Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - Novel Villarreal "Pocho" (1959) mangrupikeun salah sahiji novél Chicano anu munggaran, sareng anu mimiti kéngingkeun pangakuan anu lega. "Pocho" disebut "tautan transisi penting antara 'Méksiko Amérika' jeung 'Chicano' sastra", boh kusabab kaunggulan na salaku novel jeung alatan pamakéan na di rediscovery jeung recovery tina sastra Latino dina taun 1970-an. Novel ieu ngajelaskeun budak leutik Richard Rubio, anu bapana Juan Manuel ninggalkeun Mexico dina pasca-Revolusi
éksodus taun 1910. Salaku urang Amerika generasi kahiji, Richard bajoang sareng nilai-nilai anu bertentangan ti kolotna: rasa hormat, tradisi, kareueus sareng maskulinitas bapana di Mexico sareng pandangan anu langkung Amérika ngeunaan kulawarga sareng peran awéwé anu dianut ku indungna sareng khususna lanceukna. Bapana Richard ngimpi pikeun balikkeun kulawargana ka Mexico, tapi kaayaan sarta pilihanna ngajaga anjeunna di Amérika Serikat. Nya kitu ogé, Richard ogé alus di sakola jeung hayang indit ka kuliah pikeun jadi panulis, tapi manéhna kudu jadi lalaki imah sanggeus bapana ninggalkeun kulawarga; acan Richard sorangan ninggalkeun kulawarga pikeun ngagabung Angkatan Laut sanggeus Pearl Harbor. Nurutkeun sarjana Francisco A. Lomelí, novel ieu ngajawab "nu jalma-jalma turunan Méksiko boga tempat anu sah maranéhna bisa ngaku sorangan nu duanana Méksiko jeung Anglo Amérika, nu Chicanos nyintésis dina rupa-rupa derajat [jeung] accentuates, pikeun kahiji kalina dina mainstream Amérika adegan sastra, karakter Hispanik salaku kompléks jeung multidimensional anu, sanajan flaws individu maranéhanana, mibanda jero jeung credibility".