Удалгүй, Каодаизм нь эсэргүүцлийн үзэл баримтлалынхаа улмаас янз бүрийн улс төрийн оролцогчдын анхаарлыг татаж эхэлсэн бөгөөд эцэст нь түүний зарим бүлэглэлүүд 1950-иад он хүртэл Франц, Япон, Коммунист улсын эсрэг зэвсэгт эсэргүүцэлд оролцож байв. Үүний үр дүнд тус шашныг цэрэггүй болгосон, удирдагчдыг нь шоронд хорих, дагагчдыг нь улс төрийн янз бүрийн дэглэмд дарамтлуулсан бөгөөд энэ нь нийгэмд үзүүлэх нөлөөг нь бууруулсан юм. Коммунист хүчнүүд бүрэн хяналтыг эзэмшихийн дараа
1975 онд Сайгон гэгдэж, Caodaists-ийн эсрэг шашин шүтлэгийн хавчлага эрчимжиж, шашин нь албан ёсоор хориглогдсон. Tây Ninh-ийн үндсэн Ариун ордон болон бусад газруудыг цэрэгт хүчтэй байгуулж, тэдний гадаад шашны үйл ажиллагааг хориглосон тул шашин нь түүнийг удирдах дараагийн үеийн удирдагчгүйгээр алга болно гэж бараг харагдаж байна. Түүний дагалдагчдын олонх нь амьд үлдэхийн тулд газар дотроо орсон бол бусад нь шашны хавчлаганаас зайлсхийж, гадаадад орогнол хайж, дэлхийн улс орнуудад диаспора нийгэмлэгийг бий болгосон. 1990-ээд оны эдийн засгийн шинэчлэлийн үеэс хойш шашны оршин тогтнол нь төрийн хууль ёсны байдлыг сэргээж, сүм хийдийг нь дахин нээж, Caodaism нь олон нийтийнхээ өмнө дахин амилуулж чадсан. Гэвч маргаантай энэ зан үйл өнөөдрийг хүртэл хориглогдсон хэвээр байна.