Escribe unha continuación para este parágrafo - A táctica de batalla principal dos húsares polaco-lituanos foi a carga. Eles levaron a carga ao inimigo e a través del. A carga comezou a un ritmo lento e nunha formación relativamente solta. A formación gradualmente acelerou e fechou filas mentres se achegou ao inimigo, e alcanzou o seu ritmo máis alto e a formación máis próxima inmediatamente antes do enfrontamento. Tendían a repetir a carga varias veces ata que a formación inimiga se rompeu (tiñan vagóns de subministración con lanzas de reserva). A táctica dun ataque de husares e cabalos fortemente blindados foi eficaz durante case dous séculos. Os husares loitaron con lanzas longas (a lanza dun husario xeralmente medía entre 4,5 e 6,2 metros de lonxitude), un "koncerz" (espada de empuxe), unha "szabla" (sabre), unha ou dúas pistolas e moitas veces cunha carabina ou arquebus, coñecida en polaco como "bandolet". Os husares alados tamén levaban outras armas, como un martillo de guerra do tipo "nadziak" e machados de batalla. A sela máis lixeira, de estilo turco, permitía que tanto os cabalos como os guerreiros usasen máis armadura. Ademais, os cabalos foron criados para correr moi rápido cunha carga pesada e para recuperarse rapidamente. Isto logrouse mediante a cría de cabalos polacos antigos con cabalos orientais, xeralmente de tribos tártaras. Como resultado, estes cabalos podían camiñar centos de quilómetros, cargados con máis de 100 quilos e aínda así poder cargar nun instante. Ademais, os cabalos húsares eran moi rápidos e manobrábeis. Isto permitiu aos husares loitar con calquera forza de cabalería ou de infantería, desde os pesados "kissaiers" occidentais ata os rápidos tártaros. Considerábanse como a cabalería máis poderosa do mundo. Nas batallas de Lubiszew en 1577, Byczyna
(1588), Kokenhausen (1601), Kircholm (1605), Kłuszyn (1610), Chocim (1621), Martynów (1624),