Kompletigu la sekvan frazon: Rilatoj inter Pollando kaj Moskvo estis streĉitaj, ĉar la ĉiam pli malespera Granddukejo de Litovio implikis la Regnon de Pollando en sia milito kun Moskvo ĉirkaŭ la 16-a jarcento. Kiel la pola historiisto Andrzej Nowak skribis, dum okazis fojaj kontaktoj inter poloj kaj rusoj antaŭ tio, estis la pola unio kun Litovio, kiu alportis la por-okcidentan katolikan Pollandon kaj ortodoksan Rusion en realan, konstantan rilaton kun ambaŭ ŝtatoj okupiĝantaj pri "la konkurso pri la politika, strategia kaj civilizacia supereco en Centra kaj Orienta Eŭropo". Kvankam ekzistis fojaj provoj krei aliancon inter la nova pola-litova ŝtato kaj la Moskvo (inkluzive de pluraj provoj elekti la moskovajn carojn al la pola trono kaj krei la Polan-Litovan-Moskvan Ŝtatkomunumon), ili ĉiuj malsukcesis. Anstataŭe okazis pluraj militoj. Precipe, dum la Pola-Rusa Milito (1605-18), Pollando ekspluatis la politike malfortigitan staton de Moskvo kaŭzitan de civita milito kaj polaj trupoj prenis Moskvon - okazaĵo kiu iĝus unu el la multaj difinaj momentoj de la estontaj polaj-rusaj rilatoj. Moskvo, nun transformiĝanta en la Rusan Imperion, rebatis per ekspluato de la malfortiĝanta ŝtatkomunumo, transprenante pridisputatajn teritoriojn kaj movante siajn limojn okcidenten en la sekvo de la Rusa-Pola Milito (1654-67) kaj poste partoprenis en la detruo de la ŝtatkomunumo dum la
La sveda diluvo. Je la komenco de la 18-a jarcento, kun la plimalboniĝo de la politika sistemo de la ŝtatkomunumo (Ora Libereco) en anarkion, rusoj povis interveni en internaj polaj aferoj laŭvole, politike kaj armee, vidu (Silenta Sejm, Milito de la Pola Sinsekvo). Ĉirkaŭ la mezo de la 18-a jarcento, la influo de ambasadoroj kaj senditoj de Rusio al Pollando, povus esti komparita kun tiuj de koloniaj vicreĝoj kaj la ŝtatkomunumo estis vidita de rusoj kiel formo de protektorato.