Tulis terus kanggo paragraf iki - Wilayah riset kaping telu sing ditindakake Hasegawa yaiku sejarah internasional sing nglibatake Uni Soviet, Amerika Serikat, lan Jepang kanggo mungkasi Perang Pasifik. Nalika Amerika Serikat ngeculake bom atom ing Hiroshima lan Nagasaki ing Agustus 1945, 1.6 yuta tentara Soviet
ngluncurake serangan kejutan marang pasukan Jepang sing ngrebut Asia Wétan. Hasegawa nerbitaké buku, "Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan" (2005). Nantang panemu ortodoks sing ditampa kanthi wiyar manawa pengeboman atom ing Hiroshima lan Nagasaki minangka faktor sing paling penting ing keputusan Jepang nyerah lan mungkasi Pasifik, Hasegawa nerusake pandangan manawa mlebu Soviet ing perang, kanthi nglanggar Pakta Neutralitas, duwe peran sing luwih penting tinimbang bom atom ing keputusan Jepang nyerah. Pandhangan iki beda karo kritikus bom sing luwih dhisik, kayata Gar Alperovitz, sing ujar manawa tujuan utama Presiden AS Harry S. Truman yaiku nampilake kekuwatan militer AS minangka hambatan kanggo ambisi pimpinan Soviet Joseph Stalin. Miturut sejarawan Australia Geoffrey Jukes, "[Hasegawa] nduduhake kanthi jelas manawa deklarasi perang Soviet, dudu bom atom, sing meksa wong Jepang nyerah tanpa syarat". Pandangane wis dikritik. Diskusi sing paling seimbang lan semangat babagan buku iki diwenehake ing diskusi meja bulat H-Diplo karo Gar Alperovitz, Michael Gordin, David Holloway, Richard Frank, lan Baron Bernstein. James Maddox, Profesor Sejarah Emeritus ing The Pennsylvania State University, lan panulis "Senjata kanggo Kamenangan: Keputusan Hiroshima Limapuluh Taun Mengko", minangka salah sawijining kritikus buku sing paling cetha.