Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Na súa obra Timeo, escrita ao redor do 360 a.C., Platón menciona "o Sol, a Lúa e outras cinco estrelas, que son chamadas planetas". O seu alumno Aristóteles fai unha distinción similar no seu libro Sobre os ceos: "Os movementos do sol e da lúa son menos que os de algúns dos planetas". No seu Fenómenos, que establece en verso un tratado astronómico escrito polo filósofo Eudoxo en aproximadamente 350 a.C., o poeta Arato describe "aqueles outros cinco orbes, que se entremezclan coas constelacións e roda vagando por cada lado das doce figuras do Zodíaco". No seu Almagesto escrito no século II, Ptolomeo refírese ao "Sol, Lúa e cinco planetas". Hyginus menciona explícitamente "as cinco estrelas que moitos chamaron errante, e que os gregos chaman Planeta". Marcus Manilius, un escritor latino que viviu durante a época de César Augusto e cuxo poema Astronomica é considerado un dos principais textos para a astroloxía moderna, di: "Agora o dodecatemorio divídese en cinco partes, pois son tantas as estrelas chamadas errante que con brillo pasaxeiro brillan no ceo". A única visión dos sete planetas atópase no Soño de Escipión de Cicerón, escrito arredor do 53 a.C., onde o espírito de Escipión Africano proclama: "Sete destas esferas conteñen os planetas, un planeta en cada esfera, que todos se moven en contra do movemento do ceo". Na súa Historia Natural, escrita en 77 d.C., Plinio o Vello refírese ás "sete estrelas, que debido ao seu movemento chamamos planetas, aínda que ningunha estrela vaga menos que elas". Nonno, o poeta grego do século V, di na súa Dionysiaca, "Ten oráculos da historia en sete táboas, e as táboas levan os nomes dos sete planetas".  Pregunta: en que ano foi escrito o Timeo de Platón?
360 a.C.