Kompletigu la sekvantan frazon: Kontakto inter eŭropanoj kaj mongoloj komenciĝis ĉirkaŭ 1220, kun fojaj mesaĝoj de la papofico kaj eŭropaj monarkoj al mongolaj gvidantoj kiel la Granda <unk>ano, kaj poste al la Ilkhans en Mongol-konkerita Irano. Komunikadoj tendencis sekvi revenantan padronon: la eŭropanoj petis la mongolojn konvertiĝi al la okcidenta kristanismo, dum la mongoloj respondis per postuloj de submetiĝo kaj tributo. La mongoloj jam konkeris multajn kristanajn kaj islamajn naciojn en sia antaŭeniĝo tra Azio, kaj post detruado de la Nizaris of Alamut (Nizaris de Alamut) kaj la islama Abbasid kaj Ayyubid dinastioj, por la venontaj malmultaj generacioj batalis la restantan islaman potencon en la regiono, la egipta Mamluks. Hethum la 1-a, reĝo de la kristana nacio de Kilikia Armenio, submetiĝis al la mongoloj en 1247, kaj forte kuraĝigis aliajn monarkojn okupiĝi pri kristana-mongola alianco, sed nur povis persvadi sian bofilon, princon Bohemond la 6-a de la krucista ŝtato de Antioĥio, kiu submetiĝis en 1260. Aliaj kristanaj gvidantoj kiel ekzemple la krucistoj de Akreo estis pli malfidaj de la mongoloj, perceptante ilin kiel la plej signifan minacon en la regiono. La Baronoj de Akreo tial okupiĝis pri nekutima pasiva alianco kun la islamaj Mamluks, permesante al egiptaj fortoj avanci senopone tra krucisto teritorio por okupiĝi kaj venki la mongolojn ĉe la pivota punkto.
Batalo de Ain Jalut en 1260.