Tulis terus kanggo paragraf iki - Walikota Paris, Jean Sylvain Bailly, kepeksa ngumumake kahanan darurat sawise Danton lan para pendukung kumpul ing Champ de Mars. Wiwitane kasebar, dheweke bali tanggal 17 Juli 1791, nglumpukake souvenir, spanduk, lan gendera. Nanging, Garda Nasional uga bali, lan sawise njupuk tembakan peringatan, wong akeh mbuwang watu marang para prajurit. Njupuk iki minangka tandha permusuhan, Bailly mrentahake pasukane kanggo mbukak geni, senadyan upaya Lafayette kanggo njaga perdamaian ing antarane loro-lorone. Pembantaian sing disebabake
iku getih, karo rolas mati utawa tatu. Wong-wong sing slamet cepet-cepet pisah. Sawetara minggu sabanjure, Louis XVI lan Majelis Nasional ngumumake perang marang kekuwatan gedhe ing Eropa, nanging Robespierre ngerti manawa kampanye kasebut bakal dadi bencana. Pasukan Prancis mlaku ing tapel wates Belgia, nanging cepet dimusnahake dening pasukan Prusia lan Austria. Jean-Paul Marat nuntut supaya "sepuluh ewu kepala kudu tiba ing Prancis". Adipati Brunswick ngetokake proklamasi sing nuntut supaya Prancis nyerah, utawa dheweke bakal "ngobong Paris menyang lemah". Panggilan liyane kanggo tumindak diwenehake ing Majelis Nasional, kanthi Robespierre maneh yakin manawa kampanye sabanjure bakal dadi bencana. Nalika prajurit Prancis mlaku menyang ngarep, dheweke diwenehi pasokan ing kutha-kutha sing mlebu.