Despois do estallido da Guerra Civil Española, partiu para España, chegando alí en outubro de 1936, durante a Batalla de Madrid
- Non. Uníuse ao rexemento de artillería motorizada rumano da XI Brigada Internacional, comandado por Valter Roman. En 1937, participou nas batallas de Brunete, Quinto-Belchite e Teruel. En decembro de 1937, durante a última confrontación, a súa perna foi ferida, pero Cristea rexeitou ser hospitalizado, decidindo en vez de permanecer presente no campo de batalla. Posteriormente, foi ascendido a capitán e converteuse no comandante da batería "Tudor Vladimirescu". Na batalla do Ebro, tivo un papel importante na travesía do río. Desmobilizado xunto cos outros voluntarios en decembro de 1938, continuou a loitar en Cataluña en xaneiro-febreiro de 1939.