Tulis a continuation for this paragraph - The gempa dahsyat nu ancur Lisbon
dina 1 Nopémber 1755, ngarobah salawasna output Perez urang. Ópera do Tejo ancur genep bulan sanggeus dibuka sarta pangadilan mundur ti téater. Teu aya opera anu dihasilkeun salila tujuh taun saterusna, sarta saterusna ngan saukur dina cara anu kirang spektakuler. Salila 23 taun ahir hirupna, Perez ngan nulis tilu opera anyar. Sabalikna manéhna nyusun sajumlah gedé musik gereja, nutupan ampir kabéh ritual jeung prakték dua kapel musik utama di Lisbon, Royal jeung Seminário da Patriarcal. Manéhna teu kungsi ninggalkeun Portugal, sahingga pangajén internasionalna laun-laun turun. Sanajan kitu, Gerber nyatet yén saprak 1766 komposisi Perez dipikawanoh sarta ditéang di Jerman sarta yén manéhna dina 1790'salah sahiji komposer paling sohor jeung dipikacinta diantara para master Italia... salah sahiji komposer panganyarna anu ngajaga kateguhan counterpoint'. J. C. Krause nyebutkeun Hasse, Perez jeung Paisiello salaku model anu nyugemakeun. Dina taun 1774 Perez jadi anggota Akademi Musik Kuno London, sarta boga hiji-hijina karya skala pinuh anu dicitak dina hirupna, "Mattutino de' Morti" (sét katilu Kantor Paéh), diterbitkeun ku Bremner. Musikna, hususna musik agama, loba disalin di Italia. Salila opat taun panungtungan hirupna, Perez kaserang panyakit kronis, antukna kaleungitan panonna, tapi terus nyusun. Dina taun 1778 muridna, ayeuna Ratu Maria I ti Portugal, ngajadikeun manéhna saurang Ksatria Orde Kristus; nalika manéhna maot di Lisbon, manéhna maréntahkeun hiji pamakaman anu rumit dina biaya Mahkota.