Escribir unha continuación para este parágrafo - O poema é principalmente o lamento dun exiliado de como o país estaba preto da modernización (o título debe ser interpretado así: a maioría dos ríos ao longo dos cales a acción está establecida son albaneses, aínda que o propio país está "ao longo" do Elba e o Spree, é dicir, xunto a Europa Central e Occidental, e é aínda máis doloroso ver que está por debaixo da madurez política, social e cultural xa que é unha parte integral do continente e cultura de onde saen eses ideais), o que leva a voz narrativa a un punto de desesperación ata que, como se fose un fenómeno natural, pode escoitar (ou, máis ben, predicir), o pobo levantándose en armas, como cando loitaron pola independencia, para expulsar ao tirano (Zog en tanto que el mesmo impulsou a atmosfera reformista do período post-independente, e os intereses estranxeiros e os futuros intereses e todos os obxectivos do poder iugoslavo, axudados finalmente polo rei e os seus descendentes).
, en 1939, polos italianos); esta expectación, aínda que lonxe de completarse, permite ao poeta pechar coas mesmas palabras que no comezo, na mesma condición, pero nun humor esperanzador e rejuvenecido.