O Corno de Ouro era un porto natural, particularmente a costa de Eminönü/Sirkeci, que estando nunha península tamén era eminentemente defendible. Foi esta localización a que levou á fundación de Bizancio, e de aquí que a cidade creceu, cos barrios máis antigos sendo os distritos portuarios ao longo do Corno de Ouro. No século XII, o porto bizantino tamén foi ocupado por mercadores de Venecia, Amalfi, Xénova e Pisa, que finalmente adquiriron os seus propios peiraos e distritos fronteirios.
Estar nunha península