Көпчүлүк адамдар Абдул Хамид IIнин либералдуу көз карашта болорун, ал эми айрым консерваторлор аны кооптуу реформатор деп эсептеп, шек санашкан. Бирок, мураскер ханзаада болуп турган кезинде реформачыл Жаш Осмондор менен иштегендигине жана либералдуу лидер катары көрүнгөнүнө карабастан, ал такка отургандан кийин дароо консервативдүү болуп калган. "Истибдад" деп аталган процессте Абдул Хамид министрлерин катчылардын кызматына түшүрүп, империянын көпчүлүк бөлүгүн Йылдыз сарайындагы өз колуна топтогон. Мамлекеттик каражаттардын дефолту, казынанын бош калышы, 1875-жылдагы Босния жана Герцеговинадагы көтөрүлүш, Сербия менен болгон согуш жана
Болгариянын төңкөрүшүн басуу менен Абдул Хамиддин өкмөтү бүтүндөй Европага таасир эткен, ошондой эле Токсон Үчүнчү согуштун натыйжасы болгон Черногория анын олуттуу өзгөрүүлөрдү киргизүү коркунучуна себепкер болгон.