Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Dua kaj pli granda ekspedicio
sendita de la Kangxi-Imperiestro, kune kun tibetaj trupoj sub Polhane (ankaŭ literumita Pho-lha-nas) de Tsang kaj Gangchenney (ankaŭ literumita Kang-chen-nas), la guberniestro de Okcidenta Tibeto, forpelis la Dzungarojn el Tibeto en 1720. Ili alportis Kelzang Gyatso kun ili de Kumbum al Lasao kaj li estis kronita kiel la sepa Dalai-lamao en la Potala en 1721, aŭ en novembro 1720. Li prenis la novicajn ĵurojn de monaĥo de la 5-a Panĉen-lamao Lobsang Yeshi, kiu donis al li la nomon Kelsang Gyatso. Li prenis la Gelong-votojn (plena preskribo) de Lobsang Yeshi en 1726. Li ricevis instruojn de la tutoro de Lobsang Yeshi, la abato de la monaĥejo Gyumey kaj ankaŭ de la abato de la monaĥejo Shalu, Ngawang Yonten pri ĉiuj gravaj budhanaj filozofiaj disertaĵoj kaj iĝis majstro en kaj sutro kaj tantra. Li estis granda sciencisto kaj verkis multajn librojn, precipe pri tantro. Li ankaŭ estis fama poeto kiu, male al la 6-a Dalai-lamao, Tsangyang Gyatso, okupiĝis ĉefe pri spiritaj temoj.