Ngrampungake ukara ing ngisor iki: Sajrone fase awal invasi Jerman ing Uni Soviet, Baisultanov dikerahkan minangka bagean saka 13th Fighter Aviation Regiment, ing ngendi dheweke perang ing pertempuran kanggo
Tallinn, Hanko, lan mbela Jalan Urip. Sadurungé pungkasan Juni 1941 dhèwèké éntuk kamenangan udara kang sepisanan <unk> patèn bebarengan saka Fokker D.XXI. Kamenangan solo kang sepisanan dumadi ing Tallinn mèh rong sasi sabanjuré nalika dhèwèké nggulingaké Ju 88. Panjenenganipun mundhakaken kalih kaliyan piyambak lan satunggal kaliyan satunggaling prajurit nalika pertengahan September 1941, sasampunipun punika piyambakipun boten pikantuk kamenangan wonten ing udhara; lajeng ing wulan Maret lan April 1942 piyambakipun wiwit mundhakaken jumlahipun kanthi cepet, sanadyan kathah-kathahipun panjalukipun nglibataken kaliyan prajurit. Nanging, dheweke dadi ace tanggal 4 April 1942 sawise nembak bom Ju 87 nyilem <unk> sing kaping lima sing mateni. Ing wulan Juni 1942, dheweke dicalonake kanggo gelar Pahlawan Uni Soviet amarga wis mabur 277 sorotan, entuk 5 solo lan 13 tembakan bareng. Gelar kasebut dianugerahi tanggal 23 Oktober 1942. Nanging, cacahé tetep ana ing nomer kasebut wiwit dikirim kanggo latihan komandan skuadron ing musim panas 1943. Nalika bali menyang resminé, dheweke wis dihormati kanthi sebutan penjaga lan diganti jeneng dadi 4th Guards Fighter Aviation Regiment. Sakcepete sawise unit nampa La-5 anyar, dheweke ditembak ing Teluk Finlandia nalika ana misi ngiringi klompok pesawat serangan menyang Pulo Seskar. Ora suwe sawise seda, kulawargane dideportasi menyang Osh oblast ing Asia Tengah amarga etnis Balkar. Wong tuwané lan loro seduluré ora suwé banjur tilar donya ing kahanan sing abot nalika diasingaké.