የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ፦ ኢዝራኤል ክላይነር በ1915-1919 በሮክፌለር የሕክምና ምርምር ተቋም ውስጥ ሲሠራ "በንድፈ ሐሳብ... የስኳር በሽታ መነሻ የሆነበትን የውስጥ ፈሳሽ ንድፈ ሐሳብ የሚደግፍ" እና "በተግባር... የሕክምና ጥቅም ላይ ሊውል እንደሚችል የሚጠቁም" ጥብቅ የሙከራ ቁጥጥርዎችን በመጠቀም በደም ውስጥ ባለው የስኳር መጠን ላይ የፓንክሬስ ፈሳሾችን ተጽዕኖ በተመለከተ አሳማኝ ውጤቶችን ሪፖርት አድርጓል። በ1919 ከሮክፌለር ኢንስቲትዩት ከወጣ በኋላ በግልጽ ባልታወቁ ምክንያቶች ይህንን ሥራ አቋረጠ። የሮማኒያው ሳይንቲስት ኒኮላ ፓውለስኩ የተባሉ ሌላ ታዋቂ ሰው ደግሞ የፀረ-ስኳር በሽታ አምጪ መድኃኒት ፍለጋ ላይ የነበሩ ሲሆን በ1916 እንደ ክላይነር ዓይነት ትንሽ ጨዋማ የሆነ የፓንክሬስ ፈሳሽ በመጠቀም ሙከራ ማድረግ ጀመሩ። በኤሌክትሮኒክ
የቡካሬስት ጦርነት እና የድህረ-ጦርነት ሁከት ፣ የመጀመሪያ ውጤቶቹን በፈረንሳይኛ በ 1920 እና በ 1921 አሳተመ። የእሱ ተዋጽኦዎች በተፈተኑ ውሾች ውስጥ የደም እና የሽንት ስኳር መጠን እንዲቀንስ አድርጓል ፣ ነገር ግን በሰው ህመምተኞች ላይ (በቀጥታ መርፌ በኩል) ወዲያውኑ ተጽዕኖ አልነበረውም ፣ ይህም በጨው ፈሳሽ መጠን ብቻ ሊባዛ አልቻለም ። ፓውሌስኩ በመፍትሔው (እሱ "ፓንክሬይን" ብሎ የጠራውን) እና በምርት ዘዴው ላይ የሮማኒያ የፈጠራ ባለቤትነት ማረጋገጫ አግኝቷል ፣ ግን በቀጣዩ ዓመት በገንዘብ እጥረት ምክንያት በሥራው ላይ ተጨማሪ እድገት አላደረገም ።