Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Como descrito pola cromodinámica cuántica, a forte interacción entre quarks está mediada por gluóns, bosóns de gabarito vectorial sen masa. Cada gluón leva unha carga de cor e unha carga anticolor. No marco estándar das interaccións de partículas (parte dunha formulación máis xeral coñecida como teoría da perturbación), os gluóns son constantemente intercambiados entre quarks a través dun proceso virtual de emisión e absorción. Cando un gluón é transferido entre quarks, ocorre un cambio de cor en ambos; por exemplo, se un quark vermello emite un gluón vermello-verde, volveuse verde, e se un quark verde absorbe un gluón vermello-verde, volveuse vermello. Polo tanto, mentres a cor de cada quark cambia constantemente, a súa forte interacción é preservada. Como os gluóns levan carga de cor, eles mesmos son capaces de emitir e absorber outros gluóns. Isto causa liberdade asintótica: a medida que os quarks se achegan uns aos outros, a forza de unión cromodinámica entre eles debilita. Pola contra, a medida que aumenta a distancia entre os quarks, a forza de unión fortalece. O campo de cor estresa, como se estresa unha banda elástica cando se estende, e máis gluóns da cor adecuada créanse espontaneamente para fortalecer o campo. Por riba dun certo limiar de enerxía, créanse pares de quarks e antiquarks. Estes pares únense cos quarks que se separan, causando a formación de novos hadróns. Este fenómeno coñécese como confinamento de cor: os quarks nunca aparecen en illamento. Este proceso de hadronización ocorre antes de que os quarks, formados nunha colisión de alta enerxía, poidan interactuar doutra forma. A única excepción é o quark superior, que pode decaer antes de hadronizarse.  Pregunta: Cantas cargas de cor ten un gluón?
unha