Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Tingkat kepunahan diukur kanthi macem-macem cara. Para ahli biologi konservasi ngukur lan ngetrapake langkah-langkah statistik cathetan fosil, tingkat kelangan habitat, lan akeh variabel liyane kayata kelangan keanekaragaman hayati minangka fungsi tingkat kelangan habitat lan pendhudhukan situs kanggo entuk perkiraan kasebut. Teori Biogeografi Pulo bisa uga kontribusi sing paling penting kanggo pangerten ilmiah babagan proses lan cara ngukur tingkat kepunahan spesies. Tingkat kepunahan latar mburi saiki kira-kira siji spesies saben sawetara taun. Ukuran mundhut spesies sing lagi ditindakake luwih rumit amarga kasunyatan manawa umume spesies ing Bumi durung diterangake utawa dievaluasi. Perkiraan beda-beda gumantung saka pirang-pirang spesies sing sejatine ana (kira-kira kisaran: 3.600.000-111.700.000) nganti pirang-pirang sing nampa binomial spesies (kira-kira kisaran: 1.5-8 yuta). Kurang saka 1% saka kabeh spesies sing wis diterangake ngluwihi mung nyathet eksistensine. Saka angka kasebut, IUCN nglaporake manawa 23% vertebrata, 5% invertebrata lan 70% tanduran sing wis dievaluasi ditunjuk minangka kaancam punah utawa kaancam. Kawruh sing luwih apik dibangun dening Dhaptar Tanduran kanggo jumlah spesies sing nyata.  Pitakonan: Apa sebabé angèl nglacak ilangé spesies?
spesies durung diterangake utawa dievaluasi