Nalika gabung karo Kadipaten Rawa menyang Kerajaan Polandia minangka fief sing bali ing taun 1462, Rawa Voivodeship didegake, sing uga dadi bagean saka Provinsi Polandia Raya sing luwih gedhe saka Mahkota Polandia. Głowno kalebu ing voivodeship kasebut nganti taun 1793 utawa Partisi Polandia kaping pindho. Ing taun 1504 ana geni sing ngrusak bagean gedhe saka kutha kasebut, mula Raja Alexander Jagiellon nundha pajak kanggo pedunung sajrone sepuluh taun. Ing taun 1522 geni kapindho nyerang lan Raja Sigismund I the Old menehi penundaan pajak 10 taun maneh. Merga Banjir Gedhé
lan pambrontakan ing Jerzy Sebastian Lubomirski, populasi mudhun banget, lan ing taun 1676, mung ana 74 wong sing manggon ing Głowno, nanging ing pamrentahan Raja John III Sobieski, populasi kutha pulih. Sajrone Perang Lor Gedhe, kutha lan greja dirampok dening pasukan Saxon lan Swedia, kalebu nginep sing cendhak nanging ngrusak dening raja Charles XI saka Swedia lan pasukan sing dipasang ing taun 1704, direkam dening pendeta paroki greja Saint Jacob. Akibaté, ing taun 1710, ana epidemi, mateni warga saka bangsawan lokal menyang wong kutha, lan kutha kasebut meh rampung. Pungkasane kutha kasebut didol menyang Baltazar Ciecierski, stolnik Drohiczyn. Sawisé taun 1730-an lan mbokmenawa luwih cedhak karo 1750, pemilik anyar wiwit manggonake wong-wong Yahudi ing kana, supaya bisa ngasilake penghasilan saka industri tekstil. Ing taun 1741, Raja Augustus III saka Polandia menehi hak istimewa pasar menyang kutha Ciecierski, saéngga kutha kasebut bisa nganakake patang pameran tahunan sajrone setaun kalender. Ing taun 1775 ana 60 rumah tangga sing mbayar pajak ing kutha kasebut.