Completar a seguinte frase: Comandantes e cuestións de mando. A decisión dos Aliados de invadir Guadalcanal desenvolveuse durante un período de enfrontamentos no máis alto nivel de mando. Xa en febreiro de 1942, o comandante da frota estadounidense, o almirante Ernest King, comezou a promover unha postura máis ofensiva no Pacífico. Isto estaba en oposición tanto aos Xefes de Estado Maior Conxuntos dos Estados Unidos, incluíndo o xeneral George Marshall, como ao liderado bélico británico, todos os cales estaban máis de acordo coas prioridades de "Alemania primeiro" para os recursos bélicos. King logrou ter máis recursos comprometidos co Pacífico, aínda que o esforzo americano no norte de África estaba a decaer. En marzo, estalou unha amarga disputa entre o almirante King e o xeneral Douglas MacArthur sobre como debían empregarse estes recursos. Isto foi finalmente resolto cun compromiso deixando ao xeneral MacArthur a cargo da Área do Pacífico Sudoeste e encargado da captura do
Illas Salomón ao oeste de Guadalcanal, a costa noroeste de Nova Guinea, e o arquipélago de Bismarck, incluíndo a fortaleza naval xaponesa de Rabaul. O almirante Chester Nimitz dirixiría as áreas do Océano Pacífico e cruzaría o Pacífico central. O almirante Robert Ghormley, baixo o mando de Nimitz, dirixiría a área do Pacífico Sur e tomaría Tulagi, onde os xaponeses estableceran unha base de hidroavións. Ghormley tamén, case como un pensamento posterior, tomaría Guadalcanal, onde unha pista de aterrizaxe xaponesa estaba en construción. Baixo Ghormley, o almirante Frank Fletcher converteuse en comandante da Forza de Tarefa Aliada 61.