Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Cadorna herdou unha difícil situación política e militar. O goberno do primeiro ministro Antonio Salandra favoreceu a neutralidade inicial sobre os compromisos do tratado de Italia baixo a Triple Alianza. Cadorna viuse obrigado a reverter os plans estratéxicos establecidos durante moito tempo ao descubrir que o exército estaba mal preparado para a guerra contra Austria-Hungría e Alemaña. Cadorna lanzou catro ofensivas en 1915, ao longo do río Isonzo. O obxectivo destas ofensivas era a fortaleza de Gorizia, cuxa captura permitiría aos exércitos italianos pivotar cara ao sur e marchar cara a Trieste, ou continuar cara ao desfiladeiro de Liubliana. As catro ofensivas fracasaron, resultando en unhas 250.000 baixas italianas por pouco beneficio material. Cadorna finalmente loitaría once batallas no Isonzo entre 1915 e 1917. Forzas adicionais foron dispostas ao longo do saliente do Trentino, atacando cara a Rovereto, Trento e Bolzano. Estes ataques tamén fracasaron. O terreo ao longo do Isonzo e Trentino era completamente inadecuado para a guerra ofensiva - montañoso e roto, sen espazo para maniobras. O 24 de outubro de 1917, un exército austro-húngaro / alemán combinado atacou a través do Isonzo en Kobarid (chamado Caporetto en italiano) e o 12 de novembro avanzara ata o río Piave. A disposición de Cadorna da maioría das súas tropas moi adiante, con pouca defensa en profundidade, contribuíu moito á derrota en Caporetto; pero aínda máis graves foron as responsabilidades doutros oficiais, especialmente Pietro Badoglio, entón comandante do corpo nun sector invadido polo ataque austro-alemán. O propio Cadorna estivo de baixa durante a maior parte de outubro e o seu subordinado inmediato estaba gravemente enfermo.  Pregunta: Por que o Isonzo e o Trentino eran un mal lugar para tácticas de combate ofensivo?
montañoso e roto, sen espazo para maniobras