Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Dale Earnhardt estis la gvidanto en la rondo 130 kiam Wally Dallenbach Jr. tuŝis la muron de la turno 4. Sterling Marlin kaj Michael Waltrip estis vicigitaj malantaŭ li, kaj kiam Marlin retiriĝis, Waltrip etikedis lin kaj sendis lin en spinon. Marlin kaptis aeron kiam li turniĝis de Joe Ruttman, kiu estis venanta al boato por demisii kun motora difekto. Kvin rondoj post la rekomenco, Rick Wilson kaj Bobby Hamilton koliziis sur la malantaŭa streĉo. Alproksimiĝante al 50 rondoj por finiĝi, 1991 Daytona 500-gajninto Ernie Irvan estis turnita en la muron elirante en Turn 2, eliminante eblan gajninton. La unua grava akcidento okazis kiam Dale Earnhardt tuŝis 1992 Indianapolis 500
gajninto Al Unser Jr. (konkurante en sia nura Winston Cup Series-vetkuro). Lia Chevrolet numero 46 koliziis kun tiu de Bobby Hillin Jr., kiu turniĝis en la vojon de Kyle Petty. Ambaŭ interŝanĝis varmajn vortojn, Hillin laŭdire diris al Petty ke li ne havas bremsojn, sed ambaŭ estis viktimoj de cirkonstancoj. Kun 31 rondoj por finiĝi, Derrike Cope kaj Waltrip tuŝis en Kurbo 2. Waltrip turniĝis en 1989 Winston Cup Champion Rusty Wallace kaj sendis lin en teruran serion de flips kaj rollovers en la herbo. Iom pli ol unu minuton poste, Ken Squier raportis ke Wallace venis en la radio al la ŝipestro Buddy Parrott kaj diris, "Mi estas en ordo".