Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - OCI estis reprezentita de la advokatfirmao Sullivan &amp; Cromwell, du el kies dungitoj kaj partneroj estis John Foster Dulles kaj Allen Dulles kiuj en 1950 ankoraŭ ne estis plene parto de la usona registaro. Kiam la OCI-kontrakto estis malhelpita de Mossadeq kaj la irana parlamento, John Foster Dulles kaj Allen Dulles deklaris personan militon kontraŭ Mossadeq. Kiam la fratoj Dulles eniris la registaron de Usono en 1953 kiel ministro pri eksteraj rilatoj kaj direktoro de CIA, ili aranĝis, kun la helpo de Christopher Montague Woodhouse, la eksa ĉefo de la brita spionado en Irano, kaj la estro de la brita sekreta servo Sir John Sinclair, ofte referita kiel "C", por renversi
La registaro de Mohammed Mossadeq. La renverso estis kontrolita de Frank Wisner, amiko de Allen Dulles en Vaŝingtono kaj subulo de la CIA. La loka partnero en la renverso kaj dungito de CIA estis Kermit Roosevelt. Mohammed Mossadeq abomenis komunismon kaj konsideris la novan prezidanton, generalon Eisenhower, amiko. La ĉefa krimo de Mossadeq estis malhelpi la profitojn de la Dulles-fratoj persone, ilia firmao Sullivan & Cromwell, iliaj klientoj OCI, la J. Schroder Banking Corporation, kaj Chase Manhattan Bank. La du bankaj klientoj ŝajnas esti negravaj ludantoj, la identeco de la dek unu inĝenieraj kaj konsilantaj firmaoj restas obskura kaj ilia penetra influo en la postmilita rekonstruprocezo estas io, kio devas esti plue esplorita.