Kompletigu la sekvantan frazon: La 25an de septembro 1954, la tiama ĉefministro U Nu en sia radiadreso al la nacio parolis pri la politika lojaleco de rohingjaj islamanoj al ĉefe budhana Birmo. Ĉi tiu uzado de la termino "Rohingya" estas grava en la senco, ke hodiaŭ Birmo neas akcepti ĉi tiun kategorion entute kaj nomas ilin "Bengali". Dum la sama tempo aparta administra zono May Yu estis establita, kiu ampleksis la plej grandan parton de la nuna Ŝtato Norda Rakhine, kiu havis rohingjojn kiel sian plimultan etnan grupon. Unu el la celoj de ĉi tiu areo kun islama plimulto estis "lukti por paco kun Pakistano". Brigadgeneralo Aung Gyi, unu el la deputitoj de generalo Ne Win, en 1961 klarigis rohingjojn kiel; <unk>En la okcidento, May Yu-distrikto limas al Pakistano. Kiel okazas kun ĉiuj komunumoj de la landlimaj regionoj, estas islamanoj ambaŭflanke de la landlimo. Tiuj, kiuj estas ĉe la pakistana flanko, estas konataj kiel pakistananoj, dum la islamanoj ĉe la birma flanko de la landlimo estas konataj kiel rohingjoj. Sed ekde
La armea ĥunto de Birmo ekregis la landon en 1962, kaj la rohingjoj estis sisteme senigitaj je siaj politikaj rajtoj. En 1962, la militista diktatoro generalo Ne Win transprenis la registaron kaj komencis efektivigi naciisman tagordon, kiu havis siajn radikojn en rasa diskriminacio. En 1978 la militista registaro lanĉis la operacion Nagamin por apartigi la civitanojn de la eksterlandanoj. Tio estis la unua kunordigita grandskala perforta atako kontraŭ rohingjoj. Naciaj Registraj Kartoj (NRC) estis forprenitaj de ŝtataj agantoj por neniam esti anstataŭigitaj. La sekvanta perforto devigis 200 000 rohingjojn fuĝi al Bangladeŝo. Bangladeŝo neis eniron al la rohingjoj en sian teritorion kaj blokis manĝajn porciigojn, kio kaŭzis la morton de 12 000 el ili. Post duflankaj intertraktadoj, la rohingjoj estis repatriigitaj.