Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Осмон империясынын султаны Сулейман Зулкарнайн 1537 - жылы жеке өзү аскердик жортуул уюштуруп, айланадагы көптөгөн айылдарды талкалаган же басып алган, бирок ал жерди багындыра алган эмес. Осмон империясы тургундарга жергиликтүү өз алдынча башкаруу, курал-жарак алып жүрүү укугу, салык төлөөдөн бошотуу, өз желектери менен Осмон империясынын каалаган портуна сүзүү жана согуш учурунда аскердик кызмат өтөө сыяктуу артыкчылыктарды берүү менен компромисске келүүнү зарыл деп тапкан. Бирок, артыкчылыктарга карабастан, Химариоттор төмөнкү кагылышууларда козголоң чыгарышкан: Осмон-Венеция согушу (1537-40), Осмон-Венеция согушу (1570-73),
Морея согушу (1684<unk>99), Осмон империясы менен Венеция согушу (1714<unk>18) жана 18-кылымдагы орус-түрк согуштары. Ал эми Осмон империясынын өч алуу аракеттери аймакты калктын санынан ажыратып, ислам динине өтүүгө мажбурлаган, акыры 18-кылымда христиан калкынын саны Химаре шаары менен алты айылга чейин кыскарган. Андан тышкары, химариотторго жакын жайгашкан албан уруусу Лабс уруусу расасы жана дининин негизинде көп кол салган. Бир жолу, 1577-жылы, Химаренин башчылары рим папасынан Осмон империясы менен согушууга убада берип, курал-жарак жана азык-түлүк сурашкан. Ошондой эле, "калктын басымдуу бөлүгү грек болгондуктан жана франктардын тилин түшүнбөгөндүктөн", алар өздөрүнүн чыгыш православдык диний каада-салттарын сакташса, Римге берилгендик көрсөтөрүн убада кылышкан. Европалык башкаруучуларга жазган ар кандай каттарында гимариоттор бир кезде аларды Александр Македонский, Пирр Эпирский жана Скандербег сыяктуу лидерлер башкарып тургандыгын, гимариоттор менен тарыхый эстеликтерди түзүшкөндүгүн айтышкан. Химароттордун тарыхында эң көп айтылып жүргөн инсан Скандербег.