Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Rè a' gheamhradh a deas (Màrt gu Sultain), chan eil solas na grèine sam bith aig a' Pól a Deas, agus bho 11 Cèitean gu 1 Lùnastal, eadar amannan fada de dhùbhlain, tha e gu tur dorcha (a bharrachd air solas na gealaich). Anns an t-samhradh (An t-Sultain gu Màrt), tha a 'ghrian gu leantainneach os cionn na h-amharc agus tha e coltach gu bheil e a' gluasad ann an cearcall an aghaidh a 'bhàird. Ach, tha e an-còmhnaidh ìosal air an speur, a' ruighinn 23.5° aig a' char as àirde san Dùbhlachd. Tha mòran de sholas na grèine a ruigeas an uachdar air a nochdadh leis an t-sneachda geal. Tha an dìth teas seo bhon ghrèin, còmhla ris an àirde àrd (timcheall air 2,800 meatair (9,200 troigh), a' ciallachadh gu bheil aon de na gnàth-shìde as fhuar air an Talamh aig a' Phòil a Deas (ged nach e an tè as fhuar; tha an clàr sin a' dol don sgìre ann an coimhearsnachd Stèisean Vostok, cuideachd san Antartaig, a tha na laighe aig àirde nas àirde). Tha teòthachd aig a' Pholl a Deas fada nas ìsle na aig a' Pholl a Tuath, gu h-àraidh air sgàth gu bheil a' Pholl a Deas suidhichte aig àirde ann am meadhan mòr-thìr, fhad's a tha a' Pholl a Tuath aig ìre na mara ann am meadhan na mara, a tha ag obair mar stòras teas.  Ceist: Dè an seòrsa tuiteam a tha a' nochdadh solas na grèine?
sneachd