Isulat ang usa ka pagpadayon alang niini nga parapo - Ang kakulang sa mga kawani sa panglawas sa Afghanistan maoy resulta sa nagpadayon nga gubat sa nasod sukad sa 1978
, lakip na ang makasaysayan nga ubos nga pagpamuhunan sa edukasyon ug pagbansay, migrasyon, kakulang sa imprastraktura ug kagamitan ug dili maayo nga suweldo. Ang ubang mga hagit naglakip usab sa kakulang ug mga kahigayonan alang sa pag-uswag sa karera, pag-absentismo sa mga kawani, pagtrabaho nga walay trabaho, ug huyang nga pagdumala. Ang nagpadayon nga kawalay kasegurohan, malisod nga lugar, kultural ug sosyo-ekonomikanhong mga babag nakaamot usab sa kinatibuk-ang kakulang ingon man sa gender ug geographic nga mga disbalanse sa mga trabahante sa panglawas. Sumala sa global nga sumbanan, daghang mga trabahante sa panglawas (ilabi na ang mga espesyalista ug mga babaye nga doktor) mas gusto nga magtrabaho sa Kabul ug sa ubang dagkong mga siyudad alang sa mas maayo nga sukdanan sa kinabuhi (i.e. seguridad, trabaho, transportasyon, pag-atiman sa panglawas ug edukasyon alang sa ilang mga anak). Dugang pa, ang makasaysayanhong mga palisiya nga nagdili sa edukasyon sa mga batang babaye (sa panahon sa Taliban nga rehimen gikan sa 1995 ngadto sa 2001) nga nakaapektar sa produksyon sa mga trabahante sa panglawas gibati gihapon ug nasugatan karon, ilabina sa mas mga probinsiya sa kabanikanhan.