Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: case todas as estrelas de masa pequena e intermedia (por debaixo de aproximadamente 9 M<unk>) acabarán como ananas brancas unha vez que esgoten o seu subministro de combustible termonuclear. Estas estrelas pasan a maior parte da súa vida producindo enerxía como unha estrela da secuencia principal. O tempo que unha estrela gasta na secuencia principal depende principalmente da súa masa, coa vida útil diminuíndo co aumento da masa. Así, para que IK Pegasi B se converteu nunha aná branca antes do compoñente A, debe ter sido máis masiva que o compoñente A. De feito, o progenitor de IK Pegasi B supuestamente tiña unha masa entre 5 e 8 M<unk>. Como o combustible de hidróxeno no núcleo do progenitor de IK Pegasi B foi consumido, evolucionou nunha xigante vermella. O núcleo interno contraíuse ata que se iniciou a queima de hidróxeno nun casco que rodeaba o núcleo de helio. Para compensar o aumento de temperatura, a envoltura exterior expandiuse a moitas veces o radio que tiña como estrela da secuencia principal. Cando o núcleo alcanzou unha temperatura e densidade onde o helio podería comezar a sufrir fusión, esta estrela contraíuse e converteuse no que se denomina unha estrela de rama horizontal. É dicir, pertencía a un grupo de estrelas que caen sobre unha liña aproximadamente horizontal no diagrama H-R. A fusión do helio formou un núcleo inerte de carbono e osíxeno. Cando o helio se esgotou no núcleo formou unha concha que queimaba helio ademais da que queimaba hidróxeno e a estrela trasladouse ao que os astrónomos chaman a rama xigante asintótica, ou AGB. (Esta é unha pista que conduce á esquina superior dereita do diagrama H-R.) Se a estrela tiña masa suficiente, co tempo a fusión de carbono podería comezar no núcleo, producindo osíxeno, neón e magnesio. A envoltura externa dunha xigante vermella ou estrela AGB pode expandirse a varios centos de veces o radio do Sol, ocupando un radio de aproximadamente 5 × 108 km (3 UA) no caso da estrela AGB pulsante Mira. Isto é moito máis aló da actual separación media entre as dúas estrelas en IK Pegasi, polo que durante este período de tempo as dúas estrelas compartiron un sobre común. Como resultado, a atmosfera exterior de IK Pegasi A pode ter...  Pregunta: Como compensou o aumento de temperatura?
a envoltura externa expandida a moitas veces o radio