Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Kantor "amir al-ʿarab" diteruskeun ka putra Muhanna Sharaf ad-Din ʿIsa, sanajan teu jelas sultan Mamluk mana anu masihan gelar ka anjeunna. Numutkeun sababaraha sumber jaman Mamluk, Sultan Qutuz (r. 1259<unk>1260) diangkat jadi ʿIsa sanggeus meunangna Mamluk ngalawan Mongol dina Patempuran Ayn Jalut
. tapi Nanging, sejarawan Arab abad ka-14 al-ʿUmari ngaku yén panerus Qutuz, Baybars, ngajantenkeun ʿIsa "amir al-ʿarab". Ieu tétéla minangka ganjaran pikeun bantuan jeung silaturahim ʿIsa salila pengasingan Baybars di Suriah dina taun 1250-an dina waktu bapana Abu Bakr Ali nolak anjeunna suaka. Naon waé vérsi anu leres, Baybars sahenteuna negeskeun pengangkatan ʿIsa sareng "iqtaʿat" (fiefs) na di 1260/61. Adi Abu Bakr Zamil jeung Ahmad bin Tahir ibn Ghannam duanana ngabantah diangkatna ʿIsa. Anu terakhir nyuhunkeun bagian dina émirat, tapi Baybars masihan anjeunna émirat anu langkung alit di tempat sanés di Suriah, sedengkeun Zamil berontak pikeun kéngingkeun kadali pinuh ku émirat ʿIsa. Zamil éléh ku ʿIsa jeung Mamluk sarta dipenjara di Kairo. Anjeunna engké dileupaskeun sareng perdamaian samentawis dimédiasi antara anjeunna, ʿIsa sareng émir Banu Rabi'ah anu sanés. Oposisi Bedouin pangkuatna ʿIsa sumping ti baraya na di Al Mira di handapeun kapamimpinan Ahmad ibn Hajji, anu ngadominasi suku-suku di Suriah kidul. Saeutik demi saeutik, permusuhan antara Al Fadl jeung Al Mira ngaleungit nalika Ahmad dibéré kamerdékaan virtual di gurun kidul, sedengkeun ʿIsa tetep "amir al-ʿarab".