የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ፦ የወርቅና የአልማዝ ማዕድን ማውጣት እስከ ዛሬ ድረስ ቢቀጥልም በ18ኛው መቶ ዘመን የመጨረሻ አጋማሽ ላይ የወርቅና የአልማዝ ማዕድን በቀላሉ የሚገኝባቸው አካባቢዎች ቀስ በቀስ ምርቱ እየቀነሰ መጣ። በባርነት የጉልበት ሥራ የሚጠይቀው ስኳር የብራዚልን በተለይም የፔርናምቡኮን ሀብትና ብልጽግና መለኪያ ሆኖ ቆይቷል። የፖምቤል አስተዳደር በ1751 የቁጥጥር ቦርዶችን የመሳሰሉ ማሻሻያዎችን ያደረገ ሲሆን የአትክልተኞቹ ቅሬታ ግን ከንቱ ሆነ። ይሁን እንጂ በፔርናምቡካ (እና በብራዚል) የስኳር ኢንዱስትሪ ውስጥ ያለው እውነተኛ ችግር የገበያ ችግር ነበር። በጣም ብዙ ሀገሮች በካሪቢያን ቅኝ ግዛቶቻቸው ውስጥ ስኳር ያመርቱ ነበር፣ ይህም የስኳር ዋጋ እንዲቀንስ እና የባሪያ ዋጋ እንዲጨምር አድርጓል። ከ1750 እስከ 1755 ባለው ጊዜ ውስጥ በገበያው ላይ የስኳር ዋጋ በከፍተኛ ሁኔታ ቀንሷል። በ 1750 ዎቹ አጋማሽ ላይ የፖምባሊን ኩባንያ ተጀመረ እና በ 1756 የሰባት ዓመት ጦርነት ከተከሰተ በኋላ የስኳር ዋጋ ጨመረ ። ምንም እንኳን ባሂያ ከኔዘርላንድስ ወረራ በኋላ በስኳር ምርት ከፐርናምቡኮ በተከታታይ ቢበልጥም በ 1762 ቢያንስ ለጊዜው በፔርናምቡኮ የስኳር ምርት ላይ የበላይነቱን ያገኘ ይመስላል ። ከጦርነቱ በኋላ ዋጋው እንደገና ቀንሷል። እንደ አውሮፓ ጦርነቶች ያሉ ክስተቶች በፔርናምቡኮ ላይ በጎ ተጽዕኖ ያሳደሩ ቢሆንም ሌሎች እንደ
በ1755 የደረሰው ታላቁ የሊዝበን የመሬት መንቀጥቀጥ በፔርናምቡኮ ላይ ያን ያህል ተጽዕኖ ያሳደረ አይመስልም።