Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Hispanio, dum la eksplodo de konfido post ĝia neatendita granda venko ĉe Nordlingen
En 1634, faris planojn por gravaj operacioj en Germanio por fini la militon kontraŭ la protestantoj tie kaj en Nederlando; tiuj planoj inkludis Tomason gvidantan armeon en Vestfalio, sub la ĝenerala komando de la kardinalo-Infante Ferdinand, frato de Filipo la 4-a. Nenio rezultis el tio, sed en 1635, kiam Francio deklaris militon kontraŭ Hispanio (franca-hispana milito de 1635-59), Tomaso servis sub Ferdinando en la hispanaj Nederlandoj: li ricevis komandon de malgranda armeo (diverse donita kiel 8,500 aŭ 13,000) sendita kontraŭ francaj fortoj kiuj avancis en Luksemburgon, liaj ordoj aŭ observi ilin aŭ malhelpi ilin aliĝi kun nederlanda armeo. La 22an de majo 1635 ĉe Les Avins, sude de Huy, en kio tiam estis la episkopejo de Lieĝo, li estis venkita de la franca armeo ordonita de Breezé kaj Chatillon. Li sukcesis kunvenigi la restaĵojn ĉe Namur, tiam retiriĝis antaŭ la nombre superaj francaj kaj nederlandaj trupoj; kaj li verŝajne servis la reston de la kampanjo kun Ferdinando. Malfrue en la jaro, la rifuĝinto Karlo la 4-a, Duko de Loreno alvenis en Bruselo kaj renkontis Tomason; ili eble formis komunan korton, kaj Tomaso certe partoprenis en ĵoustadoj organizitaj de la duko. (En tiu franca-hispana milito, Piemonto estis malvolonte trenita en la batalado kune kun la francoj, kvankam komence ĝi evitis plenan militdeklaron; sekve, Tomaso teknike batalis kontraŭ sia propra patrujo.)