Completa a seguinte frase: Despois do final da Primeira Guerra Mundial, Grecia percibiu a Belgrado como un veciño poderoso con tendencias potencialmente hexemónicas nos Balcáns. A capacidade iugoslava de atraer o apoio das grandes potencias, principalmente Francia, creou preocupacións en Atenas de que Iugoslavia presione a Grecia sobre o estatuto dos falantes eslavos da Macedonia grega e potencialmente incluso o porto de Tesalónica. Grecia estaba preocupada de que os estreitos lazos étnicos, lingüísticos e relixiosos entre Iugoslavia e Bulgaria levarían a unha alianza. Esta alianza non se materializou, xa que Iugoslavia era un estado de status quo que buscaba consolidar o éxito do movemento de unificación eslava do sur, mentres que Bulgaria era un estado revisionista. Do mesmo xeito que a situación co Reino de Serbia na Segunda Guerra dos Balcáns, Iugoslavia uniu forzas co Reino de Grecia, o Reino de Romanía e Turquía para establecer o Pacto dos Balcáns co obxectivo de manter o status quo xeopolítico. En comparación coa tensión emocional que a cuestión macedonia gozaba entre as elites búlgaras, as elites dominantes serbias (e en menor medida croatas e eslovenas) no Reino de Iugoslavia expresaron un menor interese pola cuestión. O Reino de Serbia reorientou o seu interese expansionista cara ao sur (rexións con un pequeno número de serbios étnicos) só despois da independencia de Serbia.
Crise de Bosnia e con medo ao cerco entre Austria-Hungría e Bulgaria máis poderosos. No período iugoslavo, a parte sur do país era coñecida como Banovina de Vardar.