Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A teoría da coagulación do sangue existe desde a antigüidade. O fisiólogo Johannes Müller (1801<unk>1858) describiu a fibrina, a substancia dun trombo. O seu precursor soluble, o fibrinóxeno, foi nomeado por Rudolf Virchow (1821-1902), e illado químicamente por Prosper Sylvain Denis (1799-1863). Alexander Schmidt suxeriu que a conversión de fibrinóxeno en fibrina é o resultado dun proceso enzimático, e etiquetou a hipotética enzima "trombina" e o seu precursor "protrombina". Arthus descubriu en 1890 que o calcio era esencial na coagulación. As plaquetas foron identificadas en 1865, e a súa función foi aclarada por Giulio Bizzozero en 1882. A teoría de que a trombina é xerada pola presenza de factor de tecido foi consolidada por Paul Morawitz en 1905. Nesta fase, sabíase que a trombokinase/tromboplastina (factor III) é liberada polos tecidos danados, reaccionando coa protrombina (II), que, xunto co calcio (IV), forma trombina, que converte o fibrinóxeno en fibrina (I).  Pregunta: Cando viviu Muller?
1801<unk>1858