Friedman uga dikenal amarga karyane babagan fungsi konsumsi, hipotesis penghasilan permanen (1957), sing diarani Friedman dhewe minangka karya ilmiah sing paling apik. Karya iki negesake manawa konsumen rasional bakal nglampahi jumlah proporsional saka apa sing dianggep minangka penghasilan permanen. Keuntungan sing ora dikarepake biasane bakal disimpen. Pengurangan pajak uga, amarga konsumen rasional bakal prédhiksi manawa pajak kudu mundhak mengko kanggo ngimbangi keuangan umum. Kontribusi penting liyane kalebu kritik kurva Phillips lan konsep tingkat pengangguran alami (1968). Kritik iki ngubungake jenenge, bebarengan karo Edmund Phelps, kanthi wawasan manawa pamrentah sing nggawa inflasi sing luwih gedhe ora bisa nyuda pengangguran kanthi permanen. Pengangguran bisa uga luwih murah, yen inflasi dadi kejutan, nanging ing wektu sing suwe pengangguran bakal ditemtokake dening pasar lan ketidaksempurane pasar. Pitakon: Sapa sing nggawe hipotesis penghasilan paling apik? Pitakon Friedman: Sapa sing nggawe hipotesis penghasilan paling apik?
Friedman