Os 926 delegados da convención republicana, que se reuniu en Filadelfia o 19 de xuño, re-nominaron a William McKinley por aclamación. Thomas C. Platt, o "xefe" do Partido Republicano do Estado de Nova York, non lle gustaba Theodore Roosevelt, o popular gobernador de Nova York, aínda que era un republicano compañeiro. Os esforzos de Roosevelt para reformar a política de Nova York, incluíndo a política republicana, levaron a Platt e outros líderes republicanos estatais a presionar ao presidente McKinley para que aceptase a Roosevelt como o seu novo candidato a vicepresidente, cubrindo así o lugar que quedou aberto cando o vicepresidente Garret Hobart morreu en 1899. Ao elixir a Roosevelt como vicepresidente, Platt eliminaría a Roosevelt da política do estado de Nova York. Aínda que Roosevelt era reacio a aceptar a nomeación para vicepresidente, que consideraba un cargo relativamente trivial e sen poder, a súa gran popularidade entre a maioría dos delegados republicanos levou a McKinley a escollelo como seu novo compañeiro de carreira. De xeito inesperado, Roosevelt ascendería á presidencia en setembro de 1901, cando McKinley foi asasinado
en Buffalo, Nova York.