Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post kiam Julio Cezaro estis murdita en 44 a.K., Quintus Labienus, romia respublikana generalo kaj ambasadoro al la parthoj, aliĝis al Brutus kaj Cassius en la civita milito de la Liberigantoj
; post ilia malvenko Labienus aliĝis al la parthoj kaj helpis ilin en invadado de romiaj teritorioj en 40 a.K. La partha armeo transiris la Eŭfraton kaj Labienus povis allogi la romiajn garnizonojn de Marko Antonio ĉirkaŭ Sirio por kolektiĝi por sia celo. La parthoj disigis sian armeon, kaj sub Pacorus konkeris la Levanton de la fenica marbordo tra la Lando de Israelo: Antigono... vekis la parthojn por invadi Sirion kaj Palestinon, [kaj] la judoj fervore leviĝis en subteno de la ido de la Makabean-domo, kaj forpelis la malamatajn Idumeanojn kun sia marioneta juda reĝo. La lukto inter la popolo kaj la romianoj serioze komenciĝis, kaj kvankam Antigono, surtronigita de la parthoj, daŭrigis ruinigi kaj turmenti la judojn, ĝojante pro la restarigo de la Hasmonea linio, pensis, ke nova epoko de sendependeco venis. Kiam Fazaelo kaj Hirkano la 2-a entreprenis ambasadon al la parthoj, la parthoj kaptis ilin. Antigono, kiu ĉeestis, fortranĉis la orelojn de Hirkano por igi lin maltaŭga por la Ĉefpastro, dum Fazaelo estis mortigita.