Tanah iki dikuwasani minangka mandat Kekaisaran Inggris saka taun 1920 nganti 1948, sawise diterusake dening Ottoman ing pungkasan Perang Dunia Pertama. Perang Donya II ndadèkaké mandat iki dibom banget. Sawise Inggris setuju nyedhiyakake senjata lan mbentuk Brigade Yahudi ing taun 1944, wong-wong Yahudi Yishuv resmi mlebu konflik ing sisih sekutu. Ing pungkasan perang, ing tengah-tengah ketegangan sing saya tambah karo Inggris sing kesel karo konflik, Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB), sing kepengin nyenengake faksi Arab lan Yahudi, ngetrapake Rencana Partisi kanggo Palestina ing taun 1947 sing nyaranake nggawe negara Arab lan Yahudi sing independen, lan Yerusalem internasional. Rencana kasebut ditampa dening Badan Yahudi nanging ditolak dening pimpinan Arab. Ing taun sabanjure, Badan Yahudi ngumumake kamardikan Negara Israel, lan Perang Arab-Israel 1948 sabanjure ndeleng Israel ngadegake sebagian besar wilayah Mandat sadurunge, dene Tepi Kulon lan Gaza dianakake negara-negara Arab tetanggan. Israel wiwit perang pirang-pirang perang karo negara-negara Arab, lan wiwit Perang Enem Dina ing wulan Juni 1967 sing dikuwasani wilayah sing dikuwasani kalebu Tepi Kulon, Dataran Tinggi Golan lan Jalur Gaza (isih dianggep dikuwasani sawise 2005 disengagement
, sanajan sawetara ahli hukum mbantah klaim iki). Undhang-undhang sing sabanjure nyebabake aplikasi lengkap ukum Israel ing Dataran Tinggi Golan lan Yerusalem Wétan, uga aplikasi parsial ing Tepi Kulon liwat "pipelining" menyang pemukiman Israel. Israèl nguwasani meh rong pertiga saka Tepi Kulon lan ngontrol sebagean liwat 165 kantong Palestina; pendhudhukan Israel saka wilayah Palestina dianggep internasional minangka pendhudhukan militer paling dawa ing donya ing jaman modern. Upaya kanggo ngrampungake konflik Israel-Palestina durung nyebabake kesepakatan perdamaian pungkasan, dene Israel wis nandatangani perjanjian perdamaian karo Mesir lan Yordania.