Rosetti foi arruinado financeiramente polos seus pobres investimentos no comercio de cereais, e, a partir de 1898, retirouse a traballos secundarios no Ministerio de Asuntos Exteriores. Aínda que carecía de formación formal, era un poliglota apreciado, e logrou a súa notoriedade como académico e crítico social. Os seus primeiros estudos centráronse na historia legal e social de Moldavia, pero máis tarde retomou temas máis cargados politicamente. Un antisemita suave e adversario da emancipación xudía, Rosetti volveuse a criticar a súa propia clase e o seu manorialismo, construíndo un paradigma influente na historiografía progresiva. Recibido nas filas do Poporanismo de esquerda en 1906, propuxo unha reforma agraria radical e profetizou a revolta campesiña de 1907
- Non.