Tulis kelanjutan kanggo paragraf iki - Gempa Ashgabat 1948
rusak banget bangunan lan nggawe ora aman; udan deres ing taun-taun sabanjure nggawe struktur kasebut ringkih. Iki dibongkar ing taun 1963 lan situs kasebut diowahi dadi taman umum. Kanthi larangan Soviet ing agama, Bahá'ís, kanthi ketat netepi prinsip ketaatan marang pamrentah sing sah, ninggalake administrasi lan properti kasebut dinasionalisasi. Ing taun 1938, kanthi NKVD (polisi rahasia Soviet) lan kabijakan penindasan agama, umume Bahá'í dikirim menyang penjara lan kamp utawa ing luar negeri; komunitas Bahá'í ing 38 kutha ora ana maneh. Ing kasus Ashgabat, sumber Bahá'í nuduhake tanggal 5 Februari anggota majelis, pimpinan komunitas lan sawetara anggota umum komunitas kanthi total 500 wong dicekel, omah-omah digoleki lan kabeh cathetan lan literatur disita (kanthi pratelan yen dheweke kerja kanggo keuntungan wong asing), lan kadang-kadang dipeksa nggali kuburan dhewe minangka bagean saka interogasi. Dipercaya salah sawijining wanita ngobong awake dhewe lan tilar donya mengko ing rumah sakit. Wanita lan bocah-bocah umume diasingake menyang Iran. Ing taun 1953 para Bahá'í wiwit pindhah menyang Republik Soviet ing Asia, sawisé kepala agama ing wektu iku, Shoghi Effendi, miwiti rencana sing diarani Perang Salib Sepuluh Taun. Para Bahá'í sing pindhah menyang Turkmenistan nemokake sawetara individu Bahá'í sing manggon ing kana sanajan agama kasebut tetep ora diatur. Sajrone perang sipil 1978-9 ing Afghanistan, sawetara Bahá'í mlayu menyang Turkmenistan.