Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam Bukareŝto estis okupita de la Centraj Potencoj
Fine de 1916, li retiriĝis al Iași. Tie, li agitis kontraŭ la printempa 1918 Traktato de Bukareŝto. Post la milito, li revenis al la nacia ĉefurbo, kie li fondis eldoniston Bucovina, kiun li uzis efike por la avantaĝo de aliaj verkistoj. Li estris "Convorbiri Literare" dum la lasta fazo de ĝia unua kuro (1939-1944). Torouțiu publikigis multajn verkojn de literatura historio. Lia "magnum opus" estas la dek tri-volumena "Studii și documente literare", kiu aperis inter 1931 kaj 1946, ampleksante proksimume 8000 paĝojn kaj kondukante Perpessicius por nomi lin "Hurmuzachi de literatura historio". La unua volumo estis farita en kunlaboro kun Gheorghe Cardaș; la resto, sola. La verko inkluzivas dokumentojn kaj pecojn de literatura historio, kiujn li trovis en sia persona biblioteko, en arkivoj kaj en institucioj. Li estis elektita korespondanta membro de la Rumana Akademio en 1936; la nova komunista reĝimo senigis lin de membreco en 1948. Krome, pro la pro-nazia germana linio "Convorbiri Literare" prenis dum la Dua Mondmilito, li estis malpermesita el eldono en 1945. Senfortigita de mortiga malsano, li mortis en sia hejmo en Bukareŝto; lia edzino memmortigis sin la sekvan tagon.