Ngrampungake ukara ing ngisor iki: Disengkuyung dening para pembelot Hamdanid, khalifah Fatimid al-Aziz ngluncurake serangan pertama ing taun 992, ing sangisoré gubernur Damaskus, jenderal Turki Manjutakin. Jenderal Fatimid nyerang emirat, ngalahake pasukan Bizantium ing sangisoré "doux" Antiokhia, Michael Bourtzes, ing wulan Juni 992, lan ngepung Aleppo. Nanging, Manjutakin gagal ngupayakake pengepungan kanthi kuat, lan kutha kasebut kanthi gampang bisa nahan nganti, ing musim semi 993, sawise telulas wulan kampanye, Manjutakin kepeksa bali menyang Damaskus amarga kekurangan pasokan. Ing musim semi 994, Manjutakin ngluncurake invasi liyane, maneh ngalahake Bourtzes ing Pertempuran Orontes, njupuk Homs, Apamea lan Shayzar lan ngepung Aleppo sajrone sewelas wulan. Blokade luwih efektif wektu iki lan ora suwe nyebabake kekurangan panganan, saengga Sa'id al-Dawla nyaranake nyerah. Iku tekad Lu'lu' sing diijini pertahanan kutha kanggo terus nganti rawuh dumadakan saka Byzantine kaisar, Basil II, ing Suriah ing April 995. Basil, sing wis
kampanye ing Bulgaria, wis nanggapi panjaluk Hamdanids kanggo pitulungan, lan nyabrang Asia Minor ing mung nembelas dina ing sirah tentara 13.000 kuwat. Tekane tiba-tiba nyebabake panik ing tentara Fatimid, lan Manjutakin ngobong kemah lan mundur menyang Damaskus tanpa pertempuran.