Completa a seguinte frase: empobrecidas polas guerras civís entre faccións federalistas e centralistas, así como as escaramuzas e guerras contra cidades realistas, as provincias estaban nunha posición precaria xa a finais de 1814. Isto engadiu ao feito de que moitas das provincias recentemente independentes nunca rexeitaron a lexitimidade de Fernando VII como rei soberano, e que a pesar do movemento de independencia, a vida política e cultural nas provincias permaneceu sen cambios e aínda baixo a poderosa influencia de España. Ademais, a Igrexa Católica opuxouse en gran parte á independencia. A mediados de 1815, un gran
Unha forza expedicionaria española baixo o mando de Pablo Morillo chegou a Nova Granada, o que reforzou os avances realistas anteriores realizados por Santa Marta. Morillo asediou Cartagena en agosto e finalmente caeu cinco meses despois en decembro, coa cidade sufrindo un gran número de baixas civís debido á fame e as enfermidades. O 6 de maio de 1816, Morillo e os realistas do sur conquistaron Bogotá e devolveron toda Nova Granada ao control realista, que durou ata agosto de 1819, cando as forzas baixo o mando de Simón Bolívar retomaron a parte central da rexión.