A principios da década de 1670, Federico Guillerme apoiou os intentos imperiais de recuperar Alsacia e contrarrestar a expansión de Luís XIV de Francia. As tropas suecas invadiron Brandeburgo en 1674, mentres que a maior parte das forzas do elector estaban nos cuarteis de inverno de Franconia. En 1675, Federico Guillerme marchou coas súas tropas cara ao norte e rodeou as tropas de Wrangel. O elector logrou a súa maior vitoria na batalla de Fehrbellin.
A pesar de ser unha batalla menor, trouxo fama ao exército de Brandeburgo-Prusia e deu a Federico Guillerme o alcume de "Gran Elector". Despois de que Suecia invadiu Prusia a finais de 1678, as forzas de Federico Guillerme expulsaron aos invasores suecos durante a "Gran marcha de trineos" de 1678-79; Thomas Carlyle comparou a retirada sueca no inverno coa de Napoleón de Moscova.