A RAF tiña tres comandos de combate principais baseados no Reino Unido: o RAF Fighter Command encargado da defensa do Reino Unido, o RAF Bomber Command (formado en 1936) que operaba os bombarderos que serían ofensivos contra o inimigo e o RAF Coastal Command que era para protexer o transporte aliado e atacar o transporte inimigo. A Royal Navy's Fleet Air Arm operou cazas terrestres en defensa de establecementos navais e aeronaves baseadas en portaavións. Máis tarde na guerra, a forza de caza da RAF dividiuse en dúas forzas de defensa aérea de Gran Bretaña (ADGB) para protexer o Reino Unido e a Segunda Forza Aérea Táctica para o apoio ofensivo terrestre en
a campaña do noroeste de Europa.