Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Masalah babagan carane nyusun Kongres minangka salah sawijining divisi paling gedhe ing antarane para pendiri nalika Konvensi. Rencana Virginia Edmund Randolph njaluk Kongres bicameral: omah ngisor bakal "saka wong-wong", dipilih langsung dening wong-wong Amerika Serikat lan makili pendapat umum, lan omah ndhuwur sing luwih deliberatif, dipilih dening omah ngisor, sing bakal makili negara-negara individu, lan bakal kurang rentan marang variasi sentimen massa. Omah kasebut diarani omah ngisor, kanthi Senat dadi omah ndhuwur, sanajan Konstitusi Amerika Serikat ora nggunakake istilah kasebut. Persetujuan saka kaloro omah perlu kanggo nglampahi undang-undang. Rencana Virginia narik dhukungan saka delegasi saka negara-negara gedhe kayata Virginia, Massachusetts, lan Pennsylvania, amarga njaluk perwakilan adhedhasar populasi. Nanging, negara-negara cilik luwih seneng karo Rencana New Jersey, sing njaluk Kongres unicameral kanthi perwakilan sing padha kanggo negara-negara kasebut. Pungkasane, Konvensi kasebut tekan Kompromi Connecticut utawa Kompromi Gedhe, miturut salah sawijining omah Kongres (Departemen Perwakilan) bakal menehi perwakilan proporsional karo populasi saben negara, dene sing liyane (Senat) bakal menehi perwakilan sing padha ing antarane negara-negara kasebut. Konstitusi iki diratifikasi dening jumlah negara sing dibutuhake (sembilan saka 13) ing taun 1788, nanging implementasine ditemtokake tanggal 4 Maret 1789. DPR wiwit makarya tanggal 1 April 1789, nalika entuk kuorum kaping pisanan.  Pitakonan: Negara-negara utama apa sing ndhukung Rencana Virginia?
Virginia, Massachusetts, lan Pennsylvania