Isulat ang pagpadayon niining parapoha - Sa 1993, ang Blue Jays may pito ka All-Stars: mga outfielder nga si Devon White ug Joe Carter, mga infielder nga si John Olerud ug Roberto Alomar, gitudlo nga hitter nga si Molitor, dugang sa pagsugod sa pitcher nga si Pat Hentgen, ug mas duol nga si Duane Ward. Niadtong Agosto, ang Jays nakakuha sa kanhing nemesis nga si Rickey Henderson gikan sa Athletics. Ang Blue Jays nagdagan ngadto sa 95 <unk> 67 nga rekord, pito ka dula una sa New York Yankees, nga nagdaog sa ilang ikatulong sunod nga titulo sa dibisyon. Ang Jays mipildi sa Chicago White Sox upat ka dula ngadto sa duha sa ALCS
, ug unya ang Philadelphia Phillies, upat ka dula ngadto sa duha, alang sa ilang ikaduhang sunod-sunod nga kadaogan sa World Series. Ang World Series gipresentar sa pipila ka kulbahinam nga mga dula, lakip na ang Game 4, nga gidula sa ilalum sa gamay nga ulan, diin ang Blue Jays mibalik gikan sa usa ka 14<unk>9 nga kakulangan aron makadaog 15<unk>14 ug magdala sa 3 nga mga dula sa 1 nga nanguna sa serye. Kini nagpabilin nga mao ang labing taas nga-scoring nga dula sa kasaysayan sa World Series. Ang Game 6 sa Toronto nakakita sa Blue Jays nga nanguna sa 5<unk>1, apan mihatag og 5 nga mga pagdala sa ikapito nga inning aron mabantayan ang 6<unk>5. Sa ubos sa ika-9 nga inning, si Joe Carter miigo sa usa ka one-out, tulo-ka-run nga walk-off home run aron sa pag-angkon sa serye gikan sa Phillies closer nga si Mitch Williams. Ang ikaduhang World Series-nagdaog nga walk-off home run sa kasaysayan sa Major League Baseball (sunod sa Bill Mazeroski sa Game 7 sa 1960), ang hit ni Carter lahi sa una nga Toronto, bisan kung wala mag-atubang sa pagwagtang, nahulog sa ilawom sa 9th. Ang home run mahinumdoman usab tungod sa tawag ni Tom Cheek, ang namatay nang tigbalita sa Blue Jays: