Despois do Levantamento de Dos de Mayo e o posterior desastre na Batalla de Bailén, os exércitos de ocupación franceses en España foron forzados a retirarse detrás do río Ebro no nordeste. Consternado e enfurecido polo giro dos acontecementos, Napoleón ordenou a 130.000 soldados veteranos que marchasen a España. O emperador francés planeaba unir os refuerzos coas tropas xa alí e dirixi-los para conquistar España e Portugal de unha vez por todas. Mentres tanto, o pobo español fora enganado polos seus éxitos relativamente fáciles e cría que a loita estaba case rematada. Os xerais e políticos españois comezaron a disputarse entre eles. O 10 de outubro de 1808, Napoleón tiña 244.125 soldados agrupados en oito corpos de exército, a reserva de cabalería, a Garda Imperial e outras formacións co propósito de conquistar España. En novembro de 1808, os exércitos napoleónicos atacaron con forza esmagadora e as defensas españolas desmoronáronse en batallas en Burgos, Espinosa, Tudela e Somosierra
- Non. O 1 de decembro, Madrid capitulou a Napoleón. O emperador francés restableceu o seu irmán José Bonaparte como rei e comezou a reescribir as leis. Ten a intención de enviar exércitos para tomar Sevilla no sur e reconquistar Portugal na primeira oportunidade. Con todo, un novo inimigo apareceu na escena para trastornar os plans de Napoleón.