Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: nas competicións de liga, os partidos poden rematar en empate. Nas competicións de eliminación directa nas que se precisa un gañador, pódense empregar varios métodos para romper ese punto morto; algunhas competicións poden invocar repeticións. Un partido empatado ao final do tempo regular pode entrar en tempo extra, que consiste en dous períodos adicionais de 15 minutos. Se o marcador segue empatado despois da prórroga, algunhas competicións permiten o uso de penaltis (coñecidos oficialmente nas Leis do xogo como "chutes desde a marca de penalti") para determinar que equipo pasará á seguinte fase do torneo. Os goles marcados durante os períodos de tempo extra contan para a puntuación final do partido, pero os tiros desde a marca de penaltis úsanse só para decidir o equipo que avanza á seguinte parte do torneo (con goles marcados nunha serie de penaltis que non forman parte da puntuación final). Nas competicións que usan partidos de dúas pernas, cada equipo compite na casa unha vez, coa puntuación agregada dos dous partidos que decide que equipo avanza. Cando os agregados son iguais, a regra dos goles fóra de casa pode ser usada para determinar os gañadores, no que o gañador é o equipo que marcou máis goles na etapa que xogou fóra de casa. Se o resultado segue sendo igual, é necesario un tempo extra e, potencialmente, unha serie de penaltis. A finais dos anos 90 e principios dos 2000, a IFAB experimentou con formas de crear un gañador sen requirir unha serie de penaltis, que a miúdo era vista como unha forma indesexable de rematar un partido. Estas regras consistían en rematar un partido no tempo extra cedo, xa sexa cando o primeiro gol no tempo extra foi marcado (gol de ouro), ou se un equipo tiña unha vantaxe ao final do primeiro período de tempo extra (gol de prata). O gol de ouro foi usado na Copa do Mundo en 1998 e 2002. O primeiro partido da Copa do Mundo decidido por un gol de ouro foi a vitoria de Francia sobre o Paraguai en 1998. Alemaña foi a primeira nación en marcar un gol de ouro nunha competición importante, derrotando á República Checa na final da Eurocopa 1996. O gol de prata foi usado na Eurocopa 2004. Ambos estes experimentos foron interrompidos polo IFAB.  Pregunta: Cando o IFAB experimentou con non esixir penaltis?
finais da década de 1990 e comezos da década de 2000