En sistemas de televisión antigos, un oscilador controlado por tensión principal funcionou a dúas veces a frecuencia da liña horizontal, e esta frecuencia dividiuse polo número de liñas utilizadas (neste caso 525) para dar a frecuencia do campo (60 Hz neste caso). Esta frecuencia foi entón comparada coa frecuencia da liña de alimentación de 60 Hz e calquera discrepancia foi corrixida axustando a frecuencia do oscilador principal. Para escanear interlazada, un número impar de liñas por cadro era necesario para facer a distancia de retracción vertical idéntica para os campos impares e impares, o que significaba que mesmo a frecuencia do oscilador principal tiña que ser dividida por un número impar. Pregunta: Cantas liñas eran?
525