Lengkepan kalimah di handap ieu: Zulfikar Ali Bhutto, anggota pendiri Establishment, mimiti milarian idéntitas anyar pikeun Pakistan, utamina anu henteu dibagi sareng saingan tatangga India. Lantaran kitu, Pakistan mimiti néangan "bantuan, idéologi, jeung gawé babarengan strategis" ti Wétan Tengah; sedengkeun dina waktu nu sarua teu néangan deui sajarahna sorangan jeung India di Asia Kidul. Salajengna diwangun dina kawijakan jaman Ayub Khan, Kashmir tetep penting pikeun ngadegna pikeun rupa-rupa alesan; utamana kusabab pentingna strategis pikeun Pakistan. Salajengna, éta ditempo salaku kasempetan pikeun Pakistan pikeun minuhan visi na tina ngadegna na, téori dua-nagara - anu janten "tanah air pikeun Muslim India anu ditindas". (Sanajan saeutik pisan, jumlah jalma-jalma di Establishment anu hayang Pakistan kaluar tina konflik Kashmir jeung India beuki loba.) Di luar konflik Kashmir, India salaku hiji bangsa dianggap salaku anceman eksistensial ka Pakistan dina sagala cara, hususna sanggeus
1971 pemisahan diri ti Bangladesh mayoritas Muslim (baheulana Pakistan Wétan), sareng kapercayaan anu terakhir yén India henteu janten ancaman eksistensial, sacara efektif ngabahayakeun téori dua-nagara.