Kompletigu la sekvan frazon: En la frua 16-a jarcento, la ŝija Safavid-dinastio transprenis kontrolon en Irano sub la gvidado de Ŝaho Ismail la 1-a, venkante la regantan turkmanan federacion Aq Qoyunlu (ankaŭ nomata la "Blankaj Ŝafoj Turkomanoj") en 1501. La otomana sultano Selim I serĉis repeli la Safavid-ekspansion, defiante kaj venkante ilin en la Batalo de Chaldiran en 1514. Selim I ankaŭ senpovigis la regantajn Mamelukojn en Egiptujo, absorbante iliajn teritoriojn en 1517. Suleiman I (ankaŭ konata kiel "Suleiman la Grandioza"), la posteulo de Selim I, ekspluatis la distraĵon de Safavid-fokuso al la uzbekoj sur la orienta limo kaj rekaptis Bagdadon, kiu falis sub Safavid-kontrolon. Malgraŭ tio, Safavid-potenco restis granda, rivale al la otomanoj. Suleiman I avancis profunde en Hungarion post la Batalo de Mohács en 1526 <unk>
li subskribis aliancon kun Francisko la 1-a de Francio kontraŭ Karolo la 5-a de Sankta Romia Imperio. Dum la regado de Sulejmano la 1-a (1520-1566) ofte estas identigita kiel la pinto de otomana potenco, la imperio daŭre restis potenca kaj influa ĝis relativa falo de sia armea forto en la dua duono de la dekoka jarcento.