Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A teoría óptica progresou a mediados do século XVII con tratados escritos polo filósofo René Descartes, que explicou unha variedade de fenómenos ópticos, incluíndo a reflexión e a refracción, asumindo que a luz era emitida por obxectos que a producían. Isto difería substancialmente da antiga teoría grega da emisión. A finais da década de 1660 e comezos da de 1670, Isaac Newton ampliou as ideas de Descartes nunha teoría da luz corpuscular, determinando que a luz branca era unha mestura de cores que se poden separar nas súas partes compoñentes cun prisma. En 1690, Christiaan Huygens propuxo unha teoría de ondas para a luz baseada en suxestións feitas por Robert Hooke en 1664. O propio Hooke criticou publicamente as teorías de Newton sobre a luz e a disputa entre os dous durou ata a morte de Hooke. En 1704, Newton publicou Opticks e, na época, en parte debido ao seu éxito noutras áreas da física, foi xeralmente considerado o vencedor no debate sobre a natureza da luz. A óptica newtoniana foi xeralmente aceptada ata principios do século XIX cando Thomas Young e Augustin-Jean Fresnel realizaron experimentos sobre a interferencia da luz que estableceu firmemente a natureza de onda da luz. O famoso experimento de dobre fenda de Young demostrou que a luz seguía a lei da superposición, que é unha propiedade ondulatoria non prevista pola teoría de corpusculos de Newton. Este traballo levou a unha teoría da difracción da luz e abriu unha área de estudo en óptica física. A óptica de ondas foi unificada con éxito coa teoría electromagnética por James Clerk Maxwell na década de 1860. O seguinte desenvolvemento na teoría óptica chegou en 1899 cando Max Planck modelou correctamente a radiación do corpo negro asumindo que o intercambio de enerxía entre a luz e a materia só ocorreu en cantidades discretas que chamou quanta. En 1905, Albert Einstein publicou a teoría do efecto fotoeléctrico que estableceu firmemente a cuantización da propia luz. En 1913, Niels Bohr demostrou que os átomos só podían emitir cantidades discretas de enerxía, explicando así as liñas discretas vistas...  Pregunta: Que se pode usar para separar as cores da luz branca?
prisma