Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Eksterlandaj tribunaloj ne uzis la okazon por antaŭenigi siajn proprajn kandidatojn por la pola trono. La Habsburgoj de Aŭstrio estis bone dispositaj al la polaj vazoj kaj ne prezentis konkuranton. Timoj ke reĝo Gustavo la 2-a Adolfo, de la svedaj Vazoj, prezentus sian propran kandidatecon pruvis senbaza, kvankam lia sendito Steno Belke argumentis ke Vladislavo devus rezigni sian postulon je la sveda trono (Vladislavo malkreskis). Eksterlandaj senditoj kiel la Papa Nuncio Honorat Visconti kaj la sendito de la Sankta Romia Imperio Grafo Julius Mosberg deklaris sian subtenon al Vladislavo. La duko de Prusio, Georgo Vilhelmo, elektisto de Brandenburgo, petis ke li estu permesita partopreni en la elekta sejmo sed tiu peto estis rifuzita. Moskvo ĵus tiam preparis sin por milito kontraŭ la ŝtatkomunumo.
kaj ne prezentis kandidaton - fakte, ĝi atakis dum la elekta sejmo poste estis en sesio.