Resumu la artikolon:  Ĝi komenciĝis kiel ĝoja tago. Joy Veron, 30-jara, lernejinstruistino el Teksaso, feriis kun sia familio en la montaro Kolorado. La vojaĝo estis idilia, kaj ili preparis sin por lasta naĝado antaŭ ol veturi hejmen al Teksaso. Tiam okazis katastrofo. Ŝiaj tri malgrandaj infanoj, tiam en aĝo inter du kaj sep, kuris antaŭen kaj eniris en la familian SUV, kiu havis sian motoron funkciantan kaj estis parkumita apud klifo kondukanta malsupren al profunda kanjono. Post kelkaj sekundoj la aŭto ŝanĝis la rapidon kaj ekrulis. Malsupreniru por vidi la filmeton. Guts: Joy Veron parolante al Oprah Winfrey en la Oprah: Kie ili nun estas? spektaklo en marto 2015. Ŝi postvivis la akcidenton kaj batalis dum jaroj por reakiri sian kapablon marŝi, antaŭ ol fine estis devigita akcepti, ke ŝi neniam denove marŝos. Feliĉo: Joy Veron kaj ŝiaj tri infanoj, L-R: Chloe, 7, Elliot, 2, Annie, 5, en 1999, antaŭ la tragika akcidento, kiu lasis Joy-n nekapabla marŝi. Ŝi ĵetis sin sub la radojn de senbrida kamioneto por haltigi ĝin ruliĝanta trans klifon kun siaj infanoj interne. Post la akcidento, Joy Veron vojaĝis al Portugalio por sperti intensan rehabilitadon. Ŝi estis greftita per praĉeloj kaj operaciita por povi denove piediri. Bedaŭrinde, ŝi fine devis akcepti, ke ŝi estos ligita al rulseĝo por la resto de sia vivo. "Mi ĵus vidis kompletan timon", ŝi diris al la Oprah Show. Mi memoras iliajn larĝajn okulojn, kiuj rigardis min kvazaŭ mi estus helpata. Sen pripensi, ŝi alkuris kaj ĵetis sin inter la veturilon kaj la kanjonon, rifuzante lasi siajn infanojn morti. Ŝi daŭre luktis kun la aŭto, eĉ kiam ŝi trovis sin tirata sub la radoj. "Mi nur ĵetis min antaŭ ĝin nur por meti ion en ĝian vojon", ŝi diris. Mi memoras ke mi pensis "Mi ne sukcesis ĝustatempe kaj oni min superveturos. Mi aŭdos krakon tre baldaŭ". "Mi provis haltigi ĝin per miaj manoj, sed kompreneble mi ne povis", ŝi diris al PBS. Kaj mi memoras ke mi sentis ĝin ekkureti super mi. Mi falis malantaŭen, kaj la antaŭa...
En 1999, Joy Veron, nun 46-jara, savis siajn infanojn ĵetante sin sub la radojn de SUV kiu ruliĝis al klifo kun ili ene. Post jaroj da rehabilito ŝi estis devigita akcepti la ideon, ke ŝi neniam plu marŝos. Parolante 11 jarojn poste, ŝi diras, ke ŝi akordis kun sia handikapo - sed malkaŝas, ke ŝia geedziĝo de 23 jaroj ne postvivis la streĉon.