Tulis kelanjutan kanggo paragraf iki - Damascus tiba
ing wulan September 634 lan Emesa tiba ing wulan Maret 635. Ing taun 635, Kaisar Heraclius sukses bersekutu karo Kaisar Persia Sassanid Yazdegerd III ing panjaluk Yazdegerd III kanggo ngremuk kekuwatan Muslim. Rencana sing dikoordinasi kanthi apik disepakati kanggo ngluncurake serangan balik sing gedhe banget tumrap umat Islam ing Irak lan Suriah sekaligus supaya umat Islam, amarga tekanan sing disebabake bisa mundur maneh menyang Arab, ing kana bisa ditangani kanthi rinci mengko, kanthi nyerang utawa kanthi blokade ekonomi lan perdagangan. Khalifah Umar kasil ngrampungake aliansi kasebut kanthi nggunakake taktik tekanan ing ngarep Bizantium lan taktik ngapusi ing ngarep Persia lan melu Yazdegerd III ing negosiasi, iki nggawe aliansi lan rencana sing bisa dadi keputusan sing ora bisa ditindakake. Pasukan Bizantium dikalahake kanthi nyata ing Pertempuran Yarmouk sing ditindakake ing wulan Agustus 636, tentara Persia dikalahake ing Pertempuran Qadisiyyah telung wulan mengko ing wulan November 636. Kamenangan Muslim kanthi tepat mungkasi pamrentahan Bizantium ing sisih kidul Anatolia, lan Yerusalem tiba ing wulan April 637 sawise dikepung suwe, Umar kanthi pribadi teka kanggo nampa kunci kutha kasebut dening patriark Ortodoks Yunani, Sophronius, lan diundang kanggo ndedonga ing Greja Sepulchre Suci. Umar milih kanggo ndedonga sawetara jarak saka Gréja, supaya ora mbebayani status minangka candhi Kristen. Limapuluh lima taun sabanjure, Masjid Omar dibangun ing papan sing dheweke ndedonga. Sawisé Yerusalem dikalahaké, Umar ngijinké wong Yahudi kanggo nglakoni agamané kanthi bébas lan manggon ing Yerusalem. ("Deleng: Prajanjian Umar I")