A conclusión de que as proteínas puras poden ser encimas foi probada definitivamente por Northrop e Stanley, que traballaron nos encimas dixestivos pepsina (1930), trypsina e quimotrypsina. Estes tres científicos foron galardoados co Premio Nobel de Química en 1946. Este descubrimento, publicado por David Phillips, levou a que os encimas puidesen ser cristalizados por saliva, e que as proteínas en si eran incapaces de catálisis. Con todo, en 1926, James B. Sumner demostrou que a enzima urease era unha proteína pura e cristalizouna; Sumner fixo o mesmo para a enzima catalase en 1937. A conclusión de que as proteínas puras poden ser encimas foi probada definitivamente por Northrop e Stanley, que traballaron nos encimas dixestivos pepsina (1930), trypsina e quimotrypsina. Estes tres científicos foron galardoados co Premio Nobel de Química en 1965.
Premio Nobel de Química