Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Mohsen Namjoo enkondukis multajn novigojn en ĉi tiu stilo ekde 1993, kiam li eniris iranan rok-muzikon. Kvankam ŝi parolas aŭdace, ŝi estas tre populara. Irana korespondanto de "The New York Times" en Irano skribis ke "kelkaj nomas lin speco de Bob Dylan de Irano". En aŭtuno 2014, Namjoo instruis "Revolucio kaj Poetoj: Enhavo kaj Formo en Irana Poezio". Organizita de Middle East Studies, Brown, li partoprenis en paneldiskuto pri Protesto-Muziko/ Muzika Prezento kaj Socia Ŝanĝo ĵaŭde, la 13-an de novembro, kaj ankaŭ gvidis la kunigon de du iranaj grupoj, malpermesitaj ludi en sia propra lando, kiuj unue kunvenis en irana Muzika Festivalo titolita <unk>Iran Underground<unk> la 15-an de novembro en RISD-Auditorio. La okazaĵo estis parto de la okazaĵoj de la 250-a datreveno de Brown. La aparta stilo de Mohsen Namjoo ne povis esti kritike kritikita pro lia manko de konateco kun la bazoj de muziko. En unu aŭ du okazoj, la subtenantoj de Mohsen Namjoo estis kritikita ene de Irano, kaj la demandosesioj estis devigitaj esti nuligitaj, kaj Mohsen Namjoo mem silentis. Legante versojn el la Korano (suras al-Shams), Namjoo faris alergiojn al si mem. Kelkaj retejoj raportis pri la kondamno de Namjoo fare de la Ĝenerala Tribunalo de Teherano al kvin jaroj da malliberejo pro ofendo al la sanktaj, mokado de la koranaj versoj (kanto de Shams) kaj kalumnio de la islama Biblio. En intervjuo kun la BBC, li ne ekskludis la eblon de raportisto ligi la kondamnon al lia lastatempa laboro, inkluzive de dezerta filmeto (kiun li prezentis al manifestaciantoj dum la prezidant-elekto en 2009).
)