Li estis elektita en 1789 de la pastraro de la bailliage de Nancio al la Ŝtatoj-Generalo, kie li baldaŭ faris sian nomon kiel unu el la grupo de klerikaj kaj laikaj deputitoj de Jansenist aŭ Gallican-simpatiaj, kiuj subtenis la Revolucion. Li estis unu el la unuaj el la pastraro aliĝi al la tria stato, kaj tiel kontribuis precipe al la unio de la tri ordoj; li prezidis en la sesio kiu daŭris sesdek du horojn dum la Bastille estis atakita.
la homamaso, kaj parolis akre kontraŭ la malamikoj de la nacio. Li poste prenis gvidan rolon en la forigo de la privilegioj de la nobelaro kaj la eklezio.