Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Arsiték, Mateus Vicente de Oliveira, parantos dilatih di handapeun Ludovice of Ratisbon sareng nalika ngawangun istana karajaan sareng biara Mafra. Istana klasik anu leuwih surem jeung masif di Mafra henteu katingalina mangaruhan desain pikeun Queluz, anu dina gaya anu leuwih hampang, leuwih lega. Gawéna dimimitian taun 1747 sarta terus gancang nepi ka taun 1755, nalika éta dipegatkeun ku lini Gedé taun 1755
, nu saterusna pagawe anu leuwih urgent diperlukeun pikeun rekonstruksi kota. Gempa kabuktian jadi katalis, sabab prosés rekonstruksi urban ngarangsang ngembangkeun seni di Portugal. Arsitéktur Queluz nu saterusna dipangaruhan ku ideu jeung konsép anyar. Waktu pagawéan dimimitian deui dina taun 1758, rarancangna dirobah lantaran sieun aya lini deui. Ku kituna karya-karya nu saterusna nyokot wangun wangunan anu handap, panjang, leuwih stabil sacara struktural ti hiji blok jangkung tunggal: salaku hasilna, ditempo ti kajauhan karaton téh nyarupaan enfilades panjang anu dihubungkeun ku paviliun anu leuwih luhur tinimbang hiji konstruksi tunggal.