Pocock obtivo unha comisión nun rexemento de infantería en xuño de 1695, e logo de se sinalar nas guerras da raíña Ana, foi ascendido ao rango de coronel no exército en 1707. En 1710 sucedeu a Lord Strathnaver no posto de coronel dun rexemento de infantería, co que serviu en Flandes baixo o duque de Marlborough, e despois baixo o duque de Ormonde. Na Paz de Utrecht o seu rexemento foi disolto, pero en 1715 recibiu o encargo de formar un rexemento de infantería para o servizo do rei Xurxo I. Tras a supresión da rebelión do conde de Mar, este rexemento foi enviado a Irlanda, onde foi disolto en 1718. O 2 de decembro de 1720 Pocock foi nomeado coronel do 36o Regimiento de Infantería, do que foi transferido o 21 de abril de 1721 ao 8o Regimiento de Infantería. Na expectativa de que Gran Bretaña se involucraría nunha guerra continental
En 1727, foi ascendido ao rango de xeneral de brigada. Morreu en abril de 1732 na súa casa en Leicester Fields, Londres.