Макаланы кыскача айтып бергиле:  Акылыбыздан адаштыруу. Көпчүлүк адамдар Питер Мэйлдин "Прованстагы бир жыл" деген чыгармасын жакшы көрүшкөн, бирок ал менин Британияда жайкысын өткөрүүгө ого бетер чечкиндүү болушума өбөлгө түздү. Биздин арабыздан кээ бирлерибиз акча табуу үчүн иштегенибизге карабастан, ал сексенчи жылдардын аягында банктан акча алып, эскилиги жеткен үй сатып алып, жергиликтүү тургундарды өзүнө тартып, француз сантехниктери жөнүндө бүтүндөй бөлүмдөрдү жазган. Акча көп түшчү, бирок Прованс деген сөздүн мааниси жоголуп кетчү. Көрө албастык? Мен үчүн? Албетте. Видео үчүн ылдый жылдырыңыз. Жогорудан көрүнүш: Люберондогу Гордес кыштагы (машиналар кеткенден кийин гана көрүнөт) Бирок бул Сюзанга салыштырмалуу эч нерсе эмес, менин 80 жаштагы кайненем Францияда жарым кылымдан бери жок болчу. Бирок мен таң калгам, анткени поезд Сент-Панкрастан түшөрү менен Сюзан Майлдын китептеринин бир үзүндүсүн алып келип, китепти окуй баштады. Ал жакка жетүү оңой эмес. Ал эми жогорку сезондо поезд Лондондон Авиньонго чейин жүрөт. Биз Авиньон вокзалынан ижарага алынган машинеге отуруп, бир кезде кездеги кездеме өнөр жайынын борбору болгон жана Сорг дарыясынын беш куймасына чектеш жайгашкан Л'Иль-сюр-ла-Соргдун жанындагы биздин виллага жөнөдүк. Биздин вилланын ээси - венгр түгөйлөрү. Алар укмуштай эмгек жасашты: салттуу (вино дарактары менен корголгон терраса, бассейн, оюлган таш полдор, лаванда) бирок ошондой эле технологияга чоң көңүл бурушту (улуу телекөрсөтүү Британиянын бардык негизги каналдарын көрсөтөт жана муздаткычтар толтура). Прованска келгендер лаванда өсүмдүктөрү өскөн талааларды көрүп, алардын кооздугун, жыт - жыты менен суктанышат. Мен Роза шараптын биринчи бөтөлкөсүн ачып, биздин бактыбызга тост айтып жаткан элем, ошондо Сюзан анын чемоданы Норфолктогуга окшош эмес экенин байкады. Бул менин күнөөм. Мен Авиньонго келгенде таптакыр башка китепти сатып алдым. Азыр биз Франциянын кризисте экенин билебиз. Бирок мен анын канчалык деңгээлде натыйжасыз экенин түшүнгөн жокмун. Жоголгон буюмдар бөлүмү дүйшөмбүдөн жумага чейин гана иштейт.
Питер Мэйлдин " Прованста бир жыл " деген китебинде бул аймакка көңүл бурулган. Бирок бул аймакта адабияттын сүйүктүү чыгармасынан да көп нерселер бар. Мон-Вентунун кооздугунан көз жоосун алган кооз жерлер бар.