Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Kelkajn tagojn poste, en radioraporto, la Imperiestro de Japanio anoncas la finon de la Milito per deklaro de kapitulaco
al la Aliancitaj Nacioj. Suzu, kiu kutimiĝis al la unusola fokuso de konservado de la familio vivanta, estas devigita akcepti la realecon de siaj perdoj kaj falas en malesperon. Usonaj okupaciaj trupoj, ne plu la malamiko, venas al Kure kaj provizas manĝaĵon. Suzu vizitas la familian domon de sia avino Ito en Kusatsu, kampara urbo okcidente de Hiroŝimo kaj ekster la trafita areo, por vidi sian fratinon Sumi, la nuran pluvivan familion de Suzu. Sumi informas ŝin pri la sorto de iliaj gepatroj: ilia patrino foriris por provizaĵoj kaj supozeble estas unu el la 70,000 homoj, kiuj estis mortigitaj senprokraste per la komenca eksplodo kaj ŝoka ondo, dum ilia patro mortis kelkajn monatojn poste post malsaniĝo kaj veneniĝo de ebla radiado. Sumi mem grave malsaniĝis pro la radiado postlasita de la radioaktivaj faltoj. Shusaku revenas kaj renkontiĝas kun Suzu. Ili renkontas knabineton, militorfilon luktantan por postvivi, kaj adoptas ŝin. Suzu malrapide reakiras sian pasion por la vivo, kun la kuraĝo kaj amo de siaj amikoj kaj familio. Dum la kreditaĵoj ruliĝas, ilia adoptita filino estas montrita kreskanta en la Hojo-loĝejo, kudrante vestaĵojn, helpita de Suzu en postmilita Japanio.