Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Tras o combate, Lütjens informou: "Cruceiro de batalla, probablemente Hood, afundido. Outro acorazado, o King George V ou Renown, volveu danado. Dous cruceiros pesados mantén contacto. Ás 08:01, transmitiu un informe de danos e as súas intencións ao OKM, que eran separar a Prinz Eugen para as redadas comerciais e facer para Saint-Nazaire para reparacións. Pouco despois das 10:00, Lütjens ordenou ao Prinz Eugen que caese detrás do Bismarck para determinar a gravidade da fuga de aceite do golpe de proa. Despois de confirmar "amplas correntes de petróleo a ambos os lados da esteira [de Bismarck]", Prinz Eugen volveu á posición de avanzada. Aproximadamente unha hora despois, un barco voador británico Short Sunderland informou da mancha de petróleo a Suffolk e Norfolk, que se unira ao danado Prince of Wales. O contraalmirante Frederic Wake-Walker, o comandante dos dous cruceiros, ordenou ao Prince of Wales que permanecese detrás dos seus buques. O primeiro ministro Winston Churchill ordenou a todos os buques de guerra da zona que se unisen á persecución do Bismarck e do Prinz Eugen. A frota de Tovey estaba a vapor para interceptar os invasores alemáns, pero na mañá do 24 de maio aínda estaba a máis de 350 millas náuticas de distancia. O Almirantazgo ordenou aos cruceiros lixeiros Manchester, Birmingham e Arethusa patrullar o estreito de Dinamarca no caso de que Lütjens intentase volver a seguir a súa ruta. O acorazado Rodney, que escoltaba ao RMS Britannic e que debía ser remodelado no Boston Navy Yard, uniuse a Tovey. Dous antigos acorazados da clase Revenge foron ordenados para a caza: o Revenge, de Halifax, e o Ramillies, que escoltaba o convoi HX 127. En total, seis acorazados e cruceiros de batalla, dous portaavións, trece cruceiros e vinte e un destructores participaron na persecución. Ao redor das 17:00, a tripulación a bordo do Prince of Wales restaurou nove dos seus dez canóns principais para funcionar, o que permitiu a Wake-Walker colocala na parte dianteira da súa formación para atacar o Bismarck se xurdir a oportunidade. Co empeoramento do tempo, Lütjens intentou desprender o Prinz Eugen ás 16:40. A tempestade non foi tan forte como para cubrir...  Pregunta: Que pasou despois de que Bismark realizase a manobra?
rompeu con éxito o contacto do radar e volveu atrás dos seus perseguidores