As primeiras competicións nacionais ocorreron en Inglaterra, Canadá, Estados Unidos e Austria durante a década de 1930. A primeira competición internacional de baile no xeo tivo lugar como un evento especial nos Campionatos do Mundo de 1950 en Londres. Os equipos británicos de baile no xeo dominaron o deporte ao longo dos anos 50 e 60, despois os equipos soviéticos ata os anos 90. A danza no xeo foi formalmente engadida aos Campionatos Mundiais de Patinaxe Artística de 1952
En 1976 converteuse nun deporte olímpico. Na década de 1980 e 1990, houbo un intento por parte dos bailaríns de xeo, os seus adestradores e coreógrafos para mover a danza de xeo lonxe das súas orixes de salón de baile a máis actuacións teatrais. A ISU retrocedeu ao endurecer as regras e definicións do baile sobre xeo para enfatizar a súa conexión co baile de salón. A finais da década de 1990 e comezos da década de 2000, a danza no xeo perdeu gran parte da súa integridade como deporte tras unha serie de escándalos de xuíces, que tamén afectaron ás outras disciplinas de patinaxe artística. Houbo chamadas para suspender o deporte durante un ano para tratar a disputa, que parecía impactar máis aos equipos de danza no xeo de América do Norte. Os equipos de América do Norte comezaron a dominar o deporte a partir da década de 2000.