Nur ad-Din estis la dua filo de Imad ad-Din Zengi, la turka "atabeg" de Alepo kaj Mosulo, kiu estis fervora malamiko de la krucmilitista ĉeesto en Sirio. Post la murdo de lia patro en 1146, Nur ad-Din kaj lia pli maljuna frato Saif ad-Din Ghazi I dividis la regnon inter si, kun Nur ad-Din reganta Alepon kaj Saif ad-Din Ghazi establanta sin en Mosulo. La limo inter la du novaj regnoj estis formita de la rivero al-Khabur. Preskaŭ tuj kiam li komencis sian regadon, Nur ad-Din atakis la Princlandon de Antioĥio, kaptante plurajn kastelojn en la nordo de Sirio, dum samtempe li venkis provon de Joscelin II reakiri la Distrikton de Edessa, kiu estis konkerita
de Zengi en 1144. En 1146, post la franka provo reokupi Edeson, Nur ad-Din masakris la lokan armenan kristanan loĝantaron de la urbo kaj detruis ĝiajn fortikaĵojn, kiel puno por helpi Joscelin en tiu provo. Laŭ Thomas Asbridge, la virinoj kaj infanoj de Edeso estis sklavigitaj.