Фридман ошондой эле керектөө функциясы, туруктуу киреше гипотезасы (1957) боюнча эмгеги менен белгилүү болгон, аны Фридман өзү өзүнүн мыкты илимий эмгеги деп атаган. Бул эмгекте рационалдуу керектөөчүлөр туруктуу киреше деп эсептеген нерселердин пропорционалдуу көлөмүн сарпташат деп ырастаган. Күтүлбөгөн киреше көбүнчө сакталат. Салыкты кыскартуу, ошондой эле, рационалдуу керектөөчүлөр салыктарды кийинчерээк көбөйтүү керек деп болжолдошот. Мамлекеттик каржыны тең салмакташтыруу үчүн. Башка маанилүү салымдар анын Филиппс ийри сызыгын жана жумушсуздуктун табигый деңгээлинин концепциясын (1968) сындоону камтыйт. Бул сын анын атын Эдмунд Фелпс менен биргеликте, жогорку инфляцияны алып келген өкмөт жумушсуздукту туруктуу азайта албайт деген түшүнүк менен байланыштырган.
Фридман