Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Durante a Primeira Guerra Mundial, o palacio, entón a casa do rei Xurxo V e a raíña María, escapou ileso. O seu contido máis valioso foi evacuado a Windsor, pero a familia real permaneceu no lugar. O rei impuxo racionamento no palacio, para gran consternación dos seus invitados e da súa casa. Para o arrepentimento posterior do rei, David Lloyd George convenceu-o a ir máis lonxe, pechando ostentosamente as adegas de viño e absténdose do alcohol, para dar un bo exemplo á clase obreira supostamente embriagada. Os obreiros continuaron bebendo e o rei quedou infeliz coa súa abstinencia forzada. En 1938, o pavillón noroeste, deseñado por Nash como un invernadoiro, converteuse nunha piscina. Durante a Segunda Guerra Mundial, o palacio foi bombardeado nove veces, a máis grave e publicitada das cales resultou na destrución da capela do palacio en 1940. A cobertura deste evento foi reproducida en cines de todo o Reino Unido para mostrar o sufrimento común de ricos e pobres. Unha bomba caeu no cuadrilátero do palacio mentres o rei Xurxo VI e a raíña Isabel estaban na residencia, e moitas fiestras foron explotadas e a capela destruída. A cobertura en tempo de guerra de tales incidentes foi severamente restrinxida, con todo. O rei e a raíña foron filmados inspeccionando a súa casa bombardeada, a raíña sorridente, como sempre, imaculadamente vestida cun sombreiro e un abrigo parecido aparentemente sen preocuparse polos danos ao seu redor. Foi nesta época cando a raíña declarou: "Estou contenta de que fomos bombardeados. Agora podo mirar o East End na cara". A familia real era vista como compartiendo as dificultades dos seus súbditos, como informou The Sunday Graphic:  Pregunta: Por que a cobertura dun bombardeo nun palacio real británico foi emitida en cines de todo o Reino Unido durante a Segunda Guerra Mundial?
para mostrar o sufrimento común de ricos e pobres