Kompletigu la sekvan frazon: Dum la pola-sovetia milito kreskis en intenseco, fine de aprilo 1920 la Ruĝa Armeo de la nova sovetia registaro de Rusio puŝis reen polajn trupojn kaj invadis Pollandon. Poste, Sikorski sukcese defendis Mozyr kaj Kalenkowicze ĝis la 29-a de junio, sed poste malsukcesis teni la fortikaĵon de Brest, kvankam li defendis ĝin sufiĉe longe por permesi al la polaj trupoj en la regiono retiriĝi en ordo. La 6an de aŭgusto li estis nomumita komandanto de la lastatempe formita pola 5-a armeo, kiu estis taskita teni la fronton norde de Modlin, inter la riveroj Narew kaj Wkra. Li distingiĝis ordonante la 5-an armeon sur la malsupra Vistolo-fronto dum la Batalo de Varsovio. Tiutempe sovetiaj trupoj, atendantaj facilan finan venkon, estis surprizitaj kaj kripligitaj de la pola kontraŭatako. Dum tiu batalo (foje referita kiel "la miraklo ĉe la Vistulo") Sikorski haltigis la bolŝevikan antaŭeniĝon norde de Varsovio kaj donis al Piłsudski, la pola ĉefkomandanto, la tempon, kiun li bezonis por sia kontraŭofensivo; komenciĝante la 15an de aŭgusto liaj fortoj sukcese engaĝis la sovetiajn 5-an kaj 15-an armeojn. Post la Batalo de Varsovio, ekde la 30-a de aŭgusto, Sikorski komandis la 3-an armeon. Liaj fortoj prenis Pińsk, kaj batalis dum la lastaj stadioj de la Batalo de Lwów kaj la Batalo de Zamość, kaj tiam post
Batalo de Niemen avancis kun siaj fortoj al Latvio kaj profunde en Belorusio. La poloj venkis la sovetianojn, kaj la Pola-Sovetia Traktato de Rigo (marto 1921) donis al Pollando grandajn areojn de Belorusio kaj Ukrainio (Kresy). La famo de Sikorski pliiĝis, kiam li iĝis konata de la pola publiko kiel unu el la herooj de la Pola-Sovetia Milito. Li ankaŭ daŭre publikigis militajn sciencajn artikolojn dum la milito mem. Por liaj valoraj atingoj Sikorski estis promociita al generala divizio la 28an de februaro 1921, kaj estis premiita kun la plej alta armea ornamado de Pollando, la ordo de Virtuti Militari, la 15an de marto de tiu jaro.