A partir de 1943, duras campañas nas batallas de Buna-Gona, o Tarawa, o mar de Filipinas, o golfo de Leyte
, Iwo Jima, Okinawa, e outros resultaron en terribles baixas, a maioría do lado xaponés, e produciron novas retiradas xaponesas. Moi poucos xaponeses acabaron en campos de prisioneiros de guerra. Isto pode ser debido á reticencia dos soldados xaponeses a renderse. A batalla de Okinawa foi a batalla máis sangrienta da guerra do Pacífico. O número total de baixas conmocionou aos estrategas militares estadounidenses. Isto fíxoos temerosos de invadir as principais illas do Xapón, porque resultaría nun número moi alto de mortes. A brutalidade do conflito é exemplificada polas tropas estadounidenses que toman partes do corpo de soldados xaponeses mortos como "trofeos de guerra" ou "souvenirs de guerra" e o canibalismo xaponés.