Despois das dúas guerras balcánicas de 1912 e 1913 e a disolución do Imperio Otomán, a maioría dos seus territorios europeos foron divididos entre Grecia, Bulgaria e Serbia. Case o territorio que se convertería en Macedonia do Norte foi anexionado por Serbia conforme ao tratado de paz celebrado en Bucarest. Con todo, a rexión de Strumica pasou a Bulgaria. Despois da partición, unha campaña anti-búlgara foi levada a cabo nas áreas baixo control serbio e grego. Ata 641 escolas búlgaras e 761 igrexas foron pechadas polos serbios, mentres que o clero e os profesores exarquistas foron expulsados. O uso de todos os dialectos macedonios e o búlgaro estándar foron proscritos. O IMRO, xunto cos albaneses locais, organizou o levantamento de Ohrid<unk>Debar
contra o dominio serbio. En poucos días os rebeldes capturaron as cidades de Gostivar, Struga e Ohrid, expulsando ás tropas serbias. Segundo o informe da Fundación Carnegie para a Paz Internacional, un exército serbio de 100.000 soldados regulares reprimiu a revolta. Moitos morreron e decenas de miles de refuxiados fuxiron a Bulgaria e Albania.