Estes cofactores serven para moitos propósitos; por exemplo, os ións metálicos poden axudar a estabilizar as especies nucleófilas dentro do sitio activo. Os cofactores orgánicos poden ser coenzimas, que se liberan do sitio activo da enzima durante a reacción, ou grupos prostéticos, que están estreitamente unidos a un enzima. Os grupos prostéticos orgánicos poden ser covalentemente unidos (por exemplo, en enzimas como a carboxila biotina). Un exemplo dun enzima que contén un cofactor covinílico, que contén múltiples moléculas de carbono, que está ligado ao anidrase ou á proteína activa.
compostos orgánicos