Cuir crìoch air an abairt a leanas: Ann an 1939, an dèidh a bhith a' toirt ionnsaigh air a' Phòlainn
Dhùin feachdan an àiteachaidh an oilthigh. Bha feum air fir a bha comasach air obrachadh, agus mar sin bho 1940 gu 1944 bha Wojtyła ag obair ann an diofar àiteachan mar theachdaire airson taigh-bìdh, mar neach-obrach làimhe ann an creach cloiche agus airson an fhactaraidh ceimigeach Solvay, gus dìoladh gu a 'Ghearmailt a sheachnadh. Anns a 'Ghearran 1940, choinnich e ri Jan Tyranowski a thug a-steach e don spioradachd Carmelite agus na buidhnean òigridh "Rosary Beò". Anns an aon bhliadhna sin bha dà thubaist mhòr aige, a 'fulang cnap-chruaidh bhriste às deidh dha a bhith air a bhualadh le trama agus a' cumail leònta a dh 'fhàg e le aon ghualainn nas àirde na an tè eile agus stob maireannach às deidh dha a bhith air a bhualadh le truca ann an creach. Bhàsaich athair, a bha roimhe na oifigear neo-choimiseanaichte Austro-Hungarian agus an dèidh sin na oifigear ann an Arm na Polainne, le ionnsaigh cridhe ann an 1941, a 'fàgail Wojtyła mar an aon bhall beò den teaghlach sa bhad. "Cha robh mi aig bàs mo mhàthar, cha robh mi aig bàs mo bhràthair, cha robh mi aig bàs m' athair", thuirt e, a' meòrachadh air na h-amannan sin de a bheatha, faisg air ceithir fichead bliadhna às deidh sin, "Aig fichead, bha mi air a h-uile duine a bha mi dèidheil air a chall mu thràth".