Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Umbriel é a terceira máis grande e a cuarta máis masiva das lúas de Urano. A densidade da Lúa é de 1,39 g/cm3, o que indica que está composta principalmente de xeo de auga, cun denso compoñente non xeado que constitúe ao redor do 40% da súa masa. Estes últimos poderían estar feitos de rocha e material carbonoso, incluíndo compostos orgánicos pesados coñecidos como tolinas. A presenza de xeo de auga está apoiada por observacións espectroscópicas infrarroxas, que revelaron xeo de auga cristalina na superficie da Lúa. As bandas de absorción de xeo de auga son máis fortes no hemisferio anterior de Umbriel que no hemisferio posterior. A causa desta asimetría non se coñece, pero pode estar relacionada co bombardeo de partículas cargadas da magnetosfera de Urano, que é máis forte no hemisferio posterior (debido á co-rotación do plasma). As partículas enerxéticas tenden a esputar o xeo de auga, descompoñer o metano atrapado no xeo como hidrato de clatrato e escurecer outros compostos orgánicos, deixando un residuo escuro e rico en carbono. Agás a auga, o único outro composto identificado na superficie de Umbriel pola espectroscopia infravermella é o dióxido de carbono, que está concentrado principalmente no hemisferio final. A orixe do dióxido de carbono non está completamente clara. Podería ser producido localmente a partir de carbonatos ou materiais orgánicos baixo a influencia das partículas cargadas enerxéticas procedentes da magnetosfera de Urano ou da radiación ultravioleta solar. Esta hipótese explicaría a asimetría na súa distribución, xa que o hemisferio posterior está suxeito a unha influencia magnetosférica máis intensa que o hemisferio anterior. Outra posible fonte é a descarga de CO2 primordial atrapado polo xeo de auga no interior de Umbriel. A fuga de CO2 do interior pode ser o resultado da actividade xeolóxica pasada nesta lúa. Umbriel pode diferenciarse nun núcleo rocoso rodeado por un manto de xeo. Se este é o caso, o radio do núcleo (317 km) é aproximadamente o 54% do radio da Lúa, e a súa masa é aproximadamente o 40% da masa da Lúa. Os parámetros son ditados...  Pregunta: con que tipo de partículas atrae Urano as súas lúas?
partículas cargadas