Tulis hiji neraskeun pikeun ayat ieu - Panglima jeung Isu Komando. Kaputusan Sekutu pikeun nyerang Guadalcanal dimekarkeun salila periode bentrok di tingkat pangluhurna komando. Mimiti Pébruari 1942, Panglima Armada AS Laksamana Ernest King mimiti ngamajukeun sikep anu langkung ofensif di Pasipik. Ieu sabalikna ti Kapala Staf Gabungan AS, kaasup Jenderal George Marshall, jeung kapamingpinan perang Inggris, nu kabéh leuwih luyu jeung prioritas "Jerman heula" pikeun sumberdaya perang. King suksés ngajadikeun sumberdaya nu leuwih loba pikeun Pasifik, sanajan usaha Amérika di Afrika Kalér keur surem. Dina bulan Maret, aya sengketa sengit antara Laksamana King jeung Jénderal Douglas MacArthur ngeunaan kumaha sumberdaya ieu kudu dikaluarkeun. Ieu tungtungna direngsekeun ku kompromi ninggalkeun Jenderal MacArthur anu ngurus Daérah Pasifik Kulon Kidul sareng ditugaskeun pikeun ngarebut Kapuloan Solomon
kulon Guadalcanal, basisir kalér-kulon New Guinea, jeung Nusantara Bismarck kaasup bénténg angkatan laut Jepang di Rabaul. Laksamana Chester Nimitz bakal maréntah wewengkon Samudra Pasifik jeung ngajalankeun di sakuliah Pasifik tengah. Laksamana Robert Ghormley, di handapeun Nimitz, bakal maréntah Daérah Pasifik Kidul sareng ngarebut Tulagi, dimana Jepang parantos ngadegkeun pangkalan kapal selam. Ghormley ogé, ampir salaku pamikiran saterusna, ngarebut Guadalcanal, dimana landasan Jepang nuju diwangun. Di handapeun Ghormley, Laksamana Frank Fletcher jadi komandan Pasukan Tugas Sekutu 61.