Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Холокосттун үрөй учурарлык көрүнүшү 1940-жылдардын башында гана башталганы менен, ага чейин эле Германиядагы абалдын, айрыкча еврейлер үчүн абалдын начарлай берери белгилүү болгон. 1930 - жылдардын аягында Оливенштейндер Францияга качып кетишет. 1942-жылга чейин француз куурчак өкмөтү Франциянын түштүк жарым бөлүгүндөгү еврейлерди чогулта баштаган, алардын көпчүлүгү оккупацияланган түндүк Франциядан качуу үчүн чогулушкан (Бул мезгилде Франциянын борбордук аймагындагы еврейлердин болжол менен 50% Германиядан же жакында эле Германиянын аскерлери басып алган аймактардан качкындар болгон). Ал эми чогултулгандар Германиядагы өлүм лагерлерине депортацияланган. Бирок Оливенштейндер Германиядан Францияга качып кутулуу менен кырылуудан качып кутулушкан. Эми алар өкмөттүн талабына баш ийүүдөн баш тартып, экинчи жолу кырылуудан качып кутулушкан. Бала кезиндегиден кийин, аны өзүнүн жүйүт келип чыгышын жашырууга үйрөткөн.
Клод Оливенштейндин үй-бүлөсү Парижге отурукташат, ал шаарды ал бат эле сүйүп калат: "Азыр биз дүйнөдө өз ордубузду таптык. Биз өзүбүз болууга укугубуз бар болчу, "иудейлер көйгөйү" жоюлган болчу". Клод Оливенштейн психиатрия илимин Парижде окуган. Жаш кезинде ал коммунисттик жаштар уюмуна кошулуп, бирок кийинчерээк андан чыгарылган. Ал француз еврей студенттеринин союзунун лидерлеринин бири болуп калган: анын еврейлиги ар дайым ал үчүн абдан маанилүү болгон.