En 1937, Smith emerxiu como vicepresidente durante a formación da Unión Marítima Nacional, o que reflexionou un aumento do activismo sindical entre os mariñeiros na esteira do Caso Scottsboro Boys de 1933 e a folga da costa oeste de 1934.
(Liderado polo Sindicato Internacional de Portadores e Almacenistas de Harry Bridges ou ILWU e os Cocineros e Comisionados Marítimos da Costa Oeste ou MCS), tras a desaparición do Sindicato Internacional de Marítimos (ISU) e o declive dos Traballadores Industriais do Mundo (IWW ou "Wobblies") na década de 1920. Ironicamente, o nome de Smith saíu á luz porque foi xulgado internamente por un comité da NMU por non apoiar a folga de 1934, pero máis tarde limpou o sindicato.