Buuxi weedha soo socota: A
kacdoon ka dhan ah xukunka Faransiiska waxaa bilaabay badhtamihii 1925-kii sheekha Druze (madaxa), Sultan Pasha al-Atrash, oo ku yaal buuraha koonfureed ee Jabal al-Druze. Markii ay raggii al-Atrash gaadheen guulo go'an oo ka dhan ah Ciidanka Faransiiska ee Levant, Qaranimo doonka Suuriya ayaa la dhiirrigeliyay kacdoonka ayaa ku faafay waqooyiga ilaa baadiyaha Dimishiq iyo wixii ka baxsan. Al-Bakri wuxuu ahaa xiriiriyaha ugu weyn ee u dhexeeya al-Atrash iyo dhaqdhaqaaqa mucaaradka soo ifbaxaya ee Dimishiq iyo Ghouta. Ghouta waa dhul barwaaqo ah oo ku xeeran Dimishiq, beeraheeda iyo biyo mareenadeeda baaxada leh waxay keeneen magangalyo mucaaradka iyo saldhig ay ka duulaan Dimishiq. Bishii Agoosto, al-Bakri wuxuu ku qanciyay al-Kharrat inuu ku biiro kacdoonka. Sida laga soo xigtay Provence, al-Kharrat wuxuu ahaa "mid ku habboon" shaqadan, isagoo haysta "dabeecad dhalinyaro ah, caan ka ah xaafadda, xiriir wanaagsan iyo sumcad adag". Kooxda dagaalyahanada uu hogaaminayay waxaa loo yaqaanay " 'isabat al-Shawaghirah" (kooxda al-Shaghour). In kasta oo loogu magac daray xaafadda al-Kharrat, haddana kooxda waxaa ku jiray labaatan "qabadayat" iyo ciidamadooda hubeysan ee ka yimid xaafadaha kale ee Dimishiq iyo tuulooyinka ku dhow. Meelaha ugu muhiimsan ee uu ka howlgalo waxay ahaayeen agagaarka al-Shaghour iyo kaynta al-Zur ee bariga Ghouta. Isbahaysigiisa uu la yeeshay hogaamiyaha diinta Sufi, al-Kharrat wuxuu keenay aragti dagaal ciidan oo Islaami ah kacdoonka guud ahaan cilmaaniyiinta ah, wax aan soo dhaweyn qaar ka mid ah kuwa ku lugta leh.