Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Nalika crita bab wanita kanthi pasuryan babi beda-beda kanthi rinci, padha duwe bentuk dhasar sing padha. Wanita bangsawan sing ngandhut bakal ditekani dening wong ngemis sing diiringi anak-anake, lan bakal ngilangi wong ngemis, lan kanthi mangkono bakal mbandhingake anak-anake wong ngemis karo babi. Wong ngemis bakal nyupatani wanita bangsawan sing ngandhut, lan nalika lair, bocah wadon kasebut bakal dadi bocah wadon sing sehat lan sampurna ing kabeh aspek kajaba duwe pasuryan babi. Bocah kasebut bakal tuwuh kanthi sehat, nanging kanthi sawetara prilaku babi. Dheweke bakal mangan saka panci perak, lan mung ngomong ing grunts utawa karo swara grunting kanggo wicara dheweke. Minangka anak siji-sijiné wong tuwané, dhèwèké bakal éntuk warisan sing gedhé, nanging wong tuwané kuwatir apa sing bakal kelakon karo dhèwèké sakwisé mati. Dheweke bakal nggawe pengaturan kanggo nemokake wong sing gelem omah-omah karo dheweke, utawa nggunakake rejeki kanggo menehi rumah sakit kanthi syarat rumah sakit kasebut ngurus dheweke sajrone urip. Sanajan asale kira-kira bebarengan ing Walanda, Inggris, lan Prancis, mung ing Inggris, lan mengko ing Irlandia, sing legenda kasebut misuwur lan dipercaya. Ing taun 1861, Charles Dickens nyritakake babagan umur dawa saka kapercayan ing wanita sing pasuryan babi ing Inggris, komentar manawa "Ing saben jaman, dakkira, ana wanita sing pasuryan babi".  Pitakonan: apa kabèh crita kuwi padha?
beda-beda ing rincian, padha duwe wangun dhasar sing padha