Isulat ang usa ka pagpadayon niining parapoha - Panahon sa mga hitabo sa Mayo 1968, si Althusser giospital tungod sa usa ka depresyon ug wala sa Latin Quarter. Daghan sa iyang mga estudyante ang miapil sa mga panghitabo, ug si Régis Debray ilabina nahimong internasyonal nga bantog nga rebolusyonaryo. Ang sinugdan nga kahilom ni Althusser gisupak sa mga tigprotesta, kinsa misulat sa mga bungbong: "Unsa may kapuslanan ni Althusser?" ("Unsa ang gipasabot ni Althusser?"). Sa ulahi, si Althusser nagduha-duha bahin niini; sa usa ka bahin, wala siya mosuporta sa kalihokan ug iyang gikritikar ang kalihokan ingon nga usa ka "ideolohikal nga pagsulong sa masa", nga gisagop ang opisyal nga argumento sa PCF nga usa ka "infantil nga sakit" sa anarkistang utopianismo nga misulod sa kalihokan sa estudyante. Sa laing bahin, iyang gitawag kini nga "ang labing mahinungdanong hitabo sa Kasadpang kasaysayan sukad sa Resistance ug sa kadaogan batok sa Nazismo" ug buot nga makig-uyon ang mga estudyante ug ang PCF. Bisan pa niana, ang maoistang mantalaan nga "La Cause du peuple" nagtawag kaniya nga usa ka rebisyonista, ug siya gihukman sa kanhing mga estudyante, ilabina ni Jacques Rancière. Human niana, si Althusser miagi sa usa ka yugto sa "pagsaway-sa-kaugalingon" nga miresulta sa libro nga "Mga Essay sa Pagsaway-sa-kaugalingon" ("Éléments d'autocritique", 1974) diin iyang gihisgotan pag-usab ang pipila sa iyang karaang mga baroganan, lakip ang iyang pagsuporta sa pagsulong sa Sobyet sa Czechoslovakia
.