Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Unha persoa pode estar exposta ao uranio (ou aos seus derivados radioactivos, como o radón) inhalando po no aire ou ingerindo auga e alimentos contaminados. A cantidade de uranio no aire é xeralmente moi pequena; con todo, as persoas que traballan en fábricas que procesan fertilizantes fosfatados, viven preto de instalacións gobernamentais que fixeron ou probaron armas nucleares, viven ou traballan preto dun campo de batalla moderno onde se utilizaron armas de uranio empobrecido, ou viven ou traballan preto dunha central eléctrica a carbón, instalacións que extraen ou procesan mineral de uranio, ou enriquecen uranio para combustible de reactor, poden ter unha maior exposición ao uranio. As casas ou estruturas que están sobre depósitos de uranio (depositos de escoria naturais ou artificiais) poden ter unha maior incidencia de exposición ao gas radón. A Administración de Seguridade e Saúde Ocupacional (OSHA) estableceu o límite de exposición permitido para a exposición ao uranio no lugar de traballo en 0,25 mg/m3 durante un día de traballo de 8 horas. O Instituto Nacional de Seguridade e Saúde Ocupacional (NIOSH) estableceu un límite de exposición recomendado (REL) de 0,2 mg/m3 durante un día de traballo de 8 horas e un límite a curto prazo de 0,6 mg/m3. En niveis de 10 mg/m3, o uranio é inmediatamente perigoso para a vida e a saúde. A maior parte do uranio ingerido é excretado durante a dixestión. Só o 0,5% é absorbido cando se ingieren formas insolubles de uranio, como o seu óxido, mentres que a absorción do ión uranilio máis soluble pode ser de ata o 5%. Con todo, os compostos de uranio solubles tenden a pasar rapidamente polo corpo, mentres que os compostos de uranio insolubles, especialmente cando se inalan a través do po nos pulmóns, representan un perigo de exposición máis grave. Despois de entrar na corrente sanguínea, o uranio absorbido tende a bioacumularse e permanecer durante moitos anos no tecido óseo debido á afinidade do uranio cos fosfatos. O uranio non se absorbe a través da pel, e as partículas alfa liberadas polo uranio non poden penetrar na pel.  Pregunta: Que tipo de substancia causa maiores riscos cando se expón a ela?
compostos insolubles de uranio