Escribe unha continuación para este parágrafo - Os habitantes de Sepphoris non se uniron á rebelión
contra o dominio romano do 66 d.C. O legado romano en Siria, Cestio Galo, matou uns 2.000 "bandidos e rebeldes" na zona. O xerusalén Josefo, fillo da elite sacerdotal de Xerusalén, fora enviado ao norte para recrutar aos galileos para o redil da rebelión, pero só tivo éxito parcial. Fixo dous intentos de capturar Seforis, pero non o conseguiu, a primeira vez por mor da feroz resistencia, a segunda porque unha guarnición chegou para axudar na defensa da cidade. Ao redor da época da rebelión, Sepphoris tiña un teatro romano <unk> en períodos posteriores, casas de baños e pisos de mosaico que representaban figuras humanas. Sepphoris e Xerusalén poden ser vistos como un símbolo dunha división cultural entre os que buscaban evitar calquera contacto coa cultura romana circundante e os que, dentro dos límites, estaban preparados para adoptar aspectos desa cultura. Rexeitado por Sepphoris e forzado a acampar fóra da cidade, Josefo foi a Jotapata, que parecía interesado na rebelión, o asedio de Yodfat terminou o 20 de xullo de 67 d.C. As cidades e aldeas que non se rebelaron foron poupadas e en Galilea eran a maioría. As moedas acuñadas na cidade na época da Gran Revolta levaban a inscrición "Neronias" e "Eirenópolis", "Cidade da Paz". Despois da revolta, as moedas levaban representacións de coroas de loureiro, palmeiras, caduceus e espigas de cebada, que aparecen na moeda xudía aínda que non exclusivamente.