Friedman ogé dipikawanoh ku karyana dina fungsi konsumsi, hipotésis panghasilan permanén (1957), anu disebut ku Friedman sorangan salaku karya ilmiahna anu pangsaéna. Karya ieu nyatakeun yén konsumén rasional bakal nyéépkeun jumlah proporsional tina naon anu aranjeunna anggap salaku panghasilan permanénna. Kauntungan anu teu disangka-sangka bakal kalolobaanana disimpen. Pangurangan pajak ogé, sabab konsumén rasional bakal ngaduga yén pajeg kedah ningkat engké pikeun nyaimbangkeun kauangan umum. Kontribusi penting anu sanésna kalebet kritikna tina kurva Phillips sareng konsép tingkat pangangguran alami (1968). Kritik ieu ngahubungkeun namina, babarengan sareng Edmund Phelps, sareng wawasan yén pamaréntah anu nyababkeun inflasi anu langkung ageung henteu tiasa sacara permanén ngirangan pangangguran ku ngalakukeunana. Pangangguran tiasa langkung handap samentawis, upami inflasi mangrupikeun kejutan, tapi dina jangka panjang pangangguran bakal ditangtukeun ku pasar panghasilan sareng teu sampurna. Pertanyaan: Saha anu ngaku yén hipotésis pangangguran Friedman?
Friedman