Este mecanismo é evidente en Xúpiter e Saturno e en ananas marróns cuxas temperaturas centrais non son o suficientemente altas como para sufrir fusión nuclear. Estima-se que Xúpiter irradia máis enerxía a través deste mecanismo do que recibe do Sol, pero Saturno non pode. Este último proceso fai que Xúpiter se encoller a unha taxa de dous centímetros cada ano. O mecanismo foi orixinalmente proposto por Helmholtz e Kelvin a finais do século XIX para explicar a fonte de enerxía do Sol. A mediados do século XIX, a lei de conservación da enerxía solar foi aceptada, e unha das consecuencias desta foi que se puideron atopar dúas fontes de enerxía: a enerxía gravitacional e a enerxía solar.
Xúpiter e Saturno