Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La forto de Ateno en la Peloponeza Milito venis de ĝia mararmeo, dum tiu de Sparto venis de ĝia terbazita hoplita armeo. Dum la milito progresis tamen la spartanoj ekkomprenis ke se ili subfosus la strategion de Periklo de supervivi la peloponezojn restante ene de la muroj de Ateno senfine (strategio ebligita de la Longaj Muroj de Ateno kaj la fortika haveno de Pireo), ili devis fari ion pri la supera mararmeo de Ateno. Post kiam Sparto akiris Persion kiel aliancano, ili havis la financojn necesajn por konstrui la novajn mararmeojn necesajn por kontraŭbatali la atenanojn. Sparto povis konstrui floton post floto, poste detruante la atenan floton ĉe la Batalo de Aegospotami
Ĉu vi ne scias? La spartana generalo Brasidas resumis la diferencon en la aliro al marmilito inter la spartanoj kaj la atenanoj: "La atenanoj fidis je rapideco kaj manovreblo en la malfermaj maroj por alfronti laŭvole pli mallertajn ŝipojn; kontraste, peloponeza floto povus venki nur kiam ĝi batalis proksime de la tero en trankvilaj kaj malvastaj akvoj, havis la pli grandan nombron da ŝipoj en loka teatro, kaj se ĝiaj pli bone trejnitaj marsoldatoj sur ferdeko kaj hoplitoj sur marbordo povis turni marbatalon en konkurson de infanterio". Krome, kompare kun la alta lerteco de la atena mararmeo (superaj remistoj, kiuj povis flankenpuŝi kaj bati la malamikajn triremojn de la flanko), la spartanoj (same kiel iliaj aliancanoj kaj aliaj malamikoj de Ateno) temigis ĉefe bati la atenajn triremojn frontale. Estis tiuj taktikoj, en kombinaĵo kun tiuj skizitaj de Brasidas, kiuj kondukis al la malvenko de la atena floto en la Dua Batalo de Sirakuzo dum la Sicilia Ekspedicio.