Fenoy ity fehezanteny manaraka ity: Tamin'ny taona 1658, ny herin'ny Ottoman dia nivadika tany avaratra tamin'ny fampielezan-kevitra tamin'i George II Rákóczi, Andrian'i Transylvania, izay niova ho
fifandonana naharitra ela tamin'ny Habsburg. Nandritra ny taona vitsivitsy nanaraka, ny andian-tsambo Venetiana, teo ambany fibaikoan'i Morosini indray, dia nanandrana tsy nahomby tamin'ny fitazonana ny sakana amin'ny Dardanelles. Nanohy ny paikadiny ihany koa i Morosini tamin'ny fanafihana ireo trano mimanda Ottoman: tsy nahomby ny fahirano ny nosy Santa Maura (Lefkada) tamin'ny Aogositra 1658, fa tamin'ny 1659, ny Venetiana, nanampy ny Maniots, dia nandroaka an'i Kalamata tao Peloponnese, narahin'i Torone tao Chalcidice, Karystos tao Euboea, ary Çeşme. Tsy nisy vokany tsara anefa ny fanafihana nataon'ny Repoblika, satria tsy afaka nanampy an'ireo tany ireo i Venise. Teo amin'ny lafiny Ottoman, i Köprülü Mehmed dia nandidy ny fananganana trano mimanda vaovao roa, Sedd el Bahr ("Rampart of the Sea") sy Kilid Bahr ("Key of the Sea"), teo amin'ny morontsiraka eropeana amin'ny fidirana amin'ny Dardanelles, mba handrarana ny Venetiana tsy hiditra ao amin'ny Strait indray.