Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A criptografía de clave pública tamén se usa para implementar esquemas de sinatura dixital. Unha sinatura dixital é semellante a unha sinatura ordinaria; ambas teñen a característica de ser fáciles de producir para un usuario, pero difíciles de falsificar para calquera outra persoa. As sinaturas dixitais tamén poden estar permanentemente ligadas ao contido da mensaxe que se está asinando; non poden ser "movidas" dun documento a outro, xa que calquera intento será detectable. Nos esquemas de sinatura dixital, hai dous algoritmos: un para a sinatura, no que se usa unha clave secreta para procesar a mensaxe (ou un hash da mensaxe, ou ambos), e outro para a verificación, no que se usa a clave pública correspondente coa mensaxe para comprobar a validez da sinatura. RSA e DSA son dous dos esquemas de sinatura dixital máis populares. As sinaturas dixitais son fundamentais para o funcionamento de infraestruturas de clave pública e moitos esquemas de seguridade de rede (por exemplo, SSL / TLS, moitas VPN, etc.). Os algoritmos de clave pública adoitan basearse na complexidade computacional de problemas "duros", a miúdo da teoría dos números. Por exemplo, a dureza de RSA está relacionada co problema de factorización de números enteiros, mentres que Diffie <unk> Hellman e DSA están relacionados co problema do logaritmo discreto. A seguridade da criptografía de curvas elípticas baséase en problemas teóricos de números que involucran curvas elípticas. Debido á dificultade dos problemas subxacentes, a maioría dos algoritmos de clave pública implican operacións como a multiplicación modular e a exponenciación, que son moito máis caras desde o punto de vista computacional que as técnicas utilizadas na maioría dos cifrados de bloques, especialmente cos tamaños típicos das claves. Como resultado, os criptosistemas de clave pública son comúnmente criptosistemas híbridos, nos que se usa un algoritmo de cifrado de clave simétrica de alta calidade para a propia mensaxe, mentres que a clave simétrica relevante envíase coa mensaxe, pero cifrada usando un algoritmo de clave pública. Do mesmo xeito, a miúdo utilízanse esquemas de sinatura híbridos, nos que se calcula unha función hash criptográfica e só o hash resultante é asinado dixitalmente.  Pregunta: que son as sinaturas dixitais?
son fundamentais para o funcionamento das infraestruturas de clave pública