Kompletigu la sekvan frazon: Almenaŭ unu akademiulo priskribis bahaanojn en Irano antaŭ la Islama Respubliko kiel "politikajn peonojn". La toleremo de la registaro, ke la bahaanoj estu en akordo kun la sekularaj okcidentaj ideoj pri religia libereco, estis "maniero montri al la mulaoj, kiu estas la estro". Konforme, ĉar la bahá'ís estis relative malgranda malplimulto kaj la plej multaj irananoj sekvis tradiciajn kredojn de Apostasy en Islamo, kiam la registaro estis saĝe malforta kaj bezonis klerikan subtenon, retiro de registara protekto por "permesi aktivan persekuton de la bahá'ís", estis "malmultekosta peono kiu povus esti oferita al la mullahoj". Tiel, dum la glora epoko de la laika reganto Reza Ŝaho, la bahaanoj estis protektitaj; dum en 1955, kiam la filo de Reza Ŝaho, Muhammad Reza, bezonis klerikan subtenon por la Bagdada Pakto kaj kun la
1953 Irana puĉo nur du jarojn antaŭe, bahaanoj estis atakitaj.