Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum la Dua Islama Civita Milito, la Qays-triboj de Jazira subtenis la Mekan-bazitan kontraŭulon de la Siri-bazita Umayyads, Abd Allah ibn al-Zubayr. Ili havis neniun specialan alligitecon al la Umayyads, kiujn ili indignis por malfermi la Jazira al enmigrado, kaj eble esperis ke Ibn al-Zubayr restarigus ilian aŭtonomion. La Qays estis venkitaj fare de la Umayyads kaj iliaj arabaj tribaj aliancanoj, ĉefe inter ili la Banu Kalb, ĉe la Batalo de Marj Rahit
proksime de Damasko en 684. Gvidanto de la Qays, Zufar ibn al-Harith al-Kilabi, poste kunvenigis la opozicion de la tribo al la Umayyads de la fortika Jaziran urbo de Qarqisiya (Circesium), situanta proksime de la kunfluejo de la Eŭfrato kaj Khabur riveroj. Inter proksimume 686 kaj 689 Zufar kaj lia Qaysi aliancano Umayr ibn al-Hubab al-Sulami engaĝis la Kalb en la Palmyrene stepo kaj la Taghlib kaj ĝiaj Rabi'a aliancanoj ĉie en la Jazira en serio de atakoj kaj kontraŭatakoj, konataj en la arabaj fontoj kiel la "ayyam" ([batalo]-tagoj). La Taghlib, kies konflikto kun la Qays devenis de la invadoj de ĉi-lasta sur iliaj paŝtejoj kaj akvoprovizoj, estis ĝenerale venkitaj dum tiuj bataloj, sed mortigis Umayr en 689, dum la Kalb estis forpelitaj el la Palmyrene stepo kie la Qays iĝis la domina potenco.