Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: mentres que outros metais poden ser utilizados para revestimento de obxectos para uso SEM, Iridium é o revestimento preferido cando se estudarán mostras cunha ampla variedade de parámetros de imaxe. Iridium foi usado nos xeradores termoeléctricos de radioisótopos de naves espaciais non tripuladas como a Voyager, Viking, Pioneer, Cassini, Galileo e New Horizons. O iridio foi elixido para encapsular o combustible de plutonio-238 no xerador porque pode soportar temperaturas de funcionamento de ata 2000 °C e pola súa gran resistencia. Outro uso é a óptica de raios X, especialmente os telescopios de raios X. Os espellos do observatorio de raios X Chandra están revestidos cunha capa de iridio de 60 nm de grosor. O iridio resultou ser a mellor opción para reflectir raios X despois de que o níquel, o ouro e o platino tamén fosen probados. A capa de iridio, que tiña que ser lisa dentro duns poucos átomos, foi aplicada depositando vapor de iridio baixo alto baleiro nunha capa base de cromo. O iridio úsase en física de partículas para a produción de antiprotóns, unha forma de antimateria. Os antiprotóns fanse disparando un feixe de protóns de alta intensidade a un obxectivo de conversión, que debe ser feito dun material de densidade moi alta. Aínda que se pode usar volframio no seu lugar, o iridio ten a vantaxe dunha mellor estabilidade baixo as ondas de choque inducidas polo aumento de temperatura debido ao feixe incidente.  Pregunta: Que grosor ten a capa de iridio nos espellos do Observatorio de Raios X Chandra?
60 nm