Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Numutkeun kana "Oxford English Dictionary", hiji dukun (, atawa ) nyaéta jalma anu dianggap ngagaduhan aksés, sareng pangaruh dina, dunya roh-roh anu hadé sareng jahat, anu biasana asup kana kaayaan trans nalika ritual, sareng ngalaksanakeun ramalan sareng penyembuhan. Kecap "shaman" sigana asalna tina basa Tungusic Evenki di Asia Kalér. Nurutkeun étnolinguist Juha Janhunen, "kecap ieu dibuktikeun dina sadaya idiom Tungusic" sapertos Negidal, Lamut, Udehe / Orochi, Nanai, Ilcha, Orok, Manchu sareng Ulcha, sareng "teu aya anu sigana bertentangan sareng asumsi yén hartos'shaman' ogé asalna tina Proto-Tungusic" sareng tiasa ngagaduhan akar anu manjangkeun deui dina waktos sahenteuna dua milénium. Istilah ieu diwanohkeun ka kulon sanggeus pasukan Rusia nalukkeun
Khanate shamanistic of Kazan dina 1552.