De oktobro 1942 ĝis majo 1948, li instruis kursojn pri la historio kaj teorio de arkitekturo kiel anstataŭa profesoro de la arkitektura fakultato de la Universitato de Bukareŝto. Li skribis kolumnon por "Viața Românească" inter 1944 kaj 1946; tie, Cantacuzino diskutis la laboron de diversaj farbistoj, ekspozicioj kaj oficialaj salonoj. Lia "Despre o estetică a reconstrucției", pasia pledo por humanismo kaj patriotismo, estis publikigita en 1947. La saman jaron, li verkis ankoraŭ neeldonitan studon pri la historiografio de Vitruvio. Vortaro de esprimoj kaj konceptoj en rumana kaj monda arto ankaŭ restas en manuskripta formo. Lia loĝejo en Bukareŝto estis detruita dum la bombado de la Dua Mondmilito.
de 1944. En la periodo tuj post la milito, li daŭrigis sian arkitekturan agadon, dizajnante kelkajn vilaojn kaj aliajn projektojn, la plej impona el kiuj estas la Instituto por Studoj kaj Energio-Inĝenieristiko en Bukareŝto.