Leningrado (en ruso: Ленинград) foi o primeiro navío da súa clase de seis destructores construídos para a Armada Soviética durante a década de 1930, unha das tres variantes do proxecto 1. Completado en 1936, o buque foi asignado á Frota do Báltico e xogou un papel menor na Guerra de Inverno contra Finlandia en 1939-1940. Despois do comezo da Operación Barbarroja, a invasión alemá da Unión Soviética en xuño de 1941, o "Leningrado" cubriu as operacións de minado, colocou minas ela mesma e proporcionou apoio de tiro naval ás unidades soviéticas. Escoltou barcos durante a evacuación de Tallin.
, Estonia, en agosto e despois bombardeou as tropas alemás durante o asedio de Leningrado. O buque foi asignado a evacuar as tropas soviéticas do seu enclave en Hanko, Finlandia, en novembro, pero foi gravemente danado por minas no camiño e forzado a volver a Leningrado para reparacións. Despois de completalos, o "Leningrado" reanudou o bombardeo das posicións alemás e continuou a facelo ata que a ofensiva de Leningrado-Novgorod os afastou da cidade en xaneiro de 1944.