Completa a seguinte frase: Un proceso de estandarización iniciado na Idade Media, especialmente baixo a influencia da corte ducal borgoñona de Dixón (Bruselas despois de 1477). Os dialectos de Flandes e Brabante foron os máis influentes nesta época. O proceso de estandarización fíxose moito máis forte no século XVI, baseado principalmente no dialecto brabante urbano de Amberes. En 1585
Antuerpe caeu ante o exército español: moitos fuxiron a Holanda, influíndo nos dialectos urbanos da provincia. O brabante, en comparación con outros dialectos principais do holandés, tivo unha gran influencia no desenvolvemento do holandés estándar. Isto foi porque Brabante era a rexión dominante nos Países Baixos cando a estandarización da lingua holandesa comezou no século XVI. A primeira gran formación do holandés estándar tamén tivo lugar en Amberes, onde se fala un dialecto brabante. A linguaxe predeterminada que se desenvolveu nesta época tiña, polo tanto, principalmente influencias brabanteas. O dialecto brabante do século XVI é bastante próximo ao holandés coloquial. A lingua estándar holandesa desenvolveuse principalmente a partir do brabante e máis tarde algúns dialectos holandeses do século XVI. O holandés estándar evolucionou pouco desde o século XVI. En 1637 fíxose un paso máis importante cara a unha lingua unificada, cando se publicou a primeira gran tradución da Biblia en holandés, a Statenvertaling, que a xente de todas as Provincias Unidas podía entender. Utilizaba elementos de varios dialectos, pero a forma falada baséase principalmente nos dialectos urbanos da provincia de Holanda. Un dito lingüístico di que "a lingua holandesa naceu en Flandes, creceu en Brabante e alcanzou a madurez en Holanda". Ao mesmo tempo, tivo lugar un proceso de normalización na área de Alta Alemaña. En última instancia, todas as rexións ao leste da fronteira política dos Países Baixos adoptarían unha única "Hochsprache" alemá, desde o século XIX rompendo o continuo dialectal.