Unu sekvo de la opozicio de al-Husseini al la brita mandato en Palestino kaj lia malakcepto de la britaj provoj labori pri kompromiso inter cionistoj kaj palestinaj araboj estis, ke la muftio estis ekzilita el Palestino. Multaj el liaj anoj, kiuj batalis en gerilkampanjoj kontraŭ judoj kaj la britoj en Palestino, sekvis lin kaj daŭre laboris por liaj politikaj celoj. Inter la plej rimarkindaj palestinaj soldatoj en tiu kategorio estis Abd al-Qadir al-Husayni, parenco kaj oficiro de al-Husseini kiu estis vundita dufoje en la fruaj stadioj de la 1936-1939 araba ribelo en Palestino. Al-Husseini sendis Abd al-Qadir al-Husayni al Germanio en 1938 por trejnado pri eksplodaĵoj. Abd al-Qadir al-Husayni tiam laboris kun al-Husseini por subteni la regadon de la Ora Kvadrato, kaj sekve estis testita kaj sendita en malliberejon de la britoj post kiam ili rekaptis Irakon. Li poste iĝis la populara gvidanto de ĉirkaŭ 50,000 palestinaj araboj, kiuj aliĝis al la Mufti-Armeo de la Sankta Milito dum la 1947-1948 Araba-Israela Milito.
Ĉu vi ne scias? Lia ko-Iraka veterano kaj germana kunlaboranto Fawzi al-Qawuqji iĝis rivala generalo en tiu sama lukto kontraŭ cionismo.