A mediados de maio de 1943, antes do inicio formal do Caso Black,
e nas súas fases iniciais, preto de 2.000 homes do destacamento de Lim-Sandžak Chetnik (LSCD), incluíndo Đurišić, foron capturados polas forzas alemás. Durante as próximas semanas, os italianos desarmaron a maioría dos chetniks en Montenegro, capturaron e internaron en prisión en Italia un gran número de comandantes chetniks, incluíndo moitos do persoal do LSCD. Inicialmente, Đorđije Lašić reuniu grupos dispersos de chetniks no territorio que estaba baixo o control de Đurišić. Lašić e Đurišić estiveron en conflito antes e os antigos socios de Đurišić non confiaron nel. Coa aprobación de Perhinek, recrearon a organización Chetnik e o novo persoal do LSCD e propuxeron a Mihailović nomear a Lukačević como seu comandante. Mihailović aceptou esta proposta e Vojislav Lukačević sucedeu a Đurišić como comandante dos homes restantes do destacamento e, acompañado por Perhinek, chegou a Berane o 14 de xullo de 1943. Perhinek e Mihailović mantiveron unha comunicación continua a través do radiotelegrafio.