Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O termo "sesgo de confirmación" foi acuñado polo psicólogo inglés Peter Wason. No seu experimento inicial publicado en 1960 (que non menciona o termo "sesgo de confirmación"), desafiou aos participantes a identificar unha regra que se aplique a triples de números. Ao comezo, díxolles que (2,4,6) encaixa na regra. Os participantes podían xerar os seus propios triples e o experimentador díxolles se cada triplo estaba ou non conforme á regra. Aínda que a regra real era simplemente "calquera secuencia ascendente", os participantes tiñan unha gran dificultade para atopalo, a miúdo anunciando regras que eran moito máis específicas, como "o número do medio é a media do primeiro e do último". Os participantes parecían probar só exemplos positivos de triples que obedecían á súa regra hipotética. Por exemplo, se pensaban que a regra era: "Cada número é dous maior que o seu predecesor", ofrecerían un triple que se axustase a esta regra, como (11,13,15) en lugar dun triple que a viole, como (11,12,19).Wason aceptou o falsificaciónismo, segundo o cal unha proba científica dunha hipótese é un intento serio de falsificar. Interpretou os seus resultados como mostrando unha preferencia pola confirmación sobre a falsificación, de aí o termo "sesgo de confirmación". Wason tamén usou o sesgo de confirmación para explicar os resultados do seu experimento de tarefa de selección. Nesta tarefa, os participantes reciben información parcial sobre un conxunto de obxectos e teñen que especificar que información adicional necesitarían para saber se se aplica ou non unha regra condicional ("Se A, entón B"). Descubriuse repetidamente que as persoas realizan mal en varias formas desta proba, na maioría dos casos ignorando información que potencialmente podería refutar a regra. Con todo, un artigo de 1987 de Klayman e Ha argumentou que os experimentos de Wason realmente non demostraron un sesgo cara á confirmación, senón unha tendencia a facer probas consistentes coa hipótese de traballo. Chamaron a isto a "estrategia de proba positiva". Esta estratexia é un exemplo dunha heurística: un atacado de razoamento que é imperfecto...  Pregunta: Que produce información en cantidades diferentes?
cada resposta a unha pregunta