O 6 e o 17 de xullo de 1794 Dubois liderou os seus soldados en enfrontamentos contra as forzas da Coalición. Loitou na Batalla de Aldenhoven o 2 de outubro, onde liderou a reserva de caballería de 4.000 homes. Tivo unha discusión co departamento de subministracións que causou unha ruptura con Jourdan. Deixou o exército a comezos de 1795. A revolta de 1 Prairial Ano III estalou o 20 de maio de 1795 cando unha multitude de persoas armadas, irrompeu na Convención Nacional e asasinou a un deputado. Naquel momento en París, a Dubois foi dado o mando da caballería da capital o día 21. O día seguinte, os soldados baixo Jean-Charles Pichegru esmagaron a revolta. Dubois volveu ao "Exército do Norte" onde comandou o departamento de Jemappes. Enfrentado por este papel inactivo, pediu unha transferencia ao "Exército de Italia" para substituír ao asasinado Amédée Emmanuel François Laharpe; o pedido foi concedido. O 4 de setembro de 1796 Dubois foi alcanzado por tres balas de mosquete mentres lideraba os seus cabaleiros na batalla de Rovereto.
- Non. O xeneral mortalmente ferido exhalou a Napoleón Bonaparte: "Morro pola República. Teño tempo para saber se a vitoria é completa?" DUBOIS está na columna 25 do Arco do Triunfo.