Escriba unha continuación para este parágrafo - Durante a Segunda Guerra Civil Musulmá, as tribos Qays de Jazira apoiaron ao oponente con sede en Meca dos Omeyas con sede en Siria, Abd Allah ibn al-Zubayr. Non tiñan ningún vínculo especial cos omeias, aos que se resentían por abrir Jazira á inmigración, e quizais esperaran que Ibn al-Zubayr restablecería a súa autonomía. Os Qays foron derrotados polos Omeyas e os seus aliados tribais árabes, entre eles os Banu Kalb, na Batalla de Marj Rahit
preto de Damasco en 684. Un líder dos Qays, Zufar ibn al-Harith al-Kilabi, despois reuniu a oposición da tribo aos Omeyas desde a fortificada cidade jaziran de Qarqisiya (Circesium), situada preto da confluencia dos ríos Eufrates e Khabur. Entre 686 e 689 Zufar e o seu aliado Qaysi Umayr ibn al-Hubab al-Sulami enfrontáronse aos Kalb na estepa de Palmyrene e os Taghlib e os seus aliados Rabi'a en toda a Jazira nunha serie de incursións e contra-ataques, coñecidos nas fontes árabes como os "ayyam" (días de batalla). Os Taghlib, cuxo conflito cos Qays xurdiu das invasións destes últimos nos seus pastos e fontes de auga, foron xeralmente derrotados durante estas batallas, pero mataron a Umayr en 689, mentres que os Kalb foron expulsados da estepa de Palmyrene onde os Qays se converteron no poder dominante.