Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O éxito de calquera patóxeno depende da súa capacidade para eludir as respostas inmunitarias do hóspede. Polo tanto, os patóxenos desenvolveron varios métodos que lles permiten infectar con éxito a un hóspede, evitando a detección ou destrución polo sistema inmunitario. As bacterias adoitan superar barreiras físicas segregando encimas que dixeren a barreira, por exemplo, usando un sistema de secreción de tipo II. Alternativamente, usando un sistema de secreción de tipo III, poden inserir un tubo oco na célula hóspede, proporcionando unha ruta directa para que as proteínas se movan do patóxeno ao hóspede. Unha estratexia de evasión utilizada por varios patóxenos para evitar o sistema inmunitario innato é esconderse dentro das células do seu hóspede (tamén chamada patogénese intracelular). Aquí, un patóxeno pasa a maior parte do seu ciclo de vida dentro das células hóspedes, onde está protexido do contacto directo con células inmunes, anticorpos e complemento. Algúns exemplos de patóxenos intracelulares son os virus, a bacteria de intoxicación alimentaria Salmonella e os parasitos eucariotas que causan a malaria (Plasmodium falciparum) e a leishmaniose (Leishmania spp.). Outras bacterias, como Mycobacterium tuberculosis, viven dentro dunha cápsula protectora que impide a lisis polo complemento. Moitos patóxenos segregan compostos que diminuír ou desviar a resposta inmune do hóspede. Algunhas bacterias forman biofilms para protexerse das células e proteínas do sistema inmunitario. Tales biofilms están presentes en moitas infeccións exitosas, por exemplo, as infeccións crónicas de Pseudomonas aeruginosa e Burkholderia cenocepacia características da fibrosis quística. Outras bacterias xeran proteínas superficiais que se unen a anticorpos, o que as fai ineficaces; exemplos son Streptococcus (proteína G), Staphylococcus aureus (proteína A) e Peptostreptococcus magnus (proteína L). Os mecanismos utilizados para evadir o sistema inmunitario adaptativo son máis complicados. O enfoque máis sinxelo é cambiar rapidamente os epítopos non esenciais (aminoácidos e/ou azucres) na superficie do patóxeno, mentres...  Pregunta: De que está protexido o patóxeno durante o seu ciclo de vida?
células inmunes, anticorpos e complemento