Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Historio de Słupca devenas de la Mezepoko. La 15-an de novembro 1290 la pola duko Przemysł II donis al Słupca urbajn rajtojn. En 1296 la urbaj privilegioj de Słupca estis renovigitaj; ĉi-foje Słupca ricevis vicon da novaj privilegioj. Ĝi estas loĝata de proksimume 1000 homoj. La 11-an de novembro 1314 reĝo Władysław I la Klav-Alta donis al Slupca privilegion por establi monvendejon kaj produkti monerojn. Ekde 1314 ĝi situis en la Kalisza Voivodato de la Pola Reĝlando. En 1331 la urbo estis trudenirita kaj forbruligita de la germanaj kavaliroj. Defensiva muro de la longo de 1100 metroj estis konstruita inter 1375 kaj 1382. Dum la 13-jara milito (1454-1466) la urbo Slupca sendis 20 kavalirojn, same kiel aliaj 9 plej grandaj urboj de Granda Pollando. Antaŭ la fino de la 15-a jarcento Słupca estis loĝata de proksimume 2000 homoj. Dum la sveda okupo de Pollando
La urbo estis prirabita plurajn fojojn kaj post la Dua Sekcio de Pollando en 1793 ĝi estis aneksita de Prusio. En 1794 ĝi estis bazo por la pola Kościuszko Ribelo.