A aldea de Isdud foi ocupada polo exército exipcio o 29 de maio de 1948, e converteuse na posición máis setentrional dos exipcios durante a guerra árabe-israelí de 1948
- Non. Mentres os israelís non conseguían capturar territorio e sufriron grandes baixas, Exipto cambiou a súa estratexia de ofensiva a defensiva, detendo así o seu avance cara ao norte. As forzas exipcias e israelís chocaron na área circundante, e os exipcios non foron capaces de manter a ponte de Ad Halom sobre o río Laquis. As forzas israelís rodearon a cidade durante a Operación Pleshet, e bombardearon e bombardearon desde o aire. Durante tres noites a partir do 18 de outubro, a Forza Aérea israelí bombardeou Isdud e varios outros lugares. Temendo o cerco, as forzas exipcias retiráronse o 28 de outubro de 1948, e a maioría dos residentes fuxiron. Os 300 habitantes que quedaron foron expulsados cara ao sur polas Forzas de Defensa de Israel. A aldea formaba parte do territorio que foi concedido a Israel nos acordos de armisticio de 1949 despois do final da guerra.