Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Asma diakoni ing Mesir kuno lan diobati kanthi ngombe campuran dupa sing dikenal minangka kyphi. Iki resmi dijenengi minangka masalah pernapasan khusus dening Hippocrates udakara 450 SM, kanthi tembung Yunani kanggo "panting" dadi dhasar jeneng modern kita. Ing taun 200 SM dipikir paling ora ana gandhengane karo emosi. Ing abad kaping 12, dhokter-filsuf Yahudi Maimonides nulis risalah babagan asma ing basa Arab, adhedhasar sebagian saka sumber Arab, ing ngendi dheweke ngrembug gejala, ngusulake macem-macem cara diet lan cara perawatan liyane, lan negesake pentinge iklim lan udara sing resik. Ing taun 1873, salah sawijining makalah pertama ing kedokteran modern babagan subyek kasebut nyoba nerangake patofisiologi penyakit kasebut, dene ing taun 1872, kesimpulan yen asma bisa diobati kanthi nggosok dada kanthi kloroform. Perawatan medis ing taun 1880 kalebu panggunaan dosis intravena saka obat sing diarani pilocarpine. Ing taun 1886, F. H. Bosworth nduwé téyori hubungan antarané asma lan hay fever. Epinephrine pisanan dirujuk ing perawatan asma ing taun 1905. Kortikosteroid lisan wiwit digunakake kanggo kahanan iki ing taun 1950-an nalika kortikosteroid sing dihirup lan agonis beta akting cendhak selektif wiwit digunakake ing taun 1960-an. Kasus sing misuwur lan didokumentasikake kanthi apik ing abad kaping 19 yaiku Theodore Roosevelt sing enom (1858 <unk> 1919). Ing wektu iku ora ana perawatan sing efektif. Pemuda Roosevelt umume dibentuk dening kesehatan sing kurang apik sing ana gandhengane karo asma. Dheweke ngalami serangan asma ing wayah wengi sing nyebabake pengalaman mati, nggegirisi bocah lan wong tuwane. Sajrone taun 1930-an nganti 1950-an, asma dikenal minangka salah sawijining "pitung suci" penyakit psikosomatik. Panyebab kasebut dianggep psikologis, kanthi perawatan asring adhedhasar psikoanalisis lan obat-obatan liyane. Minangka psikoanalis iki nerangake wheeze asma minangka tangisan sing ditekan saka bocah kanggo ibune, dheweke nganggep perawatan depresi utamane penting kanggo individu sing nandhang asma.  Pitakonan: kang klompok wong padha diwenehi prioritas kanggo perawatan saka depresi sak 1930s kanggo 1950s
wong kang nandhang asma