Ang mga Pashtun sa Afghanistan nakab-ot sa bug-os nga independensya gikan sa British politikanhong interbensyon sa panahon sa pagmando sa Amanullah Khan, human sa Ikatulong Anglo-Afghan War. Sa katuigang 1950 ang usa ka popular nga tawag alang sa Pashtunistan nagsugod sa pagkadungog sa Afghanistan ug sa bag-ong estado sa Pakistan. Kini misangpot sa dili maayong mga relasyon tali sa duha ka nasod. Ang Afghan nga monarkiya natapos sa dihang si Presidente Daoud Khan miilog sa pagkontrolar sa Afghanistan gikan sa iyang ig-agaw nga si Zahir Shah niadtong 1973, nga nagbukas sa mga pultahan alang sa usa ka proxy nga gubat sa mga silingan ug sa pagtungha sa Marxism. Niadtong Abril 1978, si Daoud Khan gipatay
uban sa iyang pamilya ug mga paryente. Ang mga kumander sa Mujahideen misugod sa pagrekluta sa kasikbit nga Pakistan alang sa gerilya batok sa Demokratikong Republika sa Afghanistan - ang Marxistong kagamhanan gidominado usab sa mga Pashtun Khalqists. Sa 1979, ang Unyon Sobyet misulong sa silingan niini sa habagatan nga Afghanistan aron mapukan ang nag-uswag nga mga rebelde. Ang mga mujahideen gipundohan sa Tinipong Bansa, Saudi Arabia, Tsina ug uban pa, ug naglakip sa pipila ka Pashtun nga mga komandante sama sa Gulbuddin Hekmatyar ug Jalaluddin Haqqani. Sa kasamtangan, minilyon sa mga Pashtun ang milayas sa ilang yutang natawhan aron mopuyo uban sa ubang mga taga-Afghanistan nga nagpuyo sa Pakistan ug Iran, ug gikan didto tinagpulo ka libo ang milakaw ngadto sa Amihanang Amerika, sa Uropanhong Unyon, sa Tunga'ng Sidlakan, sa Australia ug sa ubang mga bahin sa kalibotan.