Como en 1969, Ickx tivo un comezo decepcionante na tempada de 1970. Na primeira volta do Gran Premio de España chocou co BRM de Jackie Oliver e o seu coche pegou lume. Levou polo menos 20 segundos para saír do coche en chamas e foi hospitalizado con queimaduras graves. Despois de 17 días estaba de volta no seu coche no Gran Premio de Mónaco, onde correu quinto antes de retirarse por unha falla no eixe de transmisión. O coche empezou a mellorar e no Gran Premio de Alemaña (que se celebrou en Hockenheim, xa que o seu Nürburgring favorito foi boicotado por razóns de seguridade) loitou con Jochen Rindt pola vitoria, pero terminou segundo. No Gran Premio de Austria foi Ickx quen gañou. En Monza
Rindt morreu nun accidente durante a clasificación. Ickx foi o único piloto con oportunidade de tomar o campionato de Rindt, que xa gañara cinco das nove carreiras nesa tempada, con catro máis por disputar. Monza viu unha vitoria do seu compañeiro de equipo de Ferrari, Clay Regazzoni, mentres que o coche de Ickx rompeu. O belga gañou en Canadá e se puidese gañar nos dous eventos restantes, superaría a Rindt e gañaría o campionato. Con todo, no Gran Premio de Estados Unidos en Watkins Glen só terminou cuarto, co substituto de Rindt Emerson Fittipaldi anotando a súa primeira vitoria na carreira, e así foi eliminado matematicamente da persecución do campionato. A pesar de gañar a última carreira en México, Ickx non puido superar os puntos de Rindt. Ickx declarou máis tarde nun artigo de 2011 na revista británica "Motor Sport", que estaba contento de non gañar o Campionato do Mundo de 1970. Non quería gañar contra un home que non podía defender as súas posibilidades, referíndose ao falecido Rindt.