O 24 de xuño de 1975, durante un partido contra os Baltimore Orioles, Munson tivo un altercado con Mike Torrez. Torrez golpeou a Munson cun lanzamento na primeira entrada, entregou un sinxelo a el na cuarta, e lanzou un lanzamento pola súa cabeza na sexta. Cando Munson chegou a bater no oitavo, o árbitro Nick Bremigan advertiu a Torrez de non lanzar máis brushback pitches; desta vez, Torrez soprou bicos a Munson. Os bancos limparon, pero non se lanzaron golpes; con todo, despois de que Munson quedara fóra para rematar o bate, cargou o montículo do lanzador. Munson bateu un máximo de carreira de.318 en, que foi o terceiro na liga detrás de Rod Carew e Fred Lynn. Para o comezo da tempada, Munson foi nomeado o primeiro capitán do equipo dos Yankees desde que Lou Gehrig se aposentou en. El respondeu batendo.302 con 17 home runs e 105 RBI para recibir o premio MVP da Liga Americana e levar aos Yankees á súa primeira aparición na Serie Mundial desde entón. El bateu.435 con tres RBI e tres corridas anotadas na Serie de Campionato da Liga Americana
contra os Kansas City Royals, e bateu.529 con dous RBI e dúas corridas marcadas na Serie Mundial contra os Cincinnati Reds. Xa perdendo tres partidos por cero, Munson foi catro por catro no último partido da Serie no Yankee Stadium, pero Nova York foi barrido pola "Big Red Machine". Combinado cos golpes que obtivo nos seus dous últimos no terceiro xogo, os seus seis golpes consecutivos empataron un récord da Serie Mundial establecido por Goose Goslin dos Washington Senators en.