Non obstante, en resposta ao traballo de Bairoch, Pomeranz, Parthasarathi e outros, investigacións posteriores descubriron que partes da Europa occidental do século XVIII tiñan salarios e niveis de renda per cápita máis altos que en gran parte da India, Turquía otomá, Xapón e China. Con todo, os puntos de vista de Adam Smith foron atopados para ter sobrexeneralizado a pobreza chinesa. Entre 1725 e 1825, os traballadores de Pequín e Delhi só podían mercar unha cesta de bens a un nivel de subsistencia, mentres que os traballadores de Londres e Ámsterdam podían mercar bens entre 4 e 6 veces o nivel de subsistencia. Xa en 1600 o PIB per cápita indio era aproximadamente o 60% do nivel británico. Un declive real no ingreso per cápita ocorreu tanto en China como na India, pero na India comezou durante o período mogol antes do colonialismo británico. Fóra de Europa, gran parte deste declive e estancamento foi atribuído ao crecemento da poboación nas zonas rurais que supera o crecemento das terras cultivadas, así como á turbulencia política interna.
- Non. As colonias libres na América do Norte británica foron consideradas por historiadores e economistas nunha enquisa de académicos como entre as persoas máis ben sucedidas do mundo na véspera da Revolución Americana. As primeiras evidencias dunha transición sanitaria importante que levou a un aumento da esperanza de vida comezaron en Europa na década de 1770, aproximadamente un século antes que en Asia. Robert Allen argumenta que os salarios relativamente altos na Gran Bretaña do século XVIII fomentaron a adopción de tecnoloxía de aforro de traballo e a formación e educación dos traballadores, o que levou á industrialización.