En la 14-a jarcento, la ĝermanta Otomana Imperio estis kreskanta potenco en la Proksima Oriento. Post submetiĝo de granda parto de Anatolio, kun la kapto
de Gallipoli en 1354, otomanaj turkoj ankaŭ akiris piedtenejon en Balkano. La kristanaj potencoj de la regiono, precipe la malkreskanta Bizanca Imperio, estis malfortaj kaj dividitaj, permesante rapidan turkan ekspansion tra la regiono, kondukitan kaj de la otomanoj mem kaj de semi-sendependaj turkaj "ghazi" militistaj grupoj. En 1369 la otomanoj sukcesis kapti Adrianopolon, la trian plej gravan urbon de la Bizanca Imperio post ĝia ĉefurbo Konstantinopolo kaj Tesaloniko. Tesaloniko, regita de la bizanca princo kaj estonta imperiestro Manuel II Palaiologos (), mem kapitulacis en 1387 post longa sieĝo (1383<unk>1387), kune kun la urboj Christopolis kaj Chrysopolis.