Antaŭ la komenco de la sezono, Hamilton anoncis ke li ne uzos sian elekton ŝanĝi sian aŭtan numeron al 1 por la sezono, kiel estis lia prerogativo kiel reganta Monda Ĉampiono, kaj anstataŭe daŭre veturos kun sia kariero numero 44. Estis la unua sezono ekde, kiam Alain Prost retiriĝis de la sporto post sia kvara kaj fina titolo de la Monda Ĉampioneco de Pilotoj en, ke la kampo ne enhavis aŭton portantan la numeron 1. Mercedes denove estis la plej rapida aŭto sur la krado por la sezono, ĉar la nova W06 Hybrid kompletigis pli da rondoj en antaŭsezona testado ol iu ajn rivala aŭto, kaj faris tion uzante nur unu motoron. En la inaŭgura vetkuro en Aŭstralio, Hamilton kvalifikiĝis en pole-pozicio antaŭ venki en la vetkuro antaŭ Rosberg en dua, kun la Ferrari de Sebastian Vettel en tria, 34 sekundoj malantaŭe. Post prenado de poluso antaŭ finiĝi dua en Malajzio, Hamilton venkis de poluso en kaj Ĉinio kaj Barejno
Tio signifas, ke li gajnis 93 poentojn el la eblaj 100 post kvar rondoj. Enirante la ok-racian eŭropan parton de la sezono, Hamilton portis 27-poentan antaŭecon super Rosberg, kiu estis rapide reduktita kiam li finis dua malantaŭ sia samteamo en Hispanio.