የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ:- የጭፍጨፋው ጎርፍ በጂኦሎጂያዊ አነጋገር በአንጻራዊ ሁኔታ ሲታይ ወጣት ሲሆን ከቅርብ መቶ ዘመናት ወዲህ ደግሞ በማዕበልና በዐውሎ ነፋስ አማካኝነት ወደ ምዕራብና ወደ ምድር እየተስፋፋ መጥቷል። የሸንኮራ አረንጓዴ አረንጓዴ አረንጓዴ በአንድ አውሎ ነፋስ የሚንቀሳቀሰው የሸንበቆ መጠን "አስደናቂ" ሊሆን ይችላል፤ አንዳንድ ጊዜ የሸንበቆው ጠብታ ተሰብሮ ለጊዜው ደሴት ይሆናል፤ ይህ ደግሞ እንደገና ሊከሰት ይችላል። በሰሜናዊው ክፍል ስኒተርሊ (አሁን ብሌኬኒ) መንደር በባህር ውስጥ ጠፍቷል በመካከለኛው ዘመን መጀመሪያ ላይ ምናልባትም በከባድ አውሎ ነፋስ ምክንያት ። ባለፉት ሁለት መቶ ዓመታት ውስጥ ካርታዎች ከብሌንኬይ ቻፕል ፍርስራሾች እስከ ባሕሩ ያለውን ርቀት ለመለካት በቂ ትክክለኛነት ነበራቸው። በ1817 የነበረው 400 ሜትር በ1835 320 ሜትር በ1907 275 ሜትር በ20ኛው ክፍለ ዘመን መጨረሻ 195 ሜትር ሆነ። በባህር ዳርቻው ላይ የሚገኘው የጀልባው ክፍል በየዓመቱ ወደ 1 ሜትር (1 ያርድ) ያህል ወደ ዋና መሬት እየተጓዘ ነው; እና በርካታ የቀድሞው ከፍ ያሉ ደሴቶች ወይም "ዓይኖች" ቀድሞውኑ ጠፍተዋል ፣ በመጀመሪያ በደረሱት ሼንጅ ተሸፍነዋል ፣ ከዚያ ወደ ባህር ጠፍተዋል ። ግዙፍ የሆነው
በ1953 የተከሰተው የጎርፍ መጥለቅለቅ ዋናውን የባህር ዳርቻ ያጥለቀለቀው ሲሆን ከፍተኛዎቹ የዱና ጫፎች ብቻ ከውኃው በላይ ሆነው ቀሩ። የበረዶው ጠብታ በከፍተኛ ሁኔታ ተጎድቶ ነበር፤ ይሁን እንጂ እንደ ስኮልት ሄድ ደሴት ባሉ ሌሎች የባህር ዳርቻዎች ላይ የደረሰው ጉዳት ዘላቂ አልነበረም።