La 19-an de oktobro, la centraj potencoj komencis la decidan duan provon rompi la Aliancitajn Cobadin Fortikajn Liniojn. La dekstra flanko de la fortoj estis taskita per la decida bato sed ĝia komenca atako atingis malmulton. Nur la kavaleriodivizio de generalo Kolev, plifortikigita per infanteriunuoj, denove ĝuis iom pli grandan sukceson. Estis en tiu malfacila situacio ke la kavalerio pruvis la avantaĝon de sia moviĝeblo kaj sukcesis venki la pezan malamikan fajron la 20an de oktobro. Trompi la ĉefan defendlinion, generalo Kolev puŝis la rumanojn kaj rusojn reen al la grava vilaĝo Topraisar kaj minacis ilian flankon. Tio kaj la sukceso de la maldekstra flanko de la Centraj Potencoj igis la Aliancitajn poziciojn neteneblaj kaj ili baldaŭ komencis ĝeneralan retiriĝon. Sekvante liajn ordojn, generalo Kolev komencis sian postkuron preskaŭ tuj, venkis la retiriĝantajn rumanojn kaj rusojn ĉe Constanţa, kaj eniris la esencan havenurbon. Tiuj sukcesoj permesis al la bulgara Tria Armeo avanci proksimume 80 kilometrojn kaj supozi defensivajn poziciojn laŭ la plej mallarĝa parto de Dobruja inter la Danubo kaj Nigra Maro kiu en victurno permesis al Field Marshal Mackensen temigi la transiron de la rivero ĉe Svishtov kaj la operacioj
kontraŭ Bukareŝto estis farendaj kune kun la germana 9-a armeo.