Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - La rapideco de la Durham-movado surprizis eĉ Moore mem. En 1960, kvar afro-amerikanaj studentoj aranĝis sian propran sid-strikon.
en la magazeno "Woolworth" en najbara Greensboro, Norda Karolino. Tiutempe, Moore kaj McKissick organizis tutlandan sidstrikon kiu komenciĝus en Durham. Komence, ili sentis, ke la studentoj de Greensboro agis tro frue. Kiam McKissick aŭdis pri la sidstriko, li ekkriis, "Ho mia Dio, tiuj infanoj estas tro rapidaj!" Tamen, Moore kaj liaj aliancanoj baldaŭ ekkomprenis ke venis la tempo por ekagi, ekkomprenante ke la studentaj aktivuloj en Durham volis imiti siajn Greensboro-ekvivalentojn. Unu semajnon post la Greensboro sit-in, Moore kaj McKissick gvidis unu el siaj propraj. Ili gvidis dekojn da universitataj studentoj al la centro de Durham, kie ili sidis ĉe la lunĉejo de Woolworth. Kiam la direktoro fermis la vendejon, la studentoj transloĝiĝis al la vendejoj de S.H. Kress kaj Walgreens, kiuj ankaŭ estis fermitaj. Tamen, la mesaĝo estis sendita, kaj antaŭ la fino de la semajno, studentoj en Charlotte, Raleigh, Winston-Salem, kaj Fayetteville aliĝis al la sid-en movado, timigante blankajn butikposedantojn per vestado bone kaj restado digna. La Durham-movado fine komencis disvastiĝi ekster la urbaj limoj.