የሚከተለውን ዓረፍተ ነገር አጠናቅቅ፦ በአሜሪካና በአውስትራሊያ ካሉ ሌሎች የቀድሞ ቅኝ ግዛቶች በተለየ መልኩ በአፍሪካ አህጉር የነበሩት አውሮፓውያንና ዘሮቻቸው በቁጥር ከአገሬው ተወላጆች ፈጽሞ አልበልጡም፤ ያም ሆኖ ሥልጣናቸውን ለማጠናከርና በየአገራቸው አስተዳደራዊ ፖሊሲዎች ላይ ሚዛናዊ ያልሆነ ተጽዕኖ ለማሳደር የሚያስችሉ መንገዶችን አግኝተዋል። አንዳንዶች ከአውሮፓ ጋር የነበራቸውን ትስስር በማጣት የራሳቸውን ብሔራዊ እንቅስቃሴዎች በመፍጠር በደቡብ አፍሪካና በሮዴዥያ (አሁን ዚምባብዌ በመባል የሚታወቁት) ውስጥ እንቅስቃሴ ማድረግ ጀመሩ። ነባር ነጭ ነዋሪዎች በቅኝ ግዛት አስተዳደሮች ዘንድ እየጨመረ የሚሄድ ኃላፊነት ተደርጎ ይቆጠር ነበር ምክንያቱም የአፍሪካ አገሮቻቸውን የበላይነት ለመያዝ ይፈልጉ ነበር ። በተጨማሪም መንግስት ከአፍሪካውያን ጋር ግጭት ውስጥ የመግባት ዕድሉ ከፍተኛ ሲሆን ይህም ውድ የሆነ ወታደራዊ ዘመቻዎችን እና በሁለተኛው እና በሜትሮፖሊታን ኃይሎች መካከል ያለውን ግንኙነት በእጅጉ ያበላሸ ነበር ። በ18ኛው መቶ ዘመን መገባደጃ እስከ 20ኛው መቶ ዘመን መጀመሪያ ድረስ በአፍሪካ ቅኝ ግዛቶች ውስጥ ይህ የተለመደ አዝማሚያ ነበር። ለምሳሌ በኔዘርላንድስ ኬፕ ኮሎኒ ውስጥ ገዥው ዮአኪም ቫን ፕሌትበርግ በ 1778 አካባቢ የዞሱን ድንበር ከ Xhosa አለቆች ፈቃድ ጋር ወሰነ; በቀጣዩ ዓመት የደች ቅኝ ገዢዎች ድንበሩን በመጣስ Xhosa ን በመውጋት የደም ማፍሰሻውን አስነስተዋል ።
የክሶሳ ጦርነቶች በጀርመን ቅኝ ገዢዎች እና በማቱምቢ እና በንጎኒ ሕዝቦች መካከል የተፈጠረው አለመግባባት ለ1905-07 ማጂ ማጂ አመፅ ከፍተኛ አስተዋጽኦ አበርክቷል። በዚሁ ዘመን በቅኝ ግዛት ዘመን የነበሩ የኬንያ አውሮፓውያን ነዋሪዎች በማሳይ ጎሳዎች አማካኝነት አመጽ በማስነሳት ከፍተኛ አስተዋጽኦ አበርክተዋል።