La Unio de Kėdainiai (aŭ Interkonsento de Kėdainiai, litova: "Kėdainių unija", pola: "Umowa Kiejdańska") estis interkonsento inter pluraj magnatoj de la Granda Duklando de Litovio kaj la reĝo de la Sveda Imperio, Karlo la 10-a Gustavo kiu estis subskribita la 20an de oktobro 1655, dum la Sveda Diluvo
de la Dua Nordia Milito. Kontraste al la Traktato de Kėdainiai de la 17-a de aŭgusto, kiu metis Litovon sub svedan protekton, la celo de la sveda-litova unio estis fini la litovan union kun Pollando kaj starigi du apartajn princlandojn en la Granda Duklando de Litovio.