jam dupa ieu mimiti dipaké di Cina kira-kira abad ka-6; di Jepang, salah sahiji masih aya di Shōsōin, sanajan aksara na henteu Cina, tapi Devanagari. Kusabab sering ngagunakeun aksara Devanagari, nunjukkeun panggunaanana dina upacara Budha, Edward H. Schafer ngira-ngira yén jam dupa diciptakeun di India. Sanaos mirip sareng jam lilin, jam dupa kaduruk rata sareng tanpa flame; ku sabab kitu, aranjeunna langkung akurat sareng langkung aman pikeun panggunaan di jero rohangan. Sababaraha jinis jam dupa parantos dipendakan, anu paling seueur kalebet tongkat dupa sareng dupa.
dibeuleum merata jeung tanpa seuneu