Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - Novel munggaran Mihelič "Obraz v zrcalu" (Rupa dina Eunteung) (1941) sareng "Tiha Voda" (Lowongan Tenang) (1942) mangrupikeun déskripsi kahirupan di dunya anu nyaman sareng suasana aristokrat tradisi kulawarga dimana budaya kabeungharan anu lumayan, hormat sareng kareueus aya. Anjeunna enggal mendakan pandangan pribadi nyalira ngeunaan dunya sastra anu deskriptif dimana anjeunna juxtaposes hormat sareng ironi, antusiasme sareng repulsion, kasatiaan kelas sareng usaha kabur ti éta sareng sajabana Karakterna terpecah antara tradisi, hormat, ngendalikeun parasaan dina hiji sisi sareng nafsu sareng ambisi di sisi anu sanés kalayan cinta, intrik, kakuatan politik sareng beunghar maénkeun peran konci. Hiji tempat husus dibikeun ka emancipated jeung bebas awéwé modern rebelling ngalawan peran devoted tradisional awewe indungna jeung grandmother urang generasi pikeun minuhan emosi, sanajan ieu teu merta hartosna idealization awéwé. Conto ieu nyaéta pahlawan novel na taun 1959 "April", anu lumangsung dina bulan-bulan mimiti Perang Dunya Kadua. Dina "Stolpnica osamelih žensk" (1969) jeung "Vrnite se, sinovi" (1972) manéhna salajengna ngamekarkeun ironi dina katerangan karakter jeung gerak. "Tujec v Emoni" (1978) jeung "Cesta dveh cesarsjev" (1981) mangrupa novél sajarah ngeunaan intrik di Emona kuno jeung carita cinta dina waktu Kongrés Laibach
masing-masing. Novél pamungkasna "Ure mojih dni" (1985) mangrupa mémoir. Manéhna ogé nulis novel pikeun pamiarsa ngora saperti "Pridi, moj mili Ariel" (1965) jeung "Puhkova kresna noč" (1972).