Averroes tamén proporcionou unha descrición das manchas solares no século XII. A invención do telescopio a principios do século XVII permitiu observacións detalladas das manchas solares por Thomas Harriot, Galileo Galilei e outros astrónomos. Galileo postulou que as manchas solares estaban na superficie do Sol en vez de pequenos obxectos que pasaban entre a Terra e o Sol. As contribucións astronómicas árabes inclúen o descubrimento de Albatenius de que a dirección do apogeo do Sol (o lugar fixo na órbita do Sol contra as estrelas onde parece moverse máis lentamente) é a máis cambiante.
Século XVII