Despois do conflito con Guillerme II sobre o tamaño do exército, que terminou coa súa morte prematura, os rexentes agora vitoriosos perderon pouco tempo para reducir aínda máis o tamaño do exército. Desafortunadamente, mostraron a mesma parcimonia á armada, permitindo que os almirantados independentes vendesen unha gran parte da frota que derrotara a segunda armada española tan rotundamente en augas inglesas neutras na batalla dos Downs.
de 1639. A tolemia desta política foi amplamente demostrada na Primeira Guerra Anglo-Holandesa, cando polo menos inicialmente a armada holandesa non tivo ningunha oportunidade contra a frota inglesa, polo menos en augas domésticas, debido á súa inferioridade cualitativa e cuantitativa. Mentres a guerra aínda estaba en curso, o réxime de De-Witt embarcouse nun ambicioso programa de construción naval e reforma naval. Naceu a "nova armada" que se convertería no instrumento preeminente para proxectar o poder holandés no estranxeiro. A principal innovación foi que agora sesenta capitanes serían empregados permanentemente pola armada, aumentando moito a súa profesionalidade. Debido á escasa profundidade das augas de orixe holandesas, o tamaño dos barcos holandeses máis grandes aínda non podía ser igual ao dos barcos ingleses de primeira clase, pero a diferenza de peso dos canóns reduciuse.