Completar a seguinte frase: No teatro do Pacífico, unha forza de seis portaavións xaponeses coa súa potencia combinada de ataque aéreo, o "Kidō Butai", actuou como unha unidade e vagou virtualmente á vontade durante os primeiros seis meses da guerra. Fixo incursións destrutivas contra posicións inimigas desde Hawai no leste ata a India no oeste e apoiou efectivamente as invasións xaponesas das Filipinas americanas, a Malaya británica e Birmania e as Indias Orientais Holandesas. Con todo, entre maio e outubro de 1942, Xapón e Estados Unidos libraron catro grandes batallas entre as flotas centradas nos seus portaavións. Durante estas batallas, os buques de guerra opostos nunca chegaron á vista uns dos outros nin dispararon as súas armas contra outros buques de guerra. O avión atacou só. A primeira destas batallas frustrou o intento xaponés no Mar de Coral de illar Australia. A segunda detuvo a expansión do control xaponés cara ao leste no Pacífico cara
A illa Midway. Os dous seguintes axudaron a manter a presenza americana en Guadalcanal. Estes catro enfrontamentos foron caros para ambas partes. Na época do ataque a Pearl Harbor, o Xapón tiña un total de nove frotas e portavións lixeiros no teatro do Pacífico. Estados Unidos tiña catro no Pacífico e outros dous no Atlántico. A finais de outubro de 1942, despois do desgaste da batalla por afundimentos e danos, o Xapón só tiña tres destes portaavións operativos no Teatro do Pacífico e América, durante un período de dúas semanas, non tiña ningún. Aínda que custosas, as batallas foron estratéxicamente vantaxosas para os americanos, contribuíndo significativamente ao cambio da iniciativa estratéxica no teatro do Pacífico de Xapón a América.