La armea situacio de la Hispana Respubliko daŭre plimalboniĝis sub la registaro de Negrín, plejparte pro la supera kvalito de la kontraŭstaraj generaloj kaj oficiroj, multaj el kiuj estis veteranoj de la Milito de Rif, kaj antaŭ 1938 la superforta avantaĝo de la ribelantoj laŭ viroj (20%), aviadiloj kaj artilerio provizitaj de Germanio kaj Italio. Dum 1938, la senĉesa sinsekvo de gravaj armeaj malvenkoj kaj la malsukceso de ĉiuj provizaĵoj de franc-brita helpo, estis reflektita en plimalboniĝo de materiaj vivkondiĉoj en la malantaŭo (precipe laŭ manĝaĵo) kiu profunde influis la politikan moralon de la popola kaj armea rezisto de la Respublikana flanko. Malfrue en 1938, la frostigita kaj duonmalsata civila loĝantaro en la Sieĝo de Madrido
suferis de severa subnutrado pro la limigita ĉiutaga racio de 100 gramoj da pano kaj lentoj (sinkronis "Dr. Negrín's pilolojn"). Senkuraĝigite de kvina kolono, milita laceco ekregis Madridon kaj malvenkemo estis ĝeneraligita.