Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A necesidade de desenvolver leis como a Organización Internacional do Traballo (OIT), a Organización de Alimentación e Agricultura (FAO) e a Organización Mundial da Saúde (OMS) levou á Conferencia das Nacións Unidas sobre Medio Ambiente Humano (Conferencia de Estocolmo) de 1972 para abordar a contaminación causada pola revolución industrial durante os anos sesenta e setenta. Nesta conferencia, discutíronse varios temas, incluíndo a vida mariña, a protección dos recursos, o cambio ambiental, os desastres relacionados coa natureza e o cambio biolóxico. Esta conferencia deu lugar a unha Declaración sobre o Medio Ambiente Humano (Declaración de Estocolmo) e o establecemento dun órgano de xestión ambiental, que máis tarde foi chamado Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA). O PNUMA foi creado pola Resolución 2997 da Asemblea Xeral. Establecéronse sedes en Nairobi e Kenia con un persoal de 300, incluíndo 100 profesionais en diversos campos, e cun fondo de cinco anos de máis de 100 millóns de dólares. Naquel momento, os Estados Unidos prometeron 40 millóns de dólares e o resto por outras 50 nacións. A Escala Indicativa Voluntaria de Contribución (VISC) establecida en 2002 ten o papel de aumentar os apoiadores do PNUMA. As finanzas relacionadas con todos os programas do PNUMA son voluntariamente contribuídas polos estados membros da ONU. O Fondo Ambiental, no que todas as nacións do PNUMA invierten, é a fonte central dos programas do PNUMA. Entre 1974 e 1986 o PNUMA produciu máis de 200 directrices técnicas ou manuais sobre o medio ambiente, incluíndo a xestión dos bosques e das augas, o control de pragas, o control da contaminación, a relación entre o uso de produtos químicos e a saúde e a xestión da industria.  Pregunta: cantas promesas fixeron os Estados Unidos?
40 millóns de dólares