Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La papero konstante malkreskis dum la sekvaj kvar jaroj. Tiu fenomeno estas priskribita fare de Râpeanu kiel ŝuldita al perdo de direkto: "["Sămănătorul"] jam ne ĝuis la saman efikon, jam ne ekfunkciigis la intereson aŭ la polemikojn de 1903<unk>1906. Ĝi alportis nenion novan al la pejzaĝo de la rumana literaturo. Oni povus diri ke, adiaŭante "Sămănătorul", N. Iorga prenis sian animon kun li". Inter la lastaj gravaj temoj influantaj la historion de la ĵurnalo estis la ribelo de la kamparanoj de 1907
, kiu elsendis la sociajn streĉitecojn de la Regno kaj estis renkontita per perforto de la Nacia Liberala kabineto de Dimitrie Sturdza. Laŭ Sandqvist, tradiciismaj perspektivoj "malbone koliziis kun la realo" dum la eventoj, kondukante "preskaŭ tuj al regresa aliro inter multaj intelektuloj [...] kiuj antaŭe kuraĝigis kaj apogis la turnon de Rumanio al la Okcidento".