Rampungake ukara ing ngisor iki: Kritikus liyane lan uga panyengkuyung PBB negesake efektifitas lan relevan amarga ing kasus sing paling dhuwur, umume ora ana akibat amarga nglanggar resolusi Dewan Keamanan. Conto awal iki yaiku Perang Pambébasan Bangladesh lan
1971 genosida Bangladesh dipunlampahi déning Tentara Pakistan ing Bangladeshis. Kritikus PBB negesake manawa PBB pancen ora efektif kanggo nyegah genosida, lan intervensi militer India minangka siji-sijine sing bisa mungkasi pembunuhan massal kasebut. Kasus liyane kedadeyan ing pembantaian Srebrenica ing ngendi pasukan Serbia nindakake genosida marang umat Islam Bosnia ing kasus pembunuhan massal paling gedhe ing bawana Eropa wiwit Perang Dunia II. Srebrenica wis dinyatakake PBB minangka "wilayah aman" lan malah dilindhungi dening 400 penjaga perdamaian Walanda bersenjata, nanging pasukan PBB ora nindakake apa-apa kanggo nyegah pembantaian kasebut. Ing abad kaping 21, conto sing paling misuwur lan dramatis yaiku Perang ing Darfur, ing endi milisi Janjaweed Arab, sing didhukung dening pamrentah Sudan, nindakake tumindak pembersihan etnis lan genosida sing bola-bali tumrap penduduk asli. Ing taun 2013, kira-kira 300,000 warga sipil wis tiwas ing kasus pembunuhan massal paling gedhe ing sejarah wilayah kasebut, nanging PBB terus-terusan gagal tumindak nglawan masalah hak asasi manungsa sing parah lan terus-terusan iki.