Kompletigu la sekvan frazon: Kiel frontmembro de The Smiths, Morrissey - priskribita kiel "laciga, milde parolanta, trankvila kaj okulvitra" - subfosis multajn el la normoj asociitaj kun pop- kaj rok-muziko. La estetika simpleco de la grupo estis reago al la eksceso personigita de la Novaj Romantikuloj, kaj dum Morrissey adoptis androginan aspekton kiel la Novaj Romantikuloj aŭ pli fruaj glamo-rokistoj, lia estis multe pli subtila kaj subtila. Laŭ unu komentisto, "li estis libromaniulo; li surhavis NHS-okulvitrojn kaj aŭdohelpilon sur scenejo; li estis celibato. Plej malbone el ĉio, li estis sincera", kun lia muziko estanta "tiel ebriige melankolia, tiel danĝere pensema, tiel alloge amuza ke ĝi logis siajn aŭskultantojn... en rilaton kun li kaj lia muziko anstataŭe de la mondo". En akademia artikolo pri la grupo, Julian Stringer karakterizis la Smiths kiel "unu el la plej malkaŝe politikaj grupoj de Britio", dum en sia studo de ilia laboro, Andrew Warns nomis ilin "la plej kontraŭ-kapitalisto de grupoj". Morrissey estis precipe voĉa en sia kritiko de la tiama ĉefministro Margaret Thatcher; post la oktobro 1984
Brighton hotelbombado, li komentis ke "la nura malĝojo" de ĝi estis "ke Thatcher eskapis senvunda". En 1988, li deklaris ke Section 28 "enkorpigas la naturon de Thatcher kaj ŝian tute naturan malamon".