Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Minangka bocah cilik miturut ukum, bocah-bocah ora duwe otonomi utawa hak nggawe keputusan dhewe ing yurisdiksi sing dingerteni ing jagad iki. Nanging wong diwasa sing ngurus, kalebu wong tuwa, pekerja sosial, guru, buruh pemuda, lan liya-liyane, diwenehi wewenang kasebut, gumantung karo kahanan kasebut. Ana sing percaya nèk kahanan iki nggawé anak-anak ora isa nguwasani uripé dhéwé lan dadi ora aman. Louis Althusser wis nerusake kanggo nggambarake mesin hukum iki, kaya sing ditrapake kanggo bocah-bocah, minangka "aparatus negara repressive".Struktur kayata kabijakan pamrentah wis dianakake dening sawetara komentator kanggo nutupi cara wong diwasa nyiksa lan ngeksploitasi bocah-bocah, sing nyebabake kemiskinan bocah, kekurangan kesempatan pendhidhikan, lan tenaga kerja bocah. Miturut panemu iki, bocah-bocah kudu dianggep minangka klompok minoritas sing kudu dipikirake maneh dening masyarakat. Peneliti wis ngenali bocah-bocah kudu diakoni minangka peserta ing masarakat sing hak lan tanggung jawab kudu diakoni ing kabeh umur.  Pitakonan: Sepira akèhé wewenang sing diduwèni anak-anak?
kontrol sing ora cukup