Tulis terus kanggo paragraf iki - Dipengaruhi dening ide-ide anyar Pencerahan, Revolusi Amerika (1765 <unk> 1783) biasane dianggep minangka titik wiwitan saka Jaman Revolusi. Sabanjure menehi inspirasi kanggo Revolusi Prancis ing taun 1789, sing cepet nyebar menyang Eropa liyane liwat perang. Ing taun 1799, Napoleon ngrebut kekuwatan ing Prancis lan nerusake Perang Revolusi Prancis kanthi ngrebut umume bawana Eropa. Sanajan Napoleon meksa sawetara konsep modern kayata kesetaraan sadurunge ukum, utawa kode sipil, pendhudhukan militer sing ketat nyebabake pemberontakan nasional, utamane ing Spanyol lan Jerman. Sawisé Napoleon dikalahaké, kakuwasan gedhé Éropah nyipta Aliansi Suci ing Konggrès Wina ing taun 1814-1815, kanggo nyoba nyegah révolusi ing mangsa ngarep, lan uga mulihake monarki sadurungé. Nanging, Spanyol wis saya ringkih amarga Perang Napoleon lan ora bisa ngontrol koloni Amerika, sing meh kabeh ngumumake kamardikan ing antarane 1810 lan 1820. Revolusi banjur nyebar bali menyang Eropa kidul ing taun 1820, kanthi pambrontakan ing Portugal, Spanyol, Italia, lan Yunani. Éropah Kontinental digonjingaké déning rong gelombang révolusi sing padha ing taun 1830 lan 1848, uga disebut Spring of Nations. Panjaluk demokratis para revolusioner asring gabung karo gerakan kamardikan utawa unifikasi nasional, kayata ing Italia, Jerman, Polandia, Hongaria
, lan sapiturute. Penindasan kasar saka Spring of Nations nandhani pungkasan jaman kasebut.