Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: José de Sousa Saramago, GColSE (Portuguese: [ʒuˈzɛ ðɨ ˈsozɐ sɐɾɐˈmaɣu]; 16 an t-Samhain 1922 <unk> 18 an t-Ògmhios 2010), bha e na sgrìobhadair Portagailis agus na neach a fhuair Duais Nobel ann an Litreachas ann an 1998. Tha na h-obraichean aige, a dh'fhaodar cuid dhiubh fhaicinn mar allegories, gu cumanta a 'taisbeanadh seallaidhean subversive air tachartasan eachdraidheil, a' cur cuideam air an fhactar daonna theopoetic. Ann an 2003 thug Harold Bloom cunntas air Saramago mar "an nobhailiche as tàlanta a tha beò san t-saoghal an-diugh" agus ann an 2010 thuirt e gu bheil e a' beachdachadh air Saramago a bhith "na phàirt seasmhach den chanon an Iar", fhad's a tha Seumas Wood a' moladh "an tòna sònraichte don figear aige oir tha e ag innse na nobhailean aige mar gum biodh e na dhuine glic agus aineolach".Tha còrr air dà mhillean leth-bhreac de leabhraichean Saramago air an reic ann am Portagal a-mhàin agus chaidh an obair aige a eadar-theangachadh gu 25 cànan. Mar neach-taic de cho-chomainnis libertarian, rinn Saramago càineadh air ionadan mar an Eaglais Chaitligeach, an Aonadh Eòrpach agus an Ciste Airgeadachd Eadar-nàiseanta. Mar atheist, bha e a' dìon gaol mar inneal gus suidheachadh daonna a leasachadh. Ann an 1992, dh 'òrduich Riaghaltas na Portagal fo Phrìomhaire Aníbal Cavaco Silva an t-Soisgeul A rèir Iosa Crìosd a thoirt air falbh bho liosta ghearr Duais Aristeion, ag ràdh gu robh an obair a' toirt urram creideimh. Air a bhith air a bhriseadh leis an t-seansaireachd phoilitigeach seo air a chuid obrach, chaidh Saramago air falbh air eilean Spàinnteach Lanzarote, far an do dh'fhuirich e gu ruige a bhàis ann an 2010. Bha Saramago na bhall-stèidheachaidh den National Front for the Defense of Culture ann an Lisbon ann an 1992, agus co-stèidheadair le Orhan Pamuk, de Phàrlamaid Sgrìobhadairean na h-Eòrpa (EWP).  Ceist: Dè an raon a choisinn Saramago a Duais Nobel?
Litreachas