Rampungake ukara ing ngisor iki: Nalika perang saya maju, Pertempuran Inggris berkembang saka perjuangan kanggo supremasi udara dadi pemboman strategis lan udara ing London, Coventry lan kutha-kutha Inggris liyane. Minangka balesan kanggo iki, Inggris mbangun Komando Bomber RAF, sing bisa ngirim pirang-pirang ewu ton bom menyang target siji, sanajan ana korban bomber awal sing gedhe ing taun 1940. Pasukan pengebom banjur dikendhaleni dening Arthur Travers Harris ing upaya kanggo ngrusak moral Jerman lan entuk pasrah sing diprediksi Douhet 15 taun sadurunge. Amérika Sarékat gabung ing perang lan USAAF banget ngiyataken kampanye, nggawa ing Angkatan Udhara Wolu menyang Teater Eropah. Akèh kutha, gedhé lan cilik, sakjané dirusak déning pemboman Sekutu. Köln, Berlin,
Hamburg lan Dresden kalebu sing paling misuwur, loro sing pungkasan ngembangake badai geni. Buku W. G. Sebald, "On the Natural History of Destruction", komentar babagan pemboman karpet kutha-kutha Jerman lan takon kenapa ora duwe peran sing luwih gedhe ing kesadaran nasional Jerman, lan kenapa meh ora ana penulis Jerman sing nulis babagan acara kasebut. Senadyan ora ana jangkoan sastra, gaya film, film reruntuhan, dijupuk ing antarane reruntuhan kutha lan nggambarake urip sing angel kanggo mbangun kutha-kutha sing rusak, dikembangake ing taun-taun sawise pungkasan Perang Dunia II.