Tulis kelanjutan untuk paragraf ini - Sawisé Perang Donya I rampung, Yunani nganggep Belgrade minangka tangga teparo sing kuat kanthi kecenderungan hegemoni ing Balkan. Kemampuan Yugoslavia kanggo narik dhukungan saka kekuwatan gedhe, utamane Prancis, nggawe keprihatinan ing Athena manawa Yugoslavia bakal meksa Yunani babagan status pamicara Slavia ing Makedonia Yunani lan bisa uga Pelabuhan Thessaloniki. Yunani prihatin manawa hubungan etnis, linguistik lan agama sing cedhak ing antarane Yugoslavia lan Bulgaria bakal nyebabake aliansi. Nanging aliansi iki ora diwujudake amarga Yugoslavia minangka negara status quo sing ngupayakake nggabungake sukses gerakan persatuan Slavia Selatan nalika Bulgaria minangka negara revisionis. Kayadene kahanan karo Kerajaan Serbia ing Perang Balkan II, Yugoslavia gabung karo Kerajaan Yunani, Kerajaan Rumania lan Turki kanggo nggawe Pakta Balkan sing tujuane njaga status quo geopolitik. Dibandhingake karo ketegangan emosional sing ditampa dening masalah Makedonia ing antarane para elit Bulgaria, elit Serbia sing dominan (lan luwih sithik Kroasia lan Slovenia) ing Kerajaan Yugoslavia nyatakake minat sing luwih sithik babagan masalah kasebut. Karajan Serbia ngowahi minat ekspansionis ing sisih kidul (wilayah kanthi sawetara etnis Serbia) mung sawise Krisis Bosnia
lan ing wedi saka encirclement antarane luwih kuat Austria-Hungary lan Bulgaria. Ing jaman Yugoslavia sisih kidul negara kasebut dikenal minangka Vardar Banovina.