Allen céntrase no activismo negro nos Estados Unidos despois do Movemento polos Dereitos Civís e detalla como os intereses corporativos e as estruturas de poder lideradas polos brancos cooptaron e desradicalizaron o poder negro e o nacionalismo negro. Allen cita o financiamento da Fundación Ford do Congreso de Igualdade Racial como un exemplo de como os movementos liderados por negros son influenciados para aliñarse co interese de organizacións máis convencionais. Allen explora máis esta idea a través da resposta aos disturbios de Newark de 1967
e critica aos líderes negros que se centraron na representación electoral en lugar do cambio sistémico para as comunidades. Como parte da súa análise de posibles vías para o cambio, tamén critica estridentemente o capitalismo negro como un método para o cambio social. N. D. B. Connolly, un historiador e profesor estadounidense escribe: Para Allen, as características máis inxustas da economía do país - o subempleo crónico afroamericano, a segregación na vivenda, a brutalidade policial, a expansión do poder corporativo e o abismo crecente e crecente entre os ricos e todos os demais - existían por dúas razóns: (1) o poder esmagador do capital branco e (2) a vontade dos xefes negros de negociar terras e influencia cos brancos como parte do funcionamento máis xeral do capitalismo.