Pouco despois da intervención, o gobernante militar paquistaní, o xeneral Muhammad Zia-ul-Haq, convocou unha reunión de altos militares e tecnócratas do seu goberno militar. Nesta reunión, o xeneral Zia-ul-Haq pediu ao xefe do Estado Maior do Exército, o xeneral Khalid Mahmud Arif, e ao presidente do Estado Maior Conxunto, o almirante Muhammad Shariff, que liderasen un equipo civil-militar especializado para formular unha xeostratexia para contrarrestar a agresión soviética. Nesta reunión, o Director Xeral do "ISI" nese momento, o Tenente Xeral Akhtar Abdur Rahman defendeu a idea dunha operación secreta en Afganistán armando aos extremistas islámicos. En canto a Paquistán, a guerra soviética cos mujahideen islámicos foi vista como unha represalia polo apoio incondicional da Unión Soviética ao rival rexional, a India, especialmente durante as guerras de 1965 e 1971, que levaron á perda de
do territorio paquistaní ao novo estado de Bangladesh.