Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En pacientes con mala perfusión de tecidos, deben administrarse bolos de solución cristaloide isotónica. En nenos con máis de 10 a 20% de queimaduras por TBSA, e en adultos con máis de 15% de queimaduras por TBSA, debe seguirse a reanimación fluídica formal e a monitorización. Isto debe comezar antes do hospital se é posible en persoas con queimaduras superiores ao 25% TBSA. A fórmula de Parkland pode axudar a determinar o volume de fluídos intravenosos necesarios durante as primeiras 24 horas. A fórmula baséase no TBSA e no peso do individuo afectado. A metade do líquido se administra durante as primeiras 8 horas, e o resto durante as 16 horas seguintes. O tempo calcúlase a partir de cando ocorreu a queima, e non a partir do momento en que comezou a reanimación con fluídos. Os nenos requiren líquidos de mantemento adicionais que inclúen glicosa. Ademais, aqueles con lesións por inhalación requiren máis líquidos. Aínda que a reanimación fluída inadecuada pode causar problemas, a sobre-reanimación tamén pode ser prexudicial. As fórmulas son só unha guía, con infusións idealmente adaptadas a unha saída urinaria de >30 mL/h en adultos ou >1 mL/kg en nenos e unha presión arterial media superior a 60 mmHg. Aínda que a solución de Ringer lactada se usa con frecuencia, non hai probas de que sexa superior á solución salina normal. Os fluídos cristaloides parecen tan bos como os fluídos coloides, e como os coloides son máis caros non se recomendan. Raramente se requiren transfusións de sangue. Normalmente só se recomendan cando o nivel de hemoglobina cae por baixo de 60-80 g/L (6-8 g/dL) debido ao risco asociado de complicacións. Se é necesario, pódense colocar catéteres intravenosos a través da pel queimada ou utilizar perfusións intraosseas.  Pregunta: A fórmula de Parkland determinou a cantidade de líquido que se debe dar nas primeiras oito horas?
Metade