Rampungake ukara ing ngisor iki: Tu-114 pisanan, registrasi CCCP-Л5611, pisanan ditampilake ing Kulon ing taun 1958 ing
Brussels Pameran Donya. Banjur nggawa Nikita Khrushchev ing perjalanan kapisan menyang Amerika Serikat ing September 1959, kunjungan kapisan saka pimpinan Soviet. Tu-114 isih ana ing tahap uji coba lan wis ngrampungake penerbangan jarak jauh kaping pisanan mung patang wulan sadurunge, sawise analisis pasca penerbangan nemokake manawa retakan rambut wis dibentuk ing mesin. Dipercaya karo pimpinan Soviet kanggo pesawat sing isih eksperimen iku mbebayani, nanging siji-sijine pilihan liyane kanggo penerbangan menyang Amerika Serikat bakal dadi jarak pendek Il-18 sing mbutuhake pirang-pirang mandheg bahan bakar. Sanajan Komite Pusat, Menteri Pertahanan Malinovsky, lan pilot pribadi Khrushchev kabeh nganggep resiko banget kanggo nggunakake pesawat anyar, premier Soviet negesake lan desainer pesawat Andrei Tupolev rumangsa cukup percaya diri kanggo nyelehake putrane Alexei ing pesawat sing padha. Sajrone penerbangan Khrushchev, klompok insinyur ana ing pesawat kasebut, ngoperasikake peralatan diagnostik kanggo ngawasi mesin lan verifikasi manawa bisa digunakake kanthi bener. Khrushchev mengko ujar, "Kita ora ngumumake kasunyatan manawa putrane Tupolev karo kita" amarga "kanggo nindakake, tegese menehi panjelasan, lan iki bisa uga ngrusak citra kita". Nalika tekan ing Andrews Air Force Base, kru lemah nemokake manawa pesawat kasebut gedhe banget lan landhesane dhuwur banget, mula ora ana langkah penumpang sing cukup dhuwur kanggo tekan lawang ngarep. Khrushchev lan rombongané kudu migunakaké tangga darurat pesawat. Penerbangan pungkasan pesawat iki yaiku ing taun 1968, lan saiki ditampilake ing Museum Angkatan Udara Pusat ing Monino, ing sanjabane Moskow. Masalah sing padha dialami nalika pesawat pisanan ndharat ing bandara London lan Paris, sing ora ana sing dadi tuan rumah pesawat ukuran iki.