Kompletigu la sekvan frazon: Artikolo de Andrei P. Tsygankov pri ĉefartikoloj en "The New York Times", "The Washington Post", kaj "The Wall Street Journal" rilataj al rusa enlanda politiko de 2008 ĝis 2014 trovis, ke la ĉefartikoloj havis superforte negativan vidon de la rusa registaro, bazitan sur tiaj temoj kiel "elektoj, opozicio kaj minoritataj rajtoj, la jura sistemo, protekto de proprietaj rajtoj, amaskomunikila libereco, disvolviĝo de NROj kaj civila socio, protekto de civitanoj kontraŭ krimo kaj terorismo, mekanismoj por transdono de potenco, sintenoj de Putin kaj Medvedev, kaj rilatoj kun okcidentaj nacioj". Tsygankov asertis, ke la ĉefartikoloj ne adekvate reflektas "neŭtralajn kaj pozitivajn kadrojn kaj tiajn, kiuj emfazas la relativan progreson de la lando aŭ objektivajn malfacilaĵojn alfrontitajn en ĝia disvolviĝo". Aliflanke, James Nixey de la programo pri Rusio kaj Eŭrazio ĉe Chatham House argumentis, ke honesta raportado ne postulas falsan ekvivalentecon inter rusaj kaj okcidentaj agoj, kaj ke negativa raportado pri Rusio estas komprenebla, konsiderante ĝian konduton en Krimeo,
Georgio kaj Sirio, kaj ties malriĉa registaro pri homaj rajtoj. Piers Robinson argumentas, ke kaj la rusaj kaj la okcidentaj amaskomunikiloj estas partiaj, skribante, ke "la ĉefaj amaskomunikiloj, kie ajn ili estas bazitaj, estas vaste agnoskitaj esti tro respektemaj al politika kaj ekonomia potenco kaj tio signifas, kiel konsumantoj de novaĵoj".