Rampungake ukara ing ngisor iki: Jurchens ngrebut kontrol ing sisih lor China, nelukake dinasti Liao lan setengah dinasti Song ing taun 1142. Wiwitane dheweke ora duwe mata uang unik dhewe nanging nggunakake maneh koin saka Liao utawa koin dinasti Song Kidul. Ing taun 1154, Wanyan Liang ngetokake dhuwit kertas Jiaochao telung taun sadurunge ngetokake koin dhewe, urutan ing sejarah Tiongkok sing durung nate kedadeyan sadurunge utawa wiwit. Jiaochao ana sepuluh denominasi. Uang kertas cilik ana 100, 200, 300, 500, lan 700 "wén" déné dhuwit kertas gedhé ana 1, 2, 3, 5, lan 10 "guàn". Kaya cathetan Cina sadurunge, ana biaya kanggo nebus dhuwit recehan tembaga: 15 "wén" saben "guàn". Jiaochao wiwitane duwe periode kadaluwarsa pitung taun sawise diterbitake nanging ing taun 1189 iki dibatalake, menehi cathetan umur tanpa wates. Kaya mata uang kertas Cina liyane, dadi korban overprinting sing nyebabake inflasi sing ora bisa ditemtokake. Ing taun 1214, amarga hiperinflasi parah, pamrentah wiwit nyithak cathetan kanthi regane nganti 1000 "guàn". Ing taun candhake, Jiaochao diganti karo mata uang kertas anyar Baoquan (寶泉) sing ngalami nasib sing padha. Nganti ing
Penaklukan Mongol saka Dinasti Jin ing taun 1234, negara terus ngeculake jinis dhuwit kertas anyar sing ditolak dening masarakat sing mung gelem nampa transaksi perak.