Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dương Văn Minh geus mingpin kudéta ngalawan Diệm dina 1963. Dina pertengahan taun 1970-an, anjeunna condong ka "Pihak Katilu" (Thành Phần Thứ Ba), elit Vietnam Kidul anu resep dialog sareng kerjasama sareng Kalér. Komunis nu nyusup di Kidul ngusahakeun nyieun pakasaban pulitik pikeun ngantepkeun Dương Văn Minh jadi Présidén, kalawan harepan yén anjeunna bakal nyegah hiji patempuran panungtungan, perang anu ngancurkeun pikeun Saigon. Sanajan loba unit Viétnam Kidul geus siap ngabela Saigon, jeung Korps 4 ARVN masih aya di Delta Mekong, Dương Văn Minh maréntahkeun nyerah.
tanggal 30 April 1975, ngahindarkeun Saigon tina karuksakan. Sanajan kitu, réputasi tentara Vietnam Kalér ngalawan anu dianggap pengkhianat geus miheulaan, sarta ratusan rébu urang Vietnam Kidul ngungsi ti nagara ku sagala cara: pesawat, helikopter, kapal, parahu mancing, jeung parahu-parahu. Lolobana dicokot ku Angkatan Laut AS di Laut Cina Kidul atawa ka Thailand. Nu ngungsi ku kapal-kapal laut disebut "parahu-parahu". Dina hiji kasus nu kasohor, saurang pilot Vietnam Kidul, jeung pamajikan jeung anak-anakna dina pesawat Cessna leutik, badarat aman tanpa tailhook dina kapal induk. Ieu éksodus massal pangungsi pulitik Vietnam (utamana ti Kidul) dituluykeun nepi ka taun 1980-an nalika pangungsi ngungsi tina penganiayaan, penindasan pulitik jeung runtuhna ékonomi anu disababkeun ku rezim Komunis anyar.