Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1882 la North Borneo Chartered Company elektis alporti Hakka laboristojn de Longchuan County, Guangdong. La unua aro de 96 Hakkas alportita al Sabah alteriĝis en Kudat la 4an de aprilo 1883 sub la gvidado de Luo Daifeng (Hakka: Lo Tai Fung). En la sekvaj jardekoj Hakka-enmigrintoj ekloĝis tra la ŝtato, kun siaj ĉefaj loĝantarcentroj en Kota Kinabalu (tiam konata kiel Jesselton) kaj ĝia ĉirkaŭaĵo (en la distriktoj Tuaran, Penampang, Ranau, Papar, Kota Belud kaj ankaŭ en pli malgranda mezuro al Kota Marudu), kun signifa malplimulto loĝanta en Sandakan (plejparte eks-Taiping-revoluciuloj).
) kaj aliaj grandaj populacioj en aliaj urboj kaj distriktoj, precipe en Tawau, Tenom, Kuala Penyu, Tambunan, Lahad Datu, Semporna, Sipitang, Beaufort, Keningau kaj Kudat. La britoj sentis ke la evoluo de Norda Borneo estis tro malrapida kaj en 1920 ili decidis instigi Hakkan enmigradon en Sabah. En 1901, la totala ĉina loĝantaro en Sabah estis 13897; antaŭ 1911, ĝi kreskis 100% al 27801. Hakka enmigrado komencis malkreski dum 2-a Mondmilito kaj malkreskis al nekonsiderinda nivelo en la malfruaj 1940-aj jaroj.