የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - እንደ አሜሪካ እና አውስትራሊያ ካሉ ሌሎች የቀድሞ ቅኝ ግዛቶች በተቃራኒ በአፍሪካ አህጉር ውስጥ አውሮፓውያን እና ዘሮቻቸው በአገሬው ተወላጆች ቁጥር በጭራሽ አልነበሩም ፤ ሆኖም ፣ ኃይልን ለማጠናከር እና በተናጠል በሜትሮፖሊታን አገሮቻቸው አስተዳደራዊ ፖሊሲዎች ላይ ያልተመጣጠነ ተጽዕኖ ለማሳደር መንገዶችን አገኙ ። አንዳንዶች ከአውሮፓ ጋር የነበራቸውን ትስስር በማጣት የራሳቸውን ብሔራዊ እንቅስቃሴዎች በመፍጠር በደቡብ አፍሪካና በሮዴዥያ (አሁን ዚምባብዌ በመባል የሚታወቀው) ውስጥ እንቅስቃሴ ማድረግ ጀመሩ። ነባር ነጭ ነዋሪዎች በቅኝ ግዛት አስተዳደሮች ዘንድ እየጨመረ የሚሄድ ኃላፊነት ተደርጎ ይቆጠር ነበር ምክንያቱም የአፍሪካ አገሮቻቸውን የበላይነት ለመያዝ ይፈልጉ ነበር ። በተጨማሪም መንግስት ከአፍሪካውያን ጋር ግጭት ውስጥ የመግባት ዕድሉ ከፍተኛ ሲሆን ይህም ውድ የሆነ ወታደራዊ ዘመቻዎችን እና በሁለተኛው እና በሜትሮፖሊታን ኃይሎች መካከል ያለውን ግንኙነት በእጅጉ ያበላሸ ነበር ። በ18ኛው መቶ ዘመን መገባደጃ እስከ 20ኛው መቶ ዘመን መጀመሪያ ድረስ በአፍሪካ ቅኝ ግዛቶች ውስጥ ይህ የተለመደ አዝማሚያ ነበር። ለምሳሌ በኔዘርላንድስ ኬፕ ኮሎኒ ውስጥ ገዥው ዮአኪም ቫን ፕሌትበርግ በ 1778 አካባቢ የዞሱን ድንበሮች ከ Xhosa አለቆች ፈቃድ ጋር ወሰነ; በቀጣዩ ዓመት የደች ቅኝ ገዢዎች ድንበሩን በመጣስ Xhosa ን አጠቁ ፣ ደም አፋሳሽ የ Xhosa ጦርነቶች
ምን ማለትህ ነው? በጀርመን ቅኝ ገዢዎች እና በማቱምቢ እና በንጎኒ ሕዝቦች መካከል የተፈጠረው አለመግባባት ለ1905-07 ማጂ ማጂ አመፅ ከፍተኛ አስተዋጽኦ አበርክቷል። በዚሁ ዘመን በቅኝ ግዛት ዘመን የነበሩ የኬንያ አውሮፓውያን ነዋሪዎች በማሳይ ጎሳዎች አማካኝነት አመጽ በማስነሳት በዋነኝነት ተጠያቂዎች ነበሩ።