Estes reloxos de incenso foron usados por primeira vez en China ao redor do século VI; en Xapón, un deles aínda existe no Shōsōin, aínda que os seus caracteres non son chineses, senón devanagari. Debido ao seu uso frecuente de caracteres devanagari, sugestivo do seu uso en cerimonias budistas, Edward H. Schafer especulou que os reloxos de incenso foron inventados na India. Aínda que semellantes ao reloxo de candelas, os reloxos de incenso queimaban uniformemente e sen un fío; polo tanto, eran máis precisos e máis seguros para o uso en interiores.
queimado uniformemente e sen unha chama