Ku dhammee weedhan soo socota: Dhamaadkii 1810-kii, Ferdinand VII oo ahaa boqorkii Isbaanishka oo maxaabiis ahaa, waxaa maxkamadihii Cadiz iyo maamulkii junta ee Ameerika ay u aqoonsadeen boqor ka hoosaysa xukunka dadka. Heshiiskaas, waxaa ka dhashay khilaaf ciidan oo u dhexeeya boqortooyada iyo waddaniyiinta oo ku saabsan midnimada ama madaxbannaanida boqortooyada. Si kastaba ha noqotee, 1814, guuldaradii Napoleon kadib heshiiskii Valençay, Ferdinand VII ayaa soo laabtay, iyo afgambi, wuxuu dib u soo celiyay xukunka. Ferdinand wuxuu awood u yeeshay inuu ka adkaado oo uu cadaadiyo xorriyadda jasiiradda, wuxuuna baabi'iyey dastuurkii jamhuuriyada ee Cadiz, in kasta oo uusan ka adkaan karin kacaankii, oo iska caabiyay oo sameeyay shirarkoodii qaran. Ciidamada badda ee Isbaanishku waxay ku burbureen dagaalkii ka dhanka ahaa Napoleon, sidaas darteed, ficil ahaan, waxay taageerayeen ciidamada safarka ah ee ku yimid kooxo yaryar. Sanadkii 1820 ciidankii Isbaanishka, oo uu hoggaaminayay Rafael Riego, ayaa ka soo horjeestay xukunka xukunka, wuxuu soo celiyay waxa loogu yeero Trienio Liberal, wuxuuna joojiyay hanjabaaddii duulaankii ka dhanka ahaa Río de la Plata iyo Venezuela, laakiin ma uusan beddelin mowqifka Spain ee ka dhanka ah gooni u goosadka, taasoo keentay in difaacayaasha Boqorka ay ku burbureen Ameerika. Tobankii sano ee xigay ciidamadii wadaniyiinta waxay gaareen guulo waaweyn waxayna xornimada ka heleen dalalkooda. Xasilooni darada siyaasadeed ee Spain, iyada oo aan lahayn ciidan, ciidan ama khasnad, waxay ku qanciyeen dad badan oo Isbaanish Mareykan ah baahida loo qabo in si rasmi ah looga dhiso madax-bannaanida waddanka hooyo. Isbaanishka,
Ciidanka Faransiiska ee Isbahaysiga Quduuska ah ayaa soo duulay oo taageeray xukunka, waxay dib u soo celiyeen Ferdinand VII, waxayna qabsadeen Spain ilaa 1828.