Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sababaraha gelombang populasi ngungsi ti Anatolia dina taun 1910an jeung 1920an, ka Suriah atawa Libanon, nu ditempo salaku tanah wilujeng sumping. Ieu kasus Arménia jeung Assyrians anu ngungsi genocides (of Arménia, Sayfo, of Pontus Yunani
), sarta anu nguntungkeun tina Pasal 13 tina SK No. 8837 tanggal 15 Januari 1932, anu nyatakeun yén ""Pengungsi ti wilayah Turki sapertos urang Armenia, Syriacs, Chaldeans sareng anggota garéja Katolik Yunani sareng Ortodoks, atanapi jalma-jalma sanés anu asalna ti Turki, bakal diitung salaku urang Libanon upami aranjeunna dipendakan di daérah Libanon dina 30 Agustus 1924 numutkeun Peraturan 2825"".