Marquis Grissom dos Atlanta Braves e o bateador David Justice formaron parte dunha lista de Bravos que, na tempada de 1997, foi a máis ben pagada da MLB. Grissom (un salario anual de 4,8 millóns de dólares) e Justice (6 millóns de dólares) foron cedidos aos indios a cambio de Lofton (4,75 millóns de dólares) e Alan Embree (206.000 dólares). "Este é un intercambio de enorme magnitude por dúas franquías moi, moi boas. Estamos a falar de xogadores tipo franquicia ", dixo Hart. Para Lofton, considerado "a peza central do renacemento dos indios na década de 1990", foi un regreso á Liga Nacional. "O comercio estará no fondo da miña mente por moito tempo, pero é o béisbol. Acontece a case todo o mundo. Estou [en Atlanta] para xogar todos os días. A partir de agora son todos Bravos", dixo Lofton. O 19 de abril, os Bravos estaban a 13<unk>3 e os golpes de Lofton (.453 media de bateo) gañaron o favor dos seus novos compañeiros de equipo. "Se segue batendo.400, encaixará moi ben", dixo Chipper Jones. Para a tempada, a media de bateo de Lofton de.333 e 27 bases roubadas foron máximas do equipo (o seu total de bases roubadas foi a ese punto unha carreira baixa). Foi atrapado roubando 20 veces, un máximo da MLB. Atlanta gañou a División Leste da Liga Nacional cunha marca de 101 a 61. Os Bravos derrotaron aos Houston Astros na Serie de División da Liga Nacional de 1997 (NLDS), tres partidos a cero. Na Serie de Campionato da Liga Nacional de 1997
(NLCS), os Bravos perderon contra os Florida Marlins, catro xogos a dous (os Marlins derrotaron máis tarde aos Cleveland Indians na Serie Mundial). Para a NLCS, Lofton bateu.185 e foi un dos tres bateadores dos Bravos que rexistraron sete ponches na serie. Para Lofton, que era elixido como axente libre ao final da tempada, foi a súa única tempada cos Bravos.