O Palacio de Westminster data orixinalmente do comezo do século XI cando Canuto o Grande construíu a súa residencia real no lado norte do río Támesis. Os reis sucesivos engadiron ao complexo: Eduardo o Confessor construíu a Abadía de Westminster; William o Conquistador comezou a construír un novo palacio; o seu fillo, William Rufus, continuou o proceso, que incluía o Westminster Hall, iniciado en 1097; Henrique III construíu novos edificios para o Exchequer (o departamento de recolección de impostos e ingresos do país) en 1270 e o Tribunal de Plegarias Comúns, xunto co Tribunal de Bancos do Rei e o Tribunal de Chancería. En 1245 o trono do rei estaba presente no palacio, o que significaba que o edificio estaba no centro da administración inglesa. En 1295 foi o primeiro palacio de Westminster, representado por Eduardo I; en 1547 comezou a construír o seu novo palacio. En 1532 rematou a construír o Palacio de Westminster, aínda que a súa estrutura permaneceu inalterada. En 1347 rematou a construír a Capela dos Lordes, que se converteu en unha
as clases tituladas