Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La plej granda parto de la insulo estis inundita en 1953
, kiel rezulto de esceptaj vetercirkonstancoj, kiuj trafis grandan parton de Nederlando kaj la orientan marbordon de Anglio. Alta akvo ĉe Southend estis atendita esti super averaĝa marnivelo je 1:30 a.m. dimanĉe la 1-an de februaro. La reala tajdo altiĝis super la averaĝa marnivelo, kiu estis super la danĝera nivelo por ĉi tiu parto de la Essex-marbordo. Tiu nivelo en si mem ne estis danĝero por la insulo, ĉar la marmuroj estis levitaj kaj fortigitaj inter 1951 kaj 1952 de la Milita Ministerio, kaj estis super meza marnivelo. Tamen, la alta akvo estis akompanata de fortaj ventoj, kreante grandajn ondojn, kiuj rompiĝis super la pinto de la defendoj, forlavante la terbankojn sur la interna flanko de la muroj. Du sekcioj de la muro rompiĝis, de Rugwood Head ĝis Asplin's Head sur la orienta flanko de la insulo, kaj proksimume ĝis la okcidento de Foulness Point sur la norda flanko de la insulo. Je la sesa horo matene, la plej granda parto estis sub akvo, kaj gaso, elektro kaj telefonaj ligoj estis fortranĉitaj. Savadprovoj dimanĉe malsukcesis atingi Foulness.