Kiel rumana ŝtatano en la Registaro Hungario, Vida estis sub kontinua kontrolo. Lia studado en la Hungara Lernejo de Belartoj estis interrompita de deĵoroj en laborbataliono, kvankam li sukcesis eskapi dum la Sieĝo de Budapeŝto. Li aliĝis al la rumana armeo kaj, antaŭ la fino de la dua mondmilito
, estis postenigita en Skalica. Revenante al Baia Mare, en siaj tridekaj jaroj li aperis kiel favorata artisto de la komunista registaro de Rumanio kaj iĝis deputito en la Granda Nacia Asembleo, sed esprimis kritikon de la artaj normoj de la registaro. Li plurfoje provis rezisti al la pliiĝo de Socialismo-Realismo, kaj prezentis Ekspresionismon kiel pli aŭtente revolucian fluon.