Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Perancis parantos nanem modal di Dai Viet ku ngadukung faksi Nguyen Anh ngalawan pemberontakan Tayson nalika Perang Sipil Vietnam (1789 <unk> 1802). Raja Perancis Louis XVI nandatanganan jeung Nguyen Anh Perjangjian Versailles dina 1787 pikeun méré Nguyen loyalists hiji aliansi jeung Perancis. Sanajan perjangjian éta henteu pernah diratifikasi, rébuan tentara bayaran jeung perwira Perancis ngagabung ka sisi Nguyen Anh sarta tarung ngalawan Tayson. Nalika Anh ngéléhkeun Taysons sareng dinobatkeun salaku Kaisar Gia Long (r. 1802<unk>1819) Karajaan Vietnam ngahiji dina taun 1802, kira-kira 400 urang Perancis ngalayanan monarki anyar salaku pajabat pangadilan sareng panaséhat Gia Long, anu relatif toleran kana sadaya agama kalebet Katolik. Hanjakal, panerus Gia Long nyaéta Kaisar Minh Mạng (r. 1820<unk>1841) nyaéta pamingpin anu konservatif jeung isolasionis. Manéhna ngabatalkeun hubungan diplomatik jeung Perancis dina 1826. Dimimitian ti taun 1833, sanggeus pemberontakan Lê Văn Khôi
, raja Vietnam utamina nargétkeun urang Kristen Katolik pikeun penganiayaan agama ku cara méré label "tà đạo" (péngkhianat), ngaluarkeun sababaraha "dụ cấm đạo Gia tô" (peraturan larangan agama Katolik), sareng ngalarang kagiatan misionaris. Ieu penganiayaan Katolik jeung eksekusi uskup Perancis nyiptakeun alesan pikeun campur tangan ku Perancis, tapi monarki Perancis anyar dina pamaréntahan Louis Philippe I (r. 1830<unk>1848) teu fokus kana panangtayungan misionaris maranéhanana di Wétan Jauh.