Jaruzelski converteuse no Primeiro Secretario do Partido Obrero Unido Polaco e líder de Polonia despois do breve mandato dun ano de Stanisław Kania. O predecesor de Kania, Edward Gierek, deixou a Polonia gravemente endebedada ao aceptar préstamos de acreedores estranxeiros e a economía do país case colapsou cando Jaruzelski se converteu en xefe de estado. A medida que Polonia se dirixía cara á insolvencia, o racionamento foi aplicado debido á escaseza de bens básicos, o que só contribuíu á tensa situación social e política. O declive das condicións de vida e de traballo provocou a ira entre as masas e fortaleceu o sentimento anticomunista; o movemento Solidariedade tamén estaba gañando apoio, o que preocupou ao Comité Central polaco e á Unión Soviética, que consideraba a Solidariedade como unha ameaza para o Pacto de Varsovia. Temendo unha intervención soviética semellante ás de Hungría (1956) e Checoslovaquia (1968)
Jaruzelski impuxo a lei marcial en Polonia o 13 de decembro de 1981 para esmagar a oposición anticomunista. A xunta militar, o toque de queda e as restricións de viaxe duraron ata o 22 de xullo de 1983.