Escribir unha continuación para este parágrafo - O número de clubs con contratos pagados aumentou, e tanto o Consello como o xogo profesionalizáronse. En 1910, por primeira vez, celebrouse un torneo de país con máis de dous equipos nacionais, aínda que era informal e non recoñecido oficialmente pola CONMEBOL. Os tres partidos da Copa Centenario Revolución de Mayo, entre os anfitrións Arxentina, Chile e Uruguai, xogáronse en maio e xuño. A Arxentina foi o gañador sen derrota. Este torneo tamén é considerado a primeira Copa América, ou o seu precursor directo. A primeira edición oficial
A Copa América, naquel momento chamada Campeonato Sudamericano de Fútbol, foi organizada por Arxentina en 1916 para conmemorar o centenario da Guerra de Independencia Arxentina (1810-1818). Participaron catro países, con Brasil invitado ademais dos participantes anteriores. Uruguai gañou dous partidos, emerxendo como o primeiro campión suramericano. Isabelino Gradín, de 19 anos, foi o mellor xogador do Uruguai e o máximo goleador do torneo, con tres goles. Un día despois da gran vitoria de Uruguai en Chile, a Federación Chilena de Fútbol exigiu a reversión dos resultados, alegando que dous africanos estaban no equipo uruguaio. Gradín, que marcou dúas veces nese partido, foi un deles, xa que os seus bisavós foron escravos de Lesoto. A protesta de Chile foi finalmente rexeitada, e Uruguai declarou o gañador lexítimo. O equipo uruguaio gañou seis das dez primeiras edicións, perdendo a final unha vez e enfrontándose a protestas de Chile en dúas ocasións.