Ing taun 1980, Spühler lan Zollinger nglaporake manawa prevalensi obat-obatan non-steroid anti-inflamasi (NSAIDs), uga paracetamol antipiretik (dikenal minangka acetaminophen ing Amerika Serikat) lan phenacetin, mudhun 12% ing antarane populasi liyane wiwit taun 1990. Data saka taun 1960 nuduhake manawa prevalensi obat-obatan iki wis mudhun 3% ing antarane para pasien sing ngalami gangguan ginjel amarga nggunakake obat-obatan analgesik, nanging ora nyebabake gangguan ginjel. Minangka conto, panggunaan phenacetin ing pirang-pirang negara sing nggunakake obat-obatan analgesik iki wis suwe banget, iki nyebabake penurunan 28% ing antarane wong sing ngalami gangguan ginjel kronis, kayata: penyakit nephropathy lan nephropathy. Miturut data sing ditindakake ing negara-negara kaya Belgia lan Swiss, panggunaan phenacetin ora nyebabake penyakit nephropathy lan nephropathy, nanging nyebabake penurunan risiko nephropathy lan nephropathy.
analgesik