Tulis kelanjutan untuk paragraf ini - Chowdhury melu politik nalika isih dadi mahasiswa. Panjenenganipun saged ngangkat larangan ing pembantaian sapi ing Faridpur dening Raj Inggris. Piyambakipun njabat 17 taun minangka Ketua Dewan Distrik Faridpur. Piyambakipun minangka salah satunggaling pangatur ingkang wigati saking gerakan Pakistan lan Liga Muslim India. Nalika taun 1937 piyambakipun kapilih minangka anggota Majelis Legislatif Bengal. Saka taun 1941 nganti 1953 dhèwèké dadi Présidhèn unit distrik Faridpur saka Liga Muslim. Saka taun 1941 nganti 1947 dheweke dadi bagean saka panitia kerja Liga Muslim Bengal. Wiwit taun 1952 nganti 1947 dheweke dadi Sekretaris Jenderal Liga Muslim Benggala Wétan. Dhèwèké diusir saka liga lan gabung karo Partai Krishak Sramik. Ing taun 1950 dhèwèké kapilih dadi anggota Majelis Konstitusi Pakistan. Ing taun 1954 dhèwèké kapilih dadi anggota Majelis Provinsi Pakistan Wétan. Piyambakipun njabat minangka Menteri Pertanian, Menteri Jute, lan Menteri Kehutanan ing pamrentah AK Fazlul Haq. Piyambakipun kapilih dados anggota Majelis Nasional Pakistan nalika taun 1955. Piyambakipun mbiyantu ngedalaken Parté Krishak Praja ing sangandhaping AK Fazlul Haq ing taun 1957. Piyambakipun mbiyantu pambentukan Front Demokratik Nasional lan Gerakan Demokratik Pakistan. Dheweke gabung karo Partai Demokrat Pakistan lan gabung. Iki dipimpin dening Nurul Amin. Piyambakipun njabat minangka wakil présidhèn Parté Dhémokrat Pakistan. Piyambakipun mbiyantu pambentukan Komite Aksi Demokratik déning Présidhèn Ayub Khan. Dhèwèké kalah ing Pemilu Umum Pakistan 1970 saka calon Bangladesh Awami League. Sawisé Perang Pambébasan Bangladesh
ing taun 1971 piyambakipun ngumumaken dukunganipun dhumateng pamaréntah Pakistan.