Mussolini planeaba concentrar as forzas italianas nunha gran ofensiva contra o Imperio Británico en África e Oriente Medio, coñecida como a "guerra paralela", mentres esperaba o colapso do Reino Unido no teatro europeo. Os italianos invadiron Exipto, a Somalilandia Británica e bombardearon a Palestina Mandataria; o goberno británico rexeitou aceptar propostas de paz que implicasen aceptar vitorias do Eixo en Europa; os plans para unha invasión do Reino Unido non continuaron e a guerra continuou. Italia foi derrotada en África Oriental; os avances italianos no norte de África foron exitosos, pero os italianos pararon en Sidi Barrani esperando a subministración de suministros loxísticos. Despois de que o exército alemán derrotase a Polonia, Dinamarca, Noruega, os Países Baixos, Bélxica, Luxemburgo e Francia, Mussolini decidiu usar Albania como trampolín para invadir Grecia. Os italianos lanzaron o seu ataque.
O 28 de outubro de 1940, e nunha reunión dos dous ditadores fascistas en Florencia, Mussolini sorprendeu a Hitler co seu anuncio da invasión italiana. Mussolini contaba cunha vitoria rápida, pero o exército grego detuvo á italiana e pronto avanzou a Albania. Os gregos tomaron Korçë e Gjirokastër, e ameazaron con expulsar aos italianos da cidade portuaria de Vlorë.