Rampungake ukara ing ngisor iki: Ing upaya pungkasan kanggo mungkasi kampanye Amerika Serikat kanggo ngrebut maneh Filipina, Angkatan Laut Kekaisaran Jepang nyerang maneh karo "Shō-Gō" 1, serangan telung arah sing ditujokake kanggo ngrusak pasukan amfibi Amerika ing Teluk Leyte. Rencana kasebut njaluk Wakil Laksamana Jisaburō Ozawa nggunakake operator Jepang sing isih urip minangka umpan kanggo narik operator AS TF 38 saka pinggir pantai Filipina, saéngga Laksamana Jepang Imperial Takeo Kurita, Kiyohide Shima, lan Shōji Nishimura njupuk pasukan tugas permukaan liwat Selat San Bernardino lan Selat Surigao, ing ngendi dheweke bakal ketemu lan nyerang pinggir pantai AS. "Iowa" ngancani TF 38 nalika nyerang marang Pasukan Pusat Jepang ing sangisoré komando Laksamana Kurita nalika mlaku liwat Segara Sibuyan menyang Selat San Bernardino. Asil serangan kasebut lan mundur saka Pasukan Pusat Jepang nyebabake Laksamana William "Bull" Halsey percaya manawa pasukan iki wis rusak minangka klompok tempur sing efektif; minangka asil, "Iowa", karo TF 38, uap sawise Pasukan Lor Jepang ing Cape Engaño, Luzon. Ing tanggal 25 Oktober 1944, nalika kapal-kapal Angkatan Lor meh ana ing jangkah senjata "Iowa", kabar teka manawa Angkatan Pusat Jepang nyerang klompok operator pengawalan Amerika ing Samar. Ancaman iki kanggo beachheads Amérika dipeksa TF 38 kanggo mbalikke mesthi lan uap kanggo ndhukung armada operator pengawalan rawan, nanging perlawanan galak dening 7th Fleet ing Perang Samar wis nyebabake Jepang kanggo mundur lan "Iowa" ditolak tumindak permukaan. Sawise
Perang Teluk Leyte, "Iowa" tetep ana ing perairan ing Filipina nalika nyerang Luzon lan Formosa. Dhèwèké lelayaran menyang Pesisir Kulon ing pungkasan Desember 1944.