Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina awal 1920, Sultanov ngaronjatkeun usahana pikeun ngawasaan daérah di handapeun pamaréntahan Azerbaijan ku cara ngaluarkeun ultimatum ka Déwan Nasional Armenia. Dina awal taun 1920, Konperénsi Perdamaian Paris geus mikawanoh klaim "de facto" Azerbaijan ka Karabakh. Tapi saprak konperénsi éta réngsé tanpa ngaluarkeun kaputusan anu pasti ngeunaan Karabakh, Sultanov ngadukung solusi lokal, anu nungtut yén daérah éta dilebetkeun kana Azerbaijan. Manéhna ngaronjatkeun ukuran garnisun di Khankendi sarta terus mindahkeun pasukanana, sakali deui tanpa idin ti déwan administrasi. Ketegangan étnis di Karabakh ngaronjat sakali deui, nalika pasukan Azerbaijan lynched sarta maéhan sababaraha urang Arménia di Khankendi sarta rampog wewengkon sakurilingna dina bulan Pebruari taun éta. Dina awal Maret, sanggeus delegasi urang Arménia Karabakh patepung di désa Shosh sarta nampik kamungkinan ngahiji jeung Azerbaijan, Sultanov ngusahakeun pikeun ngaronjatkeun kontrolna di Karabakh: anjeunna ngalarang urang Arménia ninggalkeun Shusha tanpa idin, nempatkeun pasukan Azerbaijan di imah-imah Arménia, maréntahkeun para veteran Arménia ti urut Angkatan Darat Rusia pikeun ngadaptarkeun diri supados henteu tiasa ilubiung dina kagiatan militér, sarta nyusun rencana pikeun ngancurkeun sababaraha désa Arménia pikeun megatkeun hubungan antara urang Arménia di Karabakh jeung wewengkon Zangezur. Dina Maret 1920, pembunuhan massal populasi Arménia lumangsung di
Pembantaian Shusha.