Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Komence de 1944, kiam, pro la engaĝiĝo de la Akso de Antonescu, Bukareŝto estis submetita al masiva aerbombado
, la Cioculescus rifuĝis al la sudokcidenta periferio de Bukareŝto, translokiĝante en malgrandan domon en Ciorogârla. Ili poste translokiĝis al vilao posedata de Șeicaru, kie, kiam la Ruĝarmeaj soldatoj eniris rumanan teritorion; laŭ Barbu Cioculescu, la gastiganto kaj gasto diskutus la estontecon de Rumanio en la post-faŝisma epoko<unk> kun Șeicaru esprimanta sian esperon pri la antikomunismo de la okcidentaj aliancanoj, kaj Cioculescu kredante je restarigo de demokratio kun sovetia konsento. Laŭ la sama aŭtoro, Cioculescu-patro estis ravita de la falo de Vichy France kaj ridindigis francajn naziajn kunlaborantojn kiuj fuĝis al Bukareŝto. Șeicaru forlasis la landon baldaŭ antaŭ la Reĝa Puĉo de aŭgusto 1944, kiu aligis Rumanion kun la Aliancitaj Potencoj, kaj la domo baldaŭ poste estis okupita de rumanaj soldatoj de la Soveti-komandita Tudor Vladimirescu Division, forlasante la familion por translokiĝi reen en centra Bukareŝto.