Volkonsky foi ascendido a maior xeral despois da batalla de Großbeeren e a batalla de Dennewitz. Foi ferido na batalla de Eylau. Foi o único xeneral aínda en servizo activo que participou na conspiración decembrista.
de 1825, un intento de lograr unha reforma liberal impedindo a ascensión ao trono do tsar Nicolao I. Tras o fracaso da revolta, foi declarado culpable e condenado a decapitación, que finalmente foi conmutada a prisión perpetua. O príncipe Volkonsky foi traballar nas minas preto de Irkutsk e pasou 30 anos como exiliado político en Siberia. A súa muller, Maria Rayevskaya, seguiu-o a Siberia. As súas tribulacións e dificultades foron vistas, nunha tradición rusa posterior, como a materia da lenda do alto Romanticismo. Nikolay Nekrasov describiunos nun longo poema. Oleg Strizhenov interpretou o papel de Volkonsky no filme soviético de 1975 "A cativante estrela da felicidade".