An dèidh na h-Eadailt a ghlacadh ann an 1870 bho shaorsaichean Frangach Napoleon III, air a' Phàpa, agus air na Zuaves, dh'fhuirich dàimhean eadar an Eadailt agus am Vatican searbh airson na sia fichead bliadhna a leanas leis na Pàpaidhean a' dearbhadh gu robh iad fhèin nan prìosanaich anns a' Phàpa. Bha an Eaglais Chaitligeach Ròmanach gu tric a' cur an aghaidh ghnìomhan nan riaghaltasan Eadailteach, a bha fo bhuaidh secular agus anticlerical, a' diùltadh coinneachadh ri teachdairean bhon Rìgh agus a' cur ìmpidh air Caitligeach Ròmanach gun a bhith a' bhòtadh ann an taghaidhean Eadailteach. Cha bhiodh dàimhean adhartach eadar Rìoghachd na h-Eadailt agus am Vatican air an ath-nuadhachadh gu ruige 1929 an dèidh soidhnigeadh nan Cùmhnantan Lateran. Ceist: Dè aon eisimpleir de mar a bha an Eaglais Chaitligeach a' cur an aghaidh?
Dhiùlt e coinneachadh ri teachdairean bhon Rìgh