A revolta popular obrigou a Bruto e ao seu cuñado, o seu compañeiro asesino Cayo Casio Longino, a abandonar Roma en abril de 44. Despois dun complexo realinhamento político, Octavio, o fillo adoptivo de César, fixo de si mesmo cónsul e, co seu colega, aprobou unha lei que retroactivamente converteu a Bruto e aos outros conspiradores en asasinos. Isto levou a unha segunda guerra civil.
, na que Antonio e Octavio loitaron contra os "liberadores" liderados por Bruto e Casio. Os cesarianos derrotaron decisivamente os exércitos de Bruto e Casio nas dúas batallas de Filipos en outubro de 42. Despois da derrota, Bruto suicidouse.