Completa a seguinte frase:
Houbo un gran debate entre Harlow Shapley e Curtis sobre a natureza da Vía Láctea, as nebulosas espirais e as dimensións do universo. Para apoiar a súa afirmación de que a Gran Nebulosa de Andrómeda é, de feito, unha galaxia externa, Curtis tamén observou a aparición de liñas escuras dentro de Andrómeda que se parecían ás nubes de po na nosa propia galaxia, así como observacións históricas do significativo cambio Doppler da galaxia de Andrómeda. En 1922 Ernst Öpik presentou un método para estimar a distancia de Andrómeda usando as velocidades medidas das súas estrelas. O seu resultado situou a Nebulosa de Andrómeda lonxe da nosa galaxia a unha distancia de aproximadamente. Edwin Hubble resolveu o debate en 1925 cando identificou estrelas variables cefeidas extragalácticas por primeira vez en fotos astronómicas de Andrómeda. Estas foron feitas usando o telescopio Hooker, e permitiron determinar a distancia da Gran Nebulosa de Andrómeda. A súa medición demostrou de forma concluínte que esta característica non era un cúmulo de estrelas e gas dentro da nosa propia galaxia, senón unha galaxia completamente separada situada a unha distancia significativa da Vía Láctea.