Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Pemikiran Hegel bisa dingerteni minangka pangembangan konstruktif ing tradhisi sing jembar sing kalebu Plato lan Immanuel Kant. Kanggo dhaptar iki, siji bisa nambah Proclus, Meister Eckhart, Gottfried Wilhelm Leibniz, Plotinus, Jakob Böhme, lan Jean-Jacques Rousseau. Apa kabeh pamikir iki nuduhake, sing mbedakake saka materialis kaya Epicurus lan Thomas Hobbes lan saka empiris kaya David Hume, yaiku dheweke nganggep kebebasan utawa penentuan nasib dhewe minangka nyata lan duwe implikasi ontologis penting kanggo jiwa utawa pikiran utawa ketuhanan. Iki fokus ing kebebasan yaiku apa sing ngasilake gagasan Plato (ing Phaedo, Republik lan Timaeus) saka jiwa sing duwe kasunyatan sing luwih dhuwur utawa luwih lengkap tinimbang barang-barang sing ora duwe nyawa. Nalika Aristoteles ngritik "Formulir" Plato, dheweke ngreksa implikasi ontologis Plato kanggo penentuan dhiri: penalaran etis, puncak jiwa ing hirarki alam, tatanan kosmos lan asumsi kanthi argumen sing beralasan kanggo penggerak utama. Kant ngimpor Plato kang dhuwur esteem saka individu kedaulatan kanggo kang pertimbangan saka moral lan noumenal kamardikan uga kanggo Gusti Allah. Kabeh telu nemokake lapangan umum ing posisi unik manungsa ing skema samubarang, sing dikenal kanthi beda-beda kategori sing dibahas saka kewan lan obyek sing ora urip.  Pitakonan: Apa jeneng tengahé Gottfried Leibniz?
Wilhelm