Kompletigu la sekvan frazon: Nicolau naskiĝis en Bukareŝto en 1889. Kiel studento en la Sankta Sava Mezlernejo, li amikiĝis kun Constantin Titel Petrescu kaj Mihail Cruceanu, kiuj ambaŭ poste fariĝis konataj kiel socialismaj militistoj. Post kiam li finis sian mezlernejan edukon, Nicolau trejnis kiel advokato, ricevante diplomon de la loka universitato, PhD en Parizo, antaŭ esti akceptita al la Bukareŝta Bar. Liaj unuaj kontaktoj kun la rumana socialisma movado, daŭre en malordo dum tiu periodo, venis tra lia membreco en la Bucharest's Study Circle of the Socialist Students (Bukareŝta Studo-Cirklo de la Socialismaj Studentoj) inter 1908 kaj 1909. Baldaŭ post kiam li komencis skribi por "România Muncitoare", la ĉefa socialisma gazetaro. Unu el liaj unuaj rimarkindaj kontribuoj estis lia korespondado de Italio, kritikante la reformisman sintenon de la loka socialisma partio. En 1911, "România Muncitoare" publikigis la kontraŭmilitisman manifeston de Nicolau "Al la rekrutoj". Memorante la kontribuon de la armeo en subpremado de la
1907 Kamparanoj-ribelo, la broŝuro vokis sur la novaj rekrutoj por elekti malsaman padon kaj rifuzi apogi la registaran subpremadon sur la postuloj de la laboristoj kaj la kamparano. Kiel rezulto, en majo 1912 li estis metita sub proceson antaŭ la Tribunalo de la Ilfov Distrikto, kie li reasertis la ideojn esprimitajn en la manifesto. Defendita de kolegoj socialistoj Mihail Gh. Bujor, Toma Dragu kaj Titel Petrescu, kaj de socialisma simpatianto Constantin Mille, Nicolau estis poste malkondamnita de la ĵurio. En junio 1912, kune kun Constantin Dobrogeanu Gherea, Ecaterina Arbore kaj aliaj, li reprezentis la Bukareŝtan Socialistan Klubon ĉe la Kvina Kongreso de la Socialdemokrata Partio de Rumanio (PSDR), estante elektita membro en la komitato de la eldonejo de la partio. Por eviti ĉikanadon de la aŭtoritatoj, Nicolau elektis forlasi Rumanion al Parizo, kie li daŭrigis siajn jurajn studojn en la Sorbono, kaj aliĝis al la franca sekcio de la Internacio de la Laboristoj.