Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - Jenis circumvallation ieu, anu disebut ku urang Yunani ἀποτειχισμός sareng περιτειχισμός, dianggo ku Peloponnesians dina pengepungan Plataea (Thucyd. ii.78, iii.20-23). Garis-garis maranéhanana diwangun ku dua témbok (tingali tina rumput) dina jarak 16 kaki, anu ngurilingan kota dina bentuk bunderan. Di antara témbok-témbok éta aya pondok-pondok para pangurung. Témbok-témbokna miboga benteng (ἐπάλξεις), sarta di unggal sapuluh benteng aya hiji munara, anu ngeusian sakabéh rohangan antara témbok-témbok. Di tengah-tengah unggal munara, aya jalan pikeun pasukan nu ngepung. Di luar unggal témbok aya parit (τάφρος). Pedaran ieu ampir persis ngajawab pikeun modeu Romawi tina circumvallation, nu sababaraha conto pangalusna anu nu Carthage di Tunisia modern-ayeuna ku Scipio (Appian, Punic. 119, &amp;c.), nu Numantia di Spanyol modéren ku Scipio (Appian, Hispan. 90), jeung nu Alesia
di Perancis modéren ku Caesar (Bell. Gall. vii.72, 73). Munara-munara dina garis-garis kitu sarua jeung nu dipaké dina nyerang tempat-tempat anu dijaga, tapi henteu sakitu jangkungna, sarta tangtu teu bisa dipindahkeun. (Lipsius, de Milit. Rom. v.5, dina Oper. iii. pp.156, 157; Poliorc. ii.1, dina Oper. iii.283).