A pesar dunha aproximación amistosa cara aos borbones restaurados, Debry aceptou o nomeamento de Napoleón á prefectura de Bas-Rhin durante os Cen Días, o 22 de marzo de 1815. Tras a segunda abdicación do emperador foi destituído do cargo, e en xaneiro de 1816 forzado a deixar o país por unha lei que exiliou os regicidas de Luís XVI. Retirouse a Mons, no Reino Unido dos Países Baixos. Debry só puido volver coa caída definitiva dos Borbones.
En 1830, e como ex-prefecto, foi concedida unha pensión polo novo goberno de Luís Filipe de Francia. Morreu en París o 6 de xaneiro de 1834.