Төмөнкү сүйлөмдү бүтүр: 683 жана 684-жылдары Язиддин жана анын тун уулу жана мураскору Муавия IIнин өлүмүнөн кийин Умайялардын башкаруусу Халифаттын бүтүндөй аймагында кыйрап калган. Сириянын көпчүлүк провинциялары жана аскердик округдары Умайялардын борбордук провинциясы болгон Меккедеги Умайяларга каршы Абдулла ибн Зубайрды халифа катары таанышкан. Бану Калб, суфиандардын эски уруулук союздаштары (Умайялардын тукуму Язиддин атасы, Умайя халифатынын негиздөөчүсү Муавия Iден тараган), алар Халифалык сотунда артыкчылыктуу кызматтарды ээлешкен, Муавия IIнин ордун алмаштыруу үчүн Сириядагы Умайяларга берилген урууларды чогултушкан. Дамаскта Умайялардын тарапташтары менен каршылаштарынын ортосундагы айыптоолордо Ибн Зубайрды колдогон губернатор Дахак ибн Кайс аль-Фихри Язиддин тууганы Валид ибн Утба ибн Аби Суфянды камакка алган, бирок ал Абд Аллах, анын бир тууганы Халид жана алардын калбиттер тарабынан бошотулган. Калбдын башчысы Ибн Багдал Язиддин тууганы болгон жана Халид менен Абдалланын халифалык кызматка талапкерлигин көрсөткөн. Халид менен Абдалланын жаш курагынан улам башка уруулар ага каршы чыгышкан. Анын ордуна, Умайялардын алыскы тууганы Марван ибн аль-Хакам дайындалып, Сириядагы Зубайриддерди колдогон урууларга каршы Умайялардын согуш аракеттерин жетектеп, алардын лидери Дахакты жеңип алган.
684-жылы Марж Рахит согушу.