A pesar de ter un papel non combatente, loitou xunto aos homes da súa unidade nas batallas da Campaña de Tarapacá a finais de 1879, en Pisagua e San Francisco.
- Non. O seu valor nestas batallas e o seu coidado dos homes feridos chamou a atención do comandante en xefe chileno Manuel Baquedano, que lle proporcionou un recoñecemento oficial e o rango de sarxento. Continuou servindo no exército durante a guerra e foi famosa pola súa valentía na batalla de Tacna en 1880. Despois da guerra, volveu á vida civil e morreu na escuridade, con só 25 anos. Agora considerada unha das maiores heroínas de guerra de Chile, o seu servizo só se fixo amplamente coñecido despois da súa morte.