Pagkahuman sa armistice si Gorresio sa mubo mibalik sa pagtrabaho sa Il Popolo di Roma, hangtod nga kini gipugngan, gipakompromiso, sa mga mata sa bag-ong mga magmamando, pinaagi sa gidak-on sa ilang pakig-uban sa mga gobyerno ni Mussolini. Sa kataposan sa gubat sa Uropa
, duha sa iyang mga igsoong lalaki ang nawala, giisip nga nangamatay, nga nakig-away alang sa mga Aleman sa Russian front. Si Gorresio karon misugod sa usa ka "Cursus honorum" diin siya halapad nga kwalipikado. Sa pagbalik ngadto sa demokratikong kagamhanan, ang iyang kaugalingong politikanhong pilosopiya nahimong mas dayag. Siya wala gayod mahimong komunista, apan dili usab siya mahimong isipon nga Italyanong "Kristohanong Demokratiko". Ang pag-apil sa usa ka politikal nga partido mahimong makompromiso sa iyang pagka-independente ingong usa ka magsusulat, ug kini maoy usa ka butang nga wala gayod niya buhata, apan ang iyang mga tinamdan nag-agwanta sa pag-uyon sa mga liberal nga wala, o sa sosyal nga demokrasya nga karon nagsilang o mibalik ingong usa ka dakong pulitikanhong puwersa sa ubang dapit sa kasadpang Uropa. Uban sa kaayohan sa hindsight kini mao ang posible sa pagtan-aw Gorresio ingon nga bahin sa usa ka sentro-wala nga "ikatulo nga puwersa" nga nagsugod sa pag-ila sa iyang kaugalingon sa mga sangputanan sa gubat, ug sa panahon sa mga 1950 nakaangkon sa usa ka butang sa usa ka "etika" nga papel uban sa usa ka nagkadaghang hangyo sa mga mas intelektuwal nga nag-uyon sa mga elemento sa publiko nga opinyon. Sulod sa bag-ong nabuhi nga media sa Italya, ang ubang mga representante niining kiling, nga gihubit sa halapad, naglakip sa mga higala ug mga kauban sama kang Mario Pannunzio, Arrigo Benedetti, Ennio Flaiano ug Eugenio Scalfari. Ang usa ka gidaghanon sa bag-ong masa-circulation nga liberal nga-nagtan-aw nga mga magasin ug mga mantalaan nga gilansad o gi-ilansad pag-usab alang sa post-demokratikong panahon, lakip kanila ang L'Europeo, Il Mondo ug La Stampa. Si Vittorio Gorresio regular nga nag-amot sa matag usa kanila.