Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  En marzo de 1948 instalaron a unidade de conversión, que fixo posible a programación a través do lector de tarxetas IBM estándar. A "primeira serie de produción" das novas técnicas de codificación do problema de Monte Carlo seguiu en abril. Despois do traslado de ENIAC a Aberdeen, tamén se construíu un panel de rexistro para a memoria, pero non funcionou. Tamén se engadiu unha pequena unidade de control principal para acender e apagar a máquina. A programación do programa almacenado para ENIAC foi feita por Betty Jennings, Clippinger, Adele Goldstine e outros. Foi demostrado por primeira vez como un ordenador de programa almacenado en abril de 1948, executando un programa de Adele Goldstine para John von Neumann. Esta modificación reduciu a velocidade do ENIAC por un factor de 6 e eliminou a capacidade de computación paralela, pero como tamén reduciu o tempo de reprogramación a horas en vez de días, considerábase que valía a pena a perda de rendemento. Tamén a análise mostrou que debido ás diferenzas entre a velocidade electrónica de computación e a velocidade electromecánica de entrada/saída, case calquera problema do mundo real estaba completamente ligado a I/O, mesmo sen facer uso do paralelismo da máquina orixinal. A maioría dos cálculos seguirían sendo I/O, mesmo despois da redución de velocidade imposta por esta modificación.  Pregunta: A modificación eliminou a capacidade de que?
Computación paralela