Kompletigu la sekvan frazon: En oktobro 1964, <unk>ruŝtŝov estis anstataŭigita de Leonid Breŝnjev, kiu restis en oficejo ĝis sia morto en novembro 1982. Dum lia regado, la polemikoj de Stalin estis malpli emfazitaj. Andres Laiapea ligas tion kun "la ekzilo de multaj disidentoj, precipe Aleksandr Solzhenitsyn", kvankam dum Laiapea skribas ke "la rehabilitado de Stalin iris man-en-mane kun la establado de personkulto ĉirkaŭ Breĵnev". Politika sociologo Viktor Zaslavsky karakterizas la periodon de Breŝnjev kiel unu el "neo-stalinisma kompromiso" ĉar la esencoj de la politika atmosfero asociita kun Stalin estis retenitaj sen personkulto. Laŭ Alexander Dubček, "la apero de la reĝimo de Breŝnjev anoncis la aperon de nov-stalinismo, kaj la iniciatoj
la fina firmiĝo de la nov-stalinismaj fortoj en Sovetunio, Pollando, Hungario kaj aliaj landoj". Breŝnjev priskribis la ĉinan politikan linion kiel "neo-stalinan". La usona politika sciencisto Seweryn Bialer priskribis la politikon de Sovetunio kiel sin turni al nov-stalinismo post la morto de Breŝnjev.