Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Spit nyaéta fitur rélatif ngora dina istilah géologis, sarta dina abad panganyarna eta geus ngalegaan ka arah kulon jeung ka darat ngaliwatan aksi pasang surut jeung badai. Tumuwuhna ieu téh bisa jadi hasil tina ngamankeun rawa-rawa uyah di sapanjang basisir ieu dina abad-abad nu geus kaliwat, nu geus ngaleungitkeun halangan alam pikeun mindahkeun batu karang. Jumlah batuan anu dipindahkeun ku badai tunggal bisa jadi "spektakuler"; batuan ieu kadang-kadang dipecah, jadi hiji pulo salila sababaraha waktu, sarta ieu bisa kajadian deui. Bagian paling kalér désa Snitterley (ayeuna Blakeney) leungit ka laut dina awal Abad Pertengahan, meureun alatan badai. Dina dua ratus taun katukang, peta geus cukup akurat pikeun jarak ti Blakeney Chapel ruruntuhan ka laut bisa diukur. 400 m (440 yd) dina 1817 geus jadi 320 m (350 yd) dina 1835, 275 m (300 yd) dina 1907, jeung 195 m (215 yd) dina ahir abad ka-20. Léngkahna nuju ka daratan kira-kira 1 m (1 yd) per taun; sarta sababaraha tilas pulo anu diangkat atanapi "panon" parantos ngaleungit, mimiti ditutupan ku shingle anu maju, teras leungit ka laut. Banjir gedé taun 1953
overran pantai utama, sarta ngan puncak pasir pangluhurna tetep di luhur cai. Pasir dikumbah kana rawa-rawa uyah, sarta tungtung ekstrim titik ieu breached, tapi sakumaha kalawan bagian murni alam lianna basisir, kawas Scolt Kepala Island, saeutik karuksakan langgeng ieu dipigawé.