Resumu la artikolon:  Rating:. Tio ĉi estos specialaĵo, mi diras al mi, dum ni pasas preter la mezepoka Penshurst Place, prilumita por drama efiko, kun la bela vilaĝa preĝejo brilanta apud ĝi. Certe, la hotelo Leicester Arms, proksime de Tunbridge Wells, aspektis vigla en la retejo - vilaĝa trinkejo, kiu estis bone lavita kaj purigita sen perdi sian ĉarmon. Ne tute. Ne multe taŭgas por semajnfino de ajna speco: la Leicester Arms estas en laca kaj vere bezonas ŝanĝon. La tuta loko ŝajnas en la teno de kolektiva letargio. Mi eĉ ne ricevas multan bonvenigon. 'Ne zorgu, ĉi tio ne estas malpuraĵo', diras la laca juna virino, kiu montras al mi ĉambron en la unua etaĝo super la kuireja ekstraktoro - eĉ se restas nur du aliaj homoj. Ŝi ne aludas al la ĉambro, sed al la ok elstaraj nigraj plastaj rubujoj - 'tio estas nur littukoj kaj aĵoj.' Oni kredus, ke oni povas meti tiajn aĵojn en alian ujon. Sed kiam mi vidas mian ĉambron, mi dubas. Tio estas senŝarma afero. La fenestra kadro estis farbita antaŭ nelonge, sed neniu klopodis forŝiri la gutetojn, kiuj algluiĝis al la vitroj; sur la muroj pendas tri malhelaj akvareloj; la malgranda skribotablo estas batita kaj kontuzita; kaj la lumoj de la lito estas tiuj kolerigantaj, kiuj eklumas nur kiam oni frapas ilin. Eĉ la lamelaj kartoj, kiuj diras al vi, kiel atingi eksteran linion, estas sulkitaj kaj malinvitaj. Malsupre estas pli komforte. La panelita trinkejo, kun ĝiaj seloj sur la muroj, malfermaj fajroj (ne lumigitaj) kaj senŝirmaj lignaj traboj provizas iom da atmosfero, sed la plej bona parto estas la manĝoĉambro supren mallonga ŝtuparo, kun ĝia miksaĵo de tabloj kaj seĝoj, iuj el kiuj estas belaj antikvaj laboroj. Nur tri tabloj estas okupataj, sed la atendo inter mia indiferenta unua plado (du malgrandaj pecoj de rulita fumita salmo kaj iom da avokada musko) kaj mia ĉefa plado (marbesto en tro riĉa saŭco kun gnocchi) estas nepardonebla. "Ĉu legomojn?" Mi demandas. "Kale, tio estas ĉio", - diris la kelnerino, ne ĝenante sin. Mi volas iom da brasiko, mi petas. Ĝi estas...
La hotelo " Leicester Arms " estas unu el la ĉefaj en la urbo Penshurst. Tamen, ĉi tiu eta rifuĝejo sentas sin malpli kiel hotelo, pli kiel transformita drinkejo. La restoracio havas malkovritajn lignajn trabojn sed seninspiran menuon.