Cuir crìoch air an abairt a leanas: Ann an teòiridh, bha coltas ceart air a' bheachd mu bhogsa airm le tòrr armachd. Ann an cleachdadh, ge-tà, bha an dealbhadh mòr fada bho bhith foirfe. Bha am carbadan trom air a'mhullach, ga dhèanamh neo-ghnìomhach airson a bhith air a chleachdadh air talamh neo-chothromach. Bha e slaodach cuideachd, a' ciallachadh gu tric gum faodadh an t-eachdraidh a bha e airson cuideachadh a bhith nas luaithe na e. Rinn na slighean goirid den t-siostam tar-tarraing cuideachd an t-ionad an ìre mhath mì-shàbhailte agus neo-riaghailteach ann an cuid de chùisean. Ma tha aon ghràs sàbhalaidh aig an A7V, b 'e sin gun robh an dìon armachd uile-choitcheann airson an sgiobair an dàrna fear - eadhon nuair a chaidh a choimeas ri dealbhaidhean Bhreatainn - còrr air òirleach ann an cuid de raointean. Chaidh fichead de na tancaichean sin a thoirt a-mach, agus bha a 'chiad fhear dhiubh seo deiseil san Dàmhair 1917. Chaidh an A7V a chleachdadh an toiseach aig St Quentin air 21 Màrt 1918. Ged a bha cuid de na feartan aige, leithid na slighean sprung agus an armachd nas tiugh, ga dhèanamh nas fheàrr na tancaichean Bhreatainn aig an àm sin, cha robh an A7V cho soirbheachail mar charbad cogaidh. Bha na prìomh dhuilgheadasan a 'buntainn ris an earbsa meacanaigeach aige agus an duilgheadas a bha e a' faighinn a-null tro sheallaidhean naimhde. Bhris triùir de na còig tancaichean a chaidh a chur an sàs aig St Quentin. Aig an
An dàrna Cogadh aig Villers-Bretonneux chuir tanca Breatannach aon A7V a-mach à comas agus chuir iad dà fhear eile air falbh.