Resumu la artikolon:  Kuala-Lumpuro, Malajzio (CNN) Jaquita Gonzales ankoraŭ provas telefoni al sia edzo per sia poŝtelefono. Paron da laborŝuoj oni ankoraŭ havas antaŭ la pordo de ilia hejmo en Kuala-Lumpuro, atendante, ke oni reakiru ilin. Lia uniformo ankoraŭ pendas en ŝranko. Dek du monatojn post la malapero de la flugo 370 de Malajziaj Flugkompanioj sen spuro, Gonzales ne perdis la esperon. Ŝi ne povas. Nek ŝiaj infanoj, aliaj familianoj kaj amikoj. Ne antaŭ ol ni havos definitivajn pruvojn pri la sorto de la aviadilo. "De tempo al tempo, mi telefonas al lia telefono, kaj ĝi iras al voĉpoŝto", ŝi diras. "Vi neniam scias, li eble ŝaltos ĝin, aŭ iu, kiu havas ilin, lasos ilin havi la telefonon kaj vi scias, la espero ankoraŭ estas tie". Ŝi ne estas sola. La familioj de la viktimoj, kun kiuj ni interparolis, tenas la plej malgrandan kredon, ke MH370, kiu malaperis apenaŭ unu horon post sia flugo de Kuala-Lumpuro al Pekino la 8-an de marto de la pasinta jaro, ne kraŝis kaj ke la 239 pasaĝeroj kaj ŝipanoj surŝipe estas vivaj. "Neniuj pruvoj signifas, ke ankoraŭ estas iom da espero. Ni uzas tiun esperon por daŭrigi tagon post tago", diras Gonzales. Sed ŝi vivas en limbo. Ili povas iri nek malantaŭen. Ŝia komforta hejmo en la antaŭurboj de la ĉefurbo de Malajzio restis preskaŭ la sama ekde kiam ŝia edzo, Patrick Gomes, kun kiu ŝi estis geedzita dum preskaŭ 30 jaroj, foriris por labori en la vespero de la 7-a de marto, kiel ĉefa purigisto sur la flugo MH370 al la ĉina ĉefurbo. La sola vera signo, ke la tempo pasis, inter la familiaj fotoj kaj plakedoj, kiuj festas la laborajn atingojn de ŝia edzo, estas ĵurnalo supre de stako en la salono kun la vorto "PERDITA" ŝprucita sur ĝia unua paĝo. Krom la familio, la vivŝnuro de Gonzales estas ŝia laboro. Ŝi administras privatan lernejon kaj infanĝardenon por proksimume 70 infanoj kaj pasigas proksimume 12 horojn tage tie. Ŝi diras, ke okupiĝado tenas ŝin sana. Sed ne pasas tago sen ke ŝi ne pensas pri Patriko. "Mi povas stiri aŭton kaj mi nur devas foriri de la vojo kaj plori. Ĉie, kien mi iras, mi vidas Patrikon", ŝi diras. "En nia hejmo"...
La edzo de Jaquita Gonzales estis membro de la kabina skipo sur la MH370. Ŝi diras, ke ŝi ne povas antaŭeniri, ĝis ŝi ekscios, kio okazis al la aviadilo. Ŝi estas unu el multaj parencoj de pasaĝeroj, kiuj koleras pro la maniero, kiel la aŭtoritatoj traktis ilin.