Төмөнкү сүйлөмдү толтуруңуз:
1989-жылы Судандагы мамлекеттик төңкөрүш учурунда, Улуттук Куткаруу үчүн Революциялык Командалык Кеңеш (Омар аль-Башир жетектеген аскердик өкмөт) каракчыларды бутага алган. 1990-жылы 941 декрети (Жараксыз үйлөрдүн курулушун токтотуу боюнча айрым жол-жоболорду бекитүү) жана жарандык бүтүмдөр жөнүндө мыйзамга өзгөртүү киргизилген. Эвакуациялоо кээде зордук-зомбулук эпизоддоруна алып келген, мисалы 1994-жылдын октябрь айында, Омдурмандын Ходер шаарындагы нааразылык акцияларында кеминде он бир адам өлтүрүлгөн. Бул учурда соттун чечими да, эскертүү да берилген эмес. Инженердик иштер министри доктор Баннага: "Биз датаны тактай албайбыз, анткени эгерде биз [...] Алар уюшкандыкта иш алып барышат жана уюшкан каршылык көрсөтүшөт". Кошмо Штаттар жана башка эл аралык донорлор көчүрүү пландарын айыпташты. Костиде болжол менен 72 миң, ал эми Ад-Дамазинде 23 миң жергиликтүү тургун көчүрүлдү. 1992-жылы АКШнын Эл аралык өнүгүү агенттиги менен Бириккен Улуттар Уюмунун Балдар фондунун эсеби боюнча, 400 000 адам үйлөрүнөн чыгарылып, санитардык талаптарга жооп бербеген жана базарлар жок лагерлерге көчүрүлгөн. Жаңы түзүлгөн Аль-Салам лагеринде 80 000ден ашуун адам болгон. Анголанын расмий эмес конушу талкаланган, бирок анын 50 000 тургунунун көбү кайра кайтып келип, боз үйлөрүн калыбына келтиришкен.