Ang Sweden nagkontrolar, sa usa ka yugto sa panahon, sa pangunang mga ruta sa pamaligya sa Baltic; ug ang dugang nga kita nga resulta niining nagmando nga posisyon maoy materyal nga tabang panahon sa unang mga yugto sa gubat sa Alemanya, diin ang hari sa Sweden nga si Gustavus II Adolphus nagbalhin sa iyang mga puwersa sa Hunyo 1630. Si Gustavus, nga sa ulahi gitawag ug "ang Leyon sa Amihanan" tungod sa iyang mga katakos ingong komandante, misulong sa Protestanteng dapig sa gubat sibil sa Alemanya. Pinaagi sa paggamit sa bag-ong mga teknik sa militar sama sa mas magaan ug mas mobong artileriya, mas dakong bahin sa iyang mga sundalo nga naggamit ug mga armas (sumala sa mga pikas), ug mga taktika sa pag-atake sa kabalyerya, nakadaog siya sa dakong kadaogan sa Gubat sa Breitenfeld niadtong 1631. Sa Gubat sa Lützen sa Nobyembre 6, 1632, siya misakay sa usa ka grupo sa kaaway nga kabalyerya ug namatay. Ang gubat mismo walay sangpotanan. Duha ka tuig sa ulahi ang mga tropa sa Imperyo nakabaton ug makapakombinsir nga kadaogan batok sa Protestanteng kasundalohan sa Nördlingen
. Aron mapugngan ang mga Habsburg sa pagdaog sa gubat, ang Pransiya, nga naghatag na ug dagkong pinansiyal nga tabang sa Sweden, misulong sa Protestanteng dapig. Ang gubat milungtad sulod sa daghang tuig hangtod nga sa kataposan usa ka kasabotan sa kalinaw ang nakab-ot sa 1648. Sa Pakigdait sa Westphalia ang Sweden nakadawat ug bayad, maingon man sa pagkontrolar sa Kasadpang Pomerania ug sa mga obispo sa Bremen ug Verden. Sa ingon kini nakabaton ug pagkontrolar sa baba sa mga Suba sa Oder, Elbe, ug Weser, ug nakabaton ug tulo ka tingog diha sa Konseho sa mga Prinsipe sa Aleman nga Reichstag.