Rampungake ukara ing ngisor iki: Kanggo kinerja minangka abdi omah sing bola-bali scolds putri pemilik dheweke, Scarlett O'Hara (Vivien Leigh), lan scoffs ing Rhett Butler (Clark Gable), McDaniel menang
1939 Academy Award for Best Supporting Actress, aktor ireng pisanan sing wis dicalonaké lan menangaké Oscar. "Aku tresna marang Mammy", ujare McDaniel nalika ngomong karo pers putih babagan karakter kasebut. "Aku mikir aku ngerti dheweke amarga nenekku dhewe kerja ing perkebunan sing ora beda karo Tara". Perané ing "Gone with the Wind" wis nggegirisi sawetara wong kulit putih ing Kidul; ana keluhan yen ing film kasebut dheweke wis "akrab" karo pamilik kulit putih. Paling ora siji panulis negesake manawa karakter McDaniel ora beda banget karo persona Mammy ing novel Margaret Mitchell, lan ing film lan buku kasebut, Scarlett sing luwih enom ngomong karo Mammy kanthi cara sing bakal dianggep ora cocog kanggo remaja Kidul ing jaman kasebut kanggo ngomong karo wong kulit putih sing luwih tuwa, lan manawa buku utawa film kasebut ora nuduhake anane anak-anake Mammy dhewe (mati utawa urip), kulawargane dhewe (mati utawa urip), jeneng nyata, utawa kekarepane duwe apa-apa kajaba urip ing Tara, sing ngladeni perkebunan budak. Kajaba iku, nalika Mammy ngalahake Scarlett sing luwih enom, dheweke ora nate nyebrang Ibu O'Hara, wanita kulit putih sing luwih tuwa ing omah kasebut. Sawetara kritikus rumangsa manawa McDaniel ora mung nampa peran kasebut, nanging uga ing pernyataan dheweke menyang pers setuju karo stereotip Hollywood, nyedhiyakake bahan bakar kanggo kritik wong-wong sing berjuang kanggo hak-hak sipil ireng. Mengko, nalika McDaniel nyoba njupuk karakter "Mammy" ing pertunjukan dalan, pamirsa ireng ora bisa nampa.