A inadecuación dos sotos e caves fíxose evidente nas tormentas de lume durante os ataques incendiarios nas grandes cidades alemás, especialmente Hamburgo.
e Dresde. Cando os edificios en chamas e os bloques de apartamentos por riba deles colapsaron nos ventos furiosos (que podían chegar a máis de 800 ° C), os ocupantes a miúdo quedaron atrapados nestes refuxios subterráneos, que tamén se atopaban superpoblados despois da chegada de habitantes doutros edificios que se volvéronse inseguros en ataques anteriores. Algúns ocupantes morreron por insolación ou envelenamento por monóxido de carbono.