Resumu la artikolon:  Omoa, Honduro (CNN) Alexis González marŝas malrapide kaj kun iom da hezitado, uzante la eksteran muron de sia domo por ekvilibriĝi. "Mi alkutimiĝas al la protezo", diras la 16-jara. Li provas rideti, sed rapide revenas sur lian vizaĝon esprimo de malĝojo. Kiam li estis 15-jara, González faris decidon, kiu ŝanĝis lian vivon por ĉiam. Li forlasis Omoa-n, malriĉan vilaĝon en Honduro, kun la revo vojaĝi al Usono. Fine de tiu vojaĝo - 2 500 kilometroj tra Meksiko kaj Gvatemalo - li vidis esperon, lernejon, laborpostenon, kaj la ŝancon sendi monon al la hejmo. "Fojfoje ni eĉ ne havas manĝaĵon por manĝi, kaj mi ankaŭ volis ricevi altedukon", diras González. Lia patrino sola edukis naŭ infanojn, kaj laboris en restoracioj kaj en la proksimaj kampoj. Ili loĝis en unuĉambro, en domo farita el argilo, sur kruta kaj malpura monteto. Kokidoj, kiuj estis bredataj por manĝo, vagis ĉirkaŭ la konstruaĵo. González diras, ke lia patro forlasis la familion, kiam li estis malgranda knabo. Kiam Gonzalez foriris en januaro 2014, li ne petis permeson de sia patrino. Li nur postlasis leteron, en kiu li rakontis al ŝi pri siaj planoj. "Mi ne lasus lin foriri", diras lia patrino Mercedes Meléndez. "Kiam li foriris, mi ĉie lin serĉis". Ŝi eĉ iris al Corinto ĉe la Hondura-Gvatemala limo por demandi la aŭtoritatojn, ĉu ili vidis lin, ŝi diras. González diras, ke li vojaĝis per la tero tra Honduro kaj Gvatemalo kun adoleska kuzo. Ili veturis aŭtobuse kaj ankaŭ piediris kaj liŝis en iuj lokoj. En Meksiko ili eniris en la ŝarĝan trajnon, kiun la migrantoj nomas "La Besto". Migrantoj ricevas riskan, sed senpagan veturadon, alkroĉante sin al la ekstero de la trajno. Perfortaj bandoj foje eniras la trajnon por seksperforti, prirabi kaj mortigi migrantojn. Tiuj, kiuj ne havas monon por pagi la gangsterojn, estas forĵetitaj, kelkfoje al sia morto en profundajn ravinojn aŭ akrajn ŝtonojn. González diras, ke li neniam alfrontis bandojn. Ŝajnas, ke li kaj lia kuzo bone fartas dum kelka tempo. Ili vojaĝis per trajno dum kelkaj tagoj kaj estis ekscititaj...
Hondura adoleskanto rakontas, kiel li perdis sian kruron provante atingi Usonon. Li falis el trajno, kiu ekveturis tra Meksiko. La saman vojaĝon faris miloj da aliaj senesperaj infanoj.