Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Wektu ekonomi sing angel, diwujudake kanthi nambah insiden kerusuhan agrarian, nyebabake panjaluk reformasi sosial. Saliyane sewa, pajak, lan suku bunga sing dhuwur, warga negara rata-rata kudu mbayar pajak anyar, wajib militer, lan biaya kuliah kanggo pendhidhikan wajib sing mentas dikenalake. Wong-wong butuh luwih akeh wektu kanggo ngupayakake produktif nalika mbenerake penyalahgunaan sosial ing jaman biyen. Kanggo nggayuh reformasi kasebut, sistem kelas Tokugawa lawas saka samurai, petani, pengrajin, lan pedagang dibatalake ing taun 1871, lan, sanajan prasangka lawas lan kesadaran status terus, kabeh padha padha karo hukum. Nyatane mbantu nglestarekake bedane sosial, pamrentah menehi jeneng divisi sosial anyar: mantan daimyō dadi bangsawan peerage, samurai dadi bangsawan, lan kabeh wong liya dadi rakyat biasa. Pensiun daimyō lan samurai dibayar kanthi jumlah sing padha, lan samurai mengko ilang hak eksklusif kanggo posisi militer. Mantan samurai nemokake kegiatan anyar minangka birokrat, guru, perwira tentara, pejabat polisi, wartawan, sarjana, kolon ing sisih lor Jepang, bankir, lan pengusaha. Pakaryan kasebut mbantu ngatasi sawetara rasa ora puas karo klompok gedhe iki; sawetara entuk bathi banget, nanging akeh sing ora sukses lan menehi oposisi sing signifikan ing taun-taun sabanjure.  Pitakonan: Rong klompok apa sing nampa pensiun kanthi jumlah jumlah?
Daimyō lan samurai