Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: Refinita takso de 1.1 miliardoj da dolaroj (3.4 miliardoj da dolaroj en 2018) estis determinita en studo fare de la Internacia Komerca Komisiono laŭ peto de la Usona Kongreso. La Kongreso voĉdonis por aldona elspezo de 951 milionoj da dolaroj por krizhelpo, el kiuj la plej granda parto iris al la Malgranda Komerca Administracio, la Usona Armea Inĝenierista Trupo kaj la Federacia Krizo-Administracia Agentejo. Ankaŭ estis nerektaj kaj ne-materialaj kostoj de la erupcio. La senlaboreco en la tuja regiono de la monto Sankta Heleno dekoble pliiĝis en la semajnoj tuj post la erupcio, kaj poste revenis al preskaŭ normalaj niveloj, kiam la arbaraj kaj cindro-purigadaj operacioj komenciĝis. Nur malgranda procento de loĝantoj forlasis la regionon pro perditaj laborpostenoj pro la erupcio. Plurajn monatojn post la 18-a de majo, kelkaj loĝantoj raportis, ke ili suferas streson kaj emociajn problemojn, kvankam ili sukcese elturniĝis dum la krizo. Distriktoj en la regiono petis financadon por programoj pri mensa sano por helpi tiajn homojn. La komenca publika reago al la erupcio de la 18-a de majo kaŭzis preskaŭ kripligantan baton al turismo, grava industrio en Vaŝingtono. Ne nur turismo malpliiĝis en la Nacia Arbaro de Monto Sankta Heleno kaj Gifford Pinchot, sed ankaŭ kongresoj, kunvenoj kaj sociaj kunvenoj estis nuligitaj aŭ prokrastitaj en urboj kaj feriejoj aliloke en Vaŝingtono kaj najbara Oregono, kiuj ne estis trafitaj de la erupcio. La negativa efiko al turismo kaj konvencioj, aliflanke, pruvis nur provizora. La monto Sankta Heleno, eble pro sia revigliĝo, denove altiris la atenton de turistoj. La Usona Arbara Servo kaj la Ŝtato de Vaŝingtono malfermis vizitantocentrojn kaj ebligis al homoj vidi la ruiniĝon de la vulkano.  Demando: Kiam la dungado revenis al normala post la erupcio?
kiam ligno-salvado kaj cindro-purigado operacioj estis survoje