Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Libio estis forte trafita de la araba printempo. Kontraŭregistaraj protestoj eksplodis en Benghazi, Libio, en februaro 2011, kaj la registaro de Gaddafi respondis per armea forto. La administracio de Obama komence rezistis al vokoj por fari fortajn agojn, sed cedis post kiam la Araba Ligo petis okcidentan intervenon en Libio. En marto 2011, la internacia reago al la militista subpremo de Gaddafi kulminis per rezolucio de Unuiĝintaj Nacioj por devigi senflugan zonon en Libio. Obama rajtigis usonajn trupojn partopreni internaciajn aeratakojn
la libian aerdefendan sistemon uzante Tomahawk-raketojn por establi la protektan zonon. La intervenon gvidis NATO, sed Svedio kaj tri arabaj nacioj ankaŭ partoprenis en la misio. Kun koalicia subteno, la ribelantoj prenis Tripolon la sekvan aŭguston. La kampanjo en Libio kulminis per la demisiigo de la reĝimo de Gaddafi, sed Libio spertis tumulton post la civita milito. La interveno de Obama en Libio provokis kritikon de membroj de la Kongreso kaj ekigis debaton pri la aplikebleco de la Milita Potenco-Rezolucio. En septembro 2012, islamaj militistoj atakis la usonan konsulejon en Benghazi, mortigante ambasadoron J. Christopher Stevens kaj tri aliajn usonanojn. Respublikanoj forte kritikis la administradon de la registaro de Obama pri la atako de Benghazi, kaj starigis apartan komisionon en la Reprezentantĉambro por esplori la atakon. Post sia prezidanteco, Obama agnoskis, ke lia "plej malbona eraro" de lia prezidanteco estis ne povi antaŭvidi la sekvojn de la forpelo de Gaddafi.