Walker pasigis siajn fruajn jarojn en la mararmeo unue en britaj akvoj dum la invado-timoj de 1779, kaj poste en nordamerikaj akvoj kie li vidis agon ĉe la plej multaj el la decidaj marbataloj de la milito, precipe ĉe Chesapeake, St. Kitts kaj Saintes
Ĉu vi ne scias? Li atingis la rangon de leŭtenanto antaŭ la fino de la malamikecoj kaj pasigis la intermilitajn jarojn vojaĝante sur la kontinento. Revenante al la servo kun la ekapero de la milito kun la francoj, li denove partoprenis en multaj el la ŝlosilaj marameaj agoj de la periodo, kun lia servo ĉe la Glora Unua de Junio certigante lian promocion al siaj propraj komandoj. Lia kariero preskaŭ finiĝis kun akuzo de malobeado de ordoj, kiu kondukis al lia maldungo de la mararmeo, sed li estis reinstalita ĝustatempe por evoluigi planon por submeti la ribelojn ĉe Spithead kaj la Nore. Li komandis ŝipon ĉe la Batalo de Camperdown, kaj alian ĉe la Batalo de Kopenhago, gajnante la laŭdon de Nelson por siaj agoj.