Lengkepan kalimah di handap ieu: Kemenangan Inggris dina Burma dina 1826 nyiapkeun panggung pikeun abad dimana sajarah militér Thailand bakal didominasi ku ancaman kolonialisme Éropa. Nanging, mimitina, perhatian Siam tetep difokuskeun ka saingan tradisionalna Burma sareng Vietnam. Siam campur tangan pikeun ngadukung Inggris ngalawan Burma dina 1826, tapi pagelaranana anu teu cemerlang ngainspirasi serangan kejutan Chao Anouvong ka Korat. Résistansi Lady Mo ngajadikeun manéhna jadi pahlawan budaya, jeung kameunangan Jenderal Bodindecha dua taun saterusna ngajadikeun manéhna jadi tokoh utama dina sajarah militér Thailand. Kampanye suksés-Na dina
Perang Siam-Vietnam (1841-1845) negeskeun deui kakawasaan Siam ka Kamboja. Dina taun 1849, kakuatan Burma anu lemah ngadorong pemberontakan di antara nagara Shan anu dikawasa ku Burma di Kengtung sareng Chiang Hung. Chiang Hung sababaraha kali néangan dukungan Siam, sarta ahirna Siam ngabales ku ngirimkeun pasukan awal dina taun 1852. Kadua pasukan manggihan kasusah dina kampanye di dataran luhur pagunungan kalér, sarta diperlukeun nepi ka taun 1855 saméméh Siam tungtungna ngahontal Kengtung, sanajan kalawan kasusah hébat sarta kakurangan sumberdaya Siam tungtungna nyababkeun mundurna. Perang-perang ieu dituluykeun dina modeu tradisional, kalayan gajah perang anu dikintunkeun di lapangan anu mawa artileri ringan salami periode éta, sering janten faktor anu nangtoskeun dina perang. Samentara éta, kalemahan militér Cina dina Perang Opium Kahiji jeung Kadua jeung Britania jeung saterusna Perancis antara taun 1830-an jeung 1860-an ngajurung Siam pikeun nolak kadaulatan Cina dina taun 1850-an. Siam, kumaha oge, aya dina tekenan militer jeung dagang sorangan ti kakuatan Éropa, sarta sakumaha Raja Rama III dikabarkan ngomong dina ranjang pati di 1851: "Urang moal boga leuwih perang jeung Burma jeung Vietnam. Urang ngan bakal mibanda eta jeung Kulon. "