Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A declaración de guerra británica contra Alemaña e os seus aliados tamén comprometeu as colonias e dominios, que proporcionaron un apoio militar, financeiro e material invaluable. Máis de 2,5 millóns de homes serviron nos exércitos dos dominios, así como moitos miles de voluntarios das colonias da Coroa. As contribucións das tropas australianas e neozelandesas durante a Campaña de Gallipoli de 1915 contra o Imperio Otomán tiveron un gran impacto na conciencia nacional en casa e marcaron un punto de inflexión na transición de Australia e Nova Zelandia de colonias a nacións por dereito propio. Os países continúan conmemorando esta ocasión no Día Anzac. Os canadenses viron a batalla de Vimy Ridge nunha luz similar. A importante contribución dos dominios ao esforzo de guerra foi recoñecida en 1917 polo primeiro ministro británico David Lloyd George cando invitou a cada un dos primeiros ministros dos dominios a unirse a un gabinete de guerra imperial para coordinar a política imperial. Baixo os termos do Tratado de Versalles asinado en 1919, o imperio alcanzou a súa maior extensión coa adición de 1.800.000 millas cadradas (4.700.000 km2) e 13 millóns de novos súbditos. As colonias de Alemaña e o Imperio Otomán foron distribuídas entre as potencias aliadas como mandatos da Sociedade das Nacións. Gran Bretaña obtivo o control de Palestina, Transxordania, Iraq, partes de Camerún e Togolandia, e Tanganica. Os dominios tamén adquiriron mandatos propios: a Unión de Sudáfrica gañou o Sudoeste de África (actual Namibia), Australia gañou Nova Guinea e Nova Zelandia Samoa Occidental. Nauru converteuse nun mandato combinado de Gran Bretaña e os dous dominios do Pacífico.  Pregunta: De quen tomaron o control os británicos despois de que o Imperio Otomán entregase o control en 1919?
Palestina, Transxordania, Iraq, partes de Camerún e Togolandia, e Tanganica.