Escribe unha continuación para este parágrafo - A primeira especie a ser nomeada atopouse na Fauna Mascall do Mioceno de Cottonwood Creek, Oregon. Chamada "Anchitherium ultimus", a especie foi descrita en 1886 polo famoso paleontólogo, E. D. Cope durante o apogeo das guerras dos ósos. Durante o estudo de 1906 sobre os equídeos da formación Mascall, J. Gidley trasladouse a un novo xénero que chamou "Archaeohippus". A forte similitude dos trazos resultou en que o xénero fose considerado un subxénero de "Parahippus" por W. D. Matthew en 1932. En marcado contraste coa opinión "Archaeohippus" foi revalidado por D.F. Bode en 1933, e xunto con "A. ultimus", incluíu "A. mourningi" e "A. penultimus". "Archaeohippus" estendeuse por toda América do Norte. Ademais das ocorrencias en Florida e Oregon, atopáronse exemplares fósiles no sur de Saskatchewan, Canadá. No outro extremo da súa área de distribución, atopáronse "Archaeohippus" tan ao sur como o Mioceno Gaillard Cut local na antiga zona de canais
de Panamá. ""Archaeohippus" stenolophus", coñecido dos depósitos do Oligoceno en Saskatchewan, non pertence a "Archaeohippus", e "A. minimus" é un composto de dous taxóns, como observou Osborn (1918), co P3-M1 pertencente a "A. ultimus" e o molar e o premolar pertencentes a un equídeo maior e máis derivado. "Archaeohippus mannulus" e "Arachaeohippus blackbergi" foron desenterrados en Florida, especificamente no Thomas Farm Site.