Tulis terus kanggo paragraf iki - John W. Dawson bali menyang Joggins ing musim panas taun 1853 tanpa Charles Lyell, sing wis disewa kanggo kerja ing Pameran Dunia 1853
ing New York City. Dawson terus nyelidiki Formasi Joggins piyambak, lan tanggal 2 November 1853 ngirim survey rampung kanggo Lyell. Dawson nyatakake yen panemu lan Lyell cocog karo sing digawe dening William Logan, lan ing taun 1855 Dawson ora nggunakake survey dhewe lan wiwit ngandelake mung ing Logan kanggo referensi. Ing tinjauan 2005 saka survey masing-masing, ditemtokake manawa karya Dawson lan Lyell luwih akurat tinimbang Logan. "Hylonomus lyelli" ditemokake ing Joggins Cliffs dening Dawson lan resmi diterangake ing taun 1859. Dijenengi kanggo ngurmati kolega, Charles Lyell, spesies kasebut mengko bakal diakoni minangka reptil sing paling tuwa sing dingerteni lan dadi fosil provinsi Nova Scotia. Jalur fosil sing ditemokake Dawson ing taun 1866 ing sawijining titik dipercaya digawe dening invertebrata paling gedhe sing dikenal "Arthropleura", nanging Dawson pungkasane nemokake jalur kasebut cukup beda kanggo ditugasake menyang spesies dhewe: "Diplichnites aenigma". Dawson ngginakaken sapérangan ageng kariripun kanggé nyinaoni Formasi Joggins lan wangsul malih ing taun 1877, nglampahi èkspèdhisi ingkang dipunbiayai déning Royal Society kanggé madosi langkung kathah spésimèn ingkang kalebet ing wit-witan fosil. Bahan peledak diledhakake ing Coal Mine Point, sing mbukak rong puluh lima wit lycopsid; saka iki, limalas ngemot fosil vertebrata sing makili luwih saka satus spesimen, koleksi tetrapod Palaeozoic paling gedhe sing ditemokake. Dawson lan Lyell bakal teka karo akeh teori liwat taun kanggo nerangake kok supaya akeh kéwan bakal ngumpul ana. Saran pisanan yaiku makhluk kasebut wis denning, nanging uga disaranake yen dheweke wis mati ing papan liya lan dicuci menyang batang dening banyu. Pungkasane, Dawson bakal percaya manawa kewan kasebut tiba ing bagasi lan mati ing kana, ora bisa uwal.