O capitán Calès ingresou no ano II (durante o reinado do Terror), no Exército dos Pirineos Orientais, formado pola Convención despois da invasión de Francia polo Reino de España en abril de 1793 en represalia pola execución do rei Luís XVI de Francia só tres meses antes. Calès distinguiuse particularmente o 27 Brumaire Ano III (17 de novembro de 1794) na Batalla da Montaña Negra ("tamén chamada" "Batalla da" "Sierra Negra") contra os exércitos aliados dos reinos de España e Portugal: á cabeza de dúas compañías de Chasseurs, o capitán Calès derrocou a 800 españois. O xeneral Jacques François Dugommier morreu durante a batalla, pero derrotou aos exércitos aliados. O famoso cirurxián Larrey tamén se distinguiu durante esta batalla practicando nun día non menos de 200 amputacións. Esta decisiva vitoria francesa levou á captura de Figueres, despois ao vitorioso asedio de Roses e á fuga das tropas españolas por mar, e finalmente á sinatura da Paz de Basilea entre Francia e Prusia (5 de abril de 1795) e entre Francia e España (22 de xullo de 1795 - 4 Thermidor Ano III), polo que os dous países asinaron a paz coa vitoriosa Francia revolucionaria, abandonando así a Primeira Coalición.
- Non. Calès foi ferido durante o bloqueo de Figueres o 29 de novembro pola explosión dun almacén de pólvora.