Tamen, la rivaleco inter ELAS kaj la respublikanaj EDES kaj EKKA-grupoj daŭris, kaj la 14an de aprilo 1944, la EKKA-fortoj estis atakitaj de ELAS. La 5/42 Evzones Regimento rezistis dum tri tagoj, sed tiam estis devigita retiriĝi. Kelkaj viroj sukcesis eskapi kaj transiri la Korintan Golfon al Peloponezo. La plimulto tamen restis malantaŭe kun kolonelo Psarros, estis kaptita kaj poste ekzekutita. Restas pridisputata ĉu Psarros estis mortigita dum la batalo aŭ en kaptiteco. La okazaĵo kaŭzis grandan ŝokon en la greka politika scenejo, ĉar Psarros estis konata respublikano, patrioto kaj kontraŭreĝisto. La ŝajna persistemo de EAM-ELAS monopoligi la rezistan movadon kaŭzis zorgojn pri ĝiaj postmilitaj intencoj, kondukante al pli decida opozicio de la parto de la aliaj rezistaj grupoj kaj la antaŭmilita politika establado. La okazaĵo estas konsiderata kiel antaŭulo de la Greka Civita Milito kiu eksplodis jaron poste (vidu Dekemvriana
)