A ofensiva de verán grega de 1920 foi unha ofensiva do exército grego, asistido por forzas británicas, para capturar a rexión sur do Mar de Mármara e a rexión do Exeo das Kuva-yi Milliye (Forzas Nacionais) do goberno provisional do movemento nacional turco en Ankara. Ademais, as forzas gregas e británicas foron apoiadas polas Kuva-yi Inzibatiye (Forzas de Orde) do goberno otomán en Constantinopla, que procuraron esmagar as forzas nacionalistas turcas. A ofensiva foi parte da guerra greco-turca e foi un dos varios combates nos que as tropas británicas axudaron ao exército grego que avanzaba. As tropas británicas participaron activamente na invasión das cidades costeiras do mar de Mármara. Coa aprobación dos Aliados, os gregos iniciaron a súa ofensiva o 22 de xuño de 1920 e cruzaron a "Línea Milne". A "Línea Milne" foi a liña de demarcación entre Grecia e Turquía, trazada en París. A resistencia dos turcos foi limitada, xa que tiñan poucas tropas mal equipadas no oeste de Anatolia. Eles tamén estaban ocupados no leste e
Frentes do sur. Despois de ofrecer algunha oposición, retiráronse a Eskişehir por orde de Mustafa Kemal Pasha.