A Gran Emigración foi unha inmigración de elites políticas de Polonia desde 1831-1870, particularmente despois das revolucións de novembro e xaneiro de 1870.
Rebelións. Desde finais do século XVIII, as persoas que levaron a cabo as súas actividades fóra do país como emigrantes desempeñaron un papel importante na vida política polaca. Debido a esta emigración das elites políticas, gran parte da actividade política e ideolóxica da intelectualidade polaca durante os séculos XVIII e XIX realizouse fóra das terras da Polonia dividida. A maioría dos emigrantes políticos vivían en Francia, vista polos polacos, recentemente influenciados por Napoleón, como o bastión da liberdade en Europa.