O 15 de agosto de 1944, as unidades de paracaídas do Exército dos Estados Unidos, que incluían o 4o, 5o e 6o batallóns de paracaídas e o 1o Exército Indio Pathfinders, caeron no sur de Francia entre Frejus e Cannes como parte da Operación Dragoon
- Non. O seu obxectivo era capturar a área, destruír todas as posicións inimigas e manter o terreo ata que o Sétimo Exército dos Estados Unidos chegara á terra. O aeroporto de Frejus foi capturado das forzas italianas e alemás da zona e pasou baixo control estadounidense. Os enxeñeiros de combate da 12a Forza Aérea chegaron ao aeroporto coas forzas anfibias e construíron unha pista de 6000 pés, aliñada este-oeste (08/26), facendo que o aeroporto estivese operativo para avións de combate o 26 de agosto. Foi designado como Terreno de Aterragem Avanzado "Y-12 St. Raphael/Frejus".