Kompletigu la sekvan frazon: En la tumulta periodo post la morto de Cezaro, dum la ascendo de la Dua Triumvirlando, Gaŭlio estis agita de diversaj komandantoj, ĝis M. Vipsanius Agrippa alvenis kiel prokonsulo en 39 por estingi tumulton. Akademiuloj pagis relative malmulte da atento al la demando de kial Gaŭlio ne ekspluatis la malordon de Romo dum la civitaj militoj de la 40-aj kaj 30-aj jaroj por ribelli "en toto"; foje oni supozas, ke la loĝantaro estis tro dekumita por stari, sed la nombroj ĝis nun, kiel ili estas konataj, igas tion neverŝajna. En 57, ekzemple, Cezaro raportis ke la Nervioj havis 50,000 virojn de batala aĝo; li supozis ke nur 500 postvivis la Batalon de la Sabis, sed kvin jarojn poste ili povis disponigi forton de 5,000 viroj. Kvankam la ciferoj povas esti absolute nefidindaj, ili indikas la rezistecon de la loĝantaro. En 52, post la kapitulaco de la pan-gala armeo ĉe
Alesia, Cezaro donis amnestion al la armeoj de kaj la Arverni kaj Aedui, ĉiu el kiuj li taksis je 30,000 viroj, kaj sendis ilin hejmen. Post la fiasko de la strategio de Vercingetorix de amasigado de aliancitaj fortoj, la pluvivaj gaŭlaj gvidantoj daŭre kondukis gerilan militon kun iom da sukceso kaj espero de elĉerpiĝo, ĝis Marko Antonio (Marko Antonio) venis al aranĝo kun la lasta kelta reĝo konata por reteni sian sendependecon, Kommio de la Atrebates, kiu gvidis la krizhelpajn trupojn ĉe Alesia. Dum la sekvaj du jardekoj, gaŭlaj perdoj en la 50aj jaroj estus anstataŭigitaj de la maturiĝo de la vira populacio, dum disponeblaj romiaj fortoj estis plejparte okupataj per batalado unu kontraŭ la alia. La gaŭloj eble imagis ke la romianoj malfortigus sin en civita milito ĝis tia grado ke ribelo estis diskutebla aŭ ne valoras la penon; Cezaro raportas ke la gaŭloj konservis sin informitaj pri politikaj okazaĵoj en Romo kiuj povis influi ilin.