O Reino de Ayutthaya xurdiu da mandala de cidades-estado no Baixo Val de Chao Phraya a finais do século XIV durante o declive do Imperio Khmer. Despois dun século de expansión territorial, Ayutthaya tornouse centralizada e subiu como unha potencia importante no sueste asiático. Ayutthaya enfrontouse a invasións da dinastía Toungoo de Birmania, iniciando unha rivalidade de séculos entre as dúas potencias rexionais, resultando na Primeira Caída de Ayutthaya
En 1569. Con todo, Naresuan (1590-1605) liberou Ayutthaya do breve dominio birmano e expandiu militarmente Ayutthaya. En 1600, os vasallos do reino incluían algunhas cidades-estado na Península Malaia, Sukhothai, Lan Na e partes de Birmania e Camboya, aínda que a extensión do control de Ayutthaya sobre os seus veciños variou ao longo do tempo. Nos séculos XVI e XVII, Ayutthaya emerxiu como un entreposto do comercio internacional e as súas culturas floreceron. O reinado de Narai (1657-1688) foi descrito como unha "Idade de Ouro" da cultura siamesa e foi coñecido polo contacto histórico entre a corte siamesa e os europeos, máis notablemente a misión diplomática siamesa á corte do rei Luís XIV de Francia en 1686.