En maio de 1864, Sherman comezou a súa Campaña de Atlanta. Foraker loitou en varias batallas feroces nesa campaña, incluíndo Resaca
A Igrexa da Nova Esperanza e a Montaña Kennesaw. Atlanta, ou polo menos o que quedaba dela despois de devastadores incendios, caeu o 2 de setembro. Foraker foi enviado á escola do Corpo de Sinais que fora creada polo exército en Atlanta, e pasou un mes alí. A continuación, foi asignado á división do xeneral Henry W. Slocum, e permaneceu con esa división mentres participaba na marcha de Sherman ao mar, deixando atrás unha franxa de destrución. A finais de decembro de 1864, o exército chegou a Savannah, e Foraker, a pesar dunha tormenta, foi capaz de comunicarse cos buques da Armada dos Estados Unidos para alertalos da presenza do exército de Sherman. Despois dun mes, o exército marchou ao norte de Carolina do Sur, decidido a traer aínda máis devastación ao estado que primeiro se separara. Foraker estaba encargado de manter os sinais entre as alas do exército, e estaba estacionado nunha canoneira mentres subía o río Savannah. El viu máis servizo activo como un mensajero entre o exército principal de Sherman e as forzas de Slocum en marzo de 1865 cando se encontraron con forzas confederadas en Carolina do Norte na Batalla de Bentonville. O día da batalla, o 19 de marzo de 1865, Foraker foi ascendido a capitán de brevet, e pouco despois foi nomeado asistente de campo do xeneral Slocum. En abril, mentres o exército de Sherman avanzaba lentamente cara ao norte, chegou a noticia da rendición do xeneral confederado Robert E. Lee e as súas forzas en Appomattox, Virxinia, terminando efectivamente a guerra. A principios de maio, o Exército de Xeorxia de Sherman viaxou ao norte cara a Washington, pasando en revisión o 23 de maio antes de que o novo presidente, Andrew Johnson, xurase despois do asasinato de Lincoln o mes anterior. Foraker logo regresou a Ohio, e foi recrutado.