Isulat ang usa ka pagpadayon alang niining parapoha - Ingong delegado sa Junta, iyang gipangulohan ang dili maayong kapalaran nga kampanya sa Paraguay. Ang iyang mga tropa napildi ni Bernardo de Velasco sa mga gubat sa Campichuelo ug Paraguarí
. Bisan tuod siya napildi, ang kampanya misugod sa kadena sa mga panghitabo nga mitultol sa Independensya sa Paraguay sa Mayo 1811. Siya mipauli ngadto sa kasilinganan sa Rosario, aron sa paglig-on niini batok sa posibleng pag-atake sa mga harianong sakop gikan sa Sidlakang Band sa Suba sa Uruguay. Samtang didto, iyang gilalang ang bandera sa Argentina. Ang Unang Triumvirato wala mo-apruba sa bandera, apan tungod sa hinay nga komunikasyon, ang Belgrano nahibalo lamang niana daghang mga semana sa ulahi, samtang nagpalig-on sa Army of the North sa Jujuy. Didto, kay nasayod nga siya adunay disbentaha sa estratehiya batok sa mga kasundalohan sa hari nga naggikan sa Upper Peru, si Belgrano nagsugo sa Exodo sa Jujuy, nga nagbakwit sa tibuok populasyon sa Lalawigan sa Jujuy ngadto sa San Miguel de Tucumán. Ang iyang kontra-ofensiba sa Gubat sa Tucumán misangpot sa usa ka hinungdanong estratehikong kadaogan, ug kini sa wala madugay gisundan sa usa ka bug-os nga kadaogan batok sa royalist nga kasundalohan ni Pío Tristán sa Gubat sa Salta. Bisan pa, ang iyang mas lawom nga mga pagsulong sa Upper Perú misangpot sa mga kapildihan sa Vilcapugio ug Ayohuma, nga nagdala sa Ikaduhang Triumvirate sa pagmando sa iyang pagpuli isip Komandante sa Army of the North pinaagi sa bag-ong miabot nga si José de San Martín. Nianang panahona, ang Asamblea del Año XIII nag-uyon sa paggamit sa bandera sa Belgrano ingong nasodnong bandera sa gubat.