Kompletigu la sekvan frazon: Kun ŝia senkompromisa devoteco al Katolikismo kaj ŝia egale sincera "kontraŭ-prusa", ŝi batalis por la reteno de apartaj lernejoj por katolikaj kaj protestantaj infanoj. Tio estis aparta temo en la tuja sekvo de la milito pro la dek du milionoj aŭ pli da rifuĝintoj - multaj el ili el origine protestantaj familioj, devigitaj forlasi siajn hejmojn pro la etna purigado kiu akompanis la novan orientan limon, kio signifis ke kio estis la orienta triono de Germanio fariĝis parto de Pollando, Ĉeĥoslovakio aŭ la
Sovetunio. La teritorio kovrita de Rejnlando-Palatinato estis superforte katolika antaŭ la milito, sed nun enhavis preskaŭ tiom da protestantoj kiom da katolikoj. Rothländer ankaŭ kontraŭbatalis la programon de denacigo trudita de la franca armea administracio rekte post la milito pro kialoj kiuj eble estis pli praktikaj ol ideologiaj. Laŭ almenaŭ unu fonto, la francaj aŭtoritatoj komence adoptis ĝeneralan aliron, supozante, ke "ĉiuj germanoj kulpas" pri naziaj kruelaĵoj. Konsciante, ke la instruista profesio estis forte infiltrita de diligentaj nazioj, lokaj armeaj administrantoj komencis per maldungado de tri kvaronoj de la lernejaj instruistoj, kio kreis grandegajn praktikajn malfacilaĵojn por tiuj, kiuj provis prizorgi la lernejojn. Post demisiado de la regiona parlamento en 1951 Helene Rothländer, nun 60-jaraĝa, akceptis direktoran nomumon ("kiel "Regierungsdirektorin"") kun la Ŝtata Registaro, en kiu, ĝis ŝia emeritiĝo en 1955, ŝi supozis ĝeneralan respondecon por la publikaj ("ŝtataj") lernejoj ("Volksschule").