Completa a seguinte frase: Sorprendentemente, isto non levou á desaparición da literatura escrita quechua, senón só a un cambio de foco. A partir de mediados do século XVII, chegou a ser dominado por variedades claramente rexionais, sobre todo por Cuzco Quechua, que agora foron promovidas polas elites daquela cidade, que buscaron a súa lexitimidade no pasado inca. De feito, isto resultou nunha especie de renacemento literario quechua e unha idade de ouro, que se expresou especificamente na escritura de pezas teatrais. A linguaxe do clásico drama quechua dese período é recoñecible como distintivamente cusco-collao quechua debido ás diversas innovacións, especialmente as lenitions, que cada vez máis o diferencian tanto do quechua colonial estándar como doutras variedades do quechua do sur. Os falantes indios de quechua tamén produciron os seus propios textos de devoción informais en forma de manuscritos, continuando en parte a tradición da literatura eclesiástica oficial do período clásico. Durante o mesmo período, ademais das reedicións de obras máis antigas reorientadas cara ao quechua central, apareceron os primeiros textos relixiosos compostos especificamente nas variedades quechua do Ecuador moderno (por Luis Francisco Romero, 1725, 1753) e Bolivia (por Juan Antonio Dávila Morales, 1739). Esta eflorescencia foi rematada pola derrota do
A rebelión de Tupac Amaru de 1780, que resultou nunha severa represión do uso do quechua, incluída unha prohibición explícita da literatura e o teatro quechua e a abolición da cadeira de quechua na Universidade de San Marcos.