Comezou a ser usado polos gregos en 1913, coa creación do estado albanés despois das guerras dos Balcáns, e a incorporación a este último de territorio que foi considerado por moitos gregos como xeográficamente, historicamente, culturalmente e etnolóxicamente conectado coa rexión grega de Epiro desde a antigüidade. Na primavera de 1914, a República Autónoma do Epirus do Norte foi proclamada polos gregos étnicos no territorio e recoñecida polo goberno albanés, aínda que resultou de curta duración, xa que Albania colapsou co inicio da Primeira Guerra Mundial. Grecia mantivo a área entre 1914 e 1916 e intentou anexala en marzo de 1916, pero non tivo éxito. En 1917 as forzas gregas foron expulsadas da zona por Italia, que tomou a maior parte de Albania. A Conferencia de Paz de París de 1919 concedeu a área a Grecia, con todo, a área volveu ao control albanés en novembro de 1921, tras a derrota de Grecia na guerra greco-turca. Durante o período de entreguerras, as tensións permaneceron altas debido ás cuestións educativas que rodeaban á minoría grega en Albania. Tras a invasión italiana de Grecia
Desde o territorio de Albania en 1940 e o exitoso contraataque grego, o exército grego mantivo brevemente o norte de Epiro durante un período de seis meses ata a invasión alemá de Grecia en 1941.