As idades das estrelas individuais na Vía Láctea poden ser estimadas medindo a abundancia de elementos radioactivos de longa vida como o torio-232 e o uranio-238, e despois comparando os resultados coas estimacións da súa abundancia orixinal, unha técnica chamada nucleocosmocronoloxía. Estes valores de rendemento son de aproximadamente 12,5 ± 3 millóns de anos para CS 31082-001 e 13,8 ± 4 millóns de anos para BD +17 ° 3248. Unha vez que se forma unha nube branca, comeza a sufrir arrefriamento radiativo e a temperatura da superficie cae constantemente. Mediante a medición das temperaturas das máis frías das ananas brancas e comparándoas coa súa idade esperada, pódese facer unha estimación inicial da temperatura inicial. Con esta técnica de medición, as idades das estrelas individuais na Vía Láctea poden ser estimadas en aproximadamente 1523-1580 anos.
13.200 millóns de anos.