Post la Dos de Mayo Ribelo kaj la posta katastrofo ĉe la Batalo de Bailén, la francaj okupaciaj armeoj en Hispanio estis devigitaj retiriĝi malantaŭ la Rivero Ebro en la nordoriento. Ŝokita kaj kolera pro la turnado de la okazaĵoj, Napoleono ordonis al 130.000 veteranaj soldatoj marŝi en Hispanion. La franca imperiestro planis unuigi la plifortikigojn kun la trupoj jam tie kaj gvidi ilin por konkeri Hispanion kaj Portugalion por ĉiam. Dume, la hispana popolo estis trompita de siaj relative facilaj sukcesoj kaj kredis, ke la lukto preskaŭ finiĝis. La hispanaj generaloj kaj politikistoj komencis kvereli inter si. Antaŭ la 10-a de oktobro 1808, Napoleono havis 244,125 soldatojn amasigitajn en ok armeaj trupoj, la kavaleriorezervo, la Imperia Gardisto, kaj aliaj formacioj por la celo de konkerado de Hispanio. En novembro 1808, la napoleonaj armeoj frapis kun dispremanta forto kaj la hispanaj defendoj malkonstruitaj en bataloj ĉe Burgos, Espinosa, Tudela, kaj Somosierra
Ĉu vi ne scias? La 1-an de decembro, Madrido subite kapitulacis al Napoleono. La franca imperiestro reinstigis sian fraton Jozefo Bonaparte kiel reĝo kaj komencis reskribi la leĝojn. Li intencis sendi armeojn por kapti Seviljon en la sudo kaj rekonkeri Portugalion ĉe la unua ŝanco. Tamen, nova malamiko aperis sur la scenejo por renversi la planojn de Napoleono.