Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Nalika Qing runtuh dina taun 1912, Républik Cina anu nembé didirikeun mendakan dirina dina kaayaan anu peryogi pisan pikeun ngajagi wates anu nembé diala; duanana Tibet sareng Mongolia Luar nyatakeun kamerdékaanna ti Cina, tapi aranjeunna henteu diaku ku Républik Cina. Ku alatan éta, Républik Cina museurkeun usaha-usaha pikeun ngukuhkeun kontrolna kana wilayah Cina sareng nolak ngadopsi kawijakan ékspansi. Sanajan kitu, Républik Cina nyanghareupan loba tekanan ti Kakaisaran Jepang dina taun 1915, kalayan Dua Puluh Hiji Paménta ngabalukarkeun huru-hara masarakat. Éta ogé nyanghareupan oposisi anu kuat ti Uni Soviét, anu ogé ngadopsi kawijakan ékspansif, anu nyababkeun konflik wates taun 1929
. tapi Soviét jeung Jepang campur tangan kana urusan Cina jeung kurangna kompromi ti pamingpin Kulon leuwih Jepang jeung Rusia expansionism dijieun gawé hésé, salaku Rusia kungsi kapentingan ngeunaan Xinjiang, jeung Jepang invasi di Cina kalér-wétan di 1931. Dina waktu nu sarua, Perang Sipil Cina ogé nyegah sagala usaha tina hiji ékspansi Cina mungkin.