Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Anns a'mhòr-chuid de theòiridhean suas ris an ochdamh linn deug, bha solas air a dhealbhadh mar a bhith air a dhèanamh suas de phàrtaigean. Leis nach urrainn do mhodalan nan cuibhreann cunntas a thoirt air briseadh, diffraction agus birefringence na solais, chaidh teòiridhean tonn na solais a mholadh le René Descartes (1637), Robert Hooke (1665), agus Christiaan Huygens (1678); ge-tà, dh 'fhuirich modalan nan cuibhreann ceannasach, gu h-àraidh air sgàth buaidh Isaac Newton. Aig toiseach an naoidheamh linn deug, sheall Thomas Young agus August Fresnel gu soilleir eadar-theachd agus sgaoileadh an t-solais agus ro 1850 chaidh modalan tonn a ghabhail a-steach san fharsaingeachd. Ann an 1865, bha ro-innse Seumas Clerk Maxwell gur e tonn electromagnetic a bh 'ann an solas - a chaidh a dhearbhadh gu deuchainneach ann an 1888 le lorg Heinrich Hertz air tonn rèidio - coltach gur e an buille mu dheireadh a bh' ann do mhodalan pìosan de sholas.  Ceist: carson a tha modalan nan cuibhreann a' fuireach mòr-chòrdte?
air sgàth buaidh Isaac Newton