Completa a seguinte frase: Despois da morte de Yazid e do seu fillo maior e sucesor, Mu'awiya II, en 683 e 684, o goberno omeia colapsou en todo o Califato. A maioría das provincias e distritos militares de Siria, a provincia metropolitana dos Omeyas, recoñeceron ao anti-Omeya Abd Allah ibn al-Zubayr de Meca como califa. Os Banu Kalb, antigos aliados tribais dos Sufyanids (a liña dos Omeyas descendentes do pai de Yazid, fundador do Califato Omeya Mu'awiya I) baixo os cales ocuparon posicións privilexiadas na corte califal, reuniron as tribos leais aos Omeyas en Siria para nomear o substituto de Mu'awiya II. Nas recriminacións en Damasco entre partidarios e opositores dos omeias, o gobernador Dahhak ibn Qays al-Fihri, que apoiou a Ibn al-Zubayr, prendeu ao primo de Yazid, Walid ibn Utba ibn Abi Sufyan, pero foi liberado por Abd Allah, o seu irmán Khalid e os seus apoiadores calbitos. O xefe do Kalb, Ibn Bahdal, era curmán de Yazid, e nomeou a Khalid e Abd Allah como candidatos ao cargo de califa. Os outros membros da tribo leal opuxéronse a el debido ás novas idades de Khalid e Abd Allah. En vez diso, un parente distante dos omeias, Marwan ibn al-Hakam, foi nomeado e liderou os esforzos de guerra omeias contra as tribos pró-Zubayrid en Siria, derrotando ao seu líder Dahhak na batalla de Al-Qasr.
Batalla de Marj Rahit en 684.