የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - እስራኤል ክላይነር ከ1915 እስከ 1919 ባለው ጊዜ ውስጥ በሮክፌለር የሕክምና ምርምር ኢንስቲትዩት ውስጥ ሲሠራ "በንድፈ ሀሳብ... የስኳር በሽታ መነሻ የሆነውን የውስጥ ሴክሬሽን መላምት የሚደግፍ" እና "በተግባር... ሊሠራ የሚችል ሕክምናዊ አተገባበርን የሚጠቁም" ጥብቅ የሙከራ ቁጥጥርዎችን በመጠቀም በደም ውስጥ ባለው የስኳር መጠን ላይ የፓንክሬስ ፈሳሾችን ተጽዕኖ በተመለከተ አሳማኝ ውጤቶችን ሪፖርት አድርጓል ። በ1919 ከሮክፌለር ኢንስቲትዩት ከወጣ በኋላ በግልጽ ባልታወቁ ምክንያቶች ይህንን ሥራ አቋረጠ። የሮማኒያው ሳይንቲስት ኒኮላ ፓውለስኩ የተባሉ ሌላ ታዋቂ ሰው ደግሞ የፀረ-ስኳር በሽታ አምጪ መድኃኒት ፍለጋ ላይ የነበሩ ሲሆን በ1916 እንደ ክላይነር ዓይነት ትንሽ ጨዋማ የሆነ የፓንክሬስ ፈሳሽ በመጠቀም ሙከራ ማድረግ ጀመሩ። በቡካሬስት ጦርነት ከተቋረጠ በኋላ
በ1920 እና በ1921 በፈረንሳይኛ ቋንቋ የመጀመሪያ ውጤቱን አሳተመ። የእሱ ተዋጽኦዎች በተፈተኑ ውሾች ውስጥ የደም እና የሽንት ስኳር መጠን እንዲቀንስ አድርጓል ፣ ነገር ግን በሰው ህመምተኞች ላይ (በቀጥታ መርፌ በኩል) ወዲያውኑ ተጽዕኖ አልነበረውም ፣ ይህም በጨው ፈሳሽ መጠን ብቻ ሊባዛ አልቻለም ። ፓውሌስኩ በመፍትሔው (እሱ "ፓንክሬይን" ብሎ የጠራውን) እና በምርት ዘዴው ላይ የሮማኒያ የፈጠራ ባለቤትነት ማረጋገጫ አግኝቷል ፣ ግን በቀጣዩ ዓመት በገንዘብ እጥረት ምክንያት በሥራው ላይ ተጨማሪ እድገት አላደረገም ።