Resume o artigo:  É sempre revelador ver como os xogadores responden á adversidade e Joe Root reaccionou magníficamente ao ser deixado de fora da proba de Sydney do ano pasado. Lembro que os xogadores que quedaron fóra cando eu xoguei, queixabanse no vestiario e dicían tonterías sobre como non encaixaban. O que Root fixo foi botar unha ollada a si mesmo, estar calado e despois producir centos e centos para asegurarse de que non será deixado de lado con prisa de novo. Joe Root mostrou moita valentía, así como talento, noutra gran entrada para Inglaterra. Root recuperou dun difícil Ashes Tour para demostrar a súa calidade como batedor de Test. Hai uns catro anos recordo sentado ao lado de Graham Thorpe nunha viaxe de autobús e el dicindo-me en voz baixa que o novo bateador inglés a ter coidado era Joe Root. Non se oía falar del. Thorpe tiña razón, polo que Root fixo desde que Sydney falou moito sobre o carácter do tipo. Non te deixes enganar polo sorriso de rapaz e a súa conduta insolente. É un competidor feroz que adora xogar por Inglaterra. El di a si mesmo todos os días que debe gozar do xogo, pero iso non diminúe a calidade das súas magníficas actuacións. Os seus últimos cinco centos foron máis de 149, catro deles foron invictos e na forma en que bateu con Jimmy Anderson onte demostrou que ten un bo cerebro de críquet. E tampouco se mofou coa súa forma. Sería doado na súa carreira actual para facer unha captura en 40 ou dar-lo lonxe tan pronto como chega a cen, como Marlon Samuels fixo na primeira entrada aquí. Encántame como Root se fai grande. Antes de que o seu compañeiro fose baleiro, Root mostrou madurez para bater coa cola o venres en Granada. O novo bateador foi excelente no seu papel de orde media, e non debería ser movido ata a tarxeta de bateo. Unha parte de min ve a Root como un natural número tres, onde Inglaterra o probou en Australia. Parece un bateador que podería entrar e recuperar a iniciativa se perde un wicket. Pero por que movelo cando está a ir tan ben en...
Joe Root foi fantástico para recuperarse dun momento difícil en Australia. Os 182* de Root na primeira entrada en Granada demostraron que é un competidor de aceiro. Parece un número tres natural, pero Inglaterra non debería movelo do seu lugar actual. A capitanía sempre desgasta aos xogadores, e aínda non é a súa hora. Ben Stokes ten razón en ser apaixonado, pero tamén ten que manter a calma.