Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Amsterdamo kaj De Graeff estis ĉe la pinto de sia potenco kaj en 1656 starigis ekspedicion sub Michiel de Ruyter al Mediteranea Maro kaj - en Karlo la 10-a Gustavo de Svedio milito kontraŭ Pollando
- alia sub Jacob van Wassenaer Obdam al la Balta Maro. Bonŝance por Nederlando, tiu milito finiĝis en Danzig estanta deklarita neŭtrala. La kvar obstinaj urbestroj decidis sendi Coenraad van Beuningen al Kopenhago por inciti Danion al milito kontraŭ Svedio. Je ĉies surprizo, meze de la vintro la sveda reĝo transiris de Jutlando, trans la Granda Zono, al Kopenhago. En dua ekspedicio por liberigi Kopenhagon, Witte de With partoprenis en la Batalo de la Sono. Cornelis de Graeff estis preta komenci la batalon kontraŭ Svedio, kontraŭ la konsilo de la Grandaj Pensiuloj. Kiam Karlo la 10-a neatendite mortis en 1660, Svedio faris pacon. Amsterdamo ankaŭ sendis admiralon Michiel de Ruyter kontraŭ la angloj, kontraŭ la ordoj de la parlamento de Nederlando. Malgraŭ tiuj diferencoj en aliro kun De Witt, li kaj De Graeff restis en bonaj kondiĉoj. De Witt en 1660 observis de Cornelis: "kun la sinjoro de Zuidpolsbroek, en nenio estis fari ion".