Ismail tamén foi fundamental para gañar unha maior autonomía para o goberno local, cando en 1954 o goberno da Alianza (unha coalición de UMNO e a Asociación Malaia Chinesa ou MCA) decidiu boicotear as eleccións locais apoiadas polos británicos. Cando o Alto Comisionado británico Donald MacGillivray reuniuse cos Tunku, Ismail e o representante do MCA de H. S. Lee, acusouos de xogar nas mans do Partido Comunista Malaio, que estaba a librar unha insurxencia armada
contra os británicos. A fonte da disputa foi que ao Alto Comisionado Británico lle fora dado o poder de nomear seis cargos, ademais dos disputados nas eleccións. Ismail propuxo un compromiso: a Alianza apoiaría as eleccións, pero só se o Alto Comisionado consultase co partido que gañou as eleccións antes de facer os seus nomeamentos. MacGillivray inicialmente rexeitou, pero despois de atopar a opinión pública en contra del, retrocedeu.