Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Xiao'erjing bisa dipérang dadi rong set, "sistem Masjid", lan "sistem Daily". "Sistem Masjid" yaiku sistem sing digunakake dening murid lan imam ing masjid lan madrasah. Isine akeh leksikon agama Arab lan Persia, lan ora nggunakake karakter Tionghoa. Sistem iki relatif standarisasi, lan bisa dianggep minangka sistem nulis sejati. "Sistem Daily" yaiku sistem sing digunakake dening sing kurang sinau kanggo surat lan korespondensi ing level pribadi. Kerep aksara Cina prasaja dicampur karo aksara Arab, umume ngrembug babagan non-agama, lan kanthi iku utangan Arab lan Persia sing relatif sithik. Praktek iki bisa beda-beda gumantung saka wong liya. Sistem kasebut bakal dirancang dening panulis dhewe, kanthi pangerten dhewe babagan abjad Arab lan Persia, sing dipetakan miturut sebutan dialek dhewe. Asring, mung sing ngirim layang lan sing nampa layang sing bisa ngerti kanthi lengkap apa sing ditulis, nanging angel banget kanggo wong liya maca. Ora kaya Muslim Hui ing wilayah liya ing China, Muslim ing provinsi sisih lor-kulon Shaanxi lan Gansu ora duwe kawruh babagan Han Kitab utawa Cina Klasik, dheweke nggunakake Xiao'erjing. Xiao'erjing digunakake kanggo menehi komentar ing basa Tionghoa, dokumen Islam basa asing ing basa kaya Persia. Xiaojing digunakake umume dening umat Islam sing ora bisa maca karakter Tionghoa. Iki ora sampurna amarga macem-macem faktor. Dialek Cina sing beda-beda mbutuhake macem-macem gambaran sing beda karo Xiaojing. Xiaojing ora bisa nampilake nada sing ana ing basa Cina, pungkasan suku kata ora bisa dibedakake, yaiku xi'an lan xian. Xiao'erjing luwih gampang tinimbang karakter Cina kanggo makili Cina.  Pitakonan: Pangertèn bab abjad apa sing dibutuhké karo sing nulis?
Basa Arab lan Persia