Fenoy ity fehezanteny manaraka ity: Etsy ankilany, ny mpahay tantara M. A. Shaban dia mihevitra ny fampielezan-kevitra ho "fahombiazana voafetra" raha tsara indrindra, ary mitsikera ny fifantohan'i Harun amin'ny Byzantines ho "ezaka diso tanteraka". Araka ny filazan'i Shaban, tsy hoe tsy nanana fahaizana (na fikasana) tena izy ny Byzantiniana mba handrahonana mafy ny Kalifa, fa ny fikasan'i Harun amin'ny fandraisana mpiasa dia nitarika ny fidiran'ny miaramila atsinanana avy any Khurasan, izay nanohitra ny sangany ara-miaramila Syriana-Irakiana nentim-paharazana ary namorona fisarahana izay nandray anjara tamin'ny fanjakan'ny Caliphate.
Fitna fahefatra, ny ady an-trano Abbasid izay nipoaka taorian'ny nahafatesan'i Harun. Io fifandonana io, teo amin'ny zanak'i Harun, al-Amin () sy al-Ma'mun (), dia midika fa tsy afaka nanararaotra ny fiverenan'ny Byzantine tany Balkans ny Kalifaty Abbasid. Raha ny marina, ny fanentanana tamin'ny taona 806 sy ny fanafihana tsy nahomby tamin'ny taona 807 no nanamarika ny fitsangatsanganana lehibe farany nataon'ny Abbasid tamin'i Byzance nandritra ny roapolo taona mahery. Nitohy tamin'ny tany sy ny ranomasina ny fanafihana mitoka-monina sy ny fanafihana mifanipaka, ary, tsy miankina amin'ny Abbasid, ny mpitarika Silamo teo an-toerana dia nandresy an'i Kreta ary nanomboka ny fandresena an'i Sisila tamin'ny taona 820. Na izany aza, ny hetsika goavana teo amin'ny sisintany tany atsinanan'i Azia Minora teo anelanelan'ny fanjakana roa dia natomboka indray taorian'ny fiakaran'ny Emperora Theophilos (), izay ny fifandonana tamin'ny kalifa al-Ma'mun sy al-Mu'tasim () dia niafara tamin'ny fanafihana lehibe nataon'i al-Ma'mun tamin'ny 830 <unk> 833, ary ny Sack of Amorium nataon'i al-Mu'tasim tamin'ny 838.