A Constitución do Estado de Creta (en grego: Συνταγμα Κρητικής Πολιτείας) foi a constitución do Estado de Creta, un estado autónomo baixo soberanía otomá e garantido polas Grandes Potencias, que abarcaba a illa de Creta (agora en Grecia). Entrou en vigor o 8 de febreiro de 1907. Permaneceu en vigor ata 1908, cando os cretenses proclamaron unilateralmente a unión da illa con Grecia durante a crise de Bosnia
- Non. Aínda que este acto non foi recoñecido internacionalmente, Creta foi gobernada posteriormente de acordo coas leis do Reino de Grecia, ata que se uniu formalmente con Grecia en decembro de 1913, despois das guerras dos Balcáns.