M. de Roland era máis coñecido entre os seus contemporáneos como un político conservador, autor do ensaio político "De l'État des partis en France" (1839), e dun ensaio sobre a forza política ditatorial do radical, socialista París sobre as provincias ("De la dictature de Paris sur la France") no ano da revolución, 1848
- Non. A crise de 1848 provocou que publicase outros panfletos. Foi membro do Corpo Legislativo baixo o Segundo Imperio (1852-1870). Publicou o seu "Souvenirs politiques et administratifs" en 1855. O seu pai, axudante do príncipe de Polignac e un leal realista durante os Cen Días, foi ennoblecido por Luís XVIII na segunda restauración borbónica de 1815 e foi nomeado membro da Lexión de Honra.