Cuir crìoch air an abairt a leanas: Ann an 1921, rinn luchd-còmhnaidh Beurla ann am Peru aig an robh an staidiam ath-nuadhachadh agus ath-ainmich iad an staidiam bho Estadio Guadalupe gu Stadium Nacional agus thug iad seachad e gu riaghaltas Peruvian. Bha seòmraichean beaga fiodha aige a chaidh a thoirt seachad an dèidh sin don Estadio Teodoro Lolo Fernandez nuair a chaidh a leagail gus àite a dhèanamh airson an stadium ùr a bhiodh a 'toirt aoigheachd don
Farpais Ameireagaidh a Deas ann an 1953. Anns na 1950n, chuir Miguel Dasso agus Ceann-suidhe Peru, an t-Àrd-cheannard Manuel A. Odria, taic-airgid dhan phròiseact airson an stadium ùr a thogail. Bha dùil gun robh comas aig an staidhre ùr de 53,000 agus gun deadh e gu tur à ceimint. Bhiodh comas aig gach ceann de na seiseanan tuath is deas 15,000 fhad's a bhiodh trì ìrean aig na seiseanan an ear agus an iar. Air 27 Dàmhair 1952, chaidh an Estadio Nacional ùr a fhosgladh le mòran fheartan cofhurtail leithid bogsaichean sòghail agus àrdairean ann an aon de na seòmraichean. Thòisich an cuirm-sgrìobhaidh tràth aig 10:00 AM agus mhair e tron oidhche. Bha an cuirm a 'toirt a-steach cuirm duais airson mòran lùth-chleasaichean air leth a' toirt a-steach Teodoro Fernández, Alejandro Villanueva, Jorge Alcalde, bonn òir Oiliompaigeach Edwin Vásquez agus bonn òir Pan American Julia Sánchez agus Gerardo Salazar. Chaidh an geama ball-coise tòiseachaidh a chluich eadar cluicheadairean sgioba ball-coise nàiseanta Peru a chruthaich dà sgioba a bha a 'cluich air an oidhche fon t-siostam solais ùr.