Ang imperyo diha sa usa ka walay-kataposan nga kahimtang sa krisis ingon nga kini nag-antus sa padayon nga mga pagkawala sa teritoryo: Bulgaria mihayag sa independensya, Austria-Hungary gilakip Bosnia ug etnikong panagbangi sa Ottoman Macedonia nagpadayon sa walay pagkunhod. Ang Italya misulong sa Otomanong Tripolitania niadtong 1911 ug ang imperyo nawad-an sa dakong bahin sa nahibilin nga teritoryo sa Uropa sa dihang ang Liga sa Balkan misulong sa Rumelia niadtong 1912. Niadtong 1914, ang Ottoman nga Imperyo misulod sa Gubat sa Kalibotan I ug ang nagkadaghang radikal nga CUP naghimog etniko nga paghinlo ug genocide batok sa Armenian, Asiryano, ug Gregong mga tawo sa imperyo
mga lungsoranon, mga hitabo nga usahay kolektibong gitawag nga mga genocide sa ulahing bahin sa Ottoman. Human sa pagsurender sa Ottoman niadtong 1918, ang pagpangulo sa CUP milayas ngadto sa pagkadestiyero ug ang mga Alyado miokupar sa Constantinople. Ang parlamento sa Otomano nakapasuko sa mga Alyado pinaagi sa pagpirma sa Amasya Protocol uban sa mga rebolusyonaryong Turko sa Ankara ug pag-uyon sa usa ka "Misak-ı Millî" (National Pact). Tungod kay ang mga plano sa pagbahin sa Imperyo sa Otomano miuswag human sa Komperensya sa London, gipugos sa mga Alyado ang pagbungkag sa asembliya, busa natapos ang Ikaduhang Konstitusyonal nga Panahon. Daghang mga parliamentaryo ang nahimong mga miyembro sa Grand National Assembly sa panahon sa Gubat sa Turkey alang sa Independensya, ug sa katapusan nagpadayon sa ilang mga karera sa Republika.