O proxecto foi adxudicado ao arquitecto Mario Pani (xunto con Ricardo de Robina) nun momento en que México e a Cidade de México estaban experimentando unha rápida expansión económica. Nacido en 1911, Mario Pani foi un arquitecto mexicano que creceu principalmente en Europa e obtivo o seu grao en arquitectura na École des Beaux-Arts de París en 1934. Despois de volver a México, formou parte dun movemento para facer de México, especialmente a Cidade de México, unha cidade moderna, post-revolución.
e progresiva. O traballo de Pani focouse en grandes centros residenciais como grandes edificios de apartamentos e condominios. Obras como Nonoalco clasifícanse como <unk>supermanzanas<unk> ou <unk>super (cidade) bloques.<unk> O seu traballo cambiou o foco da vivenda urbana de horizontal a vertical. As súas obras caracterízanse por ser monumentais, sinxelas e recorrentes. No seu apogeo, eran considerados símbolos da prosperidade mexicana. Traballos anteriores incluíron o Hotel Reforma (1936), o Hotel Plaza (1946), o Conservatorio Nacional de Música (1946), a Escuela Nacional de Maestros (1947), así como os complexos de apartamentos Multifamiliar Alemán (1950) e Multifamiliar Juárez. Estes eran complexos para a clase obreira, integrando parques, obras de arte (especialmente murais) e outras características para crear un "habitat".