Lengkepan kalimah di handap ieu: Ékonomi Peru gumantung kana ékspor komoditi, ngajadikeun ékonomi dina résiko alatan volatilitas harga di pasar internasional, sanajan dina dekade anyar ékonomi geus mimiti diversify. Ékstraksi barang-barang ieu ngabalukarkeun konflik di nagara éta alatan dampak lingkungan jeung sosialna. Dimimitian dina 1980s, Peru nyanghareupan kasusah ékonomi salaku hasil tina resesi awal 1980s jeung
ngaronjatna kekerasan pulitik, jeung pamaréntah Alan García enacting kontrol harga nu nyababkeun hyperinflation. Salaku réspon, angkatan bersenjata Peru teras nyusun Plan Verde <unk> hiji operasi pikeun nyiptakeun neoliberal, ékonomi pasar kabuka kalayan "pambinasaan total" urang Peruvian anu miskin <unk> anu dilaporkeun dieksekusi ku pamaréntah otoriter Alberto Fujimori di gigireun resep ti ékonom Hernando de Soto salami periode anu katelah "Fujishock". Salila ieu shock, kontrol harga anu discontinued, privatisasi organisasi state-disetir lumangsung jeung promosi investasi asing lumangsung ngaliwatan ngaleungitkeun peraturan. Ukuran ékonomi administrasi Fujimori, babarengan jeung réprési brutal kana kekerasan pulitik di Peru, nyieun nagara sacara makro-ékonomi stabil sanajan kawijakan-kawijakan éta ngaronjatkeun sangsara di kalangan nu miskin sarta saeutik pisan pikeun ngarobah laju kamiskinan, ninggalkeun warisan anu polarized. Nagara ieu anyar-anyar ieu ngalaman paningkatan pangwangunan saatos booming komoditi taun 2000-an, kalayan paningkatan dina kauangan pamaréntah, pangurangan kamiskinan sareng kamajuan dina séktor sosial. Kaayaan miskin sacara khusus parantos turun sacara signifikan <unk> ti ampir 60% di 2004 janten 20.5% di 2018 <unk> sedengkeun inflasi di 2012 mangrupikeun anu panghandapna di Amérika Latin dina 1.8%, kalayan tingkat taunan anu pang anyarna nangtung dina 1.9% di 2020.