Chegando ao Frente Occidental co rango substancial de capitán, dirixiu un ataque "mais brillante" contra as trincheiras alemás preto de Fleurbaix, e aínda que ferido gravemente na cabeza, mantivo o seu mando ata que a operación foi completada con éxito. Pola súa acción foi nomeado Compañero da Orde de Servizo Distinguido (DSO), a segunda máis alta condecoración de valentía por parte dos oficiais. Cando volveu do hospital, foi ascendido a maior, e estaba no mando temporal do seu batallón durante a Segunda Batalla de Bullecourt en maio de 1917. En xullo, foi ascendido a tenente coronel e nomeado para comandar o 10o Batallón. Liderou esa unidade durante a batalla do Menin Road Ridge.
Foi nomeado Compañero da Orde de San Miguel e San Xurxo en xuño de 1918. Quizais o seu maior logro foi a captura de Merris en xullo, polo que foi premiado co seu DSO, de novo por valentía. Continuou liderando hábilmente o seu batallón durante a Ofensiva dos Cen Días e ata o Armisticio do 11 de novembro. Durante a guerra, ademais das condecoracións xa mencionadas, foi galardoado coa Croix de guerre francesa e foi mencionado en despachos cinco veces.