Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - Perang
réngsé dina bulan Méi 1945 jeung dua belas taun National Sosialis ngimpina réngsé jeung eta. Ina Seidel langsung mundur tina kaanggotaan Akademi Seni Prusia, anu dina waktos ieu bakal didiskreditkeun ku hubungan anu caket sareng pamaréntahan sateuacan 1945. Manéhna sorangan nyanghareupan kritik anu kuat alatan catetan pangrojong masarakatna anu kuat pikeun pamaréntahan Hitler. Sanajan kitu, dina zona penjajahan Amérika, Inggris jeung Perancis buku-bukuna geura-giru balik deui ka pikaresepeun ku masarakat maca, sarta aranjeunna terus manggihan loba pembeli jeung pamiarsa nepi ka taun 1960-an. Salila taun 1950-an manéhna ngahasilkeun dua deui novel utama nu mana manéhna ngusahakeun pikeun nyalametkeun reputasi nya. Dina "Das unverwesliche Erbe" (1954: "loose, "The inalienable legacy"") nu dimekarkeun dina aspék Kristen karya nya. Dina novél pamungkasna, "Michaela" manéhna sacara jelas narima, atas nama dirina jeung kelas menengah luhur sacara leuwih lega, bagian tina tanggung jawab pikeun Sosialisme Nasional. Najan ditampik ku kritikus sastra utama di Jérman Kulon (salaku zona pendudukan barat dina taun 1949), novél panungtunganana mangrupa kasuksésan utama lianna di kalangan pamiarsa. Salaku hasil tina pasca-perang pamisah Jérman, Akademi Seni Prusia heubeul sacara efektif diganti ku dua lembaga. Dina taun 1955 Ina Seidel diaku jadi anggota Akademi Seni barat di Berlin Kulon. Lila saméméh manéhna maot, dina taun 1974, karya-karya utamina geus ditarjamahkeun kana sababaraha basa asing. Hiji obituary kurang ti flattering di Die Zeit kumaha ogé digambarkeun laporan pupusna salaku salah sahiji jalma anu réaksi kahiji hiji urang téh reuwas nu almarhum teu geus maot loba taun saméméhna ("Ja, hat sie noch gelebt?").