ለዚህ አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - ዴቪድ ቪ ኤርድማን ግጥሙን ከፖለቲካዊ እይታ አንጻር ይመለከታል ፣ በፈረንሣይ አብዮት መጀመሪያ ሐምሌ 1789 ባስቲል በመውረር አንብበውታል
ምን ማለትህ ነው? ግጥሙ ከአብዮቱ በፊት በነበረችው ፈረንሳይ እና "አብዮታዊ ባልሆነችው" እንግሊዝ ላይ ያተኮረ ነው ብሎ ያምናል ፣ ሰዎች በብሌክ እንዳዩት የኅብረተሰቡን ስህተቶች ከማስተካከል ይልቅ በቅርቡ በተገለጠው የጆርጅ III እብደት የበለጠ ያሳሰባቸው ነበር ፤ "በፈረንሣይ ውስጥ በሂደት ላይ ያሉት ሰዎች ንጉ kingን በቅኔው ላይ እጀታውን እንዲያቀልዱ እያስገደዱት ነበር ። በእንግሊዝ የንጉሣዊው ቁጥጥር በድንገት ተዳክሟል ነገር ግን ህዝቡ መጠበቅ እና ማየት እንጂ ሌላ ምንም ማድረግ የማይችል ይመስል ነበር [...] የንጉሱ ማገገም ሲከበር ፣ ትንሽ ቀደም ብሎ ፣ በመጋቢት 1789 ፣ "ደስታ" እንደገና ኦፊሴላዊ ነበር ። የሕዝብ እንቅስቃሴዎች ነበሩ፤ ነገር ግን ለንደን የነበሩ ብረቶች የሥራ ቀን እንዲቀንስ በሚያደርጉት መደበኛ ያልሆነ አድማ ካልሆነ በስተቀር በአብዛኛው የሰብዓዊነት ወይም የሃይማኖት ዝንባሌ የነበራቸው ከመሆኑም በላይ ወዲያውኑ አብዮታዊ አልነበሩም።" በተጨማሪም ግጥሙ "የአምባገነንነት ውስጣዊ መበታተንን" የሚመለከት እንደሆነ ይሰማዋል ፣ እናም በጄን-ዣክ ሩሶ "ኤሚል ወይም በትምህርት ላይ" በተነሳሳው የቲሪኤል የመጨረሻ ንግግር ውስጥ የፖለቲካ ተነሳሽነት ያገኛል ።