Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 2-funta likorno estis forlasita kiel nepraktika peza en 1762, tuj post la morto de Shuvalov. Post 1805, la rusa armeo uzis 2-, 10- kaj 18-funtajn unu-kornojn. Malpeza pieda artilerio-kompanio konsistis el kvar 10-funtaj likornoj, kvar malpezaj kaj kvar mezaj 6-funtaj pafiloj; peza artilerio-kompanio havis kvar malpezajn kaj kvar pezajn 12-funtajn pafilojn kaj kvar 18-funtajn kaj du 2-funtajn likornojn. Ses malpezaj 6-funtaj kanonoj kaj ses 10-funtaj likornoj faris kompanion de ĉevalartilerio. Licornoj estis kutime deplojitaj sur la flankoj de la baterioj. Tiu aranĝo nun estas kutime nomata la "Sistemo de 1805", kaj estis plejparte elpensita de Aleksey Arakcheyev, post la lecionoj lernitaj en la Batalo de Austerlitz
, kie la rusa artilerio havis malbonan rendimenton. (En la Sistemo de 1805, la 2-funta likorno foje estas referita kiel 3-funta, kaj la 18-funta kiel 20-funta). La 2-funta armilo ne plu estis en servo dum la milito de 1812, sed la aliaj du modeloj daŭre militis ĝis la Krimea Milito, kiam multaj estis kaptitaj de la britoj kiel premioj. Ili havis pli grandan precizecon ol la konkurantaj 6-colaj francaj haŭbitoj.