Tulis terus kanggo paragraf iki - Sawise Jerman nyerang, akeh wong Yahudi mlayu adoh saka pasukan maju, nanging ambruk cepet Prancis, loro militer lan politik, gencatan senjata
, lan kacepetan ing kang kabeh kedaden kepepet akeh saka wong-wong mau ing Prancis kidul. Philippe Pétain, sing dadi perdana menteri Prancis sawise Paris tiba ing Tentara Jerman, ngatur penyerahan menyang Jerman. Dheweke banjur dadi kepala pamrentah Vichy, sing kolaborasi karo Nazi, kanthi negesake manawa bakal nyuda kasusahan pendhudhukan. Oposisi marang pendhudhukan Jerman ing Prancis sisih lor lan pamrentah Vichy kolaborasi ditinggalake menyang Resistensi Prancis ing Prancis lan Pasukan Prancis Bebas sing dipimpin dening Charles de Gaulle ing njaba Prancis. Pendhudhukan Jerman kanthi cepet diiringi perlakuan kasar; wong-wong Yahudi diusir saka Alsace-Lorraine lan properti kasebut disita, dene wong-wong Yahudi asing <unk> udakara 32.000 <unk> diinterner sawise dekrit Vichy tanggal 4 Oktober 1940. Langkah-langkah diskriminasi tambahan banjur ditindakake lan saya kuat sawise Nazi ngetokake peraturan tanggal 27 September 1940; iki ditindakake dening administrasi Prancis lan kalebu: syarat identifikasi kanggo wong-wong Yahudi, sensus kanggo akun kabeh wong Yahudi lan bisnis, ekspropriasi lan "Aryanisasi" properti, bebarengan karo watesan lan larangan profesi. Tanggal 7 Oktober 1940, pamrentah Pétain mbatalake Keputusan Crémieux, sawijining langkah sing ngilangi 117,000 wong Yahudi Prancis sing lair ing Aljazair saka hak-hak sipil sing diwenehake ing taun 1870.