Resumu la artikolon:  Kiel mort-defiaj riskagaĵoj iras, ĵetante vin de 60-futa alta platformo sur la dorso de la ĉevalo en nur 12 futojn de akvo devas certe esti tie supre kun unu el la plej frenezaj. Sed en Atlantic City en la 1920-aj jaroj, ĵeti ĉevalon de platformo preskaŭ duoble pli alta ol 10-metra olimpika plonĝbreto estis ĉiutaga okazaĵo. Cetere, se vi bone faras ĝin, vi akiros famon. Malsupreniru por vidi la filmeton. Nekredeble: la ĉevaloj plonĝis de plataĵoj 40-60 futojn altajn en 12 futojn da akvo. La ludo estis tre populara en la cirkoj de Usono. Sed je la fino de la 20-aj jaroj en Atlantic City oni komencis fari spektaklojn ĉie. La mirinda spektaklo estis nur unu el la spektakloj ofertitaj en la Ŝtala Piero de Atlantic City, kiu malfermiĝis en 1898 kaj iam estis la plej fama distraĵo de Ameriko. Plonĝanta ĉevalo alvenis sur la moleo en la 1920-aj jaroj, fariĝinte fiksaĵo de vojaĝantaj cirkoj antaŭe. Ĝi iĝus la ĉefa altiro ĉe Steel Pier, kun homamasoj kolektiĝantaj por miri pri la danĝera atingo kiam la ĉevalo flugis de la fino de 40 kaj 60 futoj da platformoj. Annette French, kiu plonĝis de ĉevaloj de 1928 ĝis 1935, ĵetante sin de la platformo du ĝis ses fojojn tage, diris al la New York Times en 2008: 'Ni estis la steloj de la promenado. Ĉiu devis vidi la plonĝantan ĉevalon. Tion ĉiuj memoris. Ni estis bonkvalitaj. Glamour: la rajdanto surmetis naĝkostumon antaŭ ol salti de la platformo. Sekura: tiuj, kiuj prizorgas la ĉevalojn, diras ke ĝi estis sekura - kun nur kelkaj rompitaj ostoj jare. Bone konservita: Annette French diris, ke la bestoj "vivis la vivon de Riley" kaj ĝi ne estis kruela. La fratino de sinjorino French, Sonora Webster Carver, estis verŝajne la plej konata el la ĉevalplonĝistoj, kies rakonto estis eternigita en la filmo de Disney de 1991 Wild Hearts Can't Be Broken. Ŝi faris sian unuan plonĝon en la aĝo de nur 15 jaroj, en 1923, kaj iĝis unu el la plej bonaj en la komerco. Sed en 1931 ŝia kariero povis finiĝi tro frue, kiam...
Ĉevalplonĝado disvolviĝis en Usono en la frua parto de la 20-a jarcento. La kastristo vidis virinon faligi sian ĉevalon de 40-60 futoj alta platformo. La ĉevalo kaj la rajdanto tiam alteriĝus en lageto de akvo nur 12 futojn profunda. Ĝi iĝis unu el la plej popularaj lokoj de Atlantika Urbo en la 1920-aj jaroj. Nekredeble, malgraŭ zorgoj pri la bonfarto de bestoj, la akrobacioj daŭris ĝis 1978.