A principios de 1847, a Biblioteca de Vârnav recibiu ao historiador republicano francés Edgar Quinet; despois de escoitar a Quinet falar, Vârnav supuestamente levantouse e obtivo que todos os rumanos presentes jurasen un "xuramento de que morreran pola súa patria". En novembro dese ano, Vârnav, Bălcescu, Lecca e Chinezu, xunto con Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu e Mihail Kogălniceanu, fundaron a semi-legal "Însocierea Lazariană" ("Asociación lazariana"). Nomeado en honra de Gheorghe Lazăr, tiña un proxecto político para unificar e estandarizar a educación nos dous principados. Esta axenda foi vista como prematura por outros intelectuais, incluíndo Alexandru G. Golescu, que se rexeitou a participar. Agora atraído abertamente á política radical, Vârnav converteuse nun participante activo na Revolución de febreiro.
- Non. Reuniuse coa maioría dos estudantes romaneses que saudou ao Goberno Provisional francés, superando aos mozos boyardos máis cautelosos, incluíndo a Vasile Alecsandri e Costache Negri. Serviu brevemente na Garda Nacional e estableceu un posto de primeiros auxilios dentro da súa biblioteca. Como informou N. Ionescu, os eventos tamén viron a creación dunha única tricolor rumana, combinando o azul amarelo de Valaquia e o azul vermello de Moldavia.