Completa a seguinte frase: En 1990, tras a derrota electoral do goberno da República Socialista de Croacia, as tensións étnicas empeoraron. O Exército Popular Iugoslavo ("Jugoslovenska Narodna Armija" <unk> JNA) entón confiscou as armas da Defensa Territorial de Croacia ("Teritorijalna obrana") para minimizar a resistencia. O 17 de agosto, as tensións escalaron nunha rebelión aberta dos serbios croatas, centrada nas áreas predominantemente poboadas por serbios do interior dálmata ao redor de Knin, partes de Lika, Kordun, Banovina e Croacia oriental. Despois de dous intentos fracasados por Serbia, apoiados por Montenegro e as provincias serbias de Vojvodina e Kosovo para obter a aprobación da Presidencia iugoslava para desplegar o JNA para desarmar as forzas de seguridade croatas en xaneiro de 1991, e unha escaramuza sen sangue entre os insurgentes serbios e a policía especial croata en marzo, o propio JNA, apoiado por Serbia e os seus aliados, pediu á Presidencia federal que lle outorgar poderes de guerra e declarar o estado de emerxencia. O pedido foi negado o 15 de marzo, e o JNA pasou baixo o control do presidente serbio Slobodan Milošević. Milošević, preferindo unha campaña para expandir Serbia en lugar da preservación de Iugoslavia, ameazou publicamente con substituír o JNA cun exército serbio e declarou que xa non recoñecía a autoridade da Presidencia federal. A ameaza fixo que o JNA abandonase gradualmente os plans para preservar Iugoslavia en favor da expansión de Serbia. A finais do mes, o conflito escalara a
as súas primeiras mortes. O JNA intervino do lado dos insurgentes e impediu que a policía croata tomase medidas. A principios de abril, os líderes da revolta serbia en Croacia declararon a súa intención de integrar a área baixo o seu control, vista polo goberno de Croacia como unha rexión separatista, con Serbia.