Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La otomanaj turkoj aranĝis serion de perfortaj masakroj de etnaj asiroj kaj armenaj kristanoj en la 1870-aj jaroj, ĉi tiuj mortigoj, kiuj rezultigis pli ol dek mil mortojn, estis konataj kiel la Hamida masakro. La setlejo de la persaj kurdoj laŭ la orienta limo estis la unua potenca ago en ŝanĝado de la demografio de la asira patrujo. La kurdoj restis lojalaj al la otomanoj, dum ili ĝuis potencon kaj grandecon. La otomanaj turkoj faris grandskala genocido kaj etna purigado de la antikvaj kaj indiĝenaj, grekaj, armenaj, asiraj kaj maronitaj kristanaj loĝantoj de Anatolio, nordokcidenta Irano, la randoj de norda Irako kaj norda Sirio kaj Monto Libano dum kaj tuj post la Unua Mondmilito, rezultigante pli ol 3 milionojn da mortoj inter la 6 milionoj da kristanoj kiuj vivis en la Otomana Imperio en 1914 de 26 milionoj da loĝantoj kaj grandskalaj deportadoj en la armena genocido, asira genocido, greka genocido
kaj granda malsato de la Libana Monto.