የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር ይሙሉ: የሩዋ ደችነት በፖላንድ መንግሥት ውስጥ በተቀላቀለበት ጊዜ በ 1462 የሩዋ ቮይቮዴሺፕ ተቋቋመ ፣ እሱም እንዲሁ የፖላንድ ዘውድ ትልቁ የታላቋ ፖላንድ ግዛት አካል ነበር ። ግሎቮኖ እስከ 1793 ወይም እስከ ሁለተኛው የፖላንድ ክፍፍል ድረስ የዚያ ቮይቮድሺፕ አባል ነበር ። በ1504 የከተማዋ አብዛኛው ክፍል በእሳት ስለወደመ ንጉሥ አሌክሳንደር ጃጌሎን ነዋሪዎቹን ለአሥር ዓመት ግብር ከመክፈል አቆመ። በ 1522 ሁለተኛው እሳት ተከሰተ እና ንጉስ ሲጊስመንድ እኔ አሮጌው ለ 10 ዓመታት ተጨማሪ የግብር ማራዘሚያ ሰጠ ። ምክንያቱም
በ 1676 በግሎቮኖ ውስጥ 74 ሰዎች ብቻ ይኖሩ ነበር ፣ ግን በንጉስ ጆን ሶስቴ ሶቢስኪ ስር የከተማው ህዝብ በተወሰነ ደረጃ ተመልሷል ። በታላቁ የሰሜን ጦርነት ወቅት ከተማዋ እና ቤተክርስቲያኗ በሳክሰን እና በስዊድን ወታደሮች ተዘርፈዋል ፣ ይህም በ 1704 በንጉሥ ቻርልስ 11 ኛ እና በፈረሰኞቹ ወታደሮች አጭር ግን አውዳሚ ቆይታን ጨምሮ በቅዱስ ያዕቆብ ቤተክርስቲያን ምዕመን ካህን ተመዝግቧል ። በ1710 በከተማው ውስጥ ወረርሽኝ ተነሳ፤ በዚህ ወረርሽኝ ምክንያት በአካባቢው የነበሩ የከበሩ ሰዎችም ሆኑ የከተማው ነዋሪዎች በሙሉ ሞቱ። በመጨረሻም ከተማዋ ለዶሮሂቺን ስቶልኒክ ለነበረው ለባልታዛር ሲሲርስኪ ተሸጠች። ከ 1730 ዎቹ በኋላ እና ምናልባትም ወደ 1750 ቅርብ ከሆነ አዲሱ ባለቤት ከጨርቃ ጨርቅ ኢንዱስትሪ ገቢ ለመፍጠር አይሁድን እዚያ ማሰራት ጀመረ ። በ 1741 የፖላንድ ንጉስ አውጉስቶስ III ለሲሲርስኪ ከተማ የገበያ መብቶችን በመስጠት ከተማዋ በአንድ የቀን መቁጠሪያ ዓመት ውስጥ አራት ዓመታዊ ትርዒቶችን እንድታካሂድ ፈቀደላት ። በ 1775 በከተማው ውስጥ ግብር የሚከፍሉ 60 ቤተሰቦች ነበሩ ።