Krom akvo, mekanikaj, kaj kandelhorloĝoj, incenshorloĝoj estis uzataj en la Malproksima Oriento, kaj estis formitaj en pluraj malsamaj formoj. Tiuj incenshorloĝoj estis unue uzataj en Ĉinio ĉirkaŭ la 6-a jarcento; en Japanio, unu daŭre ekzistas en la Shōsōin, kvankam ĝiaj karakteroj ne estas ĉinaj, sed Devanagari. Pro ilia ofta uzo de Devanagari-karakteroj, sugestante ilian uzon en budhanaj ceremonioj, Edward H. Schafer spekulis, ke incenshorloĝoj estis inventitaj en Hindio. Kvankam similaj al la kandelhorloĝo, incenshorloĝoj brulis egale kaj sen plato; tial, ili estis pli precizaj kaj pli sekuraj por endoma uzo. Pluraj specoj de incenshorloĝoj estis trovitaj, la plej multaj inkluzivas la incenshorloĝon kaj incenshorloĝon.
brulantaj egale kaj sen flamo