Kompletoha ang mosunod nga pulong: Ang unang yugto sa stagflation nagsugod sa katuigang 1970 human sa
ang katalagman nga pagkasunodsunod sa Sidlakang Pakistan, gisundan sa pag-angkon sa kapildihan diha sa mga kamot sa supak-sa-ulo, India sa Disyembre 1971. Bisan tuod, ang gobyerno ni Zulfikar Ali Bhutto misulay sa pagtapos niini nga panahon, kini sa ulahi natapos sa militar nga gobyerno sa Zia-ul-Haq sa 1980s. Ang pagtapos sa pakig-ambit sa Sobyet sa Afghanistan ug ang paghunong sa tabang sa T.B. mibag-o sa ikaduhang yugto sa stagflation sa katuigang 1990. Niining panahona, si Benazir Bhutto ug si Nawaz Sharif misulay sa pagsulbad sa stagflation, nga si Nawaz Sharif unang nagpadapat sa ekonomikanhong liberalisasyon ug pag-privatize sa usa ka higayon, sa dekada 1990. Ang ikaduha nga panahon sa ulahi natapos sa Shaukat Aziz nga gipatuman ang labi ka malisud nga pagbuhis, monetary ug pinansyal nga mga palisiya sa pagpalambo sa 2000. Nag-apresyar pag-ayo sa mga reporma ni Aziz, ang ikatulong yugto mibalik pag-usab human sa 2008 nga mga eleksyon ug sa kaylap nga militansya sa Kasadpang Pakistan, nga sa ulahi mosunod sa global nga krisis sa panalapi. Ang nag-unang mga ekonomista sa Pakistan, mga espesyalista, mga tekniko, ug mga eskolar sa pinansya dili sigurado kung unsa ang hinungdan sa stagflation sa nasud sa una nga lugar, ug daghan ang nag-ila niini nga panahon sa daghang mga hinungdan nga mahimong hinungdan sa stagflation lakip ang papel sa estado sa gubat batok sa terorismo, korapsyon, lisud nga mga palisiya sa salapi ug daghang uban pang mga hinungdan.