Sgrìobh leantainneach airson a' phàragraf seo - An toiseach, chaidh seilbh mòr de dhollairean na SA a-steach don Roinn Eòrpa goirid an dèidh an WW2. Bha seo mar thoradh air an t-siostam reata iomlaid stèidhichte a thug air barrachd dhùthchannan a bhith a 'cleachdadh dolairean na SA airson malairt, a bharrachd air ìmportaichean nas motha a-steach dha na SA fhèin à Roinn Eòrpa. A bharrachd air an sin, thug na SA cuideachadh eaconamach do dhùthchannan Eòrpach às deidh WW2 ann an cruth cobhair milleadh fo Plana Marshall riaghaltasan na SA. An dàrna àite, an dèidh an dàrna cogaidh, chuir riaghaltasan co-chomainisteach, nam measg an Aonadh Sobhietach agus Sìona, na h-earrannan aca a bha air an cumail anns na SA thairis gu bancaichean Eòrpach. Thathas den bheachd gun deach seo a dhèanamh airson dà phrìomh adhbhar; (1) air eagal gum bi ùghdarrasan na SA a 'glacadh a' mhaoin aca, agus (2) ri deagh fhianais a tha air a chruinneachadh le Eurobanks mar ro-innleachd gus stòr iasad agus maoineachadh san àm ri teachd a chothadh. An treas àite, bha na h-eas-aonaidhean air an Sterling ann an 1957
chuir e air gluasad as làidire na Rìoghachd Aonaichte a dh'ionnsaigh co-thaobhadh ris a' phlana Bretton Woods. An seo, chuir Banca Shasainn casg air malairt air a mhaoineachadh le sterling airson dùthchannan nach eil a 'cleachdadh sterling mar thoradh air àrdachadh mòr air an ìre banca gu 7%, a' toirt air bancaichean stèidhichte ann an Lunnainn a dhol còmhla ris a 'chòrr den t-saoghal agus a' cleachdadh dolairean airson malairt. Tha seo còmhla ri iarrtas airson seòrsachan eile de eurocurrencies taobh a-muigh nan margaidhean dachaigh aca a' leantainn gu ùr-ghnàthachadh margaidh eurocurrency.