Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Gilby Engineering estis brita ĝenerala inĝeniera kompanio posedata de Syd Greene. Greene perdis brakon en bicikla akcidento en la aĝo de 16 jaroj, sed daŭre konkuris en multaj UK-rapidaj provoj tre sukcese en la fruaj 1950-aj jaroj. Post kiam li ĉesis konkuri, li nutris sian entuziasmon por motorvetkuro fondante motorvetkuran teamon nomitan laŭ lia firmao kaj poste konstruante la Gilby-vetkuran aŭton. La teamo konkuris en 12 Formula One World Championship Grand Prix, inkluzive de 6 kun aŭtoj de sia propra konstruo, sed gajnis neniujn World Championship poentojn. La Gilby-aŭtoj estis konstruitaj de Syd Greene por lia filo Keith por stiri, antaŭe eniris Maserati 250F por Roy Salvadori kaj Ivor Bueb kaj ankaŭ Cooper por Greene Jr. Keith Greene poste fariĝis pli bone konata kiel teamestro en Formulo 1 kaj sportaŭtaj vetkuroj. Gilby debutis en la Franca Granda Premio de 1954
kun la Maserati, por Salvadori, kiu ankaŭ veturis por la teamo en kaj, kaj la lasta okazaĵo de la teamo estis la 1962-datita Itala Grandioza Premio. Post kiam la teamo ĉesis konkuri en Formulo 1, la fina Gilby-aŭto estis aĉetita kaj eniris en tri okazaĵoj en, de la privatulo Ian Raby. Keith Greene atingis trian lokon en la ne-ĉampioneca Grandioza Premio de Napolo de 1962, kun la aŭto kun BRM-motoro, malantaŭ la Ferrari de Willy Mairesse kaj Lorenzo Bandini.