የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅ፦ በ5ኛው መቶ ዘመን ምዕራባዊው ግዛት በጀርመናውያን ጎሳዎች ወረራ ተደምስሷል። ይሁን እንጂ የጣሊያን ግዛት በአዲሱ የኦስትሮጎቲክ መንግሥት የተያዘ ሲሆን ይህም አሁንም ቢሆን "በሕግ" የንጉሠ ነገሥቱ አካል ነበር ፣ እናም የኦስትሮጎቲክ ንጉስ ታላቁ ቴዎድሪክ በ 510 ዎቹ ባሸነፈው የጋሊያን ትንሽ ክፍል ውስጥ የጋሊያን ግዛት እንኳን እንደገና አቋቋመ። በሰሜን አፍሪካ የጦርነቱ መባቻ
በ533-534 ባካሄደው የቫንዳሊክ ጦርነት አዲሶቹ ግዛቶች በንጉሠ ነገሥት ጀስቲኒያን I ወደ አዲስ የአፍሪካ ፕሪቶሪያን ግዛት ተሰብስበው በኋላ ወደ አፍሪካ ኤክሳርኬትነት ተለውጠዋል። የጣሊያን ፕሪቶሪያን ፕሪፌክቸር ደግሞ ከጎቲክ ጦርነት ማብቂያ በኋላ እንደገና የተቋቋመ ሲሆን እሱም ወደ ኤክስርቻትነት ከመቀየሩ በፊት ነበር ። በምሥራቅ እስከ 7 ኛው ክፍለ ዘመን አጋማሽ ድረስ ፕሪፌክተሮች መስራታቸውን የቀጠሉ ሲሆን አብዛኛው የምስራቅ አውራጃዎች ሙስሊሞች ድል ሲያደርጉ እና ባልካን ደግሞ ለስላቭ ጎሳዎች ማጣታቸው የቲማ ስርዓት እንዲፈጠር ምክንያት ሆኗል ። ይህ በእንዲህ እንዳለ ግን በሄራክሊየስ ዘመን የተደረጉት ማሻሻያዎች ፕሪፌክቱን ከበርካታ የበታች የፋይናንስ ቢሮዎቹ ያፈነገጡ ሲሆን እነዚህም እንደ ገለልተኛ ክፍሎች በሎጎቴቴስ ስር ተቋቁመዋል ። የመጨረሻው የምሥራቅ ግዛት አስተዳዳሪ በቀጥታ የተጠቀሰው በ629 ዓ.ም. በወጣ ሕግ ነው። በአንዳንድ ምሁራን መሠረት ግን የስርዓቱ ዱካዎች እስከ ዘጠነኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ድረስ በሕይወት መትረፍ ችለዋል-ኤርነስት ስታይን የተወሰኑ የኢሊሪያን ግዛት ገጽታዎች በተሰሎንቄ አስተዳደር ውስጥ በሕይወት መትረፋቸውን አሳይተዋል ፣ ጆን ሃልዶን ደግሞ በባይዛንታይን "ታቲካ" ውስጥ ባሉ ሲግሎግራፊያዊ ማስረጃዎች እና ማጣቀሻዎች ላይ በመመርኮዝ የጥንቱን የሲቪል አውራጃ አስተዳደር በሕይወት መትረፋቸውን በ 840 ዎቹ ድረስ በቁስጥንጥንያ ከሚገኘው ግዛት ጋር ምናልባትም በበላይነት አቅም እስከ 840 ዎቹ ድረስ አስመዝግቧል ።