Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - En 1937, Wang gvidis sian unuon en la Batalo de Ŝanhajo. Lia regimentestro estis Zhang Lingfu, kiun li ĵus savis el malliberejo. Fine de novembro, la ĉina armeo perdis la batalon por Ŝanhajo kaj la japana Centra Ĉina Areo-Armeo sub generalo Iwane Matsui avancis al Nankino. Dum la Batalo de Nankingo, la 51-a divizio de Wang suferis pezajn perdojn kaj lia supera generalo Tang Shengzhi fuĝis el la urbo sen eĉ sciigi lin kaj la aliajn altrangajn komandantojn. Wang apenaŭ eskapis el la urbo kaj nur 3000 soldatoj sub lia komando sukcesis eviti la japanan atakon. En 1938 li partoprenis en la Batalo de Lanfeng por batali kontraŭ la japana 14-a Dividado (Impera Japana Armeo) gvidata de generalo Kenji Doihara, unu el la cerbuloj de la Manĉura Okazaĵo. La malsukceso deteni la japanajn atakojn ankaŭ igis la naciisman registaron malfermi digojn sur la Flava Rivero, kaŭzante la 1938-datita Flava Rivero-inundon.
Ĉu vi ne scias? Dum la Batalo de Wanjialing, la unuo de Wang batalis kontraŭ la japanaj provoj rompi el la ĉina ĉirkaŭbarado, en kiu la 106-a dividado (Impera Japana Armeo) sub Generalleŭtenanto Junrokurō Matsuura estis preskaŭ ekstermita. En 1939, Wang gvidis sian unuon por partopreni en la Batalo de Nanchang, sed ĉinaj fortoj ne sukcesis teni la urbon. Wang tamen distingiĝis dum la Batalo de Ĉangŝa kaj estis promociita al la komando de la 74-a korpuso. Sub lia komando, la 74-a korpuso iĝis unu el la elitaj unuoj de la ĉinaj registaraj fortoj kaj batalis en preskaŭ ĉiu engaĝiĝo en la cetera periodo de la milito. Antaŭ la fino de la milito, generalo Wang estis promociita al komando de la 4-a regiona armeo kaj iĝis membro de la KMT-centra komitato.