A Alianza Atlántica foi formada o 4 de abril de 1949 en resposta á ameaza do comunismo, e foi neste contexto problemático que a Forza Aérea belga foi reconstituída. A demanda de persoal e equipamento era alta porque as tensións este-oeste esixían unha maior vixilancia no espazo aéreo da OTAN. O medo a un novo conflito mundial, causado pola crise de Berlín
e especialmente pola Guerra de Corea que estalou en 1950, reforzou a necesidade de pilotos. En 1948, Bélxica -como outros países membros da Alianza Atlántica- asinou un acordo de cooperación militar cos Estados Unidos. No mesmo ano, os Estados Unidos asinaron un acordo de cooperación militar con Bélxica. A Lei de Asistencia de Defensa Mutua cubriu non só a entrega de equipos militares, especialmente aeronaves, senón tamén o adestramento do persoal. Así, xa en 1951, os primeiros estudantes belgas foron aos Estados Unidos para ser adestrados como pilotos.