A súa primeira gran competición internacional de seniores foi o Campionato de Europa de 2007, onde terminou 15o. Tamén competiu no Campionato do Mundo de 2007, terminando 29o. Dous anos despois, logrou entrar no top dez, co sexto lugar no Campionato Europeo de 2009 e quinto no Campionato Mundial de 2009. Naquela tempada, tamén logrou o seu primeiro podio no evento da Copa do Mundo, terminando terceiro en Bratislava e quinto no ranking final da Copa do Mundo. Na tempada seguinte gañou a súa primeira medalla individual senior: prata nos Campionatos de Europa de 2010, cando os canoístas eslovacos conquistaron todas as posicións do podio. Tamén se converteu no campión xeral da Copa do Mundo na categoría C1. En 2011 gañou a súa primeira e ata agora única medalla individual nos Campionatos do Mundo: bronce.
, no seu campo de Whitewater e gañou a súa primeira carreira na Copa do Mundo, colocándose segundo no ranking final. Tamén foi nomeado Canoísta do Ano 2011 pola Asociación Eslovaca de Canoa. Entre 2010 e 2015 sempre terminou entre os 3 primeiros na clasificación final da Copa do Mundo, despois do primeiro e segundo lugar en 2010 e 2011, respectivamente, tamén foi terceiro en 2012, segundo en 2013, terceiro de novo en 2014 e primeiro en 2015. De 2013 a 2016 sempre terminou entre os dez primeiros nos principais campionatos, cun noveno e dous sexos lugares nos Campionatos do Mundo e dúas medallas de bronce (2013 e 2015) e un quinto lugar a nivel europeo. En 2015 foi galardoado co título de Canoísta do Ano de Eslovaquia. O seu maior éxito individual foi a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de Verán de 2016, onde prolongou a racha de medallas eslovacas nesta disciplina (as primeiras cinco medallas en C1 foron conseguidas por Michal Martikán). Beňuš tamén competiu nos Xogos Olímpicos de Verán de 2020, terminando no 6o lugar no evento C1.