En agosto de 1990, Iraq invadiu Kuwait, desencadeando a Guerra do Golfo entre Iraq e unha gran forza aliada, liderada polos Estados Unidos. Iraq atacou Israel con 39 mísiles Scud. Israel non tomou represalias a petición dos Estados Unidos, temendo que se Israel respondese contra Iraq, outras nacións árabes puidesen abandonar a coalición aliada. Israel proporcionou máscaras de gas tanto para a poboación palestina como para os cidadáns israelís, mentres que os Países Baixos e os Estados Unidos desplegaron baterías de defensa Patriot en Israel como protección contra os Scuds. En maio de 1991, durante un período de 36 horas, 15.000 Beta Israel (Xudeus etíopes) foron secretamente transportados por avión a Israel. A vitoria da coalición na Guerra do Golfo abriu novas posibilidades para a paz rexional, e en outubro de 1991 o presidente dos Estados Unidos, George H.W. Bush, e o primeiro ministro da Unión Soviética, Mikhail Gorbachev, convocaron conxuntamente unha reunión histórica en Madrid
de líderes israelís, libaneses, xordanos, sirios e palestinos. Shamir opúxose á idea, pero aceptou a cambio de garantías de préstamos para axudar na absorción de inmigrantes da antiga Unión Soviética. A súa participación na conferencia levou ao colapso da súa coalición (de dereita).