Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La "porteños" fuŝis sian penon por plilongigi kontrolon de Paragvajo elektante José Espínola y Peña kiel sian proparolanton en Asunción. Espínola estis "eble la plej malamata paragvaja de sia epoko", laŭ la vortoj de historiisto John Hoyt Williams. La akcepto de Espínola en Asunción estis malpli ol korda, parte ĉar li estis proksime ligita al la rabemaj politikoj de la eks-gubernatoro, Lázaro de Rivera, kiu arbitrale pafis centojn da siaj civitanoj ĝis li estis devigita de oficejo en 1805. Apenaŭ eskapante el ekzilo en la malproksima nordo de Paragvajo, Espínola fuĝis reen al Bonaero kaj mensogis pri la amplekso de la subteno de "porteño" en Paragvajo, igante la "cabildo" de Bonaero fari egale katastrofan movon. Por solvi la aferon per forto, la "cabildo" sendis 1.100 soldatojn sub generalo Manuel Belgrano por subigi Asuncion. Paragvajaj soldatoj forte batadis la "porteños" ĉe Paraguarí
kaj Tacuarí. Oficiroj de ambaŭ armeoj, aliflanke, fratiĝis malkaŝe dum la kampanjo. De tiuj kontaktoj la paragvajanoj ekkomprenis, ke la hispana dominado en Sudameriko finiĝas, kaj ke ili, kaj ne la hispanoj, tenas la realan potencon.