Cuir crìoch air an abairt a leanas: Chaidh bun-reachd a dhealbh, agus chaidh a thaghadh le ballrachd fireann coitcheann. Chaidh co-dhùnadh gur e Islam an creideamh oifigeil den stàit, agus gur e Arabach Tunisia agus Fraingis an cànan oifigeil. Chaidh a h-uile seòrsa saorsa a ghealltainn leithid saorsa fa leth, saorsa creideimh, agus saorsa cainnt, a tha coltach gu bheil iad an aghaidh riaghaltasan ceannardach san àm ri teachd ann an Tunisia. Bha an t-ùghdarras air a chuimseachadh ann an làmhan aon phàrtaidh, eadhon an Neo- Destour, a bha an toiseach na ghluasad saor-thogail nàiseanta. A thaobh poileasaidh, bha a' phàrtaidh stèidhichte air brìgh-eòlasan Bourguiba, a bha cuideachd na "cheann-suidhe na comhairle". Chaidh cuideam a chuir air mòran raointean a bharrachd air am fear poilitigeach: sgrìobhadairean stàite airson fiosrachaidh, òigridh agus spòrs "a' nochdadh an cudromachd mhòr a tha an riaghaltas agus a' phrìomh mhinistear a' toirt do na cùisean sin". A bharrachd air an sin, fhuair na h-ùghdarrasan Tunisia smachd iomlan air ais agus <unk>co-fhreagairt iomlan<unk> air tèarainteachd a-staigh, agus chaidh <unk>arm nàiseanta beag<unk> a chruthachadh. Bha na h-ath-leasachaidhean a chaidh a ghabhail leis an riaghaltas ùr nas motha de dh 'ionnsaichean ùr-nodha, le maoirseachd na bunaitean cràbhach leis an rianachd shibhialta. Chaidh ioma-phòsadh a chuir às cuideachd, a' cur cuideam air còirichean bhoireannaich tro fhoillseachadh còd an Inbhe Pearsanta, agus le bhith cuideachd a' leigeil leotha bhòtadh ann an taghaidhean bailteil na bliadhna às dèidh na neo-eisimeileachd. Aon bhliadhna às dèidh na neo-eisimeileachd, b' e an cùis as cudromaiche a bha fhathast
Cogadh Algeria, mar bhagairt do "rèiteachadh eadar ùidhean na Frainge agus Tunisia".