En proksimume 930, la provinco estis trudenirita kaj provizore okupita de la bulgaroj. La bulgaroj revenis sub caro Samuelo kiu movis la centron de bulgara potenco sude kaj okcidente al Ohrid, kaj en ĉ. 980 kaptis grandan parton de la regiono, malsupren al la Ambracian Golfo. Tio estas evidentigita de la fakto ke la teritorioj kiuj estis sub bulgara rego formis parton de la aŭtokefala Ĉefepiskopejo de Ohrid post la bizanca konkero de Bulgario
de imperiestro Basilio la 2-a en 1018: tiel la sidlokoj de Kimaro, Hadrianopolis, Bela, Buthrotum, Ioannina, Kozyle, kaj Rogoi pasis sub la jurisdikcion de Ohrid, dum la Metropolano de Naupaktos retenis nur la sidlokojn de Vonditsa, Aetos, kaj Acheloos. Bazilio la 2-a ankaŭ fondis kelkajn pli malgrandajn temojn, konsistante el iom pli ol fortikaĵo kaj ĝia tuja ĉirkaŭaĵo, tiuj de Koloneia kaj Dryinoupolis, en kio hodiaŭ estas la greka-albana limregiono. En 1040, sekvante la murdon de korupta kaj subprema impostadfunkciulo <unk> laŭ John Skylitzes, la lokuloj estis fifamaj pro esti pretaj ribeli pro fiskaj kialoj <unk> la plej granda parto de la temo aliĝis al la ribelo de Petar Delyan.