Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1940-жылдагы баскынчылыктан кийин Изоланини жана анын кызын Гитлер башкарган Германиядан качкан миңдеген башка качкындардай эле, шаар бийлигине көрсөтмө беришкен. Алардын арасындагы аялдар душман чет өлкөлүктөр катары таанылып, Париждин борбордук бөлүгүндөгү Vélodrome d'Hiver (Кышкы стадион) ат майданына чогултулуп, камакка алынган. (Эркектерди Бюффало стадионуна өзүнчө алып барышты.) Алар эки жумадай велодромдо, барган сайын санитардык эмес шарттарда кармалып турушкан, андан кийин Франциянын түштүк жарым бөлүгүнө жеткирилген, ал кийинки бир нече жыл ичинде Вишинин куурчак өкмөтүнүн астында башкарылган, Франциянын түндүк жарым бөлүгүнө караганда автономия деңгээли жогору болгон (бирок акырындык менен төмөндөп).
1940-жылдын июну. Качкындардын дээрлик баары же жүйүттөр, же коммунисттер (же экөөнүн тең). 1940-жылдын июнь айынын башында алар поезд менен Франциянын түштүгүндөгү Виши режиминин аймагындагы түрдүү концлагерлерге жеткирилген. Изолани жана анын кызы бир нече жыл мурун шашылыш негизделген Гурс лагерине алынып барышкан. Лагерь Испаниянын Граждандык согушунан кийин түндүктү карай кайтып келген Франконун каршылаштарын жайгаштыруу үчүн курулган. Эми ал Гитлерден качкан немис аялдарды кармоочу лагерге айланган. 1940-жылы ал согуш убагындагы концлагерлердегидей коопсуздукка ээ эмес болчу. Бирок ал алыс жайгашкандыктан жана бийик тоолор менен курчалгандыктан, Гурс деген кичинекей айылдан сыртка чыгуу оңойго турган эмес. Ошентсе да лагердеги шарттар санитардык тазалык жана турак-жай жагынан өтө начар болчу. Ошол биринчи жайда лагерде отурган аялдардын көбү лагерден чыгып, айылдын ары жагындагы тоолорду басып өтүп, качып кетишкен.