Tulis terus kanggo paragraf iki - Perbudakan ing Haiti diwiwiti sawise tekane Christopher Columbus ing pulau kasebut ing taun 1492 karo penjajah Eropa sing ngetutake saka Portugal, Spanyol lan Prancis. Praktek iki ngrusak populasi asli. Sawisé wong-wong Taino pribumi sing wis mèh mati amarga dipeksa kerja, penyakit, lan perang, wong Spanyol, kanthi saran saka imam Katolik Bartolomé de las Casas lan berkah saka greja Katolik, wiwit melu kanthi serius ing 1600 sing diculik lan dipeksa kerja budak Afrika. Sajrone periode kolonial Prancis wiwit taun 1625, ekonomi Haiti (saiki dikenal minangka Saint-Domingue) adhedhasar perbudakan, lan praktik kasebut dianggep paling kejem ing donya. Revolusi Haiti taun 1804, siji-sijine pemberontakan budak sing sukses ing sejarah manungsa, nyebabake pungkasan perbudakan ora mung ing Saint-Domingue, nanging ing kabeh koloni Prancis. Nanging, pambrontakan iki mung nduweni peran marginal ing sejarah Portugis lan Spanyol Amerika. Kajaba iku, pemberontakan ing Haiti iki sing bisa dilacak perjuangan kanggo kamardikan ing Amerika Latin. Nanging, sawetara pimpinan Haiti sawise revolusi nggunakake tenaga kerja paksa, percaya yen ekonomi gaya perkebunan minangka siji-sijine cara kanggo Haiti sukses, lan mbangun benteng kanggo nglindhungi serangan saka Prancis. Sajrone pendhudhukan AS
antarané taun 1915 lan 1934, militèr AS meksa wong-wong Haiti kanggo kerja mbangun dalan kanggo pertahanan nglawan pejuang perlawanan Haiti.