Escribe unha continuación para este parágrafo - Hawthorn gañou o Campionato de Fórmula Un a pesar de conseguir só unha vitoria, contra catro por Moss. Hawthorn gañou o Gran Premio de Francia de 1958 en Reims, no que Musso foi mortalmente ferido mentres estaba en segundo lugar. Liderando facilmente no Gran Premio de Mónaco de 1958
A media distancia, o seu motor 246 explotou, mentres que en Monza estaba un minuto por diante de Tony Brooks cando o seu embrague o obrigou a desacelerar ata a segunda posición. Hawthorn beneficiou moito da xentileza de Moss, como se demostrou no Gran Premio de Portugal de 1958 en Porto. Hawthorn foi desqualificado por arrancar o seu coche en descenso na dirección oposta, no camiño cara a un segundo lugar. Moss intercedeu en nome de Hawthorn e a decisión foi finalmente revertida. Despois dunha parada nos boxes a medio da carreira, Hawthorn acelerou de volta ao campo para gañar un punto extra pola volta máis rápida. Moss non respondeu, posiblemente dubidando de que Hawthorn puidese rodar tan rápido con freos de tambor danados. Este punto extra do campionato do mundo máis os puntos do segundo lugar contribuíron a que Hawthorn gañase o campionato cun total de tempada só un máis que o de Moss. Na carreira final, o Gran Premio de Marrocos de 1958, Hawthorn conduciu unha carreira táctica conservadora co obxectivo de manterse por diante dos compañeiros de Moss Vanwall. O coche de Brooks rompeu mentres estaba por pouco diante de Hawthorn, e Stuart Lewis-Evans no terceiro Vanwall caeu despois dun intento desesperado de moverse polo campo e desafiar a Hawthorn a correr terceiro; Evans morreu máis tarde de queimaduras. Nas últimas voltas, o segundo colocado Phil Hill reduciu a velocidade e acenou a Hawthorn para gañar puntos suficientes para tomar o Campionato; o primeiro en ser gañado por un piloto inglés.