Rampungake ukara ing ngisor iki: Anggota Dewan sing luwih reserved njaluk supaya hukum reformasi lahan ora ditrapake sajrone telung taun, tinimbang tanggal pungkasan April 1865 sing dianggep, lan Cuza setuju. Ndhukung manawa keputusan Cuza minangka "penghukuman lan remuk ukum", Kogălniceanu kuwatir manawa para petani, sing wis ngerti masa depan, ora bisa diyakinake maneh kanggo nindakake "corvées". Piyambakipun ngancam Cuza kanthi pengunduran dhiri, lan pungkasanipun saged mbujuk kabeh pihak sing melu, kalebu pimpinan oposisi Kretzulescu, kanggo nampa aplikasi ukum wiwit musim semi 1865; proklamasi dening Cuza, "Către locuitorii sătești" ("Kanggo Pendhudhuk Pedesaan") ngiringi resolusi kasebut, lan diterangake dening Kogălniceanu minangka "testament politik Cuza". Senadyan langkah iki, faktor kayata populasi sing saya akeh, pembagian plot ing antarane keturunan, utang petani lan ketergantungan terus-terusan marang penghasilan saka nggarap estates, bebarengan karo spekulasi sing nyebar saka penyewa estate lan kasus-kasus ing ngendi korupsi politik mbebayani kanggo alokasi tanah, nggawe reformasi meh ora efektif ing jangka panjang lan nyumbang kanggo kerusuhan ing deso sing pungkasane dadi
Pemberontakan Petani taun 1907.