En sentido amplo, o termo refírese á política exterior do país durante a Guerra Fría que se argumentou como imperialista: as nacións que formaban parte do Imperio Soviético eran países nominalmente independentes con gobernos separados que establecían as súas propias políticas, pero esas políticas tiñan que permanecer dentro de certos límites decididos pola Unión Soviética e aplicados pola ameaza de intervención das forzas soviéticas, e despois o Pacto de Varsovia. Grandes intervencións militares tiveron lugar en
Alemaña Oriental en 1953, Hungría en 1956, Checoslovaquia en 1968, Polonia en 1980 e Afganistán de 1979 a 1989. Os países do Bloque Oriental eran considerados estados satélites.