Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiel rezulto de la Industria Revolucio, la saŭno evoluis por uzi metalan lignofornon, aŭ "kiuas", kun kameno. Aertemperaturoj averaĝis ĉirkaŭ sed foje superis en tradicia finna saŭno. Kiam la finnoj migris al aliaj partoj de la mondo, ili kunportis siajn saŭnojn kaj tradiciojn. Tio kondukis al plia evoluo de la saŭno, inkluzive de la elektra saŭno-forno, kiu estis lanĉita en 1938 fare de Metos Ltd en Vaasa. Kvankam la kulturo de saŭno nuntempe estas pli-malpli rilatita al la finna kulturo, la evoluo de saŭno okazis ĉirkaŭ la sama tempo kaj en Finnlando kaj en la baltaj landoj kun la sama signifo kaj graveco de saŭno en la ĉiutaga vivo, ankoraŭ hodiaŭ. La saŭno iĝis tre populara precipe en Skandinavio kaj la germanlingvaj regionoj de Eŭropo post la Dua Mondmilito. Germanaj soldatoj spertis finnajn saŭnojn dum sia batalo kontraŭ Sovet-Unio sur la soveto-finda fronto de WWII
, kie ili batalis sur la sama flanko. Saŭnoj estis tiel gravaj por finnaj soldatoj, ke ili konstruis saŭnojn ne nur en moveblaj tendoj, sed eĉ en bunkroj. Post la milito, la germanaj soldatoj alportis la kutimon reen al Germanio kaj Aŭstrio, kie ĝi iĝis populara en la dua duono de la 20-a jarcento. La germana saunokulturo ankaŭ populariĝis en najbaraj landoj kiel Svislando, Belgio, Nederlando kaj Luksemburgio.