Kompletigu la sekvantan frazon: En 1982 Patrese translokiĝis al Brabham kaj gajnis sian unuan venkon en tiu jaro
Granda Premio de Monako en sufiĉe sensaciaj cirkonstancoj. Patrese prenis la gvidon kiam Alain Prost kraŝis, nur por spini en malforta kondiĉo en la sekva rondiro. Tio lasis lin tria malantaŭ Didier Pironi kaj Andrea de Cesaris, kiuj ambaŭ haltis en la fina rondiro <unk> Pironi kun elektra malfunkcio kaj de Cesaris el fuelo. Poste en tiu sezono li ankaŭ gvidis la Aŭstra Grandpremio sed retiriĝis pro motora difekto. Patrese finis la sezonon deka, ĵus antaŭ sia samteamo Nelson Piquet. 1983 pruvis esti pli malfacila sezono. Patrese kraŝis malfrue en la vetkuro dum li gvidis en San-Marino - al la ĝojkrioj de la "tifosi", ĉar lia ŝunto signifis, ke li transdonis la vetkuro-venkon al Ferrari-ŝoforo Patrick Tambay. Li ankaŭ prenis poluso sur hejma grundo ĉe la itala Grandioza Premio, antaŭ ol lia motoro eksplodis en la fruaj stadioj de la vetkuro: en intervjuo en 2010 li diris, ke li suspektis, ke lia motoro estis forlasita en sia kvalifikaĵo, farante ĝin ekstreme potenca sed delikata, ĉar li ne estis ofertita novan kontrakton por la sekva jaro, kaj malvolis oferi siajn ŝancojn gajni sian hejman Grandiozan Premion por sia samteamano Nelson Piquet, kiu batalis por la Monda Ĉampioneco. Malgraŭ gajnado de dua venko en la Sudafrika Grandioza Premio, Patrese nur finis naŭa dum Piquet postulis sian duan ĉampionecon de ŝoforoj. Pasis sep jaroj antaŭ ol li denove vizitis la supran ŝtuparon de la podio.