Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum la unua araba-israela milito de 1948
La loĝantoj de la sep ŝijaismaj vilaĝoj estis devigitaj ekziliĝi, kaj plimulto fuĝis al suda Libano. Tiuj loĝantoj estis kalkulitaj kiel palestinaj rifuĝintoj kiam ili estis akceptitaj en Libano, kaj tial estis malhelpitaj akiri libanan naciecon, malgraŭ siaj asertoj, dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. La libana ŝtato timis, ke tiuj rifuĝintoj ekloĝos permanente sur sia teritorio, tiel endanĝerigante la konfesian ekvilibron de la lando, kaj garantiis sian "rajton reveni" al siaj teroj en Palestino. Tamen, iuj el la iamaj loĝantoj de la sep vilaĝoj registris sin ĉe UNRWA por ricevi helpon de tiu UN-organizo.