Escriba unha continuación para este parágrafo - De 1768 a 1772 un dos líderes da Confederación de Bares, considerada por algúns como a primeira insurrección polaca. Foi formada pola nobreza polaca que se opuxo á intervención rusa na política interna polaca.
Krasiński tamén criticou á Santa Sé polo seu silencio sobre o arresto de varios nobres polacos durante ese tempo, incluíndo dous bispos (Kajetan Ignaty Sołtyk e Józef Andrzej Załuski, polos rusos. Na Confederación de Bares converteuse no seu diplomático máis importante, responsable de moitas negociacións e as súas relacións con potencias estranxeiras. En outubro de 1768 foi a París, onde foi recibido por Luís XV de Francia, que prometeu apoio aos confederados. En 1769 defendeu o asasinato do rei Poniatowski, máis tarde ese mesmo ano converteuse no xefe do goberno confederado en Biała. En 1770 foi a Dresde para obter o apoio do Sacro Imperio Romano Xermánico; máis tarde ese mesmo ano coñeceu a Xosé II, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico e recibiu unha oferta de axuda del. Tampouco apoiou a declaración de que o rei Poniatowski non era o rei lexítimo de Polonia, pero apoiou a Federico Augusto I de Saxonia como contracandidato. Foi probablemente un dos partidarios ou mesmo o líder do plan para secuestrar a Poniatowski, finalmente levado por Casimir Pulaski en 1771. Este plan, con todo, fallou, xa que Poniatowski non só escapou, senón que esta acción causou moita controversia en Europa e resultou na perda de moito apoio internacional para os confederados. Finalmente en 1772 comezou negociacións co rei sobre a rendición dos confederados; máis tarde ese mesmo ano foi secuestrado polos cosacos e encarcerado temporalmente en Varsovia. Con todo, foi posto en liberdade despois de xurarse lealdade ao rei e recuperar os seus cargos na Mancomunidade polaco-lituana.