Durante o curso da guerra moitas igrexas en Württemberg foron saqueadas e despoxadas dos seus adornos, especialmente despois da batalla de Nördlingen
en 1634. Antonia fixo a súa misión de establecer fundacións para reparar e restaurar as igrexas. A súa caridade, piedade, don para os idiomas e a súa erudición abarcante foron amplamente elogiadas, e foi celebrada como "a Princesa Antonia a erudita" e "a Minerva de Württemberg". Sempre que foi posible, dedicouse ás artes e as ciencias, xunto coas súas dúas irmás, as princesas Ana Xoana e Sibylle.