Kompletigu la sekvantan frazon: Penske's 1994 IndyCar World Series Championship estis unu el, se ne la plej domina efikeco de vetkurteamo en la historio de amerika malferma radvetkuro. Roger Penske trovis la ŝlosilon por venki sed ankaŭ trovis manieron fuĝi de la konkurenco. La nova Penske PC-23 ĉasio kun la Ilmor- Indy V8-motoro funkciigus la Penske-ŝoforojn de Al Unser, Jr., Paul Tracy, kaj Emerson Fittipaldi. La teamo akiris 12 venkojn el 16 vetkuroj, kolektis 10 polusojn kaj 28 podiojn survoje al la ĉampioneco. La teamo ankaŭ dominis kontestatan majon en Indianapolis. Penske debutis kun radikala nova Mercedes-Benz-motoro en Indy, la 500I. Tiu motoro uzis provizon en la reguloj destinitaj por akciaj blokoj puŝradmotoroj kiel ekzemple la V-6 Buick motoroj kiuj permesis kroman 650 cm3 kaj 10 colojn (4.9 psi/33.8 kPa) de akcelo. Ĉi tiu ekstra potenco (almenaŭ 900 ĉevalfortoj, kaj laŭdire pli ol 1000) permesis al la Penskes kuri signife pli rapide, donante al ili la polon kaj eksteran unuan vicon sur la krado por la
La 78-a "Indianapolis 500". Al Unser, Jr. kaj Emerson Fittipaldi dominis la vetkuron, finfine rondirante la kampon kun 16 rondoj por iri en la 200-ronda vetkuro kiam Fittipaldi faris kontakton kun la muro elirante el Turn 4, donante al Al Unser, Jr. la gvidadon kaj venkon. La nura ŝoforo kiu finis en la gvida rondiro estis novulo Jacques Villeneuve. Ĉi tiu sezono donis al Penske la Ĉampionecon de Ŝoforoj kun Al Unser, Jr., la Konstruisto-Pokalo kun la Penske PC-23, kaj la Konstruisto-Pokalo kun la Ilmor-Indy V8-motoro. (En la 1995-datita Indy 500 Penske ne kvalifikis iujn ajn aŭtojn por la vetkuro)