Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Daukantas idealigis kaj idoligis la pasintecon. Virgil Krapauskas asertis ke la leteroj de Daukantas al Narbutt montris ke Daukantas estis pli bona akademiulo ol liaj verkoj <unk> en la leteroj Daukantas emfazis la bezonon de pli bonaj metodoj por kolekti, publikigi kaj analizi primarajn fontojn, kvankam liaj verkoj restis tre romantikaj kaj didaktikaj. Daukantas dediĉis konsiderindan penon por eltrovi diversajn historiajn dokumentojn, sed li kredis, ke kie mankas historiaj dokumentoj, historiistoj devus uzi sian imagon por plenigi la mankojn. Se fonto estis favora al Litovio, li ne kritike taksis ĝin kaj volonte akceptis kelkajn legendojn. Ekzemple, li pliprofundigis la teorion, ke litovoj estis posteuloj de Herulo, kiun li prenis de Albert Wijuk Kojałowicz (kvankam li malakceptis la legendon pri romiaj Palemonidoj), laŭdis la antikvan demokration de la prusa reĝo Widewuto, kaj uzis liberan tradukon de la novelo "Żiwila" de Adam Mickiewicz. Sed li estis kritika de fontoj kiuj portretis Litovon en negativa lumo. Ekzemple, li estis unu el la unuaj, kiuj kritikis la teutonan raporton pri la Batalo de Strėva
aŭ argumenti ke la litovoj revenis al la Batalo de Grunwald kaj daŭrigis batali. Dum la stipendio de Daukantas estis malbona kaj ne eltenas modernajn normojn, ĝi estis samnivela kun liaj samtempuloj.