Multaj afrik-karibaj soldatoj kiuj servis en la Brita Okcident-Hindaj Insuloj (BWIR) iĝis maldekstraj aktivuloj post la milito dum la intermilita epoko. Dum mi estis en Eŭropa
kaj proksim-orientaj frontoj de la Unua Mondmilito, spertoj de diskriminacio de blankaj soldatoj inspiris revigliĝon de kontraŭ-kolonia naciismo inter la britaj okcident-hindaj insuloj. La 9-a bataliono de la BWIR iniciatis la Taranto-Ribelon, ribelon kontraŭ malbonaj laborkondiĉoj kaj salajraltigo aljuĝita al blankaj sed ne nigraj soldatoj de la Milita Ministerio. En respondo, la Worcestershire Regimento estis sendita al Taranto por subpremi la ribelon; sesdek BWIR-soldatoj estis provitaj por ribelo, kun unu soldato kondamnita al morto per ekzekuto. Inter 50 kaj 60 BWIR-serĝentoj renkontiĝis la 17an de decembro 1918 por formi la maldekstreman kariban ligon, kiu okazigis kvar renkontiĝojn en la sekvaj semajnoj. Krom diskuti diversajn plendojn tenitajn fare de la soldatoj, la Kariba Ligo ankaŭ diskutis kariban naciismon kaj planojn por okcident-hinda sendependecmovado. Membroj de la ligo faris planojn por establi oficejon en Kingston, Jamajko, kaj organizi strikojn. Post kiam la kolonia registaro komencis trakti la Ligon, ĝi dissolviĝis. En februaro 1919, Army Order No. 1 estis eldonita, etendante la salajraltigon al la BWIR.