Cuir crìoch air an abairt a leanas: Thar an dà cheud bliadhna a thàinig às dèidh sin, bha inbhe an choimhearsnachd gu math mì-chinnteach. A-muigh, bha e air a làimhseachadh mar stèidheachd seòladh sìmplidh, ach a-staigh, bha a 'choimhearsnachd fhathast a' leantainn beatha spioradail air leth dealasach ann an traidisean Benedictine. Ann an 1711, chaidh an teannachadh seo fhuasgladh ann an aonta eadar a 'chòmhnard agus Diùc George-Louis (nas fhaide air adhart Seòras I de Bhreatainn Mhòr) a thaobh na dreuchd seulair a thàinig gu bhith a' riaghladh cuideachd taobh a-staigh ballachan a 'chòmhnard. Gheibheadh Abbey Lüne e fhèin mar phàirt de raon cogaidh dà uair a bharrachd. Ann an 1793, chaidh armachd Frangach tro fhearann faisg air làimh rè an
A' Chiad Cho-bhanntachd anns an do ghabh Rùghadair Hanover pàirt air taobh a' cho-bhanntachd an aghaidh na Frainge. Bha an t-eaglais, Artemisia von Bock, a 'dùileachadh gum biodh còmhnaidh a' tighinn air a 'chùis agus dh' reic i gu sgiobalta stoc mòr de dh 'obraichean ealain, làmhan-sgrìobhainnean agus leabhraichean bhon leabharlann, cuid gu làmhan prìobhaideach, cuid eile gu cùram clàran-tomhais nas motha agus tasgaidhean faisg air làimh. Rè an Dàrna Cogadh bha mòran de na clàran sin air tuiteam bho bhombaidhean nan Com-pàirtichean, agus chaidh mòran a bharrachd obraichean ealain agus làmh-sgrìobhainnean a chall ann an iomagain faisg air deireadh a 'chogaidh nuair a thuit structaran rianachd na Gearmailt agus cha do dh' fhan iad gu h-èifeachdach.