Tulis terus kanggo paragraf iki - Minangka bocah, nalika pamaréntahan Khalifah Umar ing taun 636, Ibn al-Zubayr bisa uga ana karo bapake ing Pertempuran Yarmouk nglawan Byzantines ing Suriah. Dhèwèké uga mèlu karo bapaké ing kampanye Amr ibn al-As nglawan Bizantium Mesir ing taun 640. Ing taun 647, Ibn al-Zubayr mbedakake awake dhewe ing penaklukan Muslim saka Ifriqiya (Afrika Lor) ing sangisore komandan Abd Allah ibn Sa'd. Sajrone kampanye kasebut, Ibn al-Zubayr nemokake titik sing rentan ing garis pertempuran para pembela Byzantine lan mateni patrician, Gregory. Dheweke dipuji dening Khalifah Uthman lan ngetokake pidato kamenangan, sing misuwur amarga eloquence, nalika bali menyang Medina. Banjur, dheweke gabung karo Sa'id ibn al-As ing serangan sing terakhir ing Iran sisih lor ing taun 650. Uthman milih Ibn al-Zubayr dadi komisi sing tanggung jawab kanggo recensi Al-Qur'an. Sajrone pengepungan pemberontak ing omah Uthman ing wulan Juni 656, khalifah kasebut menehi tanggung jawab marang Ibn al-Zubayr kanggo mbela lan dilaporake dheweke tatu ing pertempuran kasebut. Sawisé pembunuhan Uthman, Ibn al-Zubayr perang bebarengan karo bapaké lan ibuné A'isha nglawan partisan penerus Uthman, Khalifah Ali, ing Pertempuran Unta ing Basra ing Desember. Al-Zubayr tiwas, dene Ibn al-Zubayr tatu nalika spar karo salah sawijining komandan Ali, Malik al-Ashtar. Ali menang lan Ibn al-Zubayr bali karo A'isha menyang Madinah, banjur melu arbitrase kanggo mungkasi Fitna Pertama
(perang sipil Muslim) ing Adhruh utawa Dumat al-Jandal. Sajrone pacelathon, dheweke menehi saran marang Abd Allah ibn Umar supaya mbayar dhukungan saka Amr ibn al-As. Ibnu al-Zubayr marisi rejeki sing signifikan saka bapake.