Төмөнкү сүйлөмдү толукта: 1920-жылдын башында Султанов Азербайжандын бийлигине аймакты өткөрүп берүү аракетин күчөтүп, Армян улуттук кеңешине ультиматум жарыялаган. 1920-жылдын башында Париж тынчтык конференциясы Азербайжандын Карабахка болгон "де-факто" укугун тааныган. Бирок конференция Карабак маселеси боюнча чечкиндүү чечим чыгарбай аяктагандыктан, Султанов жергиликтүү чечүүнү жактады, бул аймакты Азербайжанга кошууну талап кылды. Ал Ханкендидеги гарнизондордун көлөмүн көбөйтүп, аскерлерин башкаруу кеңешинин уруксатысыз айдап жүрө берген. Карабахтагы этникалык чыңалуу дагы бир жолу күчөп, азербайжандык аскерлер Ханкендиде бир нече армянды өлтүрүп, ошол жылдын февраль айында айланасындагы аймактарды талап-тоношкон. Март айынын башында Карабак армяндарынын делегациясы Шош айылында жолугушуп, Азербайжан менен биригүү мүмкүнчүлүгүн четке каккандан кийин, Султанов Карабакты көзөмөлдөөнү күчөтүүгө аракет кылган: ал армяндарга Шушадан уруксатсыз чыгууга тыюу салган, армян үйлөрүнө азербайжан аскерлерин жайгаштырган, мурдагы орус армиясынын армян ардагерлерине аскердик иш-аракеттерге катышпоо үчүн каттоого турууга буйрук берген жана Карабактагы армяндар менен Зангезур аймагынын ортосундагы байланышты үзүү үчүн бир нече армян айылдарын талкалоо планын түзгөн. 1920-жылдын март айында Арменияда армян калкынын массалык өлтүрүлүшү болгон.
Шушадагы кыргын.