Kompletigu la sekvan frazon: Reĝaj fortoj sub Morillo kaj Morales
kaptis Kartagenon kaj Bogoton en 1816. Antaŭ ol foriri al Nova Granado Morillo malmendis la plej multajn el la neregulaj fortoj kiuj batalis sub Boves, krom tiuj kiujn li prenis al Nova Granado. Kun malmultaj perspektivoj, iuj "pardos" kaj "llaneros" komencis aliĝi al la ribeloj kiuj krevis kontraŭ hispana rego en la larĝaj ebenaĵoj de suda Venezuelo. Dume, Bolívar elektis veli al Jamajko por rekruti britan helpon, kiu estis rifuzita. De tie, li iris al Haitio, kiu estis la unua latin-amerika respubliko iĝinta sendependa. Kun la subteno de la haitia prezidanto Alexandre Pétion kaj kun la maramea helpo de Luis Brión, alia elmigranto, kiu estis komercisto de Curaçao, Bolívar revenis al Margarita Island, sekura respublikana reduto, sed lia komando de la respublikanaj fortoj daŭre ne estis firma. Mariño, kiu revenis kun Bolívar el Haitio, gvidis siajn proprajn ekspediciojn kaj sukcesis dumtempe kapti Cumaná en 1817. Kun Brión provizanta malgrandan floton, Bolívar velis okcidenten laŭ la venezuela marbordo al Ocumare de la Costa (la Ekspedicio de Los Cayos), kie, en plenumo de la peto de Pétion, li oficiale proklamis la finon de sklaveco (kvankam tio iĝis neatendita). Morales, reen en Venezuelo post submetiĝo de Nova Granado, atakis la respublikanajn ekspediciajn fortojn kun armeo, kiu multe superis la respublikanojn. Bolívar fuĝis, velante denove al Haitio kun Brión. Tamen, Piar kaj Gregor MacGregor, skota soldato de riĉaĵo, kiu antaŭe estis aktiva en Nova Granado, sukcesis eskapi kun siaj fortoj en la internon de la lando, venkante Morales ĉe El Juncal en septembro 1816 antaŭ moviĝado sude al Guayana.