Rampungake ukara ing ngisor iki: Perbatasan kidul antarane Transjordan lan Arab dianggep strategis kanggo Transjordan supaya ora ana ing daratan, kanthi akses sing dituju menyang segara liwat Pelabuhan Aqaba. Wilayah kidul Ma'an-Aqaba, wilayah gedhe kanthi pedunung mung 10.000, dikelola dening OETA Wétan (mengko Kerajaan Arab Suriah, lan banjur Transjordan Mandatory) lan diklaim dening Kerajaan Hejaz. Ing OETA Wétan, Faisal wis milih "kaymakam" (sub-gubernur) ing Ma'an; "kaymakam" ing Aqaba, sing "ora nggatekake Husein ing Mekah lan Feisal ing Damsyik kanthi impunitas", wis diprentah dening Hussein kanggo ngluwihi kekuwatane menyang Ma'an. Perselisihan teknis iki ora dadi perjuangan terbuka, lan Kerajaan Hejaz bakal ngontrol "de facto" sawise administrasi Faisal dikalahake dening Prancis. Sawisé taun 1924-25
Penaklukan Hejaz dening Saudi, tentara Hussein mlayu menyang wilayah Ma'an (sing banjur diumumake kanthi resmi minangka lampiran dening Transjordan Abdullah). Ibn Saud kanthi pribadi setuju kanggo ngurmati posisi iki ing ijol-ijolan surat nalika Perjanjian Jeddah taun 1927.