Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina taun 70 SM, saatos perang sipil antara faksi aristokrat Sulla sareng sésa-sésa pendukung Marius sareng Cinna, populist Romawi Quintus Sertorius nolak nyerah Spanyol ka diktator Sullan. Misahkeunana nyababkeun Perang Sertorian, nu mana pamaréntahan Celtic di Gallia Mediterania dikaluarkeun ku pasukan jeung dipaksa rekes pikeun ngarojong usaha militér Metellus Pius, Pompeius Magnus ("Pompey nu Agung"), jeung komandan Romawi séjén ngalawan pemberontak. Sababaraha urang Kelt, kaasup Helvii jeung Volcae Arecomici, ngadukung Sertorius. Sanggeus Romawi renegade ditelasan, Metellus jeung Pompeius bisa ngadéklarasikeun kameunangan, jeung Helvii jeung Volcae kapaksa nyerahkeun sabagian tanah maranéhanana ka nagara kota Yunani Massilia (ayeuna Marseilles), hiji satia bebas sekutu Roma pikeun abad, lokasina strategis di muara walungan Rhône jeung supporter teguh Pompeius. Salila Caesar urang Gallic Wars, taya tina Gallic "civitates" dina propinsi Narbonese ngagabung pan-Gallic pemberontakan 52 SM
, ogé henteu kalibet dina sagala kalakuan anu dilaporkeun ngalawan pasukan Romawi. Valerii Helvia, dina kanyataanana, maénkeun peran konci dina ngamankeun tukang Caesar sacara militér ngalawan Vercingetorix, anu ngirim pasukan pikeun nyerang daérah Helvia. Dina sajarah Vivarais taun 1861, Abbé Rouchier nebak yén Caesar, ningali utilitas strategis daérah Helvian di wates propinsi Romawi sapanjang rute utama ka Gallia tengah, ngokolakeun Valerii ku ngabenerkeun tindakan hukuman anu dilaksanakeun ngalawan aranjeunna ku Pompeius. Caesar nyebutkeun perampokan lahan dina "Bellum Civile" na, bari sacara bijaksana ngaleungitkeun tindakan naon waé anu dilakukeun ku babaturan Helvian satia na ngalawan Roma dina taun 70an.