O edificio foi adquirido polo estado por primeira vez en 1823, cando a provincia de Brabante e o Estado holandés o compraron para albergar o goberno de Brabante e actuar como a residencia oficial do gobernador local. Esta situación continuou despois da independencia de Bélxica.
na década de 1830. Debido ao desenvolvemento do goberno provincial, con todo, o edificio tornouse demasiado pequeno e en ruínas a finais da década de 1860. Polo tanto, houbo ondas sucesivas de reconstrución, aínda que cun deseño planificado para a consistencia. A residencia dos gobernadores comezou a ser modificada en 1885, e en 1907 a ala de oficinas foi substituída. Georges Hano, o entón arquitecto do Ministerio de Obras Públicas, construíu unha ala máis alta con acceso directo á Rue de Chêne. Os diferentes edificios tamén estaban interconectados e as fachadas con vistas ao patio estaban unificadas. A residencia do gobernador foi aumentada un piso no lado que mira ao patio e a altura tamén foi aumentada no edificio que supera o porche reconstruído por Hansotte. A nova estrada foi aberta pola cidade a principios do século XX e Hano desexaba facer sentir a presenza do goberno provincial nesta nova estrada que agora bordeaba o seu complexo. En 1913 comezaron as obras dun novo edificio, rematado en 1930, nun estilo neo-Luís XVI cun salón de entrada cerimonial e decoración luxuosa.