En aŭtuno 1805 li gvidis la trupojn de la greka legio por partopreni la anglo-rusan invadon de Napolo, kune kun 14,000 rusaj kaj 10,000 britaj soldatoj. La ekspedicio estis mallongigita, aliflanke, per la decida venko de Napoleono ĉe la Batalo de Austerlitz
en decembro. En februaro 1806, la anglo-rusoj estis devigitaj forlasi la italan kontinenton al la francoj. En 1806 li komandis la rusajn fortojn funkciigantajn ĉe la Golfo de Kotor. Li aparte distingiĝis en la kapto de Castelnuovo la 19an de septembro 1806, post sephora batalo. Fine de 1806 li estis nomumita kolonelo-ĉefo de la Prenante komandon de la regimento kaj de ĉiuj grekaj trupoj en la Ioniaj Insuloj, li sukcese rebatis la minacon de Ali Paŝa de Ioannina. Li establis tri legiojn ĉe la kontinenta antaŭposteno de Parga en 1807, kaj organizis la defendojn ĉe Lefkada (Santa Maura), minacata de Ali Paŝa per atako.