Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina taun 1991, Erekat mangrupikeun wakil kapala delegasi Paléstina ka Konperénsi Madrid
jeung nuturkeun-up paguneman di Washington DC antara 1992 jeung 1993. Dina taun 1994, anjeunna diangkat jadi Menteri Pamaréntahan Lokal pikeun Otoritas Nasional Paléstina sarta ogé Pupuhu delegasi rundingan Paléstina. Dina taun 1995, Erekat ngajabat salaku Chief Negotiator pikeun urang Paléstina salila periode Oslo. Anjeunna lajeng kapilih ka Déwan législatif Paléstina dina 1996, ngalambangkeun Jericho. Sabagé politisi, Erekat dianggap minangka loyalist Yasser Arafat, kaasup rapat Camp David di 2000 jeung rundingan di Taba di 2001. Erekat ogé, babarengan jeung Arafat jeung Faisal Husseini, salah sahiji ti tilu pajabat luhur Palestina anu ménta Ariel Sharon teu nganjang ka Masjid Al-Aqsa dina bulan Séptember 2000, hiji kajadian anu dituturkeun ku Intifada Kadua. Manéhna ogé jadi juru basa Inggris Arafat. Nalika Mahmoud Abbas dicalonkeun pikeun ngajabat salaku Perdana Menteri Déwan Legislatif Paléstina dina awal 2003, Erekat dijadwalkeun janten Menteri Perundingan dina kabinet anyar, tapi anjeunna gancang mundur saatos anjeunna dikaluarkeun tina rombongan pikeun pendak sareng Perdana Menteri Israél Ariel Sharon. Ieu diinterpretasikeun salaku bagian tina perjuangan kakuatan internal Paléstina antara Abbas sareng Arafat. Erekat saterusna diangkat deui ka pos na sarta milu dina 2007 Annapolis Konférénsi, di mana anjeunna nyandak alih ti Ahmed Qurei salila hiji impasse sarta mantuan hammer kaluar hiji deklarasi gabungan.