Cuir crìoch air an abairt a leanas: Chaith e a'mhòr-chuid den chogadh air grunn thagraidhean luchd-obrach, agus phòs e Victoire Marion Williams-Freeman ann an 1942. Air a chur air adhart gu colonel, chaidh a chur na oifigear (CO) air a' chiad batailion, Rìogman Manchester, sa Mhàrt 1944. Bha am batailion (a bha roimhe na 6mh Batailion, Arm Chrìochnach mus deach ath-ainmeachadh mar a 'chiad Batailion sa Chèitean 1942), a' frithealadh mar batailion gunna inneal den 53mh (Welsh) Roinn Infantry, cruth TA ciad-loidhne air a cheannas le Major General Robert Ross, air a thrèanadh gu dona agus cha mhòr gun chomas airson dleastanas, ach thug Harington e gu luath gu ullachadh cogaidh iomlan. Thàinig am batailion, còmhla ris an roinn-phrìomh aige, air tìr ann an Normandy, an Fhraing, aig deireadh an Ògmhios, trì seachdainean às deidh na h-eadar-theachd ann an Normandy, agus bha e an sàs ann an sabaid chruaidh fad Bhatal Normandy, agus a'mhòr-chuid de na h-eadar-theachd às deidh sin.
a'sabaid ann an Roinn an Iar, gus an do leig Harington às a' cheannas aig meadhan an t-Sultain 1944, nuair a thàinig e gu bhith na Oifigear Staff Coitcheann Ìre 1 (GSO1) leis an 53mh Roinn HQ. Chùm e an dreuchd seo gu Cèitean 1945. Airson na seirbheisean aige mar CO den 1mh Manchester, chaidh an Òrdugh Seirbheis Mhor DSO a bhuileachadh air Harington tràth ann an 1945.