Kompletigu la sekvantan frazon: La papofico regule ofertis krucmilitajn privilegiojn de la 1360-aj jaroj generante neniun signifan armean respondon kontraŭ islamanoj en Mediteraneo. La unua reanimado de agado estis ĝenova plano en 1390 por kapti la tunisian havenon de Al-Mahdiya. Kaj la romiaj kaj avinjonaj papoj aljuĝis indulgojn kaj la onklo de la franca reĝo, Ludoviko la 2-a, duko de Borbono, estis la gvidanto. Ekzistas malmultaj signoj de kruc-preno, kaj la ekzerco estis pli de kavalira promenado de malgranda forto. Post naŭ semajnoj da sieĝo pro malsanoj,
Tunizo akceptis retiriĝi. Post ilia venko en la Battle of Kosovo (Batalo de Kosovo) en 1389, la otomanoj konkeris la plej grandan parton de Balkano kaj reduktis bizancan influon al la areo tuj ĉirkaŭante Konstantinopolon, kiun ili poste sieĝis. En 1393, la bulgara caro Ivan Shishman perdis Nikopolis al la otomanoj. En 1394 la papo Bonifaco la 9-a proklamis novan krucmiliton kontraŭ la turkoj, kvankam la okcidenta skismo disigis la papadon. Sigismondo de Luksemburgio, Reĝo de Hungario, gvidis tiun krucmiliton, kiu implikis plurajn francajn nobelulojn inkluzive de Johano la Sentima, filo de la Duko de Burgonjo, kiu iĝis la armea gvidanto de la krucmilito. Sigismondo konsilis al la krucistoj koncentriĝi pri defendo kiam ili atingis la Danubon, sed ili sieĝis la grandurbon Nikopolis. La otomanoj venkis ilin en la Batalo de Nikopolis la 25an de septembro, kaptante 3,000 kaptitojn.