Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La sezono 2012<unk>13 vidis Poomjaeng kvalifikiĝi por la ĉefa remizo de rangotabelo por la unua fojo. Tio okazis en la Germana Majstro de 2013, venkante Yu Delu kaj Fergal O'Brien. Li perdis 2 kontraŭ 5 kontraŭ Barry Hawkins en la unua raŭndo en Berlino. Poomjaeng daŭrigis sian formon venkante en kvar matĉoj por atingi la Ĉinan Malferman Turniron.
Ĉu vi ne scias? Unufoje ĉe la ejo en Pekino, li vidis Zhu Yinghui 5<unk>2 en la wildcard-raŭndo, sed tiam perdis 3<unk>5 al Mark Davis en la unua raŭndo. En la Players Tour Championship okazaĵoj ĉi-sezone la plej bonaj rezultoj de Poomjaeng estis lastaj 16 malvenkoj en la Unuaj kaj Kvaraj okazaĵoj, perdante kontraŭ Alan McManus kaj Mark Joyce respektive. Li estis vicigita 42-a en la PTC-Ordo de Merito. Poomjaeng venkis Michael Leslie 10<unk>4, Liu Chuang 10<unk>9, Anthony Hamilton 10<unk>4 kaj Jamie Cope 10<unk>3 por kvalifikiĝi por la Monda Ĉampioneco por la unua fojo. Li alfrontis la sesan semon Stephen Maguire en la unua raŭndo kaj produktis grandegan ŝokon kun la monda numero 70 Poomjaeng venkante 10<unk>9, kun kompona 63 rompo en la fina kadro. La homamaso varmigis al Poomjaeng kiam li iris al la malĝusta tablo ĉe la komenco de la ludo kaj vigle esprimis siajn emociojn dum la matĉo, inkluzive aplaŭdi sian propran sekuran pafon. Li ludis kun Michael White en la dua raŭndo kaj perdis la kvaran kadron sen ke pilko estis enpotita pro maltrafi la ruĝajn tri fojojn. La reguloj de snooker deklaras ke se ruĝa povas esti vidita plena pilko kaj estas maltrafita sur tri sinsekvaj pafoj, la kadro estas koncedita. Poomjaeng perdis la sesion 1<unk>7 kaj estis venkita 3<unk>13. Lia ĉeko de 16,000 £ por atingi la lastajn 16 pli ol duobligis liajn antaŭajn karierajn gajnojn de kiam li fariĝis profesia en 2011. Poomjaeng finis la sezonon en la monda rangotabelo 67.