Rampungake ukara ing ngisor iki: Sawise dipimpin dening pirang-pirang negara sajrone pirang-pirang taun, budaya Milanese eklektik lan nyilih unsur saka negara liya, kalebu Austria, Spanyol lan Prancis. Kamiripan antarane papan kasebut lan Milan bisa dingerteni liwat basa, arsitektur, masakan lan budaya umum negara kasebut. Ing abad kaping 18, pamrentahan Austria ngrangsang akeh budaya, politik, sosial lan ekonomi ing kutha kasebut, nyebabake pendirian akeh institusi seni penting, uga menehi kontribusi kanggo arsitektur kutha kasebut. Sawise penyatuan Italia ing taun 1861, Milan dadi pusat industri lan budaya utama ing Kerajaan anyar; ing pungkasan abad kaping 19, kutha kasebut nyekel posisi ibukutha ekonomi negara kasebut, dene Roma dadi kursi pamrentah, dadi pusat politik lan administratif utama negara kasebut. Ing periode fin-de-siècle lan wiwitan abad kaping 20, kutha kasebut dadi pusat arsitektur sing penting (kanthi pengaruh Art Nouveau, uga disorot dening Pameran Dunia 1906, sing dianakake ing kutha kasebut), lan tetep dadi kutha sing misuwur babagan adegan intelektual utama. Sawisé Perang Donya II, Milan banget kena pengaruh mukjizat ekonomi Italia, utawa "il boom", lan narik kawigaten para imigran saka Italia Kidul, sing golek kerja ing kutha sing makmur. Banjur dadi pusat penting kanggo keuangan lan desain, metropolis tuwuh dadi ibukutha mode utama ing taun 1980-an. Ing taun 2000-an, Milan isih dadi salah sawijining pusat budaya, media lan ekonomi sing paling penting ing negara kasebut, dianggep minangka kutha nomer loro ing negara kasebut; prominence ditambahi ing saindenging jagad, lan diakoni minangka kutha global Alpha. Kutha iki uga dadi tuan rumah
Ekspo 2015. Milan sacara tradhisional diarani minangka "ibukota moral" ing Italia, utamane amarga etika kerja sing dirasakake kutha kasebut.