Tulis kelanjutan kanggo paragraf iki - Legalitas perang kadang-kadang dituduh ngemot favoritisme tumrap para pemenang ("kaadilan Victor"), amarga sawetara kontroversi durung diputus minangka kejahatan perang. Sawetara conto kalebu penghancuran Sekutu ing kutha-kutha Axis nalika Perang Dunia II, kayata pemboman geni ing Dresden, serangan "Operasi Meetinghouse" ing Tokyo (serangan pemboman tunggal sing paling ngrusak ing sejarah), lan bom atom ing Hiroshima lan Nagasaki. Gegayutan karo pemboman strategis sajrone Perang Dunia II, ora ana perjanjian internasional utawa instrumen sing nglindhungi populasi sipil khusus saka serangan pesawat, mula serangan udara marang warga sipil ora resmi dadi kejahatan perang. Sekutu ing pengadilan ing Nuremberg lan Tokyo ora nate nuntut wong Jerman, kalebu komandan Luftwaffe Hermann Göring, kanggo serangan bom ing Warsawa
, Rotterdam, lan kutha-kutha Inggris nalika Blitz uga serangan tanpa pilih kasih ing kutha-kutha Sekutu kanthi bom mabur V-1 lan roket V-2, uga Jepang kanggo serangan udara ing kutha-kutha China sing akeh. Sanajan ora ana perjanjian khusus kanggo perang udara, Protokol 1, Artikel 51 Konvensi Jenewa kanthi jelas nglarang pemboman kutha-kutha ing ngendi populasi sipil bisa konsentrasi tanpa preduli saka cara apa wae. (waca pemboman udara lan hukum internasional).