Kompletigu la sekvan frazon: Minh Mạng estis konsiderata kiel en kontakto kun la zorgoj de la loĝantaro. Oftaj lokaj ribeloj memorigis lin pri ilia malfacila situacio. La posteuloj de la malnova Lê-dinastio instigis malkonsenton en la nordo, alparolante ne nur la kamparanaron sed ankaŭ la katolikan malplimulton. Ili provis aligi eksterlandan helpon promesante malfermi sin al la misiistoj. Lokaj gvidantoj en la sudo estis ĉagrenitaj pro la perdo de la relativa politika aŭtonomio kiun ili ĝuis sub Duyệt. Kun la morto de Duyệt en 1832, forpasis forta defendanto de kristanismo. Katolikoj estis tradicie inklinaj aliĝi al ribelmovadoj kontraŭ la monarkio pli ol la plej multaj vjetnamoj kaj tio eksplodis post la morto de Duyệt. Minh Mạng ordonis, ke Duyệt estu postmorte akuzita kaj ke cent vipoj estu aplikitaj al lia tombo. Tio kaŭzis indignon kontraŭ suduloj kiuj respektis Duyệt. En julio 1833,
ribelo eksplodis sub la gvidado de lia adoptita filo, Lê Văn Khôi. Historia opinio estas dividita kun akademiuloj kontestantaj ĉu la tombo malhonoro aŭ la perdo de suda aŭtonomio post la morto de Duyệt estis la ĉefa katalizilo. La ribelantoj de Khôi prenis Koĉinĉinon sub sian kontrolon kaj proponis anstataŭigi Minh Mạng per filo de princo Cảnh. Khôi prenis kiel ostaĝon la francan misiiston Joseph Marchand ene de la citadelo, pensante ke lia ĉeesto gajnus katolikan subtenon. Khôi rekrutis siaman subtenon, kiu estis venonta kaj helpis meti Minh Mạng sur la defendon por periodo.