Resumu la artikolon:  Londono (CNN) La ultra-radikala fringo de Tunizio revenis por mordi registaron naskitan el la plej sukcesa eksperimento pri konstitucia reformo, kiu aperis post la revolucioj de la araba printempo en 2011. La merkreda atako kontraŭ la Bardo-Muzeo en Tunizo estis ege antaŭvidebla, venante de tio, kion la tunizia ministerio pri internaj aferoj nomas perforta ekstreme radikala islamisma fringeco devigita subtere - sed ne disbatita - de sekurecaj servoj. <unk>ihadistaj armistoj, kiuj reprezentas milojn da aktivaj militistoj hejme kaj eksterlande, minacas venĝi la eksteran, invest-amikajn plimultojn de Tunizio. La atako estis aranĝita de du pafantoj, kreditaj esti apogitaj de almenaŭ du komplicoj. Ĝi povas torpedi klopodojn por revivigi la turisman industrion de Tunizio, kiu generas dungadon, kaj povas senkuraĝigi aliajn gastigemajn vizitantojn. Ĝi verŝajne igos la tunizanojn - kiuj montris saĝan inklinon unuiĝi spite la plej grandajn malfacilaĵojn, malgraŭ la rimarkinda apetito por politikaj kvereloj - subteni fortan respondon de la elektita prezidanto Beji Caid Essebsi. La atako aldonas al la tutmonda rakonto, laŭ kiu islamaj revoluciuloj - pli kaj pli flugantaj sub la flago de la tiel nomata Islama Ŝtato (ISIS) - prezentas ekzistecan krizon por moderaj ŝtatoj, ofte okcidentaj aliancanoj, en la araba mondo. Tunizio estas la sola lando, kiu eliris el la revolucio de la araba printempo kun sia politika procezo intacta -- la nuna prezidanto, Essebsi, kiu estis elektita en novembro 2014, kaj lia reganta koalicio, estas la rezultoj de longa konstitucia procezo. En kvar tumultaj jaroj ili forte konkuris kun, sed ankaŭ montris kapablon labori kun, opoziciaj partioj, gvidataj de la "modera islamisto" Ennahda, kiu estas reprezentata en la registaro kaj en la parlamento. Islamistoj de tre malsamaj nuancoj respondecis pri la atako de Bardo. Lokaj salafistaj grupoj (el kiuj la plej konata estas Ansar Al-Sharia) same kiel multnaciaj unuoj inkluzive de ISIS estis plej efikaj en rekrutado de malkontentaj junaj tunizanoj en la pli malriĉaj partoj de la ĉefurbo...
Jon Marks: Ultra-radikalaj frenezaj grupoj antaŭe minacis la liberalan plimulton de Tunizio. La plimulto de la tunizanoj verŝajne subtenos fortan respondon de la prezidanto, li skribas. La atakoj memorigas, ke la transiro de Tunizio al demokratio estas "fragila", diras Marks.