Kompletigu la sekvan frazon: Sekvante la germanan invadon de Belgio (10-28 majo 1940), la belga registaro estis devigita retiriĝi de Bruselo al Francio, poste al Bordeaux. Malgraŭ la kapitulaco de reĝo Leopoldo la 3-a kaj la belga armeo la 28-an de majo, ĝi daŭre apogis la francojn. Tamen, post
Francio serĉis armisticon, sed ne estis klare, kion ĝi faros. Jaspar rekomendis preni la registaron al Londono, sed tio estis malaprobita fare de Pierlot la 18an de junio. Dezerti la registaron sen permeso, Jaspar alvenis en Londono kun sia familio la 21an de junio. La 23an de junio, li faris elsendon en la BBC al la german-okupata Belgio, prezentante sin kiel la fondinto de Libera Belga registaro. Kolera, la registaro en Bordeaux senigis lin de lia ministra titolo la sekvan tagon. Jaspar baldaŭ estis akompanita de aliaj maldekstremaj politikistoj, multaj el ili radikaluloj, kiel Camille Huysmans, Max Buset, kaj Isabelle Blume. Inspirite de la ekzemplo de la franca generalo Charles de Gaulle, Jaspar provis formi alternativan registaron la 5an de julio konata kiel la "Belga Nacia Komitato" ("Comité national belge") sub la prezidanteco de Huysmans sed li ne certigis diplomatian rekonon de la brita Eksterlanda Ministerio. La alveno de Albert De Vleeschauwer en Londono, sekvita de aliaj altrangaj membroj de la Pierlot-registaro baldaŭ poste, finis la provon establi alternativon al la belga registaro en ekzilo.