Rampungake ukara ing ngisor iki: Nanging, periode iki dadi crita perjuangan kekaisaran. Senadyan reformasi militer, Tentara Ottoman nemoni kekalahan sing ngrusak ing Perang Italia-Turki (1911 <unk> 1912) lan Perang Balkan (1912 <unk> 1913), sing nyebabake wong-wong Ottoman diusir saka Afrika Lor lan meh metu saka Eropa. Gangguan terus-terusan sing nyebabake Perang Dunia I nyebabake Insiden 31 Maret, kudeta Ottoman 1912 lan kudeta Ottoman 1913. Pemerintah Komite Kesatuan lan Kemajuan (CUP) dadi saya radikal sajrone periode iki, lan nindakake pembersihan etnis lan genosida tumrap Armenia, Asyur, lan Turki ing kekaisaran kasebut.
Warga Yunani, kedadeyan sing kadhangkala diarani minangka genosida Ottoman Akhir. Partisipasi Ottoman ing Perang Donya I rampung kanthi kekalahan lan pembagian wilayah kekaisaran sing isih ana miturut syarat-syarat Perjanjian Sèvres. Prajanjian kasebut, dirumusake ing konferensi London, nyedhiyakake tanah nominal kanggo negara Ottoman lan ngidini njaga sebutan "Kalifah Ottoman" (padha karo Vatikan, negara monarki-kerajaan sing dipimpin dening Paus Katolik), saengga saya ringkih. Salah sawijining faktor sing nyebabake pengaturan iki yaiku kekarepan Inggris kanggo ngrusak Gerakan Khilafat.