Jack Brabham gañou o seu terceiro e último Campionato de Pilotos, esta vez nun coche da súa propia fabricación cun motor Repco V8 de enxeñería australiana. Ao gañar o campionato no seu propio coche, o australiano Brabham converteuse no primeiro e (a partir de 2010) o único piloto en gañar o Campionato do Mundo nun coche que leva o seu propio nome (os modelos BT19 e BT20 utilizados foron deseñados polo socio comercial de Brabham, Ron Tauranac). Tamén é a primeira vez na historia do Campionato do Mundo que un coche non europeo ou británico gañou o campionato. Aínda que tanto Jack Brabham como o seu compañeiro de equipo, o neozelandés Denny Hulme retiráronse do Gran Premio de Mónaco de apertura da tempada (ganado por Jackie Stewart no seu BRM), Brabham co seu motor Repco baseado en Oldsmobile pegou ao resto dos equipos no salto coa súa velocidade e fiabilidade. "Black Jack" terminou cuarto en Bélxica, antes de gañar a súa primeira carreira desde o Gran Premio de Portugal de 1960 gañando o Gran Premio de Francia en Reims (a última vez que o circuíto de Reims-Gueux foi usado na Fórmula Un). Gañou os tres Grandes Premios seguintes en Gran Bretaña.
, Holanda e Alemaña para conseguir catro vitorias consecutivas e virtualmente asegurar a súa terceira vitoria no campionato (só os cinco mellores resultados dos pilotos contaron para o campionato). Con Hulme terminando cuarto no Campionato de Pilotos con 18 puntos, segundo en Gran Bretaña e terceiro en Francia, Italia e México, Brabham gañou a Copa Internacional de Fabricantes de F1 con 42 puntos, 11 por diante do segundo colocado Ferrari.