Dowling foi nomeado Caballero Comandante da Orde do Imperio Británico (KBE) nas Honras do Ano Novo de 1957, e completou o seu mandato como CNS o 23 de febreiro de 1959. O 23 de marzo sucedeu a Sir Henry Wells como presidente do Comité de Xefes de Estado Maior (COSC), un papel que prefiguraba o do Xefe da Forza de Defensa. Foi sucedido como CNS polo vicealmirante Henry Burrell. Sorprendido polo seu nomeamento como presidente do COSC, Dowling esperaba transformar a posición de tal xeito que exercitaría autoridade de mando sobre os xefes de servizo, pero neste caso quedou decepcionado. O rango da posición permaneceu o mesmo que os xefes do Exército, a Mariña e a Forza Aérea, e só foi responsable de presentar as súas opinións sobre asuntos militares ao Ministro de Defensa. Outros reveses durante o seu mandato incluíron a decisión do Departamento de Defensa de disolver o brazo aéreo da frota, e o fracaso do goberno federal en apoialo cando anunciou nunha conferencia de prensa da SEATO en marzo de 1961 que Australia estaba preparada para intervir militarmente na segunda crise laosiana.
se fose necesario. En setembro de 1959, durante a primeira crise laosiana, o goberno australiano autorizou a Dowling a comprometer "un batallón de infantería, un escuadrón de cazas da RAAF, transporte aéreo e dous destructores RAN" para apoiar ás forzas estadounidenses e SEATO, pero non houbo intervención.