Os tribunos plebeus (os representantes dos plebeus) e o Consello Plebeus (a asemblea dos plebeus) ás veces chocaron co Senado sobre as reformas mencionadas e sobre a relación de poder entre as institucións plebeus e o Senado. Os Optimates entre os senadores encabezaron a oposición senatorial. Estes tribunos foron apoiados por políticos Populares como Gayo Marius e Xulio César, que a miúdo eran patricios, ou equitas. Os seus conflitos tamén tiveron un papel nalgunhas das guerras civís da República romana tardía: a primeira guerra civil de Sila (88-87 a.C.), a segunda guerra civil de Sila (82-81 a.C.), a guerra de Sertorio (83-72 a.C.), a rebelión de Lépido (77 a.C.), a guerra civil de César (49-45 a.C.), a guerra civil poscaesaria (44-43 a.C.), a guerra civil dos libertadores
(44<unk>42 a.C.) e a revolta siciliana (44<unk>36 a.C.).