O autor John M. Curatola escribiu que o sentimento antijaponés probablemente xogou un papel no bombardeo estratéxico das cidades xaponesas, que comezou o 9/10 de marzo de 1945 coa destrutiva "Operación Meetinghouse
O bombardeo de Tokio ata o 15 de agosto de 1945, coa rendición do Xapón. Sesenta e nove cidades en Xapón perderon áreas significativas e centos de miles de vidas civís a bombardeos incendiarios e ataques nucleares dos bombardeiros B-29 Superfortress da Forza Aérea dos Estados Unidos durante este período. Segundo Curatola e o historiador James J. Weingartner, tanto os bombardeos incendiarios como os ataques nucleares foron parcialmente o resultado dunha deshumanización do inimigo, con este último dicindo: "A imaxe difundida dos xaponeses como sub-humanos constituía un contexto emocional que proporcionou outra xustificación para as decisións que resultaron na morte de centos de miles" en todo Xapón. O segundo día despois da bomba de Nagasaki, o presidente Harry S. Truman declarou: "A única linguaxe que parecen entender é a que estivemos usando para bombardealos. Cando tes que tratar con unha besta, tes que tratalo como unha besta. É moi lamentable, pero non obstante é certo".