Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Sadurunge pencetakan digunakake ing abad kaping 19, Quran ditransmisikan ing naskah sing digawe dening kaligrafer lan penyalin. Naskah-naskah paling awal ditulis nganggo aksara jinis Ḥijāzī. Nanging naskah-naskah gaya Hijazi negesake manawa transmisi Qur'an kanthi nulis diwiwiti ing tahap awal. Mbokmenawa ing abad kaping sanga, aksara-aksara wiwit ditampilake stroke sing luwih kenthel, sing tradisional dikenal minangka aksara Kufic. Ing akir abad kaping 9, tulisan-tulisan anyar mulai muncul ing salinan-salinan Al-Qur'an lan ngganti tulisan-tulisan sing wis ana. Alesan kanggo mandheg nggunakake gaya sadurunge yaiku butuh wektu suwe kanggo ngasilake lan panjaluk kanggo salinan saya tambah. Mula, para penyalin milih cara nulis sing luwih gampang. Wiwit abad kaping 11, gaya nulis sing digunakake utamane naskh, muhaqqaq, rayḥānī lan, ing acara sing luwih langka, skrip thuluth. Naskh digunakake kanthi wiyar. Ing Afrika Lor lan Spanyol, gaya Maghribī misuwur. Aksara Bihari sing luwih cetha mung digunakake ing sisih lor India. Gaya Nastaʻlīq uga arang digunakake ing jagad Persia. Wiwitane, Quran ora duwe tandha vokalisasi. Sistem vokalisasi, kaya sing kita kenal saiki, kayane wis dikenalake ing pungkasan abad kaping sanga. Amarga larang banget kanggo wong Islam kanggo tuku naskah, salinan Quran disimpen ing mesjid supaya bisa diakses wong. Salinan-salinan iki kerep awujud seri saka 30 bagéan utawa juzʼ. Ing babagan produktivitas, para penyalin Ottoman nyedhiyakake conto sing paling apik. Iki minangka tanggepan panjaluk sing akeh, ora populer karo metode pencetakan lan amarga alasan estetis.  Pitakonan: Piyé carané Qur'an ditampa sakdurungé dicithak?
naskah