Cuir crìoch air an abairt a leanas: Às deidh dha a bhuannachadh ath-thaghadh ann an 1946, thòisich Warren a 'planadh a bhith a' ruith airson ceann-suidhe ann an taghadh 1948. B' e Dewey agus Robert Taft an dithis a bha air thoiseach airson an ainmeachadh, ach bha taic mhòr aig Warren, Harold Stassen, Arthur Vandenberg, agus an t-Seanalair Douglas MacArthur. Ro na
Ann an Co-chruinneachadh Nàiseanta na Poblachd ann an 1948, dh'fheuch Warren ri e fhèin a shuidheachadh mar thagraiche each dorcha a dh'fhaodadh nochdadh mar thagraiche co-rèiteachaidh. Ach, choisinn Dewey an ainmeachadh air an treas bhòt den cho-chruinneachadh. Dh'iarr Dewey a-rithist air Warren a bhith na chompanach aige, agus an turas seo dh'aontaich Warren. Gu math air thoiseach anns na cunntasan an aghaidh an Ceann-suidhe Harry S. Truman, an tagraiche Deamocratach, ruith Dewey iomairt faiceallach a bha gu ìre mhòr ag amas air banachdachan seach cùisean. Rinn Warren iomairt air feadh na dùthcha às leth a 'bhileat, ach bha e air a bhriseadh leis nach b' urrainn dha poileasaidhean sònraichte a chuideachadh. Gu iongnadh mòran luchd-amhairc, bhuannaich Truman an taghadh, agus b' e seo an aon taghadh a chaill Warren a-riamh.