Tulis terus kanggo paragraf iki - Pakta Sirima-Shastri taun 1964 lan perjanjian tambahan Indira-Sirimavo taun 1974 mbukak dalan kanggo mulihake 600,000 wong sing asale saka India menyang India. Liyane 375.000 wong ditampa minangka warga negara Sri Lanka, sing nggawe dheweke mlebu politik. Perjanjian repatriasi iki minangka pengumuman karusakan komunitas iki, sing wis berkembang dadi klompok komposit kanthi budaya sing beda. Ing taun 1950-an lan 1960-an komunitas iki nuntut pendhidhikan lan pangenalan budaya khas. Iki nyebabake munculé kesadaran komunitas lan pengrajin komunitas sing beda. Kelas menengah sing berpendidikan kalebu guru, serikat pekerja lan profesional liyane wiwit katon. Ana kampanye sing kuat kanggo perbaikan sosial lan fasilitas pendhidhikan sing luwih akeh. Ana semangat perlawanan sing saya gedhe. Wong-wong ngrusak paspor India lan ora gelem menyang India. Repatriasi ditolak. Pendapat internasional ditliti babagan nyuda hak-hak kewarganegaraan. Wong-wong perkebunan sing ora gelem ninggalake, mlarat, tanah sing didegake. Padha disiapake kanggo fraternise ing Sinhalese lan nampa pimpinan Sri Lanka ing gerakan serikat buruh. Ing pemilihan umum taun 1977, dheweke bisa milih 11 calon. Iki mbantu munculé wong-wong perkebunan minangka pasukan politik, nanging padha ngadhepi kekerasan komunal ing taun 1977, 1983
lan ing taun 2000. Ing taun 1984-85, kanggo mungkasi campur tangan India ing urusan Sri Lanka, pamrentah UNP menehi hak kewarganegaraan kanggo kabeh wong sing ora duwe kewarganegaraan. Almarhum Savumiamoorthy Thondaman dadi instrumental kanggo nggunakake kekuwatan elektoral iki kanggo ningkatake kahanan sosial ekonomi wong Tamil ing Hill Country. Kahanan wong-wong sing bali menyang India ora apik.