Tulis terus kanggo paragraf iki - Luwih saka 2.8 yuta tentara Jerman nyerah ing Front Kulon
antarane D-Day (6 Juni 1944) lan pungkasan April 1945; 1.3 yuta antarane D-Day lan 31 Maret 1945; lan 1.5 yuta wong ing wulan April. Wiwit wiwitan Maret, pasrah-pasrah iki banget ngrusak Wehrmacht ing sisih Kulon, lan nggawe pasrah-pasrah luwih akeh, saengga duwe efek salju salju. Ing tanggal 27 Maret, Dwight D. Eisenhower ngumumake ing sawijining konferensi pers manawa mungsuh kasebut minangka tentara sing disiksa. Ing wulan Maret, rata-rata saben dinane tawanan perang sing dijupuk ing Front Kulon yaiku 10.000; ing 14 dina pisanan April, mundhak dadi 39.000, lan ing 16 dina pungkasan rata-rata paling dhuwur dadi 59.000 prajurit sing ditawan saben dina. Jumlah tawanan sing dijupuk ing Kulon ing wulan Maret lan April luwih saka 1.800.000, luwih saka tikel kaping pindho saka 800.000 prajurit Jerman sing nyerah marang Rusia ing telung utawa patang wulan pungkasan perang. Salah sawijining sebab kanggo prabédan gedhé iki, bisa uga sing paling penting, yaiku pasukan Jerman sing ngadhepi Tentara Abang cenderung nglawan nganti pungkasan amarga wedi karo tawanan Soviet, dene pasukan Jerman sing ngadhepi Sekutu Kulon cenderung nyerah tanpa menehi perlawanan. Mulane, jumlah Jerman sing tiwas lan tatu luwih dhuwur ing Wétan tinimbang ing Kulon.