Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Richardot baldaŭ sekvus la ekzemplon de la ŝtatoj de Artois, Hainaut kaj Lille, Douai kaj Orchies kaj repaciĝus kun la nova Ĝenerala Guberniestro, Alexander Farnese. Li eĉ verkis satiran atakon kontraŭ Vilhelmo la Silenta, publikigita anonime kiel "Le Renart decouvert" (Mons: Rutger Velpius, 1580). Farnese estis rapida por rekoni la talentojn de Richardot, konfirmis sian membrecon de la Reĝa Konsilio en 1580 kaj vidis al lia nomumo kiel prezidanto de la Konsilio de Artois en 1581. Unu el liaj unuaj atingoj estis persvadi la Ŝtatojn de Artois por akcepti la revenon de hispanaj unuoj de la Armeo de Flandrio. Baldaŭ poste Richardot estis nobeligita de Filipo la 2-a. La 26an de februaro 1583, li estis nomumita konsilisto de la Ŝtata Konsilio, la plej alta de la Flankaj Konsilioj kaj kiel tia respondeca por konsili pri ŝtataj aferoj. Farnese dungis Richardot en multaj el la intertraktadoj kiuj certigis la repaciĝon de urboj en Flandrio kaj Brabanto. Inter tiuj estis Ipro, Bruĝo, Gento, Bruselo kaj Antverpeno
Ĉu vi ne scias? Li ankaŭ estis metita en pagendaĵo de la delegacio kiu renkontiĝis kun la senditoj de reĝino Elizabeto la 1-a ĉe Bourbourg en 1587, en ŝajnigita provo fini malamikecojn inter Anglio kaj Hispanio. Dume, Farnese sendis Richardot dufoje al la tribunalo de Madrido. Lia misio en 1583-1584 estis akiri pli da viroj kaj monon por la milito en Nederlando. En 1589 li estis sendita por klarigi la malsukceson de Farnese invadi Anglion kun la hispana Armada.