Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Ngajurung perang ku ngahina diplomatis palsu, Suleiman the Magnificent (1520<unk>1566) nyerang Karajaan Hungaria sareng ngarebut Belgrade di 1521. Anjeunna henteu ragu-ragu pikeun ngaluncurkeun serangan ngalawan karajaan anu lemah, anu tentara anu langkung alit, kirang dipimpin (sakitar 26,000 prajurit Hungaria dibandingkeun sareng 45,000 prajurit Ottoman) éléh dina tanggal 29 Agustus 1526 dina Patempuran Mohács. Ku kituna manéhna jadi pangaruh di Karajaan Hungaria, sedengkeun satengah vasalna, ngaranna John Zápolya, jeung musuhna Ferdinand I duanana ngaku tahta Karajaan. Suleiman leuwih jauh sarta nyoba naksir pasukan Austria, tapi Pengepungan Wina
dina 1529 gagal sanggeus mimiti usum wintering kapaksa mundur na. Gelar raja Hungaria diperdebatkeun antara Zápolya jeung Ferdinand nepi ka 1540. Sanggeus penaklukan Buda ku Ottoman dina 1541, Kulon jeung Kalér ngakuan hiji Habsburg salaku raja ("Royal Hungaria"), sedengkeun kabupatén tengah jeung kidul dicaplok ku Sultan Ottoman jeung wétan ieu maréntah ku putra Zápolya dina ngaran Hungaria Wétan Karajaan nu sanggeus 1570 jadi Principality of Transylvania. Sedengkeun sabagéan ageung ti 17.000 sareng 19.000 prajurit Utsmaniyah anu ngalayanan di benteng Utsmaniyah di daérah Hungaria ayeuna nyaéta Ortodoks sareng Muslim Balkan Slavs, Slav Kidul ogé bertindak salaku akıncıs sareng pasukan ringan sanés anu ditujukeun pikeun rampog di daérah Hungaria ayeuna.