Tulis saterusna pikeun paragraf ieu - Kakaisaran aya dina kaayaan krisis anu langgeng sabab ngalaman karugian teritorial anu teras-terasan: Bulgaria nyatakeun kamerdékaan, Austria-Hungaria ngagabung Bosnia
jeung konflik étnis di Ottoman Makédonia terus unabated. Italia nyerang Tripolitania Utsmaniyah dina taun 1911 jeung karajaan leungit lolobana wewengkon Éropa na sésana nalika Liga Balkan overran Rumelia dina taun 1912. Dina taun 1914, Kakaisaran Utsmaniyah asup ka Perang Dunya I jeung CUP nu beuki radikal ngalaksanakeun pembersihan étnis jeung génocide ngalawan warga Arménia, Asur, jeung Yunani, kajadian nu sok disebut génocide Utsmaniyah. Saatos pasrah Ottoman dina taun 1918, kapamingpinan CUP kabur ka pengasingan sareng Sekutu nempatan Konstantinopel. Parlemén Utsmaniyah ngamukkeun Sekutu ku cara nandatanganan Protokol Amasya jeung révolusionér Turki di Ankara sarta satuju kana "Misak-ı Millî" (Pact Nasional). Nalika rencana pikeun pamisah Kakaisaran Utsmaniyah maju saatos Konperénsi London, Sekutu maksa ngabubarkeun majelis, sahingga ngalaksanakeun Era Konstitusional Kadua. Loba anggota parlemén jadi anggota Majelis Nasional Gedé nalika Perang Kamerdékaan Turki, sarta ahirna neruskeun karirna di Républik.