As súas posesións aumentaron tras a derrota de Simon de Montfort na batalla de Evesham (1265), a través dunha serie de subvencións que incluían as propiedades dos antigos baróns rebeldes Walter de Fauconberg, John de Melsa e o seu irmán Bernard. Estas subvencións foron posiblemente unha compensación polo rescate que o seu fillo Roberto negociou e pagou ao seu irmán Bernardo e ao seu sobriño Gilbert de Clare, 7o conde de Gloucester, pola súa liberación despois da súa captura na batalla de Lewes (1264). O rei Henrique III tamén volveu nomear a Roberto como xuíz, e Constable do Castelo de Carlisle e garda do castelo alí en 1267, unha posición da que fora despedido en 1255. Roberto pediu perdón a Alexandre e, probablemente, uniuse aos príncipes Eduardo e Edmundo na súa cruzada.
, como Robert se non Richard posiblemente non asistiu, ou volveu cedo, como o Robert máis novo está rexistrado como recibindo unha renuncia en Writtle, Essex en outubro de 1271