Rampungake ukara ing ngisor iki: David V. Erdman ndeleng geguritan kasebut saka perspektif politik, maca kanthi cahya wiwitan Revolusi Prancis ing Juli 1789, kanthi
Serangan Bastille. Dheweke percaya geguritan kasebut ana gandhengane karo Prancis pra-revolusi lan Inggris "ora revolusioner", ing endi masarakat luwih prihatin karo kegilaan George III sing nembe diungkap tinimbang mbenerake kesalahan masarakat, kaya sing dideleng Blake; "ing Prancis, masarakat sing obah meksa Raja supaya santai. Ing Inggris, genggeman kerajaan tiba-tiba gagal nanging kayane ora ana apa-apa sing bisa ditindakake wong liya kajaba ngenteni lan ndeleng [...] nalika pemulihan Raja dirayakake, rada prematur, ing wulan Maret 1789, "kabungahan" dadi resmi maneh. Gerakan populer ana, nanging kajaba mogok meh subterranean saka blacksmiths London kanggo dina kerja sing luwih cendhek, umume orientasi kamanungsan utawa suci lan ora langsung revolusioner. " Dheweke uga rumangsa geguritan kasebut gegayutan karo "deintegrasi internal despotisme", lan nemokake motif politik ing pidato pungkasan Tiriel, sing dianggep inspirasi dening Jean-Jacques Rousseau "Emile, utawa On Education".