En 1944, kun la demisio de ĉefministro Hideki Tojo, Yamada falis el politika favoro, kaj estis reasignita en julio reen al Manĉukuo kiel la fina komandanto de la Kwantung-armeo, kaj li samtempe tenis la poziciojn de japana ambasadoro al Manĉukuo kaj Ĝenerala Guberniestro de la Kwantung-Lizita Teritorio. Li rapide konsilis al la Imperia Ĝenerala Ĉefsidejo, ke estus maleble teni la limon kun Sovet-Unio kun la asignitaj fortoj, ĉar la Kwantung-Armeo estis plejparte malplenigita per translokigo de spertaj soldatoj (kun la plej granda parto de ilia ekipaĵo) al la Pacifika teatro de la milito. Sen helpo venanta de Japanio, Yamada provis organizi grandan nombron da malbone trejnitaj soldatoj kaj volontuloj en ok novajn infanteriodiviziojn kaj sep novajn infanteriobrigadojn, kaj retiriĝi de limregionoj por protekti la strategian kernon de la nacio. Tamen, kiam la sovetia armeo invadis Manĉurion
La 9an de aŭgusto 1945, multaj el la provizoraj fortoj de Yamada estis ne pli ol 15% batalpretaj kaj estis rapide transpasitaj.