Li estis promociita al général de division la 4an de decembro 1812 kaj metita en komandon de la unua divizio de kiraseroj de la unua kavaleriokorpo de la Grande Armée, kiun li gvidis en ĉiuj gravaj bataloj de la saksa kampanjo de 1813 (kiel ekzemple Lützen
la 2-an de majo, kaj Bautzen la 21-an de majo). Jam konfirmita kiel barono de la Empiro per donado de doto, li fariĝis komandanto de la Légion d'honneur la 14an de majo 1813. Ĉe la batalo de Dresdeno la 26an de aŭgusto li gvidis plurajn fortajn atakojn, rompis 12 malamikajn infanteriojn, prenis 6,000 kaptitojn kaj helpis devigi la grandan malamikan forton minacantan la francan armeon retiriĝi reen en la montojn de Bohemio. Li tiam batalis en la batalo de Leipzig la 16an ĝis 19an de oktobro, kie li donis novajn pruvojn de sia kuraĝo - ĉe Hanau, kie li subtenis plejparte ordigitan retiriĝon kaj kun nur kelkaj viroj trankviligis timigan grandan kavalerian korpon. En novembro li estis metita en ordonrajton pri la dua kavalerio-korpuso de la Grande Armée anstataŭe de Sébastiani.