Os turcos otománs levaron a cabo unha serie de masacres violentas de etnias cristiás asirias e armenias na década de 1870, estas matanzas, que deron lugar a máis de dez mil mortes, foron coñecidas como a masacre hamidiana. O asentamento dos kurdos persas ao longo da fronteira oriental foi a primeira acción poderosa para cambiar a demografía da patria asiria. Os kurdos permaneceron leais aos otomanos mentres gozaron de poder e grandeza. Os turcos otománs realizaron un xenocidio a gran escala e limpeza étnica dos antigos e indíxenas, gregos, armenios, asirios e habitantes cristiáns maronitas de Anatolia, noroeste de Irán, as franxas do norte de Iraq e norte de Siria e Monte Líbano durante e inmediatamente despois da Primeira Guerra Mundial, resultando en máis de 3 millóns de mortes entre os 6 millóns de cristiáns que vivían no Imperio Otomán en 1914 de 26 millóns de habitantes e deportacións a gran escala no Xenocidio armenio, Xenocidio asirio, Xenocidio grego
e a gran fame do monte Líbano.