Enrique Varela Vidaurre (1856 <unk> 4 de febreiro de 1914) foi un soldado e político peruano. Naceu en Lima, Perú. Veterano da Guerra do Pacífico, loitou na Batalla de San Francisco
e a batalla de Tarapaca. Foi ferido en combate e capturado como prisioneiro de guerra en Chile. Despois da súa liberación en 1884, apoiou a Andrés Avelino Cáceres contra Miguel Iglesias nun conflito interno que estalou tras a derrota do Perú. Foi nomeado coronel en 1903 e xeneral de brigada en 1910. Comandou as forzas peruanas durante unha disputa fronteiriza con Ecuador. Foi dúas veces Primeiro Ministro do Perú (decembro de 1912 - febreiro de 1913, xullo de 1913 - febreiro de 1914). Foi ao mesmo tempo ministro de guerra e da armada no goberno do Perú. O seu gabinete incluía ao futuro primeiro ministro Francisco Tudela y Varela como ministro de Relacións Exteriores. Foi asasinado durante un golpe de Estado de Óscar Benavides contra a presidencia de Guillermo Billinghurst.