Rampungake ukara ing ngisor iki: Victorinus ngentekake sebagian besar pemerintahane ngatasi pemberontakan lan nyoba mbalekake wilayah Gaul sing dijupuk Claudius Gothicus. Dhèwèké dipatèni ing taun 271, nanging ibuné, Victoria, nguwasani pasukané lan migunakaké kakuwasané kanggo mbédakaké pilihan penerusé. Kanthi dhukungan saka Victoria, Tetricus dadi Kaisar, lan diakoni ing Britannia lan bagean-bagean Gaul sing ngakoni Victorinus. Tetricus nglawan wong-wong barbar Jermanik sing wiwit ngrusak Gaul sawise pati Victorinus, lan bisa njupuk maneh Gallia Aquitania lan Gallia Narbonensis sisih kulon nalika penerus Claudius Gothicus Aurelian ana ing sisih wétan nglawan Kekaisaran Palmyrene, saiki ing pambrontakan terbuka nglawan panguwasa Romawi ing sangisoré Ratu Zenobia. Tetricus ngedegaké istana kekaisaran ing Trier, lan ing taun 273 dhèwèké ngangkat putrané, uga jenengé Tetricus, dadi Kaisar. Ing taun sabanjure, Tetricus sing luwih enom digawe co-konsul karo bapake, nanging wilayah sing dikendhaleni saya ringkih amarga perselisihan internal, kalebu pemberontakan sing dipimpin dening usurper Faustinus. Ing wektu kuwi Aurelianus wis ngalahaké Kakaisaran Palmyrene lan wis nggawé rencana kanggo ngrebut manèh sisih kulon. Panjenengané pindhah menyang Gaul lan ngalahaké Tetricus ing
Pertempuran Châlons ing taun 274; miturut sawetara sumber, Tetricus nawakake nyerah kanthi ijol-ijolan kanggo dheweke lan putrane sadurunge pertempuran kasebut. Rincian iki bisa uga propaganda mengko, nanging apa wae, Aurelianus menang, lan Kekaisaran Gallic rampung kanthi efektif. Beda karo propaganda sawise kekalahan Zenobia sing anyar, Aurelianus ora nampilake penaklukan maneh Gaul minangka kamenangan nglawan mungsuh asing, lan pancen akeh pejabat sing wis dadi tentara lan administrasi Kekaisaran Gallic terus karir - kalebu Tetricus, sing ditunjuk dadi jabatan administratif ing Italia.