Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - La sorto de la teamo ŝanĝiĝis ĉe la itala Granda Premio. Kvankam Merzario kaj Laffite komenciĝis en la mezo de la kampo, 15-a kaj 17-a respektive, kaj Laffite retiriĝis pro motora difekto, Merzario finis kvara, gajnante tri mondajn ĉampionecajn poentojn. Tio finfine markis la plej bonan rezulton de la aŭto sub iu ajn el ĝiaj tri nomoj. En Kanado ilia formo denove malkreskis kun ambaŭ aŭtoj kvalifikiĝantaj en la pli malalta mezkampo, kaj duobla emeritiĝo. Merzario retiriĝis je duona distanco kun manipulaj problemoj kaj la franco estis klasifikita 15-a post retiriĝo kun punkto. Ĉe la sezona fina United States Grand Prix
, Laffite superis Merzario por la unua fojo (11a kaj 15a), sed Laffite retiriĝis kaj Merzario sekvis lin kiam lia enkonstruita fajroestingilo disvolviĝis kaj la motoro malŝaltiĝis. Tio estis la lasta vetkuro por la aŭto kiel Iso-Marlboro.