Completa a seguinte frase: Na véspera da liberación, tiveron lugar varias batallas entre os Batallóns e o ELAS; a máis coñecida é a batalla de Meligalas en setembro de 1944. Despois da liberación, os grupos foron disolvidos temporalmente e foron recrutados na xendarmería para loitar xunto ás forzas británicas e gobernamentais contra o EAM / ELAS na batalla de
Dekemvriana, en Atenas. Os Batallóns de Seguridade sempre se rendían aos británicos, que normalmente lles deixaban gardar as armas que os alemáns lles subministraran. O xeneral Ronald Scobie, que comandaba as forzas británicas en Grecia, en contraste coa súa actitude cara ao EAM, a quen descartó como meros "bandidos", tratou aos Batallóns de Seguridade como unha forza militar lexítima. O primeiro ministro británico Winston Churchill tiña unha visión moi favorable dos Batallóns de Seguridade, dicindo: "Parece que os colaboradores en Grecia en moitos casos fixeron o mellor que puideron para protexer á poboación grega da opresión alemá". Cando foi criticado polos parlamentarios laboristas na Cámara dos Comunes por empregar os Batallóns de Seguridade para loitar do lado británico contra o EAM na "Dekemvriana", Churchill respondeu: "Os Batallóns de Seguridade existiron para protexer aos aldeáns gregos das depredacións de algúns dos que, baixo o disfraz de ser salvadores do seu país, vivían dos habitantes e facían moi pouco loitando contra os alemáns". En total, moi poucos dos seus membros foron xulgados e condenados por colaboracionismo. Por exemplo, o seu creador e quisling Primeiro Ministro de Grecia, Rallis, foi condenado a prisión perpetua por traizón e morreu na prisión en 1946, pero foi absolto polo seu envolvemento cos Batallóns de Seguridade.