Tulis terus kanggo paragraf iki - Ora nganti wiwitan periode Abbasid yen Tarsus, banjur ana ing reruntuhan, sepisan maneh dikuwasani lan dibentengi maneh, wektu iki minangka titik kuat sing maju ing zona benteng "al-ʿAwāṣim", sing wiwit saka Tarsus sisih lor-wétan nganti Malatya, lan minangka pusat perakitan kanggo ekspedisi nglawan Kekaisaran Byzantine. Upaya pisanan ditindakake dening al-Hasan ibn Qahtaba al-Ta'i ing taun 778/9, nanging kayane ora sukses, lan kutha kasebut ora dibalekake nganti 787/8, dening Abu Sulaym Faraj kanthi prentah saka Khalifah Harun al-Rashid (). 3,000 Khurasanis lan 2,000 wong Siria (saben ewu saka Antiokhia lan al-Massisa) diwenehi omah lan tanah ing kutha benteng anyar. Tarsus katoné dibalekake maneh dening Byzantine ora suwe, ing sawetara titik ing wiwitan abad. Kutha iki mbokmenawa tetep ana ing tangan Bizantium nalika perang sipil Abbasid Fitna Kapapat
, nanging bali menyang kontrol Muslim ing taun 830, nalika Khalifah al-Ma'mun () miwiti maneh kampanye nyerang nglawan Byzantium, nggunakake kutha kasebut minangka basis.