Дараах үгийг дуусгах:
1979 оны ард нийтийн санал асуулга болон Маргарет Тэтчерын удирдсан Консерватив Засгийн газрын сонгууль. Шотландын Урлагийн Зөвлөл театрын компаниудыг бизнесийн хувьд үйл ажиллагаа явуулахыг уриалж, тасалбарын борлуулалт болон арилжааны ивээн тэтгэгчээр санхүүжилт олохыг уриалжээ. 1981 онд жүжигчин Ewan Hooper-д Шотландын зохиолчдын бүтээлийг сурталчлах зорилгоор Глазго хотноо төвтэй Шотландын театрын компанийг үүсгэн байгуулахын тулд 50,000 фунт стерлинг олгожээ. Компани нь томоохон хотуудаас гадна шаардлагатай орлого олох хэмжээний томоохон газрууд хангалтгүй байсан тул аялал жуулчлал хийхэд хүндрэлтэй байв. Анхны улирлын бүтээлүүд нь Макгратын "Антимал" (1979), Брайденын "Ардын иргэд" (1981) юм. Урлагийн амжилт нь санхүүгийн гамшигт байдалтай хамт байсан бөгөөд компани нь хоёр дахь улирлын төгсгөлд 120,000 фунт стерлингийн өртэй байв. Зарим шүүмжлэлтэй амжилт гарснаас хойш 1987 онд компаниа татан буулгажээ. 7:84 нь мөн санхүүгийн тогтворгүй байдлын үеийг даван туулж байсан боловч шинэ бүтэц, шинэ удирдлага, шинэ зохиолыг дэмжихэд анхаарсан нь Рона Мунрогийн (b. 1959 онд "Bold Girls" (1990). Хоёрдугаар зууны сүүлийн арван жилд Шотландын театрын зохиол бичигдсэн. Мөн нэг компанитай ажилладаг нэг зохиолчийн зан үйлийн өөрчлөлт гарч, зохиолчдын олон нийтийг ашигладаг хэд хэдэн компаниуд бий болсон. Шотландын жүжгийн зохиол улам олон улсын хэв маягтай болж, Шотландын зохиолчид Молиэрийн "Тартуф" (1985) болон "The Misanthrope" (1973/2005) -ийн Liz Lochhead-ийн хувилбар, эсвэл Эдвин Морганы "Cyrano de Bergerac" (1992) -ийн орчуулга зэрэг сонгодог бичмэлийг зохиожээ. Шотландын жүжгийн зохиолчид Европын соёлыг илүү өргөн хүрээнд сонирхож байсан нь Жо Клиффордын (b. 1955) "Losing Venice" (1985) болон Дэвид Грейг (b. 1969) "Европ" (1995).