Тынч океандагы согуш майданында Жапониянын алты кеме ташуучусу биригип, "Кидо Бутай" аттуу учак менен согуштун алгачкы алты айында бирдиктүү аракеттерин көрсөтүшкөн. Ал чыгыштагы Гавайиден батыштагы Индияга чейин душмандын позицияларына каршы кыйратуучу рейддерди жүргүзүп, америкалык Филиппин, Британиянын Малайя жана Бирма жана Голландиянын Чыгыш Индиясына жапондордун басып кирүүсүн натыйжалуу колдогон. Бирок 1942 - жылдын май айынан октябрь айына чейин Япония менен Америка өз авианосектерин курчап турган төрт ири салгылашууларды өткөрүшкөн. Ал согуштарда эки тараптын кемелери бири-бирин көрө да, аткылай да алышчу эмес. Авиациялык чабуул жалгыз жасалган. Ал согуштардын биринчиси Жапониянын Австралияны Коралл деңизинен бөлүп алууга жасаган аракетине тоскоолдук кылган. Экинчисинде Жапониянын Тынч океандын чыгыш тарабына карай
Мидуэй аралы. Кийинки эки кеме Гуадалканалдагы америкалык аскерлердин туруктуу болушуна өбөлгө түзгөн. Бул төрт салгылашуу эки тарапка тең кымбатка турган. Перл-Харборго чабуул жасалганда, Жапониянын Тынч океанда жалпысынан тогуз флотилиясы жана жеңил кемелери болгон. Американын төртөө Тынч океанда, дагы экөө Атлантика океанында болгон. 1942-жылдын октябрь айынын аягында Япониянын Тынч океанда үч гана кеме ташуучусу болгон, ал эми Американын эки жума бою бири да болгон эмес. Бул салгылашуулар кымбатка турса да, америкалыктар үчүн стратегиялык жактан артыкчылыктуу болгон, бул салгылашуулар Тынч океандагы Япониянын стратегиялык демилгесинин Америкага өтүшүнө чоң салым кошкон.