Rubuta ci gaba ga wannan sakin layi - Na farko, manyan hannun jari na dalar Amurka sun shiga Turai jim kadan bayan WW2. Wannan ya kasance sakamakon tsarin canjin canjin canji wanda ya haifar da karin kasashe da ke amfani da dalar Amurka don kasuwanci, da kuma karuwar shigo da kaya zuwa Amurka kanta daga Turai. Bugu da ƙari, Amurka ta ba da taimakon tattalin arziki ga ƙasashen Turai bayan WW2 a cikin nau'i na taimakon lalacewa a ƙarƙashin shirin Marshall na gwamnatocin Amurka. Na biyu, bayan WW2 kwaminisanci gwamnatoci ciki har da Tarayyar Soviet da kuma China canjawa wuri da suka mallaki a Amurka a kan Turai bankuna. An yi imanin cewa an yi wannan ne saboda dalilai biyu na farko; (1) saboda tsoron cewa hukumomin Amurka za su kwace kadarorinsu, da kuma (2) don karɓar darajar da aka tara tare da Eurobanks a matsayin dabarar haɓaka tushen lamuni da kudade na gaba. Na uku, rikicin Sterling na shekarar 1957
tilasta mafi karfi na Birtaniya motsi zuwa ga daidaituwa tare da Bretton Woods shirin. A nan, Bankin Ingila ya haramta cinikayya da aka ba da kuɗin kuɗi don ƙasashen da ba su da kuɗi a sakamakon sakamakon karuwa a cikin bankin banki zuwa 7%, tilasta bankuna na London su shiga sauran duniya kuma su yi amfani da dala don cinikayya. Wannan tare da buƙatar wasu nau'ikan eurocurrencies a waje da kasuwannin gida suna haifar da bidi'a na kasuwar eurocurrency.