1620-an mangrupa taun anu alus pikeun kawijakan luar nagri Spanyol: perang jeung Walanda lumangsung kalawan hadé, sanajan kalawan biaya anu gedé, culminating dina balikna kota konci Breda dina 1624. Dina ahir dékade, pamaréntahan Philip nyanghareupan masalah naha pikeun ngutamakeun perang di Flanders atawa hubungan Spanyol jeung Perancis salila Perang Suksesi Mantuan
(1628<unk>1631). Panaséhat Philip nyarankeun pikeun ngutamakeun perang di Flanders, ngalakukeun tindakan pikeun ngajaga Jalan Spanyol ka Walanda tapi ku biaya antagonis Louis XIII. Sacara strategis ieu téh pikeun ngabuktikeun musibah. Najan kasuksésan anyar Spanyol dina pertengahan 1630-an <unk> hususna, kameunangan pamaréntahan Philip dina ngangkat tentara Spanyol anu seger, ngajalankeun éta ka Jérman pikeun ngéléhkeun pasukan Protestan anu dipimpin ku Swédia dina Patempuran Nördlingen di 1634 <unk> ningkat ketegangan sareng Perancis ngajantenkeun perang antara dua nagara Katolik beuki teu tiasa dihindari. Olivares mamatahan ka Philip yén perang anu bakal datang jeung Perancis bakal sadayana atanapi henteu; Spanyol bakal meunang atanapi murag ku hasilna.