Kompletigu la sekvan frazon: La unua specio, kiu estis nomita, estis trovita en la Miocena Mascall Fauna de Cottonwood Creek, Oregono. Nomita "Anchitherium ultimus" la specio estis priskribita en 1886 de konata paleontologo, E. D. Cope dum la alteco de la Os-militoj. Dum studo en 1906 pri la Mascall-formaciaj ĉevaloj, J. Gidley translokiĝis al nova genro kiun li nomis "Archaeohippus". La forta simileco de la trajtoj rezultigis ke la genro estis konsiderata subgenro de "Parahippus" de W. D. Matthew en 1932. Kontraste al la opinio "Archaeohippus" estis revalidigita de D.F. Bode en 1933, kaj kune kun "A. ultimus", li inkludis "A. mourningi" kaj "A. penultimus". "Archaeohippus" etendiĝis tra la tuta Nordameriko. Aldone al la okazoj en Florido kaj Oregono, fosiliaj specimenoj estis trovitaj en Suda Saskaĉevano, Kanado. Ĉe la alia fino de ĝia teritorio "Archaeohippus" estis trovita tiom sude kiom la Miocena Gaillard Cut en la
iama Panama kanalo. ""Archaeohippus" stenolophus", konata el Oligocenaj enpagoj en Saskaĉevano, ne apartenas al "Archaeohippus", kaj "A. minimus" estas kunmetaĵo de du taksoj, kiel notis Osborn (1918), kun la P3-M1 apartenanta al "A. ultimus" kaj la mola kaj premolar apartenanta al pli granda, pli derivita ekvido. "Archaeohippus mannulus" kaj "Arachaeohippus blackbergi" estis eltrovitaj en Florido, specife ĉe la Thomas Farm Site.