Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Sheall Einstein (1906) gu bheil inertia de lùth (mas-luchd-ionannachd) na shuidheachadh riatanach agus gu leòr airson glèidhteachd meadhan theorem. Aig an àm sin, thug e fa-near gun robh an t-susbaint matamataigeach foirmeil de phàipear Poincaré air meadhan a'mhòr-chuid (1900b) agus a phàipear fhèin sa mhòr-chuid an aon rud, ged a bha an eadar-theangachadh corporra eadar-dhealaichte ann an solas relativity.Kurd von Mosengeil (1906) le bhith a' leudachadh àireamhachadh Hasenöhrl de rèiteachadh corp dubh-sgaoileadh ann an tobhta, a 'faighinn an aon abairt airson mais a bharrachd de chorp air sgàth radain electromagnetic mar Hasenöhrl. B 'e beachd Hasenöhrl gu robh cuideam nan cuirp a' toirt a-steach tabhartas bhon raon electromagnetic, bha e a'smaoineachadh air buidheann mar chòrachd a tha a' toirt a-steach solas. Bha an dàimh aige eadar mais agus lùth, mar a bha na dàimhean eile ro-Einstein, a' toirt a-steach ro-ghnàthach àireamhach ceàrr (faic Mass Electromagnetic). Mu dheireadh, fhuair Planck (1907) an co-ionannachd meud-fuinneamh san fharsaingeachd taobh a-staigh frèam an relativity sònraichte, a' gabhail a-steach na feachdan ceangail taobh a-staigh stuth. Dh'aithnich e prìomhachas obair Einstein ann an 1905 air  Ceist: Dè a' bhliadhna a dh'fhoillsich Einstein a bheachdan air glèidhteachas mòr-chòrdte?
1906