Rampungna ukara iki: Wiwit abad kapisan Masehi, akèh-akèhé wong Yahudi manggon ing njaba wilayah sing biyasané dikenal minangka Palestina, sawisé reruntuhan Bait Suci Kapindho lan pembantaian wong Yahudi ing Yérusalèm. Saka 600.000 (Tacitus) utawa 1.000.000 (Josephus) wong Yahudi ing Yerusalem, kabeh padha mati kelaparan, dipateni utawa didol dadi budak. Anane minoritas Yahudi wis dibuktekake meh kabeh periode kasebut. Contone, miturut tradhisi, komunitas Yahudi Peki'in wis njaga kehadiran Yahudi wiwit periode Bait Kedua. Miturut Tanakh, Gusti Allah wis nemtokake Kanaan kanggo wong-wong Yahudi minangka Tanah Perjanjian, sawijining kapercayan sing uga dilestarekake ing Septuaginta lan tradhisi Kristen lan Islam. Diaspora diwiwiti ing taun 586 SM nalika pendhudhukan Israel ing Babil. Wong Babil ngrusak Bait Pisanan, sing dadi pusat budaya Yahudi ing wektu kasebut. Sawisé abad kapisan
Pemberontakan Agung lan Bar Kokhba ing abad kaping 2, Kekaisaran Romawi nglarang wong-wong Yahudi saka Yerusalem lan ngarani wilayah kasebut "Syria Palaestina".