Qeybtan waxaa lagu sii wadaa qodobkan - Gobollada New Granada waxay xornimada ka haysteen Spain ilaa 1810, si ka duwan deriska Venezuela, halkaas oo boqortooyada iyo xoogagga u ololeeya madaxbannaanida ay dhowr jeer ku beddeleen gobolka. Si loo xasilliyo Venezuela iyo in dib loo qabsado New Granada, Spain waxay abaabushay 1815 ciidankii ugu weynaa ee hubaysan ee ay weligeed u dirto Dunida Cusub, oo ka kooban 10,500 oo askari iyo ku dhawaad lixdan markab. (Eeg dib u qabsashada Isbaanishka ee New Granada
) Waxaa In kasta oo ciidankani ay muhiim u ahaayeen dib u soo celinta gobol si adag u taageersan madax-bannaanida sida New Granada, haddana askartiisu waxay ugu dambeyn ku baahsadeen Venezuela, New Granada, Quito, iyo Peru waxayna ku dhinteen cudurro kulaylaha ah, iyagoo yareynaya saameynta ay ku leeyihiin dagaalka. Waxaa intaa ka sii muhiimsan, inta badan ciidamada boqortooyada waxay ka koobnaayeen, ma ahan askar laga soo diray jasiiradda, laakiin waa Isbaanish Mareykan ah. Qaar kale oo Spanish-Americans ah ayaa waxay ahaayeen kuwo dhexdhexaad ah oo go'aansaday in ay sugaan oo ay arkaan waxa ka soo bixi doona soo celinta caadiga ah. Xaqiiqdii meelaha New Spain, Central America iyo Quito, guddoomiyayaashu waxay u arkeen inay ku habboon tahay in la sii daayo "ayuntamientos" dastuuri ah oo la doortay dhowr sano si looga hortago khilaafka bulshada maxalliga ah. Labada dhinac ee Atlantic, si kastaba ha ahaatee, waxay sii wadeen inay shirqoolaan si ay dib ugu soo celiyaan boqortooyada dastuuriga ah, ugu dambeyntiina ku guuleysteen 1820. tusaalaha ugu cajiibka badan ee iskaashiga transatlantic waxaa laga yaabaa inuu yahay safarkii Francisco Javier Mina ee Texas iyo waqooyiga Mexico ee 1816 iyo 1817.