Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Tiutempe, katolikaj kaj protestantaj misioj estis bone tolerataj inter la nobeluloj, precipe en kaj ĉirkaŭ la areo de Seoul. Animus kaj persekutoj de pli konservativaj elementoj, la Pungyang Jo-klano, prenis la vivojn de pastroj kaj anoj, konataj kiel la koreaj martiroj, malkuraĝigante membrecon de la supera klaso. La kamparanoj daŭre estis tiritaj al kristana egalrajteco, kvankam plejparte en urbaj kaj antaŭurbaj areoj. Verŝajne pli granda influo estis la religiaj instruoj de Choe Je-u, (최제우, <unk>濟愚, 1824<unk>64) nomita "Donghak", kiu laŭlitere signifas "Orienta Lernado", kaj la religio fariĝis aparte populara en kamparaj lokoj. Temoj de ekskluzivismo (de eksterlandaj influoj), naciismo, savo kaj socia konscio estis muzikigitaj, permesante al analfabetaj farmistoj kompreni kaj akcepti ilin pli facile. Kune kun multaj aliaj koreoj, Choe estis alarmita de la entrudiĝo de kristanismo kaj la anglo-franca okupo de Pekino dum la Dua Opio-Milito
Ĉu vi ne scias? Li kredis, ke la plej bona maniero kontraŭstari eksterlandan influon en Koreio estas enkonduki demokratajn kaj homajn rajtojn en la lando. Naciismo kaj socia reformo atingis akordon inter kamparanaj gerilanoj, kaj Donghak disvastiĝis tra tuta Koreio. Progresemaj revoluciuloj organizis la kamparanojn en koheran strukturon. Arestita en 1863 sekvante la Jinju-ribelon gviditan de Yu Kye-chun, Choe estis akuzita pri "misgvido de la homoj kaj semado de malpaco en la socio". Choe estis ekzekutita en 1864, foririgante multajn el siaj anoj en kaŝejon en la montoj.