Wax yar ka dib, Caodaism wuxuu bilaabay inuu soo jiito dareenka jilayaasha siyaasadeed ee kala duwan sababtoo ah fikradaha kacdoonka ah ee ugu dambeyntii arkay qaar ka mid ah jabhadihii ay ka qaybqaateen kacdoonka hubaysan ee ka dhanka ah Faransiiska, Japan iyo shuuciga ilaa 1950-meeyadii. Natiijada, diinta ayaa la joojiyay, hogaamiyayaasheeda waa la xidhay, iyo kuwa raacsan ayaa la xakameeyay nidaamyada kala duwan ee siyaasadeed, taas oo sababtay hoos u dhaca saameynteeda bulshada dhexdeeda. Markii ay ciidamada gumaysigu gaadheen gacan ku haynta Saigon kadib
Sanadkii 1975-kii, cadaadis diimeed ayaa loo soo jeediyay Caodaists-ka, diintuna si rasmi ah ayaa loo mamnuucay. Maaddaama Tây Ninh Holy See iyo goobaha kale ay si qoto dheer u militarized iyo dhaqankooda diimeed ee dibedda laga mamnuucay, waxay u muuqataa in diinta ay baabi'i doonto iyada oo aan jiil dambe oo hoggaamiyeyaal ah hoggaamin. Qaar badan oo ka mid ah taageerayaasheeda ayaa dhulka hoostiisa u galay si ay u noolaadaan, halka kuwo kalena ay magangalyo u raadsadeen dibadda si ay uga badbaadaan cadaadis diimeed, sidaas darteedna ay u abuureen bulshooyin qurbajoog ah dalalka adduunka oo dhan. Ka dib xilligii dib-u-habeynta dhaqaalaha ee 1990-meeyadii, Caodaism wuxuu awood u yeeshay inuu soo nooleeyo joogitaankiisa dadweynaha iyada oo loo marayo dib-u-furista macbudyadeeda maadaama joogitaanka diinta uu dib u helay sharcinnimada gobolka. Si kastaba ha noqotee, dhaqanka muranka badan dhaliyay ayaa weli la mamnuucay ilaa maanta.