Lengkepan kalimah ieu: Wolseley mimitina mikirkeun karir di garéja, tapi kaayaan kauanganna ngajadikeun manéhna butuh pangrojong anu beunghar pikeun ngarojong usaha éta. Sabalikna manéhna néangan hiji komisi di Angkatan Darat. Teu mampuh mayar Sandhurst atawa meuli komisi, Wolseley nulis ka Adipati Wellington pikeun bantuan. Wellington, nu harita jadi Panglima Angkatan Darat, jangji bakal nulungan manéhna lamun manéhna umurna 16 taun. Tapi, Wélington teu némbalan manéhna sarta teu némbalan surat séjénna waktu manéhna umur 17 taun. Wolseley teu hasil ngadu'a ka sekretarisna, Lord Fitzroy Somerset. Angkatan Darat Britania ieu lajeng recovering ti korban signifikan dina panganyarna
perang di Afrika Kidul, jeung Wolseley wrote ka Somerset, "Kuring bakal disiapkeun pikeun ngamimitian dina bewara shortest, kedah Lordship anjeun bakal pleased nunjuk kuring ka resimen a ayeuna di korsi perang. " Indungna tuluy nulis ka Adipati pikeun bandingkeun kasusna, sarta dina tanggal 12 Maret 1852, Wolseley nu umurna 18 taun diumumkeun salaku prawira dina 12th Foot, minangka pangakuan kana jasa bapana.