Cuir crìoch air an abairt a leanas:
An Rèabhlóid Ungarach ann an 1848, bha Mihalović air taobh nan ceannaircean Ungarach. An dèidh an rèabhlaid a chur às, chaidh a thoirt a-null air a' Chùirt Mhìleatair ann an Timișoara. Air 17 Samhain 1848, chaidh a dhì-cheadachadh de na seirbheisean uile, tiotalan urramach agus oighreachdan, agus chaidh a dhìteadh gu ceithir bliadhna sa phrìosan, às an do sheirbheisean e dà bhliadhna anns a 'bhàta ann am baile Leopold faisg air Nitra ann an Slocair an latha an-diugh. Ann an 1852 fhuair e mathanas agus chaidh a cheadachadh dha na ceithir bliadhna a leanas a bhith a' frithealadh mar chaplain anns an dùthaich dhùthchasach aige fo choimhead leantainneach nam poileis. Anns an Dàmhair 1855, thàinig Mihalović gu bhith na phàistear aig Dudeștii Vechi, ann an 1859 na dean agus na stiùiriche air an sgoil ionadail, sa Chèitean 1861 na canon, san Ògmhios 1861 na phàistear factaraidh Timișoara, agus mu dheireadh na abbot aig Sveti Martin na Muri.