Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - la regulo de Đurađ etendiĝis de proksimume 1362 ĝis 1378. Li forĝis aliancon kun reĝo Vukašin Mrnjavčević, edziĝinte kun lia filino Olivera, ĝis la falo de Mrnjavčević ĉe la Batalo de Maritsa
(1371). <unk>urado regis Zeton kiel moderna reganto de la tempo. La institucioj de Zeta bone funkciis, dum la marbordaj urboj ĝuis konsiderindan aŭtonomion. Komerco estis bone evoluigita kaj plifortigita per la ekzisto de la monero de Zeta, la dinaro. Đurađ I aliancis kun siaj najbaroj princo Lazar Hrebeljanović de Serbio, Ban Tvrtko I Kotromanić de Bosnio, princo Nikola I Gorjanski kaj reĝo Ludoviko la 1-a de Hungario, por venki la ambician Nikola Altomanović en 1373. Malgraŭ tio, la venkita kaj blinda Altomanović trovis rifuĝon en Zeta ĝis sia morto. Dum li batalis en la sudo de Kosovo, la pli juna frato de Đurađ, Balša II, edziĝis al Komnina, proksima kuzino de la edzino de imperiestro Stefan Dušan, Jelena. Per la geedziĝo, Đurađ II ricevis grandan doton en teroj, inkluzive de Avlona, Berat, Kanina, kaj kelkaj kromaj strategie gravaj regionoj. Sur la dividado de la teroj de Altomanović (en Hercegovino), la Balšićs prenis la urbojn Trebinje, Konavle kaj Dračevica. Poste, disputo pri tiuj urboj kondukis al konflikto inter Zeta kaj Bosnio, gvidita de Ban Tvrtko I. La batalo estis poste gajnita de Bosnio, subtenita de Hungario, post la morto de Đurađ en 1378.