O Congreso votou unha asignación suplementaria de 951 millóns de dólares para o alivio de desastres, dos cales a maior parte foi para a Administración de Pequenas Empresas, o Cuerpo de Enxeñeiros do Exército dos Estados Unidos e a Axencia Federal de Xestión de Emerxencias. Tamén houbo custos indirectos e intangibles da erupción. O desemprego na rexión inmediata do Monte St. Helens aumentou dez veces nas semanas inmediatamente seguintes á erupción, e despois volveu a niveis case normais unha vez que as operacións de salvamento de madeira e limpeza de cinzas estaban en marcha. Só unha pequena porcentaxe dos residentes da rexión abandonaron os seus empregos debido á erupción.
unha vez que se estaban a realizar as operacións de salvamento de madeira e limpeza de cinzas