Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Bha Suleiman Frangieh a' dèiligeadh ris a' ghnìomhachas às-mhalairt-iomairt ann am Beirut airson ùine mus do rinn e dreuchd phoilitigeach. Ann an 1957, bha e fo chasaid gun do mharbh e barrachd air fichead ball de chlach farpaiseach, na Douaihys, ann an eaglais chan eil e fada bho Zgharta. Nas mionaidiche, thathar a 'creidsinn gu bheil e an urra ri bhith a' marbhadh timcheall air 700 neach, 20 dhiubh Crìosdaidhean air am briseadh gu bàs aig àm a'mhòra requiem ann am baile Libananach a Tuath de Miziara. Mar sin, bha e air falach a ghabhail ann am baile-mòr oirthir na Siria Latakia, far an do choinnich e ri dithis oifigearan armachd na Siria, Hafez agus Rifaat Assad a bhiodh nan caraidean aige. Ann an 1958, bha e air buannachd fhaighinn bhon fhaochadh agus thill e gu Lebanon. Ann an 1960, chaidh Frangieh a thaghadh gu seata seann bhràthair Hamid ann am Pàrlamaid na Lebanonaich. Thàinig e cuideachd gu bhith na cheannard air a chlan air sgàth tinneas Hamid. Chaidh Frangieh ath-thaghadh don Phàrlamaid ann an 1964 agus 1968. Gu ruige 1970, bha na dreuchdan ministearach a leanas aige: ministear puist, telegraf agus fòn (1960-1961), ministear àiteachais (1961), ministear an taobh a-staigh (1968), ministear a 'cheartais (1968-1969) agus ministear na h-eaconamaidh (1968-1970). Anns an taghadh ceann-suidhe as dlùithe agus is dòcha as connspaideach ann an eachdraidh Liban, thagh an Tionól Nàiseanta Frangieh gu Ceann-suidhe na Poblachd air 23 Sultain 1970. Bha e air a bhuannachd air Elias Sarkis, tagraiche oifigeil an riaghaltais Chehabi, a thionndadh aig a' mhionaid mu dheireadh aig Kamal Jumblatt, aig an do chuir luchd-taic ann am Pàrlamaid na bhòtaichean aca gu Frangieh.  Ceist: Cuin a chaidh Frangieh ath-thaghadh?
1964 agus 1968