Tulis terus kanggo paragraf iki - Minangka krisis
ing Pakistan Wétan maju, sawisé campur tangan déning India, para perwira militèr paling dhuwur duwé kontrol penuh saka urusan militèr lan negara. Nalika ora ana mekanisme staf gabungan, rencana pertahanan lan eksekusi operasi diawasi dening saben interservice sing mengaruhi kinerja sakabèhé angkatan bersenjata. Koordinasi antarane saben inter-layanan dadi saya angel. Ing sawijining tesis sing ditulis dening Pervez Cheema, perang taun 1971 ditindakake "tanpa tujuan lan tanpa koordinasi antarane upaya sipil lan angkatan bersenjata, lan antarane papat layanan pertempuran: Tentara, Angkatan Laut lan Angkatan Udara". Salajengipun, panalitèn fédheral ugi nyathet bilih para militèr paling inggil sampun mbedakaken Angkatan Darat, Angkatan Laut lan Angkatan Udara. ing pundi, boten wonten ingkang dipunagem ing kapercayan, lan upaya gabungan boten dipunsengkuyung ing tingkat perencanaan utawi operasional, lan ugi dipunwatesi amargi boten sarujuk nalika Perang Indo-Pakistan taun 1971. Amarga kurang komunikasi lengkap lan komprehensif, saben layanan nyalahake liyane kanggo kegagalan operasional.