Completar a seguinte frase: As vitorias británicas sobre Birmania en 1826 prepararon o escenario para un século no que a historia militar de Tailandia estaba a ser dominada pola ameaza do colonialismo europeo. Inicialmente, con todo, a preocupación siamesa permaneceu centrada nos seus rivais tradicionais de Birmania e Vietnam. Siam intervino en apoio de Gran Bretaña contra Birmania en 1826, pero o seu desempeño mediocre inspirou o ataque sorpresa de Chao Anouvong contra Korat. A resistencia de Lady Mo fixo dela unha heroína cultural, e a vitoria do xeneral Bodindecha dous anos despois fixo del unha figura importante na historia militar tailandesa. A súa exitosa campaña na
A guerra siamesa-vietnamita (1841-1845) reafirmou o poder siamés sobre Camboxa. En 1849, o debilitamento do poder birmano estimulou a rebelión entre os estados Shan controlados polos birmanos de Kengtung e Chiang Hung. Chiang Hung buscou repetidamente o apoio siamés, e finalmente Siam respondeu co envío inicial de forzas en 1852. Ambos os exércitos atoparon dificultades na campaña nas terras altas montañosas do norte, e tardou ata 1855 antes de que os siameses finalmente alcanzasen Kengtung, aínda que con gran dificultade e o esgotamento dos recursos siameses finalmente resultou na súa retirada. Estas guerras continuaron a ser combatidas no modo tradicional, con elefantes de guerra desplegados no campo cargando artillería lixeira durante o período, a miúdo sendo un factor decisivo na batalla. Mentres tanto, as visibles debilidades militares de China nas Primeira e Segunda Guerras do Opio con Gran Bretaña e máis tarde con Francia entre os anos 1830 e 1860 animaron a Siam a rexeitar a soberanía chinesa na década de 1850. Siam, con todo, estaba baixo a presión militar e comercial das potencias europeas, e como o rei Rama III dixo no seu leito de morte en 1851: "Non teremos máis guerras con Birmania e Vietnam. Só os teremos co Occidente".