Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1945 la Emharts daŭre vivis en Bischofshofen proksime de la fervoja deponejo al kiu Karl Emhart estis transdonita reen en 1936. Dum la germana registaro kolapsis, kaj antaŭ ol la liberigotrupoj de la okcidento kaj oriento alvenis en Aŭstrio, Emhart estis maltrankvila ke por-naziaj populistaj gangsteroj povus uzi la kaoson de la tempo kiel kovron por murdi elstarajn socialistojn inkluzive de ŝi. Tio ne okazis. Dum ĉiuj maltrankvilis pri tio, kio povus okazi poste, ŝi aliĝis al manpleno da kamaradoj kontraŭnaziistoj, kun kiuj ŝi laboris antaŭ 1936. Ili nun translokiĝis en la urbodomon kaj komencis la grandan rekonstruan taskon, kiu estis antaŭ ili. Komence de majo 1945 la milito finiĝis formale.
kaj la tuta regiono de Salzburgo estis transdonita al usona armea okupo. Maria Emhart estis sendita hejmen de la urbodomo fare de usona oficiro, kun la trankviliga klarigo ke "politiko en la komunumo estas afero por la viroj". La leĝo ne plu limigis politikan agadon al membroj de la Nacia Socialista Partio, kaj la 11an de majo 1945 ŝi aliĝis al la provizora gvidantaro de la SPÖ por la tuta provinco Salzburg. Ŝi estis efektive la sola virino laboranta en tio, kio estis alie grupo de viroj. Kune ili laboris por restarigi la partiajn infrastrukturojn tra la provinco, dum Emhart ankaŭ aplikis siajn oratoriajn kapablojn por fari sennombrajn paroladojn nome de la lastatempe relanĉita partio. En la procezo ŝi ankaŭ rekonstruis sian propran politikan profilon. En novembro ŝi estis elektita membro de la SPÖ. Tiutempe la parlamento havis nur 26 membrojn. 25 el tiuj elektitaj al ĝi la 25an de novembro 1945 estis viroj.