Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina pertengahan Méi, Raja mimiti mertimbangkeun kaluar tina perang sanggeus diyakinkeun ku Duke Pietro d'Acquarone, Menteri Royal House, anu hariwang ngeunaan masa depan monarki. Pendapat umum Italia mimiti ngarobah ngalawan monarki sanggeus raja teu ngalakukeun nanaon. Dina ahir Méi, dua politikus tingkat luhur dina jaman pra-Fasis, Ivanoe Bonomi jeung Marcello Soleri, ditarima ku d'Acquarone jeung "aide-de-camp" Raja, Jenderal Puntoni. Tanggal 2 jeung 8 Juni, maranéhna ditarima di audiensi ku Raja dimana maranéhna ngadorong pikeun nangkep Mussolini jeung nominasi pamaréntahan militer, tapi maranéhanana ditinggalkeun frustasi ku inaction monarchical. Tanggal 30 Juni, Bonomi papanggih jeung Putra Mahkota Umberto sarta ngusulkeun tilu jendral (Ambrosio, Marsekal Pietro Badoglio jeung Enrico Caviglia) minangka poténsi panerus Mussolini. Tanggal 4 Juli, Badoglio ditampi ku Umberto, anu nunjukkeun yén Mahkota henteu deui ngalawan parobihan pamaréntahan. Isukna, Ambrosio ngusulkeun yén Raja nunjuk Badoglio atawa Caviglia pikeun mingpin pamaréntahan mana waé anu ngaganti Mussolini. Caviglia, hiji tukang batu tingkat luhur, dianggap geus kolot teuing pikeun tugas nu hésé kawas kitu sanajan sikep anti-fasis-na. Badoglio, anu kungsi resigned salaku Chief of Staf Umum sanggeus
Yunani debacle dina 1941, geus jadi musuh pait of Mussolini sarta hayang dendam. Manéhna babaturan pribadi ti Adipati d'Acquarone, anu kungsi jadi "aide-de-camp"na, jeung duanana <unk> kawas Caviglia <unk> nyaéta Freemason. Kolaborasi antara dua Marshals teu bisa dibayangkeun sabab Caviglia hated Badoglio.