Kompletoha ang mosunod nga pulong: Ang Tibet nailalom sa pagmando sa dinastiya sa Qing sa Tsina niadtong 1720 human sa Qing
gipapahawa ang mga puwersa sa Dzungar Khanate. Apan sa kataposan sa ika-19ng siglo, ang awtoridad sa Tsina sa Tibet maoy simbolikong awtoridad lamang. Human sa Rebolusyon sa Xinhai niadtong 1911<unk>1912, ang mga milisya sa Tibet mihimog kalit nga pag-atake sa garrison sa Qing nga nagbarog sa Tibet human sa kagubot sa Xinhai Lhasa. Human sa pagkapukan sa dinastiyang Qing niadtong 1912, ang mga opisyal sa Qing sa Lhasa napugos sa pagpirma sa "Tulo ka Punto nga Kasabotan" alang sa pagsurender ug pagpalagpot sa mga puwersa sa Qing sa sentral nga Tibet. Sa sayong bahin sa 1912, gipulihan sa Gobyerno sa Republika sa Tsina ang dinastiya sa Qing isip gobyerno sa Tsina ug ang bag-ong republika miangkon sa iyang pagkasoberano sa tanan nga mga teritoryo sa miaging dinastiya, nga naglakip sa 22 ka lalawigan sa Tsina, Tibet ug Outer Mongolia. Kini nga pag-angkon gitagana sa Imperial Edict of the Abdication of the Qing Emperor nga gipirmahan sa Empress Dowager Longyu alang sa unom ka tuig nga Emperor Xuantong: "... ang nagpadayon nga teritoryo nga integridad sa mga yuta sa lima ka rasa, Manchu, Han, Mongol, Hui, ug Tibetan ngadto sa usa ka dakung Republika sa Tsina" (...). Ang Provisional nga Konstitusyon sa Republika sa Tsina nga gisagop niadtong 1912 espesipikong nag-establisar sa mga rehiyon sa utlanan sa bag-ong republika, lakip na ang Tibet, ingong bahin sa estado.