Kiel oficiro (rotmistrz) li batalis en la pola-rusa milito de 1792
kaj poste, kiel kolonelo, en la Kościuszko-Ribelo. Tadeusz Kościuszko sendis lin al revolucia Francio kun la celo akiri helpon de la Komitato de Publika Sekureco, liaj petoj pri franca ekspedicia trupo estis tamen vanaj. Sub Napoleono, li iĝus (en 1797) generalo en la Polaj Legioj, kie li estus kaptita ĉe la Sieĝo de Mantuo (1799). Kiel protesto por la franco-aŭstra paco, li revenis al dividita Pollando, sed en 1809, kiam Francio denove militis kontraŭ Aŭstrio, li aliĝis al la por-francaj polaj trupoj kaj fariĝis generalo en la Duchy of Warsaw (Duklando de Varsovio), kie li ankaŭ iĝis vicministro de milito. Li restis en la duklando dum la invado de Napoleono de Rusio; en ĝia sekvo, en la Kongresa Pollando, li estis Ministro de Milito kaj membro de ĝia senato.