Ĝi malligas oksidantan fosforiladon en kartilagaj (kaj hepataj) mitokondrioj, difuzante de la interna membrana spaco kiel protona portanto reen en la mitokondrian matrikson, kie ĝi ionigas denove por liberigi protonojn. Aspirino bufras kaj transportas la protonojn. Kiam altaj dozoj estas donitaj, ĝi povas fakte kaŭzi febron, pro la varmeco liberigita de la elektrona transportĉeno, kontraste al la kontraŭpireta ago de aspirino vidita kun pli malaltaj dozoj. Krome, aspirino indukas la formadon de NO-radikaloj en la korpo, kiuj estis montritaj en musoj por havi sendependan mekanismon de reduktado de inflamo. Tiu reduktita leŭkota adherado estas grava paŝo en la imuna respondo al infekto; estas nesufiĉa indico, tamen, ke N-B-F acido estas la centra faktoro, kiu helpas moduli infekton, inkluzive de N-B-F acido.
komplekso de transkripcia faktoro