Tulis terus kanggo paragraf iki - Michael Foot meksa kanggo diselidiki khusus ing sadawane garis Penyelidikan Parlemen ing Serangan ing Dardanelles ing Perang Dunia Pertama, sanajan Harold Wilson (Perdana Menteri Buruh 1964 <unk> 70 lan 1974 <unk> 76) nganggep perkara kasebut minangka kaleng cacing sing paling apik ora dibukak. Dhiskusi iki mandheg sawise kekalahan tentara Arab dening Israel ing Perang Enem Dina taun 1967, sawise Eden nampa akeh fanmail sing ngandhani yen dheweke bener, lan reputasine, utamane ing Israel lan Amerika Serikat, mundhak. Ing taun 1986, biografer resmi Eden Robert Rhodes James ngevaluasi maneh sikap Eden babagan Suez lan ing taun 1990, sawise invasi Irak ing Kuwait
, Yakobus takon: "Sapa sing saiki bisa ngaku yen Eden salah?". Argumentasi kasebut utamane babagan apa, minangka masalah kabijakan, operasi Suez pancen cacat utawa apa, kaya sing dipikirake "revisi" kasebut, kurang dhukungan Amerika menehi kesan manawa Kulon dipisahake lan ringkih. Anthony Nutting, sing mundur saka Menteri Luar Negeri amarga Suez, nyebutake pandangan sadurunge ing taun 1967, taun Perang Enem Dina Arab-Israel, nalika dheweke nulis manawa "kita wis nyebar angin pahit lan kita bakal panen angin puyuh dendam lan pemberontakan". Kosok baline, Jonathan Pearson mbantah ing "Sir Anthony Eden lan Krisis Suez: Gamble Reluctant" (2002) manawa Eden luwih ora gelem lan kurang perang tinimbang sing dianggep para sejarawan. D. R. Thorpe, salah sawijining penulis biografi Eden, nulis manawa Suez minangka "pungkasan sing tragis banget kanggo jabatan perdana menteri, lan sing dadi penting banget kanggo penilaian karir"; dheweke negesake manawa yen usaha Suez sukses, "mesthi ora ana perang Timur Tengah ing taun 1967, lan bisa uga ora ana Perang Yom Kippur ing taun 1973 uga".