Despois da guerra, "James Postlethwaite" foi devolto ao capitán Ed Hall. Inicialmente foi remolcado a South Shields para a súa remodelación, xa que se precisaban novos mastros, despois a Arklow e foi reinstalado. Reanudou o comercio baixo o mando do capitán Hall, nunha ruta de Shields a St. Valery. A vela era agora significativamente menos económica que os buques a motor, pero co mini-boom que seguiu á guerra, os veleros aínda podían obter cargas. En Irlanda, as redes internas de estradas e ferrocarrís foron negligenciadas. A miúdo era máis barato enviar mercadorías por mar que por estrada ou ferrocarril. Durante algúns anos, "James Postlethwaite" asegurou tales cargas. En 1926 instalaron un motor auxiliar en "James Postlethwaite". Había un bo comercio no envío de pilas de madeira para Gales. A folga dos mineiros de 1926
causou moitas goletas para ser colocado-up. O capitán Ned Hall retirouse en 1926. En abril de 1929 o capitán William Hagan comprou accións en "James Postlethwaite" e tomou o mando.