Nulis terusan kanggo paragraf iki - Dianjurake dening pembelot Hamdanid, khalifah Fatimid al-Aziz ngluncurake serangan pertama ing taun 992, ing sangisoré gubernur Damaskus, jenderal Turki Manjutakin. Jenderal Fatimid nyerang emirat, ngalahake pasukan Bizantium ing sangisoré "doux" Antiokhia, Michael Bourtzes, ing wulan Juni 992, lan ngepung Aleppo. Nanging, dheweke gagal ngupayakake pengepungan kanthi kuat, lan kutha kasebut kanthi gampang bisa nahan nganti, ing musim semi 993, sawise telulas wulan kampanye, Manjutakin kepeksa bali menyang Damaskus amarga kekurangan pasokan. Ing musim semi 994, Manjutakin ngluncurake invasi liyane, maneh ngalahake Bourtzes ing Pertempuran Orontes, njupuk Homs, Apamea lan Shayzar lan ngepung Aleppo sajrone sewelas wulan. Blokade luwih efektif wektu iki lan ora suwe nyebabake kekurangan panganan. Sa'id al-Dawla ngusulake nyerah marang Manjutakin, nanging pendirian Lu'lu' sing ditemtokake ngidini para pembela kutha bisa nahan nganti tekane kaisar Bizantium, Basil II, ing Suriah ing wulan April 995. Basil, sing wis kampanye ing Bulgaria
, wis nanggapi panjaluk Hamdanids kanggo pitulungan, lan nyabrang Asia Minor ing mung nembelas dina ing kepala tentara 13.000 kuwat; tekane dumadakan nyebabake panik ing tentara Fatimid: Manjutakin ngobong kemah lan mundur menyang Damaskus tanpa pertempuran.