Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing sisih liya, sejarawan M. A. Shaban nganggep kampanye kasebut minangka "sukses winates" sing paling apik, lan ngritik perhatian Harun sing "mung siji" kanggo wong Byzantine minangka "upaya sing salah". Miturut Shaban, ora mung wong Byzantine ora duwe kemampuan nyata (utawa niat) kanggo ngancam serius Khalifah, nanging drive rekrutmen Harun nyebabake arus tentara wétan saka Khurasan, sing nglawan elit militer tradisional Suriah-Irak lan nggawe celah sing nyumbang kanggo
Fitna kaping papat, perang sipil Abbasid sing pecah sawise matine Harun. Konflik iki, antarane putra Harun al-Amin () lan al-Ma'mun (), tegese Khalifah Abbasid ora bisa ngeksploitasi pembalikan Bizantium ing Balkan. Pancen, kampanye 806 lan serangan sing ora efektif ing taun 807 minangka ekspedisi Abbasid pungkasan sing paling gedhe, diatur kanthi terpusat, nglawan Byzantium luwih saka rong puluh taun. Serangan-serangan sing diisolasi lan serangan-serangan terus ing daratan uga ing segara, lan, tanpa gumantung karo Abbasid, pimpinan Muslim lokal ngrebut Kreta lan miwiti penaklukan Sisilia ing taun 820-an. Nanging, operasi skala gedhe ing tapel wates tanah ing Asia Kecil sisih wétan ing antarane rong kekaisaran diwiwiti maneh mung sawise mlebu Kaisar Theophilos (), sing konfrontasi karo khalifah al-Ma'mun lan al-Mu'tasim (), pungkasane nyebabake invasi gedhe dening al-Ma'mun ing taun 830-833, lan Sack of Amorium dening al-Mu'tasim ing taun 838.