Ku dhammee weedha soo socota: Afgaanistaan waxay aheyd wadan xulafada ka ah marxaladaha hore ee dagaalkii qaboobaa, laakiin afgembigii 1973 waxay keentay in dowlad u janjeedho galbeedka ay xukunka qabato. Shan sano ka dib, oo ay hogaaminayeen Nur Muhammad Taraki
waxay qabsadeen awooda. Nidaamka cusub ee loo qaybiyay dhinacyada xagjirka ah ee Taraki ee Khalq iyo kan dhexdhexaadka ah ee Parcham ayaa heshiis saaxiibtinimo la saxiixday Midowgii Soofiyeeti bishii Diseembar 1978. Dadaalkii Taraki ee lagu hagaajinayo waxbarashada iyo dib u qeybinta dhulka waxaa weheliyey dil dad badan iyo cadaadis siyaasadeed oo aan horay loo arag taariikhda Afgaanistaan, taasoo kicisay kacdoon ay sameeyeen mujaahidiinta mucaaradka ah. Ka dib kacdoonkii guud ee bishii Abriil 1979, Taraki waxaa xilka ka tuuray Khaaliqaadkii Khaaliqaad ee Hafizullah Amin bishii Sebtember. Hogaamiyayaashii Soviet-ka waxay ka baqayeen in dowlad Islaamiyiin ah oo ka dhisan Afgaanistaan ay halis ku noqon karto gacan ku haynta Soviet Central Asia, iyo, sida rabshaduhu u socdeen, waxay u direen 30,000 oo askari xadka Soviet-Afghanistan. Carter iyo Brzezinski labaduba waxay arkeen Afgaanistaan inay tahay "dabin" suuragal ah oo ku qarash gareyn karta khayraadka Soviet-ka dagaal aan waxtar lahayn, iyo Mareykanka waxay bilaabeen inay gargaar u diraan mujaahidiinta mucaaradka horraantii 1979. Bishii Diseembar, dowladdii Amiin waxay lumisay gacan ku haynta inta badan dalka, taasoo ku kaliftay Midowgii Soofiyeeti inay ku soo duulaan Afgaanistaan, dilaan Amiin, oo ay madaxweyne u dhigaan hoggaamiyihii Parcham Babrak Karmal.