Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A pasaxe: O mozo Charles Dodgson tiña uns 1,83 metros de altura e era esbelto, e tiña o pelo castanho rizado e ollos azuis ou grises (dependendo do relato). Foi descrito na súa vida posterior como algo asimétrico, e como portándose bastante ríxido e torpe, aínda que isto podería ser debido a unha lesión no xeonllo sufrida na mediana idade. Cando era moi pequeno, sufriu unha febre que o deixou sordo nun oído. Aos 17 anos, sufriu un grave ataque de tos ferina, que probablemente foi responsable da súa debilidade torácica crónica na súa vida posterior. Outro defecto que levou á idade adulta foi o que chamou a súa "hesitación", unha tartamudez que adquiriu na primeira infancia e que o atormentou durante toda a súa vida. A tartamudez sempre foi unha parte significativa da imaxe de Dodgson. Dicen que balbuciaba só en compañía de adultos e era libre e fluente cos nenos, pero non hai evidencia para apoiar esta idea. Moitos nenos dos seus coñecidos lembraban a tartamudeira, mentres que moitos adultos non o notaron. O propio Dodgson parece ter sido moito máis consciente diso que a maioría das persoas que coñeceu; di que se caricaturizou a si mesmo como o Dodo en Alice's Adventures in Wonderland, referíndose á súa dificultade en pronunciar o seu apelido, pero este é un dos moitos "hechos" frecuentemente repetidos para os que non queda evidencia de primeira man. De feito referiuse a si mesmo como o dodo, pero se esta referencia foi ou non á súa tartamudez é simplemente especulación. A tartamudez de Dodgson molestalo, pero nunca foi tan debilitante que lle impidiu aplicar as súas outras calidades persoais para facer ben na sociedade. Viviu nunha época na que a xente comúnmente ideaba os seus propios entretementos e cando o canto e a recitación eran habilidades sociais necesarias, e o mozo Dodgson estaba ben equipado para ser un artista atractivo. Segundo se informou, podía cantar bastante ben e non tiña medo de facelo ante unha audiencia. Era adepto da imitación e da narración de historias, e era reputadamente bo en charadas.  Pregunta: Que recordaron os nenos del?
balbucear