Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En 216 a.K., Marcus Aemilius Lepidus, malfrua konsulo kaj aŭguro, estis honorita de siaj filoj per tri tagoj da gladiatora munera en la Forum Romanum, uzante dudek du parojn da gladiatoroj. Dek jarojn poste, Scipio Africanus donis memormonon en Iberia por sia patro kaj onklo, viktimoj en la Punaj Militoj. Altaj ne-romanoj, kaj eble ankaŭ romianoj, volontulis kiel liaj gladiatoroj. La kunteksto de la Punaj Militoj kaj la preskaŭ-katastrofa malvenko de Romo en la Batalo de Cannae (216 a.K.) ligas tiujn fruajn ludojn al malavareco, la festado de armea venko kaj la religia pekpago de armea katastrofo; ĉi tiuj munera ŝajnas servi al labormorala tagordo en epoko de armea minaco kaj vastiĝo. La sekva registrita munus, okazigita por la entombigo de Publius Licinius en 183 a.K., estis pli malŝparema. Ĝi implikis tri tagojn da funebraj ludoj, 120 gladiatorojn, kaj publikan disdonadon de viando (visceratio datenoj) <unk> praktiko kiu reflektis la gladiatorojn batalas ĉe Campanian bankedoj priskribitaj de Livio kaj poste bedaŭris de Silius Italicus. La entuziasma adopto de gladiatoria munera de la iberiaj aliancanoj de Romo montras kiom facile, kaj kiom frue, la kulturo de la gladiatoro munus penetris lokojn malproksimajn de Romo mem. Antaŭ 174 a.K., "malgrandaj" romiaj munera (privataj aŭ publikaj), provizitaj de redaktisto de relative malalta graveco, eble estis tiel ordinaraj kaj ne rimarkindaj, ke ili ne estis konsiderataj valoraj por registri:  Demando: Kiam Marko Emilio Ledpido estis honorita?
216 a.K.