Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La registaro sub Margaret Thatcher estis profunde nepopulara en Skotlando, akcelante subtenon por skota transdonado kaj sendependeco. Grava kontraŭis transdonon, argumentante ke ĝi estus nur paŝoŝtono al plena sendependeco kaj la fina disrompo de Britio. Majoro ankaŭ sentis la eblajn riskojn de bruligado de angla indigno, pro temoj kiel la West Lothian-demando kaj la pli granda popersona publika elspezo en Skotlando. Majoro prezentis sian por-sindikatan mesaĝon en parolado en Glasgovo la 22an de februaro 1992, poste igante la temon esenca en lia 1992 parlamenta balotkampanjo, deklarante ke "La Unuiĝinta Reĝlando estas en danĝero. Vekigu miajn samlandanojn, vekiĝu antaŭ ol estos tro malfrue". Tiu elekto vidis la Konservativulojn akiri leĝeran pliiĝon en skotaj sidlokoj, de 9 ĝis 11. Malgraŭ esti malfavora al transdono, Majoro jesis transdoni iujn kromajn potencojn al la Skotlanda Oficejo kaj la Skota Granda Komitato en 1993, kaj ankaŭ prenis la simbolan paŝon redoni la Ŝtonon de Scone al Edinburgo en 1996. Tamen la movoj ne plibonigis la perspektivojn de la Konservativuloj en Skotlando; la partio estis forviŝita en la komunumaj balotoj de 1995, kaj en la parlamenta balotado de 1997 ili ne gajnis eĉ unu skotan sidlokon post la promeso de Labour de referendumo.
en la skota parlamento.