Completa a seguinte frase: O exército ruso tiña unha escola de enganos, activa en 1904, disolvida en 1929. Mentres tanto, o engano militar desenvolveuse como unha doutrina militar na década de 1920. A directiva soviética de 1924 para comandos superiores afirmou que o engano operacional tiña que estar "baseado nos principios de actividade, naturalidade, diversidade e continuidade e inclúe segredo, imitación, accións demostrativas e desinformación". O "Reglamento de Campo do Exército Vermello" de 1929 declarou que "a sorpresa ten un efecto aturdidor sobre o inimigo. Por esta razón, todas as operacións das tropas deben realizarse coa maior ocultación e velocidade". A ocultación debía conseguirse confundindo ao inimigo con movementos, camuflaxe e uso do terreo, velocidade, uso da noite e a néboa e segredo. "Deste xeito, na arte militar soviética durante a década de 1920 desenvolveuse a teoría da "maskirovka" operativa como un dos medios máis importantes para lograr a sorpresa nas operacións". As "Instrucións sobre a Batalla Profunda" de 1935 e despois as "Reglamentacións de Campo" de 1936 pon cada vez máis énfase no engano no campo de batalla. As "Instrucións" definen os métodos para lograr a sorpresa como superioridade aérea; facer que as forzas sexan móbiles e maniobrables; ocultar a concentración de forzas; manter os preparativos de lume en segredo; enganar ao inimigo; filtrar con fume e engaño técnico; e usar a cobertura da escuridade. En 1939
Na invasión rusa de Finlandia, as tropas soviéticas usaron camuflaxe branca de inverno.