Foi ferido de novo en Lützen en 1632, e despois da súa recuperación foi nomeado maior no rexemento do seu tío. Pouco despois converteuse en tenente coronel de cabalería. Fixo un bo servizo na primeira batalla de Nordlingen.
(1634), e no asalto de Kaiserslautern no ano seguinte gañou o seu posto de coronel por unha hazaña de armas de brillantez inusual, unha carga a través da brecha á cabeza da súa cabalería pesada.