La persekutoj, masakroj, elpeloj, kaj mortmarŝoj de la Grekoj de Malgranda Azio estis renovigitaj dum la frua 20-a jarcento de la Juna Turka administracio de la Otomana Imperio kaj dum la posta revolucio de Mustafa Kemal Atatürk. La otomana greka loĝantaro estis grave trafita; ĝiaj malfeliĉoj iĝis konataj kiel la greka genocido
Ĉu vi ne scias? Post la malvenko de la Otomana Imperio dum la Unua Mondmilito, la aliancanoj donis al Grekio, kun la Traktato de Sèvres, la administradon de Orienta Trakio (krom Konstantinopolo) kaj la grandurbo de Smyrna kaj ĝia ĉirkaŭaĵo. La pontaj grekoj provis establi sian propran respublikon, la Respubliko de Ponto. La malvenko de la greka armeo dum la Greka-Turka Milito kondukis al tio, kio en Grekio fariĝis konata kiel la Malgranda Azia Katastrofo. Serio de eventoj, kun la Granda Fajro de Smyrna estis ilia kulmino, finis la 3,000-jaran grekan ĉeeston en Malgranda Azio. La Traktato de Laŭzano, kiu estis subskribita en 1923, antaŭvidis la devigan interŝanĝon de populacioj. La restanta greka ortodoksa loĝantaro de Malgranda Azio kaj Orienta Trakio, same kiel la islama loĝantaro de Grekio (la grekoj de Konstantinopolo, Imbros kaj Tenedos kaj la islamanoj de Okcidenta Trakio estis ekskluditaj) estis denaturigitaj de patrujoj de jarcentoj aŭ jarmiloj.