Tulis terus kanggo paragraf iki - Panguwasa kasebut jelas kepenak yen ajaran Crüger sawise pambrontakan 1953
kudu tetep "ing sangisoré radar", nanging tanggapane kanggo "pidato rahasia" Sekretaris Pertama Khruschev sing dawa banget, dikirim menyang Kongres kaping 20 Partai Komunis Uni Soviet sajrone minggu pungkasan Februari 1956, sing menehi rincian babagan "kejahatan Stain" lan disebarake kanthi ora resmi ing Jerman Wétan sajrone taun 1956 lan 1957, pungkasane nyebabake nemesis politik. Nalika pamrentah Jerman Wétan wiwitane ngupayakake nyuda kabeh perkara kasebut, Crüger minangka salah sawijining wong sing ngupayakake melu diskusi sing panas babagan masalah sing diangkat ing rapat politik sing diatur dening lan atas jenenge partai ing universitas lan institusi budaya sing ana gandhengane. Dheweke negesake manawa diskusi politik ing universitas kasebut ora kudu ditindhes, kanthi fokus khusus ing Heinrich Saar, direktur sing mentas ditunjuk ing institusi universitas sing makarya, sing dikenal minangka aktivis anti-Nazi lan korban penganiayaan politik sajrone taun Hitler. Dheweke njaluk supaya bisa ngatasi resistensi dogmatis partai kasebut tumrap upaya kanggo nggedhekake praktik demokratis ing njero. Rembugan ora tau tekan tahap usulan konkrit sing ora bisa dibatalake, nanging. uga terang-terangan ing kritik marang penahanan maneh saka kolega akademisi Bernhard Steinberger ing Nopember 1956 lan strategi resmi pencemaran pers liar sing ditindakake Steinberger dening pamrentah. Tanggal 5 Desember 1956, Crüger malah ngirim surat menyang Komite Pusat Partai ing ngendi dheweke mbantah kasus Steinberger lan negesake yen dheweke ora bersalah. Sing terakhir ditandhani kanggo perhatian pribadi pimpinan nasional (lan sekretaris partai pertama), Walter Ulbricht.