Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Li finfine sieĝis la grandan havenon de Antverpeno. La urbo estis malfermita al la maro, forte fortikigita, kaj defendita kun firma persistemo kaj kuraĝo de siaj civitanoj. Ili estis gviditaj de la fama Marnix van St. Aldegonde kaj helpitaj de inĝeniero Federigo Giambelli. La sieĝo komenciĝis en 1584 kaj alvokis la tutan armean genion de Farnese. Li fortranĉis ĉiun aliron al Antverpeno de la maro konstruante ponton de boatoj trans la Ŝeldon de Calloo ĝis Oordam, malgraŭ la malesperaj klopodoj de la sieĝitaj urbanoj. La proponitaj kondiĉoj inkluzivis la kondiĉon, ke ĉiuj protestantoj devis forlasi la urbon ene de kvar jaroj. Tiu disciplinita kapto kaj okupo de la urbo ne devus esti konfuzita kun la sangaj eventoj de la hispana Furio la 4an de novembro 1576. Farnese evitis la erarojn de sia antaŭulo Don Luis de Requesens. Kun la falo de Antverpeno
, kaj kun Mechelen kaj Bruselo jam en la manoj de Farnese, la tuta suda Nederlando denove estis metita sub la aŭtoritaton de Philip. En unu etapo, Nederlando kaj Zelando, kies geografia pozicio igis ilin neatakeblaj krom per akvo, estis malfacile premitaj por reteni teritorion. La malbone provizitaj anglaj trupoj, senditaj de Elizabeto la 1-a, estis laŭregule venkitaj de la duko.