Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En 1884, William James argumentou que os sentimentos e as emocións eran secundarios aos fenómenos fisiolóxicos. Na súa teoría, James propuxo que a percepción do que el chamou un "feito emocionante" levou directamente a unha resposta fisiolóxica, coñecida como "emoción". Para explicar os diferentes tipos de experiencias emocionais, James propuxo que os estímulos desencadean a actividade no sistema nervioso autónomo, que á súa vez produce unha experiencia emocional no cerebro. O psicólogo danés Carl Lange tamén propuxo unha teoría similar ao mesmo tempo, e por iso esta teoría fíxose coñecida como a teoría de James-Lange. Como escribiu James, "a percepción dos cambios corporais, a medida que ocorren, é a emoción". James afirma que "sentímonos tristes porque choramos, furiosos porque golpeamos, temerosos porque trememos, e ou choramos, golpeamos ou trememos porque sentimos pena, raiva ou medo, segundo sexa o caso". Un exemplo desta teoría en acción sería o seguinte: Un estímulo que evoca emocións (serpe) desencadea un patrón de resposta fisiolóxica (aumento do ritmo cardíaco, respiración máis rápida, etc.), que se interpreta como unha emoción particular (medo). Esta teoría é apoiada por experimentos nos que a manipulación do estado corporal induce un estado emocional desexado. Algunhas persoas poden crer que as emocións dan lugar a accións específicas de emocións, por exemplo, "Estou chorando porque estou triste", ou "Fui porque tiña medo". O problema coa teoría de James-Lange é o da causalidade (estados corporais que causan emocións e son a priori), non o das influencias corporais na experiencia emocional (que se pode argumentar e aínda é bastante frecuente hoxe en estudos de biofeedback e teoría de encarnación). Aínda que a maioría abandonada na súa forma orixinal, Tim Dalgleish argumenta que a maioría dos neurocientíficos contemporáneos abrazaron os compoñentes da teoría de James-Lange das emocións.  Pregunta: Por que a teoría proposta orixinalmente por James ten un nome en dúas partes?
O psicólogo danés Carl Lange tamén propuxo unha teoría similar