Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Jilid puisi kahijina, 1902 "Albastru", nampi Orde Bene Merenti ti Panguasa House of Hohenzollern. Buku-bukuna nu saterusna nyaéta "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) jeung "Sonete" (1938). Pamajikanana maot dina taun 1940, nyababkeun anjeunna ampir teu nyerat deui. Perayaan diayakeun pikeun nandaan ulang taun ka-70 Tutoveanu dina taun 1942, kalayan édisi majalah "Păstorul Tutovei" didedikasikan pikeun anjeunna. Dina ahir 1943, salila Perang Dunya II, manéhna samentara ngungsi di imah putrana di Bukares, tapi tungtungna cicing utamana di padesaan sabudeureunana, alatan pangeboman Sekutu
. tapi Rezim komunis anyar nempatkeun karya-karyana dina daptar hideung dina taun 1948. Taun saterusna, anjeunna nikah ka guru basa Rumania anu langkung paduli kana politik partai tibatan perawatanana, sareng Tutoveanu ngahaturanan hiji sajak ka anjeunna. Dina taun-taun ahir hirupna, manéhna leuwih resep méakkeun waktu di kebonna. Dina taun 1972, ulang taun ka-100 na diperhatoskeun. Hiji sakola dasar di Bârlad geus mawa ngaranna saprak 1995.