Bărbulescu estivo completamente ausente da vida política cando Rumania se uniu á Entente, e permaneceu en silencio durante case o resto da Primeira Guerra Mundial. En marzo de 1918, con Bucarest baixo ocupación
e Iași como capital provisional, a historia parecía confirmar as súas preocupacións. O 1 de marzo, xa que a maioría do persoal pro-Entente abandonara a cidade, os germanófilos elixírono decano da Facultade de Letras. En abril, antes da rendición rumana, e co país de popa encabezado por Alexandru Marghiloman, Bărbulescu e Constantin Meissner estaban editando o xornal conservador "Iașiul". O seu asistente e director de arte foi o debuxante Nicolae Tonitza, que se queixou de que Bărbulescu era un disciplinario, imposible de traballar.