Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La plej malnovaj spuroj de homa loĝado trovitaj en la teritorio de la parko datiĝas de la neolita periodo en c. 6000 antaŭ Kristo. De la mezo de la unua jarmilo a.K. Strandzha estis loĝata de trakaj triboj, formante parton de pluraj trakaj regnoj ĝis la regiono estis aneksita de la Romia Imperio en 45 p.K. En la Mezepoko la areo estis disputita inter la Bizanca kaj la Bulgara Imperioj ĝis ĝi estis konkerita de la Otomanaj Turkoj en la malfrua 14-a jarcento. Post la Liberigo de Bulgario en 1878, Strandzha restis en la Otomana Imperio, kiu rezultigis la 1903 -datita Ilinden<unk>Preobrazhenie Ribelo
la loka bulgara loĝantaro. La regiono estis liberigita en 1912 dum la Unua Balkana Milito. La riĉa historio postlasis gravan kulturan heredaĵon de pluraj civilizacioj kaj folkloraj tradicioj unikaj por Bulgario, kiel ekzemple Nestinarstvo, kiu implikas nudpiedan dancon sur brulantaj karboj - spuro de la pagana pasinteco. Tradicia Strandzha ligna arkitekturo de la mezo de la 17-a ĝis la 19-a jarcento estas konservita en la vilaĝoj de Brashlyan kaj Kosti, same kiel en la urbo Malko Tarnovo.