Lengkepan kalimah di handap ieu: Sanggeus pupusna Yazid jeung putrana nu cikal jeung panerusna, Mu'awiya II, dina taun 683 jeung 684, pamaréntahan Umayyad runtuh di sakuliah Khalifah. Kalolobaan propinsi jeung distrik militer di Suriah, propinsi metropolitan Umayyah, ngakuan Abd Allah ibn al-Zubayr ti Mekah minangka khalifah. Banu Kalb, sekutu-sekutu suku kuno Sufyanid (garis Umayyads turunan ti bapa Yazid, pangadeg Khalifah Umayyad Mu'awiya I) di mana aranjeunna nyepeng posisi istimewa di pangadilan khalifah, ngahijikeun suku-suku loyalist Umayyad di Suriah pikeun nunjuk gaganti Mu'awiya II. Dina silih tudingan di Damaskus antara pendukung jeung lawan Umayyah, gubernur Dahhak ibn Qays al-Fihri, anu ngarojong Ibn al-Zubayr, néwak lanceuk Yazid Walid ibn Utba ibn Abi Sufyan, tapi manéhna dibebaskeun ku Abd Allah, lanceukna Khalid jeung pendukung Kalbit maranéhanana. Pamingpin Kalb, Ibn Bahdal, nyaéta sepupu Yazid, sarta nyalonkeun Khalid jeung Abd Allah minangka calon-calon pikeun jabatan khalifah. Manéhna ditentang ku suku loyalist séjén alatan Khalid jeung Abd Allah urang umur ngora. Sabalikna, saurang baraya Umayyad nu jauh, Marwan ibn al-Hakam, diangkat sarta mingpin usaha perang Umayyad ngalawan suku-suku pro-Zubayrid di Suriah, ngéléhkeun pamingpin Dahhak di
Patempuran Marj Rahit dina taun 684.