Ngrampungake ukara ing ngisor iki: Sajrone Masalah, IRA Sementara nggunakake IED kanthi akeh ing kampanye 1969-1997. Wong-wong kuwi nggunakké mortir lan IED sing dikendhalèni saka jarak adoh. Anggota IRA ngembangake lan ngembangake piranti lan taktik. Bom IRA dadi canggih banget, nampilake piranti anti-manipulasi kayata saklar miring merkuri utawa mikro. Piranti-piranti iki bakal njeblugaké bom kasebut yèn dipindhah kanthi cara apa waé. Biasane, piranti safety-arming sing digunakake yaiku timer jam Memopark, sing ngetrapake bom nganti 60 menit sawise dilebokake kanthi ngrampungake sirkuit listrik sing nyedhiyakake daya menyang piranti anti-handling. Gumantung ing desain tartamtu (contone, koper boobytrap utawa bom mobil) sirkuit listrik independen nyedhiyakake daya menyang timer konvensional sing disetel kanggo wektu tundha sing dituju, kayata 40 menit. Nanging, sawetara wektu tundha elektronik sing dikembangake dening teknisi IRA bisa disetel kanthi akurat kanggo njeblugake bom pirang-pirang minggu sawise didhelikake, yaiku apa sing kedadeyan ing
Serangan bom ing hotel Brighton taun 1984. Wiwitane, bom-bom kasebut diledhekake kanthi wektu utawa nganggo kabel perintah sing sederhana. Mengko, bom bisa diledhakake kanthi kontrol radio. Wiwitane, servo sederhana saka pesawat sing dikontrol radio digunakake kanggo nutup sirkuit listrik lan nyuplai daya menyang detonator. Sawisé Inggris ngembangaké jammer, para teknisi IRA ngenalaké piranti sing mbutuhaké urutan kodhe radio pulsa kanggo ngaktifaké lan njeblugaké. Iki luwih angel kanggo macet.