O Sacro Imperio Romano Xermánico (o estado sucesor de Francia Oriental e despois Lotharingia) gobernou gran parte dos Países Baixos nos séculos X e XI, pero non foi capaz de manter a unidade política. Os poderosos nobres locais converteron as súas cidades, condados e ducados en reinos privados, que sentían pouco sentido de obrigación cara ao emperador. Holanda, Hainaut, Flandes, Gelre, Brabante e Utrecht estaban nun estado de guerra case continua ou formaron paradoxalmente unións persoais. A lingua e cultura da maioría das persoas francas que vivían no condado de Holanda eran orixinalmente holandesas.
Nobres locais