Lan Lewis lan Tolman (1909) nggambaraké timbal balik saka timbal balik wektu kanthi migunakaké rong jam cahya A lan B, lelungan kanthi kacepetan relatif tartamtu siji lan sijiné. Jam kasebut dumadi saka rong pangilon pesawat sing sejajar siji lan sijiné lan kanggo garis gerakan. Antarane pangilon sinyal cahya mlumpat, lan kanggo pengamat sing ngaso ing referensi sing padha karo A, periode jam A yaiku jarak antarane pangilon sing dipérang kanthi kacepetan cahya. Nanging yen pengamat ing jam B, dheweke ndeleng manawa jam kasebut ngetutake sinyal sing metu, kanthi sinyal sing padha, B lan B. Lewis lan Tolman (1909) nggambarake timbal balik saka timbal balik wektu kanthi nggunakake rong jam cahya A lan B, lelungan kanthi kacepetan relatif tartamtu. Nanging, ing sistem Lorentz (1919) ditampilake yen ora ana sing nganggep timbal balik sing luwih cepet tinimbang loro jam, lan yen ora ana sing nganggep timbal balik, mula ora ana sing nganggep timbal balik. Nanging, ing wektu sing ditrapake kanggo analisa, ana paradoks timbal balik sing luwih alon tinimbang A lan B. Nanging, nalika Lorentz (19
Antarane pangilon