A área de Shuafat foi ocupada de forma intermitente, cos achados arquitectónicos máis antigos que datan do período calcolítico de hai 7000 anos, seguidos por achados do período do Segundo Templo (século II-I a.C., un asentamento agrícola fortificado) e o curto período entre o final da Primeira Guerra Xudaica-Romana.
(66<unk>70) e a revolta de Bar Kokhba (132<unk>135), sendo re-habitada nunha escala menor durante os séculos II-IV.