Cuir crìoch air an abairt a leanas: Ged a bha airgead teann airson 1989, chuir Coloni dà chàr a-steach airson Roberto Moreno agus neach-tòiseachaidh Frangach Pierre-Henri Raphanel. Bha na FC188Bs na ùrachadh eile den chàr 1987, ach bha iad duilich a làimhseachadh agus mu 20 km / h nas slaodaiche na an còrr den ghriod. A dh 'aindeoin sin, bha an dà dhreuchd comasach air a bhith airidh air Grand Prix Monaco. B' e seo an aon rèis a ghabh Coloni pàirt anns a' chiad phàirt den t-seusan. Ann an Canada, thug Coloni seachad càr ùr (an Coloni C3) a chaidh a sgrìobhadh le seann innleadair AGS Christian Vanderpleyn. Bha an C3 na dhealbhadh math gu bunaiteach ach dh'fhuiling an sgioba a-rithist bho dìth deuchainn iomlan. Bha seo a' ciallachadh gu robh an sgioba gu tric a' fàiligeadh ann a bhith a' lorg an t-suidheachadh ceart airson na rèisean. Cha b' urrainn don sgioba a bhith airidh air a' mhòr-chuid den chòrr den t-seusan <unk> ach ann an trì cùisean, toiseach-tòiseachaidh Coloni C3, Grand Prix Chanada 1989,
Chaidh Moreno a cheadachadh aig Grand Prix Bhreatainn 1989 agus aig Grand Prix na Portagal, anns an 26mh, 23mh agus 15mh àite fa leth, às deidh sgiath adhartach a chuir a-steach airson Estoril. Gu mì-fhortanach don sgioba, choinnich e an uairsin ri Eddie Cheever anns an fhuaimneachadh agus bha aige ri càr a bharrachd a chleachdadh. Cha do chrìochnaich e an rèis leis gun do dh'fhuaireadh an einnsean às dèidh beagan chuairtean. Leis nach tàinig toraidhean, chaidh an sgioba a ghearradh sìos tron bhliadhna. An dèidh do Vanderpleyn an sgioba fhàgail san t-Sultain, ghabh Enzo Coloni thairis obair an innleadair fhèin ach chan eil e na iongnadh nach tug seo leasachadh sam bith; cha do rinn an draibhear ùr Enrico Bertaggia a chuir an àite Raphanel airson na rèisean mu dheireadh. Chrìochnaich an sgioba aig an 18mh àite agus mu dheireadh le Zakspeed, oir cha robh an sgioba EuroBrun air a bhith airidh air an bhliadhna sin. Bha Grand Prix na Portagal mar an qualification mu dheireadh airson càr Coloni.