Ptolemeo IV foi o segundo fillo e fillo maior de Ptolemeo III e a súa esposa Berenice II. Naceu uns dous anos despois de que o seu pai ascendese ao trono de Exipto. Ptolomeo IV tiña unha irmá maior, Arsinoe III, e tres irmáns máis novos, Lisímaco (nome incerto), Alexandre e Magas, todos nacidos na década de 240 a.C. Toda a familia é conmemorada por grupos de estatuas creadas en Termos e Delfos pola Liga Aetoliana. Baixo Ptolomeo III, o reino ptolemaico alcanzou o seu apogeo, derrotando decisivamente ao rival reino seléucida na Terceira Guerra Siria (246<unk>241 a.C.), financiando a oposición grega continental á Macedonia Antigónida e mantendo o control de case toda a costa oriental do Mediterráneo. Con todo, o reinado tamén foi marcado pola primeira rebelión nativa exipcia contra o goberno ptolemaico, en 245 a.C. Nos últimos anos do reinado de Ptolomeo III, a guerra de Cleomena
(229-222 a.C.) estalou en Grecia e, a pesar de recibir un substancial apoio ptolemaico, Cleómenes III de Esparta fora completamente derrotado por unha coalición liderada por Antígonides e forzado a fuxir a Exipto.