Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la atombomboj de Hiroŝimo kaj Nagasako kaj la sovetia invado de la japana okupata Manĉurio
Japanio kapitulacis. Dum la usona okupo, 1945-1952, usonaj oficialuloj sub Douglas MacArthur kontrolis la japanan registaron. Ĉiuj eksterlandaj rilatoj estis kontrolataj de Usono, kaj ĉiuj japanaj diplomatoj eksterlande estis alportitaj hejmen. La komunista partio ene de Japanio estis tolerata, kaj ĝi subtenis la flankon de Mao Zedong en la civila milito daŭranta en Ĉinio. Mao regis en 1949, kaj la japana maldekstro malfermis malgrand-skalajn kontaktojn kun Ĉinio, precipe uzante sindikatojn kaj artajn grupojn. Kiam Japanio kapitulacis en 1945, ses kaj duona milionoj da ĝiaj civitanoj estis senhelpaj en Azio kaj la Pacifikaj insuloj. Inter ili estas 3,5 milionoj da militistoj kaj 3 milionoj da civiluloj. 2,6 milionoj da japanoj estis en Ĉinio, inkluzive de 1,1 milionoj en Manĉurio. Ĉiuj tiuj japanaj civitanoj estis translokigitaj reen al Japanio dum periodo de monatoj kaj eĉ jaroj. Tamen miloj da japanaj teknikistoj restis en Nordorienta Ĉinio ĝis ili estis repatriigitaj en 1953. La Ĉina Komunista Partio estis bazita sur kamparanoj kaj uzis tiujn spertajn virojn por ĝisdatigi la teknologion, trejni lokajn laboristojn, kaj rekonstrui fabrikojn, minojn, fervojojn, kaj aliajn industriajn ejojn.