En 1896, pouco antes de trasladarse de Leiden a Amsterdam, medíu a división das liñas espectrais por un forte campo magnético, un descubrimento agora coñecido como efecto Zeeman, polo que gañou o Premio Nobel de Física de 1902. Esta investigación implicou unha investigación do efecto dos campos magnéticos sobre unha fonte de luz. Descubriu que unha liña espectral se divide en varios compoñentes en presenza dun campo magnético.
Leiden