Kiam la Sieĝo de Mantuo estis mallonge levita komence de aŭgusto 1796, Lauer kontrolis riparojn de ĝiaj fortikaĵoj. La 19an de aŭgusto, la imperiestro Francisko la 2-a ordonis al Wurmser fari alian provon por trankviligi la urbon kaj nomis Lauer kiel sia ĉefo de kunlaborantaro. Desegnante la planon de atako, Lauer supozis ke perdoj malhelpus la francojn rapide reagi al aŭstra ofensivo. Tiu kredo montriĝis malĝusta kiam Bonaparte ĵetis tri diviziojn norden en la suprajn valojn de la rivero Adeĝo. Post superforto de Paul Davidovich en la Batalo de Rovereto
La franca komandanto sendis siajn trupojn marŝi orienten, poste suden laŭ la valo de la rivero Brenta. Bonaparte disbatis Wurmser en la Batalo de Bassano la 8an de septembro, tiam sekvis lin dum li marŝis direkte al Mantuo. Finfine, Wurmser estis kaptita en Mantuo kune kun preskaŭ 30,000 soldatoj. "Al lia merito, Lauer poste pruvis esti la ŝlosila viro dum la tre obstina defendo de Mantuo". La fortikaĵo finfine kapitulacis la 2an de februaro 1797.