Tulis terus kanggo paragraf iki - Ancaman manca sing paling serius kanggo Maroko, yaiku Prancis, sing ngluncurake invasi
Aljazair ing taun 1830. Abd al-Rahman ngirim pasukan Maroko kanggo mbela Tlemcen ing taun 1830, nanging dheweke dibuwang maneh lan Tlemcen dicekel dening Prancis ing taun 1832. Abd al-Rahman ndhukung resistensi gerilya sing terus-terusan ing Aljazair sing dipimpin dening Abd al-Qadir al-Jaza'iri sing miturut teori, dadi vasal sultan Maroko, sanajan mung sementara, ora pengin males ukum Prancis. Nanging suku-suku tapel wates Maroko terus ndhukung Abd al-Qadir kanthi luwih aktif, nyebabake Prancis ngluncurake serangan dhewe ing tapel wates lan nggawe pos-pos maju ing wilayah Maroko, sing mung nyebabake reaksi ing Maroko lan nambah perang tapel wates sing ora teratur. Tentara Maroko nyerang klompok militer Prancis sing dianggep Prancis minangka deklarasi perang. Sawise ngerti manawa Sultan wis ngirim pasukan gedhe menyang sisih wétan, Peugeot menehi wates wektu wolung dina kanggo Maroko mundur saka tentara ing sisih wétan, nanging Sultan ora yakin.