Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Guru Cesàro, Eugène Charles Catalan, uga ngremehake seri sing beda. Ing sangisoré prabawa Catalan, Cesàro wiwitané ngarani "rumus konvensional" kanggo 1 − 2n + 3n − 4n +... minangka "persamaan sing ora masuk akal", lan ing taun 1883 Cesàro nyatakake pandangan khas wektu sing rumus kasebut salah nanging isih ana gunane kanthi formal. Pungkasanipun, ing Sur la multiplication des séries taun 1890, Cesàro migunakaken pendekatan modhèren wiwit saking dhéfinisi. Bagéyan saka motivasi Euler kanggo nyinaoni seri sing ana gandhengane karo 1 − 2 + 3 − 4 +... yaiku persamaan fungsional fungsi eta, sing langsung nyebabake persamaan fungsional fungsi zeta Riemann. Euler wis misuwur amarga nemokake nilai-nilai fungsi kasebut ing wilangan bulat positif (kalebu masalah Basel), lan dheweke nyoba nemokake nilai-nilai ing wilangan bulat ganjil positif (kalebu konstanta Apéry), masalah sing isih angel saiki. Fungsi eta luwih gampang ditangani kanthi metode Euler amarga seri Dirichlet bisa dijumlah Abel ing endi wae; seri Dirichlet fungsi zeta luwih angel dijumlah ing endi beda. Contoné, pasangan saka 1 − 2 + 3 − 4 +... ing fungsi zeta yaiku seri non-alternatif 1 + 2 + 3 + 4 +..., sing nduweni aplikasi jero ing fisika modern nanging mbutuhake cara sing luwih kuat kanggo nambah.  Pitakonan: Kapan Cesàro nduwèni pandhangan standar ing wektu kuwi?
taun 1883