Ngringkes artikel:  (CNN) Aku mungkasi pasinaon nalika perang diwiwiti patang taun kepungkur. Aku mung duwe rong subjek sing isih ana sadurunge aku lulus saka universitas kanthi gelar sastra Inggris. Wiwit umur 10 taun, aku seneng basa Inggris lan ngimpi dadi guru. Aku kepengin ngajari sing luwih enom, utamane saiki, amarga bocah-bocah sing bakal mbangun negara kita. Dheweke minangka masa depan Suriah, lan dheweke pantes investasi sing signifikan. Telung taun kepungkur, keluargaku kepeksa ngungsi saka omah cedhak Damaskus, ing Ghouta wétan. Matur nuwun sanget, kita metu sadurunge perang kimia digunakake ana. Kita manggon ing Suriah setaun sabanjure, pindhah saka omah siji menyang omah liyane, saka desa siji menyang desa liyane. Saben pindhah, awaké dhéwé ora rumangsa ayem, ora aman. Nalika sampeyan rumangsa ora aman ing papan sing dibom meh saben dina, pungkasane sampeyan kudu milih: Kita kudu lunga. Lan merga mung ana rong tas sing wis dikempalken, awaké dhéwé isa nindakké kuwi. Kita lunga menyang Yordania. Aku wis mikir babagan bali menyang Suriah. Aku pengin dadi bagean saka pambangunan negara, nanging sayangé, aku ora ngarep-arep iki bakal kelakon ing wektu sing cedhak. Wektu tekan Yordania, aku ngira bakal bali menyang Suriah -- mung sawetara minggu. Kita kabèh mikir ngono. Wis rong taun. Lan nalika aku isih ngarep-arep bali ing sawijining dina, pitakonku sing paling gedhe yaiku: "Kapan?" Aku péngin bali bèn isa mulang. Nalika isih cilik, aku diilhami dening guruku ing kelas telu, sing percaya bocah-bocah iku masa depan lan sing nantang kita ing umur enom kanggo nggawe donya sing luwih apik. Aku mikir iku langka kanggo guru kanggo instill iki supaya passionately ing siswa dheweke, nanging aku pengin nyoba. Sanajan aku ngarep-arep bisa ngetutake jejak guruku, dalanku saiki diblokir dening kahanan sing durung mesthi urip adoh saka omah, dening perang sing nyebabake aku teka ing kene, kanthi biaya kuliah ing Yordania sing larang banget. Ana akèh tantangan wektu adoh saka omah. Kowé rumangsa kaya wong liya ing panggonan liya. Kowé ora ana ing antarané wong-wong sing kenal karo kowé, utawa sing péngin kenal karo kowé. Minangka pengungsi Siria, meh ora bisa entuk ijin kanggo dipunginaake kanthi resmi, lan aku ora duwe dhuwit kanggo...
Papat taun perang ateges papat taun tanpa sekolah lan pendhidhikan ing Suriah. Hiba wis mèh rampung kuliah nalika dheweke kepeksa mlayu saka omahé cedhak Damaskus. Kanggo mbantu Hiba lan akeh siswa Siria liyane sing ngungsi, pindhah menyang CARE.