Resume o artigo:  (CNN) "Vende todo o que tes e distribúa o diñeiro aos pobres, e terás tesouro no ceo; entón vén e segue-me", Xesús di ao home rico nunha das súas parábolas máis coñecidas. Era un mantra que invocaba repetidamente: os pobres eran benditos, e era máis doado para un camelo pasar polo ollo dunha agulla do que para un rico entrar no paraíso. Mentres tanto, Xesús díxolles aos seus Doce Apóstolos que deixasen os seus traballos diarios e o seguisen nunha misión itinerante con poucas perspectivas de éxito e sen medios visibles de sustento. Entón, como se sustentaba este grupo errante de evanxelizadores do primeiro século? Claramente, o diñeiro era unha preocupación, e non só como un impedimento para a salvación. No Novo Testamento, o diñeiro é mencionado 37 veces, mentres que "ouro" é citado 38 veces, "prata" 20, e "cobre" catro. "Coin" aparece oito veces, e "purse" e "denarii" - a moeda romana - recibe media ducia de mencións cada un para un total de 119 referencias de moeda. Quizais a referencia máis relevante é tamén unha das pasaxes máis cargadas do Novo Testamento: Segundo o Evanxeo de Xoán, seis días antes da Pascua, Xesús estaba en Betania na casa do seu amigo Lázaro, a quen resucitara dos mortos. Unha muller chamada María toma un vaso de aceite perfumado caro e unta os pés de Xesús reclinado. Ela seca os seus pés co seu cabelo, unha imaxe irresistible para artistas e dramaturgos. Xudas Iscariote opuxo o acto. ‐"Por que non se vendeu este perfume por trescentos denarios e se lles deu aos pobres?" Pregunta Xudas. Aínda que 300 denarios eran o salario anual dun traballador, Xesús díxolle a Xudas que a deixase en paz, e anticipando o seu destino, dixo que a unción sería útil para o seu enterro, e ademais, "tedes sempre os pobres convosco" -- pero Xesús non estaría sempre alí. O que este pasaxe deixa claro é que a comunidade de Xesús tiña unha bolsa común porque precisaban diñeiro para sobrevivir. Entón, cantos? "Imagino que o ministerio funcionou a un nivel de subsistencia", Rabi Joshua Garroway, profesor de Cristianismo Temprano e o...
Algúns dos máis importantes apoiadores financeiros de Xesús eran mulleres, din os historiadores. Xosé de Arimatea e Nicodemo, ambos homes de estatura e riqueza, fixeron unha contribución para axudar a financiar o ministerio de Xesús.