Escribe unha continuación para este parágrafo - O significado etnonímico de leičiai, por exemplo. "Lituanos", é coñecido por varias fontes. Esta palabra é usada polos letóns para nomear aos lituanos: leiši, sg. leitis. No dialecto samogitiano había palabras "leičiuoti" (para falar noutro idioma que non o samogitiano, ou para falar no dialecto de Aukštaitian) e "leičiukas, leičiūkas" (persoa que fala noutro idioma que non o samogitiano, ten un acento). Compare, por exemplo, co lituano moderno "žemaičiuoti" (para falar no dialecto samogitiano). Nas fontes escritas históricas, un exemplo importante é coñecido por un participante da Conferencia de Lutsk en 1429. John Steinkeller, que era membro dun consello de Wrocław (Breslau), escribiu nunha carta dirixida á súa cidade natal, que o emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, Segismundo, ía conceder a Vitóutas o título de Rei dos lituanos: "her wolde machen herczog Wytolten eynen konyng der Leytten". As formas de palabras, que teñen significados lituano, lituanos, Lituania e probablemente derivan da palabra "leitis", atópanse constantemente nas fontes históricas dos séculos XIV e XV. Por exemplo, Lituania traduce-se por escrito como "czwicshen Lythen und Prewssen" (1415); como "das land Litten" cunha aclaración adicional de que era Aukštaitija nunha narración dun participante ou testemuña da Batalla de Strėva
- Non. O gobernante dos lituanos foi traducido como "die Litischen konige" na crónica de Wigand von Marburg. Parece que a presenza de tales formas con -ei- en letón (máis coñecido nunha parte occidental), alemán e dialecto samogitiano en si ten unha alta posibilidade de que as formas puidesen derivarse dos bálticos occidentais, pero non está claro por que non teñen o sufixo -uva / -ava.