Isulat ang usa ka pagpadayon niining parapoha - Makapaikag, kini wala mosangpot sa pagkahanaw sa sinulat nga literatura sa Quechua, kondili sa pag-usab lamang sa pagtagad. Sukad sa tungatunga sa ika-17ng siglo, kini gidominar sa tin-aw nga mga regional nga mga matang, labaw sa tanan sa Cuzco Quechua, nga karon gipasiugda sa mga elite sa maong siyudad, kinsa nangita sa ilang pagka-legitimo sa nangagi sa Inca. Sa pagkatinuod, kini miresulta sa usa ka butang nga sama sa usa ka literaryong renaissance ug bulawanong panahon sa Quechua, nga espesipikong gipadayag diha sa pagsulat ug mga drama. Ang pinulongan sa klasikal nga Quechua drama sa maong panahon mao ang mailhan ingon nga distinctively Cusco <unk> Collao Quechua tungod sa nagkalain-laing mga kabag-ohan, ilabi na sa mga lenitions, nga sa dugang nga gibutang kini gawas sa duha gikan sa Standard Colonial Quechua ingon man gikan sa uban nga Southern Quechua varieties. Ang Indian nga mga mamumulong sa Quechua nagpatunghag usab sa ilang kaugalingong dili-pormal nga mga teksto sa debosyon diha sa porma sa manuskrito, nga sa bahin nagpadayon sa tradisyon sa opisyal nga literatura sa simbahan sa klasikal nga yugto. Sulod sa samang panahon, dugang sa mga reedisyon sa mas karaan nga mga buhat nga gi-orient ngadto sa Central Quechua, ang unang relihiyosong mga teksto nga gilangkoban ilabi na sa Quechua nga mga matang sa modernong Ecuador (gibuhat ni Luis Francisco Romero, 1725, 1753) ug Bolivia (gibuhat ni Juan Antonio Dávila Morales, 1739) mipakita. Kini nga kalamboan natapos pinaagi sa kapildihan sa rebelyon ni Tupac Amaru
sa 1780, nga miresulta sa usa ka grabe nga pagpugong sa paggamit sa Quechua, lakip ang usa ka tin-aw nga pagdili sa Quechua nga literatura ug teatro ug ang pagwagtang sa katungdanan sa Quechua sa University of San Marcos.