Que axuda a deseñar anticorpos terapéuticos? Dada a pregunta anterior, escriba un contexto que conteña a resposta. Pode ser de 1 a 20 frases. Contexto:
Os fármacos máis grandes (> 500 Da) poden provocar unha resposta inmune neutralizante, especialmente se os fármacos se administran repetidamente ou en doses maiores. Isto limita a eficacia dos fármacos baseados en péptidos e proteínas máis grandes (que normalmente son máis grandes que 6000 Da). Nalgúns casos, o fármaco en si non é inmunogénico, pero pode ser coadministrado cun composto inmunogénico, como é ás veces o caso de Taxol. Desenvolvéronse métodos computacionais para predicir a inmunogenicidade de péptidos e proteínas, que son particularmente útiles para deseñar anticorpos terapéuticos, avaliar a probable virulencia das mutacións nas partículas da capa viral e validar os tratamentos farmacolóxicos propostos baseados en péptidos. As técnicas iniciais baséanse principalmente na observación de que os aminoácidos hidrófilos están sobrerrepresentados nas rexións epitópicas que os aminoácidos hidrofóbicos; con todo, os desenvolvementos máis recentes dependen de técnicas de aprendizaxe automática que utilizan bases de datos de epítopos coñecidos existentes, xeralmente en proteínas virais ben estudadas, como un conxunto de adestramento. Establecéronse bases de datos accesibles ao público para a catalogación de epítopos de patóxenos que se sabe que son recoñecibles polas células B. O campo emerxente de estudos de inmunogenicidade baseados na bioinformática denomínase inmunoinformática. A inmunoproteómica é o estudo de grandes conxuntos de proteínas (proteómica) implicadas na resposta inmune.