O 2o Batallón, baixo o mando do tenente coronel Donald Butterworth, foi enviado a Francia pouco despois do estallido da guerra en setembro de 1939 como parte da 2a Brigada de Infantería (xunto ao 1o Loyal Regiment e ao 1o Gordon Highlanders), 1a División de Infantería e formou parte da Forza Expedicionaria Británica (BEF), e participou nas batallas de Francia e Bélxica antes de ser finalmente evacuado de Dunkerque o 1 de xuño de 1940. Despois diso, o 2o Batallón pasou anos na defensa do Reino Unido preparándose para unha posible invasión alemá de Inglaterra que nunca chegou. O batallón permaneceu no Reino Unido ata 1943, cando, aínda como parte da 1a División de Infantería, navegou ao norte de África e participou na campaña en Túnez, o Primeiro Exército Británico. O batallón non participou na invasión de Sicilia nin na invasión inicial de Italia, pero foi unha das unidades principais nos desembarcos de Anzio en xaneiro de 1944, baixo o mando do Quinto Exército dos Estados Unidos, onde sufriu baixas extremadamente pesadas. O 7 de febreiro, o batallón sufriu 323 baixas ao intentar capturar o cume de Buonriposo, que capturaron, pero foron forzados a render o cume despois de gastar as súas municións. En maio, despois da operación Diadem
, o batallón absorbiu oito proxectos de substitución. O 2o Batallón continuou a servir en Italia, loitando ao redor da liña gótica, ata xaneiro de 1945 cando o batallón e o resto da 1a División de Infantería foron transferidos a Palestina.