Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Pinuh ku kapercayaan nalika balik ka Berlin, anjeunna bertekad pikeun ngahontal kasuksésan salaku pemahat bebas, ilubiung dina sababaraha kontes pikeun desain monumen sareng cai mancur. Dina taun 1898, manéhna geus meunang tilu komisi utama. Dina taun 1899, ngaliwatan sobatna Constantin Starck, manéhna papanggih jeung Adipati John Albert ti Mecklenburg, anu resep kana karyana sarta nempatkeun sababaraha pesenan. Karirna bener-bener dimimitian ti harita jeung taun 1897 nepi ka 1916 kabuktian jadi taun nu pang suksésna. Dihibur ku panarimaan nu positif nu ditampi di St. Louis World's Fair
Dina taun 1904, anjeunna asup kompetisi pikeun monumen di tempat-tempat anu béda-béda sapertos Manila, Cape Town sareng Quito, tapi teu aya gunana. Anjeunna tungtungna narima hiji urutan pikeun tugu ka Michael Andreas Barclay de Tolly di Riga sarta ditawarkeun hiji uleman bersaing pikeun tugu di St. Louis nu bakal dedicated ka wartawan Jerman-Amérika Carl Schurz, Emil Preetorius jeung Carl Daenzer.