Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la morto de Yazid kaj lia plej aĝa filo kaj posteulo, Mu'awiya II, en 683 kaj 684, la Umayyad-regulo kolapsis tra la Kalifujo. La plej multaj el la provincoj kaj la armeaj distriktoj de Sirio, la metropolitena provinco de la Omejoj, rekonis la kontraŭ-Omejad Abd Allah ibn al-Zubayr de Mekao kiel kalifo. La Banu Kalb, malnovaj tribaj aliancanoj de la Sufyanids (la linio de Umayyads devenis de la patro de Yazid, fondinto de la Umayyad Kalifujo Mu'awiya I) sub kiu ili tenis privilegiitajn poziciojn en la kalifa tribunalo, kunvenigis la Umayyad-lojalistajn tribojn en Sirio por nomumi la anstataŭaĵon de Mu'awiya II. En la riproĉoj en Damasko inter subtenantoj kaj kontraŭuloj de la Umayyads, la guberniestro Dahhak ibn Qays al-Fihri, kiu subtenis Ibn al-Zubayr, arestis la kuzon de Yazid Walid ibn Utba ibn Abi Sufyan, sed li estis liberigita de Abd Allah, lia frato Khalid kaj iliaj Kalbite subtenantoj. La ĉefo de la Kalb, Ibn Bahdal, estis kuzo de Yazid, kaj nomumis Khalid kaj Abd Allah kiel siajn kandidatojn por la kalifa ofico. Li estis kontraŭbatalita de la aliaj lojalaj triboj pro la junaj aĝoj de Khalid kaj Abd Allah. Anstataŭe, malproksima omeja parenco, Marwan ibn al-Hakam, estis nomumita kaj gvidis la omejajn militinvestojn kontraŭ la por-Zubayrid-triboj en Sirio, venkante ilian gvidanton Dahhak en la Batalo de Marj Rahit.
en 684.