Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Laŭ la "Oxford English Dictionary", ŝamano (, aŭ) estas iu, kiu estas konsiderata kiel havanta aliron kaj influon en la mondo de bonvolaj kaj malicaj spiritoj, kiu tipe eniras en transan staton dum rito, kaj praktikas aŭguradon kaj resanigon. La vorto "ŝamano" verŝajne originas de la tungusa Evenki lingvo de Norda Azio. Laŭ etnolingvisto Juha Janhunen, "la vorto estas atestita en ĉiuj tungusaj idiomaĵoj" kiel Negidal, Lamut, Udehe/Orochi, Nanai, Ilcha, Orok, Manchu kaj Ulcha, kaj "nenio ŝajnas kontraŭdiri la supozon, ke la signifo 'ŝamano' ankaŭ devenas de proto-tungusa" kaj povas havi radikojn, kiuj etendiĝas en tempo almenaŭ du jarmilojn. La esprimo estis enkondukita en la okcidento post kiam la rusaj trupoj konkeris
la ŝamanisma <unk>anlando de Kazan en 1552.