Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Nabi Shuayb estis objekto de tradicia venero de drusoj tra Palestino. La sanktejo aperis ĝis la israela-araba milito de 1948
kiel loko kie drusoj prenis ĵurojn ("nidhr") kaj faris "ziyarat" ("pilgrimadoj"). Post la milito de 1948, Israelo metis la "maqam" (sanktejo) sub ekskluzivan Druzan prizorgon. Centra figuro en la drusa religio, la tombo de Nabi Shuaib, estis loko de ĉiujara pilgrimado por la druso dum jarcentoj. Sanktejoj dediĉitaj al Nabi Shuaib estas oftaj en la tuta regiono de Granda Sirio.