Manorata tohiny ho an'ity andalana ity - LeCour Grandmaison milaza fa ny teknika nampiasain'ny tafika frantsay nandritra ny ady tany Alzeria tamin'ny 1954-62
dia miorim-paka ao amin'ny tantara. Mino izy fa ny tantaran'ny ady dia tsy tokony ho voafetra amin'ny fandrosoana ara-teknika amin'ny fitaovam-piadiana, fa tokony handrakotra ny "arsenal ara-pitsarana, ara-pitantanana ary ara-pisainana" izay miaraka aminy: "Afaka mahatakatra ny herisetra tafahoatra amin'ny ady an-trano 1848 isika - izay matetika dia mahafeno fepetra ho" famoretana feno rà " - raha mametraka azy ireo amin'ny firazanana lava kokoa, amin'ny alàlan'ny ivelany, ary averina amin'ny zavatra nosedraina teo aloha, indrindra nandritra ny ady Alzeriana [ny fanafihana an'i Alzeria tamin'ny 1830] " Amin'ny resadresaka iray ihany, LeCour Grandmaison, dia manavaka ny tsikera ny fanararaotana kolonialy sy ny fitsipiky ny fanjanahantany mihitsy, miorina amin'ny tohan-keviny amin'i Zola, Victor Hugo, Lamartine, Darwin, André Gide, Albert Londres, Jules Verne, Maupassant, Foucault, Barthes ary Joseph Conrad. Nolazainy fa i Marx, Engels ary ireo mpiara-belona taminy dia tsy afa-bela tamin'ny foto-kevitry ny foko tamin'ny taonjato faha-19, satria izy ireo koa dia nihevitra ny fanjanahantany ho tsy azo ihodivirana sy ara-drariny, ary ny olona tsy Eoropeana ho "primitif" sy "barbare". Tamin'ny Andro Iraisam-pirenena Fahatelo vao nanohitra ny fanjanahantany ny hetsika sosialista ary nanohana ny hetsika fanafahana nasionaly.