Kompletigu la sekvan frazon: La otomana sultano Suleiman la Granda persone organizis ekspedicion en 1537 kiu detruis aŭ konkeris multajn ĉirkaŭajn vilaĝojn sed ne sukcesis subigi la areon. La otomanoj trovis necesa kompromisi kun la loĝantoj donante al ili serion da privilegioj: loka aŭtonomio, la rajto porti armilojn, sendevigo de impostoj, la rajto veli sub sia propra flago en ajnan otomanan havenon kaj provizi militservon dum milito. Tamen, malgraŭ la privilegioj, la Himariotoj ribelis dum la sekvaj konfliktoj: Otomana <unk> Venecia Milito (1537 <unk> 40), Otomana <unk> Venecia Milito (1570 <unk> 73),
Morean Milito (1684<unk>99), Otomana <unk> Venecia Milito (1714<unk>18) kaj la rusaj-turkaj militoj de la 18-a jarcento. Aliflanke, otomanaj reprezalioj malplenigis la areon kaj kondukis al devigitaj islamigoj, kiuj finfine limigis la kristanan loĝantaron de la areo antaŭ la 18-a jarcento al la urbo Himarë kaj ses vilaĝoj. Krome la Himariotoj ofte estis atakita de la Laboj, proksima albana tribo, pro raso kaj religio. En unu okazo, en 1577, la ĉefoj de Himarë alparolis la papon por armiloj kaj provizoj, promesante batali kontraŭ la otomanoj. Ili ankaŭ promesis transdoni sian religian fidelecon al Romo, kondiĉe ke ili retenos siajn orientajn ortodoksajn liturgiajn kutimojn "ĉar la plimulto de la loĝantaro estis greka kaj ne komprenis la frankan lingvon". En diversaj leteroj al eŭropaj regantoj la Himariotoj asertis, ke ili iam estis regitaj de gvidantoj kiel Aleksandro la Granda, Pirro de Epiro kaj Skanderbeg, personecoj kun kiuj la Himariotoj formis identecan historian memoron. La plej citata figuro, pri kiu la Himaroj fieras tra sia pasinteco, estas Skanderbeg.