Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En testado, la Shelby Daytona Coupe atingis pintrapidecon de 196 mph, kaj daŭriĝis por gajni la GT-klason ĉe la 1964 24 Horoj de Le Mans. Shelby venkis Ferrari sur la plej granda scenejo; tamen, la rapidaj kaj fidindaj Ferrari 250 GTO denove venkis en la Internacia Ĉampioneco por GT-produktantoj en 1964. La ĉampioneco estis kontestata: Enzo Ferrari, kun nur mallarĝa poentantavo super Shelby, provis havi la radikalan novan mezmotoran Ferrari LM250 homologitan por la fina ĉampioneca rondo en Monza en Italio. Kiam la FIA malakceptis Ferrari-n, Ferrari retiriĝis. La organizantoj de la vetkuro Auto Club d'Italia, timante financan katastrofon pro la retiro de la fama itala teamo, nuligis la okazaĵon, kaj Ferrari estis kronita mondĉampiono. En la sekvo, Ferrari deklaris ke li neniam veturus GT-ojn denove, kaj por 1965 la rivaleco kun Ferrari
estis prenita supren fare de Ford Motor Company kaj la Ford GT40, ankaŭ mez-motora, en la sportaŭtaj sekcioj.