Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Tras a creación da Comisión de Enerxía Atómica (AEC) en 1947 como unha axencia civil no control da investigación nuclear e as cuestións de armas, Oppenheimer foi nomeado presidente do seu Comité Consultivo Xeral (GAC). Desde este cargo asesorou sobre unha serie de cuestións relacionadas coa enerxía nuclear, incluíndo o financiamento de proxectos, a construción de laboratorios e mesmo a política internacional, aínda que non sempre se atenderon os consellos do GAC. Como presidente do GAC, Oppenheimer presionou enérxicamente polo control internacional de armas e financiamento para a ciencia básica, e intentou influír na política para afastar a unha acalorada carreira armamentista. Cando o goberno cuestionaba se perseguiría un programa de choque para desenvolver unha arma atómica baseada na fusión nuclear - a bomba de hidróxeno - Oppenheimer recomendou inicialmente contra ela, aínda que fora a favor de desenvolver tal arma durante o Proxecto Manhattan. Foi motivado en parte por preocupacións éticas, sentindo que tal arma só podía ser usada estratéxicamente contra obxectivos civís, resultando en millóns de mortes. Tamén foi motivado por preocupacións prácticas, xa que naquel momento non había un deseño viable para unha bomba de hidróxeno. Oppenheimer sentiu que os recursos serían mellor gastados creando unha gran forza de armas de fisión. El e outros estaban especialmente preocupados polos reactores nucleares desviados do plutonio á produción de tritio. Foron anulados por Truman, quen anunciou un programa de choque despois de que a Unión Soviética probase a súa primeira bomba atómica en 1949. Oppenheimer e outros opositores do GAC ao proxecto, especialmente James Conant, sentíronse personalmente rexeitados e consideraron retirarse do comité. Eles permaneceron, aínda que os seus puntos de vista sobre a bomba de hidróxeno eran ben coñecidos. En 1951, con todo, Edward Teller eo matemático Stanislaw Ulam desenvolveu o que se coñeceu como o deseño de Teller-Ulam para unha bomba de hidróxeno. Este novo deseño parecía técnicamente factible e Oppenheimer cambiou a súa opinión sobre o desenvolvemento da arma. Como el recordou máis tarde:  Pregunta: Que quería crear Oppenheimer?
unha gran forza de armas de fisión