Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sanggeus kamerdékaan dina taun 1947, Pakistan terus nyanghareupan kekerasan jeung pergolakan, nalika Liaquat Ali Khan jadi Perdana Menteri Pakistan dina taun 1947. Isu anu ngalibatkeun status anu sami tina basa Urdu sareng Bengali nyiptakeun divergensi dina idéologi politik nagara. Kabutuhan pikeun pamaréntahan alus ngarah ka militér nyokot leuwih dina 1958 nu ieu dituturkeun ku industrialisasi gancang dina taun 1960-an. Keluhan ékonomi, pangmayaran finansial anu henteu saimbang, provincialism sareng nasionalisme étnis nyababkeun perjuangan bersenjata berdarah
di Pakistan Wétan dina awal 1970-an, nu ahirna nyababkeun Pakistan Wétan jadi Bangladés dina taun 1971.