Sgrìobh leantainneach airson a' phàragraf seo - An dèidh dha dictaireachd rìoghail a chur air dòigh, rinn Carol II ath-dhearbhadh air Gigurtu mar bhall den Chomhairle Eaconamach Àrd-ìre san Ghiblean 1938. An uairsin rinn e Ministear Obraichean Poblach agus Conaltraidh (Samhain 1939 <unk> Ògmhios 1940), Ministear nan Cèin (1 Ògmhios <unk> 28 Ògmhios 1940) agus rùnaire stàite le ìre ministearach (28 Ògmhios <unk> 4 Iuchar 1940) ann an caibineatan leantainneach air an stiùireadh le Gheorghe Tătărescu. Tha seo a' co-thaobhadh ri suidheachadh uamhasach, anns an robh an Aonadh Sobhietach a' cur cuideam air an Ròmanachd gus roinnean Bessarabia agus Tuath Bukovina a thoirt seachad ("faic a 'ghnìomhachas Sobhietach ann am Bessarabia agus Tuath Bukovina
"). Mar bhall de Chomhairle a' Chrùin a chaidh a ghairm gu sònraichte, ghabh Gigurtu fhèin pàirt anns a' cho-dhùnadh gabhail ri iarrtasan na h-Alba. Mar a chaidh an dùthaich fhàgail air leth nuair a thuit an co-bhanntachd aige leis an Rìoghachd Aonaichte agus an Fhraing, agus thàinig e fo chuideam a bha a'sìor fhàs bho Ghearmailt Nàiseanta, chuir Carol Tătărescu às. Nas tràithe, bha ainmeachadh Gigurtu mar Mhinistear Cèin air tionndadh a chomharrachadh a dh 'ionnsaigh a' Ghearmailt: bha e a 'dol an àite Grigore Gafencu a bha a' dol an Iar, a bha a 'toirt taic do bhith a' leantainn le poileasaidh neo-eisimeileachd oifigeil Romania, agus thug seo gu cùmhnant a bha a' gealltainn lìbhrigeadh meud stèidhichte de dh 'petròil Roimheanach gu a 'Ghearmailt an àite uidheamachd armachd.