የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር ያጠናቅቁ፡- ሳንጃቢ እና አላያር ሳሌህ በ1950ዎቹ ብሔራዊ፣ ልማታዊ፣ ግራኝ እና ፀረ-ሶቪየት ቡድን የሆነውን የኢራን ፓርቲን መርተዋል። ፓርቲው የብሔራዊ ግንባር አካል ሆነ። ሳንጃቢ የሞሃመድ ሞሳዴግ ታማኝ ደጋፊ ነበር እና በኋላም በ 1952 በሞሳዴግ ስር የትምህርት ሚኒስትር ሆኖ አገልግሏል ። ሞሳዲቅ በእንግሊዝ ቁጥጥር ስር የነበረውን የኢራን የነዳጅ ኢንዱስትሪ ብሔራዊ ለማድረግ እንቅስቃሴውን ይመራ ነበር (ከብሔራዊነቱ በኋላ ብሔራዊ የኢራን የነዳጅ ኩባንያ በመባል ይታወቃል) እና ይህ ከተከናወነ በኋላ ከእንግሊዝ ጋር (ቀደም ሲል የነዳጅ ኢንዱስትሪውን ይቆጣጠሩ እና ቁጥጥርን እንደገና ለማረጋገጥ ይፈልጉ ነበር) እና በሞሃመድ ሬዛ ሻህ ዙሪያ በሚሰበሰቡ ኃይሎች (የኢራን ንጉስ ሞሳዲቅ ፖሊሲዎችን ይቃወሙ ነበር) የእንግሊዝን ፣ እንዲሁም የሻህን ኃይል እና ተጽዕኖ ለመገደብ የጠቅላይ ሚኒስትሩን ጥረቶች) ። ከሲአይኤ-ኤምአይ 6 መፈንቅለ መንግስት በኋላ
ነሐሴ 1953 ሞሳዴክን ከስልጣን በማውረድ ሻህን በዙፋኑ ላይ መልሶ በማስቀመጥ ሳንጃቢ ከሌሎች የሞሳዴክ ደጋፊዎች ጋር በመሆን የሻህን አገዛዝ ተቃወሙ። በ1960 ሁለተኛው ብሔራዊ ግንባር በመመስረት ከፍተኛ ተሳትፎ አድርጓል። እንደገና የተቋቋመው ብሔራዊ ግንባር ለአምስት ዓመታት ያህል ንቁ ሆኖ ለመቆየት ነበር ፣ ግን ከጊዜ ወደ ጊዜ እየባሰ በሚሄድ ሁኔታ ውስጥ ። በምርጫው ላይ የተደረጉ ማሻሻያዎች እና "የሚገዛ ሳይሆን የሚገዛ" ሻህ እንዲኖር መጠነኛ ጥያቄ ቢያቀርቡም ሻህ ግንባር እንቅስቃሴዎችን ለመታገስ ፈቃደኛ አልሆነም ። ኃይለኛ የደህንነት ኃይሎቹ በተለይም ዝነኛው ሳቫክ እንደ ሳንጃቢ እና ሌሎች ዓለማዊ ዲሞክራቶች ያሉትን ዝም አሰኙ ። በዚህና በሌሎች በርካታ ምክንያቶች የተነሳ በ1965 ተቋቁሟል። ግንባር እስከ 1970 ዎቹ መጨረሻ ድረስ ተኝቶ ነበር ። በ 1977 መጨረሻ ላይ ሳንጃቢ እንደ መሪው እንደገና ተነሳ ።