Kompletoha ang mosunod nga pulong: Niadtong 1991, si Erekat maoy deputy nga pangulo sa delegasyon sa Palestina ngadto sa United Nations
Ang Madrid Conference ug ang misunod nga mga panag-istoryahanay sa Washington D.C. tali sa 1992 ug 1993. Sa 1994, siya gitudlo nga Ministro alang sa Lokal nga Gobyerno alang sa Palestinian National Authority ug usab ang Chairman sa Palestinian negotiation delegation. Niadtong 1995, si Erekat nagsilbi nga Chief Negotiator alang sa mga Palestino sa panahon sa Oslo. Dayon siya gipili ngadto sa Palestinian Legislative Council sa 1996, nga nagrepresentar sa Jerico. Ingon usa ka politiko, si Erekat giisip nga usa ka loyalist ni Yasser Arafat, lakip ang mga miting sa Camp David kaniadtong 2000 ug ang mga negosasyon sa Taba kaniadtong 2001. Si Erekat usab, kauban ni Arafat ug Faisal Husseini, usa sa tulo ka mga high-ranking Palestinians nga mihangyo kang Ariel Sharon nga dili mobisita sa Al-Aqsa Mosque kaniadtong Setyembre 2000, usa ka hitabo nga gisundan sa Ikaduhang Intifada. Siya usab naglihok ingong Ingles nga tighubad ni Arafat. Sa diha nga si Mahmoud Abbas nominado sa pag-alagad ingon nga Prime Minister sa Palestinian Legislative Council sa sayong bahin sa 2003, si Erekat giplano nga mahimong Ministro sa mga Negosyasyon sa bag-ong gabinete, apan siya sa wala madugay mibiya human siya gipalayo gikan sa usa ka delegasyon sa pagsugat sa Israeli Prime Minister Ariel Sharon. Kini gipasabot ingong bahin sa internal nga pakigbisog sa gahom sa Palestina tali kang Abbas ug Arafat. Si Erekat sa ulahi gitudlo pag-usab sa iyang posisyon ug miapil sa 2007 Annapolis Conference, diin siya misunod gikan sa Ahmed Qurei sa panahon sa usa ka impasse ug mitabang sa pag-hammer sa usa ka hiniusa nga deklarasyon.