Tulis terus kanggo paragraf iki - Ing wiwitan taun 1847, Perpustakaan Vârnav nampani sejarawan republik Prancis Edgar Quinet; sawise ngrungokake pidato Quinet, Vârnav dilaporake ngadeg lan njaluk supaya kabeh wong Rumania sing ana sumpah "sumpah yen bakal mati kanggo tanah air". Ing wulan November taun kasebut, Vârnav, Bălcescu, Lecca lan Chinezu, bebarengan karo Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu lan Mihail Kogălniceanu, ngedegake "Însocierea Lazariană" ("Asosiasi Lazarian"). Dijenengi kanggo ngurmati Gheorghe Lazăr, duwe proyek politik kanggo nyawiji lan standarisasi pendhidhikan ing kaloro Principalities. Agenda iki dianggep ora pas karo intelektual liyane, kalebu Alexandru G. Golescu, sing nolak melu. Saiki kanthi terang-terangan melu politik radikal, Vârnav dadi peserta aktif ing Revolusi Februari
. lan Panjenenganipun rally karo mayoritas mahasiswa Romania sing saluted Pemerintah Sementara Prancis, outvoting boyars enom luwih ati-ati, kalebu Vasile Alecsandri lan Costache Negri. Piyambakipun lajeng ngladosi sakedhap wonten ing Garda Nasional lan ngedegaken stasiun pertolongan pertama wonten ing perpustakaan. Kaya sing dilaporake dening N. Ionescu, acara kasebut uga nggawe tricolor tunggal Romania, nggabungake Wallachian biru-kuning lan biru-abang Moldova.