Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Karya Newton wis ngandika "kanggo advance cetha saben cabang saka matématika banjur sinau". Karyane babagan subyek sing biasane diarani fluxions utawa kalkulus, katon ing naskah Oktober 1666, saiki diterbitake ing antarane makalah matematika Newton. Panulis naskah De analysi per aequationes numero terminorum infinitas, dikirim dening Isaac Barrow menyang John Collins ing wulan Juni 1669, diidentifikasi dening Barrow ing surat sing dikirim menyang Collins ing wulan Agustus taun kasebut minangka "[...] jenius lan keahlian sing luar biasa ing perkara kasebut".Newton mengko melu perselisihan karo Leibniz babagan prioritas ing pangembangan kalkulus (kontroversi kalkulus Leibniz <unk> Newton). Akèh-akèhé sejarawan modhèrn percaya yèn Newton lan Leibniz ngembangaké kalkulus sacara mandhiri, sanadyan kanthi notasi matématika kang béda banget. Kadhangkala wis disaranake yen Newton ora nerbitake apa-apa babagan iki nganti taun 1693, lan ora menehi akun lengkap nganti taun 1704, dene Leibniz wiwit nerbitake akun lengkap babagan metodhe ing taun 1684. Notasi Leibniz lan "Metode diferensial", saiki diakoni minangka notasi sing luwih trep, diadopsi dening para matématikawan Eropa bawana, lan sawise taun 1820 utawa luwih, uga déning para matématikawan Inggris. Saran kasebut gagal nggambarake kalkulus ing Buku 1 saka Principia Newton dhewe lan ing naskah pendahulune, kayata De motu corporum in gyrum taun 1684; konten iki wis dituduhake dening para kritikus ing jaman Newton lan jaman modern. Pakaryan kasebut nggunakake kalkulus kanthi bentuk geometri adhedhasar nilai watesan rasio kuantitas cilik sing ilang: ing Principia dhewe, Newton menehi demonstrasi iki kanthi jeneng "metode rasio pertama lan pungkasan" lan kenapa dheweke nggawe eksposisi kasebut kanthi wujud iki, uga ujar manawa "ing kene padha karo sing ditindakake kanthi metode indivisibilitas".  Pitakonan: Wong-wong endi sing dianggep nggawé kalkulus?
Newton lan Leibniz