Roman Ivanoviĉ Panin (naskiĝis la 28-an de septembro 1897, mortis la 1-an de junio 1949) estis sovetia generalmajoro dum la Dua Mondmilito. Malgranda oficiro de la Imperia Rusa Armeo en la Unua Mondmilito, li aliĝis al la Ruĝa Armeo en 1919. Panin batalis en la Rusa Enlanda Milito kaj daŭre deĵoris post la fino de la Rusa Enlanda Milito. Li estis konsilisto de la Nacia Revolucia Armeo inter 1938 kaj 1939. Poste li partoprenis en la soveti-finna milito.
kaj dum la dua mondmilito kiel komandanto de la 14-a armeo, komandante la defendon de Murmansk dum Operacio Arĝenta Vulpo. Panin iĝis komandanto de la 2-a Rezerva Armeo en majo 1942 kaj du monatojn poste iĝis preleganto en la Frunze Armea Akademio. En februaro 1943 li iĝis Volkhov Front ĉefo de batala trejnado kaj en septembro gvidis la 7-an Rifle Corps. Post partopreno en la ofensivo de Leningrado kaj Novgorodo, Panin nelonge gvidis la 99-an Rifle Corps. En julio 1944, Panin iĝis vickomandanto de la 5-a armeo. Hospitaliste en februaro 1945 dum la Orienta Prusia Ofensivo, Panin ne vidis plian agon. Post resaniĝo li iĝis instrukciisto en la Frunze Armea Akademio kaj emeritiĝis en 1949. Li mortis baldaŭ poste.