Joseph Boyer de Rébeval (20 aprilo 1768 <unk> 5 marto 1822) iĝis franca divizia komandanto dum la pli postaj Napoleonaj Militoj. Li aliĝis al la franca Reĝa Armeo en 1787 kaj gajnis promociojn tra la rangoj en la Milito de la Unua Koalicio kaj postaj konfliktoj. Li estis vundita ĉe Valvasone en marto 1797. Li aperis kiel majoro en la Vélites de la Imperia Gvardio en 1806 kaj batalis ĉe Kolberg en 1807. Li estis promociita al kolonelo de la 2-a Piedo Chasseurs de la Gardisto en 1808. Li batalis ĉe Wagram en 1809, gajnante promocion al generalo de brigado. Li estis vundita ĉe Borodino en 1812. Li komandis Junan Gardistbrigadon ĉe Dresdeno kaj Leipzig en 1813 kaj estis promociita al generalo de divizio. Li gvidis junan gvardian divizion ĉe Craonne, kie li estis vundita, kaj ĉe Laon, Reims
kaj Arcis-sur-Aube en 1814. Dum la Cent Tagoj li komandis unuojn de la Imperia Gvardio ĉe Waterloo en 1815 kaj retiriĝis baldaŭ poste.