Kompletigu la sekvan frazon: Polesitter Paul Tracy ankoraŭ serĉis sian unuan finon de la sezono. Li gajnis sian duan polon de la jaro (kaj tiel sian duan ĉampionecan punkton) kaj planis konverti sian rapidecon en venkon. En la 21-a rondiro dum ĉirkaŭveturado de Mike Groff, Tracy turniĝis uzante tro multe da malantaŭa bremso, kaj finis la tagon de Groff. Poste, Jacques Villeneuve preterpasis Scott Goodyear de Toronto sur la ekstero de Turn 1. Bobby Unser de ABC ridetis nekredeme kiam li komentis, "Tio estis neebla enirpermesilo!" Villeneuve poste bremsis tro malfrue en Kurbo 7 (la fino de la malantaŭa rekta) kaj frapis la pneŭbarilon. Tri sekundojn poste, li re-pafis la aŭton kaj daŭrigis sen signifa damaĝo. Li finis kvin rondetojn malantaŭe en la 15-a loko. Tracy denove turniĝus en Kurbo 1, ĉi-foje preterpasante Maurício Gugelmin. Gugelmin estis pli bonŝanca ol Groff kaj daŭris sen kontakto. Kaj Tracy kaj Fittipaldi retiriĝus kun apartaj transmisiaj fiaskoj. Antaŭe, Al Unser Jr. reprenis sian tronon kiel la "Reĝo de la Strando" gajnante sian 5-an Long Beach-eventon je 39 sekundoj super Nigel Mansell kaj 46 sekundoj super Robby Gordon. La kaliforniano iĝis la 10-a malsama gvidanto en la historio de Long Beach de IndyCar, tia estis la domineco de Unser Jr. kaj la Andrettis en la unua jardeko de la vetkuro. Raul Boesel kaj Mario Andretti superis la Top 5, dum la batalo por la ĉampioneco daŭris. Fittipaldi kaj Unser estis egaligitaj je 37 poentoj ĉiu (kaj kun venko kaj dua loko), Mansell en tria ĉe 35 poentoj, Michael Andretti kun 29 poentoj, Stefan Johansson (finante 10-a post elĉerpiĝado de fuelo) ĉe 25 poentoj, kaj Mario en sesa ĉe 24 poentoj kiam la teamoj preparis por
la monaton de majo.