Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A pesar da auga relativamente pouco profunda na que se afundira, a maioría dos corpos non puideron ser recuperados de Royal Oak. Marcado por unha bóia a 58°55′44′′N 2°59′09′′W, o naufraxio foi designado como unha tumba de guerra e todo o mergullo ou outras formas de exploración non autorizadas están prohibidas baixo a Lei de Protección de Restos Militares de 1986. En condicións de auga clara, o casco pode ser visto chegando a 5 m da superficie. As letras de latón que formaban o nome de Royal Oak foron retiradas como un recuerdo por un buceador recreativo na década de 1970. Foron devoltos case vinte anos despois, e agora están expostos no centro de visitantes de Scapa Flow en Lyness. A perda do Royal Oak conmemórase nunha cerimonia anual na que os buceadores da Royal Navy colocan a White Ensign debaixo da auga na popa. Un memorial na catedral de St Magnus na cercana Kirkwall mostra unha placa dedicada aos que perderon a vida, baixo a cal un libro de memoria lista os seus nomes. Esta lista de nomes non foi publicada polo goberno ata 40 anos despois do naufraxio. Cada semana volve unha páxina do libro. A campá do navío foi recuperada na década de 1970 e, despois de ser restaurada, engadiu ao memorial en St Magnus. Varios corpos, incluíndo algúns que non puideron ser identificados, foron enterrados no cemiterio naval de Lyness.  Pregunta: ¿Canto de preto da superficie está o casco do naufraxio do Royal Oak?
5 m