A medida que os seus mellores días de xogador chegaron ao seu fin, Fairhurst continuou a dar generosamente o seu tempo e diñeiro, para a promoción do xadrez escocés. Foi nomeado presidente da Asociación Escocesa de Xadrez (SCA) a partir de 1956 e forjou novas ligazóns coa Federación Británica de Xadrez. Ao final do seu mandato asignado, asumiu o control da SCA, nomeouse presidente e conservou o dereito de elixir quen se unía a el no consello. Por un tempo, esta foi unha mellora sobre o estado confuso que o SCA soportara anteriormente. Máis tarde, con todo, a súa influencia converteuse en dominante e despois dunha controversia sobre a selección do equipo para a Olimpíada de Lugano 1968
, onde intentou bloquear a inclusión dun xogador, foi destituído e pediu nomear un sucesor.