A maior debilidade do F-4, tal como foi deseñado inicialmente, foi a súa falta dun canón interno. Durante un breve período, a doutrina sostén que o combate sería imposible a velocidades supersónicas e pouco esforzo foi feito para ensinar aos pilotos manobras de combate aéreo. Na realidade, os enfrontamentos rapidamente se converteron en canóns subsonicos, xa que os pilotos diminuirían a velocidade nun esforzo por chegar detrás dos seus adversarios. Ademais, os relativamente novos canóns de busca de calor e os radares de guía na época foron informados como pouco fiables e os pilotos non estaban equipados con múltiples disparos externos, aínda que isto comezou a ser resolto no F-4S equipado coa variante de motor −10A que usaba un combustor sen fume. A maior debilidade do F-4, tal como foi deseñado inicialmente, foi a súa falta dun canón interno.
Na cola dunha aeronave inimiga.