O 5 de xullo de 1960, cinco días despois de que a nova República do Congo obtivese a independencia de Bélxica, os membros da guarnición "Force Publique" (en holandés: "Openbare Weermacht") preto de Léopoldville/Leopoldstad amotináronse. Os soldados africanos, resentidos polo feito de que a independencia pouco cambiara o seu status, expulsaron a 1.000 dos seus oficiais belgas da estrutura de mando. O novo goberno tardou en reaccionar, permitindo que se desenvolvese un estado de pánico entre os 120.000 colonos que aínda residían no territorio, mentres bandas errantes de amotinados atacaban numerosos obxectivos europeos, atacando e matando con impunidade. O intento de Bélxica de defender aos seus cidadáns coa forza militar só agravou a situación; en dez días de independencia, os funcionarios públicos brancos emigraron en masa. Como a infame crise do Congo
desenvolvido máis, o corpo de magistrados predominantemente branco tamén fuxiu do caos crecente, dando un duro golpe ao aparato xudicial básico da súa nación <unk> considerado por varios observadores destacados como "a peor catástrofe nesta serie de desastres".