En januaro 1755, Howe ricevis komandon de la kvara klaso HMS "Dunkirk" kaj estis sendita al Nordameriko kiel parto de eskadro ordonita de admiralo Edward Boscawen: lia kapto de la franca "Alcide" estis la unua pafo pafita en la Sepjara Milito. Li estis elektita parlamentano por Dartmouth en majo 1757 kaj iĝis komandanta oficiro de la tria klaso HMS "Magnanime" en la Kanalo en julio 1757. De tiam ĝis la paco de 1763, li servis en la Kanalo en diversaj pli aŭ malpli vanaj ekspedicioj kontraŭ la franca marbordo, akirante reputacion kiel firma kaj lerta oficiro por sia rolo en la serio de marameaj malsupreniroj sur la franca marbordo inkluzive de la Atako sur Rochefort en septembro 1757. Antaŭenigite al komodoro, kun lia larĝa flago en la tria-klasa HMS "Essex", li partoprenis en la Atako kontraŭ St Malo en junio 1758, la Batalo de Saint Cast en septembro 1758 kaj la Atako kontraŭ Cherbourg
en aŭgusto 1758. Li estis precipe konata pro sia konduto ĉe Rochefort, kie li prenis la Île-d'Aix, kaj estis priskribita de George Rodney kiel plenumado de siaj devoj "kun tia malvarmeta kaj stabila rezolucio, kiel plej juste gajnis al li la universalan aplaŭdon de armeo kaj mararmeo".