Os biólogos da conservación miden e aplican medidas estatísticas de rexistros fósiles, taxas de perda de hábitats e unha multitude de outras variables como a perda de biodiversidade en función da taxa de perda de hábitats e ocupación do sitio para obter tales estimacións. A teoría da biogeografía das illas é posiblemente a contribución máis significativa á comprensión científica do proceso e de como medir a taxa de extinción de especies. A taxa de extinción de fondo actual está estimada en unha especie cada poucos anos. A medida da perda de especies en curso é máis complexa polo feito de que a maioría das especies da Terra non foron descritas ou avaliadas. As estimacións varían enormemente en canto a cuántas especies existen realmente (rango estimado: 3,600,000-111,700,000) a como recibiron un coñecemento real das especies (rango estimado de vertebrados). Menos do 1% de todas as especies de plantas están ameazadas de extinción ou son simplemente descritas.
especies non foron descritas nin avaliadas