O fisiólogo Johannes Müller (1801<unk>1858) describiu a fibrina, a substancia dun trombo. O seu precursor soluble, o fibrinóxeno, foi nomeado por Rudolf Virchow (1821<unk>1902), e illado químicamente por Prosper Sylvain Denis (1799<unk>1863). Alexander Schmidt suxeriu que a conversión do fibrinóxeno en fibrina é o resultado dun proceso enzimático, e etiquetou a hipotética enzima "trombina" e o seu precursor "protrombina". Arthus descubriu en 1890 que o calcio era esencial na coagulación. Os plaquetas foron identificados en 1865, e a súa función foi elucidada por Giulio Bizzo en 1882. A teoría de que a presenza de trombina é consolidada polo factor trombóxeno foi desenvolvida por Paul Morawitz (1821<unk>1902), e foi illado quimicamente por Prosper Sylvain Denis (1799<unk>1863).
1801<unk>1858