O Exército Nacional Indio (INA; "Azad Hind Fauj" ; "lit. ": Exército Indio Libre) foi unha forza armada formada por colaboradores indios e o Xapón Imperial o 1 de setembro de 1942 no sueste asiático durante a Segunda Guerra Mundial. O seu obxectivo era asegurar a independencia da India do dominio británico. Loitou ao lado dos soldados xaponeses na campaña deste último no teatro do sueste asiático da Segunda Guerra Mundial. O exército foi formado por primeira vez en 1942 baixo o mando de Rash Behari Bose, por prisioneiros de guerra indios do exército británico-indio capturados polo Xapón na campaña malaia e en Singapur. Este primeiro INA colapsou e foi disolto en decembro dese ano tras diferenzas entre o liderado do INA e os militares xaponeses sobre o seu papel na guerra de Xapón en Asia. Rash Behari Bose entregou INA a Subhas Chandra Bose. Foi revivido baixo a dirección de Subhas Chandra Bose despois da súa chegada ao sueste asiático en 1943. O exército foi declarado como o exército de Bose "Arzi Hukumat-e-Azad Hind" (o Goberno Provisional da India Libre). Netaji Subhas Chandra Bose nomeou as brigadas / regimentos do INA despois de Gandhi, Nehru, Maulana Azad e el mesmo. Tamén había un rexemento de mulleres que levaba o nome de Rani de Jhanshi, Lakshmibai. Baixo o liderado de Bose, o INA atraeu a ex-presos e miles de voluntarios civís da poboación expatriada india en Malaya (actual Malasia) e Birmania. Este segundo INA loitou xunto co Exército Imperial Xaponés contra as forzas británicas e da Commonwealth nas campañas en Birmania: en Imphal e Kohima.
, e máis tarde contra a reconquista Aliada de Birmania.