Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os síntomas exactos dunha queimadura química dependen do produto químico implicado. Os síntomas inclúen coceira, branqueamento ou escurecemento da pel, sensación de ardor, dificultade para respirar, tos con sangue e/ ou necrose de tecidos. As fontes comúns de queimaduras químicas inclúen ácido sulfúrico (H2SO4), ácido clorhídrico (HCl), hidróxido de sodio (NaOH), cal (CaO), nitrato de prata (AgNO3) e peróxido de hidróxeno (H2O2). Os efectos dependen da substancia; o peróxido de hidróxeno elimina unha capa branqueada da pel, mentres que o ácido nítrico causa un cambio de cor característico a amarelo na pel e o nitrato de prata produce manchas negras notables. As queimaduras químicas poden ocorrer por contacto directo con superficies do corpo, incluíndo a pel e os ollos, por inhalación e/ou por inxestión. As substancias lipofílicas que se difunden eficientemente no tecido humano, por exemplo, o ácido fluorhídrico, a mostarda de xofre e o sulfato de dimetilo, poden non reaccionar inmediatamente, senón que producen as queimaduras e a inflamación horas despois do contacto. A fabricación química, a minería, a medicina e os campos profesionais relacionados son exemplos de ocupacións nas que poden producirse queimaduras químicas. O ácido fluorhídrico entra na corrente sanguínea e reacciona co calcio e o magnesio, e os sales resultantes poden causar un paro cardíaco despois de comer a pel.  Pregunta: Cal é a composición do nitrato de prata?
AgNO3