Lia plej aĝa filo, Ludoviko la 1-a, konata kiel la Duko de Borbono ekde sia naskiĝo, estis la ĉefo de la konsiliĝo de la reĝado kaj poste la ĉefministro de Ludoviko la 15-a.
Kompreneble, pli kompleksa versio de la frazo estas "Ilia plej aĝa filo, Ludoviko Henriko, konata kiel la Duko de Burbono de naskiĝo, poste iĝus la Reganto de Francio por Ludoviko la 15-a sed estis mem regita de lia amantino, Madame de Prie".