Ang modernong siyentipikanhong kosmolohiya kasagarang giisip nga nagsugod sa 1917 uban sa publikasyon ni Albert Einstein sa iyang kataposang pagbag-o sa kinatibuk-ang teoriya sa relatibidad diha sa papel nga "Cosmological Considerations of the General Theory of Relativity" (bisan tuod kini nga papel dili kaylap nga magamit sa gawas sa Alemanya hangtod sa katapusan sa Gubat sa Kalibotan I). Ang kinatibuk-ang teoriya sa relatibidad nagtukmod sa mga kosmologo sama kang Willem de Sitter, Karl Schwarzschild, ug Arthur Eddington sa pagsusi sa mga sangpotanan niini sa astronomiya, nga nagpauswag sa katakos sa mga astronomo sa pagtuon sa mga butang nga halayo kaayo. Ang mga pisiko misugod sa pagbag-o sa pangatarongan nga ang Uniberso maoy dili-magbag-o ug dili-mausab. Niadtong 1922 si Alexander Friedmann nagpaila sa ideya sa nagkadako nga uniberso nga dunay nagalihok nga materya. Hapit sa samang panahon (1917 ngadto sa 1922) ang Dakong Debati
nahitabo, uban sa unang mga kosmologo sama kang Heber Curtis ug Ernst Öpik nga nakahukom nga ang pipila ka nebula nga makita diha sa mga teleskopyo maoy lahi nga mga galaksiya nga halayo kaayo gikan sa atong galaksiya.