Lengkepan kalimah ieu: Saprak abad-abad kahiji Maséhi, kalolobaan urang Yahudi geus cicing di luar wewengkon nu umumna disebut Palestina, sanggeus Bait Allah nu Kadua diruksak jeung urang Yahudi di Yerusalem dibantai. Ti 600.000 (Tacitus) atawa 1.000.000 (Josephus) urang Yahudi di Yerusalem, kabéh maranéhna maot ku kalaparan, dipaéhan, atawa dijual jadi budak. A ayana minoritas Yahudi geus attested pikeun ampir sakabéh periode. Contona, nurutkeun tradisi, komunitas Yahudi Peki'in geus ngajaga ayana Yahudi saprak jaman Bait Kadua. Numutkeun Tanakh, Allah geus ditugaskeun Kanaan ka urang Yahudi salaku Tanah jangji, kapercayaan dilestarikan ogé dina Septuagint jeung duanana Kristen jeung Islam tradisi. Diaspora dimimitian taun 586 SM nalika pendudukan Israél ku Babul. Urang Babul ngancurkeun Bait Suci Kahiji, nu jadi puseur kabudayaan Yahudi dina waktu éta. Sanggeus abad kahiji
Pemberontakan Besar jeung Pemberontakan Bar Kokhba abad ka-2, Kakaisaran Romawi ngalarang urang Yahudi ti Yerusalem sarta nyebut wewengkon éta "Syria Palaestina".