Os australianos pasaron o inverno en Bélxica durante o cal realizaron principalmente accións defensivas mentres mantenían varias posicións ao longo da liña, pero a principios de 1918 foron trasladados ao sur ao val do Somme. Tras o colapso da Rusia tsarista a finais de 1917, os alemáns foron capaces de transferir grandes cantidades de equipos e man de obra da Fronte Oriental á Fronte Occidental e posteriormente lanzaron a súa Ofensiva de Primavera en marzo. Caendo nos flancos sur do sector ocupado polos Terceiros e Quintos Exércitos británicos, a ofensiva inicialmente logrou empurrar aos Aliados cara atrás e a finais de marzo, cando os alemáns se achegaron á vital cabeza de ferrocarril ao redor de Amiens, as cinco divisións australianas, que se agruparon como parte do corpo australiano, foron transferidas ao Somme para axudar a embotar o ataque. A 4a División tomou posicións ao redor de Dernancourt, ao longo do río Ancre, e o 5 de abril desempeñou un papel significativo na represión dun ataque alemán alí durante a Segunda Batalla de Dernancourt, onde nas palabras do autor Chris Coulthard-Clark, a 4a División "enfrentou o ataque máis forte montado contra os australianos durante a guerra". Pola súa banda, o 49o Batallón, apoiado por parte do 45o, lanzou un contraataque vital a última hora da tarde en medio dunha forte choiva, o que salvou a situación para os australianos, cuxa liña fora penetrada por un contraataque alemán a través dunha ponte ferroviaria ao oeste da cidade; ao facelo, sufriron moito, aínda que perderon 14 oficiais e outros 207 soldados. Máis tarde no mes, participaron na Segunda Batalla de Villers-Bretonneux
, lanzando un ataque do Día Anzac que recapturou con éxito a cidade, que fora perdida o día anterior tras un ataque de catro divisións alemás.