Komence de la Portugala Restaŭra Milito (1640-1668), la fortikaĵo suferis sian duan sieĝon, fare de soldatoj lojalaj al la Duko de Braganza, kiu iĝis Reĝo Johano la 4-a de Portugalio en 1640. Sub lia regado pliaj riparlaboroj estis faritaj al la fortikaĵo inkluzive de konstruado de kazernoj kaj loĝejoj por la garnizono kaj pliaj defendoj kontraŭ atako de la tero. Pliaj plibonigoj estis efektivigitaj en 1751 sed en 1755 la fortikaĵo suferis difekton kiel rezulto de la Lisbona Tertremo.
La plej grava estis la kolapso de la lumturo en la centro de la placo. La lumturo rekomencis funkciadon en 1761.