Estas chairas entre cráteres parecen ter obliterado moitos cráteres anteriores, e mostran unha escaseza xeral de cráteres máis pequenos por baixo de aproximadamente 30 km de diámetro. As chairas lisas son áreas estendidas que enchen depresións de varios tamaños e teñen unha forte semellanza coa maría lunar. En particular, enchen un anel máis pequeno que rodea a bacia de Caloris. A diferenza da maría lunar, as chairas lisas de Mercurio teñen o mesmo albedo que as chairas intercráteres. A pesar da falta de características volcánicas, a localización das chairas esféricas e a forma redonda das chairas fundidas son claramente visibles.
Mercurio