Escriba unha continuación para este parágrafo - Naquela época, formulou unha perspectiva ruralista e nacionalista sobre a vida, rexeitando o que consideraba "o mundo urbano híbrido" para "o mundo das nosas realidades nacionais". Na análise de Călinescu, isto significa que, como o seu predecesor, o conservador Eminescu, Sadoveanu cría que as cidades eran vítimas da "categoría superposta" de estranxeiros, en particular os que administraban propiedades arrendadas. Tras a revolta dos campesiños de 1907
, Sadoveanu enviou un informe ao seu ministro de Educación, Spiru Haret, informándolle sobre o estado da educación rural e, ademais diso, dos problemas que enfrentan os aldeáns de Moldavia. Dixo: "Os arrendatarios e propietarios de terras, independentemente da súa nacionalidade, fan burla do traballo dos romaneses. Cada "surtucar" [isto é, personaxe urbanizado] na aldea, alcaldes, notarios, vendedores de papel, desvergonzadamente [e] despiadadamente orde esta vaca de leite. A eles únese o sacerdote, que [...] está en desacordo co profesor". Con "Neamul Șoimăreștilor", as cargas da sociedade feudal e o mercantilismo, sobre todo a restrición dos dereitos económicos, convertéronse nun tema de fondo na súa ficción, que máis tarde representou a Estevo o Grande como o campión orixinal da xustiza social ("Frații Jderi"). Durante a maior parte da súa actividade na Primeira Guerra Mundial, Sadoveanu tamén seguiu a rusofobia dos poporanistas e a antipatía do lado da Entente, describindo as políticas nacionais do Imperio ruso en Besarabia como moito máis bárbaras que o goberno de Austria-Hungría sobre Transilvania. En 1916, cambiou abruptamente para o campo da Entente: o seu entusiasmo como oficial de propaganda foi tocado pola controversia unha vez que Romanía experimentou derrotas masivas; o propio Sadoveanu abandonou a causa da Entente en 1918, cando foi retirado do servizo, e retomou o seu coqueteo co lobby germanofilo de Constantin Stere.