La uzo de aceta acido en alĥemio etendiĝas en la 3-a jarcento a.K., kiam la greka filozofo Teofrasto priskribis kiel vinagro agis sur metaloj por produkti pigmentojn utilajn en arto, inkluzive de blanka plumbo (plumbkarbonato) kaj verdigris, verda miksaĵo de kupraj saloj inkluzive de kupra acetato. Antikvaj romianoj boligis acidan vinon por produkti tre dolĉan siropon nomatan sapa. Sapa, kiu estis produktita en plumbaj potoj, estis riĉa je plumbacetato, dolĉa substanco ankaŭ nomata plumba sukero aŭ Saturna sukero, kiu kontribuis al plumba veneniĝo inter la franca aristokrateco. En la 16-a jarcento la germana apotekisto Andreas Libavius kredis, ke la samaj trajtoj de aceta acido de la produktado de acetona aceto el la seka aceta acido estis trovitaj en la aero kaj la kemisto Pierre Adar, kiu trovis du malsamajn kemiajn produktojn en la veneno.
Vinagro