Nulis terusan kanggo paragraf iki - Nalika antisemitisme Islam wis tambah akeh amarga konflik Arab-Israel, ana kerusuhan nglawan wong-wong Yahudi ing negara-negara Timur Tengah sadurunge madeg Israel, kalebu kerusuhan ing Casablanca, Shiraz lan Fez ing taun 1910-an, pembantaian ing Yerusalem, Jaffa, Safed lan Hebron ing taun 1920-an, pogrom ing Algeria, Turki lan Palestina ing taun 1930-an, uga serangan marang wong-wong Yahudi Irak lan Tunisia ing taun 1940-an. Nalika pimpinan Arab Palestina Amin al-Husseini mutusake nggawe aliansi karo Jerman Hitler nalika Perang Dunia II, 180 wong Yahudi tiwas lan 700 wong Yahudi cilaka ing kerusuhan sing diilhami Nazi ing taun 1941 sing dikenal minangka Farhud. Wong-wong Yahudi ing Timur Tengah uga kena pengaruh saka Holocaust. Umume Afrika Lor ana ing kontrol Nazi lan akeh wong Yahudi sing didiskriminasi lan digunakake minangka budak nganti Axis dikalahake. Ing taun 1945, atusan wong Yahudi cilaka nalika demonstrasi kasar ing Mesir lan properti Yahudi dirusak lan dijarah. Ing wulan November 1945, 130 wong Yahudi dipatèni ing sawijining pogrom ing Tripoli. Ing wulan Desember 1947, ora suwe sawise Rencana Partisi PBB, kerusuhan Arab nyebabake atusan korban Yahudi ing Aleppo, kalebu 75 sing tiwas. Ing Aden, 87 wong Yahudi tiwas lan 120 wong Yahudi tatu. Klompok pelaut Muslim ngrampok omah-omah lan toko-toko Yahudi ing Manama. Sajrone taun 1948 ana kerusuhan luwih lanjut tumrap wong-wong Yahudi ing Tripoli, Kairo, Oujda lan Jerada. Minangka Perang Arab-Israel pisanan
rampung ing taun 1949, serangan granat nglawan Sinagog Menarsha Damaskus sing nyebabake rolas nyawa lan telung puluh tatu. Perang Enem Dina 1967 nyebabake penganiayaan luwih lanjut tumrap wong-wong Yahudi ing jagad Arab, nyebabake eksodus Yahudi sing diwiwiti sawise Israel didegake. Sajrone taun-taun sabanjure, populasi Yahudi ing negara-negara Arab mudhun saka 856.000 ing taun 1948 dadi 25.870 ing taun 2009 amarga emigrasi, umume menyang Israel.