Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Angka Mesir kuna yaiku basis 10. Wong-wong kuwi nggunakké hieroglif kanggo nggambar angka lan ora nggunakké posisi. Ing taun 1770 SM, wong Mesir duwe simbol kanggo nol ing teks akuntansi. Simbol nfr, tegesé éndah, uga dipigunakaké kanggo nuduhaké tingkat dhasar ing gambar makam lan piramida lan jarak diukur relatif karo garis dhasar minangka ndhuwur utawa ngisor garis iki. Ing tengah milenium kaping 2 SM, matematika Babilonia duwé sistem angka posisi sexagesimal sing canggih. Ora ana nilai posisi (utawa nol) dituduhake kanthi spasi ing antarane angka sexagesimal. Ing taun 300 SM, simbol tandha wacan (rong irisan miring) dienggo minangka placeholder ing sistem Babilonia sing padha. Ing sawijining tablet sing ditemokake ing Kish (kira-kira 700 SM), panulis Bêl-bân-aplu nulis nol kanthi telung pancing, tinimbang rong irisan miring. Panggonan Babilonia dudu nol sing bener amarga ora digunakake dhewe. Uga ora dienggo ing pungkasan nomer. Dadi nomer kaya 2 lan 120 (2 × 60), 3 lan 180 (3 × 60), 4 lan 240 (4 × 60), katon padha amarga nomer sing luwih gedhe ora duwe placeholder sexagesimal pungkasan. Mung konteks sing isa mbédakké.  Pitakonan: Apa sing kurang saka angka-angka gedhé iki?
placeholder sexagesimal pungkasan