Resume o artigo:  O alvorecer estaba a romper cando saímos da estación de Calvi, e a cidadela medieval da cidade, situada nun promontorio, estaba bañada no brillo rosado dos primeiros raios de sol. Camiñando ao longo da costa no ferrocarril de vía estreita, ía cara ás montañas do centro de Córcega para unha viaxe a pé autoguiada. 'Está facendo o GR20?' era a pregunta nos beizos de todos en canto viron as miñas botas de senderismo. Respondín cun enfático "non". O camiño, que desce a columna montañosa da illa, resulta ser a camiñada máis dura de Europa. O muflón de Córcega, ou ovella de montaña, facilita o difícil camiño de sendeirismo GR20. O GR20 percorre a columna montañosa de Córcega e resulta ser a camiñada máis dura de Europa. Escollín unha ruta máis suave, ou así pensaba. Estaba seguindo os antigos Sentiers de Transhumance, camiños usados por máis de 1.000 anos por pastores que levaban os seus animais a pastos de verán. Comezou no remoto val de Golo, un canón salvaxe e desolado flanqueado por acantilados áridos. Despois de subir unha escaleira pedregosa por riba do chan do val a primeira mañá, comecei a preguntarme que era o que tiña asumido. Durante os días seguintes atopei que me arrastraba por leitos secos de ríos, escalaba canles de rochas e agarrabame a pasarelas de cables mentres cruzaba pontes colgantes. En calquera lugar que mirara, as vistas eran impresionantes. Afortunadamente, viaxei con comodidade coa miña equipaxe transportada dun hotel ao seguinte, así que todo o que precisaba era unha mochila e botellas de auga cheas ata o bordo. O val de Golo, onde comeza o antigo Sentiers de Transhumance usado por máis de 1.000 anos. A maioría dos camiños estaban claramente marcados con pinturas laranxas e estaba equipado con mapas e instrucións detalladas. A pesar diso, houbo momentos nos que me perdín sen esperanza. O aloxamento variou desde pequenas pousadas ata hoteis familiares. A primeira noite que pasei na Casa Balduina, un simple B&B en Calacuccia, onde me recibiu a propietaria Jeanne con té Earl Grey e...
A pista dos Sentiers de Transhumance foi usada por pastores durante séculos. A ruta sinalizada é un equivalente máis sinxelo á famosa ruta de sendeirismo GR20. O aloxamento variou desde pequenos albergues a hoteis familiares. Na localidade balnearia de Porto, unha torre xenovesa do século XVI garda.