Kompletigu la sekvan frazon: La unua periodo de stagflacio komenciĝis en la 1970-aj jaroj post la
la katastrofa sinsekvo de Orienta Pakistano, sekvita de la koncedado de la malvenko ĉe la manoj de ĉefrivalo, Hindio en decembro 1971. Kvankam, la registaro de Zulfikar Ali Bhutto provis fini ĉi tiun periodon, ĝi poste estis finita de la armea registaro de Zia-ul-Haq en la 1980-aj jaroj. La fino de la sovetia engaĝiĝo en Afganio kaj la ĉesigo de usona helpo renovigis la duan periodon de stagflacio en la 1990-aj jaroj. Dum tiu tempo, kaj Benazir Bhutto kaj Nawaz Sharif provis trakti la stagflacion, kun Nawaz Sharif unue efektivigante ekonomian liberaligon kaj privatigon samtempe, en la 1990-aj jaroj. La dua periodo poste finiĝis de Shaukat Aziz, kiu efektivigis multe pli severajn impostadojn, monajn kaj financajn disvolvajn politikojn en la 2000-aj jaroj. La tria periodo denove revenas post la elektoj de 2008 kaj la ĝeneraligita militado en Okcidenta Pakistano, kiu poste sekvus la tutmondajn financajn krizojn. La plej elstaraj ekonomiistoj, specialistoj, teknikistoj kaj financaj akademiuloj de Pakistano ne certas, kio kaŭzas la stagflacion en la lando unue, kaj multaj atribuas ĉi tiun periodon al pluraj faktoroj, kiuj eble kaŭzis la stagflacion, inkluzive de la rolo de la ŝtato en la milito kontraŭ terorismo, korupto, severaj monpolitikoj kaj pluraj aliaj faktoroj.