Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La unua atako de tiu tipo en Tokio okazis en la nokto de la 23a ĝis la 24a de februaro, kiam 174 B-29 detruis ĉirkaŭ unu kvadrata mejlo (3 km2) de la urbo. Sekve de tiu sukceso, kiel Operaco Meetinghouse
334 B-29s atakis en la nokto de 9-10 marto, de kiuj 282 Superforts atingis siajn celojn, faligante ĉirkaŭ 1,700 tunojn da bomboj. Proksimume 16 kvadrataj mejloj (41 km2) de la urbo estis detruitaj kaj pli ol 100,000 homoj estas taksitaj estinti mortigitaj en la fajrostormo. Ĝi estis la plej detrua konvencia atako, kaj la plej mortiga ununura bombado de ajna speco en terminoj de vivoj perditaj, en la tuta historio de armea aviado, eĉ kiam la misioj sur Hiroŝimo kaj Nagasako estas prenitaj kiel ununuraj okazaĵoj. La urbo estis farita ĉefe el ligno kaj papero, kaj la fajroj brulis sen kontrolo. La efikoj de la bombado de Tokio pruvis la timojn esprimitajn de admiralo Yamamoto en 1939: "Japanaj urboj, faritaj el ligno kaj papero, brulos tre facile. La armeo parolas grandnombre, sed se milito venos kaj estos grandskalaj aeratakoj, oni ne povas diri, kio okazos".