Completa a seguinte frase: O cargo de "amir al-ʿarab" pasou ao fillo de Muhanna, Sharaf ad-Din ʿIsa, aínda que non está claro que sultán mameluco lle outorgou o título. Segundo varias fontes da época mameluca, o sultán Qutuz (r. 1259<unk>1260) nomeou a ʿIsa como consecuencia da vitoria dos mamelucos sobre os mongois na Batalla de Homs.
A batalla de Ayn Jalut. Con todo, o historiador árabe do século XIV al-ʿUmari afirma que o sucesor de Qutuz, Baybars, fixo de ʿIsa "amir al-ʿarab". Esta foi aparentemente unha recompensa pola axuda e amizade de ʿIsa durante o exilio de Baybars en Siria na década de 1250, nun momento en que o pai de Abu Bakr, Ali, negoulle refuxio. Calquera que sexa a versión correcta, Baybars polo menos confirmou o nomeamento de ʿIsa e o seu "iqtaʿat" (fiefs) en 1260/61. O irmán de Abu Bakr, Zamil, e o fillo de Tahir ibn Ghannam, Ahmad, disputaron o nomeamento de ʿIsa. Este último solicitou unha parte do emirato, pero Baybars deulle un emirato máis pequeno noutro lugar de Siria, mentres que Zamil se rebelou para obter o control total do emirato de ʿIsa. Zamil foi derrotado por ʿIsa e os mamelucos e foi encarcerado no Cairo. Posteriormente foi liberado e mediaba unha paz temporal entre el, ʿIsa e outros emires dos Banu Rabi'ah. A oposición beduina máis forte de ʿIsa veu dos seus parentes en Al Mira baixo o liderado de Ahmad ibn Hajji, que dominaba as tribos do sur de Siria. Gradualmente, a inimizade entre os Al Fadl e os Al Mira se dissipou cando Ahmad recibiu independencia virtual no deserto do sur, mentres que ʿIsa permaneceu como "amir al-ʿarab".