Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  As raíces do álxebra poden rastrexarse ata os antigos babilonios, que desenvolveron un sistema aritmético avanzado co que foron capaces de facer cálculos de forma algorítmica. Os babilonios desenvolveron fórmulas para calcular solucións para problemas normalmente resoltos hoxe usando ecuacións lineais, ecuacións cuadráticas e ecuacións lineais indeterminadas. En contraste, a maioría dos exipcios desta época, así como os matemáticos gregos e chineses no primeiro milenio a.C., normalmente resolvían tales ecuacións por métodos xeométricos, como os descritos no Papiro Matemático de Rhind, os Elementos de Euclides e os nove capítulos sobre a arte matemática. O traballo xeométrico dos gregos, tipificado nos Elementos, proporcionou o marco para xeneralizar fórmulas máis aló da solución de problemas particulares en sistemas máis xerais de afirmación e resolución de ecuacións, aínda que isto non se daría conta ata que a matemática se desenvolvera no Islam medieval. Na época de Platón, as matemáticas gregas sufriran un cambio drástico. Os gregos crearon unha álxebra xeométrica onde os termos eran representados polos lados dos obxectos xeométricos, normalmente liñas, que tiñan letras asociadas con eles. Diófanto (século III d.C.) foi un matemático grego de Alexandría e autor dunha serie de libros chamados Arithmetica. Estes textos tratan de resolver ecuacións alxébricas, e levaron, na teoría dos números á noción moderna de ecuación diofantina.  Pregunta: A que civilización se lle acredita a creación dos fundamentos da álxebra?
os antigos babilonios