En 1950, o No. 38 Squadron foi seleccionado para formar parte da forza australiana asignada á Forza Aérea da Mancomunidade do Extremo Oriente. Como un elemento desta forza, o goberno australiano acordou que a unidade fose encargada de voos de mensaxería en toda Asia e de proporcionar apoio ás operacións de contrainsurxencia lideradas polos británicos.
en Malaya. O 19 de xuño de 1950, o grupo de avanzada do escuadrón chegou a RAF Changi en Singapur, e todo o seu persoal e oito Dakotas estaban operativos alí o 6 de xullo. Mentres estaba en Malasia, o escuadrón estivo baixo o mando da Ala 90 (composta), xunto co escuadrón 1 equipado con Avro Lincoln. A metade da tripulación do escuadrón eran veteranos do puente aéreo de Berlín, pero ningún tiña experiencia directa en ambientes tropicais. O No. 38 Squadron comezou a voar misións de transporte en Malaya a principios de xullo, con pilotos británicos e neozelandeses acompañando ás súas tripulacións durante as dúas primeiras semanas de operacións para axudalos a familiarizarse coas condicións locais. Desde xullo de 1950 ata febreiro de 1951, a tarefa principal do No. 38 Squadron foi realizar voos de mensaxería a Borneo, Ceilán, Hong Kong, Indonesia, Xapón e Filipinas, e estas seguiron sendo unha responsabilidade importante durante todo o período en que estaba baseado en Singapur. Despois do estallido da Guerra de Corea, o escuadrón voou tropas e suministros británicos de Singapur a Xapón e Corea, e catro dos Dakotas do No. 38 Squadron foron transferidos á Unidade de Comunicación No. 30 en Xapón durante novembro de 1950.