Completa a seguinte frase: Despois de que Yazid morrera no medio da guerra civil, Zufar apoiou a oferta de Abd Allah ibn al-Zubayr para arrebatar o califato dos omeias, expulsando ao gobernador omeia de Jund Qinnasrin e enviando tropas Qaysi para apoiar ao gobernador pro-Zubayrid de Damasco al-Dahhak ibn Qays al-Fihri. Este último foi asasinado e os Qays foron esmagados polos omeias e os seus aliados tribais dos Banu Kalb, rivais dos Qays, na batalla de
Batalla de Marj Rahit en 684. Posteriormente, Zufar estableceu o seu cuartel xeral na cidade jaziran de Qarqisiya (Circesium) e liderou as tribos Qays contra os Kalb, lanzando varias incursións contra estes últimos no deserto sirio. En 688 ou 689, envolveuse nun conflito coa tribo Taghlib en apoio ao seu aliado Qaysi Umayr ibn al-Hubab dos Banu Sulaym, a pesar dos esforzos previos para reparar a súa disputa. Despois de resistir tres asedios de 685 a 691, Zufar negociu unha paz co califa omeia Abd al-Malik (r. A paz foi selada polo matrimonio da filla de Zufar, al-Rabab, co fillo do califa, Maslama. Baixo os sucesores de Abd al-Malik, a familia de Zufar herdou a súa posición de alto rango e prestixio no goberno omeia e a súa preeminencia entre os Qays. En 750 o seu neto Abu al-Ward liderou unha rebelión abortiva de Qaysi contra os sucesores dos Omeyas, os abasíes, na que el e varios membros da familia foron asasinados.