Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Tulisan hieroglif tanggal saka c. 3000 SM, lan kasusun saka atusan simbol. Hieroglif bisa makili tembung, swara, utawa determinatif bisu; lan simbol sing padha bisa digunakake kanggo macem-macem tujuan ing macem-macem konteks. Hieroglif minangka tulisan resmi, sing digunakake ing monumen watu lan ing makam, sing bisa uga rinci kaya karya seni individu. Ing tulisan saben dina, para ahli Taurat nggunakké tulisan sing luwih cepet lan gampang, yaiku tulisan sing ditulis nganggo huruf kursif sing disebut hieratik. Nalika hieroglif formal bisa diwaca ing larik utawa kolom ing salah sawijining arah (sanajan biasane ditulis saka tengen menyang kiwa), hieratik mesthi ditulis saka tengen menyang kiwa, biasane ing larik horisontal. Wangun tulisan anyar, Demotic, dadi gaya nulis sing umum, lan iki minangka wangun tulisan - bebarengan karo hieroglif formal - sing ngancani teks Yunani ing Rosetta Stone. Udakara abad kaping pisanan Masehi, abjad Koptik wiwit digunakake bebarengan karo skrip Demotic. Alfabèt Koptik iku sawijining alfabèt Yunani sing dimodifikasi kanthi tambahan sawetara tandha-tandha Demotik. Sanajan hieroglif formal digunakake ing peran upacara nganti abad kaping papat, ing pungkasan mung sawetara imam sing isih bisa maca. Nalika institusi agama tradisional dibubarake, kawruh babagan tulisan hieroglif umume ilang. Upaya kanggo mbedakake iku wiwit jaman Bizantium lan Islam ing Mesir, nanging mung ing taun 1820-an, sawisé ditemokaké watu Rosetta lan pirang-pirang taun riset déning Thomas Young lan Jean-François Champollion, hieroglif sacara substansial dibedakake.  Pitakonan: Pira pandhita sing isa maca tulisan hiéroglif ing abad kaping papat?
saget cilik