Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: B 'e na h-adhbharan bunaiteach a bha aig a' bhataidh na h-iomairtean a bha nàdarra ann an Tetrarchy Diocletian. An dèidh dha Diocletian a dhol sìos air 1 Cèitean 305, thòisich a luchd-leantainn a'strì airson smachd a chumail air an Impireachd Ròmanach cha mhòr sa bhad. Ged a bha Constantine na mhac air an Impire an Iar Constantius, cha do shoirbhich leis an idé-eòlas Tetrarchic gu riatanach airson ath-riochdachadh oighreachail. Nuair a bhàsaich Constantius air 25 Iuchar 306, dh'ainmich feachdan a athar Constantine mar Augustus ann an Eboracum (Iòrca). Ann an Ròimh, b' e Maxentius, mac co-obraiche ìmpireil Constantius, Maximian, a b' fheàrr leotha, a ghabh an tiotal ìmpire air 28 Dàmhair 306. Ach ged a dh'aithnich Galerius, uachdaran nan roinnean an Ear agus an àrd-uachdaran anns an Impireachd, tagradh Constantine, bha Maxentius air a làimhseachadh mar neach-cinnidh. Ach, dh'aithnich Galerius nach robh aig Constantine ach ìrean ìmpireil nas ìsle de Cheasar. Dh'òrduich Galerius ris a cho-Augustus, Severus, Maxentius a chur sìos tràth ann an 307. Cho luath's a ràinig Severus san Eadailt, ge-tà, rinn an t-arm aige dìleab gu Maxentius. Chaidh Severus a ghlacadh, a phasgadh, agus a chur gu bàs. Chaidh Galerius fhèin air Ròimh anns an earrach, ach cha do ghabh e am baile. Cho-dhùin Constantine còmhstri leis an dà chuid Maxentius agus na h-ìmpirean an Ear airson a'mhòr-chuid den ùine seo. Ro 312, ge-tà, bha Constantine agus Maxentius an sàs ann an nàimhdeas fosgailte le chèile, ged a bha iad nan bràithrean-in-lag tro phòsadh Constantine ri Fausta, piuthar Maxentius. Ann an earrach 312, chruinnich Constantine arm de 40,000 saighdear agus cho-dhùin e Maxentius fhèin a chur às. Ghabh e thairis gu furasta air ceann a tuath na h-Eadailt, a' buannachadh dà chath mòr: a' chiad faisg air Turin, an dàrna aig Verona, far an deach an t-àrd-riaghlaimeach Ruricius Pompeianus, ceannard as sine aig Maxentius, a mharbhadh.  Ceist: dè am prìomh adhbhar airson sabaid?
co-fharpaisean nàdarra