Pagsulat ug usa ka pagpadayon alang niining parapo - Sa 1935, ang Tinipong Bansa, sumala sa iyang saad sa bug-os nga pagkasoberano sa Pilipinas, nagtukod sa Komonwelt sa Pilipinas human sa pagratipikar sa 1935 Konstitusyon, nga nagpahiuli usab sa pagkapresidente. Ang unang nasyonal nga piniliay sa presidente gihimo, ug si Manuel L. Quezon (1935<unk>44) napili sa unom ka tuig nga termino, nga walay probisyon alang sa re-election, ingon nga ang ikaduhang presidente sa Pilipinas ug ang unang presidente sa Commonwealth. Apan, sa 1940, ang Konstitusyon giusab aron tugotan ang pag-eleksyon pag-usab apan gipamub-an ang termino ngadto sa upat ka tuig. Ang usa ka kausaban sa gobyerno nahitabo tulo ka tuig sa ulahi sa dihang ang Ikaduhang Republika sa Pilipinas giorganisar uban sa pagpatuman sa 1943 Konstitusyon, nga gipatuman sa Hapon human kini nag-okupar sa Pilipinas sa 1942 sa panahon sa Gubat sa Kalibotan II. Si José P. Laurel milihok isip presidente sa monyeka sa bag-ong gobyerno nga gi-sponsor sa Hapon; ang iyang "de facto" nga pagkapresidente, nga wala legal nga giila hangtod sa mga 1960, nag-overlap sa presidente sa Commonwealth, nga mibiya sa pag-eksilio. Ang Ikaduhang Republika nahugno human ang Japan misurender
ngadto sa mga Alyado niadtong 1945; ang Commonwealth gipahiuli sa Pilipinas sa samang tuig uban kang Sergio Osmeña (1944<unk>46) isip presidente.