Nanging, riset nyata nuduhake manawa demokrasi luwih cenderung menang perang tinimbang non-demokrasi. Salah sawijining panjelasan nuduhake iki utamane amarga "transparansi kebijakan, lan stabilitas pilihan, yen wis ditemtokake, demokrasi luwih bisa kerja sama karo mitra ing tumindak perang". Riset liyane nuduhake iki amarga mobilisasi sumber daya sing unggul utawa pilihan perang sing negara-negara demokratis duwe kesempatan menang. Stam lan Reiter uga nyathet manawa penekanan individu ing masyarakat demokratis tegese prajurit perang kanthi inisiatif lan kepemimpinan sing luwih unggul. Petugas ing kediktatoran asring dipilih amarga kesetiaan politik tinimbang kemampuan militer. Dheweke bisa uga dipilih saka klompok kelas cilik utawa agama / etnis sing ndhukung rezim Amerika. Para pimpinan ing non-demokrasi Korea bisa nanggapi kanthi kasar marang kritik utawa ketidakpatuhan sing dirasakake. Iki beda karo prajurit perang modern. Ing Jerman, para prajurit Nazi bisa uga luwih gampang dijupuk utawa dipateni amarga ora kuwatirake apa-apa, utamane amarga ora duwe inisiatif. Pitakon: Ing Jerman, para prajurit perang Nazi bisa uga luwih gampang dijupuk utawa dipateni tinimbang apa-apa, utamane amarga ora kuwatir.
ora nduwé inisiatif