En majo 1814, Ruffo revenis al Romo, kie la loĝantaro kaj la Kolegio de Kardinaloj akceptis lin kun indiferenteco, tiel ke li decidis moviĝi al Napolo kaj ekloĝi tie. La 8-an de februaro 1815, Papo Pio la 7-a vokis Ruffon de Romo kaj nomumis lin Prefekto de Annona kaj de Grascia, do respondeca pri la provizo de viando, graso kaj oleo. La 8-an de majo 2017, li fariĝis Granda Prioro de la Ordeno de Malto ene de la Vatikano. De la 29-a de marto 1819 ĝis la 21-a de februaro 1820, li estis Camerlengo de la Sankta Romia Eklezio ĝis sia nomumo en la of Prefect of the Congregation for Water, Pontine Marshes and of Chiani. En marto 1821, li revenis al Napolo, kiu estis trafita de la populara ribelo kontraŭ la aŭstraj militfortoj. La 27-an de junio, li elektis la diakonecon de Santa Maria en Via Lata kaj tenis la titolon de kardinalo Protodiacon. En aŭgusto 1823 Ruffo partoprenis en la papa konklavo
kiu elektis Leonon la 12-an. Fine de la jaro, Ruffo revenis al Napolo.