Pagkahuman sa pagsulong sa Alemanya sa Belgium (10 ngadto sa 28 sa Mayo 1940), ang gobyerno sa Belgium napugos sa pag-atras gikan sa Brussels ngadto sa Pransiya, sa ngadtongadto ngadto sa Bordeaux. Bisan pa sa pagsurender ni Haring Leopold III ug sa Belgian Army sa Mayo 28, nagpadayon kini sa pagsuporta sa mga Pranses. Bisan pa niana, human nga ang Pransiya nangita ug armistice
dili tin-aw kon unsay buhaton niini. Gisugyot ni Jaspar nga dad-on ang gobyerno ngadto sa London, apan kini gisalikway ni Pierlot niadtong Hunyo 18. Kay mibiya sa gobyerno nga walay pagtugot, si Jaspar miabot sa London uban sa iyang pamilya sa Hunyo 21. Sa Hunyo 23, siya naghimo sa usa ka sibya sa BBC ngadto sa German-na-okupar Belgium sa pagpagawas sa iyang kaugalingon ingon nga ang magtutukod sa usa ka Libre nga Belgian nga gobyerno. Tungod sa kasuko, ang gobyerno sa Bordeaux naghubo kaniya sa iyang titulo sa pagka-ministro sa pagkasunod adlaw. Si Jaspar sa wala madugay giapil sa ubang mga politiko sa wala, nga daghan kanila mga radikal, sama kang Camille Huysmans, Max Buset, ug Isabelle Blume. Gidasig sa panig-ingnan sa Pranses nga Heneral Charles de Gaulle, si Jaspar misulay sa pagporma sa usa ka alternatibong gobyerno sa 5 Hulyo nga nailhan nga "Belgian National Committee" ("Comité national belge") ubos sa pagkapresidente ni Huysmans apan napakyas siya sa pagsiguro sa diplomatiko nga pag-ila gikan sa British Foreign Office. Ang pag-abot ni Albert De Vleeschauwer sa London, nga gisundan sa ubang taas nga mga membro sa gobyerno ni Pierlot sa wala madugay human niana, mitapos sa pagsulay sa pagtukod ug alternatibo sa Belgianong gobyerno sa pagkadestiyero.