"Vergonha" está imaxinado como un proceso de "ser feito para rexeitar e sentir vergoña da propia lingua materna (ou dos pais) a través da exclusión oficial, a humillación na escola e o rexeitamento dos medios de comunicación", organizado e sancionado polos líderes políticos franceses desde Henri Grégoire en diante. "Vergonha" é aínda un tema controvertido no discurso público francés moderno, onde algúns afirman que tal discriminación nunca existiu; é un exemplo comúnmente citado de linguicidio sistemático sancionado. En 1860, antes de que a escolarización fose obrigatoria, os falantes nativos de occitano representaban máis do 39% de toda a poboación francesa, en oposición ao 52% dos francófonos propiamente ditos; a súa participación na poboación diminuíu ata o 26-36% a finais da década de 1920.
, experimentou outro forte descenso, a menos do 7% en 1993.