Ing perang iki uga nyetel liyane precedent sing bakal terus ing saindhenging perang ing Pasifik, kang ana ing reluctance saka ngalahake prajurit Jepang kanggo nyerah lan efforts kanggo terus matèni prajurit Allied, malah minangka prajurit Jepang mati ing medan perang. Ing subyek iki Vandegrift ngrembag, "Aku wis tau krungu utawa maca saka jinis iki saka perang. Wong-wong iki nolak nyerah. Wong tatu nunggu nganti teka kanggo mriksa wong-wong mau... lan wong-wong liya kanggo ngirim bantuan karo hand grenade. " Robert Leachman, panglima Angkatan Darat Jepang, ngelingake ing perang iki ing 25 Agustus, "Nalika tentara sing paling gedhe ing wilayah iki wis mati dening serangan ing lapangan perang karo tentara Jepang, dheweke ora bisa ngandhani wong-wong mau kanthi semangat sing luwih apik tinimbang sing bisa ditindakake dening pasukan sing luwih unggul. Nalika dheweke kepengin nyekel pasukan ing lapangan perang, dheweke uga percaya yen dheweke wis ngalami masalah psikologis sing luwih gedhe tinimbang sing bisa ditindakake dening tentara Jepang sing nyekel pasukan ing lapangan perang. "Nalika dheweke kepengin nyekel pasukan ing lapangan perang, dheweke uga ngelingake yen dheweke ora bisa nyekel pasukan ing lapangan perang
Akèh-akèhé sing slamet saka Ichiki tekan Taivu Point