Tulis hiji neruskeun pikeun ayat ieu - Libya ieu greatly kapangaruhan ku Arab Spring. Protés anti-pamaréntah meletek di Benghazi, Libya, dina Pébruari 2011, jeung pamaréntah Gaddafi ngabales ku kakuatan militer. Pamaréntah Obama mimitina nolak panggero pikeun nyandak tindakan anu kuat tapi nyerah saatos Liga Arab nyuhunkeun campur tangan Kulon di Libya. Dina Maret 2011, réaksi internasional pikeun penindasan militér Gaddafi culminated dina resolusi PBB pikeun ngalaksanakeun hiji zone no-layang di Libya. Obama ngawenangkeun pasukan AS pikeun ilubiung dina serangan udara internasional
dina pertahanan udara Libya ngagunakeun Tomahawk misil pesiar pikeun ngadegkeun zona pelindung. Intervensi ieu dipingpin ku NATO, tapi Swédia jeung tilu nagara Arab ogé milu dina misi. Kalayan dukungan koalisi, para pemberontak ngarebut Tripoli dina bulan Agustus saterusna. Kampanye Libya culminated dina tibalikna rezim Gaddafi, tapi Libya ngalaman huru-hara di aftermath tina perang sipil. Intervensi Obama di Libya ngabalukarkeun kritik ti anggota Kongrés jeung ngahurungkeun perdebatan ngeunaan applicability tina Resolusi Kakuatan Perang. Dina Séptémber 2012, militan Islam nyerang konsulat Amérika di Benghazi, nelasan Duta Besar J. Christopher Stevens sareng tilu urang Amérika anu sanés. Républik keras mengkritik penanganan administrasi Obama tina serangan Benghazi, sarta ngadegkeun panitia pilih di DPR pikeun nalungtik serangan. Sanggeus jadi présidén, Obama ngaku yén "kasalahan nu pangbadagna" dina kalungguhan présidénanna nyaéta teu bisa ngaramalkeun akibat ti ngagulingkeun Gaddafi.