Ka dib afar sano oo uu ahaa wadaad Ortodoksi ah oo ku nool Kaniisadda Cernica, wuxuu u safray dibadda 1905. Wuxuu booqday Paris ka dibna wuxuu u guuray Fribourg, halkaas oo uu ku qoray gabayo wuxuuna ka qeybgalay koorsooyin Jaamacadda maxalliga ah; isagoo aan ku qanacsaneyn diiradda Kaatooligga Roomaanka ee uu ku dhiirrigeliyay kan dambe, wuxuu u guuray Geneva, halkaas oo uu ka shaqeeyay aqoon isweydaarsi dahablaha ah. Waqtigii Kacaanka Beeraleyda Romania
1907, Abwaankan, oo caan ku ah khudbadiisa garabka bidix iyo dhaleeceynta codka ee cadaadiska rabshadaha leh ee dhaqdhaqaaqa beeraleyda, waxaa ilaalinayay mas'uuliyiinta Switzerland; Wargeys maxalli ah ayaa sheegtay in boostada Arghezi la jabsaday, taasoo sababtay fadeexad keentay in dhowr mas'uul ay is casilaan. Wararkii uu ka soo ururiyey kacdoonka laftiisa ayaa aragti dheer ka reebay Arghezi: in badan ka dib, wuxuu u hibeeyay mug dhan dhacdooyinka (isaga "1907-Peizaje", "Bandhigyada 1907", oo uu ku sifeeyay inuu "ka hadlayo [...] isbarbardhiga u dhexeeya qaran iyo xadgudub, keli ahaansho, fasal").