Escribe unha continuación para este parágrafo - Os Jurchens tomaron o control do norte de China, conquistando a dinastía Liao e a metade da dinastía Song en 1142. Inicialmente non tiñan unha moeda única propia, senón que reutilizaron a moeda da dinastía Liao ou Song do Sur. En 1154, Wanyan Liang emitiu os billetes de Jiaochao tres anos antes de acuñar as súas propias moedas, unha secuencia na historia chinesa que nunca ocorreu antes ou despois. O Jiaochao tiña dez denominacións. Os billetes pequenos eran de 100, 200, 300, 500 e 700 "wén", mentres que os billetes grandes eran de 1, 2, 3, 5 e 10 "guàn". Como as notas chinesas anteriores, había unha taxa por rescatalos por moedas de cobre: 15 "wén" por "guàn". Jiaochao inicialmente tiña un período de expiración de sete anos despois da emisión, pero en 1189 isto foi abolido, dando as notas unha vida indefinida. Como outras primeiras moedas de papel chinesas, foi vítima da sobreimpresión que levou a unha inflación descontrolada. En 1214, debido á hiperinflación severa, o goberno comezou a imprimir billetes de valor de ata 1000 "guàn". O ano seguinte, Jiaochao foi substituído por unha nova moeda de papel, o Baoquan (寶泉), que sufriu o mesmo destino. Ata a conquista mongola da dinastía Jin.
En 1234, o estado continuou a emitir novos tipos de billetes que foron rexeitados polo público que só estaba disposto a aceptar transaccións en prata.