Tulis terus kanggo paragraf iki - Gerhard nggunakake kontak internasional, jaringan karo wanita saka kalangan Quaker, lan ngundang kontak ing "Bundesrat" lan ing Liga Bangsa-Bangsa. Dheweke uga melu-melu kanthi pribadi, kepala federal Swiss sing wis suwe. Ing saben kasus, dheweke nggawe kasus kanggo para pengungsi, utamane kanggo bocah-bocah pengungsi. Kasus tartamtu ing titik teka ing sawise "November pogrom"
ing 1938, nalika Gerhard lan kasil ing njupuk ijin khusus kanggo 300 anak-anak Yahudi saka Frankfurt, Konstanz lan siji utawa loro kutha liyane ing Jerman kidul cedhak tapel wates Swiss ing Basel, sing disebut "300-Kinder-Aktion". Bocah-bocah teka ing Januari 1939, cacahe tambah ngluwihi kuota 300 dening bocah-bocah saka wilayah tapel wates amarga wedi karo nyawane. Sawetara badan resmi sing wis setuju kanggo diakoni 300 saiki nolak diakoni kanggo bocah-bocah, lan sawetara kudu diselundupake kanthi ilegal ing tapel wates. Reaksi awal Georgine Gerhard yaiku mlayu menyang pers lan nggawe pejabat lan politisi sing tanggung jawab isin, nanging pungkasane saran sing luwih adhem saka kanca-kancane menang, lan negosiasi sing dibutuhake karo macem-macem panguwasa sing ana gandhengane rampung "ing mburi layar". Bisa uga minangka refleksi saka kahanan internasional, rencana wis digawe kanggo klompok 300 bocah iki kanggo nginep ing Swiss suwene nem wulan tinimbang rong utawa telung wulan sing wis dadi norma karo klompok sadurunge sing ditangani dening. Thanks kanggo pecah perang, ing negara-negara ing sisih lor lan kulon Swiss padha peserta saka September 1939, kanggo paling saka anak melu ing enem sasi Tetep ing Swiss dadi enem taun urip-nyimpen Tetep.