Tulis lanjutan kanggo paragraf iki - Sawisé invasi Jerman ing Belgia (10 <unk> 28 Mei 1940), pamrentah Belgia kepeksa mundur saka Brussels menyang Prancis, pungkasane menyang Bordeaux. Sanajan nyerah Raja Leopold III lan Tentara Belgia tanggal 28 Mei, dheweke terus ndhukung Prancis. Nanging, sawise Prancis ngupaya gencatan senjata
ora cetha apa sing bakal ditindakake. Jaspar nyengkuyung njupuk pamrentah menyang London, nanging iki ditolak dening Pierlot tanggal 18 Juni. Deserting pemerintah tanpa ijin, Jaspar teka ing London karo kulawargane ing 21 Juni. Ing tanggal 23 Juni, dheweke nggawe siaran ing BBC menyang Belgia sing dikuasai Jerman sing nyatakake dheweke minangka pendiri pamrentah Belgia Bebas. Amarga nesu, pamrentah ing Bordeaux ngilangi gelar menteri ing dina sabanjure. Jaspar enggal gabung karo politisi sayap kiwa liyane, akeh sing radikal, kayata Camille Huysmans, Max Buset, lan Isabelle Blume. Diilhami dening conto Jenderal Prancis Charles de Gaulle, Jaspar nyoba mbentuk pamrentah alternatif tanggal 5 Juli sing dikenal minangka "Komite Nasional Belgia" ("Comité national belge") ing sangisoré presiden Huysmans, nanging dheweke gagal ngamanake pengakuan diplomatik saka Kantor Luar Negeri Inggris. Tekane Albert De Vleeschauwer ing London, banjur diikuti karo anggota senior liyane saka pamrentah Pierlot, mungkasi upaya kanggo nggawe alternatif kanggo pamrentah Belgia ing pengasingan.