Escriba unha continuación para este parágrafo - Despois da primeira expedición Chindits, grazas ao adestramento que as forzas regulares estaban a recibir e ao exemplo dos Chindits e ás novas tácticas de división, as unidades regulares do XIV Exército comezaron a ter a medida tanto da selva como do inimigo. Cando os xaponeses lanzaron a súa ofensiva de Arakan a finais de 1943, infiltráronse nas liñas aliadas para atacar a 7a División de Infantería Indiana desde atrás, invadindo o cuartel xeral da división. A diferenza das ocasións anteriores nas que isto ocorreu, as forzas aliadas resistiron firmemente ao ataque e os subministracións foron lanzadas a eles por paracaídas. Na Batalla da Caixa de Administración do 5 de febreiro ao 23 de febreiro, os xaponeses non foron capaces de romper o perímetro fortemente defendido da caixa. Os xaponeses cambiaron o seu ataque á fronte central, pero de novo os británicos caeron na caixa defensiva de Imphal, e o reduto de Kohima
- Non. Ao retroceder ás posicións defensivas ao redor de Imphal, as principais formacións británicas atoparon a súa retirada cortada polas forzas xaponesas, pero a diferenza de antes, adoptaron a actitude de que se os xaponeses estaban detrás deles, entón estaban tan cortados como os británicos. Os mapas de situación dos combates ao longo das estradas que levan a Imphal semellaban unha roda de bolo de mármore, xa que ambos os bandos usaron a selva para flanquearse mutuamente. Outro cambio importante dos británicos foi o uso do apoio aéreo como arma ofensiva para substituír a artillería e como ferramenta loxística para transportar homes e equipos. Por exemplo, a 5a División de Infantería Indiana foi trasladada directamente desde o agora máis tranquilo fronte de Arakan ata o fronte central e estivo en acción poucos días despois de chegar. Ao final da tempada de campaña tanto Kohima como Imphal foron aliviados e os xaponeses estaban en plena retirada.