Por 1985, la MP4/2 estis ĝisdatigita kun pli pura aerodinamiko kaj re-dizajnitaj flugiloj (por konformi kun novaj regularoj kiuj malpermesis la "winglets" sur la malantaŭaj flugiloj de la aŭtoj kiuj estis en uzo ekde 1983) kaj estis sinkronigita la "MP4/2B", dum Porsche rafinis la TAG-motoron kun plibonigita potenco (en vetkuro kaj en kvalifiko) kaj fuela konsumo. La suspendo devis esti restrukturita post kiam McLaren estis devigita ŝanĝi de Michelin al Goodyear pneŭoj kiam la franca firmao retiriĝis el Formulo 1. Tamen, la konkurenco pli-malpli kaptis. Michele Alboreto en sia &lt;a href="Ferrari%20156/85"&gt;Ferrari 156/85&lt;/a&gt; batalis kontraŭ Prost por la plej granda parto de la sezono, ĝis la pli granda fidindeco de McLaren kaj ilia supereco en la altrapidaj cirkvitoj kiuj sekvis rakontis en ambaŭ ĉampionecoj. Prost gajnis sian unuan ĉampionecon kun 5 venkoj kaj finis la titolon kun du raŭndoj ankoraŭ kurantaj finante kalkulita 4-a en la Eŭropa Granda Premio
en Brands Hatch (Prost koncedis ke li ne ŝatis "veturi por poentoj" kiel li havis en Brands kaj la antaŭa vetkuro en Belgio, sed post perdado de la lastaj du ĉampionecoj de nur 2 kaj 1⁄2 poento respektive, ne volis riski perdi por tria fojo). McLaren postulis sian duan sinsekvan ĉampionecon de la konstruistoj, gajnante 90 poentojn al la 82, de Ferrari, kun Williams-Honda kaj Lotus-Renault egaligitaj je 71 poentoj, kvankam Williams venkis en kvar vetkuroj al la tri de Lotus.