Completa a seguinte frase: Para 1990 o equipo mantivo a JJ Lehto e optou por ir con Gregor Foitek, fillo do co-propietario Karl Foitek, no segundo coche. Foitek foi contratado por Brabham para dúas carreiras, así que Johansson foi mantido para as dúas primeiras rondas. Como pouco diñeiro se puxo no desenvolvemento dun coche para a tempada 1990, Onyx chegou ás dúas primeiras rondas co ORE-1 do ano pasado. Ningún dos pilotos clasificou para as dúas primeiras carreiras, con Johansson destruíndo dous chasis no proceso. No Gran Premio de San Marino o equipo chegou cun chasis ORE-1B lixeiramente actualizado. Foitek substituíu a Johansson, que demandou a Onyx por incumprimento do contrato e, xunto con Alan Jenkins, intentou obter unha orden judicial para bloquear o traslado do equipo planeado por Monteverdi. Ambos os coches chegaron a Imola, con Lehto chegando a casa 12o. A
Monaco Foitek estaba correndo na 6a posición nunha etapa tardía da carreira cando chocou co Larrousse de Éric Bernard, o que lle permitiu clasificarse como 7o, un resultado que sería o mellor resultado de Onyx da tempada. Ambos os coches chegaron á grella en Canadá e México, pero só puideron conseguir unha chegada entre eles, co 15o lugar de Foitek en México. En xullo Monteverdi cumpriu o seu desexo de trasladar o equipo a Suíza, pero iso non mellorou nada. Unha clara indicación de canto atrás estaba o equipo chegou en Francia, onde ambos os coches non lograron entrar na grella, onde na mesma pista da tempada pasada ambos clasificáronse alto e conseguiron puntos. No Gran Premio de Gran Bretaña, ningún coche chegou á grella. Na época do Gran Premio de Alemaña, Monteverdi conseguiu cambiar o nome do equipo a "Monteverdi Onyx Formula One", pero unha vez máis non significou nada porque, aínda que ambos os coches entraron na grella, Foitek retirouse cedo e Lehto terminou seis voltas atrás e non foi clasificado.