Foi nomeado historiador real en 1584 e recibiu unha prelatura en Ribe para manterse, e asumiu a tarefa de continuar a crónica danesa nese ano. Con todo, el excedeu a si mesmo na súa tentativa de facelo. Planeou unha ambiciosa obra en vinte e dous libros que trataban tanto de linguaxe e topografía como de historia. Con todo, outras tarefas, a falta de axuda de secretarios, a súa propia lentitude e coidadosidade, e quizais tamén unha subestimación xeral das demandas deste traballo, levaron a resultados moi modestos. En 1594, despois da morte do chanceler Niels Kaas, a tarefa foi dada a Niels Krag, baixo as protestas de Vedel. Conseguiu un adiamento dun ano, pero non puido producir resultados satisfactorios, despois do cal entregou o seu traballo a Niels Krag. Gran parte do que escribiu perdeuse no incendio de Copenhague en 1728
- Non.