Cuir crìoch air an abairt a leanas: Lean riaghaltas Ìmpireil ann an Sicily fad an ochdamh linn, agus chaidh an eilean a ghabhail thairis gu slaodach leis na h-Arabaich rè an naoidheamh linn. Anns an Eadailt, thug beagan daingnean ann an Calabria bonn do leudachadh iomallach na h-Ìmpireachd nas fhaide air adhart, a ràinig a 'cheann as àirde aig toiseach an aonamh linn deug, leis a' mhòr-chuid de dheas na h-Eadailt fo riaghladh Ròmanach de sheòrsa. Chaidh seo, ge-tà, a chur às a dhèidh le cogaidhean catharra a bharrachd anns an Ìmpireachd, agus an connadh slaodach air an sgìre le seann luchd-airidh na h-Ìmpireachd, na Norman, a chuir deireadh mu dheireadh ri riaghladh rìoghail ann an Roinn Eòrpa an Iar ann an 1071 leis an
a bhith a' faighinn buaidh air Bari. B' e Manuel I Komnenos an t-Ìmpire mu dheireadh a bha a' feuchainn ri ath-ghluasad san Iar, a chaidh a-steach gu ceann a deas na h-Eadailt aig àm cogadh le Rìoghachd Norman na Sicily anns na 1150an. Dh'fhosgail cathair Bari a gheataichean gu deònach don Ìmpire agus an dèidh shoirbheachadh ann a bhith a' gabhail bailtean-mòra eile san sgìre, bha Manual a' bruadar mu Impireachd Ròmanach ath-nuadhaichte agus aonadh eadar na h-eaglaisean ann an Ròimh agus Constantinople, air an sgaradh bho 1054. A dh 'aindeoin soirbheasan tòiseachaidh agus taic na Pàpa, cha do shoirbhich leis an iomairt agus bha Manuel air a bhith a' tilleadh an ear.