O Sejm de Grodno, celebrado no outono de 1793, nomeouno para ser membro dunha comisión militar; isto fixo que a maioría dos militares insatisfeitos o considerasen con sospeita, e non foi incluído nos preparativos para o próximo levantamento. Así foi sorprendido cando a insurrección de Kościuszko
estoupou, e a súa propia brigada se amotinou. Declarou o seu apoio aos insurrectos despois da liberación de Varsovia, e desde entón tomou parte activa na revolta, defendendo Varsovia e liderando un corpo de exército en apoio a unha revolta na Gran Polonia. O seu valor foi elogiado polo propio Tadeusz Kościuszko, o Comandante Supremo das Forzas Armadas Nacionais, que o promoveu ao rango de xeneral.