Multaj sentis ke kun Honda potenco, Piquet devus esti kapabla egali la McLaren, aŭ almenaŭ esti la "plej bona el la resto", kvankam pli ofte ol ne li ne estis eĉ tio, kaj foje estis eĉ montrita supren de lia samteamo Satoru Nakajima kiu multaj kredis ne eĉ estintus en F1 se ĝi ne estis por Honda. La malbela sezono de Piquet en la defendo de lia ĉampioneco konfirmis la ĝeneralan vidon, ke la brazilano veturos por venki en nenio malpli ol altkvalita aŭto (kvankam li konfirmis en intervjuo en 2012 en brazila televido, ke li "neniam estis prava" post sia kvalifika kraŝo ĉe la Granda Premio de San-Marino en 1987.
, kaj nur ŝoforis de 1988 ĝis sia emeritiĝo post "por la mono"). La 100T pruvis ke ĝi ne estis altkvalita aŭto malgraŭ teamo-estro Peter Warr deklaranta en Monako ke "Se McLaren povas konstrui rapidan aŭton tiam ni devas povi ankaŭ"; la dezajno kaj produktado de la aŭto jam estis endanĝerigita per malĝustaj aerodinamikaj datumoj dum testado kaj disvolviĝo ĉe la Comtec ventotunelo de la marto-teamo en Brackley. Post kiam Senna venkis por Lotus en Monako en 1987, Monako 1988 pruvis katastrofo por Lotus. Nakajima malsukcesis kvalifikiĝi dum Piquet, kiu kvalifikiĝis en la 11-a loko proksimume 4.4 sekundojn pli malrapida ol la pole-venkanta McLaren Honda de Senna, daŭris unu rondon antaŭ ol retiriĝi pro kolizia damaĝo.