En 1529, Viena foi sitiada polos turcos otomanos por primeira vez (o Primeiro Asedio Turco
), aínda que sen éxito. A cidade, protexida por murallas medievais, apenas resistiu aos ataques, ata que as epidemias e un inverno temperán obrigaron aos turcos a retirarse. O asedio demostrara que eran necesarias novas fortificacións. Seguindo os plans de Sebastian Schrantz, Viena foi expandida a unha fortaleza en 1548. A cidade estaba equipada con once bastiones e rodeada por un foso. Creáronse glacis ao redor de Viena, unha ampla franxa sen edificios, que permitía aos defensores disparar libremente. Estas fortificacións, que representaron a maior parte das actividades de construción ata o século XVII, convertéronse en decisivas no Segundo Asedio Turco de 1683, xa que permitiron que a cidade se mantivese durante dous meses, ata que o exército turco foi derrotado polo exército liderado polo rei polaco Xoán III Sobieski. Este foi o punto de inflexión nas guerras turcas, xa que o Imperio Otomán foi empurrado cada vez máis para atrás durante as décadas seguintes.