Төмөнкү сүйлөмдү бүтүрүңүз: Согуш токтогондон кийин Горрезио кыска убакытка "Иль Пополо ди Рома" аттуу чыгармасы менен алектенген, бирок ал Муссолининин өкмөтү менен болгон байланышынан улам, жаңы башкаруучулардын көз карашында басылып, компромат катары каралган. Келишим боюнча
Европадагы согуш аяктагандан кийин, анын эки бир тууганы дайынсыз жоголгон, өлтүрүлгөн деп божомолдонгон, алар орус фронтунда немистер менен согушуп жүрүшкөн. Ал эми Горрезио өзүн "ардактуу курска" (Cursus honorum) баштап, ага толук даяр болгон. Демократиялык башкарууга кайтып келгенден кийин, анын саясий философиясы көбүрөөк көрүндү. Ал эч качан коммунист болгон эмес, бирок аны италиялык "христиан-демократ" деп да айтууга болбойт. Саясий партияга мүчө болуу анын журналисттик көз карандысыздыгына доо кетириши мүмкүн эле, бирок ал эч качан андай кылган эмес, бирок анын көз карашы либералдык солчулдардын көз карашына дал келген, же социал-демократиянын көз карашына дал келген, бул учурда Батыш Европанын башка жерлеринде чоң саясий күч катары пайда болгон же кайтып келген. Согуштан кийин өзүн-өзү аныктай баштаган жана 1950-жылдары коомдук пикирдин интеллектуалдык жактыруусу жогору болгон элементтерине барган сайын кайрылуу менен "этикалык" ролду алган борбордук-солчул "үчүнчү күчтүн" бир бөлүгү катары Горресиону көрүү мүмкүн. Италиянын жаңыдан жанданган медиа түзүмүндө, бул тенденциянын башка өкүлдөрү, кеңири аныкталган, достору жана кесиптештери болгон, мисалы, Марио Паннунцио, Ариго Бенедетти, Эннио Флайано жана Эухенио Скальфари. Демократиядан кийинки доорго карата бир катар жаңы массалык журналдар жана гезиттер чыгарылган же кайра чыгарылган, алардын арасында L'Europeo, Il Mondo жана La Stampa. Витторио Горрезио алардын ар бирине үзгүлтүксүз катышчу.