Ing abad kaping 18, Pierre-Louis Moreau de Maupertuis nganakake eksperimen karo racun kalajengking lan diamati manawa asu lan tikus tartamtu kebal karo racun iki. Ing abad kaping 10, dokter Persia al-Razi (uga dikenal kanthi jeneng Rhazes) nulis teori kekebalan sing pertama sing direkam, sing nyathet yen ana sing bisa slamet saka penyakit ing mangsa ngarep. Sanajan referensi paling awal sing dingerteni kanggo kekebalan yaiku nalika wabah ing Athena ing 430 SM. Thucydides nyathet manawa wong sing wis pulih saka penyakit sadurunge bisa ngrawat wong sing lara tanpa kena penyakit kaping pindho. Ing abad kaping 18, Pierre-Louis Moreau de Maupertuis nganakake eksperimen karo racun kalajengking lan diamati manawa asu lan tikus tartamtu kebal karo racun iki. Ing abad kaping 10, dokter Persia al-Razi (uga dikenal kanthi jeneng Rhazes) nulis teori kekebalan sing pertama sing direkam, sing nyathet yen ana sing bisa slamet saka penyakit kasebut. Sanajan dheweke nemokake kekebalan sing paling penting ing babagan infeksi sing bisa ditindakake nalika wabah ing Athena ing taun 430 SM. Nalika taun 1908, panemuan kekebalan sing ditindakake dening wong sing wis pulih saka penyakit sadurunge bisa ngra
430 SM