Lengkepan kalimah di handap ieu: Para sejarawan geus nangtoskeun kerentanan dinasti Qing ka imperialisme barat dina abad ka-19 utamana alatan kalemahan angkatan lautna; abad-abad tina isolasi ngahaja hartosna pasukan maritim Qing sacara parah kalah ka lawan-lawan Éropa. Sabalikna, Qing ngahontal sababaraha kasuksésan militér ngalawan urang kulon anu tarung di darat. Sejarawan Edward L. Dreyer nyatakeun, "Kahinaan Cina dina abad ka-XIX raket patalina jeung kalemahan jeung kagagalanna di laut. Dina awal Perang Opium, Cina teu boga angkatan laut nu ngahijikeun jeung teu boga rasa kumaha rentan manéhna keur diserang ti laut; pasukan Britania balayar jeung steamed mana maranéhna hayang indit... Dina
Dina Perang Panah (1856-60), urang Cina teu boga cara pikeun nyegah ekspedisi Anglo-Perancis 1860 ti balayar ka Teluk Zhili jeung badarat salaku deukeut mungkin ka Beijing. Samentara éta, tentara Cina anyar lamun teu persis modéren diteken pemberontakan pertengahan abad, bluffed Rusia kana pakampungan damai wates sengketa di Asia Tengah, sarta ngéléhkeun pasukan Perancis di darat dina Perang Cina-Perancis (1884-85). Tapi kekalahan armada, sarta ancaman nu ngabalukarkeun pikeun lalulintas steamship ka Taiwan, kapaksa Cina pikeun nyimpulkeun karapihan dina istilah unfavorable".