A próxima era da historia de Kīlauea comezou co establecemento do Observatorio do Volcán Hawaiano no bordo do volcán en 1912. A primeira instalación permanente deste tipo nos Estados Unidos, o observatorio foi unha creación de Thomas Jaggar, xefe de xeoloxía do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts; despois de presenciar a devastación do terremoto de Messina de 1908.
preto do monte Etna en Italia, declarou que algo debe facerse para apoiar o estudo volcánico e sísmico sistemático, e elixiu Kīlauea como o sitio do primeiro establecemento deste tipo. Despois de asegurar o financiamento inicial do MIT e da Universidade de Hawai, Jaggar asumiu a dirección do observatorio e, mentres era o seu xefe entre 1912 e 1940, foi pioneiro no estudo sismolóxico e observacional e na observación de volcáns activos. Despois de que o financiamento inicial se esgotara, o Observatorio foi sucesivamente financiado polo Servizo Nacional de Meteoroloxía, o Servizo de Estudos Xeolóxicos dos Estados Unidos (USGS) e o Servizo de Parques Nacionais, antes de establecerse no USGS, baixo cuxa bandeira o observatorio opera desde 1947. O edificio principal foi trasladado dúas veces desde a súa creación, e hoxe está situado no bordo noroeste da caldera de Kīlauea.