La insulo Timoro, en la indonezia arkipelago, estis loĝata dum ĝis 40.000 jaroj, okupita de sinsekvaj ondoj de enmigrintoj el suda Hindio, Malajzio kaj Melanezio. Ĝi estis regata de malgrandaj regnoj, kiuj komercis kun siaj najbaroj per spicoj, sklavoj kaj sandalo. Portugalio establis setlejon sur la orienta parto de la insulo en 1633. Timoro estis formale dividita inter Nederlando kaj Portugalio en 1661, kaj la unua guberniestro de portugala Timoro estis nomumita en 1701. Dum la plejparto de la venontaj tri jarcentoj Orienta Timoro estis portugala kolonio. Dum la Dua Mondmilito, Orienta Timoro estis okupita de aŭstraliaj kaj nederlandaj trupoj, kaj tiam invadita de la japanoj
la 19-an de februaro 1942. Sparrow Force, la aŭstraliaj komandoj kaj nederlandaj soldatoj sur la insulo, kondukis gerilan kampanjon ĝis la aŭstraliaj kaj nederlandaj trupoj estis retiritaj en januaro 1943. La helpo de la orienttimora popolo en helpo al la aŭstralianoj kreis ligon inter Aŭstralio kaj Orienta Timoro, kiu iĝis parto de populara mitologio en Aŭstralio. Post la fino de la milito, Timoro estis okupita de Aŭstralio, kiu subtenis la sendependecon de Indonezio de Nederlando, kaj proponis, ke Orienta Timoro fariĝu kuratoreco de Unuiĝintaj Nacioj (UN), sed retiriĝis spite al la obĵetoj de Britio.