Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - James Kelly, eksa usona vicministro pri Orientaziaj kaj Pacifikaj Aferoj, rimarkis, ke naciismaj sentoj kaj kolero pro la torĉprotestoj estis pli koncentritaj inter ĉinoj sub la aĝo de 30. Suisheng Zhao kaj Kenneth B. Pyle argumentas, ke ŝanĝo en la ĉina eduka politiko, kiun spertis tiuj junuloj, parte kaŭzas ilian pliigitan naciismon. Zheng Wang argumentas, ke en la 1990-aj jaroj la internacia situacio reduktis la allogon de komunismo kiel legitima ideologio por la regantoj de Ĉinio. Kiel rezulto, la gvidado inversigis multajn el la ŝanĝoj de la Komunista Partio al la ĉina historiografio de 1949 kiu interpretis ĉinan historion kiel historion de klasbatalo. Anoncita en 1991 kaj plene funkcianta en 1994, tiu "Patriota Eduka Kampanjo" reinterpretis la historion en naciaj terminoj, rehabilitante figurojn kiel generalo Tso, kiu subpremis kamparan ribelon.
sed ĉesigis rusan invadon de Ŝinĝjango, kaj agnoskis la rolon de ĉinaj naciismaj (prefere ol nur komunistaj) batalantoj en la Dua Ĉin-Japana Milito. Studentoj trovas personan resonancon en tiaj rakontoj pli ol en antaŭaj klasoj pri marksista doktrino, ĉar ili aŭdas pri la abomenaĵoj kontraŭ Ĉinio ne nur el lernolibroj pri historio, sed de siaj gepatroj kaj geavoj.