Completa a seguinte frase: Daukantas idealizou e idolatrou o pasado. Virgil Krapauskas afirmou que as cartas de Daukantas a Narbutt mostraron que Daukantas era un mellor erudito que as súas obras. Nas cartas Daukantas enfatizou a necesidade de mellores métodos de recoller, publicar e analizar fontes primarias, aínda que as súas obras seguían sendo altamente románticas e didácticas. Daukantas dedicou un esforzo considerable na busca de varios documentos históricos, pero cría que onde faltan rexistros históricos, os historiadores deberían usar a súa imaxinación para cubrir as brechas. Se unha fonte era favorable para Lituania, non a avaliaba criticamente e aceptaba de inmediato unha serie de lendas. Por exemplo, elaborou a teoría de que os lituanos eran descendentes de Herules que tomou de Albert Wijuk Kojałowicz (aínda que rexeitou a lenda sobre as Palemónidas romanas), elogiou a democracia antiga do rei prusiano Widewuto e usou unha tradución libre do conto "Żiwila" de Adam Mickiewicz. Pero foi crítico das fontes que retrataban a Lituania nunha luz negativa. Por exemplo, foi un dos primeiros en criticar o relato teutónico da
A batalla de Strėva como unha derrota esmagadora das forzas lituanas ou argumentan que os lituanos regresaron á batalla de Grunwald e continuaron a loitar. Aínda que a erudición de Daukantas era pobre e non estaba ao nivel dos estándares modernos, estaba a par cos seus contemporáneos.