Kompletigu la sekvan frazon:
la granda ribelo de Túpac Amaru la 2-a. Naskita José Gabriel Condorcanqui, tiu edukita, hispanparolanta indiano prenis la nomon de sia prapatro, Túpac Amaru. Dum la 1770-aj jaroj, li iĝis amareca super la severa traktado de la indianoj de la "corregidores de indios". En novembro 1780 Túpac Amaru la 2-a kaj liaj anoj kaptis kaj ekzekutis aparte kruelan "koregidor de indios". Kvankam Túpac Amaru II insistis ke lia movado estis reformisto kaj ne serĉis faligi hispanan regulon, liaj postuloj inkludis aŭtonoman regionon por indiĝenoj. La ribelo rapide iĝis grandskala ribelo. Ĉirkaŭ 60.000 indianoj en la peruaj kaj boliviaj Andoj subtenis la aferon. Post gajnado de kelkaj komencaj venkoj, inkluzive de venkado de hispana armeo de 1,200 viroj, Túpac Amaru II estis kaptita kaj mortigita en majo 1781; tamen, la ribelo daŭris, ĉefe en Supra Peruo. Tie, subtenanto de Túpac Amaru II, la hinda ĉefo Tomás Catari, gvidis ribelon en Potosí dum la fruaj monatoj de 1780. Catari estis mortigita de la hispanoj unu monaton antaŭ Túpac Amaru II. Alia grava ribelo estis gvidita de Julián Apaza, seksisto kiu prenis la nomojn de la du ribelantaj martiroj per nomado de si Túpac Catari (ankaŭ literumita Katari). Li sieĝis La-Pazon dum pli ol 100 tagoj. Hispanio ne sukcesis subpremi ĉiujn ribelojn ĝis 1783 kaj tiam ekzekutis milojn da indianoj.