Ing periode antarperang, ana perselisihan antarane para pendukung republik anyar lan mungsuh garis keras ing sisih tengen lan kiwa. Italia, minangka sekutu Entente, wis entuk sawetara keuntungan teritorial pasca perang; Nanging, nasionalis Italia nesu amarga janji-janji sing digawe dening Inggris lan Prancis kanggo ngamanake Italia mlebu perang ora kawujud ing penyelesaian perdamaian. Wiwit taun 1922 nganti 1925, gerakan Fasis sing dipimpin dening Benito Mussolini ngrebut kekuwatan ing Italia kanthi kolaborasi nasionalis, totalitarian, lan kelas sing ngilangi demokrasi perwakilan, repressed sosialis, kiwa-wing lan liberal, lan ngupayakake kebijakan ekspansif agresif asing sing tujuane nggawe kekuwatan donya independen, nggawe Italia dadi kekuwatan donya independen. Nanging, ing awal taun 1935, Inggris wiwit ngetrapake perjanjian karo Prancis, Jerman, Prancis, Prancis, Jerman, Prancis, lan Uni Eropa kanthi menehi janji-janji kanggo ngatasi masalah iki kanthi nggunakake perjanjian karo Uni Eropa, sing pungkasane ditindakake dening Prancis, Prancis, Jerman, Prancis, Jerman, lan Uni Eropa.
Jerman lan Jepang