Kompletigu la sekvan frazon: La plej grava rolo de la franca estis kiel Ĉefkomandanto (C-in-C) de la Brita Ekspedicia Forto (BEF) dum la unua jaro kaj duono de la Unua Mondmilito. Li havis tujan personecan kolizion kun la franca generalo Charles Lanrezac. Post kiam la britoj suferis pezajn perdojn ĉe la bataloj de Mons kaj
Le Cateau (kie Smith-Dorrien prenis pozicion kontraŭe al la deziroj de la francoj), la francoj volis retiri la BEF de la Aliancita linio por refari kaj nur konsentis partopreni en la Unua Batalo de la Marno post privata renkontiĝo kun la Ministro por Milito, Lord Kitchener, kontraŭ kiu li poste havis rankoron. En majo 1915, li likis informojn pri bombomankoj al la gazetaro en la espero de la forigo de Kitchener. Antaŭ somero 1915 la komando de la franca estis ĉiam pli kritikita en Londono fare de Kitchener kaj aliaj membroj de la registaro, kaj de Haig, Robertson kaj aliaj altrangaj generaloj en Francio. Post la Batalo de Loos, ĉe kiu la malrapida liberigo de la francoj de la XI-Korpuso el rezervo estis kulpigita pro la malsukceso atingi decidan sukceson en la unua tago, H. H. Asquith, la brita ĉefministro, postulis sian eksiĝon. Haig, kiu antaŭe estis la fidinda subulo de la franca kaj kiu savis lin de bankroto pruntedonante al li grandan monsumon en 1899, anstataŭigis lin.