Para a sorpresa dos competidores, medios de comunicación e fans, o equipo Marlboro Penske chegou ao Indianapolis Motor Speedway cun novo motor Mercedes-Benz de 209 cc construído en segredo, que era capaz de producir 1000 caballos de forza. A pesar de problemas de fiabilidade co motor e dificultades de manexo co chasis, o equipo de tres coches de Penske (Unser, Emerson Fittipaldi e Paul Tracy) dominou a maior parte do mes e case toda a carreira. Este motor utilizou unha disposición nas regras destinadas a motores de bloque de empuxe de stock como os motores V-6 Buick que permitían un extra de 650 cm3 e 10 pulgadas (4.9 psi / 33.8 kPa) de impulso. Esta potencia extra (1.024 caballos de forza, que era unha vantaxe de 150-200 CV sobre os V-8 convencionais) permitiu aos Penskes correr significativamente máis rápido, dándolles a pole e fóra da primeira fila na grella para a 78a Indianapolis 500
- Non. Al Unser, Jr. e Emerson Fittipaldi dominaron a carreira, finalmente rodando o campo con 16 voltas para ir na carreira de 200 voltas cando Emerson fixo contacto cunha parede que saía da curva 4, dando a Al Unser, Jr. a vantaxe e a vitoria. O único outro piloto que rematou na primeira volta foi o novato Jacques Villeneuve.