Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La dividado de Banks teknike apartenis al George McClellan malgraŭ funkcii kiel sendependa komando en la Shenandoah-Valo. La 14-an de marto 1862, prezidanto Lincoln eldonis plenuman ordon formantan ĉiujn soldatojn en la sekcio de McClellan en korpusojn. Bankoj tiel iĝis korpkomandanto, respondeca pri sia propra iama dividado, nun ordonita de brigadgeneralo Alpheus Williams, kaj la dividado de brigadgeneralo James Shields, kiu estis aldonita al la komando de Bankoj. Post kiam Stonewall Jackson estis turnita reen ĉe la Unua Batalo de Kernstown la 23-an de marto, Bankoj estis anstataŭe ordonitaj persekuti Jackson supren laŭ la valo, por malhelpi lin plifortigi la defendojn de Richmond. Kiam la viroj de Bankoj atingis la sudan Valon ĉe la fino de malfacila provizo-linio, la prezidanto revokis ilin al Strasburgo, ĉe la norda fino. Jackson tiam marŝis rapide malsupren la apuda Luray Valley, kaj renkontis kelkajn el la fortoj de Bankoj en la Batalo de Front Royal la 23-an de majo. Tio instigis Bankojn retiriĝi al Winchester, kie Jackson denove atakis
la 25-an de majo. La uniaj fortoj estis malbone aranĝitaj en defendo, kaj retiriĝis en malordo trans la rivero Potomac kaj reen en Marilandon. Provo kapti la fortojn de Jackson en pinĉilmovado (kun fortoj gviditaj de John Frémont kaj Irvin McDowell) malsukcesis, kaj Jackson povis plifortikigi Richmond. Bankoj estis kritikita pro mismanipulado de siaj soldatoj kaj elfarado de neadekvata sciigo en la kampanjo, dum liaj politikaj aliancanoj serĉis kulpigi la militministerion pri la fiasko.