Tulis terus kanggo paragraf iki - Wong-wong Romawi ora nganggep suku-suku Arab sing ora teratur ing Gurun Arab minangka mungsuh sing mbebayani ing wiwitan abad kaping 7. Nanging, Ghassanids lan Lakhmids Arab wis melu banget ing perang Romawi-Persia, lan Arabizasi Timur Dekat wis diwiwiti. Suku-suku Arab manggon ing dhaérah sing sithik pedunungé cedhak tapel wates Romawi-Persia, lan kutha-kutha Siria lan Mesopotamia sing maju narik kawigaten para penjaja Arab. Kahanan kasebut ganti kanthi cepet kanthi nyawiji suku-suku ara-ara samun dening nabi Islam Muhammad antara taun 622 lan 632. Sawisé dhèwèké séda, gerakan monoteis iki dipimpin déning para penerusé, sing diarani khalifah, sing dadi pemimpin pulitik lan agama ing komunitas Islam. Nindakake jihad, utawa perang suci Islam, nglawan "kafir", wong-wong Arab nyerang wilayah Romawi Siria lan ngrebut Damsyik ing taun 633. Heraclius nyebarake tentara lapangan Romawi nglawan wong-wong Arab, nanging dheweke ngancurake tentara Romawi ing Kali Yarmuk
ing Suriah ing taun 636. Amarga perang nglawan Persia wis ngrusak kekaisaran, Heraclius ora bisa ngirim tentara lapangan kaping pindho nglawan para penyerbu lan dheweke ngrebut Siria. Rong taun sabanjuré, wong-wong Arab ngalahaké wong-wong Persia ing Kadisiyyah. Nalika wong-wong Arab terus nyerang, Heraclius ngirim bantuan menyang Mesir, nanging ora bisa mungkasi penyerbu kasebut. Patriark Cyrus saka Alexandria nawakake upeti taunan 200.000 kanggo jenderal Arab Amr ibn al-As kanggo gencatan senjata lan lunga menyang Konstantinopel kanggo njaluk konfirmasi kekaisaran. Héraklius ora gelem, mungkin merga ngerti nèk upeti kuwi ora bakal mandheg para penakluk. Nalika tekane Cyrus, Heraclius wis mati, lan dheweke tilar donya tanggal 11 Februari 641.