Lengkepan kalimat di handap ieu: Apganistan geus non-aligned salila tahap awal Perang Tiis, tapi hiji kudéta 1973 geus dibawa hiji pamaréntah pro-Barat ka kakuatan. Lima taun saterusna, Komunis dina kapamingpinan Nur Muhammad Taraki
nyita kakuatan. Rezim anyar - nu dibagi antara Taraki urang ekstremis Khalq fraksi jeung leuwih moderat Parcham - ditandatanganan hiji perjangjian silaturahim jeung Uni Soviét dina bulan Désémber 1978. Usaha Taraki pikeun ngaronjatkeun atikan sékulér jeung ngadistribusikaeun lahan dibarengan ku éksékusi masal jeung penindasan pulitik nu teu pernah aya di sajarah Afganistan, ngabalukarkeun pemberontakan mujahidin. Saatos hiji pemberontakan umum dina April 1979, Taraki digulingkeun ku saingan Khalq Hafizullah Amin dina bulan Séptember. Pamingpin Soviét sieun yén pamaréntahan Islamis di Apganistan bakal ngancam kadali Soviét di Asia Tengah, sarta, sabab karusuhan terus, maranéhna nyebarkeun 30.000 prajurit ka wates Soviét-Afganistan. Carter jeung Brzezinski duanana ningali Afganistan salaku "jebak" poténsial anu bisa méakkeun sumberdaya Soviét dina perang anu teu aya gunana, sarta AS mimiti ngirim bantuan ka pemberontak mujahidin dina awal 1979. Dina bulan Désémber, pamaréntah Amin kaleungitan kontrol kalolobaan nagara, ngadorong Uni Soviét pikeun nyerang Afganistan, ngaéksekusi Amin, sareng masang pamimpin Parcham Babrak Karmal salaku présidén.