Tulis terus kanggo paragraf iki - Nalika Uthman ibn Affan dadi tuwa banget, Marwan I, sedulur Muawiyah, mlebu ing vakum, dadi sekretaris lan alon-alon njupuk kontrol luwih akeh. Nalika Uthman dibunuh ing taun 656, Ali ibn Abi Talib, sepupu lan menantu Muhammad, njupuk posisi khalifah lan pindhah ibukutha menyang Kufa ing Irak. Muawiyah I, gubernur Suriah, lan Marwan I nuntut penangkapan para pelaku. Marwan I ngowahi saben wong lan nggawe konflik, sing nyebabake perang sipil pisanan
(yaiku) fitnah kang kawitan. Ali dipatèni déning Kharijites ing taun 661. Enem wulan mengko ing taun 661, kanggo kepentingan perdamaian, putrane Ali, Hasan, nggawe perjanjian perdamaian karo Muawiyah I. Ing perjanjian Hasan <unk> Muawiya, Hasan ibn Ali masrahake kekuwatan menyang Muawiya kanthi syarat yen dheweke bakal adil karo masarakat lan ora nggawe dinasti sawise seda. Muawiyah banjur nglanggar syarat-syarat perjanjian kasebut lan netepake dinasti Umayyad, kanthi ibukutha ing Damsyik. Husayn ibn Ali, sing dadi siji-sijine putu Muhammad sing isih urip, nolak sumpah setya marang Umayyah. Panjenengané tiwas ing Pertempuran Karbala ing taun sing padha, ing sawijining acara sing isih dirungokake dening Shia ing Dina Ashura. Kerusuhan, sing diarani Fitna Kapindho terus, nanging pamrentahan Muslim ditambahi ing Muawiyah menyang Rhodes, Kreta, Kabul, Bukhara, lan Samarkand, lan berkembang ing Afrika Lor. Ing taun 664, tentara Arab ngrebut Kabul, lan ing taun 665 maju menyang Maghreb.