Kanggo nggayuh iki, hukum kasebut menehi hak properti marang wong lan bisnis kanggo informasi lan barang intelektual sing digawe, biasane kanggo wektu sing winates. Iki menehi insentif ekonomi kanggo nggawe, amarga ngidini wong entuk bathi saka informasi intelektual utama lan informasi tambahan sing ora katon. Insentif kasebut diarepake kanggo ngrangsang inovasi ekonomi lan nyegah inovasi (merek dagang, paten, sebutan asal, desain industri lan model) lan hak cipta. Mung ing abad kaping 19 istilah "hak kekayaan intelektual" wiwit digunakake, lan ora nganti pungkasan abad kaping 20 sing dadi umum ing mayoritas jagad. Tujuan utama hukum properti intelektual yaiku nyengkuyung nggawe macem-macem barang intelektual. Kanggo nggayuh iki, hukum kasebut menehi hak properti marang wong lan bisnis kanggo informasi lan barang intelektual sing digawe, biasane kanggo wektu sing winates. Iki menehi insentif ekonomi kanggo nggawe, amarga ngidini wong entuk bathi saka informasi intelektual utama lan informasi tambahan sing ora katon. Insentif kasebut diarepake kanggo ngrangsang inovasi ekonomi lan nyegah inovasi, lan hak cipta. "Punika gumantung karo negara-negara sing ora duwe hak properti intelektual tradisional, nanging bisa menehi perlindungan sing cukup kuwat kanggo ngatasi masalah sing ana gandhengane karo hak properti intelektual sing ora bisa diduweni
Properti intelektual