Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina bulan Nopémber 1989, Tembok Berlin diroboskeun ku sajumlah ageung demonstran jalanan Jérman Wétan. Ka reuwasna para komentator (jeung nu séjénna) éta gancang jadi jelas yén pasukan Soviét observasi kajadian geus narima no parentah pikeun ngahalangan. Ningali ieu, para demonstran meunang sledgehammers sarta mimiti demolishing témbok. A runtuyan kajadian ayeuna unfolded nu ngarah - jigana inexorably - ka Jerman Wétan urang kahiji jeung pamungkas pamilihan bébas. Pikeun Kanselir Kohl ti Jérman Kulon, anu geus kungsi kasempetan pikeun ngabahas kaayaan jeung Présidén Gorbachev dina sababaraha jéntré, eta bisa geus geus atra yén jalan ieu muka nepi ka reunification. Keur kalolobaan jalma nu teu acan jadi atra. Sanajan kitu, dina bulan Nopémber jeung Désémber 1989 nu ngadegna pulitik Jerman Wétan ngalaman leungitna terminal tina kapercayaan koléktif, bari warga Jerman Wétan cautiously menyimpulkan yén maranéhanana éta teu, sanggeus kabéh, rék ngalaman ulang tina 1953
. tapi Komite Pusat Partéy jeung Politbiro (kaasup Jarowinsky) mundur sacara masal dina 3 Désémber 1989. Ieu konteks di mana, dina bulan Nopémber 1989, Werner Jarowinsky geus jadi wakil présidén parlemén rahayat ("Volkskammer"). Antara 11 Nopémber 1989 jeung 10 Januari 1990 manéhna ogé ngajabat salaku pamingpin grup parlemén SED di Parlemén Rahayat ("Volkskammer").