Ing eksperimen awal sing diterbitake ing taun 1960 (sing ora nyebutake istilah "bias konfirmasi"), dheweke nantang para peserta kanggo ngenali aturan sing ditrapake kanggo triples nomer. Wiwitane, dheweke dikandhani manawa (2,4,6) cocog karo aturan kasebut. Para peserta bisa ngasilake triples dhewe lan eksperimen kasebut ngandhani manawa saben triples tundhuk karo aturan kasebut. Nalika aturan sing sejatine mung "saben urutan munggah", para peserta angel banget nemokake, asring ngumumake aturan sing luwih spesifik, kayata "nomer tengah yaiku rata-rata nomer pisanan lan pungkasan". Para peserta mung nyoba conto positif sing ngetutake hipotesis sing nolak aturan hipotesis. Contone, yen dheweke mikir aturan kasebut, "Yen saben wong duwe loro pendahuluan, nomer kasebut luwih gedhe", dheweke nantang para peserta supaya bisa ngenali aturan kasebut. Nanging, dheweke nemokake manawa iki minangka conto sing ora cocog karo hipotesis kasebut, amarga dheweke luwih seneng menehi informasi sing ora cocog karo hipotesis kasebut tinimbang menehi informasi sing ora cocog karo hipotesis. Nanging, dheweke uga negesake manawa iki minangka conto sing ora cocog karo hipotesis, amarga dheweke ora bisa nerangake asil kasebut kanthi cara sing beda-beda. " (12,3,4,6) Iki minangka
saben jawaban kanggo pitakonan