Completar a seguinte frase: Durante 1802, as tensións aumentaron de novo entre Gran Bretaña e Francia, este último país agora baixo o goberno do primeiro cónsul Napoleón Bonaparte. Consciente de que un retorno á guerra era case inevitable, Napoleón ordenou á Armada francesa que preparase unha forza para un servizo prolongado no Océano Índico, unha forza que sería capaz de infligir perdas significativas ao comercio británico da rexión. O buque insignia do escuadrón era o barco rápido da liña "Marengo", un buque de 74 canóns comandado polo contraalmirante Charles-Alexandre Léon Durand Linois. Linois era un oficial altamente experimentado que estivo comprometido cos británicos en varias ocasións durante as Guerras Revolucionarias Francesas: en maio de 1794, foi capturado cando a súa fragata "Atalante" foi derrubada no Atlántico por. Rapidamente intercambiado, o seu seguinte barco, o Formidable, foi capturado despois dunha feroz defensa na Batalla de Groix, e ao ano seguinte foi capturado de novo na súa nova fragata Unité e posteriormente participou na desastrosa Expedición de Irlanda no barco da liña Nestor despois dun terceiro intercambio de prisioneiros. A súa batalla máis importante foi en xullo de 1801, cando comandou o escuadrón francés durante a súa vitoria na Batalla de
Primeira batalla de Algeciras, onde foi capturado. Tamén estaba en comando parcial na derrota na Segunda Batalla de Algeciras catro días despois, pero a acción aumentou a súa reputación dentro da Armada francesa como un comandante exitoso. O "Marengo" estaba acompañado polas fragatas "Atalante", "Sémillante" e os transportes "Côte d'Or" e "Marie Françoise". Ostensiblemente este escuadrón foi enviado ao Océano Índico para tomar posesión de Pondicherry e instalar un novo gobernador nas colonias francesas do Océano Índico, o xeneral Charles Decaen. O convoi levaba 1.350 soldados e unha cantidade significativa de provisións tanto para a viaxe de catro meses á India como para as operacións estendidas que se esperaban.