የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ:- ብዙም ሳይቆይ ምኩራቡ አነስተኛ ቢሆንም ሕያው የሆነ የአይሁድ ማኅበረሰብ ማዕከል ሆነ፤ ከእነዚህ መሪዎች አንዱ የሆነው አብርሃም ሩበን በ1936 በካራቺ ከተማ ኮርፖሬሽን ምክር ቤት አባል ሆነ። በነሐሴ 1947 በሂንዱዎች እና በሙስሊሞች መካከል በሃይማኖታዊ መስመሮች የብሪታንያ ህንድ ክፍፍል የካራቺ ከተማ በአዲሱ የሙስሊም-አብዛኛዋ የፓኪስታን ግዛት ድንበሮች ውስጥ ስትወድቅ ተመልክታለች ፣ ከዚያ በኋላ የምኩራቡ የፊት ግንኙነት ምልክት ተለውጧል ፣ በ "ፓኪስታን ቤኔ እስራኤል ማህበረሰብ" ስር በመሰየም ። ከዓመት ባልሞላ ጊዜ ውስጥ ምኩራቡ በሙስሊም አመጸኞች ጥቃት ደርሶበት በእሳት ተቃጠለ ። በዚህ ወቅት በመላው ፓኪስታን በርካታ አይሁዶች ጥቃት ደርሶባቸዋል ፣ በመጨረሻም የማህበረሰቡ ክፍሎች ወደ ጎረቤት ህንድ እንዲሸሹ አድርጓቸዋል ። ይሁን እንጂ በፓኪስታን ውስጥ በአይሁዶች ላይ የሚፈጸሙ ጥቃቶች ቁጥር በእያንዳንዱ የአረብ-እስራኤል ጦርነቶች ውስጥ ከጨመረ በኋላ በፓኪስታን ውስጥ በአይሁዶች ላይ የሚፈጸሙ ጥቃቶች ቁጥር ጨምሯል ።
በ1948፣ በ1956፣ በ1967 እና በ1973 በ 1970 ዎቹ መጀመሪያ ላይ የፓኪስታን የአይሁድ ማህበረሰብ በአብዛኛው ወደ እስራኤል ወይም ወደ ህንድ በመሄዳቸው ምክንያት ከአይሁድ ግዛቶች እንዲወጡ ምክንያት ሆኗል ፣ ይህም ምኩራቡን በአብዛኛው ተኝቶ እንዲቆይ አድርጓል። ሐምሌ 17 ቀን 1988 ምኩራቡ ተደምስሶ በመጨረሻም በደቡብ ካራቺ ውስጥ በራንቸር መስመር ሰፈር ውስጥ በግብይት አደባባይ (ማዲሃ አደባባይ) ተተክቷል።