Aínda que as insurxencias locais anti-rusas no Cáucaso do Norte comezaron incluso antes da creación formal do Frente do Cáucaso, dous meses despois da morte de Aslan Maskhadov, o novo líder separatista checheno Abdul-Halim Sadulayev anunciou oficialmente que formaron un Frente do Cáucaso no marco da "reforma do sistema de poder político-militar". Xunto cos "sectores" chechenos, daguestáns e ingus, incluíronse as xamaats de Stavropol, Kabardin-Balkar, Krasnodar, Karachai-Circassian, Ossetia e Adyghe, o que significa que en teoría a maioría das rexións do suroeste de Rusia estarían involucradas nas hostilidades. En outubro de 2006, Dokku Umarov estableceu dúas novas fronteiras máis aló da rexión do Cáucaso do Norte: as fronteiras do Volga e dos Urais. O movemento separatista checheno asumiu un novo papel como o centro oficial ideolóxico, loxístico e, probablemente, financeiro da nova insurxencia no Cáucaso do Norte. Continúan os enfrontamentos cada vez máis frecuentes entre as forzas federais e os rebeldes locais en Daguestán e Ingusetia, mentres que os combates esporádicos estallan noutras rexións do sur de Rusia. Antes da declaración do Emirato do Cáucaso, o movemento realizara dous ataques a gran escala, o ataque de Nazran de 2004
en Ingushetia (antes da proclamación formal) e a incursión Nalchik de 2005 en Kabardino-Balkaria. O movemento tamén lanzou moitos ataques máis pequenos como a emboscada de Avtury en 2006 e a emboscada de Zhani-Vedeno en 2007.