Макаланы кыскача айтып бергиле:  Окумуштуулар тарыхка чейинки аңчылардын таш жебелерине жана найзаларына уу куюп, олжосун өлтүрүүгө жардам беришкенин айтышат. Изилдөөчүлөр байыркы курал-жарактарды уулуу өсүмдүктөрдөн калган калдыктарды текшерип чыгуунун жаңы ыкмасын ойлоп табышкан. Алдын ала изилдөөлөр көрсөткөндөй, Египеттен табылган 4 000 жыл мурунку таштан жасалган жебелер уулуу заттарды, анын ичинде Акокантера деген өсүмдүктү да камтыган. Кембридж университетинин археологиялык изилдөөлөр боюнча Макдоналд институтунун палеолиттик мезгилдеги аңчылык куралдары боюнча адиси доктор Валентина Борджиянын айтымында, 30 000 жыл мурун аңчылар уулуу химиялык заттарды колдонушкан. Жогорудагы сүрөттө Кытайдан келген, ууга малынып жасалган жебелер көрсөтүлгөн. Анын айтымында, палеолит доорундагы аңчылар өсүмдүктөрдөн жасалган уулуу пасталарды колдонушкан. Жаңы изилдөөлөргө ылайык, байыркы адамдар эки миллион жылдай мурун найза ыргытып, аңчылык кылууга жөндөмдүү болушкан. Окумуштуулар адамдын алгачкы түрлөрүнүн сөөктөрү өзгөрүп, азыркы адамдарга окшош болуп ыргытышканын аныкташкан. Адамдардын тукум курут болуп калган ата-бабаларынын бири Гомо эректустун калдыктарын изилдөө алардын ийиндери менен жаак сөөгүнүн таяктарды туура жана күчтүү ыргытууга жардам бергенин көрсөттү. Бул болсо Homo erectusту мыкты мергенчи болууга жөндөмдүү кылган, алар колуна куралдарды, мисалы найза жана таштарды алып, аларды мүмкүн болгон олжосуна ыргыта алышкан. Ал мындай деген: "Адамдардын ууларды колдонгону акылга сыярлык. "Кадимки куралдардын таш жебелер менен согушканы кызыл бугу сыяктуу чоң жаныбарларды кыймылсыздаштырууга же өлтүрүүгө жетишсиз болгон. "Учурда уулуу өсүмдүктөр абдан көп, ал эми тарыхка чейинки калк жашаган чөйрөнү, жегенге жарактуу өсүмдүктөрдү жана алардын дары жана уу катары колдонулушу мүмкүндүгүн билишкен. Ууну жасаш оңой жана үнөмдүү, ошондой эле анын зыяны да аз. Андан сырткары, ууларды даярдоо көп учурда аңчылык кылуунун салты менен жөрөлгөлөрүнүн бир бөлүгү болуп саналат". Доктор Борджия...
Кембридж университетинин окумуштуулары байыркы куралдардын уулуулугун текшерип жатышат. Алар палеолит доорундагы аңчылар өсүмдүктөрдүн уулуу заттарын 30 000 жыл мурун колдонушкан деп ишенишет. Бул болсо таштан жасалган найзалар менен жебелердин курмандыгына көбүрөөк зыян келтириши мүмкүн эле. Египеттеги 4 000 жылдык жебелердин алгачкы сыноолорунда уунун белгилери табылган. Учурда изилдөөчүлөр эски куралдардын учтарында уу бар - жогун текшерип көрүүнү көздөшүүдө.