Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina taun 1935, Amérika Sarikat, nurutkeun jangji pikeun kadaulatan pinuh Filipina, ngadegkeun Pasamakmuran Filipina saatos ratifikasi Konstitusi 1935, anu ogé mulangkeun kapersidenan. Pamilihan présidén nasional munggaran diayakeun, sarta Manuel L. Quezon (1935<unk>44) kapilih pikeun periode genep taun, tanpa aya ketentuan pikeun pamilihan deui, salaku présidén Pilipina kadua sareng présidén Pasamakmuran anu munggaran. Tapi, dina taun 1940, Konstitusi dirobah pikeun ngidinan pamilihan ulang, tapi istilahna disingget jadi opat taun. Parobihan pamaréntahan lumangsung tilu taun saterusna nalika Républik Pilipina Kadua diayakeun kalayan panerapan Konstitusi 1943, anu ditumpukeun ku Jepang saatos éta ngeusian Filipina di 1942 nalika Perang Dunya II. José P. Laurel bertindak salaku présidén bonéka pamaréntah anyar anu disponsoran ku Jepang; présidén "de facto" na, henteu diakuan sacara hukum dugi ka taun 1960-an, tumpang tindih sareng présidén Pasamakmuran, anu angkat ka pengasingan. Républik Kadua bubar sanggeus
Jepang nyerah ka Sekutu dina taun 1945; Pasamakmuran dipulihkeun di Filipina dina taun anu sami sareng Sergio Osmeña (1944-1946) salaku présidén.