Kompletigu la sekvan frazon: La prapatro, "sevastokrator" Dejan, estis magnato en la servo de imperiestro Dušan, kaj ankaŭ la bofrato de la imperiestro tra lia geedziĝo kun Teodora-Evdokija. Dejan tenis la "župe" (distriktoj) de Žegligovo kaj Preševo sub Dušan, kaj poste ricevis la titolon de "despoto" dum la regado de la filo de Dušan, imperiestro Uroš V, kiam li estis nomumita al la administracio Supra Struma kun Velbužd, post la morto de potenca "despoto" Jovan Oliver. Post la morto de Dejan inter 1358 kaj 1365, la plej granda parto de lia provinco estis donita al Vlatko Paskačić, krom la komencaj distriktoj de Žegligovo kaj Preševo, kiuj estis lasitaj al liaj du filoj, Jovan kaj Konstantin. La fratoj, kiuj regis komune, sukcesis duobligi la amplekson de sia provinco dum la Falo de la Serba Imperio post la morto de la imperiestro Uroš V, ĉefe en la sudo; la teroj nun kovris de Vranje kaj Preševo ĝis Radomir, en la sudo ĝis Štip, Radovište kaj Strumica. En 1373, du jarojn post la katastrofa
Post la Batalo de Maritsa, la fratoj iĝis vasaloj de la Otomana Imperio. Post la morto de Jovan en 1377, Konstantino daŭre regis sub otomana regado. Konstantin kaj lia provinca najbaro kaj kun-otomana vasalo, princo Marko, falis en la Batalo de Rovine en 1395.