Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Pernikahan sing disusun wis suwe dadi norma ing masyarakat India. Malah saiki, mayoritas wong India duwe perkawinan sing direncanakake dening wong tuwa lan anggota kulawarga liyane sing dihormati. Ing jaman biyen, umur omah-omah isih enom. Umur rata-rata perkawinan kanggo wanita ing India wis mundhak dadi 21 taun, miturut Sensus India 2011. Ing taun 2009, udakara 7% wanita nikah sadurunge umur 18.Ing umume perkawinan, kulawarga pengantin wanita menehi mas kawin kanggo pengantin pria. Biasane, mas kawin dianggep minangka bagean saka wanita saka kekayaan kulawarga, amarga putri ora duwe hak hukum ing real estate kulawarga sing lair. Biasane uga kalebu barang-barang berharga sing bisa digawa kayata perhiasan lan barang-barang rumah tangga sing bisa dikendhaleni pengantin wanita sajrone urip. Sacara historis, ing akèh-akèhé kulawarga, warisan tanah kulawarga diwarisaké liwat garis lanang. Wiwit taun 1956, undang-undang India nganggep pria lan wanita padha karo masalah warisan tanpa wasiat legal. Wong India saya akeh nggunakake wasiat legal kanggo warisan lan suksesi properti, kanthi udakara 20 persen nggunakake wasiat legal ing taun 2004.Ing India, tingkat pegatan kurang <unk> 1% dibandhingake udakara 40% ing Amerika Serikat. Nanging, statistik iki ora nggambarake gambaran lengkap. Ana kurang saka survey ilmiah utawa pasinaon ing kekawin India ngendi perspektif saka loro lanang lan wadon padha solicited ing-ambane. Survei sampel nuduhake masalah karo perkawinan ing India padha karo tren sing diamati ing papan liya ing donya. Tingkat pegatan mundhak ing India. Tingkat pegatan ing kutha-kutha luwih dhuwur. Wanita miwiti babagan 80 persen pegatan ing India.  Pitakonan: Pira persentase wong India sing nggunakake wasiat legal ing taun 2004?
20 persèn