Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Tha Planck (1906a) air an àmannan relativistic a mhìneachadh agus thug e na luachan ceart airson a'mhòr-chuid leantainneach agus tarsainn le bhith a' ceartachadh mearachd beag den abairt a thug Einstein ann an 1905. Bha briathran Planck ann am prionnsabal co-ionann ris an fheadhainn a chleachd Lorentz ann an 1899. Stèidhichte air obair Planck, chaidh bun-bheachd a'mhòr-shluagh relativistic a leasachadh le Gilbert Newton Lewis agus Richard C. Tolman (1908, 1909) le bhith a' mìneachadh mais mar an co-mheas de ghluasad ri astar. Mar sin, thàinig an seann mhìneachadh air mòr-chuid leantainneach agus tarsainn, anns an robh mòr-chuid air a mhìneachadh mar an co-mheas eadar feachd agus luathachadh, gun fheum. Mu dheireadh, Tolman (1912) a'mìneachadh a' mhais relativistic dìreach mar mhais a 'bhodhaig. Ach, chan eil mòran de leabhraichean-teagaisg ùr-nodha air coibhneis a' cleachdadh bun-bheachd na mais coibhneil tuilleadh, agus tha mais ann an coibhneis shònraichte air a mheas mar mheud neo-atharrachail.  Ceist: Dè a thàinig gu bhith gun fheum?
mìneachadh nas sine de mheud leantainneach agus tarsainn