Tuliskeun lanjutan pikeun paragraf ieu - Nicolau lahir di Bukares taun 1889. Salaku murid di Sakola Menengah Saint Sava, anjeunna sosobatan sareng Constantin Titel Petrescu sareng Mihail Cruceanu, anu duanana engkéna bakal dikenal salaku militan sosialis. Sanggeus réngsé atikan sekundérna, Nicolau dilatih jadi pangacara, meunang gelar ti Universitas lokal, PhD di Paris, saméméh diaku ka Bar Bukares. Kontak kahijina jeung gerakan sosialis Rumania, anu masih kénéh teu kaurus dina mangsa éta, datang ngaliwatan kaanggotaanana di Bucharest's Study Circle of the Socialist Students antara 1908 jeung 1909. Teu lila sanggeus manéhna mimiti nulis pikeun "România Muncitoare", tempat pers sosialis utama. Salah sahiji kontribusi pentingna anu munggaran nyaéta korespondensi ti Italia, anu ngritik sikep réformis ti partai sosialis lokal. Dina taun 1911, "România Muncitoare" nyebarkeun Manifesto anti-militaris Nicolau "To the recruits". Ngingetkeun kontribusi tentara dina penindasan 1907 Pemberontakan Patani
, brosur ieu ngadesek rekrutan anyar pikeun milih jalan anu béda jeung nolak ngarojong penindasan pamaréntah kana tungtutan pagawe jeung patani. Hasilna, dina bulan Méi 1912 anjeunna diadili di Mahkamah Ilfov County, dimana anjeunna negeskeun deui ideu-ideu anu dikedalkeun dina manifesto. Dibela ku sasama sosialis Mihail Gh. Bujor, Toma Dragu jeung Titel Petrescu, sarta ku simpatisan sosialis Constantin Mille, Nicolau ahirna dibebaskeun ku juri. Dina Juni 1912, babarengan jeung Constantin Dobrogeanu Gherea, Ecaterina Arbore jeung nu lianna, manéhna ngawakilan Bucharest Sosialis Club di Kongrés Kalima Partai Sosial Démokratik Romania (PSDR), kapilih jadi anggota panitia imah penerbitan partai. Dina raraga kabur tina pelecehan ti pihak berwenang, Nicolau milih ninggalkeun Romania ka Paris, dimana anjeunna neraskeun studi hukumna di Sorbonne, sareng ngagabung sareng Bagian Perancis tina Workers 'International.