En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, Nicolae Ceaușescu iĝis Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Alberto (1965), Prezidanto de la Ŝtata Konsilio (1967) kaj supozis la lastatempe establitan rolon de Prezidanto en 1974. La denunco de Ceaușescu de la sovetia invado de Ĉeĥoslovakio en 1968
kaj mallonga malstreĉiĝo en interna subpremo kondukis al pozitiva bildo kaj hejme kaj okcidente. Tamen, rapida ekonomia kresko, parte subtenata de eksterlandaj kreditoj, iom post iom cedis lokon al ŝparado kaj politika subpremo, kiuj kondukis al la perforta falo de lia totalisma registaro en decembro 1989.