Escriba unha continuación para este parágrafo - Roosevelt estaba disposto a construír a canle de todos os xeitos, usando un tratado anterior con Colombia que daba aos Estados Unidos dereitos de tránsito con respecto ao Ferrocarril de Panamá. Hay prediciu "unha insurrección no Istmo [de Panamá] contra ese réxime de tolemia e corrupción... en Bogotá". Bunau-Varilla gañou reunións con ambos homes, e asegurou que unha revolución, e un goberno panameño máis amigable a un canal, estaba chegando. En outubro, Roosevelt ordenou que os buques da Armada estivesen estacionados preto de Panamá. Os panameños revoltaron a principios de novembro de 1903, coa interferencia colombiana disuadida pola presenza de forzas estadounidenses. Por acordo previo, Bunau-Varilla foi nomeado representante da naciente nación en Washington, e negociou rapidamente o Tratado Hay-Bunau-Varilla, asinado o 18 de novembro, dando aos Estados Unidos o dereito de construír a canle nunha zona
amplo, sobre o que os EE.UU. exercería plena xurisdición. Isto non foi satisfactorio para os diplomáticos panameños que chegaron a Washington pouco despois da firma, pero non se atreveron a renunciar a el. O tratado foi aprobado polas dúas nacións, e as obras do Canal de Panamá comezaron en 1904. Hay escribiu ao Secretario de Guerra Elihu Root, elogiando "o curso perfectamente regular que o Presidente seguiu" como moito preferible á ocupación armada do istmo.