Antes do comezo da tempada, Hamilton anunciou que non exercitaría a súa opción de cambiar o seu coche número 1 para a tempada, como era a súa prerrogativa como campión do mundo reinante, e continuaría a competir co seu número de carreira 44. Foi a primeira tempada desde, cando Alain Prost se retirou do deporte despois do seu cuarto e último título do Campionato do Mundo de Pilotos en, que o campo non contiña coches que levaban o número 1. Mercedes volveu ser o coche máis rápido na grella para a tempada, xa que o novo W06 Híbrido completou máis voltas nas probas de pretempada que calquera coche rival, e o fixo usando só unha unidade de potencia. Na carreira inaugural en Australia, Hamilton clasificouse na pole position antes de gañar a carreira por diante de Rosberg no segundo lugar, co Ferrari de Sebastian Vettel no terceiro, 34 segundos atrás. Despois de tomar a pole antes de terminar segundo en Malasia, Hamilton gañou desde a pole en China e Bahrein.
O que significa que obtivo un total de 93 puntos de 100 posibles despois de catro rondas. Entrando na parte europea de oito carreiras da tempada, Hamilton levaba unha vantaxe de 27 puntos sobre Rosberg, que foi rapidamente reducida cando terminou segundo por detrás do seu compañeiro de equipo en España.