Descrito polo historiador Alan Stephens como "acerbado pero capaz", McLachlan liderou o 3o Escuadrón na batalla de Sidi Barrani en decembro de 1940, seguida da batalla de Bardia
e a captura de Tobruk en xaneiro de 1941. Antes de converterse en Hawker Hurricanes ese mes, a unidade foi acreditada coa destrución de doce avións italianos pola perda de cinco Gladiators e dous pilotos; McLachlan derrubou un Fiat CR.42 o 10 de decembro de 1940, a mesma acción na que o compañeiro do escuadrón e futuro as Gordon Steege reclamou a súa primeira "morte". O oficial aéreo comandante en xefe da RAF Oriente Medio, Sir Arthur Longmore, elogiou a McLachlan e o seu escuadrón pola súa "alta moral e capacidade de adaptación ás condicións do deserto".