Rampungake ukara ing ngisor iki: Panglima lan Masalah Komando. Keputusan Sekutu kanggo nyerang Guadalcanal dikembangake sajrone bentrokan ing tingkat komando paling dhuwur. Ing awal Februari 1942, Komandan Armada AS Laksamana Ernest King wiwit ningkataké sikap sing luwih nyerang ing Pasifik. Iki minangka oposisi marang loro Kepala Staf Bersama AS, kalebu Jenderal George Marshall, lan pimpinan perang Inggris, sing kabeh luwih cocog karo prioritas "Jerman dhisik" kanggo sumber daya perang. King kasil nduwèni sumber daya sing luwih gedhé kanggo Pasifik, sanajan upaya Amerika ing Afrika Lor wis mandheg. Ing wulan Maret, ana perselisihan sengit antara Laksamana King lan Jenderal Douglas MacArthur babagan cara nggunakake sumber daya kasebut. Iki pungkasanipun ditanggulangi kanthi kompromi ninggalake Jenderal MacArthur sing tanggung jawab ing Wilayah Pasifik Kidul-kulon lan dituntut kanggo ngrebut
Kepulauan Solomon ing sisih kulon Guadalcanal, pesisir sisih lor-kulon New Guinea, lan Nusantara Bismarck kalebu benteng angkatan laut Jepang ing Rabaul. Laksamana Chester Nimitz bakal dadi komandan Wilayah Samudra Pasifik lan numpak liwat Pasifik tengah. Laksamana Robert Ghormley, ing sangisoré Nimitz, bakal mimpin Wilayah Pasifik Kidul lan ngrebut Tulagi, ing ngendi Jepang wis netepake pangkalan kapal selam. Ghormley uga, meh minangka pamikiran, ngrebut Guadalcanal, ing ngendi landasan Jepang lagi dibangun. Ing Ghormley, Laksamana Frank Fletcher dadi komandan Pasukan Tugas Sekutu 61.