Inter 1959 kaj 1962 Boelcke estis ricevanto de esplora stipendio por la Bonn-bazita &lt;a href="German%20Research%20Foundation"&gt;German Research Foundation ("Deutsche Forschungsgemeinschaft" / DFG) &lt;/a&gt;. Dum la 1950-aj jaroj la politikaj administraj limoj inter Orienta kaj Okcidenta Berlino estis iom post iom plifortikigitaj per fizikaj barieroj, kaj iĝis pli malfacile por berlinanoj vidi sian urbon kiel ununuran unuon. Tamen, ĝis la subita apero de la Berlina Muro en aŭgusto 1961, ne estis maleble por orientgermanoj transiri al Okcidenta Berlino kaj de tie fari sian vojon al nova vivo en Okcidenta Germanujo en serĉado de pli granda libereco kaj prospero. Inter 1953
kaj 1961 pluraj milionoj da orientgermanoj faris ĝuste tion, postlasante malantaŭ ili intensigan labormankon. Iam inter 1959 kaj (verŝajne) 1961, Willi Alfred Boelcke iĝis unu el la intra-germanaj elmigrantoj. La fontoj silentas pri la amplekso kaj daŭro de lia pridemandado. En 1967 li akiris sian habilitiĝon (pli alta universitata grado) de la Universitato de Stuttgart-Hohenheim. Lia gradtemo ĉi-foje estis "Konstituciaj ŝanĝoj kaj ekonomiaj strukturoj" kovrantaj la mezepokajn kaj modernajn periodojn, prenante ekzemplojn de la tradicie aristokrate regitaj centraj germanaj teroj kovrantaj ĉirkaŭ la modernaj teritorioj identigitaj dum granda parto de la dudeka jarcento kiel Turingio kaj Saksio. Aliaj egalaj aferoj, la habilitado malfermis la vojon al dumviva kariero en la okcidentgermanaj universitataj sektoroj. Li akceptis profesorecon en Ekonomia kaj Socia Historiisto ĉe la Universitato de Stuttgart-Hohenheim en 1969 kaj restis en la poŝto dum pli ol kvarono de jarcento, ĝis 1994.