De 1922 a 1948 a poboación total da cidade aumentou de 52.000 a 165.000, composta por dous terzos de xudeus e un terzo de árabes (musulmáns e cristiáns). As relacións entre árabes cristiáns e musulmáns e a crecente poboación xudía en Xerusalén deterioráronse, resultando en disturbios recorrentes. En Xerusalén, en particular, os disturbios árabes ocorreron en 1920 e en 1929
- Non. Baixo os británicos, construíronse novos suburbios de xardín nas partes oeste e norte da cidade e fundáronse institucións de educación superior como a Universidade Hebrea.