Li estis malkapabla scii aŭ kompreni ke li estis deklarita Reĝo de Hanovro en 1814, aŭ ke lia edzino mortis en 1818. Je Kristnasko 1819, li parolis sensencaĵon dum 58 horoj, kaj dum la lastaj semajnoj de sia vivo li estis nekapabla marŝi. Li mortis en Kastelo Windsor je 8:38 p.m. la 29an de januaro 1820, ses tagojn post la morto de sia kvara filo, la Duko de Kent. Lia favorata filo, Frederiko, Duko de Jorko, estis kun li. Georgo la 3-a estis entombigita la 16an de februaro en la Kapelo de Sankta Georgo, Kastelo Windsor. Georgo estis sukcedita de du el siaj filoj, Georgo la 4-a kaj Vilhelmo la 4-a, kiuj ambaŭ mortis sen postvivaj legitimaj infanoj, lasante la tronon al la sola legitima infano de la Duko de Kent, la monarkio Viktorio, la lasta el la Domo de Georgo la 3-a.
dum 58 horoj li senĉese parolis, kaj dum la lastaj semajnoj de sia vivo li ne povis piediri