የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር ይሙሉ፡- የፓኪስታን መስራች አባል የሆኑት ዙልፊካር አሊ ቡቶ ለፓኪስታን አዲስ ማንነት መፈለግ ጀመሩ፣ በዋናነት ከጎረቤት ተቀናቃኝ ህንድ ጋር የማይጋራ። በዚህም መሰረት ፓኪስታን ወደ መካከለኛው ምስራቅ በመመልከት "እርዳታ፣ ርዕዮተ ዓለም እና ስትራቴጂያዊ ትብብር" ማግኘት ጀመረች፤ በተመሳሳይ ጊዜም በደቡብ እስያ ከህንድ ጋር ካለው የጋራ ታሪክ ጀርባዋን ሰጠች። የአይዩብ ካን ዘመን ፖሊሲዎችን በመቀጠል ካሽሚር ለተለያዩ ምክንያቶች አስፈላጊ ሆኖ ቆይቷል ። በተለይም ለፓኪስታን ስትራቴጂካዊ ጠቀሜታ ስላለው ። ከዚህም በላይ ፓኪስታን የመሠረቷን ራዕይ ማለትም የሁለት ብሔራት ንድፈ-ሀሳብን "ለተጨቆኑ የህንድ ሙስሊሞች መኖሪያ" የመሆንን ራዕይ ለመፈፀም እንደ እድል ተቆጥሯል ። (በፓኪስታን ውስጥ ፓኪስታን ከህንድ ጋር ካለው የካሽሚር ግጭት እንድትወጣ የሚሹ ሰዎች ቁጥር እየጨመረ ነው።) ከካሽሚር ግጭት ውጭ ህንድ እንደ ሀገር ለፓኪስታን በሁሉም መንገድ የህልውና ስጋት ሆና ተቆጥራ ነበር ፣ በተለይም ከፓኪስታን ግጭት በኋላ ።
በ1971 ሙስሊሞች በብዛት የሚኖሩባት ባንግላዴሽ (የቀድሞው ምስራቅ ፓኪስታን) መለያየት እና ህንድ ለህልውናዋ ስጋት እንደማያስከትል ያመነችበት ሁኔታ የሁለት ብሄሮች ፅንሰ-ሀሳብን አደጋ ላይ ይጥላል ።