No comezo da Segunda Guerra Mundial en 1939, tras un chamamento de Franklin D. Roosevelt, presidente dos Estados Unidos, as principais potencias europeas, incluíndo Gran Bretaña e Alemaña, acordaron non bombardear obxectivos civís fóra das zonas de combate: Gran Bretaña acordou a condición de que as outras potencias tamén se abstengan. (ver a política sobre bombardeos estratéxicos ao comezo da Segunda Guerra Mundial). Con todo, isto non foi honrado, xa que os beligerantes de ambos os lados na guerra adoptaron unha política de bombardeo indiscriminado das cidades inimigas. Durante a Segunda Guerra Mundial, cidades como Chongqing, Varsovia, Rotterdam, Londres, Coventry, Stalingrado, Hamburgo
, Dresde, Tokio, Hiroshima e Nagasaki sufriron bombardeos aéreos, causando un número incalculable de edificios destruídos e a morte de decenas de miles de civís.