Kiam la milito finiĝis, li restis en la armeo kiel garnizona komandanto en Emdeno. En 1766 Courbière geedziĝis kun Sophie von Weiss. La paro, edziĝinta ĝis ŝia morto en 1809, havis naŭ infanojn. Inter la privataj instruistoj de la lastaj estis Johann Gottfried Seume. Courbière estis konata duelisto, batalante almenaŭ du duelojn dum sia tempo en Emden. Inter la posteuloj de Courbière estis René de l'Homme de Courbière, kiu funkciis kiel Generalleutnant en la Germana Armeo dum la Dua Mondmilito. Wilhelm René de l'Homme de Courbière fariĝis Generalmajor en 1780 kaj estis Generalleutnant kiam la Francaj Revoluciaj Militoj komenciĝis. En tiuj li gvidis formaciojn ĉe Verdun kaj Pirmasens.
Li ricevis la Ordenon de la Ruĝa Aglo. Poste li iĝis korpuskomandanto kaj en 1798 li estis promociita al General der Infanterie. En 1802 li estis premiita kun la kavalireco de la Ordeno de la Nigra Aglo.