Resume o artigo:  Durante unha conversa cun profesor dunha universidade da Ivy League, unha nai empuxa á súa filla a compartir como é presidenta do grupo de "sobreviventes da bulimia" da súa escola. Na esperanza de impresionar ao comité de admisión de Yale, unha estudante escribe un ensaio sobre a época en que estaba tan absorta nunha discusión cun profesor de francés que admiraba que se urinou en vez de interromper ao profesor ou saír da sala. Buscando darlle á súa filla unha vantaxe, os pais contratan un consultor de admisión á universidade cando a súa filla está no oitavo ano e saben que a conta total será de aproximadamente 50.000 dólares. Como me gustaría poder informar que esas tres pepitas eran pura ficción, bocados da miña imaxinación para unha gran historia para unha novela ou serie de televisión. Pero, por desgraza, son exemplos demasiado reais incluídos nun novo libro provocativo "Onde vas non é quen serás: un antídoto para a manía das admisións universitarias" do premiado columnista do New York Times e autor de best-sellers Frank Bruni. Eses exemplos, dixo Bruni, deberían ser realmente "chamadas de atención" para calquera pai ou alumno que estea actualmente involucrado, ou que algún día poida ser consumido polo xogo anual "En que escola entraré?" "Isto di que estamos a darlle un nivel de importancia a isto que é completamente tolo", dixo Bruni durante unha entrevista recente. O alumnado é 8 de 8 nas admisións ás universidades da Ivy League. Para moitas familias nos Estados Unidos, o desafío non é entrar na universidade correcta. É poder pagar a escola da súa elección, ou calquera escola para o caso. Pero para moitas familias de ingresos medios e altos, o proceso de admisión á universidade é tan frenético como sempre coa crenza de que unha escola pode facer ou romper o futuro dun neno. Tiven que preguntar a Bruni, a quen coñecín durante a miña cobertura da política presidencial, como é que as admisións universitarias se fixeron tan insanamente intensas e ridículamente competitivas. Ambos nos rimos de que o proceso non era tan maníaco nin tan cargado como cando ambos íamos á universidade nos anos 80. Bruni apunta a unha serie de...
Un novo libro di que onde vas á universidade non determina quen serás. O autor Frank Bruni culpa á economía e ás universidades por aumentar as apostas para a admisión. Dos 10 principais directores executivos da lista Fortune 500 en 2014, só un foi a unha universidade da Ivy League.