Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Lewald naskiĝis en 1860; lia onklino estis juda romanverkisto Fanny Lewald. Lewald iĝis ŝtatoficisto en Prusio en 1885, kaj iĝis la intertempa Reich-komisaro en 1903. En tiu rolo, Lewald partoprenis la 1904-datita Worlds Fair
(kun la Olimpiaj Ludoj), kie li malkonsentis kun Kaiser Wilhelm II pri ĉu la Deutscher Olympischer Sportbund, de kiu li estis la prezidanto, devus esti saĝe sendependa. Post kiam Berlino gajnis la rajton aranĝi la 1916-datita Somerajn Olimpikojn (kiuj poste estis nuligitaj pro la ekapero de la Unua Mondmilito), Lewald instigis la Germanan Reichon investi en la ludoj, argumentante, ke ĝi estis komparebla al Monda Komerca Ekspozicio. Antaŭ la fino de la Unua Mondmilito Lewald estis tiel bone konata kiel la plej alta ŝtatoficisto de Imperia Germanio ke li persone skribis la abdikadparoladon de la lasta imperia registaro. Dum la Kapp-puĉo Lewald estis la portempa registarestro, ĉar ĉiuj ministroj forlasis Berlinon. Li rifuzis esti devigita sub minaco de armilo provizi registarajn financojn por la ribelanta militistaro. Lewald, konservativulo, eniris en pli kaj pli da malfacilaĵoj kun la socialdemokrataj registaroj kaj poste retiriĝis de la ŝtata servo en 1923, sed restis en pli ol dek honoraj pozicioj, ekz. respondeca pri germana internacia studenta interŝanĝo, la estraro de pluraj elstaraj muzeoj kaj la Nacia Olimpika Komitato; li estis la vicministro de ŝtato. En 1935, Lewald rekomendis ke al Pierre de Coubertin estu premiita Nobel-premio.