Kompletigu la sekvan frazon: Post atingi siajn komencajn celojn, la gvidantoj de UMNO decidis pli implikiĝi en la politika procezo, kaj establi sian organizon kiel politikan partion por batali por sendependeco. Samtempe, la Malaja Komunista Partio (MCP) decidis lanĉi armitan ribelon kontraŭ tio, kion ili rigardis kiel marionetan ŝtaton de la britoj, kulminante per la
Malaja Krizo kiu daŭrus ĝis post la sendependeco. La ribelo estis markita per klara rasa disigo; la opozicio al la ribelo estis preskaŭ tute malaja, dum tiuj viditaj batalantaj en la komunistaj rangoj preskaŭ ĉiam estis ĉinoj. Ĉi tio pligravigis rasajn streĉitecojn, igante la britojn konsili al Onn Ja'afar labori kune kun aliaj malajaj komunumaj gvidantoj por la avantaĝo de malaja politiko. Poste, post kelkaj neformalaj renkontiĝoj inter Onn, Tan Cheng Lock, kaj E.E.C. Thuraisingham, la Komunumoj-Ligo-Komisiono (CLC) estis establita. La CLC iĝis fokuso por la plej alta rango de malajaj politikistoj dum la venontaj malmultaj jaroj, ellaborante proponojn kaj kompromisojn pri kelkaj temoj, inkluzive de civitaneco, edukado, demokratio, kaj solvado de la blokiĝo pri "ketuanan Melayu". Fine estis decidite, ke "interkonsento" estos forĝita inter la malajoj kaj ne-malajoj; kontraŭ la rezigno de "ketuanan Melayu" (referita kiel la speciala pozicio de la malajoj), la malajoj ricevus helpon de la ne-malajoj por fermi la ekonomian breĉon inter la malriĉaj kaj superforte kamparaj malajoj kun la konsiderinde pli bonhavaj kaj urbaj ne-malajoj. Thuraisingham poste diris, "Estas vere. Mi kaj aliaj kredis, ke malriĉaj malajzianoj devus ricevi pli bonan traktadon. Malajzianoj devus esti helpataj por atingi egalecon kun ne-malajzianoj por forĝi unuiĝintan malajan nacion de egaluloj".