Completar a seguinte frase: A minería de carbón no Rhondda continuou a expandirse ao longo de principios do século XX, aínda que non se afundiron máis minas en Porth. A poboación continuou a crecer, pero as condicións volvéronse duras despois da Gran Depresión, e a mediados da década de 1920 o desemprego entre os mineiros disparou. As cousas empeoraron despois do desastre
A folga xeral de 1926 que viu a moitos mineiros sen traballo durante meses. Como a mecanización permitiu que outras áreas mineiras se volvesen máis rendibles, as minas anticuadas de Rhondda afundidas case 75 anos antes non puideron modernizarse e un por un comezaron a pechar. Porth, como o resto de Rhondda, foi construído exclusivamente en torno á industria do carbón, e co seu colapso veu o desemprego masivo, resultando na migración económica. Houbo un breve respiro durante a Segunda Guerra Mundial, cando o emprego aumentou bruscamente. Isto foi parcialmente debido á necesidade de carbón de vapor de Rhondda, pero tamén debido ás grandes fábricas de municións construídas en Bridgend, Hirwaun e Treforest ás que os traballadores viaxaban. Co fin da guerra era evidente que o desemprego volvería, pero para garantir que as novas habilidades obtidas nas fábricas durante os seis anos anteriores non se perdesen, o goberno británico aprobou a Lei de distribución da industria en 1945. Isto fixo que 25 novas industrias chegasen ao Rhondda, seis delas con sede en Porth. Entre eles estaban a empresa de fabricación de caixas dos señores Jacob Beatus, unha fábrica de xoguetes de metal e unha sucursal de Remploy dirixida a traballadores con discapacidade.