Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Praktike ĉiu islama potenco poste sekvis la praktikon de la Ghaznavids de uzado de la persa kiel kortega lingvo. Delhio iĝis grava centro de persa literatura kulturo en Hindustano de la 13-a jarcento pluen, kun la establado de la Delhia Sultanlando de la post-Ghurid Mamluks. La sinsekvaj Khiljis kaj Tughluqs sponsoris multajn literaturpecojn en la lingvo; fama poeto Amir Khusrow produktis multon da sia persa laboro sub ilia patroneco. Inter la 13-a kaj 15-a jarcentoj, la turklingvaj regantoj de la Delhia Sultanlando instigis la fluon de eminentaj pers-parolantaj personecoj (kiel poetoj, skribistoj, kaj sanktaj homoj) en la subkontinenton, donante al ili teron por ekloĝi en kamparaj areoj. Tiu fluo estis pliigita per la mongolaj konkeroj de la persa-islama mondo.
, kiam multaj el la persa elito serĉis rifuĝon en Norda Hindio. Tial la persa lingvo establis sin en la kortego kaj literaturo, sed ankaŭ tra konsiderinda loĝantaro ofte asociita kun islama nobelaro. La Delhia Sultanlando estis plejparte la instigo por la disvastiĝo de la persa, ĉar ĝiaj limoj etendiĝis profunde en la subkontinenton. En la maldormo de ĝia laŭpaŝa disrompo, la diversaj elstaroj de la imperio en regionoj ĝis Dekano kaj Bengalio rezulte adoptis la persan.