Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Passagem: Isaac Asimov era ateo, humanista e racionalista. Non se opuxo á convicción relixiosa doutros, pero frecuentemente criticou as crenzas supersticiosas e pseudocientíficas que intentaban pasar por auténtica ciencia. Durante a súa infancia, o seu pai e a súa nai observaron as tradicións xudaicas ortodoxas, aínda que non tan estrictamente como tiñan en Petrovichi; non obstante, non forzaron as súas crenzas ao mozo Isaac. Así, creceu sen fortes influencias relixiosas, chegando a crer que a Torá representaba a mitoloxía hebrea do mesmo xeito que a Ilíada rexistraba a mitoloxía grega. Cando tiña 13 anos, decidiu non ter un bar mitzvah. Como se conta nos seus libros Treasury of Humor e Asimov Laughs Again, Asimov estaba disposto a contar bromas sobre Deus, Satanás, o xardín do Edén, Xerusalén e outros temas relixiosos, expresando o punto de vista de que unha boa broma pode facer máis para provocar o pensamento que horas de discusión filosófica. Esta beca foi unha semente para a súa posterior autoría e publicación de Asimov's Guide to the Bible, unha análise dos fundamentos históricos tanto do Antigo como do Novo Testamento. Durante moitos anos, Asimov chamou a si mesmo ateo; con todo, considerou o termo algo inadecuado, xa que describía o que non cría en vez do que facía. Finalmente, describiuse a si mesmo como un "humanista" e considerou ese termo máis práctico. Non obstante, continuou identificándose como un xudeu non observador, como se afirma na súa introdución á antoloxía de ciencia ficción xudía de Jack Dann, Wandering Stars: "Non asisto a ningún servizo e non sigo ningún ritual e nunca me sometín a ese curioso rito da puberdade, o bar mitzvah. - Non importa. Son xudeu. "Cando se lle preguntou nunha entrevista en 1982 se era ateo, Asimov respondeu,  Pregunta: Antes de describirse a si mesmo como humanista, como se refería Asimov a si mesmo?
ateo