Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - De 1984 ĝis 1988, Netanyahu estis la Permanenta Reprezentanto de Israelo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. En 1993, li estis elektita kiel Prezidanto de Likud, iĝante Gvidanto de la Opozicio. Li venkis la aktualan ĉefministron Shimon Peres en la elekto de 1996, kaj estis nomumita kiel la plej juna ĉefministro de Israelo. Post servado de ununura oficperiodo, Netanyahu kaj Likud estis peze venkitaj en la elekto de 1999 de la partio Unu Israelo de Ehud Barak; Netanyahu elektis retiriĝi el la politiko tute, kaj eniris la privatan sektoron. Tamen plurajn jarojn poste, post kiam lia posteulo kiel prezidanto de Likud, Ariel Sharon, fariĝis ĉefministro, Netanyahu estis konvinkita reveni al politiko, kaj funkciis kiel Ministro pri Eksterlandaj Aferoj kaj Ministro pri Financoj. Kiel financministro, Netanyahu iniciatis gravajn reformojn de la israela ekonomio, kiuj estis kreditaj de komentistoj kiel signife plibonigintaj la postan ekonomian rendimenton de Israelo. Netanjahu poste koliziis kun Ŝaron, poste eksiĝante pro malkonsentoj pri la plano pri malengaĝiĝo de Gazao.
Ĉu vi ne scias?