A principios de 1944, cando, como resultado do compromiso do Eixo de Antonescu, Bucarest foi obxecto dun bombardeo aéreo masivo
, os Cioculescus refuxiáronse na periferia suroeste de Bucarest, mudándose a unha pequena casa en Ciorogârla. Posteriormente trasladáronse a unha vila propiedade de Șeicaru, onde, cando as tropas do Exército Vermello entraron en territorio rumano; segundo Barbu Cioculescu, o anfitrión e o invitado debatieron o futuro de Romanía na era post-fascista, con Șeicaru expresando a súa esperanza no anticomunismo dos aliados occidentais e Cioculescu crendo nunha restauración da democracia co consentimento soviético. Segundo o mesmo autor, Cioculescu-pai estaba emocionado coa caída de Francia de Vichy e ridiculizou aos colaboradores nazis franceses que escaparan a Bucarest. Șeicaru deixou o país pouco antes do golpe real de agosto de 1944, que aliou a Romanía coas Potencias Aliadas, e a casa foi pouco despois ocupada por soldados romaneses da División Tudor Vladimirescu comandada polos soviéticos, deixando a familia para volver ao centro de Bucarest.