Төмөнкү сүйлөмдү толтуруңуз: 1964-жылдагы Сирима-Шастри келишими жана 1974-жылдагы Индира-Сиримаво кошумча келишими Индияга 600 000 индиялыкты кайтарып келүүгө жол ачкан. Дагы 375 000 адам Шри-Ланканын жараны катары кабыл алынып, саясий түзүлүшкө кирген. Бул келишимдер өз маданияты менен эволюцияга өткөн бул коомдун кыйрашына алып келген. 1950-1960-жылдары бул жамаат билим алууну жана өзүнүн өзгөчөлөнгөн маданиятын таанууну талап кылган. Бул коомчулуктун аң-сезимин жана өзүнчө бир коомдун кол өнөрчүлөрүнүн пайда болушун шарттаган. Мугалимдер, профсоюз мүчөлөрү жана башка адистерден турган билимдүү орто тап пайда боло баштаган. Коомдук абалды жакшыртуу жана билим берүү тармагындагы мүмкүнчүлүктөрдү көбөйтүү боюнча кызуу өнөктүк жүргүзүлгөн. Каршылык көрсөтүү руху күч ала баштады. Адамдар Индиянын паспортторун жок кылышкан жана Индияга баруудан баш тартышкан. Алар мекенине кайтып келүүгө каршылык көрсөтүшкөн. Эл аралык коомчулукту жарандык укуктардан ажыратууга каршылык көрсөтүүгө чакырды. Плантациядагы адамдар жерди таштап кетүүгө даяр эмес, жетишсиз, алар курулган жерди. Алар Сингалдар менен бир туугандык мамиледе болууга жана профсоюздук кыймылда Шри-Ланканын жетекчилигин кабыл алууга даяр болушкан. 1977-жылдагы жалпы шайлоодо алар 11 талапкерди шайлай алышкан. Бул плантациядагы адамдардын саясий күч катары пайда болушуна өбөлгө түзгөн, бирок алар 1977-жылы жамааттык зомбулукка туш болушкан,
1983 жана 2000-жылдары. 1984-1985-жылдары Индиянын Шри-Ланканын иштерине кийлигишүүсүн токтотуу үчүн, БУУнун өкмөтү бардык жарандыгы жок адамдарга жарандык укук берди. Маркум Савумияморти Тондаман бул шайлоо күчүн тоолуу тамилдердин социалдык-экономикалык шарттарын жакшыртуу үчүн колдонгон. Индияга кайтып келгендердин абалы жакшы эмес.