Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing kasunyatan, panjaluk Wilson kanggo pangembangan otonomi lan kedaulatan sing luwih gedhe mung ditujokake kanggo negara-negara Eropa sing dikuasai kekaisaran Jerman, Austria-Hongaria lan Ottoman. Panjenenganipun boten njelasaken kanthi cetha bab punika, sanadyan cetha bilih panjalukipun kanggé kedaulatan ingkang langkung ageng ing wilayah-wilayah punika minangka upaya kanggé nyobi lan ngrusak kekaisaran-kekaisaran musuh-musuh punika. Ambisi Presiden Wilson kanggo jagad katelu yaiku nyoba mengaruhi pangembangane supaya bisa ngowahi saka'mundur' dadi 'canggih', tujuane yaiku nggabungake menyang jagad komersial, supaya AS bisa entuk bathi luwih akeh saka perdagangan karo kidul global. Kajaba iku, Wilson ora percaya yen jagad katelu wis siyap kanggo pamrentahan dhewe, negesake manawa periode kepercayaan lan bimbingan saka kekuwatan kolonial dibutuhake kanggo ngatur transisi kasebut. Wilson nganggep pendekatan iki penting kanggo 'pangembangan sing tepat' ing negara-negara kolonial, sing nggambarake panemune babagan inferioritas balapan non-Eropa. Kajaba iku, Wilson dudu karakter utawa latar mburi anti-kolonialis utawa kampanye kanggo hak lan kebebasan kanggo kabeh wong, nanging dheweke uga rasis banget, wong sing percaya dhasar ing supremasi putih. Contone, dheweke wis ndhukung
1898 Aneksasi AS ing Filipina nalika ngukum pambrontakan nasionalis Filipina Emilio Aguinaldo, lan yakin banget manawa AS duwe kewajiban moral kanggo ngetrapake cara urip lan pamrentahan Kulon ing negara-negara kasebut, saengga pungkasane bisa mrentah kanthi mandhiri.