Rampungake ukara ing ngisor iki: Panguwasa Umayyad meh ambruk ing benteng Siria sawise pati Mu'awiya II. Al-Dahhak ing Damaskus, suku Qays ing Qinnasrin (Syria sisih lor) lan Jazira, Judham ing Palestina, lan Ansar lan Arab Kidul ing Homs kabeh milih ngakoni Ibn al-Zubayr. Marwan ibn al-Hakam, pimpinan Umayyah sing diusir menyang Suriah saka Madinah, uga siyap tundhuk marang Ibn al-Zubayr, nanging dibujuk supaya nerusake pencalonan kanggo kekhalifahan dening Ibn Ziyad. Sing terakhir diusir saka Irak lan ngupayakake njaga aturan Umayyad. Sajrone puncak suku-suku Siria pro-Umayyad, yaiku Quda'a lan sekutu Kindite, sing diatur dening Ibn Bahdal ing ibukutha Ghassanid lawas ing Jabiya, Marwan dipilih dadi khalifah kanthi ijol-ijolan hak istimewa ekonomi kanggo suku-suku sing setya. Ing sabanjuré
Pertempuran Marj Rahit ing wulan Agustus 684, Marwan mimpin sekutu-sekutune kanggo menang sing penting nglawan pasukan Qaysite sing luwih gedhe sing dipimpin dening al-Dahhak, sing tiwas. Ora suwe, wong Arab Kidul saka Homs lan Judham gabung karo Quda'a kanggo mbentuk konfederasi suku Yaman. Marj Rahit nyebabake konflik sing dawa antara koalisi Qays lan Yaman. Qays nglumpukake maneh ing benteng kali Euphrates Circesium ing sangisoré Zufar ibn al-Harith al-Kilabi lan pindhah kanggo males kerugian. Sanajan Marwan ngrebut kontrol penuh Suriah ing pirang-pirang wulan sawise pertempuran kasebut, perselisihan antar-suku ngrusak dhasar kekuwatan Umayyad: tentara Suriah.