Kompletigu la sekvan frazon: La Usona Revolucio disigis lojalecojn en la komunumo, kun pluraj familioj apogantaj la konservativulojn dum aliaj preferis sendependecon. Multaj viroj batalis en bataloj aliloke en la ŝtato, kvankam malmulte da militado estis kondukita en kaj ĉirkaŭ Beaufort. Sekvante la kapton de proksima Savannah, Kartvelio, en 1778, britaj trupoj moviĝis por okupi Port Royal Island en malfrua januaro 1779, sed estis forpuŝitaj de milico sub la komando de William Moultrie en la Batalo de Beaufort. La areo estis sukcese okupita de la britoj poste en 1779, sed ili retiriĝis kiam Savannah
Ĝi estis sieĝita. La plej granda parto de la marborda Suda Karolino estis dominita de britaj trupoj post la Sieĝo de Charleston en 1780. Post la usona venko en la 1781 Siege of Yorktown (Sieĝo de Yorktown), la brita armeo komencis moviĝi for el la Lowcountry en la somero de 1782. Male al aliaj regionoj kiel Masaĉuseco kaj St. Augustine, Florido, praktike ĉiuj lojaluloj en Beaufort decidis resti. La gvidaj patriotoj de Suda Karolino inkluzive de la "Swamp Fox" Francis Marion kaj la "Game Cock" Thomas Sumter estis ĉiuj instrumentaj en konvinkado de la lojalista komunumo de Suda Karolino ne foriri, kaj certigi ke ilia posedaĵo kaj ili mem estus respektataj en la nova lando. Tiu fortostreĉo estis sukcesa, kaj en Beaufort praktike neniuj lojaluloj finfine foriris post la milito. La Traktato de Beaufort fiksanta la limon inter Suda Karolino kaj Kartvelio estis subskribita en la urbo en 1787.