A Junta Suprema Central e de Goberno do Reino español viuse forzada por presión popular a establecer as Cortes de Cádiz no verán de 1809. A Xunta propuxo o que esperaba sería unha estratexia para gañar a guerra, unha ofensiva en dúas vertentes para recuperar Madrid, que involucraba a máis de 100.000 soldados en tres exércitos baixo o mando do duque del Parque, Juan Carlos de Aréizaga e o duque de Alburquerque. Del Parque derrotou o VI Cuerpo de Jean Gabriel Marchand na Batalla de Tamames
O 18 de outubro de 1809 e ocupou Salamanca o 25 de outubro. Marchand foi substituído por François Étienne de Kellermann, que trouxo refuerzos en forma dos seus propios homes, así como a forza do xeneral de brigada Nicolas Godinot. Kellermann marchou sobre a posición de Del Parque en Salamanca, que prontamente a abandonou e retirouse ao sur. Mentres tanto, as guerrillas na provincia de León aumentaron a súa actividade. Kellermann deixou o VI Cuerpo de Salamanca e volveu a León para acabar coa revolta.