Kompletigu la sekvan frazon: Kiel delegito de la ĥunto, li gvidis la malbonŝancan kampanjon kontraŭ Paragvajo. Liaj trupoj estis venkitaj fare de Bernardo de Velasco ĉe la bataloj de Campichuelo kaj
Paragvaja. Kvankam li estis venkita, la kampanjo iniciatis la ĉenon de okazaĵoj kiuj kondukis al la Sendependeco de Paragvajo en majo 1811. Li retiriĝis al la ĉirkaŭaĵo de Rosario, por fortikigi ĝin kontraŭ ebla rojalista atako de la Orienta Bando de la Urugvaja Rivero. Dum li estis tie, li kreis la flagon de Argentino. La Unua Triumviraro ne aprobis la flagon, sed pro malrapidaj komunikadoj, Belgrano nur scius pri tio multaj semajnoj poste, plifortikigante la Armeon de la Nordo ĉe Jujuy. Tie, sciante ke li estis en strategia malavantaĝo kontraŭ la rojalistaj armeoj venantaj de Supra Peruo, Belgrano ordigis la Jujuy-Eksodon, kiu evakuis la tutan loĝantaron de Jujuy-Provinco al San Miguel de Tucumán. Lia kontraŭofensivo ĉe la Batalo de Tucumán rezultigis esencan strategian venkon, kaj ĝi baldaŭ estis sekvita per kompleta venko super la rojalista armeo de Pío Tristán ĉe la Batalo de Salta. Tamen, liaj pli profundaj trudeniroj en Supra Peruo kondukis al malvenkoj ĉe Vilcapugio kaj Ayohuma, igante la Dua Triumviraro ordoni lian anstataŭigon kiel Komandanto de la Armeo de la Nordo de la ĵus alveninta José de San Martín. Tiam, la Asamblea del Año XIII aprobis la uzon de la flago de Belgrano kiel la nacia militflago.