Ekde 1881 ŝi regule montris pentraĵojn ĉe la ĉiujaraj ekspozicioj aranĝitaj en la domo de la artisto kaj poste ofte montris ĉe Vienaj Secesiaj ekspozicioj. La laboro, kiun ŝi montris en la internaciaj ekspozicioj de Parizo kaj Ĉikago, gajnis al ŝi tutmondan agnoskon. Wisinger-Florian ekspoziciis siajn verkojn en la Palaco de Belartoj kaj la Virina Konstruaĵo
en la Monda Kolumbia Ekspozicio de 1893 en Ĉikago, Ilinojso. La artisto, kiu ankaŭ estis aktiva en la movadoj de mezaj virinoj de la tempo, ricevis multajn distingojn kaj premiojn. La fruaj pentraĵoj de Wisinger-Florian povas esti atribuitaj al tio, kio estas konata kiel aŭstra humora impresionismo. En siaj pejzaĝaj pentraĵoj ŝi adoptis la subliman aliron de Schindler al la naturo. La motivoj, kiujn ŝi uzis, kiel ekzemple vidoj de arbo-liniitaj avenuoj, ĝardenoj kaj kampoj, forte rememorigis la laboron de ŝia instruisto. Tamen, post kiam ŝi rompis kun Schindler en 1884, la artisto iris sian propran vojon. Ŝia koncepto de pejzaĝoj iĝis pli realisma. Ŝia malfrua laboro estas rimarkinda pro sia terura paletro, kun videblaj subtonoj de Ekspresionismo. Kun pejzaĝoj kaj floraj pentraĵoj, kiuj jam estis ekspresionistaj en paleto de la 1890-aj jaroj, ŝi estis jaroj antaŭ sia tempo.