Kompletigu la sekvan frazon: Victorinus pasigis la plej grandan parton de sia regado traktante ribelojn kaj provante reakiri la gaŭlajn teritoriojn prenitajn de Claudius Gothicus. Li estis asasinita en 271, sed lia patrino Viktorio prenis kontrolon de liaj soldatoj kaj uzis sian potencon por influi la elekton de lia posteulo. Kun la subteno de Viktorio, Tetrikus fariĝis imperiestro, kaj estis rekonita en Britanio kaj la partoj de Gaŭlio kiuj rekonis Victorinus. Tetriko kontraŭbatalis la ĝermanajn barbarojn, kiuj komencis detrui Gaŭlion post la morto de Victorino, kaj povis re-preni Akvitan Gaŭlon kaj okcidentan Narbonan Gaŭlon, dum la posteulo de Klaŭdio Gotiko Aureliano estis en la oriento batalante la Palmiran Imperion, nun en malferma ribelo kontraŭ romia aŭtoritato sub reĝino Zenobia. Tetriko establis la imperian tribunalon en Triero, kaj en 273 li altigis sian filon, ankaŭ nomitan Tetriko, al la rango de Cezaro. La sekvan jaron la pli juna Tetricus fariĝis ko-konsulo kun sia patro, sed la areo sub ilia kontrolo malfortiĝis pro internaj disputoj, inkluzive de ribelo gvidita de la uzurpanto Faustinus. En tiu tempo Aŭreliano venkis la Palmiran Imperion kaj faris planojn por rekonkeri la okcidenton. Li moviĝis al Gaŭlio kaj venkis Tetrikon ĉe la
Batalo de Châlons en 274; laŭ kelkaj fontoj, Tetricus ofertis kapitulaci en interŝanĝo por indulgo por li kaj lia filo antaŭ la batalo. Tiu detalo eble estis pli posta propagando, sed ĉiuokaze, Aŭreliano estis venka, kaj la Gaŭla Imperio estis efike finita. Kontraste al lia propagando post la lastatempa malvenko de Zenobia, Aŭreliano ne prezentis sian rekapton de Gaŭlio kiel venkon super eksterlanda malamiko, kaj efektive multaj oficialuloj, kiuj servis en la armeo kaj administracio de la Gallia Imperio, daŭrigis sian karieron - inkluzive de Tetricus, kiu estis nomumita al administra posteno en Italio.