En 1951, os escuadróns 29, 141, 85 e 264 recibiron cada un un número de avións NF.11, o primeiro dos cazas nocturnos Meteor. Foi distribuído por toda a RAF ata as entregas finais en 1954. Desenvolveuse unha versión "tropicada" do NF.11 para o Oriente Medio; voou por primeira vez o 23 de decembro de 1952 como o "NF.13". O avión equipou o No. 219 Squadron RAF en Kabrit e o No. 39 Squadron en Fayid, ambos en Exipto. O avión que serviu durante a crise de Suez
e permaneceu co No. 39 Esquadrón despois de que foron retirados a Malta ata 1958. Encontrouse con varios problemas: o dossel do T.7 moi enmarcado dificultaba os aterraxes debido á visibilidade limitada, os tanques de combustible externos debaixo das ás tendían a romperse cando se disparaban os canóns de á, e a harmonización do canón, normalmente establecida en aproximadamente 400 yardas, era pobre debido á flexión das ás en voo. Bélxica (24), Dinamarca (20) e Francia (41) foron clientes estranxeiros do NF.11. Ex-RAF NF.13s foron vendidos a Francia (dous), Siria (seis), Exipto (seis) e Israel (seis).