Lengkepan kalimah di handap ieu: Nalika pejabat Koréa Choe Bu anu nabrak kapal ngagaduhan kasempetan ningali seueur Cina Wétan ti Zhejiang ka Liaoning dina jalanna ka bumi di 1488, anjeunna ngajelaskeun Suzhou dina laporan perjalanan na anu ngaleuwihan unggal kota anu sanés. Loba taman swasta di ieu wewengkon diwangun ku bangsawan dinasti Ming jeung Qing. Nu
Tapi, taun 1860, Taiping ngarebut kota éta, sarta loba wangunan jeung kebon-kebonna nu baheula "hampir... tumpukan reruntuhan" dina waktu direbut deui ku Tentara Charles Gordon nu salawasna meunang dina bulan Nopémber 1863. Sanajan kitu, dina taun 1880, populasi na diperkirakeun pulih jadi kira-kira 500.000, nu tetep stabil salila sababaraha dekade saterusna. Dina ahir abad ka-19, kota ieu utamana dipikawanoh pikeun rupa-rupa sutra jeung industri penerbitan basa Cina. Kota ieu mimiti dibuka pikeun perdagangan asing langsung ku Perjangjian Shimonoseki anu ngeureunkeun Perang Sino-Jepang Kahiji sareng ku klausa bangsa anu paling dipikaresep tina perjanjian anu teu saimbang sareng Kakaisaran Agung. Para ekspatriat anyar muka sakola Éropa-Cina dina taun 1900 sarta stasion karéta Suzhou, ngahubungkeun éta jeung Shanghai, dibuka dina 16 Juli 1906. Teu lila saméméh Perang Dunya I, aya 7000 pabrik sutra nu dioperasikeun, ogé pabrik kapas jeung dagang béas nu gedé.