Kompletigu la sekvan frazon: En la noktoj de la 7-a de decembro kaj la 8-a de decembro 1940 la brita Western Desert Force sub la komando de generalmajoro Richard O'Connor kaj konsistanta el brita 7-a Kirasa Dividado kaj hinda 4-a Infanteriodivizio plifortigita de brita 16-a Infanteriobrigado avancis entute al siaj komencaj pozicioj por la atako. La "Catanzaro" dividado en la momento gardis la Buqbuq sektoro, norde de 63 Infanterio-Dividado Cirene ĉe Ābār Abū Safāfī (Sofafi), sude de 1 Libia Dividado Sibelle ĉe Al Maktīlah (Maktila) kaj 2 Libia Dividado Pescatori ĉe <unk>Alam aţ Ţummār (Tummar). La peza bombado kaj brita kirasa atako ĉe <unk>Alam Rimth la 9an de decembro 1940 penetris la defendojn de la "Catanzaro" divizio. La ekstermo de la Maletti-grupo ĉe <unk>Alam Nibeiwa en la sama tago ankaŭ plimalbonigis la situacion. Nekapabla rezisti aŭ ĉesigi la atakojn, la "Catanzaro" interligis kun aliaj italaj unuoj ĉe Buqbuq kaj laŭ la marborda fervojo la 10an de decembro 1940, kovrante la retiriĝon de 4-a Blackshirt Division "3 Januaro" kaj la ĉefsidejon por la "Libyan Corps" de Sidi Barrani. Antaŭ la 11a de decembro Buqbuq estis malplenigita de ĉiu opozicio kaj multaj italaj viroj kaj pafiloj estis kaptitaj. La restoj de la divizio povis rezisti ĉe Bir Tishdida, ĉe la orienta periferio de Sallum, kaj enhavis la britan antaŭeniĝon, je la kosto de la plimulto de la ceteraj italaj tankoj. 13-14 decembro 1940, la "Catanzaro" dividado sub la senĉesa premo retiriĝis al Sallum mem, kaj la 15an de decembro 1940 retiriĝis al la defensiva perimetro de Bardia. Kio restis de la dividado estis tute detruita en la
Batalo de Bardia la 5an de januaro 1941.