En Europa, a adopción de puntos de vista ateos era rara durante a Idade Media e a Idade Media (ver Inquisición Medieval); a metafísica e a teoloxía eran os intereses dominantes relacionados coa relixión. Houbo, con todo, movementos neste período que promoveu concepcións heterodoxas do deus cristián, incluíndo diferentes puntos de vista da natureza, transcendencia e viabilidade de Deus. Individuos e grupos como Johannes Eriotus Scugena, David de Dinant, Amalric de Bena, e os Irmáns do Espírito Libre mantiveron puntos de vista cristiáns con tendencias panteístas. Nicolás de Cusa sostén unha forma de fideísmo que chamou docta ignoranti ("a ignorancia esclarecida"), afirmando que Deus está máis aló da categorización humana, e por iso o noso coñecemento del está limitado á conxectura.
Xoán de Mirecourt e Nicolás de Autrecourt