Isulat ang usa ka pagpadayon alang niining parapoa - Sa wala pa madiskobrehi ang usa ka hinungdan sa impeksyon, ang mga simtoma sa kolera gituohan nga gipahinabo sa sobra nga bile sa pasyente; ang sakit nga kolera nagkuha sa ngalan niini gikan sa Gregong pulong nga "choler" nga nagkahulogang bile. Kini nga teoriya nahiuyon sa pagkalingaw, ug mitultol sa medikal nga mga buhat sama sa pagpagawas ug dugo. Ang bakterya unang gitaho niadtong 1849 ni Gabriel Pouchet, kinsa nakadiskobre niini diha sa mga tinulo sa mga pasyente nga may kolera, apan wala niya pabilhi ang kahulogan niining presensiya. Ang unang siyentipiko nga nakasabot sa kahulogan sa "Vibrio cholerae" mao ang Italyanong anatomista nga si Filippo Pacini, kinsa nagpatik ug detalyadong mga drowing sa organismo diha sa "Microscopical observations and pathological deductions on cholera" niadtong 1854. Siya mipatik sa dugang nga mga papel sa 1866, 1871, 1876 ug 1880, nga wala tagda sa siyentipikanhong komunidad. Husto siyang naghubit kon sa unsang paagi ang bakterya maoy hinungdan sa diarrhea, ug naghimog mga pagtambal nga napamatud-ang epektibo. Samtang ang epidemiolohikal nga mga mapa ni John Snow nailhan pag-ayo, ug misangpot sa pagtangtang sa ganghaan sa bomba sa Broad Street, pananglitan ang 1854 Broad Street cholera outbreak
. Niadtong 1874, ang siyentipikanhong mga representante gikan sa 21 ka nasod nagbotar nga bug-os sa paghukom nga ang kolera gipahinabo sa mga hilo sa kalikopan gikan sa "miasmatas", o mga panganod sa dili-maayong mga substansiya nga naglutaw sa hangin. Sa 1884, si Robert Koch nakadiskobre pag-usab sa "Vibrio cholerae" ingong hinungdanong elemento sa kolera. Ang pipila ka siyentipiko misupak sa bag-ong teoriya, ug miinom pa gani ug mga kultura sa kolera aron sa pagbungkag niini: