Completar a seguinte frase: Candidatouse para o Partido Traballador no seguro asento conservador de East Fife nas eleccións xerais de 1970, perdendo ante o actual deputado Sir John Gilmour. Converteuse en membro do Parlamento por Stirling e Falkirk nunha elección parcial en setembro de 1971, tras a morte de Malcolm MacPherson. O seu asento foi renomeado Stirling, Falkirk e Grangemouth para as eleccións xerais de febreiro de 1974; a pesar de os cambios aos nacionalistas escoceses, mantivo o asento en febreiro e en outubro de 1974, pero cunha maioría moito reducida. Harold Wilson nomeouno como subsecretario de Estado para Escocia con responsabilidade pola descentralización e os asuntos internos, mantendo esa posición baixo Jim Callaghan como o goberno laborista impulsou unha proposta para a descentralización escocesa.
O referendo de marzo de 1979 non foi aprobado por unha maioría suficiente. O goberno laborista caeu nas eleccións xerais de 1979, aínda que Ewing mantivo o seu asento cunha maioría substancialmente maior. Converteuse nun portavoz da industria escocesa en 1981. En novembro de 1981 foi o terceiro candidato á presidencia do Partido Laborista Parlamentario. O seu asento foi redireccionado de novo nas eleccións xerais de 1983, e foi devolto para o asento sucesor de Falkirk East, e converteuse nun portavoz de asuntos comerciais e industriais baixo Neil Kinnock. Foi reelecto en 1987, e dimitiu do seu cargo de banqueiro principal. Foi copresidente con David Steel da Convención Constitucional Escocesa formada en 1989 para planificar a devolución de Escocia que estaba prevista se o Partido Laborista gañara as eleccións xerais de 1992. Os laboristas perderon as eleccións, e os plans quedaron enriba. Ewing retirouse da Cámara dos Comunes nas eleccións xerais de 1992.