Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 2005, Buehrle komencis la sezonon kun 10<unk>3 rekordo, 2.58 ERA kaj 1.11 WHIP. La 16-an de aprilo, li finis ludon kontraŭ la Seatlo-Marinistoj en nur 1 horo kaj 39 minutoj, cedante nur unu kuron kaj tri trafojn (ĉiuj al Ichiro Suzuki), kaj subtenita de nur du White Sox-kuroj, ambaŭ hejmoj de Paul Konerko. En la ludo li ĵetis nur 106 ĵetojn. Subtrahante la tempon pasigitan inter la ludperiodoj, la ludo daŭris nur kelkajn minutojn. Buehrle estis selektita al la American League All-Star Team, kaj estis nomita la komenca ĵetisto post Roy Halladay ne povis ludi pro rompita gambo kaj ĵetis du ludperiodojn, permesante neniujn kurojn kaj frapante tri batistojn dum gajnado de venko. La vico de Buehrle de 49 sinsekvaj komencoj de ses aŭ pli da ludperiodoj finiĝis la 1-an de aŭgusto 2005 post kiam li estis elĵetita pro frapado de Baltimore Orioles eksterterulo B. J. Surhoff. Dum la White Sox-finalo, Buehrle lanĉis kompletan ludon kontraŭ la Los Angeles Angels of Anaheim (Los Angeles Anĝeloj de Anaheim) en ludo 2 de la ALCS.
, la unua el kvar sinsekvaj kompletaj ludoj por White Sox startoj. La 25-an de oktobro 2005, Buehrle iĝis la unua ĵetisto en la historio de la Monda Serio kiu komencis kaj savis sinsekvajn ludojn, gajnante neniun decidon en ludo 2 kaj sian unuan karieron en ludo 3 de la Monda Serio de 2005, kiun la Sox balais de la Houston Astros, gajnante sian unuan mondan ĉampionecon ekde 1917.