O Estatuto da Lei de Adopción de Westminster de 1947 (Lei Pública no 38 de 1947) foi un acto constitucional do Parlamento de Nova Zelandia que aceptou formalmente a plena autonomía externa ofrecida polo Parlamento Británico. Ao aprobar a lei o 25 de novembro de 1947, Nova Zelandia adoptou o Estatuto de Westminster de 1931, unha lei do Parlamento británico que concedeu pleno estatuto soberano e pertenza á Commonwealth aos dominios que ratificaron o estatuto. Nova Zelandia foi o último dominio en facelo, xa que o dominio de Terranova votou para converterse en parte de Canadá
en 1948.