Lengkepan kalimat di handap ieu: Arsiték, Mateus Vicente de Oliveira, geus dilatih di handapeun Ludovice of Ratisbon jeung salila pangwangunan karaton jeung biara Mafra. Istana klasik anu leuwih surem jeung masif di Mafra henteu katingalina mangaruhan desain pikeun Queluz, anu dina gaya anu leuwih hampang, leuwih lega. Karya dimimitian dina 1747 sarta terus gancang nepi ka 1755, nalika eta ieu interrupted ku
Gempa gedé taun 1755, sanggeusna pagawé beuki diperlukeun pikeun rekonstruksi kota. Gempa kabuktian jadi katalis, sabab prosés rekonstruksi urban ngarangsang ngembangkeun seni di Portugal. Arsitéktur Queluz nu saterusna dipangaruhan ku ideu jeung konsép anyar. Waktu pagawéan dimimitian deui dina taun 1758, rarancangna dirobah lantaran sieun aya lini deui. Ku kituna karya-karya nu saterusna nyokot wangun wangunan anu handap, panjang, leuwih stabil sacara struktural ti hiji blok jangkung tunggal: salaku hasilna, ditempo ti kajauhan karaton téh nyarupaan enfilades panjang anu dihubungkeun ku paviliun anu leuwih luhur tinimbang hiji konstruksi tunggal.