Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1672, la Franca-Nederlanda Milito eksplodis, kun Brandenburg-Prusio implikita kiel aliancano de la Nederlanda Respubliko. Tiu alianco estis bazita sur traktato de 1669, kaj rezultigis francan okupon de Brandenburg-prusa Kleve. En junio 1673, Frederiko Vilhelmo forlasis la nederlandan aliancon kaj finis subvencian traktaton kun Francio, kiu en rendimento retiriĝis de Kleve. Kiam la Sankta Romia Imperio deklaris militon kontraŭ Francio, tiel nomata "Reichskrieg", Brandenburg-Prusio denove ŝanĝis flankojn kaj aliĝis al la imperiaj fortoj. Francio premis sian alianculon Svedion por malŝarĝi ŝin per atako de Brandenburg-Prusio de la nordo. Karlo la 11-a de Svedio, dependa de francaj subvencioj, kontraŭvole okupis la Brandenburgian Uckermark en 1674, komencante la germanan teatron de la Scanian Milito (Brandenburga-Sveda Milito). Frederiko Vilhelmo reagis senprokraste marŝante siajn armeojn de Rejno ĝis norda Brandenburgo, kaj renkontis la malantaŭon de la sveda armeo, kiu estis en la procezo de transiro de marĉo, en la Batalo de Fehrbellin
(1675). Kvankam malgranda batalado laŭ milita perspektivo, la venko de Frederick William montriĝis esti de grandega simbola signifo. La "Great Elector" komencis kontraŭofensivon, persekutante la retiriĝantajn svedajn trupojn tra sveda Pomerio.