En 1559, o emperador Fernando I estableceu a axencia dunha cancillería imperial ("Reichshofkanzlei") no Palacio Hofburg de Viena, encabezada por un vicecanciller baixo a autoridade nominal do arcebispo de Mainz. Na batalla de Montaña Branca de 1620
, o emperador Fernando II creou o cargo de chanceler da corte austríaca encargado dos asuntos internos e externos da monarquía dos Habsburgo. A partir de 1753, o cargo de chanceler de estado austríaco foi ocupado polo príncipe Kaunitz. A cancillería imperial perdeu a súa importancia, e desde os días de María Teresa e José II, existía só no papel. Despois da disolución do Sacro Imperio Romano Xermánico, o príncipe Metternich serviu como canciller do estado do Imperio austríaco (1821-1848), do mesmo xeito que o príncipe Hardenberg actuou como canciller prusiano (1810-1822). A Confederación Alemá de 1815-1866 non tiña goberno nin parlamento, só o Bundestag como órgano representativo dos estados.