Дараах үгийг дуусгах: Михелич "Образ v zrcalu" (Хүсэл оюуны нүүр) (1941), "Tiha Voda" (1942) зохиол нь гэр бүлийн уламжлалын тав тухтай ертөнцөд амьдрах амьдралын дүрслэл бөгөөд энгийн баялаг, хүндэтгэл, бахархлын соёл оршдог. Тэрээр удалгүй утга зохиолын дүрслэлийн ертөнцийн өөрийн хувийн үзэл бодлыг олж мэдсэн бөгөөд түүнд хүндэтгэл, ироник байдал, сэтгэл хөдөлгөөн, бухимдал, ангийн үнэнч байдал, үүнээс зугтах оролдлого гэх мэтээр зэрэгцэж байна. Түүний дүрүүд уламжлал, хүндэтгэл, нэг талд сэтгэлийг хянах, нөгөө талд хайр, уран мэхлэлт, улс төрийн эрх мэдэл, баян хүн гол үүрэг гүйцэтгэдэг. Ээж, эмээгийн үеийн эмэгтэйчүүдийн уламжлалт үүрэгт үүрэгт эсэргүүцэж, сэтгэл санааны хувьд бүрэн дүүрэн байхын төлөө өрсөлдсөн, бие даасан орчин үеийн эмэгтэйчүүдэд тусгай байр суурь олгож байна. Үүний нэг жишээ нь түүний 1959 оны "Апрель" романыг зохиосон, Дэлхийн хоёрдугаар дайны эхний саруудад зохиогдсон. "Stolpnica osamelih žensk" (1969) болон "Vrnite se, sinovi" (1972) бүтээлүүдэд тэрээр дүр, хөдөлгөөнүүдийг тодорхойлсон нь иронийг улам хөгжүүлдэг. "Tujec v Emoni" (1978) болон "Cesta dveh cesarsjev" (1981) нь эртний Эмоны уран мэхлэлтийн тухай түүхэн зохиол бөгөөд
Лайбакийн Конгресс. Түүний хамгийн сүүлд бичсэн "Уре моих дней" (1985) роман бол дурсамж юм. Тэрээр "Pridi, moj mili Ariel" (1965) болон "Puhkova kresna noč" (1972) зэрэг залуу уншигчдад зориулсан зохиол бичиж байжээ.