Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: An uairsin chuir riaghaltas na h-Innseachan an Ear na h-Òlaind coimisean air Frans Carel Wilsen, oifigear innleadaireachd na h-Òlaind, a rinn sgrùdadh air a 'chùis-cuimhne agus a tharraing na ceudan de sgèitean relief. Chaidh Jan Frederik Gerrit Brumund ainmeachadh cuideachd gus sgrùdadh mionaideach a dhèanamh air a 'chomhchlàir, a chaidh a chrìochnachadh ann an 1859. Bha an riaghaltas an dùil artaigil a fhoillseachadh stèidhichte air sgrùdadh Brumund air a leudachadh le dealbhan Wilsen, ach dhiùlt Brumund co-obrachadh. An uairsin chuir an riaghaltas neach-eòlaiche eile, Conradus Leemans, a-steach, a chuir ri chèile monograph stèidhichte air stòran Brumund agus Wilsen. Ann an 1873, chaidh a' chiad monograph den sgrùdadh mionaideach air Borobudur fhoillseachadh, air a leantainn le a eadar-theangachadh Frangach bliadhna às deidh sin. Chaidh a' chiad dhealbhan den chuimhneachan a thogail ann an 1872 leis an innleadair Oilthigh-Fheumasach Isidore van Kinsbergen. Dh'atharraich meas air an làrach gu slaodach, agus bha e airson ùine gu ìre mhòr na stòr de chuimhneachain agus teachd-a-steach airson "seallaidhean chuimhneachain" agus deoraich. Ann an 1882, mhol prìomh neach-sgrùdaidh nan dealbhan cultarail gum biodh Borobudur air a thoirt às a chèile gu tur le bhith a 'gluasad a-mach na h-earrannan gu taighean-tasgaidh air sgàth staid neo-sheasmhach an tiodhlac. Mar thoradh air an sin, chuir an riaghaltas Willem Pieter Groeneveldt, neach-cùraim cruinneachadh arc-eòlasach Comann Ealain is Saidheans Batavian, gus sgrùdadh mionaideach a dhèanamh air an làrach agus staid fhìor a 'chompanaidh a mheasadh; lorg an aithisg aige nach robh na h-eagal sin ceart agus mhol e gun a bhith air fhàgail gun bhriseadh.  Ceist: Dè an bliadhna a chaidh an tiodhlac a thoirt às a chèile?
1882