Tulis lanjutan untuk paragraf ini - Dina jaman awal Islam, numutkeun sumber Islam, hiji suku Yahudi di Arab (tempo Banu Qurayza) diduga geus megatkeun perjangjian perdamaian jeung Muslim awal, hasilna dieksekusi leuwih ti 700 urang Yahudi. Loba awéwé nu salamet saterusna dicandak ku prajurit Muslim; salah sahijina, Safiyya bint Huyayy anu salakina Kenana ibn al-Rabi ogé tiwas, dicandak ku Muhammad minangka pamajikanana. Aya panganiayaan Yahudi anu kasohor sapertos pembantaian Fez taun 1033, pembantaian Granada taun 1066 sareng rampasan Safed taun 1834. Dina ahir abad ka-19, gerakan Zionis ngusahakeun ngadegkeun deui tanah air Yahudi di Israél sajarah, dina wewengkon sajarah Paléstina, ogé katelah Sion, ogé katelah Tanah Suci. Ieu nyiptakeun ketegangan antara urang Yahudi Paléstina sareng urang Arab Paléstina, anu nyababkeun, dimimitian dina taun 1947, perang sipil sareng éksodus salajengna seueur urang Arab Paléstina sareng seueur urang Yahudi ti nagara-nagara Muslim. Dina taun 1948, nagara Israél diproklamasikeun, sarta teu lila sanggeusna, nagara-nagara Arab ngabéwarakeun perang
Jeung Israil anu unggul. Sanggeus Perang Arab-Israél 1948, dua belas deui perang lumangsung antara Nagara Arab jeung Israél. Konflik Arab-Israél parantos ngalemahkeun hubungan Islam-Yahudi sacara parah.