Completa a seguinte frase: Arfa culpou ao seu sucesor, o xeneral Ali Razmara, pola súa xubilación forzada e, posteriormente, colaborou cos seus rivais políticos, especialmente despois de que Razmara fora nomeado primeiro ministro en 1950. Con todo, Arfa estaba realmente perturbado cando Razmara foi asasinado en 1951, porque cría que o aumento do nivel de violencia política ameazaba o país. Foi ministro de estradas e comunicacións no breve goberno do primeiro ministro Hosayn Ala durante o mes seguinte ao asasinato de Razmara, antes de que o parlamento votase en Mohammad Mossadegh como primeiro ministro. Arfa desconfiaba de Mossadegh e formou un grupo político, o Movemento Nacional, para perturbar as reunións dos partidarios de Mossadegh, aos que consideraba extremistas que se oponían á continuación da monarquía e a un exército forte. O xornal do Movemento Nacional publicou moitos artigos escritos por Arfa, apoiando o xaque e o respecto polo Islam. Arfa mantivo contacto con varios activistas políticos, incluíndo Mozaffar Baqai do partido dos traballadores, o fervoroso predicador Ayatollah Sayyed Abu al-Qasem Kashani e Shaban Jafari, un organizador de turbas de rúa. Arfa converteuse nun membro fundador do comité secreto de oficiais militares, o Comité para Salvar a Pátria, formado en 1952 co obxectivo de derrocar a Mossadegh. Seguindo
O golpe militar de 1953 que devolveu o xah ao poder, foi embaixador de Irán en Turquía (1958-1961) e Paquistán (1961-1962). Posteriormente retirouse do servizo activo do goberno. Deixou Irán no momento da Revolución Iraní de 1979 e morreu en Monte Carlo, Mónaco en 1983.