Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la sendependeco de Meksiko en 1821, granda korpo de hispanaj soldatoj daŭre okupis San Juan de Ulúa ĝis 1825. Ĝi estis la lasta loko en la antaŭa kolonio de Nov-Hispanio por esti tenita fare de la hispanoj kaj estis kapitulacita al meksika generalo Miguel Barragán en novembro 1825. La pravigo por la ordono de elpelo eldonita de prezidanto Vicente Guerrero estis ilia malsukcesa provo rekonkeri Meksikon. Ekde tiam, San Juan de Ulúa funkciis kiel armea kaj politika simbolo de meksika rezisto al eksterlandaj invadoj kaj okupoj, dank'al pluraj el kiuj okazis dum la deknaŭa jarcento. En 1836 la francoj bombadis la fortikaĵon en la Batalo de Veracruz dum la Pastry Milito, konflikto rezultiĝanta de franca civitano en Meksiko serĉanta kompensojn por lia supoze damaĝita pasteĥejo; dum la Meksika-Amerika Milito, Usono sieĝis la fortikaĵon.
al la fortikaĵo dum la milito, konflikto kiu rezultiĝis el disputoj pri la naskiĝanta Respubliko de Teksaso, kaj en 1863 la francoj nelonge okupis la urbon kiam ili instalis Maksimiliano la 1-a kiel imperiestro de Meksiko. Dum granda parto de la deknaŭa jarcento, la fortikaĵo funkciis kiel malliberejo, precipe por politikaj malliberuloj juĝitaj esti opozicio al la registaro. Multaj elstaraj meksikaj politikistoj pasigis tempon ĉi tie dum ili ne estis en povo.