Kompletigu la sekvantan frazon: Sekvante la kolapson de la aŭtoritato de la Omajoj en la orientaj provincoj de la kalifujo post la morto de la kalifo Yazid, Abbad translokiĝis kun 2,000 el siaj "mawālī" (ne-arabaj, islamaj liberuloj aŭ klientoj) al Sirio, kie ili batalis kune kun la armeo de la omaja kalifo Marwan la 1-a ĉe la
Batalo de Marj Rahit en 684. En kontrasto, Zetterstéen asertas ke la kontingento de Abbad ĉe Marj Rahit konsistis el siaj propraj parencoj. Sekvante la decidan Umayyad-venkon en la batalo, Abbad serĉis retiriĝi al la norda araba oazurbo de Dumat al-Jandal, sed estis sendita fare de kalifo Abd al-Malik por alfronti komandanton de la Kufa-bazita, por-Alid ribelanto gvidanto al-Mukhtar al-Thaqafi ĉe iu punkto antaŭ 687. Abbad poste konsilis al la kalifo al-Walid I () kiam ĉi-lasta malsukcese provis anstataŭigi la fraton de la kalifo Sulayman en la linio de sinsekvo kun la filo de al-Walid Abd al-Aziz. Kvankam Zetterstéen asertas ke la morto-dato de Abbad ne estas konata, la historiistoj I. K. A. Howard kaj Khurshid Ahmad Fariq deklaras ke Abbad mortis en 718/19.