"1840-жылдардан баштап Мексиканын түндүгүндөгү
1910-жылдагы мексикалык революция". Илимпоз Флоренсия Маллондун пикиринде, буга жооп катары жергиликтүү калк "өзүнүн популярдуу либерализмин, жамааттык институттарды жана менчикти тааныган жана жарандыкты маданий жактан ар башка топторду четке какпаган терминдер менен аныктаган либерализмди" иштеп чыккан. 19-кылымдын экинчи жарымында жана 20-кылымдын башында улуттук капиталисттик экономиканын жана индустриалдашуунун өсүшү менен "Түпкүлүктүү калк шаарларга" жана "чоң чарбаларга" көчүүгө мажбур болгон. Натыйжада көптөр "испан тилин негизги тили катары кабыл алып, улуттук өзгөчөлүктөрүнөн баш тартып, [мексикалык] мамлекет тарабынан түзүлгөн улуттук өзгөчөлүктөргө берилгендик көрсөтүшкөн". Бул процессте "тукум элдердин бүтүндөй коому өз тилин жана этникалык өзгөчөлүктөрүн өзгөртүп, индейлерден метиздерге айланды". Бул ошол доордун статистикасында чагылдырылган. 1808-жылы калктын 60%ин индейлер жана 23%ин метиздер түзгөн болсо, 1885-жылы бул көрсөткүч 38% жана 43%ды, ал эми 1921-жылы 29% жана 59%ды түзгөн. 1808-жылдан 1921-жылга чейин, болжол менен 3 миллион адам маданий жана этникалык өзгөрүүнү башынан өткөргөн деп божомолдонот.