Komence de 1862, Ross revenis al la deĵoro. Fine de februaro, 500 soldatoj kaj li estis asignitaj por ataki la Unioarmeon. Li gvidis la grupon malantaŭ la malamikaj linioj, al Keetsville (nun Washburn), Misurio, kie ili kolektis informon, detruis plurajn ĉarojn da provizaĵoj de la komisionaro, kaptis 60 ĉevalojn kaj mulojn, kaj prenis 11 kaptitojn. La sekvan monaton, la regimento estis asignita al Earl Van Dorn, nun generalo, kun kiu Ross servis dum la batalo ĉe la Wichita Vilaĝo. Sub Van Dorn, la grupo suferis malvenkon ĉe la Batalo de Pea Ridge; Ross atribuis sian perdon sole al Van Dorn, kaj kulpigis lin pro tro marŝado kaj subnutrado de siaj soldatoj, kaj pro malsukceso konvene kunordigi la planon de atako. En aprilo, la grupo estis sendita al Des Arc, Arkansaso. Pro la manko de furaĝo, la kavaleriotrupo de Ross estis ordonita deĉevaliĝi kaj sendi siajn ĉevalojn reen al Teksaso. La unuo, nun piedirante, vojaĝis al Memfiso, Tenesio, alvenante du semajnojn post la Batalo de Ŝilo
Ĉu vi ne scias? Ross baldaŭ kaptis malbonan malvarmumon akompanitan de daŭra febro, kaj estis ekstreme malsana dum ok semajnoj. Kiam li konsideris sin resanigita, lia pezo malpliiĝis al nur 57 kilogramoj.