Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Salomono () estis orienta romia (bizanca) generalo el norda Mezopotamio, kiu distingiĝis kiel komandanto en la Vandalo-Milito
kaj la konkero de Nordafriko en 533/534. Li pasigis la plej grandan parton de la venonta jardeko en Afriko kiel ĝia ĝenerala guberniestro, kombinante la armean poŝton de "magister militum" kun la civila pozicio de pretoriana prefekto. Salomono sukcese alfrontis la grandskalan ribelon de la indiĝenaj berberoj ("Mauri"), sed estis devigita fuĝi sekvante armean ribelon en printempo de 536. Lia dua oficperiodo en Afriko komenciĝis en 539 kaj ĝi estis markita per venkoj super la berberoj, kiuj kondukis al la firmiĝo de la bizanca pozicio. Kelkaj jaroj da prospero sekvis, sed estis mallongigitaj per la rekondukita berbera ribelo kaj la malvenko kaj morto de Salomono ĉe la Batalo de Cillium en 544.