Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Koloniaj historiistoj nomis tion la Ŝangani-patrolo, kaj salutis Wilson kaj Borrow kiel naciajn heroojn. Ilia lasta kuneco iĝis speco de nacia mito, kiel Lewis Gann skribas, "glorplena memoro, [la] propra ekvivalento de Rodezio de la sanga Alamo-masakro
kaj "Custer's Last Stand in the American West (La Lasta Kontraŭbatalado de Custer en la Usona Okcidento)". La versio de la okazaĵoj registrita de la historio estas bazita sur la raportoj de Burnham, Ingram kaj Gooding, la Matabele ĉeestanta ĉe la batalo (precipe "inDuna" Mjaan), kaj la viroj de la kolono de Forbes. Dum ĉiuj rektaj atestoj donitaj de ĉeestintoj subtenas la rezultojn de la Enketo-Tribunalo, iuj historiistoj kaj verkistoj diskutas ĉu aŭ ne Burnham, Ingram kaj Gooding vere estis senditaj reen de Wilson por alporti helpon, kaj sugestas ke ili eble simple dezertis kiam la batalo iĝis kruda. La plej frua registrado de tiu aserto de dizertado estas longe post la okazaĵo en letero skribita en 1935 de John Coghlan al amiko, John Carruthers, ke "tre fidinda viro informis min ke Wools-Sampson rakontis al li" ke Gooding konfesis sur sia mortolito ke li kaj la du amerikanoj ne estis fakte senditaj de Wilson, kaj simple foriris laŭ sia propra intenco. Tiu duobla aŭdita konfeso, venanta de anonima fonto, ne estas menciita en la nekrologo de Gooding de 1899, kiu anstataŭe rakontas la okazaĵojn kiel ĝenerale registrite. Pluraj bonkonataj verkistoj uzis la Coghlan-leteron, kiel ŝanceliĝema kiel ĝi estas, kiel aprobon por krei hipotezan indicon en provo defii kaj revizii la historian diskon.