Tulis terus kanggo paragraf iki - Gelombang iki diwiwiti ing pungkasan taun 1980-an sawise Revolusi 1989. Tema utamane yaiku pangarep-arep manawa masarakat sipil, dudu pencerahan utawa revolusi bakal mbukak dalan kanggo demokrasi ing jagad Arab. Masyarakat sipil dianggep penting kanggo munculé demokrasi lan yen ana masyarakat sipil sing kuwat, demokrasi mesthi bakal diterusake. Dipercaya manawa demokrasi bakal digayuh ing pungkasan taun 1990an utawa wiwitan abad kaping rong puluh siji. Invasi Irak ing Kuwait sing dipesen dening Saddam Hussein
ing taun 1990 lan Perang Teluk sabanjuré wis mbentuk reaksi kuwat marang tyranny, sing dianggep minangka panyebab utama krisis. Iki uga nglemahake rezim otoriter lan menehi masyarakat sipil luwih akeh ruang kanggo manuver. Jumlah organisasi non-pemerintah ing donya Arab mundhak saka kurang saka 20,000 ing pertengahan taun 1960-an nganti luwih saka 70,000 ing pungkasan taun 1980-an nganti 300,000 ing taun 2008. Senadyan kabeh pembangunan kasebut, ora ana owah-owahan demokratis sing signifikan ing negara Arab sajrone periode iki.