Post la Traktato de Parizo en 1763, kiu senigis Francion de preskaŭ ĉiuj ŝiaj posedaĵoj en la Amerikoj krom Gujano kaj kelkaj insuloj, Ludoviko la 15-a sendis milojn da setlantoj al Gujano, kiuj estis logitaj tie per rakontoj pri abunda oro kaj facilaj riĉaĵoj. Anstataŭe ili trovis landon plenan de malamikaj indiĝenoj kaj tropikaj malsanoj. Unu kaj duona jaro poste nur kelkaj centoj pluvivis. Tiuj fuĝis al tri malgrandaj insuloj, kiuj videblis de la marbordo kaj nomis ilin la Iles de Salut (aŭ "Insuloj de Savado"). La plej granda estis nomita Reĝa Insulo, alia Sankta Jozefo (post la patrono de la ekspedicio), kaj la plej malgranda el la insuloj, ĉirkaŭita de fortaj fluoj, Île du Diable (la "Fama Insulo"). Kiam la pluvivantoj de ĉi tiu malfeliĉa ekspedicio revenis, ili rakontis terurajn rakontojn, ili plenigis la domon per la lasta impreso de la kolonio en Francio.
malamikaj indiĝenoj kaj tropikaj malsanoj