የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር ይጨምሩ: ማርቼንኮ በመጀመሪያ ከድሃ አስተዳደግ የመጣ ፖለቲከኛ ያልሆነ የነዳጅ ቆፋሪ ሲሆን ከ1958 ጀምሮ በተለያዩ እስር ቤቶች ውስጥ ከቆየ በኋላ ከሌሎች ተቃዋሚዎች ጋር መገናኘት ከጀመረ በኋላ ወደ መጻፍ እና ፖለቲካ ዘወር ብሏል። ማርቼንኮ በ1969 "የእኔ ምስክርነት" በተሰኘው መጽሐፉ ዓለም አቀፍ ዝና ያተረፈ ሲሆን መጽሐፉ በ1966 ወደ ሞስኮ ከመጣ በኋላ በሶቪየት የጉልበት ሥራ ካምፖች እና እስር ቤቶች ውስጥ ስለነበረው የቅርብ ጊዜ ፍርዶች የተጻፈ የራስ-ህይወት ታሪክ ነው ። መጽሐፉ በሶቪየት ኅብረት ውስጥ "ሳሚዝዳት" በመባል ውስን ስርጭት ካገኘ በኋላ የሶቪዬት ጉላግ ስርዓት ከጆሴፍ ስታሊን ሞት በኋላ እንደቀጠለ ከገለጸ በኋላ በምዕራቡ ዓለም ከፍተኛ ስሜት ፈጥሯል። በ1968፣ ወደ
በሶቪየት ህብረት የቼኮዝሎቫኪያ ወረራ፣ ማርቼንኮ ወረራውን የሚተነብይ ክፍት ደብዳቤ ጽፈዋል። በ 1970 ዎቹ መጀመሪያ ላይ እንደገና ተይዞ ተለቀቀ ፣ ግን በ 1974 ምርመራ ተደርጎበት ወደ ኢርኩትስክ ኦብላስት ተሰደደ ። በ 1976 ማርቼንኮ በሞስኮ ሄልሲንኪ ቡድን መስራች አባላት መካከል አንዱ ሆነ ፣ በ 1981 እንደገና ከመታሰሩ እና ከመታሰሩ በፊት ፣ በእስር ቤቱ ጊዜ ሁሉ መጻፉን የቀጠለ ሲሆን የሶቪዬት የፖለቲካ እስረኞችን ዕጣ ፈንታ አሳውቋል ። ናታን ሼቻራንስኪ በጠቅላላው ወደ 20 ዓመት ያህል በእስር ቤትና በውጭ አገር በስደት ያሳለፈው ናታን ኦርሎቭን በተመለከተ እንዲህ ብሏል:- "ዩሪ ፊዮዶሮቪች ኦርሎቭ ከተፈታ በኋላ በሶቪየት ኅብረት ከፍተኛ ቁጥር ያለው የሕሊና እስረኛ ነበር።" በመሆኑም ናታን ሼቻራንስኪ በሶቪየት ኅብረት "የዘላለም እስረኞች" መካከል አንዱ ሆነ።