Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Influita de la novaj ideoj de la klerismo, la Usona Revolucio (1765<unk>1783) estas kutime konsiderata la deirpunkto de la Aĝo de Revolucio. Ĝi siavice inspiris la Francan Revolucion de 1789, kiu rapide disvastiĝis al la resto de Eŭropo tra siaj militoj. En 1799, Napoleono ekregis en Francio kaj daŭrigis la Francajn Revoluciajn Militojn konkerante la plej grandan parton de kontinenta Eŭropo. Kvankam Napoleono trudis al siaj konkeroj plurajn modernajn konceptojn kiel ekzemple egaleco antaŭ la leĝo, aŭ civila kodo, lia rigora armea okupo ekigis naciajn ribelojn, precipe en Hispanio kaj Germanio. Post la malvenko de Napoleono, eŭropaj grandaj potencoj forĝis la Sanktan Aliancon ĉe la Viena Kongreso en 1814-15, en provo malhelpi estontajn revoluciojn, kaj ankaŭ restarigis la antaŭajn monarkiojn. Tamen, Hispanio estis konsiderinde malfortigita de la Napoleona Militoj kaj ne povis kontroli siajn amerikajn koloniojn, preskaŭ ĉiuj el kiuj proklamis sian sendependecon inter 1810 kaj 1820. Revolucio tiam disvastiĝis reen al suda Eŭropo en 1820, kun ribeloj en Portugalio, Hispanio, Italio, kaj Grekio. Kontinenta Eŭropo estis skuita de du similaj revoluciaj ondoj en 1830 kaj 1848, ankaŭ nomata Printempo de Nacioj. La demokrataj postuloj de la revoluciuloj ofte kunfalis kun sendependeco aŭ naciaj unuiĝaj movadoj, kiel en Italio, Germanio, Pollando, Hungario
La perforta subpremo de la Printempo de la Nacioj markis la finon de la epoko.