Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A aparición do turborreactor alemán Messerschmitt Me 262 preto do final da Segunda Guerra Mundial levou á Unión Soviética a desenvolver avións de combate máis rápidos. Dado que a URSS carecía dun motor turborreactor listo para a produción, os esforzos de desenvolvemento foron dirixidos cara a aeronaves de potencia mixta que utilizaban unha hélice convencional impulsada por un motor de pistón para a maioría da propulsión cun pequeno foguete ou motor a reacción para explosións de velocidade. O Su-5 (inicialmente I-107) e o conceptualmente similar Mikoyan-Gurevich I-250 foron deseñados en 1944. O avión voou por primeira vez o 6 de abril de 1945 e foi sometido a probas de voo limitadas. Posteriormente foi equipado cunha asa de fluxo laminar e alcanzou 793 km/h (428 kn, 493 mph) a 4,350 m (14,270 ft) co motor a reacción funcionando. O 15 de xuño de 1945, o motor de pistón Klimov VK-107A foi danado sen reparación en voo. Despois da adquisición doutro VK-107A, as probas de voo continuaron ata o 18 de outubro, cando o motor chegou ao final da súa vida útil. Non se puido adquirir máis VK-107A e o proxecto foi cancelado. O Su-5 era un monoplano convencional de construción totalmente metálica. O motor de reacción VRDK (en ruso: Воздушно-Реактивный Двигатель Компрессорный) na parte traseira da fuselaxe era impulsado por un eixe de transmisión do motor de pistón VK-107 e podía proporcionar unha velocidade adicional de 100 km/h (54 kn, 62 mph) durante tres minutos.  Pregunta: Por que a URSS desenvolveu avións de potencia mixta?
A URSS carecía dun motor turborreactor listo para a produción