Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum ĝia historio, la kunmetaĵo de la "tercio" kaj batalkampaj formacioj kaj taktikoj evoluis por renkonti novajn defiojn. "Tercio" formacioj kun bone trejnitaj soldatoj kaj bona kavalerio subteno daŭre venkis en gravaj bataloj en la 17-a jarcento kiel ekzemple Wimpfen (1622), Fleurus (1622), Breda (1624), Nördlingen
(1634), Thionville (1639), Honnecourt (1641) kaj Valenciennes (1656). Estis nur en Rocroi (1643) ke la reputacio de la hispana "tercio" de preskaŭ nevenkebleco en malferma batalo estis frakasita. Tamen, la Rocroi-malvenko estis akcelita per la kolapso de la subtena kavalerio prefere ol la fiasko de la infanterio de la "tercio". "Tercios" daŭre venkis en bataloj post Rocroi, kiel Tuttlingen la saman jaron aŭ Valenciennes (1656), sed ilia batalkampa stilo daŭre evoluis. En tiu periodo, konstantaj plibonigoj en pafiloj kaj kampartilerio donis al la pli malprofunda linia stilo kreskantan avantaĝon. Antaŭ la malfrua 17-a jarcento la "tercios" adoptis tiom da la linia stilo ke iliaj batalkampaj formacioj kaj taktikoj ofte havis malmultan similecon al la klasikaj "tercio" formacioj kaj taktikoj de la antaŭa jarcento. En 1704, la regulaj hispanaj "tercios" estis transformitaj en regimentojn kaj la pikeman kiel infanterio tipo estis faligita. Tiuj de la rezervoj kaj la milico poste estus transformitaj en similajn organizojn.