Kompletigu la sekvan frazon: La britaj venkoj super Birmo en 1826 starigis la scenejon por jarcento en kiu la armea historio de Tajlando estis dominita de la minaco de eŭropa koloniismo. Komence, tamen, la siama konzerno restis fokusita al siaj tradiciaj rivaloj Birmo kaj Vjetnamio. Siamo intervenis por subteni Brition kontraŭ Birmo en 1826, sed ŝia malbela agado inspiris la surprizan atakon de Chao Anouvong kontraŭ Korat. La rezisto de Lady Mo establis ŝin kiel kulturan heroinon, kaj la venko de generalo Bodindecha du jarojn poste establis lin kiel gravan figuron en la tajlanda milita historio. Lia sukcesa kampanjo en
Siama-Vjetnama Milito (1841-1845) reasertis sian potencon super Kamboĝo. En 1849, la malfortiĝo de la birma potenco instigis ribelon inter la birma-kontrolitaj ŝtatoj de Kengtung kaj Chiang Hung. Chiang Hung plurfoje serĉis siaman subtenon, kaj finfine Siamo respondis per la komenca sendado de fortoj en 1852. Ambaŭ armeoj trovis malfacilaĵojn kampanjante en la nordaj montaj altebenaĵoj, kaj daŭris ĝis 1855 antaŭ ol la siamanoj finfine atingis Kengtung, kvankam kun granda malfacileco kaj la elĉerpiĝo de siamanaj resursoj finfine rezultigis ilian retiriĝon. Tiuj militoj daŭre estis batalis en la tradicia reĝimo, kun militaj elefantoj deplojitaj en la kampo portante malpezan artilerion dum la periodo, ofte estante decida faktoro en batalo. Dume, la videblaj armeaj malfortoj de Ĉinio en la Unua kaj Dua Opio-Militoj kun Britio kaj poste Francio inter la 1830-aj jaroj kaj 1860-aj jaroj instigis Siamon rifuzi ĉinan superregadon en la 1850-aj jaroj. Siamo, aliflanke, estis sub armea kaj komerca premo mem de la eŭropaj potencoj, kaj kiel reĝo Rama la 3-a laŭdire diris sur sia mortolito en 1851: "Ni ne plu havos militojn kun Birmo kaj Vjetnamio. Ni havos ilin nur kun la Okcidento".