Cheo de confianza ao seu regreso a Berlín, estaba decidido a lograr o éxito como escultor libre, participando en varios concursos para deseños de monumentos e fontes. En 1898, gañara tres grandes encargos. En 1899, a través do seu amigo Constantin Starck, coñeceu ao duque Xoán Alberto de Mecklemburgo, que lle gustou o seu traballo e fixo varias ordes. A súa carreira realmente decolou a partir dese momento e os anos 1897 a 1916 foron os máis exitosos. Animado pola recepción positiva que recibiu na Feira Mundial de St. Louis
En 1904, participou en concursos de monumentos en lugares tan diversos como Manila, Cidade do Cabo e Quito, pero sen éxito. Finalmente recibiu unha orde para un monumento a Michael Andreas Barclay de Tolly en Riga e foi invitado a competir por un monumento en St. Louis que sería dedicado aos xornalistas alemán-americanos Carl Schurz, Emil Preetorius e Carl Daenzer.