Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Aig aon àm chaidh a thionndadh gu soilleir thar a 'Bhaltach gu Fionnlainn. B' e an turas as fhaide a bh' aige a dh'ionnsaigh an ear à Gothenburg, tarsainn farsaingeachd na h-Alba agus a-mach thar a' Bhaltaig gu Gotland. Ged a chunnaic e taigh-solais agus a chuala e briseadh air Öland, dh'fhuirich e cinnteach gu robh e a' siubhal thairis air tìr agus a' faicinn lochdan.Rè dhà itealaich air Svea, dh'fheuch Andrée agus dh'fheuch e an dòigh-stiùiridh slabhraidh-sròin a bha e air a leasachadh agus a bha e airson a chleachdadh air an t-slighe-sgrùdaidh a bha e an dùil a dhèanamh air a' Pól a Tuath. Tha sreathan tarraing, a tha a 'crochadh air a' bhasgaid bailiun agus a 'tarraing pàirt den fhad aca air an talamh, air an dealbhadh gus an claonadh a th' aig soithichean nas aotrom na èadhar a bhith a'siubhal aig an aon astar ris a' ghaoith, suidheachadh a tha a 'dèanamh stiùir le seilbhean do-dhèanta. B 'e an t-eadar-theannadh de na ròpaidhean an dùil a bhith a' slaodadh am ballon chun na h-ìre far am biodh buaidh aig na seile (ach nas fhaide na a bhith a 'toirt air am ballon cuairteachadh air an oisean aige). Dh 'innis Andrée, agus is dòcha gun robh e a' creidsinn, gun robh e air a dhol air falbh mu dheich ceum san dà dhòigh bhon t-slighe gaoithe le stiùireadh ròpa / seilbhean tarraing.  Ceist: Dè an turas as fhaide aig Andree?
gu taobh an ear bho Gothenburg, tarsainn leud na Suaine agus a-mach thar a' Chuain Bhàilteach gu Gotland