Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Enhavo: Oni diras, ke dankemo formas kaj formas la tutan kristanan vivon. Martin Luther nomis dankemon "la baza kristana sinteno" kaj hodiaŭ ĝi ankoraŭ estas nomata "la koro de la evangelio". Kristanoj estas forte kuraĝigitaj laŭdi kaj danki sian kreinton. En kristana dankemo, Dio estas vidata kiel la altruisma donanto de ĉiuj bonaj aĵoj kaj pro tio, ekzistas profunda sento de dankemo, kiu ebligas al kristanoj dividi komunan ligon, formante ĉiujn aspektojn de la vivo de sekvanto. Dankemo en la kristanismo estas agnosko de la malavareco de Dio, kiu inspiras kristanojn formi siajn proprajn pensojn kaj agojn ĉirkaŭ tiaj idealoj. Anstataŭ simple sentima sento, kristana dankemo estas rigardata kiel virto, kiu formas ne nur emociojn kaj pensojn, sed ankaŭ agojn kaj farojn. Jonathan Edwards skribas en sia A Treatise Concerning Religious Affections (Tratato Pri Religiaj Afektoj) ke dankemo kaj danko al Dio estas inter la signoj de vera religio. Pro tiu interpreto, modernaj mezuroj de religia spiriteco inkludas taksojn de dankemo kaj dankemo al Dio. Allport (1950) sugestis ke maturaj religiaj intencoj venas de sentoj de profunda dankemo kaj Edwards (1746/1959) asertis ke la "afekto" de dankemo estas unu el la plej precizaj manieroj trovi la ĉeeston de Dio en la vivo de persono. En studo farita de Samuels kaj Lester (1985) oni asertis, ke en malgranda specimeno de katolikaj monaĥinoj kaj pastroj, el 50 emocioj, amo kaj dankemo estis la plej spertaj emocioj al Dio. En la ortodoksaj, katolikaj, luteraj kaj anglikanaj preĝejoj, la plej grava rito nomiĝas Eŭkaristio; la nomo devenas de la greka vorto eucharistia por danko.  Demando: El kiu fonto devenas dankemo?
La malavareco de Dio.