Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A cinética enzimática é a investigación de como as enzimas se unen aos substratos e os convierten en produtos. Os datos de taxa utilizados nas análises cinéticas obtéñense normalmente a partir de ensaios enzimáticos. En 1913 Leonor Michaelis e Maud Leonora Menten propuxeron unha teoría cuantitativa da cinética da enzima, que é referida como cinética de Michaelis-Menten. A principal contribución de Michaelis e Menten foi pensar nas reaccións enzimáticas en dúas etapas. No primeiro, o substrato únese reversiblemente á enzima, formando o complexo enzima-substrato. Ás veces chámase o complexo Michaelis-Menten en súa honra. O encima cataliza a etapa química da reacción e libera o produto. Este traballo foi desenvolvido por G. E. Briggs e J. B. S. Haldane, que derivaron ecuacións cinéticas que aínda se usan amplamente hoxe en día. As taxas de enzimas dependen das condicións da solución e da concentración do substrato. Para atopar a velocidade máxima dunha reacción enzimática, a concentración do substrato aumenta ata que se observa unha taxa constante de formación do produto. Isto é mostrado na curva de saturación á dereita. A saturación ocorre porque, a medida que aumenta a concentración do substrato, cada vez máis da enzima libre convértese no complexo ES ligado ao substrato. Na velocidade máxima de reacción (Vmax) da enzima, todos os sitios activos da enzima están unidos ao substrato, e a cantidade de complexo ES é a mesma que a cantidade total de enzima. Vmax é só un dos parámetros cinéticos importantes. A cantidade de substrato necesaria para acadar unha determinada velocidade de reacción tamén é importante. Esta é dada pola constante de Michaelis-Menten (Km), que é a concentración de substrato requerida para que un encima alcance a metade da súa velocidade máxima de reacción; xeralmente, cada encima ten unha característica KM para un substrato dado. Outra constante útil é kcat, tamén chamado número de rotación, que é o número de moléculas de sustrato manipuladas por un sitio activo por segundo. A eficiencia dun enzima pode expresarse en termos de kcat/Km. Isto tamén se chama a constante de especificidade e...  Pregunta: Que tipo de material biolóxico é cataítico e cinéticamente perfecto?
Enzimas