Tulis kelanjutan kanggo paragraf iki - Ing wulan Juni utawa Juli 1940 Gertrud Isolani lan putriné ana ing antarane wong-wong sing lolos saka Camp Gurs. Dheweke bisa nyambung karo bojone lan kayane wis dadi wong telu sing urip "underground" ing Vichy Prancis. Urip ing njero lemah tegese ora didaftar karo balai kutha kanggo distrik sing ana ing kono. Sajrone rong taun 1940 - 1942, otonomi sing diwatesi dening panguwasa Jerman kanggo pamrentah boneka ing Maréchal Pétain saya suda. Ing wulan November 1942 pasukan Jerman nguwasani Prancis kidul kanthi kuat, sebagéyan minangka tanggepan marang tekane pasukan Amerika
ing Afrika Lor Prancis. Ing wektu iki gendarme Prancis ing kutha-kutha lan, utamane, kutha-kutha gedhe saya akeh diiringi utawa diganti dening petugas Gestapo seragam. 1942 uga dadi taun nalika deportasi Yahudi Jerman ing Prancis diwiwiti kanthi gedhe: laporan anggur sing penting nuduhake manawa sing ditemokake lan dijupuk dikirim nganggo sepur menyang kamp pati Jerman ing sisih wétan. Bebaya kanggo wong Yahudi Jerman (lan pengasingan "politik" Jerman liyane) sing ndhelik ing Prancis kidul saya tambah amarga ana bebaya saka panguwasa kanggo warga Prancis sing nulungi dheweke. Ing tanggal 11 November 1942, karo putriné (saiki wis trauma banget), lan sawise rong upaya gagal nyebrang wates, Ursula Isolani sukses nyebrang wates menyang Swiss. Sumber umume meneng babagan papan dununge lan kegiyatan Isolani ing antarane dheweke uwal saka Camp Gurs lan tekane ing Swiss, lan meneng kasebut ngluwihi modalitas uwal saka Prancis sing dikuwasani. Ing taun 1969, Isolani ngandhani sawijining interviewer yen dheweke slamet amarga "kebetulan sing begja, licik, lan, sing paling penting, amarga bantuan saka akeh wong sing apik".