Completa a seguinte frase: Entre os primeiros sucesores ideolóxicos directos de "Sămănătorul" estivo o propio Partido Nacionalista Democrático de Iorga. Segundo Veiga: "Nesta nova fase, Iorga non recorría a argumentos moi diferentes, senón que simplemente buscou dar unha expresión máis explícita politicamente á estética literaria de "Sămănătorul". Segundo o relato de Stanomir, os "avatares" representados polo programa Nacionalista Democrático e "Neamul Românesc" son, como "Sămănătorul", episodios dunha "serie marcada pola recuperación e valorización dos activos eminescianos". A pesar da súa intención de dirixirse aos campesiños, "Sămănătorul" apelouse principalmente aos traballadores de colarino branco. Călinescu, que contrastaba o seu enfoque co elitismo e a profesionalización defendidos por "Junimea", concluíu: "["Semănătorul"] reuniu principalmente escritores de pouca cultura, oficiais, mozos que non completaron a súa educación [e] autodidatas [...]. A revista fíxose moi popular entre os mestres de escola, os profesores provinciais, os romaneses fóra das fronteiras, e, ao espallarse por todos estes ambientes, educou ás masas para que aceptasen literatura adecuada. É certo que os mesmos lectores quedaron horrorizados por todas as cousas "alieníxenas", "insalubres", pero cando ocorreu que as multitudes alcanzasen un nivel requerido para a comprensión dunha arte máis refinada? Pódese dicir que "Semănătorul" e todas as outras publicacións de ideas afíns asumiron a misión ingrata de promover ideas "Junistas" en todas partes, ao renunciar ao [princípio da arte pola arte] co risco de comprometerse diante de historiadores literarios menos solidarios cos obxectivos dunha revista. " Sandqvist tamén sinala que o grupo principal que se ve atraído polo tradicionalismo, particularmente despois da
A revolta de 1907, composta principalmente por "clasicistas mal pagados, historiadores e avogados que compoñen a burocracia sobrecargada da nación".