Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: O modelo combinado, o 747-200M, podía transportar carga na sección traseira da cuberta principal a través dunha porta de carga lateral. Unha divisoria extraíble na cuberta principal separaba a área de carga na parte traseira dos pasaxeiros na parte dianteira. O -200M podía transportar ata 238 pasaxeiros nunha configuración de tres clases coa carga transportada na cuberta principal. O modelo tamén era coñecido como o 747-200 Combi. Do mesmo xeito que no -100, unha modificación de cuberta superior estirada (SUD) foi ofrecida máis tarde. Un total de 10 747-200 convertidos foron operados por KLM. Despois de lanzar o -200 con motores Pratt & Whitney JT9D-7, o 1 de agosto de 1972 Boeing anunciou que chegou a un acordo con General Electric para certificar o 747 con motores da serie CF6-50 para aumentar o potencial de mercado do avión. Rolls-Royce seguiu a produción de motores do 747 cunha orde de lanzamento de British Airways para catro avións. A opción de motores RB211-524B foi anunciada o 17 de xuño de 1975. O -200 foi o primeiro 747 en ofrecer unha opción de propulsor dos tres principais fabricantes de motores. Un total de 393 das versións do 747-200 foron construídas cando a produción rematou en 1991. Destes, 225 foron -200B, 73 foron -200F, 13 foron -200C, 78 foron -200M e 4 foron militares. Moitos 747-200 permaneceron en operación, aínda que a maioría das grandes aeroliñas retiráronos das súas flotas e vendéndoos a operadores máis pequenos a comezos da década de 2000. As grandes aeroliñas aceleraron o retiro da súa frota tras os ataques do 11 de setembro e a posterior caída na demanda de viaxes aéreas, desmantelar algúns ou converter outros en cargueiros. Iran Air retirou o último 747-200 de pasaxeiros en maio de 2016, 36 anos despois de ser entregado. A partir de xullo de 2018, oito 747-200 seguen en servizo como cargueiros.  Pregunta: Cantas configuracións de clase tiña o 747-200m?
tres