Nulis terusan kanggo paragraf iki - Ing wiwitan abad kaping-16, dinasti Safavid Syiah nguwasani Persia ing sangisoré pimpinan Shah Ismail I, ngalahake federasi Turkmen sing mrentah Aq Qoyunlu (uga disebut "Turkoman Wedhus Putih") ing taun 1501. Sultan Ottoman Selim I ngupaya kanggo nulak ekspansi Safavid, nantang lan ngalahake dheweke ing Pertempuran Chaldiran ing taun 1514. Selim I uga ngusir Mamluk sing mrentah ing Mesir, lan nggunakké wilayahé ing taun 1517. Suleiman I (uga dikenal minangka "Suleiman the Magnificent"), penerus Selim I, njupuk kauntungan saka pengalihan fokus Safavid menyang Uzbeks ing tapel wates wétan lan ngrebut maneh Baghdad, sing wis ana ing kontrol Safavid. Senadyan mangkono, kekuwatan Safavid tetep substansial, saingan karo Ottoman. Suleiman I maju kanthi jero menyang Hongaria sawise Pertempuran Mohács ing taun 1526 <unk> nganti tekan gapura Wina
Sawisé iku, lan mlebu aliansi Franco-Ottoman karo Francis I saka Prancis nglawan Charles V saka Kekaisaran Romawi Suci 10 taun sabanjuré. Nalika pamrentahan Suleiman I (1520 <unk> 1566) asring diidentifikasi minangka puncak kekuwatan Ottoman, kekaisaran terus tetep kuat lan berpengaruh nganti ana penurunan kekuwatan militer ing paruh kapindho abad kaping wolulas.