Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө:
Лиссабон жер титирөөсү (1-ноябрь, 1755), "Essais de Théodicée sur la bonté de Dieu, la liberté de l'homme et l'origine du mal" (1710) басылып чыккандан ондогон жылдар өткөндөн кийин, Лейбництин философиялык оптимизми жана теодициясы ага чейинки агартуу философторунан жана христиан теологдорунан да олуттуу сын-пикирлерге дуушар болгон. Лейбницти сынга алгандар, мисалы, Вольтер дүйнөдөгү азап-кайгылардын көптүгүнөн оптимизмге негиз жок деп эсептешет. Лейбництин айтымында, азап чегүү жакшы, анткени ал адамдын эркине түрткү берет, бирок сынчылардын айтымында, азап чегүүнүн деңгээли өтө оор болгондуктан, Кудай "бардык мүмкүн болгон дүйнөдөгү эң мыктыны" жараткан деген ишенимди актоого болбойт. Ошондой эле Лейбниц Кудайдын эмне болушун каалаарын (анын мурунку эрки) жана эмне болушуна жол берерин (анын кийинки эрки) карап чыгуу менен ушул маселени чечет. Христиан философу Альвин Плантинга сыяктуу башкалар Лейбництин теодициясын сынга алып, мүмкүн болгон дүйнөдөгү "эң мыкты" деген нерсе жок деп ырасташкан, анткени адам ар дайым жакшыраак дүйнөнү, мисалы, адеп-ахлактык жактан адил адамдан турган дүйнөнү элестете алат.