Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sateuacan abad ka-4 SM, Makédonia mangrupa karajaan leutik di luar wewengkon anu didominasi ku kota-nagara gedé Athena, Sparta jeung Thebes, sarta saeutikna tunduk ka Pérsia Achaemenid. Salila pamaréntahan raja Argead Philip II (359<unk>336 SM), Makédonia ngawasa daratan Yunani jeung karajaan Thracian Odrysian ngaliwatan penaklukan jeung diplomasi. Kalayan hiji tentara anu diropéa anu ngandung phalanxes wielding the "sarissa" pike, PhilipII ngéléhkeun kakuatan heubeul Athena jeung Thebes dina Patempuran Chaeronea dina 338BC. Putra Philip II, Alexander the Great, nu mingpin hiji féderasi nagara Yunani, ngalaksanakeun tujuan bapana pikeun ngawasaan sakabéh Yunani nalika anjeunna ngancurkeun Thebes
sanggeus kota ieu revolted. Salila kampanye penaklukan Alexander nu saterusna, manéhna ngagulingkeun Kakaisaran Achaemenid sarta nalukkeun wewengkon nu manjang nepi ka Walungan Indus. Pikeun hiji periode pondok, kakaisaran na éta pangkuatna di dunya <unk> nagara Hellenistic definitif, inaugurating transisi ka periode anyar peradaban Yunani Kuna. Seni jeung sastra Yunani mekar di wewengkon-wewengkon nu anyar dijajah, sarta kamajuan dina widang filsafat, rékayasa, jeung sains sumebar ka sakuliah dunya kuno. Pangpentingna mah aya kontribusi Aristoteles, guru Alexander, nu tulisan-tulisanana jadi dasar filsafat Kulon.