O faraón era o monarca absoluto do país e, polo menos en teoría, exercía o control total da terra e os seus recursos. O rei era o comandante militar supremo e o xefe do goberno, que dependía dunha burocracia de funcionarios para xestionar os seus asuntos. O encargado da administración era o seu segundo en mando, o visir, que actuaba como representante do rei e coordinaba os levantamentos de terras, o tesouro, os proxectos de construción, o sistema legal e os arquivos. A nivel rexional, o país estaba dividido en ata 42 rexións administrativas chamadas nomes, cada unha gobernada por un nomarque, que era responsable ante o visir da súa xurisdición. Os templos formaron a columna vertebral da economía. Non só eran casas de culto, senón que tamén eran responsables de recoller e almacenar os fondos do reino nun sistema de oficiais e administrados por funcionarios.
Faraón