Fine de aŭgusto 1944, la plimulto de la germanaj armeunuoj en Grekio komencis retiriĝi pro la ofensivo de Sovet-Unio en Rumanion kaj ĉi-lasta ŝanĝis flankojn. Tio estis sekvita baldaŭ post kiam Bulgario eniris la militon kontraŭ Germanio kaj la jugoslavaj partizanoj atakis germanajn komunikadliniojn. Kun germanaj formacioj restantaj nur sur manpleno da grekaj insuloj, la britoj antaŭeniris kun sia plano reokupi la landon. La 18an de oktobro, subtenata de britaj fortoj, la greka ekzila registaro revenis al Ateno; tio estis parto de pli granda geopolitika movo por instali britan-amika, ne-komunista registaro en Grekio. Dum la okupo, Britio disponigis armean subtenon al la Nacia Liberiga Fronto (EAM), kombinaĵo de kvin socialismaj kaj komunistaj partioj, kiuj kontrolis la grandan Grekan Popolan Liberiga Armeon (ELAS). Frue en 1944, la Greka Civita Milito eksplodis inter la fortoj de la EAM kaj la ne-komunistaj partiaj movadoj, kiel ekzemple la Nacia Respublikana Greka Ligo (EDES). Post la restarigo de la Registaro de Grekio, streĉitecoj pliiĝis, kulminante per la EAM-provado transpreni potencon en decembro
kaj la brita armeo okupiĝas pri la dua fazo de la Greka Enlanda Milito.