Kompletigu la sekvan frazon: La 26an de aprilo 1919, la PPSD, la PPS kaj la PPS-Prusia Sekcio unuiĝis por formi unuan PPS. Daszyński aliĝis al ĝia Ĝenerala Konsilio kaj iĝis unu el ĝiaj prezidantoj. Li ankaŭ redaktis ĝian franclingvan publikigon "Bulletin Official du Parti Socialiste Polonaise" kaj la semajnan revuon "Trybuna". Post la ekapero de la pola-sovetia milito, Daszyński estis por la konkludo de paco kiel eble plej rapide. Li kontraŭis la kreadon de la Konsilio de Nacia Defendo, nomante ĝin "mallongigo de la Sejm". Tamen, la 24an de julio li aliĝis al la Registaro de Nacia Defendo ("Rząd Obrony Narodowej") kiel vicĉefministro (Witos estis ĉefministro). Li pensis, ke tiu paŝo (inkluzive de kamparanaj kaj socialismaj gvidantoj) pliigos la nombron de rekrutoj. Post la venko en la
Dum la Batalo de la Rivero Niemen, Daszyński estis pli kaj pli en konflikto kun la resto de la registaro, precipe kun la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj. Li kritikis la diplomatian personaron kaj la polan politikon al la Oriento, aparte la planojn de Tadeusz Rozwadowski por ofensivo. La 15an de decembro, la PPS-Generala Konsilio petis la ĉefministron forsendi Daszyński, sed li mem eksiĝis la 18an de decembro. La ĉefministro akceptis ĝin tre malvolonte, prokrastante ĝis la 4-a de januaro 1921.