Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la detruo de la Templo ĉe la fino de la Unua Juda-Romia Milito
kaj la delokiĝo al Galileo de la plejparto de la restanta juda loĝantaro en Judeo ĉe la fino de la Bar Kokhba ribelo, juda tradicio en la Talmudo kaj poemoj de la periodo registras, ke la posteuloj de ĉiu pastrista gardado establis apartan loĝejan sidlokon en urboj kaj vilaĝoj de Galileo, kaj konservis tiun loĝejan padronon dum almenaŭ pluraj jarcentoj antaŭvidante la rekonstruon de la Templo kaj la restarigon de la ciklo de pastristaj kursoj. Specife, ĉi tiu kohana setlejo etendiĝis de la valo Beit Netofa, tra la regiono Nazareto ĝis Arbel kaj la najbareco de Tiberio. En postaj jaroj, ekzistis kutimo publike rememori ĉiun Ŝabaton en la sinagogoj la kursojn de la pastroj, kutimo kiu plifortigis la prestiĝon de la genealogio de la pastroj.