Kompletigu la sekvan frazon: En 1991, Erekat estis vicestro de la palestina delegacio al la
Madrida Konferenco kaj la sekvaj daŭrigitaj babiladoj en Vaŝingtono inter 1992 kaj 1993. En 1994, li estis nomumita Ministro por Loka Registaro por la Palestina Nacia Aŭtoritato kaj ankaŭ Prezidanto de la palestina intertraktada delegacio. En 1995, Erekat funkciis kiel Ĉefa Intertraktisto por la palestinanoj dum la periodo de Oslo. Li tiam estis elektita al la Palestina Leĝdona Konsilio en 1996, reprezentante Jeriĥon. Kiel politikisto, Erekat estis konsiderata lojala al Yasser Arafat, inkluzive de la renkontiĝoj en Camp David en 2000 kaj la intertraktadoj en Taba en 2001. Erekat ankaŭ estis, kune kun Arafat kaj Faisal Husseini, unu el la tri altnivelaj palestinanoj, kiuj petis Ariel Ŝaron ne viziti la Al-Aqsa-Moskeon en septembro 2000, okazaĵo, kiu estis sekvita de la Dua Intifado. Li ankaŭ funkciis kiel la angla interpretisto de Arafat. Kiam Mahmoud Abbas estis nomumita kiel ĉefministro de la Palestina Leĝdona Konsilio frue en 2003, Erekat estis planita por esti Ministro de Intertraktadoj en la nova kabineto, sed li baldaŭ eksiĝis post kiam li estis ekskludita el delegacio por renkonti la israelan ĉefministron Ariel Ŝaron. Tio estis interpretita kiel parto de interna palestina potencbatalo inter Abbas kaj Arafat. Erekat poste estis reelektita al sia posteno kaj partoprenis en la Annapolis-Konferenco de 2007, kie li transprenis de Ahmed Qurei dum blokiĝo kaj helpis martelon el komuna deklaracio.