Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Фландрияга кайтып келгенден кийин, Кокси Мехеленде калып, эки окуучуну өз устаканасына кабыл алган. Бирок, Мехелен маданий ээн талаага айланган, ал эми Антверпен жагымдуу мүмкүнчүлүктөрдү сунуш кылган, анткени талкаланган курмандык чалынуучу жайлардын көпчүлүгү алмаштырылышы керек болчу жана анын алдыңкы тарых сүрөтчүлөрү Франс Флорис жана Виллем Кей жаңы эле көз жумган. Ал 1575-жылы Антверпенде курмандык чалынуучу жайдын жасалгасын бүтүрүп, 1578-жылы Антверпендеги Ыйык Луканын гильдиясына катталган. Ал 1580 - 1585 - жылдары шаарды кальвинисттер башкарып турган маалда Антверпенде жашаган. Католик болгондуктан ал жергиликтүү бийликтен, католиктерге карата толеранттуу болгон бийликтен, жумуш да ала алган. 1585-жылы ал Антверпендеги Kloosterstraat көчөсүндө ижарачы катары катталган, ал эми Мехелендеги үйү ижарага берилген. Кийинки
1585-жылы Антверпен кулаганда жана испан католиктери шаарды кайрадан көзөмөлгө алганда, Кокси дароо Мехелендеги меценаттардан, анын ичинде шаар бийлигинен комиссияларды алган. Испаниянын падышасы 1589-жылы ага жылдык сыйлык бергенде, улгайып калган сүрөтчүнүн эмгегин баалаганы айкын болгон. Кокси 90 жаштан ашып калганда да сүрөт тартууну уланткан. Анын акыркы эмгеги 1592 - жылы чыккан, азыркы учурда Брюсселдеги Ыйык Михаил жана Ыйык Гудула соборунда сакталган. Анын арткы бетинде сүрөтчү тарабынан тартылган Филипп IIнин жалгыз портрети бар. Көп өтпөй ал Антверпендин мэриясынын имаратындагы "Сулуу Сулаймандын сотунун" эстелигин калыбына келтирүүдө иштеп жатып, кокусунан эшафтан кулап кетип каза болот.