Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A mediados da década de 1970, Harvey J. Alter, xefe da Sección de Enfermidades Infecciosas do Departamento de Medicina Transfusional dos Institutos Nacionais de Saúde, e o seu equipo de investigación demostraron que a maioría dos casos de hepatite post-transfusión non eran debidos aos virus da hepatite A ou B. A pesar deste descubrimento, os esforzos internacionais de investigación para identificar o virus, inicialmente chamado de hepatite non-A, non-B (NANBH), fracasaron na década seguinte. En 1987, Michael Houghton, Qui-Lim Choo e George Kuo da Corporación Chiron, en colaboración con Daniel W. Bradley dos Centros para o Control e Prevención de Enfermidades, utilizaron un novo enfoque de clonación molecular para identificar o organismo descoñecido e desenvolver unha proba de diagnóstico. En 1988, Alter confirmou o virus verificando a súa presenza nun panel de mostras de NANBH. En abril de 1989, o descubrimento do VHC foi publicado en dous artigos na revista Science. O descubrimento levou a melloras significativas no diagnóstico e mellorou o tratamento antiviral. En 2000, os doutores Alter e Houghton foron galardoados co Premio Lasker de Investigación Clínica por "traballo pioneiro que levou ao descubrimento do virus que causa a hepatite C e o desenvolvemento de métodos de detección que reduciron o risco de hepatite asociada á transfusión de sangue nos Estados Unidos do 30% en 1970 a practicamente cero en 2000". Unha solicitude de patente concorrente do CDC foi abandonada en 1990 despois de que Chiron pagase 1.9 millóns de dólares ao CDC e 337.500 dólares a Bradley. En 1994, Bradley demandou a Chiron, buscando invalidar a patente, incluírse como co-inventor e recibir danos e ingresos de regalías. Retirouse da demanda en 1998 despois de perder ante un tribunal de apelacións.  Pregunta: En que ano se utilizou finalmente a proba de diagnóstico na clonación?
1987 (en inglés)