Kompletigu la sekvan frazon: Agârbiceanu vizitis Bukareŝton, la ĉefurbon de la Malnova Regno, en 1906, kaj sendis entuziasmajn vojaĝnotojn por "Unirea". Ĉe la Jubilea Ekspozicio de la regno, li hazarde renkontis la kritikiston Eugen Lovinescu, kiu memoris lin kiel videble "poetan animon [...] descenditan de liaj montoj en la citadelon de niaj zorgoj, fiereco kaj aspiroj". Li fariĝis regula kontribuanto al la bukareŝta naciisma revizio "Sămănătorul", kiu donis "De la țară" sonoran bonvenon, kaj poste al la maldekstra rivalo de "Sămănătorul", "Viața Românească". Kiel Agârbiceanu memoris proksimume kvindek jarojn poste, lia indiferenteco al la ideologia kolizio inter la du kluboj igis lin publike riproĉita de Nicolae Iorga de "Sămănătorul", kiu neniam plene pardonis lian transgreson. Kun liaj fojaj esploroj de la vivo en la Aĝa Regno antaŭ kaj post la
Post la ribelo de la kamparanoj en 1907, Agârbiceanu ankaŭ turnis sin al kritiko de ĝiaj institucioj. Unu el liaj unuaj kontribuoj en la revuo "Neamul Românesc" de Iorga estis artikolo festanta la decidon de reĝo Karolo la 1-a pardoni la ribelantojn, kaj aliĝante al la aro de voĉoj postulantaj pli, kaj pli grandajn, reformojn. De 1909, post kiam li repaciĝis kun Iorga, li ankaŭ estis unu el la regulaj verkistoj por tiu revuo.