En 1840, o marido da raíña, o príncipe Alberto Buckingham, morreu antes da súa finalización. Mentres que as salas de estado eran un motín de ouro e cor, as necesidades do novo palacio eran algo menos luxosas. Por unha banda, foi relatado que as chaminés fumaban tanto que os fogos tiveron que ser deixados morrer, e en consecuencia a corte tremou en magnificencia xeada. A ventilación era tan mala que o interior cheiraba a Mend, e cando se decidiu instalar lámpadas de gas, houbo unha preocupación grave sobre a acumulación de gas nos pisos inferiores. Tamén se dixo que eran preguiceiros e preguiceiros e o palacio estaba cheo de xente.
sucia