Escribe unha continuación para este parágrafo - Nicolau naceu en Bucarest en 1889. Como estudante na Escola Secundaria de San Sava, fíxose amigo de Constantin Titel Petrescu e Mihail Cruceanu, ambos os cales máis tarde serían coñecidos como militantes socialistas. Despois de terminar a súa educación secundaria, Nicolau formou como avogado, recibiu un título da Universidade local, un doutoramento en París, antes de ser admitido no Colexio de Avogados de Bucarest. Os seus primeiros contactos co movemento socialista rumano, aínda en desorde durante ese período, viñeron a través da súa pertenza ao Círculo de Estudos dos Estudantes Socialistas de Bucarest entre 1908 e 1909. Pouco despois comezou a escribir para "România Muncitoare", o principal centro de prensa socialista. Unha das súas primeiras contribucións notables foi a súa correspondencia desde Italia, criticando a postura reformista do partido socialista local. En 1911, "România Muncitoare" publicou o manifesto antimilitarista de Nicolau "Aos recrutas". Recordando a contribución do exército na supresión da revolta dos campesiños de 1907
, o folleto pedía aos novos recrutas que elixisen un camiño diferente e rexeitaranse a apoiar a represión do goberno ás demandas dos traballadores e campesiños. Como resultado, en maio de 1912 foi sometido a xuízo ante o Tribunal do Condado de Ilfov, onde reafirmou as ideas expresadas no manifesto. Defendido por outros socialistas Mihail Gh. Bujor, Toma Dragu e Titel Petrescu, e polo simpatizante socialista Constantin Mille, Nicolau foi finalmente absolto polo xurado. En xuño de 1912, xunto con Constantin Dobrogeanu Gherea, Ecaterina Arbore e outros, representou o Club Socialista de Bucarest no Quinto Congreso do Partido Socialdemócrata de Romanía (PSDR), sendo elixido membro do comité da editorial do partido. Para escapar do acoso das autoridades, Nicolau optou por deixar Romanía para París, onde continuou os seus estudos de dereito na Sorbona, e uniuse á Sección Francesa da Internacional Obrera.