Lengkepan kalimah di handap ieu:
suksesi musibah tina East-Pakistan, dituturkeun ku conceding eleh di leungeun arch-saingan, India dina bulan Désémber 1971. Sanajan, pamaréntahan Zulfikar Ali Bhutto ngusahakeun pikeun ngeureunkeun periode ieu, éta saterusna réngsé ku pamaréntahan militér Zia-ul-Haq dina taun 1980-an. Mungkasna campur tangan Soviét di Afganistan jeung bantuan AS anu ngurangan ngabalukarkeun periode stagflasi kadua dina taun 1990-an. Dina mangsa ieu, boh Benazir Bhutto boh Nawaz Sharif ngusahakeun ngungkulan stagflasi, kalayan Nawaz Sharif mimiti ngalaksanakeun liberalisasi ékonomi jeung privatisasi sakaligus, dina taun 1990-an. Periode kadua saterusna ditungtungan ku Shaukat Aziz anu ngalaksanakeun pajeg anu langkung tangguh, kawijakan pangwangunan moneter sareng kauangan dina taun 2000-an. Sacara lega ngaapresiasi reformasi Aziz, periode katilu deui balik sanggeus pamilihan 2008 jeung sumebarna militancy di Pakistan Kulon, nu saterusna bakal nuturkeun krisis keuangan global. Ahli ékonomi, spesialis, téknisi, jeung sarjana keuangan nu ngarah di Pakistan teu yakin naon anu nyababkeun stagflasi di nagara éta, sarta loba nu ngahubungkeun periode ieu jeung sababaraha faktor nu bisa jadi ngabalukarkeun stagflasi kaasup peran nagara dina perang ngalawan térorisme, korupsi, kawijakan moneter anu tangguh jeung sababaraha faktor séjénna.