Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Greetings kalebu Namaste (Hindi lan Sanskrit), Namaskar (Hindi), Namaskaara / juhaara ing Odia, Namaskar (Marathi), Namaskara (Kannada), Namaskaram (Telugu, Malayalam), Vanakkam (Tamil), Nomoshkaar (Bengali), Nomoskar (Assamese), Aadab (Urdu), lan Sat Shri Akal (Punjabi). Kabèh iki minangka salam utawa salam umum sing diucapake nalika wong ketemu, lan minangka wujud pamitan nalika pisah. Namaskar dianggep luwih resmi tinimbang Namaste nanging kalorone nuduhake rasa hormat sing jero. Namaskar umume digunakake ing India lan Nepal dening wong Hindu, Jains lan Buddha, lan akeh sing terus nggunakake iki ing njaba bawana India. Ing budaya India lan Nepal, tembung kasebut diucapake ing wiwitan komunikasi tertulis utawa lisan. Nanging, gerakan tangan sing padha bisa digawe tanpa tembung utawa ujar tanpa gerakan tangan sing dilipat. Tembung kasebut asale saka basa Sansekerta (namah): sujud, salam hormat, lan hormat, lan (te): "kanggo sampeyan". Tegesé, "Aku sujud marang kowé". Ing agama Hindhu tegesé "Aku sujud marang ketuhanan ing awakmu". Ing akèh-akèhé kulawarga India, bocah-bocah lanang lan wadon sing luwih enom diwulang supaya njaluk berkah saka wong sing luwih tuwa kanthi sujud marang wong sing luwih tuwa. Adat iki dikenal minangka Pranāma.  Pitakonan: Basa apa sing kerep digunakké umat Hindu lan Buddha ing India lan Nepal?
Namaskar