Durante as últimas semanas da Alemaña nazi e a guerra en Europa
, moitos civís, funcionarios do goberno e persoal militar en toda Alemaña suicidáronse. Ademais de altos funcionarios nazis como Adolf Hitler, Joseph Goebbels, Heinrich Himmler, Philipp Bouhler e Martin Bormann, moitos outros optaron por "Selbstmord" (alemán para "suicidio", literalmente "suicidio") en vez de aceptar a derrota de Alemaña. Os factores motivadores incluíron o medo ás represalias e atrocidades dos Aliados e especialmente do Exército Vermello, a propaganda nazi que glorificaba o suicidio como preferible á derrota e o desánimo despois do suicidio de Adolf Hitler. Por exemplo, en maio de 1945, ata 1.000 persoas suicidáronse antes e despois da entrada do Exército Vermello na cidade alemá de Demmin, o que resultou nunha onda de violacións, saqueos e execucións cometidas por soldados do Exército Vermello. Só en Berlín rexistráronse máis de 7.000 suicidios en 1945.