En torno ao 930, a provincia foi invadida e ocupada temporalmente polos búlgaros. Os búlgaros regresaron baixo o goberno do tsar Samuel, que trasladou o centro do poder búlgaro ao sur e oeste de Ohrid, e en ca. 980 tomou gran parte da rexión, ata o golfo de Ambracian. Isto é evidenciado polo feito de que os territorios que estaban baixo dominio búlgaro formaron parte do autocéfalo Arcebispado de Ohrid despois da conquista bizantina de Bulgaria
O emperador Basilio II en 1018: así, as sedes de Quimara, Hadrianópolis, Bela, Buthrotum, Ioannina, Kozyle e Rogoi pasaron baixo a xurisdición de Ohrid, mentres que o Metropolita de Naupaktos conservou só as sedes de Vonditsa, Aetos e Acheloos. Basilio II tamén fundou algúns temas máis pequenos, que comprende pouco máis que unha fortaleza e os seus arredores inmediatos, os de Koloneia e Dryinoupolis, no que hoxe é a rexión fronteiriza greco-albanesa. En 1040, tras o asasinato dun funcionario fiscal corrupto e opresor <unk> segundo John Skylitzes, os habitantes locais eran notorios por estar preparados para rebelarse por razóns fiscais <unk> a maioría do tema uniuse ao levantamento de Petar Delyan.