Ang mga historyano naghukom nga ang pagkahuyang sa dinastiya sa Qing ngadto sa imperyalismo sa Kasadpan sa ika-19ng siglo maoy tungod sa kahuyang sa barko niini; ang mga siglo sa tinuyo nga pag-inusara nagpasabot nga ang mga pwersa sa dagat sa Qing malisdan kaayo batok sa ilang mga katugbang sa Uropa. Sa kasukwahi, ang Qing nakab-ot ug pipila ka kalamposan sa militar batok sa mga taga-kasadpan nga nakig-away sa yuta. Ang historyano nga si Edward L. Dreyer miingon, "Ang mga pagpakaulaw sa Tsina sa ikanapulo ug siyam nga siglo lig-ong nalangkit sa iyang kahuyangan ug kapakyasan sa dagat. Sa pagsugod sa Gubat sa Opiyo, ang Tsina walay nahiusa nga hukbong-dagat ug wala mahibalo kon unsa ka daling madaot kini sa pag-atake gikan sa dagat; ang mga puwersa sa Britanya naglawig ug naglawig bisan asa sila gusto nga moadto... Diha sa Arrow War
(1856-60), ang mga Tsino walay paagi sa pagpugong sa ekspedisyon sa Anglo-Pranses sa 1860 gikan sa paglawig ngadto sa Gulpo sa Zhili ug pag-anhi nga duol sa Beijing kutob sa mahimo. Kasamtangan, ang bag-o kon dili sa tukmang modernong mga kasundalohan sa Tsina nagpugong sa mga pagrebelde sa tungatunga sa siglo, nag-bluff sa Rusya ngadto sa malinawong pag-arreglo sa mga gihisgutan nga mga utlanan sa Sentral nga Asya, ug nagdaog sa mga puwersa sa Pransiya sa yuta sa Gubat sa Tsino-Fransiya (1884-85). Apan ang kapildihan sa mga barko, ug ang misangpot nga kapeligrohan sa trapiko sa mga barko sa Taiwan, nagpugos sa Tsina sa paghimog pakigdait diha sa dili-maayong mga kondisyon".