Lengkepan kalimah di handap ieu: Sanggeus Perang Dunya I Yunani nempo Belgrade salaku tatangga anu kuat kalayan poténsial kecenderungan hégémoni di Balkan. Kamampuh Yugoslavia pikeun narik dukungan ti kakuatan-kakuatan gedé, utamina Perancis, nyiptakeun kahariwang di Athena yén Yugoslavia bakal ngadorong Yunani ngeunaan status panyatur Slavia di Yunani Makédonia sareng berpotensi bahkan Pelabuhan Thessaloniki. Yunani hariwang yén hubungan étnis, linguistik sareng agama anu caket antara Yugoslavia sareng Bulgaria bakal ngakibatkeun aliansi. Aliansi ieu henteu dilaksanakeun sabab Yugoslavia mangrupikeun nagara status quo anu ngusahakeun ngahijikeun kasuksésan gerakan ngahijikeun Slavia Kidul sedengkeun Bulgaria mangrupikeun nagara révisi. Sarua jeung kaayaan Karajaan Sérbia dina Perang Balkan Kadua, Yugoslavia ngagabung jeung Karajaan Yunani, Karajaan Romania jeung Turki dina ngadegkeun Pakta Balkan anu tujuanana pikeun ngajaga status quo géopolitik. Dibandingkeun jeung ketegangan émosional nu ditarima ku masalah Makédonia di kalangan élit Bulgaria, élit Serbia (jeung dina tingkat nu leuwih leutik Croat jeung Slovenia) di Karajaan Yugoslavia nganyatakeun minat anu leuwih handap dina masalah ieu. Karajaan Sérbia reoriented kapentingan expansionist na arah kidul (wewengkon jeung saeutik jumlah étnis Sérbia) ngan sanggeus Perang Dunya II.
Krisis Bosnia jeung sieun encirclement antara leuwih kuat Austria-Hungary jeung Bulgaria. Dina jaman Yugoslavia bagian kidul nagara ieu katelah Vardar Banovina.