Lengkepan kalimah di handap ieu: Babarengan jeung Ioan Russu-Șirianu, anjeunna ngadegkeun Liga Budaya pikeun Persatuan Sadaya Romania di 1891. Manéhna mangrupa anggota "Tribunist" wing (nu disebut sanggeus "Tribuna") tina Partéy Nasional Romania (PNR), nu kuat dirojong publikasi Transylvanian Memorandum. Utamana ngaliwatan tulisan-tulisanana dina "Sămănătorul" jeung "Luceafărul", manéhna jadi dikaitkeun jeung idéologi nasionalis radikal anu pas jeung Pan-Romanianisme dua majalah. Salaku patriotik anu getol anu mindeng nyimpang kana chauvinisme éksklusif, anjeunna nyebarkeun "Românismul" ("Romanianism") ti 1913 nepi ka 1914, ngagambar kontras antara pandangan Pan-Romanian sareng Pan-Slavisme ogé Pan-Germanisme. Antisemit anu kasohor, anjeunna nyebarkeun "Românii și Ovreii" ("The Romanians and the Jews") dina taun 1913. Sanggeus Perang Dunya I, bareng jeung sasama Transylvanians Octavian Goga jeung Vasile Lucaciu, ngabela asupna Romania nétral kana perang di sisi Sekutu. Sanggeus Bukares
dijajahan ku Kakuatan Pusat dina taun 1916, omongan leupasna ngeunaan kekalahan Jérman anu caket nyababkeun denouncing sareng ditéwakna, dina awal Juni 1917. Mimitina ditahan di Săveni, manéhna jadi sandera jeung dideportasi ka Troyan di Bulgaria. Sanajan disuhunkeun ku lanceukna, manéhna dipenjara salila salapan bulan, tapi ahirna dibébaskeun. Saterusna, manéhna balik deui ka pos diréktur SMA, nyekel eta nepi ka Nopémber 1919.