Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Apogante kelkajn aspektojn de la teorioj de Dobrogeanu-Gherea koncerne la manierojn en kiuj servutismo estis supoze daŭrigita, en diskreta formo, eĉ post la 20-a jarcento, Pătrășcanu defiis sian rifuzon esplori la efikojn de kapitalismo en kamparaj lokoj. Laŭ Pătrășcanu, la establado de biendomaj luantoj, kiun li rigardis kiel la kialon de la ribelo de 1907
kaj aliaj, pli malgrandaj, kamparanaj ribeloj, ne estis signo de longedaŭra feŭdismo, sed unu el la kapitalisma penetro en agrikulturon. Kontraŭdirante la socialdemokratajn ideologojn Lothar Rădăceanu kaj Șerban Voinea (kiun li akuzis ke li perdis kontakton kun la laborista klaso), Pătrășcanu teoriis ke la rumana etburĝaro ŝrumpas sub premo de sukcesaj kapitalistoj, dum malaprobante la nocion ke ŝtatoficistoj apartenis al la burĝa klaso.