Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Daérah panalungtikan katilu Hasegawa anu dilakukeun nyaéta sajarah internasional anu ngalibatkeun Uni Soviét, Amérika Serikat, sareng Jepang dina ngeureunkeun Perang Pasipik. Nalika Amérika Sarikat muragkeun bom atomna di Hiroshima jeung Nagasaki dina bulan Agustus 1945, 1.6 juta pasukan Soviét
ngaluncurkeun serangan kejutan ka pasukan Jepang anu nempatan Asia Wétan. Hasegawa nyebarkeun buku, "Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan" (2005). Nantang pandangan nu loba ditarima yén bom atom di Hiroshima jeung Nagasaki mangrupa faktor nu pangpentingna dina kaputusan Jepang pikeun nyerah jeung ngeureunkeun Perang Pasifik, Hasegawa ngaluarkeun pamadegan yén asupna Uni Soviét kana perang, ku megatkeun Pakta Netralitas, maénkeun peran nu leuwih penting ti bom atom dina kaputusan Jepang pikeun nyerah. Pamadegan ieu kontras jeung kritik saméméhna tina bom, saperti Gar Alperovitz, anu ngajawab yén tujuan dasar Présidén AS Harry S. Truman ieu mintonkeun kakuatan militer AS salaku deterrent ka ambisi pamingpin Soviét Joseph Stalin. Nurutkeun sejarawan Australia Geoffrey Jukes, "[Hasegawa] ngabuktikeun sacara jelas yén éta téh deklarasi perang Soviét, lain bom atom, nu maksa Jepang pikeun nyerah tanpa syarat". Pamadegan manéhna geus dikritik. Diskusi anu paling saimbang sareng sumanget ngeunaan buku ieu dipasihkeun dina diskusi tabel buleud H-Diplo sareng Gar Alperovitz, Michael Gordin, David Holloway, Richard Frank, sareng Baron Bernstein. James Maddox, Professor of History Emeritus di The Pennsylvania State University, jeung panulis "Weapons for Victory: The Hiroshima Decision Fifty Years Later", nyaéta salah sahiji kritikus anu paling sengit tina buku éta.