Suleiman converteuse nun monarca prominente da Europa do século XVI, presidiendo o ápice do poder económico, militar e político do Imperio Otomán. Suleiman dirixiu persoalmente os exércitos otománs na conquista das fortalezas cristiás de Belgrado e Rodas, así como a maior parte de Hungría antes de que as súas conquistas fosen controladas no sitio de Viena
En 1529. Anexionou gran parte do Oriente Medio no seu conflito cos Safavides e grandes áreas do norte de África ata o oeste de Arxelia. Baixo o seu goberno, a frota otomana dominou os mares desde o Mediterráneo ao Mar Vermello e a través do Golfo Pérsico.