Lengkepan kalimah di handap ieu: Pupusna Yazid jeung putrana jeung panerusna Mu'awiya II dina suksesi nu rélatif gancang dina taun 683 <unk> 684 nyababkeun kakosongan kapamingpinan di Damaskus jeung runtuhna otoritas Umayyah di sakuliah Khalifah. Kalolobaan propinsi nyatakeun kasatiaan maranéhanana ka saingan Makkah basis khalifah Abd Allah ibn al-Zubayr. Di sawatara wewengkon di Suriah, suku-suku Arab nu geus ngadeg ti baheula nu geus meunangkeun posisi nu hadé di pangadilan jeung militer Umayyah, hususna Banu Kalb, ngusahakeun pikeun ngajaga pamaréntahan Umayyah. Marwan jeung kulawargana, kaasup Abd al-Malik, ti harita pindah ka Suriah, di mana Marwan papanggih jeung Ubayd Allah ibn Ziyad, anu nembé diusir ti jabatanna minangka gubernur di Irak. Ibnu Ziyad ngayakinkeun Marwan pikeun ngintunkeun candida na pikeun khalifah nalika gempungan suku-suku pro-Umayyad di Jabiya anu diayakeun ku kapala Kalbi Ibnu Bahdal. Bangsawan suku milih Marwan salaku khalifah jeung nu pamungkas jadi gumantung kana Kalb jeung sekutu-sekutunya, anu sacara koléktif jadi dipikawanoh salaku "Yaman" dina rujukan ka maranéhanana ostensibly dibagikeun Arab Kidul (Yamani) akar. Kakuatan maranéhanana datang dina biaya suku Qaysi, relatif pendatang anu geus datang ka ngadominasi kalér Syria jeung Jazira handapeun Mu'awiya I jeung geus defected ka Ibn al-Zubayr. The Qays anu routed ku Marwan jeung backers Yamani na di
Patempuran Marj Rahit dina taun 684, nyababkeun pertikahan getih anu lami sareng persaingan antara dua koalisi suku. Abd al-Malik henteu milu dina perang ku alesan agama, numutkeun sajak-sajak kontemporer anu dikumpulkeun dina antologi Abu Tammam (m. 845).