Cuir crìoch air an abairt a leanas: Thug riaghailt iomlan Ferdinand duais do shealbhadairean cumhachd traidiseanta - prelates, nobili agus an fheadhainn a bha a 'cumail oifis ro 1808 - ach chan e liobaralaichean, a bha airson monarcachd bun-reachdail fhaicinn san Spàinn, no mòran a bha a' stiùireadh oidhirp a 'chogaidh an aghaidh na Frainge ach nach robh mar phàirt den riaghaltas ro-chogaidh. Dh'adhbhraich an mì-thoileachas seo grunn oidhirpean neo-shoirbheachail gus an Bun-reachd a thoirt air ais anns na còig bliadhna às deidh ath-nuadhachadh Ferdinand. Mu dheireadh air 1 Faoilleach 1820 thog Rafael del Riego, Antonio Quiroga agus oifigearan eile meuthan oifigearan armachd ann an Andalusia a 'cur an gnìomh a' Bhun-reachd. Fhuair an gluasad taic am measg bhailtean is roinnean a tuath na Spàinne, agus ro 7 Màrt bha an rìgh air an Bun-reachd a thoirt air ais. Thar an dà bhliadhna a leanas, dh'fhàs na monarcaidhean Eòrpach eile eagallach mu shoirbheachadh nan liobaralach agus aig Co-labhairt Verona ann an 1822 aontaich iad an
eadar-theachd feachdan Fhraingis rìoghail ann an Spàinn gus taic a thoirt do Ferdinand VII. An dèidh do Bhàta Trocadero Ferdinand a shaoradh bho smachd na Cortes san Lùnastal 1823, thionndaidh e air na liobaralaichean agus na constitutionalists le feirge. An dèidh bàs Ferdinand ann an 1833, bha an Bun-reachd ann an gnìomh a-rithist goirid ann an 1836 agus 1837, fhad's a bha Bun-reachd 1837 ga dhealbhadh. Bho 1812, tha seachd bun-reachd air a bhith aig an Spàinn gu h-iomlan; tha am fear a th' ann an-dràsta air a bhith an sàs bho 1978.