Resume o artigo:  Os miles de millóns de estrelas da nosa galaxia teñen entre un e tres planetas que potencialmente poden albergar vida. Os astrónomos chegaron a esta conclusión despois de calcular as posibilidades de que os planetas orbiten na "zona de Ricitos de Ouro". Este é o cinto ao redor dunha estrela onde as temperaturas son ideais para que a auga líquida se acumule na superficie dun planeta, e para que exista vida alieníxena. A ilustración mostra a zona habitable para diferentes tipos de estrelas. A área verde é a zona habitable (HZ), onde a auga líquida pode existir na superficie dun planeta. A área vermella é demasiado quente para a auga líquida na superficie do planeta e a área azul é demasiado fría para a auga líquida na superficie do planeta. "Segundo as estatísticas e as indicacións que temos, unha boa parte dos planetas da zona habitable serán planetas sólidos onde podería haber auga líquida e onde podería existir a vida", dixo Steffen Kjaer Jacobsen, da Universidade de Copenhague. Os resultados baséanse en datos do telescopio espacial Kepler da axencia espacial estadounidense NASA, que confirmou a existencia de arredor de 1.000 planetas orbitando estrelas na Vía Láctea. Tamén identificou uns 3.000 outros mundos candidatos. Moitas das estrelas teñen sistemas solares de dous a seis planetas, pero os científicos cren que podería haber máis que permanezan descoñecidos por Kepler, que é o máis adecuado para atopar planetas grandes en órbitas relativamente próximas. Para estimar as posicións dos planetas "escondidos", os investigadores actualizaron un concepto matemático de 250 anos chamado lei de Titius-Bode. Na imaxe están os sistemas exoplanetarios onde os planetas previamente coñecidos están marcados con puntos azuis, mentres que os puntos vermellos mostran os planetas predichos pola lei de Titius-Bode sobre a composición dos sistemas planetarios. 124 sistemas planetarios na enquisa <unk> baseados en datos do satélite Kepler, encaixan con esta fórmula. A lei, que infería a existencia de Urano antes de ser visto, afirma que hai unha certa proporción entre os períodos orbitais dos planetas nun sistema solar. A lei de Titius-Bode foi formulada ao redor de 1770 e...
Os astrónomos utilizaron unha versión mellorada dunha ecuación de 250 anos. Axudou a predicir un total de 228 planetas nos 151 sistemas planetarios. Cren que hai un a tres planetas na zona habitable de cada un. Estendendo a ecuación a toda a Vía Láctea significa que existen máis mundos habitables do que se pensaba.