Rampungna ukara iki: Ing taun 1977, Khmer Merah mulai ngresiki wong-wong sing dicurigai ora setya. Hun Sen, sing wis munggah pangkat dadi Panglima Batalyon, dadi paranoid lan mlayu karo pandhereke menyang Vietnam ing ngendi dheweke gabung karo tentara pemberontak lan pamrentah pengganti sing diatur dening wong Vietnam sadurunge
upaya kanggo nggulingaké rezim Khmer Merah. Bun Rany, sing ditinggalake, dipenjara dening Khmer Merah lan ora bakal ndeleng bojone maneh nganti meh rong taun mengko nalika wong Vietnam nyerang Kamboja ing taun 1979. Sawise ngalahake Khmer Merah lan nguwasani Kamboja, wong Vietnam milih Hun Sen dadi Wakil Perdana Menteri lan mbebasake Bun Rany sing banjur miwiti ngatur panti asuhan lan sekolah kanggo bocah-bocah yatim piatu sing ditinggalake dening kabijakan genosida Khmer Merah. Ing taun 1985, Hun Sen diangkat dadi Perdana Menteri, menehi Bun Rany platform sing luwih apik kanggo nggedhekake kegiatan ekonomi lan kerja kemanusiaan. Sajrone proses rapprochement Thai-Kamboja pasca 1988, dheweke nggawe hubungan pribadi sing cedhak karo garwane Perdana Menteri Thailand Chatichai Choonhavan, lan melu banget ing perdagangan legal lan ilegal sing tuwuh kanthi cepet ing antarane Kamboja lan Thailand. Saka posisi minangka wanita pertama, dheweke wiwit narik kawigaten babagan penderitaan sing kena infeksi HIV / AIDS, wong mlarat lan masalah wanita. Ing wulan April 1994 ing kongres kaping pisanan ing Palang Merah Kamboja, dheweke dipilih dadi Wakil Presiden nalika Putri Eng Marie, garwane Co-Premier Menteri Pangeran Norodom Ranariddh dipilih dadi presiden. Ing kongres kaping pindho ing taun 1998, Bun Rany kapilih dadi Presiden sawise Hun Sen nggabungake kekuwatane kanthi ngilangi lan ngusir Ranariddh.