Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Protestantaj poloj forlasis Pollandon por Ameriko serĉante pli grandan religian liberecon. Tio ne estis pro la Kontraŭreformacio en Pollando; en Pollando, la jezuitoj disvastigis Katolikismon ĉefe per antaŭenigado de religia edukado inter la junularo. Post la sveda diluvo
, Polaj Fratoj, kiuj estis viditaj kiel svedaj simpatiantoj, estis rakontitaj konvertiĝi aŭ forlasi la landon. La Polaj Fratoj estis ekzilitaj laŭleĝe el Pollando en 1658, kaj ili alfrontis fizikajn batalojn, konfiskadon de posedaĵoj kaj juĝaj monpunoj pro prediko de sia religio. Polaj ekzilitoj origine serĉis rifuĝon en Anglio, sed malhavante subtenon, serĉis pacon en Ameriko. La plimulto de la ekzilitaj poloj alvenis en Nov-Svedujo, kvankam kelkaj iris al Nov-Amsterdamo kaj la angla kolonio Virginio. Ekzistas neniu indico de pola enmigrado al katolikaj hispanaj aŭ francaj teritorioj en Nordameriko en la 17-a jarcento, kiun historiisto Frank Mocha sugestas estas signalo ke fruaj poloj estis protestantoj kaj volis vivi kun protestantoj en Ameriko. Tiuj poloj estis ĝenerale bonedukitaj kaj aristokrataj. Unu konata enmigrinto, pioniro Anthony Sadowski, venis de areo loĝita de Moravaj Fratoj kaj Arjanoj en la Sandomierz Voivodeship de la Pola-Litova Respubliko, kongrua kun religia elirado. Esplorado konfirmis ke unu el liaj unuaj agoj post alveno estis viziti polan protestantan kolonion en Nov-<unk>erzejo, kaj lia onklo, Stanislaw Sadowski, konvertiĝis al Kalvinismo antaŭ fuĝi de Pollando. Protestantoj (kaj aliaj ne-katolikoj) reakiris siajn rajtojn kaj religiajn liberecojn en Pollando en 1768, finante premon forlasi Pollandon pro religiaj kialoj.