Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La unua milico en Delavaro estis formita kiam svedaj setlantoj prenis brakojn por defendi Fort Christina (kiu tiutempe estis sveda setlejo) kontraŭ nederlandaj invadantoj. Dum la Usona Milito de Sendependeco, Delavaro kreskigis plurajn miliciajn unuojn por subteni la patriotan flankon de la milito. En la Milito de 1812, ĉiuj Delaware-volontultrupoj vidis batalon ĉe Lewes, kie ili konsistis el la plimulto de la forto kiu forpelis britan maramean eskadron serĉantan kontrolon de la Delavaro. Malgraŭ la federacia registaro komence malpermesanta volontultrupojn la meksik-usona milito, volontultrupo kreskigita en Delavaro servis en la bataloj de Contreras, Cherubusco
"Molino, Del Rey, kaj Chapultepec". "Tiom da homoj mortis"... "ke tiu unueco ricevis la moknomon... de la sanga 11-a divizio". Dum la Usona Enlanda Milito, Delavaro kreskigis multoblajn trupojn en subteno de la Unio. Tiuj unuoj gajnus distingon en la bataloj de Fredericksburg, Chancellorsville, kaj Gettysburg. Dum la hispan-usona milito, la unua Delaware Volunteer Infantry estis kolektita en federacia servo sed ne deplojita eksterlande. Kun la trairejo de la Milico-Leĝo de 1903, ĉiuj ŝtataj miliciaj unuoj estis kunfanditaj en la Nacian Gardistaron de Usono, plejparte turnante la ŝtatajn miliciojn de ŝtat-financita kaj kontrolita forto al rezerva komponento de la federacia militistaro.