A pesar da derrota na Serie Mundial de 1991, o éxito dos Bravos continuaría. En 1992, os Bravos regresaron á NLCS
e unha vez máis derrotaron aos Piratas en sete partidos, culminando nunha dramática vitoria no sétimo partido. O sinxelo de Francisco Cabrera que marcou a David Justice e Sid Bream rematou unha racha de tres corridas na parte inferior da novena entrada que deu aos Bravos unha vitoria de 3-2. Foi a primeira vez na historia da postemporada que as corridas de empate e vitoria marcaron nunha soa xogada na novena entrada. Os Bravos perderon a Serie Mundial aos Toronto Blue Jays, con todo. En 1993, os Bravos asinaron co gañador do premio Cy Young, Greg Maddux, dos Chicago Cubs, o que levou a moitos expertos do béisbol a declarar que o equipo de lanzamento do equipo era o mellor no béisbol. O equipo de 1993 anotou un récord de 104 vitorias despois dunha dramática carreira de pennant cos San Francisco Giants, que gañaron 103 partidos. Os Bravos necesitaban un impresionante final de 55 a 19 para superar aos Giants, que lideraban aos Bravos por nove partidos na clasificación ata o 11 de agosto. Con todo, os Braves caeron na NLCS aos Philadelphia Phillies en seis partidos.