Kio estis la fina celo de monaĥo? Surbaze de la antaŭa demando, skribu kuntekston, kiu enhavas la respondon. Ĝi povas esti 1 - 20 frazoj. Konteksto:
En la somero de 1521, Luther larĝigis sian celon de individuaj piecoj kiel indulgoj kaj pilgrimadoj al doktrinoj en la koro de preĝejpraktikoj. En On the Abrogation of the Private Mass (Sur la nuligo de la Privata Meso), li kondamnis kiel idoladoradon la ideon ke la meso estas ofero, asertante anstataŭe ke ĝi estas donaco, ricevita kun danko de la tuta parokanaro. Lia eseo On Confession, Whether the Pope Has the Power to Require It (Pri konfeso, ĉu la papo havas la povon postuli ĝin) malakceptis devigan konfeson kaj instigis al privata konfeso kaj absolvo, ĉar "ĉiu kristano estas konfesanto". En novembro Luther verkis The Judgement of Martin Luther on Monastic Vows (La Juĝo de Martin Luther pri monaĥaj ĵuroj). Li certigis al monaĥoj kaj monaĥinoj, ke ili povas rompi siajn ĵurojn sen peko, ĉar ĵuroj estas nelegitimaj kaj vanaj provoj gajni savon.