Rampungake ukara ing ngisor iki: Sanajan India independen wiwitane dianggep dadi juara anti-kolonialisme, hubungane sing apik karo Persemakmuran Bangsa-Bangsa lan pandangan liberal babagan kabijakan kolonial Inggris ing Afrika Wétan wis ngrusak citra kasebut minangka pendukung gerakan anti-kolonial. India ngukum perjuangan militan ing Kenya lan
Aljazair beda banget karo China, sing ndhukung perjuangan bersenjata kanggo menang kamardikan Afrika. Sawisé ngrambah titik diplomatis dhuwur ing akibat saka peran Nehru ing Krisis Suez, isolasi India saka Afrika rampung nalika mung papat negara; Ethiopia, Kenya, Nigeria lan Libya ndhukung dheweke sajrone Perang Sino-India ing taun 1962. Sawisé Gandhi dadi Mahamantri, hubungan diplomatik lan ékonomi karo negara-negara sing wis ana ing sisih India nalika Perang Sino-India ditambahi. Gandhi miwiti negosiasi karo pamrentah Kenya kanggo nggawe Kerjasama Pembangunan Afrika-India. Pamrentah India uga wiwit nimbang kemungkinan nggawa wong India sing mapan ing Afrika ing kerangka tujuan kabijakan kanggo mbantu pulih pengaruh geo-strategis sing mudhun. Gandhi nyatakake wong-wong sing asalé saka India sing manggon ing Afrika minangka "Duta Besar India". Upaya kanggo tali ing komunitas Asia kanggo nggabungake diplomasi India, nanging ora ana apa-apa, sebagean amarga ora gelem wong India tetep ing lingkungan sing ora aman kanthi politik lan sebagean amarga eksodus wong India Afrika menyang Inggris kanthi ngliwati Undhang-undhang Imigran Persemakmuran ing taun 1968. Ing Uganda, komunitas India Afrika malah ngalami penganiayaan lan pungkasane diusir ing pamrentah Idi Amin.