A etapa final do proceso de nucleosíntese estelar é o proceso de queima de silicio que resulta na produción do isótopo estable ferro-56, un proceso endotérmico que consome enerxía, e así a enerxía adicional só se pode producir a través do colapso gravitacional. O exemplo a continuación mostra a cantidade de tempo necesaria para que unha estrela de 20 M<unk> consuma todo o seu combustible nuclear. Como unha estrela da secuencia principal de clase O, sería 8 veces o radio solar e 62.000 veces a luminosidade do Sol. Pregunta: Que procesos se poden usar para queimar elementos máis pesados nun núcleo en contracción?
proceso de combustión de neón e proceso de combustión de osíxeno