E Lewis e Tolman (1909) describiron a reciprocidade da dilatación do tempo usando dous reloxos de luz A e B, que viaxan cunha certa velocidade relativa entre si. Os reloxos consisten en dous espellos planos paralelos entre si e á liña de movemento. Entre os espellos un sinal de luz está rebotando, e para o observador que descansa na mesma referencia que A, o período do reloxo A é a distancia entre os espellos dividida pola velocidade da luz. Pero se o observador ve no reloxo B, que ocorre dentro do reloxo que traza un sinal, o sinal é emitido por B. E Lewis e Tolman (1909) describiron a reciprocidade da dilatación do tempo usando dous reloxos de luz A e B, que viaxan cunha certa velocidade relativa entre si. Os reloxos consisten en dous espellos planos paralelos entre si e á liña de movemento. Entre os espellos un sinal de luz está rebotando, e para o observador que descansa na mesma referencia que A, o período do reloxo A é a distancia entre os espellos dividida pola velocidade da luz. Pero se o observador ve no
máis lento