Lengkepan kalimah ieu: Dina abad ka-19, Inggris jadi puseur urbanisasi nu gancang, nu ngabalukarkeun loba masalah kaséhatan jeung sanitasi, misalna wabah koléra jeung pandémik. Ieu nyababkeun Inggris maénkeun peran anu gedé dina pamekaran kaséhatan masarakat. Sateuacan kapanggihna hubungan antara cai inuman nu terkontaminasi jeung panyakit, saperti koléra jeung panyakit nu séjénna nu bisa diturunkeun tina cai, téori miasma dipaké pikeun ngabenerkeun wabah panyakit ieu. Téori miasma nyaéta téori yén panyakit-panyakit jeung panyakit-panyakit nu tangtu téh hasil tina "hawa goréng". Panalungtikan dokter John Snow di Britania Raya salila wabah kolera Broad Street taun 1854 ngajelaskeun hubungan antara panyakit anu disababkeun ku cai jeung cai inuman anu tercemar. Sanajan téori kuman panyakit teu acan dikembangkeun, panalungtikan Snow ngabalukarkeun manéhna ngurangan téori miasma nu aya. Dina taun 1855 karyana "On the Mode of Communication of Cholera" sacara jelas nunjukkeun peran suplai cai dina nyebarkeun wabah kolera di Soho, kalayan ngagunakeun peta distribusi titik sareng bukti statistik pikeun ngagambarkeun hubungan antara kualitas sumber cai sareng kasus kolera. Salila wabah 1854, manéhna ngumpulkeun jeung nganalisis data ngadegkeun yén jalma anu nginum cai ti sumber nu terkontaminasi saperti
Pompa Broad Street maot kolera dina laju anu langkung luhur tibatan anu ngagaduhan cai di tempat sanés. Data-datana ngayakinkeun Déwan Lokal pikeun nganonaktipkeun pompa cai, nu gancang ngeureunkeun wabahna.