Cuir crìoch air an abairt a leanas: Às deidh an Ath-ghluasad, chuir Humayd e fhèin ri uachdaran Siria, Abdallah ibn Ali, agus eadhon chaidh e còmhla ris nuair a rinn e ceannairc an aghaidh Caliph al-Mansur (r. 754<unk>775) ann an 754. Dh' aithnich e a cho-dhùnadh a dh'aithghearr, ge-tà, agus theich e à campa Abdallah mus deach a sgrios mu dheireadh. A dh'aindeoin sin, dh 'fhuair e earbsa gu luath le riaghladairean le Mansur, an toiseach ann an Jazira (754/55), far an do choinnich e ri ar-a-mach Kharijite deatamach, agus an uairsin ann an Èiphit (759/61). Ann an 762/63 bha e a' frithealadh fo Ìosa ibn Musa ann a bhith a' cur às do dhreuchd Muhammad al-Nafs al-Zakiyya. Trì bliadhna às dèidh sin, chaidh a shuidheachadh gu Armenia, agus ann an 768, chaidh ainmeachadh mar riaghladair Khurasan, dreuchd a choimhead e gus an do bhàsaich e ann an 776. Chaidh a mhac, Abdallah, a leantainn gu geàrr-ùine, a chluich pàirt ainmeil ann an cogadh catharra na
An ceathramh Fitna. Mar a bha leis a' mhòr-chuid de na seann teaghlaichean Abbasid, chaill iad cumhachd, ged nach robh am beairteas aca, às deidh buaidh al-Ma'mun anns a' chogadh catharra.