Laŭ la tradicio, kiu havas malpli da voĉoj en la spiritaj instruoj de infanoj? Surbaze de la antaŭa demando, skribu kuntekston, kiu enhavas la respondon. Ĝi povas esti 1 - 20 frazoj. Konteksto:
En La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (LDS-eklezio), la instruisto estas oficejo en la Aaronic-pastro, ĝenerale donita al junaj knaboj aŭ lastatempaj konvertitoj, kaj havas malmulton komunan kun la "spirita instruisto" arketipo. La rolo de "spirita instruisto" povas esti plenumita de multaj individuoj en la LDS-eklezio, ofte fidinda amiko, kiu povas teni ajnan oficon, de aĝestro ĝis episkopo, aŭ neniun oficon entute. La emfazo pri spirita gvidado en la LDS-eklezio estas simila al tiu en la pli "malpli-ekleziaj" tradicioj de Protestantismo, kun pli forta emfazo metita sur la edzo kaj patro de familio por disponigi spiritan gvidadon por lia tuta familio, ideale en konsulto kun lia edzino, eĉ se la edzo ne estas membro de la LDS-eklezio, surbaze de interpretoj de certaj bibliaj tekstoj kiuj proklamas la spiritan aŭtoritaton de edzoj en geedziĝo. Eĉ la reprezentantoj de la pastraro estas atendataj submetiĝi al la patro de la domo, kiam ili estas en lia hejmo. Krome, aldona spirita gvidado estas ofertita de tiuj, kiuj tenas la oficejon de patriarko, kiu laŭ la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj donas certajn donacojn de la Spirito, kiel la kapablo profeti, al ĝiaj posedantoj. Ĉi tiu gvidado estas kutime ofertata dum ceremonio nomata patriarka beno.