Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Meze de la 1950-aj jaroj la aŭstralia armeo estis deplojita al kelkaj teatroj en Sudorienta Azio en respondo al la minaco de Komunismo kaj kiel rezulto la Ĝangalo-Trejnado-Centro estis reestigita en 1954. En tiu tempo la instalaĵoj de la centro estis vastigitaj al pli ol 100 kaj ĝiaj subunuoj konsistis el oficiro kaj NCO trejnadunuo, kolektiva antaŭ-deploja trejnadunuo kaj doktrina flugilo. Kolonelo Ted Serong transprenis komandon de la centro en 1955 kaj instrukciistoj inkludis oficirojn kiuj akiris konsiderindan sperton dum 2-a Mondmilito; tiuj inkludis leŭtenanton kolonelon George Warfe, kiu komandis komandan kompanion kaj infanteriobatalionon dum la milito kaj kiu estis nomumita al la rolo de Ĉefa Instrukciisto. Majoro Bernard O'Dowd, kiu deĵoris en Koreio, transprenis kiel Ĉefa Instruisto. Uzante la kapablojn de tiuj viroj, la unuoj de la Reĝa Aŭstralia Regimento estis preparitaj por turneoj de Malajo.
kaj Borneo. La unua unuo ricevanta trejnadon estis la dua bataliono, Royal Australian Regiment, kiu biciklis tra Canungra en firmaoj komencantaj frue en 1955. En 1960, la tasko de la centro estis vastigita por inkludi la provizon de trejnado pri promociaj kursoj por oficiroj de ĉiuj trupoj en la armeo. En 1964, la centro venis sub la ordonrajton de kolonelo Stuart Clarence Graham. Sekvante la engaĝiĝon de aŭstralia personaro al Sud-Vjetnamio, la centro pliigis sian trejnan programon kiam 10,000 soldatoj estis rotaciitaj tra Canungra ĉiun jaron kiel parto de la antaŭ-deploja trejnado kiun ĉiu bataliono devis kompletigi antaŭ entrepreni sian deĵoran turneon. Kiel parto de tio, la 4an de januaro 1966, manifestacia taĉmento estis levita ĉe Canungra. Ĝi poste estis renomita kiel ĉefsidejo de la unua divizio Defence Company. Trejnado dum tiu tempo konsistis el tri semajnoj da fizika kaj mensa fortigado tra baterio de obstaklokursoj kaj batalinoculaturoj.