Rampungake ukara ing ngisor iki: Inggris ngamanake kanal kasebut marang Jerman lan Afrika Korps nalika Perang Dunia II. Sanalika sawise pungkasan Perang Dunia II, bathi perusahaan mundhak akeh amarga kiriman minyak lan perusahaan kasebut nyisihake akeh penghasilan kasebut. Ing taun 1952, perusahaan kasebut duwe papat akun cadangan sing beda: cadangan sah 430 yuta francs, cadangan khusus 7 milyar francs, dana darurat 1.72 milyar francs, lan dana pensiun 7.81 milyar francs. Sawisé teka ing perusahaan ing taun 1940-an, dewan wiwit nyewa penasihat investasi, lan ing pungkasan taun 1940-an, perusahaan kasebut duwe investasi ing Air France, Air Liquide, kilang gula kolonial, perusahaan pertambangan batubara, perusahaan kereta api, perusahaan listrik, alas Afrika lan pertanian Masyarakat, lan Lyonnaise de Madagascar. Raja Farouk saka garis Muhammad Ali digulingake ing kudeta militer ing taun 1952 lan Kolonel Gamal Abdel Nasser pungkasane dadi pimpinan Mesir. Ing pertengahan 1950-an, lalu lintas kanal tekan 122 yuta ton saben taun, luwih saka separo yaiku pengiriman minyak. Minangka tanggepan marang Bank Dunia sing nolak silihan kanggo mbangun bendungan ing Nil ing Aswan, Nasser ngumumake tanggal 26 Juli 1956 manawa Mesir nggawe saluran kasebut. Kanggo nanggepi,
Inggris, Prancis, lan Israel nyerang Mesir lan ngrusak bagean gedhe saka Port Said. Terusan kasebut bali menyang Mesir sawise Amerika Serikat ora setuju karo tumindak kasebut. Sajrone sepuluh taun sabanjure, terusan kasebut dioperasikake dening Mesir sing mbayar jumlah kanggo Perusahaan Terusan Suez kanggo panggunaan. Ing taun 1967, perang liyane karo Israel muncul lan kanal kasebut ora bisa dilewati kanthi kapal sing dirusak. Terusan kasebut ora bakal dibukak maneh nganti taun 1975 sawise Camp David Accord. Lalu lintas liwat kanal wiwit mudhun ing wiwitan taun 1980an sawise pipa minyak bumi ngikis bisnis lalu lintas kapal. Sawisé perusahaan kasebut mandheg ing pungkasan taun 1990-an, kanal kasebut ngasilake $ 2 milyar saben taun kanggo Mesir.