Dado que o combustible era unha parte significativa do peso dun coche, os equipos variaron a cantidade de combustible cargado nun coche en calquera parada dada (e antes da carreira) e así variaron o número de paradas nos boxes. As estratexias máis comúns que se observaron foron as estratexias de parada única e de dúas paradas; as estratexias de dúas paradas empregáronse para aumentar a velocidade do coche / mellorar os tempos de volta para atrapar aos coches por diante, mentres que as estratexias de parada única foron utilizadas para gañar tempo e posicionar a pista aos coches por diante coa vantaxe de unha parada en boxes menos. Con todo, os equipos podían e ás veces optaban por estratexias de boxes pouco ortodoxas con múltiples paradas en boxes (3+), como foi empregado por Ferrari e Michael Schumacher con catro paradas no Gran Premio de Francia de 2004
, que finalmente gañou.