Rampungake ukara ing ngisor iki: Pak Pirzada minangka profesor botani saka Dhaka lan manggon ing New England sajrone setaun sawise nampa hibah riset saka Pamrentah Pakistan; dheweke ninggalake garwane lan pitung anak wadon, sing wis pirang-pirang wulan ora dikontak. Merga dhuwit sing diwènèhaké ora cukup kanggo kebutuhan saben dina, dhèwèké ajeg ngunjungi Lilia sing umuré sepuluh taun lan keluargané kanggo mangan, lan kerep nggawa permen kanggo bocah wadon kuwi. Nalika Lilia kanthi salah nyebut Pak Pirzada minangka "India" marang wong tuwané ing pribadi, bapaké ngandhani yèn dhèwèké iku wong Pakistan, sing dadi bingung kanggo Lilia amarga dhèwèké katon kaya wong tuwané, mangan barang sing padha, lan nganggo basa Bengali kaya wong tuwané. Nanging, ing warta televisi pancet saka
Perang Pakistan Wétan-Pakistan Kulon ngandhani babagan bedane Pak Pirzada uga kahanane saiki. Amarga iki, dheweke mutusake ing sawijining wengi kanggo mangan permen sing diwenehake, ndedonga, lan ora sikat untu supaya sihir permen liwat pandonga tetep. Dheweke uga nyoba sing paling apik kanggo sinau babagan Pakistan sabisa-bisa saka perpustakaan sekolah. Penasaran dheweke diblokir dening gurune sing ngandhani yen "ora ana alesan kanggo konsultasi" buku babagan Pakistan.