A pesar do seu éxito con Cooper, Brabham estaba seguro de que podería facelo mellor. Considerou a compra de Cooper en asociación con Roy Salvadori e despois, a finais de 1959, pediu ao seu amigo Ron Tauranac que viñese ao Reino Unido e traballase con el, producindo kits de actualización para os coches de estrada Sunbeam Rapier e Triumph Herald no seu concesionario de coches, Jack Brabham Motors, pero co obxectivo a longo prazo de deseñar coches de carreiras. Brabham continuou a pilotar para Cooper, pero no longo voo de volta do Gran Premio de Arxentina de 1960, tivo un corazón a corazón con John Cooper. O pai de John, Charlie, e o deseñador Owen Maddock eran reacios a actualizar o seu coche, pero aínda que un Cooper gañara en Arxentina, outros coches foron máis rápidos antes de que se averiasen. Brabham axudou a deseñar o máis avanzado Cooper T53, incluíndo consellos de Tauranac. Brabham retirou o novo coche da seguinte carreira do campionato, o Gran Premio de Mónaco, pero despois embarcou nunha serie de cinco vitorias consecutivas. Gañou desde a fronte nos Grandes Premios de Holanda, Francia e Bélxica, onde o rival do título Moss resultou gravemente ferido nun accidente de adestramento que o deixou fóra durante dous meses. Outros dous pilotos morreron durante a carreira. No Gran Premio de Gran Bretaña
Brabham estaba a achegarse ao BRM de Graham Hill antes de que Hill se separase, deixando a vitoria a Brabham. Despois volveu do oitavo lugar ao segundo no Gran Premio de Portugal despois de deslizarse nas liñas de tranvía e gañou despois de que o líder da carreira, John Surtees, caera. O total de puntos de Brabham quedou fóra de alcance cando os equipos británicos retiráronse do GP de Italia por motivos de seguridade. Mike Lawrence escribe que a experiencia de Brabham na configuración dos coches foi un factor significativo nos títulos de pilotos e construtores de Cooper en 1960.