Kiel la lokaj konsilioj estis fundamentaj en la akiro de paca transdono de potenco, precipe en la grandaj urboj, ili baldaŭ iĝis fonto de konflikto kaj teritoria disrompo post la elpelo de la reĝaj aŭtoritatoj. En Nov-Granado, la elitoj en la ĉefaj urboj estis dividitaj koncerne la subtenon al la registaro en Hispanio, kun la "juntas" subtenantaj suverenecon kaj aliaj urboj anstataŭe subtenantaj Ferdinando la 7-a kaj la reĝaj aŭtoritatoj ordonitaj fare de la Regenteco-Konsilio de Hispanio. Reĝaj frakcioj ordonitaj de hispanaj oficiroj sukcesis kapti la potencon en la urboj Santa Marta, Panamo (tiam, ankoraŭ parto de la vicreĝeco de Nova Granado), Popayán kaj Pasto, kaj baldaŭ okupiĝis pri konflikto kontraŭ la regionoj kun aŭtonomaj registaroj. Dum la reĝaj regionoj estis armee malfortaj kaj ofte estis venkitaj de la " ĥuntoj ", ili sukcesis iĝi fonto de malstabiligo kiu ambaŭ konservis la ideon de repaciĝo kun Hispanio vivanta, kaj drenis la rimedojn kaj energion de la patriotaj registaroj. Kelkaj el tiuj rojalistaj urboj iĝis fundamentaj poste en la kampanjo por la rekonkero de Nova Granado
Ĉu vi ne scias? Tia dividado malhelpis la kreadon de unuigita ŝtato en Nova Granado.