Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Shakespeare ora dihormati nalika isih urip, nanging dheweke entuk akeh pujian. Ing taun 1598, pandhita lan panulis Francis Meres milih saka klompok panulis Inggris minangka "paling apik" ing komedi lan tragedi. Para panulis drama Parnassus ing St John's College, Cambridge, ngetung dheweke karo Chaucer, Gower, lan Spenser. Ing First Folio, Ben Jonson nyebut Shakespeare minangka "Soul of the age, the applause, delight, the wonder of our stage", sanajan dheweke wis nyathet ing papan liya manawa "Shakespeare kepengin seni".Ing antarane Restorasi monarki ing taun 1660 lan pungkasan abad kaping 17, ide-ide klasik dadi mode. Akibaté, para kritikus wektu iku akèh-akèhé nganggep Shakespeare luwih murah tinimbang John Fletcher lan Ben Jonson. Thomas Rymer, umpamane, ngukum Shakespeare amarga nyampur komik karo tragis. Nanging, pujangga lan kritikus John Dryden menehi rating Shakespeare kanthi dhuwur, ujar babagan Jonson, "Aku ngujo dheweke, nanging aku seneng karo Shakespeare". Sajrone pirang-pirang dekade, panemu Rymer tetep ana; nanging ing abad kaping 18, para kritikus wiwit nanggapi Shakespeare miturut istilah dhewe lan muji apa sing diarani jenius alami. Serangkaian edisi ilmiah karyane, utamane dening Samuel Johnson ing taun 1765 lan Edmond Malone ing taun 1790, nambah reputasi. Ing taun 1800, dhèwèké dadi pujangga nasional. Ing abad kaping 18 lan 19, reputasi uga nyebar ing luar negeri. Ing antarané wong-wong sing nyengkuyung dheweke yaiku panulis Voltaire, Goethe, Stendhal, lan Victor Hugo.  Pitakonan: Senajan akèh pujian saksuwéné uripé, Shakespeare kuwi dudu apa?
diurmati