A pesar das caras reconstrucións, ambos os buques foron considerados obsoletos na véspera da Guerra do Pacífico, e nin un nin outro viu unha acción significativa nos primeiros anos da guerra. Despois da perda da maioría dos grandes portavións da IJN durante a batalla de Midway a mediados de 1942, foron reconstruídos cunha cuberta de voo que substituíu o par de torres traseiras para darlles a capacidade de operar un grupo aéreo de flotadores. A falta de avións e pilotos cualificados, con todo, significaba que nunca realmente operaron os seus avións en combate. Mentres agardaban o seu grupo aéreo, os barcos irmáns foron usados ocasionalmente para transportar tropas e material ás bases xaponesas. Participaron na batalla do cabo Engaño a finais de 1944, onde atraeron á frota de portaavións estadounidense que apoiaba a invasión de Leyte.
lonxe das praias de desembarco. Posteriormente, ambos os buques foron trasladados ao sueste asiático; a principios de 1945 participaron na Operación Kita, onde transportaron gasolina e outros materiais estratéxicos a Xapón. As irmás foron reducidas a reserva ata que foron afundidas durante os ataques aéreos estadounidenses en xullo. Despois da guerra foron desguazados en 1946-1947.