Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kvankam Naupactus ŝuldis sian historian gravecon al sia haveno ĉe la enirejo de la Korinta golfo, ĝi estis verŝajne origine elektita kiel loko por urbo pro sia forta monteto, fekundaj ebenaĵoj kaj abunda provizo de fluanta akvo. Post la Greka-Persa-Militoj ĝi falis en la potencon de la Atenanoj, kiuj ekloĝis tie la Messenians, kiuj estis devigitaj forlasi sian landon ĉe la fino de la Tria Messenian Milito en 455 a.K., kaj dum la Peloponeza Milito ĝi estis la ĉefsidejo de la Atenanoj en ĉiuj iliaj operacioj en Okcidenta Grekio, kaj la sceno de la Batalo de Naupactus en 429 a.K. Post la Batalo de Aegospotami
la Messenians estis forpelita de Naupactus, kaj la Locrians reakiris posedon de la urbo. Poste ĝi pasis en la manojn de la Aĥeanoj, de kiuj, aliflanke, ĝi estis forrabita de Epaminondas. Filipo la 2-a de Makedonio donis ĝin al la etolianoj, kaj tial ĝi estas ofte nomata urbo de Etolio. La Aetolians forte defendis Naupactus kontraŭ la romianoj dum du monatoj en 191 a.K. Ptolemeo nomas ĝin urbo de la Locri Ozolae, al kiu ĝi devas esti asignita de la romianoj post la tempo de Plinio.