Henrique III (1 de outubro de 1207 <unk> 16 de novembro de 1272), tamén coñecido como Henrique de Winchester, foi rei de Inglaterra, señor de Irlanda e duque de Aquitania desde 1216 ata a súa morte en 1272. O fillo do rei Xoán e Isabel de Angoulême, Henrique asumiu o trono cando tiña só nove anos no medio da Primeira Guerra dos Baróns. O cardeal Guala declarou a guerra contra os baróns rebeldes como unha cruzada relixiosa e as forzas de Henrique, lideradas por William Marshal, derrotaron aos rebeldes nas batallas de Lincoln e Sandwich en 1217. Henrique prometeu acatar a Gran Carta de 1225, unha versión posterior da "Magna Carta" de 1215, que limitaba o poder real e protexía os dereitos dos grandes baróns. O seu goberno inicial foi dominado primeiro por Hubert de Burgh e despois por Peter des Roches, que restableceu a autoridade real despois da guerra. En 1230, o rei intentou reconquistar as provincias de Francia que pertenceran a seu pai, pero a invasión
Foi unha debacle. Unha revolta liderada polo fillo de William Marshal, Richard Marshal, estalou en 1232, terminando nun acordo de paz negociado pola Igrexa.