Tha i a' goid an t-iasg friochta a bhios a màthair a' còcaireachd airson na fir san taigh agus ag ràdh nach eil sin ceàrr gu moralta oir cha bhi biadh gu leòr aig Padachon (deas-cruthachaidh) a' tuigsinn nach eil biadh gu leòr aig nigheanan. An uairsin tha a h-athair a' toirt breith air, ag innse dhi gum bu chòir do bhoireannaich a bhith a' faighinn ach leth de na h-uile dad a tha aig fir. Gu seo, tha an nighean a 'faighneachd gu dìcheallach carson nach bu chòir do bhoireannaich a bhith a' caitheamh ach leth de na tha fir a 'dèanamh. Am measg nan strì sin, tha i a' cur an cèill a mhiann gus an azaan a ghairm. Tha a h-athair a 'freagairt a h-uile ceistean aice le bhith a' toirt iomradh air leabhar mòr (Kithab), agus tha e ga dùnadh a-mach gus nach bi i a' coileanadh ann an dealbh-ciùil (cluich taobh a-staigh a 'phròin).
a bhith na muezzin mar a h-athair agus gus an azaan a ghairm