La sinsekvo de ofensivoj elĉerpis la germanan militistaron kaj rezultigis viktimojn por ĝi kaj la aliancanoj akumuliĝantaj al nombro en la milionoj. Kontraŭofensivo
La 18an de julio, germanaj trupoj devis retiriĝi. La 8an de aŭgusto, Feldmarŝalo Douglas Haig aprobis la komencon de serio de finfine decidaj bataloj, kiuj fariĝis kolektive konataj kiel la "Cent Tagoj". Poziciigita sudoriente de Arras, la Liverpool Irish estis devigita batali la 1an de septembro kun la celo de subteno de la 2/6a Reĝo en kaptado de la antaŭe atakita vilaĝo Riencourt kaj "rekta la linio". La brigado de la bataliono atingis siajn celojn, prenante 650 kaptitojn en la procezo. La impeto estis konservita en malfrua septembro kaj oktobro kun la rompo de la Hindenburg-linio. La bataliono partoprenis en la antaŭeniĝo de la 57-a divizio orienten kaj kontribuis al la kapto de Cambrai, kvankam en limigita kapacito, antaŭ esti proponita norden al la distrikto Béthune la 13an de oktobro. La lastaj semajnoj de la milito de la 57-a divizio implikis daŭrantajn progresojn kaj sporadajn batalojn, kulminante per la liberigo de Lille. Forlasita de la retiriĝanta germana garnizono, Lille unue estis enirita de elementoj de 2/7a King la 17an de oktobro. Foto-aparatoj registris entuziasmajn homamasojn, kiuj salutis la irlandajn batalojn de Liverpool kaj aliajn batalojn por novaĵfilmo titolita "La Liberigo de Lille fare de la viroj de Haig". La bataliono kondukis sian finan ofensivan agon en la avangardo de sia brigado, alvenante ĉe Flers senopone kaj daŭre gvidante la antaŭeniĝon ĝis la 21-a. Malgrandaj bataloj okazis proksime de la vilaĝoj de Honnevain, Mont Garni, kaj Froyennes. Naŭ tagojn poste, la 30-an, la Liverpool Irish retiriĝis al loĝejoj en Hellemmes, oriente de Lille, kaj restis tie ĝis la fino de la milito.