La Muzaka estis albana nobla familio kiu regis super la regiono de Myzeqe (suda Albanio) en la Malfrua Mezepoko. La Muzaka ankaŭ estas referita fare de kelkaj verkintoj kiel tribo aŭ klano. La plej frua historia dokumento, kiu mencias la familion Muzaka, estas skribita en 1090 de la bizanca historiisto Anna Komnene. Fine de la 13-a kaj komence de la 14-a jarcento membroj de la familio Muzaka kontrolis regionon inter la riveroj Devoll kaj Vjosë. Kelkaj el ili estis lojalaj al la Bizanca Imperio dum kelkaj el ili alianciĝis kun Karlo de Anĵuo kiu donis al ili (kaj al kelkaj aliaj membroj de albana nobelaro) imponajn bizancajn titolojn (kiel Sebastokrator) por pli facile subigi ilin. Dum mallonga periodo, la serba imperiestro Stefan Dušan (r. 1331-1355) okupis Albanion inkluzive de domajnoj de la familio Muzaka sed post la morto de Dušan ili reakiris siajn antaŭajn havaĵojn. Post la Batalo de Savra
En 1385 la teritorio de Albanio venis sub la Otomana Imperio; ili servis la otomanojn ĝis 1444, kiam Theodor Corona Musachi aliĝis al la ribelo de Skanderbeg. Kiam la otomanoj subpremis la ribelon de Skanderbeg kaj konkeris la teritorion de venecia Albanio en la 15-a jarcento, multaj membroj de la familio Muzaka retiriĝis al Italio. Tiuj kiuj restis en Otomana Albanio perdis siajn feŭdajn rajtojn, kelkaj konvertis al Islamo kaj atingis altajn rangojn en la otomana armea kaj administra hierarkio.