Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O código polimórfico foi a primeira técnica que representou unha seria ameaza para os escáneres de virus. Do mesmo xeito que os virus cifrados regulares, un virus polimórfico infecta ficheiros cunha copia cifrada de si mesmo, que é decodificada por un módulo de descifrado. No caso de virus polimórficos, con todo, este módulo de descifrado tamén se modifica en cada infección. Un virus polimórfico ben escrito, polo tanto, non ten partes que permanezan idénticas entre infeccións, o que o fai moi difícil de detectar directamente usando "sinaturas". O software antivirus pode detectalo descifrando os virus usando un emulador ou analizando patróns estatísticos do corpo do virus cifrado. Para permitir o código polimórfico, o virus ten que ter un motor polimórfico (tamén chamado "motor de mutación" ou "motor de mutación") nalgún lugar do seu corpo cifrado. Ver código polimórfico para detalles técnicos sobre como funcionan tales motores.Algúns virus empregan código polimórfico de forma que restrinxe significativamente a taxa de mutación do virus. Por exemplo, un virus pode ser programado para mutar só lixeiramente ao longo do tempo, ou pode ser programado para absterse de mutar cando infecta un ficheiro nun ordenador que xa contén copias do virus. A vantaxe de usar un código polimórfico tan lento é que fai máis difícil para os profesionais de antivirus e investigadores obter mostras representativas do virus, porque os ficheiros de "alimento" que están infectados nunha execución normalmente conteñen mostras idénticas ou similares do virus. Isto aumentará a probabilidade de que a detección polo escáner de virus non sexa fiable e que algunhas instancias do virus poidan evitar a detección.  Pregunta: Que require o virus para activar o código polimórfico?
ter un motor polimórfico