Tulis lanjutan kanggo paragraf iki - Ing taun 1991, Erekat dadi wakil kepala delegasi Palestina ing Konferensi Madrid
lan rembugan tindak lanjut ing Washington DC antarane 1992 lan 1993. Ing taun 1994, dheweke diangkat dadi Menteri Pamaréntah Lokal kanggo Otoritas Nasional Palestina lan uga Ketua delegasi negosiasi Palestina. Ing taun 1995, Erekat njabat dadi Kepala Negosiator kanggo wong Palestina sajrone periode Oslo. Dheweke banjur dipilih dadi Dewan Legislatif Palestina ing taun 1996, makili Yerikho. Minangka politisi, Erekat dianggep minangka loyalist Yasser Arafat, kalebu rapat Camp David ing taun 2000 lan negosiasi ing Taba ing taun 2001. Erekat uga, bebarengan karo Arafat lan Faisal Husseini, salah siji saka telung wong Palestina sing pangkat dhuwur sing njaluk Ariel Sharon ora ngunjungi Masjid Al-Aqsa ing September 2000, sawijining acara sing diterusake dening Intifada Kapindho. Dheweke uga dadi juru basa Inggris Arafat. Nalika Mahmoud Abbas dinominasikake dadi Perdana Menteri Dewan Legislatif Palestina ing wiwitan taun 2003, Erekat dijadwalake dadi Menteri Negosiasi ing kabinet anyar, nanging dheweke langsung mundur sawise dheweke ora kalebu ing delegasi kanggo ketemu karo Perdana Menteri Israel Ariel Sharon. Iki diinterpretasikake minangka bagean saka perjuangan kekuwatan internal Palestina antarane Abbas lan Arafat. Erekat banjur dilantik maneh ing jabatane lan melu ing Konferensi Annapolis 2007, ing kana dheweke njupuk alih Ahmed Qurei sajrone kebuntuan lan mbantu nggawe deklarasi gabungan.