Rampungake ukara ing ngisor iki: Nalika Charles de Gaulle bali menyang kekuwatan minangka Presiden Prancis ing taun 1958, Prancis wis banget diremehake dening Perang Dunia II lan konflik ing Indochina lan
Aljazair. Panjenenganipun lajeng maringi kamardikan dhumateng koloni-koloni Perancis ingkang taksih wonten ing Afrika sub-Sahara ing taun 1960 ing upaya kanggé njaga hubungan budaya lan ékonomi ingkang raket kaliyan tiyang-tiyang wau lan kanggé ngindhari perang kolonial ingkang langkung larang. Dibandhingake karo dekolonisasi Indochina Prancis lan Aljazair, transfer kekuwatan ing sub-Sahara, umume tentrem. Nanging, de Gaulle kepengin ngreksa status Prancis minangka kekuwatan global (utawa) lan minangka benteng kanggo pengaruh Inggris lan Amerika ing jagad pasca-kolonial. Mula, dheweke ndeleng hubungan sing cedhak karo bekas jajahan Prancis ing Afrika minangka kesempatan kanggo nambah citra Prancis ing panggung donya, minangka kekuwatan utama lan minangka pasukan penimbang antara Amerika Serikat lan Uni Soviet sajrone Perang Dingin. Amérika Sarékat ndhukung anané Prancis ing Afrika kanggo nyegah wilayah kasebut ora kena pengaruh Soviet. Kajaba iku, Inggris ora duwe minat ing Afrika Kulon, sing ninggalake Prancis minangka siji-sijine kekuwatan utama ing wilayah kasebut.