En última instancia, o desenvolvemento do motor foi abandonado en favor de centrarse no motor FPF, que xa demostrou ser competitivo en forma de 1.5L con carburadores Weber de tiro lateral nas carreiras de F2, e todo o stock de pezas foi vendido a Andrew Getley a mediados dos anos 1960. Cando o regulamento da Fórmula Un cambiou a 3 litros para 1966, o Sr. Getley permitiu a Paul Emery reconstruír un FPE ao formato de 3 litros e encaixalo nun chasis monocasco de aceiro Shannon para facer o coche de Shannon F1 chamado SH1 pilotado por Trevor Taylor no Gran Premio de Gran Bretaña de 1966
- Non. Con 3 litros e Tecalemit Jackson de inxección de combustible instalado, este FPE construído por Emery produciu 312 CV no dinamómetro nas instalacións de Kew de Chrysler.