Mohandas Gandhi mangrupikeun panaratas seni "Satyagraha", anu dilambangkeun ku taat ketat ka ahimsa (non-kekerasan), sareng henteu patuh sipil. Hal ieu ngamungkinkeun jalma-jalma biasa pikeun ngalibetkeun Inggris dina révolusi, tanpa ngagunakeun kekerasan atanapi cara anu teu pikaresepeun. Gandhis sarua taat ka démokrasi, kaadilan agama jeung étnis jeung persaudaraan, kitu ogé aktivis nolak diskriminasi dumasar kasta jeung untouchability ngahijikeun jalma sakuliah garis demografi ieu pikeun kahiji kalina dina sajarah India. Massa milu dina perjuangan kamerdékaan India pikeun kahiji kalina, jeung kaanggotaan Kongrés tumuwuh leuwih puluhan juta ku 1930s. Sajaba ti éta, kameunangan Gandhi di Champaran
jeung Kheda Satyagraha dina 1918/19, méré kapercayaan ka generasi ngora rising of nasionalis India nu India bisa meunangkeun kamerdikaan ti pamaréntahan Britania. Pamingpin nasional sapertos Sardar Vallabhbhai Patel, Jawaharlal Nehru, Maulana Azad, Chakravarti Rajagopalachari, Mohandas Gandhi, Rajendra Prasad sareng Badshah Khan ngahijikeun generasi urang India ngalangkungan daérah sareng demografi, sareng nyayogikeun basis kapamimpinan anu kuat anu masihan arah politik nagara.