የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር ይሙሉ፦
በምስራቅ ፓኪስታን የተከሰተው ቀውስ እየተባባሰ ሲሄድ የህንድ ጣልቃ ገብነት ከፍተኛ ወታደራዊ አመራሮች የጦር ኃይሉንና የመንግስትን ጉዳዮች ሙሉ በሙሉ ተቆጣጥረው ነበር። የጋራ መኮንኖች አሠራር ባለመኖሩ የመከላከያ ዕቅዶች እና የድርጊቶች አፈፃፀም በእያንዳንዱ አገልግሎት መካከል ተቆጣጠረ ፣ ይህም በጦር ኃይሎች አጠቃላይ አፈፃፀም ላይ ተጽዕኖ አሳድሯል። በእያንዳንዱ አገልግሎት መካከል ያለው ቅንጅት ከጊዜ ወደ ጊዜ አስቸጋሪ እየሆነ መጣ ። በ1971 የተካሄደው ጦርነት "ያለ ዓላማና በሲቪሎችና በጦር ኃይሎች መካከል እንዲሁም በአራቱ ተዋጊ ኃይሎች ማለትም በጦር ሠራዊቱ፣ በጦር መርከቡና በአየር ኃይሉ መካከል ምንም ዓይነት ቅንጅት ባለመኖሩ" እንደተካሄደ በፐርቬዝ ቺማ በተጻፈ አንድ ጥናታዊ ጽሑፍ ላይ ተገልጿል። በተጨማሪም የፌዴራል ጥናቶች ከፍተኛው ወታደራዊ አመራር ጦሩን ፣ የባህር ኃይሉን እና የአየር ኃይሉን እንደራቀ ገልፀዋል ። በዚህ ውስጥ ፣ አንዳቸውም በልበ ሙሉነት አልተወሰዱም ፣ እና የጋራ ጥረቶች በፕላን ወይም በኦፕሬሽናል ደረጃ አልተደገፉም እንዲሁም በ 1971 በሕንድ-ፓኪስታን ጦርነት ወቅት አለመግባባቶች ተገድበዋል ። ሙሉና ሁሉን አቀፍ የሆነ የግንኙነት እጥረት በመኖሩ ምክንያት እያንዳንዱ አገልግሎት ለሥራ ውድቀቶች ሌሎቹን ተጠያቂ ያደርጋል ።