Komence de la unua mondmilito, Kirchheim iĝis komandanto de kompanio en la Hannovera Jäger-bataliono n-ro 10. Kun sia bataliono li partoprenis en la bataloj sur la okcidenta fronto, kie li estis promociita al kapitano la 24-an de aŭgusto 1914. La saman tagon Kirchheim estis pafita en la kolo dum li provis kapti anglan baterion ĉe Fontaine aux Pierre oriente de Cambrai. Post lia resaniĝo li kaj lia bataliono transdonita al la lastatempe fondita Alpa Trupo en majo 1915 kaj estis deplojita kun ili en Tirolo, Aŭstrio-Hungario batalante ĉe la Unua Batalo de la Isonzo
Ĉu vi ne scias? La arkiduko Karl vizitis la batalionon la 27-an de junio kaj donis al li la Edelweiss-insignon, kiu estis eluzita ĝis la fino de la kampanjo al Shako kaj ĉapo. Lia bataliono translokiĝus reen al la Okcidenta Fronto frue en 1916 partoprenante en la Batalo de Verdun kie Kirchheim estis vundita kaj sendita al Charleville hospitalo. La 15-an de aŭgusto Kirchheim estis nomumita komandanto de la bataliono. La 25-an de aŭgusto 1918, Kirchheim gvidis sian batalionon por sturmi la Kemmel kiam artileriogranato vundis lin en la kapo. Por lia alta merito en la sturmo Kirchheim estis submetita la 12an de majo por la Pour le Mérite, sed ne ricevis ĝin. En la defensiva batalo inter Somme kaj Oise, Kirchheim kaj lia bataliono denove distingiĝis tiel, ke li estis proponita por la dua fojo de sia regimenta komandanto por la premio. La 13-an de oktobro 1918, Kaiser Wilhelm II eldonis kabinetan ordonon por premii la Pour le Mérite al la merita oficiro. En la lastaj semajnoj de la milito, Kirchheim kaj lia bataliono denove estis translokigitaj, ĉi-foje ili vidis agon en Balkano. Post la retiriĝo batalado en Serbio kaj Makedonio, ili revenis al Germanio tra Hungario kaj la Danubo kaj Sava riveroj.