Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Dinasti Ming awal (Chinese; pinyin: Míng, 1368<unk>1644) uga nyoba nggunakake mata uang kertas ing wiwitan periode penyatuan maneh. Mata uang iki uga ngalami inflasi sing cepet lan masalah kasebut ditanggepi ing taun 1450 sanajan cathetan tetep ana ing sirkulasi nganti taun 1573. Iku mung ing taun pungkasan saka Dinasti Ming nalika Li Zicheng ngancam Beijing ing 1643 lan 1645 sing printing njupuk Panggonan maneh. Kanggo umume Ming China duwe sistem mata uang pribadi kanggo kabeh transaksi penting. Perak, sing mili saka jaban rangkah, wiwit digunakake minangka mata uang ing Provinsi Guangdong ing sisih kidul, ing kana nyebar menyang wilayah Yangzi ngisor ing taun 1423 nalika dadi tender legal kanggo mbayar pajak. Pajeg provinsi kudu dikirim menyang ibukutha kanthi perak sawise 1465, produsen uyah kudu mbayar perak wiwit 1475 lan pengecualian corvée kudu dibayar nganggo perak wiwit 1485. Panjaluk Cina kanggo perak ditemokake dening impor Spanyol saka Amerika, utamane Potosí ing Peru lan Meksiko, sawise Spanyol mapan ing Manila ing taun 1571. Iki sirkulasi minangka dolar Spanyol sing dicithak kadhangkala dicithak nganggo karakter Cina sing dikenal minangka "tanda chop" sing nuduhake manawa wis diverifikasi dening pedagang lan ditemtokake asli. Perak Spanyol uga sirkulasi ing ingots (dikenal minangka sycee utawa yuanbao) sing bobote nominal liang (udakara 36 gram) sanajan kemurnian lan bobot beda-beda gumantung saka wilayah. Liang asring diarani wong Eropa kanthi istilah Melayu tael. Koin yuan Cina pisanan duwe spesifikasi sing padha karo dolar Spanyol, sing nyebabake ekuivalen terus ing sawetara aspek antarane jeneng "yuan" lan "dolar" ing basa Cina.  Pitakonan: Apa sing digunakké prodhuk uyah kanggo mbayar?
pérak