Tulis terus kanggo paragraf iki - Bom pembakaran digunakake kanthi akeh ing Perang Dunia II minangka senjata pemboman sing efektif, asring digabung karo bom sing bisa njeblug. Mungkin serangan pembakaran sing paling misuwur yaiku pemboman Dresden lan pemboman Tokyo tanggal 10 Maret 1945
. lan Akeh macem-macem konfigurasi bom pembakaran lan macem-macem bahan pengisi kayata polimer isobutyl methacrylate (IM), napalm, lan formula minyak bumi jeli sing padha digunakake, akeh sing dikembangake dening Layanan Perang Kimia AS. Métodhe pangiriman sing béda-béda, contoné bom cilik, bomblet cluster lan bom gedhé, diuji lan dileksanakaké. Contone, casing bom gedhe diisi karo tongkat bom cilik; casing dirancang kanggo mbukak ing ketinggian, nyebarake bom cilik supaya bisa nutupi wilayah sing amba. Banjur, bahan peledak bakal ngobong bahan pembakaran, lan asring miwiti geni sing gedhe banget. Geni bakal kobong ing suhu ekstrem sing bisa ngrusak umume bangunan sing digawe saka kayu utawa bahan sing bisa diobong (bangunan sing dibangun saka watu cenderung tahan karusakan kobong kajaba luwih dhisik dibukak dening bahan peledak sing dhuwur).