Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os síntomas característicos do dengue son febre súbita, dor de cabeza (normalmente localizada detrás dos ollos), dores musculares e articulares e unha erupción cutánea. O nome alternativo para o dengue, "febre de fracturas óseas", vén dos dolores musculares e articulares asociados. O curso da infección divídese en tres fases: febril, crítica e recuperación. A fase febril inclúe febre alta, potencialmente superior a 40 °C (104 °F), e está asociada a dor generalizada e dor de cabeza; isto normalmente dura de dous a sete días. Tamén poden producirse náuseas e vómitos. O sarpullido ocorre no 50-80% das persoas con síntomas no primeiro ou segundo día de síntomas como a pel enrojecida, ou máis tarde no curso da enfermidade (días 4-7) como unha erupción similar ao sarampión. Tamén se observou unha erupción descrita como "illas de branco nun mar de vermello". Neste punto poden aparecer algunhas petequias (pequenas manchas vermellas que non desaparecen cando se presiona a pel, que son causadas por capilares rotos), así como algunhas hemorraxias leves das membranas mucosas da boca e o nariz. A febre en si é clásicamente bifásica ou de natureza reincidente, rompe e despois regresa durante un ou dous días. Nalgunhas persoas, a enfermidade pasa a unha fase crítica cando a febre desaparece. Durante este período, hai unha fuga de plasma dos vasos sanguíneos, que normalmente dura entre un e dous días. Isto pode provocar unha acumulación de líquidos no tórax e na cavidade abdominal, así como o esgotamento do fluído da circulación e a diminución do suministro de sangue aos órganos vitais. Tamén pode haber disfunción de órganos e sangrado grave, normalmente do tracto gastrointestinal. O choque (síndrome de choque de dengue) e a hemorragia (febre hemorráxica de dengue) ocorren en menos do 5% de todos os casos de dengue; con todo, aqueles que foron previamente infectados con outros serotipos do virus da dengue ("infección secundaria") están en maior risco. Esta fase crítica, aínda que rara, ocorre relativamente máis frecuentemente en nenos e adultos novos. A fase de recuperación ocorre a continuación, coa reabsorción do fluído filtrado na corrente sanguínea. Normalmente dura de dous a tres...  Pregunta: que acompaña á fase de recuperación?
coceira severa e ritmo cardíaco lento