Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1922 la bezono esplori novajn horizontojn superis ŝian revenantan tendencon al hejma malsano, kiam Elisabeth Rupp iris al Argentino dum unu jaro. Ŝi tie laboris kiel hejm-instruisto por prospera germana familio. Ekzistis tempo por legado kaj pripensado kaj por proksima observado: ŝi iĝis tre kritika de la superklasaj sociaj moroj, kiujn ŝi renkontis en la elmigranta komunumo, precipe rilate al la submetiĝo de virinoj. Ŝi vojaĝis al kaj de Argentino sur la luksa pasaĝera vaporŝipo, kaj kvankam ŝi estis devigita vojaĝi en tria klaso, ŝi povis interagi kun unuklasaj pasaĝeroj kiel ekzemple, plej grave, la mararmea oficiro Jan Gerdts. Ili geedziĝis. Laŭ unu fonto la necesaj formalaĵoj estis kompletigitaj sur la ŝipo antaŭ ol ili alvenis reen en Hamburgo, la ĉefa germana haveno por interkontinenta ŝipado. Se iu pensus, ke geedziĝo estas sekvita de ordinara hejma vivo, li estus seniluziigita. La laboro de Johannes "Jan" Gerdts sur transatlantikaj pasaĝeraj linioj signifis, ke li ofte forestis de hejmo dum semajnoj. La geedziĝo tamen donis al Elisabeth Gerdts-Rupp pli bonajn ŝancojn por internaciaj vojaĝoj. La paro restis kune ĝis Jan Gerdts mortigis sin dum komandado de SS Cap Arcona (en tiu tempo, ŝiaj motoroj apenaŭ funkciis, uzataj kiel prizona ŝipo) baldaŭ antaŭ la fino
de la Dua Mondmilito.