Kompletigu la sekvan frazon: Sur la papero, la JNA ŝajnis esti potenca forto, kun 2.000 tankoj kaj 300 reagaviadiloj (plejparte sovetiaj aŭ lok-produktitaj). Tamen, en 1991, la plimulto de ĉi tiu ekipaĵo estis 30 jarojn aĝa, ĉar la forto konsistis ĉefe el tankoj T-54/55 kaj aviadiloj MiG-21. Tamen, la JNA funkciigis proksimume 300 M-84 tankojn (jugoslava versio de la sovetia T-72) kaj konsiderindan floton de grundaj atakaj aviadiloj, kiel la Soko G-4 Super Galeb kaj la Soko J-22 Orao, kies armilaro inkludis AGM-65 Maverick gviditajn misilojn. Kontraste, pli modernaj malmultekostaj kontraŭtankaj misiloj (kiel la AT-5) kaj kontraŭaviadilaj misiloj (kiel la SA-14) estis abundaj kaj estis desegnitaj por detrui multe pli progresintajn armilojn. Antaŭ la milito la JNA havis 169,000 regulajn soldatojn, inkluzive de 70,000 profesiaj oficiroj. La batalado en
Slovenio kaŭzis grandan nombron da dizertadoj, kaj la armeo reagis mobilizante serbajn rezervojn. Proksimume 100.000 evitis la devontigon, kaj la novaj soldatoj pruvis esti neefika batala forto. La JNA turnis sin al fidado je neregulaj milicoj. Paramilitaj unuoj kiel la Blankaj Agloj, Serba Gvardio, Dušan Silni, kaj Serba Volontulgvardio, kiuj faris kelkajn masakrojn kontraŭ kroatoj kaj aliaj ne-serbaj civiluloj, estis ĉiam pli uzataj de la jugoslavaj kaj serbaj fortoj. Ekzistis ankaŭ eksterlandaj batalantoj subtenantaj la RSK, plejparte el Rusio. Kun la retiriĝo de la JNA-fortoj en 1992, JNA-unuoj estis reorganizitaj kiel la Armeo de Serba Krajino, kiu estis rekta heredanto de la JNA-organizo, kun malmulte da plibonigo.