Resumu la artikolon:  En 1984, Margaret Thatcher renkontiĝis kun Miĥail Gorbaĉov (antaŭ ol li iĝis sovetia gvidanto) por la unua fojo. Demandite pri ŝiaj impresoj, ŝi diris: "Ni povas komerci kune. Ni ambaŭ kredas je niaj politikaj sistemoj. Li firme kredas je la sia; mi firme kredas je la mia. Ni neniam ŝanĝos unu la alian". "Fari negocojn kune" povus resumi la hodiaŭan rilaton inter Vaŝingtono kaj Teherano. Ili havas komunajn interesojn en Irako, Afganio, kaj eble en Jemeno. Kaj ili havas komunan celon: akordiĝi pri la irana atom-programo, eĉ se tio ne eblas. La registaro de Obama havas grandan intereson pri revenigo de Irano al la "komunumo de nacioj", ĉar ĝi estas regiona potenco, grava ludanto en malstabila parto de la mondo. Se la intertraktadoj pri nuklea energio lasus Iranon kiel "ŝtaton en la sojlo" - kapabla fariĝi nuklea potenco en mallonga tempo - Turkio, Egiptujo kaj aliaj en la regiono ankaŭ povus esti tentataj ankaŭ fariĝi nuklea. Kaj Israelo povus plenumi sian minacon de milita atako kontraŭ iranaj instalaĵoj. Sed usonaj kaj iranaj interesoj estas pli proksimaj unu al la alia. Por venki la Islaman Ŝtaton en Irako kaj Sirio, la plej grava kaj plej ŝatata celo de la usona ekstera politiko, necesas grandega helpo de Irano. Krom la koaliciaj aeratakoj, la tertrupoj konsistas el la irakaj sekurecaj fortoj, la ŝijaismaj milicoj kaj la iranaj konsilistoj kaj oficiroj. En kelkaj lokoj, la irana aerarmeo estis aktiva. Dimanĉe, irakaj trupoj kaj la milicoj komencis ofensivon por repreni Tikrit kaj la provincon Salahuddin de ISIS. Post Mosulo, Tikrit eble estas la plej grava posedo de ISIS en Irako. En la fronto, laŭ la irana novaĵagentejo Fars, estis neniu alia ol la gvidanto de la irana Kuds-trupo (aŭ Revolucia Gardistaro), Qasem Soleimani. Soleimani - ofte nomata la spionestro de Irano - havas grandegan influon en Bagdado kaj Damasko. Kaj la Revolucia Gvardio havas influon sur la potenca Shia milico en Irako konata kiel Hashid Shaabi kiu estas grava komponento de la...
Jam delonge malamikoj Usono kaj Irano troviĝas nun sur la sama flanko en kelkaj kritikaj konfliktoj. Nuklea interkonsento malstreĉus sankciojn kontraŭ Irano, kaj permesus al ĝi dediĉi pli da rimedoj por subteni la reĝimon de Assad en Sirio.