Aig an t-seann Ròimh, ged a bha fèin-mharbhadh ceadaichte an toiseach, chaidh a mheas mar eucoir an aghaidh na stàite air sgàth na cosgaisean eaconamach aige. Bha Aristotle a' dìteadh a h-uile seòrsa fèin-mharbhadh fhad's a bha Platon dà-mheasgach. Ann an Ròimh bha cuid de adhbharan airson fèin-mharbhadh a' gabhail a-steach bàs saor-thoileach ann an còmhstri gladiator, ciont thairis air duine a mharbhadh, gus beatha neach eile a shàbhaladh, mar thoradh air bròn, bho bhith air a nàire, agus mar thoradh air a bhith air a reubadh bho shuidhe, agus mar dhòigh air teicheadh bho shuidheachaidhean a dh'fhaodadh a bhith ann, mar fulangas corporra, mar fulangas corporra, no mar fulangas coiriosal.
air iomall a' bhaile