Escribe unha continuación para este parágrafo - A independencia chegou en gran parte como resultado de accións noutros lugares. O nacionalismo anticolonial africano xurdiu no Congo belga a finais da década de 1950 e os belgas convenceronse de que xa non podían controlar o territorio. Tamén estalou a revolta en Ruanda, onde a monarquía foi deposta na Revolución Ruandesa (1959-1961). Grégoire Kayibanda dirixiu o Partido do Movemento de Emancipación Hutu ("Parti du Mouvement de l'Emancipation Hutu", PARMEHUTU) en Ruanda, mentres que a Unión para o Progreso Nacional ("Union pour le Progrès national", UPRONA) en Burundi intentou equilibrar as reivindicacións étnicas Hutu e Tutsi. A independencia do Congo Belga en xuño de 1960 e o período de inestabilidade política que o acompañou
impulsou o nacionalismo en Ruanda-Urundi e o asasinato do líder da UPRONA Louis Rwagasore, tamén príncipe herdeiro de Burundi, en outubro de 1961 non parou o movemento. Despois de preparativos apresurados, Ruanda-Urundi converteuse en independente o 1 de xullo de 1962, dividido segundo as liñas tradicionais como a República de Ruanda e o Reino de Burundi. Levou dous anos máis antes de que o goberno dos dous fose totalmente separado.