Rampungake ukara ing ngisor iki: Nalika pra-dreadnought diadopsi ing saindenging jagad, ora ana bentrokan antarane pra-dreadnought battleships nganti pungkasan periode dominasi. Perang Sino-Jepang Pertama ing taun 1894-95 mengaruhi pangembangan pra-dreadnought, nanging iki minangka bentrokan antarane kapal perang Tiongkok lan armada Jepang sing umume kalebu kapal penjelajah. Perang Spanyol-Amerika taun 1898 uga ora cocog, kanthi armada pra-dreadnought Amerika nyerang baterai pantai Spanyol ing San Juan lan banjur skuadron kapal penjelajah lapis baja lan kapal perusak Spanyol ing Pertempuran Santiago de Cuba. Ora nganti Perang Russo-Jepang taun 1904-1905 pra-dreadnoughts melu ing tingkat sing padha. Iki kedadeyan ing telung pertempuran: kemenangan taktis Rusia sajrone Pertempuran Port Arthur tanggal 8-9 Februari 1904,
Pertempuran Segara Kuning tanggal 10 Agustus 1904, lan kamenangan Jepang ing Pertempuran Tsushima tanggal 27 Mei 1905. Pertempuran iki ngrusak teori sing ana babagan carane pertempuran laut bakal gelut, amarga armada wiwit nembak siji liyane ing jarak sing luwih gedhe tinimbang sadurunge; arsitek angkatan laut nyadari yen geni plunging (granat eksplosif sing tiba ing target utamane saka ndhuwur, tinimbang saka lintasan sing cedhak karo horisontal) minangka ancaman sing luwih gedhe tinimbang sing dipikirake.