Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os coordinadores do proxecto (incluído o editor de libros e publicista George P. Putnam) entrevistaron a Earhart e pedíronlle que acompañase ao piloto Wilmer Stultz e ao copiloto/mecánico Louis Gordon no voo, nominalmente como pasaxeira, pero co deber adicional de manter o rexistro de voo. O equipo partiu de Trepassey Harbor, Newfoundland, nun Fokker F.VIIb/3m o 17 de xuño de 1928, aterrando en Pwll preto de Burry Port, Gales do Sur, exactamente 20 horas e 40 minutos despois. Hai unha placa conmemorativa azul no lugar. Dado que a maior parte do voo foi con instrumentos e Earhart non tiña adestramento para este tipo de voo, non pilotou a aeronave. Cando foi entrevistada despois de aterrar, dixo: "Stultz fixo todo o que tiña que facer. Eu era só bagaxe, como un saco de patacas". Ela engadiu, "... quizais algún día o probarei soa". Earhart recibiu unha acollida emocionante o 19 de xuño de 1928, cando aterrou en Woolston en Southampton, Inglaterra. Voou no Avro Avian 594 Avian III, SN: R3/AV/101 de propiedade de Lady Mary Heath e máis tarde comprou a aeronave e enviou de volta aos Estados Unidos (onde se lle asignou a "marca de identificación de aeronaves sen licenza" 7083). Cando a tripulación de voo de Stultz, Gordon e Earhart regresou aos Estados Unidos, foron recibidos cun desfile de cinta de ticker ao longo do Canón de Heroes en Manhattan, seguido dunha recepción co presidente Calvin Coolidge na Casa Branca.  Pregunta: Como se sentiu Earhart despois do voo?
saco de patacas