Rampungake ukara ing ngisor iki: Saka 1983 nganti 1993, Arafat adhedhasar ing Tunisia, lan wiwit ngowahi pendekatan saka konflik terbuka karo wong Israel menyang negosiasi. Ing taun 1988, dheweke ngakoni hak Israel kanggo ana lan ngupayakake solusi rong negara kanggo konflik Israel-Palestina. Ing taun 1994 dhèwèké bali menyang Palestina, manggon ing Kutha Gaza lan mromosikaké pamaréntahan dhiri kanggo wilayah Palestina. Panjenenganipun ndhèrèk negosiasi kaliyan pamaréntah Israèl kanggé mungkasi konflik antawisipun kaliyan PLO. Iki kalebu
Konferensi Madrid 1991, Perjanjian Oslo 1993 lan KTT Camp David 2000. Ing taun 1994, Arafat nampa Bebungah Nobel Perdamaian, bebarengan karo Yitzhak Rabin lan Shimon Peres, kanggo negosiasi ing Oslo. Nalika semana, dhukungan Fatah ing antarane wong Palestina mudhun kanthi tuwuhing Hamas lan saingan militan liyane. Ing pungkasan taun 2004, sawise diwatesi ing kompleks Ramallah luwih saka rong taun dening tentara Israel, Arafat tiba ing koma lan tilar donya. Nalika panyebab sedane Arafat tetep dadi subyek spekulasi, investigasi dening tim Rusia lan Prancis nemtokake ora ana dolanan sing salah.