Consulte a seguinte pasaxe e, a continuación, conteste a seguinte pregunta na mesma lingua que a pasaxe:  Pasaxe: Varios efectos relativistas están directamente relacionados coa relatividade da dirección. Un deles é a precesión xeodésica: a dirección do eixe dun xiroscopio en caída libre nun espazo-tempo curvo cambiará cando se compara, por exemplo, coa dirección da luz recibida de estrelas distantes, aínda que tal xiroscopio represente a forma de manter unha dirección o máis estable posible ("transporte paralelo"). Para o sistema Lúa-Terra, este efecto foi medido coa axuda do rango láser lunar. Máis recentemente, foi medido para masas de proba a bordo do satélite Gravity Probe B cunha precisión superior ao 0,3%. Un observador distante determinará que os obxectos próximos á masa son "arrastrados". Isto é máis extremo para buracos negros en rotación onde, para calquera obxecto que entra nunha zona coñecida como ergosfera, a rotación é inevitable. Tales efectos poden ser probados a través da súa influencia na orientación dos xiroscopios en caída libre. Realizáronse probas algo controvertidas usando os satélites LAGEOS, confirmando a predicción relativista. Tamén se utilizou a sonda Mars Global Surveyor ao redor de Marte.  Pregunta: Que axudou a medir a precesión xeodésica do sistema Lúa-Terra?
laser lunar de alcance