Escriba unha continuación para este parágrafo - Tras a morte do seu pai en 1823, viaxou a España onde loitou brevemente na revolta liberal contra o goberno absolutista de Fernando VII; antes de ser feito prisioneiro polo exército francés. En 1825, formou parte dun grupo de voluntarios recrutados polo coronel Charles Fabvier en Marsella para loitar na Guerra de Independencia de Grecia. Chegou a Nápoles en 1825, servindo inicialmente na cabalería do coronel Auguste Regnaud de Saint-Jean d'Angély como soldado. Myhrberg participou nos combates en Eubea en 1826, e despois loitou nun intento de alivio do asedio da Acrópolis, onde foi ferido. En 1826, foi ascendido a tenente, participando máis tarde na Batalla de San Francisco, onde foi ferido de novo. Foi ferido en acción por terceira vez na batalla de Cabo Colias, sendo ascendido a capitán despois da súa conclusión. En xaneiro de 1827, Myhrberg converteuse en axudante de campo de Fabvier, servindo posteriormente no mesmo papel para o xeneral Thomas Gordon e o coronel Carl Wilhelm von Heideck. Myhrberg participou na batalla de Faleron e na expedición de Quíos, onde se distinguiu. En 1829, Myhrberg foi nomeado comandante da fortaleza de Palamidi por Ioannis Kapodistrias. Preocupado pola crecente influencia do partido ruso, Myhrberg deixou Grecia en 1831 para participar no levantamento polaco de novembro. Pouco se sabe sobre este período da súa vida, segundo un relato anecdótico de Anders Ramsay, Myhrberg loitou na batalla de Ostrołęka
- Non. Foi capturado polos rusos nalgún momento durante a guerra, pero logrou escapar á neutra Prusia, e máis tarde establecéronse en Francia.