Despois da derrota no referendo do primeiro Tratado de Lisboa, Mullen foi nomeado para unha subcomisión de asuntos europeos encargada de investigar o impasse político. Mullen discrepou do informe final do Subcomité, citando a falta de seriedade do Subcomité para tomar en serio os posibles choques entre o dereito da UE e o dereito constitucional irlandés en cuestións socioéticas como a súa razón para facelo. Mullen propuxo que, para que o Tratado de Lisboa fose aprobado por referendo, se terían que anexar garantías juridicamente vinculantes ao Tratado reafirmando a soberanía con respecto á posición constitucional de Irlanda sobre o dereito á vida dos nenos non nacidos, a familia, a educación e a relixión. A Comisión propuxo que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre a necesidade de que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre a necesidade de que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre a necesidade de que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre a necesidade de que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre a necesidade de que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre a necesidade de que o Parlamento Europeo se pronunciase sobre o Parlamento Europeo. A proposta relativa a garantías xurídicas vinculantes foi finalmente retomada polo Goberno irlandés nas súas negociacións coa UE en preparación dun segundo intento de referendo. No momento do segundo referendo de Lisboa
O goberno asegurara as garantías, pero non se propuxo ningunha outra emenda constitucional como parte do plebiscito. O Tratado de Lisboa foi aprobado na segunda vez de pedir por 67,1% a favor a 32,9% en contra.