Emmerich Blagojevich naceu nunha rica familia serbia en Viena en 1784. En 1800 ingresou no Exército Imperial-Real como cadete graduado dun colexio militar. En 1809, foi ascendido ao rango de capitán. Distinguíuse particularmente na batalla de Hanau en 1813 e foi condecorado coa Orde Militar de María Teresa en 1815. En 1820 o seu estatus social foi elevado a Freiherr; en 1829 converteuse en coronel e en 1835 foi feito xeneral maior; e en 1844 converteuse en marechal de campo tenente do Distrito Militar e Fronteirizo en Bukovina. Foi ascendido a comandante xeral en Eslavonia en 1848. Despois da Revolución de 1848
Foi criticado polo seu comportamento na fortaleza de Petrovaradin, que durante a batalla caeu en mans dos insurgentes. Foi xulgado e retirado. Morreu en Viena o 21 de xaneiro de 1850.