Aig 1882, thàinig an Eiphit, fhad's a bha e fhathast mar phàirt den Impireachd Otomanach, fo riaghladh èifeachdach Bhreatainn, agus thòisich arc-eòlaichean Bhreatainn air rannsachadh siostamach na dùthcha. Leis nach robh Oxyrhynchus air a mheas mar làrach Àrd-Eiphiteach de chudromachd sam bith, chaidh a leigeil seachad gu ruige 1896, nuair a thòisich dithis luchd-togail òga, Bernard Pyne Grenfell agus Arthur Surridge Hunt, an dà chuid com-pàirtichean de Colaiste na Banrigh, Oxford, a 'togail a' togail. "Cha robh mo chiad bhrathannan air sgrùdadh an làrach gu math fàbharach", sgrìobh Grenfell. "Cha robh na h-eileanan sgudal ach na h-eileanan sgudal. "Ach, thuig iad gu luath na bha iad air a lorg. Bha an cothlamadh sònraichte de ghnàth-shìde agus de shuidheachadh air fhàgail aig Oxyrhynchus na stòr-chlàr gun choimeas aig na h-eachdraidh-eòganach.
Arcaeòlaichean Bhreatainn