Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Makedonio estis regiono pridisputata inter Grekio, la Otomana Imperio kaj Bulgario (kreita ĉe la Kongreso de Berlino). En, la festotago de la profeto Elija (Bulg. "Ilinden"), la Ilinden<unk>Preobrazhenie Ribelo
, sponsorita de la Interna Makedona Revolucia Organizo, komenciĝis. La ribelo malsukcesis, kaj turkaj reprezalioj estis severaj, kun 2,000 mortigitaj kaj vilaĝoj kaj hejmoj eldetruitaj. Sekvante tiujn okazaĵojn, multaj grekoj maltrankviliĝis pri la nivelo de bulgara agado en Makedonio. La "Ethniki Etairia" (Nacia Societo) estis starigita, kiu sendis armitajn bandojn de grekoj ("makedonomakhoi"), silente helpita de la registaro en Ateno, kiu disponigis financan subtenon tra siaj konsilaj agentoj kiel ekzemple Ion Dragoumis kaj trejnado de armeaj konsilistoj kiel ekzemple Pavlos Melas. Tio komenciĝis kio estas konata en Grekio kiel la "Makedona Batalo", kie grekoj koliziis kun bulgaraj "komitadjis", dum ambaŭ flankoj koliziis kun la otomana armeo kaj ĝendarmaro. Repremoj prenis multajn formojn, inkluzive de rabado, incendio kaj atenco. Profunde maltrankvilaj, la okcidentaj potencoj decidis interveni. La fina plano estis por administra reorganizado de la regiono, kiu permesus etnan dividadon. Tiel, ĉiu el la koncernataj etnoj serĉis plifortigi sian pozicion por akiri maksimuman teritorion kiam la ebla dividado venis. La sukcesoj kaj oferoj de junaj oficiroj kiel Melas reestigis la bildon de parto de la armeo. La interveno de la eŭropaj potencoj en internaj otomanaj aferoj kontribuis al la ekapero de la Juna Turka Revolucio de julio 1908, kiu finis la greka-bulgarajn koliziojn en Makedonio.