Lengkepan kalimah ieu: Waktu "Qieyun" jadi standar nasional dina dinasti Tang, sababaraha panyalin digawé pikeun nyieun naskah-naskah pikeun nyumponan paménta nu gedé pikeun révisi karya éta. Utamana dipikaresep nyaéta édisi Wáng Rénxū, anu dijieun dina awal abad ka-9, ku Wú Cǎiluán (), awéwé anu kasohor ku kaligrafiana. Salah sahiji salinan ieu dipimilik ku Kaisar Huizong (1100<unk>1026), nu ogé ahli kaligrafi. Ieu buku tetep aya di perpustakaan karaton nepi ka taun 1926, waktu sawaréh perpustakaan nuturkeun Kaisar Puyi nu digulingkeun ka Tianjin tuluy ka Changchun, ibu kota nagara wayang Manchukuo. Sanggeus
Sanggeus Jepang nyerah dina taun 1945, buku ieu disimpen ku saurang padagang buku di Changchun, sarta dina taun 1947 dua sarjana manggihan buku ieu di pasar buku di Liulichang, Beijing. Studi ngeunaan salinan ampir lengkep ieu geus diterbitkeun ku ahli basa Cina Dong Tonghe (1948 jeung 1952) jeung Li Rong (1956).