የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር ያጠናቅቁ፦
በ1979 በተካሄደው የሕዝብ ተወካዮች ምርጫ የማርጋሬት ታቸር የሚመራው የኮንሰርቬቲቭ መንግሥት ተመረጠ። የስኮትላንድ የኪነጥበብ ምክር ቤት የቲያትር ኩባንያዎች እንደ ንግድ ሥራ እንዲሰሩ በማበረታታት በቲኬት ሽያጭ እና በንግድ ስፖንሰርሺፕ ገንዘብ እንዲያገኙ አድርጓል ። በ 1981 ተዋናይው ኢዋን ሁፐር በስኮትላንድ ጸሐፊዎች ሥራን ለማስተዋወቅ የተዘጋጀውን በስኮትላንድ ቲያትር ኩባንያ ለመመስረት 50,000 ፓውንድ ተሰጥቶታል ። ከዋና ዋና ከተሞች ውጭ አስፈላጊውን ገቢ የሚያስገኙ በቂ ትላልቅ ቦታዎች ስላልነበሩ ኩባንያው ጉብኝቱን አስቸጋሪ ሆኖ አግኝቶታል ። በመጀመሪያው የውድድር ዘመን ሥራዎች ማክግራዝ "እንስሳ" (1979) እና ብራይደን "ሲቪል" (1981) ይገኙበታል ። የኪነጥበብ ስኬቶች በገንዘብ ውድቀት ተያይዘው ነበር እናም ኩባንያው በሁለተኛው የውድድር ዘመን መጨረሻ ላይ 120,000 ፓውንድ ዕዳ ነበረበት ። አንዳንድ ወሳኝ ድሎች ቢኖሩም, ኩባንያው በ 1987 ተዘግቷል. 7:84 የገንዘብ አለመረጋጋት የነበረበት ወቅት ነበር፣ ነገር ግን አዳዲስ መዋቅሮች፣ አዲስ አስተዳደር እና አዲስ ጽሁፎችን ማበረታታት ላይ አፅንዖት መስጠት እንደ ሮና ሙንሮ (እ. 1959) "ደፋር ልጃገረዶች" (1990) ። በሃያኛው ክፍለ ዘመን የመጨረሻዎቹ ሁለት አሥርተ ዓመታት ስኮትላንዳዊው የቲያትር ጸሐፊዎች ከፍተኛ ቁጥር ያላቸው ነበሩ. በተጨማሪም ከአንድ ጸሐፊ ከአንድ ኩባንያ ጋር አብሮ መሥራት ከነበረበት ልማድ ወደ ብዙ ኩባንያዎች በመቀየር የጸሐፊዎችን ማህበረሰብ በመጠቀም ላይ ነበር ። የስኮትላንድ ድራማ መጻፍ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየጨመረ የመጣ ዓለም አቀፋዊ ሆነ ፣ የስኮትላንድ ጸሐፊዎች እንደ ሞሊየር "ታርቱፍ" (1985) እና "ዘ ሚዛንትሮፕ" (1973/2005) ወይም ኤድዊን ሞርጋን "ሲራኖ ዴ በርጄራክ" (1992) ትርጉም ያሉ ክላሲክ ጽሑፎችን በማስተካከል ። የስኮትላንድ የድራማ ጸሐፊዎችም እንዲሁ በሰፊው የአውሮፓ ባህል ላይ ያተኮሩ ነበሩ ፣ በጆ ክሊፎርድ (እ. 1955) "ቬኒስ ማጣት" (1985) እና ዴቪድ ግሪግ (እ. 1969) "አውሮፓ" (1995) ።