Төмөнкү сүйлөмдү бүтүргүлө: 1830-жылы Францияда Бурбондордун реакциячыл падышаларын кууп чыгып, орлеандык Людовик-Филиппи падыша кылып орнотуу үчүн июль революциясы болгон. Ал эми 1837 - жылы Викториянын башкаруусу тынч маанайда башталган. Европанын ири державалары - Россия, Австрия, Британия жана анча-мынча деңгээлде Пруссия - Францияны ооздуктоого бел байлагандыктан, Франциянын тышкы саясаты сак жүргүзүлгөн. Ал эми Людовик-Филипп Франция менен өкмөттүн эң окшош формасын бөлүшкөн Британия менен жана анын согушкер тышкы иштер министри Лорд Палмерстон менен союздаш болгон. Луи-Филипп бийликтеги биринчи жылында
анын революциясына, анын ордуна Британиянын көз карандысыздыгын колдоо линиясын ээрчиген. Франциянын башкы министри Адольф Тьерс 1839-1840-жылдары Франция Египеттеги күчтөнүп бараткан Мухаммед Алини (Отомон империясынын вице-королу) коргойт деген билдирүүлөргө карабастан, эч кандай күчтөр келе элек болчу жана 1840-жылы Франциянын уялышына, Али күчтөр тарабынан Лондон конвенциясына кол коюуга мажбур болгон. Мамилелер Франсуа Гизо жана Роберт Пилдин өкмөттөрүнүн тушунда кайрадан сууп калган. 1846 жылы Палмерстон кайрадан Тышкы иштер министри болуп турганда, француз өкмөтү шашылыш түрдө Испаниянын Изабелла II жана анын эжеси Бурбон жана Орлеан династиясынын мүчөлөрүнө үйлөнүүгө макул болгон. Палмерстон никеге турууну уюштурууга үмүттөнгөн, ал эми "Испан никесинин иши" британиялык тарыхчылар тарабынан жалпысынан жагымсыз каралган ("Тарыхтын калыс соттолушу менен ал жалпысынан айыпталган"), бирок акыркы жылдары көбүрөөк боорукердик менен каралган.