Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Nalika ora ana obat kanggo asma, gejala biasane bisa nambah. Rencana khusus sing disesuaikan kanggo ngawasi lan ngatur gejala kanthi proaktif kudu digawe. Rencana iki kudu kalebu nyuda paparan alergen, tes kanggo netepake keruwetan gejala, lan panggunaan obat-obatan. Rencana perawatan kudu ditulis lan menehi saran kanggo nyetel perawatan miturut owah-owahan gejala. Perawatan sing paling efektif kanggo asma yaiku ngenali pemicu, kayata asap rokok, kewan, utawa aspirin, lan ngilangi paparan kasebut. Yen nyegah pemicu ora cukup, panggunaan obat dianjurake. Obat-obatan farmasi dipilih adhedhasar, antara liya, keparahan penyakit lan frekuensi gejala. Obat-obatan khusus kanggo asma kanthi wiyar diklasifikasikake dadi kategori tumindak cepet lan tumindak dawa. Bronkodilator dianjurake kanggo relief gejala jangka pendek. Ing wong-wong kanthi serangan occasional, ora perlu obat liyane. Yen ana penyakit sing tetep entheng (luwih saka rong serangan seminggu), kortikosteroid inhalasi dosis rendah utawa alternatif, antagonis leukotriene utawa stabilisator sel mast kanthi lisan dianjurake. Kanggo wong sing kena serangan saben dina, dosis kortikosteroid sing dihirup luwih dhuwur digunakake. Ing exacerbation moderat utawa abot, kortikosteroid kanthi lisan ditambahake menyang perawatan kasebut. Wong sing asma duwe tingkat kuatir lan depresi sing luwih dhuwur. Iki digandhengake karo kontrol asma sing luwih ala. Terapi perilaku kognitif bisa ningkatake kualitas urip, kontrol asma, lan tingkat kuatir ing wong sing asma.  Pitakonan: Apa sing bisa disaranake dokter kanggo mbantu wong sing lara asma?
nyuda paparan alergen, tes kanggo netepake keruwetan gejala, lan panggunaan obat