Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Saatos kameunangan Mamluk kana Ilkhanate Mongol di Ain Jalut
dina 1260, dimana pasukan anu dilaporkeun 500 ksatria Armenia sareng pengikutna ogé milu, tentara Mamluk ngamimitian serangkaian serangan anu ngancurkeun ngalawan Karajaan Cilician Armenia, sekutu Ilkhanate sareng nagara Kristen anu makmur anu wawatesan sareng Wétan Tengah. Utamana, dina 1266, dina henteuna sekutu Mongol jeung Raja Hethum I anu ngumbara ka Karakorum pikeun ngumpulkeun bantuan, urang Arménia ngalaman kekalahan anu ngaruksak nalika dicandak ku tentara Mamluk di Mari, deukeut Darbsak. Dina taun 1275, Sultan Mamluk Baibars nyerang Arménia Cilicia, ngeusian ibukota Sis (tapi henteu benteng) sareng ngancurkeun istana karajaan. Pasukan-pasukan na nu ngarampog maehan jalma-jalma di lebak-lebak di gunung-gunung jeung nyokot loba pisan barang jarahan. Kota palabuan Ayas ancur jeung dibakar ku kolom Mamluk sarta kira-kira 2000 urang Frank jeung Arménia ti dinya tenggelam nalika ngusahakeun ngungsi ka kapal-kapal di palabuan. Daérah dataran Cilicia diruksak, sarta pangeusina dipaéhan ku pedang atawa dibawa jadi tawanan. Ceuk nu nyaksian, ngan jalma-jalma nu ngungsi ka tempat-tempat nu dijaga ku benteng-benteng nu bisa luput. Kota Tarsus ogé ancur. Dina kontéks ieu, bangsawan Arménia, kalolobaanana aman di benteng gunungna, ngumpul di sabudeureun Raja Leo II (putra Hethum I) sareng Constable Sempad.