Durante a Guerra de Liberación de Bangladesh en 1971, cidadáns estadounidenses liderados polo cónsul xeral en Dacca, Archer K Blood, enviaron unha serie de telegramas que detallaban as atrocidades cometidas polos militares paquistanís contra civís, estudantes e intelectuais bengalís. Disentieron da política da administración Nixon de ignorar o xenocidio.
Debido á estreita alianza americana coa xunta militar paquistaní. Nos Estados Unidos, a opinión pública tamén volveuse contra Nixon pola súa política en Bangladesh. Tanto os lexisladores demócratas como os republicanos, incluíndo a Ted Kennedy, Frank Church e William B. Saxbe, denunciaron a Casa Branca de Nixon polo seu silencio sobre a "opresión sistemática" en Paquistán Oriental. Figuras culturais estadounidenses como o poeta Allen Ginsberg (que escribiu "September on Jessore Road") e a cantante Joan Baez promoveu a concienciación sobre a guerra de Bangladesh. O concerto para Bangladesh foi organizado en Nova York por músicos británicos, estadounidenses e indios; e contou con iconas estadounidenses como Bob Dylan. O Congreso dos Estados Unidos impuxo un embargo de armas a Paquistán; pero a pesar diso, a Casa Branca de Nixon enviou envíos secretos de armas á xunta. Cando a India intervino en decembro de 1971, a Casa Branca enviou un portaavións á Baía de Bengala. Os activistas pola paz bloquearon envíos de armas en varios portos do nordeste americano. Os diplomáticos bengalís da embaixada paquistaní en Washington DC desertaron e operaron unha misión do Goberno Provisional de Bangladesh.