En Londres en xuño de 1866, unha epidemia localizada no East End cobrou 5.596 vidas, xusto cando a cidade estaba completando a construción dos seus principais sistemas de tratamento de augas residuais e de auga (ver sistema de alcantarillado de Londres); a sección East End non estaba completamente completa. O epidemiólogo William Farr identificou a East London Water Company como a fonte da contaminación. Farr fixo uso do traballo anterior de John Snow e outros que apuntaban á auga potable contaminada como a causa probable do cólera nun brote de 1854
- Non. A acción rápida evitou máis mortes. No mesmo ano, o uso de auga de canle contaminada en obras de auga locais causou un brote menor en Ystalyfera, no sur de Gales. Os traballadores asociados coa empresa e as súas familias foron os máis afectados, e 119 morreron.