O 24 de xullo de 1943, días despois do final da campaña do Ruhr, Harris ordenou a operación Gomorra.
, un ataque a Hamburgo. O obxectivo era interromper ou acabar coa produción de submarinos na cidade portuaria. A introdución de "Window" abriu un buraco na cobertura de radar alemán e os bombardeiros, axudados polo radar OBOE e H2S, foron capaces de penetrar nas defensas para devastar o centro da cidade. O sistema de caza nocturno controlado por radar que se deslizaba na corrente de bombardeiros e despois usaba o seu propio radar para seleccionar e atacar bombardeiros individuais desaparecera. Os efectos da incursión, e a realización de que o radar alemán estaba temporalmente cegado, levaron ao uso generalizado das tácticas Wild Boar durante o verán de 1943. 791 bombardeiros atacaron a cidade. As defensas aéreas alemás representaron só o 1,5% da forza atacante. O liderado nazi foi sacudido, e Kammhuber, que resistiu aos chamados para abandonar o sistema avanzado, foi obrigado a atopar solucións técnicas para a interferencia de radar. Kammhuber consideraba a solución Wild Boar como unha medida de emerxencia. NJG 1 reclamou só tres dun total de 12 reclamados por pilotos de caza nocturnos na defensa da cidade. "Nachtjagdgeschwader" 3 reclamou o resto. August Geiger reclamou dous [Geiger converteuse noutra notable vítima de Braham en setembro de 1943].