A terceira área de investigación que Hasegawa realizou é unha historia internacional que involucra a Unión Soviética, os Estados Unidos e o Xapón no fin da Guerra do Pacífico. Cando os Estados Unidos lanzaron as súas bombas atómicas sobre Hiroshima e Nagasaki en agosto de 1945, 1,6 millóns de tropas soviéticas
lanzou un ataque sorpresa contra as forzas xaponesas que ocupaban Asia Oriental. Hasegawa publicou un libro, "Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan" (2005). Desafiando a visión ortodoxa amplamente aceptada de que os bombardeos atómicos en Hiroshima e Nagasaki foron o factor máis decisivo na decisión de Xapón de renderse e acabar co Pacífico, Hasegawa presenta a visión de que a entrada soviética na guerra, ao romper o Pacto de Neutralidade, xogou un papel máis importante que as bombas atómicas na decisión de Xapón de renderse. Esta visión contrasta cos críticos anteriores do bombardeo, como Gar Alperovitz, quen argumentou que o obxectivo subxacente do presidente dos Estados Unidos Harry S. Truman era mostrar o poderío do exército dos Estados Unidos como un impedimento ás ambicións do líder soviético Joseph Stalin. Segundo o historiador australiano Geoffrey Jukes, "[Hasegawa] demostra de forma concluínte que foi a declaración de guerra soviética, non as bombas atómicas, o que forzou aos xaponeses a renderse incondicionalmente". A súa visión recibiu críticas. A discusión máis equilibrada e enérxica deste libro dáse nunha mesa redonda H-Diplo con Gar Alperovitz, Michael Gordin, David Holloway, Richard Frank e Baron Bernstein. James Maddox, profesor emérito de historia na Universidade Estatal de Pensilvania, e autor de "Armas para a vitoria: a decisión de Hiroshima cincuenta anos despois", foi un dos críticos máis contundentes do libro.