Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La unua ribelo okazis en 1573, kun la soldatoj finfine pagitaj per 60 florinoj ĉiu, du pliaj ribeloj sekvis, frostigante la progreson de la hispana kampanjo. La ribeloj daŭris en 1575 kaj 1576, ĝis la morto de la komandanto de la armeo, Requesens. La armeo efike kolapsis, subtenante sin per ĉantaĝo de mono kaj manĝaĵo de la lokaj popoloj <unk> ĝeneraligitaj freŝaj nederlandaj ribeloj rekomencis, akompanitaj de ĝenerala kriado de "morto al la hispanoj". La nova komandanto en Nederlando, Dono Johano de Aŭstrio, ne povis restarigi ordon, rezultigante la Sakon de Antverpeno
, terura okazaĵo en kiu 1000 domoj estis detruitaj kaj 8000 homoj mortigitaj de rabiaj soldatoj. La generaloj, influitaj de la sako, subskribis la Paciĝon de Gento nur kvar tagojn poste, unuigante la ribelemajn provincojn kaj la lojalajn provincojn kun la celo forigi ĉiujn hispanajn soldatojn de Nederlando, same kiel ĉesigi la persekuton de herezuloj. Tio efike detruis ĉiun atingon de la hispanoj en la pasintaj dek jaroj. Provante mildigi la situacion, Don John forigis siajn hispanajn trupojn el la lando en 1577, antaŭ revoki ilin baldaŭ poste kiam la politika situacio denove plimalboniĝis. Kiam Don John mortis, Alexander Farnese anstataŭigis lin kiel guberniestro kaj komencis moderi hispanan politikon en katolika Flandrio reduktante protestantajn antaŭpostenojn per forto. Tiu politiko malsukcesis. En 1579 liaj trupoj maldungis Maastricht, mortigante pli ol 10,000 civilulojn.