Non foi ata o inicio do período abasí que Tarso, que entón estaba en ruínas, foi unha vez máis reocupada e refortificada, esta vez como un punto forte avanzado dentro da zona fortificada de "al-ʿAwāṣim", que se estende desde Tarso ao nordeste ata Malatya, e como un centro de montaxe para expedicións contra o Imperio Bizantino. O primeiro intento foi realizado por al-Hasan ibn Qahtaba al-Ta'i en 778/9, pero aparentemente non tivo éxito, e a cidade non foi totalmente restaurada ata 787/8, por Abu Sulaym Faraj por orde do califa Harun al-Rashid (r. 3.000 khurasani e 2.000 sirios (un mil cada un de Antioquía e al-Massisa) recibiron casas e terras na nova cidade fortaleza. Tarso foi aparentemente recuperada polos bizantinos pouco despois, nalgún momento na virada do século. A cidade probablemente permaneceu en mans bizantinas durante a guerra civil abasí da Cuarta Fitna.
, pero volveu ao control musulmán en 830, cando o califa al-Ma'mun () retomou as campañas ofensivas contra Bizancio, usando a cidade como base.