A comezos de 1989 Branković fixo o seu mellor récord persoal de 21.24 segundos nos 200 metros de interior en Turín. Esta marca segue sendo o récord nacional serbio. Perdeu por pouco unha medalla nos 400 m nos Campionatos Mundiais de Indoor de 1989, quedando en cuarto lugar por detrás do español Cayetano Cornet. Ese mesmo ano completou un título iugoslavo dobre sobre 200 m e 400 m. Mantén o seu título de 200 m no ano seguinte e competiu para a súa nación no seu propio campo para o Campionato Europeo de Atletismo de 1990
en Split. Correu un mellor tempo da súa carreira de 45.30 segundos para os 400 m para clasificarse para a final (un tempo que é o actual récord serbio) e terminou sexto na clasificación xeral. Como parte do equipo de relevo axudou aos homes iugoslavos a alcanzar o quinto lugar. Outro récord de relevo de Iugoslavia chegou para el nos Campionatos do Mundo de Atletismo de 1991: competindo nun equipo que tamén incluía a Dejan Jovković, Nenad Đurović e Mačev, chegou á final da competición coa primeira marca de menos de tres minutos do país para o evento (2:59.95 min). O equipo iugoslavo chegou cuarto na final do relevo, a pouco máis de dous décimos de segundo detrás dos medallistas de bronce de Xamaica.