Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  O valor da IDA baséase na investigación actual, con estudos a longo prazo en animais e observacións en humanos. En primeiro lugar, débese determinar un nivel sen efectos adversos observados (NOAEL), a cantidade dunha substancia que non mostra efectos tóxicos. Normalmente os estudos realizanse con varias doses, incluíndo altas doses. No caso de varios estudos sobre diferentes efectos, adoita tomarse o NOAEL máis baixo. Despois, o NOAEL (ou outro punto de partida, como un nivel de dose de referencia (BMDL)) divídese por un factor de seguridade, convencionalmente 100, para ter en conta as diferenzas entre os animais de ensaio e os humanos (factor 10) e as posibles diferenzas de sensibilidade entre os humanos (outro factor de 10). Por exemplo, se a IDA está baseada en datos de humanos, o factor de seguridade adoita ser 10 en vez de 100. A IDA adoita indicarse en mg por kg de peso corporal. Considérase unha dose segura para un adulto saudable de peso normal que consuma unha cantidade media diaria da substancia en cuestión. Discutiuse un aumento dos factores de seguridade para os lactantes, pero non son necesarios, porque a eliminación de produtos químicos é de feito moitas veces máis rápida nos nenos e como os nenos xeralmente sofren taxas de enfermidade máis altas que os adultos, os efectos adversos causados polos aditivos alimentarios poden ser facilmente disfrazados como calquera número de cousas que os nenos soan sufrir. Sería moito máis difícil discutir o caso cun adulto saudable. A IDA non ten en conta as reaccións alérxicas que son respostas individuais en vez de fenómenos dependentes da dose.  Pregunta: Cantas doses se usan aproximadamente nestes experimentos?
varios