Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Vilhelmo malfidis eksterlandanojn, precipe iujn ajn francojn, kiujn li agnoskis kiel "antaŭjuĝon". Li ankaŭ forte sentis, ke Britio ne devus enmiksiĝi en la internajn aferojn de aliaj nacioj, kio alportis lin en konflikton kun la intervenisma ministro pri eksteraj aferoj, Lord Palmerston. Vilhelmo subtenis la belgan sendependecon.
kaj, post neakcepteblaj nederlandaj kaj francaj kandidatoj estis prezentitaj, preferis princon Leopoldo de Saksio-Koburgo kaj Goto, la vidvo de sia nevino, Karlo, kiel kandidato por la lastatempe kreita belga trono.