Rampungna ukara iki: Suwé sakdurungé Inggris ngrebut Koloni Cape, wis ana pendhudhukan-pendhudhukan Eropa sing nganggo basa Walanda ing Semenanjung Cape lan ing sanjabané; wektu pamréntahan Inggris dadi permanèn ing taun 1806, pendhudhukan-pendhudhukan iki nduwé pedunung luwih saka 26.000. Nanging, ana rong subkelompok sing beda ing populasi sing dumunung ing VOC. Sing pertama yaiku petani nomaden sing wiwit mboko sithik luwih jero, golek padang rumput sing luwih apik kanggo ternak lan bebas saka peraturan VOC. Komunitas pemukim iki sacara kolektif ngidentifikasi awake dhewe minangka Boers kanggo nggambarake cara urip pertanian. Peternakané gedhé banget miturut standar Éropah, amarga lemahé gratis lan relatif kurang pedunung; dheweke mung kudu ndhaptar karo VOC, sawijining proses sing ora luwih saka formalitas lan dadi luwih ora relevan nalika Boers pindhah menyang pedalaman. Sawetara wong Boers ngadopsi gaya urip semi-nomad kanthi permanen lan dikenal minangka. Wong-wong Boer sangsaya curiga marang pamrentah sing terpusat lan kompleksitas administrasi ing Cape; dheweke terus-terusan pindhah luwih adoh saka pejabat kolonial nalika nyoba ngatur kegiyatan kasebut. Ing tengah abad kaping wolulas, Boers wis nembus meh sewu kilometer menyang interior Afrika Selatan ngluwihi Cape of Good Hope, ing wektu kasebut dheweke nemoni wong Xhosa, sing pindhah menyang kidul saka arah sing ngelawan. Persaingan antarane rong komunitas kanggo sumber daya ing tapel wates nyebabake
Perang Xhosa. Sikap kasar Boer tumrap wong Afrika ireng dibentuk kanthi permanen kanthi kontak karo Xhosa, sing ngasilake rasa ora aman lan wedi ing wates kasebut.