Cando Atenas foi liberada en outubro de 1944, Harold Macmillan visitou a princesa Andrew e describiu a ela como "viviendo en condicións humildes, para non dicir algo miserables". Nunha carta ao seu fillo, admitiu que na última semana antes da liberación non tiña comida excepto pan e manteiga, e non tiña carne durante varios meses. A principios de decembro, a situación en Atenas estaba lonxe de mellorar; as guerrillas comunistas (ELAS) estaban loitando contra os británicos.
para o control da capital. A medida que a loita continuou, a princesa Andrew foi informada de que o seu marido morrera, xusto cando as esperanzas dunha reunión de posguerra da parella estaban aumentando. Non se veían desde 1939. Durante os combates, para a consternación dos británicos, insistiu en camiñar polas rúas distribuíndo racións a policías e nenos en contravención da orde de toque de queda. Cando lle dixeron que podería ser golpeada por unha bala perdida, ela respondeu: "Dicen que non escoitas o disparo que te mata e en todo caso son sorda. Entón, por que preocuparse por iso?"