Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam la "Qieyun" iĝis la nacia normo en la dinastio Tang, pluraj kopiistoj estis okupataj pri produktado de manuskriptoj por renkonti la grandan postulon pri revizioj de la laboro. Precipe altvaloraj estis kopioj de la eldono de Wáng Rénxū, farita en la frua 9-a jarcento, de Wú Cǎiluán (), virino fama pro ŝia kaligrafio. Unu el tiuj kopioj estis akirita de la imperiestro Huizong (1100<unk>1026), kiu mem estis fervora kaligrafo. Ĝi restis en la palaca biblioteko ĝis 1926, kiam parto de la biblioteko sekvis la senpovigitan imperiestron Puyi al Tianjin kaj tiam al Changchun, ĉefurbo de la marioneta ŝtato Manĉukuo. Post la japana kapitulaco en 1945
, ĝi pasis al librovendisto en Changchun, kaj en 1947 du akademiuloj malkovris ĝin en librovendejo en Liulichang, Pekino. Studoj pri tiu preskaŭ kompleta kopio estis publikigitaj de la ĉinaj lingvistoj Dong Tonghe (1948 kaj 1952) kaj Li Rong (1956).