Rampungake ukara ing ngisor iki: Charlotte Paulsen kerep ngrembug masalah sing prihatin karo anak bojone sing anyar. Pemimpin konservatif sing meksa bali menyang versi tatanan lawas ing Wina ing taun 1814 lan 1815 ora bisa ngubur ide-ide pencerahan kamanungsan lan rasionalisme sing disebarake dening tentara revolusioner Prancis lan jenius administrasi Napoleon ing saindenging Eropa sajrone 25 taun sadurunge. Taun 1830-an bisa uga umur Biedermeier, nanging iki uga dasawarsa "Vormärz".
Owah-owahan rezim ing Paris ing taun 1830 diterusake karo gelombang protes ing saindenging Jerman. Julius Lorentzen nyiptakake ing Charlotte Paulsen kesadaran anyar babagan pikirane lan ide demokrasi. Diskusi kasebut kalebu Teologi, Filsafat lan pangembangan kontemporer. Nanging Lorentzen mati isih enom, ing taun 1837. Christian lan Charlotte Paulsen saiki ngadopsi anak wadon, Marie Paulsen, lan Charlotte melu pendhidhikan putrine sing nomer loro kanthi intensitas sing wis ditrapake kanggo pendhidhikan Elisabeth. Ing njaba omah, wanita sing sadar politik kejiret ing protes sipil lan program kanggo reformasi liberal sing saiki muncul, bebarengan karo panjaluk hak demokratis kanggo warga, kalebu wanita. Elisabeth Paulsen uga rumangsa ana ing tekanan yen dheweke uga kudu "nindakake luwih akeh". Banjur dheweke mutusake kanggo nyiyapake "Weiblichen Verein für Armen- und Krankenpflege" ("Asosiasi Wanita kanggo Perawatan Miskin lan Sakit") sing wis diadegake ing Hamburg dening Amalie Sieveking sing kuwat banget ing taun 1832, minangka tanggepan epidemi kolera ing taun kasebut. Nanging, Sieveking nolak pendekatan dheweke, nemokake Paulsen dadi "pemikir bebas". Iku grated karo Sieveking sing malah yen motif Paulsen kang mulya, humanis lan rasional, padha koyone ora akeh banget Kristen.