Jam dupa iki pisanan digunakake ing China udakara abad kaping 6; ing Jepang, jam dupa iki isih ana ing Shōsōin, sanajan aksara-aksara kasebut dudu Tionghoa, nanging Devanagari. Amarga asring nggunakake aksara Devanagari, nuduhake panggunaan ing upacara Buddha, Edward H. Schafer ngira manawa jam dupa ditemokake ing India. Sanajan padha karo jam lilin, jam dupa dibakar kanthi rata lan tanpa lempeng; mula, dheweke luwih akurat lan luwih aman kanggo digunakake ing njero ruangan. Sawetara jinis jam dupa wis ditemokake, sing paling akeh kalebu tongkat dupa lan dupa.
kobong kanthi merata lan tanpa nyala