Төмөнкү сүйлөмдү толуктагыла:
Гринсбородо отуруп алып, төрт афро-америкалык студенттер сегрегацияга жана Джим Кроу мыйзамына каршы "актар үчүн гана" деп аталган тамактануучу жайда отурушкан. Түштүктө отуруп алып нааразычылык көрсөтүү ыкмасы кеңири колдонула баштаган. Сегрегацияга каршы уюштуруучулар студенттерди потенциалдуу ресурс катары көрө башташкан. Студенттик зомбулуксуздук координациялык комитети (SNCC) 1960-жылдардагы жарандык укуктар кыймылында негизги ролду ойногон. Студенттик зомбулуксуз координациялоо комитети 1960-жылдардын башында Түндүк Каролина штатындагы Рали шаарында түштүктөгү колледж шаарларындагы отуруп-турган иш-чаралардын ийгилигине жооп катары негизделген, анда кара студенттер алардын расасына байланыштуу кызмат көрсөтүүдөн баш тартышкан ресторандардан кетүүдөн баш тартышкан. Зордук-зомбулуксуз нааразылыктын бул түрү SNCC улуттук көңүлдү өзүнө бурдуруп, Түштүктөгү ак расизмге катуу коомдук жарык чачты. Мартин Лютер Кингдин Түштүк Христиан Лидерлик Кеңеши (SCLC) ошол эле жылдын аягында жаңы уюмду түзүү үчүн конференция өткөрүп, андан Студенттик Зордук-зомбулуксуз Координациялык Комитет (SNCC, адатта "snick" деп айтылат) пайда болгон. Расалык теңдик боюнча конгресс (CORE) менен бириккен ак жана кара активисттер автобустар менен түштүктөгү шаарларга барып, сегрегацияланган автобекеттерге нааразылык билдиришти. Көп өтпөй эле СНКК жарандык укуктар кыймылынын "шок аскерлери" катары белгилүү болуп калган.