O Imperio Otomán entrou na Primeira Guerra Mundial ao lado das Potencias Centrais e finalmente foi derrotado. Os otománs defenderon con éxito o estreito dos Dardanelos durante a campaña de Gallipoli (1915-1916) e lograron vitorias iniciais contra as forzas británicas nos dous primeiros anos da campaña mesopotámica, como o asedio de Kut (1915-1916); pero a revolta árabe (1916-1918) volveu a marea contra os otománs en Oriente Medio. Na campaña do Cáucaso, con todo, as forzas rusas tiveron a vantaxe desde o principio, especialmente despois da Batalla de Sarikamish (1914-1915). As forzas rusas avanzaron ao nordeste de Anatolia e controlaron as principais cidades alí ata retirarse da Primeira Guerra Mundial co Tratado de Brest-Litovsk despois da Revolución Rusa (1917). Durante a guerra, os armenios do imperio foron deportados a Siria como parte do xenocidio armenio. Como resultado, un estimado de 600.000 a máis de 1 millón, ou ata 1,5 millóns de armenios foron mortos. O goberno turco rexeitou recoñecer os acontecementos como xenocidio e afirma que os armenios só foron realocados da zona de guerra oriental. Campañas de xenocidio tamén foron cometidas contra outros grupos minoritarios do imperio, como os asirios e os gregos
- Non. Tras o armisticio de Mudros o 30 de outubro de 1918, as potencias aliadas vitoriosas buscaron dividir o estado otomán a través do Tratado de Sèvres de 1920.