Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  La lastaj jaroj de Georgo estis markitaj per kreskanta fizika kaj mensa kadukiĝo kaj retiriĝo de publikaj aferoj. Privataj, altranga asistanto de la reĝo konfidis al lia taglibro: "Pli malestiminda, malkuraĝa, egoisma, senemocia hundo ne ekzistas... Estis bonaj kaj saĝaj reĝoj sed ne multaj el ili... kaj ĉi tiu mi kredas esti unu el la plej malbonaj". Laŭ lia morto The Times esprimis la opinion de la elito koncize: "Neniam estis individuo malpli bedaŭrita de siaj kunkreskitoj ol tiu forpasinta reĝo. Kiu okulo ploris pro li? Kiu koro sentis eĉ nur unu pulson de malgaja malĝojo? Se li iam havis amikon <unk> devotan amikon en iu rango de la vivo <unk> ni protestas ke la nomo de li aŭ ŝi neniam atingis nin". Georgo la 4-a estis priskribita kiel la "Unua sinjoro de Anglio" pro sia stilo kaj edukado. Li posedis multajn bonajn kvalitojn; li estis inteligenta, inteligenta kaj scioplena. Tamen lia mallaboremo kaj glutemo kondukis lin malŝpari multon el lia talento. The Times skribis, ke li ĉiam preferus "knabino kaj botelo al politiko kaj prediko". La Regencperiodo vidis ŝanĝon en modo kiu estis plejparte determinita de Georgo. Post kiam politikaj kontraŭuloj metis imposton sur peruko-pulvoro, li forlasis portadon de pudrita peruko en favoro de natura hararo. Li portis pli malhelajn kolorojn ol antaŭe estis moda, ĉar ili helpis kaŝi lian grandecon, preferis pantalonojn kaj pantalonojn super genujbrunuloj, ĉar ili estis pli malstreĉitaj, kaj popularigis altan kolumon kun koloŝtofo, ĉar ĝi kaŝis lian duoblan mentonon. Lia vizito al Skotlando en 1822 kondukis al la reviviĝo, se ne la kreado, de la skota tartana robo kiel ĝi estas konata hodiaŭ. Dum la politika krizo kaŭzita de la katolika emancipiĝo, la Duko de Wellington diris, ke Georgo estis "la plej malbona viro, en kiu li iam falis kun sia tuta vivo, la plej egoisma, la plej malvera, la plej malbonkora, la plej tute sen unu redema kvalito", sed lia elogio liverita en la Lordĉambro nomis Georgo "la plej plenumita viro de sia epoko" kaj laŭdis lian scion kaj talenton. La veraj sentoj de Wellington verŝajne...  Demando: Kial Georgo surhavis altan kolumon?
kaŝis sian duoblan mentonon