Kompletigu la sekvan frazon: PMM-variabileco ne estas konstanta. Kaj la averaĝa klimata stato - precipe la forto de la variaĵoj de la oceana surfaca varmofluo kaŭzita de ventoj kaj la latitudo de la ITCZ - kaj la ŝtormo en la ekstertropikaj regionoj influas ĝian variabilecon. La ITCZ limigas la amplekson de la PMM al la sudo, kaj fluktuoj en la meza pozicio de la ITCZ pro klimataj ŝanĝoj povas tiel influi la manifeston de la PMM. Simuladoj de Sanchez "et al". (2019) trovis pliigitan PMM-variablecon kaj en respondo al vulkanaj erupcioj, kiel ekzemple la
1257 Samalas erupcio kaj en respondo al forcejaj gasoj. Malkreskinta PMM-aktiveco dum la mezo de la Holoceno povas klarigi la pli malfortan ENSO-variabilecon dum tiu tempo; tia malkresko eble estis induktita de orbita devigado. Bramante "et al". (2020) trovis pozitivajn PMM-variadojn dum la Mezepoka Klimata Anomalio kaj negativa PMM dum la Malgranda Glaciepoko kaj uzis ĝin por klarigi ŝanĝojn en tajfunaktiveco ĉe Jaluit en la Marŝala Insularo kaj en la Suda Ĉina Maro.