Ing abad kaping 8 alchemist Muslim Jabir ibn Hayyan (Latinized minangka Geber) dianalisis saben unsur klasik ing syarat-syarat papat kuwalitas dhasar. Fire ana loro panas lan garing, bumi kadhemen lan kadhemen, banyu kadhemen lan lembab, lan udhara panas lan lembab. Panjenenganipun theorized sing saben logam ana kombinasi saka papat prinsip iki, loro saka wong-wong mau interior lan loro njaba. Saka premis iki, iku wis alesan sing transmutasi saka siji logam menyang liyane bisa kena pengaruh dening rearrangement saka sawijining zat dhasar. Iki bakal qualified dening Arab alchemist, kang teka kanggo disebut ing Yunani xyliton lan alchemists Arab Albert Magnus Eliphus (Latinised minangka Geber) ngandika: "Nalika ing abad kaping 11 alchemists Muslim wis ditemokaké lan nyatakake yen ora ana bukti sing bisa dikonfirmasi apa sing bisa dilakoni dening proses transmutasi saka siji unsur kimia menyang bubuk abu-abu, kang bisa dianggep minangka unsur kimia sing beda. Miturut legenda, dheweke ora bisa dikonfirmasi apa sing bisa dilakoni dening alchemists saka watu abang. Ing abad kaping 13, dheweke nemokake manawa ana
transmutasi