La nuntempa sporto de glacihokeo estis evoluigita en Kanado, precipe en Montrealo, kie la unua endoma ludo estis ludita la 3-an de marto 1875. Kelkaj karakterizaĵoj de tiu ludo, kiel la longo de la glitveturejo kaj la uzo de disko, estis konservitaj ĝis hodiaŭ. Amatoraj glacihokeo-ligoj komenciĝis en la 1880-aj jaroj, kaj profesia glacihokeo originis ĉirkaŭ 1900. La Stanley-pokalo, emblemo de glacihokeo-kluba supereco, unue estis aljuĝita en 1893 por rekoni la kanadan amatoran ĉampionon kaj poste iĝis la ĉampioneca trofeo de la NHL. En la fruaj 1900-aj jaroj, la kanadaj reguloj estis adoptitaj de la Ligue Internationale de Hockey Sur Glace, la antaŭulo de la IIHF, kaj la sporto estis ludita por la unua fojo ĉe la Olimpikoj dum la Somera Olimpiko de 1920. Kvankam virinoj ludis ekde la komenco de la ludo, la virina hokeo ne estis profesie organizita ĝis multe pli poste, la unua IIHF Women's World Championship (IIHF Virina Monda Ĉampioneco).
Ĝi estis unue prezentita en la Olimpikoj de Japanio en 1990, kaj estis enkondukita en la Olimpikoj de Japanio en 1998.