Completa a seguinte frase: Estima-se que 60.000 lituanos foron recrutados no Exército Vermello. Durante 1940, sobre a base do disolto Exército lituano, as autoridades soviéticas organizaron o 29o Corpo de Fusil Territorial. A diminución da calidade de vida e as condicións de servizo, a adoctrinamento forzoso da ideoloxía comunista, causaron descontento das unidades militares recentemente sovietizadas. As autoridades soviéticas responderon con represións contra os oficiais lituanos do 29o Corpo, arrestando a máis de 100 oficiais e soldados e posteriormente executando a uns 20 no outono de 1940. Naquela época, presuntamente preto de 3.200 oficiais e soldados do 29o Corpo eran considerados "politicamente non fiables". Debido ás altas tensións e ao descontento dos soldados, o 26o Regimento de Cabalería foi disuelto. Durante o 1941
Deportacións de xuño máis de 320 oficiais e soldados do 29o Corpo foron arrestados e deportados a campos de concentración ou executados. O 29o Cuerpo derrumbou coa invasión alemá á Unión Soviética: o 25-26 de xuño estalou unha rebelión na súa 184a División de Fusil. A outra división do 29o Corpo, a 179a División de Fusilistas perdeu a maioría dos seus soldados durante a retirada dos alemáns, principalmente por deserción dos seus soldados. Un total de menos de 1.500 soldados da forza inicial de arredor de 12.000 chegaron á área de Pskov en agosto de 1941. Na segunda parte de 1942, a maioría dos lituanos que permanecían nas filas soviéticas, así como os refuxiados de guerra masculinos de Lituania, foron organizados na 16a División de Fusil durante a súa segunda formación. A 16a División de Fusileros, a pesar de chamarse oficialmente "lituana" e ser comandada principalmente por oficiais de orixe lituana, incluído Adolfas Urbšas, era etnicamente moi mesturada, con ata un cuarto do seu persoal feito de xudeus e sendo así a maior formación xudía do exército soviético. Unha broma popular daqueles anos dicía que a 16a División chámase lituana, porque hai 16 lituanos entre as súas filas.