Completa a seguinte frase:
Nas guerras inglesas, o príncipe herdeiro Federico estableceu comandos xerais en toda Dinamarca. Inicialmente, tiñan un poder limitado e estaban planeados para ser disolvidos despois da guerra, pero decidiuse mantelos. Tras a ascensión de Cristián VIII, o poder e a autoridade dos comandos xerais ampliáronse para superar o control militar real. Isto levou a un cambio na estrutura xeral de mando, xa que os comandantes de campo e os xefes dos comandos xerais tiñan a mesma autoridade. Este problema saíu á luz durante a Primeira Guerra de Schleswig e a nomeación de como comandante do exército de campo (). Dado que Hedemann non tiña ningún control dentro das áreas de mando xeral, a miúdo había conflitos entre el e os xefes deses comandos. O 27 de marzo de 1849, Gerhard Christoph von Krogh, que anteriormente substituíra a Hedemann, foi nomeado comandante supremo de "todo o exército activo e sobre as fortificacións e baterías en Jutlandia, en Als e en Funen, así como os depósitos e depósitos do exército establecidos nestas áreas". Ademais, estipulábase que "o exército activo en todos os aspectos debía ser independente dos Comandos Xerais, que [...] debían axudar ao exército cando estivese total ou parcialmente no Distrito de Mando Xeral. Aínda que este arranxo aseguraba que non habería conflito entre o comandante supremo e os comandos xerais, aínda non había un comandante unificado en tempo de paz.