Completa a seguinte frase: sería o ano máis exitoso de Alboreto na Fórmula Un. Conseguiu dúas vitorias: a primeira no Gran Premio de Canadá e a segunda no Gran Premio de Alemaña. Alboreto liderou a tabela de puntos ata a ronda 11 en Zandvoort, pero terminou a tempada no segundo lugar con 53 puntos, 20 puntos por detrás do campión do mundo Alain Prost. O xornalista de Fórmula Un Nigel Roebuck comentou que "Alboreto era o único verdadeiro rival de Prost para o Campionato do Mundo". En última instancia, foi a falta de fiabilidade de Ferrari o que lle custou a Alboreto a súa oportunidade no Campionato do Mundo, xa que non puido rematar as cinco últimas carreiras da tempada, todo debido a un fallo mecánico, aínda que foi clasificado 13o en Italia a pesar de que o seu motor soprou na volta 45 de 51. Na
1985 Gran Premio de Europa en Brands Hatch, despois de parar para substituír un pneumático plano na volta 11, o seu Ferrari soprou o seu turbo a metade da volta 13. Alboreto, frustrado porque a fiabilidade de Ferrari no final da tempada lle custou o Campionato do Mundo, volveu co coche aos boxes coa parte traseira do coche en chamas. El conduciu o coche en lume para os boxes e directamente para o seu boxeo Ferrari. Moitos observadores viron isto como a forma de Alboreto de demostrar que a falta de fiabilidade do Ferrari lle custou o Campionato do Mundo, que Prost gañou ao rematar 4o na carreira.