Bajo Pivljanin (<unk> 7 de maio de 1685), nado Dragojlo Nikolić, foi un comandante serbio "hajduk" activo principalmente nos territorios otománs de Herzegovina e o sur de Dalmacia. Nacido en Piva, naquel momento parte do Imperio otomán, era un comerciante de bois que supuestamente deixou a súa aldea despois de experimentar a inxustiza otomana. Mencionado en 1654 como un bandido durante a guerra veneciano-otomana, entrou ao servizo da República de Venecia en 1656. Os hajduks foron usados para protexer a Dalmacia veneciana. Permaneceu como un "hajduk" de baixo rango durante a década seguinte, participando nalgunhas operacións notables como a incursión en Trebinje. Entre 1665 e 1668 subiu rapidamente nas filas ata o nivel de "harambaša" ("líder de bandidos"). Despois da guerra, que terminou desfavorablemente para os venecianos, os hajduks foron expulsados do seu refuxio na baía de Kotor baixo a presión otomana. Entre 1671 e 1684, Pivljanin, xunto con outros hajduks e as súas familias, foron refuxiados en Dalmacia. Sobre
Volveu á baía de Kotor e encargouse de defender a fronteira; en 1685 el e a súa banda caeron na batalla contra o gobernador otomán de Scutari. Considerado como un dos hajduks máis distinguidos do seu tempo, é elogiado na poesía épica serbia.