A xoia permaneceu na posesión da Casa de Hohenzollern durante os seguintes 179 anos, sobrevivendo á invasión de Napoleón en 1806.
e ver o ascenso dos reis de Prusia para converterse en emperadores alemáns. O "Beau Sancy" mantivo a súa posición entre as xoias da coroa, pero foi reestablecido varias veces como un colgante, que era costume que a noiva usase nas bodas reais. A última emperatriz en usar o diamante foi Augusta Victoria, esposa de Guillerme II. O último "Kaiser" abdicou do trono ao final da Primeira Guerra Mundial en 1918 e foi ao exilio nos Países Baixos, pero a pedra permaneceu en Berlín. Ao final da Segunda Guerra Mundial, foi trasladado a unha cripta de ladrillo para a súa custodia, onde foi atopado por tropas británicas e devolto á finca da Casa de Prusia. Nas décadas posteriores á guerra, o "Beau Sancy" foi exhibido ocasionalmente en público. En 1972 foi exhibido en Helsinki xunto co seu diamante irmán o "Sancy", momento no que os dous diamantes estaban separados por 370 anos.