የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ:- የጥንት ሥራዎቹ ጠንካራ ብሔራዊ ስሜት እንዲሁም የጋንዲ የሠላምና የዓመፅ አቋም ነበራቸው። ጆሺ ብሔራዊ አስተሳሰብ ቢኖረውም ሥራዎቹ "ከዓለምና ከሰው ሁሉ ጋር አንድነት" የሚል ጭብጥ ይዘዋል። በ 1956 ፍልስፍናው ከጋንዲ ዘመን እና መርሆዎቹ ወደ ዘመናዊ ሕይወት ልዩነት ተለውጧል ። "ቺናቢኒና ቹ" (ተበታተነሁ) የተሰኘው ግጥሙም ይህን ፍልስፍናውን የሚያንጸባርቅ ነው። ኤም ቪ ዴሳይ "ቺናቢኒና ቹ" እና "ሾድ" (ፍለጋው) ግጥሞች "የሰው ልጅ ስብዕና የመበታተን ስሜት እና ግጥማዊ ውበትን በቃላት የመፈለግ ስሜትን የሚያንፀባርቅ የድንጋይ ድንጋይ ምልክት ነው" ብለዋል ። ኢንድራ ናዝ ቹዱሪ ይህ "ከአቅም ማጣት ስሜት የሚመነጭ የተስፋ መቁረጥ ማስታወሻዎች መገለጫ" እንደ ፋይዝ አህመድ ፋይዝ (ኡርዱ) ፣ ጂባናናዳ ዳስ ፣ ናቫካንታ ባሩዋ ፣ አጊያ ፣ ወዘተ ባሉ በ 1950 ዎቹ አጋማሽ ላይ በሕንድ ገጣሚዎች ውስጥ የታየው ሰፋ ያለ ክስተት አካል ነው ። ምንም እንኳን ከ 1950 ዎቹ በኋላ ያለው ሥነ-ጽሑፉ ልዩነትን መግለፅ ቢጀምርም በ 30 ዎቹ መጀመሪያ ላይ የገለፀውን የሰው ልጅ አንድነት እና የሰላም እሴቶችን ይይዛል ። በ1945 እና በ1947 የጆሺ ግጥም በዚያን አሥር ዓመት በተከሰቱት ክስተቶች የተነሳ የተሰማውን ተስፋ መቁረጥ እና ልዩነት መግለጽ ጀመረ። ከሂሮሺማና ናጋሳኪ ጥቃት በኋላ ጆሺ
ድሉ የመጣው እንዲህ ካለው ጥፋት ነበር::