Tulis terus kanggo paragraf iki - Perkembangan ing taun 1980-an akeh kanggo mbenerake diagnosis Bernhard Steinberger sing wis suwe ana ing model ekonomi Jerman Wétan. Ing negara-negara kasebut, negara-negara sing disponsori Soviet ing Eropa Wétan wis bisa dagang ing Jerman Wétan sajrone taun 1960-an lan 1970-an ngrasakake monopoli ing teknik abot lan sektor manufaktur "teknis" liyane, nanging sajrone taun 1980-an, nalika industri abot ing Uni Soviet wiwit modernisasi, para penjual Jerman Wétan ing pasar ekspor sing dituduhake wiwit nemoni kanca-kanca Soviet ora minangka mitra nanging minangka saingan komersial. Saya gumantung karo subsidi Jerman Kulon sing disamarake, negara kasebut ora duwe dhuwit lan kredit. Sawisé taun 1985 Angin owah-owahan sing ditiup saka, saka kabeh panggonan, Kremlin Moskow ninggalake para pemimpin politik Jerman Wétan sing saya tuwa lan ora yakin babagan masa depan (sanajan komitmen kanggo sosialisme "tradisional" katon padhet). Nalika para demonstran jalanan nglanggar Tembok Berlin ing November 1989 kanthi cepet dadi jelas yen pasukan Soviet sing ngadeg ora nampa perintah kanggo campur tangan kanggo status quo. Ora bakal ana pengulangan saka 1953
. lan Kedadéan-kedadéan kuwi saya cepet. Iki minangka konteks ing ngendi, tanggal 15 Januari 1990, Bernhard Steinberger ndeleng kesempatan kanggo nganyari kampanye kanggo keadilan kanthi aplikasi menyang Pengadilan Tinggi ing Berlin Wétan kanggo "revisi putusan marang Harich, Steinberger lan Hertwig". Dheweke ngringkes maneh ide-ide reformasi wiwit taun 1956, sing mung muter ing sekitar tujuan utama kanggo partai sosialis de-Stalinized lan panyiapan negara Jerman Wétan sing demokratis.