Co cambio da Fórmula Un a motores sen sobrecarga de 2,5 litros para 1954, Mercedes volveu entrar nas carreiras de Gran Premio por primeira vez desde a Segunda Guerra Mundial no Gran Premio de Francia
co Mercedes-Benz W196, un monoplaza aerodinámico que Fangio e Karl Kling levaron a unha vitoria de 1×2. O éxito francés de Fangio chegou despois de cambiar do equipo Maserati, co que gañara os dous primeiros Grandes Premios da tempada. Aínda que a carrocería racionalizada e de rodas pechadas resultou inadecuada para Silverstone, Mercedes produciu unha carrocería de rodas abertas máis convencional para a carreira de Nürburgring; Fangio gañou tres das catro carreiras restantes.