Дараах үгийг дуусгах: 1978 оны 1 дүгээр сард Үндэсний гвардын нийт хүч чадал нь 25000 орчим офицер, цэргийн албан хаагчтай байсан бөгөөд тэдгээрийн Ерөнхий захирал, Никарагуагийн Ерөнхийлөгч генерал-майор Анастасио Сомоза Дебайлийн (инээв. "Tachito") гэж нэрлэдэг. Ихэнхдээ орчин үеийн үндэсний армиас илүү феодалын цэргийн корпус (эсвэл алба хаагчдын хүч) -т илүү ойр байдаг гэж тодорхойлдог бөгөөд ГН нь үндэсний батлан хамгаалахын оронд дотоод аюулгүй байдал, эсэргүүцлийн (COIN) үйл ажиллагааг хангах зорилгоор зохион байгуулагдсан бөгөөд ихэнх хөлгийн ангиуд нь статик гарнизоны үүрэг хүлээдэг байсан бөгөөд үүний үр дүнд уламжлалт цэргийн үнэ цэнэ нь маш бага байв. Энэ нийтээс 10,000-12,500 орчим нь газар дээр цэргийн хүчинд үйлчилсэн (эрэгтэй цэрэг, PNGN багтаасан), гэхдээ зөвхөн 7,500 орчим нь нэг Ерөнхийлөгчийн хамгаалалтын батальон, нэг зэвсэгт батальон, нэг механик хөлгийн батальон, нэг механик компани, нэг инженер батальон, нэг Цэргийн цагдаагийн батальон, нэг талбайн артиллерийн батарея, нэг нисэх онгоцны эсрэг батальон, мөн 16 аюулгүй байдлын компаниар зохион байгуулагдсан байлдааны цэргүүд байв. Дээр дурьдсан бүх нэгжүүд нь уламжлалт Испанийн колониал загварын дагуу гол хотуудад, тэр дундаа улсын нийслэл Манагуа хотод оршин сууж байсан. НҮБ-ын Ерөнхий штабын төв нь Манагуа хотын төв орчмын Тискапа Хилл дэх засгийн газрын хорооны төвд байрлаж,
1972 оны Никарагуагийн газар хөдлөлтийн үеэр тус дүүргийн хажуугийн барилга байгууламжууд нь Гвардиагийн өөрийн удирдлага, дохио, инженерийн, эмнэлгийн, логистикийн болон цэргийн шударга ёсыг дэмжих үйлчилгээний төв газар, цэргийн гол сургуулиудыг байрлуулсан юм.