Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing wiwitan taun 1920-an, Prajanjian Angkatan Laut Washington nemtokake watesan ukuran maksimum lan total kapasitas kapal induk kanggo limang kekuwatan angkatan laut utama. Prajanjèn-prajanjèn sabanjuré akèh-akèhé njaga ketentuan-ketentuan iki. Akibaté, pambangunan ing antarané Perang Donya II ora cukup kanggo nyukupi kabutuhan operasional kanggo kapal induk nalika Perang Donya II ngembang saka Eropah. Sawetara operator armada kasedhiya kanggo ngeterake pesawat menyang pangkalan sing adoh, ndhukung invasi amfibi, nawakake latihan pendaratan operator kanggo pilot pengganti, nindakake patroli anti-kapal selam, lan nyedhiyakake perlindungan udara pertahanan kanggo kapal perang lan kapal penjelajah sing dikerahkan. Syarat misi kasebut mbatesi panggunaan kemampuan serangan serangan armada sing unik sing ditampilake ing
Perang Taranto lan Serangan Pearl Harbor. Konversi kapal-kapal sing ana (lan awak sing dibangun kanggo tujuan liyane) nyedhiyakake operator pesawat tambahan nganti konstruksi anyar kasedhiya.