Mesmo antes de que a desnazificación fose oficialmente abandonada en Alemaña Occidental, a propaganda da Alemaña Oriental frecuentemente retratábase a si mesma como o único verdadeiro estado antifascista, e argumentou que o estado da Alemaña Occidental era simplemente unha continuación do réxime nazi, empregando os mesmos funcionarios que administraran o goberno durante a ditadura nazi. A partir da década de 1950, o razonamento destas acusacións centráronse no feito de que moitos exfuncionarios do réxime nazi estaban empregados en cargos no goberno de Alemaña Occidental. Con todo, a propaganda alemá oriental tamén intentou denunciar como nazis incluso políticos como Kurt Schumacher, que fora encarcerado polo propio réxime nazi. Tales alegacións aparecían con frecuencia no xornal oficial do Partido Socialista de Unidade de Alemaña, o "Neues Deutschland". O levantamento da Alemaña Oriental de 1953
En Berlín foi oficialmente culpado dos "agentes provocadores" nazis de Berlín Occidental, que o "Neues Deutschland" alegou que estaban traballando en colaboración co goberno occidental co obxectivo final de restaurar o goberno nazi en toda Alemaña. O muro de Berlín foi oficialmente chamado o Muro de Seguridade Antifascista (en alemán: Antifaschistische Sicherheitsmauer) polo goberno da Alemaña Oriental.