Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing periode tumultuous sawise pati Caesar, sajrone ascendancy saka Triumvirate Kapindho, Gaul dipimpin dening macem-macem komandan, nganti M. Vipsanius Agrippa teka minangka prokonsul ing 39 kanggo ngendhaleni kerusuhan. Para sarjana wis menehi perhatian sing relatif sithik kanggo pitakonan kenapa Gaul gagal njupuk kauntungan saka kekacauan Roma sajrone perang sipil ing taun 40an lan 30an kanggo mbrontak "ing toto"; kadang-kadang dianggep manawa populasi kasebut wis akeh banget kanggo ngadeg, nanging nomer kasebut ora bisa dingerteni. Contone, ing taun 57, Caesar nglaporake manawa Nervii duwe 50,000 wong sing umur tempur; dheweke nganggep mung 500 sing slamet saka Pertempuran Sabis, nanging limang taun mengko dheweke bisa nyedhiyakake pasukan 5,000 wong. Sanajan angka kasebut bisa uga ora bisa dipercaya kanthi mutlak, nanging nuduhake ketahanan populasi. Ing taun 52, sawise pasrah saka tentara pan-Gallic ing
Alesia, Caesar wis paring amnesti marang tentara Arverni lan Aedui, sing saben wong kira-kira 30.000 wong, lan dikirim menyang omah. Sawisé gagal strategi Vercingetorix kanggo nglumpukake pasukan sekutu, para pimpinan Gallic sing isih urip terus nganakake perang gerilya kanthi sukses lan pangarep-arep kanggo nyuda, nganti Marcus Antonius (Mark Antony) nggawe pengaturan karo raja Celtic pungkasan sing dikenal kanggo njaga kamardikan, Commius saka Atrebates, sing mimpin pasukan bantuan ing Alesia. Sajrone rong dekade sabanjure, kerugian Gallic ing taun 50-an bakal diganti kanthi diwasa populasi lanang, dene pasukan Romawi sing kasedhiya umume dikuwasani kanthi gelut. Wong-wong Gaul bisa uga mbayangake manawa wong-wong Roma bakal ngeculake awake dhewe ing perang sipil nganti tekan titik sing pemberontakan ora bisa dibantah utawa ora ana gunane; Caesar nglaporake manawa wong-wong Gaul tetep ngerti babagan kedadeyan politik ing Roma sing bisa mengaruhi dheweke.