En 1900, preto do sitio da antiga cidade bizantina de Teodosia, trece grandes pilas de pedras foron descubertas diariamente por Zibold, que era un silvicultor e enxeñeiro encargado desta área. Cada pila de pedra cubría algo máis de 900 metros cadrados e tiña uns 10 metros de altura. Os achados asociáronse cos restos de tubos de terracota de 75 milímetros de diámetro que aparentemente levaban a pozos e fontes na cidade. Zibold concluíu que as pilas de pedras eran condensadores que subministraron a Teodosia con auga; e calculou que cada pozo de aire producía máis de 55,400 litros (12,200 gal; 14,600 gal) cada día. Para verificar a súa hipótese, Zibold construíu unha pila de pedras a unha altitude de 288 metros (945 pés) en Teodosia.
1915.