Ang modernong mga sistema sa drenahe wala motungha hangtod sa ika-19ng siglo sa Kasadpang Uropa, bisan tuod ang kadaghanan niining mga sistemaha unang gitukod aron sa pagsulbad sa mga suliran sa basura nga mitungha gikan sa paspas nga pag-urbanize. Usa sa maong mga pananglitan mao ang sistema sa pagkalot sa London, nga gitukod aron sa pagpakigbatok sa dakong kontaminasyon sa Suba sa Thames. Niadtong panahona, ang Suba sa Thames mao ang pangunang sangkap sa sistema sa pag-agos sa tubig sa London, nga ang mga hugaw sa tawo nag-umpong diha sa katubigan nga tupad sa daghag populasyon nga sentro sa siyudad. Ingong resulta, daghang epidemya ang nag-antos sa mga molupyo sa London ug bisan sa mga membro sa Parlamento, lakip na ang mga hitabo nga nailhan ingong 1854 Broad Street cholera outbreak
ug ang Dakong Kahugaw sa 1858. Ang kabalaka alang sa panglawas sa publiko ug kalidad sa kinabuhi naglansad ug ubay-ubayng mga inisyatibo, nga sa kataposan misangpot sa paglalang sa modernong sistema sa pagkalot sa London nga gidisenyo ni Joseph Bazalgette. Kining bag-ong sistema tin-awng nagtumong sa pagsiguro nga ang tubig sa hugaw i-redirect nga halayo kutob sa mahimo gikan sa mga tinubdan sa suplay sa tubig aron makunhoran ang hulga sa mga pathogen sa tubig. Sukad niadto, ang kadaghanang sistema sa pag-agos sa tubig sa siyudad nagtinguha sa susamang mga tumong sa pagsanta sa mga krisis sa panglawas sa publiko.