Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina waktu Alexander Farnese, nu bakal jadi Adipati Parma, ngawasaan tentara dina 1578, Nagara-nagara Handap beuki dibeulah antara nu barontak di kalér jeung propinsi-propinsi di kidul nu masih satia ka Spanyol. Kalayan datangna sajumlah ageung pasukan ti Spanyol, Farnese ngamimitian konsolidasi kontrol Spanyol di beulah kidul, dimimitian ku Maastricht. Farnese ngamimitian Pengepungan Maastricht dina 12 Maret 1579. Manéhna maréntahkeun pasukanana pikeun ngumbah témbok. Warga Maastricht ogé ngagali pikeun ngahontal torowongan Spanyol. Di jero taneuh, perang terus lumangsung. Ratusan prajurit Spanyol maot lantaran cai ngagolak ka jero torowongan. Aya ogé nu maot alatan kurangna oksigén waktu para pangawal Walanda ngaduruk imah-imah éta. 500 prajurit Spanyol séjénna maot nalika hiji ranjau, nu maranéhanana rencanana ngagunakeun pikeun niupkeun témbok, ngabeledug prematur. Dina peuting 29 Juni, Farnese junun asup ka kota bari para pembela anu capé saré. Unit-unit Spanyol anu ngalanggar témbok kota mimiti ngarampog awéwé (sawaréh di antarana, dina tarung pikeun membela kota, parantos ngalanggar peran gender sareng kaleungitan hakna pikeun rahmat), teras membantai penduduk. Dina taun 1585, Farnese nalukkeun deui kota-kota Brussel, Ghent, jeung Antwerp
, ogé propinsi Brabant jeung kalolobaan Flanders. Dina titik ieu, Angkatan Darat dialihkeun tina fungsi aslina pikeun merangan pemberontak kalér pikeun ngungkulan masalah Inggris, dina perang sareng Spanyol. Farnese percaya yén Angkatan Darat bisa ngaharepkeun pikeun meuntas Selat Channel dina kakuatan, ngandelkeun hiji pemberontakan Katolik di Inggris pikeun ngarojong eta; gantina, Philip mutuskeun pikeun ngalaksanakeun serangan laut ngagunakeun Armada Spanyol dina 1588. Tentara Flanders pindah ngalawan Ostend jeung Dunkirk dina persiapan pikeun manéver nuturkeun-up di sakuliah Channel di rojongan tina Armada, tapi eleh tina gaya laut utama dibawa hiji tungtung ka rencana ieu.