Completa a seguinte frase: David V. Erdman considera o poema desde unha perspectiva política, lendo-o á luz do comezo da Revolución Francesa en xullo de 1789, coa
Asalto á Bastilla. Crese que o poema trata tanto da Francia pre-revolucionaria como da Inglaterra "non revolucionaria", onde a xente estaba máis preocupada coa loucura recentemente revelada de Jorge III que con corrixir os erros da sociedade, como Blake os viu; "en Francia, o pobo en movemento estaba obrigando ao rei a relaxar a súa agarre ao espectro. En Inglaterra, o control real fracasara de súpeto, pero parecía que o pobo non podía facer máis que esperar e ver [...] cando a recuperación do rei foi celebrada, un pouco prematuramente, en marzo de 1789, a "felicidade" volveu ser oficial. Os movementos populares existían, pero agás a folga case subterránea dos ferreiros de Londres por unha xornada de traballo máis curta, eran en gran parte humanitarios ou de orientación piadosa e non revolucionarios en ningún sentido inmediato". Tamén sente que o poema trata sobre "a desintegración interna do despotismo", e atopa un motivo político no discurso final de Tiriel, que el ve como inspirado en "Emile, ou Sobre a educación" de Jean-Jacques Rousseau.