O servizo militar e a deterioración da situación de seguridade en Macedonia afectaron a individuos como Niyazi que sentían que a difícil situación dos musulmáns locais era pouco coñecida e como outros pobos da rexión experimentaron ataques debido á actividade guerrillera. Foi influenciado polas reformas implementadas na rexión polo imperio baixo a presión das grandes potencias despois da revolta Ilinden.
de 1903. Niyazi pensou que as potencias europeas estaban empurrando aos cristiáns otománs a levantamentos contra o estado para derrotar o imperio e quería evitar o desenvolvemento da propaganda dos rusos e austríacos en Macedonia. El sentiu que os otománs eran vistos negativamente en Occidente e que as Grandes Potencias non se preocupaban pola poboación musulmá maioritaria de Macedonia, xa que querían dividir o imperio. Niyazi e os seus compañeiros prefiren preservar o imperio con toda a súa poboación multiétnica e multirreligiosa e denunciaron os ataques de musulmáns reaccionarios contra os cristiáns, aínda que tiñan un coñecemento limitado da política otomá.