A guerra tivo dúas fases principais, a primeira foi a guerra civil de 1947-1948 na Palestina Mandataria, que comezou o 30 de novembro de 1947, un día despois de que as Nacións Unidas votaran para dividir o territorio de Palestina en estados soberanos xudeus e árabes, e unha Xerusalén internacional (Resolución da ONU 181), que o liderado xudeu aceptou, e os líderes árabes palestinos, así como os estados árabes, opuxéronse por unanimidade. Esta fase da guerra é descrita polos historiadores como a guerra "civil", "étnica" ou "intercomunal"
, xa que se librou principalmente entre milicias árabes xudeus e palestinas, apoiadas polo Exército de Liberación Árabe e os estados árabes circundantes. Caracterizada pola guerra de guerrillas e o terrorismo, aumentou a finais de marzo de 1948 cando os xudeus pasaron á ofensiva e concluíron derrotando aos palestinos en grandes campañas e batallas, establecendo liñas de fronte claras. Durante este período, os británicos aínda mantiveron un dominio en declive sobre Palestina e ocasionalmente interviñeron na violencia.