A orixe das armas baseadas na pólvora no arquipélago de Nusantara pode rastrexarse desde finais do século XIII. A invasión mongol de Java
trae a tecnoloxía da pólvora a Java en forma de canón (chinés: "Pao"). Isto resultou no desenvolvemento do canón giratorio de carga traseira de Java, o cetbang. En 1300, a frota Majapahit xa comezara a usalos como arma naval. Os javaneses dominaron a arte de forxar bronce e o uso dun arsenal central alimentado por un gran número de industrias domésticas na rexión inmediata. As evidencias documentais e arqueolóxicas indican que os comerciantes árabes introduciron pólvora, gonnes, mosquetes, blunderbusses e canóns aos xavanos, acehneses e batak a través de rutas comerciais establecidas desde hai moito tempo, ao redor de principios e mediados do século XIV.