Ing taun 1920-an, Michael Heidelberger lan Oswald Avery nliti manawa antigen bisa diasilake dening antibodi lan nuduhake manawa antibodi digawe saka protein. Properti biokimia interaksi antigen-antibodi-ikatan iki ditliti kanthi luwih rinci ing pungkasan taun 1930-an dening John Marrack. Kemajuan utama sabanjure yaiku ing taun 1940-an, nalika Linus Pauling ngonfirmasi teori kunci lan kunci sing diusulake dening Ehrlich kanthi nuduhake manawa interaksi antarane antibodi lan antigen luwih gumantung karo bentuk tinimbang komposisi kimia. Ing taun 1948, Astrid Fagreaus nemokake manawa sel B, ing bentuk sel plasma, tanggung jawab kanggo ngasilake antibodi. Karya liyane fokus ing karakterisasi struktur protein antibodi.
karakterisasi struktur protein antibodi.