Lengkepan kalimah di handap ieu: Tapi, ngaréspon karya Bairoch, Pomeranz, Parthasarathi jeung nu lianna panalungtikan nu leuwih saterusna geus manggihan yén bagéan abad ka-18 Éropa Kulon memang ngabogaan upah jeung tingkat panghasilan per kapita nu leuwih luhur ti di kalolobaan India, Turki Utsmani, Jepang jeung Cina. Sanajan kitu, pamadegan Adam Smith kapanggih geus overgeneralized kamiskinan Cina. Antara taun 1725 jeung 1825, pagawe di Beijing jeung Delhi ngan bisa meuli hiji karanjang barang dina tingkat subsistence, sedengkeun pagawe di London jeung Amsterdam bisa meuli barang antara 4 jeung 6 kali tingkat subsistence. Dina taun 1600, GDP per kapita India kira-kira 60% tina tingkat Inggris. Turunna nyata dina per kapita panghasilan teu lumangsung boh di Cina jeung India tapi di India dimimitian salila periode Mughal saméméh kolonialisme Britania. Di luar Éropah loba turunna jeung stagnasi ieu geus attributed ka tumuwuhna populasi di wewengkon désa outstripping tumuwuhna di taneuh dipelak ogé
gejolak politik internal. Kolonial bébas di Amérika Kalér Britania dianggap ku sejarawan jeung ékonom dina hiji survey akademisi pikeun jadi diantara jalma paling well-aya di dunya dina wengi Revolusi Amérika. Bukti pangheubeulna ngeunaan parobahan kaséhatan anu nyababkeun paningkatan umur dimimitian di Éropa dina taun 1770-an, kira-kira hiji abad saméméh di Asia. Robert Allen ngajawab yén upah nu relatif luhur dina abad ka-18 di Inggris, ngajurungkeun panerapan téknologi pikeun ngahémat tanaga gawé jeung palatihan jeung atikan pagawé, nu ngabalukarkeun industrialisasi.