Lengkepan kalimah ieu: Sateuacan kakawasaan Romawi, Britania jeung Irlandia dicicingan ku imigran Celtic ti buana Éropah, tapi teu aya sajarah hukumna. Nepi ka ahir Républik Romawi dina 55 jeung 54 SM, urut Konsul jeung panglima legiun Julius Caesar
nyerang Britania salila Perang Gallic lega. Ieu henteu ngadegkeun penjajahan permanén, sabab Caesar balik ka Roma, janten diktator sareng dibunuh. Républik ieu dirobah jadi hiji Kakaisaran, lamun Caesar sacara ahli waris Augustus nyandak kakawasaan dina 27 SM. Dina pamaréntahan anak incu pamajikan Augustus Livia, Claudius, Britania nalukkeun ti 43 M. Di handapeun konstitusi Roma anu teu dikodifikasi, Britania Romawi dikokolakeun ku gubernur, biasana anggota Sénat tapi ditunjuk ku Kaisar pikeun catetan militérna. Londinium mangrupakeun ibukota propinsi 60.000 urang, sarta Britania hiji masarakat kosmopolitan kira-kira 3 juta jalma. Hukum Romawi didasarkeun kana ékonomi budak, sareng militér pisan. Hadrian ngawangun témbok ti taun 122 salaku bagian tina wates Kakaisaran, tapi ieu gancang dipindahkeun ka kalér ku Antoninus Pius ti taun 142. Constantine the Great ditempatkeun di York dina 306 nalika anjeunna angkat pikeun ngaku gelarna janten Kaisar. Constantine marched on Roma dina 312, sarta ngaluarkeun hiji Edict of Milan dina 313. Hal ieu ngabalukarkeun runtuyan kajadian dimana Garéja nganggap beuki loba kakawasaan dina hukum. Tapi dina serangan nu terus-terusan, Kakaisaran mimiti runtuh jeung Britania ditinggalkeun dina 407. Boh Kodeu Theodosian anu dikaluarkeun dina 438, boh "Corpus Juris Civilis" anu hébat ti Justinian I dina 534 henteu asup kana hukum Britania.