Tulis sambung kanggo paragraf iki - Minh Mạng dianggep bisa nggatekake keprihatinan masarakat. Dhèwèké ngélingké kahanané wong-wong kuwi merga kerep mbrontak. Turunan saka wangsa Lê lawas nyurung pambrontakan ing sisih lor, narik kawigaten ora mung kanggo petani nanging uga kanggo minoritas Katolik. Wong-wong kuwi ngupaya njaluk bantuané wong-wong saka luar negeri, kanthi janji nèk bakal mbantu para utusan injil. Pemimpin lokal ing sisih kidul nesu amarga ilang otonomi politik sing relatif sing disenengi ing Duyệt. Nalika Duyệt tilar donya ing taun 1832, sawijining pembela agama Kristen sing kuwat. Katulik kanthi tradhisional cenderung melu gerakan pemberontak nglawan monarki luwih saka umume wong Vietnam lan iki njeblug sawise pati Duyệt. Minh Mạng mréntahaké Duyệt didakwa sawisé tilar donya lan satus cambuk ditrapake ing kuburané. Iki nyebabake nesu marang wong kidul sing ngurmati Duyệt. Ing Juli 1833, pemberontakan
pecah ing sangisoré pimpinan putrané, Lê Văn Khôi. Pendapat sejarah dipérang karo para sarjana sing mbantah manawa ngrusak kuburan utawa kelangan otonomi kidul sawise pati Duyệt minangka katalis utama. Pemberontak Khôi nggawa Cochinchina ing sangisoré kontrol lan ngusulaké kanggo ngganti Minh Mạng karo putra Pangeran Cảnh. Khôi njupuk missionaris Prancis Joseph Marchand dadi sandera ing njero benteng kasebut, mikir manawa anane bakal entuk dhukungan Katulik. Khôi ngrekrut dhukungan Siam, sing bakal teka lan mbantu Minh Mạng ing pertahanan sajrone wektu.