En 1371, Đurađ anunciou á República de Ragusa que el, Vukašin Mrnjavčević e o seu fillo, Marko, xunto cos seus exércitos, estaban en Scutari, preparando un ataque contra Nikola Altomanović. Ragusa axudou na súa campaña proporcionando barcos para transportar homes e provisións, xa que a súa campaña era do interese de Ragusa. Con todo, a campaña nunca tivo lugar, xa que Vukašin e Marko foron axudar ao irmán de Vukašin, Jovan Uglješa, nunha campaña contra os turcos, que terminou en desastre total, Vukašin e Uglješa e o seu exército foron aniquilados na Batalla de Tver.
Batalla de Maritsa. O príncipe serbio Lazar Hrebeljanović e o bosnio Ban Tvrtko I aliáronse para derrotar a Nikola Altomanović. Desesperado por un forte aliado, Altomanović comezou negociacións con Đurađ. A maioría dos historiadores coinciden en que ao concluír as negociacións, Đurađ gañou as cidades de Trebinje, Konavle e Dračevica (Herceg Novi) de Altomanović, posiblemente un suborno para permanecer neutral na guerra. Outros historiadores, con todo, seguen o relato de Mavro Orbini e argumentan que Đurađ nunca celebrou tal acordo, senón que conquistou as cidades que gañou do acordo despois de que Altomanović fora derrotado en 1373.