Resumu la artikolon:  Ŝi sciis ke io terura okazis. Estis fume kaj ŝi povis aŭdi nur mutilajn kriojn. Ŝia piedo estis turnigita flanken kaj ŝiaj gamboj ne funkciis ĝuste. Kaj ŝia bona amiko Krystle Campbell kuŝis tie sur la grundo. Karen Rand, nun nomata Karen McWatters, glitfalis surteren. Ŝi volis alproksimiĝi al Krystle por ke ili povu paroli kaj trinki komforton unu de la alia meze de tiom da kaoso. "Mi proksimiĝis al ŝi", ŝi memoris. "Ial mi proksimiĝis al ŝia kapo, kaj ni tuŝis unu la alian". Krystle diris, ke ŝiaj gamboj doloras. Tiuj estis la lastaj vortoj, kiujn ŝi eldiris. La du virinoj tenis sin je la manoj, ĝis la manoj de Krystle malfortiĝis. McWatters estis la kvina atestanto de la unua tago de la terorproceso de la akuzita Boston Marathon-bombisto Dzhokhar Tsarnaev, kiu estas akuzita pri detonaciado de premkuirejaj bomboj kun sia frato por puni Usonon pro politikoj, kiujn ili kredas kaŭzi suferon al islamanoj. Tri homoj estis mortigitaj en la eksplodoj: Campbell, 29-jaraĝa manaĝero de restoracia ĉeno; Martin Richard, 8-jaraĝa knabo; kaj Lingzi Lu, 23-jaraĝa studento. Pli ol 250 aliaj estis vunditaj. La unua tago de la proceso - post la deklaro de la akuzito - temis pri la unuaj postvivantoj de la atako, kiuj rakontis pri la kaoso en tiu tago. La prokuroroj vokis ilin al la atestejo por priskribi la ruiniĝon kaj doloron kaŭzitan de la bombadoj. La advokatoj de Tsarnaev elektis ne kruc-testi iun el la postvivantoj. McWatters batalis kontraŭ siaj emocioj, kiam ŝi rigardis foton, kiu montris ŝin kaj ŝian amikinon de ok jaroj kuŝantajn meze de amaso da konfuzitaj kaj rompitaj homoj. Iliaj du vizaĝoj, unu apud la alia, elstaras inter la miksaĵo de membroj. La buŝo de Krystle estas malfermita, sed ŝi estas tre pala. "Mi vere timis", atestis McWatters, "kaj mi memoras, ke mi kriis por ke iu helpu nin. Ĉiuj kriis, ĉiuj petis helpon. Ŝajnis, ke daŭris longe antaŭ ol helpo alvenis, sed verŝajne ne estis tiel". Kiam la unuaj respondantoj atingis Krystle-n, ĝi estis...
"Mi memoras, ke mi kriis por ke iu helpu nin", memoras unu el la postvivantoj. La unua tago de la Bostona Maratona Atentata Proceso temigas la postvivantojn. Pluraj pluvivantoj atestas pri la vidindaĵoj, odoroj kaj doloroj de tiu tago.