Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Post la Pragaj eventoj
, Zinoviev elpensis la ideon de satira libro pri la sovetia realo. La libro, titolita "Yawning Heights", kreskis el serio de artikoloj skribitaj en la fruaj 1970-aj jaroj; inter ili <unk> eseo pri Ernst Neizvestny, dediĉita al la sorto de talento en socio. Poste li komencis pentri. La artikoloj estis senditaj al la Okcidento, ili estis publikigitaj en Pollando kaj Ĉeĥoslovakio, ne subskribitaj artikoloj estis distribuitaj en samizdat. La ĉefa parto de la libro estis konspire verkita en forprenebla dometo en Peredelkino en la somero de 1974 kaj estis kompletigita komence de 1975. Zinoviev skribis pure, la edzino ludis la rolon de korektisto kaj redaktisto. Kun la helpo de konatoj, la manuskripto (preskaŭ mil tajpitaj paĝoj) estis sendita al Francio. Zinoviev ne kalkulis pri rapida publikigo, pro diversaj kialoj ĉiuj rusaj eldonejoj rifuzis la manuskripton. La eldonisto estis Vladimir Dmitrievich, serbo kiu popularigis rusan literaturon por la franclingva leganto; li hazarde vidis la manuskripton, kaj li vere ŝatis ĝin. Baldaŭ antaŭ la publikigo post alia rifuzo de eksterlanda vojaĝo (logika kolokvio en Finnlando) en junio 1976, Zinoviev eniris malferman konflikton kun la aŭtoritatoj. Li invitis okcidentajn ĵurnalistojn al sia hejmo kaj faris protestan deklaron, kaj poste transdonis partian karton en la Instituto de Filozofio. La ŝanĝo estis akompanata de komikaj cirkonstancoj: la partia sekretario, estante ideologia komunisto, provis malinstigi Zinoviev de sia paŝo, rifuzante akcepti la partian membrecan karton. Eliriginte Zinovjev el la oficejo, li enŝlosis sin kaj plurajn fojojn puŝis la dokumenton sub la pordon.