Tulis kelanjutan untuk paragraf ini - Divisi 31 Jepang nyerang Kohima
wis gagal larang regane, pungkasane meksa mundur bencana. Divisi 33 Jepang, Divisi 15 Jepang lan Divisi 1 INA ngalami nasib sing padha ing Imphal. Jepang lan pasukan sekutu ilang paling ora seket ewu wong mati. Ing taun-taun sadurungé, ana mangsa nalika mangsa monsun, nanging ora ing taun iki (1944 <unk> 45). Komando mutusaké yèn wis tekan wektuné kanggo nargetaké jantung Angkatan Darat Jepang ing Burma. Rencana Jenderal William "Bill" Slim sajrone wulan muson yaiku nguber Jepang sing dikalahake ing Kohima lan dataran Imphal kanthi Divisi Infantri India kaping 5 mudhun ing Tiddim Road lan Divisi Afrika Wétan kaping 11 mudhun ing Lembah Kabaw, nganti loro kasebut gabung ing Kalemyo. Rencana ofensif sabanjure dipusatake ing pendhudhukan Burma Tengah, ing sisih kidul nganti Mandalay kanggo ngeksploitasi luwih kidul lan ngrusak pasukan Jepang ing Dataran Shewbo, sisih lor Irrawaddy, ing ngendi tameng bisa digunakake. Pasukan Sekutu nyebrang Kali Chindwin lan pucuk tombak loro korps Angkatan Darat kaping Patbelas (Korps IV lan XXXIII) pindhah menyang wilayah pertempuran sing dipilih, sing kaget karo wong Jepang amarga dheweke ora ngarepake operasi utama sajrone periode muson. Tentara Inggris kaping patbelas saiki ngadhepi alangan utama (Irrawaddy) sing dijamin dening Jepang sing tekad. Kali Irrawaddy ing tengahé kira-kira jembar lan dicithak karo watu pasir sing mbebayani lan owah. Sawijining nyebrang langsung sing nentang bakal larang banget kanthi persentase sukses sing sithik.