John Hanson Saunders saka Pennsylvania State University nulis manawa Ratu "luwih barbar... nyiksa lan pati menehi penutupan kanggo pamaca lan pati kasebut katon luwih cocog... Pati dheweke bisa menehi keadilan lan ngidini para pamirsa ndeleng kamenangan sing apik tumrap piala. " Cashdan ujar manawa, saka sudut pandang psikologis, Ratu ora bisa mlayu utawa mung dikunci ing dungeon utawa diasingake, amarga crita kasebut nggambarake dheweke "minangka makhluk sing ora sopan banget sing pantes nampa paukuman sing paling ala". Kajaba iku, dheweke negesake manawa "pati sing nggegirisi" iku perlu amarga, kaya ing pirang-pirang dongeng liyane, "yen penyihir bakal mati <unk> lan tetep mati <unk> dheweke kudu mati kanthi cara sing nggawe dheweke ora bisa bali", lan mula "sing maca kudu ngerti yen pati penyihir kasebut tliti lan lengkap, sanajan tegese mbukak para pamaca enom tumindak kekerasan sing ekstrem miturut standar kontemporer". Ing sisih liya, Oliver Madox Hueffer nulis manawa "ora mungkin ora ngrasakake simpati tartamtu karo wanita kerajaan sing ora begja iki ing nasib sabanjure". Miturut Sharna Olfman, Profesor Psikologi ing Point Park University, "nalika maca utawa ngrungokake crita, bocah-bocah ora diserang karo gambar visual grafis sing wis digawe. Dheweke ora kudu ndeleng close-ups saka... agony saka pain ing mripat ratu minangka dheweke tari kanggo pati dheweke. " Nanging, pilihan pribadi Olfman yaiku "ngliwati adegan penyiksaan nalika maca crita kasebut kanggo bocah-bocah". Anthony Burgess kandha, "Nèk maca ayat kuwi, apa awaké dhéwé isa nganggep kuwi penting? Iku kekerasan dongeng, sing ora kaya perampokan nyata, terorisme lan penyiksaan Argentina
. "