Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sedengkeun anti-Semitisme Islam geus ngaronjat di wake of konflik Arab-Israeli, aya karusuhan ngalawan Yahudi di nagara Wétan Tengah saméméh yayasan Israél, kaasup karusuhan di Casablanca, Shiraz jeung Fez dina 1910s, massacre di Yerusalem, Jaffa, Safed jeung Hebron dina 1920s, pogroms di Aljazair, Turki jeung Paléstina dina 1930s, kitu ogé serangan dina Yahudi Irak jeung Tunisia dina 1940s. Nalika pamingpin Arab Paléstina Amin al-Husseini mutuskeun nyieun aliansi jeung Hitler Jerman salila Perang Dunya II, 180 urang Yahudi tiwas jeung 700 urang Yahudi tatu dina karusuhan Nazi-diideuan 1941 nu dipikawanoh salaku Farhud. Urang Yahudi di Wétan Tengah ogé kapangaruhan ku Holocaust. Kalolobaan Afrika Kalér aya dina kontrol Nazi jeung loba Yahudi anu didiskriminasi jeung dipaké salaku budak nepi ka Axis eleh. Dina taun 1945, ratusan urang Yahudi anu luka salila demonstrasi telenges di Mesir jeung sipat Yahudi anu vandalized jeung looted. Dina bulan Nopémber 1945, 130 urang Yahudi tiwas dina pogrom di Tripoli. Dina Désémber 1947, teu lila sanggeus Rencana Partisi PBB, karusuhan Arab ngabalukarkeun ratusan korban Yahudi di Aleppo, kaasup 75 maot. Di Aden, 87 urang Yahudi tiwas sarta 120 tatu. Rombongan pelaut Muslim ngancurkeun imah jeung toko-toko urang Yahudi di Manama. Salila 1948 aya deui karusuhan ngalawan urang Yahudi di Tripoli, Kairo, Oujda jeung Jerada. Salaku Perang Arab-Israél munggaran
réngsé dina taun 1949, serangan granat ngalawan Sinagog Menarsha di Damaskus nyababkeun belasan korban jiwa sareng tilu puluh anu luka. Perang Genep Poé 1967 nyababkeun penganiayaan leuwih lanjut ngalawan urang Yahudi di dunya Arab, nyababkeun paningkatan éksodus Yahudi anu dimimitian saatos Israél ngadeg. Dina taun-taun saterusna, populasi Yahudi di nagara-nagara Arab turun tina 856.000 taun 1948 jadi 25.870 taun 2009 salaku hasil émigrasi, lolobana ka Israél.