En 1809, o Alto Perú, a moderna Bolivia, viu a creación de dúas xuntas en resposta á situación en España; unha rápida resposta dos virreiros de Lima e Buenos Aires esmagou a revolta, e o Alto Perú pasou a estar baixo o control do Virreinato do Perú, que o defendeu con vigor. O ano seguinte, a propia Buenos Aires formou unha xunta que destituíu do poder ao virrei local. A xunta, presidida por Cornelio Saavedra expandiuse para incluír deputados doutras provincias e converteuse na coñecida como a "Xunta Grande", ou a "Gran Xunta". A Xunta Grande ordenou dúas campañas para gañar apoio ás ideas revolucionarias de Buenos Aires. O primeiro deles foi un intento de conquistar o Alto Perú. Unha vitoria inicial na Batalla de Suipacha levou a reveses e a vitoria realista na Batalla de Huaqui. A segunda campaña centrou-se en Asunción, no veciño Paraguai. Buenos Aires enviou 1.100 soldados baixo o xeneral Manuel Belgrano a Asunción, esperando ser recibidos como libertadores; en vez diso, foron derrotados en Paraguarí
e Tacuarí por forzas paraguayas locais. O gobernador realista de Asunción preocupábase pola lealdade dos seus homes e desmovilizou as unidades vitoriosas. O descontento estendeuse, e en maio de 1811 un levantamento derrocou ao gobernador, coa independencia paraguaya declarada pouco despois.