Escriba unha continuación para este parágrafo - Nunha carreira que abarca seis décadas, Eugenio serviu a tres emperadores do Sacro Imperio Romano: Leopoldo I, Xosé I e Carlos VI. Viu por primeira vez a acción contra os turcos otomanos no asedio de Viena en 1683 e a posterior Guerra da Santa Liga, antes de servir na Guerra dos Nove Anos, loitando ao lado do seu curmán, o duque de Saboya. A fama do Príncipe asegurábase coa súa vitoria decisiva contra os otománs na Batalla de Zenta en 1697, gañándolle fama en toda Europa. Eugenio reforzou a súa posición durante a Guerra de Sucesión Española, onde a súa asociación co duque de Marlborough asegurou vitorias contra os franceses nos campos de Blenheim (1704), Oudenarde (1708) e Malplaquet (1709); gañou máis éxito na guerra como comandante imperial no norte de Italia, especialmente na Batalla de Turín (1706). As hostilidades renovadas contra os otománs na guerra austro-turca consolidaron a súa reputación, con vitorias nas batallas de Petrovaradin
(1716), e o encontro decisivo en Belgrado (1717).