O 24 de febreiro de 1880, aproximadamente 11.000 homes en 19 buques, protexidos por "Blanco Encalada", "Toro" e "Magallanes" e dous barcos torpedeiros, zarparon de Pisagua. Dous días despois, o 26 de febreiro, os chilenos chegaron a Punta Coles, preto de Pacocha, Ilo. O desembarco tardou varios días en concluírse, pero non se enfrontou a ningunha resistencia. O comandante peruano, Lizardo Montero, rexeitou tentar expulsar aos chilenos da cabeza de praia, como esperaban os chilenos. O 22 de marzo, 3.642 tropas chilenas derrotaron a 1.300 tropas peruanas na Batalla de Los Ángeles, cortando calquera subministración peruana directa de Lima a Arica ou Tacna (o subministración só era posible a través do longo camiño, a través de Bolivia). Despois da Batalla de Los Ángeles, só quedaron tres posicións aliadas no sur do Perú: o 2o Exército do xeneral Leyva en Arequipa (incluíndo algúns sobreviventes de Los Ángeles), as 7as e 8as Divisións de Bolognesi en Arica e en Tacna o 1o Exército. Estas forzas estaban baixo o mando directo de Campero. Con todo, os números demostraron ser insignificantes, xa que os peruanos non foron capaces de concentrar tropas ou mesmo moverse das súas guarnicións. Despois de cruzar o deserto, o 26 de maio o exército chileno (14.147 homes) destruíu o exército aliado de 5.150 bolivianos e 8.500 peruanos na batalla de Tacna.
- Non. A necesidade dun porto preto do exército para abastecer e reforzar as tropas e evacuar aos feridos obrigou ao mando chileno a concentrarse no remanente baluarte peruano de Arica. O 7 de xuño, despois da batalla de Arica, caeu o último bastión peruano no departamento de Tacna. Despois da campaña de Tacna e Arica, os exércitos regulares peruano e boliviano deixaron de existir, e Bolivia deixou a guerra.