Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - Saatos kacilakaan 1999 di torowongan Mont Blanc
, ukuran anu dicokot dina awal 2000 pikeun ngaronjatkeun kaamanan dina torowongan. Watesan kagancangan anu ketat, sareng jarak anu aman antara kendaraan ditumpukeun. Torowongan ieu dilengkepan detektor haseup jeung seuneu panganyarna, sarta sistem kaméra vidéo di torowongan pikeun ngadeteksi laju lalulintas, ogé seuneu jeung haseup. Sénsor suhu dipasang di sapanjang torowongan, diawaskeun ti pos kontrol sentral. Hydrants seuneu dipasang unggal 130 m, fed ti tank cai badag. Aya 11 titik kaamanan sapanjang torowongan, dilengkepan telepon jeung speaker nu nyambung ka ruang kontrol, jeung saluran ventilasi misah pikeun nyadiakeun hawa seger. Ieu dipisahkeun ti torowongan utama ku dua panto seuneu; panto luar sacara otomatis nutup nalika suhu dina torowongan ngahontal tingkat anu tangtu. Tungtungna aya sistem "panto termal" di unggal lawang pikeun ngaidentipikasi kendaraan anu overheating.