Kompletigu la sekvan frazon: La PC23 debutis ĉe la 1994-datita aŭstralia FAI Indycar Grand Prix, konata pro la sensacia debutvenko de Reynard-ĉasio, kvalifikiĝante tria kun Fittipaldi, kvina kun Al Unser, Jr., kaj sesa kun Tracy. En la vetkuro, kiu estis mallongigita je 10 rondoj pro mallumo, Fittipaldi gajnis duan lokon, dum Unser kaj Tracy retiriĝis pro elektraj problemoj. En Fenikso, la unua ovala vetkuro de la sezono, la PC23 gajnis sian unuan venkon, kun Fittipaldi antaŭ Al Unser, Jr. La sezono daŭris kun ses venkoj en vico, tri por Unser: Long Beach,
Indianapolis kaj Milwaukee, kie Penske Racing gajnis rimarkindajn 1-2-3 venkojn kun Fittipaldi dua kaj Tracy tria, venko por Tracy en Detrojto, kaj du venkoj por Unser en Portlando, alia 1-2-3 balaado por Penske, kaj Klevlando. En Toronto tamen, la motoro de Unser eksplodis, dum Fittipaldi finis tria, kaj Tracy kvina, finante mirindan vicon de sep venkoj en vico. En Miĉigano, la tuta Penske-pakaĵo retiriĝis, sed por la venontaj du vetkuroj, Meza Ohio kaj Nov-Hampŝiro, la Penskes gajnis du 1-2-3 venkojn en vico, kun Unser kiel la gajninto en ambaŭ okazoj. Unser venkis ankaŭ en Vankuvero, kompletigante sian duan vicon de 3 sinsekvaj venkoj de la sezono. La Vojo Ameriko estis gajnita de la tiama kreskanta stelo Jacques Villeneuve, lia unua en CART-vetkuro, dum Unser certigis la ĉampionecon antaŭ Fittipaldi. Du finaj eventoj de la sezono, Nazareto kaj Laguna Seca estis gajnitaj de Paul Tracy. Unser, Fittipaldi, kaj Tracy finis la sezonon je la unuaj tri lokoj en la sezona poentaro respektive.