Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La Krimea <unk>anlando konservis masivan sklavkomercon kun la Otomana Imperio kaj la Proksima Oriento ĝis la frua dekoka jarcento. En serio de sklavaj atakoj eŭfemisme konataj kiel la "rikoltado de la stepo", la krimeaj tataroj sklavigis orientajn slavajn kamparanojn. La Pola-Litova Komunumo kaj Rusio
suferis serion de tataraj invadoj, kies celo estis prirabi, ŝteli, kaj kapti sklavojn, la slavaj lingvoj eĉ evoluigis esprimon por la otomana sklaveco (surbaze de turkaj kaj arabaj vortoj por kapto - "esir" aŭ "asir"). La limregiono en la sudoriento estis en stato de semi-permanenta militado ĝis la 18-a jarcento. Oni taksas, ke ĝis 75% de la krimea loĝantaro konsistis el sklavoj aŭ liberigitaj sklavoj. La otomana verkisto kaj vojaĝanto de la 17-a jarcento Evliya Çelebi taksis, ke estis proksimume 400.000 sklavoj en Krimeo, sed nur 187.000 liberaj islamanoj. Pola historiisto Bohdan Baranowski supozis ke en la 17-a jarcento la Pola-Litova Komunumo (aktuala Pollando, Ukrainio kaj Belorusio) perdis mezumon de 20,000 ĉiujare kaj ĝis unu miliono en ĉiuj jaroj kombinitaj de 1500 ĝis 1644.