Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la fruaj tagoj de Islamo, laŭ islamaj fontoj, juda tribo de Arabio (vidu Banu Qurayza) estis asertita esti rompinta la packontrakton kun la fruaj islamanoj, rezultigante la ekzekuton de pli ol 700 judoj. Multaj el la postvivantaj virinoj poste estis prenitaj de islamaj soldatoj; unu el tiuj, Safiyya bint Huyayy, kies edzo Kenana ibn al-Rabi ankaŭ estis mortigita, estis prenita de Mohamedo kiel lia edzino. Ekzistis rimarkindaj persekutoj de judoj kiel ekzemple la masakro de Fez en 1033, la masakro de Granado en 1066 kaj la prirabado de Safed en 1834. En la malfrua 19-a jarcento, la cionisma movado serĉis reestabli judan patrujon en la historia Israelo, ene de la historia teritorio de Palestino, ankaŭ konata kiel Ciono, ankaŭ konata kiel la Sankta Lando. Tio kreis streĉitecon inter la palestinaj judoj kaj palestinaj araboj, kondukante al, komenciĝante en 1947, civita milito kaj la posta elirado de multaj palestinaj araboj kaj multaj judoj el islamaj landoj. En 1948, la ŝtato Israelo estis deklarita, kaj baldaŭ post ĝia deklaro de sendependeco, la arabaj ŝtatoj deklaris militon
en la milito kontraŭ Israelo, en kiu venkis la Izraelidoj. Post la araba-israela milito de 1948, dek du militoj estis batalis inter la arabaj ŝtatoj kaj Israelo. La araba-israela konflikto grave malfortigis la islamajn-judajn rilatojn.