Completa a seguinte frase:
A rebelión contra o dominio francés foi lanzada a mediados de 1925 polo xeque druso (chefe), Sultán Pasha al-Atrash, nas montañas do sur de Jabal al-Druze. A medida que os homes de al-Atrash conseguían vitorias decisivas contra o Exército Francés do Levante, os nacionalistas sirios inspiráronse e a revolta estendeuse cara ao norte ata o campo de Damasco e máis aló. Al-Bakri foi o principal enlace entre al-Atrash e o movemento rebelde emerxente en Damasco e Ghouta. Ghouta é a fértil chaira que rodea Damasco, e os seus xardíns e extensos cursos de auga proporcionaron abrigo aos rebeldes e unha base desde a que podían atacar Damasco. En agosto, al-Bakri convenceu a al-Kharrat de unirse ao levantamento. Segundo Provence, al-Kharrat era "ideal" para o traballo, posuíndo "un seguimento local de mozos, notoriedade fóra do barrio, boas conexións e unha reputación de dureza". O grupo de combatentes ao que comandaba era coñecido como " 'isabat al-Shawaghirah " (a banda de al-Shaghour). Aínda que leva o nome do barrio de al-Kharrat, a banda incluía vinte "qabadayat" e os seus seguidores armados doutros barrios de Damasco e aldeas próximas. As súas principais áreas de operación estaban nas proximidades de al-Shaghour e o bosque de al-Zur no leste de Ghouta. A través da súa alianza cun líder relixioso sufí, al-Kharrat trouxo unha dimensión de guerra santa islámica á rebelión en gran parte secular, algo que non foi benvido por algúns involucrados.