Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasada: As crenzas relixiosas no Imperio Oriental e Irán foron cambiantes durante o final do século VI e principios do século VII. O xudaísmo era unha fe de proselitismo activa, e polo menos un líder político árabe converteuse a el. O cristianismo tiña misións activas que competían co zoroastrismo persa na procura de conversos, especialmente entre os residentes da Península Arábiga. Todas estas liñas uníronse coa aparición do Islam en Arabia durante a vida de Mahoma (d. 632). Despois da súa morte, as forzas islámicas conquistaron gran parte do Imperio Oriental e Persia, comezando con Siria en 634-635 e chegando a Exipto en 640-641, Persia entre 637 e 642, o norte de África no século VII e a Península Ibérica en 711. En 714, as forzas islámicas controlaban gran parte da península nunha rexión que chamaron Al-Andalus. As conquistas islámicas alcanzaron o seu pico a mediados do século VIII. A derrota das forzas musulmás na Batalla de Tours en 732 levou á reconquista do sur de Francia polos francos, pero a razón principal para a parada do crecemento islámico en Europa foi o derrocamento do Califato Omeya e a súa substitución polo Califato Abasí. Os abásidas trasladaron a súa capital a Bagdad e estaban máis preocupados polo Oriente Medio que por Europa, perdendo o control de seccións das terras musulmás. Os descendentes dos Omeyas tomaron a Península Ibérica, os Aghlabidas controlaron o norte de África, e os Tulunidas foron gobernantes de Exipto. A mediados do século VIII, novos patróns comerciais emerxían no Mediterráneo; o comercio entre os francos e os árabes substituíu á vella economía romana. Os francos comerciaban madeira, peles, espadas e escravos a cambio de sedas e outros tecidos, especias e metais preciosos dos árabes.  Pregunta: Onde trasladaron os abasíes a capital?
Bagdad