Tulis terus kanggo paragraf iki - Sawetara dina mengko, ing alamat radio, Kaisar Jepang ngumumake pungkasan Perang kanthi ngumumake penyerahan
kanggo pasukan sekutu. Suzu, amarga wis biasa karo fokus sing tetep tetep urip, dheweke kepeksa nampa kasunyatan kelangan lan dadi putus asa. Pasukan pendhudhukan AS, ora dadi mungsuh maneh, teka ing Kure lan nyedhiyakake panganan. Suzu ngunjungi omah kulawarga nenek Ito ing Kusatsu, sawijining kutha pedesaan ing sisih kulon Hiroshima lan metu saka wilayah sing kena pengaruh, kanggo ndeleng adhine Sumi, siji-sijine sing slamet saka kulawarga Suzu. Sumi ngandhani babagan nasib wong tuwane: ibune wis lunga kanggo pasokan lan dianggep minangka salah sawijining 70.000 wong sing tiwas langsung dening bledosan awal lan gelombang kejut nalika bapake tilar donya sawetara wulan mengko sawise lara lan kena keracunan radiasi. Sumi piyambak wis lara parah amarga radiasi sing ditinggalake dening kejatuhan kasebut. Shusaku bali lan ketemu karo Suzu. Dheweke nemokake bocah wadon cilik, yatim piatu perang sing berjuang kanggo urip, lan nganggo dheweke. Suzu alon-alon ngrasakake semangat urip maneh, kanthi wani lan katresnan saka kanca lan kulawargane. Nalika kredit muter, putrine sing diadopsi ditampilake tuwuh ing omah Hojo, jahitan klambi, dibantu dening Suzu ing Jepang pasca perang.