Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Gaddafi transformis Libion en novan socialisman ŝtaton nomitan "Jamahiriya" ("ŝtato de la masoj") en 1977. Li oficiale adoptis simbolan rolon en regado, sed restis estro de kaj la militistaro kaj la Revoluciaj Komitatoj respondecaj pri policado kaj subpremado de malkonsento. Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, la malsukcesaj limkonfliktoj de Libio kun Egiptujo kaj Ĉadio, subteno por eksterlandaj militistoj, kaj supozata respondeco por la Lockerbie-bombado en Skotlando lasis ĝin ĉiam pli izolita sur la monda scenejo. Aparte malamika rilato formiĝis kun Usono, Britio kaj Israelo, rezultigante la usonan bombadon de Libio en 1986 kaj la ekonomiajn sankciojn de Unuiĝintaj Nacioj. Ekde 1999, Gaddafi evitis pan-arabismon kaj instigis alproksimiĝo kun okcidentaj nacioj kaj panafrikanismo; li estis Prezidanto de la Afrika Unio de 2009 ĝis 2010. Meze de la araba printempo de 2011, protestoj kontraŭ ĝeneraligita korupto kaj senlaboreco eksplodis en orienta Libio. La situacio degeneris en civitan militon, en kiu NATO intervenis armee.
en la flanko de la kontraŭ-Gadafista Nacia Transira Konsilio (NTC). La registaro estis faligita kaj Gaddafi retiriĝis al Sirte, nur por esti kaptita kaj mortigita de NTC-militistoj.