Lengkepan kalimah di handap ieu: "Lithuanians", dipikanyaho ti sababaraha sumber. Kecap ieu dipaké ku urang Latvia pikeun ngaranan urang Lituania: leiši, sg. leitis. Dina dialek Samogitian aya kecap "leičiuoti" (ngomong dina basa lian ti Samogitian, atawa ngomong dina dialek Aukštaitian) jeung "leičiukas, leičiūkas" (jalma anu nyarios dina dialek lian ti Samogitian, miboga aksen). Bandingkeun, contona, jeung basa Lituania modéren "žemaičiuoti" (pikeun nyarita dina dialek Samogitian). Dina sumber tulisan sajarah, conto penting dipikanyaho ti hiji pamilon Konférénsi Lutsk dina 1429. John Steinkeller, anu mangrupa anggota déwan Wrocław (Breslau), nulis dina hiji surat anu ditujukeun ka kota asalna, yén Sigismund, Kaisar Romawi Suci, rék méré Vytautas gelar Raja Lituania: "her wolde machen herczog Wytolten eynen konyng der Leytten". Wangun kecap, anu hartina Lituania, Lithuanians, Lithuania jeung paling dipikaresep diturunkeun tina kecap "leitis", anu terus kapanggih dina sumber sajarah ti abad ka-14 jeung ka-15. Contona, Lituania ditarjamahkeun salaku tulisan salaku "czwicshen Lythen und Prewssen" (1415); salaku "das land Litten" kalayan klarifikasi salajengna yén éta Aukštaitija dina narasi pamilon atanapi saksi tina
Patempuran Strėva. Penguasa Lituania disebut "die Litischen konige" dina kronik Wigand von Marburg. Sigana mah ayana bentuk-bentuk sapertos -ei- dina basa Latvia (leuwih dipikawanoh di bagian kulon), basa Jerman sareng dialek Samogitian sorangan ngagaduhan kamungkinan anu luhur yén bentuk-bentukna tiasa diturunkeun tina Baltics Kulon, tapi henteu jelas naha aranjeunna henteu ngagaduhan suffix -uva / -ava.