J. J. Thomson (1881) wuxuu ogaaday in jidhka la soo xirey ay adag tahay in la dhaqaajiyo marka loo eego jidhka aan la soo xireyn. Meelaha korontada ku shaqeeya waxay u dhaqmaan sidii iyagoo ku daraya "cufnaanta elektromagnetic" cufnaanta farsamada ee jirka. Tusaale ahaan, sida uu sheegay Thomson, tamarta elektromagnetic waxay u dhigantaa cufnaanta gaarka ah. Tan waxaa loo fasiray inay tahay nooc ka mid ah is-ku-xirnaanta elektromagnetic field. Waxa kale oo uu ogaaday in cufnaanta jirka ku socda ay kordhayso tiro joogto ah. Shaqada Thomson waxaa sii waday oo ay dhammaystirtay FitzGerald, Heaviside (1888), iyo George Charles Frederick Searle (1896, 1897).
Fitzgerald iyo