Rampungake ukara ing ngisor iki: Nanging, sanajan para penonton saiki bisa ndeleng para pemain ing wayah wengi, dheweke isih nandhang masalah amarga ora bisa ndeleng sing disebabake dening pilar sing ndhukung atap. Kanthi Piala Dunia FIFA 1966 kanthi cepet nyedhaki, ing stadion kasebut bakal dadi tuan rumah telung pertandingan klompok, iki nyebabake direktur United kanggo ngrancang maneh United Road (lor). Pilar-pilar atap lawas diganti ing taun 1965 kanthi gaya cantilever modern ing ndhuwur atap, saéngga saben penonton bisa ndeleng kanthi tanpa alangan, nalika uga ditambahi kanggo nampung 20.000 penonton (10.000 lungguh lan 10.000 ngadeg ing ngarep) kanthi biaya £ 350.000. Arsitek stand anyar, Mather lan Nutter (saiki Atherden Fuller), nyusun organisasi stand kasebut kanthi teras ing sisih ngarep, papan lungguh sing luwih gedhe ing sisih mburi, lan kothak pribadi pertama ing lapangan bal-balan Inggris. Stand wétan <unk> siji-sijine sing ora ditutupi <unk> dikembangake kanthi gaya sing padha ing taun 1973. Kanthi rong tribun pisanan diowahi dadi cantilever, pamilik klub ngrancang rencana jangka panjang kanggo nindakake sing padha karo rong tribun liyane lan ngowahi stadion dadi arena kaya mangkuk. Usaha kasebut bakal nambah swasana ing njero lapangan kanthi ngemot swara wong akeh lan fokus ing lapangan, ing ngendi para pemain bakal ngrasakake efek penuh saka akeh kapasitas. Sauntara iku, stadion iki dadi tuan rumah Final Piala FA sing kaping telu, dadi tuan rumah 62.078 penonton kanggo ulangan final 1970 antara Chelsea lan Leeds United; Chelsea menang pertandingan 2 × 1. Lapangan iki uga dadi tuan rumah babak kapindho
Piala Intercontinental 1968, sing ndeleng Estudiantes de La Plata menang piala kasebut sawise undian 1 × 1. Taun 1970-an nyumurupi paningkatan hooliganisme bal-balan ing Inggris, lan insiden mbuwang piso ing taun 1971 meksa klub kasebut nggawe pager perimeter pertama ing negara kasebut, mbatesi para penggemar saka lapangan Old Trafford.