A principios da década de 1990, establecérase como un dos lanzadores máis fiables do xogo, lanzando con eficacia e rexistrando máis de 250 entradas cada tempada de 1991 a 1993, foi seleccionado para o All-Star Game da Major League Baseball cada un deses anos. Gañou 20 partidos en 1992 e 22 en 1993, cando gañou o Premio Cy Young da Liga Americana e levou aos White Sox á postemporada (perderon na Serie de Campionato da Liga Americana de 1993).
aos Toronto Blue Jays). De 1988 a 1995, a súa tempada ERA foi consistentemente entre 3.00 e 4.00, ben por baixo da media da liga. En 1993, estableceu un récord moderno (post-1950) ao gravar unha decisión en cada unha das súas primeiras 27 partidas.