Ang kapilya sa sinugdan may walo ka lunsay nga mga eskultura nga plata nga mga usa ka metro ang gitas-on ug nga natunaw panahon sa Lunop
(1655<unk>1660), apan sila nagbarog diha sa dakong halaran. Ang marmol nga mga niches lagmit gimugna sa mga tuig 1620 o 1630 apan walay gihisgotan nga sila adunay mga eskultura diha kanila hangtod sa 1737 sa dihang ang usa ka imbentaryo naglista sa walo ka kahoyng mga eskultura sa mga hari ug mga emperador. Sumala kang Marija Matušakaitė, ang mga eskultura maoy estilo sa ulahing bahin sa Baroque ug angay nga gipetsahan sa ikaduhang kwarter sa ika-18ng siglo. Ang unang mga pag-angkon nga ang mga eskultura naghulagway sa mga hari sa Polonya natala sa usa ka 1828 nga taho sa kanonikong pagduaw ug sa usa ka 1835 nga libro bahin sa kasaysayan sa Vilnius ni. Kini nga teoriya sa mga hari sa Jagiellonian nakaangkon og popularidad ug sa 1878 ang mga ngalan gisulat sa mga gilded nga mga letra sa mga postaments: Władysław II Jagiełło (Jogaila) (naghari 1386<unk>1434), Władysław sa Varna (1434<unk>1444), Casimir IV Jagiellon (1447<unk>1492), Saint Casimir, John I Albert (1492<unk>1501), Alexander Jagiellon (1501<unk>1506), Sigismund I ang Lumang (1507<unk>1548), ug Sigismund II Augustus (1548<unk>1572). Sa usa ka punto, ang Lithuanian historiography nagpuli kang Władysław sa Varna sa Władysław IV Vasa (1632<unk>1648). Ang mga sinulat sukad niadto nawala na, apan kining maong mga ngalan sagad gikutlo.