Baixo a dirección de Jiang, China experimentou un crecemento económico substancial coa continuación das reformas de mercado, viu o retorno de Hong Kong do Reino Unido en 1997 e Macau de Portugal.
en 1999 e mellorou as súas relacións co mundo exterior, mentres que o Partido Comunista mantivo o seu estrito control sobre o estado. Con todo, Jiang foi controvertidamente criticado polos abusos dos dereitos humanos que tamén levaron á represión do movemento Falun Gong. As súas contribucións á doutrina do partido, coñecidas como os "Tres Representantes", foron escritas na constitución do partido en 2002. Jiang abandonou os cargos de Secretario Xeral e membro de máis alto rango do Comité Permanente do Politburó do PCCh en 2002, pero non renunciou a todos os seus títulos oficiais de liderado ata 2005, e continuou a influír nos asuntos ata moito máis tarde. Aos 18 anos, Jiang é o líder supremo de máis longa vida na historia da RPC, superando a Deng Xiaoping o 14 de febreiro de 2019.