Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Alecu Constantinescu daŭre kunlaboris kun iuj iamaj membroj de PSDMR, kiuj restis dediĉitaj al la kaŭzo de la laboristoj, kiel I. C. Frimu, Alexandru Ionescu, Ştefan Gheorghiu kaj Mihail Gheorghiu Bujor. Fine de 1902 li foriris al Parizo, Francio, tamen li konservis kontaktojn kun la rumana laborista movado, foje sendante artikolojn por la socialisma gazeto "1 Mai" ("Unua de Majo"). Reveninte al Rumanio en 1904, li laboris kune kun Frimu kaj Bujor por la reorganizado de la rumana sindikatismo. En aŭgusto 1906, la Konferenco de sindikatoj kaj socialismaj cirkloj elektis Constantinescu sekretario de la Ĝenerala komisiono de la sindikatoj, la unua rumana ĝenerala laborista organizo. En la sama periodo li aliĝis al la redaktejo de "România Muncitoare", iĝante ĝia administra redaktisto. La gazeto estis la ĉefa socialisma ejo de la tempo, kaj helpis organizi plurajn strikojn. Alecu Constantinescu mem komencis en 1906 turneon tra rumanaj urboj, helpante organizi la lokajn laboristojn, en la espero krei unuigitan nacian sindikaton. En 1907, dum la ribelo de la rumanaj kamparanoj
Li estis en Paŝkani, en Moldavio, unu el la centroj de la ribelo. Pro lia aktivismo inter la lokaj laboristoj en subteno de la kamparanoj, li estis malliberigita pro lezo de majesteco, tamen la Fălticeni-tribunalo malplenigis lin de akuzoj kelkajn semajnojn poste.