Kompletigu la sekvan frazon: Pli rezervitaj membroj de la Konsilio petis ke la terreforma leĝo ne estu aplikata dum tri jaroj, anstataŭe de la supozata aprilo 1865-datreveno, kaj Cuza konsentis. Argumentante, ke la decido de Cuza estis "la vero de la kondamno kaj dispremado de la leĝo", Kogălniceanu maltrankvilis, ke kamparanoj, informitaj pri sia estonteco, ne plu povus esti persvaditaj plenumi "corvées". Li minacis Cuza per sia eksiĝo, kaj finfine povis persvadi ĉiujn partiojn, inkluzive de la opozicia gvidanto Kretzulescu, akcepti la aplikon de la leĝo ekde printempo 1865; proklamo de Cuza, "Către locuitorii sătești" ("Al la Kamparaj Loĝantoj") akompanis la rezolucion, kaj estis priskribita de Kogălniceanu kiel "la politika testamento de Cuza". Malgraŭ ĉi tiu iniciato, faktoroj kiel kreskanta loĝantaro, la dividado de terpecoj inter posteuloj, kamparanaj ŝuldoj kaj daŭra dependeco de enspezoj de laborado pri biendomoj, kune kun la ĝeneraligita spekulado de biendomaj luantoj kaj kazoj, kie politika korupto estis malutila al la asigno de tero, igis la reformon preskaŭ tute neefika en la longa perspektivo kaj kontribuis al la kamparaj agitadoj, kiuj kulminis en la
La ribelo de la kamparanoj de 1907.