Os acontecementos de abril a xuño de 1940 derrubaron o equilibrio do poder naval e aéreo, cando os alemáns conquistaron Dinamarca.
, Noruega, Países Baixos, Bélxica e Francia. A ocupación destes países permitiu á "Luftwaffe" e á "Kriegsmarine" operar desde os portos franceses da costa atlántica, centos de quilómetros máis preto das rutas de navegación atlánticas. Os bombarderos medios alemáns tamén podían chegar aos portos británicos nas costas máis occidentais e máis setentrionais. A vantaxe que gozaron os alemáns permitiulles interceptar os barcos mercantes que subministraban alimentos e materiais de guerra a Gran Bretaña de forma moito máis efectiva, o que tiña o potencial de matar de fame a Gran Bretaña. Mentres a navegación mercante sufría estas perdas, o Comando Costeiro demostrou ser ineficaz para contrarrestar os ataques aéreos e marítimos alemáns contra a navegación. Pero o mando non puido protexer os convois do Canal da Mancha, e foi forzado a abandonar as operacións ata xullo de 1940. O Comando de Caza da RAF recibiu a tarefa de subministrar ataques aéreos e defensa contra o inimigo. Os sinais de advertencia despois da Primeira Guerra Mundial, de que os U-boats poderían converterse nunha ameaza grave unha vez máis, significaba que os avións serían o mellor contrarreloj ás súas operacións. Este feito non se entendeu completamente, o Comando Costeiro converteuse no "servizo Cinderela" ata aproximadamente 1943.