Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Kanggo irigasi panen, efisiensi banyu sing optimal tegese minimalake kerugian amarga penguapan, aliran utawa drainase sub-permukaan nalika nggedhekake produksi. Panci penguapan dikombinasikake karo faktor koreksi panen tartamtu bisa digunakake kanggo nemtokake jumlah banyu sing dibutuhake kanggo nyukupi kebutuhan tanduran. Irigasi banjir, jinis sing paling tuwa lan paling umum, asring ora rata ing distribusi, amarga bagean saka lapangan bisa uga nampa banyu sing luwih akeh kanggo ngirim jumlah sing cukup menyang bagean liyane. Irigasi overhead, nggunakake pusat-pivot utawa sprinkler lateral-pindhah, nduweni potensi kanggo pola distribusi sing luwih padha lan dikontrol. Irigasi drip minangka jinis sing paling larang lan paling ora digunakake, nanging nawakake kemampuan kanggo ngirim banyu menyang oyot tanduran kanthi kerugian minimal. Nanging, irigasi netes saya terjangkau, utamane kanggo tukang kebon omah lan amarga tarif banyu saya mundhak. Nggunakake metode irigasi netes bisa ngirit nganti 30.000 galon banyu saben taun nalika ngganti sistem irigasi sing nyemprotake ing kabeh arah. Ana uga cara sing murah lan efektif sing padha karo irigasi netes kayata nggunakake selang rendhem sing bisa uga dicelupake ing medium tuwuh kanggo ngilangi penguapan.  Pitakonan: Apa cara irigasi sing paling tuwa?
Irigasi banjir