Escribe unha continuación para este parágrafo - Este tipo de circunvalación, que os gregos chamaban ἀποτειχισμός e περιτειχισμός, foi empregado polos peloponesios no sitio de Plataea (Thucyd. ii.78, iii.20-23). As súas liñas consistían en dous muros (aparentemente de césped) a unha distancia de 16 pés, que rodeaban a cidade en forma de círculo. Entre as paredes estaban as chozas dos sitiadores. As murallas tiñan escarpas (ἐπάλξεις), e en cada dez escarpas había unha torre, enchendo pola súa profundidade todo o espazo entre as murallas. Había un paso para os sitiadores a través do medio de cada torre. No exterior de cada parede había un fosso (τάφρος). Esta descrición respondería case exactamente ao modo romano de circunvalación, dos cales algúns dos mellores exemplos son o de Cartago na actual Tunisia por Escipión (Appian, Punic. 119, & c.), a de Numancia na España moderna por Escipión (Appian, Hispan. 90), e a de Alesia
na Francia moderna por César (Bell. Gall. vii.72, 73). As torres en tales liñas eran similares ás utilizadas para atacar lugares fortificados, pero non tan altas e, por suposto, non móbiles. (Lipsius, de Milit. Rom. v.5, en Oper. iii. pp156, 157; Poliorc. ii.1, en Oper. iii.283).