A historia militar do Xapón abarca un vasto período de tempo de máis de tres milenios, desde o Jōmon (1000 a.C.) ata os nosos días. Despois dun longo período de guerras de clanes ata o século XII, seguiron as guerras feudais que culminaron en gobernos militares coñecidos como o shogunato. A historia xaponesa rexistra que unha clase militar e o shogun gobernaron o Xapón durante 676 anos, desde 1192 ata 1868. O shogun e os guerreiros samurais estaban preto do ápice da estrutura social xaponesa, só a nobreza aristocrática superábaos nominalmente. A política de sakoku efectivamente pechou o Xapón das influencias estranxeiras durante 212 anos - de 1641 a 1853. O militarismo feudal pasou ao imperialismo no século XIX tras a chegada do almirante Perry en 1853 e a elevación do emperador Meiji en 1868. As potencias coloniais occidentais e as súas políticas imperialistas afectaron as perspectivas do Xapón e levaron ao colonialismo xaponés e ao imperialismo desenfrenado (1895-1945) ata a derrota do Xapón
na Segunda Guerra Mundial. A Constitución xaponesa de 1947 prohibe que o Xapón use ofensivamente a guerra contra outras nacións. Isto levou ao establecemento das Forzas de Autodefensa do Xapón en 1954. A Alianza EUA-Xapón (desde 1951) esixe que os Estados Unidos de América protexan o Xapón e realicen funcións ofensivas. En 2015 a Constitución foi reinterpretada para permitir a autodefensa colectiva dos aliados de Xapón.