Ing taun 2003 Harold Bloom nggambaraké Saramago minangka "penulis novel paling bakat sing isih urip ing donya saiki" lan ing taun 2010 ujar manawa dheweke nganggep Saramago minangka "bagian permanen saka kanon Kulon", dene James Wood atheis muji "nada khas fiksi amarga dheweke nyritakake novel-novel kasebut kaya-kaya dheweke dadi wong sing wicaksana lan ora ngerti". Luwih saka rong yuta salinan buku Saramago lan buku-bukune wis didol ing Portugal lan nampa Hadiah Nobel Sastra 1998. Karya-karyane, sawetara sing bisa dideleng minangka alegori, umume nampilake perspektif subversif babagan acara sejarah, negesake faktor manungsa sing teopoetik. Ing taun 2003, Harold Bloom nggambarake Saramago minangka "penulis novel paling berbakat sing isih urip ing jagad iki" lan ing taun 2010 ujar manawa dheweke nganggep Saramago minangka "bagian permanen saka kanon Kulon", dene James Wood atheis muji "nada khas fiksi amarga dheweke nyritakake novel-novel kasebut kaya-kaya dheweke dadi wong sing bodho lan ora ngerti". Luwih saka rong yuta salinan buku Saramago lan buku-buku kasebut wis didol ing Portugal lan diterjemake menyang basa-basa
Sastra