La ŝtono de la filozofo, pli ĝuste la ŝtono de filozofoj aŭ ŝtono de la filozofoj (latine: lapis philosophorum) estas legenda alĥemia substanco kapabla transformi bazajn metalojn kiel hidrargo en oron (chrysopoeia, de la greka χρυσός khrusos, "oro", kaj ποιεῖν poiēin, "fari") aŭ arĝenton. Ĝi ankaŭ estas nomata la eliksiro de vivo, utila por rejunigo kaj por atingi senmortecon; dum multaj jarcentoj, ĝi estis la plej serĉata celo en alĥemio. La ŝtono de la filozofo estis la centra simbolo de la mistika terminologio de alĥemio, simboligante perfektecon ĉe ĝia plej bona, klerismo, kaj malkovro de ĉiela feliĉo.
lapis philosophorum