Ing taun 1819, dheweke nyaranake mbukak benang sutra lilin "liwat interstices saka untu, ing antarane gulu lan lengkungan permen karet, kanggo ngilangi materi sing ngganggu sing ora bisa dicopot sikat lan sing dadi sumber penyakit nyata". Dheweke nganggep iki minangka bagean sing paling penting saka perawatan lisan. Floss ora kasedhiya kanthi komersial nganti taun 1882, nalika perusahaan Codman lan Shurtleft wiwit ngasilake benang sutra sing ora dicithak. Ing taun 1898, Johnson & Johnson Corporation nampa paten pertama kanggo benang untu sing digawe saka bahan sutra sing padha sing digunakake dening dokter kanggo jahitan sutra. Salah sawijining gambaran paling awal saka floss dental ing fiksi sastra ditemokake ing novel James Ulysses ing taun 1918 (Floris) lan nylon dadi luwih apik tinimbang benang amarga bisa digunakake kanthi ukuran sing luwih gedhe lan luwih murah tinimbang nylon sadurunge Perang Dunia II. Nalika nylon digawe kanthi ukuran sing luwih gedhe lan luwih murah tinimbang nilon, nanging bisa diprodhuksi kanthi komersial sadurunge Perang Dunia II (Floris) lan nylon digawe dening dokter Charles Joyce.
taun 1882