Sgrìobh leantainneach airson an abairt seo - chuir Nikita Khrushchev Springer agus Zehrer a' feitheamh sia latha deug airson agallamh. Cha deach e gu math, agus cha b 'urrainn dha Springer a bhith air a chuideachadh le bhith a' feuchainn ri peirear na h-Alba a chreidsinn mu na buannachdan chan ann a-mhàin de neo-eisimeileachd na Gearmailt ach cuideachd de eaconamaidh margaidh shòisealta na Gearmailt an Iar. Bha na Ruiseanaich, mar na h-Ameireaganaich, a' coimhead air an suidheachadh ro-innleachdail aca sa Ghearmailt mar rud riatanach. Cha b' e neo-sheasmhachd an roghainn. Bha Springer gu bhith a 'toirt cunntas air an turas mar" tachartas poilitigeach meadhanach nam bheatha ", a' toirt a-mach nach robh roghainn eile ann an "Westbindung" Konrad Adenauer: a bhith a 'cur às do chomainistich agus a bhith a' cumail a-mach leis a 'chùmhnant Atlantach a Tuath. Nuair a thill e dhùin e càineadh sam bith a dhèanamh air na co-bhanntaich an iar, ge bith an robh e air na Breatannach ann an Cyprus, na Frainge ann an Algeria
, no na h-Ameireaganaich ann an Strait Taiwan, oir "tha feum againn orra ann am Berlin".