Sulejmano la Granda (1520-1566) konkeris Beogradon en 1521, konkeris la sudajn kaj centrajn partojn de la Hungara Reĝlando kiel parto de la Otomanaj-Hungaraj Militoj, kaj, post sia historia venko en la Batalo de Mohács en 1526, li establis otomanan regadon en la teritorio de nuntempa Hungario (krom la okcidenta parto) kaj aliaj centroeŭropaj teritorioj. Poste li sieĝis Vienon.
en 1529, sed malsukcesis konkeri la urbon. En 1532, li faris alian atakon sur Vieno, sed estis repuŝita en la Siege of Güns (Sieĝo de Güns). Transsilvanio, Valaĥio kaj, intermite, Moldavio, iĝis tributaj princlandoj de la Otomana Imperio. En la oriento, la otomanaj turkoj prenis Bagdadon de la persaj en 1535, akirante kontrolon de Mezopotamio kaj maramea aliro al la Persa Golfo. En 1555, la Kaŭkazo estis oficiale dividita por la unua fojo inter la Safavidoj kaj la otomanoj, "status quo" kiu restus ĝis la fino de la Rusa-Turka Milito (1768-1774). Per tiu dividado de Kaŭkazo subskribita en la Paco de Amasya, Okcidenta Armenio, okcidenta Kurdio, kaj Okcidenta Kartvelio (inkluzive de okcidenta Samtskhe) falis en otomanajn manojn, dum suda Dagestano, Orienta Armenio, Orienta Kartvelio, kaj Azerbajĝano restis persa.