Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Жон Доусон 1853-жылдын жай айында Жогинске
Нью-Йорктогу 1853-жылдагы дүйнөлүк жарманке. Доусон Жогинс формациясын жалгыз изилдөөгө уланткан жана 1853-жылдын 2-ноябрында аяктаган изилдөөсүн Лайеллге жөнөткөн. Доусон өзүнүн жана Лайеллдин изилдөөлөрү Уильям Логандын изилдөөлөрүнө дал келерин айткан. 2005-жылы жүргүзүлгөн изилдөөлөрдүн жыйынтыгы боюнча Доусон менен Лайэлдин эмгеги Логандыкына караганда так экендиги аныкталган. "Hylonomus lyelli" деген өсүмдүктү Доусон Жогинс аскасынан таап, 1859-жылы расмий түрдө сүрөттөгөн. Кийинчерээк ал жаныбардын аты Чарльз Лайл деген кесиптешинин урматына коюлган. Доусон 1866-жылы тапкан калдыктын изи бир кезде белгилүү болгон эң чоң омурткасыз жаныбар "Артроплеура" тарабынан жасалган деп эсептелчү, бирок Доусон акыры ал изин өзүнүн түрүнө таандык деп табууга жетиштүү деп тапкан: "Diplichnites aenigma". Доусон карьерасынын көпчүлүк бөлүгүн Жогинс формациясын изилдөөгө арнаган жана 1877-жылы Королдук коом тарабынан каржыланган экспедицияга катышып, казылган бак-дарактарга кирген дагы бир нече үлгүлөрдү издеп чыккан. Жарылуучу заттар көмүр кенинде жардырылып, жыйырма беш ликопсид дарагы ачыкка чыгарылган; алардын он бешинде омурткалуулардын 100дөн ашуун экземплярын чагылдырган, палеозой мезгилиндеги тетраподдордун эң ири коллекциясы табылган. Доусон менен Лайелл эмне үчүн көп сандаган жаныбарлар ошол жерге чогулганын түшүндүрүү үчүн көптөгөн теорияларды ойлоп табышкан. Алгачкы божомолдорго ылайык, жаныбарлар уя салып жатышкан, бирок алардын башка жерде өлүп, суунун агымы менен сөөктөргө жуулуп кеткени да айтылып келген. Акыры, Доусон жаныбарлар багажникке түшүп, качып кутула албай, ошол жерден өлүп калганына ишенет.