A data máis antiga das súas pinturas é 1674, cando executou a caza de corvos no Museo de Berlín, e a loita cos ladróns no Museo de Liechtenstein en Viena. A Escaramuza en Fleurus (1690) na galería de Bruxelas parece ser o precursor de obras maiores e máis poderosas, como o Asedio de Namur (1695) no Belvedere de Viena, onde Guillerme III é visto en primeiro plano acompañado por Max Emmanuel, o elector bávaro. Tres anos antes, Huchtenburg tivo reunións co príncipe Eugenio e Guillerme III. Despois de 1696 serviu regularmente como pintor da corte do príncipe Eugenio, e temos na Galleria Sabauda unha serie de dez ou once lienzos, todos do mesmo tamaño que representan as diversas batallas do gran heroe, comezando coa Batalla de Zenta (1697), Batalla de Chiari (1701), Batalla de Luzzara (1702), Batalla de Blenheim (1704), Batalla de Cassano (1705), Batalla de Turín (1706), Batalla de Oudenaarde (1708), Batalla de Malplaquet (1709), Batalla de Petrovaradin
(1716) terminando coa Batalla de Belgrado (1717). Se o duque de Marlborough fose amante da arte, sen dúbida tería posuído moitas obras do noso artista. Todo o que quedou en 1911 no Palacio de Blenheim, con todo, foi un par de esbozos de batallas, que probablemente foron enviados a Churchill polo seu gran contemporáneo.