En septembro 1887, Frederiko kaj Viktorio iris al San Remo, kaŭzante indignon en Berlino, ĉar malgraŭ la daŭra malboniĝo de la sano de la imperiestro, la paro ne revenis al la ĉefurbo. Frue en novembro, Frederiko tute perdis la uzon de parolado kaj germanaj kuracistoj estis vokitaj de Viktorio al San Remo por pliaj ekzamenoj. Finfine, li estis diagnozita kun maligna tumoro kaj la sola ebla kuracado estis la forigo de lia laringo, sed la kronprinco rifuzis. Viktorio subtenis sian edzon en lia decido, kio kaŭzis gravan argumenton kun ŝia filo Vilhelmo, kiu baldaŭ antaŭe alvenis en Italio kaj akuzis sian patrinon esti feliĉa kun la malsano de Frederiko en Berlino. En la lastaj monatoj de Vilhelmo la 1-a, li mortis plurajn monatojn, ĝis la germana imperiestro mortis la 9an de marto 1888, kaj finfine sukcesis lin kiel la unua filo de la germana imperiestro, kiu ne revenis en la ĉefurbo sub la nomo
Frederick kaj Victoria