Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la somero de 1689, Petro, tiam 17-jaraĝa, planis transpreni la potencon de sia duonfratino Sofio, kies pozicio estis malfortigita de du malsukcesaj krimeaj kampanjoj
kontraŭ la Krimea <unk>anlando en provo ĉesigi la detruajn krimeajn tatarajn atakojn en la sudajn landojn de Rusio. Kiam ŝi eksciis pri liaj planoj, Sofio konspiris kun iuj gvidantoj de la Streltsy, kiuj daŭre vekis malordon kaj malkonsenton. Petro, avertita de aliaj el la Streltsy, eskapis meze de la nokto al la nepenetrebla monaĥejo de Troitse-Sergiyeva Lavra; tie li malrapide kolektis anojn, kiuj perceptis, ke li gajnos la potencan lukton. Sofio estis poste faligita, kun Petro la 1-a kaj Ivano la 5-a daŭre funkciis kiel ko-caroj. Petro devigis Sofian eniri monaĥejon, kie ŝi rezignis sian nomon kaj sian pozicion kiel membro de la reĝa familio.