Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina taun 1809, Peru Luhur, Bolivia modéren, ningali nyiptakeun dua junta salaku réspon kana kaayaan di Spanyol; réspon gancang ku wakil raja Lima sareng Buenos Aires naksir pemberontakan, sareng Peru Luhur aya dina kendali Wakil Raja Peru anu ngabela éta sacara kuat. Taun saterusna, Buenos Aires sorangan ngawangun junta nu ngaluarkeun Wakil Raja lokal ti kakawasaan. Junta, dipingpin ku Cornelio Saavedra dimekarkeun pikeun ngawengku wakil ti propinsi séjén sarta jadi dipikawanoh salaku "Junta Grande", atawa "Junta Big". Dua kampanye anu maréntahkeun ku Junta Grande dina raraga meunangkeun pangrojong pikeun pamanggih revolusioner Buenos Aires. Kahiji di antarana nyaéta usaha pikeun nalukkeun Peru Luhur. Hiji kameunangan awal dina Patempuran Suipacha ngarah ka reversals jeung kameunangan royalist di Patempuran Huaqui. Kampanye kadua difokuskeun di Asunción di Paraguay tatangga. Buenos Aires ngirimkeun 1.100 pasukan di handapeun Jénderal Manuel Belgrano ka Asunción, nyangka bakal disambut salaku liberators; tinimbang, maranéhanana ditalukkeun di Paraguarí
jeung Tacuarí ku pasukan Paraguay lokal. Gubernur royalis di Asunción teras janten prihatin ngeunaan kasatiaan para prajuritna, sareng demobilisasi unit anu unggul. Teu sugema sumebar, sarta dina bulan Méi 1811 hiji pemberontakan ngagulingkeun gubernur, jeung kamerdékaan Paraguay dinyatakeun teu lila sanggeusna.