No século XVII, o interese polo templario fíxose político despois da execución de Carlos I, coa idea de que os partidarios de Stuart inventaran un grao de templario, xa que a morte do rei debía ser vinda, como foi a morte violenta en 1314 de Jacques de Molay, último Gran Mestre dos Templarios. A historia contada por Dom Calmet era que o Vizconde Dundee era un dos primeiros Grandes Mestres Templarios e caeu en Killiecrankie
que leva a Gran Cruz da Orde. O duque de Mar é entón dito ter ocupado o cargo, despois do cal a Orde dos Templarios estaba aparentemente inactiva ata a súa reactivación por Charles Edward Stuart en 1745. Unha carta orixinal do 3o duque de Perth ao conde de Airlie Lord Ogilvy pouco despois da vitoria dos xacobeos en Prestonpans, describiu unha cerimonia secreta en Holyrood na que o príncipe foi elixido Gran Mestre da antiga caballería do Templo de Xerusalén o martes 24 de setembro de 1745.