A célula B identifica os patóxenos cando os anticorpos na súa superficie se unen a un antíxeno estranxeiro específico. Este complexo antíxeno/anticuerpo é absorbido pola célula B e procesado por proteólise en péptidos. A célula B entón mostra estes péptidos antigénicos na súa superficie MHC moléculas de clase II. Esta combinación de MHC e antíxeno atrae unha célula T axudante correspondente, que libera linfocinas e activa a célula B. A medida que a célula B activada comeza a dividirse, os seus descendentes (células plasmáticas) segregan millóns de copias do anticorpo que recoñece este antíxeno. Estes anticorpos circulan no sangue e no plasma linfático, para unirse aos patóxenos que expresan o antíxeno e marcalos por destrución ou activación para a súa absorción e destrución polos fagocitos. Os anticorpos tamén poden neutralizar directamente os virus, uníndose aos receptores bacterianos ou interferindo cos receptores bacterianos.
toxinas bacterianas