Ngringkes artikel:  (CNN) Aku mikir maneh 56 taun kepungkur: Apa yen? Yen bapakku ora wani lan ora kepengin masa depan sing luwih apik ing Amerika, bakal ana siji administrator umum sing kurang, siji guru kelas telu sing kurang lan siji siswa sing kurang ing sekolah kedokteran ing kulawargane. Yen akeh wong enom ora menehi pemuda, energi, kekuwatan lan katresnan kanggo negara iki, Amerika sing kita kenal ora bakal ana. Aku utang Amerika aku ngerti kanggo bapakku lan akeh wong sing laboured dawa ago ing lapangan saka sasi kita. Aku kudu sukses kanggo bapakku Herminio, ibu Juanita lan akeh wong liya sing ngimpi sesuk sing luwih apik. Wong-wong kuwi ngimpi nèk mbésuk uripé bakal luwih apik, ning ora ngerti apa bakal éntuk manfaat saka kerja kerasé. Dina iki aku dadi seksi saka impen kuwi. Nalika isih remaja, bapakku ninggal uripé sing mlarat ing Meksiko kanggo janji urip anyar ing Amerika Serikat ing taun 1959. Pakaryan fisik sing abot kanggo panen ing lapangan California, Arizona lan Texas, entuk kurang saka dolar saben dina, sawise kamar lan panganan dikurangi. Program Braceros menehi visa kerja lan nalika ngrampungake program kasebut, dheweke miwiti dalan kanggo kewarganegaraan. Bapakku ora ngrampungaké pendhidhikan formal sakwisé kelas papat. Ing jaman iku ing Meksiko, panjenengan kudu mbayar sekolah liwat kelas tartamtu lan kulawarga bapakku ora bisa mbayar. Dhèwèké mung nyambut gawé kanggo wong-wong sing ora nduwé apa-apa lan upahé sithik. Ora kaya bapakku, aku ora lair dadi wong sing kudu nyambut gawé. Bapakku nggawa kita menyang donya kanthi kemungkinan tanpa wates. Langit pancen dadi watesan lan sepisanan ing uripe, bapakku duwe pangarep-arep - kanggo kita. Aku lan keluargaku ora nduwé akèh dhuwit, ning wong tuwaku nyukupi kebutuhané 12 anak-anak. Dheweke mulang saben wong babagan pentinge pendhidhikan. Wektu isih cilik, aku lan bojoku seneng merga tresna, seneng ngguyu, lan percaya marang Gusti Allah. Bapakku nggawé pirdus ing omah sing prasaja, rong kamar turu ing kutha San Antonio, Texas. Saben esuk, endhog-endhogé seger saka pitik-pitik cilik sing diopèni. Kita digedhekake kanggo urip ing...
Bapaké Juan Rocha teka ing AS saka Meksiko ing program visa kerja. Nalika bapakipun ngumpulaken panèn, Rocha boten gadhah gesang kanthi nyambut damel. Salah siji saka 12 anak, Rocha matur nuwun marang bapak lan ibune amarga pengorbanane. Apa panjenengan wong Amérika generasi kapisan? Nuduhake crita karo CNN iReport.