En 221 a.K., Qin Shi Huang konkeris la diversajn militantajn ŝtatojn kaj kreis por si la titolon de "Huangdi" aŭ "imperiestro" de la Qin, markante la komencon de imperia Ĉinio. Tamen, la subprema registaro falis baldaŭ post lia morto, kaj estis anstataŭita de la pli longe vivanta Han-dinastio (206 a.K. <unk> 220 p.K.). La sinsekvaj dinastioj evoluigis burokratajn sistemojn, kiuj ebligis al la imperiestro rekte kontroli vastajn teritoriojn. En la 21 jarcentoj de 206 a.K. ĝis 1912, rutinaj administraj taskoj estis pritraktitaj de speciala elito de "akademiuloj-oficistoj". Junaj viroj, bone spertintaj pri kaligrafio, historio, literaturo kaj filozofio, estis zorge elektitaj tra malfacilaj registaraj ekzamenoj. La lasta dinastio de Ĉinio estis la Qing (1644-1912), kiu estis anstataŭigita de la Respubliko Ĉinio en 1912, kaj tiam en la kontinento de la Ĉina Popola Respubliko en 1949. La Ĉina Respubliko retiriĝis al la insulo Tajvano en 1949. Kaj la PRC kaj la ROC nuntempe asertas esti la sola legitima registaro de Ĉinio, rezultigante daŭrantan disputon eĉ post kiam la Unuiĝintaj Nacioj rekonis la PRC kiel la registaro por reprezenti Ĉinion ĉe ĉiuj UN-konferencoj en 1971. Honkongo kaj Makao transdonis suverenecon al Ĉinio en 1997 kaj 1999
de la Unuiĝinta Reĝlando kaj Portugalio respektive, iĝante specialaj administraj regionoj (SAR) de Ĉinio.