Kling estis instrumenta en evoluigado de la reveno de Mercedes al internacia konkurado en la fruaj 1950-aj jaroj, kaj lia venko en la 1952-datita Carrera Panamericana vojakonkurso, stirante la tiama eksperimentan Mercedes-Benz 300SL estis difina punkto en certigado de la Daimler-Benz-administrado ke motorsporto havis lokon en la estonteco de Mercedes. Alvokita al la revivigita Mercedes Grand Prix-teamo en 1954 li finis malpli ol unu sekundon malantaŭ la legenda Juan Manuel Fangio en sia Formula Unu debuto, prenante la duan lokon en la Franca Grandpremio de 1954
Je la rapida vojo Reims-Gueux. Tiu promesplena komenco ne daŭris, kaj kun la alveno de Stirling Moss ĉe Mercedes en 1955 Kling estis efike degradita al tria ŝoforo. Tamen, for de la Monda Ĉampioneco, Kling prenis imponan venkon en la Berlina Grandioza Premio (en AVUS, alia altrapida cirkvito). Li forlasis la Formulon Unu teamo ĉe la fino de la sezono, por sukcesi Alfred Neubauer kiel kapo de Mercedes motorsport. Li estis en tiu posteno dum iliaj sukcesaj kampanjoj de la 1960-aj jaroj, foje prenante la stirilon mem. En unu tia okazo li ŝoforis Mercedes-Benz 220SE al venko en la potenca 1961 Alĝero-Kaburbo trans-afrika amaskunveno.