Ku sii wad qodobkan - Ciidamada boqortooyada ee hogaaminaya Morillo iyo Morales waxay qabsadeen Cartagena iyo Bogotá
Sanadkii 1816kii Ka hor inta uusan u dhoofin New Granada Morillo wuxuu joojiyay inta badan ciidamada aan caadiga ahayn ee la dagaalamay Boves, marka laga reebo kuwa uu u kaxeeyay New Granada. Maadaama aysan jirin wax rajo ah, qaar ka mid ah "pardos" iyo "llaneros" waxay bilaabeen inay ku biiraan kacdoonada ka soo horjeeda xukunka Isbaanishka ee ka dhacay bannaanka ballaaran ee koonfurta Venezuela. Isla mar ahaantaana, Bolívar wuxuu doortay inuu u dhoofo Jamaica si uu uga helo caawimaad Ingiriiska, taas oo la diiday. Halkaas, wuxuu aaday Haiti, taasoo ahayd jamhuuriyaddii ugu horeysay ee Laatiin Ameerika oo xor ah. Isagoo taageero ka helaya madaxweynaha Haiti Alexandre Pétion iyo caawimaadda badda ee Luis Brión, oo ah muhaajir kale, oo ahaa ganacsade ka yimid Curaçao, Bolívar wuxuu ku soo laabtay Jasiiradda Margarita, oo ah meel xasilloon oo jamhuuriyad ah, laakiin taliskiisa ciidamada jamhuuriyaddu weli ma aysan adagayn. Mariño, oo Bolívar kala soo noqday Haiti, wuxuu hoggaamiyay ciidamadiisii wuxuuna ku guulaystay inuu si ku meel gaar ah u qabsado Cumaná 1817kii. Iyada oo Brión uu siinayo raxan yar, Bolívar wuxuu u dhoofiyay galbeedka xeebta Venezuela ilaa Ocumare de la Costa (Raadinta Los Cayos), halkaas oo, si uu u fuliyo codsiga Pétion, wuxuu si rasmi ah ugu dhawaaqay dhamaadka addoonsiga (in kasta oo tani aan la dhagaysan). Morales, oo ku soo laabtay Venezuela kadib markii uu qabsaday New Granada, wuxuu weeraray ciidanka safarka jamhuuriga oo ay la socdeen ciidan aad uga badan kuwa jamhuuriga. Bolívar ayaa cararay, isagoo markale u dhoofay Haiti isaga iyo Brión. Si kastaba ha noqotee, Piar iyo Gregor MacGregor, oo ahaa askari reer Scotland ah, oo horey uga hawlgalay New Granada, ayaa ku guuleystey inay ciidamadooda ugu baxsadaan gudaha dalka, iyagoo ka adkaaday Morales El Juncal bishii Sebtember 1816 ka hor inta aysan u dhaqaaqin koonfurta Guayana.