Tulis terus kanggo paragraf iki - Biliūnas dianggep duwe rong periode sing beda ing karir sastra. Pisanan kalebu taun 1900-1903, lan sing nomer loro, 1904-1907. Akèh-akèhé karyané iku carita cekak, lan kerep duwé panyebaran otobiografi sing ngubungaké pengalaman uripé dhéwé. Ing periode kapisan, gaya realistis sing diisi karo kesadaran sosial sing kuat ana ing tulisan-tulisan kasebut. Loro karyane saka periode iki kalebu "Be darbo" (Pangguran), lan "Pirmutinis streikas" (Strike Pertama). Ideologi pulitik kang asipat sosialis sumrambah ing periode iki lan ngelingake tulisan-tulisan awal Jack London lan Theodore Dreiser. Mbokmenawa merga penyakité sing nglarani, sing ing jaman kuwi mesthi fatal, Biliūnas ngalami metamorfosis rohani. Kagiyatan lan kapentingan pulitiké diganti déning mélankolia, lan pamindhahan saka réalisme, sing saiki diwujudaké ing tulisané ing periode kapindho. "Brisiaus galas" (Pungkasan Brisius), minangka crita nangis-nangis babagan sedane asu kulawarga kanthi pikirane asu kasebut karo pikirane sing duwe. "Ant Uetlibergo giedra" ( Cuaca Apik ing Uetliberg) meh dadi travelog saka perspektif Alpen Swiss cedhak Zürich. "Liūdna pasaka" (A Sad Tale) minangka karya paling dawa lan minangka drama psikologis sing ngatasi Pemberontakan 1863
. lan Ing karya iki, tokoh utama, yaiku wanita, dirusak minangka akibat saka pemberontakan, lan critane dicritakake saka sudut pandang psikologis. Sajrone periode antara taun 1900 lan 1905, Biliūnas nulis udakara limalas puisi, kalebu sawetara sonnet. Sonèt-sonèt iki dipengaruhi déning studi babagan Petrarca. Akèh-akèhé panemu kritis saka geguritane duwé panemu yèn geguritane kurang saka tulisan-tulisan liyané. Biliūnas nulis sapérangan artikel ngenani kritik sastra, sing dianggep banget lan dianggep nuduhake ambane persepsi babagan subyek sing ditangani.