Pagkahuman niini, ang Caodaism nagsugod sa pagdani sa atensyon gikan sa lainlaing mga aktor sa politika tungod sa insurgent nga mga ideya nga sa katapusan nakakita sa pipila sa mga pundok niini nga nakigbahin sa usa ka armadong insurhensya batok sa Pranses, Hapon ug Komunista hangtod sa mga 1950. Ingong sangpotanan, ang relihiyon gipasagdan sa militar, ang mga lider niini gipriso, ug ang mga sumusunod gipugngan ubos sa nagkalainlaing politikanhong mga rehimen, nga maoy hinungdan sa pagkunhod sa impluwensiya niini sulod sa katilingban. Samtang ang komunistang mga puwersa nakabaton ug bug-os nga pagkontrol human sa pagkapukan sa Saigon
sa 1975, ang relihiyosong paglutos batok sa mga Caodaist miuswag, ug ang relihiyon opisyal nga gidili. Tungod kay ang pangunang Tây Ninh Holy See ug ang ubang mga dapit gipasakop pag-ayo sa militar ug ang ilang dayag nga relihiyosong mga buhat gidili, morag ang relihiyon mahanaw nga walay sunodsunod nga kaliwatan sa mga lider sa pagpangulo niini. Daghan sa mga sumusunod niini ang milimbong aron mabuhi, samtang ang uban nangita ug dalangpanan sa gawas sa nasod gikan sa relihiyosong paglutos, sa ingon nagmugna ug mga komunidad sa diaspora sa mga nasod sa tibuok kalibotan. Human sa panahon sa reporma sa ekonomiya sa dekada 1990, ang Caodaismo nakapabanhaw sa iyang presensiya sa publiko pinaagi sa pag-abli pag-usab sa mga templo niini samtang ang relihiyosong presensiya nakakuha pag-usab sa lehitimidad sa estado. Bisan pa niana, ang kontrobersyal nga batasan sa seance gidili hangtod karon.