Tulis terus kanggo paragraf iki - Wates kidul antarane Transjordan lan Arab dianggep strategis kanggo Transjordan supaya ora ana ing daratan, kanthi akses sing dituju menyang segara liwat Pelabuhan Aqaba. Wilayah kidul Ma'an-Aqaba, wilayah gedhe kanthi pedunung cilik mung 10.000, dikelola dening OETA Wétan (banjur Kerajaan Arab Suriah, lan banjur Transjordan Mandatory) lan diklaim dening Kerajaan Hejaz. Ing OETA Wétan, Faisal wis milih kaymakam (utawa sub-gubernur) ing Ma'an, dene kaymakam ing Aqaba, sing "ora nggatekake Husein ing Mekah lan Feisal ing Damsyik kanthi impunitas" wis diprentah dening Hussein kanggo ngluwihi kekuwatane menyang Ma'an. Perselisihan teknis iki ora nyebabake perjuangan terbuka, lan Kerajaan Hejaz bakal ngontrol de facto sawise administrasi Faisal dikalahake dening Prancis. Sawisé penaklukan Hejaz taun 1924-1925
, tentara Hussein mlayu menyang wilayah Ma'an, sing banjur resmi diumumake minangka diilangi dening Transjordan Abdullah. Ibn Saud kanthi pribadi setuju kanggo ngurmati posisi iki ing ijol-ijolan surat nalika Perjanjian Jeddah taun 1927.