Rampungake ukara ing ngisor iki: Pirang-pirang abad kepungkur, wilayah sing saiki diarani Banten dikuwasani dening kerajaan Tarumanagara Sunda. Sawisé runtuh Tarumanegara, Banten dikuwasani déning akèh karajan Hindhu-Buddha, kaya ta Kakaisaran Sriwijaya lan Karajan Sunda. Panyebaran Islam ing wilayah kasebut diwiwiti ing abad kaping 15. Ing pungkasan abad kaping 16, Islam wis ngganti agama Hindu lan Buddha minangka agama dominan ing provinsi kasebut, kanthi panyiapan Kesultanan Banten. Nanging, nalika semana para pedagang Eropa wiwit teka ing wilayah kasebut. Sing pertama yaiku Portugis, banjur Inggris lan pungkasane Walanda. Pungkasane, liwat Perusahaan Hindia Wétan Walanda (VOC), Walanda ngontrol ekonomi ing wilayah kasebut, nyebabake penurunan bertahap Kesultanan Banten ing wilayah kasebut. Tanggal 22 November 1808, Gubernur Jenderal Walanda Herman Willem Daendels nyatakake manawa Kesultanan Banten wis diserap ing wilayah Hindia Belanda. Iki minangka wiwitan pamrentahan langsung Walanda ing wilayah kasebut sajrone 150 taun sabanjure. Ing Maret 1942, Jepang nyerang India lan nguwasani wilayah kasebut suwene 3 taun, sadurunge dheweke
nyerah ing Agustus 1945. Wilayah kasebut bali menyang kontrol Walanda suwene 5 taun, sadurunge menehi wilayah kasebut menyang pamrentah Indonesia anyar nalika Walanda lunga ing taun 1950. Banten diserep dadi provinsi Jawa Kulon. Nanging, sentimen separatis pungkasane nyebabake nggawe provinsi Banten ing taun 2000.