Ngrampungake ukara ing ngisor iki: Ing taun 1971, nalika dheweke ana ing Harvard, Zulfikar ngajak dheweke gabung karo dheweke ing New York City, ing ngendi dheweke melu rapat Dewan Keamanan PBB ing taun kasebut
Perang Indo-Pakistan. Ing wulan Desember 1971, Zulfikar dadi presiden Pakistan, pimpinan pertama sing dipilih kanthi demokratis sawise 13 taun pamrentahan militer. Ing taun 1972, Benazir ngancani bapake menyang KTT India-Pakistan ing Simla minangka pengganti ibune, sing lara. Ing kana, dheweke dikenalake karo Perdana Menteri India, Indira Gandhi. Nalika ing Simla, dheweke narik kawigaten saka pers India lokal lan nasional, kaping pisanan dheweke nampa kabar kasebut. Dheweke nyatakake iki amarga kasunyatan sing <unk>ing tembung dheweke <unk>dheweke "simbolisasi generasi anyar. Aku ora tau dadi wong India. Aku lair ing Pakistan sing mardika. Aku bebas saka kompleks lan prasangka sing wis nyawiji India lan Pakistan ing trauma getih saka partisi. " Ing taun 1974, dheweke diterbangake menyang Lahore kanggo ngancani bapake ing puncak Organisasi Kerjasama Islam. Ing kene, dheweke ketemu karo sawetara pimpinan senior Muslim ing saindenging jagad, sing kalebu Muammar Gaddafi Libya, Anwar Sadat Mesir, Hafez al-Assad Suriah, Faisal Arab Saudi, lan Hussein Yordania.