Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: O espectro de absorción óptica da piridina en hexano contén tres bandas nas lonxitudes de onda de 195 nm (π → π * transición, absortividade molar ε = 7500 L·mol−1·cm−1), 251 nm (π → π * transición, ε = 2000 L·mol−1·cm−1) e 270 nm (n → π * transición, ε = 450 L·mol−1·cm−1). O espectro de resonancia magnética nuclear (RMN) de 1H da piridina contén tres sinais coa relación de intensidade integral de 2:1:2 que corresponden aos tres protóns químicamente diferentes da molécula. Estes sinais orixínanse dos protóns α (posicións 2 e 6, cambio químico 8,5 ppm), γ-protón (posición 4, 7,5 ppm) e β-protóns (posición 3 e 5, 7,1 ppm). O análogo de carbono da piridina, o benceno, ten só un sinal de protóns a 7,27 ppm. Os maiores desprazamentos químicos dos protóns α e γ en comparación co benceno resultan da menor densidade de electróns nas posicións α e γ, que se poden derivar das estruturas de resonancia. A situación é bastante semellante para os espectros de RMN 13C de piridina e benceno: a piridina mostra unha tríplice en δ(α-C) = 150 ppm, δ(β-C) = 124 ppm e δ(γ-C) = 136 ppm, mentres que o benceno ten unha única liña en 129 ppm. Todos os turnos están indicados para as substancias libres de disolventes. A piridina é detectada convencionalmente por cromatografía gasosa e métodos de espectrometría de masas.  Pregunta: Cantas bandas están contidas nun espectro de piridina dentro dun hexano?
tres