Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Berendrecht estas malnova paroĥo, kiu jam estis menciita en 1184 kaj en 1212 kiel posedaĵo de Godfried van Schoten, sinjoro de Breda. La historio de Berendrecht ĉiam restos proksime ligita kun la batalo kontraŭ akvo. Dum multaj jaroj digo-konstruistoj batalis per primitiva rimedoj por protekti la loĝantojn kontraŭ la perforto de akvo. La vilaĝo estis plurfoje inundita kaj parte detruita, interalie dum la 13-a, 14-a, 16-a kaj 17-a jarcentoj. En 1328 Berendrecht estis forkonsumita de akvo, kaj estis proponita al pli alta tero kiu estis cedita de la municipo Zandvliet. La vilaĝo estis inundita denove en februaro 1953
Mi esperas por la lasta fojo. La vilaĝo multe suferis de eksterlandaj armeoj kaj ofte kuŝis en la rekta pafilinio dum la batalo inter la nordaj Nederlandoj kaj la hispanoj. Ambaŭ de tiuj militantaj partioj ofte uzis la taktikon de strategia inundado por ataki Fort Lillo, kaj la fortikaĵon De Frederik kiu intertempe malaperis, kaj la plifortikigitan blokon Zandvliet por devigi senposedigon. La loĝantaro estis submetita al la ĉiam ŝanĝiĝantaj militantaj partioj por eksterlandaj armeoj. En la 15-a jarcento la Monnikenhof estis fondita, loĝejo kun kortoj kaj lagetoj, grandioza por tiu tempo. Ĝi apartenis al la abatoj kaj sinjoroj de la Sint-Michielsabdij de Antverpeno. La Monnikenhof situis en la nuna distrikto de Viswater. En 1958, Berendrecht kaj Zandvliet kaj Lillo estis kunigitaj en Antverpeno kaj la polder-pejzaĝo estis plejparte eksproprietigita por la havenetendaĵo.