Cuir crìoch air an abairt a leanas: Ann an co-chruinneachadh, shuidh Calès còmhla ri buidheann an t-sreath as fhaide air chlì den Bheinn (Fraingis: "La Montagne", aig an robh na buill a shuidh air na seiseanan as àirde den Chruinneachadh), mar a uncail Jean-Marie Calès leth cheud bliadhna roimhe (ann an 1792) aig a 'Chruinneachadh Nàiseanta. Bha an buidheann seo, ann an 1848, air a stiùireadh agus air a chuir air dòigh le Alexandre Ledru-Rollin agus a 'toirt a-steach sia deug deug de bhuill mar Pierre-Joseph Proudhon, Pierre Leroux, Victor Schœlcher no Félicité Robert de Lamennais, cuid de phìonichean sòisealachd ann an eachdraidh. Dh'fheuch Calès ri dìon a dhèanamh air na buannachdan poilitigeach agus na buannachdan sòisealta cudromach a chaidh fhaighinn às deidh an
Ath-bheothachadh Gearran 1848 an aghaidh ionnsaighean nan Poblachdach meadhanach agus na pàrtaidh Òrdugh (buidheann poilitigeach a chaidh a chruthachadh le monarchists agus luchd-gleidhidh, air a stiùireadh le buill ainmeil a 'toirt a-steach Adolphe Thiers, Francois Guizot, Odilon Barrot, agus Alexis de Tocqueville), a bha na mhòr-chuid anns a' cho-chruinneachadh. Mar sin, chuir Calès an aghaidh poileasaidh ath-ghnìomhach an Tionóil agus bhòt e gu cunbhalach leis an taobh chlì "montagnarde" agus gu tric leis an taobh chlì iomallach neo-eisimeileach co-cheangailte ris (gu h-àraidh le luchd-deugaire mar Étienne Arago, Victor Considerant et Edgar Quinet).