Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En majo 1945 milito finiĝis
kaj la diktaturo de Hitler kolapsis: post julio 1945 Leipzig kaj la ĉirkaŭa regiono estis administritaj kiel parto de la sovetia okupacia zono. En majo 1946, aliĝinte al la lastatempe formita SED (partio), Schubart-Fikentscher ricevis de la Universitato de Leipzig la habilitation (pli alta akademia grado) kiu ne estis havebla al ŝi dum la antaŭaj dek du jaroj. Habilitado estis normale nur aljuĝita kontraŭ nova peco de akademia esplorado, sed en tiu kazo la universitato aljuĝis al ŝi la gradon surbaze de monografio kiun ŝi jam skribis kaj publikigis kelkajn jarojn pli frue dum ŝiaj pliaj esploroj pri la Brünner Schöffenbuch. La germanaj universitatoj estis tiutempe serioze elĉerpitaj, dum la masakro de milito kaj amasa elmigrado forlasis la tutan regionon senespere malmulte da labor-aĝa loĝantaro. En 1948 Wilhelm Schubart estis persvadita el emeritiĝo por akcepti profesorecon en Antikva Historio en la Universitato de Leipzig., kies profesora seĝo ŝi (neformale) okupis, finis la militon kiel armea oficiro, kaj en 1946 akceptis profesorecon en la Universitato de Göttingen (en la ), sed ankoraŭ la universitataj aŭtoritatoj de Leipzig hezitis pri kiel administri sian profesorecon kaj nomumi anstataŭ li la virinon, kiu faris la laboron ekde 1943.