A captura da cidade de Viena fora durante moito tempo unha aspiración estratéxica do Imperio Otomán, debido ao seu control entrelazado sobre as rutas comerciais do Danubio (Mar Negro a Europa Occidental), o sur de Europa e a terra (Mediterráneo Oriental a Alemaña). Durante os anos anteriores a este segundo asedio (o primeiro foi o asedio de Viena en 1529
Baixo os auspicios dos grandes visires da influente familia Köprülü, o Imperio Otomán emprendeu extensos preparativos loxísticos, incluíndo a reparación e o establecemento de estradas e pontes que conducían ao Sacro Imperio Romano Xermánico e os seus centros loxísticos, así como o envío de munición, canóns e outros recursos de todo o Imperio a estes centros e aos Balcáns, xa que desde 1679 a praga estaba a rabir en Viena. A batalla tería ocorrido antes se non fose pola batalla de Szigeth de 1566 que parou o Imperio Otomán por un tempo.