Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La plej multaj homoj atendis, ke Abdul Hamid la 2-a havu liberalajn ideojn, kaj iuj konservativuloj inklinis rigardi lin kun suspekto kiel danĝeran reformiston. Tamen, malgraŭ labori kun la reformisma Juna Otomano dum ankoraŭ kronprinco kaj aperi kiel liberala gvidanto, li iĝis ĉiam pli konservativa tuj post la transiro de la trono. En procezo konata kiel "İstibdad", Abdul Hamid sukcesis redukti siajn ministrojn al la pozicio de sekretarioj, kaj li koncentris grandan parton de la administracio de la Empiro en siajn proprajn manojn en Yıldız Palace. Malŝparo de publikaj financoj, malplena ŝtata trezoro, la ribelo de 1875 en Bosnio kaj Hercegovino, la milito kun Serbio kaj Montenegro
, la rezulto de la Milito de 93 kaj la sento vekita en tuta Eŭropo de la registaro de Abdul Hamid en elpremado de la bulgara ribelo, ĉiuj kontribuis al lia timo por realigi signifajn ŝanĝojn.