Kompletigu la sekvan frazon: Laŭ la aŭtoro Clinton Fernandes la registaroj de Malcolm Fraser, Bob Hawke kaj Paul Keating kunlaboris kun la indonezia armeo kaj prezidanto Suharto por obskuri detalojn pri la kondiĉoj en Orienta Timoro kaj konservi indonezian kontrolon de la regiono. Aŭstraliaj registaroj vidis bonajn rilatojn kaj stabilecon en Indonezio (la plej granda najbaro de Aŭstralio) kiel disponigante gravan sekurecan buforon al la nordo de Aŭstralio. Tamen, Aŭstralio provizis gravan rifuĝejon al orientaj timoraj sendependecaj aktivuloj kiel José Ramos-Horta (kiu baziĝis en Aŭstralio dum sia ekzilo). Tamen, dum la tuta daŭro de la okupo de Indonezio de Orienta Timoro, la aŭstralia publiko estis ĝenerale malkomforta, se ne aktive kontraŭ la okupo, komence elstarigita per la mortoj de kvin aŭstraliaj ĵurnalistoj, kiuj estis konataj kiel la "Balibo 5". Ankaŭ la agoj de la timora popolo en subteno de aŭstraliaj fortoj dum la
Batalo de Timoro en la Dua Mondmilito estis bone memorita, precipe de veteranoj. Tiuj du temoj tenis la okupon de Orienta Timoro en negativa lumo, dum la tuta daŭro de la invado kaj okupo. Protestoj okazis en Aŭstralio kontraŭ la okupo, eminentaj orienttimoraj loĝis en Aŭstralio kaj konservis la aferon, kaj iuj aŭstraliaj ŝtatanoj partoprenis en la rezista movado. Laŭ profesoro James Cotton, skribante en sia libro pri la invado, Suharto fakte evitis veni al Aŭstralio, sciante, ke estos publikaj protestoj.