Nalika warta sumping yén Mongol parantos nyebrang Walungan Yordan di 1260, Sultan Qutuz sareng pasukanana neraskeun ka tenggara ka 'Spring Of Goliath' (Kenal dina basa Arab salaku 'Ain Jalut') di Lembah Jezreel. Maranéhna ngalawan pasukan Mongol nu jumlahna kira-kira 20.000 prajurit dina Patempuran Ain Jalut
sarta perang relentlessly salila sababaraha jam. Pamingpin Mamluk, Baibars, lolobana ngagunakeun taktik hit-and-run dina upaya narik pasukan Mongol pikeun ngudag anjeunna. Baibars jeung Qutuz geus nyumputkeun kalolobaan pasukanana di gunung-gunung pikeun ngantepkeun Mongol asup ka wewengkon éta. Pamingpin Mongol Kitbuqa, anu parantos diprovokasi ku kabur terus-terusan Baibars sareng pasukanana, mutuskeun pikeun maju sareng sadaya pasukanana dina nyusul urang Mesir anu kabur. Nalika urang Mongol ngahontal dataran luhur, urang Mesir muncul tina nyumput, sareng urang Mongol mendakan dirina dikurilingan ku pasukan musuh nalika pasukan anu disumputkeun nyerang aranjeunna ti sisi sareng Qutuz nyerang tukang Mongol. Aya nu ngira-ngira jumlah pasukan Mesir téh 24.000 nepi ka 120.000. Urang Mongol leupas tina perangkap jeung malah ngarangkep serangan balik nu suksés, tapi jumlahna geus ngaleutikan nepi ka teu bisa dihindari. Ampir sakabéh pasukan Mongol nu masih aya di wewengkon éta, kaasup Kitbuqa, boh ditelasan atawa ditawan dina poé éta. Patempuran Ain Jalut ngawujudkeun titik balik pikeun penaklukan Mongol.