Rampungake ukara ing ngisor iki: Kepemimpinan Perdana Menteri Mayor bertepatan karo ambruk Yugoslavia lan perang ing Bosnia lan Herzegovina (lan bagean Kroasia). Ketegangan ing antarane republik konstituen Yugoslavia wis tuwuh wiwit tilar donya Presiden Josep Broz Tito ing taun 1980, sing tambah parah amarga kahanan politik sing ora mesthi disebabake dening ambruk Komunisme ing saindenging Eropa Wétan ing periode 1989-1991. Ing wulan Juni 1991, Slovenia lan Kroasia ngumumake kamardikan; nalika pamrentah pusat sing didominasi Serbia ing Belgrade ngidini Slovenia sing meh homogen metu sawise mung rong taun, Serbia lan Kroasia ora bisa ngatasi masalah iki.
Perang sing cendhak, kahanan ing Kroasia, bagean sing ngemot akeh etnis Serbia, luwih akeh dipertanyakan. Uni Eropa, kanthi negesake Jerman, ngakoni kamardikan rong negara kasebut ing Desember 1991. Perang pecah antara Serbia (dipimpin dening nasionalis Slobodan Milošević) lan Kroasia (dipimpin dening Franjo Tuđman) liwat wilayah sing dipanggoni wong Serbia ing wilayah Slavonia ing sisih lor-wétan Kroasia, nyebabake PBB ngirim pasukan penjaga perdamaian (UNPROFOR). Nanging, pertempuran paling sengit kedadeyan sawise deklarasi kamardikan Bosnia lan Herzegovina ing sangisoré Presiden Alija Izetbegović tanggal 6 April 1991; populasi republik pegunungan kasebut dipérang dadi Serbia Bosnia, Kroasia Bosnia lan Muslim Bosnia (utawa 'Bosniaks'), lan perang sipil skala gedhe pecah ing antarane, kanthi Kroasia Bosnia lan Serbia Bosnia sing didhukung dening Tuđman lan Milošević. Perang iki ora disangka-sangka ing Éropah lan ing donya, lan adegan-adegan sing nggegirisi saka kamp-kamp tahanan perang (sing dibandhingaké karo kamp konsentrasi Nazi), arus pengungsi sing gedhé lan kampanye pembersihan ètnis wiwit disiarake ing saindenging jagad, sing nyebabake panjaluk intervensi.