Tulis terus kanggo paragraf iki - Salinan kasebut ngemot prasasti saka macem-macem periode, lan sing paling tuwa, tanggal 27 Mei 1617, ditemokake ing salinan kaping pitu: "Ayo dingerteni nalika Josif ilang psalter". Ing taun 1870, sejarawan lan bibliophile Gavrilo Vitković ngedol salinan iki menyang Serbian Learned Society. Ing paruh kapindho abad kaping 18, salinan kapindho duweke pandita Stefan Kostić saka Krtole ing Teluk Kotor. Iki teka ing Rusia ing taun 1847, nalika Vuk Karadžić ngirim menyang Mikhail Pogodin ing Moskow. Salinan sing katelu kuwi dadi bagéan saka perpustakaan manuskrip lan buku-buku lawas sing dicithak sing akèh diduwèni déning Šafárik. Salinan kaping lima duweke Vuk Karadžić, lan mengko Mikhail F. Rayevsky, sing menehi menyang Akademi Teologi Kiev ing taun 1881. Salinan kaping wolu lan kaping sanga dirusak bebarengan karo Perpustakaan Nasional Serbia nalika pamboman Jerman ing Belgrade
ing sasi April 1941. Salinan kaping sepuluh duweke Biara Ortodoks Serbia ing Marča ing Kroasia ing abad kaping 18. Ing wiwitan abad kaping 20, Radoslav M. Grujić nemokake ing omah paroki ing desa Veliki Pašijan. Salinan kaping telulas minangka bagean saka koleksi bibliophile Georgije Mihajlović saka kutha Inđija, sing menehi menyang Perpustakaan Matica Srpska ing taun 1962. Salinan angka 16 kuwi tau dadi duwèké biara Ortodoks Serbia ing désa Gaćište, Kroasia.