Isulat ang pagpadayon niining parapoha - Si Merry sa kasamtangan nakigbahin na sa ubang literatura. Ang "Paulina", usa ka sugilanon diha sa balak, mipakita sa kataposan sa 1787. "Diversity", usa ka komplikadong pagdayeg, sa misunod nga tuig ug, sa 1789, ang "Ambitious Vengeance", usa ka drama, nga sa sugilanon, karakter, ug situwasyon maoy usa ka parody sa "Macbeth". Wala gayod kini himoa. Sa sinugdanan sa mao gihapong tuig siya misulat sa pagdayeg alang sa pagkaayo sa hari nga gipamulong ni Mrs. Siddons sa Abril 21. Apan ang mga panghitabo sa ika-14 nga Hulyo
sa Paris naghatag ug bag-ong direksiyon sa iyang mga kusog, ug nagkolor sa nahibiling bahin sa iyang kinabuhi. Si Merry wala maghukom sa Rebolusyon sa Pransiya, apan naghukom sa tanang butang pinaagi niana; ang iyang mga higala, ang iyang kaugalingon, literatura, arte, ang tanang sibil ug sosyal nga mga relasyon. Siya miadto dayon sa Paris, miduaw sa Asembliya, diin iyang nakita ang "diyutayng kagubot, apan ang tanan tungod sa kasibot", ug sa iyang pagbalik gipatik ang "Laurel of Liberty". Ang balak gibugalbugal ni Walpole, kinsa nalipay sa iyang "gossamery nga mga luha" ug "silky nga kadagatan". Sa 1790, si Merry mipresentar sa iyang kaugalingon ingong kandidato alang sa laureateship, apan ang iyang mga prinsipyo, nga gihisgotan na sa tibuok lungsod, naghimo sa iyang kandidatura nga walay paglaom; ug bisan tuod ang "World" mibalhin sa mga bukid alang kaniya, ang korte maoy alang kang Pye. Sa ting-init sa 1791 siya sa Paris pag-usab, gipresentar ngadto sa Assembly sa usa ka tratado sa "Nature sa usa ka Libre nga Gobyerno", ug mipadayon sa usa ka kaila sa artist David. Niadtong Hulyo 14, ang iyang pagdayeg sa "Pagkapukan sa Bastille" gipatik sa usa ka miting sa Strand sa "1,500 nga mga Inggles nga mga ginoo", mga tigpasiugda sa Rebolusyon sa Pransiya. Tulo ka bulan una pa niana ang iyang "Lorenzo", usa ka trahedya, nakabaton ug mubo nga kalamposan sa Covent Garden, ug sa Agosto 1791 siya naminyo sa iladong aktres nga si Ann Brunton.