Cuir crìoch air an abairt a leanas: Thàinig an còmhstri mu ùghdarras na h-easbaig Ròmanach gu ìre as àirde ann an 1054, nuair a bha Micheal I Cerularius a' feuchainn ri a dhreuchd mar "Patriarch of Constantinople" a neartachadh, a' coimhead mar gum biodh e a' cur e fhèin suas mar cho-fharpaiseach air a' Phàp Leo IX, oir bha na Pàpaidhean air casg a chur roimhe air Constantinople a ghairm na phàtriarcaid. Chrìochnaich an connspaid nuair a chuir Càrdainal Humbert, neach-ionaid a' Phàpa, Cerularius a-mach às a' chath, agus, mar mhalairt, chuir Mìcheal a-mach na h-ionaid a' Phàpa. Bha amharas aig a' Phàtriarca gun robh an t-eagla excommunication, a chaidh a chur air altair Hagia Sophia, air a bhith air a mhilleadh le Argyros, ceannard Eadailt a Deas, aig an robh connspaid fada le Michael I Cerularius. Ged a tha seo mar as trice air a shealltainn mar an "Great Schism", gu h-eachdraidheil cha do rinn an tachartas mòran airson atharrachadh a dhèanamh air an dàimh eadar an Ear agus an Iar aig an àm sin. Bha fios aig Mìcheal fhèin gun robh am Pàpa na phrìosanach nan Norman aig an àm a ràinig Humbert, agus aig an àm a chaidh Mìcheal a chuir às a 'Phàpa Leo bha e air bàsachadh mu thràth, a' cur às do na h-ùghdarrasan pàpail. A bharrachd air an sin, cha do chuir Mìcheal a-mach am Pàpa, no eadhon an Eaglais an Iar, ach a-mhàin an tar-oifigear pàpail. Is dòcha gu bheil e nas iomchaidh a bhith a 'comharrachadh an
Murt nan Laideann ann an 1182 no Sack of Constantinople leis an Ceathramh Cruis ann an 1204 mar sgaradh nas soilleire eadar an dà Eaglais.