Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Tha nighean Muslamach ag iarraidh a bhith na muezzin mar a h-athair agus a 'gairm an azaan. Bidh i a 'goid an t-iasg friochta a bhios a màthair a' còcaireachd airson na fir san taigh agus ag ràdh nach eil sin ceàrr gu moralta oir tuigidh Padachon (dia-cruthachaidh) nach eil nigheanan air biadh gu leòr a thoirt dhaibh. An uair sin tha an athair a' toirt breith air, ag ràdh rithe nach bu chòir do bhoireannaich ach leth a h-uile rud a tha aig fir fhaighinn. Gu seo, tha an nighean a 'faighneachd gu mì-chinnteach carson nach bu chòir do bhoireannaich a bhith a' caitheamh ach leth na tha fir a 'dèanamh. Am measg nan strì sin, tha i a' cur an cèill a mhiann a bhith a 'gairm an azaan. Bidh an athair a 'freagairt a h-uile ceist aice le bhith a' toirt iomradh air leabhar mòr (Kithab), agus bidh e ga ghlasadh a-mach gus nach bi i a 'coileanadh ann an dealbh-chluich (am dealbh-chluich taobh a-staigh an dealbh-chluich) a-rithist. Tha e ag innse dhi nach ruig i nèamh ma chumas i a' dèanamh rudan mar sin. "Ma chaillinn inntrigeadh gu nèamh air sgàth gu bheil mi a' seinn agus a' dannsa, an uairsin chan eil mi ag iarraidh an nèamh sin", tha i ag ràdh. Tha an athair eadhon deiseil airson a 'chlann a mharbhadh nuair a bhios i a' coileanadh aig dealbh-chluich na sgoile a dh 'aindeoin a mhiannan. Nuair a tha a màthair ga chuimhneachadh nach e dìreach an muezzin a th 'ann, ach cuideachd athair, tha e a' leigeil leatha an azaan a ghairm, agus bidh an dràma a 'crìochnachadh leis an nighean a' glaodh an azaan agus an còrr ag ùrnaigh.  Ceist: Dè bu chòir do bhoireannaich fhaighinn a rèir an athar?
leth de na h-uile rud a tha aig fir