Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La kariero de Filipo komenciĝis nur post la morto de Fulk kaj Melisende iĝis la fakta reganto de Jerusalemo. Li unue estis menciita kiel sinjoro de Nablus en 1144. Malfrue en tiu jaro, la reĝino nomumis Philip kune kun Elinand, Princo de Galileo, kaj Manasses de Hierges, por gvidi krizhelpan armeon al Edessa, sed Imad ad-Din Zengi konkeris la urbon
Antaŭ ol ili proksimiĝis al ĝi. Dum la sekvaj jaroj, li konkeris pliajn feŭdojn, inkluzive de teroj en la montetoj proksime de Nablus kaj Tiro. En 1148, post la alveno de la Dua Krucmilito, Philip partoprenis en la konsilio okazigita en Akreo, kie li kaj la aliaj indiĝenaj baronoj estis malakceptitaj kaj la fatala decido ataki Damaskon estis farita.