Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Fox bonvenigis la Francan Revolucion de 1789, interpretante ĝin kiel malfruan kontinentan imitaĵon de la Glora Revolucio de Britio de 1688. En respondo al la Sturmo de la Bastille
la 14-an de julio, li fame deklaris, "Kia granda evento ĝi estas, kiu iam okazis en la mondo! kaj kiom la plej bona!" En aprilo 1791, Fox diris al la Komunpaŝtejo ke li "miris la novan konstitucion de Francio, konsiderita entute, kiel la plej mirinda kaj glora konstruaĵo de libereco, kiu estis starigita sur la fundamento de homa integreco en iu tempo aŭ lando". Li estis do iom konfuzita de la reago de sia malnova amiko Whig, Edmund Burke, al la dramecaj eventoj trans la Kanalo. En lia "Reflexioj pri la Revolucio en Francio", Burke avertis ke la revolucio estis perforta ribelo kontraŭ tradicio kaj taŭga aŭtoritato, motivita de utopiaj, abstraktaj ideoj malkonektitaj de realeco, kiu kondukus al anarkio kaj fina diktaturo. Vulpo legis la libron kaj trovis ĝin "en tre malbona gusto" kaj "favoranta Tory-principojn", sed evitis premi la aferon por tempeto por konservi sian rilaton kun Burke. La pli radikalaj paruk-liberaloj, kiel Sheridan, rompis kun Burke pli facile ĉe tiu punkto.