As orixes da doutrina estratéxica atribúense a Zulfikar Ali Bhutto, entón membro do réxime militar do xeneral Ayub Khan, que declarou unha guerra de mil anos contra a India durante o seu discurso ante o Consello de Seguridade das Nacións Unidas en 1965. Os seus plans para a guerra de 1971
incluía cortar toda a India oriental e convertelo nunha "parte permanente" de Paquistán Oriental, ocupando Cachemira e converténdose Punjab Oriental nun "Khalistan" separado. Despois de que a guerra rematou co propio desmembramento de Paquistán, estableceu a doutrina de continuar o conflito "infligindo mil cortes" á India. Segundo "The Pioneer" Bhutto declarou que o éxito de Paquistán no seu obxectivo "nacional" de destruír a India só sería posible "recortando mil cortes no seu corpo político" e non a través dunha guerra convencional directa. Un dos propósitos da declaración era desviar a atención pública dos problemas internos que enfrontaba Paquistán.