Tulis terus kanggo paragraf iki - Sawise serangan awal saka pengeboman presisi dhuwur sing kurang saka 10% bom tiba ing cedhak target, pasukan udara Sekutu ganti menyang serangan pembakaran wengi ing kutha-kutha Jepang. Ing wengi 9-10 Maret 1945, 16 mil persegi pusat kutha Tokyo dibakar lan puluhan ewu tiwas
dening Angkatan Udhara Angkatan U.S. B-29. (Survey ngira-ngira yen 88,000 mati, dene Departemen Pemadam Kebakaran Tokyo ngira-ngira 97,000. Sejarawan Richard Rhodes ngira luwih saka 100.000, sanajan wartawan Mark Selden nganggep malah angka iki sithik banget.) Sajrone 10 dina sabanjure, total 31 mil persegi dirusak. Survei kasebut nyathet manawa serangan kasebut ora duwe pengaruh langsung ing manufaktur, kanthi pabrik sing kena bom kurang mudhun ing produksi tinimbang sing ora. Nanging, dheweke uga nyathet yen produksi mudhun 54% sajrone periode iki amarga efek pemboman: mateni, cilaka lan ngungsi saka buruh uga ngrusak jaringan transportasi. Dheweke uga nyathet nyuda kasedhiyan panganan kanthi cepet, mudhun saka udakara 2,000 kalori saben dina nalika wiwitan perang, dadi 1,680 kanggo buruh industri ing puncak kampanye, lan kurang kanggo buruh sing ora penting.