Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - En la militoj de 1805 la atingoj de Bagration aperis eĉ pli brilaj. Kiam Napoleono ordonis al Murat rompi armisticon, kiun li ĵus subskribis kun Bagration, la generalo povis sukcese rezisti al la ripetaj atakoj de fortoj kvinoble pli grandaj ol sia propra nombro sub Murat kaj Lannes ĉe Schöngrabern
(16-a de novembro) proksime de Hollabrunn. Kvankam Bagration perdis duonon de la viroj sub lia komando, ilia stando protektis la retiriĝon de la ĉefa armeo sub Kutuzov al Olmutz. Kiam Kutuzov estis malakceptita kaj devigita en batalon ĉe Austerlitz (2-an de decembro), Bagration komandis la antaŭgardon de la kolono de la Princo Liĥtenŝtejno kaj defendis la aliancan dekstran flankon kontraŭ Lannes dum la maldekstro atakis la konscie nedefenditan dekstran flankon de Napoleono. Li estis promociita al generalleŭtenanto en 1805, kaj en 1807 batalis kuraĝe kaj obstine ĉe la bataloj de Eylau (7 februaro), Heilsberg (11 junio), kaj Friedland (14 junio).