Post kiam Rumanio deklaris militon al Aŭstrio-Hungario la 15an de aŭgusto 1916, Mackensen ricevis komandon de multnacia armeo, kun generalo Emil von Hell kiel stabestro, de bulgaroj, otomanoj, aŭstro-hungaroj kaj germanoj. Ili kolektiĝis en norda Bulgario kaj poste avancis en Dobrujon. Je la 8a de septembro, ili okupis la du gravajn fortikaĵojn
la unuan en unu tago de forto kiu estis plimultita de la sieĝitaj, kiuj estis superfortaj de la artilerio de Mackensen. Tiam, germana kaj aŭstro-hungara armeogrupo, ordonita de Falkenhayn krevis en Valaĥio tra la Vulkan-enirpermesilo en la Transsilvanaj Karpatoj dum Mackensen transiris la Danubon kaptante pontajn kapojn sur la maldekstra bordo por ŝirmi la aŭstro-hungarajn inĝenierojn kiuj konstruis la longan pontonponto. La rumana armeo kaj ĝiaj rusaj aliancanoj estis devigitaj retiriĝi inter tiuj pinĉiloj. Post tri monatoj da milito du trionoj de la teritorio de la Regno de Rumanio estis okupita de la Centraj Potencoj. La ĉefurbo de Rumanio, Bukareŝto, estis konkerita de la Centraj Potencoj la 6an de decembro 1916, en lia 67-a naskiĝtago. Li rajdis sur blanka ĉevalo kaj moviĝis en la rumanan reĝan palacon.