Otoritas hukum paling dhuwur ing negara kasebut diperdebatkan amarga? Ing pitakonan sadurungé, tulis konteks sing isiné jawabané. Bisa 1 - 20 ukara. Kontèks:
Kanggo nggawe undang-undang anyar, artikel 294 TFEU nemtokake "prosedur legislatif biasa" sing ditrapake kanggo umume tumindak EU. Intine ana telung maca, diwiwiti karo proposal Komisi, ing endi Parlemen kudu milih mayoritas kabeh MEP (ora mung sing ana) kanggo mblokir utawa ngusulake pangowahan, lan Dewan kudu milih kanthi mayoritas sing disaranake kanggo nyetujoni pangowahan, nanging kanthi sepakat kanggo mblokir amandemen Komisi. Yen institusi sing beda-beda ora bisa sarujuk ing tahap apa wae, "Komite Konsiliasi" diklumpukake, makili MEP, menteri lan Komisi kanggo nyoba lan entuk persetujuan babagan teks gabungan: yen bisa digunakake, bakal dikirim maneh menyang Parlemen lan Dewan kanggo nyetujoni kanthi mayoritas mutlak lan mumpuni. Iki tegese, undang-undang bisa diblokir dening mayoritas ing Parlemen, minoritas ing Dewan, lan mayoritas ing Komisi: luwih angel kanggo ngganti hukum EU tinimbang tetep padha. Prosedur sing beda ana kanggo anggaran. Kanggo "kerjasama sing luwih apik" ing antarane paling ora subset negara anggota, wewenang kudu diwenehake dening Dewan. Pamrentah negara anggota kudu dilaporake dening Komisi ing wiwitan sadurunge proposal miwiti prosedur legislatif. Uni Eropa minangka sakabehe mung bisa tumindak miturut kekuwatane sing ditemtokake ing Perjanjian kasebut. Artikel 4 lan 5 TEU nyatakake manawa kekuwatan tetep ana ing negara-negara anggota kajaba diwenehake, sanajan ana debat babagan Kompetenz-Kompetenz: sing pungkasane duwe "kompetensi" kanggo nemtokake "kompetensi" UE. Akeh pengadilan negara anggota percaya yen dheweke mutusake, Parlemen negara anggota liyane percaya yen dheweke mutusake, dene ing UE, Pengadilan Kehakiman percaya yen duwe keputusan pungkasan.