A finais de 1944, tras o golpe de estado contra o ditador pro-Eixo do país, Boz volveu a Romanía, onde cofundou o diario en lingua francesa "L'Information Internationale". Foi columnista de "Democrația", o semanario independente de esquerda, e publicou poesía no xornal da Xuventude Comunista, "Scînteia Tineretului", mentres tamén traballaba como editor no diario "Finanțe și Industrie" e correspondente da Axencia Rumana de Información de Prensa (ARIP). En 1945, publicou un libro sobre a Francia en tempo de guerra, "Franța, 1938<unk>1944", descrito na época por Petru Comarnescu como un dos "libros que tan ricamente nos proporcionan unha plena conciencia sobre as civilizacións que darán forma ao mundo de mañá". É unha memoria en partes iguais, un relato histórico e un reportaxe con detalles coloridos. A primeira parte trata do París de 1938-1940, ata a Batalla de Francia e os comezos da Resistencia. Na segunda parte, que comeza coa operación "Torch"
, describe o seu arresto, cun capítulo sobre a detención da súa esposa escrito por ela. Ofrece descricións dos franceses dos dous lados do conflito e remata coa Liberación de 1944. Gañou elogios do cronista literario de "Revista Fundațiilor Regale", que notou a súa "adhesión ao espírito francés" e as súas representacións "vivas e sugestivas" de "figuras Maquis". Boz tamén traduciu "Le Silence de la mer" de Jean Bruller, na súa introdución discutindo a elección entre resistencia e colaboración que enfrontaban os escritores franceses en tempos de guerra.