Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: "Жылдардын коргошунунун" жана чыңалуунун стратегиясынын туткунунда, өлкө он жылдыктын ичинде ири террордук чабуулдарды башынан өткөргөн, мисалы, 1974-жылы Piazza della Loggia бомбалоо жана
1974-жылы "Италикус Экспресс" автоунаасын жардыруу. 1978-жылдын март айында мурдагы премьер-министр Алдо Моро Кызыл бригадалар деп аталган согушкер солчул уюмдун бир бөлүгү тарабынан уурдалып, өлтүрүлгөндө, Депутаттар палатасынын сессиясына баратканда, ал жерде биринчи жолу Италиянын Коммунисттик партиясынын колдоосуна ээ болгон жаңы өкмөткө ишеним көрсөтүү жөнүндө талкуу болмок. Саясий жактан алганда, Моронун христиан демократиясы менен Италиянын коммунисттик партиясынын ортосунда макулдашуу табуу позициясы өлкөнү чыңалуудан алып чыгуунун жана республикалык институттарды ички терроризмге жооп катары бекем жана туруктуу кылуунун жолу болгон. Тарыхый Компромисстин ишке ашышына жаңы коммунисттик лидер Энрико Берлингуэр тарабынан ачылган жаңы курс шарт түздү, ал 1973-жылы коммунисттик "Rinascita" журналында Чилидеги сыяктуу мамлекеттик төңкөрүшкө жол бербөө үчүн Христиан Демократиясы менен "демократиялык альянс" түзүү сунушун киргизген. Бирок Моронун күтүүсүз өлүмү Тарыхый Компромисстин саясатына катуу сокку болду жана республикалык институттардын коомчулуктун алдындагы чоң жеңилүүсү болду.