Efek konsentrasi kasugihan TRIPS (mindahake dhuwit saka wong-wong ing negara-negara berkembang menyang hak cipta lan pamilik paten ing negara-negara maju) lan panyebaran kekurangan artifisial marang warga negara-negara sing bakal duwe undang-undang properti intelektual sing luwih ringkih, minangka dhasar umum kanggo kritik kasebut. Kritik liyane wis fokus ing kegagalan TRIPS kanggo nyepetake arus investasi lan teknologi menyang negara-negara berpenghasilan rendah, mupangate para anggota WTO sing maju ing pambentukan perjanjian kasebut. Pratelan dening Bank Dunia manawa TRIPS ora nyebabake percepatan investasi sing bisa dituduhake ing negara-negara berpenghasilan rendah, sanajan umume para pendukung liberalisasi perdagangan uga nganggep TRIPS minangka kabijakan sing ora apik.
negara-negara berkembang