Ing abad kaping 21 sistem perawatan kesehatan ing India ana ketegangan ing babagan jumlah profesional kesehatan kalebu dokter lan perawat. Sistem perawatan kesehatan uga konsentrasi banget ing wilayah kutha. Iki nyebabake akeh wong ing wilayah pedesaan sing golek perawatan saka panyedhiya sing ora nduweni kualifikasi kanthi asil sing beda-beda. Uga ditemokake manawa akeh wong sing ngaku dadi dokter sing sejatine ora duwe pelatihan formal. Saklawasé 25 persen dokter sing diklasifikasikake minangka panyedhiya allopathic (medis utama) sejatine ora duwe pelatihan medis; fenomena iki beda-beda sacara geografis. Wanita kena pengaruh negatif dening bias geografis ing implementasi sistem kesehatan saiki ing India. Saka kabeh tenaga kesehatan ing negara kasebut, meh rong pertiga wong lanang. Iki utamane mengaruhi wilayah pedesaan sing ditemokake yen mung 6 persen dokter, yaiku wanita. Iki uga konsentrasi banget ing wilayah kutha. Iki nyebabake akeh wong ing wilayah pedesaan sing golek perawatan saka panyedhiya sing ora nduweni kualifikasi kanthi asil sing beda-beda.
kurang latihan formal