En teoría atómica e mecánica cuántica, unha órbita atómica é unha función matemática que describe o comportamento ondulado dun electrón ou dun par de electróns nun átomo. Esta función pode usarse para calcular a probabilidade de atopar calquera electrón dun átomo en calquera rexión específica ao redor do núcleo do átomo. O termo orbital atómico tamén pode referirse á rexión física ou espazo onde se pode calcular que o electrón está presente, como se define pola forma matemática particular da órbita. Cada orbital nun átomo caracterízase por un conxunto único de valores dos tres números cuánticos n, l e m, que corresponden respectivamente á enerxía do electrón, o momento angular, e un momento angular vector (o número magnético). Cada orbital atómico pode ser ocupado por un máximo de dous electróns propios, en calquera rexión específica ao redor do núcleo do átomo.
o núcleo do átomo