Sgrìobh leantainn airson a' phàragraf seo - An dèidh a bhuannachadh ath-thaghadh ann an 1946, thòisich Warren a' planadh airson a bhith a' ruith airson a' cheann-suidhe ann an taghadh ann an 1948. B' e Dewey agus Robert Taft an dithis a bha air thoiseach airson an ainmeachadh, ach bha taic mhòr aig Warren, Harold Stassen, Arthur Vandenberg, agus an t-Seanalair Douglas MacArthur. Ro Cho-chruinneachadh Nàiseanta na Poblachd ann an 1948
Bha Warren a' feuchainn ri e fhèin a shuidheachadh mar thagraiche a dh'fhaodadh nochdadh mar thagraiche co-rèiteachaidh. Ach, choisinn Dewey an ainmeachadh air an treas bhòt den cho-chruinneachadh. Dh'iarr Dewey a-rithist air Warren a bhith na chompanach aige, agus an turas seo dh'aontaich Warren. Gu math air thoiseach anns na cunntasan an aghaidh an Ceann-suidhe Harry S. Truman, an tagraiche Deamocratach, ruith Dewey iomairt faiceallach a bha gu ìre mhòr ag amas air banachdachan seach cùisean. Rinn Warren iomairt air feadh na dùthcha às leth a 'bhileat, ach bha e air a bhriseadh leis nach b' urrainn dha poileasaidhean sònraichte a chuideachadh. Gu iongnadh mòran luchd-amhairc, bhuannaich Truman an taghadh, agus b' e seo an aon taghadh a chaill Warren a-riamh.