1854 онд Чикаго хотын хүн амын 5.5 хувь нь (бараг 3500 хүн) холераны халдвараар нас баржээ. Род-Айленд мужийн Провиденс хотод халдварын тархалт маш өргөн цар хүрээтэй болсон тул дараагийн 30 жилийн турш 1854 оныг "Холлерагийн жил" хэмээн нэрлэжээ. 1853-1854 онд Лондон хотод болсон халдварын улмаас 10,739 хүн нас баржээ. Хөдөө орон нутаг
1854 онд Лондонгийн Брод-стрит холерын тархалтыг эмч Жон Сноу Брод-стрит хотын орчмын насосыг бохирдолтой гэж тодорхойлсноор таслан зогсоож, хүмүүс усыг татахыг сааруулахын тулд гарын авгайг нь таслахыг албан тушаалтнуудыг уриалжээ. Түүний судалгаагаар холерын тархалтыг голдуу бохир уснаас үүсгэдэг нь батлагдсан боловч тэр бохирдуулагч бодисыг тодорхойлоогүй юм. Энэ мэдээг хүлээн зөвшөөрч, биелүүлэхэд олон жил шаардагдана. Испанид 1854-1855 онд холера өвчин тархсан нь 236 мянга гаруй хүнийг үхүүлсэн. Энэ өвчин 1854 болон 1855 онд Өмнөд Америкт хүрч, Венесуэла, Бразилд хохирогчид бий болсон. Гурав дахь цар тахлын үеэр өмнөх хоёр цар тахлаас халдвар аваагүй Тунисын оршин суугчид Европчууд энэ өвчнийг авч ирсэн гэж бодож байсан. Тэд ариун цэврийн хэрэглээг буруутгаж байв. АНУ-ын зарим эрдэмтэд холера нь Африк Америкчуудтай ямар нэг байдлаар холбоотой гэж итгэж эхэлсэн бөгөөд уг өвчин нь өмнөд хэсэгт хар арьстнууд амьдардаг бүсэд түгээмэл тархсан юм. Орчин үеийн судлаачид тэдний хүн ам нь ариун цэврийн дэд бүтэц, эрүүл мэндийн тусламж үйлчилгээний хувьд хангалтгүй байсан бөгөөд тэд аялагчид болон хөлөг онгоц нь өвчин авч явсан усан замын ойролцоо амьдардаг байсан гэдгийг тэмдэглэжээ.