En agosto de 1945 ou antes, Tilly Spiegel volveu a Viena, onde o Partido Comunista xa non estaba prohibido. De feito, os soviéticos utilizaron a súa influencia nas outras potencias ocupantes para asegurarse de que había sete comunistas no novo goberno. Reincorporou-se ao equipo de liderado da cidade do partido ("Bezirksleitung"), permanecendo como membro entre 1945 e 1968. Ademais, rapidamente se involucrou no traballo de construción do que posteriormente se converteu no arquivo de documentos da resistencia austríaca. Traballou en estreita colaboración co xefe de investigación do DOW. Outros implicados incluían a súa ex compañeira de resistencia, Selma Steinmetz, xunto con Jonny Moser e Herbert Rosenkranz. Durante a década de 1960, estes, Spiegel e os outros estiveron entre os primeiros investigadores do período nacionalsocialista de Austria para centrarse nas vítimas do réxime. Moser investigou a persecución dos xudeus mentres Steinmetz se concentrou no tratamento do goberno dos Sinti e os romanís. Spiegel traballou no que lles pasou ás mulleres e nenas que participaron na resistencia antifascista e Rosenkranz estudou a experiencia de Austria no pogrom de novembro de 1938 ("Kristallnacht")
- Non. Durante a década de 1960, aínda antes da esmagada Primavera de Praga, Spiegel parece ter participado nunha importante "crítica interna do partido" sobre o camiño tomado polo comunismo de posguerra. Pouco se sabe dos seus últimos anos.