La ribelo de Bar Kokhba (; "Mered Bar Kokhba") estis ribelo de la judoj de la romia provinco de Judeo, gvidita de Simon bar Kokhba, kontraŭ la Romia Imperio. Ĝi estis la lasta el tri gravaj judaj-romiaj militoj. La ribelo eksplodis kiel rezulto de religiaj kaj politikaj streĉitecoj, kiuj ekzistis en Judeo ekde la fino de la malsukcesa Unua Ribelo.
en 66<unk>73 p.K. Tiuj streĉitecoj estis pliseverigitaj per la establado de granda romia armea ĉeesto en Judeo, ŝanĝoj en administra vivo kaj la ekonomio, kune kun la ekapero kaj subpremado de judaj ribeloj de Mezopotamio ĝis Libio kaj Kirenajko. La proksimaj kialoj ŝajnas esti la konstruado de nova urbo, Aelia Capitolina, sur la ruinoj de Jerusalemo kaj la starigo de templo al Jupitero sur la Templo-Monto. La Ekleziaj Patroj kaj rabia literaturo emfazas la rolon de Rufus, guberniestro de Judujo, en provokado de la ribelo. La ribelo de Bar Kokhba rezultigis ampleksan malplenigon de la judiaj komunumoj, pli ol dum la Unua Juda-Romia Milito de 70 p.K. Laŭ Cassius Dio, 580 000 judoj pereis en la milito kaj multaj pli mortis pro malsato kaj malsano. Krome, multaj judaj militkaptitoj estis venditaj kiel sklavoj. La judaj komunumoj de Judeo estis detruitaj en mezuro kiun kelkaj akademiuloj priskribas kiel genocidon. Tamen, la juda loĝantaro restis forta en aliaj partoj de Palestino, prosperante en Galileo, Golano, Bet Shean Valley kaj la orientaj, sudaj kaj okcidentaj randoj de Judeo. Ankaŭ romiaj viktimoj estis konsiderataj pezaj. <unk>XXII "Deiotariana" estis dissolvita post gravaj perdoj. Krome, kelkaj historiistoj argumentas ke la dissolvo de Legio IX Hispana en la mezo de la dua jarcento povus esti rezulto de tiu milito. Provante forviŝi ĉian memoron pri Judeo aŭ Antikva Israelo, imperiestro Hadriano forviŝis la nomon de la mapo kaj anstataŭigis ĝin per Sirio-Palestino.