Completar a seguinte frase:
Inundacións de China de 1931, unha das catástrofes de inundación máis mortíferas da historia mundial, Wuhan foi un refuxio para as vítimas das inundacións de áreas periféricas, que chegaron desde a primavera tardía. Pero cando a propia cidade foi inundada a principios do verán, e despois dunha catastrófica falla do dique xusto antes das 6:00 da mañá do 27 de xullo, un estimado de 782.189 cidadáns urbanos e refuxiados rurais quedaron sen fogar. A inundación cubriu unha área de 32 quilómetros cadrados e a cidade estivo inundada baixo moitos metros de auga durante case tres meses. Un gran número de persoas reuníronse en illas inundadas en toda a cidade, con 30.000 refuxiados nun terraplén ferroviario no centro de Hankou. Con pouca comida e un completo colapso no saneamento, miles de persoas pronto comezaron a sucumbir ás enfermidades. Jin Shilong, enxeñeiro sénior da Axencia de Prevención de Inundacións de Hubei, describiu a inundación: A maioría dos edificios de Wuhan naqueles días só tiñan un piso de altura, e para moita xente non había escapatoria, morreron a decenas de miles. Acababa de saír do servizo na oficina principal da compañía, un edificio de tres pisos relativamente novo preto do centro da cidade... Cando oín o ruído terrible e vin a parede de auga chegando, corrí ao último piso do edificio.... Estaba nun dos edificios máis altos e fortes que quedaron en pé. Naquela época ninguén sabía se a auga baixaría ou subiría aínda máis. A marca de augas altas foi alcanzada o 19 de agosto en Hankou, co nivel da auga superior ao normal. En 1936, cando un desastre natural golpeou a China Central con inundacións xeneralizadas que afectaron a Hebei, Hunan, Jiangxi, Wuhan e Chongqing causadas polos ríos Yangtze e Huai, Ong Seok Kim, como presidente do Comité de Recadación de Fondos e Socorro de Desastres de Sitiawan, recolleu diñeiro e materiais en apoio ás vítimas.