Cuir crìoch air an abairt a leanas: An dèidh nan Cogaidhean Punic, thàinig Sabratha gu bhith na phàirt de rìoghachd Numidian geàrr-ùineach Massinissa mus deach seo a cheangal ri Poblachd Ròmanach mar roinne Afraga Nova anns a 'chiad linn RC. Chaidh a ròmhanachadh agus ath-thogail anns an 2mh agus an 3mh linn CE. Rugadh an t-Ìmpire Septimius Severus faisg air làimh ann an Leptis Magna, agus ràinig Sabratha a mullach mòr rè riaghladh nan Severans, nuair a dh'fhàs e cha mhòr dùbailte ann an meud. Chaidh an cathair a mhilleadh gu mòr le crith-thalmhainn anns an 4mh linn, gu sònraichte
an crith-thalmhainn de 365. Thuit e fo smachd rìoghachd nan Vandal anns an 5mh linn, agus chaidh pàirtean mòra den bhaile a thrèigsinn. Bha ath-bheothachadh beag aige fo riaghladh Byzantine, nuair a thogadh iomadh eaglais agus balla dìon (ged nach robh ach pàirt bheag den bhaile air a chuairteachadh). Bha am baile na shuidhe air a 'bhis-easbaig. Taobh a-staigh ceud bliadhna den ionnsaigh Muslamach air Maghreb, bha malairt air gluasad gu puirt eile agus bha Sabratha air a lùghdachadh gu baile.