Kompletigu la sekvan frazon: En 1809, Supra Peruo, moderna Bolivio, vidis la kreadon de du ĥuntoj en respondo al la situacio en Hispanio; rapida respondo de la vicreĝoj de Lima kaj Bonaero disbatis la ribelon, kaj Supra Peruo venis sub la kontrolon de la Vicreĝeco de Peruo, kiu defendis ĝin forte. La sekvan jaron, Bonaero mem formis ĥunton kiu forigis la lokan vicreĝon de potenco. La ĥunto, prezidata de Cornelio Saavedra, disetendiĝis por inkludi deputitojn de la aliaj provincoj kaj iĝis konata kiel la "Junta Grande", aŭ la "Granda ĥunto". Du kampanjoj estis ordonitaj de la Junta Grande por akiri subtenon por la revoluciaj ideoj de Bonaero. La unua el tiuj estis provo konkeri Supran Peruon. Komenca venko en la Batalo de Suipacha kondukis al renversiĝoj kaj la rojalista venko en la Batalo de Huaqui. La dua kampanjo temigis Asuncion en najbara Paragvajo. Bonaero sendis 1.100 soldatojn sub generalo Manuel Belgrano al Asunción, atendante esti bonvenigita kiel liberigantoj; anstataŭe, ili estis venkitaj ĉe
Paragvajo kaj Tacuarí de lokaj paragujaj trupoj. La rojalista guberniestro en Asunción tiam iĝis maltrankvila pri la lojaleco de siaj viroj, kaj malmobilizis la venkajn unuojn. Malkontento disvastiĝis, kaj en majo 1811 ribelo renversis la guberniestron, kun paragvaja sendependeco estanta deklarita baldaŭ poste.