Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĉe la turno de la 15-a jarcento, judoj komencis ekloĝi en Łuków. Kelkaj fontoj asertas, ke judoj alvenis jam meze de la 13-a jarcento. Antaŭ la 16-a jarcento ekzistis organizita juda komunumo. La unua sinagogo en la urbo estis konstruita en la 16-a jarcento, kvankam ĝi poste forbrulis en fajro. En 1648, la Khmelnytsky-ribelo kiel parto de la Kozakribeloj, gvidita de Bohdan Khmelnytsky, rezultigis atakojn kaj pezajn perdojn por la juda komunumo de Łuków, kiu ankaŭ vidis multajn marŝojn kaj haltojn de armeoj. En 1655, la juda komunumo spertis pogromon, kiu estis organizita de la moskovanoj kaj influis multajn partojn de Pollando. La loka komunumo de Łuków havis 1000 mortojn. La nova sinagogo estis bruligita kaj multaj judaj hejmoj ankaŭ estis detruitaj. Tio estis sekvita per la sveda Diluvo (1657), dum la milito inter Pollando kaj Svedio, kiu implikis invadojn
ordonis reĝo Karlo Gustavo kaj lia transsilvana aliancano, princo Rakoci. Tiu periodo alportis fatalajn efikojn al la urbo. En aprilo 1657, la urbo estis tute detruita de la invado de svedaj kaj transilvanaj trupoj, kaj ĉirkaŭ 1000 judoj perdis siajn vivojn.