Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Como parte desta tarefa, comezou a clasificar os minerais polas súas características físicas, en vez da súa composición química, como se facía tradicionalmente. Esta énfase nas características físicas estaba en desacordo coa sistemática química prevalecente. Con todo, tanto Teofrasto como Plinio o Vello compararon a dureza relativa dos minerais que coñecían no mundo antigo, incluíndo o diamante e o cuarzo. Sabían que o diamante podía rascar o cuarzo, así que demostraron que era máis duro. Isto converteuse na base da escala de dureza desenvolvida por Mohs. O mineral máis duro, o diamante, recibiu un valor de 10 e os minerais máis suaves, como o talco, recibieron un valor moi baixo de 1 (unidade). A outros minerais díxolles valores intermedios, dependendo da súa capacidade para rascar outro mineral na escala. Así, ao xeso díxolle o valor 2 porque rascará os cristais de talco, e ao calcito o valor 3 porque rascará o xeso. Os minerais tamén se clasifican agora por características químicas, pero as propiedades físicas aínda son útiles no exame de campo.  Pregunta: Por que características clasificaron Teófrasto e Plinio o Vello os minerais?
características físicas