Rubuta ci gaba ga wannan sakin layi - LeCour Grandmaison ya bayyana cewa dabarun da sojojin Faransa suka yi amfani da su a lokacin yakin 1954-62 na Algeria
sun samo asali ne daga tarihi. Ya yi imanin cewa tarihin yaƙi bai kamata ya iyakance ga ci gaban fasaha na makamai ba, amma ya kamata ya ƙunshi "hukunci, gudanarwa da kuma tunanin da ke tattare da shi" wanda ke tare da shi: "Za mu iya fahimtar matsanancin tashin hankali na yakin basasa na 1848 - wanda yawancin lokaci ya cancanci a matsayin" zalunci mai zub da jini "- idan muka sanya su a cikin wani dangi mai tsawo, ta hanyar waje, kuma ya dawo da abin da aka gwada a baya, musamman a lokacin yakin Algeria [ mamayewar Algeria na 1830] "A cikin wannan hira, LeCour Grandmaison, ya bambanta tsakanin sukar cin zarafin mulkin mallaka da kuma ka'idar mulkin mallaka kanta, yana ba da hujjojinsa akan Zola, Victor Hugo, Lamartine, Darwin, André Gide, Albert Londres, Jules Verne, Maassant, Foucault, Barthes da Joseph Conrad. Ya bayyana yadda Marx, Engels da takwarorinsu ba su da kariya daga akidar launin fata na karni na 19, kamar yadda su ma suka yi la'akari da mulkin mallaka a matsayin wanda ba za a iya guje masa ba kuma ya dace, kuma mutanen da ba na Turai ba ne a matsayin "masu tsattsauran ra'ayi" da "barbarians". Ba har zuwa na uku na kasa da kasa cewa 'yan gurguzu sun yi adawa da mulkin mallaka kuma sun goyi bayan' yanci na kasa.