Kompletigu la sekvan frazon: Komence de 1920, Sultanov intensigis siajn klopodojn por submeti la regionon al la regado de Azerbajĝano per ultimato al la Armena Nacia Konsilio. Frue en 1920, la Pariza Paco-Konferenco rekonis la "de facto" postulon de Azerbajĝano al Karabaĥo. Sed ĉar la konferenco finiĝis sen eldono de definitiva decido pri Karabaĥo, Sultanov rekomendis lokan solvon, kiu postulis, ke la regiono estu integrigita en Azerbajĝano. Li plifortigis la grandecon de la garnizonoj ĉe <unk>ankendi kaj daŭre movis siajn trupojn ĉirkaŭe, denove sen la postulata konsento de sia administra konsilio. Etna streĉiteco en Karabaĥo pliiĝis denove, kiam azeraj trupoj linĉis kaj mortigis plurajn armenajn en <unk>ankendi kaj prirabis la ĉirkaŭajn areojn en februaro de tiu jaro. Komence de marto, post kiam delegacio de karabaj armenoj renkontiĝis en la vilaĝo Shosh kaj malakceptis la eblecon de unuiĝo kun Azerbajĝano, Sultanov serĉis plifortigi sian kontrolon de Karabaĥo: li malpermesis al la armenoj forlasi Shusha sen permeso, postenigis azerajn soldatojn en armenaj hejmoj, ordonis al armenaj veteranoj de la antaŭa rusa armeo registriĝi por ke ili ne povu partopreni en militaj agadoj, kaj desegnis planojn por detrui plurajn armenajn vilaĝojn por rompi la ligon inter la armenoj en Karabaĥo kaj la regiono Zangezur. En marto 1920, amasaj murdoj de la armena loĝantaro okazis en la
La masakro de Ŝuŝa.