Para acelerar o fin da guerra, os cónsules do 256 decidiron levar as operacións a África, na terra natal de Cartago. O cónsul Marcus Atilius Regulus desembarcou na península de Cap Bon con uns 18.000 soldados. Capturou a cidade de Aspis, despois rexeitou o contraataque de Cartago en Adys e tomou Túnez. Os cartagineses supuestamente demandáronlle pola paz, pero as súas condicións eran tan duras que continuaron a guerra. Contrataron mercenarios espartanos, liderados por Xantipo, para comandar as súas tropas. En 255, o xeneral espartano marchou contra Régulo, aínda acampado en Túnez, que aceptou a batalla para evitar compartir a gloria co seu sucesor. Con todo, a terra plana preto de Túnez favoreceu aos elefantes púnicos, que esmagaron a infantería romana na chaira de Bagradas.
Só 2.000 soldados escaparon, e Régulo foi capturado. Os cónsules do ano 255 obtiveron unha nova e sonora vitoria naval no cabo Hermaeum, onde capturaron 114 buques de guerra. Este éxito foi estragado por unha tormenta que aniquilou a frota vitoriosa: 184 barcos de 264 afundiron, 25.000 soldados e 75.000 remadores afogáronse. O "corvus" dificultaba considerablemente a navegación dos barcos e facíaos vulnerables durante as tempestades. Foi abandonado despois doutra catástrofe similar ocorrida en 253 (150 barcos afundíronse coa súa tripulación). Estes desastres evitaron calquera campaña significativa entre 254 e 252.