Cuir crìoch air an abairt a leanas: Air 10 an t-Ògmhios, dh'fhàg an riaghaltas Paris gu Tours. Dh'ainmich Weygand, an Àrd-cheannard, a-nis gun robh "an sabaid air a bhith gun chiall". Bha e fhèin, Baudouin, agus grunn bhuill den riaghaltas mu thràth air a bhith a 'co-dhùnadh armistice. Air 11 an t-Ògmhios, chaidh Churchill gu Château du Muguet, aig Briare, faisg air Orléans, far an do chuir e a-mach a bheachd air redoute Breton, ris an do fhreagair Weygand nach robh ann ach "fantasy". Thuirt Churchill an uair sin gum bu chòir dha na Frangaich beachdachadh air "cogaidh guerrilla". Fhreagair Pétain an uairsin gum biodh e a' ciallachadh sgrios na dùthcha. Thuirt Churchill an uairsin gum bu chòir dha na Frangaich Paris a dhìon agus chuir e an cuimhne Pétain mar a thàinig e gu cuideachadh nan Breatannach le ceithir fichead roinn ann an
Am Màrt 1918, agus ag ath-aithris faclan Clemenceau "Bidh mi a' sabaid air beulaibh Paris, ann am Paris, agus air cùl Paris". Gu seo, thuirt Churchill an dèidh sin, fhreagair Pétain gu socair agus le urram gun robh glèidhidh ro-innleachdail de sheachd dàimhean aige anns na làithean sin; a-nis, cha robh gin ann, agus bu chòir dha na Breatannaich a bhith a 'toirt seachad dàimhean gus cuideachadh a thoirt don Fhraing. Cha bhith a bhith a' dèanamh Paris na sgrios a' toirt buaidh air an tachartas mu dheireadh. Aig a' cho-labhairt choinnich Pétain ri de Gaulle airson a' chiad uair ann an dà bhliadhna. Thug Pétain fa-near gu robh e air a chur air adhart gu h-àrd-ghinealach o chionn ghoirid, a' cur ris nach robh e a' cur fàilte air, oir cha robh ìre feumail ann an call. Nuair a chuir de Gaulle an aghaidh gun deach Pétain fhèin a chur air adhart gu bhith na cheannard brigadair-ghinealach agus ceannard roinn aig Blàr na Marne ann an 1914, fhreagair e nach robh "chan coimeas" ann ris an t-suidheachadh làithreach. Dh'aidich De Gaulle nas fhaide air adhart gu robh Pétain ceart mu dheidhinn sin co-dhiù.