Antes da Fórmula Un, foi un dos líderes da escena británica da Fórmula Junior, pero un accidente en Rouen-Les-Essarts en 1958, no que rompeu a clavícula, obstaculizou considerablemente a súa carreira. Continuou a competir, e competiu nunha Fórmula Dous (F2) Cooper-Climax con Alan Brown no Gran Premio de Gran Bretaña de 1959
en Aintree. Terminou na 12a posición, terceiro dos coches de F2 e seis voltas atrás. Dende alí pilotou un Formula Junior Lola e moitos coches deportivos de motor pequeno, gañando a súa clase nos 1000 km de Nürburgring de 1960 e 1962. Retirouse en 1962.