Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La romano de Villarreal "Pocho" (1959) estas unu el la unuaj ĉikanaj romanoj, kaj la unua, kiu akiris ĝeneraligitan rekonon. "Pocho" estis nomita la "grava transira ligo inter 'Mexican American' kaj 'Chicano' literaturo", kaj pro ĝiaj fortoj kiel romano kaj pro ĝia uzo en la retrovo kaj resaniĝo de latina literaturo en la 1970-aj jaroj. La romano detaligas la infanaĝon de Richard Rubio, kies patro Juan Manuel forlasis Meksikon en la post-revolucia
Eksodo de 1910. Kiel unua-generacia usonano, Richard luktas kun la konfliktaj valoroj de siaj gepatroj: la meksika honoro, tradicio, fiereco kaj vireco de sia patro kaj la pli usonigita vido de familio kaj virinaj roloj, kiujn lia patrino kaj precipe liaj fratinoj adoptas. La patro de Rikardo havas revon reveni kun sia familio al Meksiko, sed liaj cirkonstancoj kaj elektoj tenas lin en Usono. Simile, Rikardo faras bone en la lernejo kaj volas iri al la universitato por iĝi verkisto, sed li devas iĝi la viro de la domo post kiam lia patro forlasas la familion; tamen Rikardo mem forlasas la familion por aliĝi al la Mararmeo post Pearl Harbor. Laŭ akademiulo Francisco A. Lomelí, la romano argumentas "ke homoj de meksika deveno havas laŭleĝan lokon, kiun ili povas postuli sian propran, kiu estas kaj meksika kaj anglo-amerikana, kiun Chicanos sintezas en ŝanĝiĝantaj gradoj [kaj] akcentas, por la unua fojo en ĉefa amerika literatura sceno, hispanajn karakterojn tiel kompleksajn kaj plurdimensiajn, kiuj, malgraŭ siaj individuaj difektoj, posedas profundon kaj kredindecon".