Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina awal konflik, tentara Sérbia kirang dilatih sareng kirang dilengkepan, henteu sapertos pasukan Kakaisaran Utsmaniyah. Tujuan ofensif anu diusahakeun ku tentara Serbia pikeun ngahontal éta ambisius teuing pikeun kakuatan sapertos kitu, sareng aranjeunna ngalaman sababaraha kekalahan anu disababkeun ku perencanaan anu goréng sareng sacara kronis sumebar teuing. Hal ieu ngamungkinkeun pasukan Utsmaniyah pikeun nolak serangan awal ti tentara Serbia jeung ngajalankeun deui. Salila usum gugur 1876, Kakaisaran Utsmaniyah neruskeun serangan anu suksés anu culminated dina kameunangan dina jangkungna di luhur Đunis. Salila konflik kadua, antara 13 Désémber 1877 jeung 5 Pébruari 1878, pasukan Sérbia ngagabung deui kalayan bantuan ti Kakaisaran Rusia, anu ngalawan Perang Rusia-Turki sorangan. Urang Serbia ngawangun lima korps jeung nyerang pasukan Utsmaniyah di beulah kidul, nyokot kota-kota Niš, Pirot, Leskovac jeung Vranje hiji-hiji. Perang ieu pas jeung pemberontakan Bulgaria, Perang Monténégro-Ottoman
jeung Perang Rusia-Turki, nu babarengan dipikawanoh salaku Krisis Wétan Agung Kakaisaran Utsmaniyah.