Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la 19-a jarcento, Britio estis la centro de rapida urbigo, kaj kiel rezulto, multaj sanaj kaj sanitaraj problemoj manifestiĝis, ekzemple ĥolerepidemioj kaj pandemioj. Tio rezultigis Brition ludantan grandan rolon en la evoluo por publika sano. Antaŭ ol malkovri la ligon inter poluita trinkakvo kaj malsanoj, kiel ekzemple ĥolero kaj aliaj malsanoj transdonitaj per akvo, la miasma teorio estis uzata por pravigi la ekaperojn de ĉi tiuj malsanoj. Miasma teorio estas la teorio ke certaj malsanoj kaj malsanoj estas la produktoj de "malbonaj aero". La esploroj de la kuracisto John Snow en Britio dum la kolera ekapero de Broad Street en 1854 klarigis la ligojn inter malsanoj transdonitaj per akvo kaj poluita trinkakvo. Kvankam la ĝermo-teorio de malsano ankoraŭ ne estis evoluigita, la observoj de Neĝo igis lin malŝpari la regantan miasma-teorion. Lia eseo de 1855 "Sur la maniero de komunikado de ĥolero" konvinke montris la rolon de la akvoprovizado en disvastigo de la ĥolerepidemio en Soho, uzante punktan distribuan mapon kaj statistikan pruvon por ilustri la ligon inter la kvalito de la akvoprovizo kaj ĥoleraj kazoj. Dum la epidemio de 1854, li kolektis kaj analizis datumojn montrantajn, ke homoj, kiuj trinkis akvon el poluitaj fontoj kiel la pumpilo de Broad Street
la nombro da homoj mortantaj pro kolero estis multe pli alta ol tiu de la aliaj malsanuloj. Liaj datumoj konvinkis la lokan konsilantaron malŝalti la akvopumpilon, kio senprokraste ĉesigis la ekaperon.