Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La socialisma fono de Diamandy kaj rilatoj kun la frakcio de Brătianu alportis lin al la avangardo dum la ribelo de la kamparanoj en 1907
: la kvara Sturdza kabineto, alportita por trakti la ribelon, turnis sin al disdonado de sidlokoj al la rondo de Brătianu, la Poporanistoj, kaj la "ĝenerala juneco" egale. Diamandy estis nomumita Prefekto de milita zono, Tecuci Distrikto, kun specifaj ordoj ke li ne uzis la Tertrupojn kontraŭ la kamparanoj. Li baldaŭ eksiĝis, citante sankaŭzojn. Kiel li diris en 1912: "Dum la ribeloj mi ekhavis infektan gripon, kiu ankoraŭ mortigas min ĉirkaŭ 6 fojojn ĉiujare. La sidema vivo, kiu venas kun malsano, estas tio, kio puŝis min al verkado, kaj tiel, pro enuo kaj ekscitita de mia malsano, mi komencis kunlabori kun [la Naciaj Liberalaj gazetoj] "Voința Națională" kaj "Viitorul"".