Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - "Orasi Panguburan" dirékam ku Thucydides dina buku kadua tina "Sejarah Perang Peloponnesian" anu kawéntar. Sanajan Thucydides nyerat pidato dina jalma kahiji saolah-olah éta mangrupikeun catetan kecap-kecap tina Pericles, teu aya ragu yén anjeunna ngédit pidato sahenteuna. Thucydides nyebutkeun di awal "Sejarah" na yén pidato anu ditepikeun henteu catetan literal, tapi dimaksudkeun pikeun ngagambarkeun ideu utama naon anu diucapkeun sareng naon, numutkeun Thucydides, "disebut dina kaayaan éta". Urang bisa cukup yakin yén Perikles nganteurkeun pidato di ahir taun kahiji perang, tapi teu aya konsensus ngeunaan sabaraha catetan Thucydides nyarupaan pidato sabenerna Pericles. Faktor séjén anu matak ngabingungkeun nyaéta Pericles dipikanyaho geus nganteurkeun pidato pamakaman séjénna dina mangsa Perang Samian
. tapi Bisa jadi unsur-unsur tina dua biantara ieu aya dina versi Thucydides. Sanajan kitu, Thucydides pohara meticulous dina dokuméntasi-Na, sarta catetan nu varying kapastian sumber-Na unggal waktu. Significantly manéhna dimimitian recalling biantara ku nyebutkeun: "", i.e. "Perikles, putra Xanthippos, nyarita" kawas "ieu". Lamun manéhna geus dicutat ucapan verbatim, manéhna bakal geus ditulis "" ("ieu", atawa "kecap ieu") tinimbang "" ("kawas ieu" atawa "kecap kawas ieu"). Pangarang "Orasi Panguburan" ogé henteu pasti. Plato, dina karyana "Menexenus", nyebutkeun yén Aspasia, batur hirup Perikles, nu nulis karyana.