A principios do ano 44 a.C., Xulio César anunciou as súas intencións de invadir a Partia e restaurar o poder romano en Oriente. As súas razóns eran castigar aos partos por axudar a Pompeio na recente guerra civil, vingar a derrota de Crasso en Carraia, e especialmente igualar a gloria de Alexandre o Grande para el. Con todo, antes de que César puidese lanzar a súa campaña, foi asasinado. Como parte do compromiso entre Antonio e os republicanos para restaurar a orde despois do asasinato de César, Publio Cornelio Dolabella foi asignado como gobernador de Siria e o mando da campaña parta planeada por César. O compromiso non se mantivo, e os republicanos foron forzados a fuxir ao leste. Os republicanos ordenaron a Quinto Labienus que atraese aos partos ao seu lado na guerra resultante contra Antonio e Octavio
- Non. Despois de que os republicanos foron derrotados na batalla de Filipos, Labenio uniuse aos partos. A pesar das turbulencias internas de Roma durante ese tempo, os partos non se beneficiaron inmediatamente do baleiro de poder no leste debido á renuencia de Orodes II a pesar das urxencias de Labienus ao contrario.