Completa a seguinte frase: O seu primeiro volume de poesía, o 1902 "Albastru", recibiu a Orde Bene Merenti da Casa gobernante de Hohenzollern. Os seus libros posteriores foron "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) e "Sonete" (1938). A súa esposa morreu en 1940, o que o levou a case deixar de escribir. Celebráronse celebracións para conmemorar o 70 aniversario de Tutoveanu en 1942, cun número da revista "Păstorul Tutovei" dedicado a el. A finais de 1943, durante a Segunda Guerra Mundial, buscou refuxio temporalmente na casa do seu fillo en Bucarest, pero acabou quedándose principalmente no campo circundante, debido a que o seu pai era un militar.
Bombardeo aliado. O novo réxime comunista incluíu as súas obras na lista negra en 1948. O ano seguinte, casou cun profesor de lingua rumana máis preocupado pola política do partido que polo seu coidado, e Tutoveanu dedicou un único poema a ela. Nos seus últimos anos, preferiu pasar o tempo no seu xardín. En 1972, celebrouse o seu centenario. Unha escola primaria en Bârlad leva o seu nome desde 1995.