Tulis kelanjutan kanggo paragraf iki - Anggota Dewan sing luwih reservasi njaluk supaya undang-undang reformasi lahan ora ditrapake suwene telung taun, tinimbang tenggat wektu April 1865 sing dianggep, lan Cuza setuju. Ndhukung manawa keputusan Cuza minangka "penghukuman lan remuk ukum", Kogălniceanu kuwatir manawa para petani, sing wis ngerti masa depan, ora bisa diyakinake maneh kanggo nindakake "corvées". Piyambakipun ngancam Cuza kanthi pengunduran dhiri, lan pungkasanipun saged mbujuk kabeh pihak sing melu, kalebu pimpinan oposisi Kretzulescu, kanggo nampa aplikasi ukum wiwit musim semi 1865; proklamasi dening Cuza, "Către locuitorii sătești" ("Kanggo Pendhudhuk Pedesaan") ngiringi resolusi kasebut, lan diterangake dening Kogălniceanu minangka "testament politik Cuza". Senadyan langkah iki, faktor kayata populasi sing saya akeh, pembagian plot ing antarane keturunan, utang petani lan gumantung ing penghasilan saka kerja ing estates, bebarengan karo spekulasi penyewa estate sing nyebar lan kasus-kasus korupsi politik sing mbebayani kanggo alokasi tanah, nggawe reformasi meh ora efektif ing jangka panjang, lan nyumbang kanggo kerusuhan pedesaan sing pungkasane dadi Pemberontakan Petani taun 1907
. lan