Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os saúdos inclúen Namaste (hindi e sánscrito), Namaskar (hindi), Namaskaara/juhaara en odia, Namaskar (marathi), Namaskara (candá), Namaskaram (telugu, malayalam), Vanakkam (tamil), Nomoshkaar (bengali), Nomoskar (assame), Aadab (urdu) e Sat Shri Akal (punjabi). Todos estes son saudacións ou saudacións faladas comúns cando as persoas se atopan, e son formas de despedida cando se van. Namaskar é considerado un pouco máis formal que Namaste, pero ambos expresan un profundo respecto. O Namaskar é comúnmente usado na India e Nepal por hindús, xainistas e budistas, e moitos seguen a usalo fóra do subcontinente indio. Na cultura india e nepalí, a palabra é falada ao comezo da comunicación escrita ou verbal. Con todo, o mesmo xesto de mans dobradas pode facerse sen palabras ou dicirse sen o xesto de mans dobradas. A palabra deriva do sánscrito (namah): inclinarse, saúdo reverente e respecto, e (te): "a ti". Tomada literalmente, significa "primo-me ante ti". No hinduísmo significa "prégame o divino que hai en ti". Na maioría das familias indias, os mozos e as mozas aprenden a buscar a bendición dos seus anciáns inclinándose reverentemente ante eles. Este costume é coñecido como Pranāma.  Pregunta: Que unidade léxica falada é usada frecuentemente polos adeptos do hinduísmo e do budismo na India e Nepal?
Namaskar