Resume o artigo:  Podería un simple exame de sangue algún día dicir se tes predisposición xenética ao trastorno de estrés postraumático? Iso é o que espera un equipo de investigadores internacionais despois de atopar un marcador xenético ligado ao TEPT nas mostras de sangue de Marines estacionados en zonas de conflito. "Tiraremos o sangue e teremos unha forma de facelo moi rapidamente e comezaremos a separar quen está un pouco máis en risco e quen é un pouco máis resistente ao TEPT", di o investigador principal, o doutor Dewleen Baker, da Universidade de California-San Diego. "É emocionante". O TEPT pode ocorrer despois de moitos tipos de traumas: violación, tortura, abuso infantil, desastres naturais e accidentes de coche, avión e tren, por citar algúns. Segundo a Alianza PTSD, máis de 13 millóns de estadounidenses teñen TEPT e o custo social é de miles de millóns. As mulleres teñen aproximadamente o dobre de probabilidades que os homes de desenvolver o trastorno. Os síntomas adoitan agruparse en tres áreas:. •Revivir o evento a través de pesadelos ou imaxes vívidas, xunto cunha reacción extrema como tremores incontrolables, arrefriados ou palpitacións cardíacas. •Evitar recordatorios do evento, incluído o retiro emocional e a separación dos amigos, a familia e as actividades cotiás. •Estar hiperexcitado, asustarse facilmente, irritable, irado ou ter dificultades para durmir ou concentrarse. Como era de esperar, os militares son os máis afectados. O Departamento de Asuntos de Veteranos estima que o 30% de todos os veteranos de Vietnam experimentaron TEPT. Entre as tropas recentemente desplegadas en Iraq e Afganistán, o TEPT pode chegar ao 20% en calquera ano. Pero por que un trauma emocional grave desencadea o trastorno de estrés postraumático nalgunhas persoas e non noutras? A idea de que os teus xenes xogan un papel no desenvolvemento do TEPT é un foco popular da investigación recente. Os científicos descubriron xenes que axudan a regular as reaccións de medo nos ratos. A falta dun químico cerebral que regula o medo chamado péptido liberador de gastrina levou a unha maior resposta de medo entre os roedores. Noutro estudo, os ratos sen unha proteína necesaria para formar "memorias de medo" eran menos propensos a congelarse e máis...
Máis de 13 millóns de estadounidenses teñen TEPT. Os xenes son responsables dun 30% do risco. O sistema inmunitario xoga un papel no risco e a resistencia.