Fenoy ity fehezan-teny manaraka ity: Ny tononkalo dia fitarainan'ny sesitany iray amin'ny fomba nanatonan'ny firenena ny fanavaozana (ny lohateny dia tokony ho raisina toy izany: ny ankamaroan'ny renirano izay iarahan'ny hetsika dia Albanianina, nefa ny firenena mihitsy dia "manaraka" ny Elbe sy ny Spree, izany hoe eo akaikin'i Eoropa Afovoany sy Andrefana, ary mbola mampalahelo kokoa ny mahita azy tsy ampy fahamatorana ara-politika, ara-tsosialy ary ara-kolontsaina satria ampahany manan-danja amin'io kaontinanta io sy ny kolontsaina izay niavian'ireo idealy ireo), izay mitondra ny feon'ny mpitantara ho amin'ny teboka famoizam-po mandra-pahatongan'ny, toy ny fisehoan'ny voajanahary, dia afaka mandre (na, tsara kokoa, maminavina), ny olona miakatra amin'ny fitaovam-piadiana, toy ny efa nataony fony izy ireo nitaky ny fahaleovantena, mba hiadiana amin'ny mpanao didy jadona (Zog amin'ny maha-ny
voaroaka, tamin'ny taona 1939, nataon'ny Italiana); io fanantenana io, na dia mbola lavitra ny fahavitany aza, dia mamela ny poeta hamarana amin'ny teny mitovy amin'ny tamin'ny fiandohana, amin'ny toe-javatra mitovy, nefa ao anatin'ny toe-po feno fanantenana sy miverina amin'ny laoniny.