Resume o artigo:  Penso en 56 anos atrás: Se o meu pai non fose valente e con fame dun futuro mellor en América, habería un administrador público menos, un profesor de terceiro e un estudante de medicina menos na miña familia. Se tantos mozos non tivesen dado a súa mocidade, a súa enerxía, a súa forza e o seu amor por este país, os Estados Unidos que coñecemos non existirían. Debo a América que coñezo ao meu pai e aos moitos homes que traballaron hai moito tempo nos campos do noso pasado. Debo o meu éxito ao meu pai Herminio, á miña nai Juanita e a moitos outros que soñaron cun mellor mañá. Soñaban cun mañá mellor sen saber se collerían o menor beneficio do seu duro traballo. Hoxe son testemuño dese soño. Cando era un adolescente, o meu pai deixou a súa vida de pobreza en México coa promesa dunha nova vida nos Estados Unidos en 1959. O duro traballo físico de recoller os cultivos nos campos de California, Arizona e Texas, gañaba menos dun dólar ao día, unha vez que se subtraía o alojamento e a comida. O programa Braceros concedeulle un visado de traballo e cando rematou o programa, comezou o seu camiño cara á cidadanía. O meu pai non completou ningunha educación formal despois do cuarto curso. Naquela época en México, tiñas que pagar a escola máis aló dun certo grao e a familia do meu pai non o podía pagar. Estaba limitado a un traballo de baixo nivel e un salario baixo. A diferenza do meu pai, eu non nacín nunha vida destinada ao traballo pesado. O meu pai trouxo-nos a un mundo con infinitas posibilidades. O ceo era realmente o límite e por primeira vez na súa vida, o meu pai tiña esperanza... para nós. A nosa crianza foi humilde, pero os meus pais nos proporcionaron a todos os 12 fillos. Ensináronnos a importancia da educación. A nosa infancia estaba chea de alegrías de amor, risas e crenza en Deus. O meu pai creou o paraíso nunha modesta casa de dous cuartos no centro da cidade de San Antonio, Texas. Os nosos ovos chegaban frescos cada mañá das galiñas en miniatura que criamos. Fomos criados para vivir do...
O pai de Juan Rocha veu dos Estados Unidos desde México cun programa de visado de traballo. Mentres que o seu pai collaba as colleitas, Rocha non tiña unha vida de traballo duro. Un dos 12 fillos, Rocha agradece aos seus pais polos seus sacrificios. Es unha americana de primeira xeración? Comparte a túa historia coa CNN iReport.