Completa a seguinte frase: "O Gran Imperio xa non existe. É a propia Francia a que agora debemos defender", foron as palabras de Napoleón ao Senado a finais de 1813. O emperador conseguiu reunir novos exércitos, pero estratéxicamente estaba nunha posición practicamente desesperada. Os exércitos aliados estaban invadindo desde os Pirineos, a través das chairas do norte de Italia, e a través das fronteiras orientais de Francia tamén. A campaña comezou de forma sinistra cando Napoleón sufriu unha derrota na Batalla de La Rothière, pero rapidamente recuperou o seu antigo espírito. Na campaña dos Seis Días de febreiro de 1814, o "Grande Armée" de 30.000 homes infligiu 20.000 baixas ao corpo disperso do mariscal de campo Gebhard Leberecht von Blücher a un custo de só 2.000 para eles mesmos. Despois dirixíronse ao sur e derrotaron o corpo do marechal Karl von Schwarzenberg na
A batalla de Montereau. Estas vitorias, con todo, non puideron remediar unha situación tan mala, e as derrotas francesas na Batalla de Laon e na Batalla de Arcis-sur-Aube amorteceron os ánimos. A finais de marzo, París caeu nas mans dos Aliados. Napoleón quería seguir loitando, pero os seus mariscales rexeitaron, obrigándoo a abdicar o 6 de abril de 1814.