Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam Margareta, ŝia filo kaj bofilino (Anne) estis pretaj sekvi Warwick reen al Anglio, la tabloj denove turniĝis en favoro de la Yorkistoj, kaj la grafo estis venkita kaj mortigita de la revenanta reĝo Eduardo la 4-a en la Batalo de Barnet
La 14-an de aprilo 1471. Margareta estis devigita gvidi sian propran armeon en la Batalo de Tewkesbury la 4an de majo 1471, en kiu la Lancastrian fortoj estis venkitaj kaj ŝia deksepjara filo Eduardo de Westminster estis mortigita. La cirkonstancoj de la morto de Eduardo neniam estis klarigitaj; oni ne scias ĉu li estis mortigita en la vera batalo aŭ ekzekutita post la batalo fare de la Duko de Clarence. Dum la antaŭaj dek jaroj, Margareta akiris reputacion por agresemo kaj krueleco, sed post ŝia malvenko ĉe Tewkesbury kaj la morto de ŝia sola filo, ŝi estis tute rompita en spirito. Post kiam ŝi estis kaptita fare de William Stanley ĉe la fino de la batalo, Margareta estis malliberigita per la ordo de reĝo Eduardo. Ŝi unue estis sendita al Wallingford Castle kaj tiam estis transdonita al la pli sekura Turo de Londono. Henry VI ankaŭ estis malliberigita en la Turo en la maldormo de Tewkesbury kaj li mortis tie en la nokto de 21 majo; la kialo de lia morto estas nekonata, kvankam reĝmortigo estis suspektita. En 1472 ŝi estis metita en la prizorgon de sia iama servistino Alice Chaucer, Dukino de Suffolk, kie ŝi restis ĝis elaĉetita de Ludoviko la 11-a en 1475.