Buuxi weedha soo socota:
Markii la riday Richard, Henry VII si xor ah ayuu u diiday sharcigan, isagoo adeegsaday deeqo fara badan intii uu xukunka hayey, isagoo ku eedeeyay in uu bixiyo "waxyaabo jacayl ah". Sanadkii 1491, todobo sano ka dib markii la ansixiyay sharcigaas, wuxuu shaqaaleysiiyay saraakiil si ay hadiyadahaas uga helaan dadkiisa. Intaa waxaa dheer, horaantii sanadkaas, Henry wuxuu isugu yeeray Golaha Weyn si uu ugu oggolaado inuu qaado deeqdan, isaga oo siinaya "wax ku biirinta" ugu yaraan muuqaalka sharci ahaanta iyo oggolaanshaha dadweynaha. Xildhibaankii Henry iyo Archbishop of Canterbury John Morton ayaa lagu tiriyay dood baahsan oo ku saabsan qaabkan canshuur bixinta: haddii qofku si fudud u noolaado, waa inuu badbaadiyaa oo sidaas ayuu hadiyad ugu bixin karaa boqorka; haddii qofku si raaxo leh u noolaado, waa inuu haystaa dakhli ku filan, taas oo taa bedelkeeda loo soo bandhigi lahaa boqorka. Doodaas waxaa loo bixiyay "Morton's Fork", oo ah erayga ku soo galay luqada caadiga ah ee loo adeegsado in lagu muujiyo khilaaf kasta oo u dhexeeya laba ikhtiyaar oo aan fiicnayn. Taliyayaashu waxay u adeegsadeen doodaha ka dhanka ah maadooyinka aan rabin, si ay u dalbadaan lacag aad u badan. Henry wuxuu kaloo isticmaalay sababaha la mid ah kuwii Edward uu isticmaalay 20 sano ka hor, taas oo hanjabaadda Faransiiska lagu adkeeyay - guddoomiyeyaal ku hubaysan ogeysiiska ah in "Charles of France kaliya uusan xaqdarro ku qabsan boqortooyada boqorka Faransiiska, laakiin wuxuu ku hanjabay burburka England" - boqorkuna wuxuu soo jeediyay inuu shaqsi ahaan hoggaamiyo ciidanka Ingiriiska. Deeqdan waxaa loo soo jeediyay in ay badal u noqoto adeegga ciidanka.