Kompletigu la sekvan frazon: Anstataŭe, tiu periodo iĝis la rakonto de la krepuska lukto de la Empiro. Malgraŭ armeaj reformoj, la otomana armeo renkontis katastrofan malvenkon en la Italo-Turka Milito (1911-1912) kaj la Balkanaj Militoj (1912-1913), rezultigante, ke la otomanoj estis elpelitaj el Nordafriko kaj preskaŭ el Eŭropo. Daŭra agitado kondukanta al la Unua Mondmilito rezultigis la 31an de marto-okazaĵon, la otomanan puĉon de 1912 kaj la otomanan puĉon de 1913. La registaro de la Komitato de Unio kaj Progreso (CUP) iĝis ĉiam pli radikala dum tiu periodo, kaj faris etnan purigadon kaj genocidon kontraŭ la armena, asira, kaj germana popoloj de la imperio.
Grekaj civitanoj, okazaĵoj foje kolektive referitaj kiel la malfruaj otomanaj genocidoj. La otomana partopreno en la Unua Mondmilito finiĝis per malvenko kaj la dividado de la ceteraj teritorioj de la imperio laŭ la kondiĉoj de la Traktato de Sèvres. La traktato, formulita ĉe la konferenco de Londono, asignis nominalan teron al la otomana ŝtato kaj permesis al ĝi reteni la nomon de "Ottomana Kalifujo" (simila al Vatikano, sacerdot-monarkia ŝtato regata de la katolika papo), lasante ĝin grave malfortigita. Unu faktoro malantaŭ tiu aranĝo estis la deziro de Britio malhelpi la Khilafat Movadon.