Nulis terusan kanggo paragraf iki - Sanajan anti-imperialisme radikal minangka nilai inti asli Bolshevisme, Uni Soviet wiwit taun 1940 saiki dianggep minangka kekuwatan kekaisaran de facto sing ideologi ora bisa ngidini ngakoni imperialisme dhewe. Liwat sudut pandang ideologi Soviet, fraksi pro-Soviet ing saben negara minangka siji-sijine swara sah saka "wong" tanpa preduli manawa fraksi kasebut minangka minoritas. Kabeh golongan liyane mung mungsuh kelas "wong", pamrentah sing ora sah tanpa preduli manawa dheweke kalebu golongan mayoritas. Mangkono, miturut panemu iki, negara sing dadi Soviet utawa sekutu Soviet kanthi alami nindakake kanthi kekarepan sukarela sing sah, sanajan para panyuwunan butuh pitulung Soviet kanggo ngrampungake. Conto utama yaiku invasi Soviet ing Finlandia
ngasilake aneksasi bagean Finlandia ing Karelia, invasi Soviet ing Polandia, pendhudhukan Soviet ing negara-negara Baltik, lan dominasi de facto pasca perang ing negara-negara satelit Blok Wétan kanthi pura-pura kamardikan total. Ing jaman pasca-Soviet, malah akeh wong Ukraina, Georgia, lan Armenia sing rumangsa manawa negarane diilangi dening Bolshevik, nanging iki minangka pandangan sing bermasalah amarga fraksi pro-Soviet ing masarakat kasebut uga cukup gedhe. Saben golongan rumangsa yèn golongan liyané ora makili kapentingan nasional sing sejati. Paradox perang sipil iki wis katon ing aneksasi Crimea dening Federasi Rusia, minangka Crimeans pro-Rusia wis katon minangka ora sah dening Crimeans pro-Ukraina, lan kosok balene.