Geàrr-chunntas air an artaigil:  (CNN) Tha cuimhne agam air a bhith a' siubhal aon latha anns an trèana ionadail ann am Mumbai còmhla ri mo mhàthair, mo phiuthar as òige agus mo bhràthair. Bha an cabhag air leth làn. Mar a bha sinn ag ullachadh airson a dhol air tìr, mhothaich mi gun deach mo bhròg a thogail agus gun robh cuideigin a' crathadh mo phàirtean prìobhaideach. Bha e uamhasach. Bha mi airson a bhith a' glaodhadh, ach bhiodh mo ghuth air a bhith air a bhith a' tuiteam ann an fuaim an t-sluaigh. Bha mi airson na làmhan a bhrosnachadh air falbh, ach bha mo ghàirdeanan air mo chuirp. Bha mi airson a bhith a' caoineadh ach cha b' urrainn dhomh ach smaoineachadh rium fhìn, "Sguir e! Le do thoil stad a 'toirt greim orm. " Bha mi 13 bliadhna a dh'aois. Cha do dh'innis mi a-riamh do dhuine sam bith mun latha sin gus o chionn ghoirid. Còig fichead bliadhna às dèidh sin, tha mi fhathast a' cluinntinn sgeulachdan coltach ri sin mu bhoireannaich is nigheanan a tha air an sàrachadh air còmhdhail ionadail agus àiteachan poblach eile. Faodaidh na sgeulachdan a bhith a' cur a' bhroilleach: fir a' masturbating air busaichean agus aig stad-bhusaichean, balaich a' sàrachadh nigheanan òga -- an dà chuid gu corporra agus air-loidhne, fir a' gabhail dhealbhan de bhoireannaich gun chead agus gan cur air an eadar-lìon. An uairsin chan eil ann ach na seallaidhean làitheil, mì-chofhurtail, gu tric còmhla ri beachdan le connotations gnèitheasach. Chan eil seo gu lèir dìreach neo-chinnteach. Fhuair sgrùdadh le We the People gu robh 80% de bhoireannaich ann am Mumbai air a bhith air an sàrachadh air an t-sràid, gu h-àraidh ann an àiteachan làn dhaoine mar trèanaichean agus àrd-ùrlaran rèile. Tha a'mhòr-chuid de dhaoine, a' toirt a-steach boireannaich, a' smaoineachadh air fòirneart gnèitheasach mar cheangal agus tha iad buailteach a bhith a 'cur às do bhith a' toirt a-mach, a' crathadh agus a 'call, gun a bhith a' toirt iomradh air na foirmean "mhodhail" de bhith a 'call, a' crathadh, a' crathadh agus a 'guthadh, ged a dh' fhaodadh gum bi seo uile uamhasach. Gu dearbh, tha mòran bhoireannaich a' roghnachadh na h-uairean a tha iad a' dol a-muigh a chuingealachadh, aodach nas cunbhalach a thaghadh, no slighe nas fhaide ach nas sàbhailte a thaghadh a dh'ionnsaigh an dachaigh. Cha robh e ach o chionn ghoirid gun do thuig mi gur dòcha gun do thòisich mo phobia de thrèanaichean leis an droch eòlas sin a bha agam mar phàiste. Tha mi fhathast a'seachnadh trèanaichean nuair as urrainn dhomh. Tha a'mhòr-chuid de dhaoine sàmhach nuair a thig giùlan gnèitheasach neo-iomchaidh gu boireannaich. Bha e trom-inntinn a bhith a' cluinntinn oileanach oilthigh òg ag innse dhomh ann an obair-obrach sàrachadh gnèitheasach a bha mi a' stiùireadh o chionn ghoirid gu bheil "a bhith a' coimhead agus a' toirt beachd le fir àbhaisteach agus tha mi air ionnsachadh gun a bhith a' cur às dha". Is e an fhìrinn gu bheil gnèitheasach...
Tha boireannaich anns na h-Innseachan air an sàrachadh air an t-sràid, gu h-àraidh ann an àiteachan làn dhaoine mar trèanaichean agus àrd-ùrlaran rèile. Elsa Marie D'Silva: Tha an t-àm ann gun bruidhinn sinn; chan urrainn dhuinn gabhail ri sàrachadh mar phàirt den obair làitheil againn.