Kompletigu la sekvan frazon: Krome, pluraj tragedioj daŭre trafis lin. En 1942 lia edzino Elisabet mortis kaj en 1943 lia filino Raya, naskita de juda patrino, estis deportita al la koncentrejo Gaggenau de la nazioj, kiuj okupis Alzacon. Debora Logak, la patrino de siaj infanoj loĝantaj en Montrouge proksime de Parizo, estis arestita en julio 1942 en la sinistra franca polico atako de la
Vélodrome d'Hiver. Ŝi estis tenita en la internigejo de Drancy kaj oni kredis, ke ŝi estis mortigita en la internigejo de Auschwitz. Aŭdinte, ke la Tria Reikso subtenis artistojn, Fiebig sendis pensiajn petojn al Goebbels, kiu ne povis zorgi malpli pri la verkoj de la pentristo. Kvankam germano de naskiĝo, li ne estis bone akceptita de la nazia administracio, precipe kiel indiĝeno de Kurlando. Li estis preskaŭ devigita elmontri sian laboron dum la milita okupo de Francio fare de Germanio kontraŭ neklaraj promesoj de pensio, kiuj neniam realiĝus. Lia filino Raya estis mirakle ŝparita post mallonga nazia aresto. Malgraŭ pluraj petoj, la franca civitaneco neniam estos koncedita al li. Vundita de malfacila vivo dum ambaŭ mondmilitoj kaj personaj dramoj, li preskaŭ blindiĝis de 1946 kaj ne plu povis pentri aŭ labori. Post la milito, li estis sendita en 1948 al la Schweisguth-kazerno en Sélestat starigita de la Socia Subteno por la malriĉuloj. Fiebig restos nostalgia por la pejzaĝoj de Kurlando dum sia tuta vivo. Li mortis en malriĉeco en Sélestat la 6an de februaro 1953, postlasante Raya kaj signifan sed nerekonitan arton. Liaj parencoj raportis ke li estis entombigita en la protestanta tombejo, sed la urbo Sélestat, kies strato estas nomita laŭ li, havas neniun noton pri lia tombo en siaj registroj.