Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La legio ankaŭ portis artilerian malligon kun 30 artileriopecoj. Ĉi tio konsistis el 10 ŝtonĵetantaj onageroj kaj 20 ŝraŭb-pafantaj balistoj; krome, ĉiu el la jarcentoj de la legio havis sian propran skorpionŝraŭbĵetanton (60 entute), kune kun subtenaj ĉaroj por porti municion kaj rezervajn partojn. Boltoj estis uzitaj por cela pafado sur homaj kontraŭuloj, dum ŝtonoj estis uzitaj kontraŭ fortikaĵoj aŭ kiel areo saturiĝa armilo. La katapultoj estis funkciigitaj per ŝnuro kaj tendeno, streĉitaj per hoko kaj liberigitaj, funkciigitaj per la stokita tordenergio. Cezaro devis munti tiujn en boatojn en kelkaj operacioj en Britio, frapante timon en la koro de la indiĝenaj kontraŭuloj laŭ liaj skribaĵoj. Lia poziciigo de sieĝmotoroj kaj ŝraŭbĵetiloj en la turoj kaj laŭ la muro de liaj ĉirkaŭaj fortikaĵoj ĉe Alesia
estis esencaj por kontraŭagi la invadon de la Grekoj. Tiuj defensivaj rimedoj, uzataj kune kun la kavaleriatako gvidata de Cezaro mem, venkis la gaŭlojn kaj gajnis la batalon - kaj tial la militon - definitive. Bolt-ĵetiloj kiel la Skorpio estis moveblaj kaj povus esti deplojitaj en defendo de tendaroj, kamparaj fortikaĵoj kaj eĉ en la malferma kampo de ne pli ol du aŭ tri viroj.