Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Bagnaia malfermis la sezonon per venko en Kataro, gvidinte la vetkuron de komenco ĝis fino. Bagnaia prenis duan venkon en Aŭstino post malfacila batalo kun Álex Márquez venkante la vetkuron kun diferenco de 2.4 sekundoj kaj ankaŭ metante la plej rapidan rondon de la vetkuro. En Jerez Bagnaia finis tria malantaŭ Lorenzo Baldassarri kaj Miguel Oliveira tenante sian startopozicion. Bagnaia prenis sian unuan pole-pozicion en Moto2 ĉe Le Mans
Kiel la vetkuro en Kataro, kiun li gvidis de komenco ĝis fino. La venko ankaŭ estis lia tria podio en Le Mans ekde 2015. Bagnaia gajnis la 4-an venkon en Assen, komencante la vetkuron de polpozicio kaj gvidante la tutan vetkuron. Post kvalifikiĝado tria sur la grido en Sachsenring Bagnaia finis la vetkuron malsupren en 12-a loko, estinte devigita ekster la trako post kiam Mattia Pasini falis antaŭ li en la lasta kurbo en la dua rondiro, malgraŭ esti malsupren en 26-a pozicio li ankoraŭ faris dek kvar lokojn, inkluzive preterpasante Álex Márquez en la lasta rondiro en la lasta kurbo. En Brno, Bagnaia finis trian kaj perdis la ĉampionecon al Oliveira. Li reprenis la ĉampionecan antaŭecon en Aŭstrio, gajnante sian 5-an vetkuron de la sezono. Bagnaia gajnis sian sesan vetkuron de la sezono en Misano de pole position. Li prenis la 5-an sinsekvan podion en Buriram, venkante en la vetkuro kun sia samteamo Luca Marini en la dua loko. Li gajnis sian 8-an venkon de la sezono ĉe Motegi post kiam Fabio Quartararo, kiu komence gajnis la vetkuron, estis malkvalifikita pro malalta pneŭpremo. Post finiĝi tria en Sepang li estis kronita Moto2 Mondĉampiono kun sia 12-a podio de la sezono. Marini atingis sian unuan podion en Germanio kaj sian unuan venkon en Malajzio, finante la sezonon 7-a kun 147 poentoj.