Tulis terus kanggo paragraf iki - Ing taun 1935, Amerika Serikat, miturut janjine babagan kedaulatan Filipina sing lengkap, nggawe Persemakmuran Filipina sawise ratifikasi Konstitusi 1935, sing uga mulihake kepresidenan. Pemilihan presiden nasional pisanan dianakake, lan Manuel L. Quezon (1935 <unk>44) dipilih dadi nem taun, tanpa ketentuan pemilihan maneh, dadi presiden Filipina nomer loro lan presiden Persemakmuran pertama. Nanging, ing taun 1940, Konstitusi diowahi kanggo ngidini pemilihan maneh nanging nyuda jangka dadi patang taun. Owah-owahan ing pamaréntahan dumadi telung taun sawisé Republik Filipina Kapindho diorganisir kanthi ngetrapake Konstitusi 1943, sing dileksanakake Jepang sawisé ngrebut Filipina ing taun 1942 nalika Perang Dunia II. José P. Laurel tumindak minangka presiden boneka pamrentah anyar sing disponsori Jepang; kepresidenan "de facto", sing ora diakoni kanthi sah nganti taun 1960-an, tumpang tindih karo presiden Persemakmuran, sing lunga menyang pengasingan. Républik Kapindho bubar sawisé Jepang nyerah
menyang Sekutu ing taun 1945; Persemakmuran dibalèkaké ing Filipina ing taun sing padha karo Sergio Osmeña (1944 <unk> 46) minangka presiden.