Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Paralele al lia verkado, Teodoriano progresis per siaj oficejaj laborpostenoj, laborante kiel dua inspektisto por Ŝtataj Monopoloj en 1896, kaj ricevante klerikan pozicion ĉe la Bucharest Police Headquarters en 1897. En aprilo 1898, estante komandanto de la polico-unuo en Gara de Nord, li kaptis ringon de poŝtŝtelistoj kiuj prosperis per tranzita okcidenta varo. Poste tiun jaron, li iĝis estro de polico en Râmnicu Vâlcea, mediaciante inter sia saĝe ambicia frato kaj la distrikta prefekto de Vâlcea (1900). Li geedziĝis kun Ana Iancovescu en 1899, kaj havis du filinojn de ŝi - Emma kaj Alice. De 1901 ĝis 1903, li estis vicprefekto en Norda Dobrujo, moviĝante inter Babadag, Sulina, Cataloi kaj Măcin. Li denove estis en Vâlcea kiel vilaĝa inspektisto sur la Lotru (1904), eldonante la revuon "Râmnicul" (1906). Sekvante la ribelon de la kamparanoj de marto 1907
kaj la cedado de potenco al Nacia Liberala kabineto, li iĝis dum kelka tempo direktoro de la prefektejo Vâlcea. Dum tiu intervalo, li gastigis neformalan renkontiĝon de verkistoj, inkluzive de Victor Eftimiu, Octavian Goga, kaj Ilarie Chendi. Laŭ Eftimiu, estis ĉi tie ke Chendi montris la unuajn signojn de debilitanta mensa malsano.