A política exterior dos Estados Unidos en Oriente Medio ten as súas raíces nas guerras bárbaras do século XVIII nos primeiros anos da existencia dos Estados Unidos de América, pero volveuse moito máis expansiva despois da Segunda Guerra Mundial. A política estadounidense durante a Guerra Fría intentou evitar a influencia da Unión Soviética apoiando os réximes anticomunistas e apoiando a Israel contra os países árabes patrocinados polos soviéticos. Os Estados Unidos tamén substituíron ao Reino Unido como o principal patrocinador de seguridade dos estados do Golfo Pérsico nos anos 1960 e 1970, para garantir un fluxo estable de petróleo do Golfo. Os EE.UU. teñen relacións diplomáticas con todos os países do Oriente Medio, excepto con Irán, cuxa revolución de 1979 contra os apoiados polos EUA
O reinado de Shah Mohammad Reza Pahlavi trouxo ao poder un goberno firmemente antiamericano.