A febre de Pappataci prevalece na zona subtropical do hemisferio oriental entre os 20°N e os 45°N, particularmente no sur de Europa, norte de África, os Balcáns, o leste do Mediterráneo, Iraq, Irán, Paquistán, Afganistán e a India. A enfermidade é transmitida polas picaduras de moscas de area flebotomínicas do xénero Phlebotomus, en particular, Phlebotomus papatasi, Phlebotomus perniciosus e Phlebotomus perfiliewi. A mosca de area infectou ao morder a un ser humano infectado no período comprendido entre as 48 horas antes do inicio da febre e as 24 horas despois do final da febre, e permanece infectada durante toda a súa vida. Ademais desta transmisión horizontal do virus de home a mosca de area, o virus pode ser transmitido transvariantemente en inmigrantes, desde un insecto infectado a unha femia da mosca de area á súa descendencia. A febre de Pappataci é recoñecida como unha enfermidade non endémica entre os inmigrantes e o persoal militar, pero é máis ben coñecida entre
permanece infectado durante toda a súa vida