Kontak antara urang Éropa jeung Mongol dimimitian kira-kira taun 1220, kalayan pesen-pesen ti papasti jeung raja-raja Éropa ka pamingpin Mongol saperti Khan Agung, sarta saterusna ka Ilkhans di Persia anu dikawasa Mongol. Komunikasi biasana nuturkeun pola nu terus-terusan: Urang Éropa ménta ka Mongol pikeun ngarobah agama ka Kristen Kulon, sedengkeun Mongol ngabales ku tungtutan pikeun tunduk jeung upeti. Urang Mongol geus nalukkeun loba bangsa Kristen jeung Muslim dina kamajuan maranéhanana di sakuliah Asia, sarta sanggeus ngancurkeun Nizaris Alamut jeung Muslim Abbasid jeung Ayyubid dinasti, pikeun sababaraha generasi saterusna perang kakuatan Islam sésana di wewengkon, nu Mamluk Mesir. Hétum I, raja bangsa Kristen Arménia Kilikia, geus nyerah ka Mongol dina 1247, sarta kuat ngadorong raja-raja séjén pikeun kalibet dina aliansi Kristen-Mongol, tapi ngan bisa ngayakinkeun mantu na, Pangeran Bohemond VI ti nagara Salib Antioki, anu nyerah dina 1260. Pamingpin-pamingpin Kristen lianna saperti Perang Salib di Acre leuwih teu percaya ka Mongol, sarta nganggap yén Mongol téh ancaman nu pangpentingna di wewengkon éta. Baron Acre ku sabab kitu ngalakonan aliansi pasip anu teu biasa jeung Mamluk Muslim, ngamungkinkeun pasukan Mesir maju tanpa aya anu nolak ngaliwatan wewengkon Perang Salib pikeun ngiluan jeung ngéléhkeun Mongol dina Patempuran penting Ain Jalut
dina 1260.