Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing bukunipun "1971 Fact and Fiction", Hashmi nyerat babagan acara politik lan kahanan sing ana ing sekitar
Konflik Pakistan Wétan taun 1971. Miturut Hashmi, Sheikh Mujibur Rahman ora nate ngrencanakake supaya Bangladesh misahake; tinimbang, dheweke nggunakake minangka sarana kanggo "ngunggahake ambang" karo Islamabad lan setuju karo presiden Yahya Khan kanggo setuju karo panjalukane <unk> Nanging, kahanan kasebut tekan "titik sing ora bisa bali". Dheweke uga nulis manawa mantan presiden Ayub Khan lan perdana menteri Zulfikar Ali Bhutto kalorone ngerti wiwit taun 1966 yen "ora bisa ditindakake Pakistan Wétan tetep dadi bagean saka Pakistan". Sawise perang rampung, perdana menteri Tiongkok Zhou Enlai dilaporake marang Bhutto: "Aja kuwatir... njupuk tampilan jangka panjang, sing ngerti apa sing bakal kedadeyan ing subbenua 50 taun wiwit saiki, 70 taun wiwit saiki, 100 taun wiwit saiki!". Sawisé Pakistan ngakoni Bangladesh lan Syekh Mujibur Rahman ngunjungi Lahore ing taun 1974 kanggo nekani KTT Islam Kapindho, Bhutto lan Mujib duwe ijol-ijolan ing ngendi mantan kasebut ujar "Sampeyan ora kuwat! Sampeyan ora bisa njupuk keputusan apa wae tanpa persetujuan Indira Gandhi! " lan sing terakhir ujar" Bhutto "sahib", aja ngina aku... sampeyan ngerti banget, apa wae sing kedadeyan amarga sampeyan! ".