Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La granda postulo je sklavoj estis pro manko de laboristoj en Portugalio. Nigraj sklavoj estis pli postulataj ol maŭraj sklavoj ĉar ili estis multe pli facile konverteblaj al kristanismo kaj malpli verŝajnaj eskapi. Kvankam aĉeti sklavon estis pli multekoste ol dungi liberulon, la malabunda loĝantaro kaj la manko de libera laboro igis la aĉeton de sklavo necesa investo. La nombro de nigraj sklavoj en Portugalio donita de samtempaj raportoj argumentas, ke Lisbono kaj la kolonioj de Portugalio averaĝis maksimume 10% de la loĝantaro inter la 16-a kaj 18-a jarcentoj, sed ĉi tiuj nombroj ne povas esti konfirmitaj. La plej multaj sklavoj en Portugalio estis koncentritaj en Lisbono kaj sude en la Algarve. La nombro de nigraj sklavoj alportitaj al Lisbono kaj venditaj ne povas esti konata. Tio estas ĉar la arkivoj de ambaŭ reĝaj institucioj respondecaj pri la vendo de nigraj sklavoj, la Casa de Guiné kaj la Casa dos Escravos estis difektitaj dum la sismo de 1755
en Lisbono, kaj la impostaj registroj enhavantaj la nombrojn kaj vendojn de tiuj kompanioj estis detruitaj. La notoj de la reĝa kronikisto Zurara asertas ke 927 afrikaj sklavoj estis alportitaj al Portugalio inter 1441 kaj 1448, kaj laŭtaksaj 1000 nigraj sklavoj alvenis en Portugalio ĉiun jaron poste. Komuna takso estas, ke ĉirkaŭ 2000 nigraj sklavoj alvenas en Lisbono ĉiujare post 1490.