Qaranimadu waxay aasaas u noqotay dhammaan siyaasadaha Hoxha maadaama dagaalka uu abuuray "xaalad qaranimo go'doon ah" oo ay ka muuqato khuraafaadka ah in awoodda militariga ee Albania ay ka adkaatay xoogagga Axis oo noqday xarun u ah nidaamka iyada oo la tixraacayo waxbarashada iyo dhaqanka. Mawduucyada kale ee qaranimada Hoxha waxaa ka mid ahaa qadarin Skanderbeg, Kulankii League of Prizren (1878), Shirkii Alphabet (1908), madaxbannaanida Albania (1912) iyo aabaha aasaasaha Ismail Qemali, guuldaradii Talyaaniga intii lagu jiray Dagaalkii Vlora
(1920) iyo Hoxha oo ah abuuraha Albania cusub. Xilligii shuuciyadda taariikhyahanno badan oo ka yimid Albania oo leh aragtiyo qaranimo (Ramadan Marmallaku, Kristo Frasheri, Skender Anamali, Stefanaq Pollo, Skender Rizaj iyo Arben Puto) ayaa si ula kac ah u hoosta ka xariiqay "duceylkii Turkiga" iyo "caabbinta geesinimada leh ee Masiixiyiinta ka dhanka ah" dowladdii Cusmaaniyiinta ee Albania. Qaar ka mid ah aqoonyahannada ka soo horjeeday isbeddelladaas ka soo horjeedda Islaamka iyo ka soo horjeedka Turkiga ayaa la silciyay halka nidaamka shuuciga ahi uu iftiimiyay khuraafaadka la xiriira Albaniyiinta qarniyadii dhexe isagoo u fasiray inay yihiin "proletariat Illyrian geesiyaal ah". Macnaha guud, Hoxha wuxuu ilaaliyay taallooyinka qaranka ee magaalooyinka iyadoo deegaanno qaarkood loo magacaabay "magaalooyinka matxafka" wuxuuna sidoo kale hoosta ka xariiqay baahida loo qabo in la ilaaliyo dhaxalka dhaqanka, heesaha dadweynaha, qoob ka ciyaarka iyo dharka. Hoxha wuxuu abuuray oo soo saaray jawi dhaqameed oo ay ku badan tahay dacaayad caqiido ah oo xoogga saareysa qaranimada dhinacyada suugaanta, juqraafiyada, taariikhda, luqadda, qowmiyadaha iyo dhaqanka si dadka reer Albania ay u helaan dareen ku saabsan taariikhdooda. Saamaynta ay ku yeelatay dadka dhexdiisa waxay ahayd mid ku abuurtay go'doomin, nacayb, addoonsiga, isku mid ahaanshaha luqada iyo isku duubnida qowmiyadeed.