Completa a seguinte frase: Despois de que Nixeria obtivo a súa independencia do dominio británico en 1960, o estigma cara ao grupo étnico Igbo do leste aumentou. Cando un suposto
Os igbo derrocaron e asasinaron altos funcionarios do goberno, os outros grupos étnicos de Nixeria, particularmente os hausa, lanzaron unha campaña masiva contra os igbo. Esta campaña comezou co pogromo anti-Igbo de 1966 e o contra-golpe nigeriano de 1966. No pogrom, a propiedade igbo foi destruída e ata 300.000 igbo fuxiron do norte e buscaron seguridade no leste e preto de 30.000 igbo foron asasinados. No contra-golpe que seguiu, os civís Igbo e o persoal militar tamén foron sistematicamente asasinados. O 30 de maio de 1967, cando os Igbos declararon a súa independencia de Nixeria e formaron o estado separatista de Biafra, os gobernos nixeriano e británico lanzaron un bloqueo total de Biafra. Inicialmente na ofensiva, Biafra comezou a sufrir e o seu goberno con frecuencia tivo que moverse porque o exército nixeriano seguía conquistando as súas capitais. A principal causa de morte era a fame, e os nenos eran os que máis sufrían. Os nenos adoitaban padecer Kwashiorkor, unha enfermidade causada pola desnutrición. A xente recorría ao canibalismo en moitas ocasións. A documentación do sufrimento dos nenos igbo atribúese ao traballo da Cruz Vermella Francesa e outras organizacións cristiás. Hai moitas estimacións do número de mortos dos igbo no xenocidio. O número de soldados que morreron na guerra estimouse en 100.000 e o número de civís que tamén morreron oscila entre 500.000 e 3,5 millóns. Máis da metade dos que morreron na guerra eran nenos. Na actualidade, Nixeria aínda reprime as protestas pacíficas dos que esperan a independencia de Biafra, a miúdo enviando soldados para golpear aos manifestantes e ata matalos.