Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Uime sin leig le gach neach as urrainn, bualadh, marbhadh, agus stailceadh, gu dìomhair no gu fosgailte, a 'cuimhneachadh nach urrainn dad a bhith nas puinnseanta, nas miosa, no na diabhaltach na reubaltach... Oir chan eil baisteadh a 'dèanamh dhaoine saor ann an corp agus maoin, ach ann an anam; agus chan eil an t-soisgeul a' dèanamh bathar coitcheann, ach a-mhàin ann an cùis an fheadhainn a tha, le an toil shaor aca fhèin, a 'dèanamh na rinn na h-abstoil agus na deisciobuil ann an Buidhnean 4 [:32<unk>37]. Cha do dh'iarr iad, mar a tha ar tuathanaich dhroch-inntinn a' dèanamh anns an fhearg aca, gum bu chòir bathar dhaoine eile - aig Pilat agus Herod - a bhith coitcheann, ach a-mhàin am bathar fhèin. Tha ar tuathanaich, ge-tà, ag iarraidh bathar dhaoine eile a dhèanamh coitcheann, agus an cuid fhèin a chumail dhaibh fhèin. Crìosdaidhean math a tha iad! Tha mi a'smaoineachadh nach eil diabhal air fhàgail ann an ifrinn; tha iad uile air a dhol a-steach do na tuathanaich. Tha am briathrachas aca air a dhol thairis air a h-uile tomhas.  Ceist: Dè a tha baisteadh a' toirt saorsa dhuinn?
anam