En xuño de 1944, Eichelberger foi convocado ao cuartel xeral do 6o Exército por Krueger. O
A Batalla de Biak, onde a 41a División de Infantería desembarcara en maio, estaba indo mal, e os aeródromos que MacArthur prometera estarían dispoñibles para apoiar a Batalla de Saipan non estaban en mans estadounidenses. Eichelberger descubriu que os xaponeses, que estaban presentes en maior número do que se informou orixinalmente, estaban escondidos en covas que dominaban os sitios dos aeródromos. Mentres os americanos estaban mellor adestrados e equipados que en Buna, tamén o estaban os xaponeses, que empregaron as súas novas tácticas para evitar os custosos contraataques e esixir o máximo de peaxe por terreo gañado. Despois de ver a situación por si mesmo, Eichelberger conclúe que a 41a División de Infantería de Fuller non o fixo moi mal. Non obstante, como en Buna, Eichelberger aliviou a varios oficiais que sentía que non estaban actuando como o campo de batalla. As súas ordes eran substituír a Fuller como comandante da forza especial en lugar de relevá-lo como comandante da división, pero Fuller solicitou o seu propio alivio, e Krueger obrigouo. Por recomendación de Eichelberger, Fuller foi substituído polo xeneral de brigada Jens A. Doe. Krueger non quedou impresionado co desempeño de Eichelberger en Biak, concluíndo que as tácticas de Eichelberger non tiñan imaxinación, e non eran mellores que as de Fuller, e puideron retrasar en vez de acelerar a captura da illa. Por outra banda, MacArthur tiña unha opinión suficientemente alta do desempeño de Eichelberger para premialo coa Estrela de Prata.