Lengkepan kalimah di handap ieu: Mahatma Gandhi ngahutang komitmenna pikeun "ahimsa" ka "Gita". Pikeun Gandhi, "Gita" ngajarkeun yén jalma-jalma kudu tarung pikeun kaadilan jeung nilai-nilai nu bener, yén maranéhna teu kudu sabar nandangan kaadilan pikeun nyingkahan perang. Nurutkeun Ananya Vajpeyi, "Gita" henteu ngajelaskeun ngeunaan cara atawa tahapan perang, atawa ngeunaan "ahimsa", iwal ti nyatakeun yén ""ahimsa" téh berbudi luhur jeung ngalambangkeun hiji awakened, steadfast, lalaki etika "dina ayat saperti 13.7<unk>10 jeung 16.1<unk>5. Ceuk Vajpeyi, pikeun Gandhi, "ahimsa" téh "hubungan antara diri jeung batur" waktu manéhna jeung sasama urang India ngalawan pamaréntahan kolonial. Gandhian ahimsa saéstuna "esensi tina sakabeh "Gita"", numutkeun Vajpeyi. Pangajaran tina "Gita" dina "ahimsa" nu ambigu, nyebutkeun Arvind Sharma, jeung ieu pangalusna exemplified ku kanyataan yén Nathuram Godse nyatakeun "Gita" salaku inspirasi pikeun ngalakukeun "dharma" na sanggeus manéhna
anu maéhan Mahatma Gandhi. Thomas Merton, biarawan Trappist jeung panulis buku ngeunaan Zen Budha, satuju jeung Gandhi sarta nyebutkeun yén "Gita" teu ngajarkeun kekerasan atawa ngapromosikeun hiji idéologi "ngajadikeun perang". Sabalikna, éta ngajarkeun karapihan jeung ngabahas kawajiban hiji pikeun nalungtik naon anu bener jeung saterusna meta jeung niat murni, lamun hiji nyanghareupan pilihan hésé jeung pikareueuseun.