Tulis terus kanggo paragraf iki - Pengangkut pesawat duwe asal-usul nalika Perang Dunia I. Eksperimen paling awal kalebu dipasang platform "mabur" sementara ing menara meriam kapal perang sawetara negara, utamane Amerika Serikat lan Inggris. Kapal pisanan sing dimodifikasi kanthi dek penerbangan permanen yaiku battlecruiser, sing wiwitane duwe siji dek mabur ing ngarep superstruktur asli. Sabanjuré, dhèwèké dimodifikasi kanthi "mendarat" kapisah ing dek mburi lan mengko kanthi full flush deck. Kapal liyane, asring liner, dimodifikasi kanggo duwe dek penerbangan sing kebak, dadi sing pertama kanggo miwiti modifikasi kasebut. Langkah-langkah awal sing goyah kasebut ora menehi indikasi sepira pentinge kapal induk kasebut. Sajrone taun antarane perang (antara Perang Dunia), Jepang, Inggris lan Amerika Serikat mbangun armada operator sing signifikan saengga ing wiwitan Perang Dunia II, dheweke duwe 18 operator ing antarane. Perang Taranto taun 1940
lan 1941 Serangan Pearl Harbor ing retrospeksi nuduhake donya sing operator pesawat ana kanggo dadi kapal paling penting ing armada modern. Saiki, kapal induk minangka kapal utama angkatan laut sing dilayani, lan ing kasus "supercarrier" AS modern, dheweke mlebu klompok udara sing efektif dadi pasukan udara cilik.