Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os primeiros procesadores Atom estaban baseados na microarquitectura Bonnell. Como moitos outros microprocesadores x86, traducen instrucións x86 (instrucións CISC) en operacións internas máis simples (ás veces chamadas micro-ops, é dicir, instrucións de estilo RISC) antes da execución. A maioría das instrucións producen unha micro-operación cando se traducen, con arredor do 4% das instrucións usadas en programas típicos que producen múltiples micro-operacións. O número de instrucións que producen máis dunha micro-operación é significativamente menor que as microarquitecturas P6 e NetBurst. Na microarquitectura Bonnell, as micro-operacións internas poden conter tanto unha carga de memoria como un almacén de memoria en conexión cunha operación ALU, sendo así máis semellantes ao nivel x86 e máis potentes que as micro-operacións utilizadas en deseños anteriores. Isto permite un rendemento relativamente bo con só dous ALU de números enteiros, e sen ningún reordenamento de instrucións, execución especulativa ou renomeación de rexistros. A microarquitectura de Bonnell representa, polo tanto, unha reactivación parcial dos principios usados en deseños anteriores de Intel como o P5 e o i486, co único propósito de mellorar o rendemento por relación de vatios. Con todo, o Hyper-Threading é implementado dun xeito sinxelo (é dicir, de baixo consumo) para empregar toda a canle de forma eficiente evitando as dependencias típicas dun único fío. Os procesadores de marca Atom presentaron historicamente as seguintes microarquitecturas:  Pregunta: Cal é o propósito da microarquitectura Bonnell?
Mellorar a relación de rendemento por vatios