Escribe unha continuación para este parágrafo. González foi o abridor titular dos Blue Jays de 1995 a 2001. En 1999, a súa tempada foi interrompida despois de comezar cunha media de bateo de.290 debido a un labrum rasgado no seu brazo de lanzamento. O Dr. James Andrews realizou unha cirurxía en agosto e, despois dunha rehabilitación de seis meses, volveu aos Blue Jays como o seu shortstop titular. Ao longo da súa carreira, González tivo unha media de.250 con un poder decente para un xogador de medio campo, pero non foi capaz de acertar para unha media alta. Compensou a falta de media cunha boa produción de RBI e unha sólida defensa. Terminou a súa carreira con 536 RBI e 137 home runs. Liderou a liga americana dúas veces na porcentaxe de campo para shortstops e ten o récord da liga americana de asistencias nun xogo con 13, e foi clasificado primeiro en 1997 con Total Zone Runs como SS con 13. Despois de pasar oito anos cos Toronto Blue Jays, foi traspasado aos Chicago Cubs o 21 de decembro de 2001, por Félix Heredia e James Deschaine. Gonzalez tivo dúas das súas mellores tempadas como titular dos Cachorros entre 2002 e 2003. En 2003, bateu un récord de 20 home runs e avanzou á postemporada cos Cubs. O punto forte de González na postemporada foi a súa ofensiva; bateu.275 e bateu 4 home runs en 12 partidos de postemporada. Durante o colapso do oitavo inning dos Cubs no xogo 6 da NLCS 2003 contra os Florida Marlins, que se fixo infame debido ao incidente de Steve Bartman
Gonzalez cometeu un erro de campo nun balón de terra no buraco de Miguel Cabrera, contribuíndo a que os Marlins anotasen sete corridas, cinco inmerecidas, despois nesa entrada.