Kompletigu la sekvan frazon: La angla verkisto Tim de Lisle diris, ke la turniro "estis amuza", ĉar "ĝi estis neantaŭvidebla". La neantaŭvidebleco estis parte montrita per la fakto ke neniu azia teamo kvalifikiĝis por la duonfinalo, por la unua fojo en grava ICC-turniro ekde la
Monda Pokalo de 1975. De Lisle ankaŭ asertis ke "la tonaltoj" estis la "sekreto de la turniro", dirante ke ili estis "sportaj kaj kiĥotaj" kaj "tre maltipaj por kaj unu-taga kriketo kaj la subkontinento". Liaj opinioj estis ripetitaj de panelistoj en diskuto de ronda tablo organizita de Cricinfo, "kiuj esperis, ke la turniro ne estos unufoja en ludo dominata de batuloj", laŭ novaĵretejo rediff.com. La turniro registris kvin el la 10 plej malaltaj totalaj teamoj en la historio de la turniro, kaj totaloj de 80 (por Okcidentaj Indioj kontraŭ Sri-Lanko) kaj 89 (por Pakistano kontraŭ Sudafriko) estis la plej malaltaj registritaj en matĉoj implikantaj la ok plej altajn unu-tagajn internaciajn teamojn de la mondo.