Como unha das divisións polacas máis experimentadas e mellor equipadas, loitou en moitas das batallas máis notables da guerra polaco-bolxevique de 1919 e 1920. Entre eles estaba a operación de liberación de Wilno e a Batalla de Dyneburg en Daugavpils, Letonia (como parte do Terceiro Exército de Rydz-Śmigły e baixo o seu mando persoal, aínda que o comandante real era Michał Karaszewicz-Tokarzewski). Durante a Ofensiva de Kiev da primavera de 1920, a división formou o núcleo do "Grupo Operativo" e participou na batalla de Zhytomyr (25 de abril), capturando a propia cidade de Kiev (7 de maio). Despois da retirada polaca, a unidade participou en duras batallas de retirada e protexiu a retirada do resto das forzas polacas. Despois de varios enfrontamentos co 1o Exército de Cabalería, a división rompeu e chegou á área do río Wieprz, desde onde comezou a contraofensiva durante a Batalla de Varsovia (ver Batalla de Dęblin e Mińsk Mazowiecki). No segundo día da ofensiva polaca, o 16 de agosto, a división conseguiu flanquear o grupo bolxevique Mozyr cunha marcha forzada de máis de 56 quilómetros. Despois diso, a división, comandada por Stefan Dąb-Biernacki, foi unida ao Segundo Exército e participou na segunda maior batalla da guerra, a Batalla do río Niemen.
- Non. Durante a batalla, a unidade formou o núcleo do "Grupo Wilno" e participou nunha exitosa manobra de contorna das forzas bolxeviques centrada na cidade de Grodno.