Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La unua novzelanda infanteria kontribuo al Vjetnamio estis 182-homa fusilkompanio, kiu alvenis de Terendak Military Camp en Malajo la 13an de majo 1967. Soldatoj de C kaj D-kompanioj 1 RNZIR kun ses monatoj forlasitaj en sia dujara turneo estis selektitaj. La plej multaj vidis funkcian servon kun britaj fortoj kiel parto de la 28-a Commonwealth Infantry Brigade Group, 17-a Gurkha Division en Malajo.
kaj Borneo. La firmao estis nomita "V" por "Vjetnamio", kun la fonetika "Victor". Dum la unuaj du semajnoj, Victor Company (V Coy) servis kun la foriranta 6 RAR. La novzelandanoj adoptis la formadon de la aŭstralia fusilkompanio, konsistante el ĉefsidejo (komandita de majoro) kaj tri taĉmentoj, ĉiu kun tri sekcioj (taĉmentoj). Ĉiu taĉmento konsistis el kaporalo, skolta grupo konsistanta el du soldatoj, fusilgrupo inkluzive de M79-granatisto konsistanta el kvar soldatoj, kaj maŝinpafilgrupo konsistanta el kaporalo, kaj du soldatoj armitaj per M60-maŝinpafiloj. Pafilistoj, inkluzive de la M79-granatisto, uzis la aŭstralian 7.62mm SLR-semi-aŭtomatan memŝarĝantan fusilon, dum oficiroj, signalistoj, suboficiroj, kaj unu el ĉiu skolta grupo portis la usonan 5.56mm M16-fusilon. Poste la Nov-Zelanda infanterio adoptus usonajn M72 raketlanĉilojn, M26-granatojn, kaj Claymore-minojn; kaj aliajn usonajn ŝnurojn kaj ekipaĵojn aldone al la aŭstraliaj ekipaĵoj provizitaj de 1ATF.