Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Tiu situacio kaŭzis kreskantan streĉitecon kaj disigojn ene de la RMS-movado. La pli malnova generacio de gvidantoj de la RMS-movado vidis sian aŭtoritaton defiita. Fine la krizo en la ambonaj komunumoj eksplodis en jardeko da perforto kontraŭ internaj rivaloj kaj nederlanda socio. Serio de teroraj atakoj komenciĝis en 1970 kun atako kontraŭ la loĝejo de la indonezia ambasadoro en Wassenaar. La nederlanda reago al tiu atako estis modera. La atakantoj ricevis mildajn punojn kaj ankoraŭ estis rigardataj kiel misgviditaj idealistoj. Ene de la moluka komunumo la "knabinoj de ago" akiris grandan prestiĝon. Tio instigis pliajn teroristajn agojn en 1975
kaj 1977. Kiel kun la atako en Wassenaar, la celoj de tiuj agoj ne estis tre klaraj; krom restarigi unuecon ene de la RMS-movado, estas malfacile vidi iujn ajn konkretajn celojn en la neklara retoriko kaj maleblaj politikaj postuloj faritaj de la atakantoj. Atakoj sur trajno kaj sur vilaĝa lernejo en 1977 kondukis al fina eskalado de la perforto. La nederlanda registaro vidis neniun alian eliron ol uzi militan forton por fini la agon. Dume, la subteno por ĉi tiu speco de agado ene de la moluka komunumo malkreskis. Anstataŭ reunuigi la Molukojn en Nederlando, ĉi tiu radikalismo minacis konduki al pli da disigo. Kiam, en 1978, grupo de junuloj trudeniris la sidejon de la provinca registaro en Assen, ili ricevis neniom da subteno.