Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Avertoj pri malsatego komenciĝis en marto 1974 kiam la prezo de rizo akre plialtiĝis. En ĉi tiu monato "ampleksa malsato komenciĝis en Rangpur-distrikto", la regiono kiu iĝus unu el la tri plej afliktitaj. Nur du jaroj kaj tri monatoj pasis ekde la fino de la milito por la sendependeco de Bangladeŝo.
(decembro 1971) kaj la formala kreado de la lando. La nova ŝtato de Bangladeŝo kaj la detruitaj infrastrukturoj kaj merkatoj estis tute ne preparitaj por trakti la situacion. Korupto inter la ĵus nomumitaj oficialuloj estis senbrida kaj ĝeneraligita. En aprilo, kvankam registaraj oficialuloj ripetis, ke la krizo estos provizora, rizprezoj daŭre akre kreskis kaj raportoj pri malsato pli disvastiĝis. De aprilo ĝis julio, Bangladeŝo estis trafita de pluvegoj kaj serio de detruaj inundoj laŭlonge de la rivero Brahmaputra, kun precipe detruaj okazaĵoj en majo, julio; la kapablo de la rizrikoltoj postvivi tion estis reduktita per la kreskanta monokulturo de HYV-rizo. Krome, najbara Hindio rifuzis kunlabori kun la registaro de Bangladeŝo. La rizrikoltoj estis detruitaj kaj la prezoj altiĝis. En oktobro la rizo-prezoj pintis kaj la kondiĉoj malstreĉiĝis en novembro 1974 kiel eksterlanda helpo kaj la vintra rikolto alvenis. La malsatego estis oficiale finita antaŭ decembro, kvankam la "ekstra" mortokvanto (ekzemple pro malsano) daŭris bone en la sekvan jaron, kiel okazas kun la plej multaj malsategoj. Pli da homoj suferis en la kamparaj regionoj pro malsato. Ĝenerale, regiona malsatego estis korelaciita kun inunda malkovro kaj sendube la inundoj pligravigis la malsategon. Tamen, kvankam avertoj pri malsatego komenciĝis longe antaŭ la inundo (kiel montrite supre), ĝi estas al la inundoj ke la malsatego estas populare kulpigita.