የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - በምዕራባዊው የፓኪስታን አውራጃዎች ውስጥ የቢሮክራሲው ተጽዕኖ ጠንካራ ነበር ፣ በምስራቃዊው አውራጃ ግን አብዛኛው ህዝብ ተጠብቆ ነበር ። ህዳር 22 ቀን 1954 ቢሮክራሲያዊ አስተዳዳሪዎች አራት ምዕራባዊ አውራጃዎችን ወደ ምዕራብ ፓኪስታን ወደሚባል አንድ አሃድ ለማዋሃድ ውሳኔ አቀረቡ ። ይህ ሁኔታ በምስራቅ ፓኪስታን ህዝባዊ ተቃውሞ አስነስቷል፤ በምስራቅ ፓኪስታን ህዝባዊ ተቃውሞ የተፈጠረው በወቅቱ ከፍተኛ የቢሮክራሲ ማዕረግ የነበራቸው መሬት ባለቤት የሆኑት የፑንጃቢ ሙስሊም ልሂቃን በተሳሳተ መንገድ እየተወከሉ እና በስርዓት እየተገለሉ እንደሆነ ስለተሰማቸው ነው። ይህም የምስራቅ ፓኪስታን መለያየት ምክንያት ሆኗል።
ወደ ራሱን የቻለ ብሔራዊ ባንግላዴሽ በመግባት በምዕራብ ፓኪስታን የፑንጃቢ ልሂቃን ብልሹ አሠራር ላይ ምስክር ይሆናሉ። ፑንጃቢዎች የምስራቅ ፓኪስታን አብዛኛው ቁጥር በክልሉ ውስጥ ከፍተኛ ቁጥር ያላቸው የቤንጋሊ ሂንዱዎች በመሆናቸው በክልሉ የውሳኔ አሰጣጥ ሂደቶች ውስጥ የማይሳተፉ ናቸው ሲሉ ተከራክረዋል ። በዚህም ምክንያት የፓንጃቢ የመሬት ባለቤቶች በምስራቃዊው ግዛት በ 1971 እንዲጠፉ ያደረጋቸውን "የራሳቸውን የበላይነት [ለማረጋገጥ]" ያላቸውን ፍላጎት በአብዛኛው አልተጸጸቱም ።