Unha vez asegurado o subministro de pezas de recambio a mediados da tempada, os B186 foron modificados para incorporar unha serie de novas características aerodinámicas (incluíndo ás dianteiras e traseiras e unha parte inferior revisada), novos paquetes de suspensión e conceptos de configuración revisados. O chasis tamén foi reforzado para facer fronte ao estrés causado pola potencia do motor BMW. O paquete de desenvolvemento foi completado coa chegada dun novo deseño de á traseira para o Gran Premio de Austria, onde o rendemento mellorado do B186 e o circuíto de alta velocidade Österreichring fixeron que fose o coche máis rápido no campo con Fabi (polo) e Berger ocupando a primeira fila da grella. A competitividade do coche mellorou ao longo da tempada, particularmente durante a segunda metade, como resultado deste desenvolvemento. Tamén se fixo máis fiable, aínda que este aspecto permaneceu sospechoso durante todo o ano cun total de dezanove retiros de 32 arranques. A competitividade dos pneumáticos Pirelli tamén mellorou, e a súa relativa durabilidade en comparación cos Goodyears a miúdo xogou na vantaxe do B186, exemplificado pola vitoria de Berger no Gran Premio de México de 1986.
A maioría dos principais competidores (con excepción do McLaren de Prost que terminou segundo) fixo polo menos dúas paradas para os pneumáticos debido á superficie abrasiva do Autódromo Hermanos Rodríguez.