Ka cika wannan magana: A lokacin mulkin Rasha, 'yan Katolika, musamman 'yan Poland da Lithuania, sun sha tsanani sosai ba don ƙabilarsu da ƙasarsu ba kawai, amma kuma don dalilai na addini. Musamman bayan tashin hankali na 1831 da
1863, kuma a cikin aiwatar da Russification (fahimtar cewa akwai dangantaka mai ƙarfi tsakanin addini da ƙasa), hukumomin tsarist sun damu don inganta jujjuyawar waɗannan mutane zuwa ga bangaskiyar hukuma, shiga tsakani a cikin ilimin jama'a a waɗancan yankuna (ilimin addinin Orthodox ya zama tilas) da kuma tantance ayyukan Cocin Katolika. Musamman, an mai da hankali kan ayyukan jama'a na Cocin, kamar su taro ko jana'iza, saboda za su iya zama abin da za a yi zanga-zangar adawa da mamayar. An saka firistoci da yawa a kurkuku ko kuma aka kore su domin ayyukansu na kāre addininsu da kuma ƙabillarsu. A ƙarshen ƙarni na sha tara, duk da haka, an sami sauƙin sauƙin kula da cibiyoyin Katolika da hukumomin Rasha suka yi.