Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Korélasi ilusi yaiku kecenderungan kanggo ndeleng korelasi sing ora ana ing sakumpulan data. Kecenderungan iki pisanan ditampilake ing serangkaian eksperimen ing pungkasan taun 1960-an. Ing salah sawijining eksperimen, para peserta maca serangkaian studi kasus psikiatri, kalebu tanggapan kanggo tes tinta Rorschach. Para peserta nglaporake manawa pria homoseksual ing set kasebut luwih cenderung nglaporake ndeleng bokong, anus utawa tokoh sing ambigu seksual ing noda tinta. Kasunyatane, studi kasus fiksi wis dibangun supaya wong lanang homoseksual ora luwih cenderung nglaporake citra iki utawa, ing salah sawijining versi eksperimen, kurang cenderung nglaporake tinimbang wong lanang heteroseksual. Ing sawijining survey, klompok psikoanalis sing berpengalaman nglaporake asosiasi ilusi sing padha karo homoseksualitas. Panaliten liyane nyathet gejala sing dialami pasien arthritis, bebarengan karo kahanan cuaca sajrone 15 wulan. Meh kabeh pasien nglaporake yen rasa lara kasebut ana gandhengane karo kahanan cuaca, sanajan korelasi nyata yaiku nol. Efek iki minangka jinis interpretasi bias, amarga bukti sing ora netral utawa ora apik diinterpretasikake kanggo ndhukung kapercayan sing ana. Iki uga ana gandhengane karo bias ing prilaku tes hipotesis. Nalika ngadili manawa rong acara, kayata penyakit lan cuaca ala, ana gandhengane, masarakat gumantung banget karo jumlah kasus positif-positif: ing conto iki, kasus nyeri lan cuaca ala. Dheweke menehi perhatian sing relatif sithik kanggo jinis pengamatan liyane (ora ana rasa lara lan / utawa cuaca sing apik). Iki padha karo gumantung ing tes positif ing tes hipotesis. Iki uga bisa nggambarake memori selektif, amarga wong bisa uga duwe rasa yen rong acara ana gandhengane amarga luwih gampang ngelingi wektu nalika kedadeyan bebarengan.  Pitakonan: Kapan eksperimen-percobaan kuwi kelakon?
pungkasan taun 1960-an