Completar a seguinte frase:
Tras o armisticio de xuño de 1940, o protectorado francés de Túnez converteuse en parte de Francia de Vichy, o novo estado francés gobernado polo mariscal Philippe Pétain durante a ocupación de Francia pola Alemaña nazi na Segunda Guerra Mundial. Baixo o goberno do réxime colaboracionista de Pétain, os xudeus de Vichy Francia e Vichy Túnez foron sometidos aos dous antisemitas "Statut des Juifs" (Estatutos xudeus de 3 de outubro de 1940 e 2 de xuño de 1941), como os xudeus na Francia continental. Así, a lexislación discriminatoria definía aos xudeus, restrinxíbalos no servizo público, nas institucións educativas e no xornalismo, e nas profesións liberais (numerus clausus), contabaos (censo xudeu), e obrigabaos a rexistrar a súa propiedade para ser posteriormente arianizados. Consecuentemente, os xudeus atoparon a si mesmos na súa anterior condición inferior de "nativos" e quedaron empobrecidos. En agosto de 1941, Xavier Vallat, xefe da Oficina de Asuntos Xudaicos ("Commissariat Général aux Questions Juives"), veu da Francia metropolitana para comprobar o asunto da cuestión xudía. Segundo un artigo no sitio web do Museo Memorial do Holocausto dos Estados Unidos (USHMM), "a historia do Holocausto nos tres territorios do norte de África de Francia (os tres departamentos, 91, 92 e 93, na Arxelia francesa, os dous protectorados franceses de Marrocos e Túnez) está intrínsecamente ligada ao destino de Francia durante este período". O erudito do Holocausto Martin Gilbert especificou que a persecución dos xudeus do norte de África francesa foi unha parte integral do Holocausto en Francia. O Marrocos francés, Arxelia e Túnez en territorios europeos no norte de África foron considerados parte de Europa, segundo un documento francés e alemán relevante para a Solución Final da cuestión xudía.