Энэтхэг улс 1947 оны наймдугаар сарын 15-нд тусгаар тогтнолоо олж авснаар Энэтхэгийн Бүгд Найрамдах Улс болон Пакистанд тус хуулийг үргэлжлүүлэн мөрдөж байсан бөгөөд Жамму Кашмир муж орныг эс тооцсон.
1971 оны 3-р сарын 26-нд Бангладешийн тусгаар тогтнол гарснаас хойш зарим шаардлагатай нэмэлт өөрчлөлтүүдийг оруулсан ч энэ нь Бангладешийн хэмжээнд хэрэглэгдэж байна. 1947 оноос хойш Энэтхэгт хууль хүчин төгөлдөр хэвээр байгаа боловч 1984 онд Пакистанд 1984 оны нотолгойн тушаалаар ("Qanun-e-Shahadat" гэж нэрлэгддэг) хүчингүй болсонд тооцсон. Энэ нь цэргийн шүүхээс гадна шүүхэд явагдах бүх шүүх хуралдаанд ч хамаатай. Гэхдээ энэ нь гэрээт мэдэгдэл болон арбитражтай холбоотойгоор хэрэгжихгүй.