Cuir crìoch air an abairt a leanas: 'S e an ath àm cudromach na "conferences" san Notre-Dame ann am Paris, às dèidh na
Atharrachadh 1830. B 'e an t-ainm as ainmeil a chaidh a chomharrachadh leis an stoidhle ùr seo de shearmonachadh ainm an Dominican Lacordaire, a bha, airson ùine, còmhla ri Montalembert, na neach-deasachaidh co-cheangailte le de Lamennais de "L'Avenir". Chaidh an stoidhle ùr seo de shearmonachadh a leigeil às an cruth, an roinn, agus an anailis a bha aig an dòigh sgoileasach. Bha cumhachd Lacordaire mar neach-labhairt gun teagamh; ach tha na "co-labhairtean", mar a tha iad air tighinn thugainn, ged a tha mòran luach aca, na dhearbhadh a bharrachd gu bheil òraid ro shònraichte airson a bhith air a choisrigeadh do dhuilleagan leabhar. Cho-roinn an Jesuit Père de Ravignan le Lacordaire am pulpit de Notre-Dame. Lean fir nach robh cho cliùiteach, agus bha an stoidhle leth-chreidsinneach, leth-fhilosophical a 'tòiseachadh a' fàs sgìth, nuair a chuir Jacques-Marie-Louis Monsabré, neach-ionnsachaidh de Lacordaire, e air leth, agus a chuingealaich e fhèin ri mìneachadh air an Creed; às deidh sin chaidh a ràdh gu sententiously gun robh an t-seinneal air a bhith a 'gèilleadh fada gu leòr, bha an t-àm ann airson na Mass a thòiseachadh (cf. Boyle, "Irish Eccl. Rec. ", Cèitean, 1909).