An uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an t-sreath: Passage: Einstein (1907a) mhol dòigh airson lorg a dhèanamh air buaidh Doppler tar-thaobh mar thoradh dìreach air leudachadh ùine. Agus gu dearbh, chaidh an buaidh sin a thomhas ann an 1938 le Herbert E. Ives agus G. R. Stilwell (deuchainn Ives<unk>Stilwell). Agus mhìnich Lewis agus Tolman (1909) càileachd leudachaidh ùine le bhith a' cleachdadh dà uaireadair solais A agus B, a'siubhal le astar coibhneil sònraichte dha chèile. Tha na uaireadairean a' gabhail a-steach dà speuclair plèana co-shìnte ri chèile agus ris an loidhne gluasad. Eadar na speuclairean tha comharra solais a 'bualadh, agus airson an neach-amhairc a' fuireach anns an aon iomradh ri A, is e ùine uaireadair A an astar eadar na speuclairean air a roinn le astar na solais. Ach ma tha an neach-amhairc aig uaireadair B, tha e a 'faicinn gu bheil comhar
dà