Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A finais da década de 1960, Mikhail Ivanovich Budyko traballou con modelos climáticos de equilibrio enerxético bidimensional para investigar a reflectividade do xeo. Descubriu que a retroalimentación de albedo de xeo creou un bucle de retroalimentación positivo no sistema climático da Terra. Canto máis neve e xeo, máis radiación solar reflíctese no espazo e, polo tanto, a Terra queda máis fría e máis neve. Outros estudos descubriron que a contaminación ou unha erupción volcánica podería provocar o comezo dunha idade de xeo.Na década de 1980, Atsumu Ohmura, un investigador de xeografía no Instituto Federal Suízo de Tecnoloxía, descubriu que a radiación solar que golpeaba a superficie da Terra diminuíu en máis do 10% nas tres décadas anteriores. Os seus achados parecían contradecir o quecemento global. A temperatura global estivo xeralmente aumentando desde os anos 70. A menor luz que chega á terra parecía significar que debería arrefriarse. Isto foi seguido por outros: Viivi Russak en 1990 "Tendencias da radiación solar, nubosidade e transparencia atmosférica durante as últimas décadas en Estonia", e Beate Liepert en 1994 "Radiación solar en Alemaña <unk> Tendencias observadas e unha avaliación das súas causas". Tamén se observou escurecemento en sitios de toda a antiga Unión Soviética. Gerry Stanhill, que estudou estes descensos en todo o mundo en moitos artigos, acuñou o termo "escurecemento global". A taxa de escurecemento varía en todo o mundo, pero estimouse en media en torno ao 2 <unk> 3% por década. A tendencia invertiuse a principios dos anos noventa.  Pregunta: Cando observou Liepert tendencias similares?
1994 (en inglés)