A datación por radiocarbono, a evidencia de deforestación e a variabilidade do ADN mitocondrial dentro das poboacións maoríes suxiren que Nova Zelandia foi colonizada por primeira vez polos polinesios orientais entre 1250 e 1300, concluíndo unha longa serie de viaxes a través das illas do Pacífico sur. Nos séculos seguintes, estes colonos desenvolveron unha cultura distinta agora coñecida como maoríes. A poboación dividiuse en iwi (tribus) e hapū (subtribus) que ás veces cooperarían, ás veces competirían e ás veces loitarían entre si. Nalgún momento un grupo de maoríes emigrou a Rēkohu, agora coñecida como as illas Chatham, onde desenvolveron a súa cultura Moriori. A poboación Moriori foi eliminada entre 1835 e 1862, en gran parte debido á escravitude de Taranaki e a invasión maorí en 1830, aínda que tamén morreron as enfermidades europeas.
iwi (tribos) e hapū (subtribos)