En 1736, ocorreu unha explosión no almacén do bastión de San Pedro, ao mesmo tempo que se engadía ravelín dobre á fortaleza. Entre 1737 e 1738, o traballo no sitio foi dirixido polo enxeñeiro Real Manuel de Azevedo Fortes, asistido polos enxeñeiros Pinto de Alpoim e Jacinto Lopes da Costa. Manuel de Azevedo Fortes propuxo a construción de: un caballador montado sobre o bastión de São João de Deus; unha cociña diante do ravelin dos Amores; "tenalham" diante das paredes entre os bastións de São Pedro e Santo António; bóvedas para a defensa dos fosos, diante de todas as paredes, agás na parte traseira e portas; un almacén de pólvora ao lado do castelo; dous cuarteis a proba de bombas baixo os baluartes de São Francisco e Santa Bárbara; a división do ravelin de Santo António en dous corpos separados por foso e con porta cara ao leste; e aberturas para posternas nos bastións de São Pedro, São Francisco e paredes entre os bastións de São João de Deus e Santa Bárbara. A maioría dos proxectos propostos non foron executados, e só se iniciaron as portas de San Francisco e algúns ravelins. Entre 1746 e 1747, as terras foron expropiadas para a execución da fortaleza. O 1 de novembro de 1755, o famoso terremoto de Lisboa
causou danos nas paredes e destrución dos cuarteis de infantería.