Lengkepan kalimah di handap ieu: Pertikahan antara calon-calon saingan pikeun bupati jeung konflik komérsial antara Venice jeung Genoa, nyababkeun perang sipil anyar dina 1256 anu katelah Perang Saint Sabas. Konflik Bohemond VI anu pro-Venetian sareng bawahan Genoese na Embriaci nyandak perang ka Tripoli sareng Antiokhia. Dina taun 1258, Hulagu, lanceukna Khan Agung Möngke, ngéléhkeun Baghdad sarta mungkas Kasultanan Abbasiyah. Dua taun saterusna, Hethum I ti Kilikia jeung Bohemond VI ngagabung jeung pasukan Mongol dina ngéléhkeun Aleppo, nalika Bohemond ngaduruk masjidna, sarta dina nalukkeun Suriah kalér. Urang Mongol ngabébaskeun urang Kristen tina statusna, sarta urang Kristen lokal gawé bareng jeung para penakluk. Yerusalem tetep nétral nalika Mamluk Mesir pindah pikeun nyanghareupan Mongol saatos Hulagu, sareng seueur tanaga na ngalih ka wétan saatos pupusna Möngke pikeun ngatasi suksesi Mongol. Mamluk ngéléhkeun pasukan Mongol nu jumlahna leutik pisan
di Ain Jalut. Sanggeus balik, Sultan Qutuz dibunuh sarta diganti ku jendral Baibars. Baibars ngahirupkeun deui kakaisaran Saladin ku ngahijikeun Mesir jeung Suriah sarta nahan Hulagu dina cek ngaliwatan hiji aliansi jeung Mongols tina Golden Horde. Manéhna mereformasi pamaréntahan di Mesir, méré kakawasaan ka élit. Urang Frank teu boga kamampuhan militer pikeun nolak ancaman anyar ieu. Garnisun Mongol ditempatkeun di Antioki, jeung baron-baron Frank masing-masing nyieun perjanjian gencatan senjata jeung Baibars. Manéhna tekad pikeun nalukkeun nagara-nagara salib. Manéhna newak Caesarea jeung Arsuf dina taun 1265 jeung Safed dina taun 1266, sarta ngéléhkeun Antioki dina taun 1268. Jaffa nyerah sarta Baibers ngaleuleuskeun paréntah militér ku cara ngarebut istana Krak des Chevaliers jeung Montfort saméméh balikkeun perhatian ka Mongol Ilkhanate salila hirupna. Pamelasan urang Frank jeung urang Kristen pribumi sok dituturkeun ku panaklukan Mamluk.