Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La familio poste fuĝis al Madrido en julio 1936. Kiam la familio alvenis, la grandurbo estis tenita fare de Respublikanaj trupoj kiuj rezistis provitan invadon de la naciistoj. Tamen, en oktobro, la naciismaj fortoj decidis sieĝi la urbon.
kaj Julián estis rekrutita en la Respublikanaj rezervaj fortoj kaj gvidis muletan teamon kiu transportis provizojn. Dume, Bahamontes, kune kun sia patrino kaj fratinoj, fuĝis al la vilaĝo Villarrubia de Santiago pro la intensiĝantaj aeratakoj en Madrido. Ili estis akompanitaj fare de Julián post la milito, sed la familio daŭre luktis; ĉar li estis kun la respublikanoj, la malvenkanta flanko, la patro de Bahamontes ricevis neniun pension kaj li estis devigita rompi ŝtonojn por vojkonstruado por gajni sufiĉe da mono por la familio. La juna Bahamontes turnis sin al ŝtelo por subteni sin kaj la familion; li saltus en la remorkojn de kamionoj de ponto super vojo antaŭ ol plenigi sakon per manĝaĵo de la remorko. Li ankaŭ elterigis verajn municiojn el tranĉeoj de la civita milito por vendi ilin kiel metalskrapon.