Perang iki duwé rong fase utama, sing kapisan yaiku perang sipil 1947<unk>1948 ing Mandatory Palestina, sing diwiwiti tanggal 30 November 1947, sedina sawisé PBB milih kanggo mbagi wilayah Palestina dadi negara-negara Yahudi lan Arab, lan Yerusalem internasional (Resolusi PBB 181), sing ditampa dening pimpinan Yahudi, lan pimpinan Arab Palestina, uga negara-negara Arab, kanthi sepakat nentang. Fase perang iki diterangake dening para sejarawan minangka perang "warga", "etnis" utawa "intercommunal"
, amarga perang kasebut utamane antara milisi Yahudi lan Palestina Arab, sing didhukung dening Tentara Pembebasan Arab lan negara-negara Arab sekitar. Ditondoi dening perang gerilya lan terorisme, tambah akeh ing pungkasan Maret 1948 nalika wong-wong Yahudi nyerang lan ngrampungake kanthi ngalahake wong-wong Palestina ing kampanye lan pertempuran utama, nggawe garis ngarep sing jelas. Sajrone periode iki Inggris isih njaga aturan sing mudhun ing Palestina lan sok-sok melu kekerasan.