Escribe unha continuación para este parágrafo - Ademais, é habitual que as forzas armadas dun país civilizado emitan ás súas forzas unha guía detallada sobre o que está e non está permitido baixo o seu código militar. Estas están redactadas para incluír calquera obrigacións de tratados internacionais e as leis consuetudinarias da guerra. Por exemplo, no xuízo de Otto Skorzeny, a súa defensa basábase en parte no Manual de Campo publicado polo Departamento de Guerra do Exército dos Estados Unidos, o 1 de outubro de 1940, e no "Manual dos Soldados Americanos". Se un membro das forzas armadas rompe o seu propio código militar, pode esperar enfrontarse a un tribunal marcial. Cando os membros das forzas armadas aliadas rompían os seus códigos militares, podían ser xulgados, como por exemplo o masacre de Dachau ou os xuízos de masacre de Biscari. A rendición incondicional das potencias do Eixo foi inusual e levou directamente á formación dos tribunais internacionais. Normalmente as guerras internacionais rematan condicionalmente e o tratamento dos sospeitosos de crimes de guerra forma parte do tratado de paz. Na maioría dos casos, os que non son prisioneiros de guerra son xulgados baixo o seu propio sistema xudicial se son sospeitosos de cometer crimes de guerra, como aconteceu ao final da Segunda Guerra Mundial en Finlandia.
, onde a Comisión de Control Aliada proporcionou unha lista de ocorrencias de crimes de guerra e crimes contra a paz e a investigación e xuízo destes casos foron deixados aos tribunais finlandeses de acordo coa lei finlandesa. Con todo, unha lei "ex post facto" tivo que ser instalada para eses casos, xa que a Lei Penal finlandesa non contén un concepto de ser responsable da política que resultou nunha guerra. Ao restrinxir o tribunal internacional a xulgar sospeitosos de crimes de guerra do Eixo, os Aliados estaban actuando dentro do dereito internacional normal.