Sgrìobh leantainneach airson a' phàrraig seo - Chleachd Kęstutis diofar dhòighean armachd a bharrachd air dòighean dioplòmasach anns a' cho-fharpais aige air crìochan an iar Mòr-Dhucachd na Liotuàinia. Ann an 1349, gus tuilleadh chòmhraidhean leis an Òrdugh Teutonic a sheachnadh, thòisich e air còmhraidhean leis a' Phàp Clement VI airson Crìosdachaidh na Liotuàinia, a' faighinn geallaidhean airson crùin rìoghail dha fhèin agus dha mhac. Dh'fhuirich Algirdas gu deònach air falbh bhon ghnìomhachas agus bha dragh air an òrdugh anns a 'phàirt Ruthenian den stàit. Rinn an eadar-mheadhanair anns na còmhraidhean, Rìgh na Polainne Casimir III, ionnsaigh neo-sheasmhach air Volhynia agus Brest san Dàmhair 1349 a chuir às do phlana na Kęstutis. Rè cogadh na Polainne agus na Lituàine
airson Volhynia, rinn Rìgh Louis I de Ungaraidh aonta sìthe le Kęstutis air 15 Lùnastal 1351, a rèir a bheil Kęstutis a 'gealltainn dha fhèin a bhith a' gabhail ri Crìosdaidheachd agus a 'toirt taic armachd do Rìoghachd Ungaraidh, mar mhalairt air a' chrùn rìoghail. Chaidh an t-aonta a cheadachadh le deas-ghnàth pòganach le Kęstutis gus an taobh eile a chreidsinn. Gu dearbh, cha robh dùil aig Kęstutis a bhith a' cumail ris an aonta agus theich e air an rathad gu Buda.