Макаланы кыскача айтып бергиле:  Бул укмуштуудай сүрөттөрдө Россия, Кытай жана Казакстандын чек арасында жайгашкан катаал тоолуу аймактарда азыркыга чейин колдонулуп келаткан байыркы сойкучылык өнөрү чагылдырылган. Аңчылыктын салттуу ыкмасы Синьцзян уйгур автономиялуу аймагындагы маданияттын маанилүү бөлүгү болуп саналат, ал жерде жыл сайын соколчулар чогулуп, "Сокол айылы" деп аталган жерде мелдешет. Бул өнөрдү кийинки муунга калтыруу максатында жергиликтүү бийлик балбан усталарына ай сайын 300-500 юань айлык төлөп, аларды өз өнөрлөрүн башкаларга үйрөтүүгө үндөп келет. Видео үчүн ылдый жылдырыңыз. Кытайдын Синьцзян-Уйгур аймагында жыл сайын өткөрүлүүчү фестивал учурунда бир соколчу өзүнүн аңчылык бүркүтүн асманга көтөрүп турат. Уйгур, казак жана кыргыз этностордун өкүлдөрү бул байыркы салтты муундан муунга карманып келишет. Жыл сайын Кытайдын түндүк-батышындагы Кыргызстандын Кезилесу автономиялык префектурасынын Аккы аймагындагы мелдештерге сойкулар чогулуп турушат. Фестивалдын башталышына чейин соколчу өзүнүн бүркүтүн кармап турат. Фестивалдын катышуучулары ар кандай мелдештерге катышып, өздөрүнүн аңчылык кылуу жөндөмүн сынашат. Аңчылар салттуу кийимдерди кийишет, алардын териси бүркүттөр тарабынан кармалган мармот, түлкү же карышкырдын терисинен жасалган. 2010-жылдын ноябрынан бери башкысы уйгур, казак жана кыргыз этностук топтору тарабынан жүргүзүлгөн сойкучылык ЮНЕСКО тарабынан адамзаттын материалдык эмес маданий мурастарынын тизмесине киргизилген. Улуу жырткыч куштардын үйрөтүлүшү жана кармалышы байыркы эрежелерге ылайык жүргүзүлөт. Улуу бүркүттөр менен аңчылык кылуу салтын 940-жылдары Кытайдын түндүгүндөгү Маньчжуриядан келген көчмөн хитандыктар баштаган деп айтылат. Жыл сайын өткөрүлүүчү майрамдарда бүркүттөр саатына 200 чакырымга чейин ылдамдык менен учушат. Алардын аңчылык чеберчилиги аттар сүйрөгөн этти аңдыганда сыналат. Мелдештин учурунда ат чабыш, жаа атуу жана Бушкаши...
Кытайдын алыскы Синьцзян аймагындагы жыл сайын өткөрүлүүчү соколчулук фестивалына чогулган бүркүт аңчыларынын сүрөтү тартылган. Жапайы жаныбарларга аңчылык кылуу үчүн жырткыч канаттууларды колдонуу салты ал жактагы элдердин арасында кылымдар бою сакталып келген. Аңчылар бүркүттөр тарабынан кармалган мармоттун, түлкүнүн же карышкырдын терисинен тигилген териден жасалган костюмдарды кийишет.