En 1828 Cormenin entrou na Cámara de Deputados como membro de Orléans, tomou o seu asento no Centro de Esquerda, e comezou unha vigorosa oposición ao goberno de Carlos X. Como non estaba dotado das cualificacións do orador, raramente apareceu na tribuna; pero nos diversos comités defendía todas as formas de liberdades populares, e ao mesmo tempo entregou, nunha serie de poderosos panfletos, baixo o seudónimo de "Timon", os golpes máis formidables contra a tiranía e todos os abusos políticos e administrativos. Despois da revolución de xullo de 1830
Cormenin foi un dos 221 que asinaron a protesta contra a elevación da dinastía de Orleans ao trono; e renunciou tanto ao seu cargo no consello de estado como ao seu asento na cámara. Foi, con todo, reelecto deputado, e agora votou coa extrema esquerda.