Tesch comezou a xogar ao baloncesto en cadeira de rodas despois de que un dos seus fisioterapeutas notase que era habilidosa para disparar cun baloncesto de espuma e unha táboa de perspex durante a súa rehabilitación. Pouco despois de entrar no equipo estatal de Nova Gales do Sur, foi convidada a probar e fixo o equipo nacional de baloncesto feminino en cadeira de rodas de Australia en 1990, facendo o seu debut nacional nos Campionatos do Mundo dese ano e o seu debut paralímpico nos Xogos de Barcelona de 1992. Foi nomeada para o All Star Five na Gold Cup de 1994, onde o equipo australiano gañou unha medalla de bronce. Formouse parte do equipo australiano nos Xogos Paralímpicos de Atlanta de 1996
, e foi nomeado xogador máis valioso na Copa de Ouro de 1998. Foi a vicecapitán do equipo do seu país nos Xogos Paralímpicos de Sydney de 2000, onde gañou a medalla de prata. Durante as celebracións despois dos xogos, algúns xogadores de Europa invitárona a xogar en equipos profesionais masculinos alí. Aceptou esta suxestión e xogou en Madrid, Cerdeña e París durante os cinco anos seguintes, converténdose así na primeira muller do mundo en xogar ao baloncesto en cadeira de rodas profesionalmente. Axudou a establecer unha liga de baloncesto feminino en cadeira de rodas no continente e competiu en equipos femininos en Italia e Francia. Tamén competiu no equipo australiano que gañou a medalla de prata nos Xogos Paralímpicos de Atenas de 2004. Volveu a casa para ser capitán do equipo nacional nos Xogos Paralímpicos de Pequín de 2008. En 2010, Tesch competiu co seu equipo na Copa Osaka, unha competición para os cinco mellores equipos internacionais de baloncesto en cadeira de rodas feminina do mundo; o seu equipo derrotou ao equipo estadounidense número un clasificado 55<unk>37. Era unha xogadora de 4 puntos. Retirouse do equipo nacional de baloncesto en cadeira de rodas en 2011 para concentrarse na navegación.