Ĝi komencis esti uzata de la grekoj en 1913, post la kreado de la albana ŝtato post la Balkanaj Militoj, kaj la integriĝo en ĉi-lasta de teritorio kiu estis rigardita de multaj grekoj kiel geografie, historie, kulture, kaj etnologie ligita al la greka regiono de Epiro ekde antikvo. En la printempo de 1914, la Aŭtonoma Respubliko de Norda Epiro estis proklamita de etnaj grekoj en la teritorio kaj rekonita de la albana registaro, kvankam ĝi estis mallongdaŭra kiam Albanio kolapsis kun la komenco de la Unua Mondmilito. Grekio tenis la areon inter 1914 kaj 1916 kaj malsukcese provis aneksi ĝin en marto 1916. En 1917 grekaj trupoj estis forpelitaj de la areo fare de Italio, kiu transprenis la plej grandan parton de Albanio. La Pariza Paco-Konferenco de 1919 aljuĝis la areon al Grekio, tamen la areo revenis al albana kontrolo en novembro 1921, sekvante la malvenkon de Grekio en la Greka-Turka Milito. Dum la intermilita periodo, streĉitecoj restis altaj pro la edukaj temoj ĉirkaŭantaj la grekan malplimulton en Albanio. Post la itala invado de Grekio
De la teritorio de Albanio en 1940 kaj la sukcesa greka kontraŭatako, la greka armeo nelonge tenis Norda Epiro por ses-monata periodo ĝis la germana invado de Grekio en 1941.