A Armada Imperial Japonesa na Segunda Guerra Mundial, ao comezo da Guerra do Pacífico en decembro de 1941, era a terceira máis poderosa do mundo, e o servizo aéreo naval era unha das forzas aéreas máis poderosas do mundo. Durante os primeiros seis meses da guerra, a Armada Imperial Xaponesa gozou dun éxito espectacular infligindo pesadas derrotas ás forzas aliadas, sendo invicta en todas as batallas. O ataque a Pearl Harbor paralizou os acorazados da Frota do Pacífico dos Estados Unidos, mentres que as marinas aliadas foron devastadas durante a conquista xaponesa do sueste asiático. Os avións navais xaponeses tamén foron responsables dos afundimentos do HMS "Prince of Wales" e do HMS "Repulse", que foi a primeira vez que os buques capitais foron afundidos por un ataque aéreo mentres estaban en marcha. En abril de 1942, a incursión no Océano Índico expulsou á Royal Navy do sueste asiático. Tras estes éxitos, os xaponeses concentraron a súa atención na eliminación e neutralización de puntos estratéxicos desde os que os aliados podían lanzar contraofensivas contra as conquistas xaponesas. Con todo, no Mar de Coral os xaponeses foron forzados a abandonar os seus intentos de illar Australia mentres que a derrota en Midway os viu forzados á defensiva. A campaña nas Illas Salomón
A guerra de desgaste, na que os xaponeses perderon a guerra de desgaste, foi a máis decisiva; non conseguiran enviar suficientes forzas en tempo suficiente.