Pagkahuman sa pagka-independente niini sa 1956, ang Sudan nag-antos sa daghang internal nga mga panagbangi tungod sa politikanhon, etnikong, ug relihiyosong mga isyu. Niadtong 1983, ang mga rebolusyonaryo ug mga separatista gikan sa dakong bahin sa habagatan sa nasod nga kadaghanan Kristohanon-Animista nag-uban ug naglansad ug usa ka pagsulong batok sa gobyerno nga sa naandang paagi gidominar sa Muslim nga mga elites gikan sa amihanan. Ang mga rebelde nag-organisar sa ilang kaugalingon ingon nga ang "Sudan People's Liberation Army" (SPLA) ubos sa pagpangulo ni John Garang, ug ang insurgency sa katapusan misaka ngadto sa usa ka bug-os nga sibil nga gubat nga apektado usab sa silangan ug kasadpan sa Sudan. Ang mga negosasyon tali sa gobyerno ug sa SPLA halos miresulta sa malinawong solusyon sa panagbangi, apan natapos human sa 1989 coup d'état
nga nagdala sa National Islamic Front (NIF) ubos ni Omar al-Bashir ngadto sa gahom. Ang bag-ong rehimen militante nga misupak sa bisan unsang kompromiso, ug determinado sa bug-os nga paglaglag sa SPLA ug sa tanang ubang mga grupo sa oposisyon. Misunod ang pag-uswag sa kapintasan.