Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Bangsa-bangsa kuno teu boga konsép anu sarua jeung kiwari ngeunaan hak-hak universal manusa. Nu jadi cikal bakal pidato ngeunaan hak-hak manusa nyaéta konsép hak-hak alam nu muncul salaku bagian tina tradisi hukum alam abad pertengahan nu jadi kasohor dina mangsa Pencerahan Éropa. Tina dasar ieu, argumen hak asasi manusa modéren muncul dina satengah akhir abad ka-20. Filsuf Inggris abad ka-17 John Locke ngabahas hak alam dina karyana, ngaidentipikasi aranjeunna salaku "kahirupan, kabébasan, sareng harta (milik)", sareng nyatakeun yén hak-hak dasar sapertos kitu henteu tiasa diserahkeun dina kontrak sosial. Di Inggris taun 1689, Bill of Rights Inggris jeung Claim of Right Skotlandia masing-masing ngajantenkeun rupa-rupa tindakan pamaréntah anu penindasan haram. Dua révolusi utama lumangsung salila abad ka-18, di Amérika Sarikat (1776) jeung di Perancis (1789), nu nyababkeun Deklarasi Kamerdékaan Amérika Sarikat jeung Deklarasi Perancis ngeunaan Hak Manusa jeung Warga, masing-masing, nu duanana nyatakeun hak-hak manusa nu tangtu. Sajaba ti éta, Déklarasi Hak-Hak Virginia taun 1776 ngahijikeun kana hukum sajumlah hak-hak dasar sipil jeung kabébasan sipil.  Pananya: Dua nagara mana nu ngalaman révolusi dina abad ka-18?
Amérika Sarikat (1776) jeung Perancis (1789)