Li sukcedis sian patron en tiu oficejo en 1616, kaj en la sekva jaro partoprenis la kunvenon de eminentuloj en Rueno kunvokita de la juna Ludoviko la 13-a. En 1618 li estis nomumita konsilisto de ŝtato kaj en marto 1624 estis vokita al Parizo, kie li trovis favoron de la kardinalo Richelieu. Li montris administran kapablon kaj grandan lojalecon al la centra registaro kiel intendant en Guienne en 1627, kie liaj plenumaj kvalitoj venis al la antaŭo, kaj kie iĝis klare ke li rompis kun sia fono en la "parlamentoj" por iĝi fidinda ano de Richelieu. En 1628 li negocis la limdilimigon kun Hispanio. En 1629 li estis kun la armeo de la reĝo kaj kardinalo en la Milito de la Mantua Sukceso, kie li restis en Torino por labori pri la pacnegocadoj, post kiam la reĝa partio revenis al Francio; tiel antaŭ 1631 li ekkonis Mazarin, kiun li povis prezenti al Richelieu. Servien estis unu el la subskribintoj de la Traktato de Cherasco
kaj de la traktatoj kun la Duko de Savojo (1631-1632).