የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - ምንም እንኳን ወታደራዊ ጥንካሬው ቢኖርም ፣ ግዛቱ ቀድሞውኑ ግዙፍ የሆነውን ስፋቱን ለማስፋት ጥቂት ጥረቶችን አድርጓል ። በጣም ታዋቂው በንጉሠ ነገሥት ክላውዲየስ (47) የተጀመረው የብሪታንያ ወረራ እና ንጉሠ ነገሥት ትራጃን የዳኪያን ወረራ (101 <unk> 102, 105 <unk> 106) ነው። በ1ኛውና በ2ኛው መቶ ዘመን የሮማውያን ጦር ሰሜናዊውን የጀርመን ጎሳዎችና ምስራቃዊውን የፓርቲያን ግዛት በመቃወም አልፎ አልፎ ጦርነትን ያካሂድ ነበር። ይህ በእንዲህ እንዳለ የታጠቁ አመጽ (ለምሳሌ የዕብራይስጥ አመጽ በይሁዳ) (70) እና አጭር የእርስ በእርስ ጦርነቶች (ለምሳሌ በ 68 ዓ.ም የአራቱ ንጉሠ ነገሥታት ዓመት) የሊዮኖችን ትኩረት በተለያዩ አጋጣሚዎች ጠየቁ ። በመጀመሪያው መቶ ዘመን ሁለተኛ አጋማሽ እና በሁለተኛው መቶ ዘመን የመጀመሪያ አጋማሽ ላይ ለሰባት ዓመታት የዘለቁት የአይሁድ እና የሮማ ጦርነቶች በጊዜ ርዝማኔያቸው እና በኃይላቸው ልዩነት ነበራቸው። በአንደኛው የአይሁድ ዓመፅ ምክንያት 1,356,460 አይሁዳውያን እንደተገደሉ ይገመታል
; ሁለተኛው የአይሁድ አመጽ (115<unk>117) ከ200,000 በላይ አይሁዳውያን እንዲገደሉ አድርጓል ፤ ሦስተኛው የአይሁድ አመጽ (132<unk>136) ደግሞ 580,000 የአይሁድ ወታደሮች እንዲገደሉ አድርጓል። በ1948 የእስራኤል መንግሥት እስኪመሠረት ድረስ የአይሁድ ሕዝብ ከችግሩ አልተላቀቀም።