Completa a seguinte frase: O réxime autoritario de Sanation ("sanation" significaba "curación") que Piłsudski liderou ata a súa morte en 1935 (e permanecería en vigor ata 1939) reflexionou a evolución do ditador desde o seu pasado de centro-esquerda ata alianzas conservadoras. As institucións e os partidos políticos foron autorizados a funcionar, pero o proceso electoral foi manipulado e os que non estaban dispostos a cooperar con submisión foron sometidos a represión. A partir de 1930, os opositores persistentes do réxime, moitos da persuasión esquerdista, foron encarcerados e sometidos a procesos legais encenados con duras sentenzas, como o
Procesos de Brest, ou detidos na prisión de Bereza Kartuska e campos similares para presos políticos. Cerca de tres mil foron detidos sen xuízo en diferentes momentos no campo de internamento de Bereza entre 1934 e 1939. En 1936, por exemplo, 369 activistas foron levados alí, incluíndo 342 comunistas polacos. Os campesiños rebeldes organizaron disturbios en 1932, 1933 e a folga campesiña de 1937 en Polonia. Outros disturbios civís foron causados por traballadores industriais en folga (por exemplo, os eventos da "Primavera Sangrienta" de 1936), nacionalistas ucraínos e os activistas do incipiente movemento bielorruso. Todos se converteron en obxectivos da pacificación policial-militar despiadada. Ademais de patrocinar a represión política, o réxime fomentou o culto á personalidade de Józef Piłsudski que xa existía moito antes de que asumir poderes ditatoriais.