Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Os principais elementos de deseño da aeronave datan de comezos de 1965, do proxecto interno de Northrop N-300. O N-300 foi derivado do F-5E, e presenta unha fuselaxe máis longa, pequenas extensións de raíz de punta (LERX), e máis potentes turbojet GE15-J1A1, con capacidade de 40 kN cada un. A á foi levemente elevada para aumentar a flexibilidade da munición. O N-300 evolucionou máis adiante no P-530 Cobra, que usa motores GE15-J1A5 de 13,000 lbf (58 kN), cunha moi pequena relación de desvío de.25 que leva ao alcume de "turborreactor con fugas". O bypass era efectivamente só unha corrente de refrixeración para a parte traseira do motor, permitindo que o compartimento do motor fose construído con materiais máis lixeiros e máis baratos. A planta da asa e a sección da nariz do P-530 era similar á do F-5, cunha forma trapezoidal formada por un barrido de 20 ° na liña do cuarto de corda, e un bordo traseiro non barrido, pero era máis do dobre da área, con 400 pies cadrados (37 m2) en comparación cos 186 pies cadrados (17.3 m2) do F-5E. Inicialmente montadas nos ombreiros, as ás foron gradualmente desprazadas cara a posición media. A súa nova característica máis distintiva foron os LERX que se afinaban na fuselaxe baixo a cabina. Permitían maniobrar en ángulos de ataque superiores a 50°, proporcionando aproximadamente un 50% de elevación adicional. As extensións tamén atraparon o fluxo de aire baixo eles en altos ángulos de ataque, asegurando o fluxo de aire nos motores. A semellanza coa cabeza dunha cobra levou á adopción do alcume "Cobra", a miúdo usado extraoficialmente para o YF-17.  Pregunta: De onde veñen os trazos de deseño dos avións?
Proxecto Northrop N-300