La 21an de aŭgusto 1968, la CGIL de Novella ne nur esprimis ĝian klaran kondamnon kontraŭ la sovetia invado
de Ĉeĥoslovakio, sed rompis kun la Monda Federacio de sindikatoj, la internacia organizo de marksist-inspiraj sindikatoj. Dume, en Italio, la luktoj en la sudo eksplodis kaj la registaro ne hezitis subpremi ilin kun ekstrema malmoleco. La 2an de decembro 1968, en Avola, proksime de Sirakuzo, la polico pafis la laboristojn, kiuj manifestacias post la fino de la intertraktadoj por la renovigo de laboraj kontraktoj, mortigante du manifestaciantojn. La 9an de aprilo 1969, proksime de Battipaglia, Kampanio, la polico pafis laboristojn, kiuj manifestaciis kontraŭ la verŝajna fermo de la loka tabakfabriko, mortigante 19-jaran laboriston kaj junan instruiston. La protesto de la laboristoj daŭris en la tiel nomata Varma Aŭtuno ("Autunno Caldo"), termino uzata por serio de grandaj strikoj en fabrikoj kaj industriaj centroj de Norda Italio, en kiuj laboristoj postulis pli bonajn salajrojn kaj pli bonajn kondiĉojn. En 1969 kaj 1970 estis pli ol 440 horoj da strikoj en la regiono. La malkresko en la fluo de labormigrado de Suda Italio rezultigis preskaŭ plenajn dungitecnivelojn en la norda parto de la lando.