A estreita distancia entre estas illas e o continente africano fixo que as organizacións de contrabando de persoas empregasen barcos e balsas que doutro xeito dificilmente serían aptas para o mar, xeralmente cheas por encima da súa capacidade. Os informes oficiais enumeran barcos cheos ata 2 ou 3 veces a capacidade nominal, incluíndo o uso de botes de goma. Isto levou a varios accidentes no mar, como en 2007, 2009, 2011, 2013
, 2015. Estes accidentes volvéronse máis difíciles de documentar entre 2014 e 2017, xa que as organizacións de contrabando de persoas cambiaron as súas tácticas: en lugar de buscar unha travesía completa do mar cara a Lampedusa, os seus barcos apuntaron só a saír das augas territoriais libias e despois activar a operación de rescate de buques mercantes que pasaban, organizacións de busca e rescate, gardas costeiros italianos e malteses e militares. Segundo a Convención das Nacións Unidas sobre o Mar, da que Italia é subscritora, as persoas rescatadas no mar deben ser transportadas ao porto seguro máis próximo: como Libia segue a estar en turbulencia política, isto significa que son transportadas a Italia.