Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - la tiama ĉefministro de Israelo Ariel Ŝaron komencis politikon de malengaĝiĝo
de la Gaza Sektoro en 2003. Tiu politiko estis plene efektivigita en aŭgusto 2005. La anonco de Ŝaron, ke li forlasos Gazaon, estis terura ŝoko por liaj kritikistoj kaj maldekstre kaj dekstre. Unu jaron antaŭe, li komentis, ke la sorto de la plej malproksimaj setlejoj en Gazao, Netzararem kaj Kfar Darom, estis rigardata en la sama lumo kiel tiu de Tel Aviv. La formalaj anoncoj por evakuado de dek sep setlejoj en Gazao kaj aliaj kvar en Cisjordanio en februaro 2004 reprezentis la unuan renversiĝon por la setlanta movado ekde 1968, disigante la partion de Ŝaron. Ĝi estis forte subtenata de la ministro pri komerco kaj industrio Ehud Olmert kaj Tzipi Livni, la ministro pri enmigrado kaj sorbado, sed la ministro pri eksteraj rilatoj Silvan Shalom kaj la ministro pri financoj Benjamin Netanyahu forte kondamnis ĝin. Estis ankaŭ necerte tiutempe ĉu tio estis simple la komenco de plia evakuado.