Kompletoha ang mosunod nga pulong:
Ang gubat natapos sa Mayo 1945 ug si Weidt gibuhian gikan sa Britanikong kasundalohan sa tingpamulak sa 1946. Mibalik dayon siya sa Paris, nga nagtinguha nga mopuyo didto, ug nagtukod sa "Ballets des Arts". Ang manedyer sa teatro nga si Charles Dullin naghikay nga siya mogamit ug studio sa Sarah Bernhardt Theatre. Sa sulagma mao kini ang samang studio nga gihatag sa impresaryo nga si Sergei Diaghilev kang Nijinsky niadtong 1909. Niining panahona siya gisuportahan sa iyang mga kalihokan sa sayaw ni Dominique (1930-) ug Françoise Dupuy. Ang Dupuys, nga usa ka mananayaw ug choreographer, ug ang iyang kinamanghoran nga mga protégé nga sa sinugdan nahimamat sa usag usa sa 1946 sa usa ka klase sa sayaw nga gidumala ni Jean Weidt, sa ulahi magpadayon sa pagpresentar sa choreography ni Wendt hangtod sa ika-21ng siglo. Sa Paris gitukod ni Weidt ang iyang kompaniya ug bisan pa sa kakulang sa kuwarta ug kanunayng grabe nga mga kahimtang sa pagkinabuhi, mihimog lainlaing mga paglibot sa usa ka nagbungkag nga kontinente, lakip ang usa ngadto sa nasakop nga Alemanya ug ang lain, sa 1947, ngadto sa Copenhagen. Ang 1947 nga paglibot sa Copenhagen, nga naglakip sa "International choreography concours" diin Weidt usa ka unang ganti uban sa usa ka rebolusyonaryong piraso nga gitawag nga "La Cellule / Die Zelle" ("Ang Cell"). Apan sa Paris, ang mga kritiko wala mahibulong sa iyang kadaogan sa Denmark, ug ang koreograpiya ni Jean Weidt daw wala na magamit sukad sa kataposan sa gubat. Adunay dugang nga malamposong paglibot sa Netherlands ug Belgium, ug ang iyang reputasyon nagpabilin nga lig-on sa nahabilin sa Alemanya, apan ang pagpondo nagpadayon nga usa ka hagit. Sa 1948 siya sa kataposan mibalhin ngadto sa sidlakang bahin sa Berlin, sukad sa 1945 nga giadministrasyon ingong bahin sa Soviet occupation zone, diin ang palaaboton sa medyo mahinatagong pinansiyal nga suporta sa gobyerno alang sa ballet nag-awhag.