O iridio foi usado nos xeradores termoeléctricos de radioisótopos de naves espaciais non tripuladas como a Voyager, Viking, Pioneer, Cassini, Galileo e New Horizons. O iridio foi escollido para encapsular o plutonio-238 no xerador de combustible porque pode soportar temperaturas de funcionamento de ata 2000 ° C e pola súa gran forza. Outro uso é a óptica de raios X, especialmente os telescopios de raios X. Os espellos do Observatorio Chandra X-ray están revestidos cunha capa de 60 nm de espesor. O iridio demostrou ser a mellor opción para reflectir raios X despois de que o platino e o platino fosen estudados. O iridio foi usado para converter o protón de iridio nunha capa máis grosa de cromo, que pode ser aplicada baixo a alta temperatura de alta densidade, debido á conversión de protóns de iridio nun material de alta densidade. O cromo foi usado como base para a produción de protóns de iridium baixo a temperatura de alta densidade.
60 nm