Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1968-жылдын май айындагы окуялар учурунда Альтюссер депрессияга чалдыгып, ооруканага түшкөн жана Латын кварталына барган эмес. Анын көптөгөн окуучулары иш-чараларга катышышкан жана Режис Дебрей өзгөчө эл аралык революциячыл атактуу болуп калган. Алтуссердин унчукпаганы нааразы болгондордун сынына кабылды. Алар дубалга: "Алтуссердин эмне кереги бар?" - деп жазышты. ("Альтуссер кандай кызмат кылат?"). Кийинчерээк, Алтюссер бул жөнүндө эки анжы болгон; бир жагынан ал кыймылды колдогон эмес жана ал кыймылды "массалардын идеологиялык козголоңу" деп сындаган, ПКФнын расмий аргументин кабыл алып, студенттик кыймылга сиңген анархисттик утопизмдин "балалык бузулушу" деп айткан. Экинчи жагынан, ал "Батыштын тарыхындагы каршылык көрсөтүү жана нацизмди жеңүүдөн берки эң маанилүү окуя" деп атады жана студенттер менен PCFди элдештирүүнү каалады. Ошентсе да, маоисттик журнал "La Cause du peuple" аны ревизионист деп атаган жана аны мурдагы студенттер, негизинен Жак Рансьер айыптаган. Андан кийин Алтюссер "өзүн-өзү сындоо" фазасын башынан өткөрөт, анын натыйжасында "Өзүн-өзү сындоо боюнча эсселер" ("Элементтер д'автокритика", 1974) китеби жарык көрөт, анда ал өзүнүн эски позицияларынын айрымдарын, анын ичинде
Советтер Союзунун Чехословакияны басып алуусу.