Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post ĉi tiuj du malsukcesaj ekspedicioj, la duko turnis sin al siaj propraj homoj. Kapitano Otto Stiel, kurlandano kiu antaŭe vizitis Gambion, estis nomumita kiel ĝia guberniestro kaj kiel Komandanto de la Insulo Sankta Andreo. En 1658, la Duko de Kurlando kaj lia familio estis kaptitaj de sveda soldulo post esti implikitaj en la <unk>Deluge<unk>
, kaj komunikado inter Kurlando kaj la insulo Sankta Andreo estis fortranĉita dum ĉirkaŭ du jaroj. Kiel rezulto de tio, la Nederlanda Okcident-Hinda Kompanio faris interkonsenton kun la reprezentanto de la duko en Nederlando, Henry Momber, per kiu ili provizus la insulon Sankta Andreo sed kiel rezulto estus permesitaj transpreni ĝin. Momber konsentis, en la foresto de iuj instrukcioj de la duko. La nederlandanoj sendis ŝipon da soldatoj al la insulo por kapti ĝin. Stiel protestis, sed sciinte ke la Nederlanda Okcident-Hinda Kompanio garantius al ili ilian salajron, la garnizono ribelis kaj revenis al Nederlando sur la ŝipo kiu alportis la novan garnizonon.