La germanaj kavaliroj komencis direkti siajn kampanjojn kontraŭ pagana Litovio (vidu litova mitologio), pro la longaj ekzistantaj konfliktoj en la regiono (inkluzive de konstantaj trudeniroj en la teritorion de la Sankta Romia Imperio fare de paganaj rajdantaj partioj) kaj la manko de taŭga areo de operacio por la kavaliroj, post la falo de la Regno de Jerusalemo ĉe Akreo en 1291 kaj ilia pli posta elpelo el Hungario. Komence la kavaliroj translokigis sian ĉefsidejon al Venecio, de kie ili planis la reakiron de Outremer, ĉi tiu plano estis, tamen, baldaŭ forlasita, kaj la Ordo poste translokigis sian ĉefsidejon al Marienburg, por ke ĝi povu pli bone koncentri siajn klopodojn sur la regiono de Prusio. Ĉar "Litovio Propra" restis ne-kristana ĝis la fino de la 14-a jarcento, multe pli malfrue ol la resto de orienta Eŭropo, la konfliktoj etendiĝis por pli longa tempo, kaj multaj kavaliroj de okcidenteŭropaj landoj, kiel Anglio kaj Francio, vojaĝis al Prusio por partopreni en la laŭsezonaj kampanjoj ("reyse") kontraŭ la Granda Duklando de Litovio. En 1348, la Ordeno gajnis grandan venkon super la litovoj en la Batalo de Strėva
, severe malfortigante ilin. La teŭtonaj kavaliroj venkis decidan venkon super Litovio en la Batalo de Rudau en 1370.