En 1953 kaj 1954, Lascorz kaj lia familio, nun eminentaj sociaj homoj en Madrido, estis la fokuso de la "Hidalguía" konflikto, aperante en serio de artikoloj en hispanaj revuoj, inkluzive de unu nomita "Hidalguía", kiu publike identigis lin kiel falsisto. Tio kondukis al socia stigmatizo. La konflikto havis siajn radikojn en kampanjo komencita de la Sankta Seĝo en 1952 kontraŭ tio, kion la papofico rigardis kiel fraŭdajn kavalirecajn ordojn. Tiu kampanjo fariĝis tre diskonigita en la hispana amaskomunikilaro antaŭ 1953 kiam intertraktadoj inter la papofico kaj la hispana registaro - la Konkordato de 1953
<unk> proksimiĝis al fino. Ĉar Lascorz estis ĉe la kapo de pluraj ordenoj kaj organizoj viditaj de la Vatikano kiel malveraj ordenoj, li plurfoje vekis dubojn en la hispana registaro kaj aŭtoritatoj. Estas neverŝajne ke Lascorz estus altirinta sufiĉe da atento por esti malkaŝita se li ne publike antaŭenigis sian ordon en Madrido. Li donis multajn noblajn titolojn al siaj amikoj kaj subtenantoj altirante la atenton de la aŭtoritatoj kaj la reala hispana nobelaro. La 23an de aprilo 1953, artikolo en la "ABC" gazeto, "Falsas órdenes de caballería y falsos títulos nobiliarios" ("Falsaj kavaliraj ordoj kaj falsaj titoloj de nobelaro"), identigis Lascorz kiel falsulo kaj liaj ordoj kaj institucioj kiel falsaj, deklarante, ke Lascorz malobservis "ne nur la principojn de la preĝejo, sed ankaŭ la suverenecon de la hispana ŝtato". En pli postaj numeroj la gazeto ankaŭ publikigis kaj riproĉis la respondojn de Lascorz al la artikolo, substrekante ke la hispana registaro ne aprobis liajn ordojn.