Lengkapi ukara ing ngisor iki:
Richard digulingake, Henry VII kanthi bebas ora nggatekake ukum iki, kanthi nggunakake amal sajrone pamrentahan, kanthi jeneng "kontribusi sing dikasihi". Ing taun 1491, pitung taun sawisé angger-angger mau ditetepaké, raja nggunakaké para komisionèr kanggo njaluk hadiah-hadiah kuwi saka rakyaté. Kajaba iku, ing awal taun kasebut, Henry wis ngundang Dewan Agung kanggo menehi wewenang kanggo ngetrapake amal iki, menehi "kontribusi" paling ora katon sah lan persetujuan populer. Kanselir Henry lan Uskup Agung Canterbury John Morton dikreditake kanthi argumen sing nyebar kanggo bentuk pajak iki: yen ana wong sing urip kanthi prasaja, wong kudu ngirit lan bisa menehi hadiah kanggo raja; yen ana wong sing urip mewah, wong kudu duwe penghasilan kanggo nyisihake, sing kudu diwenehake marang raja. Argumen iki diwenehi julukan "Morton's Fork", istilah sing mlebu ing basa krama minangka ekspresi kanggo dilema ing antarane rong pilihan sing ora nyenengake. Para komisioner nggunakake argumen kasebut marang subyek sing ora gelem, kanggo nuntut jumlah dhuwit sing gedhe banget. Henry uga nggunakake pembenaran sing padha karo sing digunakake Edward 20 taun sadurunge, ing endi ancaman Prancis ditekanake <unk> komisaris bersenjata kanthi proklamasi manawa "Charles of France ora mung ora adil ngrebut kerajaan raja Prancis, nanging ngancam karusakan Inggris" <unk> lan raja ngusulake supaya mimpin tentara Inggris kanthi pribadi. Kebecikan iki diusulake minangka alternatif kanggo layanan militer.