Rampungna ukara ing ngisor iki: Sing nggumunké, iki ora nyebabake ilangé literatur Quechua sing ditulis, nanging mung ngganti fokus. Wiwit pertengahan abad kaping 17, dadi didominasi dening varietas regional sing jelas, utamane dening Cuzco Quechua, sing saiki dipromosikake dening para elit kutha kasebut, sing ngupayakake legitimasi ing jaman Inca. Pancen, iki nyebabake sawetara renaisans sastra Quechua lan jaman emas, sing ditulis khusus ing drama. Basa drama Quechua klasik ing periode kasebut bisa dingerteni kanthi khas Cusco <unk> Collao Quechua amarga macem-macem inovasi, utamane lenitions, sing saya beda karo Quechua Kolonial Standar uga saka varietas Quechua Kidul liyane. Wong-wong India sing nganggo basa Quechua uga ngasilake teks pengabdian informal dhewe ing bentuk naskah, sebagean nerusake tradhisi literatur gerejawi resmi ing jaman klasik. Sajrone periode sing padha, saliyane edisi ulang karya lawas sing diorientasekake maneh menyang Quechua Tengah, teks agama pertama sing disusun khusus ing varietas Quechua Ekuador modern (dening Luis Francisco Romero, 1725, 1753) lan Bolivia (dening Juan Antonio Dávila Morales, 1739) muncul. Eflorescence iki rampung dening kekalahan saka
Pemberontakan Tupac Amaru taun 1780, sing nyebabake penindasan parah babagan panggunaan Quechua, kalebu larangan eksplisit babagan sastra lan teater Quechua lan penghapusan kursi Quechua ing Universitas San Marcos.