Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Archimedes mbokmenawa ilmuwan pisanan dikenal wis diterangake alam karo axiom (utawa prinsip) lan banjur deduce asil anyar saka wong-wong mau. Piyambakipun nyobi nggambaraken "kabeh" wiwit saka sawetara aksioma. Sembarang "teori saka kabeh" uga dikarepake adhedhasar aksioma lan nyimpulake kabeh fenomena sing bisa diamati. Sawise atomisme Demokrat, filsafat mekanik abad kaping 17 negesake manawa kabeh kekuwatan bisa direduksi dadi pasukan kontak ing antarane atom, banjur dibayangake minangka partikel padhet cilik. Ing pungkasan abad kaping 17, deskripsi Isaac Newton babagan gaya gravitasi jarak jauh nuduhake manawa ora kabeh kekuwatan ing alam asale saka prekara sing kontak. Karya Newton ing Mathematical Principles of Natural Philosophy ngrembug babagan iki ing conto unifikasi liyane, ing kasus iki nggabungake karya Galileo babagan gravitasi terrestrial, hukum gerakan planet Kepler lan fenomena pasang surut kanthi nerangake tumindak sing jelas iki ing jarak ing sangisore siji hukum: hukum gravitasi universal. Ing taun 1814, kanthi mbangun asil kasebut, Laplace kanthi misuwur nyaranake manawa intelijen sing cukup kuat bisa, yen ngerti posisi lan kacepetan saben partikel ing wektu tartamtu, bebarengan karo hukum alam, ngetung posisi partikel ing wektu liyane:  Pitakonan: Apa wiwitané katrangané Archimedes bab "kabeh perkara"?
sawetara aksioma