Төмөнкү сүйлөмдү толтуруңуз: Италиядагы көп жылдык иш таштоолордон улам, Ferrari эки гана унааны (Ferrari P3s)
1966-жылы Ле-Мандагы 24 сааттык жарышка кадимкидей үч прототип катышкан эмес. Андан кийинки окуялар жана алардын кесепеттери белгисиздикке жана башаламандыкка айланып, ошондон бери ондогон жылдар бою ар кандай түшүндүрмөлөр берилүүдө. 1966 - жылы Ле-Мандагы эрежелерге ылайык, ар бир машинага экиден гана айдоочунун катышуусуна уруксат берилген. Суртиз айдоочулардын тизмесинен алынып салынды, бир Ferrari Майк Паркс жана Людовико Скарфиотти, экинчиси Жан Гише жана Лоренцо Бандини тарабынан айдалды. Суртиз Ferrari командасынын менеджери Эухенио Драгониден эмне үчүн ага атаандашууга уруксат берилбей турганын сураганда, Драгони Суртиске 1965-жылдын аягында алган жаракаттарынан улам 24 сааттык чыдамкайлык жарышына катышууга толук жарамдуу эмес экенин айткан. Бирок Суртистин өзү жагдайга башкача караган. Анын эсинде, жупташуулар жарыяланганда ал Скарфиотти менен чогуу айдаган. Эки айдоочунун ичинен эң ылдам айдоочу болгон Суртис биринчи айлампаны өткөрүп, Форддун каршылаштарын "башынан эле түз айдап" "жарып салууга аракет кылышы керек" деп ырастаган. Драгони Суртистин өтүнүчүн четке кагып, Скарфиоттинин баштоосун талап кылды, демек, Фиаттын төрагасы Джанни Агнеллиге, Скарфиоттинин таякесине, көрүүчүлөр катары катышкан. Кандай болгон күндө да, чечим жана андан кийинки Энцо Ферраринин колдоосу жоктугу Суртисти катуу капалантты жана ал дароо командадан кетти. Бул чечим Феррари менен Суртистин 1966-жылы Формула 1 чемпиондугунан айрылышына алып келген. Ferrari Brabham-Repco командасынан экинчи орунду ээледи, ал эми Surtees Jack Brabham командасынан экинчи орунду ээледи. Суртиз Купер-Мазерати командасынын катарында сезонду аяктап, сезондун акыркы жарышында жеңишке жетишкен.