Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Wieluń prosperis en la 16-a jarcento, la tiel nomata pola Ora Epoko. Ĝi estis reĝa urbo de Pollando kaj ĉefurbo de la Lando de Wieluń, parto de la Voivodeco de Sieradz en la Provinco de Granda Pollando de la Pola Krono. La urbo estis detruita en la Milito de la Pola Sinsekvo, kiel la Batalo de Byczyna
okazis apud Wieluń. Bonaj tempoj finiĝis en la katastrofa sveda invado (1655-1660), kiam la urbo estis traserĉita kaj bruligita kaj de la svedaj invadantoj, kaj de polaj soldatoj, kiuj venĝis sin kontraŭ siaj protestantaj loĝantoj pro ilia subteno de la luteranaj svedoj. Finfine, en 1707<unk>1711, la loĝantaro de Wieluń estis detruita de pesto (vidu miasma teorio), kiu mortigis 2,000. Sekvante la Duan Partition de Pollando en 1793, Wieluń nelonge apartenis al la Regno de Prusio, en 1807 ĝi iĝis parto de la lastatempe formita, sed mallongdaŭra, pola Duchy of Warsaw (Duklando de Varsovio), kaj en 1815 ĝi iĝis parto de rusa-kontrolita Kongresa Pollando, kie ĝi restis ĝis 1-a Mondmilito. La urbo brulis dufoje (1791, 1858), kaj post la dua fajro, ĝi estis rekonstruita en nova formo. Post la Unua Mondmilito, Pollando reakiris sendependecon en 1918, kaj en la intermilito Wieluń estis distriktkonsilia loko en la Łódź Voivodeship.