Kompletigu la sekvan frazon: Antaŭ 1913, Rumanio estis la kvara plej granda eksportanto de tritiko en la mondo, sed la temo de maljusta terdistribuo fariĝis konstante ĝena (kaj efektive estis pligravigita tiun jaron kiam rumanaj kamparanoj batalis en la Dua Balkana Milito, vidante de propra mano la multe pli justa terdistribuo en Bulgario). En la malfrua 19-a jarcento proksimume 2,000 terposedantoj kontrolis pli ol duonon de la tero dum kamparanoj (kun malmulte da reprezentantaro en registaro same kiel limigita aliro al tero kaj proprietrajtoj) havis nur trionon. En 1888 kamparana malkontento kun maljusta terdistribuo rezultigis sangajn konfrontiĝojn, kiuj kaŭzis partajn kaj neefikajn agrarajn reformojn. La neegala sistemo daŭre puŝis la kamparanaron en bankroton kaj ŝajnis konduki ĉiam pli al sistemo de forestanta proprieto. Preskaŭ du jardekojn poste okazis dua, pli perforta epizodo:
La ribelo de rumanaj kamparanoj en 1907, kiu preskaŭ kaŭzis plenan revolucion kaj kaŭzis la morton de pluraj miloj da kamparanoj post kiam la armeo intervenis. Kiel sekvo, la registaro enkondukis novan leĝaron en 1907-08 por profitigi la kamparanojn, inkluzive de nova leĝo pri agrikulturaj kontraktoj kaj leĝo establanta kamparan kreditbankon (Casa Rurală) intencita por faciligi aĉetojn kaj lizojn, transdonante posedaĵon de grandaj terposedantoj al kamparanoj. Tamen, tiuj leĝoj (influitaj de la "poporanista" tendenco de Constantin Stere) estis malbone devigitaj, tute neadekvata kvanto de tero estis havebla por aĉeto kaj la vasta plimulto de la kampula klaso eĉ ne kvalifikiĝis por la plej granda parto de la helpo havebla.