La unuaj marŝoj kovrantaj proksimume la teritorion kiu iĝus Aŭstrio kaj Slovenio estis la Avar Marŝo kaj la apuda Marŝo de (la pli posta Marŝo de Karintio) en la sudo. Ambaŭ estis establitaj en la malfrua 8-a jarcento fare de Karlo la Granda sur la enkadrigo de la teritorio de la Agilolfing-dukoj de Bavario kontraŭ la invadoj de la avaroj. Kiam la avaroj malaperis en la 820-aj jaroj, ili estis anstataŭigitaj plejparte de okcidentaj slavoj, kiuj ekloĝis ĉi tie ene de la stato de Granda Moravio. La Marŝo de Panonio estis apartigita de la Duchy of Friuli (Duklando de Friuli) en 828 kaj starigita kiel marŝo kontraŭ Moravio ene de la Orienta Franko de Bavario. Tiuj marŝoj, jam nomitaj, egalrilatis al limo laŭ la Danubo de la Traungau ĝis kaj la rivero inkluzive de la Viena baseno. Antaŭ la 890-aj jaroj, la panonia marŝo ŝajnas esti malaperinta, kune kun la minaco de Granda Moravio, dum la hungaraj invadoj de Eŭropo. Post la malvenko de Margrafo Luitpold de Bavario ĉe la 907-datita Batalo de Pressburg
, ĉiuj orientaj frankaj teroj preter la rivero Enns estis perditaj.