A superficie de Calisto está sobre unha litosfera fría, ríxida e xeada que ten entre 80 e 150 km de grosor. Un océano salgado de 150 a 200 km de profundidade pode estar debaixo da crosta, indicado polos estudos dos campos magnéticos ao redor de Xúpiter e as súas lúas. Descubriuuse que Calisto responde ao campo magnético de fondo variable de Xúpiter como unha esfera perfectamente condutora; é dicir, o campo non pode penetrar dentro de Calisto, o que suxire unha capa de fluído altamente condutor dentro dela cun grosor de polo menos 10 km. A existencia dun océano é máis probable se a auga contén unha pequena cantidade de amoníaco ou outro anticongelante, ata o 5% en peso. Neste caso, a capa de xeo de auga pode ter un grosor de ata 250-300 km.
250 a 300 km