Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum la komuna germana-sovetia invado de Pollando, kiu komencis la duan mondmiliton, en 1939, Pionki estis bombita de la Luftwaffe kaj poste la germanoj okupis
la urbon. Aldone al la alia detruo, la germanoj brutalizis la polojn kaj la malgrandan judan loĝantaron de ĉirkaŭ 200. Kiel parto de la "AB-Aktion", en junio 1940, la germanoj aranĝis amasajn arestojn de poloj, kiuj poste estis malliberigitaj kaj torturitaj en Skarżysko-Kamienna kaj tiam murditaj en arbaro proksime de Skarżysko-Kamienna. Multaj judoj estis rekrutitaj por sklavlaboro inkluzive de la plej danĝeraj laborlokoj en loka pulvo-fakultato. Malfrue en 1941, geto estis establita kaj judoj de ĉirkaŭaj urboj estis alportitaj tien, rezultigante loĝantaron de proksimume 700 kaj tia severa troloĝateco ke kelkaj homoj vivis en la strato. Kelkaj lokaj poloj estis helpemaj en provizado de manĝaĵo por la malriĉaj loĝantoj. En aŭgusto 1942, kelkaj el la pli sanaj laboristoj estis senditaj por vivi en labor-tendaro dum la resto estis sendita al la Zwolen-geto kaj tiam, fine de septembro, al la eksterm-tendaro Treblinka. Ili estis tie tuj murditaj per gaso. La nombro de Pionki-judoj postvivantoj estis malgranda, sed almenaŭ ok. En aprilo 1944, la germanoj ekzekutis 10 polajn rezistajn membrojn en Pionki.