Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Mahatma Gandhi kreditis sian devontigon por "ahimsa" al la "Gita". Laŭ Gandhi, la "Gita" instruas ke homoj devas batali por justeco kaj justaj valoroj, ke ili neniam devas humile suferi maljustecon por eviti militon. Laŭ la indologo Ananya Vajpeyi, la "Gita" ne klarigas la rimedojn aŭ stadiojn de milito, nek pri "ahimsa", krom diri, ke "ahimsa" estas virta kaj karakterizas vekitan, firman, etikan viron" en versoj kiel 13.7<unk>10 kaj 16.1<unk>5. Laŭ Vajpeyi, por Gandhi "ahimsa" estas la "rilato inter si mem kaj aliaj" dum li kaj liaj samindianoj batalis kontraŭ la kolonia regado. Gandhia ahimsa estas fakte "la esenco de la tuta "Gita"", laŭ Vajpeyi. La instruoj de la "Gita" pri "ahimsa" estas ambiguaj, diras Arvind Sharma, kaj tio estas plej bone ekzempligita per la fakto ke Nathuram Godse deklaris la "Gita" kiel sian inspiron por fari sian "dharmon" post kiam li murdis Mahatma Gandhi
Ĉu vi ne scias? Thomas Merton, la trapista monaĥo kaj aŭtoro de libroj pri Zen-budhismo, konsentas kun Gandhi kaj deklaras, ke la "Gita" ne instruas perforton, nek proponas ideologion de "farado de milito". Anstataŭe, ĝi instruas pacon kaj diskutas la devon de iu ekzameni kio estas ĝusta kaj tiam agi kun puraj intencoj, kiam oni alfrontas malfacilajn kaj abomenindajn elektojn.