O I Corpo de Cabalería non foi recreado ata 1812 para a invasión de Rusia cando o mando foi exercido polo xeneral Étienne Marie Antoine Champion de Nansouty. O corpo loitou en Borodino e Tarutino. Despois de ser destruído durante a retirada de Rusia, o I Corpo de Cabalería foi reconstituído en 1813 e o xeneral Victor de Fay de La Tour-Maubourg foi nomeado para lideralo. O corpo loitou en Lützen, Bautzen, Dresde e Leipzig. En Leipzig, o corpo participou na gran carga de Murat, Latour-Maubourg foi gravemente ferido na batalla e substituído polo xeneral Jean-Pierre Doumerc, que liderou o corpo durante o resto da Guerra da Sexta Coalición que terminou coa abdicación de Napoleón en 1814. Despois de que Napoleón volvera do exilio e retomase o poder en Francia en 1815, o principal exército francés foi bautizado como o "Armée du Nord". O exército tiña unha grave escaseza de caballería, pero Napoleón logrou reunir a suficiente caballería para formar varios Corpos de Cabalería, o I Corpo foi reformado e liderado polo xeneral Pierre Claude Pajol e loitou nas Batallas de Ligny, despois foi dividido en 2 divisións que foron con Napoleón para servir na Batalla de Waterloo e o resto do corpo foi co mariscal Grouchy para perseguir aos prusianos, finalmente loitando contra eles na Batalla de Wavre
- Non.