Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Raja Vandal pro-Romawi Hilderic digulingkeun ku lanceukna Gelimer dina 530. Pemberontakan nu lumangsung di Sardinia jeung Tripolitania méré alesan ka Justinian pikeun campur tangan. Manéhna nunjuk Belisarius pikeun mingpin invasi ngalawan
Karajaan Vandal dina awal 533. Putri Theodoric, Amalasuntha, nu maréntah Karajaan Ostrogoth di Italia salaku bupati pikeun putrana Athalaric, diidinan pasukan ékspédisi Romawi ngagunakeun palabuhan Syracuse salila kampanye. Dina sataun, Belisarius ngéléhkeun Vandal jeung pangrojong populasi asli jeung nalukkeun karajaan maranéhanana. Warga Afrika Kalér nu direbut deui, teu meunang perang salila sababaraha taun lantaran suku-suku Berber nu teu patuh jeung pasukan Romawi nu barontak. Di Itali, Athalaric maot sarta lanceuk Amalasuntha, Theodahad, ditelasan dina taun 535. Hiji bencana alam anu teu dikenal, kamungkinan lebu tina letusan gunung seuneuan utama, ngagelapkeun panonpoé antara 24 Maret 535 jeung 24 Juni 536. Suhu nu handap nyababkeun musnahna panén jeung kalaparan. Ieu musibah teu ngahalangan Justinian ti perang ngalawan Ostrogoths. Dina 535 Mundus nalukkeun Dalmatia jeung Belisarius nalukkeun Sisilia. Salila lima taun saterusna, Belisarius ngeusian ampir sakabéh Italia, tapi karajaan Ostrogoths tetep aya di kalér. Nyokot kauntungan tina konsentrasi pasukan Romawi di Italia, urang Bulgaria ngaluncurkeun serangan rampog di Balkan, sarta Khosrow neruskeun perang. Manéhna nyerang Suriah, ngéléhkeun Antiokhia jeung mulangkeun kakawasaan Sassanian ka Lazica.