En 1814, unha organización secreta chamada Filiki Eteria foi fundada co obxectivo de liberar a Grecia. O Filiki Eteria planeou lanzar revoltas no Peloponeso, os Principados danubianos e a capital coas súas áreas circundantes. A primeira destas rebelións comezou o 6 de marzo de 1821 nos Principados do Danubio, que foi sufocada polos otománs. O 17 de marzo de 1821, os maniotas declararon a guerra, o que foi o comezo de accións revolucionarias doutros estados controlados. En outubro de 1821, Teodor Kolokotronis capturara Tripolitsa, seguido por outras revoltas en Creta, Macedonia e Grecia central. A tensión entre as diferentes faccións gregas non tardou en medrar, o que levou a dúas guerras civís consecutivas. Mehmet Ali de Exipto acordou enviar o seu fillo Ibrahim Pasha a Grecia cun exército para suprimir a revolta a cambio de gañar territorios. A finais de 1825, a maior parte do Peloponeso estaba baixo control exipcio, e a cidade de Missolonghi foi sitiada e caeu en abril de 1826. Ibrahim lograra reprimir a maior parte da rebelión no Peloponeso e Atenas fora retomada. Rusia, Gran Bretaña e Francia decidiron intervir no conflito e cada nación enviou unha armada a Grecia. Tras as noticias de que as flotas combinadas otomán-exipcias ían atacar a illa grega de Hidra, a frota aliada interceptou a frota otomán-exipcia na batalla de Navarino. Tras unha semana de enfrontamento, unha batalla
que resultou na destrución da frota otomán-exipcia. Coa axuda dunha forza expedicionaria francesa procedió á parte capturada da Grecia Central en 1828.