Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kun la escepto de la sezonoj 1998 kaj 1999, la Maristoj estis ĉiujaraj defiantoj por la AL Okcidenta titolo de 1995 ĝis 2003. La sezono, aliflanke, vidis la falon de la Maristoj de disputo. Kun maljuniĝanta listo, la Maristoj iris al la Ĉia-Stela Paŭzo kun 9-matĉa malvenko, kaj 32<unk>54 sezona rekordo (.372) 17 ludoj malantaŭ la unua loko Texas Rangers. Post la All-Star-paŭzo, nekapabla ignori la teruran staton de sia teamo, la Maristoj donis al la teamo kompletan revizion, interŝanĝante Freddy García al la Chicago White Sox por Miguel Olivo, Jeremy Reed, kaj Mike Morse kaj movante maljuniĝantajn kaj luktajn ludantojn for de la centra scenejo (plej precipe, liberigante Gold Glover kaj fanfavoraton John Olerud) kaj enigante pli ol dekduon de negravaj ligvokoj en la 25-homan liston. La fino de la sezono estis vigligita de Ichiro rompante la unu-sezonan rekordon de George Sisler de 257 sukcesoj (finante kun 262) kaj de okazaĵoj honorantaj la emeritiĝon de Mariner-ikono Edgar Martínez. Nur kelkajn tagojn post la fino de la sezono, la Maristoj maldungis la manaĝeron Bob Melvin. La 20-an de oktobro 1995, la Maristoj sciigis la subskribon de Mike Hargrove, kiu gvidis la Cleveland Indians preter la Maristoj en la 1995-datita ALCS
, kiel ilia nova manaĝero. En la ekstersezono, la Maristoj kaj Bavasi surprizis la adorantojn kaj la lokan gazetaron subskribante du ĉefajn liberajn agentojn, trian bazulon Adrián Beltré kaj unuan bazulon Richie Sexson, finante iujn akuzojn de adorantoj, ke la organizo nur volis fari pecetajn subskribojn kaj komercojn.