O Tratado de Jassy en xaneiro de 1792 puxo fin á guerra rusa cos otománs, e en abril, as guerras da Primeira Coalición comezaron, forzando a Prusia a mover a maior parte das súas forzas cara ao oeste para tratar coa Francia Revolucionaria. Rusia, enfurecida polo intento de Polonia de saír da súa influencia, invadiu Polonia en maio
- Non. Por aquel tempo, a política prussiana xa estaba en contra de Polonia. En vez de discutir como axudarlle, Frederico Guillerme e os seus ministros discutían como convencer a Austria e Prusia para unha nova partición. Lucchesini xa fixo varias declaracións de que Prusia non podería axudar á Mancomunidade, e en xuño dese ano, a misión de Potocki a Berlín recibiu unha confirmación, motivada polo feito de que a Constitución do 3 de maio cambiou tanto a Polonia que Prusia non considerou as súas obrigacións vinculantes. O ministro de Asuntos Exteriores prusiano Friedrich Wilhelm von Schulenburg-Kehnert con claridade e con rara franqueza dixo a Potocki que Prusia non apoiaba a constitución, pero non podía dicilo inicialmente para evitar calquera reconciliación polaco-rusa e non axudaría nin sequera como mediador, xa que non é do interese do estado prusiano ver a Polonia tan fortalecida que máis tarde poida ameazar a Prusia.