A reflexoloxía foi introducida nos Estados Unidos en 1913 por William H. Fitzgerald, M.D. (1872<unk>1942), un especialista en oído, nariz e garganta, e Edwin F. Bowers. Fitzgerald afirmou que aplicar presión tiña un efecto anestésico noutras áreas do corpo. Foi modificado nos anos 1930 e 1940 por Eunice D. Ingham (1889<unk>1974), unha enfermeira e fisioterapeuta. Ingham afirmou que os pés e as mans eran especialmente sensibles, e mapeou todo o corpo en "reflexos" nos pés, renomeando a "terapia de reflexos".
1974