Lengkepan kalimah di handap ieu: Arfa nyalahkeun panerusna, Jenderal Ali Razmara, pikeun pangsiun paksa sarta saterusna gawé bareng jeung saingan pulitikna, utamana sanggeus Razmara diangkat jadi perdana menteri dina taun 1950. Sanajan kitu, Arfa bener-bener kaganggu nalika Razmara ditelasan taun 1951, sabab anjeunna percaya yén tingkat kekerasan politik anu ningkat ngancam nagara. Manéhna jadi menteri jalan jeung komunikasi dina pamaréntahan pondok Perdana Mentri Hosayn Ala salila bulan sanggeus Razmara ditelasan, saméméh parlemén milih Mohammad Mossadegh salaku perdana menteri. Arfa henteu percanten ka Mossadegh sareng ngawangun kelompok politik, Gerakan Nasional, pikeun ngaganggu rapat-rapat pendukung Mossadegh, anu anjeunna anggap ekstremis anu ngalawan teras-terasan monarki sareng tentara anu kuat. Koran Gerakan Nasional nyebarkeun loba artikel nu ditulis ku Arfa, ngarojong Shah jeung hormat ka Islam. Arfa ngajaga kontak jeung rupa-rupa aktivis pulitik, kaasup Mozaffar Baqai ti pihak Toilers ', nu preacher fiery Ayatollah Sayyed Abu al-Qasem Kashani, jeung Shaban Jafari, hiji panitia mobs jalan. Arfa jadi anggota pangadeg panitia rusiah perwira militér, Komite pikeun Nyalametkeun Tanah Air, dibentuk dina taun 1952 kalayan tujuan pikeun ngagulingkeun Mossadegh. Nuturkeun
1953 kudéta militér nu mulangkeun Shah ka kakawasaan, anjeunna dilayanan salaku duta Iran ka Turki (1958 - 1961) jeung Pakistan (1961 - 1962). Saterusna anjeunna pensiunan ti layanan pamaréntah aktif. Manéhna ninggalkeun Iran dina waktu Revolusi Iran taun 1979 sarta maot di Monte Carlo, Monako dina taun 1983.