Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Vidkun Quisling proklamis sin ĉefministro kaj nomumis registaron kun membroj de la Partio de Nacia Unueco. Li estis rapide flankenmetita kaj anstataŭigita de Josef Terboven, sed reinstalita en 1942. La norvega kampanjo daŭris en Norda Norvegio kaj la registaro fuĝis al Londono la 7an de junio. La germana okupo rezultigis brutaliĝon de la socio kaj 30.000 homoj estis malliberigitaj. 55,000 homoj aliĝis al la Nacia Unueca Partio, kiu iĝis la sola laŭleĝa partio. Sed la naziiga procezo malsukcesis post kiam la Supera Tribunalo eksiĝis kaj ambaŭ organizitaj sportoj kaj episkopoj bojkotis la novan reĝimon. Rezista movado estis establita kaj estis kunordigita de Londono de 1943. Stokker raportas ke malamika humuro kontraŭ la germanoj helpis konservi la moralon kaj konstrui muron kontraŭ kunlaboro. Ŝercoj cirkulis, el kiuj gutis malestimo por la subpremantoj, mokado de la nazia ideologio, emfazado de la krueleco de la nazioj kaj mokado de ilia ŝveligita membildo. Homoj en la strato demandis, "Ĉu vi scias la diferencon inter nazioj kaj sitelo de sterko? La sitelo". En poŝtoficejo, ili klarigis, "Rumore ni ricevas novajn poŝtmarkojn kun la bildo de Quisling, sed la distribuo estis prokrastita ĉar neniu scias sur kiu flanko kraĉi". La ŝercoj helpis eduki la norvegojn pri la okupo, kaj instigi al sento de solidareco. Dum la germana kapitulaco
la 8-an de majo 1945, estis 360 000 germanaj soldatoj en la lando.