Tulis terus kanggo paragraf iki - Pangembangan B-29 menehi Amerika Serikat pembom kanthi jarak sing cukup kanggo nggayuh pulau-pulau Jepang saka keamanan pangkalan Amerika ing Pasifik utawa China sisih kulon. Penangkapan pulo Jepang Iwo Jima luwih ningkatake kemampuan sing diduweni wong Amerika ing kampanye pemboman strategis. Bom-bom sing bisa njeblug lan kobong digunakake marang Jepang kanthi efek sing ngrusak, kanthi kerugian nyawa sing luwih gedhe ing bom-bom geni ing Tokyo
ing tanggal 9/10, Maret 1945 tinimbang sing disebabake dening misi Dresden, utawa bom atom sing diturunake ing Hiroshima utawa Nagasaki. Beda karo kampanye pemboman strategis USAAF ing Eropa, kanthi tujuan sing dijanjekake (yen ora bisa digayuh) kanggo pemboman presisi target strategis, pemboman kutha-kutha Jepang kalebu target target zona perumahan wiwit wiwitan. Beban bom kalebu proporsi pembakar sing dhuwur banget, kanthi tujuan kanggo ngobong omah-omah kayu sing gampang kobong sing umum ing kutha-kutha Jepang lan kanthi mangkono ngasilake badai geni.