Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sacara internasional, de Zúñiga ningali masa depan Spanyol salaku bagian tina aliansi anu kuat sareng Kakaisaran Romawi Suci ogé dipimpin ku kulawarga Habsburg, echoing kontemporer "arbitrista" Giovanni Botero, anu ngamajukeun konsép hegemoni kulawarga Habsburg-dipimpin di sakuliah Éropa. De Zúñiga ogé dipangaruhan ku konsékuansi pikeun Italia kalér anu dikawasa Spanyol upami cabang kulawarga Austria gagal di Jérman. De Zúñiga ngayakinkeun Philip III pikeun ngirim bantuan ka Kaisar di Bohemia dina 1619, sacara efektif asupkeun Spanyol kana Perang Tilu Puluh Taun (1618-48). Dina taun 1620, anjeunna maénkeun peran konci dina pangiriman Angkatan Darat Flanders pikeun ngabantosan tujuan Kakaisaran, ngarah ka kameunangan Spanyol di Patempuran White Mountain
taun éta. De Zúñiga ogé tanggung jawab pikeun kaputusan konci Spanyol ngeunaan masa depan konflik di Walanda. Pasrah perang ti taun 1609 geus jadi beuki tegang; sedengkeun de Zúñiga yakin yén hiji kameunangan militér langsung leuwih Walanda ieu teu mungkin, ku 1619 manéhna geus menyimpulkan yén pembaharuan permusuhan bisa ngaktipkeun rundingan ngarah ka hiji perjangjian leuwih nguntungkeun ka Spanyol. Manéhna kalolobaan tanggung jawab pikeun pembaharuan perang di 1621; salaku konsekuensi, konflik bakal ngalegaan pikeun 27 taun deui nepi ka perjangjian perdamaian 1648.