A esta altura, Bitter foi descuberto por Richard Morris Hunt, o arquitecto escollido por moitos dos ricos e famosos de Nova York. A partir dese momento, Bitter nunca estivo sen traballo. Despois de traballar como escultor na Exposición Colombiana Mundial en Chicago en 1893 e como director na Exposición Panamericana en Buffalo, Nova York en 1901, as extraordinarias habilidades organizativas de Bitter levaron a que fose nomeado xefe dos programas de escultura na Exposición de St. Louis de 1904
en St. Louis, Missouri, onde Lee Lawrie adestrou coa súa orientación, e a Exposición Internacional Panamá-Pacífico de 1915 celebrada en San Francisco, California. En 1906/1907, presidiu a Sociedade Nacional de Escultura.