Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Stotzas servis kiel korpogardisto de la generalo Martinus en la armeo sub Belisarius kiu venkis
la vandala reĝlando en Afriko en 533/534. En 536, milita ribelo eksplodis en la bizanca armeo en Afriko kontraŭ ĝia gvidanto, Salomono. La ribelantoj elektis Stotzas por gvidi ilin, kaj celis forpeli la imperiajn lojalulojn kaj establi Afrikon kiel apartan ŝtaton, regitan memstare. Stotzas marŝis kontraŭ la ĉefurbo, Kartago, kun armeo de 8,000 viroj, al kiuj aliĝis almenaŭ mil pluvivaj vandaloj kaj pluraj eskapintaj sklavoj. Li sieĝis la urbon, kiu estis sur la punkto de kapitulaco kiam Belisarius subite alvenis de Sicilio. Stotzas ĉesigis la sieĝon kaj retiriĝis al Membresa, kie lia armeo estis venkita de Belisarius. La ribelantoj fuĝis en Numidion, kie Stotzas persvadis la plej grandan parton de la bizanca garnizono por aliĝi al li, post murdado de iliaj oficiroj; laŭ la historiisto Procopius, ĉe tiu punkto du trionoj de la bizanca armeo en Afriko iris al la ribelanta tendaro.