En resposta a dous traballos de W.V.O. Quine (1960, 1967), Lewis (1969) usou a teoría dos xogos para desenvolver unha explicación filosófica da convención. Ao facelo, proporcionou a primeira análise do coñecemento común e empregouno na análise do xogo en xogos de coordinación. Ademais, el primeiro suxeríu que se pode entender o significado en termos de xogos de sinalización. Esta suxerción posterior foi perseguida por varios filósofos desde Lewis. Seguindo a Lewis (1969) relato teórico de xogos de convencións, Edna Ullmann-Margalit (1977) e Bicchieri (2006) desenvolveron as teorías de normas sociais que as definen como dilemas de Nash que resultan da transformación dun xogo de motivación mixta nun xogo de coordinación.
Teoría do xogo evolutivo