Resume o artigo:  O ollo do observador, de Laura J. Snyder. O comportamento do naturalista holandés Antoni van Leeuwenhoek non era máis que excéntrico. En 1677, á idade de 41 anos, emprendeu un experimento extraordinariamente macabro, usando o seu corpo como cobaixa. Antoni van Leeuwenhoek usou o seu corpo como coello de indias nun experimento. Tomou tres piojos, anidou entre os pelos do seu bezerro, enrolou unha mediana apertada para que os insectos estivesen atados á súa perna e despois deixou a mediana e non se bañou durante seis días. No sétimo día, quitou a media e contou máis de 80 ovos, pero ningún pio novo. No interese do empirismo, a media volveu por outros tres días. Finalmente, a media saíu para revelar polo menos 25 piolhos correndo arriba e abaixo da súa perna. "Este espectáculo de todos os piojos novos encheume de tal aversión á media", escribiu, "que a botei, xunto con todos os piojos nela, pola fiestra". Esfregou as súas pernas con xeo, e despois colleu a pluma para calcular a taxa de reprodución dos piolhos. Calculou que dous pares de piojos podían xerar 10.000 crías en só oito semanas. Mentres Leeuwenhoeck estaba así ocupado, outro gran holandés, Johannes Vermeer, estaba concentrado nos seus propios estudos máis nobles na súa casa do lado oposto da praza do mercado de Delft. Vestido cun pano negro, Vermeer pasaba horas a espiar o interior dunha cámara escura, un antepasado da cámara fotográfica. Esta era unha cámara de madeira hermética con un buraco ou lente nun lado, que se podía usar para proxectar unha imaxe dunha escena nunha placa de vidro ou parede. Foron usados para trucos de festa e para ver eclipses solares, pero cada vez máis eran empregados polos artistas para facer pinturas máis realistas que nunca. Os experimentos destes dous homes son o tema da nova biografía de Laura J. Snyder. Ela fai unha pregunta intrigante: poderían Vermeer e Leeuwenhoek, que naceron na mesma semana, vivir e traballar toda a súa vida nunha área non moi...
Aos 41 anos, van Leeuwenhoek usou o seu corpo como cobaia nun experimento. Vermeer pasaba horas a espiar o interior dunha cámara escura. Poderían Vermeer e van Leeuwenhoek inspirarse mutuamente?