Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O XF4H-1 foi deseñado para transportar catro mísiles guiados por radar AAM-N-6 Sparrow III semi-recesos, e para ser propulsado por dous motores J79-GE-8. Como no McDonnell F-101 Voodoo, os motores estaban situados baixo na fuselaxe para maximizar a capacidade interna de combustible e a inxestión de aire a través de tomas de xeometría fixas. As probas realizadas no túnel de vento revelaron unha inestabilidade lateral que requiriu a adición de 5° de diédro ás ás. Para evitar redeseñar a sección central de titanio da aeronave, os enxeñeiros de McDonnell inclinaron só as partes exteriores das ás en 12 °, o que foi un promedio de 5 ° sobre toda a envergadura das ás. As ás tamén recibiron o distintivo "dogtooth" para un mellor control en altos ángulos de ataque. O avión traseiro totalmente móbil recibiu 23° de anédrica para mellorar o control en altos ángulos de ataque mentres aínda mantén o avión traseiro fóra do escape do motor. Ademais, as entradas de aire estaban equipadas con rampas de xeometría variable para regular o fluxo de aire aos motores a velocidades supersónicas. A capacidade de interceptación en todas as condicións meteorolóxicas foi conseguida grazas ao radar AN/APQ-50. Para acomodar as operacións de transporte, o tren de aterraxe foi deseñado para soportar aterraxes cunha taxa de afundimento de 23 ft/s (7 m/s), mentres que o soporte do nariz podía estenderse en aproximadamente 20 in (51 cm) para aumentar o ángulo de ataque na decolagem.  Pregunta: de cantos graos de anhedral se beneficiou?
23°