Magsugod sa Oktubre 1942 hangtod sa Mayo 1948, nagtudlo siya ug mga kurso bahin sa kasaysayan ug teoriya sa arkitektura ingong usa ka suplenteng propesor sa fakultad sa arkitektura sa University of Bucharest. Siya misulat sa usa ka kolum alang sa "Viața Românească" tali sa 1944 ug 1946; didto, gihisgutan ni Cantacuzino ang buhat sa nagkalainlaing mga pintor, eksibisyon ug opisyal nga mga salon. Ang iyang "Despre o estetică a reconstrucției", usa ka madasigong hangyo alang sa humanismo ug patriotismo, gipatik sa 1947. Nianang tuiga, siya misulat ug wala pa ma-publish nga pagtuon bahin sa historiograpiya ni Vitruvius. Usa ka diksyonaryo sa mga termino ug mga konsepto sa Romanian ug sa kalibutan nga arte usab nagpabilin sa porma sa manuskrito. Ang iyang puy-anan sa Bucharest nadaot sa pagbomba sa Gubat sa Kalibotan II
sa 1944. Sa panahon dayon human sa gubat, siya nagpadayon sa iyang arkitektura nga kalihokan, sa pagdesinyo sa usa ka gidaghanon sa mga villa ingon man sa uban pang mga proyekto, ang labing mahinungdanon nga sa nga mao ang Institute alang sa mga pagtuon ug Power Engineering building sa Bucharest.