Eŭropaj komercistoj unue atingis hindajn marbordojn kun la alveno de la portugala esploristo Vasco da Gama en 1498 en la haveno de Calicut, serĉante la enspezan spickomercon. Nur iom pli ol jarcenton poste, la nederlandanoj kaj angloj establis komercantaŭpostenojn sur la hinda subkontinento, kun la unua angla komercostacio starigita ĉe Surat en 1613. Dum la deksepa kaj fruaj dekoka jarcentoj, la britoj venkis la portugalan kaj nederlandan armee sed restis en konflikto kun la francoj, kiuj tiutempe serĉis establi sin en la subkontinento. La malkresko de la Mughal-Imperio en la unua duono de la dekoka jarcento donis al la britoj la ŝancon establi firman piedtenejon en la hinda politiko. Post la Batalo de Plassey en 1757, dum kiu la Hinda Armeo de la Brita Orienthinda Kompanio sub Robert Clive venkis Siraj ud-Daulah, la Nawab de Bengalio, la Kompanio establis sin kiel gravan ludanton en la hindaj aferoj, kaj baldaŭ poste akiris administrajn rajtojn super la regionoj de Bengalio, Biharo kaj Midnapur parto de Odisha, sekvante la Batalon de Buxar en 1764. Post la malvenko de Tipu Sultan, la plej granda parto de Suda Hindio venis aŭ sub la rektan regulon de la Kompanio, aŭ sub ĝian nerektan politikan kontrolon kiel parto de princa ŝtato en subsidiara alianco. La Kompanio poste ekkontrolis regionojn regitajn de la Maratha Imperio, post venkado de ili en serio de militoj. La Panĝabo estis aneksita en 1849, post la malvenko de la sikha armeo en la Unua (1845-1846) kaj Dua
(1848-49) Anglo-Sikh Militoj.