Ao deixar Alabama coa súa pequena forza, Reno foi asignado temporalmente para comandar o Fort Leavenworth Arsenal ata que foi nomeado brigadier xeral de voluntarios no outono de 1861. Trasladouse a Virxinia, tomou o mando da 2a Brigada, Forza Expedicionaria de Burnside, e pronto organizou cinco rexementos. A 2a Brigada loitou na Expedición de Carolina do Norte do xeneral Ambrose Burnside de febreiro a xullo de 1862. Reno converteuse en comandante de división no IX Cuerpo, que se converteu en parte do Exército do Potomac. Na Campaña do Norte de Virxinia, Reno opuxo activamente ao seu amigo e compañeiro de clase Stonewall Jackson durante a Segunda Batalla de Bull Run e a Batalla de Chantilly.
- Non. Reno foi nomeado maior xeral o 20 de agosto de 1862. (Esta promoción foi confirmada postumamente o 9 de marzo de 1863, coa data de rango establecida como 18 de xullo de 1862.) Burnside converteuse en comandante da ala dereita do Exército do Potomac para o inicio da Campaña de Maryland en setembro, elevando a Reno ao mando do IX Cuerpo a partir do 3 de setembro.