Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1982 li unuafoje estis elektita al la Reprezentantĉambro. Li transprenis la gvidadon de la VVD-frakcio de Frits Bolkestein en 1998. Por la nederlanda parlamenta balotado de 2002 li estis la lijsttrekker (plej bona kandidato), Dijkstal kaj Ad Melkert la partiestro de la Laborista Partio estis la ĉefaj kandidatoj por iĝi la venonta Ĉefministro, sed la neatendita alveno de Pim Fortuyn de Vivebla Nederlando (LN) kaj poste la Pim Fortuyn List (LPF), turnis la balotenketojn. Fortuyn kulpigis la problemojn en la lando sur la Purpuraj kabinetoj (en kiuj kaj Dijkstal kaj Melkert funkciis kiel ministroj). Fortuyn prezentis Dijkstal kaj Melkert kiel du burokratojn, kiuj ne komprenis la sentojn kaj problemojn inter la loĝantaro. Post ekscitita kampanjo nur kelkajn tagojn antaŭ la elekto, Fortuyn estis asasinita
en Hilversum. La Popola Partio por Libereco kaj Demokratio suferis grandan malvenkon en la elekto perdante dek kvar sidlokojn, Dijkstal akceptis respondecon por la malvenko kaj sinsekve forlasis nacian politikon. Li abdikis kiel gvidanto de la Popola Partio por Libereco kaj Demokratio kaj parlamenta gvidanto de la Popola Partio por Libereco kaj Demokratio en la Reprezentantĉambro la 16an de majo 2002 kaj rezignis sian sidlokon en la Reprezentantĉambro la 1an de septembro 2002. Sed kiam lia iama partio komencis adopti pezan sintenon pri "allochtonen" (enmigrintoj kaj iliaj infanoj), li kunlaboris kun iamaj politikistoj de ampleksa gamo de aliaj partioj en protesto, por strebi al pli tolerema socio, sub la nomo "Een Land Een Samenleving" ("Unu Lando Unu Socio").