Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: An coimeas ri sin, bha Emily Dickinson a 'fuireach beatha sàbhailte de bhoireannach neo-phòsda eireachdail ann am baile beag Amherst, Massachusetts. Tha a bàrdachd innleachdach, snog, agus inntinneach. Bha an obair aice neo-chòmhnanta airson an latha aice, agus cha deach mòran a fhoillseachadh rè a beatha. Tha mòran de na bàrdachd aice a' fuireach air cuspair a' bhàis, gu tric le tionndadh misneach. Tha aon, "Leis nach b' urrainn dhomh stad a chur air son a' Bhàis", a' tòiseachadh, "Thàinig e gu stad dhòmhsa". Tha fosgladh dàin eile aig Dickinson a 'cluich leis a shuidheachadh mar bhoireannach ann an comann-sòisealta a tha fo smachd fireann agus mar bhàrdair neo-aithnichte: "Chan eil mi nam dhuine sam bith! Cò thu? / A bheil thu nad neach sam bith cuideachd? " Tha e comasach a ràdh gun do ràinig dàin Ameireaganach a' chrìoch as àirde aig toiseach gu meadhan an 20mh linn, le sgrìobhadairean ainmeil leithid Wallace Stevens agus a Harmonium (1923) agus The Auroras of Autumn (1950), TS Eliot agus a The Waste Land (1922), Robert Frost agus a North of Boston (1914) agus New Hampshire (1923), Hart Crane agus a White Buildings (1926) agus an cearcall epic, The Bridge (1930), Ezra Pound, William Carlos Williams agus a bhàrdachd epic mu bhaile-mòr New Jersey, Paterson, Marianne Moore, E. E. Cummings, Edna St. Vincent Millay agus Langston Hughes, a bharrachd air mòran eile.  Ceist: Cò air an stad e?
mise