Ing nanotèknologi DNA, bahan komponèn yaiku untaian asam nukleat kayata DNA; untaian kasebut asring sintetis lan meh mesthi digunakake ing njaba konteks sel urip. DNA cocog kanggo konstruksi skala nano amarga ikatan antarane rong untaian asam nukleat gumantung marang aturan pasangan basa sing gampang dingerteni, lan mbentuk struktur asam nukleat spesifik saka helium. Kualitas asam nukleat iki gampang dikontrol liwat komponen molekul kanthi spontan dadi struktur stabil; bentuk khusus struktur kasebut diinduksi dening sifat fisik lan kimia komponen sing dipilih dening para desainer. Ing nanotèknologi DNA, bahan komponen kasebut yaiku untaian asam nukleat kayata DNA; untaian kasebut asring sintetis lan meh mesthi digunakake ing njaba konteks sel urip. Ing kasus iki, struktur asam nukleat sing paling gampang kanggo mbedakake saben untaian asam nukleat kanthi cara sing bener yaiku: ing struktur nanotèknologi, mung ana rong jinis asam nukleat sing cocog karo struktur molekul DNA (C, A, B, C, D, G, lan C), tegese yen ana rong jinis asam nukleat sing cocog karo struktur asam nukleat, mula bakal gampang mbedakake struktur molekul kanthi cara sing cocog, kalebu struktur asam nukleat lan asam nukle
nukleus