Lia nomumo al la Sekretariejo de Eksterlandaj Aferoj fare de prezidanto Manuel Ávila Camacho markis la finon de la Post-Revolucia
dominado de politikistoj el la nordo de la lando. Kun sia ko-kabineta membro Miguel Alemán Valdés (Ministro pri Internaj Aferoj), li "donis al Meksiko la plej progreseman eksteran politikon kaj la plej ordigitan internan registaron en la historio de la nacio". Antaŭ 1941, li sukcese aranĝis ĉiujn eksterlandajn asertojn kontraŭ la registaro devenanta de la Cárdenas-epokaj eksproprietigoj. Li negocis favoran ekonomian traktaton, fiksis la peson al la usona dolaro, kaj certigis pruntojn por industria evoluo de la Eksporta-Importa Banko de Usono.