Tulis terus kanggo paragraf iki - Demokrasi ditanggepi ing negara kasebut sawise kudeta
ing taun 1962. Ketidakpastian lan kekacauan kasebut mbukak dalan kanggo pamrentah nasionalis Burma kanggo njupuk alih. Wiwit taun 1962 nganti 1988, negara kasebut dipimpin dening Partai Program Sosialis Burma minangka negara siji partai sing dipandu dening Burmese Way to Socialism. Pemimpin Burma anyar nguripake Burma dadi Republik Sosialis kanthi isolasionisme, lan keunggulan Burma. Nasionalisme Burma anyar sing ditemokake nggawe mayoritas Bamar ing ngarep, mbatalake penyatuan sing diwiwiti liwat perjanjian Pin-Lone. Sakliyané kuwi, wong-wong kuwi malah saya ora seneng karo agama-agama liya. Kerajaan Bamar meh kabeh Buddha ing jaman biyen. Umume klompok etnis ing negara Shan, Kayin, Kayar, lan Chin nindakake versi Animisme dhewe, dene wong-wong sing iman Islam urip bebarengan karo wong Buddha ing negara Arakan (saiki Rakhine). Aneksasi saka kabeh macem-macem klompok menyang India Inggris nambah polarisasi agama. Gerakan wong ing tapel wates sing disebabake dening penjajahan nambahake klompok pengikut Hindu sing akeh. Kampanye konversi sing angel dening wong-wong Kristen Katolik lan kompetisi karo kolonialis Metodis uga mbagi kelompok minoritas kayata Karen lan Kachin ing awake dhewe. Perjalanan kolonial ngeculake permusuhan sing wis dibangun kanggo siji liyane. Pati Aung San, lan pamimpin sabanjure njamin konflik sing langgeng ing antarane saben klompok budaya lan agama. Nanging Pemberontakan 1988 ngukuhaké kahanan sosial, pulitik, lan sipil sing wis ngganggu negara kasebut wiwit iku.