Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Nalika "Qieyun" janten standar nasional dina dinasti Tang, sababaraha panulis kalibet dina ngahasilkeun naskah pikeun nyumponan paménta anu ageung pikeun révisi karya. Utamana dipikaresep nyaéta édisi Wáng Rénxū, anu dijieun dina awal abad ka-9, ku Wú Cǎiluán (), awéwé anu kasohor ku kaligrafiana. Salah sahiji salinan ieu dipimilik ku Kaisar Huizong (1100<unk>1026), nu ogé ahli kaligrafi. Ieu buku tetep aya di perpustakaan karaton nepi ka taun 1926, waktu sawaréh perpustakaan nuturkeun Kaisar Puyi nu digulingkeun ka Tianjin tuluy ka Changchun, ibu kota nagara wayang Manchukuo. Sanggeus Jepang nyerah taun 1945
, eta lulus ka dealer buku di Changchun, sarta dina 1947 dua sarjana kapanggih eta di pasar buku di Liulichang, Beijing. Studi ngeunaan salinan ampir lengkep ieu geus diterbitkeun ku ahli basa Cina Dong Tonghe (1948 jeung 1952) jeung Li Rong (1956).