Дараах үгийг дуусгах: Цезарь нас барсны дараах хурцадмал үед, Хоёр дахь Триумвират улсын үед, Галлыг янз бүрийн командлагчид удирдаж байсан бөгөөд 39 онд М. Випсаниус Агриппа эмх замбараагүй байдлыг бууруулахын тулд проконсул болж ирсэн. Эрдэмтэд 40-аас 30-аад оны иргэний дайны үеэр Галл улс Ромын эвгүй байдлыг ашиглан "тото" бослого гаргаж чадаагүй тухай асуултад харьцангуй бага анхаарал хандуулсан. Заримдаа хүн ам нь хэтэрхий их хэмжээгээр буурсан гэж үздэг боловч мэдэгдэхүйц тоо нь үүнийг боломжгүй болгодог. Жишээлбэл, 57 онд Цезарь Нервиуд 50,000 цэрэгтэй байсныг мэдээлсэн бөгөөд тэрбээр зөвхөн 500 хүн Сабисийн тулалдаанаас амьд үлдсэн гэж үзжээ. Хэдийгээр эдгээр тоо баримт нь бүрэн утгаараа найдвартай байж чадахгүй ч хүн амын тэсвэртэй байдлыг харуулж байна. 52 онд, Галлийн цэрэг бууж өгснөөр
Алесия, Цезарь Арверни болон Эдуи хоёрын цэрэгт уучлал олгосон бөгөөд тус бүр нь 30,000 хүнтэй гэж тооцоолж, тэднийг гэртээ явуулсан байна. Верцингеторикийн холбоотон цэргүүдийг цуглуулахаар төлөвлөж байсан стратегийн бүтэлгүйтлийн дараа, амьд үлдсэн Галлийн удирдагчид зарим амжилт, ялагдал хүлээсэн партизан дайныг үргэлжлүүлэн явуулж байсан бөгөөд Марк Антоний (Марк Антоний) өөрийн тусгаар тогтнолоо хадгалж үлдсэн Селтийн сүүлчийн хаан, Атребатын Коммиостой тохиролцоонд хүрч, Алезиа хотод тусламж үзүүлэх цэргүүдийг удирдуулсан. Дараагийн хоёр арван жилийн хугацаанд 50-аад оны үед Галлын хохирол эрэгтэй хүн амын насанд хүрсэнээр орсон байх бөгөөд Ромын цэргүүд голдуу бие биедээ дайн хийж байв. Галлчууд Ромын иргэний дайны үед өөрсдийгөө сулруулж, эсэргүүцэл гаргах нь маргаантай, эсвэл зовох хэрэггүй гэж бодож байсан байж болох юм.