የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር ጨርስ:- ይህ በ19ኛው መቶ ዘመን የተካሄደው ግዙፍ የመሬት ወረራ ብዙም ሳይቆይ በመላው ሜክሲኮ ተከታታይ የገበሬ አመጾችን አስነስቷል "ከ1840ዎቹ ጀምሮ እስከ
የ1910 የሜክሲኮ አብዮት" ምሁር ፍሎሬንሺያ ማሎን እንደገለጹት፣ የአገሬው ተወላጅ ማህበረሰቦች ለዚህ ምላሽ በመስጠት "የራሳቸውን ተወዳጅ ሊበራልነት ያዳበሩ ሲሆን ይህም የጋራ ተቋማትንና ንብረትን የሚያከብር ሲሆን ዜግነትን የሚገልጸው በባህል የተለያዩ ቡድኖችን በማያካትት መንገድ ነው።" በአሥራ ዘጠነኛው ክፍለ ዘመን ሁለተኛ አጋማሽ እና በሃያኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ ብሔራዊ የካፒታሊስት ኢኮኖሚ እና የኢንዱስትሪ ልማት እየጨመረ በመምጣቱ "የአገሬው ተወላጅ ማህበረሰቦች ወደ ከተሞች" እና "ትላልቅ እርሻዎች" ለመሰደድ ተገደዋል ። በሜክሲኮ የሚኖሩ ብዙ ሰዎች "የስፓኒሽ ቋንቋን ዋና ቋንቋቸው አድርገው በመቀበላቸውና [የሜክሲኮ] መንግሥት እየገነባው ላለው ብሔራዊ ማንነት ታማኝነታቸውን በመለወጥ ባህላዊ የሆነውን የብሔር ማንነታቸውን ትተው በመሄዳቸው" በዚህ ሂደት ምክንያት ከጎሳነት ተለይተዋል። "የአገሬው ተወላጅ የሆኑት ሰዎች በሙሉ ቋንቋቸውንና የዘር መለያቸውን ቀይረው ከህንድ ወደ ሜስቲዞ የተለወጡት በዚህ ሂደት ነው።" በዘመኑ የነበረው ሁኔታ ይህን ያሳያል። በ1808 ሕንዶችና ሜስቲዞዎች በቅደም ተከተል ከሕዝቡ 60% እና 23% እንደነበሩ ሲገመት በ1885 ይህ ቁጥር 38% እና 43% ሲሆን በ1921 ደግሞ 29% እና 59% ነበር ። ከ 1808 እስከ 1921 ድረስ በግምት 3 ሚሊዮን ሰዎች ይህንን ባህላዊ እና ጎሳዊ ለውጥ ከህንድ ወደ ሜስቲዞ ያጋጠማቸው ሲሆን ይህም በወቅቱ ከጠቅላላው የአገሪቱ ህዝብ 1/3 ወይም 1/4 ያህል ነበር ።