Despois de liderar o movemento de independencia indio, o Congreso Nacional Indio converteuse no partido político máis popular da India independente e gañou todas as eleccións posteriores á independencia nacional en 1947. Con todo, o Congreso Nacional Indio bifurcou en 1969 sobre a cuestión do liderado de Indira Gandhi, a filla do primeiro primeiro ministro da India, Jawaharlal Nehru. Os partidarios de Indira Gandhi afirmaron ser o verdadeiro partido do Congreso, adoptando o nome do Congreso Nacional Indio (R) <unk> onde "R" significaba "Requisition". Os políticos do Congreso que se opuxeron a Indira identificáronse como o Congreso Nacional Indio (O) <unk> onde "O" significaba "Organización" ou "Vello". Para as eleccións de 1971, o Congreso (O), o Partido Socialista Samyukta e o Bharatiya Jana Sangh formaron unha coalición chamada "Gran Alianza" para opoñerse a Indira Gandhi e o Congreso (R), pero non tivo un impacto; o Congreso de Indira (R) gañou unha gran maioría nas eleccións de 1971 e a súa popularidade aumentou significativamente despois da vitoria da India na guerra de 1971.
Contra o Paquistán.