Rampungake ukara ing ngisor iki: Kamenangan Inggris ing Burma ing taun 1826 nyetel panggung kanggo abad nalika sejarah militer Thailand bakal dikuasai dening ancaman kolonialisme Eropa. Nanging, wiwitane, keprigelan Siam tetep fokus ing saingan tradisional Burma lan Vietnam. Siam campur tangan kanggo ndhukung Inggris nglawan Burma ing taun 1826, nanging kinerja sing kurang apik menehi inspirasi kanggo serangan kejutan Chao Anouvong ing Korat. Resistensi Lady Mo nggawe dheweke dadi pahlawan budaya, lan kamenangan Jenderal Bodindecha rong taun mengko nggawe dheweke dadi tokoh utama ing sejarah militer Thailand. Kampanye sukses ing
Perang Siam-Vietnam (1841-1845) negesake kekuwatan Siam ing Kamboja. Ing taun 1849, kekuwatan Burma sing ringkih nyengkuyung pambrontakan ing antarane negara Shan sing dikontrol Burma ing Kengtung lan Chiang Hung. Chiang Hung bola-bali njaluk dhukungan Siam, lan pungkasane Siam nanggapi kanthi ngirim pasukan awal ing taun 1852. Loro-lorone tentara nemokake kesulitan kampanye ing dataran tinggi pegunungan sisih lor, lan butuh nganti taun 1855 sadurunge wong Siam pungkasane tekan Kengtung, sanajan kanthi angel banget lan kekurangan sumber daya Siam pungkasane nyebabake mundur. Perang kasebut terus ditindakake kanthi mode tradisional, kanthi gajah perang sing ditugasake ing lapangan nggawa artileri ringan sajrone periode kasebut, asring dadi faktor penentu ing pertempuran. Sauntara iku, kalemahan militer China ing Perang Opium Pertama lan Kapindho karo Inggris lan mengko Prancis ing antarane taun 1830-an lan 1860-an nyengkuyung Siam kanggo nolak suzerainty Tiongkok ing taun 1850-an. Siam, Nanging, ana ing tekanan militer lan perdagangan saka kekuwatan Eropa, lan kaya sing dikandhakake Raja Rama III ing amben pati ing taun 1851: "Kita ora bakal perang maneh karo Burma lan Vietnam. Kita mung bakal duwe karo Kulon. "