Resume o artigo:  O discurso do primeiro ministro israelí, Benjamin Netanyahu, ante o Congreso esta semana foi tan esperado en Teherán como en Washington. A reacción iraniana ao discurso foi unha combinación de indignación e indiferenza. Aínda que algúns dos comentarios de Netanyahu xa están sendo explotados por faccións competidoras dentro do estado iraniano, o impacto máis probable do discurso está ligado á acusación sen fundamento de Netanyahu de que a vinganza de Irán contra o pobo xudeu é unha misión antiga. As primeiras reaccións oficiais foron previsiblemente as máis enérxicas en denunciar a mensaxe de Netanyahu ao pobo estadounidense. Ali Larijani, o poderoso presidente do parlamento iraniano, pintou a Netanyahu como o líder dun "régimen de lata" que non está tan preocupado polo programa nuclear de Irán como pola crecente influencia rexional de Teherán. O xornal de liña dura Kayhan, o principal medio oficial vinculado á oficina do líder supremo de Irán, o ayatolá Ali Khamenei, chamou ao discurso "fala de lixo", pero tamén se asegurou de usalo como munición contra os seus rivais na facción moderada. O xornal, escéptico das negociacións nucleares do presidente Hassan Rouhani cos estadounidenses desde o comezo, dixo que os comentarios de Netanyahu presentan unha verdade incómoda para a facción pro-negociación en Teherán: o líder israelí e os seus apoiadores estadounidenses están sinalizando abertamente que a disputa con Irán só se pode resolver unha vez que haxa un cambio de réxime alí. A cobertura dos medios de comunicación iranianos do discurso de Netanyahu mencionou a controversia nos Estados Unidos en torno ao seu momento, pero os medios de comunicación de liña dura advertiron contra ler demasiado nel. Como dixo un xornal radical, Khorasan, "a pesar de que é innegable que Obama e Netanyahu non están de acordo sobre Irán, as [recentes] declaracións dos dous [líderes] mostran que ambos buscan o mesmo obxectivo". A idea de que Estados Unidos e Israel comparten o mesmo obxectivo estratéxico de controlar a Irán, pero están en desacordo sobre como conseguilo é a pedra angular da postura dos radicais en Teherán. Os medios de comunicación moderados, partidarios do presidente Rouhani,...
Os iranianos recibiron o discurso de Netanyahu con indignación e indiferenza, escribe Alex Vatanka. Os moderados cren que a indiferenza de Obama é a xustificación da estratexia de Rouhani, di. Os partidarios da liña dura suxiren que o discurso mostra a insinceridade dos EUA, pero non argumentaron en contra das conversacións.