Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Perang Cimbrian (113 <unk> 101 SM) mangrupikeun urusan anu langkung serius tibatan bentrokan anu langkung tiheula dina 121 SM. Suku-suku Jermanik "Cimbri" jeung "Teutons" atawa "Teutones" hijrah ti Éropa kalér ka wewengkon kalér Roma, di mana maranéhna bentrok jeung Roma jeung sekutu-sekutunya. Perang Cimbrian mangrupikeun kahiji kalina saprak Perang Punic Kadua yén Italia sareng Roma sorangan parantos kaancam serius, sareng nyababkeun kasieun anu hébat di Roma. Acara bubuka Perang Cimbrian, Patempuran Noreia dina 112 SM, réngsé ku éléh jeung ampir musibah pikeun bangsa Romawi. Dina taun 105 SM, bangsa Romawi éléh dina Patempuran Arausio, nu jadi patempuran nu paling beurat pikeun Roma saprak Patempuran Cannae. Sanggeus urang Cimbri teu dihaja méré rélaxasi ka urang Romawi ku cara ngajajah Iberia, Roma dibéré kasempetan pikeun sacara ati-ati nyiapkeun jeung suksés nepungan urang Cimbri jeung Teuton dina Patempuran Aquae Sextiae
(102 SM) jeung Patempuran Vercellae (101 SM) dimana duanana suku ampir ancur, ngeureunkeun ancaman.