Kompletigu la sekvan frazon:
la kosto de sia malvenko ĉe Kohima gravegis, kaj rezultigis katastrofan retiriĝon. La japana 33-a divizio, japana 15-a divizio kaj la unua divizio de INA suferis similan sorton en Imphal. La japanoj kaj iliaj aliancanoj perdis almenaŭ kvindek mil mortintojn. En antaŭaj jaroj kutimis esti trankvilo dum la monsunperiodo sed ne ĉi-jare (1944-45). La komando decidis, ke nun estas la tempo celi la koron de la japana armeo en Birmo. La plano de generalo William "Bill" Slim dum la musonmonatoj estis persekutado de la venkitaj japanoj en Kohima kaj ebenaĵoj de Imphal kun 5-a Hinda Infanteriodivizio laŭ la Tiddim Vojo kaj 11-a Orienta Afrika Dividado laŭ la Kabaw Valo, ĝis la du kuniĝis ĉe Kalemyo. La sekva ofensiva plano centris sur la okupo de Centra Birmo, ĝis la sudo ĝis Mandalay por ekspluati pli sude kaj detrui la japanajn fortojn en la Shewbo-Ebenaĵoj, norde de Irrawaddy, kie kiraso povus esti uzata. Aliancitaj trupoj transiris la riveron Chindwin kaj la lancpintoj de ambaŭ trupoj de la Dek-kvara armeo (IV kaj XXXIII trupoj) moviĝis en elektitajn batalareojn, kio surprizis la japanojn, ĉar ili ne antaŭvidis iujn ajn gravajn operaciojn dum la monsunperiodo. La brita 14-a armeo nun alfrontis gravan obstaklon (la Irrawaddy) kovritan de diligentaj japanoj. La rivero Irrawaddy en sia mezo estas proksimume larĝa kaj punktita per perfidaj kaj moveblaj sablobaroj. Kontraŭa rekta transirejo estintus tre multekosta kun malalta procento de sukceso.