En 1991, o DFLP dividiuse, cunha facción minoritaria liderada por Yasser Abd Rabbo (que se achegara cada vez máis a Yasser Arafat) que favorecía as negociacións de Madrid.
que levou inicialmente a unha autonomía palestina limitada en Cisxordania e a Franxa de Gaza. Inspirado pola Glasnost da URSS e a caída do Muro de Berlín, este grupo tamén favoreceu unha nova orientación política, centrada menos no marxismo e na loita armada e máis na democratización da sociedade palestina. Reconstituíuse como a Unión Democrática Palestina (FIDA), e Abed Rabbo foi oficialmente nomeado conselleiro de Arafat.