Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Rugadh Olsson ann an Oknö faisg air Mönsterås, an dàrna tè as sine de chòig clann; bha a peathraichean uile nan bràithrean. Fhuair i leòn air a' cheann fhad's a bha i a-muigh aig aois 14 air 18 Gearran 1876, ach bha coltas ann gun robh i a' faighinn seachad air gu luath. Air 22 Gearran, bha i a' gearain air tinneas fiacla. Bha a teaghlach a' creidsinn gun robh a fiaclan tinn air sgàth draoidheachd, agus chaidh òrdachadh dhi a dhol dhan leabaidh. Ach, nuair a thuit i na chadal, cha do dhùisg i. Bha a h-athair na iasgair agus cha b' urrainn dha dotair a chosg, agus bha an teaghlach an àite sin an urra ri comhairle chàirdean agus na maide baile. Thug màthair Olsson a bainne agus uisge siùcar a-mach dhi. Mu dheireadh, phàigh na nàbaidhean cuairt bho dhotair, nach b' urrainn dha an nighean a bha a' cadal a dhùsgadh agus a dhearbh gu robh i ann an coma. Lean an dotair seo a' tadhal oirre airson bliadhna, às dèidh sin sgrìobh e gu neach-deasachaidh prìomh iris mheidigeach Scandinavia, ag iarraidh cuideachadh bho phroifeiseantaich eile ann a bhith a' lorg leigheas airson staid cadail leantainneach Olsson. Chaidh dotairean a thadhail air Olsson agus thug iad fa-near nach robh coltas ann nach robh a falt, na h-uisgean, agus na h-uisgean nan cas a' fàs. Dh'innis an teaghlach gun robh Olsson uaireannan a' suidhe suas agus "a' cur nam ùrnaighean a dh'ionnsaich i gu h-iongantach na òige".Bha Johan Emil Almbladh, aon de na dotairean a thadhail air Olsson, a bha den bheachd gun robh an staid cadail aice mar thoradh air hysteria. Anns an Iuchar 1892, chaidh Olsson a chur san ospadal ann an Oskarshamn, far an deach a làimhseachadh le leigheas electroconvulsive. Air 2 Lùnastal 1892, chaidh a leigeil a-mach às an ospadal gun a bhith a 'dùsgadh no gun a staid a' leasachadh. Thuirt an ospadal gur e "dementia paralytica" an breithneachadh iomchaidh. Ach, chan eil mòran ann a tha a' sealltainn gun robh an tinneas sin aice. Cha deach ath-sgrùdadh a dhèanamh oirre le dotair gus an do dhùisg i bhon chadal aice.Rè na h-ùine gu lèir a bha i a' cadal, chaidh dà ghlainne bainne a thoirt do Olsson gach latha. Chaochail a màthair ann an 1904, agus às dèidh seo, lean maide a' coimhead ri Olsson agus an dachaigh. Nuair a chaochail a bràthair ann an 1907, thòisich Karolina a' caoineadh gu h-eòlasach, ged a bha i fhathast na chadal. Chaidh aithris nach robh i...  Ceist: Cuin a chaill Olsson a màthair
1904