Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: Проханов 1990-жылдардын калган бөлүгүндө өзүн куугунтукталган жана четтетилген адам катары сезген. Советтер Союзу учурунда да мени "мамлекетке арналган ырчы" деп атап, "Аскер штабынын шейшембиси" деп атап коюшчу. Эми алардын [жаңы] сөздүктөрүнүн баарында мен жин катары сүрөттөлөм. Менин досторум, мисалы Анатолий Ким эстетиканы жакшы көргөн адамдар катары таанымал болсо, мен болсом, караңгылыкты жакшы көргөн адам катары таанымал болдум. Алар батыш басмаканаларына мени которуудан баш тартууну кеңеш кылышты", - деп нааразы болгон Проханов Захар Прилепин менен сүйлөшүп жатып. 2000-жылдардын башында Проханов орус адабиятынын элитасынын катарына кошулганда жагдай өзгөрдү, анын прозасы барган сайын оорулуу, сюрреалисттик жана апокалиптикалык болуп баратса дагы. Ал эми
1999-жылы Орусиядагы турак үйлөргө жасалган террордук чабуулдар Орусияны дүрбөлөңгө салган. Проханов мамлекеттик атайын кызматтарды бул чабуулдарды уюштурууга айыптаган жана өзүнүн кийинки романын ушул шектенүүлөргө негиздеген. 2002-жылы "Мистер Хексоген" (2001) ага Улуттук бестселлер сыйлыгын алып келген.