Tulis terus kanggo paragraf iki - Saka dhasar kejuaraan bal-balan nasional Walanda ing taun 1898 nganti taun 1954, judhul kasebut diputusake liwat play-off dening sawetara klub sing sadurunge menang liga regional. Kompetisi kasebut murni amatir; Asosiasi Sepak Bola Belanda (KNVB) nolak bentuk pembayaran lan nundha pemain sing kejiret nampa gaji utawa biaya transfer. Telpon kanggo bal-balan profesional tuwuh ing wiwitan taun lima puluhan sawise akeh anggota tim nasional lunga kanggo main ing luar negeri kanggo golek keuntungan finansial. KNVB biasane nundha pemain kasebut, nyegah dheweke tampil kanggo tim nasional Walanda. Sawisé banjir Laut Lor taun 1953
, pemain Walanda ing luar negeri (umume main ing liga Prancis) ngatur pertandingan amal nglawan tim nasional Prancis ing Paris. Pertandhingan kasebut diboikot dening KNVB, nanging sawise para pemain Walanda sing nglumpukake ngalahake Prancis (2 × 1), masarakat Walanda nyekseni ketinggian sing bisa dipikolehi liwat bal-balan profesional. Kanggo ngladeni kapentingan sing saya akeh, asosiasi bal-balan profesional sing beda (NBVB) lan liga didegake kanggo musim 1954/55. Ing tanggal 3 Juli 1954, KNVB ketemu karo klompok ketua klub amatir sing prihatin, sing wedi yen pemain paling apik bakal gabung karo tim profesional. Rapat kasebut, dijuluki "slaapkamerconferentie" ('konperensi kamar turu'), nyebabake Asosiasi kanthi ora gelem nampa semi-profesionalisme.