Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la konkero de la Dzungaroj, Khangchenné restis en Ngari kaj komencis interrompi la komunikadliniojn inter la Dzungaroj postenigitaj en Tibeto kaj ilia hejma bazo en Dzungario. En 1719 li sukcese atakis trupon de surĉevalaj <unk>ungaraj militistoj, kiuj estis venontaj kun iuj el la malnovaj oficiroj de Lhabzang Khan al <unk>ungario. Kune kun la nobelo Pholhané li organizis militan reziston kontraŭ la <unk>ungaro. Post preskaŭ tri jaroj, la nepopulara regado de la <unk>ungaroj finiĝis per ekspedicio en 1720
Ĝi estis komencita de la imperiestro de Qing, Kangxi. La marioneta reganto Tagtsepa estis ekzekutita, la 7-a Dalai-lamao estis alportita al Laso, kaj provizora registaro estis formita de la okupantoj. Danke al liaj grandaj servoj kontraŭ la Dzungaroj, Khangchenné estis nomumita kapo de tibeta kabineto aŭ Kashag en 1721 laŭ la ordoj de Kangxi. Li tiel konservis sian propran bazon de potenco en Ngari. La malnova oficejo de "desi" (reganto) estis aboliciita ĉar ĝi kolektis tro multe da potenco en unu mano. Anstataŭe, Khangchenné ricevis la titolojn "Dai-ching Batur" kaj prezidanto de la kabineto. Al li estis koncedita la biendomo Yardrokling por lia persona subteno.