Fenoy ity fehezanteny manaraka ity: Ny imperialisma, ny fanjanahantany ary ny tsy fanavotana dia nitana andraikitra lehibe tamin'ny politika ivelany nataon'i Italia fasista. Anisan'ny tanjon'ny fitondrana ny fahazoana faritany izay heverina ho Italiana ara-tantara any Frantsa (ohatra Nice) sy Yogoslavia (ohatra Dalmatia), ny fanitarana ny faritry ny fitaoman'i Italia any Balkana (ohatra Gresy) ary ny fahazoana zanatany bebe kokoa any Afrika. Ny fandriampahalemana tao Libya (1923<unk>32), ny fanafihana an'i Etiopia (1935<unk>36), ny
Ny fanafihana an'i Albania (1939), ny fanafihana an'i Frantsa (1940), ny fanafihana an'i Gresy (1940<unk>41) ary ny fanafihana an'i Yugoslavia (1941) dia samy natao tamin'ny ampahany mba hanampiana ny habaka nasionaly an'i Italia. Araka ny filazan'ilay mpahay tantara Patrick Bernhard, ny imperialisma Italiana Fasisma teo ambany fitarihan'i Benito Mussolini, indrindra fa tany Afrika, dia nanompo ho modely ho an'ny fanitarana malaza kokoa an'i Alemaina Nazia tany Eoropa Atsinanana.