Lengkepan kalimah di handap ieu: Jepang nyerang Luzon kalér sababaraha poé sanggeus serangan kana Pearl Harbor dina 7 Désémber 1941 nu dibawa AS kana perang. Maranéhanana maju gancang, kalawan landings séjén di tempat séjén, utamana di Legazpi di Luzon tenggara dina 12 Désémber, Davao di Mindanao dina 20 Désémber, jeung Lingayen Teluk dina 22 Désémber. Tanggal 26 Désémber 1941 Manila dinyatakeun kota kabuka, pamaréntah Filipina jeung markas MacArthur diungsikeun ka Torowongan Malinta. Di tengah-tengah evakuasi, upacara pelantikan deui pikeun periode kadua Présidén Filipina Manuel Quezon diayakeun di luar torowongan dina 30 Désémber. Pasukan Jepang asup ka Manila dina tanggal 2 Januari 1942. Lima poé saterusna pasukan AS jeung Filipina réngsé perang mundur ka semenanjung Bataan, kalér-kuloneun Corregidor, sarta disiapkeun pikeun membela eta. Di Filipina kalér, ieu ngan ukur ninggalkeun Bataan, Corregidor, sareng Benteng Hughes, Frank, sareng Drum di tangan Sekutu. Kaayaan ieu geus diantisipasi dina War Plan Oranyeu-3 saméméh perang, nu mana pasukan di Filipina diperkirakeun tahan di muara Teluk Manila salila genep bulan. Ku waktu éta éta diantisipasi yén hiji ekspedisi relief ti AS bisa anjog. Jenderal MacArthur miharep bisa ngabela Filipina leuwih agrésif dina Rencana Pelangi, sarta bisa meunangkeun sababaraha bala bantuan dina sababaraha bulan saméméh AS asup perang, tapi ieu ragrag jeung maju Jepang gancang dina bulan Désémber 1941. Sareng, kalayan ampir sadaya kapal perang Armada Pasipik tilelep atanapi rusak di Pearl Harbor, sareng Jepang maju di sababaraha bagian Asia Tenggara dina tingkat anu langkung ageung tibatan anu diarepkeun, teu aya bantuan anu diayakeun. Sanaos operasi gerilya anu éksténsif dilakukeun ku urang Filipina kalayan dukungan AS, pasukan AS henteu balik deui ka Filipina dina kakuatan dugi ka
invasi Leyte Teluk dina Oktober 1944.