Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Koloniigo de Ulstero estis proponita ekde la fino de la Naŭjara Milito. La originaj proponoj estis pli malgrandaj, implikante plantado de setlantoj ĉirkaŭ ŝlosilaj armeaj postenoj kaj sur preĝejtereno, kaj inkludintus grandajn terkoncesiojn al indiĝenaj irlandaj sinjoroj, kiuj aliĝis al la angloj dum la milito, kiel Niall Garve O'Donnell. Tamen, en 1608, sinjoro Cahir O'Doherty de Inishowen lanĉis ribelon, kaptante kaj bruligante la urbon Derry
Ĉu vi ne scias? La mallonga ribelo estis finita de Sir Richard Wingfield ĉe la Batalo de Kilmacrennan. La ribelo instigis Arthur Chichester, la Lord Deputito de Irlando, por plani multe pli grandan plantejon kaj por eksproprietigi la laŭleĝajn titolojn de ĉiuj indiĝenaj terposedantoj en la provinco. John Davies, la Ĝenerala Prokuroro de Irlando, uzis la leĝon kiel ilon de konkero kaj koloniigo. Antaŭ la Fuĝo de la Grafoj, la angla administracio serĉis minimumigi la personajn biendomojn de la ĉefoj, sed nun ili traktis la ĉefojn kiel solajn posedantojn de siaj tutaj teritorioj, tiel ke la tuta tero povus esti konfiskita. La plej granda parto de ĉi tiu tero estis konsiderita kiel konfiskita (aŭ evitita) al la krono ĉar la ĉefoj estis deklaritaj esti atingitaj. Anglaj juĝistoj ankaŭ deklaris ke titoloj al tero tenita sub gavelkind, la indiĝena irlanda kutimo de heredado de tero, havis neniun statuson sub angla juro. Davies uzis tion kiel rimedon por konfiski teron, kiam aliaj rimedoj malsukcesis.