Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Feynman minangka pamicara pungkasan, lan ora ngomong nganti sawise ulang taun kaping telu. Minangka wong diwasa, dhèwèké ngomong nganggo aksen New York sing cukup kuwat kanggo dideleng minangka pangaruh utawa exaggeration - saéngga kanca-kancané Wolfgang Pauli lan Hans Bethe sapisan ngandharaké yèn Feynman ngomong kaya "bum". Feynman enom banget dipengaruhi dening bapake, sing nyengkuyung dheweke takon kanggo nantang pamikiran ortodoks, lan sing mesthi siyap mulang Feynman sing anyar. Saka ibuné, dhèwèké éntuk rasa humor sing diduwèni ing sajroning uripé. Minangka bocah, dheweke duwe bakat kanggo teknik, njaga laboratorium eksperimen ing omahé, lan seneng ndandani radio. Nalika isih sekolah dhasar, dheweke nggawe sistem alarm pencurian ing omah nalika wong tuwane metu kanggo nindakake tugas. Nalika Richard umur limang taun, ibune nglairake sedulur lanang, Henry Phillips, sing tilar donya nalika umur patang minggu. Papat taun sabanjure, adhine Richard, Joan, lair lan kulawarga kasebut pindhah menyang Far Rockaway, Queens. Senajan pisah sangang taun, Joan lan Richard akrab, lan loro-loroné padha kepéngin ngerti bab donya. Sanajan ibuné nganggep wanita ora duwe kapasitas kanggo ngerti perkara kasebut, Richard nyengkuyung minat Joan ing astronomi, lan Joan pungkasane dadi astrofisikawan.  Pitakonan: Sapa sing nyinaoni bab-bab sing ana ing njaba planèt kita?
Joan