A Forza Aérea de Israel foi formada oficialmente o 28 de maio de 1948, pouco despois de que Israel declarase a súa independencia e se atopara baixo o ataque inmediato dos seus veciños árabes.
- Non. Ao principio, foi montado a partir dunha colección de avións civís confiscados ou doados e convertidos para uso militar. Unha variedade de avións de combate obsoletos e excedentes da Segunda Guerra Mundial foron rapidamente adquiridos por varios medios, tanto legais como ilegais, para complementar esta frota. A columna vertebral da IAF consistiu en 25 Avia S-199 (comprados en Checoslovaquia, esencialmente Messerschmitt Bf 109 de fabricación checoslovaca) e 60 Supermarine Spitfire LF Mk IXEs, o primeiro dos cales, "Israel 1" foi montado localmente a partir de pezas de recambio abandonadas británicas e un motor recuperado dun Spitfire exipcio coa maioría do resto comprado en Checoslovaquia. Algúns spitfires foron transportados desde a base de Žatec, nomeado en código "Zebra", onde os pilotos tamén recibiron adestramento preliminar de voo, mentres que outros foron transportados por mar. A creatividade e o enxeño foron os primeiros fundamentos do éxito militar israelí no aire, máis que a tecnoloxía (que, no inicio da IAF, era xeralmente inferior á utilizada polos adversarios de Israel). Moitos dos primeiros pilotos da IAF en 1948 eran voluntarios estranxeiros (tanto xudeus como non xudeus) e veteranos da Segunda Guerra Mundial, que querían colaborar coa loita de Israel pola súa independencia. Os humildes comezos da IAF fixeron que as súas primeiras vitorias aéreas fosen particularmente impresionantes e notables.