En la Renesanca epoko, pli granda moviĝeblo de homoj faciligis pliiĝon de komerco kaj la aperon de taŭgaj kondiĉoj por entreprenistoj por komenci novajn, enspezigajn entreprenojn. Ĉar pruntita mono jam ne estis strikte por konsumo, sed ankaŭ por produktado, ĝi ne povus esti rigardita en la sama maniero. La Salamanka Lernejo ellaboris diversajn kialojn, kiuj pravigis la pagon de intereso. La persono, kiu ricevis prunton, profitis; oni povis konsideri interesojn kiel premion pagitan por la risko prenita de la pruntedona partio. Ekzistis ankaŭ la demando pri oportuna kosto, en tio, ke la pruntedona partio perdis aliajn eblecojn de uzado de la pruntita mono. Finfine, kaj eble plej origine, estis la konsidero de mono mem kiel varo, kaj la uzo de onies mono kiel io, por kio oni devus ricevi intereson en la formo de intereso.
pagado de interezoj