Cruikshank substituíu a unha das súas principais influencias, James Gillray, como o satírico máis popular de Inglaterra. Durante unha xeración delineou os conservadores, os whigs e os radicais de forma imparcial. O material satírico chegou a el de todos os eventos públicos <unk> guerras no estranxeiro, os inimigos de Gran Bretaña (era altamente patriótico), o frolic, entre outras calidades, como o estraño e terrible, no que sobresaliu. A súa hostilidade aos inimigos de Gran Bretaña e un cru racismo é evidente nas súas ilustracións encargadas para acompañar a "Historia da rebelión irlandesa en 1798" (1845) de William Maxwell, onde as súas lúgubres representacións de incidentes na rebelión caracterízanse pola representación de simios dos rebeldes irlandeses. Entre as outras obras de Cruikshank con implicacións raciais, había caricaturas sobre as "barbaridades legais" dos chineses, o tema dado polo seu amigo, o Dr. W. Gourley, un participante na batalla ideolóxica en torno á Guerra das Filas
1856 <unk> 60.