Tulis terus kanggo paragraf iki - Miturut Josephus Flavius, kutha iki dijarah ing Vespasian lan Titus, nalika pambrontakan Yahudi pisanan nglawan Roma
(66-73). Ing taun kaping 12 pamréntahané Nero, pasukan Romawi kalah banget ing pimpinan Cestius Gallus, lan luwih saka limang èwu prajurit sing tiwas, wong-wong ing pedesaan sing kuwatir karo tentara Romawi lan cepet-cepet milih para jenderal lan mbangun kutha-kutha. Ing wektu kuwi, para jendral ditunjuk kanggo ngwasani wilayah Idumea, yaiku kabèh dhaérah ing sisih kidul lan kidul-kulon Yérusalèm, klebu kutha-kutha Bèt-Lètfon, Bétaris, Kéfar-Toba, Adurim, lan Marésa. Wilayah iki disebut Idumea déning wong-wong Romawi merga akèh sing manggon ing kono yaiku keturunané Ésau (Edom) sing wis dadi wong Yahudi ing jamané Yohanes Hyrcanus.