Kompletigu la sekvan frazon: Germanio establis administracion sub la guberniestro Wilhelm Solf en 1900, kiu utiligis tradiciajn gvidantojn por efektivigi politikojn. Li nomumis Mataafa Iosefo kiel supera ĉefo kaj kreis ambaŭpartia konsilantaro de konsilistoj konsistanta el ĉefoj de ambaŭ reĝaj linioj kaj distriktaj estroj por doni gvidadon pri politiko. Laŭ la kondiĉoj de la Germana Kolonia Leĝo de 1888, germanaj kolonioj ne estis parto de la federacia unio, sed ili ankaŭ ne estis konsideritaj eksterlandaj. Tiel, leĝoj kiuj estis etenditaj al la kolonioj foje traktis loĝantojn kiel civitanojn kaj aliajn fojojn kiel fremdulojn. Indiĝenaj subjektoj en la kolonioj ne estis konsideritaj kiel germanoj, sed estis permesitaj naturaliĝi. Naturigo postulis dek jarojn da loĝado en la teritorio kaj pruvo de sendependa laborado. Ĝi estis aŭtomate donita al ĉiuj membroj de familio, signifante ke infanoj kaj edzinoj derivis la naciecon de la edzo. La Nacieco-Leĝo de 1913 ŝanĝis la bazon por akirado de germana nacieco de loĝejo ĝis patrilinealico, sed ne ŝanĝis derivitan naciecon. Je la ekapero de la unua mondmilito, en 1914, la ekspedicia trupo de Samoo surteriĝis kaj
okupita Germana Samoo. La germana guberniestro kapitulacis kaj milita administracio estis establita de Nov-Zelando.