Aínda que máis pequeno que o Congreso de Erzurum (con 38 delegados), os delegados viñeron dunha área xeográfica máis ampla que no caso do Congreso de Erzurum. Xunto co Congreso de Erzurum, o Congreso de Sivas determinou os principais puntos do "Misak-ı Millî" (Pacto Nacional) que o Movemento Nacional Turco fixo con outros movementos de resistencia turcos contra os Aliados para traballar xuntos, é dicir, o goberno imperial en Constantinopla. Os dous corpos asinaron o Protocolo de Amasya o mes seguinte, o 22 de outubro de 1919, convocando novas eleccións despois das cales a Cámara de Deputados Otomana consideraría os acordos do Congreso de Sivas. Con todo, unha vez que a noticia chegou aos aliados ocupantes en Constantinopla, disolveron o parlamento.
, despois do cal os vestixios restantes do goberno imperial otomán se volverían antagónicos cara ao Movemento Nacional Turco con sede en Ankara.