Entre os anos 14 e 16 d.C., Germánico dirixiu operacións punitivas en Alemaña, loitando contra Arminio ata un empate na batalla de Pontes Longi e derrotándoo dúas veces (segundo Tácito): primeiro na batalla de Idistaviso
e máis tarde na Batalla do Muro Angrivariano. En 15 d.C., as tropas romanas conseguiron recuperar unha das tres águias lexionarias perdidas na Batalla do Bosque de Teutoburgo. En 16 d.C., unha segunda águia foi recuperada. Tiberio rexeitou a petición de Germánico de lanzar unha campaña adicional para o ano 17 d.C., con todo, tendo decidido que a fronteira con Xermania estaría no río Rin. En cambio, ofreceu a Xermánico a honra dun triunfo polas súas dúas vitorias. A terceira aguia romana foi recuperada en 41 d.C. por Publio Gabinio, baixo o emperador Claudio. Arminio tamén se enfrontou á oposición do seu sogro e outros líderes xermánicos pró-romanos. O seu irmán Flavus, que fora criado xunto a el en Roma, permaneceu leal ao Imperio Romano e loitou baixo Germanicus contra Arminio na Batalla de Idistaviso. Co fin da ameaza romana, estalou unha guerra entre Arminio e Marbod, rei dos marcomanos. Terminou coa fuxida de Marbod a Ravena e a protección romana, pero Arminio non conseguiu entrar na "fortificación natural" de Bohemia, e a guerra terminou en un punto morto.