Kompletigu la sekvan frazon: Dum 1802, streĉitecoj denove kreskis inter Britio kaj Francio, ĉi-lasta lando nun sub la regulo de la Unua Konsulo Napoleono Bonaparte. Konsciante ke reveno al milito estis preskaŭ neevitebla, Napoleono ordonis al la franca mararmeo prepari forton por plilongigita servo en la Hinda Oceano, forto kiu povus kaŭzi signifajn perdojn al la brita komerco de la regiono. La flagŝipo de la eskadro devis esti la rapida ŝipo de la linio "Marengo", 74-pafila ŝipo ordonita de Kontraŭadmiralo Charles-Alexandre Léon Durand Linois. Linois estis tre sperta oficiro, kiu estis engaĝita kun la britoj dum kelkaj okazoj dum la Francaj Revoluciaj Militoj: en majo 1794, li estis kaptita kiam lia fregato "Atalante" estis mallevita en la mezo de Atlantiko de. Rapide interŝanĝita, lia sekva ŝipo "Formidable" estis kaptita post furioza defendo ĉe la Batalo de Groix, kaj la sekvan jaron li estis denove kaptita en sia nova fregato "Unité" kaj poste partoprenis en la katastrofa "Expédition d'Irlande" en la ŝipo de la linio "Nestor" post tria kaptito interŝanĝo. Lia plej grava batalo estis en julio 1801, kiam li komandis la francan eskadron dum ilia venko ĉe la
Unua Batalo de Algeciras, kie li estis kaptita. Li ankaŭ estis en parta komando ĉe la malvenko en la Dua Batalo de Algeciras kvar tagojn poste, sed la ago plifortigis lian reputacion ene de la franca mararmeo kiel sukcesa komandanto. "Marengo" estis akompanata de la fregatoj "Atalante", "Sémillante" kaj kaj la transportoj "Côte d'Or" kaj "Marie Françoise". Ŝajne ĉi tiu eskadro estis sendita al la Hinda Oceano por ekposedi Pondiĉerion kaj instali novan guberniestron en la francaj kolonioj de la Hinda Oceano, generalon Charles Decaen. La konvojo portis 1,350 soldatojn kaj signifan kvanton de provizoj por kaj la kvar-monata vojaĝo al Hindio kaj la atenditaj plilongigitaj operacioj kiuj devis sekvi ĝin.