Rampungake ukara ing ngisor iki: Wiwit wiwitan pendhudhukan, wong-wong Yahudi ing Paris ditrapake kanthi kasar. Ing tanggal 18 Oktober 1940, panguwasa pendhudhukan Jerman mutusake, ing apa sing dikenal minangka "Ordonnance d'Aryanisation", manawa wong-wong Yahudi bakal duwe status khusus lan dilarang saka profesi liberal, kayata perdagangan, industri, saengga mengaruhi pengacara, dokter, profesor, pamilik toko, lan uga dilarang saka restoran lan papan umum tartamtu, lan duweke direbut. Tanggal 23 Mei 1942, kepala Seksi Anti-Yahudi Gestapo, Adolf Eichmann, mènèhi préntah rahasia kanggo ngungsi wong-wong Yahudi Prancis menyang kamp konsentrasi Auschwitz. Tanggal 29 Mei 1942, kabeh wong Yahudi ing Zona Pendhudhukan sing umure luwih saka enem taun kudu nganggo lencana Star of David kuning. Ing wulan Juli, wong-wong Yahudi dilarang saka kabeh dalan utama, bioskop, perpustakaan, taman, kebon, restoran, kafe lan papan umum liyane, lan diwajibake numpak kereta pungkasan sepur metro. Ing tanggal 16-17 Juli 1942, kanthi prentah Jerman, 13.152 wong Yahudi (4,115 bocah, 5.919 wanita lan 3.118 pria) diubengi polisi Prancis. Wong sing ora nikah lan pasangan tanpa anak digawa menyang Drancy, udakara 20 kilometer sisih lor Paris, dene 8,160 pria, wanita lan bocah-bocah sing kalebu kulawarga menyang
Stadion "Vélodrome d<unk>Hiver" ("Vel' d'Hiv'"), ing "rue Nelaton" ing arondisemen kaping 15, ing ngendi dheweke rame-rame bebarengan nalika musim panas, ora ana panganan, banyu lan ora ana fasilitas higienis sajrone limang dina sadurunge dikirim menyang Drancy, Compiègne, Pithiviers lan Beaune-la-Rolande kamp internasi, prelude menyang kamp pemusnahan Auschwitz. Penggerebekan kasebut dianggep gagal dening Jerman, amarga dheweke wis nyiyapake kreta kanggo 32.000 wong. Penangkapan terus ing taun 1943 lan 1944. Ing wektu Pambébasan, kira-kira ana 43.000 wong Yahudi saka wilayah Paris, utawa udakara setengah saka total populasi komunitas kasebut, dikirim menyang kamp konsentrasi, lan ana 34.000 sing tiwas ing kana.