Brierre iĝis la direktoro de École normale de Chatard de kamparaj instruistoj en 1928 en la aĝo de dek naŭ. Brierre estis nomumita poste, en la aĝo de 21, kiel Sekretario de la Legado en Parizo, kie li prenis kursojn en politika scienco. En 1931, li komencis studi juron kaj kompletigis siajn kursojn en 1935. Li estis estro de la Kultura Dividado de la Ministro pri Eksterlandaj Aferoj, Direktoro de la Turisma Buroo kaj tiam Vicministro de Ŝtato de la Ministerio pri Turismo. Brierre ankaŭ estis membro de la Registara Konsilio kaj estis nomita Ambasadoro de Haitio en Bonaero. Brierre laboris kiel politikisto kaj diplomato. Li aperis en la 1930-aj jaroj kiel poeto kaj aktivulo en la kontraŭreago kontraŭ la usona okupo de Haitio.
(1915<unk>34). Lia eposa verso festis la heroojn de la haitia sendependeco kaj la nigra raso. Lia Black Soul (1947) kaj La Source (1956) estas bone konataj ekzemploj de la poezio de Negritude. En 1932, Brierre fondis la gazeton "La Bataille", kie ĝia kritiko kontraŭ la reĝimo de Stenio Vincent kaj la usona okupo gajnis al li du jarojn da fermita aresto en la nacia penitenciario.