Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĉi tiu politiko de artefarita izoligo de la Manĉuroj de la nordoriento de la resto de Ĉinio ne povis daŭri eterne. En la 1850-aj jaroj, granda nombro da manĉuraj standardistoj estis sendita al centra Ĉinio por batali kontraŭ la Taiping-ribelantoj
Ĉu vi ne scias? (Ekzemple, nur la provinco Heilongjiang <unk>, kiu tiutempe inkluzivis nur la nordan parton de hodiaŭa Heilongjiang <unk>, kontribuis 67,730 standardistojn al la kampanjo, el kiuj nur 10<unk>20% postvivis). Tiuj malmultaj, kiuj revenis, estis malkuraĝigitaj kaj ofte disponigitaj al opiomaneco. En 1860, en la sekvo de la perdo de "Ekstera Manĉurio", kaj kun la imperiaj kaj provincaj registaroj en profunda financa embaraso, partoj de Manĉurio iĝis oficiale malfermitaj al ĉina setlejo; ene de kelkaj jardekoj, la Manĉuroj iĝis malplimulto en la plej multaj el la distriktoj de Manĉurio.