Tiu brigada organizo kun, inter aliaj aferoj, malsamaj rapidecoj de movado inter la tankoj kaj kirasaj infanteriobatalionoj (la ĉefa parto sur armeaj bicikloj) reduktis la atakan potencon de la brigado kaj estis rapide superita de internacia evoluo kun ĝiaj postuloj de pli altaj normoj, moviĝeblo kaj konstanta dividado en la batalkampo. Jam ĉe la fino de la milito
, Svedio estis senhelpa en teknika evoluo. Tial, granda nombro da pezaj tankoj (Centurion) estis aĉetita en 1953 kaj reorganizo - Pbrig 58 - komenciĝis kun miksitaj batalionoj kiuj inkludis tankon kaj du biciklojn transportantajn infanteriokompaniojn, unu el kiuj povus esti transportita sur KP-bil's. Atakoj estis aranĝitaj piede kaj la tanko ricevis subtenan rolon. La atakrapideco estis limigita al 5 km/h. Pli malnovaj tankoj estis uzataj kiel fortikaĵoj en havenoj kaj flughavenoj, kaj Stridsvagn m/41 kaj Stridsvagn m/42 estis rekonstruitaj en Pansarbandvagn 301 kaj Stridsvagn 74 respektive.