Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Rekta atako kontraŭ Kumanjo okazis nur en 1238<unk>1239, kaj renkontis gravan reziston de diversaj Kuman-khanoj. La fina bato venis en 1241, kiam la kumana kontrolo super la pontaj stepoj finiĝis kaj la kumana <unk> Kipĉaka konfederacio ĉesis ekzisti kiel politika unuo, kun la ceteraj kumanaj triboj disigitaj, aŭ iĝante subjektoj kaj miksante kun siaj mongolaj konkerintoj, kiel parto de tio, kio estis konata kiel la Ora Hordo (Kipĉaka <unk>anlando) kaj la Nogaja Hordo, aŭ fuĝante okcidenten, al la Bizanca Imperio, la Dua Bulgara Imperio, kaj la Hungara Regno, kie ili integriĝis en la elito kaj iĝis reĝoj kaj nobeluloj kun multaj privilegioj. Aliaj kumanaj kaptitoj estis venditaj kiel sklavoj, kiuj iĝus Mamluks en Egiptujo, kiuj atingus la rangon de sultano aŭ tenus regionan potencon kiel emiroj aŭ beoj. Kelkaj el tiuj mamelukoj gviditaj de sultano Baibars denove batalis kontraŭ la mongoloj, venkante ilin ĉe la Batalo de Ain Jalut
kaj la Batalo de Elbistan.