Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O espectro de estrelas de clase A como IK Pegasi A mostra fortes liñas de Balmer de hidróxeno xunto con liñas de absorción de metais ionizados, incluíndo a liña K de calcio ionizado (Ca II) a unha lonxitude de onda de 393,3 nm. O espectro de IK Pegasi A está clasificado como Am marginal (ou "Am:"), o que significa que mostra as características dunha clase espectral A, pero ten un revestimento metálico marginal. É dicir, a atmosfera desta estrela mostra lixeiramente (pero anormalmente) máis altas que as forzas normais da liña de absorción para isótopos metálicos. As estrelas do tipo espectral Am son a miúdo membros de binarios próximos cun compañeiro de aproximadamente a mesma masa, como é o caso de IK Pegasi. As estrelas espectral de clase A son máis quentes e máis masivas que o Sol. Pero, en consecuencia, a súa vida útil na secuencia principal é correspondentemente máis curta. Para unha estrela cunha masa similar a IK Pegasi A (1.65 M<unk>), a vida útil esperada na secuencia principal é de 2<unk>3 × 109 anos, que é aproximadamente a metade da idade actual do Sol. En termos de masa, a relativamente nova Altair é a estrela máis próxima ao Sol que é un análogo estelar do compoñente A<unk>. O sistema binario como un todo ten algunhas similitudes co sistema veciño de Sirio, que ten unha primaria de clase A e unha aná branca compañeira. Con todo, Sirio A é máis masivo que IK Pegasi A e a órbita do seu compañeiro é moito maior, cun semieixo maior de 20 UA.  Pregunta: De que tipo de luminaria é o IK Pegasi un exemplo?
Estrelas de clase A