Completa a seguinte frase: En marzo de 1933, só tres meses despois de que Adolf Hitler se fixese chanceler, Eisner fuxiu de Berlín a París, onde vivía unha irmá. Aquí viviu precariamente tomando calquera traballo que puidese atopar (traducir, coidar de nenos, etc.) e traballando sempre que era posible como crítica de cine independente para unha variedade de revistas e xornais internacionais. En 1940, foi detida na primeira "Rafle du billet vert" e levada á
Vel d'Hiv con centos de outras mulleres xudeus solteiras. De alí foron transportados ao campo de internamento de Gurs nos Pirineos, un campo de concentración dirixido polos franceses para os alemáns. Despois duns meses, logrou escapar e viaxou a Montpellier, onde se matriculou brevemente como estudante antes de atopar o seu camiño a Rodez e ao pastor Exbrayat que a axudou a obter documentos falsos - converteuse en Louise Escoffier da rexión de Alsacia. Mantívose en contacto con Henri Langlois, que estaba en París, e estaba a ocultar latas de película por todo o país para mantelos fóra das mans dos nazis. Un deses lugares estaba preto de Figeac, no centro de Francia, nas bodegas do castelo de Béduer. Langlois instruíu a Eisner para ir alí para preservar as películas (incluíndo "O gran ditador"). Eisner logrou isto en condicións de frío glacial durante un mes antes de quedarse sen diñeiro. Necesitando axuda, conseguiu un traballo nunha escola de nenas en Figeac. Maltratada, comezou a ensinar alemán a algunhas rapazas españolas que vivían coa profesora de escola local Madame Guitard, que a acollería; permaneceu alí ata a liberación de París a finais de agosto de 1944.