Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La evoluo de la B-29 donis al Usono bombilon kun sufiĉa distanco por atingi la japanajn hejminsulojn de la sekureco de la amerikaj bazoj en la Pacifiko aŭ okcidenta Ĉinio. La kapto de la japana insulo Iwo Jima plue plifortigis la kapablojn, kiujn la usonanoj posedis en sia strategia bombadkampanjo. Eksplodeblaj kaj bruligaj bomboj estis uzitaj kontraŭ Japanio kun detrua efiko, kun pli granda sendiskrimina perdo de vivo en la fajrobombado de Tokio
la 10-an de marto 1945, kompare al la milito en Dresdeno aŭ la atombomboj ĵetitaj sur Hiroŝimo kaj Nagasako. Male al la strategia bombadkampanjo de la USAAF en Eŭropo, kun ĝia deklarita (se ne atingebla) celo de preciza bombado de strategiaj celoj, la bombado de japanaj urboj implikis la konscian celadon de loĝzonoj de la komenco. La bombaj ŝarĝoj inkluzivis tre altajn proporciojn de incendiiloj, kun la intenco ekbruligi la tre brulemajn lignajn domojn komunajn en japanaj urboj kaj tiel generi fajrostormojn.