Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing pambuka kamardikan, rong Rohingya kapilih dadi Majelis Konstitusi Burma ing taun 1947, M. A. Gaffar lan Sultan Ahmed. Sawisé Burma mardika ing taun 1948, M. A. Gaffar mènèhi memorandum bandhing marang Pamaréntah Uni Burma kang njaluk pengakuan istilah "Rohingya", adhedhasar jeneng India lokal Arakan (Rohan lan Rohang), minangka jeneng resmi ètnisitas. Sultan Ahmed, sing njabat minangka Sekretaris Parlemen ing Kementerian Minoritas, minangka anggota Komisi Sir Ba U sing tanggung jawab kanggo njelajah manawa Divisi Arakan kudu diwenehi status negara. Sajrone pemilihan umum Burma taun 1951, limang Rohingya kapilih dadi anggota Parlemen Burma, kalebu salah sawijining anggota parlemen wanita pertama ing negara kasebut, Zura Begum. Enem anggota parlemen dipilih nalika pemilihan umum Burma 1956 lan pemilihan tambahan sabanjure. Sultan Mahmud, mantan politisi ing India Inggris, dadi Menteri Kesehatan ing kabinet Perdana Menteri Burma U Nu. Ing taun 1960, Mahmud ngusulake manawa mayoritas Rohingya ing sisih lor Arakan tetep ana ing pamrentah pusat utawa digawe provinsi sing kapisah. Nanging, nalika pemilihan umum Burma taun 1960, janji Perdana Menteri U Nu kalebu nggawe kabeh Arakan dadi siji provinsi. Ing
1962 Kudeta Burma mungkasi sistem politik gaya Westminster ing negara kasebut. Undhang-undhang kewarganegaraan Burma taun 1982 ngilangi sebagian besar warga Rohingya saka kewarganegaraan.