Completa a seguinte frase: Whitaker involucrouse nunha disputa cos administradores de xadrez durante a década de 1930. Cría que debería ter sido seleccionado para o equipo americano para a 3a Olimpíada de Xadrez, Hamburgo 1930 (en vez de Harold Meyer Phillips (0,5/2 en Hamburgo) ou James Allan Anderson (6/17)), ou para o equipo de xadrez de Estados Unidos.
4a Olimpíada de Xadrez, Praga 1931. Baseado en resultados competitivos previos, e nas débiles demostracións de Phillips e Anderson nun equipo estadounidense de bo rendemento (o sexto lugar) en Hamburgo, Whitaker pode ter un caso razoable. Pero é probable que o seu pasado criminal (ver abaixo) tamén fose un factor na decisión. Foi tan lonxe como para contactar directamente co presidente da FIDE, Alexander Rueb, suxerindo que dúas organizacións de xadrez afiliadas americanas fosen permitidas como membros da FIDE, permitindo dous equipos americanos, mentres que outras nacións tiñan só un, pero o seu argumento foi desestimado. Esta aproximación dun individuo ao presidente da FIDE sobre un asunto de selección da selección nacional era pouco probable que gañase amigos para Whitaker. Aínda que aparentemente frívolas, as preguntas sobre cales xogadores estaban mellor cualificados para xogar no equipo levaron aos administradores de xadrez estadounidenses a organizar un torneo de clasificación entre mestres, para seleccionar o equipo nacional para a Olimpíada de 1933. Naquela época, Whitaker enfrontaba acusacións criminais graves (ver máis abaixo); nunca foi seleccionado para futuros equipos. Os equipos estadounidenses sen Whitaker foron capaces de reclamar as medallas de ouro das Olimpíadas por equipos para 1931, 1933, 1935 e 1937, xunto con moitas medallas individuais. En 1939, a Western Chess Association e a National Chess Federation fundíronse na United States Chess Federation.