Kompletigu la sekvan frazon: Grøn skulptita en argilo, ŝtono kaj ligno, kaj muldita en betono kaj diversaj metaloj. Ŝiaj komencaj verkoj estis realismaj kaj ŝi strebis al perfekteco, sed ŝi estis influita de la rumana modernisto Constantin Brâncuși, kiu igis ŝin ŝanĝiĝi al pli stiligitaj formoj. En 1960, ŝi kompletigis statuon de generalo José Dolores Estrada por la Nikaragva Asocio de Verkistoj kaj Artistoj. Ŝi estis konata pro siaj skulptaĵoj de Rubén Darío, kaj ankaŭ prezentis personecojn kiel Josefa Toledo de Aguerri, Pablo Antonio Cuadra, inter aliaj. Skulptaĵo de Darío el 1958 estis instalita en parko en Miami, Florido en 1961. Tiun saman jaron, Grøn ĉizis ŝtonan kapon de Darío vestita en kartusa vesto, titolita "La Cartuja", en referenco al la 1913 laboro de la poeto pri la sama temo. En 1962, por festi la 350-an datrevenon de la indiĝena ribelo kontraŭ la hispana konkistadoro Gil González Dávila, Grøn skulptis bildon de Cacique Diriangén por prezenti lian kuraĝon kaj reziston. En 1964, ŝi skulptis buston de Darío el blanka gvatemala marmoro, kiu fariĝis ikoneca bildo de la poeto. En la 1970-aj jaroj, Grøn ekhavis buŝan kanceron kaj iris al la MD Anderson Cancer Center en Houston por kemoterapio. Ŝi komencis perdi sian vidkapablon en 1981 kaj estis devigita ŝanĝi al pentraĵo kaj inkrustaĵoj kun ligno. Kelkaj el ŝiaj plej konataj pentraĵoj inkluzivas: "Muchacha en la hamaca" ("Knabino en hamako"), "Cándida", "Desnudo" ("La nuda"), kaj "Llanto después del desastre" ("Larmoj post la katastrofo"), kiu estis referenco al la
1972 Nikaragva tertremo.