O 17 de outubro de 1856 Hotta formou e dirixiu un comité "ad hoc" de funcionarios con especial coñecemento dos asuntos exteriores. En novembro de 1856, encargou aos membros que presentasen recomendacións sobre os termos para abrir os portos xaponeses. Os resultados das súas deliberacións converteríanse na base das negociacións que finalmente resultaron no Tratado de Amizade e Comercio de 1858 (tamén coñecido como Tratado Harris), que abriu seis portos ao comercio estadounidense e estableceu a extraterritorialidade. Baseado no seu coñecemento dos acontecementos da Guerra das Filas
Hotta cría que unha resposta violenta dos Estados Unidos xurdiría se as demandas do cónsul americano Townsend Harris fosen rexeitadas. Con todo, era necesario convencer ao emperador Kōmei de aceptar o tratado. Viaxando a Kioto, Hotta atopou ao Emperador seguro no medio da facción "jōi" dentro da Corte Imperial, que favorecía a expulsión dos estranxeiros de Xapón, pola forza se fose necesario, e foi forzado a volver a Edo de mans baleiras. Ademais disto, o "shōgun" Tokugawa Iesada estaba moi enfermo e estalou unha disputa entre faccións dentro da corte do Shogun sobre quen sería o seu sucesor. Con estas cuestións aínda en gran parte non resoltas, Hotta foi substituído por Ii Naosuke o 21 de xuño de 1858, a quen se lle deu o título de "tairō".