Lengkepan kalimah di handap ieu: On 18 Nopémber 1944, nu 11th Airborne Divisi ngagabung
Patempuran Leyte ku cara badarat di Pantai Bito, di sisi Tasik Bito, Leyte. Partai maju ti markas divisi parantos ngapung ti New Guinea pikeun milih daérah pikeun perkemahan divisi. Kusabab wewengkon nu leuwih pikaresepeun sapanjang basisir wétan geus dikawasa, Pantai Bito jadi wewengkon bivak pikeun divisi. 187 GIR netepkeun bivak kahijina deukeut désa Abuyog di Filipina. Pikeun sababaraha poé kahiji di Leyte, resimen diberesihan jeung policed basisir ku pindah suplai landed ka dumps rear-area, diwangun hiji base camp, sarta disiapkeun sorangan pikeun rasa kahijina tina tarung. Éta moal lila deui. Tanggal 22 Nopémber, Letnan Jéndral Walter Krueger, komandan Jéndral Angkatan Darat AS nu Kagenep, sacara resmi ngagabungkeun Divisi Airborne ka-11 ka Korps XXIV Mayor Jéndral John R. Hodge, nu diwangun ku Divisi Infanteri ka-96 jeung Divisi Infanteri ka-7. Jenderal Hodge maréntahkeun Jenderal Swing pikeun ngaleupaskeun Divisi Infanteri ka-7 sapanjang garis Burauen-La Paz-Bugho sareng ngancurkeun sadaya pasukan Jepang di daérah éta, ngajagaan sareng ngamankeun sadaya korps sareng pamasangan korps udara di daérah operasina (AO), ngajagaan pangkalan pasokan Leyte Gulf sareng pengiriman, sareng koordinasi operasi sareng Divisi Infanteri ka-96 di sisi kalérna, lumaku umumna dina garis wétan-kulon ngalangkungan Dagami. Swing terang yén kakuatan tempur di divisi na diwangun ku tujuh batalion infanteri leutik anu dirojong ku tilu batalion artileri lapangan kalayan dua puluh opat 75mm bungkus howitzers sareng dua belas howitzers 105mm anu dipotong. Tapi manéhna ngajalankeun divisi-divisna saeutik-saeutik saperti nu diperlukeun. Dina hiji peuting, divisi ieu pindah ti peran cadangan téater ka peran langsung.