Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Asal-usul aljabar bisa ditelusuri menyang wong Babil kuna, sing ngembangake sistem aritmatika canggih sing bisa nindakake pitungan kanthi cara algoritma. Wong Babil ngembangaké rumus kanggo ngitung solusi kanggo masalah sing biasane dirampungaké dina iki kanthi nggunakake persamaan linier, persamaan kuadrat, lan persamaan linier sing ora ditemtokake. Kosok baline, umume wong Mesir ing jaman iki, uga matematika Yunani lan Tionghoa ing milenium kaping 1 SM, biasane ngrampungake persamaan kasebut kanthi metode geometris, kayata sing diterangake ing Papirus Matematika Rhind, Unsur Euclid, lan Sembilan Bab Seni Matematika. Karya geometri Yunani, sing ditampilake ing Unsur, nyedhiyakake kerangka kerja kanggo rumusan umum ngluwihi solusi masalah tartamtu dadi sistem sing luwih umum kanggo nyatakake lan ngrampungake persamaan, sanajan iki ora bakal diwujudake nganti matematika dikembangake ing Islam abad pertengahan. Ing jaman Plato, matematika Yunani ngalami owah-owahan drastis. Wong Yunani nggawé aljabar géomètri ing ngendi istilah-istilah diwakili déning sisi-sisi objèk géomètri, racaké garis, sing duwé aksara sing digandhèngaké karo kuwi. Diophantus (abad kaping 3 Masehi) iku sawijining matématikawan Yunani saka Aleksandria lan panulis saka sèri buku sing diarani Arithmetica. Tèks-tèks punika nggadhahi gegayutan kaliyan mecahaken persamaan aljabar, lan sampun njalari, wonten ing téyori wilangan, dhumateng pamanggih modhèren babagan persamaan Diophantine.  Pitakonan: Peradaban endi sing dadi dhasaré aljabar?
wong Babil kuna