Completar a seguinte frase: John Hanson Saunders da Universidade Estatal de Pensilvania escribiu que a raíña é "bastante bárbara... a tortura e a morte dan un final ao lector e a morte parece máis apropiada... A súa morte pode proporcionar xustiza e permite que a audiencia vexa o triunfo do ben sobre o mal". Cashdan argumentou que, desde un punto de vista psicolóxico, a raíña non podía fuxir ou ser simplemente encerrada nun calabozo ou exiliada, xa que a historia a retratou "como unha criatura completamente desprezable que merece o peor castigo concebible". Ademais, afirma que "unha morte tan horrible" é necesaria porque, como en varios outros contos de fadas, "se a bruxa vai morrer e permanecer morta, debe morrer dunha forma que fai que o seu retorno sexa altamente improbable", e así "o lector necesita saber que a morte da bruxa é completa e completa, aínda que signifique expoñer aos mozos lectores a actos de violencia que son extremos segundo os estándares contemporáneos". Por outra banda, Oliver Madox Hueffer escribiu que "é imposible non sentir unha certa simpatía por esta desafortunada dama real no seu destino posterior". Segundo Sharna Olfman, profesora de psicoloxía na Universidade de Point Park, "ao ler ou escoitar historias, os nenos non son asaltados con imaxes visuais gráficas previamente creadas. Non teñen que ver de preto... a agonía da dor nos ollos da raíña mentres baila ata a súa morte". Con todo, a preferencia persoal de Olfman é "saltear as escenas de tortura cando leo estas historias aos nenos". Anthony Burgess comentou: "Lendo iso, como podemos tomalo en serio? É unha violencia de conto de fadas, que non é como un roubo real, terrorismo e
Tortura argentina".