Kompletigu la sekvan frazon: Lia unua volumo de poezio, la 1902 "Albastru", ricevis la Bene Merenti-Ordenon de la reganta Domo de Hohenzollern. Liaj postaj libroj estis "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) kaj "Sonete" (1938). Lia edzino mortis en 1940, igante lin preskaŭ ĉesi skribi. Festoj estis okazigitaj por marki la 70-an naskiĝtagon de Tutoveanu en 1942, kun temo de la revuo "Păstorul Tutovei" dediĉita al li. Fine de 1943, dum la Dua Mondmilito, li provizore serĉis rifuĝon en la domo de sia filo en Bukareŝto, sed fine restis ĉefe en la ĉirkaŭa kamparo, pro la malkresko de la milito.
Aliancitaj bombadoj. La nova komunista reĝimo metis liajn verkojn sur nigra listo en 1948. La sekvan jaron, li geedziĝis kun rumana-lingva instruisto pli maltrankvila pri partia politiko ol kun sia prizorgo, kaj Tutoveanu dediĉis unu poemon al ŝi. Dum siaj lastaj jaroj, li preferis pasigi tempon en sia ĝardeno. En 1972, oni festis lian centjaran datrevenon. Baza lernejo en Bârlad portas lian nomon ekde 1995.