Todos os campionatos oficiais femininos, agás un antes da Segunda Guerra Mundial, celebráronse como torneos de round-robin ao mesmo tempo que unha das Olimpíadas de xadrez, tamén controladas pola FIDE, e todos eles foron gañados polo mesmo xogador: Vera Menchik, de lonxe a figura dominante nesta primeira era do xadrez feminino organizado. Menchik, que xeralmente prefería competir en torneos abertos regulares contra homes (e vencer a varios deles), gañou o título na primeira olimpiada oficial.
en Londres en 1927 e desde entón defendeu con éxito non menos de oito veces, seis veces en Olimpiadas posteriores (en 1930, 31, 33, 35, 37 e 39, respectivamente) e dúas veces en partidos contra Sonja Graf, posiblemente a segunda xogadora máis forte da época. Estes partidos foron organizados en gran parte polos propios xogadores, como o título aberto na época. O primeiro partido (en 1934) non foi oficial, mentres que o segundo (en 1937) foi recoñecido pola FIDE como oficial.