Completa a seguinte frase: Despois da morte de Pericles, os atenienses volvéronse un pouco contra a súa estratexia conservadora e defensiva e á estratexia máis agresiva de levar a guerra a Esparta e os seus aliados. Aumentando a particular importancia na democracia ateniense neste momento foi Cleon, un líder dos elementos de falcón da democracia ateniense. Liderados militarmente por un novo e intelixente xeneral Demóstenes (que non se debe confundir co posterior orador ateniense Demóstenes), os atenienses conseguiron algúns éxitos mentres continuaban as súas incursións navais no Peloponeso. Atenas estendeu as súas actividades militares en Beocia e Aetolia, reprimiu o
A revolta de Mitilene e comezou a fortificar postos ao redor do Peloponeso. Un destes postos estaba preto de Pilos, nunha pequena illa chamada Esfateria, onde o curso da primeira guerra virou en favor de Atenas. O posto de Pylos golpeou Esparta onde era máis débil: a súa dependencia dos helotes, que coidaban os campos mentres os seus cidadáns se adestraban para ser soldados. Os helotes fixeron posible o sistema espartano, pero agora o posto de Pylos comezou a atraer a fuxitivos helotes. Ademais, o temor a unha revolta xeral de helotas envalentonados pola presenza ateniense próxima levou aos espartanos á acción. Demóstenes, con todo, superou aos espartanos na Batalla de Pilos en 425 a.C. e atrapou a un grupo de soldados espartanos en Esfácteria mentres agardaba que se rendesen. Semanas despois, porén, Demóstenes non puido acabar cos espartanos. Despois de gabarse de que puido poñer fin ao asunto na Asemblea, o inexperto Cleón gañou unha gran vitoria na Batalla de Sphacteria. Nun chocante giro de acontecementos, 300 hoplitas espartanos rodeados por forzas atenienses rendéronse. A imaxe espartana de invencibilidade sufriu danos significativos. Os atenienses encarceraron reféns sphacterianos en Atenas e decidiron executar aos espartanos capturados se un exército peloponesio invadise Attica de novo.