Lengkepan kalimah di handap ieu: Sabalikna, periode ieu jadi carita perjuangan empire. Najan réformasi militér, Angkatan Darat Utsmaniyah patepung jeung eleh musibah dina Perang Italo-Turki (1911<unk>1912) jeung Balkan Wars (1912<unk>1913), hasilna Utsmaniyah keur disetir kaluar ti Afrika Kalér jeung ampir kaluar ti Éropa. Geger terus-terusan anu nyababkeun Perang Dunya I nyababkeun Insiden 31 Maret, kudéta Ottoman 1912 sareng kudéta Ottoman 1913. Pamaréntah Komite Uni jeung Kamajuan (CUP) beuki radikal dina mangsa ieu, sarta ngalaksanakeun pembersihan étnis jeung genosida ngalawan bangsa Arménia, Asur, jeung Turki di Kakaisaran.
Warga Yunani, kajadian anu sakapeung sacara koléktif disebut génocide Ottoman Akhir. Partisipasi Utsmaniyah dina Perang Dunya I réngsé ku kekalahan jeung pamisah ti wewengkon-wewengkon kakaisaran nu sésana dina istilah Perjangjian Sèvres. Perjangjian, dirumuskeun dina konperénsi London, ngabagikeun lahan nominal ka nagara Ottoman sareng ngamungkinkeun éta pikeun ngajaga sebutan "Kalifah Ottoman" (sarupa sareng Vatikan, nagara imam-monarki anu dipimpin ku Paus Katolik), sahingga parah lemah. Salah sahiji faktor di balik susunan ieu nyaéta kahayang Britania pikeun ngahalangan Gerakan Khilafat.