Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Post amara milito kun Barato kaj la perdo
en Orienta Pakistano, la konservativaj movadoj estis vidataj kiel la lasta bato al ilia vizio tiutempe. La maldekstrema PPP iniciatis ŝtatigon por malhelpi la privatan proprieton de la industrioj en la lando. En 1973, perfortaj tumultoj instigitaj de JeI devigis la PPP pasigi la leĝon pri la Dua Konstitucia amendo por deklari la dominadon de Ahmadiyya kiel ne-islaman. Granda parto de la Konstitucio filozofie kliniĝis al konservativaj radikoj kaj fundamentoj. JeI perdis sian tutan subtenon dum tiu tempo, kaj nova konservativa partio, Pakistana Islama Ligo trovis sian propran subtenon provizitan de influaj kapitalismaj pensuloj, investantoj kaj riĉaj donacantoj, kiuj rezistis al la ŝtatigo-programo. Kvankam la JI estis la ĉefa kontribuanto de la dekstrula Pakistana Nacia Alianco (PNA), la Pakistana Islama Ligo estis la plej riĉa partio el ĉiuj. Malgraŭ populismo kaj amasfinanca kapitalo elspezita en favoro de Pakistan National Alliance (PNA), la alianco rezultis malbone dum la parlamentaj elektoj okazigitaj en 1977. Amasaj civilaj malobeo-agoj, dekstrulaj perfortoj kaj postuloj pri militjuro kondukis al forigo de la registaro de PPP en 1977 post kiam militjuro estis antaŭenigita.