En 1995, Robinson participou na Cimeira Mundial para o Desenvolvemento Social en Copenhague, participando nunha folga de fame de mulleres de países en desenvolvemento para chamar a atención sobre a necesidade de axuda para eliminar a pobreza e para o alivio da débeda das nacións desenvolvidas. A súa preocupación era que as pequenas nacións insulares do Caribe, debido ao seu tamaño e factores ambientais, fosen vulnerables baixo as políticas comerciais existentes e que a vulnerabilidade afectase negativamente ás mulleres en maior medida, porque as mulleres adoitaban ser "consideradas como unha fonte de traballo barato explotábel". Posteriormente, axudou nos eventos de planificación da Conferencia Mundial sobre Mulleres de 1995.
A Conferencia sobre o Desenvolvemento Sostible celebrada en Pequín e as conferencias de seguimento celebradas en 2005 e 2010.