Escribe unha continuación para este parágrafo - Mohsen Namjoo introduciu moitas innovacións neste estilo desde 1993 cando entrou na música rock iraniana. Aínda que fala con valentía, é moi popular. Un corresponsal iraniano de "The New York Times" en Irán escribiu que "algúns o chaman unha especie de Bob Dylan de Irán". No outono de 2014, Namjoo deu clases de "Revolución e poetas: contido e forma na poesía iraniana". Organizado por Middle East Studies, Brown, participou nun panel de discusión sobre música de protesta / interpretación musical e cambio social o xoves 13 de novembro, así como tomou a iniciativa de reunir un par de bandas iranianas, prohibidas de tocar no seu propio país, que se xuntaron por primeira vez nun festival de música iraniano titulado <unk>Iran Underground<unk> o 15 de novembro no Auditorio RISD. O evento foi parte dos eventos do 250 aniversario de Brown. O estilo particular de Mohsen Namjoo non foi capaz de ser criticado por mor da súa falta de familiaridade cos conceptos básicos da música. Unha ou dúas veces, os partidarios de Mohsen Namjoo foron criticados dentro de Irán, e as audiencias foron forzadas a ser canceladas, e o propio Mohsen Namjoo permaneceu en silencio. Ao ler versos do Corán (suras al-Shams), Namjoo fixo alerxias a si mesmo. Algúns sitios web informaron da condena de Namjoo polo Tribunal Xeral de Teherán a cinco anos de prisión por insultar o sagrado, burlarse dos versos do Corán (canción de Shams) e difamar a Biblia musulmá. Nunha entrevista coa BBC, non descartou a posibilidade dun xornalista de vincular a condena ao seu traballo recente, incluíndo un clip do deserto (que presentou aos manifestantes durante as eleccións presidenciais de 2009).
O que é o caso?