Completa a seguinte frase: "Wedderburn" volveu entrar na lagoa de Eniwetok o 14 de agosto. Alí, foi reasignado á pantalla antisubmarina dun grupo de tarefas de portaavións rápidos, TG 38.2, construído ao redor de "Intrepid" (CV-11), "Hancock" (CV-19), "Bunker Hill" (CV-17), "Cabot" (CVL-28) e "Independence" (CVL-22). Navegou desde Eniwetok o 29 de agosto en compañía de toda a forza de tarefas de portaavións rápidos (TF 38) para realizar unha gran varrida das illas controladas polos xaponeses, incluíndo Filipinas, Palaus e Yap. "Wedderburn" protexía o portaavións dos ataques de submarinos inimigos mentres eles enviaban os seus avións contra obxectivos en Mindanao e Leyte e, máis tarde, o subgrupo de Visayas. Tamén proporcionaron o bombardeo aéreo inicial para a invasión de Palau e para a operación Morotai. Esas misións duraron case todo o mes de setembro, e o destructor non entrou nun "porto" ata o 28 cando o TG 38.2 chegou a Saipan. O 1 de outubro, ela e o TG 38.2 trasladáronse a Ulithi, recentemente capturado, onde os barcos chegaron ao día seguinte. O "Wedderburn", con todo, pronto volveu ao mar. A Task Force 38 reuniuse a uns 375 millas ao oeste das Marianas o 7 de outubro para abrir os preparativos para a
Invasión de Leyte. "Wedderburn" continuou a súa vixilia antisubmarina mentres os portaavións que protexía lanzaron os seus avións primeiro contra Okinawa, despois Formosa e finalmente contra obxectivos filipinos, atacando bases aéreas inimigas en Luzon e Visayas para dar aos Estados Unidos o dominio no aire sobre Leyte cando a invasión comezou o 20 de outubro.