A propensión ao dano é reforzada polas prácticas de cultivo monoculturais, especialmente onde a oruga está adaptada especificamente á planta hospedeira en cultivo. O verme do algodón causa enormes perdas. Outras especies comen cultivos alimentarios. As orugas foron o obxectivo do control de pragas a través do uso de pesticidas, control biolóxico e prácticas agronómicas. Moitas especies volvéronse resistentes aos pesticidas. As toxinas bacterianas como as de Bacillus thuringiensis que evolucionaron para afectar o intestino de Lepidoptera foron usadas en sprays de esporas bacterianas, extractos e tamén incorporando xenes para producilos dentro das plantas hospedeiras. Estes enfoques son derrotados co paso do tempo polos mecanismos nos insectos. Os mecanismos das orugas evolucionan especificamente para comer a planta hospedeira baixo cultivo. O outro enfoque que se usa na industria de cultivos é a redución da resistencia física das bacterias a través de mecanismos como a redución da resistencia dos insectos.
Bacillus thuringiensis