Resume o artigo:  Un clima diferente, de William Waldegrave. (Constable £ 20) Ao comezo da Guerra das Malvinas en 1982, William Waldegrave, entón un ministro subalterno no goberno de Margaret Thatcher, estaba de pé no vestíbulo da división da Cámara dos Comunes cando viu a Thatcher e o seu séquito de "toadies" marchando cara a el. Sentíuse obrigado a dicir algo, así que, co Secretario de Estado dos Estados Unidos Alexander Haig na época intentando negociar un "vendido" británico aos argentinos, preguntou: "Onde están os estadounidenses, Primeiro Ministro?" "Non sei, William", foi a resposta inmediata. Pero sei onde van estar. Oxalá David Cameron puidese tratar tan inequívocamente coa Casa Branca, pero ningún dos sucesores de Thatcher o fixo, e menos o pusilánime Tony Blair, a quen Waldegrave compara con Ted Heath. Margaret Thatcher (dereita) dixo unha vez que loitou contra Norman Tebbit (esquerda) cunha observación ronca na defensa de Waldegrave. Isto é sorprendente, pois Waldegrave era un leal apaixonado a Heath antes de transferir a súa lealdade a Thatcher. Pero seguramente ten razón cando afirma que a gran decepción de Heath na vida foi que o Partido Conservador patriótico e liberal no que cría tan fervorosamente el e a súa familia non devolveron a súa devoción. E a este respecto Waldegrave lembra a Blair, quen "pensou sinceramente" e pensa "que creou unha familia chamada New Labour que o amaba". De feito, era o éxito o que o Novo Traballo amaba, non Blair. Esta absorvente memoria contén algúns chismes como contrapeso ao perspicaz análisis político de Waldegrave. Volvendo a Heath, lembra unha das festas antigas de curmudgeon, non ocasións de moita alegría, nas que Emma Soames intentou animar os procedementos cunha anécdota sobre o seu irmán Nicholas, que acababa de ser seleccionado para disputar un asento difícil en Glasgow. Nunha ruidosa reunión de selección, moi diferente a calquera outra nos condados locais, o futuro deputado foi agarrado polas solapas e...
Waldegrave creceu privilexiado non só socialmente senón intelectualmente. Era un leal a Heath antes de pasar á súa lealdade a Thatcher. Desde moi novo, a súa ambición era ascender a un alto cargo político. A Thatcher gustáballe e finalmente fíxoo Secretario de Saúde.