Nulis terusan kanggo paragraf iki - Sharif Mekah, Husayn ibn Ali, pisanan nyerang Madinah tanggal 6 Juni 1916 Masehi utawa 4 Sha'aban 1334 AH, ing tengah Perang Donya I. Papat dina mengko, Husayn nyekel Madinah ing pengepungan 3 taun sing pait, nalika masarakat ngadhepi kekurangan panganan, penyakit sing nyebar lan emigrasi massal. Fakhri Pasha, gubernur Madinah, terus-terusan ditahan nalika Pengepungan Madinah wiwit tanggal 10 Juni 1916 lan ora gelem nyerah lan ditahan 72 dina maneh sawise Gencatan Senjata Moudros, nganti dheweke dicekel dening anak buah dhewe lan kutha kasebut dijupuk dening Sharifate tanggal 10 Januari 1919. Husayn menang perang amarga aliansi karo Inggris. Ing antisipasi rampasan lan karusakan sing bakal ditindakake, Fakhri Pasha kanthi rahasia ngirim Relik Suci Muhammad menyang ibukutha Ottoman, Istanbul. Ing taun 1920, Inggris nggambarake Medina minangka "luwih mandhiri tinimbang Mekah". Sawisé Perang Agung, Sharif Mekah, Sayyid Hussein bin Ali diproklamasèkaké dadi Raja Hejaz sing mardika. Ora let suwe, wong-wong ing Madinah kanthi rahasia mlebu perjanjian karo Ibn Saud ing taun 1924, lan putrane, Pangeran Mohammed bin Abdulaziz ngrebut Madinah minangka bagean saka penaklukan Saudi ing Hejaz
tanggal 5 Dhésèmber 1925 (19 Jumada I 1344 AH) kang mènèhi dalan kanggo kabèh Hejaz kang digabung menyang Karajan Arab Saudi modern.