Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - Mahatma Gandhi credited komitmen-Na pikeun "ahimsa" ka "Gita". Pikeun Gandhi, "Gita" ngajarkeun yén jalma-jalma kudu tarung pikeun kaadilan jeung nilai-nilai nu bener, yén maranéhna teu kudu sabar nandangan kaadilan pikeun nyingkahan perang. Nurutkeun Ananya Vajpeyi, "Gita" henteu ngajelaskeun ngeunaan cara atawa tahapan perang, atawa ngeunaan "ahimsa", iwal ti nyatakeun yén ""ahimsa" téh berbudi luhur jeung ngalambangkeun hiji awakened, steadfast, lalaki etika "dina ayat saperti 13.7<unk>10 jeung 16.1<unk>5. Ceuk Vajpeyi, pikeun Gandhi, "ahimsa" téh "hubungan antara diri jeung batur" waktu manéhna jeung sasama urang India ngalawan pamaréntahan kolonial. Gandhian ahimsa saéstuna "esensi tina sakabeh "Gita"", numutkeun Vajpeyi. Ajaran "Gita" ngeunaan "ahimsa" ambigu, nyatakeun Arvind Sharma, sareng ieu paling dipidangkeun ku kanyataan yén Nathuram Godse nyatakeun "Gita" salaku inspirasi na pikeun ngalakukeun "dharma" na saatos anjeunna ngabunuh Mahatma Gandhi
. tapi Thomas Merton, biarawan Trappist jeung panulis buku ngeunaan Zen Budha, satuju jeung Gandhi sarta nyebutkeun yén "Gita" teu ngajarkeun kekerasan atawa ngapromosikeun hiji idéologi "ngajadikeun perang". Sabalikna, éta ngajarkeun karapihan jeung ngabahas kawajiban hiji pikeun nalungtik naon anu bener jeung saterusna meta jeung niat murni, lamun hiji nyanghareupan pilihan hésé jeung pikareueuseun.