Дараах үгийг дуусгах: Түүний эртний бүтээлүүд нь хүчтэй үндэсний үзэл, Гандигийн энх тайван, хүчирхийлэлгүй үзэл санааны нөлөөгөөр бий. Хэдийгээр Жоши үндэсний үзэл баримтлалтай байсан ч түүний бүтээлүүд нь "Дэлхий, хүн төрөлхтөнтэй нэгдэх" сэдвүүдтэй байв. 1956 онд түүний философи Гандигийн эрин үе болон түүний зарчмуудаас орчин үеийн амьдралын ялгаа руу шилжиж байв. Түүний "Чиннабхинна цчу" (Би тарсан байна) шүлэг нь түүний үзэл суртлын энэ өөрчлөлтийг тусгасан юм. М. В. Десай "Чиннабхинна цху" болон "Шод" (Халгах) шүлгүүд нь "Хүний хувь хүний бие махбодийн эвдрэл, шүлгийн гоо үзэсгэлэнг үгсээр хайж олох мэдрэмжийг дүрсэлсэн чухал үеийг тэмдэглэдэг" гэж үзэж байв. Энэтхэгийн зохиолч Индра Натх Чудхури "Хүчгүй байдлын мэдрэмжинд гардаг гунигтай сэтгэгдлийн илэрхийлэл" гэдэг нь 1950-иад оны дундуур болсон Энэтхэгийн яруу найрагч Файз Ахмад Файз (урду), Жибанананда Дас, Наваканта Баруа, Агьея гэх мэт уран зохиолчдад харагдаж байсан илүү өргөн цар хүрээтэй үзэгдлийн нэг хэсэг юм. 1950-иад оны дараах түүний уран зохиол нь ялгааг илэрхийлэх болсон ч 30-аад оны эхэн үед илэрхийлсэн хүн төрөлхтний эв нэгдэл, энх тайвны үнэт зүйлсийг ч агуулсан байна. 1945-1947 оны үед Жошигийн шүлэгт тухайн арван жилийн үйл явдлаас үүдэлтэй сэтгэл дундуур, ялгааг илэрхийлж эхэлсэн юм. Хирошима, Нагасакид халдлагын дараа Жоши
Түүний шүлэгт ийм сүйрэлээс ялалт гарсан: