En decembro de la sama jaro, la Armeo de Norda Virginio de generalo Robert E. Lee venkis la Armeon de Potomac de generalo Ambrose E. Burnside en la Batalo de Fredericksburg, kie uniotrupoj plurfoje faris frontajn atakojn trans malferma tereno kontraŭ fortikaj konfederaciaj pozicioj. La serio de sudaj venkoj venis al fino kiam Robert E. Lee estis decide venkita ĉe la Batalo de Gettysburg inter 1 kaj 3 julio 1863 de la Armeo de la Potomac sub generalo George G. Meade. Tio estas rigardita de la plej multaj historiistoj kiel la turnopunkto de la Civita Milito. La Retiriĝo de Gettysburg estis peniga, kaj la malfortigitaj sudkarolinoj denove estis venkitaj ĉe la Batalo de Observo-Monto
en novembro 1863. La pluvivantoj de la origina 1a Suda Karolino retiriĝus de la fortoj de la Unio ĉe la Batalo de la Bieno de Chaffin en septembro 1864, sed en ilia lasta grava ago de la milito, la Dua Batalo de Profunda Fonto, ili devigis retiriĝon de la Unio. Post la kapitulaco de la Sudŝtatoj, la 1-a Suda Karolino estis vokita denove en 1898 por partopreni en la hispan-usona milito, sed ne vidis ajnan gravan batalon.