Mentres tanto, o Brunswick deixou Landres o 18 de setembro, pasou os desfiladeiros do norte e despois virou para cortar a Dumouriez de Châlons. El mesmo quería loitar contra Dumouriez en Sainte-Menehould, pero o rei de Prusia Federico Guillerme II, enganado por falsas noticias de que Dumouriez se retiraba a París, ordenou a Brunswick que cortase a retirada. No momento en que a manobra prusiana estaba case completada, Kellermann, comandando na ausencia momentánea de Dumouriez, avanzou a súa ala esquerda e tomou unha posición entre Sainte-Menehould e Valmy. O resultado foi a Canonada de Valmy.
(20 de setembro de 1792). A infantería de Kellermann, case todos regulares, mantívose firme. A artillería francesa xustificou a súa reputación como a mellor de Europa, e finalmente, con nada máis que un ataque de infantería a medias, o duque interrompeu a acción e retirouse.