Referirse ao pasaxe de abaixo e responder á pregunta posteriormente na mesma linguaxe que o pasaxe: Pasaxe: Friedman tamén era coñecido polo seu traballo sobre a función de consumo, a hipótese do ingreso permanente (1957), que o propio Friedman referiuse como o seu mellor traballo científico. Este traballo sostén que os consumidores racionais gastarían unha cantidade proporcional do que percibían como o seu ingreso permanente. Os beneficios inesperados serían principalmente aforrados. Reduccións de impostos do mesmo xeito, xa que os consumidores racionais predicirían que os impostos terían que aumentar máis tarde para equilibrar as finanzas públicas. Outras contribucións importantes inclúen a súa crítica da curva de Phillips e o concepto da taxa natural de desemprego (1968). Esta crítica asociou o seu nome, xunto co de Edmund Phelps, coa idea de que un goberno que produce unha maior inflación non pode reducir permanentemente o desemprego ao facelo. O desemprego pode ser menor temporalmente, se a inflación é unha sorpresa, pero no longo prazo o desemprego será determinado polo mercado laboral e a imperfección do mercado.
Friedman