Lengkapi ukara ing ngisor iki:
Perang rampung ing Mei 1945 lan 12 taun ngimpi elek Nasional Sosialis rampung karo iku. Ina Seidel langsung mundur saka keanggotaan Akademi Seni Prusia, sing wektu iki bakal didiskreditake amarga ana hubungane karo pamrentah sadurunge taun 1945. Dhèwèké dhéwé ngadhepi kritik sing kuwat amarga rekaman dhukungan publik sing kuwat kanggo pamrentah Hitler. Nanging, ing zona pendhudhukan Amerika, Inggris lan Prancis, bukuné cepet banget bali menyang publik sing maca, lan dheweke terus nemokake akeh pembeli lan pamaca nganti taun 1960-an. Sajrone taun 1950-an dheweke ngasilake rong novel utama liyane sing dheweke nyoba nylametake reputasine. Ing "Das unverwesliche Erbe" (1954: "luwar, "The inalienable legacy"") dheweke ngembangake aspek Kristen ing karyane. Ing novel pungkasan, "Michaela" dheweke kanthi tegas nampa, atas jenenge dhewe lan kelas menengah ndhuwur kanthi luwih akeh, nuduhake tanggung jawab kanggo Sosialisme Nasional. Sanajan ditolak dening kritikus sastra utama ing Jerman Kulon (amarga zona pendhudhukan kulon wis dadi taun 1949), novel pungkasan dheweke sukses banget karo para pamaca. Minangka asil saka divisi pasca perang Jerman, Akademi Seni Prusia lawas kanthi efektif diganti karo rong institusi. Ing taun 1955 Ina Seidel diakoni dadi anggota Akademi Seni barat ing Berlin Kulon. Suwe sadurunge dheweke tilar donya, ing taun 1974, karya utamane wis diterjemahake menyang pirang-pirang basa asing. Nanging, sawijining obituari sing kurang apik ing Die Zeit nggambarake laporan babagan sedane minangka salah sawijining reaksi pertama sing kaget amarga almarhum durung tilar donya pirang-pirang taun sadurunge ("Ja, hat sie noch gelebt?").