En xuño de 1948, pouco despois da creación de Israel e no medio da primeira guerra árabe-israelí
, violentos disturbios anti-xudeus estalou en Oujda e Djerada, levando á morte de 44 xudeus. En 1948-49, despois das masacres, 18.000 xudeus marroquís deixaron o país para Israel. Con todo, máis tarde, o éxodo xudeu de Marrocos reduciuse a uns poucos miles ao ano. A principios da década de 1950, as organizacións sionistas alentaron a emigración, particularmente no sur máis pobre do país, vendo aos xudeus marroquís como valiosos contribuíntes ao Estado xudeu: