Kompletoha ang mosunod nga pulong: Ang nagkadaghang Indian nga dili-kontento sa kolonyal nga pagmando maoy hinungdan sa
dakong pagrebelde ni Túpac Amaru II. Natawo nga si José Gabriel Condorcanqui, kining edukado, nagsultig-Kastila nga Indian mikuha sa ngalan sa iyang katigulangan, si Túpac Amaru. Sa katuigang 1770, siya nasuko tungod sa mapintas nga pagtratar sa mga Indian sa mga "corregidores de indios". Sa Nobyembre 1780 si Túpac Amaru II ug ang iyang mga sumusunod nagdakop ug nagpatay sa usa ka hilabihan ka mabangis nga "corregidor de indios". Bisan tuod si Túpac Amaru II nag-insistir nga ang iyang kalihokan maoy repormista ug wala magtinguha sa pagpukan sa pagmando sa Espanya, ang iyang mga gipangayo naglakip sa usa ka autonomo nga rehiyon alang sa mga lumad. Ang pag-alsa sa madali nahimong bug-os nga pagrebelde. Mga 60,000 ka Indian sa Peruvian ug Bolivianong Andes ang miduyog sa maong kalihokan. Human makaangkon ug pipila ka unang mga kadaogan, lakip na ang pagbuntog sa 1,200 ka sundalo sa Espanya, si Túpac Amaru II nadakpan ug gipatay sa Mayo 1781; bisan pa niana, ang pagrebelde nagpadayon, ilabina sa Upper Peru. Didto, usa ka tigsuportar ni Túpac Amaru II, ang pangulo sa mga Indian nga si Tomás Catari, nangulo sa usa ka pagsulong sa Potosí sa unang mga bulan sa 1780. Si Catari gipatay sa mga Kastila usa ka bulan una ni Túpac Amaru II. Ang laing dakong pagrebelde gipangulohan ni Julián Apaza, usa ka sexton nga naggamit sa mga ngalan sa duha ka rebelde nga mga martir pinaagi sa pagtawag sa iyang kaugalingon nga Túpac Catari (gilitok usab nga Katari). Siya naglikos sa La Paz sulod sa kapin sa 100 ka adlaw. Ang Espanya wala molampos sa pagpugong sa tanang mga pagrebelde hangtod sa 1783 ug dayon mipadayon sa pagpatay sa libolibong mga Indian.