Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Forĵetinte paco-proponojn de siaj malamikoj, Ivano la Terura trovis sin en malfacila pozicio antaŭ 1579, kiam la Krimea <unk>anlando detruis Muscovian-teritoriojn kaj forbruligis Moskvon (vidu Ruso-Krimea Militoj
), la sekeco kaj epidemioj mortige influis la ekonomion, la politiko de oprichnina plene interrompis la registaron, dum la Granda Princo de Litovio unuiĝis kun la Regno de Pollando kaj akiris energian gvidanton, Stefan Batory, subtenitan de la Otomana Imperio (1576). Batory respondis per serio de tri ofensivoj kontraŭ Moskvo, provante fortranĉi la Regnon de Livonio de Moskvaj teritorioj. Dum lia unua ofensivo en 1579 kun 22,000 viroj li rekaptis Polotsk. Dum la dua, en 1580, kun 29,000-forta armeo li prenis Velikie Luki, kaj en 1581 kun 100,000-forta armeo li komencis la Siege of Pskov (Sieĝo de Pskov). Frederiko la 2-a havis problemojn daŭrigi la batalon kontraŭ Moskvo male al Svedio kaj Pollando. Li venis al interkonsento kun Johano la 3-a de Svedio en 1580 donante al li la titolojn en Livonio. Tiu milito daŭrus de 1577 ĝis 1582. Moskvo agnoskis pol-litovan kontrolon de Ducatus Ultradunensis nur en 1582. Post kiam Magnus von Lyffland mortis en 1583, Pollando invadis liajn teritoriojn en la Duklando Kurlando kaj Frederiko la 2-a decidis vendi siajn heredajn rajtojn. Krom la insulo Œsel, Danio estis el la Balta Maro antaŭ 1585. En 1598 la pola Livonio estis dividita en: