Galípoli (do grego Kallipolis, turco Gelibolu) sempre foi un sitio de particular importancia estratéxica, xa que controlaba os estreitos dos Dardanelos. Xa baixo o Imperio Bizantino, serviu como base naval. Os turcos otománs capturaron por primeira vez
A forte fortaleza dos bizantinos en 1354, xunto con outros sitios da zona, axudados por un terremoto que derrubou as súas murallas. Galípoli asegurou aos otománs un punto de apoio nos Balcáns e converteuse na sede do xefe gobernador otomán en Rumelia. A fortaleza foi recapturada para Bizancio pola Cruzada Saboya en 1366, pero os bizantinos sitiados foron obrigados a devolvela en setembro de 1376.