Böhme wuxuu qoray in Dhicitaanka Aadanaha uu ahaa marxalad lagama maarmaan ah ee horumarka caalamka. Horumarkan laftiisu wuxuu ahaa natiijada rabitaanka Eebbe ee is-ogaanshaha dhammaystiran. Hegel wuxuu soo jiitay shaqooyinka Kant, Rousseau iyo Johann Wolfgang Goethe iyo Kacaanka Faransiiska. Falsafadda casriga ah, dhaqanka iyo bulshada waxay u muuqdeen Hegel inay ka buuxaan khilaafyo iyo xiisado, sida kuwa u dhexeeya maaddada iyo shayga aqoonta, maskaxda iyo dabeecadda, iyo nafta kale, xorriyadda iyo awoodda, aqoonta iyo iimaanka, ama Iftiiminta iyo Romanticismka. Mashruuca ugu weyn ee falsafadda ee Hegel wuxuu ahaa inuu qaato khilaafyadaas iyo xiisadahaas oo uu u fasiro qayb ka mid ah, isku dheelitirnaan macquul ah oo isbeddel ku yimaada qaybo kala duwan oo uu ugu yeeray "Fikradda Sayniska" (Logic Idea of Science), Rousseau iyo Johann Wolfgang Goethe iyo Kacaanka Faransiiska.
Rabitaanka Ilaahay ee ah is-ogaansho buuxda