcións, capacidades e comprensión do individuo