Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A primeira tentativa de establecer un conxunto de criterios de diagnóstico tamén foi debido a Charcot en 1868. Publicou o que agora se coñece como a "Triada de Charcot", consistente en nistagmo, tremor de intención e fala telegráfica (fala de escaneo). Charcot tamén observou cambios cognitivos, describindo aos seus pacientes como tendo un "marcado debilitamento da memoria" e "conceptos que se formaron lentamente". O diagnóstico basábase na tríade de Charcot e na observación clínica ata que Schumacher fixo o primeiro intento de estandarizar os criterios en 1965 introducindo algúns requisitos fundamentais: Diseminación das lesións no tempo (DIT) e no espazo (DIS), e que "os signos e síntomas non poden ser mellor explicados por outro proceso de enfermidade". Ambos requisitos foron posteriormente herdados polos criterios de Poser e os criterios de McDonald, cuxa versión de 2010 está actualmente en uso.  Pregunta: quen herdou ambos requisitos?
Criterios Poser e McDonald