Ross describiu as propiedades de Clifford, centradas en Cumberland, Westmorland, Durham e Yorkshire, como "valiosas e estratéxicamente importantes no problemático norte". O noveno barón nunca fora tan rico como algunhas das familias veciñas, como os Darcy. A súa herdanza de 1461 impediu que o seu fillo herdara, pero en 1470 o rei Eduardo foi forzado do trono e ao exilio, e Henrique VI foi devolto ao trono. O Conde de Warwick, agora aliado coa Casa de Lancaster contra Eduardo, estaba a cargo do goberno, e o seu irmán, Xoán, Marqués Montague, foi concedido a tutela de Henry Clifford durante a súa minoría. Summerson postula que esta era unha oportunidade para Clifford de recuperar a súa herdanza. Non obstante, probablemente non houbo tempo suficiente para defender a súa reivindicación, xa que os dous Nevilles morreron na Batalla de Barnet
o 14 de abril do ano seguinte. A vitoria de Eduardo IV en Barnet, e na Batalla de Tewkesbury unhas semanas despois, destruíu os restos da resistencia de Lancaster e devolveu a Eduardo ao trono. A pesar das conexións de Clifford con Lancaster, parece que nunca estivo en perigo neste momento, xa que o 16 de marzo de 1472 Eduardo concedeulle un perdón real. Isto foi a pesar do intento do irmán de Clifford, Thomas, de levantar unha rebelión pro-Lancastrian en Hartlepool. A Henry Clifford permitíuselle herdar as propiedades do seu avó materno, Henry Bromflete, Lord Vescy, que morrera en 1469, pero aínda non o seu patrimonio Clifford. Ademais, como a súa nai aínda estaba viva, un terzo da súa herdanza -a súa dote- permaneceu fóra do seu control ata a súa morte en 1493.