Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Ĝis la liberigo de Bangladeŝo en 1971, la tekstila sektoro estis ĉefe parto de la procezo de import-anstataŭiga industriigo (ISI) por anstataŭigi importon. Post la liberigo, Bangladeŝo adoptis eksport-orientitan industriigon (EOI) per fokuso sur la tekstila kaj vesta industrio, precipe la preta vestaĵa sektoro (RMG). Tuj post la fondo de Bangladeŝo
(1971), teo kaj juto estis la plej eksport-orientitaj sektoroj. Sed pro la konstanta minaco de inundoj, la malkreskanta prezo de jutaj fibroj kaj la signifa malkresko de la monda postulo, la kontribuo de la jutaj sektoroj al la ekonomio de la lando malkreskis.