Kompletigu la sekvan frazon: En la 70-aj jaroj a.K., sekvante la civitan militon inter la aristokrata frakcio de Sulla kaj la restoj de la subtenantoj de Marius kaj Cinna, la romia popularisto Quintus Sertorius rifuzis cedi Hispanion al la Sulla diktaturo. Lia secesio ekfunkciigis la Sertorian Militon, dum kiu keltaj politikoj en Mediteranea Gaŭlio estis submetitaj al trupimpostoj kaj devigitaj rekvizicioj por subteni la armeajn klopodojn de Metellus Pius, Pompeius Magnus ("Pompeo la Granda"), kaj aliaj romiaj komandantoj kontraŭ la ribelantoj. Kelkaj keltoj, inkluzive eble de la Helvii kaj Volcae Arecomici, subtenis Sertorius. Post kiam la renegato romia estis asasinita, Metelo kaj Pompejo povis deklari venkon, kaj la Helvioj kaj Volkaoj estis devigitaj cedi parton de siaj teroj al la greka urbo-ŝtato Massilia (aktuala Marsejlo), lojala sendependa aliancano de Romo dum jarcentoj, strategie situanta ĉe la buŝo de la rivero Rodano kaj la lojala subtenanto de Pompejo. Dum la Galliaj Militoj de Cezaro, neniu el la Galliaj "civitatoj" ene de la Narbona provinco aliĝis al la
Pan-gala ribelo de 52 a.K., nek okupiĝis pri iu ajn raportita ago de malamikeco kontraŭ romiaj fortoj. La helva Valerii, fakte, ludas ŝlosilan rolon en sekurigado de la malantaŭo de Cezaro milite kontraŭ Vercingetorix, kiu sendis fortojn por invadi helvan teritorion. En lia 1861 historio de la Vivarais, Abbé Rouchier konjektis ke Cezaro, vidante la strategian utilecon de Helvia teritorio sur la limo de la romia provinco laŭ ĉefitinero en centra Gaŭlio, kultivis la Valerii redonante la pun-iniciatojn prenitajn kontraŭ ili de Pompejo. Cezaro mencias la konfiskadon de la tero en sia "Bellum Civile", dum diskrete preterlasante iujn ajn agojn faritajn de liaj lojalaj helvaj amikoj kontraŭ Romo en la 70aj jaroj.