Completa a seguinte frase: A maioría dos escritores que estaban contribuíndo no período anterior á liberación tamén foron moi creativos neste período. Rashid Karim escribiu novelas baseadas na sociedade de clase media e na súa análise social e psicolóxica. Alauddin Al-Azad, Shawkat Ali, Razia Khan e Dilara Hashim, Mahmudul Haque, Ahmad Sofa, Syed Shamsul Haq están entre outros nomes notables. Syed Shamsul Haq, máis coñecido como Syed Huq, escribiu unha boa cantidade de novelas xunto cun gran número de libros doutros xéneros. É sempre moi experimental tanto na técnica como na forma. "Khelaram Khele Ja" colocouno nunha gran controversia pola súa descrición aberta do comportamento sexual humano. Nas súas novelas como "Duratto", "Mahashunye Poran Master", "Ek Juboker Chhayapoth" etc.
A guerra de liberación, as súas consecuencias, a existencia humana sen esperanza e a análise da mente humana e da sociedade toman unha imaxe aguda. Outro poderoso escritor, Shawkat Ali, escribiu "Prodoshe Praakritojon", que é unha representación real do século XII bengali durante o rei Lakhkhan Sen. A súa trilogía "Dakshinayaner Din", "Kulaya Kalasrot" e "Purbaratri Purbadin" merecen moito elogio. Mahmudul Haque escribiu "Anur Pathshala" antes da guerra de liberación en 1967. Escribiu "Nirapod Tondra", "Khelaghar" (escrito en 1978, publicado en 1988), "Kalo Borof" (escrito en 1977, publicado en 1992) e "Matir Jahaj" (escrito en 1977, publicado en 1996). Ahmad Sofa, escribiu novelas cun ton diferente. En "Onkar" (1975) retratou a mente bengali reprimida do período pre-liberación dun xeito moi artístico e simbólico. En "Gaavi Brityanto" presenta a imaxe contemporánea nunha alegoría meticulosa. "Ardhek Nari Ardhek Ishwari", unha novela de amor romántico, é considerada a súa obra mestra. O seu "Pushpa Brikhkha Ebong Bihongo Puran" é unha narración da verdadeira afinidade humana coa natureza.