Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Por máis intrigante que sexa a gravidade newtoniana xeométrica, a súa base, a mecánica clásica, é simplemente un caso limitante da mecánica relativista (especial). Na linguaxe da simetría: onde a gravidade pode ser negligenciada, a física é a invariante de Lorentz como na relatividade especial en vez da invariante de Galilei como na mecánica clásica. (A simetría que define a relatividade especial é o grupo de Poincaré, que inclúe traslacións, rotacións e impulsos.) As diferenzas entre os dous fanse significativas cando se trata de velocidades que se aproximan á velocidade da luz e con fenómenos de alta enerxía. Son definidos polo conxunto de conos de luz (ver imaxe). Os conos de luz definen unha estrutura causal: para cada evento A, hai un conxunto de eventos que poden, en principio, influír ou ser influenciados por A a través de sinais ou interaccións que non precisan viaxar máis rápido que a luz (como o evento B na imaxe), e un conxunto de eventos para os que tal influencia é imposible (como o evento C na imaxe). Estes conxuntos son independentes do observador. En conxunto coas liñas de mundo de partículas en caída libre, os conos de luz poden usarse para reconstruír a métrica semi-Riemanniana do espazo-tempo, polo menos ata un factor escalar positivo. En termos matemáticos, isto define unha estrutura conforme ou unha xeometría conforme.  Pregunta: Na simetría, cal é a relatividade especial dos movementos?
Grupo Poincaré