Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: As distancias ás nebulosas planetarias son xeralmente mal determinadas. É posible determinar distancias á nebulosa planetaria máis próxima medindo as súas taxas de expansión. As observacións de alta resolución tomadas con varios anos de diferenza mostrarán a expansión da nebulosa perpendicular á liña de visión, mentres que as observacións espectroscópicas do desprazamento Doppler revelarán a velocidade de expansión na liña de visión. A comparación da expansión angular coa velocidade derivada da expansión revelará a distancia á nebulosa. A cuestión de como se pode producir unha gama tan diversa de formas nebulosas é un tema debatible. Teóricamente, as interaccións entre o material que se afasta da estrela a diferentes velocidades dan lugar á maioría das formas observadas. Con todo, algúns astrónomos postulan que as estrelas centrais binarias próximas poden ser responsables das nebulosas planetarias máis complexas e extremas. Varias delas demostraron ter fortes campos magnéticos, e as súas interaccións co gas ionizado poderían explicar algunhas formas das nebulosas planetarias. Existen dous métodos principais para determinar a abundancia de metais nas nebulosas. Estes dependen de liñas de recombinación e liñas excitadas por colisión. Ás veces observanse grandes discrepancias entre os resultados derivados dos dous métodos. Isto pode ser explicado pola presenza de pequenas fluctuacións de temperatura dentro das nebulosas planetarias. As discrepancias poden ser demasiado grandes para ser causadas por efectos de temperatura, e algúns hipotézan a existencia de nós fríos que conteñen moi pouco hidróxeno para explicar as observacións. Con todo, tales nós aínda non se observaron.  Pregunta: Os nós fríos conteñen demasiado pouco de que elemento?
hidróxeno