La nombro de linĉadoj pintis fine de la 19-a jarcento, sed ĉi tiuj specoj de murdoj daŭris en la 20-a jarcento. La registroj de la Instituto Tuskegee pri linĉadoj inter la jaroj 1880 kaj 1951 montras 3,437 afrik-usonajn viktimojn, same kiel 1,293 blankajn viktimojn. Linĉadoj estis koncentriĝintaj en la Kotona Zono (Mississippi, Kartvelio, Alabamo, Teksaso kaj Luiziano). Pro la alta indico de linĉadoj, rasismo, kaj manko de politikaj kaj ekonomiaj ŝancoj en la Sudŝtatoj, multaj sudaj nigrekoj decidis vivi ekster la Sudŝtatoj por eskapi de ĉi tiuj kondiĉoj. De 1910 ĝis 1940, multaj sudaj nigrekoj spertis luktojn kontraŭ la blankaj en urbaj urboj kaj daŭrantajn agrikulturajn depresiojn, kaj linĉadoj denove kreskis. Dum la periodo de la Granda Usona Kongreso en 1916, la blankaj grupoj en Ĉikago, Detrojto, Novjorko, Novjorko, Ĉ
1,293