A Guerra Otomana-Safavida de 1623-1639 foi o último dunha serie de conflitos entre o Imperio Otomán e a Persia Safavida, entón as dúas grandes potencias de Asia Occidental, polo control de Mesopotamia. Despois do éxito persa inicial na recaptura de Bagdad e a maior parte do Iraq moderno, perdendo durante 90 anos, a guerra converteuse nun punto morto xa que os persas non foron capaces de avanzar no Imperio Otomán, e os propios otománs foron distraídos polas guerras en Europa e debilitados pola turbulencia interna. Finalmente, os otománs foron capaces de recuperar Bagdad, sufrindo grandes perdas no sitio final, e a sinatura do Tratado de Zuhabader a guerra terminou nunha vitoria otomana.
Os persas non puideron avanzar máis no Imperio Otomán, e os propios otomanos estaban distraídos polas guerras en Europa e debilitados polas turbulencias internas