Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Ene de tagoj de la sendependeco de Belgio
, "Administracio por Publika Sekureco" ("Administration de la Sûreté Publique") estis instalita por protekti la novan ŝtaton kontraŭ provoj de la nederlanda reĝo Vilhelmo la 1-a por subpremi la belgajn ribelantojn. La Publika Sekureco havus du estrarojn, unu estus la eksterterana polico kaj la alia la sekureca servo. Kiel sekureca servo, Publika Sekureco devis protekti la belgan ŝtaton kontraŭ nederlandaj spionoj kaj respublikanoj. Inteligenta kolekto okazis nur interne: spionado eksterlande estis konsiderita ebla malobservo de la neŭtraleco de la lando, kiu estis trudita de la aliaj eŭropaj ŝtatoj kiel kondiĉo por belga sendependeco. La servo iniciatis kontaktojn kun eksterlandaj spionservoj preskaŭ de la komenco, konstruante proksimajn rilatojn kun aliaj eŭropaj sekretaj servoj. Post paco kun Nederlando, la servo temigis subfosajn elementojn, sukcese malhelpante provon de respublikana puĉo instigita de Karl Marx en 1848. Aliaj sukcesoj inkluzivas la formadon de improvizita eksterlanda spionservo dum la Franca-Prusia Milito de 1870 por subteni la belgan armeon, kiu gardis por ebla invado de Belgio.