Completar a seguinte frase: As disputas entre candidatos rivais á regencia e os conflitos comerciais entre Venecia e Xénova, deron lugar a unha nova guerra civil en 1256 coñecida como a Guerra de San Sabas. O conflito do pro-veneciano Boemundo VI cos seus vasallos xenoveses os Embriaci trouxo a guerra a Trípoli e Antioquía. En 1258, o Hulagu, irmán menor do Gran Khan Möngke, saqueou Bagdad e puxo fin ao califato abasí. Dous anos despois, Hethum I de Cilicia e Bohemond VI uniron forzas cos mongois no saqueo de Alepo, cando Bohemond incendiou a súa mesquita, e na conquista do norte de Siria. Os mongois emanciparon aos cristiáns do seu estatuto, e a poboación cristiá local colaborou cos conquistadores. Xerusalén permaneceu neutral cando os mamelucos de Exipto se trasladaron para enfrontarse aos mongois despois de Hulagu, e gran parte da súa forza trasladouse ao leste á morte de Möngke para abordar a sucesión mongol. Os mamelucos derrotaron ao reducido exército mongol
En Ain Jalut. Ao seu regreso, o sultán mameluco Qutuz foi asasinado e substituído polo xeneral Baibars. Baibars reviviu o imperio de Saladino unindo Exipto e Siria e mantivo a Hulagu en xeque a través dunha alianza cos mongois da Horda de Ouro. Reformou o goberno en Exipto, dando poder á elite. Os francos non tiñan a capacidade militar para resistir a esta nova ameaza. Unha guarnición mongol estaba estacionada en Antioquía, e os baróns francos concluíron treguas separadas con Baibars. Estaba decidido a conquistar os estados cruzados. Capturou Cesarea e Arsuf en 1265 e Safed en 1266, e saqueou Antioquía en 1268. Jaffa rendeuse e Baibers debilitou as ordes militares capturando os castelos de Krak des Chevaliers e Montfort antes de volver a súa atención aos mongois do Ilkhanato para o resto da súa vida. As masacres dos francos e dos cristiáns nativos seguían regularmente a unha conquista mameluca.