Escribir unha continuación para este parágrafo - As súas primeiras obras teñen unha forte influencia do nacionalismo e os ideais de Gandhi de paz e non violencia. Aínda que Joshi tiña un fondo nacionalista, as súas obras tamén tiñan temas de "Unidade co mundo e cada ser humano". En 1956, houbo un cambio na súa filosofía desde a era gandhiana e os seus principios a unha disparidade da vida moderna. O seu poema "Chinnabhinna cchu" (Estou disperso) reflicte este cambio na súa filosofía. M. V. Desai considerou que os poemas "Chinnabhinna cchu" e "Shodh" (A busca) marcan "un marco que representa unha sensación de desintegración da personalidade humana e de buscar a beleza poética nas palabras". Indra Nath Choudhuri propuxo que esta "manifestación de notas de desesperación que emerxen da sensación de impotencia" é parte dun fenómeno máis amplo visto en poetas indios de mediados da década de 1950 como Faiz Ahmad Faiz (Urdu), Jibanananda Das, Navakanta Barua, Agyeya, etc. Aínda que a súa literatura posterior á década de 1950 comezou a expresar a disparidade, tamén posúe os valores da unidade da humanidade e a paz que expresou a principios dos anos 30. Xa en 1945 e 1947, a poesía de Joshi comezou a expresar a súa desilusión e disparidade levantada polos acontecementos daquela década. Despois do ataque a Hiroshima e Nagasaki, Joshi dubidou da vitoria
Viñeron de tal devastación no seu poema: