Ing basa umum, hukum tegese aturan sing (ora kaya aturan etika) bisa ditrapake liwat institusi. Sinau hukum ngliwati wates antarane ilmu sosial lan humaniora, gumantung karo panemu riset babagan tujuane lan efek. Hukum ora mesthi bisa ditrapake, utamane ing konteks hubungan internasional. Iki wis ditetepake minangka "sistem aturan", minangka "konsep interpretatif" kanggo nggayuh keadilan, minangka "otoritas" kanggo mediasi kepentingan masarakat, lan uga minangka "perintah saka kedaulatan, sing didhukung dening ancaman sanksi". Nanging, wong seneng mikir babagan hukum, iku minangka institusi sosial sing utama. Hukum nggabungake manifestasi praktis saka pamikiran saka meh kabeh ilmu sosial lan disiplin politik humaniora. Hukum amarga politikus. Hukum amarga filsafat hukum, hukum moral lan hukum humaniora, gumantung karo panemu riset babagan tujuane lan efek. Lan hukum amarga ana ing sejarah, amarga ana akeh wong sing seneng mikir babagan aturan hukum sing digawe saka hukum lan hukum, amarga ana akeh wong sing seneng nggawe hukum lan hukum sing digawe saka hukum. Lan amarga ana akeh wong sing seneng mikir babagan hukum, amarga bisa nggawe sejarah lan menehi pengaruh sing luwih dawa. Lan amarga ana akeh wong sing seneng nggawe hukum, amarga
lembaga sosial pusat