Durante séculos, a rexión foi só escasamente poboada por varios grupos nómadas como escitas, alanos, hunos, búlgaros, pechenegos, kipchaks, turco-mongol, tártaros e nogais. Despois da invasión mongol da Rus de Kiev
, o territorio foi gobernado pola Horda de Ouro ata a Batalla das Aguas Azuis (1362), que permitiu a Algirdas reclamalo para o Gran Ducado de Lituania. Como resultado da batalla do río Vorskla en 1399, o seu sucesor Vitóutas perdeu o territorio a Temür Qutlugh, o khan da Horda de Ouro. En 1441, a sección occidental dos Campos Salvaxes, Yedisan, pasou a ser dominada polo Khanato de Crimea, unha entidade política controlada polo Imperio otomán en expansión desde o século XVI en adiante. Os Campos Salvaxes tamén estaban parcialmente habitados polos cosacos de Zaporizhia, como se reflicte nas obras do teólogo polaco e bispo católico de Kiev Józef Wereszczyński, que se estableceu alí coa condición de que loitarían contra a expansión da Horda Nogai.