Sed kiam Singapuro rapide aperis kiel grava komerca stacio, Britio plifirmigis sian aserton pri la insulo. La anglo-nederlanda traktato de 1824 cementis la statuson de Singapuro kiel brita posedo, disigante la malajan arkipelagon inter la du koloniaj potencoj kun la areo norde de la Malakaj Marketoj, inkluzive de Singapuro, falante sub la influo de Britio. En 1826, Singapuro estis grupigita de la Brita Orienthinda Kompanio kune kun Penango kaj Malaĥo por formi la Markolojn, administritajn de la Brita Orienthinda Kompanio.
la administracio reganta la insulon estis subpersona, neefika kaj senzorga pri la bonfarto de la loĝantaro