Fruaj elpeloj en Pollando estis entreprenitaj de la polaj komunistaj aŭtoritatoj eĉ antaŭ la Potsdama Konferenco (la " sovaĝaj elpeloj " de junio ĝis mez-julio 1945, kiam la pola armeo kaj milico elpelis preskaŭ ĉiujn homojn de la distriktoj tuj oriente de la Oder-Neisse-linio), por certigi la establadon de etne homogena Pollando. Proksimume 1% (100,000) de la germana civila loĝantaro oriente de la Oder-Neisse-linio pereis en la bataloj antaŭ la kapitulaco en majo 1945.
, kaj poste proksimume 200,000 germanoj en Pollando estis dungitaj kiel devigitaj laboristoj antaŭ esti forpelitaj. Multaj germanoj mortis en la labor-kampoj kiel la Zgoda labor-kampo kaj la Potulice-kampo. El tiuj germanoj kiuj restis ene de la novaj limoj de Pollando, multaj poste elektis elmigri al postmilita Germanio.