Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - La Dua Krucmilito estis vokita post la falo de Edeso
al Zengi en 1144. En 1147, armeoj gviditaj de Konrado la 3-a de Germanio kaj Ludoviko la 7-a de Francio komencis siajn apartajn vojaĝojn al la oriento; post trapasado de Konstantinopolo, Konrado suferis pezan malvenkon en Anatolio, kaj retiriĝis por renkonti Ludovikon ĉe Nicaea. Konrado tiam pasigis la vintron en Konstantinopolo dum Ludoviko daŭrigis suden al la mediteranea marbordo, ĉikanita de la turkoj laŭ la vojo, kaj finfine velis al Antioĥio, tiam regita de Raimondo de Poitiers, onklo de lia edzino Eleonora de Akvitanio. Konrado alvenis en Akreo en aprilo, kaj Ludoviko marŝis sude de Antioĥio. La nobeluloj de Jerusalemo bonvenigis la alvenon de soldatoj el Eŭropo, kaj oni anoncis, ke konsilio kunvenos en Akro; kiel Vilhelmo de Tiro diras, "kune kun la nobeluloj de la regno, kiuj posedis precizan scion pri aferoj kaj lokoj, ili zorgeme pripensis, kiu plano estas plej oportuna".