Completar a seguinte frase: Tyrrell loitou durante os anos 80 e 90 <unk> o equipo consistentemente superou o seu peso financeiro despois da controversia de 1984, a pesar de gañar o Colin Chapman Trophy para os construtores con aspiracións naturais en 1987 despois da retirada de Renault ese ano. Houbo un breve rexurdimento das fortunas a comezos da década de 1990. A combinación do revolucionario Tyrrell 019 de nariz alto de Harvey Postlethwaite e a tempada de debut completa de Jean Alesi en 1990 trouxo ao equipo dous segundos lugares en Phoenix e Mónaco. Alesi liderou 30 voltas da carreira de Phoenix. O franco-siciliano marchou ao ano seguinte para Ferrari, pero os motores Honda e o patrocinio de Braun en 1991 axudaron a Stefano Modena a gañar un comezo na primeira fila en Mónaco xunto a Senna e un bo segundo lugar no Gran Premio de Canadá de 1991. Non obstante, o equipo lentamente retrocedeu desde o medio do paquete. Finalmente, en 1998 e fronte a unha forma cada vez menor e mala saúde, Ken vendeu o seu equipo a British American Tobacco, o equipo converteuse en British American Racing. Os últimos puntos de F1 de Tyrrell foron anotados por Mika Salo no Gran Premio de Mónaco de 1997. A última carreira para Tyrrell foi o
Gran Premio de Xapón de 1998, onde Ricardo Rosset non conseguiu clasificarse e o seu compañeiro de equipo Toranosuke Takagi retirouse na volta 28 despois dunha colisión co Minardi de Esteban Tuero. O propio Ken deixou o equipo logo da venda, xusto antes do inicio da tempada de 1998, tras un desacordo co novo director do equipo, Craig Pollock, sobre el escoller a Rosset por razóns de diñeiro de patrocinio sobre Jos Verstappen.