O terremoto do Algarve de 1722 foi un terremoto ocorrido o 27 de decembro de 1722 que se sentiu en toda a rexión portuguesa do Algarve e destruíu unha gran área no sur de Portugal, xerando un tsunami local que inundou as zonas pouco profundas de Tavira. Non está claro se a súa fonte estaba localizada en terra ou no mar e, en calquera caso, cal foi a fonte tectónica responsable do evento. Algúns traballos de investigación científica chegaron á conclusión de que o terremoto e o tsunami do 27 de decembro de 1722 no Algarve probablemente se xeraron no mar, preto de 37°01′N, 7°49′W. O terremoto de 1722 foi 33 anos antes do gran terremoto de 1755
que segue a ser un evento importante na historia portuguesa, principalmente debido aos seus efectos en Lisboa, que foi arrasada polo colapso estrutural, incendio e, a continuación, as inundacións dun tsunami que subiu o río Texo. A maior parte da documentación do evento sísmico do Algarve de 1722 foi enviada a Lisboa para o arquivo e perdeuse despois do incendio que seguiu ao terremoto de 1755. Pero os poucos rexistros escritos existentes do terremoto de 1722 describen unha serie de eventos destrutivos que afectaron a varias localidades do Algarve con terremotos tan fortes que fixeron soar as campás en Tavira, Faro e Loulé. En Tavira, unha carabela atracada no río Gilão foi deixada en alto e seca antes de que o tsunami golpease coa tripulación estupefacta capaz de camiñar á beira. A intensidade estimouse en 7,8 graos na escala de Richter, o que desencadeou o pánico xeral: colapso, destrución con graves danos a moitos edificios, danos xerais nas fundacións, fracturas no chan e a formación de mola e deslizamentos de terra. O terremoto de 1722 foi probablemente causado por un diapirismo onde a rocha densa de niveis máis profundos baixo alta presión perforou materiais máis superficiais. Como resultado, Loulé foi case destruída. Na década de 2010, os estudos de risco sísmico estimaron que habería preto de 12.000 mortes se un terremoto igual ao de 1722 ocorrera entón.