Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Nanging, ngaréspon karya Bairoch, Pomeranz, Parthasarathi sareng anu sanésna panilitian anu salajengna parantos mendakan yén bagian-bagian abad ka-18 Éropa Kulon memang ngagaduhan upah sareng tingkat panghasilan per kapita anu langkung luhur tibatan di seueur India, Turki Utsmani, Jepang sareng Cina. Sanajan kitu, pamadegan Adam Smith kapanggih geus overgeneralized kamiskinan Cina. Antara taun 1725 jeung 1825, pagawe di Beijing jeung Delhi ngan bisa meuli hiji karanjang barang dina tingkat subsistence, sedengkeun pagawe di London jeung Amsterdam bisa meuli barang antara 4 jeung 6 kali tingkat subsistence. Dina taun 1600, GDP per kapita India kira-kira 60% tina tingkat Inggris. Turunna nyata dina per kapita panghasilan teu lumangsung boh di Cina jeung India tapi di India dimimitian salila periode Mughal saméméh kolonialisme Britania. Di luar Éropah loba turunna ieu jeung stagnasi geus attributed ka tumuwuhna populasi di wewengkon désa outstripping tumuwuhna di taneuh dipelak kitu ogé internal politik turmoil
. tapi Kolonial bébas di Amérika Kalér Britania dianggap ku sejarawan jeung ékonom dina hiji survey akademisi pikeun jadi diantara jalma paling well-aya di dunya dina wengi Revolusi Amérika. Bukti pangheubeulna ngeunaan parobahan kaséhatan anu nyababkeun paningkatan umur dimimitian di Éropa dina taun 1770-an, kira-kira hiji abad saméméh di Asia. Robert Allen ngajawab yén upah nu relatif luhur dina abad ka-18 di Inggris, ngajurungkeun panerapan téknologi pikeun ngahémat tanaga gawé jeung palatihan jeung atikan pagawé, nu ngabalukarkeun industrialisasi.