የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅ፦ በ1964 የተደረገው የሲሪማ-ሻስትሪ ስምምነትና በ1974 የተደረገው የኢንዲራ-ሲሪማቮ ተጨማሪ ስምምነት 600,000 የሚሆኑ ሕንዳውያን ወደ ሕንድ እንዲመለሱ መንገድ ጠርጓል። ሌሎች 375,000 ሰዎች በስሪ ላንካ ዜግነት ተቀባይነት አግኝተው ወደ ፖለቲካው እንዲገቡ አድርጓቸዋል ። እነዚህ የመልሶ ማቋቋም ስምምነቶች የራሱ የሆነ የተለየ ባህል ያለው የተዋሃደ ቡድን ወደ ሆነበት ወደዚህ ማህበረሰብ ጥፋት አመላካቾች ነበሩ ። በ1950ዎቹና በ1960ዎቹ ይህ ማህበረሰብ ለትምህርትና ለልዩ ባህሉ እውቅና ለማግኘት ከፍተኛ ፍላጎት ነበረው። ይህም የማህበረሰብ ግንዛቤን እና የተለየ የማህበረሰብ አርቲስያንን አመጣ ። የመምህራን፣ የሰራተኛ ማህበራት አባላትና ሌሎች ሙያተኞች የተማሩ የመካከለኛ ደረጃ ሰዎች ብቅ ማለት ጀመሩ። የሕዝብ መሻሻልና የትምህርት ተቋማትን የማስፋት ከፍተኛ ዘመቻ ተካሄደ። የመቋቋም መንፈስ እያደገ መጣ። ሰዎች የህንድ ፓስፖርታቸውን አጥፍተው ወደ ህንድ ለመሄድ ፈቃደኞች አልነበሩም። ወደ አገራቸው መመለሳቸው ተቃውሞ ገጠማቸው። የዜግነት መብትን መከልከልን በተመለከተ ዓለም አቀፍ አስተያየት ተሰብስቧል። የፕላኔታኑ ሰዎች ለመልቀቅ ዝግጁ ያልነበሩ፣ ድሆች፣ የገነቡት ንብረት የሆነ መሬት። በሲንጋሎች መካከል ለመተሳሰብ እና በሠራተኛ ማህበር እንቅስቃሴ ውስጥ የስሪ ላንካን አመራር ለመቀበል ዝግጁ ነበሩ ። በ1977 በተካሄደው ጠቅላላ ምርጫ 11 እጩዎችን መምረጥ ችለዋል። ይህ የፕላንቴሽን ህዝቦች እንደ ፖለቲካዊ ኃይል እንዲታዩ ረድቷቸዋል ነገር ግን በ 1977 የኮሚዩኒቲ አመፅ ገጥሟቸዋል ፣
በ 1983 እና በ 2000. በ1984/85 የህንድ ጣልቃ ገብነት በስሪ ላንካ ጉዳዮች ላይ እንዲቆም የዩኤንፒ መንግስት ለሁሉም ዜግነት ለሌላቸው ዜጎች ዜግነት ሰጠ። ሟቹ ሳውሚአሞርቲ ቶንዳማን ይህንን የምርጫ ጥንካሬ በመጠቀም በኮረብታ ክልል የታሚሎችን ማህበራዊ እና ኢኮኖሚያዊ ሁኔታ ለማሻሻል ትልቅ ሚና ተጫውተዋል ። ወደ ሕንድ የተመለሱት ሰዎች ሁኔታ ጥሩ አይደለም።