Kompletigu la sekvan frazon: De 1768 ĝis 1772 unu el la gvidantoj de la Bar-Konfederacio, konsiderata de iuj kiel la unua pola ribelo. Ĝi estis formita de pola nobelaro, kiu kontraŭis la rusan
Krasiński ankaŭ kritikis la Sanktan Seĝon pro ĝia silento pri la afero de aresto de pluraj polaj nobeluloj dum tiu tempo, inkluzive de du episkopoj (Kajetan Ignaty Sołtyk kaj Józef Andrzej Załuski, de la rusoj. En la Bar Konfederacio li iĝis ilia plej grava diplomato, respondeca por multaj intertraktadoj kaj iliaj rilatoj kun eksterlandaj potencoj. En oktobro 1768 li iris al Parizo, kie li estis ricevita de Ludoviko la 15-a de Francio, kiu promesis subtenon al la konfederitoj. En 1769 li rekomendis la murdon de reĝo Poniatowski, poste en tiu jaro li iĝis la estro de la registaro de la konfederacio en Biała. En 1770 li iris al Dresdeno por akiri subtenon de la Sankta Romia Imperio; poste tiun jaron li renkontis Jozefo la 2-a, Imperiestro de la Sankta Romia Imperio kaj ricevis proponon de helpo de li. Ankaŭ li ne subtenis la deklaron ke reĝo Poniatowski ne estas la legitima reĝo de Pollando, li tamen subtenis Frederick Augustus I de Saksio kiel kontraŭkandidato. Li estis verŝajne unu el la subtenantoj aŭ eĉ la ringo-gvidanto de la plano por forkapti Poniatowski, poste portita fare de Casimir Pulaski en 1771. Tiu plano tamen malsukcesis, ĉar Poniatowski ne nur eskapis sed tiu ago kaŭzis multe da konflikto en Eŭropo kaj rezultigis la perdon de multe da internacia subteno por la konfederitoj. Fine en 1772 li komencis intertraktadojn kun la reĝo pri kapitulaco de la konfederitoj; poste tiun jaron li mem estis kidnapita de la kozakoj kaj provizore malliberigita en Varsovio. Li estis tamen liberigita post kiam li ĵuris lojalecon al la reĝo kaj reakiris siajn postenojn en la Pola-Litova Respubliko.