A política exterior de Mussolini tiña como obxectivo restaurar a antiga gloria do Imperio Romano expandindo as posesións coloniais italianas e a esfera de influencia fascista. Na década de 1920, ordenou a pacificación de Libia, ordenou o bombardeo de Corfú por un incidente con Grecia, estableceu un protectorado sobre Albania e incorporou a cidade de Fiume ao estado italiano a través de acordos con Iugoslavia. En 1936, Etiopía foi conquistada tras a Segunda Guerra Italo-Etiope e fusionada en África Oriental Italiana (AOI) con Eritrea e Somalia. En 1939, as forzas italianas anexionaron Albania
- Non. Entre 1936 e 1939, Mussolini ordenou a exitosa intervención militar italiana en España en favor de Francisco Franco durante a guerra civil española. A Italia de Mussolini intentou inicialmente evitar o estallido dunha segunda guerra mundial, enviando tropas ao paso de Brenner para atrasar o Anschluss e participando no fronte de Stresa, o Informe Lytton, o Tratado de Lausana, o Pacto das catro potencias e o Acordo de Múnic. Con todo, Italia aliñou a Gran Bretaña e Francia ao aliarse con Alemaña e Xapón. Alemaña invadiu Polonia o 1 de setembro de 1939, o que resultou en declaracións de guerra por Francia e o Reino Unido e o comezo da Segunda Guerra Mundial.