Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - "Vergonha" estas imagita kiel procezo de "esti devigita malakcepti kaj senti honton pri la gepatra lingvo de oni (aŭ de siaj gepatroj) per oficiala ekskludo, humiligo en la lernejo kaj malakcepto de la amaskomunikiloj", kiel organizite kaj aprobite de francaj politikaj gvidantoj de Henri Grégoire pluen. "Vergonha" daŭre estas kontestata temo en moderna franca publika diskurso, kie iuj asertas, ke tia diskriminacio neniam ekzistis; ĝi estas ofte citata ekzemplo de aprobita sistema lingvmortigo. En 1860, antaŭ ol la lerneja instruado fariĝis deviga, denaskaj okcitanaj parolantoj reprezentis pli ol 39% de la tuta franca loĝantaro, kontraste al 52% de la francoparolantoj mem; ilia parto de la loĝantaro malkreskis al 26-36% fine de la 1920-aj jaroj.
, ĝi spertis alian akran malkreskon, al malpli ol 7% antaŭ 1993.