Dum la venontaj du sezonoj li restis kun Tyrrell, kaj malgraŭ la ŝanĝo de la teamo de la Cosworth DFV al la turboŝarĝitaj Renault-motoroj meze de la jaro, la teamo luktis kontraŭ la fabrikaj teamoj. Li gajnis nur ok poentojn en sia tempo kun Tyrrell, ĉio en la sezono. En 1987 li forlasis Tyrrell kaj translokiĝis al la lukta okcidentgermana teamo Zakspeed, sed gajnis nur du poentojn dum la jaro; ambaŭ estis gajnitaj por finiĝi kvina ĉe la Granda Premio de San-Marino en 1987.
Ĉu vi ne scias? La aŭto Zakspeed 871 estis nekapabla konkuri kun la ĉefaj kurantoj. La du poentoj gajnitaj de Brundle en 1987 estis la solaj poentoj kiujn la Zakspeed-teamo gajnis en sia kvinjara (1985 <unk> 89) kuro en Formulo 1. Ironie, la ŝoforo kiun li anstataŭigis ĉe Zakspeed, la samrangulo Jonathan Palmer, aliĝus al Tyrrell en 1987 kiu denove uzis Cosworth-motoron. Dum Brundle nur havis unu poent-poentantan finon por la sezono, Palmer daŭriĝus por gajni ses Mondĉampionecajn poentojn por Tyrrell kaj ankaŭ gajnus la Jim Clark Cup kiel la "Atmo Champion" por ŝoforoj de aŭtoj kun Naturally aspiritaj motoroj.