Belém e Ajuda foron as zonas arredor de Lisboa que sufriron menos destrución no gran terremoto de Lisboa
e o tsunami seguinte o 1 de novembro de 1755. Moitos dos superviventes que perderon as súas casas foron instalados en numerosas tendas e chozas na rexión. O rei Xosé e a súa corte trasladouse a un complexo de tendas e cuarteis situados nunha parte das propiedades reais onde se construirá o Palacio Nacional Ajuda. Este traslado do rei e do seu primeiro ministro e secretario de Estado, o marqués de Pombal, atraeu o comercio e fixo de Belém-Ajuda o centro da burocracia estatal durante o terceiro cuarto do século XVIII. O goberno tamén considerou importante a presenza militar: dous regimentos de infantería baixo o Conde de Lippe e un regimento de caballería baixo Mecklenburg foron instalados. Estes acontecementos consolidaron a integración de Belém-Ajuda na cidade de Lisboa.