Cuir crìoch air an abairt a leanas: Thàinig làthaireachd na Frainge ann an Tunisia còig deicheadan às deidh dhaibh
a' chòmhnaidh Algeria, an àm nuair a bha na Frangaich fhathast neo-eòlasach mu dheidhinn agus gun eòlas air mar a dh'fhaodadh iad a bhith a' leasachadh cholaisean. Bha an dà dhùthaich seo air a bhith na sheilbh aig an Impireachd Ottoman airson trì linntean, ach bha gach fear aca air fèin-riaghladh poilitigeach fhaighinn bho an Sultan ann an Istanbul o chionn fhada. Mus tàinig na Fraingeach, bha Tunisia air tòiseachadh air pròiseas ath-leasachaidhean ùr-nodha, ach dh'fhàs duilgheadasan ionmhais suas gus an deach coimisean de chreideadairean Eòrpach a stèidheachadh. Às deidh an còmhnaidh, ghabh riaghaltas na Frainge oibleagasan eadar-nàiseanta Tunisia. Chaidh leasachaidhean agus leasachaidhean mòra a dhèanamh leis na Frainge ann an grunn raointean, a' gabhail a-steach còmhdhail agus bun-structair, gnìomhachas, an siostam ionmhais, slàinte poblach, agus rianachd. Ach bha gnìomhachas na Frainge agus a shaoranaich air am faochadh, gun a bhith a' còrdadh ri luchd-Tùnais. Chaidh an mothachadh nàiseanta a bha ann roimhe a chur an cèill gu tràth ann an òraid agus ann an clò-bhualadh; lean eagrachadh poilitigeach. Bha an gluasad neo-eisimeileachd gnìomhach ro Chogadh an t-Saoghail a' Chiad, agus lean e air a bhith a' faighinn neart an aghaidh na Frangaich. Chaidh an t-amas mu dheireadh aige a choileanadh ann an 1956.