Cuir crìoch air an abairt a leanas: An dèidh àrdachadh nàiseantachas Arabach air feadh an Ear Mheadhanach agus air a bhrosnachadh le
Crìos Suez ann an 1956, bhris mì-rian an aghaidh Bhreatainn ann am Manama, air a chuir air dòigh le Comataidh Aonadh Nàiseanta. Ged a bha an NUC a 'toirt taic do thaisbeanaidhean sìtheil, chaidh togalaichean agus gnìomhachasan a bhuineas do Eòrpaich (na Breatannach gu h-àraidh) a bharrachd air a' phrìomh eaglais Chaitligeach sa bhaile agus stèiseanan gas, a chuimseachadh agus a losgadh. Chaidh comharraidhean a chumail air beulaibh taigh-còmhnaidh poilitigeach Bhreatainn ag iarraidh gun deach Charles Belgrave a chur air falbh, a chaidh a chur air falbh às deidh sin le eadar-theachd dìreach na h-Oifigear Cèin an ath bhliadhna. Leig a 'chompanaidh a-mach às a' bhuidheann às deidh sin. Dh'èirich ar-a-mach eile an aghaidh Bhreatainn sa Mhàrt 1965, ged a bha iad air an stiùireadh gu mòr le oileanaich a bha ag iarraidh neo-eisimeileachd seach le nàiseantaich Arabach. Ann an 1968, dh'ainmich na Breatannaich gun do tharraing iad air ais à Bahrain ro 1971. Tha an stàit neo-eisimeileach ùr de Bahrain ainmichte Manama mar a 'phrìomh-bhaile.