Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  La patro de Holonyak laboris en karbominejo. Holonyak estis la unua membro de sia familio, kiu ricevis iun ajn specon de formala instruado. Iam li laboris 30 horojn rekte en la centra fervojo de Illinois antaŭ ol ekkompreni ke vivo de peza laboro ne estis tio, kion li volis kaj li preferus iri al lernejo anstataŭe. Laŭ Knight Ridder, "La malmultekostaj kaj fidindaj duonkonduktaĵaj laseroj kritikaj por DVD-ludiloj, strekkodlegiloj kaj multaj aliaj aparatoj ŝuldas sian ekziston iomete al la postulema laborŝarĝo puŝita sur Downstate-fervojteamoj antaŭ jardekoj". Holonyak gajnis sian bakalaŭron (1950), majstro (1951), kaj doktorecon (1954) en elektro-inĝenieristiko de la Universitato de Ilinojso en Urbana-Champaign. Holonyak estis la unua Ph.D. studento de John Bardeen tie; Bardeen, teoria fizikisto, estis la ko-inventinto de la transistoro kiu finfine gajnis Nobel-premiojn por tiu laboro kaj por la teorio de superkondukteco. En 1954 li iris al Bell Telephone Laboratories, kie li laboris pri silikon-bazitaj elektronikaj aparatoj. De 1955 ĝis 1957, Holonyak servis kun la Usona Armeo Signal Corps. De 1957 ĝis 1963 li estis sciencisto ĉe la Advanced Semiconductor Laboratory de la General Electric Company en Sirakuzo, Novjorko. En 1963, li iĝis profesoro en la Universitato de Ilinojso, de kiu li emeritiĝis kvindek jarojn poste en 2013.  Demando: Kial li decidis ne plu labori en la fervojo?
Li ne volis vivi laboreme.