Rampungake ukara ing ngisor iki: Kekalahan India ing Perang Sino-India teka minangka kejutan serius dibandhingake karo aspirasi lan pangenalan global. Permusuhan skala gedhe lan kekalahan militer menehi pukulan sing ngrusak rasa percaya dhiri lan bangga. India kepeksa nguripake sisih kulon kanggo dhukungan militer lan politik. Sawisé konflik karo Tiongkok, India melu rong perang karo Pakistan lan mlebu ing periode ketidakstabilan politik, stagnasi ekonomi, kekurangan pangan lan kahanan sing meh kelaparan. Peran India mudhun ing PBB sing kedadeyan minangka asil saka gambar lan keputusan sing disengaja dening pimpinan politik pasca Nehru kanggo nggunakake profil rendah ing PBB lan mung ngomong babagan kepentingan India sing penting. Owah-owahan ing kawicaksanan iki dileksanakake nalika debat 1965 babagan Kashmir ing Dewan Keamanan nalika Menteri Luar Negeri India Swaran Singh kanthi dramatis metu saka sesi kasebut kanggo nanggepi basa sing ora sopan saka Zulfikar Ali Bhutto, Menteri Luar Negeri Pakistan. Ing bukuné "India's Changing Role in the United Nations" Stanley Kochanek nuduhaké kepriyé 'bilateralisme dadi prinsip pandhuan saka kabijakan luar negeri India', sing ngurangi PBB dadi mung 'arena kanggo njaga kontak kasebut'. Salajengipun dhukungan Uni Soviet dadi luwih penting tinimbang Dewan Keamanan PBB sing alon lan ora bisa diputusake nalika India entuk
kamenangan strategis paling gedhe kanthi ngalahake China ing Perang 1967 lan ngeculake Pakistan dadi loro lan ngukir Bangladesh independen ing taun 1971.