Os comerciantes europeos chegaron por primeira vez ás costas indias coa chegada do explorador portugués Vasco da Gama en 1498 ao porto de Calicut, en busca do lucrativo comercio de especias. Un pouco máis dun século despois, os holandeses e os ingleses estableceron postos de comercio no subcontinente indio, sendo o primeiro posto comercial inglés establecido en Surat en 1613. No curso do século XVII e principios do XVIII, os británicos derrotaron militarmente aos portugueses e holandeses, pero permaneceron en conflito cos franceses, que por entón procuraran establecerse no subcontinente. O declive do Imperio Mughal na primeira metade do século XVIII proporcionou aos británicos a oportunidade de establecer un firme punto de apoio na política india. Despois da Batalla de Plassey en 1757, durante a cal o Exército indio da Compañía das Indias Orientais baixo Robert Clive derrotou a Siraj ud-Daulah, o Nawab de Bengala, a Compañía establecese como un xogador importante nos asuntos indios, e pouco despois gañou dereitos administrativos sobre as rexións de Bengala, Bihar e Midnapur parte de Odisha, despois da Batalla de Buxar en 1764. Despois da derrota de Tipu Sultan, a maior parte da India do Sur estivo baixo o goberno directo da Compañía, ou baixo o seu control político indirecto como parte dun estado principesco nunha alianza subsidiaria. Posteriormente, a Compañía tomou o control das rexións gobernadas polo Imperio Maratha, despois de derrotalos nunha serie de guerras. O Punjab foi anexionado en 1849, despois da derrota dos exércitos sikh na Primeira (1845-1846) e Segunda
(1848-49) Guerras Anglo-Sikh.