O tecnecio non xoga ningún papel biolóxico natural e normalmente non se atopa no corpo humano. O tecnecio prodúcese en cantidade pola fisión nuclear e espállase máis facilmente que moitos radionúclidos. Parece ter baixa toxicidade química. Por exemplo, non se puido detectar ningún cambio significativo na fórmula sanguínea, no peso do corpo e dos órganos e no consumo de alimentos para ratas que ingeriron ata 15 μg de tecnecio-99 por gramo de comida durante varias semanas. A toxicidade radiolóxica do tecnecio (por unidade de masa) é unha función do composto, o tipo de radiación para o isótopo en cuestión e a vida media do isótopo. Todos os isótopos de tecnecio deben ser tratados con coidado. O isótopo máis común, o tecnecio-99, é un beta primario débil; tal emisión é detida polas paredes máis activas.
tecnecio-99