Cuir crìoch air an abairt a leanas:
Chaidh ar-a-mach an aghaidh riaghladh Frangach a chuir air bhog ann am meadhan 1925 leis an sheikh Druze (cheannard), Sultan Pasha al-Atrash, ann am beanntan a deas Jabal al-Druze. Mar a choisinn fir al-Atrash buaidhean deatamach an aghaidh Arm na Frainge an Levant, chaidh nàiseantaich Siria a bhrosnachadh agus sgaoil an t-easaonta gu tuath gu tuathanas Damascus agus nas fhaide air falbh. Bha Al-Bakri na phrìomh cheangal eadar al-Atrash agus an gluasad ceannairc a bha a 'nochdadh ann an Damascus agus an Ghouta. 'S e Ghouta an t-sliabh torrach a tha timcheall air Damascus, agus bha na h-oighrean-uisge agus na slighean-uisge farsaing aige a' toirt dìon do na ceannaircean agus bunait bhon a b' urrainn dhaibh Damascus a thoirt air falbh. Anns an Lùnastal, thug al-Bakri air al-Kharrat a dhol a-steach don ar-a-mach. A rèir Provence, bha al-Kharrat "deagh" airson na h-obrach, aig a bheil "leanmhainn ionadail de dhaoine òga, cliù taobh a-muigh na ceàrnaidh, deagh cheanglaichean agus cliù airson cruas". Bha am buidheann de luchd-strì a bha e a 'commando ainmeil mar' Isabat al-Shawaghirah'(a' bhuidheann de al-Shaghour). Ged a chaidh an t-ainm a thoirt air an ceàrnaidh aig al-Kharrat, bha fichead "qabadayat" anns a 'chòmhlan agus an luchd-leantainn armaichte aca bho nàbaidhean eile Damascus agus bailtean faisg air làimh. Bha na prìomh raointean obrachaidh aige ann an sgìre al-Shaghour agus coille al-Zur ann an Ghouta an ear. Tro a cho-bhanntachd le ceannard cràbhach Sufi, thug al-Kharrat tomhas cogadh naomh Ioslamach don ar-a-mach gu ìre mhòr sìolach, rudeigin nach deach a cur fàilte air le cuid de dhaoine a bha an sàs.