Rampungake ukara ing ngisor iki: Pendhudhuk Sepphoris ora melu
pambrontakan nglawan pamréntahan Romawi taun 66 M. Cestius Gallus, utusané Romawi ing Suriah, matèni kira-kira 2.000 "bandit lan pambrontak" ing wilayah kuwi. Josephus saka Yérusalèm, anaké para imam saka Yérusalèm wis dikirim menyang lor kanggo ngrekrut wong-wong Galiléa kanggo mbrontak, nanging mung kasil sapérangan. Dheweke nyoba kaping pindho kanggo ngrebut Sepphoris, nanging ora bisa ngrebut, kaping pisanan amarga perlawanan sing galak, sing nomer loro amarga garnisun teka kanggo mbantu pertahanan kutha kasebut. Udakara wektu pambrontakan Sepphoris duwe teater Romawi <unk> ing jaman mengko, omah-omah mandi lan lantai mozaik sing nggambarake tokoh manungsa. Sepphoris lan Yerusalem bisa uga dianggep minangka simbol pamisahan budaya ing antarane wong-wong sing ngupaya ngindhari kontak karo budaya Romawi ing saubengé lan wong-wong sing ana ing watesan, sing disiapake kanggo ngetrapake aspek budaya kasebut. Ditulak dening Sepphoris lan kepeksa kemah ing njaba kutha Josephus banjur menyang Jotapata, sing kayane kepengin mbrontak, <unk> Pengepungan Yodfat rampung tanggal 20 Juli 67 Masehi. Kutha-kutha lan désa-désa sing ora mbrontak ora dislametaké lan ing Galiléa wong-wong kuwi mayoritas. Dhuwit receh sing dicithak ing kutha kasebut nalika Revolusi Agung nggawa prasasti "Neronias" lan "Eirenopolis", "Kutha Damai". Sawisé pambrontakan, dhuwit recehan nggawa gambar laurel, wit kurma, caduceus lan kuping barley, sing katon ing koin Yahudi sanajan ora eksklusif.