A final masculina de 2012 foi a carreira de 100 m máis rápida da historia, colectivamente: os cinco primeiros homes correron por baixo de 9,90 segundos por primeira vez e sete dos oito finalistas correron por baixo de 10 segundos (o último corredor sufriu unha lesión). Tyson Gay converteuse no non medallista máis rápido da historia nesa carreira co seu tempo de 9,80 segundos. Do mesmo xeito, a final feminina de 2012
foi, colectivamente, a carreira de 100 m feminina máis rápida de sempre: sete das oito finalistas correron 11 segundos ou máis rápido por primeira vez, con Veronica Campbell-Brown converténdose na medallista de bronce máis rápida de sempre co seu tempo de 10,81 segundos e Tianna Madison converténdose na non medallista máis rápida co seu tempo de 10,85 segundos.