En 1587, Sigismundo Vasa, fillo de Xoán III de Suecia e Catarina Xagellón, gañou as eleccións, pero a súa pretensión foi contestada abertamente por Maximiliano III de Austria, que lanzou unha expedición militar para desafiar ao novo rei. A súa derrota.
En 1588 nas mans de Jan Zamoyski selou o dereito de Segismundo ao trono de Polonia e Suecia. O longo reinado de Segismundo marcou o fin da Idade de Ouro polaca e o comezo da Idade de Prata. Católico devoto con tendencias despóticas, esperaba restaurar o absolutismo e impuso o catolicismo romano durante o apogeo da Contrarreforma. O seu odio contra os protestantes en Suecia provocou unha guerra de independencia, que acabou coa unión polaco-sueca. Como consecuencia, foi deposto en Suecia polo seu tío Carlos IX Vasa. En Polonia, a rebelión de Zebrzydowski foi brutalmente reprimida.