Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La irana intelektulo Muhammed Nakhshab estas kreditita kun la unua sintezo inter ŝiismo kaj eŭropa socialismo. La movado de Nakhshab baziĝis sur la principo, ke Islamo kaj socialismo ne estas malkongruaj, ĉar ambaŭ serĉis atingi socian egalecon kaj justecon. Liaj teorioj estis esprimitaj en lia BA-tezo pri la leĝoj de etiko. En 1943, Nakhshab fondis la Movement of God-Worshiping Socialists (Movado de Dio-Adoraj Socialistoj), unu el la ses originaj membrorganizoj de la Nacia Fronto. La organizo estis fondita per la fuzio de du grupoj, la rondo de mezlernejaj studentoj de Nakhshab en Dar al-Fanoun kaj la rondo de Jalaleddin Ashtiyani de ĉirkaŭ 25 studentoj ĉe la Fakultato de Inĝenieristiko en Teherana Universitato. La organizo estis komence konata kiel Ligo de Patriotaj Islamanoj. Ĝi kombinis religiajn sentojn, naciismon kaj socialismajn pensojn. Post la puĉo de 1953
Kontraŭ la registaro gvidata de la Nacia Fronto de Mohammad Mosaddegh, islama socialismo en Irano prenis pli radikalan turnon, kun la Popola Mujahedin de Irano formita en 1965 kunfandante islaman bildon kaj lingvon kun marksistaj ideoj sub la influo de Ali Shariati kaj okupiĝante pri armita lukto kontraŭ la registaro de la Ŝaho de Irano, kulminante per ĝia partopreno en la Irana Revolucio kiu faligis la Ŝaho en 1979. Tamen, la movado malŝatis la Islaman Respublikon establita post la Revolucio, kaj prenis la armilojn kontraŭ la nova registaro.