Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Nakajima, kiu siaflanke tre ombris sian teamamikon, pruvis esti stabila se la ne-spektakla ŝoforo. Li malkaŝe konfesis, ke li preferas la pli rapidajn cirkvitojn kiel Silverstone, Hockenheim, Österreichring kaj Monza same kiel sian hejman trakon de Suzuka, sed estis malkomforta en la pli mallarĝaj cirkvitoj. Li kvalifikiĝis kiel 17-a en Monako kaj finis 10-a, 24-a en Detrojto antaŭ ol kraŝi en la unua rondiro, kaj 17-a en Hungario antaŭ ol suferi rompitan veturadŝafton en la unua rondiro. La plej bona fino de Nakajima en lia unua sezono estis 4-a en Silverstone por la Brita Grandpremio. Li finis la sezonon en 12-a loko kun 7 poentoj gajnitaj. La plej bona kvalifika efikeco de Nakajima venis en Rondo 15 en Japanio por kio estis la unua japana Grandpremio ekde 1977
Ĉu vi ne scias? Ĉe la Suzuka cirkvito posedata de Honda, Nakajima kvalifikiĝis je la 11-a loko, nur kvar lokoj, kaj 0.962 sekundoj malantaŭ Senna. Ĝi estis la plej proksima kiun li kvalifikiĝis al sia samteamo dum la tuta sezono (ĉar ĝi estis lia hejm-trako, Nakajima fakte kompletigis pli da rondoj en Suzuka ol la tuta F1-krado kombinita). Dum la sezono, televidspektantoj povis ekvidi de proksime la veturadon de la japana novulo, ĉar lia aŭto kutime havis enkonstruitan fotilon.