La implikiĝo de Britio en la Milito de la Duoninsulo estis la komenco de longedaŭra kampanjo en Eŭropo por pliigi la britan armean potencon sur la tero kaj liberigi la iberian duoninsulon de la francoj. En aŭgusto 1808, 15 000 britaj soldatoj - inkluzive de la Reĝa Germana Legio - alteriĝis en Portugalio sub la komando de generalleŭtenanto Sir Arthur Wellesley, kiu repuŝis la 4000-fortan malligo de Henri François Delaborde ĉe Roliça.
La 17an de aŭgusto, la armeo de Junot, kiu konsistis el 14,000 viroj, estis venkita en Vimeiro. Wellesley estis anstataŭigita komence de Sir Harry Burrard kaj poste Sir Hew Dalrymple. Dalrymple donis al Junot senĝenan evakuadon de Portugalio de la Reĝa Mararmeo en la kontestata Konvencio de Sintra en aŭgusto. Komence de oktobro 1808, sekvante la skandalon en Britio super la Kongreso de Sintra kaj la revoko de la generaloj Dalrymple, Burrard, kaj Wellesley, Sir John Moore prenis ordonrajton pri la 30,000-homa brita forto en Portugalio. Krome, Sir David Baird, en komando de ekspedicio de plifortikigoj el Falmouth konsistanta el 150 transportoj portantaj inter 12,000 kaj 13,000 virojn, konvojitaj de HMS "Louie", HMS "Amelia" kaj HMS "Champion", eniris Corunna Harbour la 13an de oktobro. Logistikaj kaj administraj problemoj malhelpis ajnan tujan britan ofensivon.