La sola itala forto kiu koncernis la aliancanojn estis la itala Reĝa Mararmeo ("Regia Marina"), la kvara plej granda mararmeo en la mondo tiutempe. En novembro 1940, la Brita Reĝa Mararmeo lanĉis surprizan aeran atakon kontraŭ la itala floto ĉe Taranto
kiu kripligis la plej gravajn ŝipojn de Italio. Kvankam la itala floto ne kaŭzis gravan damaĝon kiel estis timita, ĝi konservis signifajn britajn ŝtatkomunumajn mararmeojn en Mediteranea Maro. Tiu floto bezonis batali kontraŭ la itala floto por konservi britajn ŝtatkomunumajn fortojn en Egiptujo kaj la Proksima Oriento de esti fortranĉita de Britio. En 1941 sur la italo-kontrolita insulo Kastelorizo, de la marbordo de Turkio, italaj fortoj sukcesis repeli britajn kaj aŭstraliajn fortojn provantajn okupi la insulon dum Operacio-Absteno. En decembro 1941, sekreta atako de italaj trupoj okazis en Aleksandrio, Egiptujo, en kiu italaj plonĝistoj fiksis eksplodaĵojn al britaj batalŝipoj rezultigante du britajn batalŝipojn estantajn grave difektita. Tio estis konata kiel la Atako kontraŭ Aleksandrio. En 1942, la itala mararmeo kaŭzis gravan baton al brita konvojo-floto provanta atingi Malton dum Operacio Harpoon, mallevante plurajn britajn ŝipojn. Dum tempo, la Aliancitaj mararmeoj kaŭzis seriozan damaĝon al la itala floto, kaj detruis la ununuran avantaĝon de Italio al Germanio.