O ascenso de Ferris a través das filas lle trouxo os comandos de varios pequenos buques durante o período de paz entre o final da Guerra de Independencia Americana e o estallido das Guerras Revolucionarias Francesas, pero non alcanzou o posto de capitán completo ata o inicio das guerras con Francia. Pasou a maior parte da guerra ao mando dun único barco, nunha variedade de servizos eclécticos. Seguíron comandos máis activos e convencionais, e participou na captura de Gorée en 1801. Volvendo fresco deste triunfo, foi nomeado ao mando do 74-canón, e enviado cunha frota baixo o contralmirante Sir James Saumarez para patrullar os portos franceses e españois. Mentres realizaba esta tarefa, Saumarez descubriu e atacou un escuadrón baixo Charles-Alexandre Léon Durand Linois. Esta acción, a primeira batalla de Algeciras
A batalla foi dura, e os británicos foron obstaculizados por augas pouco profundas, brisas lixeiras e a presenza de baterías inimigas. O "Hannibal" encallou e sufriu graves danos, sufrindo unha serie de baixas. Os intentos de aforrar o barco fracasaron, e o resto da frota non puido axudarlle. Nunha posición desesperada, Ferris foi forzado a entregar a súa nave.