Rampungake ukara ing ngisor iki:, mbutuhake negara-negara anggota kanggo nulungi negara anggota sing kena serangan bersenjata, dijaluk kaping pisanan lan mung sawise serangan 11 September, sawise pasukan dikirim menyang Afghanistan ing sangisore NATO sing dipimpin dening ISAF. Organisasi iki wis ngoperasikake macem-macem peran tambahan wiwit iku, kalebu ngirim pelatih menyang Irak, ngewangi operasi counter-piracy lan ing taun 2011 ngetrapake zona larangan terbang.
liwat Libya sesuai karo Resolusi Dewan Keamanan PBB 1973. Pasal 4, sing mung nyebut konsultasi ing antarane anggota NATO, wis diarani kaping lima sawise kedadeyan ing Perang Irak, Perang Sipil Suriah, lan aneksasi Rusia ing Crimea. Aneksasi iki nyebabake ukuman keras dening negara-negara NATO lan nggawe pasukan "spearhead" anyar saka 5.000 tentara ing pangkalan ing Estonia, Lithuania, Latvia, Polandia, Romania, lan Bulgaria. Ing puncak Wales 2014 sabanjure, para pimpinan negara anggota NATO kanthi resmi komitmen kanggo mbuwang paling ora padha karo 2% saka produk domestik bruto kanggo pertahanan ing taun 2024, sing sadurunge mung dadi pedoman informal. Ing taun 2014, mung 3 saka 30 anggota NATO sing nggayuh target iki (kalebu AS); ing taun 2020 iki mundhak dadi 11. Digabungake, ing taun 2020, 29 negara anggota non-AS duwe enem taun berturut-turut tuwuhing belanja pertahanan, nggawa rata-rata belanja dadi 1.73% PDB. NATO ora ngukum pemurnian 2016 <unk> saiki ing Turki. Minangka asil saka invasi Turki ing wilayah sing dipanggoni Kurdi ing Suriah, intervensi Turki ing Libya lan sengketa zona maritim Siprus-Turki, ana tandha-tandha perpecahan antarane Turki lan anggota NATO liyane. Anggota NATO nolak Perjanjian Larangan Senjata Nuklir PBB, perjanjian sing ngiket kanggo negosiasi kanggo ngilangi senjata nuklir kanthi total, sing didhukung dening luwih saka 120 negara.