Delengen ing ngisor iki lan banjur wangsulana pitakonan ing basa sing padha karo wacana:  Passage: Einstein (1907a) ngusulake cara kanggo ndeteksi efek Doppler transversal minangka akibat langsung saka dilatasi wektu. Lan kasunyatane, efek kasebut diukur ing taun 1938 dening Herbert E. Ives lan G. R. Stilwell (eksperimen Ives-Stilwell). Lan Lewis lan Tolman (1909) nggambaraké timbal balik saka dilatasi wektu kanthi migunakaké rong jam cahya A lan B, lelungan kanthi kacepetan relatif siji lan sijiné. Jam kasebut kalebu rong pangilon datar sing sejajar karo siji liyane lan garis gerakan. Antarane pangilon sinyal cahya bouncing, lan kanggo pengamat ngaso ing pigura referensi sing padha karo A, periode jam A yaiku jarak antarane pangilon dibagi kanthi kacepetan cahya. Nanging yen pengamat katon ing jam B, dheweke ndeleng manawa ing jam kasebut sinyal kasebut nglacak dalan sing luwih dawa, sudhut, mula jam B luwih alon tinimbang A. Nanging, kanggo pengamat sing obah bebarengan karo B kahanan kasebut mbalikke: Jam B luwih cepet lan A luwih alon. Uga Lorentz (1910<unk>1912) ngrembug babagan timbal balik saka dilatasi wektu lan nganalisa "paradox" jam, sing ketoke kedadeyan minangka akibat saka timbal balik saka dilatasi wektu. Lorentz nuduhake manawa ora ana paradoks yen ana sing nganggep yen ing siji sistem mung siji jam digunakake, dene ing sistem liyane, rong jam dibutuhake, lan relativitas saka simultaneity dianggep kanthi lengkap.  Pitakonan: Ana pirang-pirang cermin ing jam?
loro