Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la 1973a Isle of Man TT, kiun la plej multaj el la plej bonaj veturantoj bojkotis pro sekurecaj zorgoj, Saarinen alvenis al la Granda Premio de la Nacioj gvidante kaj la 250cc kaj 500cc-ĉampionecojn. La Monza Circuit, unue malfermita en 1922, estis rapida kaj vicita kun ŝtalaj barieroj kiuj forlasis neniun spacon por eraro por motorciklo-vetvetkurantoj. La ŝtalaj gardreloj, kiuj kovras la cirkviton, estis instalitaj kiel rezulto de postuloj de aŭtomobilveturiloj post akcidento, kiu okazis dum la Granda Premio de Italio en 1961, kiam vetkuristo Wolfgang von Trips kaj 15 spektantoj estis mortigitaj. La plej multaj aŭtvetkurantoj kredis, ke ŝtalaj baroj plibonigos sekurecon por aŭtvetkurantoj kaj spektantoj, sed ili havis la kontraŭan efikon por motorciklantoj. Kiam li alvenis en Monza, Saarinen plendis pri la gardreloj, sed neniu ago estis farita. Malgraŭ la instalado de du novaj ĉikanoj por aŭtoj dum la antaŭa sezono de Formulo 1
(metita antaŭ la Curva Grande kaj ĉe Vialone) ili ne estis uzitaj por motorcikla vetkuro ĉe Monza.