Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina Maret 1951, parlemén Iran (Majlis) milih pikeun ngajenasionalisasi Anglo-Iranian Oil Company (AIOC) jeung milikna ku ngaluluskeun tagihan anu didukung ku Mohammad Mosaddegh, anu kapilih Perdana Menteri dina April salajengna ku mayoritas parlemén. Mahkamah Internasional diundang pikeun ngabéréskeun sengketa, tapi 50/50 perjangjian bagi-bagi kauntungan, kalayan pangakuan nasionalisasi, ditolak ku Mossadegh. Perundingan langsung antara Inggris jeung pamaréntah Iran eureun, sarta salila taun 1951, Inggris ngaronjatkeun tekanan ka pamaréntah Iran sarta nalungtik kamungkinan kudéta ngalawan éta. Présidén AS Harry S. Truman teu daék satuju, nempatkeun prioritas anu langkung luhur dina Perang Korea. Balikna Churchill kana kakawasaan jeung kalungguhan présidén Eisenhower mawa kawijakan pikeun ngaruksak pamaréntahan Mossadegh. Kadua pihak ngaluarkeun usulan anu teu bisa ditarima ku pihak séjén, masing-masing pihak percaya yén waktuna aya di pihakna. Perundingan gagal, jeung salaku biaya pulitik jeung ékonomi blokade nu dipasang di jero Iran,
plot kudéta timbul ti tentara jeung faksi pro-Inggris di Majlis.