Kompletigu la sekvan frazon: Komandantoj kaj Komandoj. La Aliancita decido invadi Guadalcanal evoluis dum periodo de kolizioj ĉe la plej alta nivelo de komando. Jam en februaro 1942, la komandanto de la usona floto, admiralo Ernest King, komencis antaŭenigi pli ofensivan pozicion en la Pacifiko. Tio estis en opozicio al kaj la Usona Komuna Ĉefo de Stabo, inkluzive de generalo George Marshall, kaj la militgvidado de Britio, kiuj ĉiuj estis pli en akordo kun la "Germanio unue" prioritatoj por militresursoj. King sukcesis havi pli grandajn resursojn dediĉitajn al la Pacifiko, eĉ kiam la amerika fortostreĉo en Nordafriko malfortiĝis. Antaŭ marto, furioza disputo ekestis inter admiralo King kaj generalo Douglas MacArthur kiel tiuj resursoj estis deplojitaj. Tio estis finfine solvita per kompromiso lasante generalon MacArthur en pagendaĵo de la Sudokcidenta Pacifika Areo kaj akuzita je konfisko de la
Solomon Islands okcidente de Guadalcanal, la nordokcidenta marbordo de Nov-Gvineo, kaj la Bismarck-Arkipelago inkluzive de la japana maramea fortikaĵo ĉe Rabaul. Admiralo Chester Nimitz estus komandanto de la Pacifikaj Regionoj kaj veturus trans la centra Pacifiko. Admiralo Robert Ghormley, sub Nimitz, komandus la Sudpacifikon kaj kaptus Tulagi, kie la japanoj establis hidroplanan bazon. Ghormley ankaŭ, preskaŭ kiel postpenso, kaptus Guadalcanal, kie japana startleno estis konstruata. Sub Ghormley, admiralo Frank Fletcher iĝis komandanto de Allied Task Force 61.