Lengkepan kalimah di handap ieu: Salaku utusan pikeun Junta, anjeunna mingpin kampanye Paraguay malang. Pasukan-pasukanna ditalukkeun ku Bernardo de Velasco dina patempuran Campichuelo jeung
Urang Paraguay. Sanajan manéhna éléh, kampanye ieu ngamimitian ranté kajadian nu ngakibatkeun Kamerdékaan Paraguay dina Méi 1811. Manéhna mundur ka sakuriling Rosario, pikeun ngaraksa ngalawan serangan royalist ti Band Wétan Walungan Uruguay. Di dinya, anjeunna nyiptakeun bendera Argéntina. Triumvirat Kahiji henteu nyatujuan bandéra éta, tapi alatan komunikasi anu lambat, Belgrano ngan bakal diajar éta sababaraha minggu ka hareup, bari nguatkeun Tentara Kalér di Jujuy. Di dinya, nyaho yén anjeunna dina posisi anu teu nguntungkeun sacara strategis ngalawan pasukan royalis anu datang ti Peru Luhur, Belgrano maréntahkeun Jujuy Exodus, anu ngévakuasi sakumna penduduk Propinsi Jujuy ka San Miguel de Tucumán. Lawan-seranganna dina Patempuran Tucumán nyababkeun kameunangan strategis konci, sarta teu lila dituturkeun ku kameunangan lengkep dina tentara royalist Pío Tristán dina Patempuran Salta. Sanajan kitu, serangan-seranganna anu leuwih jero ka Peru Luhur nyababkeun éléh di Vilcapugio jeung Ayohuma, nyababkeun Triumvirate Kadua maréntahkeun gagantina salaku Panglima Tentara Kalér ku José de San Martín anu anyar datang. Dina waktu éta, Asamblea del Año XIII geus nyatujuan pamakéan bendera Belgrano salaku bendera perang nasional.