Tulis terus kanggo paragraf iki - Sumber paling awal sing nyebutake situs tartamtu iki minangka papan ibadah Yahudi yaiku wiwit abad kaping 17. Papan-papan sing sadurunge digunakake dening wong-wong Yahudi kanggo nangisi karusakan Bait Suci, sajrone periode nalika akses menyang kutha kasebut dilarang, ana ing sisih wétan, ing Gunung Zaitun lan ing Lembah Kidron ing ngisor iki. Wiwit pertengahan abad kaping 19, upaya kanggo tuku hak tembok lan wilayah sing cedhak digawe dening macem-macem wong Yahudi, nanging ora ana sing sukses. Kanthi munculé gerakan Zionis ing wiwitan abad kaping 20, tembok kasebut dadi sumber gesekan antara komunitas Yahudi lan Muslim, sing terakhir kuwatir yen tembok kasebut bisa digunakake kanggo nambah klaim Yahudi ing Temple Mount lan saengga Yerusalem. Sajrone periode kasebut, kedadeyan kekerasan ing sikil tembok dadi umum, kanthi kerusuhan sing mateni ing taun 1929
ing ngendi 133 wong Yahudi tiwas lan 339 tatu. Sawisé Perang Arab-Israèl taun 1948, bagéan wétan Yerusalem dikuwasani déning Yordania. Ing kontrol Yordania, wong-wong Yahudi diusir saka kutha lawas kalebu Kuartal Yahudi, lan wong-wong Yahudi dilarang mlebu ing kutha lawas suwene 19 taun, kanthi efektif nglarang sholat Yahudi ing situs Tembok Kulon. Periode iki rampung tanggal 10 Juni 1967, nalika Israel entuk kontrol situs kasebut sawise Perang Enem Dina. Telung dina sawise ngontrol situs Tembok Kulon, Kuartal Maroko dirusak dening panguwasa Israel kanggo nggawe ruang kanggo sing saiki dadi plaza Tembok Kulon.