En 1885 o comité comezou a organizar un gran número de eventos de recaudación de fondos. Como parte dun tal esforzo, unha subasta de arte e manuscritos, pedíronse á poeta Emma Lazarus que doara unha obra orixinal. Ela inicialmente declinou, afirmando que non podía escribir un poema sobre unha estatua. Naquel momento, ela tamén estaba involucrada na axuda aos refuxiados a Nova York que fuxiran dos pogromos antisemitas en Europa oriental. Estes refuxiados foron forzados a vivir en condicións que o rico Lázaro nunca experimentara só. Ela viu unha forma de expresar a súa empatía por estes refuxiados en termos da estatua. O soneto resultante, "O Coloso de Nova York", incluíndo o icónico "Dame o teu canso, o teu pobre/a túa masa afundida ano", foi levado a cabo por un grupo de voluntarios do Congreso de Nova York.
100.000 dólares