Aos vinte anos, loitou contra a invasión francesa de Rusia, participando na batalla de Smolensk o 12 de xuño de 1812, en Borodino o 26 de agosto, en Tarutino o 6 de outubro e en Maloyaroslavets o 12 de outubro. Por as súas accións en Maloyaroslavets foi condecorado coa Orde de San Vladimir de 4a clase, con espadas e arco e finalmente, do 3 ao 10 de novembro, en Krasnoi. Pola súa valentía, foi ascendido a segundo tenente o 4 de decembro de 1812. Cando os rusos avanzaron a Alemaña, el loitou en Lutzen.
O 20 de abril de 1813, o 16 de agosto preto de Dresde, o 17 e o 18 de agosto en Kulm (para o que recibiu a Cruz de Kulm) e despois o 4 e o 6 de outubro preto de Leipzig. Mentres estaba nas reservas en 1814, tamén loitou en Brienne, Arcis-sur-Aube, Fère-Champenoise, nunha escaramuza preto de París o 18 de marzo e finalmente na captura de París o 19 de marzo. O Gran Duque Konstantin Pavlovich nomeouno para o seu persoal persoal e Dannenberg tamén recibiu ascensos a tenente e capitán xunto coa Orde de Santa Ana de segunda clase. O 1 de agosto de 1814 foi trasladado ao Estado Maior da Garda. Posteriormente foi ascendido a coronel (1818) e maior-general (1827) co nomeamento de Quartermaster-General xefe de gabinete do Tsarevich.