Rampungake ukara ing ngisor iki: Nalika ing Prancis, Diana nyunting majalah budaya fasis "The European" suwene nem taun, lan kanggo majalah iki dheweke dhewe kadang nyumbang bahan. Dheweke nyedhiyakake artikel, ulasan buku, lan entri diary biasa. Akeh kontribusi dheweke diterbitake maneh ing taun 2008 ing "The Pursuit of Laughter". Ing taun 1965, dheweke ditugasake nulis kolom reguler "Surat-surat saka Paris" kanggo "Tatler". Dheweke khusus kanggo mriksa akun otobiografi lan biografi uga novel sesekali. Biasane dheweke bakal menehi komentar babagan pengalaman lan kawruh babagan subyek buku sing ditinjau. Dheweke nulis kanthi rutin kanggo "Books and Bookmen" lan review taun 1980 babagan biografi Magda Goebbels narik kawigaten Christopher Hitchens. Hitchens ora setuju karo wacana sing ditulis Diana: "Kabeh wong ngerti pungkasane tragis. Nalika wong Rusia ngubengi Berlin, Goebbels tanpa rasa lara mateni anak-anake lan banjur awake dhewe. Bocah-bocah sing tiwas diterangake dening wong-wong sing ndeleng dheweke katon 'turu kanthi tentrem'. Wong-wong sing ngukum iki nggegirisi,
Masada-kaya tumindak kudu nimbang alternatif ngadhepi Magda bingung. " Hitchens negesake manawa "New Statesman" nerbitake editorial sing ngukum trope Masada. Nalika umur wolung puluh taun, dheweke dadi kritikus utama kanggo "London Evening Standard" sajrone A. N. Wilson dadi editor sastra pitung taun. Ing taun 1996, sawisé Wilson lunga, penerusé dijaluk dening editor anyar koran kasebut, Max Hastings kanggo mandhegake ulasan Diana. Hastings diduga ujar manawa dheweke ora pengin "Lady Hitler sing getih" ing koran kasebut. Diana lan koran nerusake hubungane sawise pensiun Hastings ing taun 2001.