La 13an de septembro 1470 post kiam Eduardo la 4-a estis logita norde por trakti ribelantojn, Warwick alteriĝis ĉe Plymouth levante Lancastrian ribelon en sia malantaŭo. Eduardo estis devigita fuĝi al Flandrio, kaj Henriko la 6-a estis readaptita al la trono de Anglio la 3-an de oktobro. Kiam Eduardo la 4-a revenis, alteriĝante en Ravenspur, Yorkshire, la 14-an de marto 1471, Devereux aliĝis al li por la venko en la Batalo de Barnet
la 14-an de aprilo 1471, kiu denove senpovigis Henriko la 6-a. Walter Devereux estis asignita por kolekti pli da soldatoj en Shropshire, kaj Herefordshire, kaj batalis ĉe la Batalo de Tewkesbury la 4an de majo 1471 kie Eduardo la 4-a finfine certigis sian tronon. Devereux estis ĉe la flanko de la reĝo kiam li eniris Londono en triumfo, kaj estis unu el la sinjoroj kiuj ĵuris en la Parlamento Ĉambro ĉe Westminster la 3an de julio 1471 por akcepti Eduardo, Princo de Kimrujo, kiel heredonto de la krono. La 27an de aŭgusto li ricevis la povon ricevi la submetiĝon de ĉiuj ribelantoj en Suda Kimrio kaj la marĉoj, kaj starigi armeon en Suda Kimrio, Worcestershire, Gloucestershire, Herefordshire, Shropshire, kaj la marĉoj por rezisti Jasper Tudor.