As primeiras tempadas foron dirixidas usando coches de antes da guerra como o Alfa 158. Foron de motor dianteiro, con pneumáticos estreitos e motores sobrealimentados de 1,5 litros ou de 4,5 litros con aspiración natural. Os Campionatos do Mundo de 1952 e 1953 foron dirixidos a regulamentos de Fórmula Dous, para coches máis pequenos e menos potentes, debido ás preocupacións sobre a escaseza de coches de Fórmula Un dispoñibles. Cando unha nova Fórmula Un, para motores limitados a 2,5 litros, foi reintegrada no campionato mundial para 1954, Mercedes-Benz introduciu o avanzado W196, que presentaba innovacións como válvulas desmodómicas e inxección de combustible, así como carrocería pechada.
dianteiro