Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Usona ekstera politiko en la Proksima Oriento havas siajn radikojn en la 18-a jarcento Barbaraj Militoj en la unuaj jaroj de la ekzisto de Usono, sed iĝis multe pli ekspansiema en la sekvo de la Dua Mondmilito. La usona politiko dum la Malvarma Milito provis malhelpi la influon de Sovet-Unio subtenante kontraŭkomunistajn reĝimojn kaj subtenante Israelon kontraŭ soveti-sponsoritaj arabaj landoj. Usono ankaŭ anstataŭis Brition kiel la ĉefa sekureca patrono de la Persa Golfo-ŝtatoj en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, por certigi stabilan fluon de Golfa petrolo. Usono havas diplomatiajn rilatojn kun ĉiuj landoj de la Proksima Oriento krom Irano, kies revolucio de 1979 kontraŭ la Usono-apogita
la reĝado de Ŝaho Mohammad Reza Pahlavi alportis al la potenco firme kontraŭ-amerikan registaron.