የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ:- በፌዴራሊስትና በማዕከላዊ ፓርቲዎች መካከል በተካሄዱ የእርስ በርስ ጦርነቶች እንዲሁም በንጉሳዊው መንግሥት ከተሞች ላይ በተደረጉ ግጭቶችና ጦርነቶች ምክንያት ድሃ የሆኑት አውራጃዎች በ1814 መገባደጃ ላይ ቀድሞውኑ በአስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ ነበሩ። ይህ ደግሞ ብዙዎቹ በቅርቡ ነፃ በሆኑ አውራጃዎች ውስጥ የፈርዲናንድ ሰባተኛን እንደ ሉዓላዊ ንጉስነት ህጋዊነት በጭራሽ ውድቅ እንዳላደረጉ እና የነፃነት እንቅስቃሴ ቢኖርም በክልሎች ውስጥ ያለው የፖለቲካ እና የባህል ሕይወት በአብዛኛው አልተለወጠም አሁንም በስፔን ኃይለኛ ተጽዕኖ ስር ነበር ። የሃይማኖት መሪዎች በ1815 አጋማሽ ላይ
በፓብሎ ሞሪሎ የሚመራው የስፔን የጉዞ ኃይል በኒው ግራናዳ ደርሶ ነበር፣ ይህም ቀደም ሲል በሳንታ ማርታ የተደረጉትን የሮያሊስት እድገቶች አጠናክሮ ነበር ። ሞሪሎ የካርታጄናን ነሐሴ ወር ከበበች በመጨረሻም ከአምስት ወር በኋላ በታህሳስ ወር ወደቀች ከተማዋ በረሃብ እና በበሽታ ምክንያት ብዙ ቁጥር ያላቸው ሲቪሎች ተጎድተዋል ። በግንቦት 6 ቀን 1816 ሞሪሎ እና ከደቡብ የመጡ ንጉሳዊያን ቦጎታን ያዙ ፣ ስለሆነም ሁሉንም ኒው ግራናዳ ወደ ንጉሳዊው ቁጥጥር ተመለሱ ፣ ይህም እስከ ነሐሴ 1819 ድረስ የዘለቀ ሲሆን በሲሞን ቦሊቫር አዛዥነት የሚመሩ ኃይሎች የክልሉን ማዕከላዊ ክፍል መልሰዋል ።