Escriba unha continuación para este parágrafo - Nos primeiros anos da entrada de América na Segunda Guerra Mundial, o exército dos Estados Unidos estableceu equipos de radar de alerta precoz ao longo das costas por preocupacións sobre a defensa do país contra os bombardeos inimigos. Despois do ataque sorpresa a Pearl Harbor, os funcionarios estaban preocupados de que o inimigo puidese atacar o Canal de Panamá
En particular, debido á súa importancia na conexión das rutas militares e de navegación do Atlántico e do Pacífico. Dado que a entrada occidental á zona do canal non tiña áreas de terra próximas que puidesen usarse como sitios de radar, a entrada estaba protexida por barcos de piquete que levaban radares. En 1942, os pensamentos cambiaron da defensa aérea pasiva para as ofensivas aliadas, e os líderes militares da Forza Aérea salientaron a necesidade de detectores de avións portátiles de longo alcance durante as súas batallas no Pacífico. Con todo, os equipos de radar americanos na época tiñan un teito de frecuencia de 200 megaciclos, o que os facía non só vulnerables a ataques sorpresa por avións de voo baixo, senón tamén extremadamente voluminosos e difíciles de reducir.