Төмөнкү сүйлөмдү толтуруңуз:
Ричардты бийликтен кетиргенден кийин, Генрих VII бул мыйзамды четке кагып, өзүнүн башкаруусу учурунда "сүйүктүү тартуулар" деген шылтоо менен кайрымдуулук чараларын кеңири колдонгон. 1491-жылы, мыйзам кабыл алынгандан жети жыл өткөндөн кийин, ал өз элинен андай белектерди алуу үчүн өкүлдөрдү дайындаган. Андан сырткары, ошол эле жылдын башында Генрих Улуу Кеңешти чогултуп, ага бул кайрымдуулук тартуусун чогултууга уруксат берген. Генрихтин канцлери жана Кентерберий архиепискобу Жон Мортон салык салуунун бул түрү үчүн кеңири таралган аргумент менен катталган: эгерде адам жөнөкөй жашаса, анда ал үнөмдөп турушу керек жана падышага белек бере алат; эгерде адам жыргал жашаса, анда анын кирешеси болушу керек, ал падышага берилиши керек. Бул аргумент "Мортондун вилкасы" деген лакап ат менен белгилүү болуп калган, бул термин эки жагымсыз варианттын ортосундагы дилемма үчүн колдонулган. Комиссиянын мүчөлөрү бул аргументти каалаган эмес субъекттерге каршы колдонуп, өтө чоң суммадагы акча талап кылышкан. Генрих ошондой эле Эдуард 20 жыл мурун колдонгон шылтоолорду колдонгон, аларда Франциянын коркунучу баса белгиленген. "Франциянын Карлыгайы Франция падышасынын королдугун адилетсиз түрдө ээлеп гана тим болбостон, Англияны талкалоо коркунучунда турат" деген жарлык менен куралданган комиссарлар жана падыша англис армиясын жеке өзү жетектейм деп сунуштаган. Аскерге баруунун ордуна кайрымдуулук көрсөтүү сунушталган.