Aínda que o lugar estivo ocupado desde a Idade do Bronce, a fortaleza gañou importancia durante o Imperio Bizantino e pasou a estar baixo o control dos señores armenios locais a finais do século XI. Balduíno I conquistou a cidade no inverno de 1097, e posteriormente converteuse nunha parte do condado de Edesa. Foi unha das principais fortalezas dos condes francos como Joscelin I. Despois da caída de Edesa
A partir de entón, a cidade pasou a ser a capital do que quedaba do condado, ata que finalmente foi vendida ao emperador Manuel I Comneno en 1150. Caeu para os musulmáns de Nur ed-Din dentro dun ano.