Kompletigu la sekvan frazon: Estis la mezuro de la genio de prezidanto Lincoln ne nur ke li venkis en sia milito sed ke li faris tion uzante kaj sintezi la fortojn de kontraŭ-sklaveco, libera grundo, demokratio, kaj naciismo. La Konfederacio forlasis ĉian partian agadon, kaj tiel perdis la avantaĝojn de tutlanda organizo devigita subteni la administradon. En la Unio, la Respublikana Partio unuanime apogis la militan penon, trovante oficirojn, soldatojn, soldatajn gratifikojn, helpon al edzinoj kaj vidvinoj, militajn provizojn, obligaciajn aĉetojn, kaj la entuziasmon kiu estis kritika por venko. La demokratoj komence subtenis militon por la Unio, kaj en 1861 multaj demokrataj politikistoj iĝis koloneloj kaj generaloj. Anoncita de Lincoln en septembro 1862, la Emancipiĝo-Proklamo estis desegnita ĉefe por detrui la ekonomian bazon de la 'Sklavo-Potenco'. Ĝi komence fremdigis multajn nordajn demokratojn kaj eĉ moderajn respublikanojn. Ili malvolis subteni militon por la profito de tio, kion ili konsideris malsupera raso. La demokratoj faris signifajn gajnojn en la mezperiodaj elektoj de 1862, sed la respublikanoj restis en kontrolo kun la subteno de la Uniista Partio. Sukceso sur la batalkampo (aparte
la falo de Atlanta) signife fortigis la respublikanojn en la elekto de 1864. La demokratoj provis kapitaligi negativajn reagojn al la Emancipiĝo, sed antaŭ 1864 tiuj iomete malkreskis pro ĝia sukceso en subfosado de la Sudŝtatoj. Krome, la respublikanoj faris akuzojn de ŝtatperfido kontraŭ "Copperheads" sukcesa kampanja temo. Ĉiam pli la Unio-Armeo iĝis Respublikana en sia konsisto; verŝajne plimulto de demokratoj kiuj aliĝis marŝis hejmen Respublikana, inkluzive de tiaj ŝlosilaj gvidantoj kiel John Logan kaj Ben Butler.