Kompletigu la sekvan frazon: Meze de majo, la reĝo komencis pripensi eliri el la milito post esti persvadita de la duko Pietro d'Acquarone, ministro de la Reĝa Domo, kiu maltrankvilis pri la estonteco de la monarkio. La itala publika opinio komencis turniĝi kontraŭ la monarkio post la neagado de la reĝo. Fine de majo, du altnivelaj politikistoj de la antaŭfaŝisma epoko, Ivanoe Bonomi kaj Marcello Soleri, estis ricevitaj de d'Acquarone kaj la "helpanto de la reĝo", generalo Puntoni. La 2-an kaj 8-an de junio, ili estis ricevitaj en aŭdienco de la Reĝo kie ili premis por la aresto de Mussolini kaj la nomumo de militista registaro, sed ili estis lasitaj seniluziigitaj per la monarkia neagado. La 30an de junio, Bonomi renkontis kronprincon Umberto kaj proponis tri generalojn (Ambrosio, marŝalo Pietro Badoglio kaj Enrico Caviglia) kiel eblaj posteuloj de Mussolini. La 4an de julio, Badoglio estis ricevita fare de Umberto, kiu implicis ke la krono jam ne estis malfavora al ŝanĝo en registaro. La sekvan tagon, Ambrosio proponis ke la reĝo nomumu Badoglio aŭ Caviglia por gvidi ajnan registaron kiu anstataŭigis Mussolini. Caviglia, altnivela framasono, estis konsiderata tro maljuna por tia malfacila tasko malgraŭ sia kontraŭfaŝisma sinteno. Badoglio, kiu eksiĝis kiel Ĉefo de la Ĝenerala Stabo post la
Grekio, kiu en 1941 fiaskis, fariĝis malamiko de Mussolini kaj deziris venĝon. Li estis persona amiko de Duke d'Acquarone, kiu estis lia "aide-de-camp", kaj ambaŭ <unk> kiel Caviglia <unk> estis framasonoj. Kunlaboro inter la du marŝaloj estis nepensebla ĉar Caviglia malamis Badoglio.