En 1996, Johnson revenis al Baltimoro kiel la manaĝero de la Orioles je trijara, 2.25 milionoj USD kontrakto. La Orioles iris 71-73 la antaŭan jaron, sed la teamo havis promesantan talenton por iri kun estontaj Hall of Famers Cal Ripken, Jr, Mike Mussina, Eddie Murray, kaj Roberto Alomar. La teamo iris 88 kontraŭ 74, finante kvar ludojn malantaŭ la New York Yankees en la AL Orienta sed ĝi estis sufiĉe bona por la sovaĝa karto per tri ludoj. Ĝi estis la unua vojaĝo de la Orioles al la postsezono ekde gajnado de la Monda Serio en 1983. La Orioles renkontis la Cleveland Indians en la Dividenda Serio, la defenda ĉampiono de la Amerika Ligo kiu venkis en 99 ludoj, la plej bona en la majoroj tiun sezonon. La Orioles gajnis la unuajn du ludojn antaŭ Cleveland devigis ludon 4 kun venko, kaj ili estis unu ludperiodo for de devigado alia antaŭ ol la Orioles kolektiĝis kun Alomar du-el-RBI ununura, kaj li donis al ili la antaŭecon en la 12-a sur hejmo kuris kiu liveris Baltimore al la Ĉampioneco-Serio
la New York Yankees. La Orioles gvidis la Ludo 1 4<unk>3 en la sepa ludperiodo antaŭ ol flugpilko trafita de Derek Jeter estis kontraŭleĝe kaptita super la barilo fare de adoranto Jeffrey Maier super la manoj de Tony Tarasco kiu ligis la ludon. La New York Yankees venkis en la ludo en la dekunua ludperiodo, kaj dum la Orioles resaltis por venki en ludo 2, la New York Yankees tiam venkis en la venontaj tri; ludo 3 vidis blovitan gvidon de la Orioles en la oka ludperiodo, kiu turnis 2-1 gvidon en 5-2 malvenkon, dum la New York Yankees gajnis tri kurojn en la oka en ludo 4 por blovi malferman 8-4 decidon, dum ludo 5 vidis la New York Yankees gajni ĉiujn kurojn, kiujn ili bezonis en la tria ludperiodo por 6-4.