Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - En 1950, liaj studoj estis interrompitaj kiam li kaj verkisto Jan Trefulka estis forpelitaj de la Komunista Partio de Alberto pro "kontraŭpartiaj agadoj". Trefulka priskribis la okazaĵon en sia novelo "Pršelo jim štěstí" ("Feliĉo Pluvis Sur Ili", 1962). Kundera ankaŭ utiligis la elpelon kiel inspiron por la ĉefa temo de sia romano "Žert" ("La ŝerco", 1967). Post kiam Kundera diplomiĝis en 1952, la Filma Fakultato nomumis lin kiel preleganto pri monda literaturo. En 1956 Kundera estis readmitita al la partio sed estis forpelita por la dua fojo en 1970. Kune kun aliaj reformismaj komunistaj verkistoj kiel ekzemple Pavel Kohout, li estis periferie implikita en la Praga Printempo de 1968. Tiu mallonga periodo de reformemaj agadoj estis dispremita per la sovetia invado de Ĉeĥoslovakio en aŭgusto 1968.
Ĉu vi ne scias? Kundera restis devigita reformi la ĉeĥoslovakan komunismon, kaj argumentis furioze en presaĵo kun sia kolego ĉeĥa verkisto Václav Havel, dirante, esence, ke ĉiuj devus resti trankvilaj kaj ke "neniu estas malliberigita pro siaj opinioj ankoraŭ", kaj "la signifo de la Praga Aŭtuno povas finfine esti pli granda ol tiu de la Praga Fonto". Fine, tamen, Kundera rezignis siajn reformismajn revojn kaj transloĝiĝis al Francio en 1975. Li instruis dum kelkaj jaroj en la Universitato de Rennes. Li estis senigita de ĉeĥoslovaka civitaneco en 1979; li estis franca civitano ekde 1981.