Completa a seguinte frase: Antes da conquista do Imperio Romano, Gran Bretaña e Irlanda estaban poboadas por inmigrantes celtas do continente europeo, pero que non deixaron ningunha historia rexistrada do dereito. Cara ao final da República Romana en 55 e 54 a.C., o ex cónsul e comandante de lexións Xulio César
invadiu a Gran Bretaña durante as Guerras Gálicas. Isto non estableceu unha ocupación permanente, xa que César volveu a Roma, converteuse en ditador e foi asasinado. A República foi transformada nun Imperio, cando o herdeiro de César, Augusto, tomou o poder en 27 a.C. Durante o reinado de Claudio, neto da esposa de Augusto, Livia, Gran Bretaña foi conquistada a partir do ano 43. Baixo a constitución non codificada de Roma, a Bretaña romana era administrada por un gobernador, xeralmente membro do Senado, pero nomeado polo emperador polo seu historial militar. Londinium era unha capital provincial de 60.000 habitantes, e Gran Bretaña unha sociedade cosmopolita de arredor de 3 millóns de habitantes. O dereito romano estaba baseado nunha economía de escravos, e altamente militarizado. Adriano construíu un muro a partir de 122 como parte dos límites do Imperio, pero este foi logo trasladado ao norte por Antonino Pío a partir de 142. Constantino o Grande estaba estacionado en York en 306 cando partiu para reclamar o seu título de emperador. Constantino marchou sobre Roma en 312, e emitiu un Edicto de Milán en 313. Isto desencadeou unha serie de eventos nos que a Igrexa asumiu cada vez máis poder sobre a lei. Pero baixo ataques constantes, o Imperio comezou a derrumbarse e Gran Bretaña foi abandonada en 407. Nin o Código Teodosiano emitido en 438, nin o gran "Corpus Juris Civilis" de Xustiniano I en 534 entraron nas leis de Gran Bretaña.