Lengkepan kalimat di handap ieu: Ku 1913, Romania mangrupikeun éksportir gandum kaopat panggedéna di dunya, tapi masalah distribusi lahan anu teu adil janten masalah anu teras-terasan (sareng leres-leres diperparah taun éta nalika patani Rumania perang dina Perang Balkan Kadua, nyaksian langsung skéma distribusi lahan anu langkung adil di Bulgaria). Dina ahir abad ka-19 kira-kira 2.000 nu boga lahan ngadalikeun leuwih ti satengah lahan sedengkeun patani (kalawan saeutik wawakil di pamaréntah ogé aksés kawates ka tanah jeung hak kapamilikan) miboga ngan sapertilu. Dina taun 1888 teu sugema patani jeung sebaran taneuh nu teu adil ngabalukarkeun konfrontasi nu berdarah nu ngabalukarkeun réformasi agraris nu teu éféktif. Sistem anu henteu saimbang terus ngadorong patani kana bangkrut sareng sigana beuki ngarah kana sistem kapamilikan anu teu aya. Ampir dua dekade saterusna, episode kadua, leuwih telenges lumangsung: nu
1907 Pemberontakan Patani Rumania, nu ampir ngabalukarkeun révolusi pinuh jeung ngarah ka maotna sababaraha rébu patani sakali tentara campur. Akibatna, pamaréntah ngawanohkeun undang-undang anyar dina taun 1907-08 pikeun nguntungkeun patani, kaasup hukum anyar ngeunaan kontrak tatanén sareng hukum ngadegkeun bank kiridit désa (Casa Rurală) anu dimaksud pikeun mempermudah pameseran sareng nyéwa, mindahkeun harta ti pamilik lahan ageung ka patani. Nanging, hukum-hukum ieu (diterapkeun ku tendensi "poporanis" Constantin Stere) kirang dilaksanakeun, sajumlah lahan anu teu cekap disayogikeun kanggo dipésér sareng seuseueurna patani bahkan henteu cocog pikeun kalolobaan bantosan anu disayogikeun.