Libertas presentou máis de 600 candidatos (incluídos os suplentes), pero só un foi elixido: Phillippe de Villiers. Aínda que o propio Ganley obtivo un número respectable de votos, non foi suficiente para que ocupase un asento no seu distrito electoral. Ganley pediu un reconto do seu voto persoal, pero aínda perdeu. Tendo feito a promesa de facelo antes das eleccións, Ganley retirouse da política despois da súa derrota o 8 de xuño de 2009: o destino do partido que fundou, presidiu, posuíu e gobernou foi deixado a outros. Con todo, o Instituto Libertas afiliado emerxiu de novo na República de Irlanda cando o goberno irlandés lanzou a súa reapertura do Tratado de Lisboa, a pesar da súa derrota no ano anterior. O partido Libertas, xunto cos outros grupos políticos minoritarios, como o Partido Socialista e o Sinn Féin, que se opuxeron ao Proxecto de Lei de Emenda Constitucional Europea, foron superados en gastos e rendementos polos defensores políticos do proxecto de lei que gañaron o Congreso de Madrid.
por unha maioría substancial. Declan Ganley elogiou ao primeiro ministro irlandés, ou Taoiseach, sobre "o que foi, politicamente, unha campaña mestrable... dun político mestrable que fixo marionetas de luvas da oposición", aínda que Ganley tamén citou a recente turbulencia económica no país como un factor decisivo importante na votación.