የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር ያጠናቅቁ: በተለይም ከ 1968 የደራሲያን ኮንግረስ በኋላ የፓርቲው መሪዎች ከደራሲያን ጋር መጋጨት ጀመሩ; በዚያው ዓመት መጀመሪያ ላይ ቻውሸስኩ "የግለሰቡ ነፃነት ከጠቅላላው የኅብረተሰብ ፍላጎቶች እና ፍላጎቶች ጋር የሚቃረን አይደለም ፣ ግን በተቃራኒው እነዚህን ፍላጎቶች ያገለግላል" ብሏል ። ቻውሸስኩ በርካታ ምሁራንን (ብዙዎቹ ቀደም ሲል ፖለቲከኛ ያልሆኑ አልፎ ተርፎም ተቃዋሚዎች ነበሩ) ማቀናበር ችለዋል እና የዋርሶ ስምምነትን የፓርቲው አቋም ካወገዙ በኋላ ወደ ፓርቲው አመጧቸው ።
በቼኮስሎቫኪያ ወረራ ግን አሁንም ፓርቲው በደራሲያን መካከል እንደ ቡድን እና በእነሱ እና በፓርቲው መካከል ያለውን ትግል ማጠናከር ጀመረ ። በ1970 የሥነ ጽሑፍ ሽልማቶች የፓርቲውን አመራር ከፀሐፊዎች ህብረት ጋር በግልጽ ወደ ግጭት አመጡት። ይህም ፓርቲው እንደዚህ አይነት ሽልማቶችን የመስጠት እና የእነሱን ዋጋ መመዘኛዎች የመወሰን መብቱን መልሶ እንዲያገኝ አስችሎታል።