Tulis terus kanggo paragraf iki - wong-wong Yahudi wis ana ing Afrika Lor lan Iberia nganti pirang-pirang abad, sawetara wiwit jaman "Fenicia lan Ibrani, sing melu perdagangan maritim, ngedegake Hippo Regius (saiki Annaba), Tipasa, Caesarea (saiki Cherchel), lan Icosium (saiki Algiers)". Miturut tradhisi lisan, wong-wong mau teka saka Yudéa sawisé Perang Yahudi-Romawi Pisanan
(66<unk>73 AD), nalika iku dikenal sajarah sing akeh Sephardi Yahudi teka ngisor Spanyol "Reconquista". Ing taun 1870, Menteri Kehakiman Adolphe Crémieux nulis proposal, "décret Crémieux", menehi kewarganegaraan Prancis kanggo wong-wong Yahudi Aljazair. Kemajuan iki ditolak dening bagean saka komunitas "Pied-Noir" sing luwih gedhe lan ing taun 1897 gelombang kerusuhan anti-Semit kedadeyan ing Algeria. Sajrone Perang Dunia II, "décret Crémieux" dibatalake ing rezim Vichy, lan wong-wong Yahudi dilarang kerja profesional antara taun 1940 lan 1943. Kewarganegaraan dibalekake ing taun 1943, sawise Prancis Bebas ngontrol Aljazair sawise Operasi Torch. Mangkono, wong-wong Yahudi ing Aljazair pungkasane dianggep minangka bagean saka komunitas "Pied-Noir", lan akeh sing mlayu saka negara kasebut menyang Prancis ing taun 1962, bebarengan karo "Pieds-Noirs" liyane, sawise Perang Aljazair.