Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 9an de aprilo 1940 Nazia Germanio invadis Norvegion, kaptante havenojn laŭ la norvega marbordo de Oslo ĝis Narvik. La ĉefa artilerio de la norvega armeo, kiu alfrontis la invadajn fortojn, estis la Ehrhardt Modelo 1901. Dum la du monatoj da bataloj en la Norvega Kampanjo kiu sekvis la norvega kampartilerio-brako suferis multe pro organizaj malfacilaĵoj. La malfacilaĵoj originis parte de la fakto ke tre malmultaj artilerieroj estis mobilizitaj dum la sep monatoj da neŭtraleco kiu antaŭis la invadon. La unuoj kiuj estis aktivigitaj por gardi la neŭtralecon de Norvegio estis provizitaj ĉefe per fusiloj kaj malpezaj kaj pezaj maŝinpafiloj. En la konfuzo kaj kaoso kiu sekvis la germanan invadon, la plej multaj norvegaj unuoj estis mobilizitaj nur sur improvizita bazo, kun limigitaj provizoj kaj malmulte da tempo por esti konvene organizitaj antaŭ ol iri en batalon kun la germanoj. Nur en Norda kaj Okcidenta Norvegio la unuoj (la 6-a divizio en Norda Norvegio kaj la 4-a brigado en Okcidenta Norvegio) havis tempon mobiliziĝi en bonorda modo. Pro la kompleta manko de diligentaj kontraŭtankaj kanonoj en la norvega armeo, la modelo 1901 estis premita en servon en improvizita kontraŭtanka rolo dum la bataloj en Orienta Norvegio. La kampaj pafiloj estis uzataj en rekta pafa reĝimo je proksima distanco kontraŭ germanaj tankoj. Ĉiuj 12 el la Modelo 1901 kampaj kanonoj kiuj estis transformitaj al motorizita transporto estis deplojitaj al Norda Norvegio ĉe la ekapero de la milito, kun kvar en Troms Distrikto kaj ok en la orientaj partoj de Finnmark. Sep el tiuj kanonoj estis uzataj en la batalo kontraŭ Narvik.
, subtenante la norvegan kontraŭofensivon kontraŭ la Gebirgsjägers de Eduard Dietl.