Rampungna ukara iki: Armada kuwi ora mung kampanye angkatan laut. Ngumpulake pasukan darat kanggo nolak invasi Spanyol wis diterangake minangka prestasi administratif sing gedhe banget. Survei sing dijupuk ing wulan November lan Desember 1587 nuduhake 130.000 wong ing milisi, sing 44.000 minangka anggota band sing dilatih, dilatih lan dipimpin dening kapten lan sersan berpengalaman. Ing wulan Mei 1588, band London ngebor saben minggu. Kanggo menehi peringatan saka pendekatan mungsuh, beacon dibangun, dijaga rong puluh papat jam saben dina dening papat wong. Sawisé lampu-lampu mau diobong, 72.000 wong bisa dimobilisasi ing pesisir kidul, lan 46.000 manèh kanggo nglindhungi London. Kanggo akeh wong Inggris sing kejiret ing Armada, pengalaman kasebut mesthi jero banget lan medeni. Sawetara nuduhake sesambungan saka nonton beacon, ngarep-arep sing paling apik, nanging siap kanggo lampu geni peringatan yen ana sing paling ala. Deloney, sawijining penenun sutra ing London, mainake rasa wedi ing (1588). Filsuf politik Thomas Hobbes ngelingake manawa ibune wedi banget nganti nglairake kembar, sing dadi salah sawijining. Kabeh padha wedi apa sing bakal kelakon yen Spanyol nyerang. Crita saka
Sack of Antwerp ing taun 1576, ing ngendi wong Spanyol sing dipimpin dening Sancho d'Avila nyerang, nyiksa lan mateni nganti 17,000 warga sipil, dadi bahan kanggo para penulis drama lan pamflet kayata George Gascoigne lan Shakespeare. Sing pertama ngelingi ndeleng warga sipil ing Antwerp sing tenggelam, dibakar, utawa karo usus sing nongkrong kaya-kaya wis digunakake kanggo pelajaran anatomi. Sithik wong Inggris, wanita lan bocah-bocah sing ragu-ragu bakal ngadhepi nasib sing padha yen Armada mlebu.