የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር አጠናቅሩ፡ በ1984 ምርጫ ላይ የክልል ስምምነት ላይ በተደረገው ክርክር በተቃራኒው ወገን የነበሩት የሰራተኛ እና የሊኩድ ፓርቲዎች ወደ ጥምረት እንዲገቡ ተገደዋል እና ለሰላም የመሬት ሀሳብ ቀርቧል ። በ1980ዎቹ ሻሮን ህዝቡን ለመቆጣጠር እንደ "የቤት እላፊ፣ የቤቶች መጥፋት እና የዛፎችን መቆረጥ" የመሳሰሉ የግዳጅ እርምጃዎችን ይጠቀም ነበር፣ ይህም ፖሊሲ በ1985 በራቢን ተረጋግጧል፣ እስራኤላዊ ሰፈሮች ደግሞ "የሚንሸራተት ተጨባጭ ቅኝ ግዛት" በመሆናቸው የፍልስጤም አለመደሰትን ያባብሳሉ። በ1985 በዩናይትድ ስቴትስ የሚገኘው የጥቁር ጠበቆች ብሔራዊ ጉባኤ "በቅዱስ ምድር የሚገኙ ባንቱስታኖች" የሚል ርዕስ ያለው ሪፖርት አዘጋጅቶ በምዕራብ ባንክ ውስጥ እየተከናወነ ካለው ነገር ጋር ተመሳሳይነት አሳይቷል። በወቅቱ ቃሉ ብዙ የተወገዘ ቢሆንም ከ15 ዓመታት በኋላ አሜሪካዊው የአፍሪካ ሕግ ምሁር የሆኑት አድሪያን ዊንግ በቀጣዮቹ አሥር ተኩል ዓመታት የተከሰቱት ክስተቶች ክልሉ የሚተዳደርበትን መንገድ በተመለከተ ተመሳሳይነቱን የሚያረጋግጥ ይመስላል ሲሉ ጽፈዋል። በ1987 መገባደጃ ላይ ውጥረት እየጨመረ በመምጣቱ ሕዝባዊ አመጽ ተነሳ። በ1988 ዮርዳኖስ ለፍልስጤም የነበረውን ማንኛውንም የይገባኛል ጥያቄ በመተው የፍልስጤም ብሔራዊ ምክር ቤት የፍልስጤም መንግሥት አወጀ። በ1991 ሻሮን የሰባት ኮከቦች እቅድ ይፋ ያደረገው በአረንጓዴው መስመር ላይ ሰፈራዎችን በመጥራት "በተከታታይ የመደምሰስ ዓላማው" እና የ 1992 ሜሬትዝ-ሸቭስ እቅድ አራት የፍልስጤም ካንቶኖች በአይሁድ ሰፈራ ዞኖች የተከፋፈሉ እና በኋላ ላይ ሁሉንም ዋና ዋና የሰፈራ ብሎኮች ከሦስት "የራስ ገዝ የፍልስጤም ግዛቶች" ጋር በማዋሃድ "የራስ መወሰኛ አሃድ" "ባንቱስታኒዜሽን" ተብሎ የተገለጸውን እቅድ አወጣ ። ኢንቲፋዳው ከጦርነቱ በኋላ ፍጥነቱን አጣ
ከ1949 ወዲህ ለመጀመሪያ ጊዜ የእስራኤል እና የፍልስጤም ተወካዮች ያሰባሰቡት የ1991 ማድሪድ ኮንፈረንስ እና በ1992 ራቢን የሰፈራ መስፋፋትን ለማስቆም ቃል ገብተው ከ PLO ጋር ምስጢራዊ ውይይቶችን ጀመሩ ።