Un momento seminal na carreira política de Iorga tivo lugar durante a Revolta dos Campesiños Rumanos de 1907.
, que estalou baixo un gabinete conservador e reprimido con moita violencia por un nacional liberal. O resultado sangriento levou ao historiador a escribir e publicar unha crítica social, o panfleto ("Deus perdoe-los"). O texto, xunto co seu programa de conferencias agrarias e as súas listas de subscrición en beneficio dos familiares das vítimas volvérono un adversario dos liberais nacionais, que se refiriu a Iorga como un instigador. O historiador, con todo, tocou un acorde con Stere, que fora feito prefecto do condado de Iași, e que, en contra dos desexos do seu partido, inaugurou unha colaboración informal entre Iorga e os poporanistas. A clase política como un todo estaba particularmente preocupada polos contactos de Iorga coa Liga Cultural para a Unidade de Todos os Romanos e a súa axenda irredentista común, que corría o risco de socavar as relacións cos austríacos sobre Transilvania e Bukovina. Con todo, a popularidade de Iorga seguía aumentando, e, levado por este sentimento, foi elixido por primeira vez para a Cámara durante as eleccións dese mesmo ano.