Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La nomo de la urbo laŭdire devenas de la nomo de Kyi, unu el ĝiaj kvar legendaj fondintoj. Dum sia historio, Kievo, unu el la plej malnovaj urboj en Orienta Eŭropo, trapasis plurajn stadiojn de eminenteco kaj obskureco. La urbo verŝajne ekzistis kiel komerca centro jam en la 5-a jarcento. Slava setlejo sur la granda komercvojo inter Skandinavio kaj Konstantinopolo, Kievo estis alfluanto de la <unk>azaroj, ĝis ĝia kapto de la Varangoj (Vikingoj) meze de la 9-a jarcento. Sub la varanga regado, la urbo fariĝis ĉefurbo de Kieva Rusio, la unua orienta slava ŝtato. Tute detruita dum la mongolaj invadoj
en 1240, la urbo perdis la plej grandan parton de sia influo dum la sekvaj jarcentoj. Ĝi estis provinca ĉefurbo de marĝena graveco en la periferio de la teritorioj kontrolataj de ĝiaj potencaj najbaroj, unue Litovio, tiam Pollando kaj finfine Rusio.