Sa kasaysayan, ang mga Iranian nagmando pinaagi sa usa ka bug-os nga monarkiya sulod sa pipila ka libo ka tuig, labing menos sukad sa panahon sa Achaemenid Empire (550 B.C.E.) hangtod sa Constitutional Revolution sa sayong bahin sa ika-20ng siglo. Ang Konstitusyonal nga Rebolusyon sa 1906 nagpuli sa bug-os nga monarkiya sa konstitusyonal nga monarkiya. Ang konstitusyon gibag-o sa daghang higayon sa misunod nga mga dekada. Sa panahon sa Gubat sa Kalibotan II Iran nagpabilin neutral apan sa 1941 ang mga Alyado (ang USSR ug Great Britain) misulong sa Iran ug gipulihan Iran ni Shah Reza Pahlavi (nga giisip nga pro-German) uban sa iyang anak nga si Mohammad Reza Pahlavi sa pagpanalipod sa ilang access sa Iranian lana, ug sa pagsiguro sa mga ruta sa barko sa kasadpang militar nga tabang ngadto sa Soviet Union. Ang parlamentaryong gobyerno sa Iran nga gipangulohan ni Punong Ministro Mohammed Mosaddeq gilaglag sa 1953 coup d'état
pinaagi sa mga puwersa sa mga hari nga gisuportahan ug gipondohan sa CIA ug MI6 human nga si Mohammed Mosaddeq nagnasyonalize sa langis sa Iran. Si Shah Mohammad Reza Pahlavi nahimong labing bantog nga lider sa Iran, ug gipili si Fazlollah Zahedi gikan sa militar ingong bag-ong Punong Ministro. Ang Tinipong Bansa nag-isip sa Shah ingong suod nga kaalyado ug sa Iran ingong pangunang pundok niini sa Tunga'ng Sidlakan. Gisulayan usab sa Shah ang pagpabag-o sa ekonomiya sa Iran ug pag-Westernize sa kultura sa Iran. Kini ug ang ubang mga palisiya nakatabang sa pagdumili sa mga nasyonalista, wala, ug relihiyosong mga grupo.