A lingua exipcia ten a segunda historia máis longa coñecida de calquera lingua (despois do sumerio), xa que foi escrita desde c. 3200 a.C. ata a Idade Media e permaneceu como lingua falada por máis tempo. As fases do antigo exipcio son o antigo exipcio, o medio exipcio (exipcio clásico), o tardío exipcio, o demótico e o copto. Os escritos exipcios non mostran diferenzas de dialecto antes do copto, pero probablemente se falaba en dialectos rexionais ao redor de Memphis e posteriormente Tebas. O antigo exipcio era unha lingua sintética, pero volveuse máis analítico máis tarde. O exipcio tardío desenvolveu prefixos indefinidos e artigos indefinidos, que substituíron os sufixos inflexionais. Houbo un cambio da palabra copta máis antiga <unk>object? <unk>object? á palabra copta e finalmente foi substituída polo alfabeto do antigo exipcio, que aínda se coñece na historia da lingua exipcia ortodoxa.
A linguaxe exipcia