Escribe unha continuación para este parágrafo - En 1991, Erekat foi subdirector da delegación palestina na Conferencia de Madrid
e as posteriores conversacións de seguimento en Washington D.C. entre 1992 e 1993. En 1994, foi nomeado Ministro de Goberno Local da Autoridade Nacional Palestina e tamén Presidente da delegación palestina de negociación. En 1995, Erekat serviu como negociador xefe para os palestinos durante o período de Oslo. Foi elixido para o Consello Lexislativo Palestino en 1996, representando a Jericó. Como político, Erekat foi considerado un leal a Yasser Arafat, incluídas as reunións de Camp David en 2000 e as negociacións en Taba en 2001. Erekat foi tamén, xunto con Arafat e Faisal Husseini, un dos tres palestinos de alto rango que pediron a Ariel Sharon que non visitase a Mesquita de Al-Aqsa en setembro de 2000, un evento que foi seguido pola Segunda Intifada. Tamén actuou como intérprete en inglés de Arafat. Cando Mahmoud Abbas foi nomeado para servir como primeiro ministro do Consello Lexislativo Palestino a principios de 2003, Erekat estaba programado para ser ministro de Negociacións no novo gabinete, pero pronto renunciou despois de ser excluído dunha delegación para reunirse co primeiro ministro israelí Ariel Sharon. Isto foi interpretado como parte dunha loita de poder palestina interna entre Abbas e Arafat. Erekat foi posteriormente reelecto ao seu posto e participou na Conferencia de Annapolis de 2007, onde tomou o relevo de Ahmed Qurei durante un impasse e axudou a elaborar unha declaración conxunta.