Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - John W. Dawson balik ka Joggins dina usum panas tina 1853 tanpa Charles Lyell, anu kungsi hired pikeun digawe pikeun 1853 Dunya Fair
di Kota New York. Dawson terus nalungtik Formasi Joggins nyalira, sarta dina 2 Nopémber 1853 ngirimkeun survey anu réngsé ka Lyell. Dawson ngaku yén papanggihanana jeung papanggihan Lyell cocog jeung papanggihan William Logan, sarta dina taun 1855 Dawson teu maké deui survéy sorangan sarta mimiti ngandelkeun survéy Logan pikeun rujukan. Dina 2005 tinjauan survey masing-masing, éta ditangtukeun yén pagawéan Dawson sareng Lyell langkung akurat tibatan Logan. "Hylonomus lyelli" kapanggih di Joggins Cliffs ku Dawson sarta resmi dijelaskeun dina 1859. Ngaran ieu dingaranan pikeun ngahormat batur sapagaweanna, Charles Lyell, spésiés ieu saterusna diakuan minangka réptil pangkolotna nu dipikawanoh sarta dijieun fosil propinsi Nova Scotia. Jalur fosil anu kapanggih ku Dawson dina taun 1866 dina hiji waktu dipercaya dijieun ku invertebrata panggedéna anu dipikawanoh "Arthropleura", tapi Dawson ahirna manggihan jalur anu cukup béda pikeun ditugaskeun ka spésiésna sorangan: "Diplichnites aenigma". Dawson ngabaktikeun kalolobaan karirna pikeun nalungtik Formasi Joggins sarta balik deui dina taun 1877, ngalaksanakeun ékspédisi anu dibiayaan ku Royal Society pikeun milarian langkung seueur spésimén anu dipasang dina tangkal fosil. Bahan peledak diledakan di Coal Mine Point, némbongkeun dua puluh lima tangkal lycopsid; tina ieu, lima belas ngandung fosil vertebrata ngalambangkeun leuwih ti saratus spésimén, kumpulan tunggal tetrapod Palaeozoic panggedéna anu kantos kapanggih. Dawson jeung Lyell bakal datang nepi ka loba téori leuwih taun pikeun ngajelaskeun naha jadi loba sato bakal ngumpulkeun aya. Nu mimiti disarankeun yén mahluk geus denning, tapi ieu ogé ngusulkeun yén maranéhanana geus maot di tempat sejen tur anu dikumbah kana batang ku cai. Dawson ahirna percaya yén sato-sato éta murag ka jero bak sarta maot di dinya, teu bisa kabur.