A principios da década de 1980, o dominio doméstico do Benfica diminuíu, deixando ao equipo para xogar en competicións de segundo nivel, a saber, a Copa dos Campións e a Copa da UEFA. En 1980/81, o equipo chegou ás semifinais da Copa dos Campións, pero perdeu contra Carl Zeiss Jena da Alemaña Oriental. Esta actuación foi superada dúas tempadas despois, cando o Benfica chegou á final da Copa UEFA de 1983.
Despois de superar un combate de cuartos de final contra un equipo da Roma con Falcão e Bruno Conti. Na final, Benfica enfrontouse ao belga Anderlecht. Na primeira ida, o 4 de maio de 1983, o Benfica perdeu en Bruxelas cun único gol de Kenneth Brylle. Na segunda xornada, catorce días despois, o adestrador do Benfica, Sven-Göran Eriksson, optou por non iniciar Zoran Filipović e João Alves, ambos titulares indiscutidos, e o equipo empatou 1<unk>1 e perdeu outra final europea. Benfica volveu á Copa de Europa nas dúas tempadas seguintes, pero as derrotas contra o Liverpool nas dúas participacións demostraron que o equipo aínda non estaba preparado para competir cos mellores equipos de Europa.