Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Svislando evitis rektan partoprenon en la Dua Mondmilito, kiel ĝi faris en la Unua. Tamen, ekde junio 1940, ĉiuj ĉirkaŭaj landoj estis aktive engaĝitaj kiel militantaj; kaj la neŭtrala Svislando estis profunde trafita en ĉiuj manieroj. Frue en 1940 ili aliĝis al la "Schweizerischen Arbeitsgemeinschaft für kriegschädigte Kinder" (SAK), kiu kreskis el la bezono prizorgi infanojn orfigitajn de la Hispana Enlanda Milito. En 1942 la rezulta kombinaĵo estis rebrandeita kiel. Ĝis la fino de la milito Georgine Gerhard daŭre laboris ene de la organizo kiel frontlinia organizanto de subteno por rifuĝintaj infanoj alvenantaj el eksterlando. Inter 1939 kaj 1945 prizorgis proksimume pliajn 5,000 judajn infanrifuĝintojn, el kiuj la plej granda parto eniris Svislandon kontraŭleĝe. Dum tiu periodo la SHEK administris siajn proprajn infanhejmojn, kaj en 1944 ĝi kreis sian propran "Nacian Hejmkomisionon" ("Zentrale Heimkommission"), kiun Georgine Gerhard prezidis. Fine de la milito,
iĝis ĉiam pli grava prioritato trovi novajn celojn kaj hejmojn por ĉiuj rifuĝintaj infanoj. Gerhard mem restus en proksima kontakto kun multaj el siaj iamaj rifuĝintaj infanoj por la resto de sia vivo. Ŝi estis kunfondinto de kio iĝis la interkonfesia "Kiriat Yearim svisa infanvilaĝo" tuj ekster Jerusalemo, kaj en 1948 povis viziti iamajn rifuĝintajn infanojn en Israelo persone. En 1964, ŝi vizitis la alian landon kie multaj el la rifuĝintaj infanoj troviĝis, Usono.