Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Uga, kanggo pisanan, watesan saka matématika padha njelajah. Niels Henrik Abel, wong Norwegia, lan Évariste Galois, wong Prancis, mbuktèkaké yèn ora ana métodhe aljabar umum kanggo ngrampungaké persamaan polinomial luwih gedhé saka papat (teoréma Abel<unk>Ruffini). Para matématikawan abad kaping 19 liyané migunakaké iki jroning bukti-bukti yèn garis lurus lan kompas dhéwé ora cukup kanggo ngukur sudut sembarang, kanggo mbangun sisi kubus kaping pindho volume kubus tartamtu, utawa kanggo mbangun persegi sing padha karo wilayah ing bunder tartamtu. Para matématikawan wis nyoba ngrampungaké kabèh masalah iki wiwit jaman Yunani kuna. Ing sisih liya, watesan telung dimensi ing geometri wis ngluwihi ing abad kaping 19 liwat pertimbangan ruang parameter lan nomer hiperkompleks.  Pitakonan: Para ahli matématika ngupaya apa?
kanggo ngatasi kabeh masalah iki