Khalid banjur pindhah marang suku Arab sing umume Kristen lan garnisun Persia Sasanian ing lembah Efrat ing Irak. Dhèwèké ditugasaké déning Abu Bakr kanggo mimpin pasukan Muslim ing Suriah lan mimpin para wadyabala ing kana ing prosesi kang ora konvensional ngliwati ara-ara samun Suriah kang dawa lan tanpa banyu, ningkataké réputasiné minangka ahli strategi militèr. Minangka asil saka kamenangan sing penting nglawan Byzantine ing Ajnadayn (634), Fahl (634), Damaskus
(634<unk>635) lan Yarmouk (636), wong-wong Islam ing sangisoré Khalid nelukaké sapérangan gedhé Suriah. Panjenenganipun salajengipun dipundegradasi saking komando tinggi déning Umar kanggé sawatawis sebab ingkang dipunsebat déning sumber Islam tradhisional lan modhèren. Khalid terus dadi letnan utama penerusé Abu Ubayda ibn al-Jarrah ing pengepungan Homs lan Aleppo lan Pertempuran Qinnasrin, kabeh ing taun 637 <unk> 638, sing sacara kolektif nyepetake mundur saka Suriah saka pasukan Bizantium kekaisaran ing sangisoré Kaisar Heraclius. Umar mbébasaké Khalid saka jabatan gubernur Qinnasrin lan dhèwèké séda ing Madinah utawa Homs ing taun 642.