Rampungake ukara ing ngisor iki: geguritan iki utamane minangka tangisan pengasingan amarga negara kasebut wis cedhak karo modernisasi (judhul kasebut kudu ditafsirake: umume kali sing ditindakake yaiku Albania, nanging negara kasebut dhewe "ngubengi" Elbe lan Spree, yaiku ing sisih Eropa Tengah lan Kulon, lan luwih nglarani yen ora bisa diwasa kanthi politik, sosial lan budaya amarga minangka bagean integral saka bawana lan budaya sing asale saka cita-cita kasebut), sing nyebabake swara narasi menyang titik putus asa nganti, kaya fenomena alam, dheweke bisa ngrungokake (utawa, luwih becik, prédhiksi), wong-wong sing munggah ing gaman, kaya nalika dheweke duwe kamardikan, kanggo nglawan tiran (Zog dhewe amarga dheweke wis ngatasi swasana reformis ing jaman pasca kamardikan, lan kepengin ngupayakake kepentingan lan masa depan Yugoslavia, lan kabeh kekuwatan, dibantu dening Raja lan para pamimpin)
pungkasane diusir, ing taun 1939, dening wong Italia); pangarepan iki, sanajan adoh saka rampung, ngidini pujangga nutup nganggo tembung sing padha kaya ing wiwitan, ing kahanan sing padha, nanging kanthi semangat, semangat maneh.