Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Grandaj Aliancitaj bombadoj de Bukareŝto
okazis en la printempo de 1944, kiam la Soveta Ruĝa Armeo alproksimiĝis al la rumanaj limoj. La Batalo por Rumanio komenciĝis fine de somero: dum la germanaj komandantoj Johannes Frießner kaj Otto Wöhler de la Armeo-Grupo Suda Ukrainio provis teni Bukovinon, la sovetia Stepa Fronto-gvidanto Rodion Malinovsky sturmis en la areojn de Moldavio defenditajn de la soldatoj de Petre Dumitrescu. En reago, Antonescu provis stabiligi la fronton sur linio inter Focșani, Nămoloasa kaj Brăila, profunde ene de rumana teritorio. La 5an de aŭgusto, li vizitis Hitleron unu lastan fojon en Kętrzyn. Dum tiu okazo, la germana gvidanto laŭdire klarigis, ke lia popolo perfidis la nacian aferon, kaj demandis lin, ĉu Rumanio daŭrigos batali (al kio Antonescu laŭdire respondis en neklaraj esprimoj). Post kiam la sovetia ministro pri eksterlandaj aferoj Vjaĉeslav Molotov pli ol unufoje deklaris, ke Sovet-Unio ne postulos rumanan submetiĝon, la frakcioj kontraŭstarantaj Antonescu konsentis, ke venis la momento por faligi lin, per plenumado de la Reĝa Puĉo de la 23-a de aŭgusto. En tiu tago, la reganto petis al Antonescu renkonti lin en la reĝa palaca konstruaĵo, kie li prezentis al li peton preni Rumanion el sia Axis alianco. La "Conducător" rifuzis, kaj estis tuj arestita de soldatoj de la gardisto, estante anstataŭigita kiel ĉefministro kun generalo Constantin Sănătescu, kiu prezidis nacian registaron.