Pouco despois da invasión nazi de Polonia, cando Francia comezaba a prepararse para a guerra, Clémenti lanzou ameazas públicas contra Édouard Daladier, o presidente do Consello. Foi xulgado por isto e condenado a pagar máis de 4.000 francos franceses en indemnizacións. Durante a guerra falsa de setembro de 1939, foi encarcerado durante outros tres meses, pero finalmente conseguiu persuadir ao goberno de que aínda era leal, e loitou con distinción na Batalla de Francia. Pouco despois da rendición de xuño de 1940
, Clémenti converteuse nun dos primeiros colaboradores nazis voluntarios na Francia ocupada.