Rampungake ukara ing ngisor iki: Feuds antarane calon saingan kanggo regency lan konflik komersial antarane Venice lan Genoa, nyebabake perang sipil anyar ing 1256 dikenal minangka Perang Saint Sabas. Konflik Bohemond VI sing pro-Venetian karo vasal Genoese Embriaci nggawa perang menyang Tripoli lan Antiokhia. Ing taun 1258, Hulagu, sedulur enom saka Khan Agung Möngke, ngepung Baghdad lan mungkasi Khalifah Abbasid. Rong taun sabanjure, Hethum I saka Kilikia lan Bohemond VI gabung karo pasukan Mongol ing karung Aleppo, nalika Bohemond ngobong mesjid, lan ing penaklukan Suriah sisih lor. Wong Mongol mbebasake wong-wong Kristen saka status, lan populasi Kristen lokal kerja sama karo para penakluk. Yerusalem tetep netral nalika Mamluk Mesir pindhah kanggo ngadhepi Mongol sawise Hulagu, lan akeh kekuwatane pindhah ing sisih wétan nalika tilar donya Möngke kanggo ngatasi suksesi Mongol. Mamluk ngalahké tentara Mongol sing kurang kuwat
ing Ain Jalut. Nalika bali, sultan Mamluk Qutuz dibunuh lan diganti karo jenderal Baibars. Baibars nguripake maneh kekaisaran Saladin kanthi nggabungake Mesir lan Suriah lan nyekel Hulagu kanthi cek liwat aliansi karo Mongol saka Golden Horde. Piyambakipun ngreformasi pamaréntahan ing Mesir, maringi kakuwasan dhateng para élit. Bangsa Frank ora duwé kemampuan militèr kanggo nglawan ancaman anyar iki. Garnisun Mongol ditugasake ing Antiokhia, lan baron Frankish individu nggawe gencatan senjata kanthi kapisah karo Baibars. Dhèwèké nduwé tékad kanggo nelukaké negara-negara perang salib. Panjenenganipun ngrebut Caesarea lan Arsuf ing taun 1265 lan Safed ing taun 1266, lan ngrampas Antiokhia ing taun 1268. Jaffa nyerah lan Baibers nglemahake pesenan militer kanthi ngrebut kastil Krak des Chevaliers lan Montfort sadurunge mbalekake perhatian marang Mongol Ilkhanate sajrone sisa uripe. Pembantaian saka Franks lan Kristen pribumi ajeg ngetutake penaklukan Mamluk.