Pagkahuman sa pagkab-ot sa nasodnong panaghiusa sa 1918, ang literatura sa Romania misulod sa gitawag nga bulawanong panahon, nga gihubit sa kalamboan sa nobela sa Romania. Ang tradisyonal nga katilingban ug bag-ohay nga mga panghitabo sa politika nakaimpluwensya sa mga buhat sama sa "Răscoala" ni Liviu Rebreanu ("Ang Pag-alsa"), nga, gipatik sa 1932, inspirado sa 1907 nga Romanian Peasants' Revolt
, ug "Pădurea Spânzuraților" ("Forest of the Hanged"), nga gipatik sa 1922 ug giinspirar sa pag-apil sa Romania sa World War I. Ang pagsugod sa modernong nobela makita sa Hortensia Papadat-Bengescu ("Concert din muzică de Bach"<unk>"Bach Concert"), Camil Petrescu ("Ultima noapte de dragoste, întâia noapte de război"<unk>"Ang Kataposang Gabii sa Gugma, ang Unang Gabii sa Gubat"). George Călinescu mao ang laing komplikado nga personalidad sa Romanian literatura: nobelista, dramaturgo, magbabalak, literary kritiko ug historyano, essayist, magsusulat. Siya gipatik authoritative monographs mahitungod sa Eminescu ug Creangă, ug sa usa ka monumental (duolan sa 1,000 mga panid sa quarto) kasaysayan sa Romanian literatura gikan sa iyang sinugdanan ngadto sa panahon sa iyang pagsulat (1941).