Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Bha Feynman na neach-labhairt dàil, agus cha do bhruidhinn e gus an dèidh a thrìmh co-là-breith. Mar inbheach bha e a' bruidhinn le tòimhseachadh New York làidir gu leòr airson a bhith air a mheas mar bhuaidh no ro-mhòradh - cho mòr's gun do thuirt a charaidean Wolfgang Pauli agus Hans Bethe aon uair gun robh Feynman a' bruidhinn mar "bump". Bha buaidh mhòr aig athair air an òg Feynman, a bhrosnaich e gus ceistean a chur a-mach gus dùbhlan a chuir air smaoineachadh orthodox, agus a bha an-còmhnaidh deiseil airson rudeigin ùr a theagasg do Feynman. Bho a mhàthair, fhuair e am faireachdainn èibhinn a bha aige fad a bheatha. Mar phàiste, bha tàlant aige airson innleadaireachd, bha obair-lann deuchainneach aige aig an taigh, agus bha e toilichte rèidio a chàradh. Nuair a bha e ann am bun-sgoil, chruthaich e siostam rabhaidh burglar dachaigh fhad's a bha a phàrantan a-muigh airson an latha a' ruith chùrsaichean.Nuair a bha Richard còig bha a mhàthair a 'toirt breith do bhràthair nas òige, Henry Phillips, a chaochail aig aois ceithir seachdainean. Ceithir bliadhna às deidh sin, rugadh piuthar Richard, Joan, agus ghluais an teaghlach gu Far Rockaway, Queens. Ged a bha naoi bliadhna eadar-dhealaichte, bha Joan agus Richard dlùth, agus bha iad an dà chuid a 'co-roinn fiosrachaidh mun t-saoghal. Ged a bha am màthair den bheachd nach robh comas aig boireannaich rudan mar sin a thuigsinn, bhrosnaich Richard ùidh Joan ann an rionnag-eòlas, agus thàinig Joan gu bhith na astrophysicist mu dheireadh.  Ceist: Cò a rinn sgrùdadh air rudan a tha taobh a-muigh ar planaid?
Joan