Kompletigu la sekvan frazon: Sovetia kontrolo de la Orienta Bloko unue estis testita per la ĉeĥoslovaka puĉo de 1948 kaj la Tito-Stalina disigo pri la direkto de la Federacia Popola Respubliko Jugoslavio, la Ĉina Komunista Revolucio (1949) kaj la ĉina partopreno en la Korea Milito. Post la morto de Stalin en 1953, la Korea Milito ĉesis kun la 1954-datita Ĝeneva Konferenco. En Eŭropo, kontraŭ-sovetia sento provokis la
Orienta Germana ribelo de 1953. La disrompo de la orienta bloko ofte atribuatas al la kontraŭstalinisma parolado de Nikita <unk>ruŝtŝov "Pri la kulto al la personeco kaj ĝiaj sekvoj" en 1956. Tiu parolado estis faktoro en la Hungara Revolucio de 1956, kiun Sovet-Unio subpremis. La sino-sovetia disigo donis al Nord-Koreio kaj Nord-Vjetnamio pli da sendependeco de ambaŭ kaj faciligis la albana-sovetia disigon. La kuba krizo de misiloj konservis la kuban revolucion de la reverso de Usono sed Fidel Castro iĝis ĉiam pli sendependa de sovetia influo poste, precipe dum la kuba interveno en Angolo en 1975. En 1975, la komunista venko en la antaŭa Franca Hindoĉinio sekvanta la finon de la Vjetnama milito donis al la Orienta Bloko renovigitan fidon post kiam ĝi estis frakasita de la invado de 1968 de sovetia gvidanto Leonid Breŝnev de Ĉeĥoslovakio por subpremi la Pragan Fonton. Tio kondukis al la Popola Respubliko de Albanio retiriĝanta de la Varsovia Pakto, nelonge aliĝante kun la Ĉinio de Mao Zedong ĝis la ĉin-albana disigo.