Kim Hong-il (23 September 1898 <unk> 8 Agustus 1980) iku sawijining aktivis kamardikan Koréa lan jenderal Perang Sino-Jepang II lan Perang Koréa, sing banjur dadi diplomat lan pulitikus ing Koréa Kidul. Lair ing Pyongan Lor, dheweke sekolah ing China lan Korea, lan duwe karir cendhak minangka guru sadurunge hubungane karo gerakan kamardikan Korea sing anyar nyebabake dheweke dipenjara. Piyambakipun mlayu ing pengasingan ing China ing taun 1918, lan njabat ing Tentara Revolusi Nasional Kuomintang wiwit taun 1926 nganti taun 1948, banjur pindhah menyang Korea Selatan sing nembe mardika kanggo gabung karo Tentara Republik Korea. Panjenenganipun mréntah Korps I Koréa Kidul nalika taun pisanan Perang Koréa, lan banjur dikirim menyang Taipei minangka duta besar Koréa Kidul ing Republik China, sing nalika semana
wis mundur menyang Taiwan. Tugasé ing kono pungkasané suwéné sangang taun. Piyambakipun kondur dhateng Koréa Kidul nalika taun 1960 sasampunipun Revolusi April ingkang mungkasi pamaréntahan Syngman Rhee, lan njabat minangka Menteri Luar Negeri ing sangisoré Park Chung-hee junta. Piyambakipun nyalonaken dhumateng Majelis Nasional, sepisan boten kasil ing taun 1960 lan 1963, lajeng kapilih ing taun 1967 lan dados tokoh utama ing partai oposisi New Democratic Party.