Completa a seguinte frase: Considérase que Biliūnas tivo dous períodos distintos na súa carreira literaria. O primeiro abarca os anos 1900-1903, e o segundo, 1904-1907. A maioría das súas obras son contos, e moitas veces teñen inclusións autobiográficas que tratan das súas propias experiencias de vida persoal. No primeiro período, un estilo realista impregnado dunha forte conciencia social prevalece nos seus escritos. Dous dos seus traballos deste período inclúen "Be darbo" (Desempregados) e "Pirmutinis streikas" (Primeira folga). A ideoloxía política de natureza socialista impregna este período e lembra os primeiros escritos de Jack London e Theodore Dreiser. Posiblemente como resultado da súa enfermidade debilitante, que naquela época era inevitablemente mortal, Biliūnas sufriu unha metamorfose espiritual. As súas actividades e intereses políticos foron suplantados por unha melancolía e un afastamento do realismo, que agora se manifestaban nos seus escritos do segundo período. "Brisiaus galas" (O fin de Brisius), é un relato lacrimóxeno da morte dun can da familia cos pensamentos do can intercalados cos pensamentos do seu dono. "Ant Uetlibergo giedra" é case un rexistro de viaxe da súa perspectiva dos Alpes suízos preto de Zúrich. "Liūdna pasaka" (Un conto triste) é a súa obra máis longa e é un drama psicolóxico que trata do
Levantamento de 1863. Nesta obra, a protagonista, unha muller, é levada á ruína como consecuencia da revolta, e a súa historia é contada desde un punto de vista psicolóxico. Durante o período entre 1900 e 1905, Biliūnas escribiu aproximadamente quince poemas, incluíndo varios sonetos. Estes sonetos foron influenciados polos seus estudos de Petrarca. A maioría das críticas dos seus poemas son da opinión de que están por debaixo dos seus outros escritos. Biliūnas escribiu varios artigos sobre a crítica literaria, que son altamente considerados e considerados para mostrar a súa profundidade de percepción sobre os temas que tratou.