Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĉe la komenco de la Bangladeŝa Milito
Post la sendependiĝo kaj aresto de Mujib, Ahmad kaj aliaj gvidantoj de la Awami League kolektiĝis en Meherpur por formi la registaron de Bangladeŝo en ekzilo. Syed Nazrul Islam funkciis kiel portempa prezidanto dum Mujib estis deklarita prezidanto, Tajuddin Ahmad estis nomumita ĉefministro kaj Ahmad fariĝis ministro pri eksteraj aferoj. En tiu kapacito, Ahmad devis konstrui internacian subtenon por la kaŭzo de la sendependeco de Bangladeŝo. Sed lia rolo kiel ministro pri eksteraj rilatoj iĝis kontestata, ĉar li volis pacan solvon, restante en Pakistano laŭ la Ses-punkta Ĉarto de sia gvidanto Ŝejko Mujib. Zafrullah Chowdhury asertas, ke Ahmad ne agis sola rilate al tio kaj ke gvidantoj de la Awami-Ligo estis implikitaj.