Lengkepan kalimah di handap ieu: Numutkeun kana "Oxford English Dictionary", hiji dukun (, atawa) nyaéta jalma anu dianggap boga aksés ka, jeung pangaruh dina, dunya roh-roh anu bageur jeung jahat, anu biasana asup kana kaayaan trance salila ritual, sarta ngalaksanakeun ramalan jeung penyembuhan. Kecap "shaman" sigana asalna tina basa Tungusic Evenki di Asia Kalér. Nurutkeun étnolinguist Juha Janhunen, "kecap ieu dibuktikeun dina sadaya idiom Tungusic" sapertos Negidal, Lamut, Udehe / Orochi, Nanai, Ilcha, Orok, Manchu sareng Ulcha, sareng "teu aya anu sigana bertentangan sareng asumsi yén hartos'shaman' ogé asalna tina Proto-Tungusic" sareng tiasa ngagaduhan akar anu manjangkeun deui dina waktos sahenteuna dua milénium. Istilah ieu diwanohkeun ka kulon sanggeus pasukan Rusia
nalukkeun Khanate shamanistic of Kazan dina 1552.