Completa a seguinte frase: A autoridade omeia case colapsou na súa fortaleza en Siria despois da morte de Mu'awiya II. Al-Dahhak en Damasco, as tribos Qays en Qinnasrin (norte de Siria) e Jazira, os Judham en Palestina, e os Ansar e os árabes do sur de Homs optaron por recoñecer a Ibn al-Zubayr. Marwan ibn al-Hakam, o líder dos Omeyas expulsados a Siria desde Medina, estaba preparado para someterse a Ibn al-Zubayr tamén, pero foi persuadido a enviar a súa candidatura ao califato por Ibn Ziyad. Este último fora expulsado de Iraq e esforzouse por manter o goberno omeia. Durante unha cúpula de tribos sirias pró-Omeias, a saber, os Quda'a e os seus aliados Kinditas, organizados por Ibn Bahdal na antiga capital Ghassanid de Jabiya, Marwan foi elixido califa a cambio de privilexios económicos para as tribos leais. Na seguinte
Batalla de Marj Rahit en agosto de 684, Marwan levou aos seus aliados tribais a unha vitoria decisiva contra un exército Qaysite moito maior liderado por al-Dahhak, que foi asasinado. Pouco despois, os árabes do sur de Homs e os Judham uníronse aos Quda'a para formar a confederación tribal de Yaman. Marj Rahit levou ao longo conflito entre as coalicións Qays e Yaman. Os Qays reagrupáronse na fortaleza do río Éufrates de Circesium baixo o mando de Zufar ibn al-Harith al-Kilabi e marcharon para vingar as súas perdas. Aínda que Marwan recuperou o control total de Siria nos meses seguintes á batalla, a loita intertribal minou a base do poder omeia: o exército sirio.