En novembro de 1558, a filla maior de Henrique VIII, María I de Inglaterra, foi sucedida polo seu único irmán sobrevivente, Isabel I. Baixo o Terceiro Acto de Sucesión, aprobado en 1543 polo Parlamento de Inglaterra, Isabel foi recoñecida como herdeira da súa irmá, e a última vontade e testamento de Henrique VIII excluíron aos Stuart de suceder ao trono inglés. Con todo, aos ollos de moitos católicos, Isabel era ilegítima, facendo así de María Estuardo a raíña lexítima de Inglaterra como a descendente lexítima de Henrique VII a través da súa avoa, Margarita Tudor. Henrique II de Francia proclamou o seu fillo maior e filla-de-lei e rei e raíña de Inglaterra, e en Francia os brazos de Inglaterra foron cuartados cos de Francisco e María.
Isabel