O 14 de maio de 1972, o ITAK, o Congreso Tamil de Ceilán (ACTC), o Congreso dos Traballadores de Ceilán, Eelath Thamilar Otrumai Munnani e a Conferencia Tamil de Ceilán formaron a Fronte Unida Tamil, que máis tarde foi renomeada Fronte Unida de Liberación Tamil (TULF). Sampanthan foi o candidato do TULF en Trincomalee nas eleccións parlamentarias de 1977. Gañou as eleccións e entrou no Parlamento. Sampanthan e todos os outros parlamentarios do TULF boicotearon o Parlamento a partir de mediados de 1983 por varias razóns: estaban baixo presión dos militantes tamiles de Sri Lanka para non permanecer no Parlamento máis aló do seu mandato normal de seis anos; a Sexta Emenda da Constitución de Sri Lanka esixía que prestasen xuramento renunciando incondicionalmente ao apoio a un estado separado; e o Black July
disturbios nos que ata 3.000 tamiles foron mortos por mobs cingaleses. Despois de tres meses de ausencia, Sampanthan perdeu o seu asento no Parlamento o 7 de setembro de 1983. Sampanthan foi tesoureiro, vicepresidente e secretario xeral de TULF.