Rampungake ukara ing ngisor iki: Tanggal 2 Februari 1964, Atalanta kalah 7-1 ing omah nglawan Fiorentina; iki minangka kekalahan paling ala ing omah klub kasebut. Asil iki nesu para penggemar, mbutuhake intervensi polisi kanggo nyegah kekerasan ing antarane dheweke lan para pemain. Pilihan taktis Quario uga dipertanyakan, nyebabake dheweke dipecat sawise pertandingan kasebut lan diganti karo Carlo Ceseroli. Klub kasebut pungkasane bakal rampung ing tengah klasemen, nanging musim kasebut dirusak dening pati Turani tanggal 25 April 1964. Attilio Vincentini, sing dicalonake dening mantan pelatih Luigi Tentorio, ngganti dheweke dadi presiden musim panas kasebut. Tentorio ninggalake manajemen klub (lan jagad bal-balan kabeh) ing taun 1966 nalika kabeh klub bal-balan digawe dadi perusahaan saham, amarga dheweke ora setuju karo ide iki. Ing taun 1960-an, Atalanta melu sawetara kompetisi bawana (sanajan ora UEFA): Piala Intertoto (banjur uga dikenal minangka Coppa Piano Karl Rappan) ing taun 1966 <unk> 67 lan Piala Mitropa ing taun 1967 <unk> 68 lan 1968 <unk> 69. Musim 1967-1968 nyumurupi Atalanta mung nylametake degradasi: Tabanelli, sing bali kanggo tugas kaping pindho minangka manajer ing taun 1967, diganti dadi pelatih dening mantan kapten Stefano Angeleri sajrone musim kasebut amarga asil sing kurang apik. Sawise kalah ing menit pungkasan 1 <unk> 0 nglawan SPAL ing dina kaping telu, asil sing nggabungake loro klub ing 22 poin, kaslametan Atalanta dijamin amarga asil sing luwih apik tinimbang sing terakhir ing rong pertandingan pungkasan. Nanging, klub kasebut ora bakal uwal saka degradasi ing
1969, mungkasi sepuluh musim berturut-turut ing papan paling dhuwur. Ing wulan Februari 1969, njupuk alih minangka presiden sawise mundur saka Vicentini, sanajan dheweke bakal diganti dadi presiden sawise mung setaun dening Achille Bortolotti - sing wis dadi pemegang saham parsial suwene pirang-pirang taun - sawise ora setuju ing manajemen antarane Bortolotti, Baracchi, lan Massimo Masserini.