Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Ann an dà mhìos, ghearradh Cornelius agus a 200 duine craobhan, loisg iad glasraich agus choisinn iad an talamh gus an tiodhlac a nochdadh. Air sgàth cunnart a bhith a 'tuiteam sìos, cha b' urrainn dha a h-uile gailearaidh a thoirt a-mach. Dh'innis e na lorg e do Raffles, a' toirt a-steach diofar dhealbhan. Ged nach do dh'ainmich Raffles an lorg agus an obair chruaidh le Cornelius agus a dhaoine ann an beagan abairtean a-mhàin, chaidh creideas a thoirt dha le ath-lorg an tiodhlac, mar an tè a thug e gu aire an t-saoghail. Lean Christiaan Lodewijk Hartmann, Àite-còmhnaidh sgìre Kedu, obair Cornelius, agus ann an 1835, chaidh an togalach gu lèir a dh'fhoillseachadh mu dheireadh. Bha ùidh aige ann am Borobudur nas pearsanta na oifigeil. Cha do sgrìobh Hartmann aithisgean sam bith mu na gnìomhan aige, gu sònraichte, an sgeulachd a chaidh a ràdh gun do lorg e an deilbh mhòr de Buddha anns a 'phrìomh stupa. Ann an 1842, rinn Hartmann sgrùdadh air a 'phrìomh chòmhdach, ged nach eil fios dè a lorg e agus tha am prìomh stupa fhathast falamh.  Ceist: Dè an cunnart a bha a' cur bacadh air na gailearaidhean a thoirt a-mach?
sgriosadh