A aspirina desacopla a fosforilación oxidativa nas mitocondrias cartilaginosas (e hepáticas), difundíndose desde o espazo da membrana interna como un transportador de protóns de volta á matriz mitocondrial, onde se ioniza unha vez máis para liberar protóns. A aspirina amortece e transporta os protóns. Cando se administran altas doses, pode causar febre, debido ao calor liberado do transporte de electróns, en oposición á acción antipirética da aspirina vista con doses máis baixas. Ademais, a aspirina induce a formación de radicais NO no corpo, que se demostrou en ratos que teñen un mecanismo independente de redución da inflamación. Esta redución da adhesión de leucocitos é un paso importante na resposta inmune á infección; a evidencia insuficiente é que a aspirina é un factor de modulación do ácido N-B para modular a inflamación e tamén axuda a combater a inflamación.
un complexo de factores de transcrición