Болгариянын каршылыгы Кометопули династиясынын жетекчилиги астында жанданган, бирок жаңы император Василий II (б.з. 976-1025-жылдары башкарган) болгарларды баш ийдирүүнү негизги максаты кылган. Василийдин Болгарияга болгон биринчи жортуулдары,
Траяндын дарбазалары. Кийинки бир нече жыл ичинде император Анадолудагы көтөрүлүштөр менен алек болот, ал эми болгарлар Балкан аймагында өзүлөрүнүн бийлигин кеңейтишет. Согуш дээрлик жыйырма жылга созулмак. Византиялыктардын Сперхеос жана Скопьедеги жеңиштери болгар армиясын чечкиндүү түрдө алсыраткан жана жыл сайын жүргүзүлгөн кампанияларда Василий болгар чептерин ыкчам түрдө кыскарткан. Акыры, 1014 - жылы Клейдиондун алдындагы салгылашта болгарлар толугу менен жеңилип калышкан. Болгариялык аскерлер туткунга түшүп, 100 кишинин 99у сокур болуп, 100 кишинин биринин бир көзү калган. Падыша Самуил өзүнүн бир кездеги эр жүрөк аскеринин талкаланган калдыктарын көргөндө, шоктон өлүп калган. 1018-жылы болгарлардын акыркы чептери багынып берип, өлкө империянын курамына кирген. Бул салтанаттуу жеңиш император Гераклийдин тушунан бери сакталбай келген Дунайдагы чек араны калыбына келтирген.