Resume o artigo:  Cruzados en cadeas, de Robin Esser. Os xornalistas adoitan ser un fondo de boas historias e Robin Esser, que traballou en xornais nacionais durante 60 anos, non é unha excepción. O que brilla a través desta memoria é que o xornalismo é un negocio serio, pero tamén é divertido. As súas mellores historias son dos seus días como editor da columna de chismes de William Hickey no Daily Express. Robin Esser (na foto) traballou en xornais durante 60 anos. Unha vez, atendeu o teléfono e unha voz aristocrática dixo: "Marlborough aquí. Ese mozo horrible Bedford foi en torno Blenheim escribir "Woburn é mellor" en nosos folletos e dándolles aos nosos visitantes. Ese é o tipo de cousas que che gusta imprimir no teu xornal, non si? Baixo o teléfono sen máis conversa. Temiendo unha broma, Esser chamou ao Palacio de Blenheim, a casa do Duque de Marlborough, onde o mordomo dixo, con altivez, que o Duque nunca falou coa prensa e estaba no seu baño, polo que non podía ser molestado. Esser apuntou que o duque estaría enfadado - moi enfadado - co mordomo se non se lle pedise que confirmase a súa chamada. Un mordomo castigado chamou máis tarde para confirmar que o propio duque, de feito, chamara a Esser. Esser chamou a Woburn, onde o duque de Bedford confirmou a historia. A continuación, el enviou un motociclista a Blenheim para recoller un folleto e, a continuación, ir a Woburn para que se asinou e trouxo de volta a Fleet Street. Foi a noticia principal de William Hickey ao día seguinte. Naquela época, o Daily Express era propiedade de Lord Beaverbrook. Chamoulle a Esser para dicirlle o moito que lle gustou o conto. Moitas veces, con todo, as súas chamadas sobre o tema dunha historia serían máis siniestras. "Un artigo moi bo na súa columna desta mañá, Sr. Esser", diría. Espero que sexa verdade. Creo que si, Lord Beaverbrook. "Bo, hoxe almorzo con el", "e el ladraba". Esser traballou en Fleet Street durante os días de gloria, cando os xornalistas tiñan catro centavos nos seus bolsillos para a caixa telefónica, un coitelo para perforar os pneumáticos dos coches dos xornalistas rivais, e gozaron de xantares líquidos en gastos....
Os xornalistas son coñecidos por ser un fondo de boas historias. Robin Esser traballa nos xornais desde hai 60 anos e non é unha excepción. No seu novo libro revela o funcionamento interno de Fleet Street como era.