Completa a seguinte frase: Un artigo de Andrei P. Tsygankov sobre os editoriais de "The New York Times", "The Washington Post" e "The Wall Street Journal" relacionados coa política interna rusa de 2008 a 2014 atopou que os editoriais tiñan unha visión abrumadoramente negativa do goberno ruso, baseada en temas como "eleccións, opoñentes e dereitos das minorías, o sistema de xustiza, protección dos dereitos de propiedade, liberdade de prensa, desenvolvemento de ONG e sociedade civil, protección dos cidadáns contra o crime e o terrorismo, mecanismos para a transferencia de poder, actitudes de Putin e Medvedev e relacións coas nacións occidentais". Tsygankov afirmou que os editoriais non reflectían adecuadamente "marcos neutros e positivos e como os que subliñan o progreso relativo do país ou as dificultades obxectivas que enfronta no seu desenvolvemento". En contraste, James Nixey do programa Rusia e Eurasia en Chatham House argumentou que un informe xusto non require unha falsa equivalencia entre as accións rusas e occidentais, e que a cobertura negativa de Rusia era comprensible dada a súa conduta en Crimea,
Georgia, e Siria, e o seu pobre rexistro de dereitos humanos. Piers Robinson argumenta que tanto os medios de comunicación rusos como os occidentais son parciais, escribindo que "os medios de comunicación convencionais, onde queira que estean baseados, son amplamente recoñecidos por ser excesivamente deferentes ao poder político e económico e iso significa, como consumidores de noticias".