Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la malvenko de Germanio en 1945
Eichmann estis kaptita de usonaj trupoj, sed eskapis el koncentrejo kaj moviĝis tra Germanio por eviti re-kapton. Li finis en malgranda vilaĝo en Malsupra Saksio, kie li vivis ĝis 1950, kiam li translokiĝis al Argentino uzante falsajn dokumentojn kiujn li akiris kun la helpo de organizo direktita de katolika episkopo Alois Hudal. La informoj kolektitaj de la Mossad, la israela sekreta servo, konfirmis lian lokon en 1960. Teamo de agentoj de Mossad kaj Ŝin Bet kaptis Eichmann kaj alportis lin al Israelo por esti juĝita pro 15 krimaj akuzoj, inkluzive de militkrimoj, krimoj kontraŭ la homaro, kaj krimoj kontraŭ la juda popolo. Dum la proceso, li ne neis la holokaŭston aŭ sian rolon en organizado de ĝi, sed asertis, ke li simple sekvis ordonojn en totalitara "Führerprinzip" sistemo. Li estis trovita kulpa pri ĉiuj akuzoj, kaj estis ekzekutita per pendigado la 1an de junio 1962. La proceso estis vaste sekvita en la amaskomunikilaro kaj poste estis la temo de pluraj libroj, inkluzive de "Eichmann in Jerusalem" de Hannah Arendt, en kiu Arendt elpensis la frazon "la banaleco de malbono" por priskribi Eichmann.