Resumu la artikolon:  (CNN) En 2010, britaj politikistoj malkovris novajn ideojn. Ili kutimis longe paroli malbone pri si en la brita parlamentejo, sed neniam havis la saman voĉdonan debaton, kiel ili faris en Usono antaŭ la balotado. Tio estas longtempa politika bezono en Usono sed je nia nivelo en Britio, ĝi estas novelo. Ŝajnis ke ĉio iris glate -- ke politikaj limoj finiĝis, ke balotado estis okazanta kaj sekve ke estis grandaj ŝancoj. Ĝi estis ia dramo, eĉ se neniuj senkonsciaj batoj estis lanĉitaj. La ĉefministro David Cameron kaj lia Konservativa partio gajnis la elekton, sed ne sufiĉe por iri sola en la registaron. Dum la lastaj kvin jaroj li regis en koalicio kun la tria partio de Britio, la Liberala Demokrata Partio. Kaj ilia gvidanto, vicĉefministro Nick Clegg, plejparte subtenis Cameron en parlamentaj debatoj kontraŭ la opozicia laborista gvidanto Ed Miliband. La britaj dissendantoj, kiuj volas enkanaligi viglan politikon en la ĉefa televida horaro kaj plialtigi la spektantaron, laboris mem en la koridoroj de la potenco dum la pasinta jaro por provi ripeti - aŭ du - de la fiasko de 2010. Ne temas nur pri la debatoj antaŭ la parlamenta balotado en majo, sed ankaŭ pri tio, ke tiaj debatoj estu ene de la politika arkitekturo de Britio - kiel en Usono. Sed dum Cameron kaj Miliband dungis eksajn elektajn konsilistojn de la Blanka Domo por gvidi ilin, neniu povas konsenti pri la formo, kiun debato devus havi, kiom da ĝi devus esti, aŭ eĉ kiuj devus esti invititaj. Cameron insistis pri nur unu debato, en kiu partoprenu la gvidantoj de sep ĉefaj britaj partioj - doni egalan elsendotempon al la Verduloj, la Skotaj Naciistoj kaj al la novula dekstrula UK Independence Party (UKIP), inter aliaj. Sed la laborista partio de Miliband rezistas por almenaŭ unu debato kun Cameron. Neniu ŝajnas moviĝi, sed ambaŭ el la plej grandaj partioj de Britio povus uzi la kreskon en la balotenketoj, kiun tia debato povus alporti. Parto de la problemo estas la brita balotantaro, kiu ŝanĝiĝis ekde...
Televidaj voĉdonaj debatoj alvenis en Britio nur en 2010. La dissendantoj volas ripeti la unu-al-unu formaton en la antaŭ-elekto de 2015. Sed partia politiko kaj diskutoj pri kiu estas invitita povas detrui televidan debaton.