Rampungake ukara ing ngisor iki: Sawise Nigeria entuk kamardikan saka pamrentahan Inggris ing taun 1960, stigma tumrap klompok etnis Igbo ing sisih wétan saya tambah. Nalika mesthine
Igbo mimpin kudeta nggulingaké lan matèni pejabat pamaréntah senior, kelompok ètnis liyané ing Nigeria, utamané Hausa, ngluncuraké kampanye anti-Igbo. Kampanye iki diwiwiti karo pogrom anti-Igbo taun 1966 lan kudeta Nigeria taun 1966. Ing pogrom kasebut, properti Igbo dirusak lan nganti 300,000 Igbos mlayu saka Lor lan golek keamanan ing Wétan lan udakara 30,000 Igbos tiwas. Ing counter-coup sing ngetutake, warga sipil Igbo lan personel militer uga dipateni kanthi sistematis. Ing tanggal 30 Mei 1967, nalika Igbos ngumumake kamardikan saka Nigeria lan mbentuk negara Biafra sing pisah, pamrentah Nigeria lan Inggris ngluncurake blokade total Biafra. Wiwitane nyerang, Biafra wiwit nandhang sangsara lan pamrentahane asring kudu pindhah amarga tentara Nigeria terus ngrebut ibukutha. Penyebab utama pati yaiku keluwen, lan bocah-bocah sing paling nandhang sangsara. Bocah-bocah asring kena Kwashiorkor, sawijining penyakit sing disebabake dening kekurangan gizi. Wong-wong ing kana kerep mangan manungsa. Dokumentasi kasangsaran bocah-bocah Igbo ditrapake kanggo pakaryan Palang Merah Prancis lan organisasi Kristen liyane. Ana pirang-pirang perkiraan babagan korban jiwa Igbo ing genosida kasebut. Jumlah tentara sing tiwas ing perang kira-kira 100.000 lan jumlah warga sipil sing uga tiwas antara 500.000 nganti 3,5 yuta. Luwih saka setengah sing mati ing perang iku bocah-bocah. Saiki, Nigeria isih nyuda demonstrasi damai dening para pengarep-arep kamardikan Biafra, asring ngirim prajurit kanggo ngalahake para demonstran lan malah mateni.