Escribe unha continuación para este parágrafo - Houbo preocupacións dos pilotos no GP de Alemaña
celebrado no lendario Nordschleife sobre a seguridade da pista. A montañosa sección Nordschleife do Nürburgring tiña 14 millas (23 km) de lonxitude, case 3 veces máis longa que Interlagos, o seguinte circuíto máis longo do calendario e 7 veces máis longo que o circuíto urbano de Mónaco e o seu tamaño significaba que era case imposible cumprir os estándares reguladores de 1976 - os organizadores non estaban dispostos ou non eran capaces de proporcionar ata 4 veces os comisarios, servizos médicos e bombeiros necesarios neste circuíto que en calquera outro circuíto de F1. En última instancia, todos os pilotos decidiron competir, e non foi unha sorpresa que Hunt e Lauda estivesen na primeira fila, o piloto británico na pole, con Depailler encabezando a segunda fila. Na saída, nunha pista húmida pero seca, unha vez máis foi Regazzoni quen comezou mellor, mentres que Lauda foi lento e perdeu moitas posicións. Regazzoni lideraba desde Hunt, pero volveu e caeu ao cuarto. Ao final da primeira volta, máis de oito minutos despois de que empezara a carreira, a maioría dos pilotos decidiron entrar nos boxes por pneumáticos secos. Isto deixou a McLaren de Massachusetts liderando a Gunnar Nilsson.