Ang Hudiyohanong komunidad sa Mantua miuswag ngadto sa prominensiya ilalom sa pagmando sa Gonzaga; ang mga dokumento nagpetsa sa ilang presensiya sa labing menos sa ika-12ng siglo. Sa sinugdanan sa ika-17ng siglo, gibanabana nga sila kapin sa 2,000 ka tawo ug naglangkob ug duolan sa 7.5% sa populasyon sa Mantua. Sa 1612, ilalom sa pagpit-os sa Papacy, si Duke Vincenzo I Gonzaga nagpugos sa pagbulag sa ghetto. Ang dapit nga gilangkoban sa mga karsada nga karon ginganlag Dottrina Cristiana, Pomponazzo, Calvi, Spagnoli ug Giustiziati gilibotan sa upat ka ganghaan nga sirado gikan sa kagabhion hangtod sa kabuntagon. Ang kahimtang sa mga Hudiyo sa Mantua misamot sa 1629-1630 sa panahon sa paglikos ug misunod nga sack sa Mantua sa panahon sa Gubat sa Mantuan Succession
; ang siyudad nasamdan sa kamatay, sa dihang human sa daghang bulan nga paglikos, sa Hulyo 1630, ang Mantua gisamsam sulod sa tulo ka adlaw sa mga tropa sa Landsknecht nga gipangulohan ni Count Aldringen ug Gallas nga nakig-away alang kang Ferdinand II, Emperador sa Balaang Romanhong Imperyo.