Completa a seguinte frase: "Polesitter Paul Tracy aínda estaba a buscar a súa primeira meta da tempada". Obtivo a súa segunda pole do ano (e así o seu segundo punto no campionato) e planeou converter a súa velocidade nunha vitoria. Na volta 21, mentres pasaba por Mike Groff, Tracy fixo un giro usando demasiado freos traseiros, e rematou o día de Groff. Máis tarde, Jacques Villeneuve pasou a Scott Goodyear de Toronto no exterior da curva 1. Bobby Unser, da ABC, riuse incrédulo ao comentar: "Foi un pase imposible!" Villeneuve máis tarde freou demasiado tarde na curva 7 (o final da recta traseira) e golpeou a barreira do pneumático. Tres segundos despois, volveu disparar o coche e continuou sen danos significativos. Terminaba cinco voltas atrás en 15o. Tracy volveu dar unha volta na curva 1, esta vez ao pasar a Maurício Gugelmin. Gugelmin foi máis afortunado que Groff e continuou sen contacto. Tanto Tracy como Fittipaldi retiraranse con fallos de transmisión separados. Al Unser Jr. recuperou o seu trono como o "Rei da Praia" gañando o seu quinto evento de Long Beach por 39 segundos sobre Nigel Mansell e 46 segundos sobre Robby Gordon. O californiano converteuse no décimo líder diferente na historia de Long Beach da IndyCar, tal foi a dominación de Unser Jr. e os Andrettis na primeira década da carreira. Raul Boesel e Mario Andretti completaron o Top 5, mentres a batalla polo campionato estaba en marcha. Fittipaldi e Unser estaban empatados en 37 puntos cada un (ambos cunha vitoria e un segundo lugar), Mansell en terceiro con 35 puntos, Michael Andretti con 29 puntos, Stefan Johansson (terminando décimo despois de quedarse sen combustible) con 25 puntos e Mario en sexto con 24 puntos mentres os equipos se preparaban para
O mes de maio.