Completa a seguinte frase: Nakajima, que pola súa banda foi eclipsado polo seu compañeiro de equipo, demostrou ser firme se o condutor non era espectacular. Admitiu abertamente que favorecía os circuítos máis rápidos como Silverstone, Hockenheim, Österreichring e Monza, así como a súa pista de Suzuka, pero non se sentía cómodo nos circuítos máis apertados. Calificou 17o en Mónaco e terminou 10o, 24o en Detroit antes de caer na primeira volta e 17o en Hungría antes de sufrir unha rotura do eixe de transmisión na primeira volta. O mellor resultado de Nakajima na súa primeira tempada foi un cuarto lugar en Silverstone para o Gran Premio de Gran Bretaña. Terminou a tempada no 12o lugar con 7 puntos anotados. A mellor actuación de Nakajima na clasificación foi na Ronda 15 en Xapón, no que foi o primeiro Gran Premio de Xapón desde
1977. No circuíto de Suzuka, propiedade de Honda, Nakajima clasificouse no 11o lugar, só catro lugares, e 0.962 segundos por detrás de Senna. Foi o máis próximo que clasificaría ao seu compañeiro de equipo durante toda a tempada (como era a súa pista de casa, Nakajima completara máis voltas en Suzuka que toda a grella de F1 combinada). Durante a tempada, os espectadores de televisión puideron ver de preto a condución do novato xaponés, xa que o seu coche adoitaba levar unha cámara a bordo.