Fenoy ity fehezanteny manaraka ity:
Tamin'ny Revolisiona Febroary dia nametra-pialana izy ary nipetraka tao Bastia, izay niditra tao amin'ny sehatra politika. Tena nankafy an'i Lamartine i Borghetti, noho ny boky "Histoire des Girondins" nosoratany. Tamin'ny fifidianana voalohany natao tamin'ny alàlan'ny latsabato (lehilahy) tamin'ny 13 sy 14 Mey 1849 dia voafidy ho "Conseiller Général" tao amin'ny Canton Pero-Casevecchie. Tsy mora ny nanaiky hifanaraka amin'ny idealy napetrany, fa vetivety dia diso fanantenana izy raha nahita ny fikasana politika sy ny mpanjifa nandresy ny tombontsoan'ny besinimaro, ary namela ny tenany ho soloina ho "Conseiller Général" iray amin'ireo namany, ny mpitsara ny fandriampahalemana Octavian Renucci, izay nitazona ny toerana hatramin'ny faran'ny Fanjakana Faharoa. Taorian'ny fanonganam-panjakana tamin'ny 2 Desambra 1851, niala tamin'ny fiainam-bahoaka izy. Nanomboka tamin'ny 1849 ka hatramin'ny 1870 dia nanohitra ny fitondrana i Borghetti. Tsy toy ny maro hafa teo amin'ny toerany izy no nalefa sesitany, fa matetika izy no iharan'ny fanorisorenana ara-panjakana.