As armas de fogo experimentaron un rápido desenvolvemento durante as guerras husitas de 1419-1434
- Non. O exército husita consistía principalmente en milicias civís, tanto homes como mulleres, que carecían da habilidade, experiencia e moitas veces armas e armaduras comparables ás dos invasores cruzados profesionais aos que se enfrontaron. Pouco a pouco, os husitas foron pioneiros no uso de armas de fogo no campo de batalla xunto cos carros de guerra. As armas de fogo foron empregadas en funcións auxiliares en 1419-1421. O primeiro uso de armas de fogo como armas ofensivas primarias tivo lugar na batalla de Kutná Hora en 1421. A partir dese momento, as armas de fogo foron o núcleo da estratexia e táctica de guerra husita, así como un elemento básico da posesión civil checa. A milicia husita usou unha serie de armas de fogo portátiles, incluíndo o ', que máis tarde atopou o seu camiño a través do alemán e francés ao inglés como o termo "pistola", ', unha arma de infantería máis pesada que, e aínda máis pesada (fauconneau). En canto á artillería, os husitas utilizaron o, que deu orixe ao termo inglés, "howitzer" (que significa "multidão" para o seu uso previsto de tiro de pedra e ferro contra as forzas inimigas masificadas), "bombarda" (mortar) e "dělo" (canón).