Lengkepan kalimah di handap ieu: P25 mimiti balap dina acara non-juara dina bulan Séptember 1955. Kakuatan kuda mobil kabuktian jadi kaunggulanana, tapi masalah pengendalian jeung reliabilitasna gancang dibuktikeun. Tilu Tipe 25 dilebetkeun pikeun Tony Brooks, Mike Hawthorn, jeung Ron Flockhart dina debut kejuaraan dunya modél, Grand Prix Britania 1956. Tapi, teu aya nu réngsé. Masalah reliabiliti bakal ngaganggu tim salila pamekaran awal P25. Klep-klep nu gedé téh gampang ngaluarkeun runtah kana mesin, sarta piringan tukangna sering gagal. A P25 moal rengse Grand Prix a dugi ka tempat kalima Harry Schell urang di
1958 Grand Prix Monako. Schell jeung Jean Behra réngsé di tempat kadua jeung katilu dina Grand Prix Walanda taun éta. Maranéhanana éta podium munggaran pikeun BRM. Opat poin deui ti Behra, Schell, jeung Joakim Bonnier nu anyar ditugaskeun nempatkeun BRM ka-4 dina Kajuaraan Konstruktor perdana. Bonnier meunang meunangna jeung BRM nu kahiji di Grand Prix Belanda 1959. Kalawan P25 ngajalankeun reliably, BRM éta bisa ngamankeun 3rd di Championship Konstruktor urang. Pas P25 jadi bisa dipercaya, Cooper ngamimitian révolusi mesin tukang sarta gancang ngajadikeun mobil mesin hareup kawas P25 geus kolot. BRM ngamimitian gawé dina modél mesin tukang, P48 teu lila sanggeus Bonnier meunang. P48 bakal ngaganti P25 dina pertengahan usum 1960.