A importancia estratéxica e económica da cidade fixo de Estocolmo un factor importante nas relacións entre os reis daneses da Unión de Kalmar e o movemento de independencia nacional no século XV. O rei danés Cristián II foi capaz de entrar na cidade en 1520. O 8 de novembro de 1520 tivo lugar un masacre de figuras da oposición chamado baño de sangue de Estocolmo e desencadeou novos levantamentos que finalmente levaron á ruptura da Unión de Kalmar. Coa adhesión de Gustav Vasa en 1523 e o establecemento dun poder real, a poboación de Estocolmo comezou a crecer, chegando a 10.000 en 1600.
O 8 de novembro de 1520