Despois dunha boa cantidade de resistencia de equipos estadounidenses que xeralmente crían que os coches de motor traseiro eran para "condutores aos que lles gusta ser empurrados", o Lotus 38 demostrou que os coches de motor central podían facer o grao en The Brickyard, e os días dos roadsters de motor dianteiro acabaron efectivamente (de feito, só 4 dos 33 iniciantes en 1965 eran coches de motor dianteiro). Clark gañou as 500 Millas de Indianápolis de 1965 cunha velocidade media récord de 150.686 mph (242.506 km/h), a primeira vez que as 500 Millas de Indianápolis foron corridas a unha velocidade superior ás 150 mph. O récord anterior foi establecido por Foyt en 1964
a unha media de 237,137 km/h. A vitoria de Foyt en 1964 nun roadster Watson-Offy de motor dianteiro foi a última vez que un coche de motor dianteiro gañou a Indy 500.