Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La lando komence orientis sin al la okcidenta bloko kaj subskribis la Balkana Pakto de 1953 kun la NATO-membroŝtatoj de la Regno de Grekio kaj Turkio. Post la morto de Stalin, jugoslavaj rilatoj kun Sovetunio pliboniĝis kun la parola subteno de la lando por la sovetia interveno en Hungario (kontraste al tiu de 1968 en Ĉeĥoslovakio).
) La Belgrada Deklaracio de 1955 malpliigis fidon je la Balkana Pakto de 1953, kiu poste ĉesis siajn agadojn. Ĉar la lando ankoraŭ volis konservi sian ĵus akiritan sendependecon, ĝi evoluigis rilatojn kun neŭtralaj eŭropaj landoj kiel Finnlando. Ĝi ankaŭ evitis aliĝi al la Varsovia Pakto establita en majo 1955. Tamen, por eviti izolitecon en profunde dividita Eŭropo, Jugoslavio serĉis novajn aliancanojn inter iamaj kolonioj kaj mandataj teritorioj. Jugoslavio apogis Egiptujon dum la Sueza krizo, lando kiu iĝis unu el la fondmembroj de la Movado de Nealiancitaj Nacioj. Jugoslavio evoluigis siajn rilatojn kun Hindio, alia fondinta membro, de la tempo de ilia samtempa mandato en la Konsilio de Sekureco de UN de la fino de 1949 pluen.