Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1854-жылы Чикагодо холера эпидемиясы катталып, калктын 5,5 пайызы (3500дөй киши) каза тапкан. Род-Айленд штатындагы Провиденс шаарындагы оорунун жайылышы ушунчалык кеңири кулач жайгандыктан, кийинки отуз жыл бою 1854-жыл ал жакта "холера жылы" деп аталып калган. 1853 - 1854-жылдары Лондондогу эпидемиянын кесепетинен 10 739 киши каза тапкан. Ал
1854 - жылы Лондондо Холеранын жайылышы дарыгер Жон Сноунун Брод-стрит көчөсүндөгү насостун булганып калганын аныктагандан кийин токтотулган. Анын изилдөөлөрү, ал булганыч затты аныктабаса да, булганыч суунун холераны таратуучу негизги фактор экенин далилдеген. Бул кабарга ишенип, ага ылайык иш кылуу үчүн көптөгөн жылдар талап кылынмак. Испанияда 1854 - 1855-жылдардагы холера эпидемиясынан 236 000ден ашуун адам каза тапкан. Ал 1854 жана 1855-жылдары Түштүк Америкага жеткенде, Венесуэла менен Бразилияда да оорудан жабыркагандар болгон. Үчүнчү пандемия учурунда мурунку эки пандемиядан жабыр тартпаган Тунистин тургундары ооруну европалыктар алып келди деп ойлошкон. Буга алардын санитардык абалы себеп болгон. АКШнын кээ бир окумуштуулары холера африкалык америкалыктар менен кандайдыр бир байланышта деп ойлой башташкан, анткени оору түштүктө кара калк жашаган аймактарда кеңири тараган. Учурдагы изилдөөчүлөр алардын калкы санитардык инфраструктура жана саламаттыкты сактоо тармагында жетишсиз кызматтарды көрсөтүшкөнүн, ошондой эле алар саякатчылар жана кемелер ооруну ташыган суу жолдорунун жанында жашашканын белгилешет.