Roman Ivanovich Panin, nado o 28 de setembro de 1897 e finado o 1 de xuño de 1949, foi un xeneral soviético durante a Segunda Guerra Mundial. Foi oficial subalterno do Exército Imperial Ruso na Primeira Guerra Mundial e uniuse ao Exército Vermello en 1919. Panin loitou na Guerra Civil Rusa e continuou servindo despois do final da mesma. Foi conselleiro do Exército Nacional Revolucionario entre 1938 e 1939. Máis tarde participou na guerra soviético-finlandesa.
como comandante de corpo, e durante a Segunda Guerra Mundial como comandante do 14o Exército, comandando a defensa de Murmansk durante a Operación Fox de Prata. Panin converteuse en comandante do 2o Exército de Reserva en maio de 1942 e dous meses despois converteuse en profesor na Academia Militar de Frunze. En febreiro de 1943 converteuse en xefe de adestramento de combate da Fronte Volkhov e en setembro liderou o 7o Corpo de Fusil. Despois de participar na Ofensiva de Leningrado-Novgorod, Panin dirixiu brevemente o 99o Corpo de Fusil. En xullo de 1944, Panin converteuse en subcomandante do 5o Exército. Hospitalizado en febreiro de 1945 durante a Ofensiva de Prusia Oriental, Panin non viu máis acción. Despois de recuperarse converteuse en instrutor na Academia Militar de Frunze e retirouse en 1949. Morreu pouco despois.