Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĉina-Sovetiaj diplomatiaj rilatoj estis tranĉitaj post la ĉin-sovetia konflikto (1929)
Ĉu vi ne scias? Tiutempe Sovet-Unio spertis tutlandan programon de amasa industriigo en preparo por ebla milito sur du frontoj (kun Germanio kaj Japanio respektive). La establado de Manĉukuo komplikis la situacion, ĉar ĝia teritorio nun enhavis kolonion de 40,000 sovetiaj civitanoj laborantaj pri la Ĉina Orienta Fervojo. Kvankam la sovetianoj rifuzis oficiale rekoni la novan ŝtaton, ili vendis la fervojon al la japanoj en marto 1935, je malalta prezo post serio de japanaj provokoj. La sovetianoj sentis sin ne pretaj por nova konfrontiĝo kun Japanio, elektante plibonigi rilatojn kun Ĉinio kiel provizora kontraŭiniciato. La Ligo de Nacioj silentis pri la temo de la japana imperiismo, puŝante Ĉinion por reaktivigi siajn neoficialajn komunikadkanalojn kun sia sola restanta ebla aliancano. La Kontraŭ-Komintern-Pakto, subskribita la 25an de novembro 1936, forigis la lastajn dubojn de ambaŭ flankoj pri la daŭrantaj klopodoj de repaciĝo. La 7an de julio 1937, la Marco Polo Bridge Incident markis la komencon de la Dua Ĉin-Japana Milito. La 21an de aŭgusto, Ĉinio kaj Sovet-Unio subskribis pakton pri neagreso. Kvankam la pakto ne menciis sovetian armean subtenon, ĝi fakte establis silentan komprenon ke la sovetianoj disponigus kaj armean kaj materialan helpon.