O Califato Omeya (661-750 d.C.) foi o segundo dos catro grandes califados establecidos despois da morte de Mahoma. O califato foi gobernado pola dinastía Omeya (, "al-ʾUmawīyūn", ou, "Banū ʾUmayyah", "Sons of Umayyah"). O terceiro califa do Califato Rashidun, Uthman ibn Affan (r. 644<unk>656), tamén foi membro do clan omeia. A familia estableceu un goberno dinástico e hereditario con Muawiya ibn Abi Sufyan, gobernador de al-Sham (Gran Siria) durante moito tempo, que se converteu no sexto califa despois do final da Primeira Fitna.
No 661. Despois da morte de Mu'awiyah en 680, os conflitos sobre a sucesión deron lugar á Segunda Fitna, e o poder finalmente caeu nas mans de Marwan I doutra rama do clan. A rexión de Siria permaneceu como a principal base de poder dos Omeyas despois diso, e Damasco foi a súa capital.