Төмөнкү сүйлөмдү толуктагыла: 1920-жылдардын башында Вашингтондун Аскер-деңиз Келишими беш негизги аскер-деңиз күчтөрү үчүн авианосецтердин көлөмүнө жана жалпы тоннажына чектөө киргизген. Кийинки келишимдерде бул жоболор негизинен сакталган. Натыйжада, Экинчи дүйнөлүк согуш Европага жайылып кеткенде, учак ташуучулардын иштөө муктаждыктарын канааттандыруу үчүн, эки дүйнөлүк согуштун ортосундагы курулуштар жетишсиз болгон. Учак ташуучулардын саны өтө эле аз болгондуктан, алар учактарды алыскы базаларга жеткирип турушкан, аскер-деңиз флотунун чабуулдарын колдоп турушкан, алмаштыруучу учкучтарды учак ташуучулардын учактарына конуу боюнча машыктырып турушкан, суу астында жүрүүчү кемелерге каршы патрулдук операцияларды жүргүзүшкөн, ошондой эле согуштук кемелерди жана крейсерлерди абадан коргоп турушкан. Жогоруда көрсөтүлгөн миссиянын талаптары флотанын ташуучуларынын уникалдуу чабуул мүмкүнчүлүгүн чектеп,
Таранто согушу жана Перл-Харборго кол салуу. Азыркы кемелерди (жана башка максаттар үчүн курулуп жаткан кеме курулуштарын) конверсиялоо жаңы курулуш жеткиликтүү болгонго чейин кошумча учак ташуучу кемелерди камсыз кылган.