Completar a seguinte frase: Os conos litorais non son fontes volcánicas primarias e pode ser difícil distinguir entre un cono litoral e unha fonte primaria. Un cono litoral fórmase cando a lava flúe da terra cara á auga. A interacción entre a auga e a lava leva a explosións de vapor. Estas explosións lanzan fragmentos de lava ao aire; en circunstancias favorables estes fragmentos acumúlanse en terra e forman un cono. Esta actividade pode parecerse á de fontanería de lume. As fases repetidas de mestura de magma e auga provocan a formación de depósitos de leito. As explosións de vapor poden levar á formación do pelo de Pele. Os fluxos de lava que se forman deben ser suficientemente grandes; o tamaño mínimo dos fluxos de lava que formaron tales conos en Hawai é. Destes, aproximadamente o 5-6% do seu volume convértese en fragmentos. Normalmente os conos litorais son formados por lava ʻaʻā, xa que a súa natureza fragmentada permite interaccións ideais entre a auga e a lava, pero os pāhoehoe e as lavas intermedias tamén poden formar conos litorais. Outras propiedades como a velocidade do fluxo de lava e a estrutura da fronte de fluxo tamén inflúen na formación de conos litorais. Os maiores fluxos de lava xeran conos máis grandes. Nalgúns conos litorais en Hawai que se formaron por fluxos de lava pāhoehoe, o colapso dun banco de lava e as posteriores explosións de vapor formaron os conos. Os fluxos piroclásticos tamén poden formar conos litorais, un tal cono foi atopado en Lombok e formado durante o
1257 Erupción de Samalas.