Halka wadahadalada nabadeed ay ku soo galeen waqti dheer, dhacdooyinka ka dhacaya meelaha kale ee Yurub dabcan ma aysan istaagin. Intii Isbaanishku ku mashquulsanaa dagaalka Mantuan, Iswiidhishku waxay soo farageliyeen Dagaalkii Soddonka Sano ee Jarmalka ee Gustavus Adolphus sanadkii 1630, oo ay taageereen deeqaha Faransiiska iyo Holland. Iswiidhishku waxay adeegsadeen xeeladaha cusub ee ciidanka lugta ee Holland (oo lagu xoojiyay xeeladaha fardooleyda oo la hagaajiyay) oo aad uga guul badan ciidamada Imperialist-ka marka loo eego kuwa Jarmalka ee Protestant-ka ah oo sidaas darteed ku guuleystay guulo badan oo muhiim ah, iyagoo u rogay xaaladda dagaalka. Si kastaba ha ahaatee, markii uu dhamaaday dagaalkii ay la gashay Talyaaniga sanadkii 1631, Spain waxay awood u yeelatay inay dhisto ciidamadeeda waqooyiga ee goobta dagaalka si ay mar kale u xoogaystaan. Cardinal-Infante wuxuu soo saaray ciidan xoog leh, isagoo maraya wadada Isbaanishka, iyo Dagaalkii Nördlingen (1634)
ciidankaasi oo isugu daray ciidamada boqortooyada, ayagoo isticmaalayay qaabka casriga ah ee Isbaanishka ee Tercio, aya waxay si gooni ah ugu adkaadeen iswiidhishka. Kadib wuxuu si deg deg ah ugu socday Brussels, halkaas oo uu ku guuleystey Infanta Isabella oo dhimatay bishii Diseembar 1633. Xoogga Isbaanishka ee Koonfurta Nederland ayaa hadda si weyn loo xoojiyay.