የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አሟላ፦
በ1755 በፖርቱጋል በስፋት የተከሰተው የመሬት መንቀጥቀጥ የግንባታውን ክፍል ያወደመ ሲሆን በኋላም ተስተካክሏል። በ 1773 ምሽጉ ውስጥ የሳንታ ባርባራ ቤተመቅደስን በማደስ ሥራ ተካሂዷል ። በ1800 ወደብ ላይ ለመድረስ አስቸጋሪ ለማድረግ አዳዲስ ባትሪዎች ተገንብተው ወደ ባህር የሚመለከተው የግንባታ ግንብ ከፍ እንዲል ተደርጓል። የተከናወኑት ሥራዎች መጠን የአከባቢውን ህዝብ የገንዘብ ችግር አስከትሏል ፣ ይህም ከንግስት ማሪያ I እርዳታ ፈለገ እና አገኘ። ተጨማሪ ሰፊ ማሻሻያዎች በ 1807 ተካሂደዋል ። ይሁን እንጂ ታኅሣሥ 1807 የፈረንሳይና የስፔን ወታደሮች በፔኒቼ ባረፉበት ጊዜ ምሽጉ ውጤታማ አለመሆኑን አረጋግጧል ። በአንግሎ-ፖርቱጋላዊ ወታደሮች ከተሸነፉ በኋላ በ 1810 ለአጭር ጊዜ የብሪታንያ ወታደሮች ሊሳፈሩ የሚችሉበት ቦታ ተደርጎ ይቆጠር ነበር ። በ1815 በቪየና ጉባኤ አማካኝነት በአውሮፓ ሰላም እንዲሰፍን ከተደረገ በኋላ ግንቡ ተተወ። በፔኒቼ የህዝብ ቁጥር መጨመር ምክንያት የከተማ ግፊት በመኖሩ የተወሰኑ ክፍሎች ተደምስሰዋል ። በ1824 ለጊዜው ወደ እስር ቤትነት የተቀየረ ሲሆን የፖለቲካ እስረኞችን ለማቆየት ያገለግል ነበር። በፖርቱጋል የእርስ በእርስ ጦርነት (1828-1834) ወቅት እንደገና ተይዞ ነበር ነገር ግን የሊበራል ኃይሎች በ 1833 የቤርሌንጋስን ምሽግ ሲይዙ Absolutist ኃይሎች ፔኒቼን ለቀው ሄዱ ። በ1837 ምሽጉ ውስጥ የተከሰተው የዱቄት ፍንዳታ ኃይለኛ እሳት እንዲከሰት ያደረገ ሲሆን ይህም የሹሙን ቤት ሙሉ በሙሉ አወደመ። በ1871 የግድቡ አስተዳዳሪ ስለነበረው መጥፎ ሁኔታ ሪፖርት ሲያደርግ የተወሰኑ የመልሶ ማቋቋም ሥራዎች ተካሂደዋል።