Un mozo xudeu libanés chamado Joseph Azar, que se encargou de promover a causa sionista con outros individuos en outubro de 1930, dixo nun informe para a Axencia Xudaica que: "Antes do disturbio de agosto de 1929
Os xudeus... do Líbano manifestaron moita simpatía pola causa sionista e traballaron activamente polo ben de Palestina. Estableceron asociacións que recolleron cartos para Keren Kayemeth e Keren Heyesod. " El dixo que despois de 1929, os xudeus "comezaron a temer de (sic) calquera cousa que teña algunha conexión co sionismo e deixaron de celebrar reunións e recoller diñeiro". Tamén dixo que o Consello Comunitario Xudeu de Beirut "procurou evitar calquera cousa que tivese un aspecto nacional xudeu porque temían que isto puidese ferir os sentimentos dos musulmáns". Outras fontes suxeriron que tal traballo de caridade non foi tanto motivado polo sionismo como polo interese de axudar aos xudeus necesitados.