Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Saatos invasi Jérman ka Bélgia (10 <unk> 28 Méi 1940), pamaréntah Bélgia kapaksa mundur ti Brussel ka Perancis, pamustunganana ka Bordeaux. Sanajan Raja Léopold III jeung Tentara Bélgia nyerah dina 28 Méi, éta terus ngarojong Perancis. Sanajan kitu, sanggeus Perancis narékahan pikeun gencatan senjata
teu jelas naon anu bakal dilakukeun. Jaspar ngadukung mawa pamaréntahan ka London, tapi ieu ditolak ku Pierlot dina 18 Juni. Ngungsi ti pamaréntah tanpa idin, Jaspar anjog di London jeung kulawargana dina 21 Juni. Tanggal 23 Juni, anjeunna ngadamel siaran dina BBC ka Bélgia anu dijajah ku Jérman nempatkeun dirina salaku pangadeg pamaréntahan Bébas Bélgia. Ku sabab ambek, pamaréntah di Bordeaux ngaluarkeun anjeunna tina jabatan menteri dina poé saterusna. Jaspar geura-giru diiluan ku politisi kénca séjén, loba di antarana radikal, saperti Camille Huysmans, Max Buset, jeung Isabelle Blume. Diideuan ku conto Jenderal Perancis Charles de Gaulle, Jaspar nyoba ngawangun pamaréntahan alternatif dina tanggal 5 Juli anu katelah "Komite Nasional Belgia" ("Comité national belge") di handapeun présidén Huysmans tapi anjeunna gagal pikeun ngamankeun pangakuan diplomatik ti Kantor Luar Negeri Inggris. Kadatangan Albert De Vleeschauwer di London, dituturkeun ku anggota senior séjén pamaréntahan Pierlot teu lami saatosna, ngeureunkeun usaha pikeun ngadegkeun alternatif pikeun pamaréntah Bélgia di pengasingan.