Os pashtuns de Afganistán lograron a independencia completa da intervención política británica durante o reinado de Amanullah Khan, despois da Terceira Guerra Anglo-Afgana. Na década de 1950 unha chamada popular para o Paxtunistán comezou a ser escoitada en Afganistán e no novo estado de Paquistán. Isto levou a malas relacións entre as dúas nacións. A monarquía afgana rematou cando o presidente Daoud Khan tomou o control de Afganistán do seu curmán Zahir Shah en 1973, o que abriu as portas para unha guerra por procuración polos veciños e o ascenso do marxismo. En abril de 1978, Daoud Khan foi asasinado
xunto coa súa familia e parentes. Os comandantes mujahideen comezaron a ser recrutados no veciño Paquistán para unha guerra de guerrillas contra a República Democrática de Afganistán - o goberno marxista tamén estaba dominado por Pashtun Khalqists. En 1979, a Unión Soviética invadiu o seu veciño do sur, Afganistán, para derrotar unha insurxencia crecente. Os mujahideen foron financiados polos Estados Unidos, Arabia Saudita, China e outros, e incluíron algúns comandantes pashtuns como Gulbuddin Hekmatyar e Jalaluddin Haqqani. Mentres tanto, millóns de pashtuns fuxiron da súa terra natal para vivir entre outras diásporas afganas en Paquistán e Irán, e de alí decenas de miles marcharon a América do Norte, a Unión Europea, Oriente Medio, Australia e outras partes do mundo.