Rampungna ukara ing ngisor iki: Ing wektu Alexander Farnese, sing bakal dadi Adipati Parma, nguwasani tentara ing taun 1578, Negara-negara Kurang luwih dipérang antara sisih lor sing mbrontak lan provinsi-provinsi kidul sing isih setya karo Spanyol. Kanthi tekane akeh pasukan saka Spanyol, Farnese miwiti ngukuhake kontrol Spanyol ing sisih kidul, diwiwiti karo Maastricht. Farnese miwiti Pengepungan Maastricht tanggal 12 Maret 1579. Dhèwèké ngongkon pasukané ngrusak témbok-témbok kuwi. Pendhudhuk Maastricht uga lagi nggali kanggo nggayuh terowongan Spanyol. Ing njero lemah, pertempuran terus. Atusan prajurit Spanyol mati amarga banyu sing umob diwutahake menyang terowongan. Liyane mati amarga kurang oksigen nalika para pembela Walanda murub. 500 prajurit Spanyol liyané mati nalika sawijining ranjau, sing direncanakaké kanggo digunakaké kanggo njeblugaké témbok, njeblug sadurungé wektu. Ing wengi tanggal 29 Juni, Farnese bisa mlebu kutha nalika para pembela sing kesel turu. Unit-unit Spanyol sing nglanggar tembok kutha pisanan nyerang wanita (sawetara wong, nalika perang kanggo mbela kutha, wis nglanggar peran jender lan ngilangi hak welas asih), banjur mateni populasi. Ing taun 1585, Farnese wis ngrebut kutha Brussels, Ghent, lan
Antwerp, uga provinsi Brabant lan umume Flanders. Ing titik iki Tentara dialihake saka fungsi asline kanggo nglawan pemberontak sisih lor kanggo ngatasi masalah Inggris, ing perang karo Spanyol. Farnese percaya manawa Tentara bisa ngupayakake nyebrang Saluran kanthi kuat, gumantung karo pambrontakan Katulik ing Inggris kanggo ndhukung; Nanging, Philip mutusake kanggo nyerang angkatan laut nggunakake Armada Spanyol ing taun 1588. Tentara Flanders pindhah marang Ostend lan Dunkirk minangka persiyapan kanggo manuver tindak lanjut ing Saluran kanggo ndhukung Armada, nanging kekalahan pasukan angkatan laut utama mungkasi rencana kasebut.