Nacido en Canfranc, Aragón, e fillo do molinero da cidade, Ezquerra era un falangista e entusiasta inscribiuse para o servizo militar no lado nacionalista despois do golpe militar do 18 de xullo de 1936. Loitou nas fronteiras de Aragón, Madrid
Extremadura e Teruel, no 7o "Bandera de Castilla" e no 6o Regimento de Infantería de Granada. Foi ferido en combates ao redor de Huesca, foi comisariado como "segundo tenente provisional" (alferez provisional) e terminou a guerra como primeiro tenente provisional. Recibiu varias medallas polo seu valor. Despois do final da guerra foi desmovilizado, e traballou como xefe provincial do sindicato "Obra Sindical de Artesania". Casou con Consuelo Reinoso e tiveron dúas fillas.