Escribir unha continuación para este parágrafo - Como a crise
Despois da intervención da India, os altos mandos militares tiveron o control total dos asuntos militares e estatais. En ausencia do mecanismo de persoal conxunto, os plans de defensa e a execución de operacións eran supervisados por cada interservizo, o que afectou o rendemento xeral das forzas armadas. A coordinación entre cada interservizo fíxose cada vez máis difícil. Nunha tese escrita por Pervez Cheema, a guerra de 1971 foi combatida "sen un propósito e con total falta de coordinación entre o esforzo civil e as forzas armadas, e entre catro servizos de combate: o Exército, a Mariña e a Forza Aérea". Ademais, os estudos federais tamén observaron que os altos cargos militares alienaban ao Exército, a Mariña e a Forza Aérea. En que, ningún foi tomado en confianza, e os esforzos conxuntos non foron apoiados nin a nivel de planificación nin operacional, e tamén foron limitados por desacordos durante a guerra indo-paquistaní de 1971. Debido á falta de comunicación completa e completa, cada servizo culpou aos outros por fallos operativos.