Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La areo estis jam loĝata en la Ŝtonepoko. En la Mezepoko la duoninsulo Moryń estis la loko de okcidenta slava fortikaĵo. Loĝata de la polaj triboj, en la 10-a jarcento ĝi estis inkludita en la emerĝanta pola ŝtato, parto de kiu ĝi restis ĝis la malfrua 13-a jarcento, kiam ĝi estis aneksita de la Margrafeco de Brandenburgo. La kompromiso unue estis menciita en mezepokaj dokumentoj en 1263. Ĝi estis menciita kiel urbo en 1306. La fortikaĵo estis rekonstruita en 1365 de Wittelsbach elektisto Otto V de Brandenburg. En 1373, kun la Nov-Marĉa regiono ĝi fariĝis parto de la Ĉeĥaj (Bohemiaj) Kronaj Teroj, regataj de la Luksemburga dinastio. En 1402, la Luksemburgoj atingis interkonsenton kun Pollando en Krakovo, laŭ kiu Pollando devis aĉeti kaj reinkorporigi la regionon, sed poste la Luksemburgoj lombardis ĝin al la Ordeno Teŭtona. Dum la Pola-Teŭtona Milito (1431-1435), la urbo estis detruita dum husa invado.
en la kampanjo de 1433. Kiam alia pola-teŭtona milito eksplodis en 1454, la teŭtonaj kavaliroj vendis la regionon al Brandenburgo por kolekti financojn por milito.