Kompletigu la sekvan frazon: La projektisto de ĉi tiu la plej granda el la ĝardenaj konstruaĵoj estas nekonata, kaj Earl Temple kaj Thomas Pitt, unua barono Camelford estis sugestitaj kiel la arkitekto. Konstruita el ŝtono, inter 1747 kaj 1749, la konstruaĵo situas kie la du gamboj de la valo renkontiĝas. Ĝi estas levita sur podio kun ŝtuparo supren al la ĉefa enirejo, la ĉelo kaj pronaos estas ĉirkaŭita de peristilo de 28 flavitaj romiaj jonaj kolonoj, dek sur la flankoj kaj ses ĉe ĉiu fino. La ĉefa fronto enhavas skulptaĵon de Peter Scheemakers de "Kvarono de la mondo alportanta siajn diversajn produktojn al Britanio", ekzistas ses statuoj akroterion de gisita plumbo pentrita por simili ŝtonon sur kaj la orientaj kaj okcidentaj frontoj. En la frizo de la entablaturo estas la vortoj "CONCORDIAE ET VICTORIAE", la skulptaĵo sur la konstruaĵo datiĝas de la 1760-aj jaroj kiam ĝi estis transformita en monumenton al la brita venko en la Sepjara Milito. La plafono de la peristilo estas bazita sur gravuro de Robert Wood de plafono en Palmyra. Ene de la pronaoj kaj cella estas 16 terakotmedaljonoj festantaj britajn venkojn en la Sepjara Milito, ĉi tiuj estis dizajnitaj de James "Atena" Stuart, ĉiu estas gravurita kun la nomo de la batalo: Kebekio; Martiniko & c.; Louisbourg; Gvadelupo & c.; Montrealo; Pondicherry & c.; la marbatalo de Belleisle; la marbatalo de Lagoso; Crevelt &amp; Minden; Fellinghausen; Goree kaj Senegalo; Crown Point, Niagara kaj Quesne; Havano kaj Manilo; Beau Sejour,
Cherburgh kaj Belleisle. La lignaj pordoj estas pentritaj en prusa bluo kun oritaj elstarigoj sur la muldadoj. Super la pordo estas surskribo de Valerius Maximus: