Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O diaño de Tasmania pode capturar presas do tamaño dun pequeno canguro, pero na práctica son oportunistas e comen carniza máis a miúdo do que cazan presas vivas. Aínda que o diaño favorece aos wombats debido á facilidade de depredación e ao alto contido de graxa, comerá todos os pequenos mamíferos nativos como bettong e potoroos, mamíferos domésticos (incluíndo ovellas), aves, peixes, froitas, materia vexetal, insectos, renacuajos, sapos e réptiles. A súa dieta é moi variada e depende do alimento dispoñible. Antes da extinción do tilacino, o diaño de Tasmania comía aos rapaces de tilacino deixados sós nas súas guaridas cando os seus pais estaban ausentes. Isto pode ter axudado a acelerar a extinción do tilacino, que tamén comía diaños. Son coñecidos por cazar ratas de auga ao longo do mar e por alimentarse de peixes mortos que foron arrastrados á costa. Preto da vivenda humana, tamén poden roubar zapatos e masticalos, e comer as pernas de ovellas robustas cando se deslizaron nos cobertizos de madeira, deixando as pernas penduradas por baixo. Outra materia inusual observada nos excrementos do diaño inclúe colares e etiquetas de animais devorados, espinas de equidna intactas, lápiz, plástico e pantalóns. Os diaños poden morder a través de trampas de metal, e tenden a reservar as súas fortes mandíbulas para escapar do cativerio en vez de entrar no almacén de alimentos. Debido á súa relativa falta de velocidade, non poden derrubar un wallaby ou un coello, pero poden atacar animais que se volven lentos debido á enfermidade. Observan os bandos de ovellas cheirándoos a 10 a 15 m de distancia e atacan se a presa está enferma. A pesar da súa falta de velocidade extrema, hai informes de que os diaños poden correr a 25 km/h (16 mph) por 1,5 km (0,93 mi), e conxectáronse que, antes da inmigración europea e a introdución do gando, vehículos e animais mortos na estrada, terían que perseguir a outros animais nativos a un ritmo razoable para atopar comida. Pemberton informou que poden acadar unha velocidade media de 10 km/h durante "períodos prolongados" en varias noites por semana, e que corren...  Pregunta: de quen se gañan os demos?
Agricultores de Tasmania