Como parte da conquista mongola da dinastía Jurchen Jin
e Xia Oriental, os mongois tomaron o control político de Manchuria en 1233. En resposta ás incursións dos pobos Nivkh e Udege, os mongois estableceron un posto administrativo en Nurgan (actual Tiro, Rusia) na unión dos ríos Amur e Amgun en 1263, e forzaron a sumisión dos dous pobos. Os mongois estaban motivados pola súa visión do mundo de que o ceo lles outorgara o dereito de gobernar o mundo enteiro, polo que os pobos non conquistados eran rebeldes naturais sobre os que a conquista militar estaba xustificada. Os mongois tamén estaban no proceso de incorporar o sistema tributario chinés para os seus propios propósitos políticos e comerciais: os mongois podían xestionar as relacións cos pobos periféricos do nordeste asiático mentres se aseguraban de que os bens da rexión estarían dispoñibles como tributo ou mercadorías. As peles de areia do baixo Amur e Sakhalin, por exemplo, eran especialmente favorecidas pola clase alta mongol-chinesa na época. Desde a perspectiva de Nivkh, a súa rendición aos mongois estableceu esencialmente unha alianza militar contra os Ainu que invadiron as súas terras.