Kontak antarane wong Eropa lan Mongol diwiwiti udakara taun 1220, kanthi pesen occasional saka papa lan raja-raja Eropa menyang pimpinan Mongol kayata Khan Agung, lan mengko menyang Ilkhans ing Persia sing dikuasai Mongol. Komunikasi cenderung ngetutake pola sing terus-terusan: wong Eropa njaluk wong Mongol ngowahi dadi Kristen Kulon, dene wong Mongol nanggapi kanthi panjaluk tundhuk lan upeti. Wong Mongol wis ngrebut akeh bangsa Kristen lan Muslim nalika maju ing saindenging Asia, lan sawise ngrusak Nizaris Alamut lan dinasti Abbasid lan Ayyubid Muslim, kanggo sawetara generasi sabanjure nglawan kekuwatan Islam sing isih ana ing wilayah kasebut, Mamluk Mesir. Hethum I, raja bangsa Kristen Armenia Cilicia, wis nyerah marang Mongol ing taun 1247, lan nyengkuyung para raja liyane supaya melu aliansi Kristen-Mongol, nanging mung bisa ngyakinake mantune, Pangeran Bohemond VI saka negara Salib Antiokhia, sing nyerah ing taun 1260. Pimpinan Kristen liyane kayata Perang Salib Acre luwih ora percaya karo wong-wong Mongol, nganggep dheweke minangka ancaman sing paling penting ing wilayah kasebut. Baron saka Acre banjur melu aliansi pasif sing ora biasa karo Mamluk Muslim, saéngga pasukan Mesir maju tanpa perlawanan liwat wilayah Salib kanggo melu lan ngalahake wong Mongol ing Pertempuran Ain Jalut sing penting
ing taun 1260.