David M. Robinson wuxuu ku doodayaa in amarro kala duwan iyo sharciyo uu soo saaray Boqorka Hongwu, aasaasihii boqortooyadii Ming, ay u muuqdaan inay diidayaan saameynta Mongol ee Shiinaha iyadoo la mamnuucayo guurka Mongol iyo caadooyinka aaska, dharka, hadalka iyo xitaa muusikada. Si kastaba ha noqotee, Robinson wuxuu iftiiminayaa sida khudbadani uga soo horjeedo sii wadista Boqorka Hongwu ee hay'adaha Yuan sida nidaamka guutada dhaxalka iyo shaqooyinka. Wuxuu bilaabay ololeyaal uu ku qabsado meelo aan horey u xukumin hantidii Shiinaha, oo ay ku jiraan dhulalka Yunnan
, Liaodong (Manchuria), iyo Mongolia. Wuxuu sii waday inuu u qorto Mongooliyiin ciidanka wuxuuna sii waday dhaqankii Yuan-ka ee keenista marwooyinka Kuuriyaanka iyo eunuchs ee qasriga boqortooyada. Robinson wuxuu sheeganayaa in boqortooyadii Ming "ay siyaabo badan u ahayd dhaxal sugaha dhabta ah" ee Yuan, maadaama boqortooyadii Ming ay dooneysay inay sharciyeeyaan xukunkooda iyada oo loo marayo dhaxalka Yuan, gaar ahaan tan iyo markii ay sii waday tartanka Boqortooyadii Yuan ee Waqooyiga. Boqorkii Yongle wuxuu ahaa mid aad u cad oo ku saabsan isbarbardhiga u dhexeeya xukunkiisa iyo Kublai Khan, sida ka muuqata siyaasaddiisa dibedda ee aadka u firfircoon, saadaalinta awoodda Ming ee Shiinaha ee dibedda iyo ololeyaasha militariga ee fidinta. Ka dib markii uu dhacay qalalaasihii Tumu ee 1449kii, dowladdii Ming waxay si firfircoon uga hortagtay soo galootiga sii kordhaya ee dadka reer Mongol (waxay doorbidayeen siyaasadaha dib u dejinta ee mararka qaarkood kuwa horey ugu noolaa Shiinaha). Mongoliyiintu waxay sii wadeen inay u adeegaan saraakiisha militariga Ming xitaa ka dib markii ay ku lug lahaayeen kacdoonka guuldareystay ee 1461 ee Cao Qin, laakiin tiradooda ayaa bilaabatay inay hoos u dhacdo maadaama saraakiisha dhaxalka guud ahaan si tartiib tartiib ah loogu beddelay rag asal ahaan ka hooseeya.