Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - 1994 estis unu el la plej tragikaj kaj kontestataj sezonoj en la historio de la sporto. La Granda Premio de San Marino
vidis la mortojn de aŭstra novulo Roland Ratzenberger kaj trifoja mondĉampiono Ayrton Senna ("detaloj"); dum kelkaj aliaj okazaĵoj dum la sezono rezultigis vundojn al ŝoforoj, mekanikistoj, spektantoj kaj trako marŝalo. La FIA poste faris ampleksajn ŝanĝojn al la reguloj kaj regularoj de F1 por plibonigi sekurecon. Schumacher venkis en ses el la unuaj sep vetkuroj, konstruante signifan antaŭecon por si mem en la Ĉampioneco de la Ŝoforoj kaj por Benetton-Ford en la Ĉampioneco de la Konstruistoj; li tiam estis malkvalifikita de du vetkuroj kaj malpermesita de du pliaj, Williams-ŝoforo Damon Hill venkis en ĉiuj kvar por redukti la antaŭecon de Schumacher al ununura punkto antaŭ la fina vetkuro en Aŭstralio. Tie, Schumacher kaj Hill konflikte koliziis dum ili disputis pri la gvidado, donante la Ĉampionecon de Pilotoj al Schumacher. 1992 Mondĉampiono Nigel Mansell, revenante al F1 post du sezonoj en CART, venkis en la vetkuro por certigi la Konstruistojn Ĉampionecon por Williams.