A principios de 1862, Ross volveu ao servizo. A finais de febreiro, 500 soldados e el foron asignados para atacar o exército da Unión. Liderou o grupo detrás das liñas inimigas, a Keetsville (agora Washburn), Missouri, onde reuniron información, destruíron varios vagóns cargados de provisións de comisaría, capturaron 60 cabalos e mulas e tomaron 11 prisioneiros. O mes seguinte, o rexemento foi asignado a Earl Van Dorn, agora un maior xeral, co que Ross serviu durante a batalla na Vila de Wichita. Baixo Van Dorn, o grupo sufriu unha derrota na Batalla de Pea Ridge; Ross atribuíu a súa perda unicamente a Van Dorn, e culpouno por sobre-marchar e subnutrir ás súas tropas, e por non coordinar adecuadamente o plan de ataque. En abril, o grupo foi enviado a Des Arc, Arkansas. Debido á escaseza de forraxe, a tropa de cabalería de Ross recibiu a orde de desmontar e enviar os seus cabalos de volta a Texas. A unidade, agora a pé, viaxou a Memphis, Tennessee, chegando dúas semanas despois da Batalla de Shiloh
- Non. Pronto Ross colleu un forte resfriado acompañado dunha febre persistente, e estivo extremadamente enfermo durante oito semanas. No momento en que se considerou curado, o seu peso diminuíu a só 57 quilos.