Durante un ataque de bombardeo sobre o norte de Italia o 22 de xuño de 1944, a lanza antiaérea inimiga alcanzou a nave de Smith e tivo que fuxir detrás das liñas alemás. Unha familia campesiña chamada Zunino ocultou por un breve tempo; entón uniuse a un grupo de partisanos italianos pro-Aliados cos que participou en operacións de sabotaxe contra a guarnición alemá durante uns tres meses. Cando os alemáns se retiraron da área en outubro de 1944, Smith deixou para tratar de unirse ás forzas aliadas que acababan de invadir o sur de Francia. Acompañado por outros tres militares, cada un dun país europeo diferente, e un guía local, Smith atravesou os Alpes Marítimos, terminando a viaxe camiñando descalzo no xeo e na neve. As tropas estadounidenses recuperárono en novembro de 1944. Smith rexeitou de novo a oferta de un posto en Rodesia e volveu ao servizo activo en abril de 1945 co No. 130 (Punjab) Squadron, entón baseado no oeste de Alemaña. Voou en misións de combate alí, "tendo un pouco de diversión disparando cousas estrañas", recordaba, ata que a guerra en Europa rematou
O 7 de maio de 1945 coa rendición de Alemaña. Smith permaneceu co No. 130 Squadron para o resto do seu servizo, voando coa unidade a Dinamarca e Noruega, e foi despedido a finais de 1945 co rango de tenente de voo. Mantivo unha competencia razoable en italiano durante o resto da súa vida, aínda que segundo se informa cun acento "atroz".