Resume o artigo:  Os distintivos patróns das ás das mariposas axudan realmente a protexer aos insectos imitando os ollos dos depredadores. Aínda que os científicos sospeitaron durante moito tempo que o papel desempeñado polas manchas oculares que se atopan nas ás de moitas mariposas era un exemplo de imitación, nunca se probou claramente. Recentemente, os investigadores suxeriron que as manchas oculares poden simplemente asustar aos depredadores confundíndolles ou sobrecargando os seus sentidos. As bolboretas de búho (esquerda) teñen manchas nos ollos que imitan as de búhos pigmeos (dereita) para asustar os depredadores como grandes tetas. Pero unha nova investigación realizada por biólogos da Universidade de Jyväskylä, en Finlandia, asegura ter resolto o debate. Din que as manchas oculares nas ás das mariposas imitan os ollos de especies maiores e máis ameazadoras, como os búhos. Ter cores brillantes e características distintivas é unha forma común de que os insectos espanten aos depredadores como as aves. Moitas veces axudan a atraelos lonxe de partes vitais do corpo ou a confundilos. Con todo, isto só funciona en depredadores que cazan usando a vista, mentres que os morcegos tenden a ser inmunes a tales dispositivos. Agora os científicos descubriron que unha mariposa ten unha adaptación evolutiva inusual que lle permite confundir o ultrasonido usado polos morcegos. A mariposa lunar ten dúas colas que se estenden por máis dunha pulgada máis aló do seu corpo. Os científicos dos Estados Unidos demostraron que estes apéndices producen unha sinatura acústica confusa na ecolocación dos morcegos. Isto fai que os morcegos se dirixan ao final da cola en vez da mariposa. Isto axuda a afastar outras aves que normalmente poderían comer os insectos. O equipo foi finalmente capaz de probar a teoría mostrando fotos de grandes tetas de mariposas búho que foran alteradas dixitalmente, e observando a súa reacción. As imaxes nas que se eliminaron as manchas oculares das ás das mariposas non impediron que as aves collasen un bocadillo de verme de harina debaixo da imaxe. Con todo, cando as fotos que non tiñan...
Os biólogos da Universidade de Jyväskylä, en Finlandia, estudaron como reaccionaban as tetas dos grandes mamíferos salvaxes ante imaxes das ás das mariposas e os rostros das corujas. As tetas asustáronse e tentaron fuxir á vista de caras de búho cos ollos abertos, e mariposas que tiñan manchas nos ollos que imitaban os ollos de búho. Din que o seu estudo é unha proba de que as manchas dos ollos das mariposas imitan os depredadores. Os científicos debateron durante moito tempo se os ollos das mariposas eran un exemplo de imitación batesiana ou se os patróns só servían para confundir os depredadores.