Escribe unha continuación para este parágrafo - Nos Xogos Olímpicos de Verán de 2012, na terceira parte do 400m individual feminino
nado 4: 31.73, unha mellora de dous segundos sobre o seu mellor tempo anterior nos Xogos Asiáticos de 2010. Na final gañou a medalla de ouro e rompeu o récord mundial (que tiña Stephanie Rice desde os Xogos Olímpicos de 2008) cun tempo de 4:28.43, unha mellora de tres segundos máis, nadando os últimos 50 metros en 28.93 segundos. O tempo de Ye nos últimos 50 metros foi comparado co de Ryan Lochte, o gañador do evento masculino correspondente, que nado pouco menos dun quinto de segundo máis lento en 29.10. Isto provocou acusacións de dopaxe contra Ye. Con todo, os comentaristas salientaron que estas dúas veces eran enganosas. O tempo xeral de Lochte foi de 23.25 segundos máis rápido, 4:05.18, que o de Ye, e os tempos de todos os oito finalistas nos 400 m IM masculinos foron polo menos 10 segundos máis rápidos que o tempo de Ye. Cando Lochte bateu na etapa de estilo libre da carreira, tiña unha cómoda vantaxe sobre os seus oponentes, mentres que Ye aínda estaba a unha lonxitude corporal detrás da nadadora estadounidense Elizabeth Beisel nese momento da súa carreira. Phil Lutton, editor deportivo do "Brisbane Times", observou que Ye "tivo que acertar os queimadores para pasar de motor Beisel". A análise de datos das actuacións de 2.600 nadadores por dous investigadores da Universidade de Kansas non atopa a mellora de Ye inusual.