Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: En 1998, Kerner descubriu que en datos reais de tráfico de campo a aparición dun amplo atasco móbil en fluxo libre observouse como unha cascada de transicións de fase F → S → J (Figura 9): primeiro, unha rexión de fluxo sincronizado emerxe nunha rexión de fluxo libre. Como se explicou anteriormente, tal transición de fase F → S ocorre principalmente nun cuello de botella. Dentro da fase de fluxo sincronizado ocorre unha nova "autocompresión" e a densidade do vehículo aumenta mentres a velocidade do vehículo diminúe. Esta autocompresión chámase "efecto pinch". En rexións "pinch" de fluxo sincronizado, emerxen atascos estreitos. Se estes atascos móbiles estreitos medran, emerxen atascos móbiles anchos etiquetados por S → J na Figura 9). Así, os grandes atascos emerxen máis tarde do que se produciu a interrupción do tráfico (transición F → S) e noutro lugar da estrada río arriba do cuello de botella. Polo tanto, cando as transicións de fase F → S → J de Kerner que se producen no tráfico real (Figura 9 (a)) se presentan no plano de velocidade-densidade (Figura 9 (b)) (ou en planos de velocidade-fluxo, ou de fluxo-densidade), hai que lembrar que os estados de fluxo sincronizado e o estado de baixa velocidade dentro dun amplo atasco móbil midense en diferentes lugares da estrada. Kerner sinala que a frecuencia da aparición de amplas obstrucións móbiles aumenta se a densidade do fluxo sincronizado aumenta. Os anchos atascos móbiles propáganse máis arriba, aínda que se propaguen a través de rexións de fluxo sincronizado ou gargalos. Obviamente, calquera combinación de transicións de fase de retorno (S → F, J → S, e J → F transicións mostradas na Figura 9) tamén é posible.  Pregunta: Que pasa coas rexións de pellizco durante a autocompresión?
Aparecen estreitos atascos móbiles