Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post kompletigo de la sepa klaso, Miĥailo, kun la permeso de sia duonpatro, forlasis sian familion kaj revenis al Kurja, piedirante preskaŭ 1000 km. En Kurja, li trovis laboron kiel mekanikisto ĉe traktora stacio. Organizanto de la festoj en la fabriko rimarkis la lertecon de la viro kaj donis al li instrukcion ("napravlenie") por labori en proksima armilprojekta oficejo, kie li estis dungita kiel provisto de taŭgaj akcioj en fusiloj. En 1938, li estis devigita eniri en la Ruĝan Armeon. Pro lia malgranda grandeco kaj inĝenieraj kapabloj li estis asignita kiel tanko-mekanikisto, kaj poste iĝis tanko-komandanto. Dum trejnado, li faris siajn unuajn inventojn, kiuj koncernis ne nur tankojn, sed ankaŭ malgrandajn armilojn, kaj estis persone premiita per brakhorloĝo de Georgij <unk>ukov. Kalaŝniko servis sur la T-34s de la 24-a Tank Regiment, 108-a Tank Division postenigita en Stryi antaŭ ol la regimento retiriĝis post la Batalo de Brody
en junio 1941. Li estis vundita en batalo en la Batalo de Bryansk en oktobro 1941 kaj estis hospitaligita ĝis aprilo 1942. Dum la lastaj monatoj en la hospitalo, li aŭdis iujn el siaj kolegoj kiuj plendis pri siaj nunaj fusiloj, kiuj havis problemojn pri fidindeco, kiel bruligi. Ĉar li daŭre aŭdis la plendojn de la sovetaj soldatoj, tuj kiam li estis eligita, li laboris pri tio, kio fariĝus la fama AK-47-a aŭtomata fusilo.