Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A enfermidade inflamatoria pélvica, tamén coñecida como trastorno inflamatorio pélvico (TIP), é unha infección da parte superior do sistema reprodutivo feminino, a saber, o útero, as trompas de Falopio e os ovarios, e o interior da pelve. Moitas veces non hai síntomas. Os signos e síntomas, cando se presentan, poden incluír dor abdominal inferior, secreción vaginal, febre, ardor na micción, dor durante o sexo, sangrado despois do sexo ou menstruación irregular. A IDP non tratada pode dar lugar a complicacións a longo prazo, incluíndo infertilidade, embarazo ectópico, dor pélvica crónica e cancro. A enfermidade é causada por bacterias que se propagan desde a vagina e o colo do útero. As infeccións por Neisseria gonorrhoeae ou Chlamydia trachomatis están presentes no 75 ao 90 por cento dos casos. Moitas veces, están implicadas múltiples bacterias diferentes. Sen tratamento, aproximadamente o 10 por cento dos que teñen unha infección por clamidia e o 40 por cento dos que teñen unha infección por gonorrea desenvolverán PID. Os factores de risco son xeralmente similares aos das infeccións de transmisión sexual e inclúen un alto número de parellas sexuais e o consumo de drogas. A ducha vaginal tamén pode aumentar o risco. O diagnóstico adoita basearse nos signos e síntomas que se presentan. Recoméndase que se considere a enfermidade en todas as mulleres en idade fértil que padezan dor abdominal inferior. O diagnóstico definitivo de PID faise ao atopar pus nas trompas de Falopio durante a cirurxía. A ecografía tamén pode ser útil no diagnóstico. Os esforzos para previr a enfermidade inclúen non ter relacións sexuais ou ter poucos socios sexuais e usar preservativos. A detección de mulleres en risco de infección por clamidia seguida dun tratamento diminúe o risco de DIP. Se se sospeita do diagnóstico, normalmente recoméndase o tratamento. Tamén se debe tratar aos socios sexuais dunha muller. En pacientes con síntomas leves ou moderados, recoméndase unha única inxección do antibiótico ceftriaxona xunto con dúas semanas de doxiciclina e posiblemente metronidazol por vía oral. Para aqueles que non melloran despois de tres días ou que teñen unha enfermidade grave, os antibióticos intravenosos deben ser...  Pregunta: Que porcentaxe dos casos teñen Neisseria gonorrhoeae ou Chlamydia trachomatis?
75 a 90