Tulis terus kanggo paragraf iki - Putra mbarep Ferdinand I, Boris nganggep tahta sawise abdication bapakne sawise kekalahan Bulgaria ing Perang Dunia I. Miturut Perjanjian Neuilly 1919, Bulgaria kepeksa, antara liya, nyerahake macem-macem wilayah, mbayar ganti rugi perang sing lumpuh, lan nyuda ukuran militer. Ing taun sing padha, Aleksandar Stamboliyski saka agraris Bulgaria Agrarian National Union dadi perdana menteri. Sawise Stamboliyski digulingake ing kudeta ing taun 1923, Boris ngakoni pamrentah anyar Aleksandar Tsankov, sing nyuda Partai Komunis Bulgaria lan mimpin negara kasebut liwat perang wates sing ringkes karo Yunani. Tsankov dibusak saka kekuwatan ing taun 1926, lan serangkaian perdana menteri nganti taun 1934, nalika gerakan korporat "Zveno" nganakake kudeta
lan nglarang kabeh partai politik. Boris nentang pamaréntahan "Zveno" lan nggulingaké pamaréntahan kasebut ing taun 1935, lan pungkasané nginstal Georgi Kyoseivanov minangka perdana menteri. Kanggo sisa pamrentahan, Boris bakal mrentah minangka raja absolut "de facto", kanthi perdana mentri umume tundhuk karo kekarepane.