Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Nederlanda arkitekto kaj benediktina monaĥo Dom Hans van der Laan donis la nomon plasta nombro (nederlande: het plastische getal) al tiu nombro en 1928. En 1924, kvar jarojn antaŭ la bapto de van der Laan de la nomo de la nombro, la franca inĝeniero Gérard Cordonnier jam malkovris la nombron kaj nomis ĝin la radianta nombro (france: le nombre radiant). Male al la nomoj de la ora proporcio kaj arĝenta proporcio, la vorto plasta ne estis intencita de van der Laan por rilati al specifa substanco, sed prefere en sia adjektiva signifo, signifante ion al kiu oni povas doni tridimensian formon. Tio, laŭ Richard Padovan, estas ĉar la karakterizaj proporcioj de la nombro, 3/4 kaj 1/7, rilatas al la limoj de homa percepto en rilatado de unu fizika grandeco al alia. Van der Laan dizajnis la Abatejon de Sankta Benedikto en 1967 laŭ tiuj proporcioj de plastaj nombroj. La plasta nombro ankaŭ estas foje nomata la arĝenta nombro, nomo donita al ĝi de Midhat J. Gazalé kaj poste uzita de Martin Gardner, sed tiu nomo estas pli ofte uzata por la arĝenta proporcio 1 + √2, unu el la proporcioj de la familio de metalaj rimedoj unue priskribitaj de Vera W. de Spinadel en 1998.  Demando: kiu donis al la plasto sian nomon?
Dom Hans van der Laan