Rampungake ukara ing ngisor iki: Mahatma Gandhi ngakoni komitmen kanggo "ahimsa" kanggo "Gita". Miturut Gandhi, "Gita" mulang yèn wong-wong kudu berjuang kanggo keadilan lan nilai-nilai kang bener, yèn wong-wong ora kudu sabar nandhang ketidakadilan kanggo ngindhari perang. Miturut ahli Indologi Ananya Vajpeyi, "Gita" ora nerangake babagan cara utawa tahapan perang, uga ora ana "ahimsa", kajaba nyatakake manawa ""ahimsa" iku apik lan menehi ciri-ciri wong sing wis tangi, mantep, etis "ing ayat-ayat kayata 13.7<unk>10 lan 16.1<unk>5. Kanggo Gandhi, ujare Vajpeyi, "ahimsa" yaiku "hubungan antarane awake dhewe lan wong liya" nalika dheweke lan kanca-kancane India nglawan pamrentahan kolonial. Gandhian ahimsa punika sajatosipun "esensi saka kabèh "Gita"", miturut Vajpeyi. Piwulang "Gita" ing "ahimsa" ambigu, nyatakake Arvind Sharma, lan iki paling apik digambarake dening kasunyatan sing Nathuram Godse nyatakake "Gita" minangka inspirasi kanggo nindakake "dharma" sawise dheweke
matèni Mahatma Gandhi. Thomas Merton, biarawan Trappist lan panulis buku babagan Zen Buddhisme, setuju karo Gandhi lan nyatakake yen "Gita" ora mulang kekerasan utawa ngusulake ideologi "nggawe perang". Nanging, iku mulang katentreman lan ngrembug tugas siji kanggo nliti apa sing bener lan banjur tumindak karo maksud resik, nalika siji kang ngadhepi pilihan angel lan nistha.