O seu nomeamento como Secretario de Asuntos Exteriores polo presidente Manuel Ávila Camacho marcou o fin do período post-revolucionario.
dominación dos políticos do norte do país. Xunto co seu compañeiro de gabinete, Miguel Alemán Valdés (secretario do Interior), deu a México a política exterior máis progresista e o goberno interno máis ordenado da historia da nación. En 1941, resolveu con éxito todas as reclamacións estranxeiras contra o goberno derivadas das expropiacións da era Cárdenas. Negociou un tratado económico favorable, fixo o peso ao dólar dos Estados Unidos e asegurou préstamos para o desenvolvemento industrial do Banco de Exportación e Importación dos Estados Unidos.