Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la Reĝlando de Pollando, Wolbrom situis en Krakova Voivodeco, laŭ okupata komerca itinero de Malgranda Pollando al Silezio kaj Granda Pollando. En 1400, reĝo Władysław Jagiełło eldonis fakturon, kiu ordonis al ĉiuj komercistoj vojaĝantaj de Krakovo al Granda Pollando iri tra Wolbrom. La urbo havis paroĥan preĝejon kun lernejo kaj malsanulejo por la malriĉuloj. Ĉiun ĵaŭdon ĝi havis foiron, kies tradicio estas konservita ĝis nun. En 1485 la plej multaj el la lignaj konstruaĵoj brulis en fajro, post kiu reĝo Kazimierz Jagiellończyk donis al Wolbrom kromajn privilegiojn. Wolbrom prosperis, kiel tuta Malgranda Pollando, ĝis la mezo de la 17-a jarcento. La urbo estis preskaŭ tute detruita de la svedoj en la diluvo.
Krome, la antikva komercvojo iĝis malnoviĝinta kaj ne plu estis uzata. En 1660, la urbo havis nur 85 konstruaĵojn, kun 500 loĝantoj.