Lengkepan kalimah di handap ieu: Taun 1958 mangrupa titik balik dina cara penting séjén pikeun Formula Hiji. Ngalawan sajumlah leutik Ferrari jeung Maserati, Stirling Moss meunang Grand Prix Argéntina ngajalankeun hiji mid-engined Cooper asup ku tim swasta Rob Walker, jeung powered by a 2-liter Coventry-Climax lempeng-4. Ieu mangrupikeun kameunangan munggaran pikeun mobil kalayan mesin dipasang di tukangeun supir dina Formula Hiji. Ieu ogé kahiji meunangna GP Championship Dunya pikeun pamilon swasta (iwal Indianapolis 500 dimana sadaya éntri téhnisna pamilon swasta ngagunakeun sasis anu dipésér). Grand Prix saterusna di
Monaco ogé meunang ku mobil Cooper anu sarua, waktu ieu didorong ku Maurice Trintignant sarta nyanghareupan oposisi anu leuwih substansial. Dipaké ku mesin anu ukuranna leutik, Coopers tetep jadi outsiders dina taun 1958 tapi pas mesin Coventry-Climax 2.5 liter anyar geus sadia, mobil-mobil Inggris leutik ieu terus ngadominasi Formula Hiji. Usum 1959 sacara efektif mangrupikeun awal révolusi mesin tengah, sareng usum ieu ningali persaingan sengit antara karya Cooper ti Australia Jack Brabham sareng Moss dina Cooper tim Walker. Transaksel Citroën Traction Avant anu dimodifikasi ku Getrag kabuktian janten tumit Achilles tina Coopers, janten Walker ngalih kana transaksel anu didamel ku mantan insinyur Maserati Valerio Colotti. Transmisi husus tétéla leuwih teu bisa dipercaya ti bagian standar, jeung Brabham nyokot judul jeung Moss kadua.