Aínda que Chávez inspirou a outros movementos en América Latina a seguir o seu modelo de "chavismo" nun intento de remodelar América do Sur, máis tarde foi visto como errático e a súa influencia internacionalmente se exagerou. Refocalizou a política exterior venezolana na integración económica e social latinoamericana ao promulgar acordos bilaterais de comercio e axuda recíproca, incluíndo a súa chamada "diplomacia do petróleo", facendo que Venezuela dependese máis do uso do petróleo, o seu principal produto, e aumentando a súa vulnerabilidade a longo prazo. Chávez tamén se aliou con nacións autoritarias e movementos radicais que eran vistos como anti-occidentais, sendo as relacións con Cuba e Irán de particular importancia. En particular, as relacións entre Venezuela e os Estados Unidos deterioráronse notablemente cando Chávez se tornou moi crítico coa política exterior dos Estados Unidos, opuxéndose á invasión liderada polos Estados Unidos de Iraq en 2003 e condenando a intervención militar da OTAN en Libia.
- Non. As relacións descongelaron un pouco baixo o presidente Barack Obama en xuño de 2009, só para deteriorarse de novo pouco despois. Chávez tamén se centrou nunha variedade de institucións multinacionais para promover a súa visión da integración latinoamericana, incluíndo Petrocaribe, Petrosur e TeleSUR. As relacións comerciais bilaterais con outros países latinoamericanos tamén xogaron un papel importante na súa política, con Chávez aumentando as compras de armas de Brasil, formando acordos comerciais de petróleo por experiencia con Cuba e creando acordos de troca únicos que intercambian petróleo venezolano por carne e produtos lácteos de Arxentina. Tamén se fixo amigo de estados paria como Bielorrusia e Irán. A mala xestión interna do país baixo Chávez impediu que Venezuela reforzase a súa posición no mundo.