A presenza de dióxido de carbono na superficie suxire que Titania pode ter unha tenue atmosfera estacional de CO2, moi semellante á da lúa calísto de Xúpiter. Outros gases, como o nitróxeno ou o metano, son pouco probables de estar presentes, porque a débil gravidade de Titania non podería impedir que escapasen ao espazo. Na temperatura máxima alcanzable durante o solsticio de verán de Titania (89 K), a presión de vapor de dióxido de carbono é de aproximadamente 300 μPa (3 nbar).O 8 de setembro de 2001, Titania ocultou unha estrela brillante (HIP 106829) cunha magnitude visible de 7.2; esta foi unha oportunidade para refinar o diámetro e a efeméride de Titania, e detectar calquera constantes existentes. A presión atmosférica non revelou unha tenue atmosfera de 1<unk>2 m (1020 nPa); se existise, sería improbable que outros gases, como o nitróxeno ou o metano, estivesen presentes, porque a débil gravidade de Titania non podería impedir que escapasen ao espazo.
partículas magnetosféricas