A presenza de lémures nos parques nacionais axuda a impulsar o ecoturismo, o que axuda especialmente ás comunidades locais que viven nas proximidades dos parques nacionais, xa que ofrece oportunidades de emprego e a comunidade recibe a metade das taxas de entrada ao parque. No caso do Parque Nacional Ranoma, as oportunidades de emprego e outros ingresos da investigación a longo prazo poden rivalizar co ecoturismo. A partir de 1927, o goberno malgaxe declarou todos os lémures como "protegidos" ao establecer áreas protexidas que agora están clasificadas baixo tres: Parques Nacionais (Parcs Nationaux), Reservas Naturais Estritas (Réserves Naturelles Intégrales), e Reservas Especiais (Réserves Spéciques), que tamén son protexidas por outras organizacións non gobernamentais como o Grupo de Conservación Internacional de Parques Naturais de Madagascar (WCSF), o Grupo de Conservación Internacional de Parques Naturais de Madagascar (WCSF), o Grupo de Conservación de Parques Naturais de Madagascar (WCSF), o Grupo de Conservación de Parques Naturais de San Luis
A ONG apoia o Parc Ivoloina de Madagascar, axuda a protexer a Reserva de Betampona e outras áreas protexidas, e promove a investigación de campo, programas de cría, planificación de conservación e educación nos zoos.