Tulis terus kanggo paragraf iki - Pasukan Royalist ing sangisoré Morillo lan Morales ngrebut Cartagena lan Bogotá
ing taun 1816. Sadurungé mangkat menyang New Granada, Morillo wis ngilangi sebagian besar pasukan sing ora teratur sing perang ing Boves, kajaba sing digawa menyang New Granada. Kanthi prospek sing sithik, sawetara "pardos" lan "llaneros" wiwit gabung karo pemberontakan sing pecah nglawan pamrentahan Spanyol ing dataran sing jembar ing Venezuela kidul. Sauntara kuwi, Bolívar milih kanggo lelayaran menyang Jamaika kanggo njaluk bantuan Inggris, sing ditolak. Saka kono, dhèwèké lunga menyang Haiti, sing dadi republik Amerika Latin sing kapisan mardika. Kanthi dhukungan saka presiden Haiti Alexandre Pétion lan kanthi pitulung angkatan laut saka Luis Brión, émigré liyane, sing dadi pedagang saka Curaçao, Bolívar bali menyang Pulo Margarita, benteng republik sing aman, nanging komando pasukan republikane isih durung kuwat. Mariño, sing wis bali karo Bolívar saka Haiti, mimpin ekspedisi dhewe lan sukses ngrebut Cumaná ing taun 1817. Kanthi Brión nyuplai armada cilik, Bolívar berlayar ing sisih kulon ing pesisir Venezuela menyang Ocumare de la Costa (Ekspedisi Los Cayos), ing ngendi, kanggo netepi panjaluk Pétion, dheweke resmi ngumumake pungkasan perbudakan (sanajan iki ora dirungokake). Morales, bali menyang Venezuela sawise ngrebut New Granada, nyerang pasukan ekspedisi republik kanthi tentara sing luwih akeh tinimbang republik. Bolívar mlayu, manèh numpak kapal menyang Haiti karo Brión. Nanging, Piar lan Gregor MacGregor, sawijining prajurit Skotlandia, sing sadurunge aktif ing New Granada, bisa lolos karo pasukan menyang pedalaman negara kasebut, ngalahake Morales ing El Juncal ing September 1816 sadurunge pindhah menyang Guayana.