Pagtrabaho sa Rockefeller Institute for Medical Research tali sa 1915<unk>1919, si Israel Kleiner mitaho ug makombinsir nga mga resulta bahin sa epekto sa mga likido sa pancreas sa lebel sa asukal sa dugo, nga naggamit ug estriktong eksperimento nga "sa teoriya... nag-uyon sa internal nga sekreto nga panghunahuna sa sinugdanan sa diabetes" ug "sa praktikal nga paagi... nagsugyot sa posibleng therapeutic nga paggamit". Siya mihunong niining buluhatona sa dihang mibiya sa Rockefeller institute sa 1919, tungod sa mga katarongan nga wala pa mailhi. Ang Romenong siyentipiko nga si Nicolae Paulescu, laing talagsaong tawo sa pagpangita sa anti-diabetic factor, nagsugod sa pag-eksperimento niadtong 1916 nga naggamit ug gamayng salinong solusyon sa pancreatic sama sa Kleiner's. Human mapugngan sa Gubat sa Bucharest
ug ang kagubot human sa gubat, iyang gipatik ang iyang unang mga resulta sa Pranses niadtong 1920 ug 1921. Ang iyang mga extract miresulta sa tin-aw nga pagkunhod sa asukar sa dugo ug ihi diha sa gisulayan nga mga iro, apan walay dihadihang epekto diha sa iyang mga pasyente nga tawo (pinaagi sa rectal nga ineksiyon) nga dili madoble pinaagi sa mga dosis sa saline lamang. Si Paulescu nagkuha sa usa ka Romanian patent sa iyang solusyon (nga iyang gitawag nga "pancréine") ug pamaagi sa produksyon, apan sa sunod tuig, wala'y dugang nga pag-uswag sa iyang trabaho tungod sa kakulang sa pagpondo.