Tulis kelanjutan untuk paragraf ini - Ing taun 1293, Dinasti Yuan Mongol ngluncurake invasi menyang Jawa. Yuan ngirim 1.000 kapal lan 20.000-30.000 prajurit, nanging pungkasane dikalahake ing tanah kanthi serangan kejutan, meksa tentara mundur menyang pantai. Ing pesisir, kapal-kapal sampah Jawa wis nyerang kapal-kapal Mongol. Sawisé kabèh wadyabala mlebu kapal ing pesisir, wadyabala Yuan nglawan armada Jawa. Sawise nolak, dheweke budhal menyang Quanzhou. Prasasti Gunung Butak saka taun 1294 nyebutake manawa komandan angkatan laut Aria Adikara nyegat invasi Mongol liyane lan bisa ngalahake sadurunge mlebu ing Jawa. Sanajan mung duwe informasi langka, para wisatawan sing ngliwati wilayah kasebut, kayata Ibn Battuta lan Odoric saka Pordenone, nanging nyathet manawa Jawa wis diserang dening wong-wong Mongol kaping pirang-pirang, sing mesthi gagal. Sawisé invasi sing gagal kasebut, kekaisaran Majapahit kanthi cepet tuwuh lan dadi kekuwatan angkatan laut sing dominan ing abad kaping 14-15. Panggunaan meriam ing invasi Mongol ing Jawa
, nyebabake penyebaran meriam cetbang dening armada Majapahit ing taun 1300-an lan panggunaan senapan putar lan meriam ing Nusantara. Kapal perang utama angkatan laut Majapahit yaiku jong. Jong yaiku kapal transportasi gedhe sing bisa nggawa 500-800 ton kargo lan 200-1000 wong, dawane 70-180 meter. Nomer sing tepat saka jong sing diluncurake dening Majapahit ora dingerteni, nanging jumlah jong paling gedhe sing digunakake ing ekspedisi udakara 400 jong, nalika Majapahit nyerang Pasai, ing taun 1350. Ing jaman iki, malah nganti abad kaping 17, prajurit angkatan laut Nusantara perang ing platform ing kapal-kapal sing diarani "Balai" lan nindakake aksi boarding. Angkatan Laut Majapahit nggunakake meriam muatan breech sing diarani cetbang kanggo nglawan jinis pertempuran iki, nembak tembakan nyebar marang personel mungsuh.