Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Salah sahiji perjanjian pangheubeulna ngeunaan wates di sektor kulon dikaluarkeun dina 1842 saatos Perang Dogra <unk>Tibetan. Kakaisaran Sikh ti wewengkon Punjab ngagabungkeun Ladakh ka nagara bagian Jammu dina taun 1834. Dina taun 1841, maranéhna nyerang Tibet jeung hiji tentara. Pasukan Tiongkok ngéléhkeun tentara Sikh sarta saterusna asup ka Ladakh sarta ngepung Leh. Sanggeus dipariksa ku pasukan Sikh, Cina jeung Sikh nandatanganan hiji perjangjian dina Séptémber 1842, nu netepkeun euweuh transgressions atawa gangguan dina wates nagara séjén. Kekalahan urang Sikh ku Inggris dina 1846
nyababkeun mindahkeun kadaulatan leuwih Ladakh ka Inggris, jeung komisaris Inggris diusahakeun papanggih jeung pajabat Cina pikeun ngabahas wates maranéhanana ayeuna dibagikeun. Sanajan kitu, duanana pihak cukup wareg yén hiji wates tradisional ieu dipikawanoh jeung diartikeun ku unsur alam, jeung wates ieu teu demarcated. Wates-wates di dua tungtung, Danau Pangong jeung Karakoram Pass, cukup jelas, tapi wewengkon Aksai Chin di antarana lolobana henteu jelas.