የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ጻፍ - የማተም "አደጋ" እየተስፋፋ ሲሄድ ቁጥጥርን ማዕከላዊ ለማድረግ የሚሞክሩ መንግሥታት ቁጥር እየጨመረ ሄደ። በፈረንሳይ መንግሥት የታተመውን መጽሐፍ ማጨብጨብ የተከለከለ ሲሆን አታሚው ኤቲየን ዶሌት በ1546 በእንጨት ላይ ተሰቅሎ በእሳት ተቃጠለ። በ1557 የብሪታንያ መንግሥት የጽሕፈት ቤት ሠራተኞች ማኅበርን በመፍጠር የዓመፅና የክህደት መጻሕፍትን ፍሰት ለመግታት አሰበ። የኅትመት መብት የተሰጠው ለዚያ ማህበር አባላት ብቻ ነበር፤ ከሠላሳ ዓመታት በኋላ ደግሞ "የኅትመት ወይም የመጽሐፍ ሽያጭን ጥበብ ወይም ምሥጢር የሚያውቁ ረክተውና ሥርዓት አልባ የሆኑ ሰዎች" የሚያደርጉትን "ታላቅ ግፍና በደል" ለመቀነስ የሚያስችል ስምምነት ተደረገ። የኅትመት መብቱ የተሰጠው ለሁለት ዩኒቨርሲቲዎችና 53 ማተሚያዎች ላሏቸው በለንደን ከተማ ለሚገኙ 21 ማተሚያዎች ብቻ ነበር። በ1637 የብሪታንያ መንግሥት የፊደል ማተሚያውን ሥራ ተቆጣጠረ፤ በዚህም ምክንያት አታሚዎቹ ወደ ኔዘርላንድ ሸሹ። ከሥልጣን ጋር የነበረው ግጭት አታሚዎችን አክራሪና ዓመፀኛ አደረጋቸው፤ በ1789 ባስቲል በፓሪስ ከመወረሯ በፊት 800 ደራሲዎች፣ አታሚዎችና የመጽሐፍ ነጋዴዎች በባስቲል እስር ቤት ታስረው ነበር።
ምን ማለትህ ነው?