Isulat ang pagpadayon niining parapoha - Ang iyang unang tomo sa balak, ang 1902 nga "Albastru", nakadawat sa Bene Merenti Order gikan sa nagmando nga Balay sa Hohenzollern. Ang iyang sunod nga mga libro mao ang "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) ug "Sonete" (1938). Ang iyang asawa namatay sa 1940, nga nagpahinabo nga hapit na siyang mohunong sa pagsulat. Ang mga selebrasyon gihimo sa pagtimaan sa ika-70 nga adlawng natawhan ni Tutoveanu sa 1942, uban sa usa ka isyu sa magasin nga "Păstorul Tutovei" nga gipahinungod kaniya. Sa ulahing bahin sa 1943, sa panahon sa Gubat sa Kalibotan II, siya temporaryo nangita sa dalangpanan sa balay sa iyang anak nga lalaki sa Bucharest, apan natapos nga nagpabilin sa panguna sa palibot nga banika, tungod sa Allied bombing
. Ang bag-ong komunistang rehimen nagbutang sa iyang mga buhat sa blacklist niadtong 1948. Sa misunod nga tuig, siya naminyo sa usa ka magtutudlo sa pinulongan sa Romania nga mas nabalaka bahin sa politika sa partido kay sa iyang pag-atiman, ug si Tutoveanu nagdedikar ug usa ka balak ngadto kaniya. Sa iyang kataposang katuigan, mas gusto niyang mogahin ug panahon diha sa iyang tanaman. Sa 1972, ang iyang ika-100 nga anibersaryo gisaulog. Usa ka elementarya sa Bârlad nagdala sa iyang ngalan sukad sa 1995.