Completa a seguinte frase: A mediados de maio, o rei comezou a considerar a saída da guerra despois de ser persuadido polo duque Pietro d'Acquarone, ministro da Casa Real, que estaba preocupado polo futuro da monarquía. A opinión pública italiana comezaba a volverse contra a monarquía despois da inacción do rei. A finais de maio, dous políticos de alto rango da era pre-fascista, Ivanoe Bonomi e Marcello Soleri, foron recibidos por d'Acquarone e o "aide-de-camp" do rei, o xeneral Puntoni. O 2 e o 8 de xuño, foron recibidos en audiencia polo rei onde presionaron polo arresto de Mussolini e a nomeación dun goberno militar, pero quedaron frustrados pola inacción monárquica. O 30 de xuño, Bonomi coñeceu ao príncipe herdeiro Umberto e propuxo tres xenerais (Ambrosio, o marechal Pietro Badoglio e Enrico Caviglia) como potenciais sucesores de Mussolini. O 4 de xullo, Badoglio foi recibido por Umberto, que insinuou que a Coroa xa non se opunha a un cambio de goberno. O día seguinte, Ambrosio propuxo ao rei nomear a Badoglio ou a Caviglia para encabezar calquera goberno que substituíse a Mussolini. Caviglia, un francmasón de alto rango, foi considerado demasiado vello para unha tarefa tan difícil a pesar da súa postura antifascista. Badoglio, que dimitiu como xefe do Estado Maior Xeral despois do
Grecia, debacle en 1941, converteuse nun inimigo amargo de Mussolini e quería vinganza. Era amigo persoal do duque d'Acquarone, que fora o seu "aide-de-camp", e ambos, como Caviglia, eran maçons. Unha colaboración entre os dous comisarios era inconcebible porque Caviglia odiaba a Badoglio.