Tulis terus kanggo paragraf iki - Jepang nyerang Luzon sisih lor sawetara dina sawise serangan ing Pearl Harbor tanggal 7 Desember 1941 sing nggawa AS menyang perang. Dheweke maju kanthi cepet, kanthi pendaratan liyane ing papan liya, utamane ing Legazpi ing Luzon sisih kidul-wétan tanggal 12 Desember, Davao ing Mindanao tanggal 20 Desember, lan Teluk Lingayen tanggal 22 Desember. Ing tanggal 26 Desember 1941 Manila dinyatakake minangka kutha sing mbukak, kanthi pamrentah Filipina lan markas MacArthur dievakuasi menyang Terowongan Malinta. Ing tengah evakuasi, upacara peresmian maneh kanggo Presiden Filipina Manuel Quezon sing kaping pindho dianakake ing njaba trowongan tanggal 30 Desember. Jepang mlebu Manila tanggal 2 Januari 1942. Limang dina sabanjure pasukan AS lan Filipina ngrampungake penarikan pertempuran menyang semenanjung Bataan, sisih lor-kulon Corregidor, lan siyap kanggo mbela. Ing Filipina sisih lor, iki mung ninggalake Bataan, Corregidor, lan Forts Hughes, Frank, lan Drum ing tangan Sekutu. Kahanan iki wis diantisipasi ing Rencana Perang Orange-3 sadurunge perang, miturut pasukan ing Filipina diarepake bisa tahan ing muara Teluk Manila suwene nem wulan. Ing wektu kuwi, ana ekspedisèn bantuan saka AS sing bakal teka. Jenderal MacArthur ngarep-arep bisa mbela Filipina kanthi luwih agresif miturut Rencana Pelangi, lan bisa entuk sawetara bala bantuan ing pirang-pirang wulan sadurunge AS mlebu perang, nanging iki ora bisa ditindakake kanthi maju Jepang kanthi cepet ing Desember 1941. Lan, kanthi meh kabeh kapal perang Armada Pasifik sing direndhem utawa rusak ing Pearl Harbor, lan Jepang maju ing sawetara bagean Asia Tenggara kanthi tingkat sing luwih gedhe tinimbang sing diarepake, ora ana bantuan sing diatur. Sanajan operasi gerilya sing akeh ditindakake dening wong Filipina kanthi dhukungan AS, pasukan AS ora bali menyang Filipina kanthi kekuwatan nganti invasi Teluk Leyte
ing sasi Oktober 1944.