Rampungake ukara ing ngisor iki: Tibet ana ing sangisoré pamaréntahan Dinasti Qing saka China ing 1720 sawise Qing
ngusir pasukan Dzungar Khanate. Nanging ing pungkasan abad kaping 19, panguwasa Tionghoa ing Tibet ora luwih saka simbolis. Sawisé Revolusi Xinhai ing taun 1911 <unk> 1912, milisi Tibet ngluncuraké serangan kejutan marang garnisun Qing sing ditugasake ing Tibet sawise kerusuhan Xinhai Lhasa. Sawisé runtuh dinasti Qing ing taun 1912, para pejabat Qing ing Lhasa banjur kepeksa mlebu "Perjanjian Tiga Titik" kanggo nyerah lan ngusir pasukan Qing ing Tibet tengah. Ing wiwitan taun 1912, Pamrentah Republik China ngganti dinasti Qing minangka pamrentah China lan republik anyar negesake kedaulatan ing kabeh wilayah dinasti sadurunge, sing kalebu 22 provinsi Tiongkok, Tibet lan Mongolia njaba. Klaim iki diwenehake ing Edict Imperial of the Abdication of the Qing Kaisar sing ditandatangani dening Empress Dowager Longyu atas jenenge Kaisar Xuantong sing umur enem taun: "... integritas teritorial sing terus-terusan saka limang balapan, Manchu, Han, Mongol, Hui, lan Tibet dadi siji Republik China sing gedhe" (...). Konstitusi Sementara Republik China sing diadopsi ing taun 1912 khusus netepake wilayah tapel wates republik anyar, kalebu Tibet, minangka bagean integral saka negara kasebut.