En 1963, a Forza Aérea dos Estados Unidos iniciou unha serie de proxectos de estudo sobre un avión de transporte estratéxico moi grande. Aínda que o C-141 Starlifter estaba sendo introducido, os funcionarios crían que era necesario un avión moito maior e máis capaz, especialmente para transportar carga que non cabería en ningún avión existente. Estes estudos levaron a requisitos iniciais para o CX-Heavy Logistics System (CX-HLS) en marzo de 1964 para unha aeronave cunha capacidade de carga de 180,000 libras (81,600 kg) e unha velocidade de Mach 0.75 (500 ou 800 km / h), e un alcance sen reabastecemento de 5,000 millas náuticas (9,300 km) cunha carga útil de 115,000 libras (52,200 kg). A carga útil tiña que ser unha bahía de 17 pés (5.18 m) de ancho por 13.5 pés (30 m) de alto e 100 pés de longo con portas na parte dianteira e traseira.
Boeing, Douglas e Lockheed