Resumu la artikolon:  Venko ĉiam estas venko kaj Anglio eniros la venontan semajnan matĉon kontraŭ Francio kun luktanta ŝanco gajni la Sestajn Naciojn sed ili estos ĉagrenitaj kun si mem por lasi tiom da punktoj tie sur la kampo. Ĉio dependas de la poentdiferenco, kaj ĝia tuŝo kontraŭ Irlando, sed tiuj poentoj, kiujn Anglio postlasis tie ĉe Twickenham, povas al ili multekoste kosti. La plej granda pozitiva afero, kiun mi eltirus el la ludo, estas, ke estis multe da kreemo <unk> George Ford kaj Ben Youngs gvidis la vojon <unk> kaj almenaŭ Anglio faris provojn por gajni poentojn. Tio ne estis senfrukta piedbatado kaj kun iom pli da sperto mi esperas, ke Anglio komencos komforte forigi bonajn teamojn. George Ford forkuras por fari la duan teston de Anglio en nervozega posttagmezo. Ben Young donis al Anglio la eblon montri tiun ĉi necesan kreemon al la malmolaj skotoj. Ford aparte estis trankvila kaj estis sufiĉe memcerta por malrapidigi la ludon okaze por permesi al la ludo veni al li. Li havas tempon por la pilko kaj iuj el la aliaj brilaj defendantoj de Anglio eble volas imiti tion. La unua duono estis eksterordinara laŭ multaj manieroj kaj klarigis la absolutan neceson preni viajn ŝancojn en Testrugbeo ĉar ĝi preskaŭ ĉiam revenas por persekuti vin. Anglio komencis kun bona ritmo - kiun ili sendube bezonis post malfruiĝi frue en siaj lastaj tri matĉoj de la Ses Nacioj - sed ili ne sukcesis plene profiti kaj formetis tri aŭ kvar orajn ŝancojn. Luther Burrell faris fortan paŭzon en la unua minuto kiu devus esti kondukinta al provo sed li montris neniun trankvilon. Li ne malrapidiĝis por permesi al Anthony Watson atingi lin dekstre, nek li rigardis por Young vaporiĝi sur lia interno. Anstataŭe li nur iris al la grundo kaj eĉ tiam Anglio ne reciklis tre bone. Anglio faris bonan teston dum tiu periodo kiu vidis ilin ĉe sia plej bona kun Ford prenante la pilkon al la linio kaj Jonathan Joseph denove montrante ke brila piedlaboro de lia venki Hogg sed tiam...
Anglio eniras la venontan semajnan matĉon kontraŭ Francio kun granda ŝanco gajni la Ĉampionecon de la Ses Nacioj. Sed ĝi estas "Nip and Tuck" kaj ilia malkapablo gajni pli da poentoj kontraŭ la Auld Enemy povus reveni por turmenti ilin. Estis multe da kreemo, kun Ben Young kaj George Ford ambaŭ en bona formo. Anglio estis malantaŭe je 10-13 je la paŭzo sed aspektis alia besto dum la plej granda parto de la dua duono kaj reakiris kontrolon de la matĉo por venki je 25-13.