Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  A febre tifoide, tamén coñecida simplemente como tifoide, é unha infección bacteriana debido a un tipo específico de Salmonella que causa síntomas. Os síntomas poden variar de leves a graves, e xeralmente comezan 6 a 30 días despois da exposición. Moitas veces hai unha aparición gradual dunha febre alta ao longo de varios días. Isto adoita ir acompañado de debilidade, dor abdominal, estreñimiento, dores de cabeza e vómitos leves. Algunhas persoas desenvolven unha erupción cutánea con manchas de cor rosa. En casos graves, as persoas poden experimentar confusión. Sen tratamento, os síntomas poden durar semanas ou meses. A diarrea non é común. Outras persoas poden levar a bacteria sen ser afectadas; con todo, aínda poden transmitir a enfermidade a outros. A febre tifoide é un tipo de febre entérica, xunto coa febre paratifoide. A causa é a bacteria Salmonella enterica subsp. enterica que crece nos intestinos e no sangue. A tifoide transmítese por comer ou beber alimentos ou auga contaminados coas feces dunha persoa infectada. Os factores de risco inclúen a falta de saneamento e hixiene. Os que viaxan ao mundo en desenvolvemento tamén están en risco. Só os humanos poden ser infectados. Os síntomas son similares aos de moitas outras enfermidades infecciosas. O diagnóstico faise cultivando a bacteria ou detectando o seu ADN no sangue, nas feces ou na medula ósea. Cultivar a bacteria pode ser difícil. A proba de medula ósea é a máis precisa. Unha vacina contra a tifoide pode previr entre o 40 e o 90% dos casos durante os dous primeiros anos. A vacina pode ter algún efecto durante un máximo de sete anos. Para as persoas con alto risco ou as persoas que viaxan a áreas onde a enfermidade é común, recoméndase a vacinación. Outros esforzos para previr a enfermidade inclúen proporcionar auga potable, bo saneamento e lavado de mans. Ata que se confirme a infección dun individuo como eliminada, o individuo non debe preparar alimentos para outros. A enfermidade é tratada con antibióticos como azitromicina, fluoroquinolonas ou cefalosporinas de terceira xeración. A resistencia a estes antibióticos foi desenvolvéndose, o que fixo o tratamento da enfermidade máis...  Pregunta: De que cor son as erupcións cutáneas da maioría das persoas?
rosa