Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Parlamento povas determini la nombron da membroj de la Reprezentantĉambro sed la Konstitucio disponigas ke tiu nombro devas esti "kiel preskaŭ kiel praktikebla, dufoje la nombro da senatanoj"; tiu postulo estas ofte nomita la "neksozorgo". Tiel, la House nuntempe konsistas el 150 membroj. Al ĉiu ŝtato estas asignitaj sidlokoj bazitaj sur ĝia populacio; tamen, ĉiu origina ŝtato, sendepende de grandeco, estas garantiita almenaŭ kvin sidlokoj. La konstitucio ne garantias reprezentantaron por la teritorioj. La Parlamento donis sidlokon al la Norda Teritorio en 1922, kaj al la Aŭstralia Kapitala Teritorio en 1948; tiuj teritoriaj reprezentantoj, tamen, havis nur limigitajn voĉdonrajtojn ĝis 1968. Federaciaj balotantaroj havas siajn limojn redirektitaj aŭ redistribuitaj kiam ajn ŝtato aŭ teritorio havas sian nombron da sidlokoj adaptitaj, se balotantaroj ne estas ĝenerale egalitaj per loĝantargrandeco aŭ se sep jaroj pasis ekde la plej lastatempa redistribuo. De 1901 ĝis 1949, la House konsistis el 74 aŭ 75 membroj (la Senato havis 36). Inter 1949 kaj 1984, ĝi havis inter 121 kaj 127 membrojn (la Senato havis 60 ĝis 1975, kiam ĝi pliiĝis al 64). En 1977, la Apelacia kortumo ordonis ke la grandeco de la House estu reduktita de 127 ĝis 124 membroj por observi la nexuszorgon. En 1984, kaj la Senato kaj la House estis pligrandigitaj; ekde tiam la House havis inter 148 kaj 150 membrojn (la Senato havas 76).  Demando: Kiu dokumento ne garantias, ke teritorioj ricevas reprezentantaron?
La Konstitucio