Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Post lia fina submetiĝo
Post la forigo de la bulgara ŝtato en 1018, Bazilio la 2-a, por substreki la bizancan venkon, establis la Ĉefepiskopejon de Ohrid degradante la bulgaran patriarkecon al la rango de la ĉefepiskopejo. La nuna ĉefepiskopejo restis aŭtokefala eklezio, aparta de la Patriarkeco de Konstantinopolo. Tamen, dum la ĉefepiskopejo estis tute sendependa en iu alia aspekto, ĝia primato estis elektita de la imperiestro el listo de tri kandidatoj prezentitaj de la loka eklezia sinodo. En tri "sigilliaj" eldonitaj en 1020 Bazilio la 2-a donis ampleksajn privilegiojn al la nova ĉefo. Serbio estis eklezia administrita en plurajn episkopejojn: la episkopejo de Ras, menciita en la unua ĉarto de Bazilio la 2-a (r. 976<unk>1025), iĝis parto de la Ohrid-arkiepiskopejo kaj ampleksis la centrajn areojn de Serbio, de la riveroj Raška, Ibar kaj Lim, evidentaj en la dua ĉarto de Basil II. En la ĉarto de Bazilio la 2-a, datita 1020, la Ras-episkopejo estas menciita, kun la sidloko ĉe la Preĝejo de la Sanktaj Apostoloj Petro kaj Paŭlo, Ras.