Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: TB-3 minangka pesawat kabeh-logam konstruksi baja, minangka salah sawijining desain saka biro desain Andrei Tupolev sing adhedhasar praktik desain pesawat kabeh-logam 1918 lan teknologi sing dipelopori dening Hugo Junkers. Bingkai kasebut kasusun saka balok V-section sing ditutupi kulit bergelombang sing ora ditekan saka 0.3 mm (1⁄64 in) nganti 0.8 mm (1⁄32 in) kekandelan. Corrugasi kasebut ambane 13 mm (0.51 in) lan jarak 50 mm (1.97 in). Sayap cantilever didhukung dening papat spars tube-section. Ing taun 1934, amarga pangembangan paduan baja sing luwih kuwat, sayap sayap ditambah saka 39.5 dadi 41.85 meter (129.6 dadi 137.3 ft) kanthi area sayap sing padha nambah saka 230 dadi 234.5 m2 (2,476 dadi 2,524 sq ft). Sembarang bagean saka pesawat bisa mlaku nganggo sepatu alus tanpa ngrusak kulit, lan pinggiran ngarep swiwi diputer mudhun kanggo mbentuk dalan kanggo pangopènan mesin. Kontrol dilakokno kabel karo tailplane variabel-incidence lan sistem ganti rugi trim ing kasus gagal mesin ing sisih siji. Gendéra pendaratan utama tetep ora dilengkapi rem. Tangki bahan bakar ora duwe geni utawa kebocoran, sanajan mesin duwe sistem pemadam kebakaran internal. Mesin M-17 disetel kanggo nyedhiyakake kisaran teoritis maksimal 3,250 kilometer (1,750 nmi; 2,020 mi) tanpa busi utawa karburator. Senjata pertahanan kalebu senapan mesin ringan ing limang menara - siji ing irung, loro ing sisih ndhuwur fuselage tengah, lan siji "bak sampah" sing bisa ditarik ing saben swiwi ing antarane nacelles mesin. Varian mengko mindhah salah sawijining menara awak ndhuwur ing sisih mburi sirip buntut.  Pitakonan: Pira sisih saka engine gagal sing digawe sistem ganti rugi trim dibangun?
siji