Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Kakuatan Athena dina Perang Peloponnesia asalna ti angkatan lautna, sedengkeun Sparta asalna ti tentara Hoplite anu berbasis di darat. Nalika perangna maju, kumaha oge, urang Sparta sadar yén upami aranjeunna ngalemahkeun strategi Pericles pikeun ngungkulan Peloponnesians ku tetep di jero témbok Athena tanpa wates (strategi anu dimungkinkeun ku Tembok Panjang Athena sareng palabuhan anu diperkuat Piraeus), aranjeunna kedah ngalakukeun hiji hal ngeunaan kakuatan angkatan laut Athena anu unggul. Sakali Sparta meunangkeun Pérsia salaku sekutu, maranéhna miboga dana anu diperlukeun pikeun ngawangun armada angkatan laut anyar anu diperlukeun pikeun merangan Athena. Sparta bisa ngawangun armada sanggeus armada, ahirna ngancurkeun armada Athena dina Patempuran Aegospotami
. tapi Jendral Spartan Brasidas nyimpulkeun bédana dina pendekatan perang laut antara Spartan jeung Athena: "Urang Athena ngandelkeun kagancangan jeung kamampuhna dina sagara terbuka pikeun nyerang kapal-kapal anu teu sopan; sabalikna, armada Peloponnesian bisa meunang ngan lamun perangna di deukeut darat dina cai anu tenang jeung sempit, ngabogaan jumlah kapal anu leuwih loba di tempat perang lokal, sarta lamun pasukan angkatan lautna anu leuwih terlatih di dek jeung hoplit di basisir bisa ngarobah perang laut jadi kompetisi infantri". Sajaba ti éta, dibandingkeun jeung finesse tinggi angkatan laut Athena (pembalap unggul anu bisa outflank jeung ram triremes musuh ti sisi), nu Spartans (kitu ogé sekutu maranéhanana jeung musuh séjén Athena) bakal difokuskeun utamana dina ramming triremes Athena sirah dina. Ieu taktik, digabungkeun jeung taktik nu dijelaskeun ku Brasidas, nu ngabalukarkeun éléhna armada Athena dina Patempuran Sirakusa Kadua salila Ékspédisi Sisilia.