Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Antaŭ jarcentoj, la areo en kio nun estas Banten estis regita de la Sundanese Tarumanagara regno. Post la falo de la Tarumanegara, Banten estis kontrolita de multaj hindu-budhanaj regnoj, kiel ekzemple la Srivijaya Imperio kaj la Sunda Regno. La disvastiĝo de Islamo en la regiono komenciĝis en la 15-a jarcento. Antaŭ la malfrua 16-a jarcento, Islamo anstataŭigis hinduismon kaj budhismon kiel la domina religio en la provinco, kun la establado de la Banten-Sultanlando. En tiu tempo tamen, eŭropaj komercistoj komencis alveni en la regiono. La unua estis la portugaloj, poste la britoj kaj fine la nederlandanoj. Fine, per la Nederlanda Orienthinda Kompanio (VOC), la nederlandanoj kontrolis la ekonomion en la regiono, kaŭzante laŭpaŝan malkreskon de la Banten-Sultanlando en la regiono. La 22an de novembro 1808, la nederlanda guberniestro ĝenerala Herman Willem Daendels deklaris ke la Sultanlando de Banten estis absorbita en la teritorion de la Nederlandaj Orientaj Indioj. Tio markis la komencon de rekta nederlanda regado en la regiono dum la venontaj 150 jaroj. En marto 1942, la japanoj invadis Hindion kaj okupis la regionon dum 3 jaroj, antaŭ ol ili kapitulacis.
En aŭgusto 1945. La areo estis redonita al nederlanda kontrolo dum 5 jaroj, antaŭ ol ili transdonis la regionon al la nova indonezia registaro kiam la nederlandanoj foriris en 1950. Banten estis absorbita en la provincon de Okcidenta Java. Tamen, separisma sento finfine kondukis al la kreado de la provinco Banten en 2000.