Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Hanjakal, wasiat anu teu pati tepat janten sabab tina seueur konflik ngeunaan kapamilikan permadani antara raja sareng bangsawan. Sakabéh koleksi ngan babarengan pikeun waktu anu singget di Istana di Tykocin dugi ka 1572. Lajeng sadulur raja sumebar eta antara residences maranéhanana di Kraków, Niepołomice, Warsawa, Vilnius jeung Hrodna, komo dikirim sababaraha ka Swédia. Raja Sigismund III Vasa mawa balik 30 potongan anu dikirim Anna Jagiellon ka Stockholm ka adina Catherine (indung Sigismund). Dina taun 1633, tilu tapestries kalawan adegan ti "Story of Moses", dibere ku Jerzy Ossoliński, atas nama raja Władysław IV Vasa, ka Paus Urban VIII. Salila Banjir Gedé
koleksi ieu disumputkeun ku Jerzy Sebastian Lubomirski di perkebunan-perkebunan di Spiš. Dina taun-taun saterusna raja John II Casimir Vasa ngahutangkeun 157 tapés ka padagang ti Gdańsk, Jan Gratta, tanpa idin parlemén. Dina raraga maksa gajih saumur hirupna sanggeus abdicasi na raja ogé nyandak sababaraha tapestries ka Perancis. Ieu nyababkeun protes ti bangsawan jeung hutang raja teu dibayar deui nepi ka 1724. Parlemén ngirimkeun tapésri pikeun dijaga di biara Carmelite Warsawa sareng pikeun terakhir kali dipamerkeun nalika panyandakan raja Stanisław Augustus di 1764. Saatos rekonstruksi utama interior Istana Karajaan Warsawa dina gaya neoklasik raja maréntahkeun permadani anyar di Perancis sareng koleksi Jagiellonian digulung sareng disimpen di gedong Komite Perbendaharaan - Istana Républik. Numutkeun inventaris anu dilakukeun nalika pamaréntahan Stanisław Augustus aya kira-kira 156 arrasses. Dina taun 1795, sanggeus Partisi Katilu Polandia, tapés jeung barang-barang séjén anu dijarah ti karaton, dibawa ku Alexander Suvorov ka Rusia.