Post venkado de Kartago la romianoj fariĝis la domina potenco de Mediteraneo, sukcese kampanjante en Grekio, (Aemilius Paulus decida venko super Makedonio ĉe la Batalo de Pydna), en Mezoriento (Lucius Licinius Lucullus, Gnaeus Pompeius Magnus), en Gaŭlio (Gaius Julius Caesar) kaj venkante plurajn ĝermanajn tribojn (Gaius Marius, Germanicus). Dum romiaj armeoj suferspertis plurajn gravajn perdojn, ilia granda loĝantaro kaj kapablo (kaj volo) anstataŭigi batalkampajn viktimojn, ilia trejnado, organizo, taktika kaj teknika supereco ebligis Romon resti superrega armea forto dum pluraj jarcentoj, uzante bone trejnitajn kaj manovreblajn armeojn por rutine venki la multe pli grandajn "tribajn" armeojn de siaj malamikoj (vidu Bataloj de Aquae Sextiae
Vercellae, Tigranocerta, Alesia).