Isulat ang pagpadayon niining parapoha - si Dragomirov misulod sa Guard infantry niadtong 1849, nahimong ikaduha nga tinugyanan niadtong 1852 ug tinugyanan niadtong 1854. Sa ulahing tuig siya gipili sa pagtuon sa Nicholas Academy (usa ka tunghaan sa mga kawani), ug dinhi siya mipalabi pag-ayo nga siya nakadawat ug bulawan nga medalya, usa ka pasidungog nga, sumala sa giingon, gihatagan sa usa ka estudyante sa akademya sa makaduha lamang sa ika-19ng siglo. Niadtong 1856, si Dragomirov gipromot sa pagka-captain-of-staff ug sa 1858 ngadto sa bug-os nga kapitan, nga gipadala sa ulahing tuig sa pagtuon sa mga pamaagi sa militar nga popular sa ubang mga nasod. Siya mibisita sa Pransiya, Inglaterra, ug Belgium, ug misulat ug daghag mga taho bahin sa mga kampo sa pagtudlo ug pagmaneobra niining mga nasora sa Châlons, Aldershot, ug Beverloo. Sa 1859, siya gilakip sa hedkuwarter sa Hari sa Sardinia Victor Emmanuel II sa panahon sa kampanya sa Magenta
ug Solferino, ug dihadiha sa iyang pagbalik sa Russia siya gipadala sa Nicholas Academy ingong propesor sa taktika. Si Dragomirov nagdula og nag-unang bahin sa pag-organisar pag-usab sa sistema sa edukasyon sa kasundalohan, ug naglihok usab isip magtutudlo sa daghang mga prinsipe sa imperyal nga pamilya. Kini nga post iyang gihuptan hangtud sa 1863, sa diha nga, ingon nga usa ka tin-edyer nga kolonel, siya miapil sa pagpugong sa Polish insurrection sa 1863-1864, pagbalik sa St. Petersburg sa ulahing tuig ingon nga kolonel ug hepe sa mga kawani sa usa sa mga Guard dibisyon. Panahon sa Austro-Prusian War sa 1866, si Dragomirov gilakip sa hedkuwarter sa Ikaduhang Prusyanong kasundalohan. Siya mitambong sa mga gubat sa ibabaw sa Elbe ug sa Königgrätz, ug ang iyang mga komento bahin sa mga operasyon nga iyang nasaksihan bililhon kaayo sa estudyante sa taktika ug sa gubat sa 1866.