Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Kanggo program daur ulang bisa digunakake, duwe pasokan bahan daur ulang sing akeh lan stabil iku penting. Telung pilihan legislatif wis digunakake kanggo nggawe pasokan kaya ngono: koleksi daur ulang wajib, undang-undang deposit kontainer, lan larangan sampah. Undhang-undhang koleksi wajib nemtokake target daur ulang kanggo kutha-kutha sing dituju, biasane ing wangun sing persentase tartamtu saka bahan kudu dialihake saka aliran sampah kutha ing tanggal target. Kutha banjur tanggung jawab kanggo ngupayakake target iki. Undhang-undhang deposit kontainer kalebu nawakake pengembalian dana kanggo bali kontainer tartamtu, biasane kaca, plastik, lan logam. Nalika tuku produk ing wadhah kasebut, tambahan sithik ditambahake ing rega kasebut. Tambahan iki bisa dituntut maneh dening konsumen yen wadhah kasebut bali menyang titik koleksi. Program-program iki wis sukses banget, asring ngasilake tingkat daur ulang 80 persen. Senadyan asil apik kasebut, pamindhahan biaya koleksi saka pamrentah lokal menyang industri lan konsumen wis nggawe oposisi kuwat kanggo nggawe program kasebut ing sawetara wilayah. Variasi iki yaiku nalika pabrikan tanggung jawab kanggo daur ulang barang-barang kasebut. Ing Uni Eropa, Directive WEEE mbutuhake produsen elektronik konsumen kanggo mbayar biaya daur ulang. Cara alternatif kanggo nambah pasokan daur ulang yaiku nglarang mbuwang bahan tartamtu minangka sampah, asring kalebu minyak bekas, batere lawas, ban, lan sampah kebon. Salah sawijining tujuan metode iki yaiku nggawe ekonomi sing bisa ditindakake kanggo mbuwang produk sing dilarang kanthi bener. Kudu ati-ati manawa ana cukup layanan daur ulang kasebut, utawa larangan kasebut mung nyebabake dumping ilegal sing luwih akeh.  Pitakonan: Rujukan WEEE penting kanggo ngatasi masalah apa?
dumping ilegal