Amalasunta continuou as políticas de conciliación entre os godos e os romanos, apoiando ao novo emperador do leste Xustiniano I e permitíndolle usar Sicilia como punto de escala durante a reconquista de África na Guerra Vándalo
- Non. Coa morte de Atalarico en 534, Amalasunta coroou ao seu primo e único parente, Teodado, como rei, esperando o seu apoio. En vez diso, Amalasunta foi encarcerada e, aínda que Teodado asegurou ao emperador Xustiniano a súa seguridade, foi executada pouco despois. Isto serviu como un "casus belli" ideal para Xustiniano, que se preparou para invadir e reclamar a península italiana para o Imperio Romano.