Antes da súa detención na noite do 25 de marzo de 1971, Mujib fixo un chamamento aos bengalís para loitar pola súa independencia; a declaración de independencia foi proclamada desde Chittagong por membros do Mukti Bahini, o exército de liberación nacional formado por militares, paramilitares e civís bengalís. O Regimento de Bengala Oriental e os Rifles de Paquistán Oriental xogaron un papel crucial na resistencia. Lideradas polo xeneral M. A. G. Osmani e once comandantes de sector, as Forzas de Bangladesh libraron unha guerra de guerrillas masiva contra o exército paquistaní. Liberaron numerosas cidades nos primeiros meses do conflito. O exército paquistaní recuperou o impulso no monzón. As guerrillas benxalinas levaron a cabo sabotaxes, incluíndo a Operación Jackpot contra a Armada paquistaní. A naciente Forza Aérea de Bangladesh fixo incursións contra bases militares paquistanís. En novembro, as forzas de Bangladesh limitaron o exército paquistaní aos seus cuarteis durante a noite. Eles aseguraron o control da maioría das partes do campo e o estado independente de Bangladesh foi oficialmente declarado polo goberno en exilio da Liga Awami en Mujibnagar. A marca comercial de Mujib "Joy Bangla" ("Victoria a Bengala") converteuse no grito de guerra dos nacionalistas bengalís, que se mobilizaron para formar a forza guerrillera Mukti Bahini, que recibiu adestramento e equipo do goberno indio. Intervención indiana
A guerra de liberación levaría finalmente á rendición das forzas paquistanís e ao establecemento do estado de Bangladesh o 16 de decembro.