Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Май айынын орто ченинде, падышалыктын келечегинен кооптонгон королдук үйдүн министри Пьетро д'Аккарондун сунушуна ылайык, падыша согуштан чыгууну ойлоно баштаган. Италиянын коомчулугу падышанын аракетсиздигинен улам монархияга каршы боло баштаган. Май айынын аягында, фашизмге чейинки мезгилдеги эки жогорку саясатчы Ивано Бономи жана Марчелло Солери Аквароне жана падышанын "аид-де-камп" генералы Пунтони тарабынан кабыл алынган. 2-июнда жана 8-июнда алар Муссолининин камакка алынышын жана аскердик өкмөттүн дайындалышын талап кылып, королдун аудиенциясына катышкан, бирок алар монархиялык аракетсиздиктен улам көңүлү калган. 30-июнда Бономи Муссолининин мураскор принци Умберто менен жолугуп, Муссолининин потенциалдуу мураскору катары үч генералды (Амброзио, Маршал Пьетро Бадольо жана Энрико Кавилья) сунуш кылган. 4-июлда Бадольону Умберто кабыл алган, ал Корона өкмөттүн өзгөрүшүнө каршы эмес экендигин билдирген. Эртеси Амброзио падышага Муссолининин ордун баскан өкмөттүн башчысы кылып Бадольону же Кавильяны дайындоону сунуш кылат. Кавилья жогорку даражадагы масон болгондуктан, антифашисттик көз карашта болгонуна карабастан, мындай оор тапшырманы аткарууга улгайган деп эсептелген. Badoglio, кийин Башкы штабдын башчысы катары кызматтан кеткен
1941 - жылы Греция Муссолининин катаал душманы болуп калган жана өч алгысы келген. Ал анын жеке досу болгон жана экөө тең - Кавилья сыяктуу - масондор болгон. Эки маршалдын кызматташуусу мүмкүн эмес болчу, анткени Кавилья Бадольону жек көрчү.