Escribe unha continuación para este parágrafo - Parkes participou por primeira vez nun Gran Premio do Campionato do Mundo en Aintree
en 1959 pilotando unha Fórmula 2 (F2) Fry-Climax de 1,5 litros Straight-4. Con todo, non se cualificou e volveu aos coches deportivos despois diso, agás unha única saída en Mallory Park en 1962 cun Bowmaker Cooper. Tras o seu éxito con Ferrari, Parkes uniuse a Ferrari oficialmente, en 1963 como piloto de desenvolvemento e reserva, e nas seguintes tempadas foi recoñecido como un piloto líder de coches deportivos. Cando John Surtees inesperadamente deixou Ferrari en 1966, Parkes foi promovido ao equipo de Grandes Premios e cun chasis ampliado para acomodar a súa altura de seis pés e catro pulgadas, tivo un éxito inmediato, terminando en segundo lugar no Gran Premio de Francia de 1966 en Reims. Jack Brabham gañou a carreira co seu compañeiro de equipo, Denny Hulme, terceiro, no seu Brabham Repcos. Con todo, isto foi seguido por dúas retiradas antes doutro segundo lugar en Monza, onde tamén gañou a pole position. Parkes gañou unha carreira internacional de Fórmula Un en Silverstone por un terzo de volta sobre Brabham en abril de 1967. A carreira de 52 voltas foi a primeira competición de Fórmula Un para Parkes no seu país natal. Completou a competición de 152.36 millas en 1:19:39.25 cunha velocidade media de 114.65 mph.