Unha vez que o Sol cambie de queimar hidróxeno no seu núcleo a queimar hidróxeno ao redor da súa concha, o núcleo comezará a contraerse e a envoltura externa expandirase. A luminosidade total aumentará constantemente ao longo dos seguintes mil millóns de anos ata alcanzar 2.730 veces a luminosidade actual do Sol na idade de 12.167 mil millóns de anos. A maior parte da atmosfera da Terra perderase ao espazo e a súa superficie consistirá nun océano de lava con continentes flotantes de metais e óxidos metálicos, así como icebergs de materiais refractarios, coa súa temperatura superficial alcanzando máis de 2.400 K (2,130 ° C; 3.860 ° F). O Sol experimentará unha perda de masa máis rápida, con aproximadamente o 33% da súa masa total derramada co Sol. A perda do vento solar fará que as órbitas do planeta se contraigan. A distancia orbital da Terra se expandirá na súa órbita máis próxima a 150% da luminosidade actual do Sol na idade de 18,167 mil millóns de anos.
Mercurio e Venus