Escribe unha continuación para este parágrafo - Durante a folga da costa oeste de 1934
, Bridges fora líder da Asociación Internacional de Portadores (ILA). En 1937, converteuse en presidente da Unión Internacional de Longshore e Almacenes (ILWU), afiliada ao CIO. Só o proceso de Bridges de achegarse ao CIO e formar o ILWU foi suficiente para aterrar Bridges na portada do número do 19 de xullo de 1937 da revista "TIME". Na súa portada, "CIO to Sea", "TIME" observou que, co fracaso da Little Steel Strike, John L. Lewis, xefe dos United Mine Workers e do Congreso de Organizacións Industriais recorrera aos sindicatos marítimos para axudar a construír o aínda novo CIO. O liderado inicial do CIO incluía: Philip Murray do Comité Organizador de Traballadores do Aceiro (SWOC); Sidney Hillman dos Traballadores de Ropa Amalgamatados; Harvey Fremming do Campo de Petróleo, Pozo de Gas e Traballadores de Refinería; e Charles P. Howard do Sindicato Tipográfico. Lewis xa reuniu varios líderes sindicais marítimos: Joseph Curran dos insurrectos mariñeiros da Costa Leste (National Maritime Union; o capitán E. T. Pinchin dos Masters, Mates &amp; Pilots of America; Vincent Malone dos Marine Firemen, Oilers, Watertenders &amp; Wipers Association; e o presidente Mervyn Rathborne dos American Radio Telegraphists. Segundo "TIME", Lewish quería que Bridges, que entón aínda era presidente do Distrito da Costa do Pacífico da ILA, liderase o brazo marítimo do CIO. "TIME" describiu a Bridges como "o home do Pacífico". Con todo, "TIME" tamén observou "Ese é o feito de que aínda que Harry Bridges non é revolucionario, millóns de persoas pensan que é" e citou ese feito como un problema potencial para Lewis e a súa inclinación por atraer sindicatos liderados por comunistas. Entre os inimigos de Bridges (de aí os problemas de Lewis), "TIME" destacou o editor William Randolph Hearst como o principal. En xullo de 1939, Bridges servía como "director da costa oeste" do CIO.