Дараах үгийг дуусгах: Ерөнхийлөгч Жак Ширак 1995 онд хамтын ажиллагааны үеэр Францын төрийн хариуцлагыг хүлээн зөвшөөрсний дараа,
Vel' d'Hiv-ийн довтолгоо, Judt нь "New York Times" сэтгүүлчдийн хуудаснаа "Жан-Пол Сартр, Мишель Фуко зэрэг хүмүүс хачирхалтайгаар чимээгүй байсан. Үүний нэг шалтгаан нь тэд коммунизмд их дуртай байсан юм. Хоёр үеийн оюутнууд марксист үзэл баримтлалыг дэвшүүлэх, зарим тохиолдолд хоцрох ёс зүйн асуудлаас зайлсхийж, оролцох, байр сууриа илэрхийлэх шаардлагатай гэж тунхаглаж байсан. Вишиг хэд хэдэн хөгшин фашистуудын ажил гэж үгүйсгэсэн. Альбер Камю шиг улс төрийн ямар ч чиглэлийн оюутан цөөн хүн л "сайн сайн" дайныг хийсэн гэж хэлж чаддаг байсан учраас хэн ч эзэмшлийн үеэр болсон үйл явдлыг анхааралтай судалсангүй. Дрейфусын хэргийн үеэр Эмил Зола шиг хэн ч өндөр албан тушаалтны өмнө "Яааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааа Симон де Бовуар, Роланд Барт, Жак Деррида нар олон нийтийн талбарт гарч ирэхэд ихэвчлэн Мадагаскар, Вьетнам, Камбож зэрэг алс холын хямралтай холбоотой байсан. Одоо ч гэсэн улс төрийн хувьд оролцож байгаа зохиолчид Боснид үйл ажиллагаа явуулахыг уриалж байгаа боловч Францын өнгөрсөн үеийн талаархи мэтгэлцээнүүдэд цөөн хэдэн удаа л оролцож байна".