A Confederación Arxentina, formada por trece provincias no interior, e o Estado de Buenos Aires, formado pola Provincia de Buenos Aires, dividiron o que hoxe é a Arxentina desde a batalla de Caseros de 1852.
removido o gobernador supremo de Buenos Aires, Juan Manuel de Rosas (que exercía a suma do poder público desde 1835, mantendo así a nación tenuamente unida). A división foi causada pola negativa de Buenos Aires a avalar o Acordo de San Nicolás de 1853 ou a recoñecer a Constitución de Arxentina, promulgada ese ano.