Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Senadyan kangelané, rombongan kasebut maju kanthi apik nganti, tanggal 17 Februari udakara 10 mil (16 km) kurang saka gudang Bluff, dheweke mandheg amarga badai salju. Wong-wong mau tetep ana ing kémah limang dina, wektu kuwi persediaan wis entek. Kanthi putus asa, klompok kasebut ninggalake tendha ing dina sabanjure, nanging ora suwe Mackintosh lan Spencer-Smith ora bisa lelungan luwih adoh. Joyce, Richards lan Hayward banjur ngliwati badai salju menyang Bluff, ninggalake wong-wong cacat ing tenda ing sangisoré Wild. Lelungan sing adohé kira-kira 32 kilomèter kuwi suwéné seminggu. Wong-wong mau bali nggawa panganan lan bahan bakar kanggo nyukupi kanca-kancané, lan prosesi dilanjutaké. Ing wektu sing cendhak Mackintosh gabung karo Spencer-Smith ing sled, lan ora suwe, Hayward uga ambruk. Wong telu sing isih mlaku saiki wis ringkih banget kanggo nyeret telung wong cacat, mula tanggal 8 Maret Mackintosh dadi sukarelawan kanggo tetep ing tenda nalika wong liya nyoba nggawa Spencer-Smith lan Hayward menyang Hut Point. Ing dina sabanjure Spencer-Smith tilar donya, rampung rusak dening lemes lan scurvy, lan dikubur ing es. Joyce lan Wild tekan Hut Point karo Hayward tanggal 11 Maret lan bali menyang Mackintosh. Ing tanggal 16 Maret, kabeh klompok sing slamet wis tekan pondhok. Wiwit wiwitan nyopir beban saka Cape Evans tanggal 1 September 1915 nganti tekane wong-wong sing slamet bali ing Hut Point, total 198 dina wis kliwat, lelungan sledging paling dawa ing babagan wektu sing wis kliwat ing ekspedisi apa wae nganti wektu kasebut.  Pitakonan: Pira dina wong-wong kuwi manggon ing kémah?
limang