Sawetara negara, kayata Kuba, Iran, Korea Utara, Myanmar, Republik Rakyat China, lan Arab Saudi nggunakake piranti lunak penyaringan lan sensor kanggo mbatesi apa sing bisa diakses wong ing negarane ing Internet. Ing Inggris, dheweke uga nggunakake piranti lunak kanggo nemokake lan nyekel macem-macem individu sing dianggep minangka ancaman. Negara liya kalebu Amerika Serikat, wis ngetrapake undang-undang sing nggawe kepemilikan utawa distribusi materi tartamtu kayata pornografi bocah ilegal nanging ora nggunakake piranti lunak penyaringan. Ing sawetara negara, panyedhiya layanan Internet wis setuju kanggo matesi akses menyang situs sing didaftar polisi. Pitakon: Ing macem-macem negara, jinis perusahaan apa sing kadang matesi akses menyang situs web tartamtu sing ana ing dhaptar polisi?
Penyedia Layanan Internet