Rashin gamsuwa da manufofin 'yan uwantaka na Uthman da kwace tsoffin ƙasashen sarautar Sasanian a Iraki ya sa Quraysh da fitattun mutane na Kufa da Masar suka yi adawa da halifan. A farkon shekara ta 656, 'yan tawaye daga Masar da Kufa sun shiga Madina don matsawa Uthman ya juya manufofinsa. Marwan ya ba da shawarar mayar da martani mai karfi a kansu. Maimakon haka, Uthman ya shiga yarjejeniya tare da Masarawa, mafi girma da kuma mafi yawan mutane a cikin 'yan tawayen. Bayan sun dawo Masar, 'yan tawayen sun kama wata wasiƙa da sunan Uthman zuwa ga gwamnan Masar, Ibn Abi Sarh, yana umurce shi ya ɗauki mataki a kan' yan tawayen. A sakamakon haka, Masarawa suka koma Madina kuma suka kewaye Uthman a gidansa a watan Yuni 656. Uthman ya yi iƙirarin ba shi da masaniya game da wasiƙar, kuma mai yiwuwa Marwan ne ya rubuta ta ba tare da sanin Uthman ba. Duk da umarnin da akasin haka, Marwan ya kare gidan Uthman sosai kuma ya ji rauni a wuyansa lokacin da ya kalubalanci 'yan tawaye da suka taru a ƙofar. Dangane da al'ada, ya sami ceto ta hanyar sa hannun mai kula da shi, Fatima bint Aws, kuma "mawla" (mai 'yanci ko abokin ciniki), Abu Hafs al-Yamani, ya kai shi gidanta. Ba da daɗewa ba bayan haka, 'yan tawaye suka kashe Uthman, wanda ya zama ɗaya daga cikin manyan abubuwan da ke ba da gudummawa ga Yaƙin Basasa na Musulmi na Farko
Ka yi haƙuri. Kira don ɗaukar fansa mutuwarsa, wanda Umayyads da kuma daya daga cikin matan Muhammad A'isha suka jagoranci, wanda a baya ya tayar da hankali ga Uthman, ya zama kuka mai ƙarfi na adawa da magajinsa, Ali ibn Abi Talib, dan uwan da surukin Muhammad.