Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Агарбичану 1906-жылы Байыркы Падышалыктын борбору Бухарестке барып, "Унирея" үчүн саякат маалымдамаларын жиберет. Падышалыктын юбилейлик көргөзмөсүндө ал сынчы Евгений Ловинескуну жолуктурат, ал аны "акындын жан дүйнөсү [...] биздин тынчсызданууларыбыздын, сыймыктанууларыбыздын жана умтулууларыбыздын чебине, тоолорунан түшкөн" деп эскерет. Ал Бухаресттин улутчул "Sămănătorul" журналына үзгүлтүксүз салым кошуп, "De la țară" гезитине, кийинчерээк "Sămănătorul" гезитинин солчул атаандашы "Viața Românească" гезитине үн катты. Агарбичану элүү жыл өткөндөн кийин эки клубдун ортосундагы идеологиялык кагылышууга кайдыгер мамиле кылганы үчүн "Самантурулдун" Николае Иорга тарабынан ачыктан-ачык сөгүш алган. Байыркы империядагы жашоонун
1907-жылдагы дыйкандардын көтөрүлүшүндө Агарбичану ошондой эле анын институттарын сынга алган. Анын Iorga "Neamul Românesc" журналындагы алгачкы салымдарынын бири - падыша Кароль Iнин козголоңчуларды ырайым кылуу чечимин майрамдаган макаласы жана көбүрөөк жана олуттуу реформаларды талап кылган үндөрдүн катарын толуктаган. 1909-жылдан баштап, Жорж менен элдешкенден кийин, ал ошол журналдын үзгүлтүксүз жазуучуларынын бири болгон.