Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Os estudos mostraron que un único estabilizador vertical era insuficiente en altos ángulos de ataque, e foi cambiado por estabilizadores verticais dobres, inclinados a 45 °, resultando nun deseño de "estabilidade longitudinal relaxada", que mellora a maniobrabilidade. Northrop aínda non tiña confianza nos controis fly-by-wire e mantivo os controis de voo de sinalización mecánica. O avión resultante, presentado o 28 de xaneiro de 1971, anunciou un peso máximo de 40,000 lb (18,144 kg) e unha velocidade máxima de Mach 2, pero despertou pouco interese entre os compradores estranxeiros. O primeiro prototipo (número de serie 72-1569) foi lanzado en Hawthorne o 4 de abril de 1974; o seu primeiro voo na Edwards AFB foi o 9 de xuño con Henry "Hank" Chouteau nos controis voando durante 61 minutos alcanzando unha altitude de 18,000 pés e unha velocidade máxima de 610 millas por hora. Chouteau despois comentou que, "Cando os nosos deseñadores dixeron que no YF-17 ían devolver o avión ao piloto, eles o pensaban. É o caza dun piloto de caza". O segundo YF-17 (s/n 72-1570) voou por primeira vez o 21 de agosto. Ata 1974, o YF-17 compitiu contra o General Dynamics YF-16. Os dous prototipos de YF-17 realizaron 288 voos de proba, cun total de 345,5 horas. O YF-17 alcanzou unha velocidade máxima de Mach 1.95, un factor de carga máxima de 9.4 g, e unha altitude máxima de máis de 50.000 pés (15.000 m). Podía alcanzar un ángulo de ataque de 34° en voo horizontal, e 63° en subida a 50 kt (58 mph, 93 km/h).  Pregunta: Cando voou o segundo YF-17?
21 de agosto