En 1648 Xoán Casimiro foi elixido polo Parlamento polaco para suceder ao seu medio irmán no trono polaco. O reinado do último dos Vasas na Mancomunidade polaco-lituana dominaría a Guerra Ruso-polaca (1654-67), seguida da guerra con Suecia ("O diluvio
"), o escenario para o cal fora establecido polos dous reis Vasa anteriores da Mancomunidade. A maior parte de Polonia foi invadida polo exército sueco durante o Diluvio sen moita loita, debido á complicidade conspirativa dos gobernadores e da nobreza polacos e lituanos. No transcurso duns anos, a Mancomunidade subiu para forzar aos suecos a saír de Polonia, terminando as breves invasións e campañas, con todo, a un alto custo. A maioría das cidades e vilas da Mancomunidade foron saqueadas, saqueadas e algunhas foron queimadas, principalmente polas unidades inimigas en retirada. Aínda que o reinado de Xoán Casimiro é lembrado como un dos máis desastrosos e quizais os máis fracasados na historia de Polonia e da Mancomunidade Polaco-Lituana, é a miúdo referido como o "rei guerreiro" que loitou con valentía para salvar a súa nación e o seu pobo.