Un total de cinco divisións foron creadas como parte da Segunda Forza Imperial Australiana (2nd AIF), e esta formou a maior parte da forza terrestre desplegada de Australia durante a guerra. Destas, as catro divisións de infantería - a 6a, 7a, 8a e 9a - foron as únicas 2a divisións da AIF que foron completamente formadas e viron servizo activo. O 6o entrou en acción primeiro, loitando a súa primeira batalla en Bardia
En xaneiro de 1941, e foi posteriormente unida no Oriente Medio polas 7as e 9as Divisións, que loitaron varias campañas no norte de África, Grecia, Siria e Líbano. Mentres que a 8a División foi en gran parte diezmada a principios de 1942 durante a loita contra os xaponeses en Malaya e despois foi capturada en Singapur e nas illas ao norte de Australia, as outras tres divisións de infantería loitaron durante toda a guerra, finalmente regresando do Oriente Medio e loitando contra os xaponeses no Pacífico durante as campañas de Nova Guinea e Borneo. Inicialmente, planeábase desplegar a 1a División Blindada equipada con tanques tamén en Oriente Medio, pero as preocupacións sobre unha invasión xaponesa significaron que se mantiveran en Australia para a defensa continental. Os elementos da división finalmente viron acción no Pacífico contra os xaponeses, pero só despois de ser transferidos da división a outras formacións como a 4a Brigada Blindada. A finais da guerra planeábase formar outra división de infantería dentro da 2a AIF como contribución de Australia á proposta invasión de Xapón. Esta formación debía ser designada como a 10a División, que anteriormente existía brevemente como unha formación de milicia en 1942 e debía ser formada usando voluntarios das tres restantes 2as Divisións de Infantería da AIF, que terían sido desmanteladas, pero a guerra rematou antes de que a división fose restablecida.