La itala kampanjo en Orientafriko estis komence pli sukcesa, ĉar la italoj konkeris Brita Somalio kaj malgrandajn partojn de Sudano kaj Kenjo, sed manko de fuelo kaj resursoj devigis ilin rezigni pri iu plia intenco de antaŭeniĝo kaj preni defensivan pozicion kontraŭ atendata kontraŭatako. Tiu kontraŭatako venis de du hindaj divizioj de Sudano, tri divizioj de Kenjo kaj amfibia atako de Adeno, en kunlaboro kun etiopaj "Arbegnoch" ribelantoj. La aliancanoj kaptis Somalion en februaro, Eritreon en marto-aprilo (post la decida batalo de Keren), kaj Adis-Abebon, ĉefurbon de Etiopio, en aprilo. La duko de Aosta, vicreĝo de Itala Orienta Afriko, kapitulacis ĉe Amba Alagi
En majo. Fortoj en itala Orienta Afriko estis iom mallongigitaj per la devigita ĉeesto de la Regia Aeronautica en la Batalo de Britio tiutempe, lasante nur 150 aviadilojn en Etiopio, same kiel per la malebleco ricevi provizojn de Italio. Kelkaj italaj garnizonoj, kiel ekzemple Gondar kaj Culqualber, rezistis ĝis novembro 1941, kaj malgranda nombro da italoj kondukis gerilan militon por iom pli da tempo, iuj daŭrante ĝis 1943.