O 27 de outubro de 1991, autobuses cargados de colonos xudeus estaban a camiño dunha protesta en Tel Aviv contra as negociacións de paz en Madrid.
, cando un dos autobuses foi atacado por palestinos. O condutor, Yitzhak Rofeh, de Xerusalén Occidental, e Rachel Drouk, de Shilo, morreron. Despois do funeral de Rachel, as mulleres de asentamentos de toda Cisxordania montaron tendas no lugar e permaneceron alí a pesar da desaprobación oficial. Durante moito tempo, só vivían alí mulleres e nenos. Foi nomeado "Rehelim" (plural do nome "Rachel") despois de 3 Rachels: Rachel Drouk; Rachel Weiss, que morreu no bombardeo do autobús de Xericó; e a matriarca Rachel. Segundo un dos seus fundadores, Shabtay Bendet, que deixou Rehelim máis tarde para traballar para a ONG Peace Now como director da súa vixilancia de asentamentos, "Creamos feitos no terreo sen ningunha aprobación do goberno e só traballamos intentando obter permiso despois do feito".