Despois de loitar contra os franceses en Murcia, Granada e Valencia (1810-1812), Freire converteuse en xeneral e sucedeu a Francisco Javier Castaños no mando do Cuarto Exército, ou Exército de Galicia, o 12 de agosto de 1813. O seu corpo derrotou a Soult na batalla de San Marcial.
O 31 de agosto de 1813, gañando a Cruz de San Fernando. Na batalla de Bidassoa o 7 de outubro, Freire liderou as divisións dos xenerais Del Barco e Barcena a través do río para capturar posicións francesas no Mont Calvaire. Freire tamén participou na batalla de Nivelle o 10 de novembro. Loitou con "gallardía conspicua" na Batalla de Toulouse en 1814, onde as súas dúas divisións foron desesperadamente destrozadas na loita polos redutos franceses en Mont Rave.