Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sanajan anti-imperialisme radikal mangrupa nilai inti asli Bolshevisme, Uni Soviét ti 1940 saterusna sacara lega ditempo salaku kakuatan de facto imperial anu idéologi teu bisa ngidinan pikeun ngaku imperialisme sorangan. Dina sudut pandang ideologi Soviét, faksi-faksi pro-Soviét di unggal nagara mangrupikeun hiji-hijina sora anu sah pikeun "jalma" henteu paduli naha éta mangrupikeun faksi minoritas. Sakabéh golongan séjénna ngan saukur musuh kelas "urang", pamingpin sacara teu sah teu paduli naha maranéhanana golongan mayoritas. Ku kituna, dina pamadegan ieu, nagara mana waé anu jadi Soviet atawa sekutu Soviet sacara alami ngalakukeun kitu ngaliwatan kahayang sukarela anu sah, sanajan anu nyuhunkeun butuh bantuan Soviet pikeun ngahontal éta. Conto utama nyaéta invasi Soviét ka Finlandia
ngahasilkeun aneksasi bagian Finlandia ti Karelia, invasi Soviét di Polandia, pendudukan Soviét di nagara-nagara Baltik, sareng dominasi de facto pasca-perang di nagara-nagara satelit Blok Wétan dina pretensi kamerdékaan total. Dina jaman pasca-Soviét, malah loba urang Ukraina, Géorgia, jeung Arménia ngarasa yén nagara-nagara maranéhanana dipaksa dicaplok ku Bolshevik, tapi ieu mangrupa pamadegan anu bermasalah lantaran golongan pro-Soviét di masarakat ieu ogé kungsi réa. Masing-masing golongan ngarasa yén pihak séjénna teu ngawakilan kapentingan nasional nu sajati. Paradox kawas perang sipil ieu geus katempo dina aneksasi Crimea ku Féderasi Rusia, salaku Crimeans pro-Rusia geus ditempo salaku haram ku Crimeans pro-Ukraina, jeung sabalikna.