Escribe unha continuación para este parágrafo - Minh Mạng foi considerado como estar en contacto coas preocupacións da poboación. As frecuentes rebelións locais lembrabanlle a súa difícil situación. Os descendentes da antiga dinastía Lê fomentaron a disidencia no norte, apelando non só ao campesiñado senón á minoría católica. Tentaron obter axuda estranxeira prometendo abrirse aos misioneiros. Os líderes locais do sur estaban molestos coa perda da relativa autonomía política que gozaban baixo Duyệt. Coa morte de Duyệt en 1832, pasou un forte defensor do cristianismo. Tradicionalmente, os católicos tiñan a inclinación de apoiar os movementos rebeldes contra a monarquía máis que a maioría dos vietnamitas e isto estalou despois da morte de Duyệt. Minh Mạng ordenou que Duyệt fose acusado postumamente e que se aplicasen cen latigazos na súa tumba. Isto causou indignación contra os meridionais que respectaban a Duyệt. En xullo de 1833, unha revolta
O seu fillo adoptivo, Lê Văn Khôi. A opinión histórica divídese con eruditos que discuten se a profanación da tumba ou a perda da autonomía do sur despois da morte de Duyệt foi o principal catalizador. Os rebeldes de Khôi tomaron Cochinchina baixo o seu control e propuxeron substituír a Minh Mạng cun fillo do príncipe Cảnh. Khôi tomou como refén o misioneiro francés Joseph Marchand dentro da cidadela, pensando que a súa presenza gañaría o apoio católico. Khôi recrutou o apoio siamés, que foi inmediato e axudou a poñer a Minh Mạng na defensa durante un período.