Дараах үгийг дуусгах: Еврейчүүд Хойд Африк болон Иберийн арлын нутагт хэдэн зуун жилийн турш амьдарч байсан бөгөөд зарим нь "Феникчууд болон еврейчүүд далайн худалдаа эрхэлж, Гиппо Региус (одоогийн Аннаба), Типаса, Кесареа (одоогийн Черхель) болон Икозиум (одоогийн Алжир) хотуудыг байгуулсан" үеэс хойш амьдарч байжээ. Үг ярианы уламжлалын дагуу тэд
Анхдугаар Еврей-Ром дайны үеэр (66-73 онд) Испанийн "Reconquista"-г дагаад олон Сефардын Еврей иржээ. 1870 онд Хууль зүйн сайд Адольф Кремю "Кремюгийн зарлиг" нэртэй санал бичиж, Алжирын еврейчүүдэд Францын иргэншил олгосон байна. Энэ дэвшил нь "Pied-Noir" нийгэмлэгийн нэг хэсэгт эсэргүүцэлтэй тулгарч, 1897 онд Алжирт антисемит үймээн самуун өрнөсөн юм. Дэлхийн хоёрдугаар дайны үед "décret Crémieux"-ийг Вишигийн дэглэмийн дор хүчингүй болгосон бөгөөд 1940-1943 оны хооронд еврейчүүд мэргэжлийн ажил хийхээс хориглосон юм. Иргэншил нь 1943 онд сэргээн мандуулсан бөгөөд "Бурхан" ажиллагааны дараа Эрх чөлөөт Франц улс Алжирыг хяналтад авсан юм. Тиймээс Алжирын Еврейчүүд "Pied-Noir" нийгэмлэгийн нэг хэсэг гэж тооцогддог болсон бөгөөд олонх нь 1962 онд Алжирын дайны дараа бусад "Pied-Noirs"-ийн ихэнхтэй хамт Франц руу дүрвэж явсан юм.