Isulat ang usa ka pagpadayon alang niini nga parapo - Sa iyang libro nga "1971 Fact and Fiction", si Hashmi misulat mahitungod sa mga panghitabo sa politika ug mga kahimtang nga naglibut sa East Pakistan nga panagbangi sa 1971
. Sumala sa Hashmi, si Sheikh Mujibur Rahman wala gayud sa sinugdan nagtinguha nga magbulag ang Bangladesh; sa baylo, gigamit niya kini ingon usa ka paagi sa "pagpataas sa utlanan" sa Islamabad ug pag-uyon sa presidente nga si Yahya Khan nga mouyon sa iyang mga gipangayo <unk> bisan pa, ang kahimtang nakaabot sa usa ka "point of no return". Siya usab misulat nga ang kanhing presidente nga si Ayub Khan ug ang primer ministro nga si Zulfikar Ali Bhutto nahibalo na sukad pa sa 1966 nga "dili gayod posible nga ang Sidlakang Pakistan magpabilin nga bahin sa Pakistan sa dugay". Human matapos ang gubat, ang Tsino nga primer ministro nga si Zhou Enlai gitaho nga miingon kang Bhutto: "Ayaw kabalaka... hunahunaa ang umaabot, kinsa may nahibalo kon unsay mahitabo sa subkontinente sa 50 ka tuig gikan karon, 70 ka tuig gikan karon, 100 ka tuig gikan karon!". Human ang Pakistan miila sa Bangladesh ug si Sheikh Mujibur Rahman mibisita sa Lahore sa 1974 aron motambong sa Ikaduhang Islamic Summit, si Bhutto ug si Mujib adunay usa ka pagbinayloay diin ang una miingon nga "Wala ka'y mahimo! Dili ka makahimog bisan unsang desisyon nga walay pag-uyon ni Indira Gandhi!" ug ang ulahi miingon "Bhutto "sahib", ayaw ako pag-insulto... nasayod ka pag-ayo, bisan unsa ang nahitabo tungod kanimo!".