A folga de fame irlandesa de 1981 foi a culminación dunha protesta de cinco anos durante os problemas dos presos republicanos irlandeses en Irlanda do Norte. A protesta comezou como a protesta xeral en 1976, cando o goberno británico retirou o estatuto de categoría especial para os presos paramilitares condenados. En 1978, a disputa escalaron na protesta sucia, onde os presos se negaron a saír das súas celas para lavar e cubrir as paredes das súas celas con excrementos. En 1980, sete presos participaron na primeira folga de fame, que rematou despois de 53 días. A segunda folga de fame tivo lugar en 1981 e foi un enfrontamento entre os presos e a primeira ministra británica, Margaret Thatcher.
A folga