O 5o Exército debía ser organizado e mobilizado sobre unha base xeográfica a partir do 5o Distrito do Exército en tempo de paz, que estaba dividido en tres distritos divisionais, cada un dos cales estaba subdividido en rexións de reximentos. A primeira mobilización nacional en Iugoslavia comezou en setembro de 1939 despois da invasión alemá de Polonia. Entre dous e catro reximentos de infantería foron levantados en cada distrito divisional, todos os reximentos de cabalería, a maioría das divisións de artillería e as unidades da Garda Fronteriza tamén foron levantadas. Esta mobilización non tivo éxito xa que o Exército Iugoslavo carecía de equipo militar, especialmente vehículos de transporte e animais. O método de mobilización tamén resultou ineficaz e todas as unidades foron desmovilizadas despois de varios meses. A seguinte mobilización no 5o Distrito do Exército comezou o 12 de novembro de 1940, dúas semanas despois de que Italia invadise Grecia.
- Non. No 5o Distrito de Exércitos, a 5a División de Infantería "Šumadijska" e a 46a División de Infantería "Moravska" debían ser totalmente mobilizadas mentres que a 22a División de Infantería "Ibarska", a 9a División de Infantería "Timočka", a 8a División de Infantería "Krajinska" e a 34a División de Infantería "Toplička" debían ser parcialmente mobilizadas. O Estado Maior do 5o Distrito do Exército avaliou as unidades mobilizadas como "utilizables", pero as unidades carecían de vehículos de transporte e animais.