Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1814, sekreta organizo nomata Filiki Eteria estis fondita kun la celo liberigi Grekion. La Filiki Eteria planis lanĉi ribelojn en Peloponezo, la danubaj princlandoj, kaj la ĉefurbo kun ĝiaj ĉirkaŭaj areoj. La unua el tiuj ribeloj komenciĝis la 6an de marto 1821 en la Danubaj Princlandoj, kiu estis subpremita de la otomanoj. La 17an de marto 1821, la Maniotoj deklaris militon, kio estis la komenco de revoluciaj agoj de aliaj kontrolataj ŝtatoj. En oktobro 1821, Theodoros Kolokotronis kaptis Tripolitsa, sekvita de aliaj ribeloj en Kreto, Makedonio, kaj Centra Grekio. Baldaŭ kreskis streĉiteco inter malsamaj grekaj frakcioj, kondukante al du sinsekvaj civitaj militoj. Mehmet Ali de Egiptujo jesis sendi sian filon Ibrahim Pasha al Grekio kun armeo por subpremi la ribelon kontraŭ teritoria gajno. Antaŭ la fino de 1825, la plej granda parto de Peloponezo estis sub egipta kontrolo, kaj la urbo Missolonghi estis sieĝita kaj falis en aprilo 1826. Ibrahim sukcesis subpremi la plej grandan parton de la ribelo en Peloponezo kaj Ateno estis rekaptita. Rusio, Britio kaj Francio decidis interveni en la konflikto kaj ĉiu nacio sendis mararmeon al Grekio. Sekvante novaĵojn, ke kombinitaj otomanaj-egiptaj flotoj atakos la grekan insulon Hidro, la aliancita floto kaptis la otomana-egiptan floton en la batalo de Navarino. Post semajna batalado,
kiu rezultigis la detruon de la otomana-egipta floto. Kun la helpo de franca ekspedicia trupo daŭrigis al la kaptita parto de Centra Grekio antaŭ 1828.