Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Tras o anuncio da decisión de transferir a presidencia da Unión, o líder libio, Muammar Gaddafi, declarou que era hora de poñer a Unión "no congelador". Isto suscitou dúbidas sobre a posición de Libia cara á Unión. A preocupación era que Libia tería unha influencia negativa na forma en que presidiría a organización. Ademais, as rivalidades tradicionais entre Marrocos e Arxelia, e a cuestión non resolta da soberanía do Sáhara Occidental, bloquearon as reunións sindicais desde principios dos anos 90, a pesar de varios intentos de relanzar o proceso político. O Sáhara Occidental, unha antiga colonia española ao sur de Marrocos que foi "reintegrada" polo reino de Marrocos, declarou a independencia como a República Árabe Saharaui Democrática. A última conferencia de alto nivel, a mediados de 2005, foi descarrilada pola negativa de Marrocos a reunirse, debido ao apoio de Arxelia á independencia saharaui. Arxelia apoiou continuamente o movemento de liberación da Fronte Polisario. A mediados de 2003, o enviado persoal do Secretario Xeral da ONU, James Baker, propuxo un plan de asentamento, tamén coñecido como o Plan Baker II. A proposta da ONU foi rexeitada por Marrocos e aceptada pola República Árabe Saharaui Democrática. En canto aos intentos bilaterais, pouco se conseguiu, xa que Marrocos segue rexeitando calquera concesión que permitise a independencia do Sáhara Occidental, mentres que Arxelia mantén o seu apoio á autodeterminación dos saharauis. Ademais, a disputa entre a Libia de Gadafi e a Mauritania non facilitou a tarefa de revigorar a organización. Mauritania acusou aos servizos secretos libios de estar implicados nun intento de golpe de Estado de 2003 contra o presidente Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya. Libia negou a acusación.  Pregunta: Quen descarrilou a conferencia en 2005?
Marrocos