Kiel Churchill vidis ĝin, la interkonsento estis tre favora por Britio kiel EAM plejparte kontrolis Grekion, kiun Stalin jesis akcepti kiel estante en la brita influkampo, dum en interŝanĝo Britio rekonis Bulgario kaj Rumanio, kiujn la Ruĝa Armeo jam okupis, kiel estante en la sovetia influkampo. De la brita vidpunkto, havi Grekion en la brita influkampo finis ajnan eblecon ke EAM povus veni al potenco kaj tiam doni la Sovet-Unio bazoj en Grekio, kies loko igis tiun nacion ŝlosilo por kontroli la orientan Mediteraneon, kiu por Churchill estis multe pli grava ol la resto de Balkano. La fakto ke Roosevelt ne dividis la entuziasmon de Churchill por restarigi reĝon Georgo la 2-a kiel reĝo de Grekio estis decida faktoro en atingado de sia propra interkonsento kun Stalin pri Grekio kaj ekskludado de la amerikanoj. Churchill timis ke se Roosevelt estis inkludita en la babiladoj pri la estonteco de Grekio, tiam la amerikanoj eble aliĝos al la sovetianoj kaj konsentis rekoni EAM kiel la legitima registaro de Grekio. Dum la Dekemvriana
"debatante en Ateno, Roosevelt eldonis deklaron malaprobantan la britajn batalantojn kontraŭ EAM, kaj private deklaris ke li estis terurita de la maniero en kiu la britoj malkaŝe rekrutis la kunlaborantojn de la Sekurecbatalonoj kiuj lojale servis al Nazia Germanio por batali kun ili kontraŭ EAM. Simile, la usona amaskomunikila kovrado de la "Dekemvriana" estis superforte malamika direkte al la britoj kun usonaj ĵurnalistoj kritikantaj Churchill por rekrutado de la Sekurecbatalionoj por batali por la nepopulara reĝo Georgo.