Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Xurxo III esperaba que "a lingua da malicia non pintase as miñas intencións naquelas cores que admira, nin que o sicofante me exaltase máis aló do que merezo", pero na mente popular Xurxo III foi demonizado e elogiado. Aínda que era moi popular ao comezo do seu reinado, a mediados da década de 1770 George perdeu a lealdade dos colonos americanos revolucionarios, aínda que se estima que ata a metade dos colonos permaneceu leal. As queixas na Declaración de Independencia dos Estados Unidos foron presentadas como "repetidas lesións e usurpacións" que se comprometera a establecer unha "tiranía absoluta" sobre as colonias. A formulación da Declaración contribuíu á percepción do público estadounidense de George como un tirano. Os relatos contemporáneos da vida de Xurxo III caen en dous campos: un que demostra "actitudes dominantes na última parte do reinado, cando o rei converteuse nun símbolo reverenciado da resistencia nacional ás ideas e ao poder francés", mentres que o outro "derivou os seus puntos de vista sobre o rei da amarga loita partidista das dúas primeiras décadas do reinado, e expresaron nas súas obras os puntos de vista da oposición". Con todo, a mediados do século XX, o traballo de Lewis Namier, que pensaba que Xurxo era "muito difamado", comezou unha reavaliación do home e do seu reinado. Os eruditos do final do século XX, como Butterfield e Pares, e Macalpine e Hunter, tenden a tratar a George con simpatía, véndoo como unha vítima das circunstancias e a enfermidade. Butterfield rexeitou os argumentos dos seus predecesores vitorianos con desdén: "Erskine May debe ser un bo exemplo da forma en que un historiador pode caer no erro a través dun exceso de brillantez. A súa capacidade de síntese, e a súa habilidade para encaixar as distintas partes da evidencia... levouno a un máis profundo...  Pregunta: De que foi acusado o rei Xurxo III na Declaración de Independencia?
A tiranía absoluta