Ing taun 1944, Arafat mlebu ing Universitas Raja Fuad I lan lulus ing taun 1950. Ing universitas, dheweke melu diskusi karo wong-wong Yahudi lan maca publikasi dening Theodor Herzl lan Zionis liyane sing misuwur. Ing taun 1946, dheweke dadi nasionalis Arab lan wiwit tuku senjata kanggo diselundupake menyang bekas Mandat Inggris ing Palestina, kanggo digunakake dening wong-wong sing ora teratur ing Komite Tinggi Arab lan Tentara milisi Perang Suci. Sajrone Perang Arab-Israeli 1948, Arafat ninggalake Universitas lan, bebarengan karo wong-wong Arab liyane, ngupayakake mlebu Palestina kanggo gabung karo pasukan Arab sing nglawan pasukan Arab lan nggawe negara Israel. Nanging, tinimbang gabung karo pasukan Palestina, Arafat berjuang bebarengan karo Ikhwanul Muslimin, sanajan dheweke ora gabung karo organisasi kasebut. Dheweke melu diskusi ing wilayah Gaza ing taun 1956 (sing dadi pertempuran utama pasukan Arab sing nyerang pasukan Inggris ing Palestina). Nanging, nalika bali saka Universitas Mesir ing awal taun 1949, dheweke sinau dadi sarjana teknik ing Universitas Mesir, lan sawise lulus, dheweke bali menyang Kairo, lan dadi presiden Uni Sarjana Kebijakan Sipil Mesir.
Taun 1949