Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1850-жылга чейин иллириялыктар хорваттардын улуттук аң-сезимин көтөрүү максатына жетишкен, бирок башка жактарда ийгиликке жетишкен эмес. 1850-жылдары иллириялык идеяны ХПС жана Рим-католик епископтору Йосип Юрай Строссмайер жана Франжо Рачки колдогон. "Drang nach Osten" коркуусунан улам, алар германизацияга жана мадьярлаштырууга башка славяндар, айрыкча сербдер менен биримдикте гана каршы турууга болот деп ишенишкен. Алар Хорватиянын, Славониянын жана Далмациянын биригишин жакташкан, анткени Үчилтик Падышалыгы Австриядагы башка Түштүк Славяндарды камтыган (же 1867-жылдагы Компромисстен кийин Австрия-Венгрия) башка Түштүк Славян мамлекеттерин федерацияга же конфедерацияга кошуудан мурун. Хорват же Түштүк славян жерлерин бириктирүү Австрия-Венгриядагы триализмге алып келген. Хорватия жана Славония аскердик чек арасы менен 1881-жылы Хорватия-Славонияга бириктирилген. Ошого карабастан, бөлүнүүчүлүк Ыйык Стефандын Коронунун жерлеринин арасында <unk> монархиянын Венгрия бөлүгү <unk> Далмация жана Истрия Австриянын Цислейтниясына кирген. Ошондой эле Босния жана Герцеговинада да хорваттардын саны көп болгон.
1908-жылы Австрия-Венгрия тарабынан аннексияланган. Бул жерлерди бириктирүү Триалисттик контекстте Хорватия-Славяния саясатынын борбордук маселеси болуп калган.