Completa a seguinte frase: En 1917, Heber Curtis observou a nova S Andromedae dentro da Gran Nebulosa de Andrómeda (Obxecto Messier 31). Buscando no rexistro fotográfico, atopou 11 novas máis. Curtis observou que estas novas eran, en media, 10 magnitudes máis débiles que as que ocorrían dentro da Vía Láctea. Como resultado, foi capaz de chegar a unha estimación de distancia de 150.000 parsecs. Converteuse nun defensor da hipótese dos "universos insulares", que sostén que as nebulosas espirais eran galaxias independentes. En 1920 o
Houbo un gran debate entre Harlow Shapley e Heber Curtis, sobre a natureza da Vía Láctea, as nebulosas espirais e as dimensións do Universo. Para apoiar a súa afirmación de que a Gran Nebulosa de Andrómeda é unha galaxia externa, Curtis observou a aparición de liñas escuras semellantes ás nubes de po na Vía Láctea, así como o significativo desprazamento Doppler.