Ing abad 1514 Kakaisaran Ottoman lan Safavid Persia melu perang meh terus-terusan kanggo ngontrol Kaukasus Kidul lan Mesopotamia. Kaloro negara kasebut minangka kekuwatan paling gedhe ing Asia Kulon, lan persaingan kasebut luwih akeh amarga beda-beda dogmatis: wong-wong Ottoman yaiku Sunni, dene Safavid pancen Muslim Syiah saka sekte Qizilbash, lan dianggep minangka bidaah dening wong-wong Ottoman. Sawise Pertempuran Chaldiran ngilangi pengaruh Safavid ing Anatolia, sajrone perang 1532 <unk> 555 wong-wong Ottoman ngrebut Irak Arab, njupuk Baghdad ing taun 1534 lan ngamanake pengakuan saka keuntungan kasebut kanthi Prajanjian Abbas Amasya ing taun 1555. Damai suwene rong dekade sadurunge perang liyane diwiwiti ing taun 1578. Wong-wong Persia ditekan kanthi keras, amarga Ottoman nyonto Konstantinopel sing dikuwasani dening wong-wong Persia, lan persaingan kasebut luwih akeh disebabake dening beda-beda dogmatis: wong-wong Ottoman yaiku Sunni, dene wong Safavid pancen Muslim Syiah saka sekte Qizilbash, lan dianggep minangka bidaah dening wong-wong Ottoman.
Safawiyah Persia