የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - ቄሳር ከሞተ በኋላ በነበረው ሁከት በተሞላበት ዘመን፣ በሁለተኛው የሦስት መንግሥት ሥልጣን ላይ በነበረበት ወቅት፣ ጋልያ በተለያዩ አዛዦች ተቆጣጠረች፤ ይህም የሆነው በ39 ዓ.ም. ሁከቱን ለመፍታት ሚስተር ቪፕሳኒየስ አግሪጳ በፕሮኮንሱልነት እስኪመጣ ድረስ ነው። ምሁራን በ40ዎቹ እና በ30ዎቹ የእርስ በእርስ ጦርነቶች ወቅት ጋል የሮምን ትርምስ በመጠቀም "በቶቶ" ለማመፅ ለምን እንዳልተሳካ ለሚለው ጥያቄ በአንፃራዊነት አነስተኛ ትኩረት ሰጥተዋል ። አንዳንድ ጊዜ ህዝቡ አቋም ለመያዝ በጣም ብዙ ነበር ተብሎ ይታሰባል ፣ ግን እስከሚታወቁ ድረስ ቁጥሮች ይህ የማይመስል ነው ። ለምሳሌ ያህል፣ ቄሳር በ57 ዓም ኔርቪያውያን 50,000 የሚደርሱ ወታደሮች እንደነበሯቸው ዘግቧል፤ ከሳቢስ ውጊያ የተረፉት 500 ብቻ እንደሆኑ ይገምታል፤ ይሁን እንጂ ከአምስት ዓመት በኋላ 5,000 የሚደርሱ ወታደሮች ማፍራት ችለዋል። ምንም እንኳን አሃዞቹ ሙሉ በሙሉ አስተማማኝ ባይሆኑም የሕዝቡን የመቋቋም አቅም ያመለክታሉ። በ52 ዓ/ም በአሌሲያ የፓን-ጋሊክ ጦር ከተረከበ በኋላ
ቄሳር የአርቨርኒና የአድዊ ሠራዊቶች እያንዳንዳቸው 30,000 ያህል እንደሚሆኑ በመገመት ምህረትን ሰጥቶ ወደ ቤታቸው ላካቸው። የቬርሲንጌቶሪክስ የባልደረባ ኃይሎችን የማሰባሰብ ስልት ከከሸፈ በኋላ በሕይወት የተረፉት ጋሊያዊ መሪዎች የተወሰነ ስኬት እና የመውደቅ ተስፋ ያላቸው የሽምቅ ጦርነትን ማካሄድ ቀጠሉ ፣ እስከ ማርቆስ አንቶኒየስ (ማርቆስ አንቶኒየስ) እስከ መጨረሻው የኬልቲክ ንጉስ ጋር ስምምነት ላይ ደርሰዋል ። የእርሱን ነፃነት ለመጠበቅ የታወቀ ፣ የአትሬባቶች ኮሚየስ ፣ በአሌሲያ የእርዳታ ኃይሎችን ይመራ ነበር ። በቀጣዮቹ ሁለት አስርት ዓመታት ውስጥ በ 50 ዎቹ ውስጥ የጋሊያን ኪሳራዎች በወንድ ህዝብ ብስለት ተተክተዋል ፣ የሚገኙት የሮማውያን ኃይሎች እርስ በእርስ በመዋጋት በከፍተኛ ሁኔታ ተይዘዋል ። የሮማውያኑ የጦር ሠራዊት በጦርነቱ እንዲደክም የተደረገበት ምክንያት ምን ሊሆን ይችላል?