Sgrìobh leantainneach airson a 'phàirt seo - B' e an cur-seachad àbhaisteach airson armannan na h-ùine a bhith a 'cur coiseachd sa mheadhan, leis a' chabaid ann an dà sgiath taobh. Lean na Ròmanaich an co-chruinneachadh seo gu math dlùth, ach roghnaich iad doimhneachd a bharrachd seach leud airson na coiseachd ann an dòchas briseadh gu sgiobalta tro mheadhan loidhne Hannibal. Bha fios aig Varro ciamar a bha e air a' chois Ròmanach a dhol a-steach gu meadhan Hannibal aig Trebia
, agus bha e an dùil seo ath-chruthachadh air sgèile eadhon nas motha. Bha na "phrionnsapalan" air an stèidheachadh sa bhad air cùlaibh na "hastati", deiseil airson a dhol air adhart aig a 'chiad cho-fharpais gus dèanamh cinnteach gu robh na Ròmanaich a' nochdadh aghaidh aonaichte. Mar a sgrìobh Polybius, "bha na manipulaidhean nas fhaisge air a chèile, no chaidh na h-eadar-dhealachaidhean a lughdachadh... agus bha na manipulaidhean a' sealltainn barrachd doimhneachd na aghaidh". Eadhon ged a bha iad nas motha na na Carthaginians, bha an sgaoileadh domhainn seo a 'ciallachadh gu robh aghaidh aig na loidhnichean Ròmanach de mheud co-ionann ris na nàimhdean nas lugha aca. B' e an stoidhle àbhaisteach de chogadh a bh' ann an seann àm a bhith a' dol a-steach do luchd-coiseachd gu sìmplidh agus a' feuchainn ri buaidh a thoirt air an nàmhaid. Thuig Hannibal gun robh na Ròmanaich a' sabaid nan sabaidhean aca mar seo, agus ghabh e an t-arm a bha nas lugha na àireamh agus chuir e iad gu ro-innleachdail timcheall an nàmhaid gus buaidh tacatach a chosnadh.