Ang paggamit sa acetic acid sa alchemy molungtad ngadto sa ika-3 nga siglo BC, sa diha nga ang Greek pilosopo Theophrastus gihulagway kon sa unsang paagi ang suka milihok sa mga metal sa pagmugna sa mga pigmento mapuslanon sa art, lakip na ang puti nga tingga (tingga carbonate) ug verdigris, usa ka berde nga sagol sa tumbaga nga mga asin lakip na ang tumbaga (((II) acetate. Ang karaang mga Romano nagluto sa sour nga bino sa pagmugna sa usa ka kaayo matam-is nga sirop nga gitawag sa sapa. Ang Sapa nga gihimo sa tingga sa mga banga mao ang dato sa tingga acetate, usa ka matam-is nga substansiya nga gitawag usab nga tingga asukal o asukal sa Saturn, nga nakaamot sa lead poisoning sa taliwala sa French Roman aristocracy. Sa ika-16 nga siglo German nga kemista nga si Andreas Libavius nagtuo nga ang mga kinaiya sa asido sa aseton gikan sa produksyon sa tingga nga asido sa tingga naghulagway sa duha ka lahi nga mga substansiya nga makita sa tingga sa tingga sa ting
Asin