Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: En marzo de 1970 (1970-03), a rede de rutas totalizou 20.715 quilómetros, con destinos internacionais como Aden, Addis Ababa, Asmara, Atenas, Beirut, Cairo, Entebbe, Fort Lamy, Jeddah, Londres, Nairobi e Roma. Nesta época, a frota estaba composta por dous Comet 4C, tres DC-3, catro F-27 e tres Twin Otter. O último DC-3 de pasaxeiros deixou a frota en 1971. En 1972, os Comets foron colocados á venda e foron substituídos por dous Boeing 707 arrendados a British Midland. Sudan Airways encargou dous Boeing 707-320C en 1973, para entrega en xuño e xullo de 1974 (1974-07). A compañía tiña 2.362 empregados en abril de 2000 (2000-04), cun parque de aeronaves que incluía un Airbus A300-600, un Airbus A300-600R, tres Boeing 707-320C, un Boeing 727-200, un Boeing 737-200C e un Fokker F27-600. Nesta época, a compañía aérea ofrecía servizos regulares a Abu Dhabi, Addis Ababa, Al Ain, Amman, Bangui, Cairo, Damasco, Doha, Dongola, Dubai, El Fasher, El Obeid, Eldebba, Geneina, Estambul, Jeddah, Juba, Kano, Lagos, Londres, Malakal, Merowe, Muscat, Ndjamena, Niamey, Nyala, París, Port Sudan, Riad, Sanaa, Sharjah, Trípoli, Wadi Haifa e Wau. En 2007, o goberno sudanés privatizou a compañía aérea, mantendo só unha participación do 30% na compañía nacional. O grupo privado kuwaití que posuía o 49% das accións desde entón vendeu a súa participación ao estado en 2011. Tras o accidente do voo 109, en xuño de 2008 (2008-06), a compañía aérea foi suspendida tras unha suspensión indefinida do seu certificado de operación polo goberno sudanés, a pesar de que se declarou que non estaba relacionada co accidente. En 2017, anunciouse que o presidente sudanés Omar al Bashir asinou varios acordos de cooperación co rei Salman de Arabia Saudita...  Pregunta: canto da compañía conservou o goberno sudanés ao facerse privada?
30%