Tio kondukis al la plej danĝera momento de la kariero de Ferdinando, en 1529, kiam Suleiman ekspluatis ĉi tiun hungaran subtenon por masiva sed finfine malsukcesa atako kontraŭ la ĉefurbo de Ferdinando: la Sieĝo de Vieno
, kiu sendis Ferdinandon al rifuĝo en Bohemio. Plia otomana invado estis forpuŝita en 1532 (vidu Siege of Güns (Sieĝo de Güns)). En tiu jaro Ferdinando faris pacon kun la otomanoj, disigante Hungarion en Habsburg-sektoro en la okcidento kaj la domajno de John Zápolya en la oriento, ĉi-lasta efike vasalŝtato de la Otomana Imperio.