Kiel sekvo de katastrofa konflikto kun Barato kiu kondukis al la sinsekvo
La komisiono Hamoodur Rahman, gvidata de ĉefĵuĝisto Hamoodur Rahman, indikis la brutalecon de la malsukceso kaj rompo de la civilaj-armeaj rilatoj inter la pakistana armeo en orienta Pakistano kaj la politika scienca sfero de Pakistano. Propagandantoj de la reformo ekkomprenis ke "neniuj instituciaj rimedoj por la kunordigo de ekstera kaj defenda politiko ekzistis", kaj ke la neformalaj administradoteknikoj utiligitaj de prezidanto Yahya Khan kaj ĉefministro Nurul Aminduring dum la Vintro-milito de 1971 ne estis taŭgaj por la longa distanco. Ekde tiam, la alvokoj estis faritaj de la influa sfero de la lando por krei la nacian sekurecan konsilion. La originoj de la Kabineta Komisiono pri Nacia Sekureco devenas de la ĉefministro de Pakistano, Zulfikar Ali Bhutto en majo 1976, post kiam la ŝtata parlamento forte malakceptis la proponon de la pakistana armeo pri starigo de la nacia sekureca konsilio.