O período comprendido entre a segunda metade do século XVII e o segundo terzo do século XVIII foi marcado por confiscacións e emigración da intelectualidade checa despois da Batalla da Montaña Branca
- Non. A función da lingua literaria foi limitada; deixou o campo científico primeiro, a literatura discernida despois e a administración finalmente. Baixo o goberno do emperador do Sacro Imperio Romano, Fernando II, que tamén reinou como rei de Bohemia, o uso do checo foi desalentado debido á súa asociación co protestantismo, e relegado a unha lingua campesiña falada. Con todo, os titiriteros continuaron usando o checo para espectáculos públicos de marionetas, e a lenda popular di que isto preservou a lingua checa da extinción na casa.