Rampungake ukara ing ngisor iki: Nalika Count de Mornay kesah menyang Maroko ing taun 1832 kanggo netepake perjanjian sing ndhukung
Aneksasi Prancis ing Aljazair, dheweke nggawa pelukis Romantis Eugène Delacroix. Delacroix ora mung seneng karo orientalisme ing papan kasebut; dheweke uga njupuk minangka model anyar lan urip kanggo karyane babagan jaman kuna klasik: "Wong Yunani lan Romawi ana ing kene ing lawangku, ing wong Arab sing mbungkus awake dhewe nganggo selimut putih lan katon kaya Cato utawa Brutus... " Piyambakipun nggambar lan nglukis cat banyu kanthi terus-terusan, nalika nulis "Aku kaya wong ing impen, ndeleng prekara sing diwedeni bakal ilang saka dheweke". Dheweke bali menyang sketsa lan kenangan ing Afrika Lor kanggo sisa karir, kanthi 80 lukisan minyak kaya "The Fanatics of Tangier" lan "Women of Algiers" dadi legendaris lan pengaruh ing seniman kayata Van Gogh, Gauguin, lan Picasso. Dheweke utamane kesengsem karo kualitas cahya: kanggo Cézanne, "Kabeh warna sing padhang iki... kayane... mlebu ing mripat kaya gelas anggur sing mlebu ing tenggorokan lan langsung nggawe sampeyan mabuk". Tangier banjur dadi mandheg wajib kanggo seniman sing pengin ngrasakake warna lan cahya sing diomongake dhewe - kanthi asil sing beda-beda. Matisse nggawe pirang-pirang kunjungan ing Tangier, mesthi nginep ing Grand Hotel Villa de France. "Aku wis nemokake lanskap ing Maroko", ujare, "persis kaya sing diterangake ing lukisan Delacroix". Murid-muridé uga duwe dhewe; seniman California Richard Diebenkorn langsung dipengaruhi dening warna lan pola irama lukisan Maroko Matisse.