Пожарский менен Трубецкий жарым жыл бою москвалык өкмөттүн төрагасы болушкан, андан кийин Земский Собор тарабынан жаңы падыша шайланган. Кыйынчылыктар мезгили аяктаган, бирок майда көтөрүлүштөр узак убакытка чейин басыла алган эмес. 1615-жылы Пожарский Лисовцыге каршы операция жүргүзгөн жана үч жылдан кийин ал Владислав IVдин күчтөрүнө кол салган, бирок местничествонун консервативдүү системасы ага ушул кагылышуулардын биринде жогорку команданы алууга жол берген эмес. Ал 1628 - 30 - жылдары Новгородду башкарып, 1637 - жылы Крым татарларынын чабуулунан Москваны коргогон. Пожарскийдин согуштун акыркы даамын татып көргөнү каргашалуу
Смоленск кампаниясында экинчи пландагы ролдорго айланган.