Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing wulan November, 1942, Orebaugh dadi konsul ing Konsulat Amerika ing Nice, Vichy Prancis. Ing dhawuhe "Chargé d'Affaires" Amerika Pinkney Tuck, dheweke kanthi cepet nggawe konsulat ing Monaco. Alesan kanggo panyiapan misi diplomatik ing Monaco teka cahya sawetara dina mengko karo
Invasi Sekutu ing Afrika Lor Prancis lan penutupan kanthi cepet misi diplomatik AS ing Vichy Prancis. AS wis ngarep-arep duwe stasiun ngrungokake ing Monaco independen kang konsulat bakal ngawula. Nanging, ora suwe sawise Orenbaugh nyiyapake konsulat Monaco dikuwasani dening pasukan Italia lan dheweke lan staf cilik digawa menyang tahanan Italia. Dheweke banjur dikirim menyang Italia ing ngendi dheweke bakal ijol-ijolan tawanan Sekutu. Nanging sawise Gencatan Senjata Cassibile lan pendhudhukan Jerman ing sisih lor Italia lan pencabutan senjata pasukan Italia non-Fasis, dheweke nemokake awake dhewe ing Republik Sosial Italia sing mungsuh kanthi resiko dadi tawanan Jerman nalika tentara Jerman nyedhaki lokasi penahanan ing Perugia. Piyambakipun milih minggat kanthi pitulung saka kulawarga Italia lokal sing ndhelikake dheweke ing omahé. Nalika dheweke kepepet ing Italia, dheweke mutusake kanggo mbantu gerakan perlawanan Italia lan dadi pimpinan klompok perlawanan sing diarani band Partisan San Faustino. Dhèwèké mèlu akèh aksi ing pagunungan Italia tengah lan kadhangkala mimpin serangan sing wani ing gudang pasokan lan amunisi Fasis Jerman lan Italia. Panjenenganipun lan partisan Italia liyane mlayu menyang papan ndhelik karo personel Sekutu liyane lan pungkasane numpak prau karo sawetara wong Inggris lan Amerika menyang garis Sekutu tanggal 10 Mei 1944. Kanggo Sekutu, dheweke bisa menehi intelijen rinci babagan perlawanan Italia lan pasukan Jerman lan mbantu nggampangake jalur pasokan menyang klompok perlawanan ing mburi garis Poros. Sawise bali menyang Amerika Serikat, dheweke bali menyang Italia sadurunge perang rampung lan dadi konsul ing Florence.