Ing taun 1919, Niggli nulis buku Geometrische Kristallographie des Diskontinuums, kang duwé peran wigati sajeroning nyampurnakaké téyori klompok spasial. Ing buku iki, Niggli nuduhaké yèn senadyan kahanan réflèksi sinar-X ora mesthi nemtokaké klompok spasial sing kagolong sawijining kristal, nanging bisa uga nuduhaké sawetara klompok spasial sing bisa uga kagolong. Niggli migunakaké métodhe morfologis kanggo nggambaraké struktur internal lan, ing taun 1928 Kristallographische und theoretische Strukturische Grundfefe, dhèwèké ngangkat apa sing intiné minangka prosès bali, yaiku tugas netepaké hubungan antara lintang lan morfologi spasial eksternal.
Institut Teknologi Federal Swiss (ETH) ing Zurich lan Universitas Zurich