Suecia mantivo, por un tempo, o control das principais rutas comerciais do Báltico; e o incremento de ingresos resultante desta posición de mando foi de asistencia material durante as primeiras fases da guerra en Alemaña, onde o rei sueco Gustavo II Adolfo transferiu as súas forzas en xuño de 1630. Gustavo, que máis tarde sería chamado "o león do norte" debido ás súas habilidades como comandante, intervino do lado protestante na guerra civil alemá. Utilizando novas técnicas militares como artillería máis lixeira e móbil, unha maior proporción da súa infantería usando armas de fogo (en oposición ás lanzas) e tácticas de choque de cabalería, gañou unha vitoria esmagadora na batalla de Breitenfeld en 1631. Na batalla de Lützen o 6 de novembro de 1632, caeu sobre un grupo de caballería inimiga e foi morto. A batalla foi un empate. Dous anos despois, as tropas imperiais obtiveron unha vitoria convincente sobre o exército protestante en Nördlingen.
- Non. Para evitar que os Habsburgo gañasen a guerra, Francia, que xa había dado importantes subvencións financeiras a Suecia, intervinou do lado protestante. A guerra prolongouse durante moitos anos ata que finalmente se chegou a un acordo de paz en 1648. Na Paz de Westfalia, Suecia recibiu unha indemnización, así como o control de Pomerania Occidental e os obispados de Bremen e Verden. Así gañou o control da desembocadura dos ríos Oder, Elba e Weser, e adquiriu tres voces no Consello de príncipes do Reichstag alemán.