Isulat ang pagpadayon niining parapoha - Sa Marso 1933, tulo ka bulan lamang human si Adolf Hitler nahimong Chancellor, si Eisner milayas gikan sa Berlin ngadto sa Paris diin nagpuyo ang usa ka igsoong babaye. Didto siya nagpuyo sa walay kasegurohan sa pagkuha sa bisan unsa nga trabaho nga iyang makita (paghubad, pag-atiman sa bata ug uban pa) ug nagtrabaho sa diha nga posible ingon nga usa ka freelance nga kritiko sa pelikula alang sa usa ka matang sa internasyonal nga mga magasin ug mga mantalaan. Sa 1940, siya gidakop sa unang "Rafle du billet vert" ug gidala ngadto sa Vel d'Hiv
uban sa gatosan ka laing dili-minyo nga mga babayeng Judio. Gikan didto sila gidala ngadto sa kampo sa internment sa Gurs sa Pyrenees, usa ka kampo konsentrasyon nga gidumala sa mga Pranses alang sa mga Aleman. Human sa pipila ka bulan, nakahimo siya sa pagkalagiw ug mibiyahe ngadto sa Montpellier diin siya nagpalista sa mubo nga panahon isip usa ka estudyante sa wala pa makaadto sa Rodez ug sa Pastor Exbrayat nga mitabang kaniya sa pagkuha sa peke nga mga papeles - siya nahimong Louise Escoffier gikan sa rehiyon sa Alsace. Siya nagpabilin nga may kontak kang Henri Langlois, nga didto sa Paris, ug nagtago ug mga lata sa pelikula sa tibuok nasod aron dili kini makuha sa mga Nazi. Ang usa sa maong mga dapit maoy duol sa Figeac sa sentral Pransiya, diha sa mga bodega sa Château de Béduer. Gisugo ni Langlois si Eisner sa pag-adto didto aron sa pagpreserbar sa mga pelikula (lakip ang "Ang Dakong Diktador"). Gibuhat kini ni Eisner sa bugnaw kaayong mga kahimtang sulod sa usa ka bulan sa wala pa matapos ang kuwarta. Kay nagkinahanglan ug tabang, nakahimo siya sa pagbaton ug trabaho sa usa ka tunghaan sa mga babaye sa Figeac. Tungod kay grabe ang pagtratar kaniya, siya nagsugod sa pagtudlo ug Aleman ngadto sa pipila ka Espanyol nga mga babaye nga nagpuyo uban sa lokal nga magtutudlo sa eskuylahan nga si Madame Guitard, kinsa nag-atiman kaniya; siya nagpabilin didto hangtod sa pagluwas sa Paris sa ulahing bahin sa Agosto 1944.