Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1826-жылы Британиянын Бирманы жеңиши Таиланддын аскердик тарыхында европалык колониалисттердин коркунучу өкүм сүргөн кылымдын башталышы болгон. Бирок башында сиамдыктардын көңүлү Бирма жана Вьетнамдагы салттуу атаандаштарына бурулган. Сиам 1826-жылы Бирмага каршы Британияны колдоо үчүн кийлигишкен, бирок анын начар аткаруусу Чао Анувонгдун Коратка капысынан кол салышына түрткү берген. Леди Монун каршылык көрсөтүүсү аны маданий баатыр катары тааныткан, ал эми генерал Бодиндечанын жеңиши эки жылдан кийин Таиланддын аскердик тарыхындагы негизги фигура катары аныкталган. Анын ийгиликтүү кампаниясы
Сиам-Вьетнам согушу (1841-1845) Сиамдын Камбоджадагы бийлигин бекемдеген. 1849-жылы бирмалыктардын күчүн алсыратуу бирмалыктар көзөмөлдөгөн Кенгтунг жана Чианг Хунг штаттарынын көтөрүлүшүнө түрткү болгон. Чан Хунг Сиамдын колдоосун кайра-кайра издеп, акыры Сиам 1852-жылы күчтөрдү жөнөтүү менен жооп кайтарган. Эки армия тең түндүк тоолуу тоолуу аймактарда өнөктүктөрдү жүргүзүүдө кыйынчылыктарга туш болушкан жана 1855-жылга чейин сиамдыктар Кенгтунгго жеткен эмес, бирок чоң кыйынчылыктар жана сиамдык ресурстардын түгөнүшү алардын артка чегинүүсүнө алып келген. Бул согуштар салттуу режимде улантылып, согуш пилдери майданда жеңил артиллерияны алып жүрүп, согушта чечүүчү фактор болгон. Ошол эле учурда, Кытайдын 1830-1860-жылдар аралыгындагы Британия жана кийинчерээк Франция менен болгон Биринчи жана Экинчи Опиум согуштарындагы көрүнүктүү аскердик алсыздыгы Сиамды 1850-жылдары Кытайдын үстөмдүгүн четке кагууга үндөгөн. Бирок Сиам да Европанын аскердик жана соода-сатык кысымына дуушар болгон. 1851-жылы падыша Рама III өлүм алдында мындай деген: "Биз Бирма жана Вьетнам менен согушпайбыз. Биз аларды Батыш менен гана ала алабыз".