Kompletigu la sekvantan frazon: La Jurĉenoj ekregis nordan Ĉinion, konkerante la Liao-dinastion kaj duonon de la Song-dinastio antaŭ 1142. Komence ili ne havis unikan propran valuton, sed reuzis la produktadon de la moneroj de la Liao aŭ Suda Song-dinastio. En 1154, Wanyan Liang eldonis la Jiaochao-banknotojn tri jarojn antaŭ ol monfarado de sia propra distinga monero, sekvenco en la ĉina historio, kiu neniam okazis antaŭe aŭ poste. Jiaochao havis dek valorojn. La malgrandaj monbiletoj estis en 100, 200, 300, 500, kaj 700 "wén", dum la grandaj monbiletoj estis en 1, 2, 3, 5, kaj 10 "guàn". Kiel antaŭaj ĉinaj monbiletoj, ekzistis kotizo por elaĉeti ilin por kupraj moneroj: 15 "wén" per "guàn". Jiaochao komence havis eksvalidiĝoperiodon de sep jaroj post emisio sed en 1189 tio estis aboliciita, donante al notoj senfinan vivdaŭron. Kiel aliaj fruaj ĉinaj paperaj valutoj, ĝi estis viktimo de troa presado, kiu kondukis al senbrida inflacio. En 1214, pro severa hiperinflacio, la registaro komencis presi monbiletojn kun valoro de ĝis 1000 "guàn". La sekvan jaron, Jiaochao estis anstataŭigita per nova papera valuto la Baoquan (寶泉) kiu suferis la saman sorton. Ĝis la
Post la mongola konkero de la Jin-dinastio en 1234, la ŝtato daŭre eldonis novajn specojn de monbiletoj kiuj estis malaprobitaj de la publiko kiu nur volis akcepti transakciojn en arĝento.