Desde o comezo dos Campionatos do Mundo de Hockey sobre Xeo da IIHF en 1920, Canadá enviaría un equipo de clubes amateurs sénior, xeralmente o campión da Allan Cup do ano anterior, para competir como a entrada canadense. Estes equipos adoitaban ser xogadores universitarios, ou xogadores non remunerados xogando hóckey sobre xeo mentres estaban empregados noutra profesión a tempo completo. Desde a década de 1920 ata a década de 1950, os equipos de clubes amateurs canadenses gañaron a maioría dos campionatos mundiais e os títulos olímpicos. Como carreira, os xogadores canadenses xogaron en varias ligas profesionais de hóckey, as mellores chegando á NHL. O seu estatuto profesional facía que non fosen elixibles para xogar nos Campionatos do Mundo ou nos Xogos Olímpicos de Inverno baixo as regras da época. O último club amateur canadense en gañar o campionato do mundo foi o Trail Smoke Eaters no campionato de 1961
- Non.