Completa a seguinte frase: Tras a decepcionante tempada 2005/06, na que os Blues tiveron o peor récord da NHL, a nova dirección centrou-se na reconstrución da franquía. Baixo a nova xestión, os Blues instalaron prontamente a John Davidson como presidente de operacións de hóckey, movendo a Pleau a un papel principalmente consultivo. O ex-goleiro dos New York Rangers prontamente fixo múltiples ofertas de éxito, recollendo Jay McKee, Bill Guerin e Manny Legace da axencia libre, e traendo Doug Weight de volta a St. Louis despois dunha breve (e produtiva) parada en Carolina. Weight foi de novo traspasado en decembro de 2007 aos Anaheim Ducks, xunto cun xogador de liga menor, a cambio de Andy McDonald. Ao comezo da tempada 2006-07, os Blues parecían ser competitivos na División Central. Con todo, as lesións atormentaron ao equipo toda a tempada, e a falta dun goleador de boa fe tamén os obstaculizou. O apoio dos fanáticos foi lento durante a primeira metade da campaña, e o final do ano foi culminado por unha racha de 11 derrotas consecutivas. O 11 de decembro de 2006, os Blues despediron ao adestrador Mike Kitchen e substituírono co ex-adestrador dos Los Angeles Kings Andy Murray. Davidson tamén instalou un forte programa de desenvolvemento baixo o xefe de scout Jarmo Kekalainen, usando a balsa do equipo de eleccións de alto draft en
2006 e 2007 para seleccionar os mellores talentos como T. J. Oshie, Erik Johnson e David Perron. O 4 de xaneiro de 2007, os Blues tiveron un récord de 6<unk>1<unk>3 nos seus dez partidos anteriores, que foi o mellor da NHL durante ese período. A pesar dun salto de 24 puntos desde a tempada anterior, a tensión de xogar nunha conferencia onde sete equipos remataron con máis de 100 puntos mantivo-los fóra dos playoffs por segundo ano consecutivo.