የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ፦ በ1520ዎቹ የፕሮቴስታንት ተሐድሶ ከተጀመረበት ጊዜ አንስቶ ሃይማኖታዊ ምስሎች ጣዖት አምላኪዎች እንደሆኑ ወይም ጣዖት አምላኪዎች ሊሆኑ እንደሚችሉ በጥንቃቄ ተፈትኖ ነበር። ማርቲን ሉተር አንዳንድ ሥዕሎችን ተቀብሏል፤ ይሁን እንጂ በጥንት ዘመን የነበሩ ጥቂት የኔዘርላንድ ሥዕሎች የእሱን መመዘኛዎች ያሟሉ ነበሩ። አንድሪያስ ካርልስታድት፣ ሁልድሪክ ዙዊንግሊ እና ጆን ካልቪን በአደባባይ በተለይም በቤተክርስቲያኖች ውስጥ ሃይማኖታዊ ምስሎችን ሙሉ በሙሉ ይቃወሙ ነበር እናም ካልቪኒዝም ብዙም ሳይቆይ በኔዘርላንድ ፕሮቴስታንታዊነት ውስጥ የበላይነት ያለው ኃይል ሆነ ። ከ1520 ጀምሮ በሰሜናዊ አውሮፓ በብዙ ቦታዎች የተሃድሶ አራማጅነት ተቀሰቀሰ። በ1566 በኔዘርላንድስ እንደ "ቢልደን ስቶርም" ወይም "የአምልኮ ጣዖት ጥቃት" ያለፈባቸው ዘመቻዎች ይፋዊና ሰላማዊ ሊሆኑ ይችላሉ፤ ይህም በቱዶር እና በእንግሊዝ ኮመንዌልዝ ሥር እንደነበረው ነው። ነሐሴ 19 ቀን 1566 ይህ የሕዝብ ጥፋት ማዕበል ጋንት ደርሷል ፣ እዚያም ማርከስ ቫን ቫርኔቪክ ክስተቶቹን ዘግቧል ። "የጌንት መሠዊያ" "በከፊል ተቆርጦ፣ ከከፊል ወደ ማማው እንዲገባ ተደርጎ ከሁከት አድራጊዎች ለመጠበቅ" እንደተሠራ ጽፏል። አንትወርፕ በ1566 በቤተ ክርስቲያኖቿ ላይ ከፍተኛ ጥፋት ሲደርስባት ከቆየ በኋላ በስፔን ጦርነት ተጨማሪ ጉዳት ደርሶባታል።
በ1576 አንትወርፕ ተዘረፈ፤ በ1581 ደግሞ የከተማውን ምክር ቤት በካልቪኒስቶች ቁጥጥር ሥር በማዋል የከተማውን እና የጊልድ ህንፃዎችን ያካተተ የኦፊሴላዊ አምልኮተኝነት ቀጣይነት ነበረው።