Le bhith a' dearbhadh le contradiction (reductio ad absurdum), b' urrainn dha freagairtean a thoirt do dhuilgheadasan gu ìre de chruinneas, fhad's a bha e a' sònrachadh na crìochan a bha am freagairt taobh a-staigh. Tha an dòigh seo aithnichte mar an dòigh sgìthidh, agus chleachd e e gus tuairmse a dhèanamh air luach π. Ann an tomhas cearcall rinn e seo le bhith a' tarraing heixagon cunbhalach nas motha taobh a-muigh cearcall agus heixagon cunbhalach nas lugha taobh a-staigh na cearcall, agus a 'dol air adhart a' dùblachadh àireamh nan taobhan de gach poileagan cunbhalach, a 'cunntadh fad taobh de gach poileagan aig gach ceum ceàrnagach. Mar a tha an àireamh de taobhan a' meudachadh, bidh e a 'tighinn gu tuairmse nas cruinne de cheathrar de cheathrar. Às deidh na ceumannan sin, nuair a bha gach taobh de na taobhan sin, bha e comasach dha freagairtean a thoirt do dhuilgheadasan gu ìre de chru
reductio ad absurdum