Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Sekve de la interkonsento kun Fiat, Ferrari demisiis kiel administra direktoro de la sekcio de stratveturiloj en 1971. En 1974 Ferrari nomumis Luca Cordero di Montezemolo kiel Sporting Director/Formula One Team manager. (Montezemolo poste supozis la prezidantecon de Ferrari en 1992, poŝto kiun li tenis ĝis septembro 2014). Clay Regazzoni estis vicĉampiono en 1974, dum Niki Lauda gajnis la ĉampionecon en 1975 kaj 1977. En 1977 Ferrari estis kritikita en la gazetaro por anstataŭigi mondĉampionon Lauda kun novulo Gilles Villeneuve. Ferrari asertis, ke la agresema veturada stilo de Villeneuve memorigis lin pri Tazio Nuvolari. Tiuj sentoj estis plifortigitaj post la Franca Granda Premio de 1979.
Kiam Villeneuve finis dua post intensa batalo kun René Arnoux. Laŭ teknika direktoro Mauro Forghieri, "Kiam ni revenis al Maranelo, Ferrari estis ekstaza. Mi neniam vidis lin tiom feliĉa pri la dua loko".