Escriba unha continuación para este parágrafo - Ao longo da súa historia, a composición do "tercio" e as formacións e tácticas do campo de batalla evolucionaron para enfrontarse a novos desafíos. As formacións "Tercio" con tropas ben adestradas e bo apoio de cabalería continuaron gañando grandes batallas no século XVII como Wimpfen (1622), Fleurus (1622), Breda (1624), Nördlingen
1634), Thionville (1639), Honnecourt (1641) e Valenciennes (1656). Non foi ata Rocroi (1643) que a reputación do "tercio" español de case invencibilidade en batalla aberta se rompeu. Aínda así, a derrota de Rocroi foi precipitada polo colapso da cabalería de apoio en lugar do fracaso da infantería do "tercio". Os "tercios" continuaron gañando batallas despois de Rocroi, como Tuttlingen o mesmo ano ou Valenciennes (1656), pero o seu estilo de campo de batalla continuou a evolucionar. Neste período, as constantes melloras nas armas de fogo e artillería de campo estaban dando ao estilo lineal máis superficial unha vantaxe crecente. A finais do século XVII, os tercios adoptaron tanto o estilo lineal que as súas formacións e tácticas no campo de batalla moitas veces tiñan pouca semellanza coas formacións e tácticas clásicas do tercio do século anterior. En 1704, os "tercios" regulares españois foron transformados en rexementos e o pikeman como tipo de infantería foi eliminado. As das reservas e a milicia transformaríanse posteriormente en organizacións similares.