Baldaŭ poste, konservativa pola nobelaro formis la Targowica Konfederacion por renversi la Konstitucion, kiun ili vidis kiel minaco al la tradiciaj liberecoj kaj privilegioj kiujn ili ĝuis. La konfederitoj aliĝis al la rusa Katerino la Granda, kaj la rusa armeo eniris en Pollandon, markante la komencon de la pola-rusa milito de 1792.
, ankaŭ konata kiel la Milito en Defendo de la Konstitucio. La Sejm voĉdonis por pliigi la Polan Armeon al 100,000 viroj, sed pro nesufiĉa tempo kaj financoj tiu nombro neniam estis atingita. Poniatowski kaj la reformantoj povis surmeti nur 37,000-homan armeon, multaj el ili nespertaj rekrutoj. Tiu armeo, sub la komando de la nevo de la reĝo Józef Poniatowski kaj Tadeusz Kościuszko, sukcesis venki la rusojn aŭ batali kontraŭ ili al remizo dum pluraj okazoj. Post la venka Batalo de Zieleńce, en kiu polaj fortoj estis ordonitaj de lia nevo, la Reĝo fondis novan ordon, la Ordenon de Virtuti Militari, por premi polojn pro escepta armea gvidado kaj kuraĝo en batalo.