Por sukcese kontraŭbatali la ribelanton, tamen, Basilio kaj lia ĉefa ministro, la "parakoimomenos" Basilio Lekapenos, estis devigitaj revoki la generalon Bardas Phokas la Junan, la nevo de imperiestro Nikephoros II, el ekzilo en 978 kaj nomumi lin komandanto de la orientaj armeoj. Post lia venko super Skleros, Fokas kaj liaj anoj nun komencis konspiri por faligi la imperiestron. La konflikto ne eksplodis tuj, sed ambaŭ flankoj ekloĝis en tio, kion la historiisto Mark Whittow nomas "malvarma milito". En 985, la imperiestro unue movis per maldungado aŭ degradado de kelkaj orientaj generaloj lojalaj al la Fokas-klano: Bardas Fokas mem estis degradita al "doux" de Antioĥio kaj Eustathios Maleinos estis maldungita de la armeo. En 986, tamen, post la humiliga malvenko de Bazilio mem de la bulgaroj ĉe la Pordegoj de Trajano
kaj la reveno de Skleros el ekzilo en Bagdado, la imperiestro estis devigita renomi Bardas Phokas ĉefkomandanto de la Oriento. Fokas baldaŭ trompis Skleros en renkontiĝon kaj arestis lin, sed nun la decida konflikto pri la trono estis neevitebla: la 15an de aŭgusto aŭ la 14an de septembro 987, en la domo de Maleinos en la Charsianon-temo, la kunvenintaj gvidaj aristokrataj familioj proklamis Fokas kiel imperiestro.