የሚከተለውን ዓረፍተ-ነገር ያጠናቅቁ: ሚሂሊች የመጀመሪያዎቹ ልብ ወለዶች "ኦብራዝ ቭርካሉ" (ፊንፊኔው በመስተዋት ውስጥ) (1941) እና "ቲሃ ቮዳ" (ጸጥ ያሉ ውሃዎች) (1942) በፍትሃዊነት የተገኘ ሀብት ፣ አክብሮት እና ኩራት የበላይነት በሚኖርበት ምቹ በሆነ ዓለም ውስጥ እና በቤተሰብ ወጎች ውስጥ የአሪስቶክራሲያዊ ከባቢ አየር የሕይወት መግለጫዎች ናቸው ። ብዙም ሳይቆይ ስለ ሥነ-ጽሑፍ ዓለም የራሷን የግል አመለካከት አገኘች ፣ በዚህ ውስጥ አክብሮት ከቀልድ ጋር ፣ ቅንዓት ከቅሬታ ጋር ፣ የክፍል ታማኝነት ከእሱ ለማምለጥ በሚያደርጉት ሙከራዎች ወዘተ ። ገጸ-ባህሪያቷ በባህሎች ፣ በአክብሮት ፣ ስሜታቸውን በመቆጣጠር በአንድ በኩል እና በሌላው ላይ በፍቅር ፣ በሴራ ፣ በፖለቲካ ኃይል እና በሀብታም ቁልፍ ሚና በመጫወት ስሜታቸውን በመቆጣጠር መካከል ተከፍለዋል ። በተለይ ነፃ ለወጣችውና ራሷን ለቻለችው ዘመናዊ ሴት የተሰጠ ልዩ ቦታ፣ በእናቷና በአያቷ ትውልድ የነበሩ ሴቶች ለስሜታዊ መሟላት በሚያደርጉት ባህላዊ ራስን መወሰን በሚለው ሚና ላይ በማመፅ፣ ምንም እንኳን ይህ የግድ የሴቶች እሴታዊነት ማለት ባይሆንም ። በ1959 የጻፈችው "አፕሪል" የተሰኘው ልብ ወለድ በሁለተኛው የዓለም ጦርነት የመጀመሪያ ወራት የተፈጸመ ነው። በ "ስቶልፕኒካ ኦሳሜሊህ ማክ" (1969) እና "ቭርኒቴ ሴ ፣ ሲኖቪ" (1972) ውስጥ በባህሪያት እና በምልክቶች መግለጫዎ ir ውስጥ ያለውን አስቂኝ ሁኔታ የበለጠ ያዳብራል ። "ቱጄክ v ኤሞኒ" (1978) እና "ሴስታ ሁለት ቄሳርሴቭ" (1981) በጥንታዊው ኤሞና ውስጥ ስለ ሴራዎች እና በፍቅር ታሪክ ታሪክ ታሪክ ናቸው ።
የላይባክ ኮንግረስ የመጨረሻው ልብ ወለድዋ "Ure mojih dni" (1985) የመታሰቢያ መጽሐፍ ነው። በተጨማሪም "ፕሪዲ ፣ ሞጅ ሚሊ አሪኤል" (1965) እና "Puhkova kresna noc" (1972) የመሳሰሉ ለታናናሽ አንባቢዎች ልብ ወለዶችን ጽፋለች ።