Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La koncepto de la linia taktiko de Roberts havis fruan kritikon en la pli juna historiisto Geoffrey Parker, kiu demandis kial la supozeble malnoviĝintaj hispanaj tercioj venkis la svedajn liniajn formaciojn ĉe la batalo de Nördlingen
en la jaro 1634. Parker anstataŭe sugestis ke la esenca evoluo estis la aspekto de la spuro italaj fortikaĵoj en frua moderna Eŭropo. Laŭ tiu vido, la malfacileco de prenado de tiaj fortikaĵoj rezultigis profundan ŝanĝon en armea strategio. "Militoj iĝis serio de longedaŭraj sieĝoj", Parker sugestas, kaj malfermaj bataloj iĝis "sensignifaj" en regionoj kie la trace italienne ekzistis. Finfine, Parker argumentas, "armea geografio", en aliaj vortoj la ekzisto aŭ foresto de la spuro itala en antaŭfiksita areo, formis armean strategion en la frua moderna periodo, kaj kondukas al la kreado de pli grandaj armeoj necesaj por sieĝi la novajn fortikaĵojn kaj por garnizoni ilin. Tiel, Parker lokis la naskiĝon de la Milita Revolucio en la frua 16-a jarcento. Li ankaŭ donas al ĝi novan signifon, ne nur estis faktoro en la kresko de la Ŝtato, ĝi ankaŭ estis la ĉefa faktoro, kune kun la "Maramea Revolucio" al la pliiĝo de la Okcidento super aliaj civilizoj.