Дараах үгийг дуусгах: Журченсүүд Хятадын хойд хэсгийг хянаж, 1142 он гэхэд Ляо гүрэн болон Сонг гүрэнгийн хагас хэсгийг байлдан дагуулсан. Анх тэд өөрсдийн гэсэн өвөрмөц мөнгөн тэмдэгтгүй байсан боловч Ляо эсвэл Өмнөд Сун гүрний мөнгөн тэмдэгтийг дахин ашиглаж байсан. 1154 онд Ваньян Лянь өөрийн гэсэн мөнгөн тэмдэгтийг гаргахаас гурван жилийн өмнө Жяочао банкны тэмдэгтийг гаргажээ. Энэ нь Хятадын түүхэнд өмнө нь ч, дараа нь ч тохиолдож байгаагүй үйл явдал юм. Jiaochao нь арван янзтай байсан. Жижиг мөнгөн тэмдэгт нь 100, 200, 300, 500, 700 "wén"-д, том мөнгөн тэмдэгт нь 1, 2, 3, 5 болон 10 "guàn"-д гардаг байв. Хятадын өмнөх банкнотуудын адил тэдгээрийг зэсийн мөнгөн тэмдэгтээр солиход төлбөр төлдөг байсан: "гуан" -д 15 "вен". Jiaochao-д эхэндээ 7 жилийн хугацаатай байсан боловч 1189 онд энэ хугацааг хасаж, тэмдэгт нь тодорхойгүй хугацаатай болсон байна. Хятадын бусад эртний цаасан мөнгөний адил энэ нь хэтэрхий их хэвлүүлэхээс болж инфляцид хүрчээ. 1214 онд ноцтой инфляцийн улмаас Засгийн газар 1000 "гуан" хүртэлх үнэтэй банкны тэмдэгт хэвлэж эхэлсэн. Дараагийн жилд Цзяочао нь шинэ цаасан мөнгө болох Баокуан (寶泉) -тай солигдсон бөгөөд энэ нь ижил хувь заяатай байв. Өдгөө хүртэл
Монголчууд 1234 онд Чин гүрнийг байлдан дагуулсан үед улс нь шинэ төрлийн банкнотуудыг хэвлүүлж байсан боловч ард түмэн мөнгөн тэмдэгтээр гүйлгээ хийхээс татгалзсан.