Дараах үгийг дуусгах: Оросын эзэмшлийн эхэн үеэс Парис дахь Еврейчүүдэд онцгой хатуу хандаж байв. 1940 оны 10-р сарын 18-нд Германы эзэмшигчдийн эрх баригчид "Арианчлалын зарлиг" гэж нэрлэгддэг хуулиар еврейчүүдэд тусгай статус олгож, худалдаа, үйлдвэрлэл зэрэг чөлөөт мэргэжилтнүүдээс хасагдах, улмаар хуульч, эмч, профессор, дэлгүүр эзэмшигчдэд нөлөөлөх, мөн зарим ресторан, олон нийтийн газруудад хасагдах, эд хөрөнгийг нь хураах тухай зарлиг гаргажээ. 1942 оны 5-р сарын 23-нд Гестапогийн Еврейчүүдийн эсрэг бүлэглэлийн дарга Адольф Эйхман Францын Еврейүүдийг Аушвитийн хорих лагерьт шилжүүлэх нууц захирамж өгчээ. 1942 оны тавдугаар сарын 29-нд эзлэгдсэн бүс нутаг дахь зургаан наснаас дээш насны бүх еврейчүүд цагаан өнгийн Давидын одны тэмдэгээ өмсөх ёстой байв. 7-р сард Еврейчүүд бүх гол гудамж, кино театрууд, номын сан, цэцэрлэгт хүрээлэн, цэцэрлэгт хүрээлэн, зоогийн газар, кафе болон бусад олон нийтийн газруудад орохыг хориглосон бөгөөд метроны галт тэрэгний сүүлчийн вагонд явахыг шаардаж байв. 1942 оны 7-р сарын 16-17-нд Германчуудын тушаалаар 13,152 еврей (4,115 хүүхэд, 5,919 эмэгтэй, 3,118 эрэгтэй) Францын цагдаагийн байгууллагад баривчлагдсан. Гэр бүлгүй болон хүүхэдгүй хосуудыг Парис хотоос хойд зүгт 20 км орших Дранси хотод авч явсан бол гэр бүл бүрэлдэхүүнтэй 8160 эрэгтэй, эмэгтэй, хүүхдийг
"Vélodrome d'Hiver" ("Vel' d'Hiv") стадион, 15-р хорооны "rue Nelaton" дээр, зуны халуун үед хоол хүнс, ус, эрүүл ахуйн байгууламжгүйгээр таван хоног цугларч, Drancy, Compiègne, Pithiviers, Beaune-la-Rolande хорих лагерьүүдэд хүргэгдэхээс өмнө Аушвитийн устгалын лагерьт хүргэгджээ. Германчууд 32,000 хүний суудалтай галт тэрэг бэлтгэсэн тул энэ тулаан амжилтгүй болсон гэж үзсэн. 1943 болон 1944 онд ч баривчлал үргэлжилсэн. Чөлөөлөх үед Парисын бүс нутгийн 43000 Еврей буюу тухайн бүс нутгийн нийт хүн амын тал хувь нь хорих лагерьд шилжсэн бөгөөд 34000 нь тэнд нас барсан гэж тооцоолжээ.