Despois de que Rumania declarara a guerra a Austria-Hungría o 15 de agosto de 1916, a Mackensen foi dado o mando dun exército multinacional, co xeneral Emil von Hell como xefe de estado maior, de búlgaros, otománs, austro-húngaros e alemáns. Reuníronse no norte de Bulgaria e despois avanzaron a Dobruja. O 8 de setembro, tomaron os dous fortes principais na marxe dereita do Danubio, o primeiro nun só día por unha forza que era superada en número polos sitiados, que foron esmagados pola artillería de Mackensen. Entón, un grupo de exércitos alemán e austrohúngaro, comandado por Falkenhayn, invadiu a Valaquia a través do paso de Vulkan nas montañas dos Cárpatos de Transilvania, mentres que Mackensen cruzou o Danubio tomando cabezas de ponte na marxe esquerda para protexer aos enxeñeiros austrohúngaros que construíron a longa ponte de pontóns. O exército rumano e os seus aliados rusos foron forzados a retroceder entre esas pinzas. Despois de tres meses de guerra, dous terzos do territorio do Reino de Romanía foi ocupado polas Potencias Centrais. A capital de Romanía, Bucarest, foi capturada
por parte das Potencias Centrais o 6 de decembro de 1916, no seu 67 aniversario. Entrou nun cabalo branco e trasladouse ao palacio real rumano.