Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina sajarah Perancis, Perang Dunya Kadua dimimitian dina bulan Séptémber 1939, nalika Jérman jeung Uni Soviét nyerang Polandia, masing-masing ti kulon, jeung ti kidul jeung wétan. Pamaréntah Perancis, sawaréh salaku réspon kana tekanan Inggris, ngabales gancang pisan ku nyatakeun perang ka Jérman; tapi di jalan-jalan Paris - bahkan, dina tingkat anu langkung handap pikeun pangungsi politik asing anu ngungsi di kota - kahirupan sadidinten henteu robih pisan. Perkembangan nu leuwih tragis, dina bulan Méi 1940, nyaéta invasi Jérman ka Perancis, nu culminated di
Pangakuan Perancis kana kekalahan militér, diresmikeun dina wagon karéta api umur 26 taun (tapi "simbol penting") deukeut Compiègne tanggal 22 Juni 1940. Pamaréntah Mussolini, anu nepi ka ayeuna henteu milu perang di Éropa, ngumumkeun perang dina 10 Juni 1940, ngaluncurkeun invasi jangka pondok sorangan di Perancis ti kidul-wétan: ieu dicegat ku pasukan Perancis sareng ditungtungan ku gencatan senjata anu diresmikeun dina 24 Juni 1940. Sanajan kitu, Itali ayeuna jadi pihak anu perang dina Perang Dunya II babarengan jeung Jérman jeung satengah kalér Perancis, kaasup Paris, tempat Garòsci jeung "Giellisti" geus manggih tempat suci ti fasisme salila salapan taun ka tukang, aya dina administrasi militér Jérman. Garòsci, jeung loba batur, ayeuna ngungsi ka Amérika Sarikat. Tangtu, manéhna dibarengan di New York ku Madeleine Bride, sanajan teu jelas naha maranéhna sabenerna meuntas Atlantik babarengan. Di New York Garòsci jeung Bride ngajaga jarakna ti komunitas anti-fasis lokal: Garòsci konsentrasi dina ngahasilkeun propaganda anti-fasis basa Italia pikeun sumebarna di Italia jeung karya-karya sarjana anu kurang transitory.