Despois de rexeitar as propostas de paz dos seus inimigos, Iván o Terrible atopouse nunha posición difícil en 1579, cando o Canato de Crimea devastou os territorios moscovitas e queimou Moscova (ver Guerras ruso-crimeas
), a seca e as epidemias afectaron fatalmente á economía, Oprichnina interrompeu completamente o goberno, mentres que o Gran Principado de Lituania uniuse co Reino de Polonia (1385-1569) e adquiriu un líder enérxico, Stefan Batory, apoiado polo Imperio otomán (1576). Stefan Batory respondeu cunha serie de tres ofensivas contra Moscova, intentando cortar o Reino de Livonia dos territorios moscovitas. Durante a súa primeira ofensiva en 1579, con 22.000 homes, retomou Polotsk; durante a segunda, en 1580, cun exército de 29.000 homes, tomou Velikie Luki, e en 1581 cun exército de 100.000 homes comezou o asedio de Pskov. Federico II de Dinamarca e Noruega tivo problemas para continuar a loita contra Moscova ao contrario de Suecia e Polonia. Chegou a un acordo con Xoán III en 1580 dándolle os títulos en Livonia. Esta guerra duraría de 1577 a 1582. Moscova recoñeceu o control polaco-lituano de Ducatus Ultradunensis só en 1582. Despois da morte de Magnus von Lyffland en 1583, Polonia invadiu os seus territorios no Ducado de Curlandia e Federico II decidiu vender os seus dereitos de herdanza. A excepción da illa de Esel, Dinamarca estaba fóra do Báltico en 1585. A partir de 1598, o voivodato de Inflanty dividiuse en: