Completa a seguinte frase: O xeneral Patton liderou a división durante as manobras de Tennessee en xuño de 1941, e foi elogiado polo seu liderado, executando 48 horas de obxectivos planificados en só nove. Durante as maniobras de Louisiana de setembro, a súa división formou parte do Exército Vermello perdedor na Fase I, pero na Fase II foi asignada ao Exército Azul. A súa división executou unha incursión final ao redor do Exército Vermello e "capturou" Shreveport, Luisiana. Durante as manobras de Carolina de outubro-novembro, a división de Patton capturou a Hugh Drum, comandante do exército opositor. O 15 de xaneiro de 1942 recibiu o mando do I Corpo Blindado, e no mes seguinte estableceu o Centro de Entrenamento no Deserto na rexión do Val de Coachella do Condado de Riverside en California, para realizar exercicios de adestramento. Comezou estes exercicios a finais de 1941 e continuou ata o verán de 1942. Patton escolleu unha extensión de área desértica ao sueste de Palm Springs. Desde os seus primeiros días como comandante, Patton enfatizou fortemente a necesidade de que as forzas blindadas estivesen en contacto constante coas forzas opostas. A súa preferencia instintiva polo movemento ofensivo foi tipificada por unha resposta que Patton deu aos correspondentes de guerra nunha conferencia de prensa de 1944. En resposta a unha pregunta sobre se o terceiro exército
A rápida ofensiva en Francia debería ser retardada para reducir o número de baixas estadounidenses, Patton respondeu, "Cada vez que retardas algo, desperdicias vidas humanas". Foi por esta época que un xornalista, despois de escoitar un discurso onde Patton dixo que se precisaba "sangue e cerebro" para gañar no combate, comezou a chamalo "sangue e tripas". O alcume seguíalle o resto da súa vida. Os soldados baixo o seu mando eran coñecidos por ter bromeado ás veces, "o noso sangue, as súas tripas". Non obstante, era coñecido por ser moi admirado polos homes baixo a súa responsabilidade.