Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Биринчи дүйнөлүк согуш аяктагандан кийин Греция Белградды Балкан өлкөлөрүндө гегемонияга умтулган күчтүү коңшу катары кабыл алган. Югославиянын чоң державалардын, негизинен Франциянын колдоосуна ээ болуу мүмкүнчүлүгү, Афинде Югославия Грециянын Македониянын славян тилдүү аймактарына жана мүмкүн Салоники портуна кысым көрсөтөт деген тынчсызданууну жаратты. Греция Югославия менен Болгариянын ортосундагы этникалык, лингвистикалык жана диний байланыштар союздашууга алып келиши мүмкүн деп тынчсызданган. Бирок бул альянс ишке ашпай калган, анткени Югославия Түштүк Славяндардын биригүү кыймылынын ийгилигин бекемдөөгө умтулган, ал эми Болгария ревизионисттик мамлекет болгон. Экинчи Балкан согушунда Сербия падышалыгы менен болгондой эле, Югославия Греция падышалыгы, Румыния падышалыгы жана Түркия менен биргеликте геосаясий статус-квону сактоого багытталган Балкан пактысын түзгөн. Македония маселеси болгар элитасынын ортосундагы эмоционалдык чыңалууга салыштырмалуу, Югославия Королдугундагы басымдуу серб (жана азыраак деңгээлде хорват жана словен) элитасы бул маселеге азыраак кызыгуу көрсөтүшкөн. Сербия Королдугу өзүнүн экспансиялык кызыкчылыгын түштүккө (этникалык сербдер аз жашаган аймактарга) багыттады.
Босния кризисинен жана күчтүү Австро-Венгрия менен Болгариянын курчоосунан коркуп. Югославия мезгилинде өлкөнүн түштүк бөлүгү Вардар Бановинасы деп аталган.