Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Nanging, sanaos pemirsa ayeuna tiasa ningali pamaén nalika wengi, aranjeunna masih kaserang masalah pandangan anu diblokir disababkeun ku pilar anu ngadukung hateup. Nalika Piala Dunya FIFA 1966 gancang ngadeukeutan, dimana stadion bakal janten tuan rumah tilu pertandingan grup, ieu ngadorong diréktur Serikat pikeun lengkep mendesain ulang United Road (kalér). Pilar-pilar hateup heubeul diganti dina taun 1965 ku gaya cantilever modéren di luhur hateup, ngamungkinkeun unggal pemirsa pandangan anu lengkep teu kahalangan, bari ogé dilegaan pikeun nahan 20,000 pemirsa (10,000 linggih sareng 10,000 nangtung di payun) kalayan biaya £ 350,000. Arsiték ti stand anyar, Mather jeung Nutter (ayeuna Atherden Fuller), rearranged organisasi ti stand boga teras di hareup, hiji wewengkon linggih badag ka arah deui, jeung kotak swasta munggaran di hiji widang maén bal Britania. Stand wétan <unk> hiji-hijina stand anu henteu katutup <unk> dikembangkeun dina gaya anu sami dina taun 1973. Ku dua tribun kahiji dirobah jadi cantilevers, nu boga klub nyusun rencana jangka panjang pikeun ngalakukeun hal anu sarua ka dua tribun séjén sarta ngarobah stadion jadi hiji arena mangkok-kawas. Usaha saperti bakal ngawula pikeun ngaronjatkeun atmosfir dina taneuh ku ngawengku sora panongton jeung fokus kana pitch nu, dimana pamaén bakal ngarasa épék pinuh ku panongton kapasitas. Samentara éta, stadion ieu jadi tuan rumah final Piala FA katilu, ngabagéakeun 62.078 panongton pikeun ulangan final 1970 antara Chelsea jeung Leeds United; Chelsea meunang pertandingan 2<unk>1. Lapang ieu ogé jadi tempatna leg kadua Piala Antarbenua 1968
, nu nempo Estudiantes de La Plata meunang cup sanggeus hiji draw 1<unk>1. Taun 1970-an nyaksian naékna hooliganisme maén bal di Inggris, sarta hiji kajadian némpél péso dina taun 1971 kapaksa klub pikeun ngadegkeun pager perimeter munggaran nagara, ngawatesan fans ti pitch Old Trafford.