Resume o artigo:  As conversacións nucleares intensificáronse o domingo entre as potencias mundiais e Irán, pero os puntos clave de fricción seguían sen resolverse mentres os países intentaban chegar a un acordo para frear o programa nuclear de Teherán antes do prazo do martes. Cando as negociacións entraron no seu cuarto día, o primeiro ministro israelí, Benjamin Netanyahu, advertiu que o acordo é peor que os medos máis profundos de Israel. As conversacións atoparan un obstáculo o sábado, con diplomáticos que describen a Irán como rexeitándose a ceder, pero coa chegada dos ministros de Relacións Exteriores franceses, alemáns e chineses, o humor parecía máis optimista. Os ministros de Asuntos Exteriores británico e ruso estaban agardados ata tarde o domingo. Funcionarios estadounidenses e diplomáticos occidentais describiron as negociacións como duras e intensas, o que se esperaba cando as conversacións chegaron ao final. Dixeron que os contornos dun acordo están cada vez máis claros, pero non estaban seguros de que se puidese alcanzar. Dúas cuestións fundamentais seguen sen resolverse: 1) Os límites á investigación e desenvolvemento iraniano en tecnoloxía nuclear avanzada nos últimos anos do acordo; e 2) O ritmo do levantamento das sancións das Nacións Unidas. Os funcionarios estadounidenses salientaron que todos os elementos estaban interrelacionados e non se acordou nada ata que se acordou todo, comparando o acordo final a un rompecabezas. Pero indicaron que a maioría dos outros elementos eran solucionables se se podían superar eses dous obstáculos principais. A rapidez coa que as sancións da ONU poderían ser levantadas segue en disputa. Irán quere que se levanten inmediatamente despois de que o acordo entre en vigor. Mentres os diplomáticos din que Irán podería ver un alivio unilateral das sancións nas áreas de comercio, petróleo e banca, as sancións adoptadas polas Nacións Unidas son máis complicadas. Moitos están relacionados coa proliferación e transferencia de tecnoloxía de mísseis e están ligados á certificación do can de vixilancia nuclear da ONU, a Axencia Internacional de Enerxía Atómica, de que o programa nuclear de Irán non ten unha dimensión militar. O sábado, o ministro de Relacións Exteriores de Irán, Mohammad Zarif, deixou claro que a cuestión das sancións segue sendo un obstáculo, dicindo que cre que as potencias mundiais...
Un punto clave: cales serían os límites da investigación nuclear iraniana? Outro punto crítico: Cando se levantarían as sancións das Nacións Unidas? O primeiro ministro israelí Benjamin Netanyahu advirte que o acordo sería un desastre.