Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os exércitos alemáns invadiron a Unión Soviética o 22 de xuño de 1941, iniciando case catro anos de guerra total. O Eixo inicialmente avanzou contra os esforzos desesperados pero infrutuosos do Exército Vermello. Na batalla de cerco de Kiev, a cidade foi aclamada como "Cidade Heroica", debido á súa feroz resistencia. Máis de 600.000 soldados soviéticos (ou un cuarto da Fronte Occidental soviética) foron mortos ou capturados alí, e moitos sufriron malos tratos graves. Aínda que a maioría dos ucranianos loitaron no Exército Vermello e na resistencia soviética, no oeste de Ucraína xurdiu un movemento independente do Exército Insurgente Ucraniano (UPA, 1942). Creado como forzas armadas do subterráneo (Organización de Nacionalistas Ucraínos, OUN) que se desenvolvera na Polonia entre guerras como unha organización nacionalista reaccionaria. Durante o período de entreguerras, as políticas do goberno polaco cara á minoría ucraniana foron inicialmente moi acomodaticias, pero a finais da década de 1930 volvéronse cada vez máis duras debido aos disturbios civís. Ambas organizacións, OUN e UPA, apoiaron o obxectivo dun estado ucraniano independente no territorio cunha maioría étnica ucraniana. Aínda que isto trouxo conflito coa Alemaña nazi, ás veces a ala Melnyk da OUN aliábase coas forzas nazis. Ademais, as divisións da UPA levaron a cabo masacres de polacos étnicos, o que provocou represalias. Despois da guerra, a UPA continuou a loitar contra a URSS ata a década de 1950. Ao mesmo tempo, o Exército de Liberación Ucraniano, outro movemento nacionalista, loitou ao lado dos nazis.  Pregunta: Que porcentaxe dos soldados soviéticos foron capturados ou mortos?
un cuarto