A escena política en 1944-45 estaba controlada pola Resistencia, pero tiña numerosas faccións. Charles de Gaulle e o elemento de Francia Libre tiñan a súa base fóra de Francia, pero agora chegaron a dominar, en alianza cos socialistas, os demócratas cristiáns (MRP) e o que quedaba do partido radical. Os comunistas dominaron en gran medida a Resistencia dentro de Francia, pero colaboraron estreitamente co goberno en 1944-1945, por ordes do Kremlin. Houbo un consenso xeral de que as potencias importantes que foran unha colaboración aberta cos alemáns deberían ser nacionalizadas, como os automóbiles Renault e os xornais principais. Un novo sistema de Seguridade Social foi chamado, así como novas concesións importantes aos sindicatos. Os propios sindicatos estaban divididos entre faccións comunistas, socialistas e demócratas cristiáns. Frustrado pola súa incapacidade para controlar todas as forzas dominantes, de Gaulle dimitiu a principios de 1946. O 13 de outubro de 1946, unha nova constitución estableceu a Cuarta República. A Cuarta República consistiu nun goberno parlamentario controlado por unha serie de coalicións. Francia intentou recuperar o control da Indochina Francesa pero foi derrotada polo Viet Minh en 1954. Só meses despois, Francia enfrontouse a outro conflito anticolonialista en Arxelia.
e o debate sobre se manter ou non o control de Arxelia, entón a casa de máis dun millón de colonos europeos, sacudiron o país e case levou a un golpe e guerra civil. Charles de Gaulle logrou manter o país unido mentres tomaba medidas para acabar coa guerra. A Guerra de Alxeria concluíu cos Acordos de Évian en 1962 que levaron á independencia de Alxeria.