Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1582 en la regado de la imperiestro Akbar, la provinco Bengalio estis formita en 33 sarkarojn (fiskaj subdividadoj) kaj 682 pargojn, kaj la areo Edilpur ŝajnas esti inkludita ene de la sarkaro de Muhammad Abud. Ĝi apartenis al iu Raballabh en 1165 (1758-59 p.K.) kaj portis enspezon de 4701 £. En 1765 la diwani de Bengalio estis aljuĝita al la Brita Brita Orienthinda Kompanio, Idilpur aŭ "Idalpur" estis administrita de Dako kolektorato kaj poste sub Bakarganj. Post la abolicio de la pargana sistemo fare de la Cornwallis-registaro, la idilpuraj zamindaroj ricevis permanentan setlejon. En 1789 Chaudhuris nomis Golam Ali Chaudhary, Golok Roy Chaudhary kaj aliaj estis zamindaroj de Idalpur pargana. La zamindari estis ligita al la kolektanto por nepagoj kaj poste estis vendita al Mohini Mohan Tagore de Kalkuto (avo de Rabindranath Tagore) en 1812. Dum iom da periodo Idalpur estis sub civila administracio de Faridpur kaj teradministrado de Bakarganj samtempe. Idilpur venis sub Madaripur subsekcio de Bakerganj distrikto en 1854 kaj estis apartigita kune kun Madaripur subsekcio de Bakarganj distrikto kaj aneksita kun Faridpur distrikto en 1873. Dum Pakistana periodo sub la Baza Demokratio-Ordo de 1959 lokaj registaraj korpoj Unio-Konsilio poste Union Parishad post liberigo de Bangladeŝo
Ili formis "Idilpur" kaj fariĝis "Union Parishad". Gosairhat ekzistis kiel Thana en 1921 post la sendependeco de Bangladeŝo kaj Idilpur Union laboris sub nova Shariatpur Distrikto en 1984 kune kun Gosairhat Upazila.