O ano seguinte gañou as 24 Horas de Daytona, compartindo o Ford GT Mk.II con Lloyd Ruby, e despois gañou as 12 Horas de Sebring. Varios meses despois, compartiendo o coche con Denny Hulme, Miles liderou as 24 Horas de Le Mans de 1966
, pero o executivo de Ford Leo Beebe, desexando unha foto publicitaria de tres dos seus coches cruzando a liña de meta xuntos, instruíu a Carroll Shelby para ordenarlle que diminuise a velocidade, o que Shelby aceptou. En consecuencia, o seguinte coche de Ford conducido por Bruce McLaren/Chris Amon e o terceiro coche de Ford empataron, e cruzaron a liña xuntos. Os oficiais franceses da carreira, despois de aceptar inicialmente o "foto-finais" de Ford, renegaron durante a última hora da carreira. O coche número 2 de McLaren cruzou a liña de meta e foi declarado gañador. A Miles negárolle o logro único de gañar Sebring, Daytona e Le Mans no mesmo ano.