Douglas Mawson, pimpinan lan panitia Ekspedisi Antartika Australasian, mutusake kanggo njupuk seket asu Greenland karo dheweke; dheweke percaya manawa jumlah kasebut bakal luwih saka cukup kanggo lelungan terjun eksplorasi sing direncanakake ditindakake sajrone taun sing direncanakake kanggo nglampahi ing Antartika. Mawson luwih seneng asu tinimbang kuda amarga, sanajan mung bisa narik luwih saka bobot awak dhewe, panganan bisa ditambah karo daging saka fauna Antartika lan <unk> yen perlu <unk> saka asu liyane, mula ora butuh impor panganan sing akeh sing dibutuhake kanggo ngunjungi ekspedisi. Mawson wis kesengsem dening semangat saka asu ing "Nimrod" Ekspedisi
nalika dheweke ngancani Ernest Shackleton menyang Antartika. Loro-lorone Shackleton lan Robert Falcon Scott ragu-ragu babagan kaluwihan asu tinimbang kuda. Amundsen lan pelopor Arktik Fridtjof Nansen minangka pendukung sing semangat lan mikir manawa para penjelajah Inggris wis salah paham babagan cara nggunakake segawon ing wilayah kutub; Amundsen negesake sukses ing Hemisfer Lor lan gampang nangani segawon dibandhingake karo kuda, utamane ing wilayah sing akeh celah ing endi segawon sing tiba bisa gampang dijupuk nanging kuda sing tiba biasane ilang. Wong Norwegia pancen utilitarian nalika nyedhaki segawon; sanajan dheweke bisa tresna karo kewan kasebut, ora ana pikirane kanggo kaslametan nalika wis ora migunani. Scott wis nggunakake asu ing Ekspedisi "Discovery" lan wis rumangsa ora apik nalika dheweke kepeksa mateni kabeh nalika lelungan sledding kidul. Nanging, sikapé marang asu padha karo Amundsen lan Mawson: