Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Blair poste skribis, ke Serong akceptis la defendon de Sud-Vjetnamio kontraŭ komunismo kiel sian "personan mision", kaj lia decido pensiiĝi frue estis pro lia kreskanta implikiĝo kun usonaj organizoj, la valoro, kiun ili atribuis al lia laboro kaj lia profilo kiel internacia figuro, same kiel kreskanta "emocia distanco" de la aŭstralia armeo kaj ĝia altranga gvidado. Li poste skribis ke li "... trovis manieron esti de pli da servo al la lando ekster ĝi ol en ĝi". Serong restis en Suda Vjetnamio kiel konsilisto pri sekureco kaj inteligenteco al la vjetnama registaro. Li ankaŭ instruis en la Nacia Defendo-Kolegio de Suda Vjetnamio kaj laboris por la organizo Rand, la Instituto Hudson kaj aliaj korporacioj, preparante strategiajn analizojn. Li ankaŭ estis konsultisto de la Pentagono kaj la politikaj planadaj teamoj de pluraj usonaj prezidantoj, inkluzive de la registaro de Nixon. En 1971, Serong deklaris ke Sudvjetnamio esence venkis en la milito. Restante longe post la retiro de aŭstraliaj trupoj, li daŭre servis en Sud-Vjetnamio ĝis la Falo de Saigon.
Ĉu vi ne scias? Serong forlasis Saigon la tagon antaŭ ĝia kapto, forirante per helikoptero en la fina aerponto de la usona ambasado la 29an de aprilo 1975. Li ricevis plurajn usonajn kaj sudajn vjetnamajn premiojn, inkluzive de la Usona Legio de Merito, la (Vjetnama) Honora Medalo, Kruco de Gallantry (kun palmo), kaj Kavaliro de la Nacia Ordeno de Vjetnamio.