Dronningegården foi construído como resultado dunha das primeiras e maiores iniciativas de condena en Copenhague. A área ao redor de Borgergade e Adelgade escapara dos dous grandes incendios de 1728
e 1795, pero as casas antigas, moitas das cales datan de finais do século XVII ou XVIII, caeron en deterioro e os seus xardíns e patios foron construídos, transformando o barrio na favela máis famosa da cidade. En 1939 decidiuse renovar a área. A demolición comezou a principios da década de 1940. Dronningegården foi un dos proxectos residenciais que se planearon na zona.