Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Post lia reveno al Flandrio, Coxie restis en Mechelen kaj akceptis du lernantojn en sia metiejo. Tamen, Meĥeleno fariĝis kultura dezerto, dum Antverpeno ofertis allogajn ŝancojn, ĉar multaj el la altaraj pentraĵoj, kiuj estis detruitaj, devis esti anstataŭigitaj, kaj ĝiaj ĉefaj historiaj farbistoj Frans Floris kaj Willem Key ĵus mortis. Li kompletigis altaran pentraĵon en Antverpeno en 1575 kaj estis registrita en la Gildo de Sankta Luko de Antverpeno en 1578. Li restis en Antverpeno dum la periodo de 1580 ĝis 1585 kiam la urbo estis regata de kalvinista registaro. Kiel katoliko li eĉ povis akiri komisionojn de la loka registaro, kiu estis tolerema al katolikoj. En 1585 li estis registrita kiel luanto en la Kloosterstraat en Antverpeno, dum lia domo en Mechelen estis luita. Post la falo de Antverpeno
kaj la reveno de hispana katolika kontrolo super la urbo en 1585, Coxie tuj akiris komisionojn de patronoj en Mechelen, inkluzive de la urba registaro. La daŭra aprezo de la hispana reĝo por la maljuna artisto estis montrita kiam en 1589, li donis al li jaran salajron. Coxie daŭre pentris eĉ kiam li estis pli ol 90-jaraĝa. Lia lasta verko, datita 1592, estis la, hodiaŭ en la Katedralo de Sankta Mikaelo kaj Sankta Gudula en Bruselo. Ĉi tio enhavas sur la dorsa flanko de unu el la flankaj paneloj la nuran konatan portreton de Filipo la 2-a pentrita de la artisto. Baldaŭ poste, li mortis post kiam li hazarde falis de eŝafodo laborante pri la restarigo de la "Juĝo de Salomono" en la Antverpena Urbodomo, kiun li faris naŭ jarojn antaŭe por la Antverpena Urba Konsilio.