Ann an 1576 chaidh aithris gun robh, ged a bha an obair cloiche ann an deagh staid ach a-mhàin aon chiminis agus uinneag, na fiodhairean air a dhol à bith, an còmhdach luaidhe làn de dhrochaidean, bha aon chidsin air a' chrìoch, agus bha fear eile feumach air a làr a chur an àite. Anns an aon bhliadhna, sgrìobh Seòras Talbot, 6mh Iarla Shrewsbury, don bhanrigh gus a dhearbhadh gun robh an caisteal ann an deagh staid, luach £1,000, agus gun urrainnear a chàradh airson £100. Leis gu robh e an urra ri bhith a' cumail a' bhanrigh a bha air a cur an grèim, Màiri na h-Alba, agus a 140 luchd-iarainn, dh'innis e mu dheireadh gun robh e an urra ri Melbourne a ghluasad. Ann an 1583, chaidh an àirneis a bharrachd ann am Caisteal Melbourne a chur gu crìch, bha an còmhdach luaidhe air a bhith làn de dhrochaidean, bha aon chistin aig a' bhanrigh a bha air a bhith air a bhith ann
Màiri, Banrigh na h-Alba