Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Kulit kodhok tebu diwasa beracun, uga kelenjar parotoid sing gedhe ing mburi mripat, lan kelenjar liyane ing punggung. Nalika kodhok kasebut diancam, kelenjar kasebut ngetokake cairan putih susu sing dikenal minangka bufotoxin. Komponen bufotoxin beracun kanggo akeh kewan; malah pati manungsa wis kacathet amarga konsumsi kodok tebu. Anjing-anjing utamané rawan keracunan nalika ngelek utawa ngigit kodhok. Yen sampeyan manggon ing sekitar kodhok tebu lan pet sampeyan nuduhake drooling sing gedhe banget, gusi abang banget, goyangake sirah, nangis, kelangan koordinasi, lan / utawa kejang, langsung nggawa menyang dokter hewan. Bufotenin, salah sawijining bahan kimia sing diekskresikake kodhok tebu, diklasifikasikake minangka obat kelas 1 miturut ukum Australia, bebarengan karo heroin lan ganja. Efek bufotenin dianggep padha karo keracunan entheng; stimulasi, sing kalebu halusinasi entheng, suwene kurang saka sak jam. Amarga kodhok tebu ngetokake bufotenin kanthi jumlah sithik, lan racun liyane kanthi jumlah sing cukup akeh, nglelep kodhok bisa nyebabake penyakit serius utawa pati. Saliyane ngeculake racun, kodhok tebu bisa nambah paru-paru, kembung, lan ngangkat awake saka lemah supaya katon luwih dhuwur lan luwih gedhe kanggo predator potensial. Wiwit taun 2011, para eksperimen ing wilayah Kimberley ing Australia Kulon wis nggunakake sosis beracun sing ngemot daging kodhok kanggo nyoba nglindhungi kewan asli saka pengaruh sing bisa nyebabake kodhok tebu. Departemen Lingkungan lan Konservasi Australia Kulon, bebarengan karo Universitas Sydney, nggawe umpan kanggo nglatih kewan pribumi supaya ora mangan kodhok. Kanthi nyampur potongan kodhok karo bahan kimia sing nyebabake mual, umpan kasebut nglatih kewan supaya adoh saka amfibi.  Pitakonan: Bufotenin duwé èfèk sing padha karo apa?
keracunan ringan