Naskita en Canfranc, Aragonio, kaj la filo de la urba muelisto, Ezquerra estis falangisto kaj entuziasme aliĝis al militservo sur la naciisma flanko post la militista puĉo de la 18a de julio 1936. Li batalis en la fronto de Aragono, en Madrido.
, Ekstremaduro kaj Teruelo, en la 7-a "Bandera de Kastilio" kaj en la 6-a Granada Infanteriregimento. Li estis vundita en bataloj ĉirkaŭ Huesca, komisiita kiel "provizora dua leŭtenanto" (alferez provizora) kaj finis la militon kiel provizora unua leŭtenanto. Li ricevis plurajn medalojn pro kuraĝo. Post la fino de la milito li estis malmobilizita, kaj laboris kiel provinca ĉefo de la sindikato "Obra Sindical de Artesania". Li edziĝis kun Consuelo Reinoso kaj ili havis du filinojn.