Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ŝi estis nomita laŭ la patroflanka onklino de sia patrino, la Sankta Romia Imperiestrino Eleonora, kiu ankaŭ estis ŝia baptopatrino. La geedziĝo de la gepatroj de Eleonora estis farita kun la celo plifortigi la asertojn de la Nevers-filio de la Domo de Gonzaga al la Duklandoj de Mantuo kaj Montferrat kiam la ĉefa linio formortus. La Duko de Nevers, vasalo de la Regno de Francio, devis alfronti la opozicion de Ferrante II Gonzaga, Duko de Guastalla, kiu kalkulis kun la subteno de la Sankta Romia Imperio, la Regno de Hispanio kaj la Duklando de Savojo kaj tiel komencis la Milito de la Mantua Sukceso
, dum kiu la bebo Eleonora, kun siaj gepatroj kaj pli maljuna frato Karlo forlasas Mantuon, sed revenis unu jaron poste post la subskribo de la Traktato de Cherasco (19 junio 1631), sub kiu estis rekonitaj la rajtoj de Duko Karlo de Nevers super la Duklandoj de Mantuo (kiel la plej proksima vira parenco de la formortinta ĉefa linio de la Domo de Gonzaga) kaj Montferrat (pro la geedziĝo de lia heredanto kun Maria Gonzaga, la lasta pluviva ido de la ĉefa Gonzaga linio kaj heredantino de tiu Duklando, kiu estis pruve heredebla de inoj ĉar la Gonzagas akiris ĝin per geedziĝo al Margherita Paleologa en 1540); tamen unu monaton poste (30 aŭgusto 1631), la patro de Eleonora mortis pro tuberkulozo, kaj komenciĝis serio de politikaj konfliktoj inter Duko Karlo kaj ŝia bofilino, kiuj finiĝis per la forpelo de Margareta de Savojo (la patrino de Maria) de Mantuo.