Rampungake ukara ing ngisor iki: Periode stagflasi pisanan diwiwiti ing taun 1970-an sawise
suksesi bilai saka Pakistan Wétan, banjur dening ngakoni kekalahan ing tangan saka arch-rival, India ing Desember 1971. Sanajan, pamrentah Zulfikar Ali Bhutto nyoba mungkasi periode iki, nanging pungkasane dipungkasi dening pamrentah militer Zia-ul-Haq ing taun 1980-an. Pungkasan keterlibatan Soviet ing Afghanistan lan bantuan AS sing ora ana gandhengane nganyari periode stagflasi kaping pindho ing taun 1990-an. Sajrone wektu iki, Benazir Bhutto lan Nawaz Sharif nyoba ngatasi stagflasi, kanthi Nawaz Sharif pisanan ngetrapake liberalisasi ekonomi lan privatisasi sekaligus, ing taun 1990-an. Periode kapindho banjur dipungkasi dening Shaukat Aziz sing ngetrapake pajak sing luwih abot, kebijakan pangembangan moneter lan finansial ing taun 2000-an. Sacara wiyar ngormati reformasi Aziz, periode katelu bali maneh sawise pemilihan 2008 lan militansi sing nyebar ing Pakistan Kulon, sing mengko bakal ngetutake krisis finansial global. Para ahli ekonomi, spesialis, teknisi, lan sarjana finansial utama Pakistan ora yakin apa sing nyebabake stagflasi ing negara kasebut ing wiwitan, lan akeh sing ngubungake periode iki kanggo sawetara faktor sing bisa nyebabake stagflasi kalebu peran negara ing perang nglawan terorisme, korupsi, kabijakan moneter sing angel lan sawetara faktor liyane.