Rampungna ukara iki: Sakwisé Muhammad séda ing taun 632, para khalifah terus mimpin umat Islam adhedhasar ajarané lan tuntunané ing Al-Qur'an. Mayoritas umat Islam nganggep papat penerus pisanan minangka 'bener dipandu' utawa Rashidun. Penaklukan Khalifah Rashidun mbantu nyebarake Islam ngluwihi Semenanjung Arab, wiwit saka India sisih lor-kulon, liwat Asia Tengah, Timur Dekat, Afrika Lor, Italia kidul, lan Semenanjung Iberia, nganti Pyrenees. Nanging, wong-wong Arab Muslim ora bisa ngrebut kabeh Kekaisaran Bizantium Kristen ing Asia Kecil sajrone perang Arab-Bizantium. Kalifah Umayyah kang suksès nyoba rong pengepungan Konstantinopel kang gagal ing taun 674-678 lan 717-718. Sauntara iku, komunitas Muslim pecah dadi sekte Sunni lan Shia sing saingan wiwit mateni khalifah Uthman ing taun 656, nyebabake krisis suksesi sing durung nate dirampungake. Ing ngisor iki
Pisanan, Kapindho lan Katelu Fitnas lan pungkasanipun Revolusi Abbasid (746 <unk> 750) uga pungkasanipun numpes kesatuan politik Muslim, sing wis manggon ing pirang-pirang negara wiwit saiki. Pamaréntahan Ghaznavids diganti dening Kakaisaran Ghurid Muhammad of Ghor lan Ghiyath al-Din Muhammad, sing pamaréntahan ing sangisoré pimpinan Muhammad bin Bakhtiyar Khalji nganti tekan Benggala, ing ngendi misionaris Islam India entuk sukses paling gedhe ing babagan dawah lan jumlah konversi Islam. Qutb-ud-din Aybak ngrebut Delhi ing taun 1206 lan miwiti pamrentahan Kasultanan Delhi, serangkaian dinasti berturut-turut sing nyintesis peradaban India kanthi jaringan komersial lan budaya sing luwih jembar ing Afrika lan Eurasia, nambah akeh pertumbuhan demografi lan ekonomi ing India lan nyegah serangan Mongol menyang Dataran Indo-Gangetic sing makmur lan ngetrapake salah sawijining pamrentah Muslim wanita, Razia Sultana.