Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Aig Fotheringhay, air feasgar 7 Gearran 1587, chaidh innse do Mhàiri gum biodh i air a chur gu bàs an ath mhadainn. Chuir i seachad na h-uairean mu dheireadh de a beatha ann an ùrnaigh, a 'roinn a seilbh don teaghlach aice, agus a' sgrìobhadh a dìlseachd agus litir gu Rìgh na Frainge. Bha an scaffold a chaidh a thogail anns an t-Seòmar Mhòr air a chòmhdach ann an aodach dubh. Chaidh a ruighinn le dà no trì ceumannan, agus uidheamaichte leis a 'bhloc, cushion airson i gu glùin air, agus trì stoilean, oirre agus an earls Shrewsbury agus Kent, a bha ann a bhith na fhianais air an cur an gnìomh. Thàinig na croitearan (Bull agus an neach-cuideachaidh aige) gu glùin rithe agus dh'iarr iad mathanas, oir bha e àbhaisteach don croitear a bhith ag iarraidh mathanas air an neach a chaidh a chuir gu bàs. Fhreagair Màiri, "Tha mi gad maitheadh le mo chridhe gu lèir, oir a-nis, tha mi an dòchas, gun dèan thu crìoch air a h-uile trioblaid agam". Chuidich an luchd-frithealaidh aice, Jane Kennedy agus Elizabeth Curle, agus na croitearan Màiri le bhith a 'toirt air falbh a aodach a-muigh, a' nochdadh petticoat velvet agus paidhir de sleeves ann an donn crimson, dath liturgach martaireachd anns an Eaglais Chaitligeach, le corsaid dubh satin agus sgeadachaidhean dubh. Mar a bha i a' toirt às a h-aodach, bha Màiri a' gàireachdainn agus thuirt i nach robh "a leithid de luchd-pòsaidh aice a-riamh roimhe... agus nach robh i a-riamh a' cur às a h-aodach ron leithid de chompanaidh. " Chaidh a shùilean a cheangal le Kennedy le còmhdach geal air a bhròideadh ann an òr, ghlùin i sìos air a 'chùis air beulaibh a' bhloc, air an do shuidhich i a ceann, agus chuir i a làmhan a-mach. B 'e na faclan mu dheireadh aice, In manus tuas, Domine, commendo spiritum meum ("A-steach do làmhan, O Thighearna, tha mi a' moladh m 'anam"). Cha deach Màiri a ghearradh le aon stailc. Cha do bhuail a' chiad bhuail a h-aird agus bhuail e cùl a ceann. Bhris an dàrna buille a' mhuineal, ach a-mhàin pìos beag de sinew, a ghearradh an croitear troimhe leis a' chlach. An dèidh sin, shealbhaich e a ceann suas agus thuirt e, "Dia a shàbhaladh a' Bhanrigh". Aig an àm sin, an auburn loidhnichean ann an làimh a thionndaidh a-mach gu bhith a wig agus an ceann thuit gu talamh, a 'nochdadh gu robh Màiri glè ghoirid, falt liath. Dh'innis bràthar-meanmna Cecil, a bha an làthair aig an gnìomh, don uncail aige...  Ceist: Dè na faclan mu dheireadh aig a' Bhanrigh Màiri mus do bhàsaich i?
"Aig do làmhan, a Thighearna, tha mi a' moladh m'anam"