Tulis kelanjutan untuk paragraf ini - Ing pungkasan abad kaping 2 SM, bebarengan karo tangga teparo, sekutu, lan kemungkinan kerabat, Cimbri, Teutons nyerang kidul menyang lembah Danube, Gaul kidul lan Italia sisih lor. Ing kene dheweke wiwit nyerang tanah Roma (Julius Caesar, ing akun Gallic Wars "De Bello Gallico", nglaporake manawa Boii sing nyerang Noricum). Konflik sing ora bisa diendhani banjur diarani Perang Cimbrian. Wong Cimbri (ing sangisoré Raja Boiorix) lan wong Teuton, menangaké pertempuran pambuka perang iki, ngalahaké suku-suku sing bersekutu karo wong Romawi lan ngancuraké tentara Romawi sing gedhé ing Pertempuran Arausio ing taun 105 SM. Nanging Roma nglumpuk lan diatur maneh ing sangisoré Konsul Gaius Marius. Ing taun 104 SM, Cimbri ninggalake lembah Rhône kanggo nyerang Spanyol, dene Teutons tetep ana ing Gaul, isih kuwat nanging ora cukup kuat kanggo mlaku ing Roma dhewe. Iki menehi Marius wektu kanggo mbangun tentara anyar lan ing taun 102 SM dheweke pindhah nglawan Teutons. Ing Pertempuran Aquae Sextiae
Teutons sakbenere musnah lan Teutobod bebarengan karo, dilaporake, 20,000 saka wong-wongé padha dijupuk. Sakwisé kuwi, dhèwèké lan suku kuwi ora ana ing sejarah. Dhèwèké mbokmenawa digawa menyang Roma kanggo prosesi kemenangan kanggo ngrayakké kekalahané, lan banjur dipatèni. Ing taun candhake, Cimbri bakal ngalami nasib sing padha ing Pertempuran Vercellae, ing endi loro pimpinan, Caesorix lan Claodicus, ditawan, dene loro pimpinan liyane, Boiorix lan Lugius, tiwas.