Kompletigu la sekvan frazon: Preskaŭ tuj la T43-dezajno estis anstataŭigita per la Mark III-versio de la "Formula Two" ĉasio. Maddock kaj la Kuperoj ĝisdatigis la ekzistantan dezajnon per interŝanĝo de la antaŭa suspendo por plibonigita duobla wishbone-suspenso kun ŝokaj amortigantoj, anstataŭe de la transversa folia printempa dezajno de la pli malnovaj aŭtoj. Novaj pligrandigiloj en la transaksilo permesis al Maddock malaltigi la motoron (nun inkluzive de la streĉita "FPF" de Climax en la fabrika Formularo Unu-aŭto), reduktante la gravitcentron de la nova Cooper T45 (Mark III) muntante la sek-sump motoron multe pli malalte. Maddock kreditis tiun specialan novigadon al Jack Brabham, kiu ricevis la sugeston de sia aŭstralia amiko, Ron Tauranac. Brabham kaj Cooper kontribuis aliajn detalajn plibonigojn, sed Maddock lasis la fundamentan ĉaskadron praktike senŝanĝa de la T43. La T45 estis tuj sukcesa. En la manoj de Maurice Trintignant, la nova T45 de Rob Walker venkis en la sekva rondiro de la Monda Ĉampioneco, la
Granda Premio de Monako en 1958.