A División "Marmarica" foi mobilizada en outubro de 1939. O 10 de xuño de 1940 foi trasladado a Bardia. Do 14 de xuño de 1940 ao 23 de xullo de 1940 foi usado para atacar o forte Capuzzo nas colinas ao sur de Saqīfat az Za<unk>farānah. 9 de setembro de 1940 a división "Marmarica" chegou a Exipto para participar na invasión italiana de Exipto. O papel pretendido do "Marmarica" era protexer o flanco dereito (interior) do avance a Sidi Barrani. (Operación Compass). O 13 de setembro de 1940, a división pasou polo paso de Halfaya, e pronto recibiu ordes para parar e prepararse para a defensa. A Operación Compass, iniciada o 18 de novembro de 1940, separou a división da maior parte das forzas do Eixo. Na Batalla de Marmarica comezo 11 de decembro de 1940, a división estaba localizada en Sidi Omar ao sur de Sollum. No primeiro día de loita fíxose obvio que as posicións de "Marmarica" eran insostenibles, polo que a retirada foi feita á fortaleza de Bardia-Abyār ar Rujm - Zawiyat al Manestir - Bi<unk>r al Ghirrīdīyah. O "Marmarica" estableceu as novas posicións defensivas o 16 de decembro de 1940. O 3 de xaneiro de 1941, os británicos retomaron a ofensiva, resultando na Batalla de Bardia
- Non. A medida que as forzas aliadas avanzaban, varias grandes unidades italianas foron rodeadas, cortadas do abastecemento e derrotadas. Despois dunha dura loita, unha posición tras outra rendeuse. Os australianos capturaron Bardia o 5 de xaneiro, tomando 36.000 prisioneiros e 462 armas por unha perda de 130 mortos e 326 feridos. Sempre que os italianos elixían loitar, a loita era feroz. Un historiador australiano escribiu máis tarde que "en certas partes a súa defensa foi moi eficiente e moitas veces extremadamente valente". Pero a maioría das unidades italianas rendéronse sen loitar, a súa moral socavada pola fame, a sede, os piolhos e a disentería.