Kompletigu la sekvan frazon: La etnonima signifo de leičiai, ekz. "Litovoj", estas konataj el pluraj fontoj. Tiu vorto estas uzata de la latvaj por nomi litovanojn: leiši, sk. leitis. En samogita dialekto estis vortoj "leičiuoti" (paroli en alia ol samogita, aŭ paroli en Aukštaitian dialekto) kaj "leičiukas, leičiūkas" (persono parolanta en alia dialekto ol samogita, havas akĉenton). Komparu, ekzemple, kun la moderna litova "žemaičiuoti" (paroli en la samogita dialekto). En historiaj skribaj fontoj, grava ekzemplo estas konata de unu partoprenanto de la Konferenco de Lutsk en 1429. John Steinkeller, kiu estis membro de konsilio de Wrocław (Breslau), skribis en letero adresita al sia hejmurbo, ke Sigismundo, Sankta Romia Imperiestro, intencis doni al Vytautas la titolon de Reĝo de litovoj: "her wolde machen herczog Wytolten eynen konyng der Leytten". La vortformoj, kiuj havas signifojn litova, litovoj, Litovio kaj plej verŝajne estas derivitaj de la vorto "leitis", estas konstante trovitaj en la historiaj fontoj de la 14-a kaj 15-a jarcentoj. Ekzemple, Litovio estas donita kiel skribe kiel "czwicshen Lythen und Prewssen" (1415); kiel "das land Litten" kun plia klarigo ke ĝi estis Aukštaitija en rakonto de partoprenanto aŭ atestanto de la
Batalo de Strėva. La reganto de litovoj estis donita kiel "die Litischen konige" en la kroniko de Wigand von Marburg. Ŝajnas, ke la ĉeesto de tiaj formoj kun -ei- en la latva (pli konata en okcidenta parto), la germana kaj samogita dialekto mem havas altan eblecon, ke la formoj povus derivi de okcidentaj baltoj, sed ne klaras, kial ili ne havas sufikson -uva / -ava.