Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Saenggeus ngadegna Nagara Israél jeung perang nu saterusna
, Yordania ngarebut bagian Paléstina nu disebutna Tepi Kulon. Ieu kaasup Ramallah. Tepi Barat relatif damai salila taun-taun pamaréntahan Yordania antara taun 1948 jeung 1967, kalayan warga-wargana ngararasakeun kabébasan gerak antara Tepi Barat, Yordania, Libanon, jeung Suriah. Yordania ngahijikeun Tepi Kulon, nerapkeun hukum nasionalna ka wilayah anu ditaklukkeun. Sanajan kitu, loba urang Paléstina dipenjara lantaran jadi anggota "partai pulitik ilegal", kaasup Partai Komunis Paléstina jeung kelompok sosialis jeung pro-kamerdékaan lianna. Dina taun 1953, populasi Ramallah geus dua kali lipat, tapi ékonomi jeung infrastruktur teu bisa nampung aliran warga désa miskin. Warga asli Ramallah mimiti émigrasi, utamana ka Amérika Sarikat. Dina taun 1956, kira-kira saparapat ti 6.000 urang asli Ramallah geus ninggalkeun, kalawan Arab ti kota-kota jeung désa-désa sakurilingna (hususna Hebron) meuli imah jeung lahan nu ditinggalkeun ku émigrés.