Completa a seguinte frase:
A Unión Soviética ocupou Bessarabia e o norte de Bukovina. Despois de que o xeneral (posteriormente mariscal) Ion Antonescu tomara o poder en setembro de 1940, a Rumanía fascista asinou o Pacto Tripartito cos Poderes do Eixo e posteriormente participou na Operación Barbarroja en 1941. Unha forza expedicionaria invadiu a Unión Soviética en Besarabia e o sur de Ucraína, xunto coa Wehrmacht. A forza expedicionaria, "Grupo de Exércitos Antonescu", foi composta o 22 de xuño de 1941 do 3o Exército, o 4o Exército, o 2o Corpo de Exércitos e a 11a División de Infantería. O 3o Exército estaba composto polo 4o Corpo de Exércitos (as 6as e 7as Divisións de Infantería), o Corpo de Cabalería, o Corpo de Montaña, dous batallóns de artillería separados, unha unidade de TA e o 3o Comando de Cooperación do Exército da Forza Aérea. O 4o Exército estaba formado polo 3o Corpo de Exércitos, o 5o Corpo de Exércitos, o 11o Corpo de Exércitos (duas brigadas de fortaleza) e o 4o Comando de Cooperación do Exército. O 2o Cuerpo de Exércitos, baixo o mando do xeneral Nicolae Macici, controlaba as 9a e 10a Divisións de Infantería e a 7a Brigada de Cabalería. Ademais, a 1a División Blindada foi formada para servir na Fronte Oriental. A primeira ofensiva do Grupo de Exércitos, en conxunto co 11.o Exército, a Operación Múnic, permitiu a Rumanía recuperar o territorio inmediatamente ao leste do Dniéster, antiga parte de Moldavia. Os exércitos romaneses viron as súas primeiras grandes batallas en Odessa e Sebastopol, e en 1942 avanzaron con outras forzas do Eixo máis profundamente no territorio soviético durante a operación Case Blue. A principios de novembro, as tropas de montaña romanesas baixo o mando do xeneral de brigada Ioan Dumitrache tomaron Nalchik, o punto máis afastado do avance do Eixo no Cáucaso.