O 13 de abril de 1632, o emperador Fernando II restableceu a Wallenstein como xefe de gabinete. Wallenstein organizou unha revisión completa do exército imperial chamando a Götzen ao servizo activo. O 6 de novembro de 1632, Götzen liderou unha división de cabalería na batalla de Lützen. En 1633, Götzen foi ascendido ao rango de xeneral. Despois do asasinato de Wallenstein foi posto baixo o mando de Matthias Gallas, distinguíndose na batalla de Nördlingen (1634)
- Non. En 1635, foi xulgado por seu mal desempeño na campaña de Silesia en combinación coa súa anterior asociación con Wallenstein. En 1636, a súa reputación como un comandante experimentado e valente gañou o rango de Generalfeldmarschall ao servizo do Electorado de Baviera, substituíndo a. Os bávaros arrasaron entón o Landgraviato de Hesse-Kassel, sen poder frear o punto morto da guerra de Hesse. En xaneiro de 1637, os bávaros reforzaron os bloqueos imperialistas de Koblenz e a fortaleza de Ehrenbreitstein. As guarnicións francesas que protexían as fortalezas estaban illadas desde agosto de 1635. Dous intentos de abastecerse foron interceptados, forzando aos 195 supervivientes da forza inicial de 2.000 a renderse o 28 de xuño de 1637 a cambio de salvar o paso a casa. En marzo de 1637, Götzen e Melchior von Hatzfeldt partiron para o norte de Alemaña, pero tras a derrota imperialista na batalla de Rheinfelden, Götzen foi encargado de tratar coa ameaza que representaba a invasión bernardina do Schwarzwald.