Poste en la Dua Mondmilito "Atheltemplar" estis uzita sur konvojoj por transporti brulaĵon kaj provizojn al la Kola Inlet kaj la nordaj sovetiaj havenoj de Arkhangelsk kaj Murmansk. La unua el tiuj estis konvojo PQ 14, kiu alvenis en Murmansk la 19an de aprilo 1942. Dum tiu vojaĝo "Atheltemplar" estis difektita de glacio kaj ŝi estis riparita en Murmansk antaŭ ol ŝi velis por la revenvojaĝo kun konvojo QP 11.
Ĉu vi ne scias? Tiu konvojo estis atakita de germanaj destrojeroj, submarŝipoj kaj torpedobombistoj; denove "Atheltemplar" estis difektita sed ne estas klare ĉu la kialo estis glacio, malamika ago aŭ ambaŭ. Post atingado de Islando la 7an de majo 1942, "Atheltemplar" tiam revenis al Norda Ŝildoj por riparoj (kaj eventuale por la muntado de kroma kontraŭaviada defensiva armilaro). Ŝi forlasis la Tyne la 21an de junio 1942 por Loch Ewe kaj Islando, alvenante en Rejkjaviko la 16an de julio. La 7an de septembro 1942 ŝi velis por aliĝi al konvojo PQ 18 kiu foriris de Loch Ewe la 2an de septembro 1942. Tio estis la venonta provo provizi Sovet-Union ekde la katastrofaj perdoj suferitaj de la antaŭa konvojo PQ 17. "Atheltemplar", portanta 9,400 tunojn da Admiralty-fueloleo kaj plie 63 tunojn da sekaj stokoj, devis vojaĝi kun la konvojo al Archangel "per" Hvalfjörður, Islando, ordonita de ŝia majstro, Carl Ray.