En 1948, inmediatamente despois da independencia do país, foi aprobada no parlamento de Sri Lanka unha lei controvertida chamada Lei de Cidadanía de Ceilán, que discriminou deliberadamente contra os tamiles de orixe do sur da India, cuxos antepasados se instalaron no país nos séculos XIX e XX. Este acto fixo virtualmente imposible para eles obter a cidadanía e máis de 700.000 tamiles (consistindo de ata o 11% da poboación total do país) quedaron apátridas. En 1964, un pacto foi asinado entre Bandaranaike e o entón primeiro ministro indio Lal Bahadur Shastri para repatriar a gran parte da poboación dos tamiles apátridas. Nos 30 anos seguintes, os sucesivos gobernos de Sri Lanka deportaron activamente a máis de 300.000 tamiles á India. Non foi ata 2003, despois dun pogromo patrocinado polo estado
contra os tamiles e unha guerra civil a gran escala, que aos tamiles indios lles foi concedida a cidadanía, pero nesta época, a súa poboación diminuíu a só o 5% da poboación do país. Os tamiles repatriados á India foron asimilados coa poboación local despois de tomar a cidadanía india, agás algúns bolsillos en Tamil Nadu, onde aínda se lles chama tamils de Ceilán.