Cuir crìoch air an abairt a leanas: Nas tràithe ann an 1847, chuir Leabharlann Vârnav fàilte air an t-eachdraiche poblachdach Frangach Edgar Quinet; às deidh dha Quinet a chluinntinn a 'bruidhinn, chaidh aithris gun do sheas Vârnav suas agus gun d' fhuair e air a h-uile Romanach a bha an làthair mionnan a dhèanamh "geall gum bàsaich iad airson an dùthaich-mhathair". Anns an t-Samhain den bhliadhna sin, bha Vârnav, Bălcescu, Lecca agus Chinezu, còmhla ri Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu agus Mihail Kogălniceanu, air an "Însocierea Lazariană" ("Còmhlachd Lazarian") a stèidheachadh. Air ainmeachadh mar urram do Gheorghe Lazăr, bha pròiseact poilitigeach aige airson foghlam a aonachadh agus a cho-chòrdachadh anns an dà Phrionnsachas. Chunnaic luchd-eòlais eile, nam measg Alexandru G. Golescu, an clàr-gnothaich seo mar gun àm, agus dhiùlt e pàirt a ghabhail ann. A-nis air a tharraing gu fosgailte gu poileataigs radaigeach, thàinig Vârnav gu bhith na chom-pàirtiche gnìomhach anns an
Atharrachadh an Gearran. Cho-dhùin e leis a'mhòr-chuid de dh' oileanaich Ròmanach a thug fàilte air Riaghaltas Fo-ùineach na Frainge, a' votadh na boyars òga nas cùramach, nam measg Vasile Alecsandri agus Costache Negri. Chaidh e air adhart gu bhith a 'frithealadh goirid anns a' Gharda Nàiseanta agus chuir e stèisean ciad-chùraim a-steach don leabharlann aige. Mar a chaidh aithris le N. Ionescu, chunnaic na tachartasan cuideachd cruthachadh aon tricolor Ròmanach, a 'cothlamadh gorm-buidhe Wallachian agus gorm-dearg Moldavian.