Ĝis la 1970-aj jaroj, Mary Shelley estis konata ĉefe pro siaj klopodoj publikigi la verkojn de sia edzo kaj pro sia romano Frankenstein, kiu restas vaste legita kaj inspiris multajn teatrajn kaj filmajn adaptiĝojn. Lastatempa stipendio donis pli ampleksan vidon de la atingoj de Mary Shelley. Akademiuloj montris kreskantan intereson pri ŝia literatura produktaĵo, precipe en ŝiaj romanoj, kiuj inkluzivas la historiajn romanojn Valperga (1823) kaj Perkin Warbeck (1830), la apokalipsan romanon The Last Man (1826), kaj ŝiaj du lastaj romanoj, Lodore (1835) kaj Falkner (1837). Studoj de ŝiaj malpli konataj verkoj, kiel la vojaĝlibro Rambles in Germany and Italy (1844) kaj la biografiaj artikoloj por la Dionysius Lardner's Cyclopaedic Cabinet (1829-1846), argumentas, ke Mary Shelley daŭre subtenis la vidpunkton de la politikaj reformoj kaj la politikaj manieroj, kiujn faris ŝia patro William Percy.
1 823 jaroj