Escriba unha continuación para este parágrafo - A interpretación do nome da aldea fai que sexa pouco claro cando se fundou Albessen. Dado que os nomes prexermánicos de corpos de auga foron ás veces preservados na rexión, podería haber un tempo moi curto na continuidade do asentamento entre os tempos galo-romanos e o asentamento franco. Non obstante, parece improbable que xa existise unha aldea de Albessen na época galo-romana. É máis probable que o nome prexermánico do arroio se conservara e despois se aplicase a un asentamento máis novo, fundado na época en que os colonos xermánicos se establecían. Tamén debe considerarse unha teoría, exposta por primeira vez polo historiador alsaciano Adolf Schiber a finais do século XIX, de que as áreas co nome do corpo de auga <unk>Alb<unk> poden ter algo que ver coas áreas ás que os alemáns se retiraron no tempo xusto despois da súa perda na batalla de Tolbiac
(Zülpich). No chamado "Polyptique", un rexistro de tributación medieval conservado polo Obispado de Reims, non se pode atopar ningún topónimo correspondente a <unk>Albessen<unk>. Con todo, podería ser que Albessen sexa un asentamento moi antigo que xurdiu na Idade Media. O máis probable, porén, é que é unha fundación que data de épocas posteriores dos francos. Os rexistros escritos sobre Albessen mostran que a aldea dependía do mosteiro filial da abadía de Saint-Remi en Reims e do condado de Veldenz no Remigiusberg, o que significa que se atopaba na chamada "Remigiusland" fundada a finais do século VI, e no condado de Veldenz, cuxos condes foron os "Schutzvögte" (aproximadamente, "protectores") da "Remigiusland" desde 1112. A liña máis nova dos condes de Veldenz rematou en 1444. O último conde foi Friedrich von Veldenz, cuxa filla casou con Estevo, conde palatino de Simmern-Zweibrücken, que despois tomou as súas propiedades, combinándoas coa herdanza da súa esposa (o antigo condado de Veldenz) e fundou o condado palatino de Zweibrücken.