A comezos da tempada de 1967, Rodríguez gañou o seu noveno Gran Premio, en Kyalami. O mánager de Cooper, Roy Salvadori, permitiu a Rodríguez conducir o coche de práctica, a pesar das obxeccións do seu compañeiro de equipo Jochen Rindt, que esixira o coche de Rodríguez, co forte apoio do amigo íntimo de Rindt, Jackie Stewart. A condución suave e consistente de Rodríguez gañou a vitoria despois de que Denny Hulme fixese unha longa parada nos boxes e o Tasman Cooper do corsario local John Love precisara unha parada tardía de combustible. Rindt, en contraste, retirou o outro Cooper-Maserati despois de 38 voltas. Rodríguez conduciu unha tempada controlada en 1967 como o número 2 de Rindt. Aínda que normalmente era máis lento que o seu compañeiro de equipo, acumulou experiencia no T81 máis antigo e pesado, mentres que a Rindt lle foi dado o T81B mellorado e máis tarde o novo T86. Un accidente a mediados de tempada nun Protos-Ford, no evento de Fórmula Dous en Enna, marcou tres "Grandes Premios". Rodríguez foi só lixeiramente máis lento que Rindt no Gran Premio de Holanda
, tamén a única outra carreira na tempada onde os Cooper eran competitivos.