Siya misunod sa iyang amahan sa maong katungdanan sa 1616, ug sa misunod nga tuig mitambong sa tigom sa mga prominente sa Rouen nga gipatawag sa batan-ong Louis XIII. Sa 1618 siya ginganlan nga konsehal sa estado ug sa Marso 1624 gipatawag sa Paris, diin iyang nakaplagan ang pabor ni Kardinal Richelieu. Iyang gipakita ang katakos sa pagdumala ug dakong pagkamaunongon ngadto sa sentral nga gobyerno ingong intendant sa Guienne sa 1627, diin ang iyang mga hiyas sa ehekutibo migawas, ug diin kini nahimong tin-aw nga siya mihunong sa iyang kagikan sa "mga parlamento" aron mahimong usa ka kasaligang sumusunod ni Richelieu. Niadtong 1628 iyang gipakighinabi ang pagdelimit sa utlanan uban sa Espanya. Sa 1629 siya uban sa kasundalohan sa hari ug kardinal sa Gubat sa Mantuan Succession, diin siya nagpabilin sa Turin sa pagtrabaho sa mga negosasyon sa kalinaw, human sa harianong partido mibalik sa Pransiya; sa ingon sa 1631 siya nakaila Mazarin, nga siya makahimo sa pagpaila sa Richelieu. Si Servien maoy usa sa mga tigpirma sa Tratado sa Cherasco
ug sa mga pakigsaad uban sa Duke sa Savoy (1631<unk>1632).