Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: A taxa de rotación das estrelas pódese determinar a través da medición espectroscópica, ou máis exactamente determinándose rastrexando as súas manchas estelares. As estrelas novas poden ter unha rotación superior a 100 km/s no ecuador. A estrela de clase B Achernar, por exemplo, ten unha velocidade ecuatorial de aproximadamente 225 km/s ou máis, causando que o seu ecuador se empuxe cara fóra e dálle un diámetro ecuatorial que é máis do 50% maior que entre os polos. Esta velocidade de rotación está xusto por baixo da velocidade crítica de 300 km/s á que a estrela se rompería. En contraste, o Sol xira unha vez cada 25-35 días dependendo da latitude, cunha velocidade ecuatorial de 1,93 km/s. O campo magnético dunha estrela da secuencia principal e o vento estelar serven para retardar a súa rotación por unha cantidade significativa a medida que evoluciona na secuencia principal. As estrelas degeneradas contraéranse nunha masa compacta, resultando nunha rápida taxa de rotación. Con todo, teñen taxas de rotación relativamente baixas en comparación co que se esperaría pola conservación do momento angular - a tendencia dun corpo rotativo a compensar unha contracción de tamaño aumentando a súa taxa de rotación. Unha gran parte do momento angular da estrela disipáase como resultado da perda de masa a través do vento estelar. A pesar diso, a velocidade de rotación dun púlsar pode ser moi rápida. O púlsar no corazón da nebulosa do Cangrexo, por exemplo, xira 30 veces por segundo. A velocidade de rotación do púlsar diminuirá gradualmente debido á emisión de radiación.  Pregunta: Cando un corpo grande está en rotación, como fai fronte á contracción do seu tamaño?
aumentando a súa velocidade de rotación