Aínda que se esperaba que a Lei de Asentamento funcionase como un instrumento para turquificar a masa de cidadáns de fala non turca, emerxiu inmediatamente como unha lexislación que provocou disturbios contra os non musulmáns, como se evidencia nos pogromos de Tracia de 1934.
inmediatamente despois da aprobación da lei. A Lei No. 2510 foi emitida o 14 de xuño de 1934, e os pogromos de Tracia comezaron pouco máis de dúas semanas despois, o 3 de xullo. Os incidentes que buscan forzar a saída dos residentes non musulmáns da rexión comezaron en Çanakkale, onde os xudeus recibiron cartas sen asinar que lles pedían que deixasen a cidade, e despois escalaron nunha campaña antisemita que involucrou boicots económicos e ataques verbais, así como violencia física contra os xudeus que viven nas diversas provincias de Tracia. Estímase que do total de 15.000 a 20.000 xudeus que vivían na rexión, máis da metade fuxiron a Estambul durante e despois dos incidentes. Con todo, aínda que a Lei de Asentamentos puidese ter provocado efectivamente o brote de incidentes, as autoridades nacionais non se achegaron aos atacantes, senón que interviron inmediatamente nos incidentes. Despois de restablecer a orde, os gobernadores e os alcaldes das provincias implicadas foron removidos do cargo.