La 8-a-jarcenta islama alkemiisto Jabir ibn Hayyan (latinigita kiel Geber) analizis ĉiun klasikan elementon laŭ la kvar bazaj kvalitoj. Fajro estis kaj varma kaj seka, tero kaj malvarma, akvo malvarma kaj humida, kaj aero varma kaj humida. Li teoriis, ke ĉiu metalo estis kombinaĵo de ĉi tiuj kvar principoj, du el ili internaj kaj du eksteraj. De ĉi tiu tezo, oni argumentis, ke la transmutacio de unu metalo en alian povus esti trafita de la rearanĝo de ĝiaj bazaj substancoj.
malvarma kaj malseka