Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN) organizou unha variedade global de científicos e estacións de investigación en todo o planeta para monitorizar o estado cambiante da natureza nun esforzo por abordar a crise de extinción. A UICN proporciona actualizacións anuais sobre o estado de conservación das especies a través da súa Lista Vermella. A Lista Vermella da UICN serve como unha ferramenta internacional de conservación para identificar as especies que máis precisan atención de conservación e proporcionando un índice global sobre o estado da biodiversidade. Máis que as taxas dramáticas de perda de especies, con todo, os científicos da conservación observan que a sexta extinción masiva é unha crise de biodiversidade que require moito máis acción que un foco prioritario en especies raras, endémicas ou en perigo de extinción. A preocupación pola perda de biodiversidade abarca un mandato de conservación máis amplo que analiza os procesos ecolóxicos, como a migración, e un exame holístico da biodiversidade a niveis máis aló das especies, incluíndo a diversidade xenética, da poboación e dos ecosistemas. Os ritmos extensos, sistemáticos e rápidos de perda de biodiversidade ameazan o benestar sostido da humanidade ao limitar a oferta de servizos ecosistémicos que doutro xeito son regenerados pola complexa e evolucionante rede holística da diversidade xenética e dos ecosistemas. Aínda que o estado de conservación das especies é empregado extensivamente na xestión da conservación, algúns científicos destacan que son as especies comúns as que son a principal fonte de explotación e alteración do hábitat pola humanidade. Ademais, as especies comúns adoitan ser infravaloradas a pesar do seu papel como fonte primaria de servizos ecosistémicos. Aínda que a maioría da comunidade científica da conservación "subliña a importancia" de manter a biodiversidade, hai debate sobre como dar prioridade a xenes, especies ou ecosistemas, que son todos compoñentes da biodiversidade (por exemplo, Bowen, 1999). Aínda que o enfoque predominante ata a data foi concentrar os esforzos en especies en perigo de extinción conservando os puntos críticos de biodiversidade, algúns científicos (por exemplo) e organizacións de conservación, como a Nature Conservancy,...  Pregunta: Que parte da superficie da Terra non se pode definir como un punto de acceso á biodiversidade?
36%