Completa a seguinte frase: A principios do século XVI, a dinastía safavida chiíta asumiu o control de Persia baixo a dirección de Shah Ismail I, derrotando á federación turcomana gobernante Aq Qoyunlu (tamén chamada os "Turcomanos de ovellas brancas") en 1501. O sultán otomán Selim I intentou rexeitar a expansión safavida, desafiándoo e derrotándoo na Batalla de Chaldiran en 1514. Selim I tamén depuxo aos mamelucos gobernantes en Exipto, absorvendo os seus territorios en 1517. Suleiman I (tamén coñecido como "Suleiman o Magnífico"), sucesor de Selim I, aproveitou o desvío do foco safávida cara aos uzbecos na fronteira oriental e recapturou Bagdad, que caera baixo o control safávida. A pesar diso, o poder safaví permaneceu substancial, rivalizando cos otomanos. Suleiman I avanzou profundamente en Hungría tras a batalla de Mohács en 1526 <unk>
alcanzando ata as portas de Viena, e asinou unha alianza franco-otomana con Francisco I de Francia contra Carlos V do Sacro Imperio Romano 10 anos máis tarde. Mentres o goberno de Suleiman I (1520-1566) é a miúdo identificado como o ápice do poder otomán, o imperio continuou a ser poderoso e influente ata unha relativa caída na súa forza militar na segunda metade do século XVIII.