Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Rilatoj inter la grekaj kaj turkaj ŝtatoj estis markitaj de alternaj periodoj de reciproka malamikeco kaj repaciĝo ekde kiam Grekio akiris sian sendependecon de la Otomana Imperio en 1830. Ekde tiam, la du landoj alfrontis unu la alian en kvar gravaj militoj: la Greka-Turka Milito (1897), la Unua Balkana Milito (1912-1913), la Unua Mondmilito (1914-1918), inkluzive de la greka genocido (1913-1922).
, kaj finfine la Greka-Turka Milito (1919-1922), kiuj estis sekvitaj per la greka-turka populaciinterŝanĝo kaj periodo de amikaj rilatoj en la 1930-aj jaroj kaj 1940-aj jaroj. Ambaŭ landoj eniris NATO en 1952. La rilatoj denove malboniĝis post la 1950-aj jaroj pro la pogromo de Istanbulo en 1955, la kipra problemo, kaj la elpelo de la Istanbulaj grekoj en la 1960-aj jaroj, la cipra puĉo en 1974, tuj sekvita de la turka invado de Kipro en 1974, la armea krizo en 1996 kaj postaj militaj konfrontiĝoj pri la egea disputo. Periodo de relativa normaligado komenciĝis post 1999 kun la tiel nomata "sismo-diplomatio", kiu precipe kondukis al ŝanĝo de la antaŭe firme negativa sinteno de la greka registaro pri la temo de la aliĝo de Turkio al la Eŭropa Unio. Ekde 2021, militaj streĉitecoj denove pliiĝis pro konfliktoj pri maraj zonoj en la Egeo kaj orienta Mediteraneo.