Kompletigu la sekvan frazon: Marchenko, origine senpolitika naftoboristo el malriĉa fono, turnis sin al verkado kaj politiko kiel rezulto de pluraj epizodoj de malliberigo komenciĝantaj en 1958, dum kiu li komencis asociiĝi kun aliaj disidentoj. Marchenko akiris internacian famon en 1969 per sia libro, "My Testimony", aŭtobiografia raporto verkita post lia alveno en Moskvo en 1966 pri liaj tiamaj lastatempaj frazoj en sovetiaj laborejoj kaj malliberejoj. Post limigita cirkulado ene de Sovet-Unio kiel "samizdat", la libro kaŭzis sensacion en la Okcidento post kiam ĝi rivelis ke la sovetia gulaga sistemo daŭris post la morto de Josif Stalin. En 1968, en la antaŭa parto de la
Post la sovetia invado de Ĉeĥoslovakio, Marĉenko skribis malferman leteron antaŭdirantan la invadon. Arestita denove, li estis liberigita en la fruaj 1970-aj jaroj, sed en 1974 li estis pridemandita kaj interne ekzilita al Irkutsk Oblast. En 1976, Marchenko iĝis unu el la fondmembroj de la Moskva Helsinka Grupo, antaŭ esti denove arestita kaj malliberigita en 1981, kie li daŭre skribis dum sia mallibereja tempo, diskonigante la sorton de sovetiaj politikaj kaptitoj. Pasiginte entute ĉirkaŭ 20 jarojn en malliberejo kaj en interna ekzilo, Nathan Shcharansky diris pri li: "Post la liberigo de Jurij Fjodoroviĉ Orlov, li estis sendube la plej grava sovetia konsciencmalliberulo". Li fariĝis unu el la "ĉiamaj malliberuloj" de Sovet-Unio.