የዚህን አንቀጽ ቀጣይነት ይጻፉ - የሩዋ ደችነት በፖላንድ መንግሥት ውስጥ ከተካተተ በኋላ በ 1462 የተመለሰው የሩዋ ቮይቮዴሺፕ ተቋቋመ ፣ እሱም እንዲሁ የፖላንድ ዘውድ ትልቁ የታላቋ ፖላንድ ግዛት አካል ነበር ። ግሎቮኖ እስከ 1793 ወይም እስከ ሁለተኛው የፖላንድ ክፍፍል ድረስ የዚያ ቮይቮድሺፕ አባል ነበር ። በ1504 የከተማዋ አብዛኛው ክፍል በእሳት ስለወደመ ንጉሥ አሌክሳንደር ጃጌሎን ነዋሪዎቹን ለአሥር ዓመት ግብር ከመክፈል አቆመ። በ 1522 ሁለተኛው እሳት ተከሰተ እና ንጉስ ሲጊስመንድ እኔ አሮጌው ለ 10 ዓመታት ተጨማሪ የግብር ማራዘሚያ ሰጠ ። ከጥፋት ውኃው የተነሳ
በጄርዚ ሴባስቲያን ሉቦሚርስኪ አማካይነት አመፅ እና አመፅ ፣ የህዝቡ ብዛት በከፍተኛ ሁኔታ ቀንሷል ፣ እና በ 1676 ውስጥ በግሎቮኖ ውስጥ 74 ሰዎች ብቻ ይኖሩ ነበር ፣ ግን በንጉስ ጆን ሶስቴ ሶቢስኪ ስር የከተማው ህዝብ በተወሰነ ደረጃ ተመልሷል። በታላቁ የሰሜን ጦርነት ወቅት ከተማዋ እና ቤተክርስቲያኗ በሳክሰን እና በስዊድን ወታደሮች ተዘርፈዋል ፣ ይህም በ 1704 በንጉሥ ቻርልስ 11 ኛ እና በፈረሰኞቹ ወታደሮች አጭር ግን አውዳሚ ቆይታን ጨምሮ በቅዱስ ያዕቆብ ቤተክርስቲያን ምዕመን ካህን ተመዝግቧል ። በ1710 በከተማው ውስጥ ወረርሽኝ ተነሳ፤ በዚህ ወረርሽኝ ምክንያት በአካባቢው የነበሩ የከበሩ ሰዎችም ሆኑ የከተማው ነዋሪዎች በሙሉ ሞቱ። በመጨረሻም ከተማዋ ለዶሮሂቺን ስቶልኒክ ለነበረው ለባልታዛር ሲሲርስኪ ተሸጠች። ከ 1730 ዎቹ በኋላ እና ምናልባትም ወደ 1750 ቅርብ ከሆነ አዲሱ ባለቤት ከጨርቃ ጨርቅ ኢንዱስትሪ ገቢ ለመፍጠር አይሁድን እዚያ ማሰራት ጀመረ ። በ 1741 የፖላንድ ንጉስ አውጉስቶስ III ለሲሲርስኪ ከተማ የገበያ መብቶችን በመስጠት ከተማዋ በአንድ የቀን መቁጠሪያ ዓመት ውስጥ አራት ዓመታዊ ትርዒቶችን እንድታካሂድ ፈቀደላት ። በ 1775 በከተማው ውስጥ ግብር የሚከፍሉ 60 ቤተሰቦች ነበሩ ።