Modernaj drenaj sistemoj ne aperis ĝis la 19-a jarcento en Okcidenteŭropo, kvankam la plej multaj el tiuj sistemoj estis konstruitaj ĉefe por trakti kloakajn problemojn kreskantajn pro rapida urbigo. Unu tia ekzemplo estas tiu de la londona kloaka sistemo, kiu estis konstruita por kontraŭbatali masivan poluadon de la rivero Tamizo. Tiutempe, la rivero Tamizo estis la ĉefa komponento de la drena sistemo de Londono, kun homaj rubaĵoj koncentriĝantaj en la akvoj najbaraj al la dense loĝita urba centro. Kiel rezulto, pluraj epidemioj plagis la loĝantojn de Londono kaj eĉ membrojn de la Parlamento, inkluzive de okazaĵoj konataj kiel la kolera ekapero de Broad Street en 1854.
kaj la Granda Dosto de 1858. La zorgo pri publika sano kaj vivokvalito lanĉis plurajn iniciatojn, kiuj finfine kondukis al la kreado de la moderna kloaka sistemo de Londono dizajnita de Joseph Bazalgette. Ĉi tiu nova sistemo eksplicite celis certigi, ke la kloaka akvo estu redirektita kiel eble plej for de akvoprovizadoj por redukti la minacon de akvoperdonitaj patogenoj. Ekde tiam, la plej multaj urbaj drenaj sistemoj celis similajn celojn por malhelpi krizojn de publika sano.