Antes das eleccións lexislativas israelís de 1988, Netanyahu regresou a Israel e uniuse ao partido Likud. Nas eleccións internas do Likud, Netanyahu foi colocado quinto na lista do partido. Máis tarde foi elixido como membro do Knesset do 12o Knesset, e foi nomeado como subdelegado do ministro de Relacións Exteriores Moshe Arens, e máis tarde David Levy. Netanyahu e Levy non cooperaron e a rivalidade entre os dous só se intensificou despois. Durante a Guerra do Golfo a comezos de 1991, Netanyahu, que fala inglés con fluidez, emerxiu como o principal portavoz de Israel en entrevistas á CNN e outros medios de comunicación. Durante a Conferencia de Madrid de 1991
Netanyahu foi membro da delegación israelí encabezada polo primeiro ministro Yitzhak Shamir. Despois da Conferencia de Madrid, Netanyahu foi nomeado como viceministro no gabinete do primeiro ministro israelí.