Ang Pilipinas mao ang labing mabangis nga teatro sa gubat alang sa nag-atake nga imperyo, nga adunay labing menos 498,600 ka mga tropa sa Hapon nga namatay sa pagpakig-away sa kombinadong resistensya sa Filipino ug mga sundalo sa Amerika, usa ka mas dako nga gidaghanon sa mga biktima kon itandi sa ikaduhang dapit nga teatro, ang kinatibuk-an sa Tsina, nga hinungdan sa mga Hapon nga mga 455,700 ka mga biktima. Ang pag-okupar sa Pilipinas sa Hapon natapos sa pagtapos sa gubat. Sa bisperas sa kagawasan sa Pilipinas, ang mga puwersa sa Alyado ug ang Imperyo sa Hapon mipakig-away sa kinadak-ang gubat sa dagat sa kasaysayan, pinaagi sa kinatibuk-ang tonelada sa Gubat sa Leyte Gulf. Ang Amerikanhong kasundalohan nakig-away sa Kampanya sa Pilipinas sukad sa Oktubre 1944, sa dihang ang Ikaunom nga Hukbo sa Tinipong Bansa ni MacArthur miabot
Sa Leyte. Misunod ang mga paglupad sa mga barko sa ubang bahin sa nasod, ug ang mga Alyado, uban sa mga tropa sa Komonwelt sa Pilipinas, misulong paingon sa Manila. Bisan pa niana, ang pagpakig-away nagpadayon hangtod sa pormal nga pagsurender sa Hapon sa Septiyembre 2, 1945. Mga 10,000 ka sundalo sa T.B. ang nawagtang sa pag-alagad sa Pilipinas sa dihang natapos ang gubat, labaw pa kay sa bisan unsang laing nasod sa Pasipiko o Uropa. Ang Pilipinas nag-antos sa dakong pagkawala sa kinabuhi ug dakong pisikal nga kalaglagan, ilabina panahon sa Gubat sa Manila. Gibanabana nga 1 ka milyong taga-Pilipinas ang nangamatay, nga ang dakong bahin niana nahitabo sa kataposang mga bulan sa gubat, ug ang Manila nadaot pag-ayo.