Lengkepan kalimat di handap ieu: Saméméh kapanggihna sabab inféksi, gejala koléra dianggap disababkeun ku kaleuwihan empedu dina pasién; koléra meunang ngaranna tina kecap Yunani "choler" nu hartina empedu. Téori ieu konsisten jeung humorisme, sarta ngabalukarkeun prakték médis saperti bloodletting. Baktéri ieu mimiti dilaporkeun taun 1849 ku Gabriel Pouchet, anu manggihan baktéri ieu dina tinja ti penderita kolera, tapi anjeunna henteu ngahargaan pentingna ayana ieu. Élmuwan munggaran nu ngarti kana pentingna "Vibrio cholerae" nyaéta ahli anatomi Italia, Filippo Pacini, nu nyebarkeun gambar-gambar nu lengkep ngeunaan organisme dina "Microscopical observations and pathological deductions on cholera" dina taun 1854. Anjeunna nerbitkeun makalah salajengna dina taun 1866, 1871, 1876 sareng 1880, anu teu dipaliré ku komunitas ilmiah. Manéhna bener-bener ngajelaskeun kumaha baktéri ieu ngabalukarkeun diare, sarta ngembangkeun cara-cara ngubaran nu kapanggih éféktif. Sedengkeun peta epidemiologis John Snow ogé dipikawanoh, sarta ngarah ka ngaleupaskeun gagang pompa Broad Street, e.g.
Wabah koléra di Broad Street taun 1854. Dina taun 1874, wawakil élmuwan ti 21 nagara sapuk pikeun mutuskeun yén koléra disababkeun ku racun lingkungan tina "miasmata", atawa awan zat-zat anu teu séhat anu ngambang dina hawa. Dina taun 1884, Robert Koch manggihan deui "Vibrio cholerae" minangka unsur kausal dina koléra. Sababaraha élmuwan ngalawan téori anyar, komo nginum koléra pikeun ngabantah: