Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - David V. Erdman rigardas la poemon el politika perspektivo, legante ĝin en la lumo de la komenco de la Franca Revolucio en julio 1789, kun la Sturmo de la Bastille
Ĉu vi ne scias? Li kredas ke la poemo traktas kaj antaŭ-revolucian Francion kaj "ne-revolucian" Anglion, kie homoj estis pli koncernitaj pri la ĵus rivelita frenezo de Georgo la 3-a ol kun korektado de la maljustaĵoj de socio, kiel Blake vidis ilin; "en Francio la homoj en moviĝo devigis la reĝon malstreĉi sian tenon sur la fantomo. En Anglio, la reĝa teno subite malsukcesis sed ŝajnis ke la homoj nenion povis fari krom atendi kaj vidi [...] kiam la resaniĝo de la reĝo estis festita, iomete tro frue, en marto 1789, "feliĉo" denove estis oficiala. Popolaj movadoj ekzistis, sed escepte de la preskaŭ subtera striko de la londonaj forĝistoj por pli mallonga labortago, ili estis plejparte humanismaj aŭ piaj en orientiĝo kaj neniel tuja revolucia". Li ankaŭ sentas ke la poemo traktas "la internan diseriĝon de despotismo", kaj trovas politikan motivon en la fina parolado de Tiriel, kiun li vidas kiel inspirita de "Emile, aŭ On Education" de Jean-Jacques Rousseau.