Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: mentres que os raios X normalmente viaxan á velocidade da luz a través dun material de baixa densidade como o enchido do canal de espuma de plástico entre (2) e (3), a intensidade da radiación da explosión primaria crea unha fronte de radiación relativamente opaca no enchido do canal, que actúa como un bloqueo de movemento lento para retardar a pasaxe da enerxía radiante. Mentres a secundaria está sendo comprimida por ablación inducida pola radiación, os neutróns da primaria alcanzan os raios X, penetran na secundaria e comezan a reproducir tritio a través da terceira reacción mencionada na primeira sección anterior. Esta reacción de Li-6 + n é exotérmica, producindo 5 MeV por evento. A vela de encendido aínda non foi comprimida e, polo tanto, permanece subcrítica, polo que non se produce unha fisión ou fusión significativa como resultado. Se chega un número suficiente de neutróns antes de que a implosión da secundaria sexa completa, a diferenza de temperatura crucial entre as partes externas e internas da secundaria pode ser degradada, causando potencialmente que a secundaria non se inflame. A primeira arma termonuclear deseñada por Livermore, o dispositivo Morgenstern, fallou deste xeito cando foi probado como Castle Koon o 7 de abril de 1954. A primaria encendeuse, pero a secundaria, precalentada pola onda de neutróns da primaria, sufriu o que se chamou unha detonación ineficiente; así, unha arma cun rendemento previsto de un megatón produciu só 110 kilotons, dos cales só 10 kt foron atribuídos á fusión. Estes efectos de sincronización, e calquera problema que causan, son medidos por datos de tubo de luz. As simulacións matemáticas que calibran son chamadas códigos de fluxo de radiación hidrodinámica, ou códigos de canles. Utilízanse para predicir o efecto de futuras modificacións de deseño.  Pregunta: Que pode danarse se a temperatura non é correcta?
partes externas e internas do secundario