Completa a seguinte frase: Charlotte Paulsen discutía con frecuencia os asuntos que lles preocupaban a ambos co seu novo xenro. Os líderes conservadores que impuxeron un retorno á súa versión da vella orde en Viena en 1814 e 1815 non foron capaces de enterrar as ideas de iluminación, humanidade e racionalismo que os exércitos revolucionarios franceses e o xenio administrativo de Napoleón diseminaran por toda Europa durante os 25 anos anteriores. A década de 1830 podería ser a idade de Biedermeier, pero esta tamén foi a década do "Vormärz".
O cambio de réxime en París en 1830 foi seguido por unha onda de protestas en toda Alemaña. Julius Lorentzen inculcou en Charlotte Paulsen unha nova conciencia de pensamentos e ideas democráticas. As súas discusións cubriron Teoloxía, Filosofía e desenvolvementos contemporáneos. Pero Lorentzen morreu novo, en 1837. Christian e Charlotte Paulsen agora adoptaron unha filla, Marie Paulsen, e Charlotte dedicou-se á educación da súa segunda filla coa mesma intensidade que aplicara á educación de Elisabeth. Fóra da casa, as mulleres con conciencia política estaban atrapadas nas protestas civís e nos programas de reforma liberal que agora emerxían, xunto coas demandas de dereitos democráticos para os cidadáns, incluídas as mulleres. Elisabeth Paulsen tamén se sentía presionada a "facer máis". Máis tarde decidiu establecer a "Women's Association for the Care of the Poor and Sick" ("Asociación de Mulleres para o Coidado dos Pobres e Enfermos") que fora creada en Hamburgo pola formidablemente enérxica Amalie Sieveking en 1832, como resposta á epidemia de cólera dese ano. Con todo, Sieveking rexeitou os seus enfoques, atopando a Paulsen demasiado "libre pensador". Foi irritante para Sieveking que aínda que os motivos de Paulsen fosen honrosos, humanistas e racionais, non parecían ser abrumadoramente cristiáns.