A tarefa de tomar un problema e mapealo na máquina era complexa, e normalmente levaba semanas. Debido á complexidade de mapear programas na máquina, os programas só se cambiaban despois de un gran número de probas do programa actual. Despois de que o programa fora descuberto no papel, o proceso de converter o programa en ENIAC manipulando os seus bucles e cables podía levar días. Isto foi seguido por un período de verificación e depuración, seguido por unha capacidade de depuración, que orixinalmente tiña programas configurados na máquina por unha combinación de cableado de placa e tres táboas de función portátiles (que contiñan 1200 interruptores de dez vías cada unha). A tarefa de tomar un problema e mapealo na máquina era complexa e normalmente levaba semanas. Debido á complexidade de mapear programas na máquina, os programas só se cambiaron despois de un gran número de probas do programa actual.
secuencias complexas de operacións, incluíndo bucles, ramas e subrutinas