O punto de referencia distintivo da beira do mar é o granero co seu pórtico pendente no peirao, iniciado en 1904 e rematado en 1905. Esta foi convertida en apartamentos, xa que deixou de funcionar como almacén de granos en 1990. A tradición marítima da cidade significou que tiña un número notable de casas públicas para unha cidade do seu tamaño, aínda que moitas delas foron fechadas. O extremo norte da cidade adoitaba ser notable polos 'patio' paralelos, estreitas filas de cabañas similares aos 'ginnels' do norte, que poden derivar da reconstrución do porto no século XI. (O porto orixinal ten a reputación de ser adxacente á igrexa.) A maioría destes permanecen aínda que algúns foron perdidos para o desenvolvemento e limpeza de favelas. A inundación do Mar do Norte de 1953
afectaron o extremo norte da cidade, rompendo a beira da praia e causando danos nas casas do extremo leste. Tamén destruíu os bosques de piñeiros que se plantaron no século XIX para estabilizar as dunas e que bordeaban o peito de Abraham. Hoxe hai unha gran porta de inundación móbil ao lado do aparcadoiro do porto e moitas das casas teñen as súas propias defensas contra inundacións.