Resume o artigo:  (CNN) A principios deste mes, Shahindokht Molaverdi, vicepresidenta de Irán para as mulleres e os asuntos familiares, liderou unha delegación oficial ás Nacións Unidas en Nova York para asistir á 59a sesión da Comisión sobre o Estatuto da Muller. No seu discurso do 11 de marzo á comisión, Molaverdi dixo que "a República Islámica de Irán sempre tivo o empoderamento das mulleres e a mellora do seu estatus... na súa axenda". Molaverdi describiu o progreso significativo que as mulleres iranianas lograron na educación e na ciencia, citando as sancións económicas unilaterais e a violencia contra as mulleres como factores que impediron a plena realización dos dereitos das mulleres. Pouco no seu discurso suxire que os factores domésticos -incluíndo as leis e políticas de Irán- xogan un papel significativo na privación das mulleres iranianas da igualdade de xénero real e o empoderamento. Desafortunadamente, os comentarios de Molaverdi contrastaban totalmente coa realidade. No día do seu discurso, Amnistía Internacional publicou un informe que suscitaba preocupacións sobre a posible aprobación de dous proxectos de lei ante o parlamento de Irán que restrinxirían aínda máis os dereitos das mulleres. Un deles sería prohibir a esterilización voluntaria como parte dos esforzos do país para impulsar o crecemento da poboación e fortalecer o lugar das familias consideradas "tradicionais" na sociedade. A outra "aumentaría a discriminación por razón de xénero, especialmente contra as mulleres que elixen non casar ou non poden casar ou ter fillos", dixo Amnistía. Un día despois, o relator especial das Nacións Unidas sobre a situación dos dereitos humanos en Irán, Ahmed Shaheed, publicou o seu cuarto informe ao Consello de Dereitos Humanos das Nacións Unidas que describe o pésimo estado dos dereitos humanos no país. O seu informe citou as preocupacións sobre a discriminación de xénero que Human Rights Watch e outros levantou durante a Revisión Periódica Universal de Irán de 2014, unha revisión do rexistro de dereitos humanos de cada estado da ONU cada catro anos polo Consello de Dereitos Humanos. A triste realidade, tan coñecida por Molaverdi, é que as mulleres iranianas enfróntanse á discriminación en moitos aspectos das súas vidas,...
Faraz Sanei: Os grupos de mulleres en Irán seguen sendo adaptables. Os que son hostiles aos dereitos das mulleres en Irán seguen sendo implacables, di ela.