A diferenza do concepto popular de escravos de galea, as marinas antigas xeralmente preferian confiar en homes libres para remar as súas galeias. Nos séculos IV e V, Atenas seguía unha política naval de inscribir cidadáns das clases baixas (os thetes), metics e estranxeiros contratados. Con todo, baixo certas condicións, por exemplo, durante a revolta de Mitilene
As clases máis altas tamén se inscribiron como remadores. Isto fixo que fosen cruciais na Armada ateniense e, polo tanto, lles deu un papel nos asuntos de Atenas (ver Constitución dos atenienses).