Төмөнкү сүйлөмдү бүтүрүңүз: Санкт-Петербург протоколу көбүнчө Конгресс системасынын аягы деп аталат, анткени ал Санкт-Петербург конгрессинин (1825) Осмон империясына каршы гректердин көз карандысыздык согушу боюнча маселени чече албагандыгын көрсөткөн. Орусия Кара деңизде жана Балканда аймакты жана таасирин издеп, Мусулман Осмон бийлигинин алдындагы Чыгыш Православие христиандарын коргоо үчүн Грециянын көз карандысыздыгын колдогон жана башка державалардын көтөрүлүшкө ички маселе катары мамиле кылуу жана статус-квону колдоо каалоосуна нааразы болгон. Орусия жана Улуу Британия ортосунда эки тараптуу келишим түзүлүп, эгерде зарыл болсо согуш аркылуу Отомон империясынын ичиндеги грек автономиясы менен болгон кагылышууну токтотуу планы ишке ашырылган. Протоколдо башка Улуу державалар менен кеңешүү болгон эмес жана Франция кийинчерээк кошулса да, Австрия жана Пруссия Протоколго каршы чыгышкан жана алар Европага таңуулаган консервативдүү, анти-улутчулдук туруктуулукка коркунуч туудурушкан. Осмон империясы да протоколду четке каккан.
Наваринодогу салгылашууда британиялык, француз, орус жана грек аскерлери аларды сүйлөшүүлөргө мажбурлашкан.