Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La fortikaĵo de Tomorr en la frua 14-a jarcento estas atestita kiel "Timoro" sub bizanca kontrolo. En 1337, la albanaj triboj kiuj vivis en la areoj de Belegrita (la regiono de Mt. Tomorr proksime de Berat) kaj Kanina ribelis, kaj konfiskis la fortikaĵon de Tomorr. Ekzistas malmulte da detaloj pri la ribelo en primaraj fontoj. John VI Kantakouzenos mencias ke la albanoj en tiuj areoj ribelis malgraŭ la privilegioj kiujn Andronikos III Palaiologos donis al ili kelkajn jarojn pli frue. Tiuj okazaĵoj markis la movadon de tiuj albanaj triboj en Epiron por la unua fojo. Andronikos gvidis armeon ĉefe kunmetitan de turkaj solduloj, kaj venkis la albanojn, mortigante multajn kaj prenante kaptitojn. En 1345 (aŭ eble 1343) la urbo pasis al la Serba Imperio. Post ĝia dissolvo en 1355 Berat venis sub suverenecon de ĝia iama guberniestro, Johano Komneno Asen (1345-1363), Aleksandro Komneno Asen (1363-1372) kaj Zeta de Balša II (1372-1385). En 1385 Berat estis kaptita de la otomanoj, antaŭ la Batalo de Savra
Ĉu vi ne scias? Laŭ kelkaj fontoj, la otomanoj verŝajne restis en Berat por iom da tempo kun intenco uzi ĝin kiel piedtenejon por kapti Valonon. Antaŭ 1396, la albana Muzaka familio transprenis kontrolon de Berat kiu iĝis la ĉefurbo de la Princlando de Berat. En 1417 Berat iĝis parto de la Otomana Imperio. En 1455 Skanderbeg, komandanto kun albana forto de 14,000 kaj malgranda nombro da katalanaj soldatoj malsukcese provis kapti Berat de otomana forto de 40,000.