Padagang Éropa mimiti nepi ka basisir India jeung datangna panjelajah Portugis Vasco da Gama dina 1498 di palabuhan Calicut, dina pilarian dagang rempah-rempah lucrative. Ngan leuwih ti hiji abad saterusna, Walanda jeung Inggris ngadegkeun pos dagang di subbenua India, pos dagang Inggris nu mimiti diadegkeun di Surat dina taun 1613. Salila abad ka tujuh belas jeung awal abad ka dalapan belas, Inggris ngéléhkeun Portugis jeung Walanda sacara militer tapi tetep dina konflik jeung Perancis, anu harita geus ngusahakeun ngadegkeun diri di buana. Turunna Kakaisaran Mughal dina satengah mimiti abad ka-18, méré kasempetan ka Inggris pikeun ngadegkeun pangaruh anu kuat dina pulitik India. Sanggeus Patempuran Plassey dina 1757, nalika Angkatan Darat India East India Company di handapeun Robert Clive ngéléhkeun Siraj ud-Daulah, Nawab Benggala, Perusahaan ngadegkeun dirina salaku pamaén utama dina urusan India, sareng teu lami saatosna kéngingkeun hak administrasi di daérah Benggala, Bihar sareng Midnapur bagian Odisha, saatos Patempuran Buxar dina 1764. Sanggeus kekalahan Tipu Sultan, kalolobaan India Kidul aya dina kakawasaan langsung Pausahaan, atawa dina kadali pulitik teu langsung salaku bagian nagara pangeran dina aliansi anak. Pausahaan saterusna ngarebut kadali wewengkon anu diparéntah ku Kakaisaran Maratha, sanggeus ngéléhkeun aranjeunna dina runtuyan perang. Punjab dihijikeun dina taun 1849, sanggeus éléhna tentara Sikh dina Perang Pertama (1845-1846) jeung Perang Kadua
(1848<unk>49) Perang Anglo-Sikh.