Completar a seguinte frase: A principios do seu tempo como rector, un alto funcionario do partido na universidade incluíu no seu informe ao Ministerio de Seguridade do Estado (cuxas responsabilidades incluían facer un seguimento de tales asuntos) a avaliación de que Stern, como rector da universidade, non tiña boas relacións co persoal da universidade, o que se reflexionou nunha atmosfera de diferentes niveis de ansiedade xeral entre o persoal da universidade. Visto doutros ángulos, tal ansiedade non era sen razón, xa que Stern consideraba que era o seu traballo dirixir a universidade no espírito do partido político gobernante do país. Varias "purgas" foron realizadas durante o seu mandato, especialmente en 1958 cando se moveu contra o chamado "Spirituskreis" ("liberalmente, "Círculo espiritual"), un pequeno grupo de profesores inaceptablemente "burgueses". Anteriormente, en 1952 e 1953, usou varias veces a súa influencia co senado universitario para deter as accións de protesta dos decanos da universidade en apoio aos estudantes detidos no contexto do crecente descontento que precedeu ao breve pero salvaxemente reprimido (con a participación activa das tropas soviéticas).
levantamento de xuño de 1953. Tamén controvertido entre os compañeiros da universidade foi a forma en que Stern se contentaba con nomear a ex nazis a cátedras de profesorado e, cando era apropiado, reelegalos, sempre que demostrasen ser apoiadores obedientes e complacentes do partido baixo o novo tipo de ditadura unipartidista que se instalara no estado de Alemaña Oriental, construído de acordo cos principios leninistas-socialistas de estilo soviético, sobre fundamentos que, antes de 1949, foran a zona de ocupación soviética. Desde o punto de vista de fontes simpatizantes, Stern sentiuse seguro na crenza de que se atopara con moitos activistas de esquerda comprometidos que, unha vez adquiridos status e posición, se contentaran con traizoar e abandonar o movemento obreiro. A dereita non tiña o monopolio da traizón política.