Ngrampungake ukara ing ngisor iki: Merry wis ing sawetoro wektu iki melu usaha sastra liyane. "Paulina", dongeng ing ayat, wis muncul ing pungkasan taun 1787. "Diversity", sawijining ode sing rumit, ing taun sabanjure lan, ing taun 1789, "Ambitious Vengeance", sawijining drama, sing ing plot, karakter, lan kahanan minangka parodi saka "Macbeth". Ora tau diputer. Ing wiwitan taun sing padha, dheweke nulis ode kanggo pemulihan raja sing diwaca dening Mrs. Siddons tanggal 21 April. Nanging acara saka
14 Juli ing Paris menehi arah anyar kanggo energi, lan werna-werna sisa urip. Merry ora ngadili Revolusi Prancis, nanging ngadili kabeh; kanca-kancane, awake dhewe, sastra, seni, kabeh hubungan sipil lan sosial. Dheweke langsung lunga menyang Paris, ngunjungi Majelis, ing kana dheweke ndeleng "sawetara kekacauan, nanging kabeh saka semangat", lan nalika bali nerbitake "Laurel of Liberty". Geguritan kasebut diolok-olok dening Walpole, sing seneng banget karo "air mata gossamery" lan "laut sutra". Ing taun 1790, Merry nampilake awake dhewe minangka calon kanggo laureateship, nanging prinsip-prinsip, sing wis dadi omongane wong ing kutha kasebut, nggawe pencalonan kasebut ora duwe harapan; lan sanajan "Donya" mindhah gunung kanggo dheweke, pengadilan kabeh kanggo Pye. Ing musim panas 1791 dheweke maneh ana ing Paris, nampilake Majelis babagan "Sifat Pamrentah Bebas", lan nerusake kenalan karo seniman David. Ing tanggal 14 Juli, ode ing "Jatuh Bastille" diumumake ing rapat ing Strand saka "1,500 gentlemen Inggris", simpatisan karo Revolusi Prancis. Telung sasi sadurungé "Lorenzo", sawijining tragedi, sukses ing Covent Garden, lan ing Agustus 1791 dhèwèké nikah karo aktris kondhang Ann Brunton.