Lengkepan kalimah di handap ieu: David V. Erdman nempo sajak ti sudut pandang pulitik, maca eta dina cahya awal Revolusi Perancis dina bulan Juli 1789, jeung
Nyerang Bastille. Manéhna percaya yén sajak ieu nyaritakeun Perancis pra-révolusioner jeung Inggris "non-révolusioner", di mana jalma-jalma leuwih prihatin jeung kabodoan George III nu nembé diungkabkeun ti batan ngabenerkeun kasalahan masarakat, sakumaha Blake ningali; "di Perancis jalma-jalma anu gerak-gerak maksa Raja pikeun ngaleupaskeun pananganna dina spéktrum. Di Inggris, kakuatan karajaan ujug-ujug gagal tapi teu aya anu tiasa dilakukeun pikeun jalma-jalma tapi ngadagoan sareng ningali [...] nalika pamulihan Raja dirayakeun, sakedik sateuacanna, dina Maret 1789, "kabagjaan" deui resmi. Gerakan-gerakan umum memang aya, tapi kajaba pikeun mogok para tukang beusi di London pikeun poé gawé anu leuwih pondok, aranjeunna kalolobaanana berorientasi kemanusiaan atawa saleh jeung teu langsung revolusioner". Manéhna ogé ngarasa yén sajak ieu ngeunaan "deintegrasi internal despotisme", sarta manggihan motif pulitik dina pidato ahir Tiriel, nu manéhna ningali salaku diideuan ku Jean-Jacques Rousseau "Emile, atawa Dina Atikan".