Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ne Win kaj la birma armeo lanĉis la puĉon de marto 1962.
por faligi la ĉefministron U Nu kaj la demokratan Unian Parlamenton pro ekonomiaj, religiaj kaj politikaj krizoj, precipe la temo de federaciismo kaj sendependiĝaj rajtoj de la Burmanaj Ŝtatoj. La Unia Revolucia Konsilio establis Birmon kiel unu-partia socialisma ŝtato sub la BSPP kaj adoptis la Birman Vojon al Socialismo en aprilo 1962 kiel plano por ekonomia disvolviĝo, malpliigante eksterlandan influon en Birmo al nul procentoj kaj pliigante la rolon de la militistaro. Ne Win regis Birmon kiel "fakta" diktatoro kiel Prezidanto de la BSPP kaj aliaj ĉefaj oficejoj inkluzive de ĉefministro kaj prezidanto. Birmo estis renomita la Socialisma Respubliko de la Unio de Birmo kaj la Unia Revolucia Konsilio estis anstataŭigita per la Popola Asembleo en 1974. La birma Vojo al Socialismo estis karakterizita per izolaciismo, totalismo, superstiĉo, ksenofobio, sinofobio, kaj la malakcepto de la politiko de la Malvarma Milito.