Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Saatos pupusna Yazid sareng putrana anu pangkolotna sareng panerusna, Mu'awiya II, dina 683 sareng 684, aturan Umayyad runtuh di Kalifah. Kalolobaan propinsi jeung distrik militer di Suriah, propinsi metropolitan Umayyah, ngakuan Abd Allah ibn al-Zubayr ti Mekah minangka khalifah. Banu Kalb, sekutu-sekutu suku kuno Sufyanid (garis Umayyads turunan ti bapa Yazid, pangadeg Khalifah Umayyad Mu'awiya I) di mana aranjeunna nyepeng posisi istimewa di pangadilan khalifah, ngahijikeun suku-suku loyalist Umayyad di Suriah pikeun nunjuk gaganti Mu'awiya II. Dina silih tuduh di Damaskus antara pendukung jeung lawan Umayyah, gubernur Dahhak ibn Qays al-Fihri, anu ngarojong Ibn al-Zubayr, néwak lanceuk Yazid Walid ibn Utba ibn Abi Sufyan, tapi manéhna dibebaskeun ku Abd Allah, lanceukna Khalid jeung pendukung Kalbit maranéhanana. Pamingpin Kalb, Ibn Bahdal, nyaéta sepupu Yazid, sarta nyalonkeun Khalid jeung Abd Allah minangka calon-calon pikeun jabatan khalifah. Manéhna ditentang ku suku loyalist séjén alatan Khalid jeung Abd Allah urang umur ngora. Sabalikna, saurang baraya Umayyad nu jauh, Marwan ibn al-Hakam, diangkat sarta mingpin usaha perang Umayyad ngalawan suku-suku pro-Zubayrid di Suriah, ngéléhkeun pamingpin Dahhak dina Patempuran Marj Rahit
dina taun 684.