Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina abad ka-19, Britania mangrupikeun pusat urbanisasi anu gancang, sareng salaku hasilna, seueur masalah kaséhatan sareng sanitasi anu muncul, contona wabah kolera sareng pandemi. Ieu nyababkeun Inggris maénkeun peran anu gedé dina pamekaran kaséhatan masarakat. Sateuacan kapanggihna hubungan antara cai inuman nu terkontaminasi jeung panyakit, saperti koléra jeung panyakit nu séjénna nu bisa diturunkeun tina cai, téori miasma dipaké pikeun ngabenerkeun wabah panyakit ieu. Téori miasma nyaéta téori yén panyakit-panyakit jeung panyakit-panyakit nu tangtu téh hasil tina "hawa goréng". Panalungtikan dokter John Snow di Britania Raya salila wabah kolera Broad Street taun 1854
ngajelaskeun hubungan antara panyakit nu disababkeun ku cai jeung cai inuman nu tercemar. Sanajan téori kuman panyakit teu acan dikembangkeun, panalungtikan Snow ngabalukarkeun manéhna ngurangan téori miasma nu aya. Dina taun 1855 karyana "On the Mode of Communication of Cholera" sacara jelas nunjukkeun peran suplai cai dina nyebarkeun wabah kolera di Soho, kalayan ngagunakeun peta distribusi titik sareng bukti statistik pikeun ngagambarkeun hubungan antara kualitas sumber cai sareng kasus kolera. Salila wabah taun 1854, manéhna ngumpulkeun jeung nganalisis data nu némbongkeun yén jalma nu nginum cai ti sumber nu terkontaminasi saperti pompa Broad Street maot tina kolera dina laju nu leuwih luhur ti jalma nu nginum cai ti tempat séjén. Data-datana ngayakinkeun Déwan Lokal pikeun nganonaktipkeun pompa cai, nu gancang ngeureunkeun wabahna.