Resume o artigo:  Boston (CNN) Sabía que algo terrible acontecera. Estaba cheo de fume e todo o que ela podía oír eran gritos silenciados. O seu pé estaba virado cara a un lado e as súas pernas non funcionaban correctamente. E a súa boa amiga, Krystle Campbell, estaba deitada no chan. Karen Rand, agora é Karen McWatters, arrastrou a si mesma polo pavimento. Quería achegarse a Krystle para que puidesen falar e consolarse entre si no medio de tanto caos. "Cheguei a achegarme a ela", lembra ela. "Por algunha razón, me acerquei á súa cabeza e puxemos as nosas caras xuntos". Krystle dixo que lle doían as pernas. Foron as últimas palabras que diría. As dúas mulleres tomábanse das mans ata que as de Krystle se afrouxaron. McWatters foi a quinta testemuña do primeiro día do xuízo contra o terrorismo do acusado do atentado da maratón de Boston, Dzhokhar Tsarnaev, acusado de detonar bombas de cociña a presión co seu irmán para castigar aos Estados Unidos polas políticas que cren inflixir sufrimento aos musulmáns. Tres persoas morreron nas explosións: Campbell, un xestor de 29 anos dunha cadea de restaurantes; Martin Richard, un neno de 8 anos; e Lingzi Lu, un estudante de posgrao de 23 anos. Máis de 250 outros resultaron feridos. E o primeiro día do xuízo, despois das declaracións iniciais, centrou-se en varios sobreviventes do ataque, que relataron en detalle o caos dese día. Os fiscais chamáronos ao estrado para pintar un retrato do estrago e a dor que causaron os bombardeos. Os avogados de Tsarnaev optaron por non interrogar a ningún dos superviventes. McWatters loitou contra as súas emocións mentres miraba unha fotografía que mostraba a ela e á súa amiga de oito anos deitado no medio dun montón de persoas aturdidas e rotas. As súas dúas caras, lado a lado, destacan entre a confusión de membros. A boca de Krystle está aberta, pero é moi pálida. "Estaba moi asustado", testificou McWatters, "e recordo que gritaba para que alguén nos axudase. Todo o mundo berraba, todo o mundo berraba por axuda. Parecía moito tempo antes de que chegasen as axudas, pero probablemente non foi así". Cando os primeiros socorristas chegaron a Krystle, estaba...
"Lembro que gritaba para que alguén nos axudase", lembra un sobrevivente. O primeiro día do xuízo dos atentados da maratón de Boston céntrase nos superviventes. Varios sobreviventes testifican sobre as vistas, cheiros e dor dese día.