Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Churchill, kiel unua sinjoro, havis rektan respondecon por la konduto de marameaj operacioj en la norvega kampanjo. Antaŭ la germana invado, li premis la kabineton por ignori la neŭtralecon de Norvegio, minigi ĝiajn marajn teritoriojn kaj esti pretaj por kapti Narvik, en ambaŭ kazoj por interrompi la eksporton de sveda fererco al Germanio dum la vintraj monatoj, kiam la Balta Maro estis frostigita. Li tamen konsilis, ke grava alteriĝo en Norvegio ne estis realisme ene de la potencoj de Germanio. Krom la maramea sukceso
Ĉe Narvik, la norvega kampanjo iris malbone por la britaj trupoj, ĝenerale pro malbona planado kaj organizo sed esence ĉar armeaj provizoj estis neadekvataj kaj, de 27 aprilo, la aliancanoj estis devigitaj evakui.