Carrier pesawat asalna ti jaman Perang Dunya I. Ékspérimén pangheubeulna diwangun ku dipasang platform "ngapung" samentara kana turret gun kapal perang sababaraha bangsa, khususna Amérika Serikat sareng Inggris. Kapal munggaran anu dirobah ku dek hiber permanén nyaéta kapal perang, anu mimitina miboga dek hiber tunggal di hareup superstruktur aslina. Saterusna, manéhna dirobah jeung "landing on" dek misah di buritan jeung saterusna jeung full flush deck. Kapal-kapal séjénna, biasana kapal liner, dirobah pikeun ngabogaan dek hiber nu pinuh, jadi nu kahiji nu dimimitian dirobah. Éta léngkah-léngkah mimiti nu teu pasti némbongkeun kumaha pentingna kapal induk éta. Salila taun-taun antara perang (antara Perang Dunya), Jepang, Britania Raya jeung Amérika Sarikat ngawangun armada pamawa anu signifikan sahingga dina awal Perang Dunya II, aranjeunna ngagaduhan 18 pamawa di antara aranjeunna. 1940 Patempuran Taranto
jeung 1941 Serangan di Pearl Harbor dina retrospeksi némbongkeun dunya nu carrier pesawat ieu jadi kapal pangpentingna di armada modern. Kiwari, kapal-kapal angkut pesawat mangrupa kapal-kapal utama angkatan laut nu dilayanan, sarta dina kasus "supercarrier" AS modéren, kapal-kapal angkut pesawat ieu sacara éféktif mangrupa angkatan udara leutik.