Ku dhammee weedhan soo socota: Bishii Maarso 1933, sadex bilood uun ka dib markii Adolf Hitler uu noqday ra'iisul wasaare, Eisner wuxuu ka cararay Berlin oo wuxuu aaday Paris, halkaas oo ay ku nooleyd walaashiis. Halkaan waxay ku nooshahay si aan macquul ahayn iyada oo qaadaneysa shaqo kasta oo ay heli karto (turjumaad, xanaano caruur iwm) waxayna u shaqeysaa markasta oo ay suurta gal tahay inay noqoto naqdiya filim madaxbanaan oo loogu talagalay joornaallo iyo wargeysyo kala duwan oo caalami ah. Sanadkii 1940-kii, waxaa la qabtay "Rafle du billet vert" oo la geeyay
Vel d'Hiv iyo boqolaal dumar ah oo yuhuud ah oo kali ah. Halkaas waxaa laga soo qaaday loona qaaday xerada Gurs ee ku taalla buuraha Pyrenees, oo ah xeradii ay Faransiisku u maamulayeen Jarmalka. Dhowr bilood ka dib, waxay ku guuleysatay inay baxsato oo ay u safarto Montpellier halkaas oo ay si kooban ugu diiwaan galisay arday ahaan ka hor inta aysan u marin Rodez iyo Pastor Exbrayat oo ka caawiyay inay hesho waraaqo been abuur ah - waxay noqotay Louise Escoffier oo ka socota gobolka Alsace. Waxay xiriir la yeelatay Henri Langlois, oo ku sugnaa Paris, wuxuuna ku wareejin jiray qasacadaha filimada waddanka oo dhan si ay uga ilaaliyaan in ay soo galaan gacmaha Naasiyiinta. Mid ka mid ah meelahaasi waxa uu ahaa meel u dhow Figeac oo ku taala bartamaha Faransiiska, oo ku yaalla qolalka Château de Béduer. Langlois wuxuu Eisner ku amray inuu halkaas aado si uu u ilaaliyo filimada (oo ay ku jiraan "Diktoorka Weyn"). Eisner waxa uu ku guuleystey arintan barafka dhexdiisa mudo bil ah ka hor inta aan lacagtu ka dhamaan. Iyada oo u baahan caawimaad, waxay ku guuleysatay inay shaqo ka hesho iskuul gabdho ah oo ku yaal Figeac. Iyada oo si xun loola dhaqmay, waxay bilowday inay barto Jarmalka qaar ka mid ah gabdhaha Isbaanishka ee la nool macallinka dugsiga maxalliga ah Madame Guitard, oo iyadu qaatay; halkaas ayay joogtay ilaa xorriyadda Paris dabayaaqadii Ogosto 1944.