Resume o artigo:  Andreas Lubitz (arriba) recibiu tratamento por " tendencias suicidas " pero os médicos non puideron dicirlle ao seu empregador debido ás estritas leis de segredo introducidas despois da Segunda Guerra Mundial para evitar unha repetición da espionaxe do goberno durante a era nazi. As estritas leis alemás de privacidade que impiden aos médicos que tratan a Andreas Lubitz informar á súa compañía aérea sobre as súas "tendencias suicidas" foron introducidas en resposta ao goberno nazi. O piloto de Germanwings foi forzado a parar o seu adestramento debido a unha depresión severa e recibiu psicoterapia durante varios anos antes do desastre dos Alpes da semana pasada. Pero a lei alemá facía que dependese totalmente del para que declarase voluntariamente os seus problemas de saúde mental ao seu empregador, algo que non fixo con consecuencias devastadoras despois de rasgar unha nota de enfermo para o día do accidente. Os resultados da investigación provocaron un acalorado debate en Alemaña sobre o dereito do paciente á privacidade, coa canciller Angela Merkel propondo unha investigación para reexaminar a lei. A lexislación draconiana foi inicialmente introducida despois da Segunda Guerra Mundial para evitar unha repetición do espionaxe do goberno durante a era nazi e posteriormente a policía secreta Stasi na Alemaña Oriental. Isto esténdese moito máis aló dos datos médicos confidenciais, con todo, a unha estrita protección da identidade de alguén, o que significa que moitas publicacións alemás só se refirieron a Lubitz como Andreas L, mesmo despois da súa morte. Outras leis de protección de datos que se remontan a 1907, que consagran o "dereito á súa propia imaxe", tamén significan que as imaxes só se poden publicar co consentimento do individuo, informou o Times. En canto aos datos médicos, o código penal pode, en última instancia, deixar aos médicos entre unha rocha e un lugar duro. Porque só lles permite violar a confidencialidade cando teñen razón para crer que compartir o seu coñecemento podería evitar "un delito particularmente grave" ou unha ameaza á vida de alguén. Poden enfrontarse a un ano de cárcere se infrinxen a privacidade, pero ata cinco anos de cárcere por reter "información creíble sobre o planeamento ou a comisión" de graves...
As leis estritas deixaron a Andreas Lubitz para informar aos empregadores sobre problemas de saúde. Pero rasgou o billete de enfermo no día do desastre con consecuencias devastadoras. Lexislación introducida para evitar unha repetición do espionaxe por parte dos nazis e da policía Stasi. En Alemaña hai un debate sobre se afrouxar as leis de privacidade médica.