No adestramento de primavera da tempada de 1987, LaValliere foi traspasado aos Pittsburgh Pirates xunto a Andy Van Slyke e Mike Dunne a cambio do seu compañeiro de recepción Tony Peña. LaValliere e Van Slyke máis tarde convertéronse en defensores dos moi exitosos equipos dos Pirates a comezos da década de 1990, cando Pittsburgh foi a tres Serie de Campionato da Liga Nacional consecutivas de 1990 a 1992. Desafortunadamente para os Piratas, perderon en todas as súas tres aparicións na NLCS, en 1990 contra o eventual campión do mundo Cincinnati Reds e en 1991 e 1992 contra os Atlanta Braves. No NLCS de 1992
, LaValliere estivo involucrado na famosa xogada final do xogo 7, cando o primeiro base de Atlanta (e ex Pirata) Sid Bream deslizou e apenas bateu a etiqueta de LaValliere para marcar a carreira gañadora da serie para os Bravos.