Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Gallipoli (de la greka Kallipolis, turka Gelibolu) ĉiam estis loko de speciala strategia graveco, ĉar ĝi kontrolis la Dardanelojn. Jam sub la Bizanca Imperio, ĝi funkciis kiel maramea bazo. La otomanaj turkoj unue kaptis
la fortikaĵo de la bizancanoj en 1354, kune kun aliaj lokoj en la areo, helpita de tertremo kiu kolapsis iliajn murojn. Gallipoli certigis al la otomanoj piedtenejon en Balkano, kaj iĝis la sidloko de la ĉefa otomana guberniestro en Rumelia. La fortikaĵo estis rekaptita por Bizanco fare de la Savojo-Krucmilito en 1366, sed la sieĝitaj bizancanoj estis devigitaj redoni ĝin en septembro 1376.