La P-38F estis sekvita frue en 1943 de la P-38G, uzante pli potencajn Allisons de 1,400 ĉp (1,000 kW) ĉiu kaj ekipita kun pli bona radio. Dekduo de la planita P-38G produktado estis metita flankenmetita por servi kiel prototipoj por kio iĝus la P-38J kun pliaj plibonigitaj Allison V-1710F-17 motoroj (1,425 ĉp (1,063 kW) ĉiu) en restrukturitaj pafarkoj kiuj havis mentono-surĉevalajn intercoolers anstataŭe de la origina sistemo en la gvida rando de la flugiloj kaj pli efikaj radiatoroj. Lockheed subkontraktistoj, aliflanke, estis komence nekapablaj provizi ambaŭ de la produktadlinioj de Burbank kun sufiĉa kvanto de novaj kernaj intercoolers kaj radiatoroj.
P-38G