Completa a seguinte frase: En, o piloto finlandés Mika Häkkinen converteuse no principal rival de Schumacher polo título. Häkkinen gañou as dúas primeiras carreiras da tempada, gañando unha vantaxe de 16 puntos sobre Schumacher. Schumacher gañou en Arxentina e, co Ferrari mellorando significativamente na segunda metade da tempada, Schumacher conseguiu seis vitorias e cinco outros podios. Ferrari conseguiu un final de 1<unk>2 no, o primeiro Ferrari 1<unk>2 desde 1990, e o, que empatou a Schumacher con Häkkinen no liderado do Campionato de Pilotos con 80 puntos. Häkkinen gañou o campionato, con todo, gañando as dúas últimas carreiras. Houbo dúas controversias durante a tempada; na, Schumacher estaba a liderar na última volta cando entrou no pit lane, cruzou a liña de inicio e finalización e parou para cumprir a súa penalización de dez segundos stop-go (recibida por adelantar a un coche de volta (Alexander Wurz) durante un período de coche de seguridade). Houbo algunhas dúbidas sobre se isto contaba como penalización, pero, como cruzou a liña de meta cando entrou no pit lane, a vitoria foi válida. Na
No Gran Premio de Bélxica, Schumacher lideraba a carreira por 40 segundos en spray pesado, pero chocou co McLaren de David Coulthard cando o escocés, unha volta atrás, reduciu a velocidade na liña de carreiras con moi pouca visibilidade para deixar pasar a Schumacher. O seu Ferrari perdeu unha roda, pero puido volver aos boxes, aínda que foi obrigado a retirarse. Schumacher saltou do seu coche e dirixiuse ao garaxe de McLaren dun xeito furioso e acusou a Coulthard de "intentar matalo". Coulthard admitiu cinco anos despois que o accidente fora o seu erro.