La hispana Supera Centra kaj Reganta <unk>unto de la Regno estis devigita per populara premo starigi la Cortes de Cádiz en la somero de 1809. La ĥunto elpensis kion ĝi esperis estus milito-gajnanta strategio, du-flanka ofensivo por rekapti Madrido, implikante pli ol 100,000 soldatojn en tri armeoj sub la Duke del Parque, Juan Carlos de Aréizaga kaj la Duke of Alburquerque (Duko de Alburquerque). Del Parque venkis la VI-korpuson de Jean Gabriel Marchand ĉe la Batalo de Tamames
la 18-an de oktobro 1809 kaj okupis Salamankon la 25-an de oktobro. Marchand estis anstataŭigita de François Étienne de Kellermann, kiu alportis plifortikigojn en la formo de siaj propraj viroj same kiel la forto de brigadgeneralo Nicolas Godinot. Kellermann marŝis sur la pozicio de Del Parque ĉe Salamanko, kiu senprokraste forlasis ĝin kaj retiriĝis sude. Dume, la gerilanoj en la Provinco de León pliigis sian agadon. Kellermann forlasis VI Corps tenanta Salamancan kaj revenis al León por estingi la ribelon.