Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum la okazaĵoj de majo 1968, Althusser estis hospitaligita pro depresio kaj forestis en la Latina Kvartalo. Multaj el liaj studentoj partoprenis en la eventoj, kaj Régis Debray aparte iĝis internacia famulo revoluciulo. La komenca silento de Althusser estis renkontita kun kritiko de la manifestaciantoj, kiuj skribis sur muroj: "Al kio utilas Althusser?" ("A quoi sert Althusser?"). Poste, Althusser estis ambivalenta pri ĝi; unuflanke, li ne subtenis la movadon kaj li kritikis la movadon kiel "ideologia ribelo de la amaso", adoptante la oficialan argumenton de la PCF ke "infana malordo" de anarkiisma utopiismo infiltris la studentan movadon. Aliflanke, li nomis ĝin "la plej signifa okazaĵo en la okcidenta historio ekde la rezisto kaj la venko super la naziismo" kaj volis repacigi la studentojn kaj la PCF. Tamen, la maoista ĵurnalo "La Cause du peuple" nomis lin reviziisto, kaj li estis kondamnita de iamaj studentoj, ĉefe de Jacques Rancière. Post ĝi, Althusser trapasis fazon de "memkritiko" kiu rezultigis la libron "Essays in Self-criticism" ("Éléments d'autocritique", 1974) en kiu li reviziis kelkajn el siaj malnovaj pozicioj, inkluzive de sia subteno de la sovetia invado de Ĉeĥoslovakio
Ĉu vi ne scias?