Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La asocio de Antonio kun Publius Clodius Pulcher permesis al li atingi pli grandan eminentecon. Clodius, tra la influo de lia bonfaranto Marcus Licinius Crassus, evoluigis pozitivan politikan rilaton kun Julio Cezaro. Clodius certigis al Antony pozicion en la armea stabo de Cezaro en 54 a.K., aliĝante al lia konkero de Gaŭlio. Servante sub Cezaro, Antonio montris elstaran armean gvidadon. Malgraŭ provizora fremdiĝo poste en la vivo, Antonio kaj Cezaro evoluigis amikajn rilatojn, kiuj daŭrus ĝis la murdo de Cezaro en 44 a.K. La influo de Cezaro certigis al Antono pli grandan politikan progreson. Post jaro da servo en Gaŭlio, Cezaro sendis Antonion al Romo por formale komenci sian politikan karieron, ricevante elekton kiel kvestoro por 52 a.K. kiel membro de la frakcio Populares. Destinita por helpi Cezaron, Antonio revenis al Gaŭlio kaj komandis la kavalerion de Cezaro dum lia venko en la Batalo de Alesia
kontraŭ la gaŭla ĉefo Vercingetorix. Sekvante lian jaron en oficejo, Antonio estis promociita de Cezaro al la rango de Legato kaj asignita komando de du legioj (proksimume 7,500 totalaj soldatoj).