Por prepariĝi por la sekva kampanjo, Dortmund elspezis peze por ludanto-aĉetoj, kun elspezo de pli ol 119 milionoj da eŭroj por dek unu partoprenantoj, kvankam, multe de tio estis farita por kompensi la foriron de kernaj ludantoj Mats Hummels, İlkay Gündoğan, kaj Mkhitaryan, kiuj ordonis pagojn entute de 104 milionoj da eŭroj inter ili. Tuchel, aliflanke, sukcesis anstataŭigi ilin per la multflanka produktaĵo de Ousmane Dembélé, Marc Bartra, kaj Raphaël Guerreiro, kun ĉi-lasta vidante la plej drastan ŝanĝon en taktika kaj pozicia ŝanĝo, ofte deplojita kiel lastatempe transformita centra mezulo de maldekstra malantaŭo. Guerreiro, subskribita post sia sukcesa tempo ĉe UEFA-Eŭro 2016, montris grandajn driblajn kapablojn; kvalitoj konsideritaj malabundaj en mezkampo. Ĉi tiu pozicia ŝanĝo permesis al la potencialo de Guerreiro esti maksimumigita sub Tuchel, ĉar li ĉefrolis en mezkampa trido kune kun Castro kaj Weigl, en sistemo kiu estis kaj defensive sekura, kaj ankaŭ provizis pli grandan atakan minacon ol antaŭe vidita. La ĉiuflankeco de Bartra, kiu ludis kiel dekstra malantaŭo kaj centra defendanto, kombinita kun la rapida ataka minaco de larĝaj ludantoj Dembélé kaj Pulisic, permesis al Dortmund transiri multe pli rapide inter sistemoj. Tiu emfazo de rapideco vidis Pierre-Emerick Aubameyang gajni 56 golojn en 63 ligaspektadoj sub Tuchel. Tio ebligis al Dortmund reveni al la finalo.
de la DFB-Pokal, kie Tuchel gajnis sian unuan gravan honoron kiel trejnisto, same kiel la unuan trofeon de la klubo en kvin jaroj, kiam ili venkis Eintracht Frankfurt 2<unk>1, kun goloj de kaj Dembélé kaj Aubameyang.