Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Abad-abad ka tukang, wewengkon anu ayeuna disebut Banten diparéntah ku karajaan Tarumanagara Sunda. Sanggeus runtuhna Tarumanegara, Banten dikawasa ku loba karajaan Hindu-Buddha, saperti Kakaisaran Sriwijaya jeung Karajaan Sunda. Sumebarna Islam di wewengkon ieu dimimitian dina abad ka-15. Dina ahir abad ka-16, Islam geus ngagantikeun Hindu jeung Budha minangka agama dominan di propinsi éta, jeung ngadegna Kasultanan Banten. Nanging, dina waktos éta, padagang Éropa mimiti sumping di daérah éta. Kahiji urang Portugis, tuluy urang Inggris jeung ahirna urang Walanda. Ahirna, ngaliwatan Perusahaan Hindia Wétan Walanda (VOC), Walanda ngadalikeun ékonomi di wewengkon éta, ngabalukarkeun runtuhna kasultanan Banten di wewengkon éta. Tanggal 22 Nopémber 1808, Gubernur-Jendral Walanda Herman Willem Daendels nyatakeun yén Kasultanan Banten geus diasupkeun kana wewengkon Hindia Walanda Wétan. Ieu jadi awal pamaréntahan langsung Walanda di wewengkon ieu salila 150 taun saterusna. Dina Maret 1942, Jepang nyerang Hindia jeung nempatan wewengkon salila 3 taun, saméméh maranéhanana nyerah
Dina bulan Agustus 1945. Daérah ieu dipulangkeun deui ka Walanda pikeun 5 taun, saméméh maranéhanana nyerahkeun wewengkon ka pamaréntah Indonésia nu anyar nalika Walanda ninggalkeun taun 1950. Banten diserep ka propinsi Jawa Barat. Sanajan kitu, sentimen separatis ahirna nyababkeun ngadegna propinsi Banten dina taun 2000.