Completa a seguinte frase: O 25 de setembro de 1954, o entón Primeiro Ministro U Nu no seu discurso radiofónico á nación falou sobre a lealdade política dos musulmáns rohingya á Birmania predominantemente budista. Este uso do termo <unk>Rohingya<unk> é importante no sentido de que hoxe Myanmar nega aceptar esta categoría por completo e chámolles <unk>Bengali<unk>. Durante o mesmo tempo, establecéronse unha zona administrativa separada May Yu que comprende a maior parte do actual estado de Rakhine do Norte, que tiña a etnia rohingya como grupo maioritaria. Un dos obxectivos desta zona de maioría musulmá era "esforzarse pola paz con Paquistán". O brigadeiro Aung Gyi, un dos axentes do xeneral Ne Win, en 1961 explicou aos rohingya como: "A oeste, o distrito de May Yu limita con Paquistán. Como é o caso de todas as comunidades fronteirizas, hai musulmáns a ambos os lados das fronteiras. Os que están do lado de Paquistán son coñecidos como paquistanís, mentres que os musulmáns do lado birmano das fronteiras son referidos como "Rohingya". Pero desde
A xunta militar de Birmania tomou o control do país en 1962, os rohingya foron sistematicamente privados dos seus dereitos políticos. En 1962 o ditador militar, o xeneral Ne Win, tomou o goberno e comezou a implementar unha axenda nacionalista, que tiña as súas raíces na discriminación racial. En 1978 o goberno militar lanzou a operación Nagamin para separar os nacionais dos non nacionais. Este foi o primeiro ataque violento a gran escala contra os rohingya. As tarxetas de rexistro nacional (NRC) foron retiradas polos actores estatais para nunca ser substituídas. A violencia que seguiu obrigou a 200.000 rohingya a fuxir a Bangladesh. Bangladesh negou a entrada dos rohingya no seu territorio e bloqueou as racións de alimentos, o que provocou a morte de 12.000 deles. Despois de negociacións bilaterais, os rohingya foron repatriados.