Rampungake ukara ing ngisor iki: Lenga minangka fitur sing relatif enom ing istilah geologi, lan ing abad-abad pungkasan wis ngluwihi sisih kulon lan daratan liwat tumindak pasang surut lan badai. Wutah iki dikira wis ditingkatake dening reclamation saka marshes uyah sadawane pesisir iki ing abad anyar, kang dibusak alangan alam kanggo gerakan saka shingle. Jumlah shingle sing dipindhah dening badai siji bisa dadi "spektakuler"; ludah kadang wis dilanggar, dadi pulau kanggo sawetara wektu, lan iki bisa kedadeyan maneh. Pérangan paling lor désa Snitterley (saiki Blakeney) ilang ing segara ing wiwitan Abad Pertengahan, bisa uga amarga badai. Ing rong atus taun kepungkur, peta wis cukup akurat kanggo ngukur jarak saka reruntuhan Blakeney Chapel menyang segara. 400 m (440 yd) ing taun 1817 wis dadi 320 m (350 yd) ing taun 1835, 275 m (300 yd) ing taun 1907, lan 195 m (215 yd) ing pungkasan abad kaping 20. Lenga kasebut pindhah menyang daratan kanthi udakara 1 m (1 yd) saben taun; lan sawetara pulau utawa "mata" sing sadurunge wis ilang, pisanan ditutupi dening shingle sing maju, lan banjur ilang menyang segara. Ing massive
Banjir taun 1953 ngliwati pantai utama, lan mung pucuk bukit sing paling dhuwur sing isih ana ing ndhuwur banyu. Pasir dicuci menyang rawa-rawa uyah, lan pucuk pucuk kasebut dilanggar, nanging kaya bagean alam liyane ing pesisir, kaya Pulo Scolt Head, ora ana kerusakan sing langgeng.