የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር አጠናቅሩ፡- መስከረም 25 ቀን 1954 የወቅቱ ጠቅላይ ሚኒስትር ኡ ኑ በሬዲዮ ለሀገሪቱ ባደረጉት ንግግር ስለ ሮሂንግያ ሙስሊሞች የፖለቲካ ታማኝነት በዋነኝነት የቡድሂስት ቡርማ ላይ ተናግረዋል። ይህ የ"ሮሂንግያ" ቃል አጠቃቀም ዛሬ ማያንማር ይህንን ምድብ ሙሉ በሙሉ ለመቀበል እምቢ ብላ "ቤንጋሊ" ብላ በመጥራት አስፈላጊ ነው ። በዚሁ ጊዜ ውስጥ ራሱን የቻለ የአስተዳደር ዞን ማይ ዩ የተቋቋመ ሲሆን የአሁኑን የሰሜን ራኪን ግዛት አብዛኛውን ክፍል ያካተተ ሲሆን ሮሂንጋያን እንደ አብዛኛው የጎሳ ቡድን ነበር ። የዚህ ሙስሊም አብዛኛው አካባቢ አንዱ ዓላማ "ከፓኪስታን ጋር ሰላም ለመፍጠር መጣር" ነበር። የጄኔራል ኔ ዊን ምክትል የሆኑት ብርጋዴር ኦንግ ጊ በ1961 ሮሂንጋያን እንዲህ በማለት ገልፀውታል፤ <unk>በምዕራብ በኩል ማይ ዩ ወረዳ ከፓኪስታን ጋር ትዋሰናለች። በድንበር አካባቢዎች በሚገኙ ማኅበረሰቦች ሁሉ እንደሚታየው በድንበሩ በሁለቱም በኩል ሙስሊሞች አሉ። በፓኪስታን በኩል ያሉት ደግሞ ፓኪስታን ተብለው የሚታወቁ ሲሆኑ በበርማ በኩል ያሉት ሙስሊሞች ደግሞ ሮሂንጃ ተብለው ይጠራሉ። ይሁን እንጂ
የበርማ ወታደራዊ ጁንታ በ1962 አገሪቱን በቁጥጥሩ ስር ካዋለች በኋላ ሮሂንጃዎች የፖለቲካ መብታቸው በስርዓት ተነፍጓል። በ1962 ወታደራዊ አምባገነኑ ጄኔራል ኔ ዊን የመንግስትን ስልጣን ተቆጣጥረው የዘር መድልዎ መነሻ የሆነውን ብሔራዊ አጀንዳ ተግባራዊ ማድረግ ጀመሩ። በ1978 ወታደራዊው መንግስት ናጋሚን የተባለውን ዘመቻ የጀመረው ዜጎችን ከዜጎች ለመለየት ነበር። ይህ በሮሂንጃዎች ላይ የተፈጸመ የመጀመሪያው የተቀናጀ መጠነ ሰፊ የኃይል ጥቃት ነው። የብሔራዊ ምዝገባ ካርዶች (ኤንአርሲ) በመንግስት ተዋንያን ተወስደዋል በጭራሽ ሊተኩ አይችሉም ። ከዚያን ጊዜ ወዲህ የተከሰተው ዓመፅ 200,000 ሮሂንጃዎች ወደ ባንግላዴሽ እንዲሸሹ አስገድዷቸዋል። ባንግላዴሽ ሮሂንጃዎችን ወደ ግዛቷ እንዳይገቡ በመከልከሏና የምግብ ቀለብ እንዳይሰጣቸው በመከልከሏ 12 ሺህ የሚሆኑ ሰዎች ሕይወታቸውን አጥተዋል። ከሁለትዮሽ ድርድር በኋላ ሮሂንጋዎች ወደ አገራቸው እንዲመለሱ ተደርጓል።