Rampungake ukara ing ngisor iki: Jerman netepake administrasi ing Gubernur Wilhelm Solf ing taun 1900, sing nggunakake pimpinan tradisional kanggo ngetrapake kabijakan. Panjenenganipun nunjuk Mataafa Iosefo minangka kepala utama lan nyipta dewan penasihat bipartisan sing digawe saka kepala loro garis kerajaan lan kepala distrik kanggo menehi pandhuan babagan kabijakan. Miturut syarat-syarat Undhang-undhang Kolonial Jerman taun 1888, koloni-koloni Jerman ora dadi bagean saka serikat federal, nanging uga ora dianggep manca. Mula, hukum-hukum sing ditrapake kanggo koloni kasebut kadang-kadang dianggep warga minangka warga negara lan ing wektu liyane minangka wong asing. Subyek pribumi ing koloni ora dianggep Jerman, nanging diidini dadi warga negara. Naturalisasi mbutuhake sepuluh taun manggon ing wilayah kasebut lan bukti kerja mandiri. Iki kanthi otomatis diwenehake marang kabeh anggota kulawarga, tegese bocah lan garwa asale saka kewarganegaraan bojone. Undhang-undhang Kewarganegaraan taun 1913 ngowahi dhasar kanggo entuk kewarganegaraan Jerman saka domicile menyang patrilineality, nanging ora ngganti kewarganegaraan turunan. Nalika Perang Donya I pecah, ing taun 1914, Pasukan Ekspedisi Samoa mlebu lan
Samoa Jerman sing dikuwasani. Gubernur Jerman nyerah lan administrasi militer diadegake dening Selandia Baru.