Lengkepan kalimah di handap ieu: kakurangan tanaga kaséhatan Afghanistan urang mangrupa hasil tina perang terus di nagara saprak
1978, kaasup underinvestment sajarah dina atikan jeung latihan, migrasi, kakurangan infrastruktur jeung alat-alat jeung remuneration goréng. Tantangan séjénna ogé kaasup kurangna kasempetan pikeun kamajuan karir, staf absenteeism, moonlighting, sarta manajemén lemah. Kaamanan anu terus-terusan, rupa bumi anu kasar, halangan budaya sareng sosio-ékonomi ogé nyumbang kana kakurangan umum ogé gender sareng géografis henteu saimbang dina tenaga kerja kaséhatan. Numutkeun pola global, loba pagawe kaséhatan (utamana spesialis jeung dokter awéwé) leuwih resep digawé di Kabul jeung kota gedé lianna pikeun standar hirup leuwih alus (ie kaamanan, pagawean, transportasi, perawatan kaséhatan jeung atikan pikeun barudak maranéhanana). Sajaba ti éta, kawijakan sajarah ngawatesan atikan katresna (dina rezim Taliban ti 1995 nepi ka 2001) mangaruhan produksi tanaga kaséhatan masih dirasakeun jeung encountered kiwari, utamana di propinsi leuwih désa.