Kompletigu la sekvan frazon: La regado de Konrado estis kontinua kaj ĝenerale malsukcesa lukto por subteni la potencon de la reĝo kontraŭ la kreskanta potenco de la lokaj dukoj. Liaj militaj kampanjoj kontraŭ Karlo la Simpla por reakiri Lotaringion kaj la Imperian urbon Aachen estis fiaskoj. Ĉefepiskopo Ratbod de Trier eĉ iĝis okcidenta franka kanceliero en 913. La regno de Konrado ankaŭ estis elmetita al la kontinuaj atakoj de la hungaroj ekde la katastrofa malvenko de la bavaraj trupoj ĉe la 907 -datita Batalo de Bavario.
Batalo de Pressburg, kondukante al konsiderinda malkresko en lia aŭtoritato. Lia provo mobilizi la orient frankan episkoparon gviditan de ĉefepiskopo Unni de Bremeno por lia celo ĉe la sinodo de Hohenaltheim en 916 ne sufiĉis por kompensi aliajn fiaskojn. Post pluraj kolizioj, Konrado almenaŭ povis akordiĝi kun duko Henriko de Saksio. La senripozaj ŝvabaj dukoj Erchanger (ekzekutita en 917) kaj Burchard II estis kontinua minaco, kiel estis Arnulf, Duko de Bavario.