Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  La berlina kortego de la reĝa paro estis elektita de reĝino Elizabeto kaj princino Augusta, la onklino kaj patrino de Frederiko. Ili alvokis homojn, kiuj estis en la kortego dum longa tempo kaj estis multe pli maljunaj ol Viktorio kaj Frederiko. Princo Albert tial petis la Hohenzollern ke lia filino povis konservi almenaŭ du servistinojn kiuj estis ŝia aĝo kaj de brita origino. Lia peto ne estis tute rifuzita sed, kiel kompromiso, Viktorio ricevis du junajn virgulinojn de germana origino: Grafinoj Walburga von Hohenthal kaj Marie zu Lynar. Tamen, princo Albert sukcesis trudi Ernst Alfred Christian von Stockmar, la filon de sia amiko Baron von Stockmar, kiel la privata sekretario de sia filino. Konvinkita ke la geedziĝo de brita princino al la dua en linio al la prusa trono estus rigardita kiel honoro de la Hohenzollerns, princo Albert insistis ke lia filino retenu ŝian titolon de Princino Reĝa post la geedziĝo. Tamen, pro la tre kontraŭ-britaj kaj por-rusaj opinioj de la berlina kortego, la decido de la princo nur plimalbonigis la situacion. La demando pri kie okazigi la geedziĝan ceremonion levis la plej multajn kritikojn. Por la Hohenzollern, ŝajnis nature, ke la nuptoj de la estonta prusa reĝo okazus en Berlino. Tamen reĝino Viktorio insistis, ke ŝia plej aĝa filino devas edziĝi en sia propra lando, kaj fine ŝi venkis. La geedziĝo de Viktorio kaj Frederiko okazis en la Reĝa Kapelo de la Palaco de Sankta Jakobo en Londono la 25an de januaro 1858.  Demando: Kiuj estis la pozicioj de la berlina tribunalo rilate al Britio kaj Rusio?
tre kontraŭ-britaj kaj por-rusaj