Kompletigu la sekvan frazon: La frazo konsideris la tempon pasigitan en antaŭprocesa aresto, li estis planita por liberigo en 1940, sed anstataŭe li estis prenita en "protektan gardadon", kaj pasigis la venontajn du jarojn kiel malliberulo en la koncentrejo Sachsenhausen. En Sachsenhausen jam ekzistis kerno de komunistaj aktivuloj inter la malliberigitoj, kiuj povis (sekrete) bonvenigi alian politikan animpartinon. En tuta Germanio, ĉar militaj mortoj forprenis sian pezon de laborforto, administrado de ĉiutaga vivo en koncentrejoj estis ĉiam pli delegita de la tendargardistoj al fidindaj malliberigitoj; la decidoj de "amikoj" signifis, ke Selbmann estis metita por labori en la veturilreparaĵejo de la tendara brika fabrikado, kie, kiel li poste memoris, la laboro estis "ne malfacila aŭ aparte danĝera". En novembro 1942, tamen, li estis translokita al la koncentrejo Flossenbürg, kiu liveris laboron al lokaj ŝtonminejoj, metitaj en montoj najbaraj al la limo kun kio estis tiutempe konata kiel la Sudetlando. Laŭ la memoro de Selbmann, la translokigo al Flossenbürg implikis dek ok malliberulojn, kiuj estis metitaj en izolitejon la antaŭan monaton kiel respondo al siaj politikaj agadoj. La movo estis efektivigita laŭ la ordonoj de Reichsführer Heinrich Himmler mem: ĝi reprezentis punon "por konstruado de [komunistaj] ĉeloj en la tendaro [en Sachsenhausen], organizado de revolucia laboro, kaj privilegiado de politikaj malliberuloj". Dum kio montriĝis esti
En la lastaj semajnoj de la milito la tendaro de Flossenbürg estis fermita kaj Selbmann estis translokita denove, ĉi-foje al Dachau en la antaŭurbo norde de Munkeno. Fine de aprilo 1945, kiam la aŭtoritatoj rapidis por forigi la malliberulojn de la koncentrejoj antaŭ la alveno de la invadantaj armeoj, li estis sendita al unu el la fifamaj mortmarŝoj. Li sukcesis eskapi kaj revenis al Leipzig.