Kompletigu la sekvan frazon: De 1754 ĝis 1762 Hume publikigis "The History of England", ses-voluman laboron, kiu etendas (laŭ ĝia subteksto) "De la
"Invado de Julio Cezaro ĝis la Revolucio de 1688". Inspirite de la sento de Voltaire pri la larĝo de historio, Hume plilarĝigis la fokuson de la kampo for de simple reĝoj, parlamentoj kaj armeoj, al literaturo kaj scienco ankaŭ. Li argumentis ke la serĉado de libereco estis la plej alta normo por juĝi la pasintecon, kaj finis ke post konsiderinda fluktuado, Anglio dum lia verkado atingis "la plej kompletan sistemon de libereco kiu iam estis konata inter la homaro". Ĝi "devas esti rigardata kiel okazaĵo de kultura graveco. En sia propra tago, krome, ĝi estis novigado, flugante alte super siaj tre malmultaj antaŭuloj". La "Historio de Anglio" de Hume famigis lin kiel historiisto antaŭ ol li estis konsiderata serioza filozofo. En tiu verko, Hume uzas historion por rakonti la historion de la pliiĝo de Anglio kaj kio kondukis al ĝia grandeco kaj la katastrofaj efikoj, kiujn religio havis sur ĝia progreso. Laŭ Hume, la historio de la pliiĝo de Anglio povas doni ŝablonon por aliaj, kiuj ankaŭ ŝatus pliiĝi al ĝia nuna grandeco.