Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - Daukantas idealized jeung idolized jaman baheula. Virgil Krapauskas negeskeun yén serat Daukantas ka Narbutt nunjukkeun Daukantas janten sarjana anu langkung saé tibatan karyana <unk> dina serat Daukantas nekenkeun perluna metode anu langkung saé pikeun ngumpulkeun, nyebarkeun sareng nganalisis sumber primér, sanaos karyana tetep romantis sareng didaktik. Daukantas ngusahakeun pisan pikeun nyukcruk rupa-rupa dokumén sajarah, tapi manéhna percaya yén lamun aya catetan sajarah nu leungit, para sejarawan kudu ngagunakeun imajinasi pikeun ngeusian celah-celahna. Lamun aya sumber anu nguntungkeun pikeun Lituania, anjeunna henteu ngaevaluasi sacara kritis sarta langsung narima sajumlah legenda. Contona, anjeunna ngajelaskeun téori yén urang Lituania nyaéta turunan Herules anu anjeunna nyandak ti Albert Wijuk Kojałowicz (sanaos anjeunna nolak legenda ngeunaan Palemonids Romawi), muji démokrasi kuno raja Prusia Widewuto, sareng nganggo tarjamahan leupas tina carita pondok "Żiwila" ku Adam Mickiewicz. Tapi anjeunna kritis kana sumber anu ngagambarkeun Lituania dina cahaya négatip. Contona, anjeunna salah sahiji anu mimiti ngritik akun Teutonic tina Battle of Strėva
salaku kekalahan anu ngaruksak pasukan Lituania atanapi ngajawab yén Lituania balik deui ka Patempuran Grunwald sareng neraskeun tarung. Sedengkeun pangajaran Daukantas téh miskin jeung teu cocog jeung standar modéren, tapi sarua jeung pangajaran para sasama jamanna.