La 9an de aprilo 1940 je la 4a posttagmeze Nazia Germanio invadis Danion per surpriza atako.
Ĝi detruis la armeon kaj mararmeon de Danio, kaj bruligis la aerarmeon de la lando. Kristano la 10-a rapide komprenis ke Danio estis en neebla pozicio. Ĝia teritorio kaj loĝantaro estis multe tro malgrandaj por rezisti kontraŭ Germanio por iu daŭra tempodaŭro. Ĝia ebena tero rezultigis ke ĝi estis facile transkurita fare de germanaj panzeroj; Jutlando, ekzemple, estus transkurita en mallonga tempo per panzer atako de Ŝlesvigo-Holstinio tuj en la sudo. Male al ĝiaj nordiaj najbaroj, Danio ne havis montarajn sistemojn de kiuj longedaŭra rezisto povus esti muntita kontraŭ la germana armeo. Kun neniu perspektivo povi elteni por iu tempodaŭro, kaj alfrontita kun la eksplicita minaco de la "Luftwaffe" bombado de la civila loĝantaro de Kopenhago, kaj kun nur unu generalo en favoro de daŭra batalo, kristana X kaj la tuta dana registaro kapitulacis ĉirkaŭ la 6a matene, kontraŭ konservado de politika sendependeco en hejmaj aferoj, komencante la okupon de Danio, kiu daŭris ĝis la 5a de majo 1945.