Kompletigu la sekvan frazon: La plej multaj el la verkistoj, kiuj kontribuis en la antaŭliberigo-periodo, ankaŭ estis tre kreivaj en ĉi tiu periodo. Rashid Karim verkis romanojn bazitajn sur burĝa socio kaj ilia socia kaj psikologia analizo. Alauddin Al-Azad, Shawkat Ali, Razia Khan kaj Dilara Hashim, Mahmudul Haque, Ahmad Sofa, Syed Shamsul Haq estas inter aliaj famaj nomoj. Syed Shamsul Haq, ofte konata kiel Syed Huq, verkis multajn romanojn kune kun granda nombro da libroj de aliaj ĝenroj. Li ĉiam estas tre eksperimenta en kaj tekniko kaj formo. "Khelaram Khele Ja" metis lin en grandan konflikton por lia malferma priskribo de homa seksa konduto. En liaj romanoj kiel "Duratto", "Mahashunye Poran Master", "Ek Juboker Chhayapoth" ktp. Alia potenca verkisto Shawkat Ali verkis "Prodoshe Praakritojon", kiu estas vera reprezentado de la dekdua-jarcenta bengala dum reĝo Lakhkhan Sen. Lia trilogio "Dakshinayaner Din", "Kulaya Kalasrot" kaj "Purbaratri Purbadin" meritas multe da laŭdo. Mahmudul Haque verkis "Anur Pathshala" antaŭ
liberigan militon en 1967. Li verkis "Nirapod Tondra", "Khelaghar" (skribita en 1978, publikigita en 1988), "Kalo Borof" (skribita en 1977, publikigita en 1992), kaj "Matir Jahaj" (skribita en 1977, publikigita en 1996). Ahmad Sofa, verkis romanojn kun malsama tono. En "Onkar" (1975) li portretis la subpremitan bengalan menson de la antaŭliberigo-periodo en tre arta kaj simbola maniero. En "Gaavi Brityanto" li prezentas la nuntempan bildon en zorgema alegorio. "Ardhek Nari Ardhek Ishwari", romano pri romantika amo, estas vaste konsiderata kiel lia majstraĵo. Lia "Pushpa Brikhkha Ebong Bihongo Puran" estas rakonto de vera homa afineco al la naturo.