Thoir iomradh air an earrann gu h-ìosal agus an uairsin freagair a 'cheist às deidh sin anns an aon chànan ris an earrann:  Passage: Ged a bha na h-Eiphitich a 'creidsinn gu robh na diathan aca an làthair anns an t-saoghal mun cuairt orra, bha conaltradh eadar na raointean daonna agus diadhaidh air a chuingealachadh gu ìre mhòr ri suidheachaidhean sònraichte. Ann an litreachas, is dòcha gum bi deamhan a 'nochdadh do dhaoine ann an cruth corporra, ach ann am fìor bheatha bha na h-Eiphitich air an cuingealachadh ri dòighean conaltraidh nas neo-dhìreach. Le bhith a 'fuireach anns na h-ìomhaighean sin, dh'fhàg na diathan an staid falaichte aca agus ghabh iad cruth corporra. Dha na h-Eiphitich, bha àite no nì a bha "naomh" air a sgaradh agus fìor-ghlan gu deas-ghnàthach, agus mar sin freagarrach airson dia a bhith a 'fuireach. Bha dealbhan agus sochairean teampall, a bharrachd air beathaichean naomh sònraichte, mar an t-sùil Apis, mar eadar-mheadhanairean diadhaidh san dòigh seo. Thug aislingean agus trannsaichean àite gu math eadar-dhealaichte airson eadar-obrachadh. Anns na stàitean sin, bha e air a chreidsinn, gum b' urrainn do dhaoine tighinn faisg air na diathan agus uaireannan teachdaireachdan fhaighinn bhuapa. Mu dheireadh, a rèir creideasan na h-Èiphit mu bheatha às dèidh a' bhàis, bidh na h-anam daonna a' dol a-steach do shaoghal diadhaidh an dèidh bàs. Mar sin bha na h-Eiphitich a' creidsinn gun robh iad ann an aon ìre ris na diathan nuair a bhàsaich iad agus gun tuig iad gu h-iomlan an nàdar dìomhair aca.  Ceist: Dè a bha na h-Eiphitich a' creidsinn a bha an-còmhnaidh an làthair?
na diathan aca