Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la 13-a jarcento, la mongola gvidanto Ĝingis-<unk>ano, iam vasalo de la Jurchens, ribelis kontraŭ la Jin-dinastio. En la sekva mongola konkero de la Jin-dinastio
La nomadaj invadantoj evitis rektajn atakojn kontraŭ la Jin-fortikaĵoj. Anstataŭe, kiam ili povis, la mongoloj simple rajdis ĉirkaŭ la muroj; efika ekzemplo de tiu taktiko estas en 1211, kiam ili ĉirkaŭiris la grandan fortikaĵon en Zhangjiakou kaj kaŭzis teruran malvenkon al la Jin-armeoj en la Batalo de Yehuling. La mongoloj ankaŭ ekspluatis la restantan ĉagreniĝon de la Liao kontraŭ la Jin; la ĥitanaj defendantoj de la garnizonoj laŭlonge de la Jin-muroj, kiel tiuj en Gubeikou, ofte preferis kapitulaci al la mongoloj prefere ol batali kontraŭ ili. La nura grava engaĝiĝo de noto laŭ la ĉefa Granda Muro estis ĉe la tre defendita Juyong Pass: anstataŭ meti sieĝon, la mongola generalo Jebe logis la defendantojn en embuskon kaj ŝarĝis tra la malfermitaj pordegoj. En 1215, Ĝingis-<unk>ano sieĝis, kaptis, kaj disrabis la ĉefurbon de Jin de Yanjing (moderna Pekino). La Jin-dinastio poste kolapsis sekvante la sieĝon de Caizhou en 1234. Okcidenta Ŝia jam falis en 1227, kaj la Suda Kanto rezistis la mongolojn ĝis 1279.