Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Li revenis al Britio kaj, malgraŭ tio, ke li perdis tri fingrojn de sia maldekstra mano, relative rapide resaniĝis. La 10an de novembro 1943 li estis promociita al portempa leŭtenanto ĝenerala kaj supozis komandon de VIII-Korpuso, kiu devis partopreni en la invado de Normandio. Baldaŭ poste, tamen, li estis poŝtita al la itala fronto en januaro 1944 por iĝi Ĉefo de Kunlaborantaro al generalo Sir Harold Alexander, tiam komandante la 15-an Armegrupon (poste nomumita la Aliancitaj Armeoj en Italio (AAI) antaŭ reveni al la 15-a Armegrupo en decembro 1944). Li estis nomumita Kavaliro Komandanto de la Ordeno de la Bath la 16an de junio 1944 por sia servo en Italio, kaj promociita al la substantiva rango de generalmajoro la 13an de julio 1944. Li ludis gravan rolon en la planado de la operacio Diadem.
, la Kvara kaj fina Batalo de Monte Cassino kiu kondukis al la kapto de Romo kaj la detruo de granda parto de la fortoj de la malamiko kaj la posta batalado sur la Gotika Linio. Li transprenis la ordonrajton pri la XIII-a Korpuso en Italio en marto 1945, gvidante ĝin tra la printempa ofensivo de 1945 en Italio, alvenante en Triesto tuj post la germana kapitulaco en majo kaj la fino de la Dua Mondmilito en Eŭropo. Li ankaŭ estis aljuĝita la Legion of Merit en la grado de Komandanto fare de Harry S. Truman, la Prezidanto de Usono, por lia konduto dum la milito la 14an de majo 1948.