Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La aŭtoro John M. Curatola skribis ke la kontraŭ-japana sento verŝajne ludis rolon en la strategia bombado de japanaj urboj, kiu komenciĝis la 9an kaj 10an de marto 1945 per la detrua "Operation Meetinghouse
"de la bombado de Tokio ĝis la kapitulaco de Japanio je la 15a de aŭgusto 1945". Sesdek naŭ urboj en Japanio perdis signifajn areojn kaj centoj da miloj da civilaj vivoj al fajrobomboj kaj atomaj atakoj de United States Army Air Forces B-29 Superfortress-bombistoj dum tiu periodo. Laŭ Curatola kaj historiisto James J. Weingartner, kaj fajrobomboj kaj atombomboj estis parte la rezulto de malhumaniĝo de la malamiko, kun ĉi-lasta diranta, "La ĝeneraligita bildo de la japanoj kiel subhomaj konsistigis emocian kuntekston kiu provizis alian pravigon por decidoj kiuj rezultigis la morton de centoj da miloj" en tuta Japanio. La duan tagon post la bombado de Nagasako, prezidanto Harry S. Truman deklaris: "La sola lingvo, kiun ili ŝajnas kompreni, estas tiu, kiun ni uzis por bombadi ilin. Kiam vi devas trakti beston, vi devas trakti ĝin kiel beston. Estas tre bedaŭrinde, sed tamen vere".