Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Je la komenco de la sieĝo de Edeso
en novembro 1144, Basilio aliĝis al siaj katolikaj kaj armenaj kolegoj, episkopoj Hugo kaj Johano, por organizi la defendon de la urbo. Li persvadis Hugh serĉi armisticon, sed la oferto ne atingis la sieĝantan turkan komandanton, Zengi. Dum la du tagoj da rabado kaj masakro, kiuj sekvis la rompon de la muroj la 24-an de decembro, Bazilio mem estis kondukita ĉirkaŭe sur ŝnuro, nuda kaj kun sia barbo razita. Zengi renkontis lin, kiam li eniris la urbon post la du tagoj. En la tendo de Zengi, Basil impresis la komandanton per sia humileco, kuraĝo kaj flueco en la araba. Zengi vestis lin kaj la du diskutis la rekonstruon de la urbo. Laŭ Mikaelo la Granda, "dum Zengi regis en Edeso [...] tiu respektinda episkopo estis tre influa". Bazilio respondecis pri la repopulado de la urbo.