Cuir crìoch air an abairt a leanas: Nuair a thill Charles de Gaulle gu cumhachd mar Cheann-suidhe na Frainge ann an 1958, bha an Fhraing mu thràth air a bhith air a lagachadh gu mòr leis an Dàrna Cogadh agus leis na co-thrioblaidhean ann an Indochina agus
An Algeria. Chaidh e air adhart gu bhith a' toirt neo-eisimeileachd do choloinidhean Fhraing a bha air fhàgail ann an Afraga fo-Sahara ann an 1960 ann an oidhirp ceanglaichean cultarail is eaconamach dlùth a chumail riutha agus cogaidhean coloinidh nas cosgaile a sheachnadh. An coimeas ri dì-cholaisadh Indochina Frangach agus Algeria, bha gluasad cumhachd ann an sub-Saharan, sa mhòr-chuid, sìtheil. A dh 'aindeoin sin, bha de Gaulle deònach inbhe na Frainge a ghleidheadh mar chumhachd cruinneil (no) agus mar bhalla-dearg do bhuaidh Bhreatainn agus Ameireagaidh ann an saoghal iar-cholainigeach. Mar sin, chunnaic e dlùth cheanglaichean le seann cholainnean Afraganach na Frainge mar chothrom gus ìomhaigh na Frainge a leasachadh air àrd-ùrlar an t-saoghail, an dà chuid mar phrìomh chumhachd agus mar fheachd co-chothromachaidh eadar na Stàitean Aonaichte agus an Aonadh Sobhietach rè a 'Chogaidh Fhuar. Bha na Stàitean Aonaichte a' cur taic ri làthaireachd leantainneach na Frainge ann an Afraga gus casg a chur air an sgìre bho bhith a' tuiteam fo bhuaidh nan Sobhietach. San aon dòigh, cha robh mòran ùidh aig an Rìoghachd Aonaichte ann an Afraga an Iar, a dh 'fhàg an Fhraing mar an aon phrìomh chumhachd san sgìre sin.