Tulis terus kanggo paragraf iki - Ing pimpinan Benjamin Netanyahu ing pungkasan taun 1990-an, Israel mundur saka Hebron, lan mlebu Memorandum Kali Wye, menehi kontrol luwih gedhe marang Otoritas Nasional Palestina. Ehud Barak, kapilih dadi Perdana Menteri ing taun 1999, miwiti milenium anyar kanthi narik pasukan saka Libanon Kidul lan nganakake negosiasi karo Ketua Otoritas Palestina Yasser Arafat lan Presiden AS Bill Clinton ing KTT Camp David taun 2000. Sajrone puncak kasebut, Barak nawakake rencana kanggo panyiapan negara Palestina. Negara sing diusulake kalebu kabeh Jalur Gaza lan luwih saka 90% saka Tepi Kulon kanthi Yerusalem minangka ibukutha bareng. Saben pihak nyalahake liyane amarga kegagalan diskusi kasebut. Sawisé kunjungan kontroversial saka pimpinan Likud Ariel Sharon menyang Temple Mount, Intifada Kapindho diwiwiti. Sawetara komentator negesake manawa pemberontakan kasebut wis direncanakake dening Arafat amarga ambruking pembicaraan perdamaian. Sharon dadi perdana menteri ing pemilihan khusus taun 2001. Sajrone jabatane, Sharon nindakake rencanane kanggo mundur kanthi sepihak
saka Jalur Gaza lan uga mimpin pambangunan alangi Israel ing Tepi Kulon, mungkasi Intifada. Ing wektu iki, 1.100 wong Israel wis tiwas, umume ing bom bunuh diri. Korban Palestina, wiwit taun 2000 nganti 2008, tekan 4,791 sing tiwas dening pasukan keamanan Israel, 44 sing tiwas dening warga sipil Israel, lan 609 sing tiwas dening wong Palestina.