Rampungake ukara ing ngisor iki: Perbatasan kidul antarane Transjordan lan Arab dianggep strategis kanggo Transjordan supaya ora ana ing daratan, kanthi akses sing dituju menyang segara liwat Pelabuhan Aqaba. Wilayah kidul Ma'an-Aqaba, wilayah gedhe kanthi pedunung mung 10.000, dikelola dening OETA Wétan (mengko Kerajaan Arab Suriah, lan banjur Transjordan Mandatory) lan diklaim dening Kerajaan Hejaz. Ing OETA Wétan, Faisal wis milih "kaymakam" (sub-gubernur) ing Ma'an; "kaymakam" ing Aqaba, sing "ora nggatekake Husein ing Mekah lan Feisal ing Damsyik kanthi impunitas", wis diprentah dening Hussein kanggo ngluwihi kekuwatane menyang Ma'an. Perselisihan teknis iki ora dadi perjuangan terbuka, lan Kerajaan Hejaz bakal ngontrol "de facto" sawise administrasi Faisal dikalahake dening Prancis. Sawisé taun 1924-25
Penaklukan Hejaz dening Saudi, tentara Hussein mlayu menyang wilayah Ma'an (sing banjur diumumake kanthi resmi minangka lampiran dening Transjordan Abdullah). Ing taun 1925 Inggris lan Ibn Saud nandatangani Perjanjian Hadda, sing nggawe wates antarane wilayah Yordania lan Saudi sing kasusun saka enem garis lurus. Sing penting, tapel wates iki menehi Transjordan outlet cendhak ing Teluk Aqaba. Wates kasebut banjur dikonfirmasi dening Perjanjian Jeddah taun 1927.