የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ፦ ከዚያ በኋላ የነበሩት ሁሉም የእስልምና ግዛቶች ማለት ይቻላል የጋዝኔቪድን ልማድ በመከተል የፋርስ ቋንቋን እንደ ቤተ መንግሥት ቋንቋ አድርገው ይጠቀሙ ነበር። ዴልሂ ከ13ኛው ክፍለ ዘመን ጀምሮ በሂንዱስታን የፋርስ የሥነ ጽሑፍ ባህል ዋና ማዕከል ሆነች፣ ከጉሪድ በኋላ በነበረው ማሚሉኮች የዴልሂ ሱልጣኔት ከተቋቋመ በኋላ። በተከታታይ የነበሩት ቂልጂዎችና ቱግሉኮች በቋንቋው ብዙ ጽሑፎችን ያዘጋጁ ነበር፤ ታዋቂው ገጣሚ አሚር ሑስሮው አብዛኛዎቹን የፋርስ ጽሑፎቹን ያዘጋጀው በእነሱ ሞግዚትነት ነው። በ13ኛውና በ15ኛው መቶ ዘመን መካከል የነበሩት የዴልሂ ሱልጣናቱ የቱርኪክ ገዢዎች፣ በፋርስ ቋንቋ የሚናገሩ ታዋቂ ሰዎች (እንደ ገጣሚዎች፣ ጸሐፍትና ቅዱሳን ሰዎች ያሉ) ወደ ባሕረ ሰላጤው እንዲመጡ ያበረታቷቸው ከመሆኑም ሌላ በገጠር አካባቢዎች እንዲሰፍሩ መሬት ይሰጧቸው ነበር። ይህ ፍሰት በ
ብዙዎቹ የፋርስ ልሂቃን በሰሜን ህንድ መጠጊያ በመፈለግ የፋርስ-እስላማዊውን ዓለም በሞንጎሎች ድል አድርገዋል። የፋርስ ቋንቋ በቤተመንግስት እና በሥነ ጽሑፍ ውስጥ እራሱን ያቋቋመ ሲሆን ብዙውን ጊዜ ከኢስላማዊ መኳንንት ጋር በተያያዘም እንዲሁ በከፍተኛ ቁጥር በሚኖር ህዝብ አማካይነት ። የዴልሂ ሱልጣናቱ ግዛቶች በዋነኝነት የፋርስ ቋንቋ እንዲስፋፋ አስተዋጽኦ አድርገዋል። ከጊዜ ወደ ጊዜ በመበታተኑ ምክንያት እስከ ዴካን እና ቤንጋል ድረስ ባሉ ክልሎች የሚገኙ የተለያዩ የንጉሠ ነገሥቱ ቅርንጫፎች የፋርስ ቋንቋን ተቀብለዋል።