An dèidh sin, fhreagair Everett an cheist anns an aon chànan ris an t-sreath: Passage: Ann an litir gu Lincoln a chaidh a sgrìobhadh an latha às dèidh sin, thug Everett moladh don Cheann-suidhe airson a òraid eireachdail agus cuimsichte, ag ràdh, "Bu chòir dhomh a bhith toilichte nam b' urrainn dhomh mi fhìn a mhealtainn gun tàinig mi cho faisg air prìomh bheachd an tachartais, ann an dà uair a thìde, mar a rinn thu ann an dà mhionaid. " Fhreagair Lincoln gun robh e toilichte fios a bhith aige nach robh an òraid na" fàilligeadh iomlan. "Bha freagairt poblach eile air an òraid air a roinn air feadh loidhnichean pàrtaidh. Chunnaic an Chicago Times a bha a' còrdadh ris na Deamocratach, "Feumaidh a h-uile duine Ameireaganach a bhith a 'leughadh le nàire mar a bhios e a' leughadh na h-aithrisean amaideach, sìmplidh agus dishwatery de an duine a dh 'fheumas a bhith air a chomharrachadh gu luchd-aithris inntleachdail cho
Deamocratach