Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1918-жылдын 14-июлунун түн ортосунда дивизия узак мөөнөттүү сыймыкка ээ болгон. Кесиптик ишмердүүлүгү
Aisne-Marne Offensive Америкалык экспедициялык күчтөрдүн (AEF) мүчөсү катары Европага, дивизия Франциянын борбору Парижди Марна дарыясынын жээгиндеги позиция менен коргоп турган. 3-дивизиянын 7-куралдуу батальону француз аскерлеринин артка чегинип бараткан учурунда Шато-Тьерриге чуркап барып, немецтерди Марна дарыясында кармап турушкан. Айланасындагы бөлүктөр артка чегинип кеткенде, 3-дивизия, анын ичинде 4-, 30- жана 38-пехоталык полктар Марнанын экинчи салгылашуусунда туруктуу болушкан жана полковник Улисс Г. МакАлександрдын туруктуу коргонуусу 3-дивизияга "Марнанын аскасы" деген лакап ысым берген. Бул кол салуу учурунда 3-Жоокер дивизиясынын командирлеринин бири, генерал-майор Жозеф Дикман "Nous Resterons La" ("Биз бул жерде калабыз") деп кыйкырып чыккан. Алардын көк жана ак белгилери "Көк жана ак жиндер" деген атка конгон. Дивизиянын калган бөлүгү француздардын командачылыгы астында болгон, бирок генерал-майор Жозеф Т. Дикмандын жетекчилиги астында кайра бириктирилген. 1918-жылдын 15-июлунда алар согуштун акыркы немис чабуулу болгон. Батыш фронтундагы АЭФтин башкы кол башчысы генерал Жон Жозеф "Блэк Жэк" Першинг бул билдирүүнү "аскердик тарыхтын эң жаркыраган барактарынын бири" деп атаган. Согуш учурунда дивизиянын эки мүчөсү "Ардак медалы" менен сыйланган.