O 26 de abril de 1919, o PPSD, o PPS e a Sección Prusiana do PPS uníronse para formar un PPS unitario. Daszyński uniuse ao seu Consello Xeral e converteuse nun dos seus presidentes. Tamén editou a súa publicación en lingua francesa "Bulletin Official du Parti Socialiste Polonaise" e a revista semanal "Trybuna". Despois do estallido da guerra polaco-soviética, Daszyński estaba a favor de concluír a paz o máis rápido posible. Opúxose á creación do Consello de Defensa Nacional, chamándoo unha "abreviatura do Sejm". Con todo, o 24 de xullo uniuse ao Goberno de Defensa Nacional ("Rząd Obrony Narodowej") como viceprimer ministro (Witos era primeiro ministro). Pensou que este paso (incluíndo líderes campesiños e socialistas) aumentaría o número de recrutas. Despois da vitoria na batalla do río Niemen
Daszyński estaba cada vez máis en conflito co resto do goberno, especialmente co Ministerio de Asuntos Exteriores. Criticouse o persoal diplomático e a política polaca cara ao leste, en particular os plans de Tadeusz Rozwadowski para unha ofensiva. O 15 de decembro, o Consello Xeral do PPS pediu ao primeiro ministro que destituise a Daszyński, pero el mesmo renunciou o 18 de decembro. O Primeiro Ministro aceptouno con moita renuencia, atrasando ata o 4 de xaneiro de 1921.