Tulis kelanjutan untuk paragraf ini - Karajan iki tetep mardika nganti diilokaké déning Kakaisaran Mughal ing taun 1581 sawisé pati Chandrasen Rathore. Kutha iki tetep ana ing sangisoré kontrol Mughal nganti Udai Singh dibalèkaké ing tahta minangka vassal lan diwènèhi gelar Raja ing taun 1583. Sajrone pungkasan abad kaping 17, iku ana ing sangisoré kontrol ketat saka Mughal Kaisar Aurangzeb, nanging omah sing mrentah Rathore diijini tetep semi-otonom ing wilayah kasebut. Sajrone wektu iki Durgadas Rathore berjuang kanggo ngreksa dinasti rathore lan mbebasake Marwar saka Kakaisaran Mughal sawise 31 taun perang. Ing pungkasan abad kaping 18 lan wiwitan abad kaping 19, karajan kasebut dibanjiri dening pasukan Maratha Scindia lan Holkar. Marwar bangkrut finansial amarga pajeg abot sing dituntut dening Marathas lan tentara sing misuwur saiki wis suda amarga perang internal lan pemberontakan dening para bangsawan, meksa para pamrentahane njaluk pitulung saka Inggris. Inggris ora duwe peran ing urusan negara nganti tanggal 6 Januari 1818, nalika Raja ing wektu kasebut, Man Singh, mlebu aliansi anak, sawise Rajas Marwar (utawa Jodhpur) terus dadi panguwasa negara pangeran. Sajrone Pemberontakan India taun 1857, para bangsawan Rajput Pali ing sangisoré Thakur Kushal Singh Rathore mimpin pambrontakan nglawan Raja Takht Singh lan Inggris, nanging pambrontakan kasebut diakhiri dening tentara Inggris ing sangisoré kolonel Holmes sawise pengepungan benteng Thakurs ing Auwa. Tentara saka Jodhpur State perang ing Perang Donya I kanggo Inggris. Dheweke aktif perang ing Afghanistan lan Timur Tengah lan entuk seri kamenangan kanggo kekaisaran Inggris. Lancer Jodhpur kanthi dhukungan saka lancer Mysore ngalahake akeh wong Turki lan Jerman ing Pertempuran Haifa (1918). Sawetara pertempuran liyane sing melu yaiku pertempuran Suez, Gaza
, Lembah Yordan, Abu Tellul lan Megiddo.