Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Perang Dunya II nyadiakeun sababaraha indikator yén panyakit éta endemik ka wewengkon undeveloped di sakabéh Oséania di teater Pasifik, sanajan catetan perang mindeng kakurangan diagnostik definitif, sarta loba catetan tina "panas tinggi" evacuations éta ogé dipikaresep janten panyakit tropis lianna. Dina bab anu judulna "The Green War", pangarang biografi Jenderal MacArthur William Manchester ngaidentipikasi yén panyakit éta mangrupikeun salah sahiji tina sajumlah panyakit anu ngalemahkeun anu mangaruhan kadua sisi di New Guinea dina perang Kokoda anu berdarah
leuwih rupa bumi anu kacida beuratna dina kasangsaraan anu sengit <unk> diperjuangkeun salila genep bulan sapanjang Kokoda Track dina 1942 <unk> 43, sarta nyebutkeun yén pikeun di-rumah sakit-dikaluarkeun, prajurit Sekutu (anu bersepeda pasukan) kungsi ngajalankeun demam, sarta yén korban panyakit outnumbered korban pakarang-ngabalukarkeun 5:1. Sarupa ogé, panyakit ieu mangrupa produsén korban dina sagala perang leuweung tina perang darat tina kampanye New Guinea jeung kampanye Guadalcanal. Di mana Pasukan Sekutu boga pangkalan, maranéhna bisa ngaluarkeun jeung motong pepelakan, atawa ngagunakeun DDT salaku pangobatan panghalang prophylaxis, jadi tingkat panyakit anu diinduksi ku kutu jeung kutu dina pasukan di luar garis hareup diréduksi.