የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር ያጠናቅቁ: የሕንድ ክፍፍል በይፋ ነሐሴ 14 ቀን 1947 ተፈፃሚነት አግኝቷል ፣ የቤንጋል (ከምስራቅ ፓኪስታን ጋር ፣ አሁን ባንግላዴሽ) እና የፓንጃብ (ከምዕራብ ፓኪስታን ጋር ፣ አሁን ፓኪስታን በትክክል) አውራጃዎችን በመከፋፈል የተለየ ብሔር (ከህንድ) ለመፍጠር በፓኪስታን ንቅናቄ እንደተገለፀው ፣ ሙስሊሞች እና ሂንዱዎች በሃይማኖታዊ ልዩነቶች ምክንያት አንድ ብሔርን በአንድ ላይ ማቆየት እንደማይችሉ የሚገልፀውን "የሁለት ብሔር ንድፈ ሀሳብ" የሚደግፉ ሲሆን ይህም ለመግባባት በጣም ከባድ ወይም በአንዳንድ ሁኔታዎች ላይ የጋራ መግባባት ላይ መድረስ በቀላሉ የማይቻል ነው ። የክፍፍሉ መከፋፈል ታላቅ የኮሚኒስት ግጭቶችን ያስነሳ ሲሆን ከዚያ በኋላ ብዙም ሳይቆይ በካሽሚር ግዛት ላይ ትልቅ ክርክር (የቀድሞው የብሪታንያ ራጅ ግዛት በጠቅላላው በሕንድ እና በፓኪስታን ግዛት በጠቅላላ በጠቅላላው በጠቅላላ ተጠይቋል) በሁለቱ ጎረቤት አገራት መካከል መጠነ ሰፊ ጦርነት አስነስቷል ። ህንድ እና ፓኪስታን ከገለልተኝነታቸው ወዲህ አራት ጊዜ እርስ በእርስ ተፋጠዋል (1947, 1965, 1971, 1999) ፤ ሁሉም ከካሽሚር ጋር በተያያዙ ክርክሮቻቸው የተነሱ ናቸው ።
በ1971 የተካሄደው ጦርነት ይሁን እንጂ አንዳንድ የዲፕሎማሲያዊ ጥረቶች በሁለቱ ሀገራት መካከል የሁለትዮሽ ንግድን እና የስፖርት ዝግጅቶችን በማስተዋወቅ እንዲሁም ሕንዶች እና ፓኪስታኖች በሰላማዊ መንገድ ድንበሩን እንዲሻገሩ እና በሳምጃውታ ኤክስፕረስ እና በዴልሂ-ላሆር የሁለትዮሽ አውቶቡስ መስመር በኩል በሚሰጡት አገልግሎቶች እንዲጎበኙ አስችሏቸዋል ። የ1972 የሺምላ ስምምነት እና ከዚያ በኋላ የተደረጉ የሁለትዮሽ ስምምነቶች ሁለቱ ሀገራት የንግድ እና ኢኮኖሚያዊ ትብብርን በማስፋፋት የካሽሚር ግጭት ሰላማዊ መፍትሄ እንዲፈልጉ አስገድደዋል።