Kompletoha ang mosunod nga pulong: Ang Afghanistan wala mag-apil sa unang mga yugto sa Gubat nga Bugnaw, apan ang usa ka kudeta sa 1973 nagdala sa pro-Kasadpang gobyerno sa gahom. Lima ka tuig sa ulahi, ang mga Komunista ubos sa pagpangulo ni Nur Muhammad Taraki
miilog sa gahom. Ang bag-ong rehimen - nga nabahin taliwala sa ekstremistong pundok sa Khalq ni Taraki ug sa mas moderadong Parcham - mipirma sa usa ka kasabotan sa panaghigalaay uban sa Unyon Sobyet sa Disyembre 1978. Ang mga paningkamot ni Taraki sa pagpauswag sa sekular nga edukasyon ug pag-apod-apod sa yuta giubanan sa daghang pagpatay ug politikal nga pagpanglupig nga wala pa mahitabo sa kasaysayan sa Afghanistan, nga nagpalihok sa usa ka pagrebelde sa mga rebelde nga mujahideen. Human sa usa ka kinatibuk-ang pag-alsa sa Abril 1979, si Taraki gipapahawa sa Khalq rival Hafizullah Amin sa Septiyembre. Ang mga lider sa Sobyet nahadlok nga ang Islamistang gobyerno sa Afghanistan makahulga sa pagkontrolar sa Sobyetong Sentral nga Asia, ug, samtang nagpadayon ang kagubot, ilang gipadala ang 30,000 ka sundalo ngadto sa utlanan sa Sobyet-Afghanistan. Si Carter ug Brzezinski nag-isip sa Afghanistan ingong posibleng "lit-ag" nga makausik sa mga kahinguhaan sa Sobyet diha sa walay-pulos nga gubat, ug ang T.B.A. misugod sa pagpadala ug tabang ngadto sa mga rebelde nga mujahideen sa sayong bahin sa 1979. Sa Disyembre, ang gobyerno ni Amin nawad-an na ug kontrol sa dakong bahin sa nasod, nga nagtukmod sa Unyon Sobyet sa pagsulong sa Afghanistan, pagpatay kang Amin, ug pagbutang sa lider sa Parcham nga si Babrak Karmal ingong presidente.