Pagsulat ug pagpadayon niining parapoha - Sa sayong bahin sa katuigang 1920, ang Washington Naval Treaty nagbutang ug mga limitasyon sa kinatas-ang gidak-on ug kinatibuk-ang tonelada sa mga aircraft carrier alang sa lima ka dagkong gahom sa dagat. Ang ulahing mga pakigsaad sa dakong bahin naghupot niining maong mga probisyon. Tungod niini, ang pagtukod tali sa Gubat sa Kalibotan dili na igo aron sa pagtagbaw sa operasyonal nga mga panginahanglan alang sa mga aircraft carrier samtang ang Gubat sa Kalibotan II mikaylap gikan sa Uropa. Gamay ra kaayo ang mga carrier sa armada nga magamit sa pagdala sa mga ayroplano ngadto sa layo nga mga base, pagsuporta sa mga pagsulong sa amphibious, paghalad sa pag-landing sa carrier sa pagbansay alang sa mga pilots sa pag-ilis, paghimo sa mga anti-submarine patrols, ug paghatag sa depensa nga air cover alang sa gipadagan nga mga barko sa gubat ug mga cruiser. Ang mga kinahanglanon sa misyon nga gihisgutan sa ibabaw limitado ang paggamit sa talagsaon nga kapasidad sa pag-atake sa mga carrier sa armada nga gipakita sa Battle of Taranto
ug ang Pag-atake sa Pearl Harbor. Ang pagbag-o sa naglungtad nga mga barko (ug mga hull nga gitukod alang sa ubang mga katuyoan) naghatag dugang nga mga tigdala sa ayroplano hangtod nga ang bag-ong pagtukod magamit.