Ang pagkontak tali sa mga taga-Uropa ug mga Mongol nagsugod sa mga 1220, uban sa panalagsaong mga mensahe gikan sa papa ug mga monarkiya sa Uropa ngadto sa mga lider sa Mongol sama sa Dakong Khan, ug sa ulahi ngadto sa mga Ilkhan sa Persia nga gisakop sa mga Mongol. Ang mga komunikasyon nagsunod sa naandan nga paagi: ang mga taga-Europa naghangyo sa mga Mongol nga mobalik sa Kasadpang Kristiyanismo, samtang ang mga Mongol mitubag pinaagi sa mga hangyo nga magpasakop ug magbayad ug buhis. Ang mga Mongol nakalukop na sa daghang Kristohanong ug Muslim nga mga nasod sa ilang pag-uswag sa tibuok Asia, ug human sa paglaglag sa Nizaris sa Alamut ug sa Muslim nga Abbasid ug Ayyubid nga mga dinastiya, sa sunod nga pipila ka henerasyon nakig-away sa nahibilin nga Islamikong gahom sa rehiyon, ang Ehiptohanong mga Mamluk. Si Hethum I, hari sa Kristiyanong nasod sa Cilician Armenia, misurender ngadto sa mga Mongol niadtong 1247, ug kusog nga nagdasig sa ubang mga hari nga moapil sa usa ka Kristiyanong-Mongol nga alyansa, apan nakombinsir lamang sa iyang umagad nga lalaki, si Prinsipe Bohemond VI sa Krusador nga estado sa Antioquia, kinsa misurender niadtong 1260. Ang ubang Kristohanong mga lider sama sa mga Krusado sa Acre mas dili masaligon sa mga Mongol, nga nag-isip kanila ingong labing dakong hulga sa rehiyon. Busa ang mga Baron sa Acre nakig-alyansa sa Muslim nga mga Mamluk, nga nagtugot sa mga puwersa sa Ehipto nga mouswag nga walay kasupak sa teritoryo sa mga Krusado aron makig-away ug mapildi ang mga Mongol sa hinungdanong Gubat sa Ain Jalut
sa 1260.