Tha Carl Linnaeus a' foillseachadh bunaiteach tasgonoim airson an t-saoghal nàdarra ann an 1735 (tha caochlaidhean a tha air a bhith ann an cleachdadh a-riamh bhon uair sin), agus anns na 1750an thug e ainmean saidheansail a-steach airson a h-uile gnè aige. Ged a bha Linnaeus a'smaoineachadh air gnèithean mar phàirtean neo-atharrachail de shìorachas dealbhaichte, bha an nàdarra mòr eile den 18mh linn, Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon, a' dèiligeadh ri gnèithean mar roinnean dealbhaichte agus foirmean beò mar mhodhail - eadhon a'moladh gum faodadh iad a bhith de shliochd choitcheann. Ged a bha e an aghaidh an leasachaidh, tha Buffon na phrìomh fhigear ann an eachdraidh smaoineachaidh leasachaidh; bhiodh a chuid obrach a' toirt buaidh air teòiridhean leasachaidh an dà chuid Lamarck agus Darwin.
A' siostamachadh, a' ainmeachadh agus a' seòrsachadh