Resumu la artikolon:  (CNN) En 1971, fizikisto elpensis ke ekzistis kvar fundamentaj elementoj en la elektronika cirkvito, krom la tri kiuj estis tiutempe uzataj. Lia nomo estis Leon Chua, kaj li kredis -- pro kialoj de simetrio -- ke iam oni povus fari aldonan komponenton, kiu kombinus reziston, kondensilon kaj induktilon. Li nomis ĝin "memoristo", kunmetaĵo de la vortoj memoro kaj rezisto. Niaj inĝenieriaj kapabloj necesis 37 jarojn por atingi tiun ĉi ideon. La unua memorŝaltilo estis produktita de Hewlett Packard en 2008. Hodiaŭ, multaj sciencistoj kredas ke ĝi povus esti revolucio en la kampo de komputiko. Simple dirite, la memristoro povus signifi la finon de la elektroniko tia, kia ni konas ĝin kaj la komencon de nova epoko nomata "iona elektroniko". La transistoro, evoluigita en 1947, estas la ĉefa komponento de komputilaj pecetoj. Ĝi funkcias uzante fluon de elektronoj, dum la memristoro parigas la elektronojn kun jonoj, aŭ elektre ŝarĝitaj atomoj. En transistoro, kiam la fluo de elektronoj estas interrompita, ekzemple, kiam la elektro estas malŝaltita, ĉiuj informoj estas perditaj. Sed memristoroj povas memori la kvanton da elektrokarto, kiu trafluis, kaj tre simile al memorstango, memoros la datumojn eĉ kiam la elektro malaperas. Tio povas malfermi la vojon por komputiloj, kiuj tuj enŝaltas kaj malŝaltas kiel ampolo kaj neniam perdas datumojn: la RAM, aŭ memoro, ne plu estos forviŝita kiam la maŝino estas malŝaltita, sen la bezono konservi ion en malmolajn diskojn kiel kun nuna teknologio. Sed memristoj havas alian fundamentan diferencon kompare kun transistoroj: ili povas eskapi la limojn de binara kodo. Komence, la teknologio estos plejparte uzata por krei super-rapidajn memorĉipojn, kiuj enhavas pli da datumoj kaj konsumas malpli da energio. Tio sola farus ordinarajn komputilojn multe pli potencaj, sed laŭlonge de la linio, la memristoro ankaŭ povus transpreni la prilaboradon. Jennifer Rupp estas profesoro pri elektrokemiaj materialoj ĉe ETH en Zuriko, kaj ŝi laboras kun IBM pri la kreado de memristoraj maŝinoj. Memristoroj, ŝi atentigas,
Memristo estas nova tipo de elektronika komponento kiu povas revolucii elektronikon. Ĝi estis unuafoje konceptita en la 1970-aj jaroj, long antaŭ ol oni eĉ povis konstrui ĝin. Esploristoj ĉe ETH kunlaboras kun IBM en memristoroj por estontaj komputilaj aparatoj. Memoristo-bazitaj blatoj ne bezonus silicion, do ni povus vidi komputilojn en fenestroj, teksaĵoj aŭ eĉ kafotasoj.