Lengkepan kalimah di handap ieu: Perdana Menteri Mayor bertepatan jeung runtuhna Yugoslavia jeung perang di Bosnia jeung Hérzégovina (jeung bagian Kroasia). Tegangan antara républika konstituén Yugoslavia geus ngaronjat saprak pupusna Présidén Josep Broz Tito dina 1980, exacerbated ku kateupastian pulitik disababkeun ku runtuhna Komunisme di sakuliah Éropa Wétan dina periode 1989-1991. Dina Juni 1991 boh Slovénia jeung Kroasia nyatakeun kamerdékaan; sedengkeun pamaréntahan sentral Serbia-dominated di Belgrade ngantep ampir homogen Slovénia ninggalkeun sanggeus ngan hiji
perang pondok, kaayaan di Kroasia, bagian nu ngandung angka nu gede ngarupakeun étnis Serbia, ieu jauh leuwih contended. Uni Éropa, dina tekenan Jérman, ngaku kamerdékaan dua nagara dina Désémber 1991. Perang pecah antara Sérbia (dipingpin ku nasionalis Slobodan Milošević) jeung Kroasia (dipingpin ku Franjo Tuđman) di wewengkon Slavonia di kalér-wétan Kroasia, ngarah PBB ngirimkeun pasukan penjaga perdamaian (UNPROFOR). Perang anu paling sengit lumangsung saatos deklarasi kamerdékaan Bosnia sareng Hérzégovina dina Présidén Alija Izetbegović dina 6 April 1991; populasi républik pagunungan dibagi antara Serbia Bosnia, Kroasia Bosnia sareng Muslim Bosnia (atanapi 'Bosniacs'), sareng perang sipil skala pinuh pecah antara aranjeunna, kalayan Kroasia Bosnia sareng Serbia Bosnia anu didukung ku Tuđman sareng Milošević masing-masing. Perang ieu ngareuwaskeun Éropa jeung dunya, sarta adegan-adegan nu matak ngageter tina kubu-kampus tahanan perang (anu ku sababaraha urang disaruakeun jeung kubu-kampus konséntrasi Nazi), arus pangungsi nu gedé-gedé, jeung kampanye pembersihan étnis mimiti disiarkeun di sakuliah dunya, nu ngabalukarkeun pangjurung-pangjurung pikeun campur tangan.