Kompletigu la sekvan frazon: En 1990, post la elekta malvenko de la registaro de la Socialisma Respubliko Kroatio, etnaj streĉitecoj plimalboniĝis. La Jugoslava Popola Armeo ("Jugoslovenska Narodna Armija" <unk> JNA) tiam konfiskis la armilojn de la Teritoria Defendo de Kroatio ("Teritorijalna obrana") por minimumigi reziston. La 17an de aŭgusto, streĉitecoj eskaladis en malferman ribelon de la kroataj serboj, centris sur la ĉefe serbo-loĝataj areoj de la dalmata landinterno ĉirkaŭ Knin, partoj de Lika, Kordun, Banovina kaj orienta Kroatio. Post du malsukcesaj provoj de Serbio, subtenita de Montenegro kaj la provincoj Vojvodino kaj Kosovo de Serbio, akiri la aprobon de la jugoslava Prezidanteco por deploji la JNA por senarmigi kroatajn sekurecajn fortojn en januaro 1991, kaj senperforta batalado inter serbaj ribelantoj kaj kroata speciala polico en marto, la JNA mem, subtenita de Serbio kaj ĝiaj aliancanoj, petis la federacian Prezidantecon doni al ĝi milittempajn potencojn kaj deklari krizostato. La peto estis rifuzita la 15an de marto, kaj la JNA venis sub la kontrolon de la serba prezidanto Slobodan Milošević. Milošević, preferante kampanjon por vastigi Serbion prefere ol la konservado de Jugoslavio, publike minacis anstataŭigi la JNA per serba armeo kaj deklaris, ke li jam ne rekonas la aŭtoritaton de la federacia prezidanteco. La minaco igis la JNA iom post iom forlasi planojn konservi Jugoslavion favore al vastiĝo de Serbio. Je la fino de la monato, la konflikto eskaladis al
la unuajn mortintojn. La JNA intervenis sur la flanko de la ribelantoj, kaj malhelpis la kroatan policon ekagi. Komence de aprilo, la gvidantoj de la serba ribelo en Kroatio deklaris sian intencon integri la areon sub sia kontrolo, rigardatan de la registaro de Kroatio kiel sendependa regiono, kun Serbio.