En marzo de 1944, coa aproximación rápida das tropas soviéticas como parte da Ofensiva Uman<unk>Botoșani da Segunda Guerra Mundial, a escola foi evacuada e Nădejde, xunto coa súa nai gravemente enferma, retiráronse á capital nacional Bucarest. Con todo, debido ao bombardeo de Bucarest
, foron á zona rural de Fundeni, permanecendo ata outubro. Nese momento, ela e a súa nai trasladáronse á casa de Bucarest do curmán de Camelia, a viúva de Nicolae N. Beldiceanu. Non volveron a Iași, xa que a casa foi case completamente destruída polos bombardeos. Ata a súa xubilación en 1947, traballou como revisora en dúas editoras, traballo que probablemente conseguiu coa axuda de Sadoveanu. O seu último cuarto de século foi monótono: a súa nai morreu en 1950, e ocasionalmente visitaba o Sadoveanus, especialmente no inverno, xa que a súa casa estaba mal calefacida. Alegraba especialmente cando os seus antigos alumnos que pasaban pola capital pasaban pola súa casa. Nădejde morreu en 1971, e foi enterrada xunto aos seus pais no cemiterio Eternitatea.