Tuliskeun lanjutan pikeun paragraf ieu - Anu matak, ieu henteu nyababkeun leungitna literatur tulisan Quechua, tapi ngan ukur ngarobah fokus. Ti pertengahan abad ka-17, éta didominasi ku variétas régional anu jelas, di luhur sadayana ku Cuzco Quechua, anu ayeuna diwanohkeun ku élit kota éta, anu milari legitimasi di jaman Inca. Mémang, ieu nyababkeun rénaissance sastra Quechua jeung jaman emas, nu dikedalkeun sacara husus dina drama. Basa drama Quechua klasik jaman éta bisa diakuan salaku khas Cusco <unk> Collao Quechua alatan rupa-rupa inovasi, utamana lenitions, nu beuki misahkeun éta duanana ti Standar Kolonial Quechua ogé ti variétas Quechua Kidul lianna. Urang India nu nyarita basa Quechua ogé nyieun naskah-naskah dédikasi informalna sorangan, sawaréh neruskeun tradisi sastra gerejawi resmi dina jaman klasik. Salila periode anu sarua, salian ti édisi ulang karya-karya heubeul anu diorientasi deui ka Quechua Tengah, téks-téks agama munggaran anu dikarang sacara khusus dina variétas Quechua Ékuador modéren (ku Luis Francisco Romero, 1725, 1753) sareng Bolivia (ku Juan Antonio Dávila Morales, 1739) muncul. Kembang ieu ditungtungan ku éléhna pemberontakan Tupac Amaru
1780 nu nyababkeun panindasan anu parah kana panggunaan Quechua, kalebet larangan eksplisit kana literatur Quechua sareng téater sareng ngabatalkeun korsi Quechua di Universitas San Marcos.