Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Okaze de la tumultoj de 1929
La komunistoj dividis sin inter tiuj, kiuj simpatiis kun la viktimoj de la masakroj, kaj aliaj, kiuj, kiel la arabaj komunistoj, konsideris la momenton unu el araba ribelo kontraŭ la brita okupo, terpreno kaj la malriĉigo de la kamparano. Sidqi estis bazita en Haifa, kie li kontrolis la lokan branĉon de la partio, kaj konservis regulajn kontaktojn kun ŝejko Izz ad-Din al-Qassam, kaj difinis la morton de ĉi-lasta en 1935 kiel martirecon. La Kominterno instrukciis al la Komunista Partio de Palestino Arabigi jam en 1924, sen multe da sukceso. Unu el la taskoj, kiujn la Partio asignis al Sidqi, estis entrepreni tiun Arabiĝon. La palestina branĉo de la partio estis plejparte dominita de judoj kun socialismaj tendencoj kaj estis suspektata havi en siaj rangoj militantojn kun kripto-cionismaj simpatio. En 1930, Sidqi estis kaptita de la brita polico en Jafo kaj kondamnita al 2 jaroj da malliberigo, kiun li servis en Jerusalemo, Jafo kaj Akko. Lia pli maljuna frato Ahmad, kiu ankaŭ studis kun li en KUTV, estis la ĉefa atestanto de la akuzo. En la memoro de Sidqi, Ahmad estas priskribita kiel malfortika kaj devigita konfesi per batado. Britaj raportoj prezentis lin kiel policinformiston, kiu donis ampleksajn detalojn pri kontaktoj kaj trejnado de Komintern. Ĉe la fino de 1932, post lia liberigo el malliberejo, kie li konatiĝis kun Abu Jilda, la "Dillinger de la dezerto", la partio ordonis al li kontakti Awni Abd al-Hadi por komenci kunordigi kun la Istiqlal Independence Party. Ĉar la brita gvatado intensigis, la Komunista Partio kontrabandis lin eksterlanden en junio 1933 al Parizo, kie li supozis la redaktadon de la araba ĵurnalo de la Kominterno, "La Araba Oriento". La francaj aŭtoritatoj poste arestis lin kaj deportis lin reen al Palestino. Li poste datis sian opozicion al Naziismo al tiu periodo <unk> Hitler supozis potencon en 1933.