Resumu la artikolon:  Multaj futbalaj amrakontoj komenciĝas per komuna ludo kun paĉjo. Mi neniam havis tion, sed mi aŭdis la rakontojn, kaj mi esperas por tiu patro-filo sperto kiam mi prenis mian plej aĝan filon Jayden al Wembley dimanĉe. Li estas dekjara kaj fanatikulo de Chelsea, kiel lia patro. Ne kiel lia frato Koby kiu estas sep kaj deklaris lastatempe ke li ŝanĝas teamojn por subteni Manchester United. Mi pensis pri la incidento en la pariza metroo. Ne pro tio, ke mi maltrankviliĝas pri la veraj Chelsea-adorantoj, sed pli pro tiuj idiotoj, kiuj surmetas la ĉemizon, asertante, ke ili estas Chelsea-adorantoj, sen zorgi pri la bildo aŭ mesaĝo, kiun ili sendas, kaj nur volas kaŭzi problemojn. Chelsea-subtenantoj pozas kun Michael Duberry (meze) kaj lia plej aĝa filo, Jayden (dua dekstre) ĉe Wembley. Chelsea-anoj apogas sian teamon en la Capital One Cup Final - kaj Duberry estis unu el la subtenantoj en Wembley. Chelsea festas gajnante la Coca-Cola Pokalon ĉe Wembley en 1998, la unua trofeo de Duberry kiel profesia. Mi ne sciis, kion atendi. Mi ne certis centprocente, sed ni iris per publika transporto per la Jubilea Linio al Wembley Park, ĉar ni volis promeni laŭ la Wembley-vojo. Fino de pokalo ne estus la sama sen ĝi. Estis bonege vidi la ekscititan vizaĝon de Jayden, kiu nombris la haltojn, kiam ni alproksimiĝis al la stadiono. Tuj kiam ni eliris el la stacidomo, ni vidis ondojn da homoj en blua kaj blanka. Kia granda sento estis marŝi laŭ Wembley Way kun mia filo. Kiel ludanto vi ne spertas tion. Mi ŝatis ĝin tiom, kiom li. La malsamaj rasoj en bluaj ĉemizoj marŝantaj al la stadiono estis klare videblaj. Ĝi tute ne similis al la bildo, kiun tiuj rasismaj idiotoj pentris pri Chelsea-anoj en la pariza metroo. Kiel ludanto vi ne spertas la promenadon laŭ Wembley Way. Mi amis ĝin same multe kiel mian filon, diris Duberry. "Mi estis ege kontenta promeni sur la strato Wembley kun mia filo, meze de diversaj rasoj, en bluaj ĉemizoj". Chelsea havas pli kosmopolitajn admirantojn ol kiam mi...
Mi kunportis mian filon al Wembley por apogi Chelsea en la Capital One Cup Final. La subteno de Chelsea en tiu tago estis multkultura kaj bonvena. Mia nura zorgo estis la malĝentilaj vortoj kiujn mia 10-jaraĝa filo povus aŭdi. Sed la novaĵoj de pli da supozata rasismo fare de adorantoj en trajno estis seniluziigaj. Mi ĝuis la tagon kiel nigra patro kaj ŝatanto de Chelsea spektante lian teamon gajni.