La monarko agas ene de la limoj de konvencio kaj precedenco, ekzercante prerogativon nur laŭ la konsilo de ministroj respondecaj al la Parlamento, ofte tra la ĉefministro aŭ Privy Council. En la praktiko, prerogativaj potencoj estas ekzercitaj nur laŭ la konsilo de la ĉefministro <unk> la ĉefministro, kaj ne la suverena, havas kontrolon. La monarko tenas semajnan aŭdiencon kun la ĉefministro; neniuj aŭdiencoj de ĉi tiuj civilaj ministroj ne povas kaj la procedoj ne povas resti plene konfidencaj. La monarko povas direkti siajn opiniojn aŭ interkonsentojn, sed kiel la ĉefministro havas rektan aŭtoritaton kaj rajton esprimi siajn suverenajn rajtojn kaj rajtojn, kiel la suverenaj rajtoj, kaj estas konata kiel la reĝa prerogativaj rajtoj.
la alvokoj de la monarko