Tulis terus kanggo paragraf iki - Secara historis wong Iran dipimpin dening monarki absolut sajrone pirang-pirang ewu taun, paling ora wiwit jaman Kekaisaran Achaemenid (550 SM) nganti Revolusi Konstitusi ing wiwitan abad kaping 20. Revolusi Konstitusi ing taun 1906 ngganti monarki absolut karo monarki konstitusional. Konstitusi kasebut ngalami sawetara revisi sajrone puluhan taun sabanjure. Sajrone Perang Dunia II Iran tetep netral nanging ing taun 1941 Sekutu (URSS lan Inggris Raya) nyerang Iran lan ngganti Shah Reza Pahlavi Iran (sing dianggep pro-Jerman) karo putrane Mohammad Reza Pahlavi kanggo nglindhungi akses menyang minyak Iran, lan kanggo ngamanake rute kanggo ngirim bantuan militer barat menyang Uni Soviet. Pamrentah parlemen Iran sing dipimpin dening Perdana Menteri Mohammed Mosaddeq digulingake ing 1953 kudeta d'état
dening pasukan royalist didhukung lan dibiayai dening CIA lan MI6 sawise Mohammed Mosaddeq nasionalisasi lenga Iran. Shah Mohammad Reza Pahlavi dadi pimpinan utama ing Iran, lan nginstal Fazlollah Zahedi saka militer dadi Perdana Menteri anyar. Amerika Serikat nganggep Shah minangka sekutu sing cedhak lan Iran minangka pangkalan utama ing Timur Tengah. Shah uga nyoba kanggo modernisasi ekonomi Iran lan westernize budaya Iran. Iki lan kawicaksanan liyane nyumbang kanggo alienasi nasionalis, kiwa, lan kelompok agama.