Rampungake ukara ing ngisor iki: Dragomirov mlebu infantri Garda ing taun 1849, dadi letnan nomer loro ing taun 1852 lan letnan ing taun 1854. Ing taun pungkasan, dheweke dipilih kanggo sinau ing Akademi Nicholas (perguruan tinggi staf), lan ing kene dheweke mbedakake awake dhewe nganti nampa medali emas, pakurmatan sing, jarene, dianugerahi siswa akademi mung kaping pindho ing abad kaping 19. Ing taun 1856, Dragomirov dipromosikake dadi kapten staf lan ing taun 1858 dadi kapten lengkap, dikirim ing taun pungkasan kanggo nyinaoni metode militer sing populer ing negara liya. Dheweke ngunjungi Prancis, Inggris, lan Belgia, lan nulis laporan akeh babagan kamp instruksi lan manuver ing negara kasebut ing Châlons, Aldershot, lan Beverloo. Ing taun 1859, dhèwèké dipasrahaké ing markas Raja Sardinia Victor Emmanuel II nalika kampanye
Magenta lan Solferino, lan sanalika bali menyang Rusia dheweke dikirim menyang Akademi Nicholas minangka profesor taktik. Dragomirov main peran utama ing reorganisasi sistem pendidikan tentara, lan uga dadi instruktur kanggo sawetara pangeran kulawarga kekaisaran. Posisi iki dianakaké nganti taun 1863, nalika, minangka letnan kolonel, dheweke melu nyuda pemberontakan Polandia taun 1863-1864, bali menyang St. Petersburg ing taun pungkasan minangka kolonel lan kepala staf menyang salah sawijining divisi Pengawal. Nalika Perang Austria-Prusia taun 1866, Dragomirov dipasrahaké marang markas tentara Prusia II. Panjenenganipun rawuh ing pertempuran ing Elbe ndhuwur lan ing Königgrätz, lan komentar babagan operasi sing disakseni minangka nilai paling gedhe kanggo mahasiswa taktik lan perang 1866.