Ku dhammaystir weedha soo socota:
Dhulgariirkii Lisbon (1 Nofeembar 1755), oo dhacay tobanaan sano ka dib markii la daabacay "Essais de Théodicée sur la bonté de Dieu, la liberté de l'homme et l'origine du mal" (1710), rajada falsafadeed ee Leibniz iyo theodicy waxay dhaleeceyn badan ka soo saareen labadaba falsafadyahannada kale ee Iftiiminta iyo cilmu-nafsiga Masiixiyiinta sidoo kale. Dhaliilayaasha Leibniz, sida Voltaire, waxay ku doodayaan in aduunku uu leeyahay xanuun aad u badan oo aan macquul aheyn in rajo wanaagsan la qabo. Inkastoo Leibniz uu ku dooday in dhibaatadu ay wanaagsan tahay sababtoo ah waxay kicisaa rabitaanka aadanaha, dadka dhaleeceeya waxay ku doodayaan in heerka dhibaatadu ay aad u daran tahay si loo caddeeyo aaminsanaanta in Ilaah abuuray "adduunka ugu wanaagsan ee suurtogalka ah". Leibniz wuxuu sidoo kale ka hadlayaa walaacaas isagoo tixgelinaya waxa uu Eebbe doonayo inuu dhaco (rabitaankiisa hore) iyo waxa Eebbe u oggolaado inuu dhaco (rabitaankiisa dambe). Qaar kale, sida falsafada Masiixiyiinta Alvin Plantinga, waxay dhaleeceyn u jeediyeen theodicy Leibniz iyagoo ku doodaya in laga yaabo inaysan jirin wax la yiraahdo "ugu fiican" dhammaan aduunyada suurtagalka ah, maadaama qofku had iyo jeer ku fikiri karo adduun ka fiican, sida adduunyo leh hal qof oo dheeraad ah oo akhlaaqi ahaan xaq ah.