Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Dumunung ing mburi pojok ngarep swiwi, asupan mesin duwe lapisan wates swiwi ing ngarep. Rong pertiga dialihake lan katelu sing isih ana sing mlebu ing asupan ora mengaruhi efisiensi asupan kajaba sajrone pushover nalika lapisan wates kenthel ing ngarep asupan lan nyebabake lonjakan. Tes terowongan angin sing ekstensif mbantu nemtokake modifikasi pinggiran ngarep sadurunge intake sing ngatasi masalah kasebut. Saben mesin duwe intake dhewe lan nacelles mesin dipasangkan karo piring pamisah ing antarane kanggo nyilikake prilaku sing ora becik saka siji pembangkit listrik sing mengaruhi liyane. Mung ing ndhuwur Mach 1.6 yaiku lonjakan mesin sing bisa nyebabake mesin sing cedhak. Concorde kudu mabur jarak adoh supaya bisa urip kanthi ekonomi; iki mbutuhake efisiensi dhuwur saka powerplant. Mesin turbofan ditolak amarga salib sing luwih gedhe ngasilake bantahan sing gedhe banget. Teknologi turbojet Olympus kasedhiya kanggo dikembangake kanggo memenuhi persyaratan desain pesawat, sanajan turbofan bakal ditliti kanggo SST mbesuk. Pesawat kasebut nggunakake pemanasan ulang (afterburners) nalika lepas landas lan ngliwati rezim transonic ndhuwur lan kacepetan supersonik, antara Mach 0.95 lan Mach 1.7. Afterburners padha mateni ing kabeh kaping liyane. Amarga mesin jet ora efisien banget ing kacepetan sing sithik, Concorde ngobong rong ton bahan bakar (meh 2% saka beban bahan bakar maksimum) sing nyopir menyang landasan pacu. Bahan bakar sing digunakake yaiku Jet A-1. Amarga meksa dhuwur sing diprodhuksi sanajan mesin ing idle, mung rong mesin njaba sing dioperasikake sawise ndharat supaya luwih gampang taxi lan kurang nyandhang pad rem <unk> kanthi bobot sithik sawise ndharat, pesawat ora bakal tetep mandheg kanthi kabeh papat mesin idling sing mbutuhake rem terus-terusan kanggo nyegah pesawat kasebut muter.  Pitakonan: Carane akeh ton saka bahan bakar Concorde nganggo taxiing?
loro