Comezando por volta de 1885, Letitia Hart exhibiu o seu traballo en lugares como a American Water Color Society, o Art Club de Filadelfia, a Brooklyn Art Association, a galería de James Gill en Springfield, Massachusetts, a Exposición de Compra de Luisiana
, Academia Nacional de Deseño (recibiu o premio Norman W. Dodge de 300 dólares en 1898 pola mellor pintura dunha muller), Exposición Panamericana, Union League Club de Brooklyn e o Edificio da Muller na Exposición Colombiana Mundial de 1893 en Chicago, Illinois. Coa súa irmá (que a miúdo posou para retratos) e o seu pai, viaxou de Brooklyn a un estudio no último piso da 11 East 14th Street en Manhattan. Ela e a súa irmá foron elogiadas pola "verdade e delicadeza dos seus retratos".