Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En xullo de 1956, Nasser nacionalizou unilateralmente a canle de Suez. A resposta de Anthony Eden, que sucedeu a Churchill como primeiro ministro, foi a de conspirar con Francia para planear un ataque israelí contra Exipto que daría a Gran Bretaña e Francia unha excusa para intervir militarmente e retomar a canle. Eden enfureceu ao presidente dos Estados Unidos Dwight D. Eisenhower pola súa falta de consulta, e Eisenhower rexeitou apoiar a invasión. Outra das preocupacións de Eisenhower foi a posibilidade dunha guerra máis ampla coa Unión Soviética despois de que ameazara con intervir do lado exipcio. Eisenhower aplicou unha influencia financeira ameazando con vender as reservas estadounidenses da libra esterlina e así precipitar un colapso da moeda británica. Aínda que a forza de invasión tivo éxito militar nos seus obxectivos, a intervención da ONU e a presión dos Estados Unidos forzaron a Gran Bretaña a unha humillante retirada das súas forzas, e Eden renunciou. A crise de Suez expôs publicamente as limitacións de Gran Bretaña ao mundo e confirmou o declive de Gran Bretaña no escenario mundial e o seu fin como superpotencia, demostrando que de agora en diante xa non podía actuar sen polo menos a aquiescencia, se non o apoio total, dos Estados Unidos. Os acontecementos de Suez feriron o orgullo nacional británico, levando a un parlamentario a describir a Suez como "Waterloo de Gran Bretaña" e a outro a suxerir que o país converteuse nun "satélite americano". Margaret Thatcher máis tarde describiu a mentalidade que creu que caeu sobre os líderes políticos británicos despois de Suez, onde "pasaron de crer que Gran Bretaña podía facer calquera cousa a unha crenza case neurótica de que Gran Bretaña non podía facer nada", da cal Gran Bretaña non se recuperou ata a recuperación exitosa das Illas Malvinas de Arxentina en 1982. A crise de Suez fixo que o poder británico en Oriente Medio se debilitase, pero non colapsou. Gran Bretaña volveu desplegar as súas forzas armadas na rexión, intervindo en Omán (1957), Xordania (1958) e Kuwait (1961), aínda que nestas ocasións coa aprobación estadounidense, xa que a política exterior do novo primeiro ministro Harold Macmillan era...  Pregunta: A que países enviou Gran Bretaña tropas despois da crise de Suez?
Omán (1957), Xordania (1958) e Kuwait