O No. 76 Squadron continuou a apoiar as operacións aliadas en Nova Guinea durante 1944. O 17 de xaneiro participou nun ataque a un campamento xaponés preto de Lindenhafen, Nova Bretaña, que involucrou 73 avións e foi a maior operación da RAAF ata ese momento na guerra. Varias semanas máis tarde, a Ala No. 73, que naquel momento comprendía os esquadróns No. 76 e No. 77 equipados con Kittyhawk, así como o esquadrón No. 79 equipado con Spitfire, foi seleccionado para guarnicionar as Illas do Almirantado durante 90 días despois de que fosen capturadas na campaña das Illas do Almirantado. As tropas do Exército dos Estados Unidos da 1a División de Cabalería comezaron a desembarcar nestas illas o 29 de febreiro e o No. 76 Squadron chegou alí o 9 de marzo. O escuadrón posteriormente proporcionou cobertura de caza e apoio aéreo próximo ás forzas aliadas na área xunto co resto do No. 73 Wing. Non había necesidade de protección de cazas nesta área en agosto e o No. 76 Squadron foi transferido á Ala No. 81, que tamén comprendía o No. 77 e o No. 82 Squadrons e formaba parte do Grupo No. 10. Os esquadróns 76 e 77 completaron o seu movemento a Noemfoor o 13 de setembro, onde se concentraron co resto da ala. A partir de mediados de outubro, o Grupo 10 atacou as posicións xaponesas no oeste de Nova Guinea e as illas orientais das Indias Orientais Neerlandesas (NEI) para apoiar o desembarco dos Estados Unidos en Leyte.
nas Filipinas. A Ala 81 concentrou a súa atención en Nova Guinea, mentres que os tres escuadróns da Ala 78 equipados con Kittyhawk atacaron obxectivos nas outras illas. O 25 de novembro, o grupo 10 foi renomeado como Primeira Forza Aérea Táctica (1TAF).