Nulis terusan kanggo paragraf iki - Sanajan India independen wiwitane dianggep dadi juara macem-macem gerakan kamardikan Afrika, hubungane sing apik karo Persemakmuran Bangsa-Bangsa lan pandangan liberal babagan kabijakan Inggris ing Afrika Wétan wis ngrusak citra minangka panyengkuyung kuat saka macem-macem gerakan kamardikan ing jagad katelu. Penghukuman India saka perjuangan militan ing Kenya lan Algeria
kontras banget karo China, sing wis ndhukung perjuangan bersenjata kanggo menang kamardikan Afrika. Sawisé ngrambah titik diplomatis sing dhuwur sawisé peran Nehru ing Krisis Suez, isolasi India saka Afrika rampung nalika mung patang negara -Ethiopia, Kenya, Nigeria lan Libya - ndhukung dheweke nalika Perang Sino-India ing taun 1962. Sawisé Gandhi dadi perdana menteri, hubungan diplomatik lan ekonomi karo negara-negara sing wis ana ing sisih India nalika Perang Sino-India ditambahi. Gandhi miwiti negosiasi karo pamrentah Kenya kanggo nggawe Kerjasama Pembangunan Afrika-India. Pamrentah India uga wiwit nimbang kemungkinan nggawa wong India sing mapan ing Afrika ing kerangka tujuan kabijakan kanggo mbantu pulih pengaruh geo-strategis sing mudhun. Gandhi nyatakake wong-wong sing asalé saka India sing manggon ing Afrika minangka "Duta Besar India". Upaya kanggo tali ing komunitas Asia kanggo nggabungake diplomasi India, nanging ora ana apa-apa, sebagean amarga ora gelem wong India tetep ing lingkungan sing ora aman ing politik, lan amarga eksodus wong India Afrika menyang Inggris kanthi ngliwati Undhang-undhang Imigran Persemakmuran ing taun 1968. Ing Uganda, komunitas India Afrika ngalami penganiayaan lan pungkasane diusir ing pamrentah Idi Amin.