Lengkepan kalimah ieu: Waktu Raja Gustavus maot dina bulan Nopémber 1632, hiji-hijina budakna nu masih hirup, Christina, umurna ampir genep taun. Nepi ka manéhna ngabéwarakeun mayoritas umur 18 taun, Swedia diparéntah ku déwan bupati. Déwan ieu dipingpin ku Lord High Chancellor Oxenstierna, anu nulis Instrument of Government (1634), hiji konstitusi anyar. Salila taun-taun sanggeus pupusna raja, aya béda pamadegan di jero déwan. Sababaraha kolega Oxenstierna urang disarankeun yén Swédia kudu neangan karapihan jeung mundur ti perang di Jerman, teu saeutik sanggeus eleh di
Nördlingen dina 1634. Sanajan kitu, pamadegan Oxenstierna, yén Swédia kudu tetep di perang pikeun mastikeun santunan pikeun korban anu dilakukeun, unggul. Hasilna, pikeun pihak Swédia, musibah di Nördlingen dibawa anjeunna, pikeun sakedap, ka ambang karuksakan sareng kapaksa anjeunna pikeun kahiji kalina jauh tina kabijakan kamerdékaan na pikeun nyungkeun bantosan langsung ti Perancis. Tapi, ogé sadar yén Richelieu diperlukeun tentara Swedia salaku loba salaku manéhna sorangan diperlukeun duit, manéhna nolak di Konférénsi Compiègne dina 1635 pikeun ngabeungkeut leungeun-Na di mangsa nu bakal datang demi sababaraha relief hadir slight. Tapi, dina taun 1636, manéhna nyieun perjanjian subsidi anyar jeung Perancis di Wismar. Pasukan Swédia tetep di Jérman nepi ka taun 1648 jeung ahir Perang Tilu Puluh Taun. Oxenstierna, kumaha oge, ninggalkeun Jerman sarta balik ka Stockholm dina 1636, sanggeus sapuluh taun tugas minangka wakil Swedia perdana di Prusia jeung Jerman.