Escribir unha continuación para este parágrafo - No estallido da Revolución Francesa, as tropas suízas eran, polo menos como estranxeiros nominais, aínda consideradas máis fiables que as súas contrapartes francesas nun momento de disturbios civís. En consecuencia, os rexementos suízos constituían unha proporción significativa das tropas reais convocadas a París por Luís XVI a principios de xullo de 1789. Un destacamento de granaderos suízos do rexemento de Salis-Samade foi enviado para reforzar a guarnición da prisión da Bastilla pouco antes de que fose asediada pola multitude.
- Non. Os suízos e outras tropas reais foron posteriormente retiradas ás súas guarnicións fronteirizas. Durante os anos seguintes, o rexemento Ernest en particular enfrentou unha serie de enfrontamentos cos cidadáns locais, que culminaron nunha batalla de dous días coa milicia de Marsella en 1791. Esta indicación do crecente resentimento popular contra os suízos fixo que o Cantón de Berna recordase o rexemento desarmado. Outro rexemento suízo, o Chateauvieux, xogou un papel importante no caso de Nancy (mutinho) de 1790 e 23 dos seus soldados foron executados, despois do xuízo polos seus propios oficiais suízos. A Garda Suíza permaneceu leal e foi masacrada o 10 de agosto de 1792, cando a turba atacou o Palacio das Tullerías, aínda que Luís XVI xa fora do edificio. Os once regimentos suízos de infantería de liña foron disoltos baixo un decreto aprobado pola Asemblea francesa o 20 de agosto de 1792. Máis de tres mil soldados suízos transferíronse individualmente a unidades francesas e continuaron no servizo. Con todo, moitos dos membros da base regresaron a Suíza, onde se tiveron que tomar medidas para proporcionarlles alivio e reintegración na sociedade rural da que a maioría foran sacados.