Como a potencia dominante do Mediterráneo occidental, Cartago inevitablemente entrou en conflito con moitos veciños e rivais, desde os berberes indíxenas do norte de África ata a naciente República Romana. Tras séculos de conflito cos gregos sicilianos, a súa crecente competencia con Roma culminou nas guerras púnicas (264-146 a.C.), que viron algunhas das batallas máis grandes e sofisticadas da antigüidade. Despois de evitar por pouco a destrución na Segunda Guerra Púnica, os romanos destruíron Cartago en 146 a.C. despois da terceira e última guerra púnica.
, máis tarde fundando unha nova cidade no seu lugar. Todos os restos da civilización cartaginesa quedaron baixo o dominio romano no primeiro século d.C., e Roma posteriormente converteuse na potencia mediterránea dominante, abrindo o camiño para a súa subida como un gran imperio.