Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Beam Hardening: Radiasi sinar-X kasusun saka partikel keras lan alus, yaiku partikel kanthi energi akeh lan partikel kanthi energi sithik. Eksposur sing ora perlu biasane disebabake dening partikel alus, amarga ora kuwat ngliwati awak lan sesambungan karo awak. Kosok baline, partikel-partikel sing atos ngliwati pasien. Saringan ing ngarep tabung sinar-x bisa nyekel partikel alus, saéngga dadi balok. Iki nyuda dosis tanpa mengaruhi kualitas gambar. Frekuensi bingkai: Frekuensi bingkai dhuwur (yaiku gambar sing dipikolehi saben detik) dibutuhake kanggo nggambarake gerakan cepet tanpa efek stroboskopik. Nanging, luwih dhuwur frame rate, luwih dhuwur dosis radiasi. Mulane, frekuensi pigura kudu dipilih miturut kabutuhan klinis lan minangka kurang minangka cukup bisa. Contone, ing kardiologi pediatrik, tingkat pigura 60 pulsa per detik dibutuhake dibandhingake karo 0,5 p / s kanggo obyek sing obah kanthi alon. Ngurangi setengah tingkat denyut jantung ngurangi dosis kira-kira setengah. Pengurangan saka 30 p / s nganti 7.5 p / s nyebabake ngirit dosis 75%. Nalika nggunakake fluoroskopi pulsa, dosis radiasi mung ditrapake ing interval wektu sing wis ditemtokake, mula dosis sing luwih sithik digunakake kanggo ngasilake urutan gambar sing padha. Kanggo wektu ing antarane, gambar pungkasan sing disimpen ditampilake. Bisa uga saka lapangan tampilan sing diwenehake dening detektor, mung bagean cilik sing menarik kanggo intervensi. Tabung sinar-x bisa dilindhungi ing bagean sing ora perlu bisa dideleng dening kollimator, saengga mung ngirim dosis menyang detektor kanggo bagean awak sing dimaksud. C-Arms modern ngidini navigasi ing gambar sing dipikolehi tanpa fluoroskopi terus-terusan.  Pitakonan: Apa sing mènèhi lapangan pandelengan?
detektor