የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - በፌዴራሊስት እና በማዕከላዊ ፓርቲዎች መካከል በሚካሄዱ የእርስ በእርስ ጦርነቶች እንዲሁም በንጉሳዊ ከተሞች ላይ በሚደረጉ ግጭቶች እና ጦርነቶች የተጎዱ አውራጃዎች ቀድሞውኑ በ 1814 መጨረሻ ላይ በአስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ ነበሩ ። ይህ ደግሞ ብዙዎቹ በቅርቡ ነፃ በሆኑ አውራጃዎች ውስጥ የፈርዲናንድ ሰባተኛን እንደ ሉዓላዊ ንጉስነት ህጋዊነት በጭራሽ ውድቅ እንዳላደረጉ እና የነፃነት እንቅስቃሴ ቢኖርም በክልሎች ውስጥ ያለው የፖለቲካ እና የባህል ሕይወት በአብዛኛው አልተለወጠም አሁንም በስፔን ኃይለኛ ተጽዕኖ ስር ነበር ። የሃይማኖት መሪዎች በ1815 አጋማሽ ላይ አንድ ትልቅ የስፔን የጉዞ ኃይል
በፓብሎ ሞሪሎ መሪነት ወደ ኒው ግራናዳ የደረሱ ሲሆን ይህም ቀደም ሲል በሳንታ ማርታ የተደረጉትን የሮያሊስት እድገቶች አጠናክሯል ። ሞሪሎ የካርታጄናን ነሐሴ ወር ከበበች በመጨረሻም ከአምስት ወር በኋላ በታህሳስ ወር ወደቀች ከተማዋ በረሃብ እና በበሽታ ምክንያት ብዙ ቁጥር ያላቸው ሲቪሎች ተጎድተዋል ። በግንቦት 6 ቀን 1816 ሞሪሎ እና ከደቡብ የመጡ ንጉሳዊያን ቦጎታን ያዙ ፣ ስለሆነም ሁሉንም ኒው ግራናዳ ወደ ንጉሳዊው ቁጥጥር ተመለሱ ፣ ይህም እስከ ነሐሴ 1819 ድረስ የዘለቀ ሲሆን በሲሞን ቦሊቫር አዛዥነት የሚመሩ ኃይሎች የክልሉን ማዕከላዊ ክፍል መልሰዋል ።