O edificio é único no contexto arquitectónico de Lisboa, e é un dos exemplos máis fermosos da arquitectura industrial portuguesa da primeira metade do século XX. A Estación de Alimentación do Texo foi construída entre 1908 e 1951, experimentando así varias etapas de expansión ao longo deste período. A súa estrutura segue o tipo occidental de arquitectura de ferro cuberto de ladrillo, que molda e decora as fachadas en estilos artísticos que van desde o arte-nouveau, nas súas seccións máis antigas (edificio de baixa presión), ata o clasicismo nas partes máis contemporáneas (edificio de alta presión).
Clasicismo