Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Xiao'erjing ne havas ununuran, norman nomon. En Ŝanŝio, Hebejo, Henano, Ŝandongo, orienta Ŝanŝio kaj ankaŭ Pekino, Tianĝino, kaj la Nordorientaj provincoj, la manuskripto estas referita kiel "Xiǎo'érjīng", kiu kiam mallongigita iĝas "Xiǎojīng" aŭ "Xiāojīng" (ĉi-lasta "Xiāo" havas la signifon de "revizii" en la menciitaj regionoj). En Ningxia, Gansu, Interna Mongolio, Qinghai, okcidenta Shaanxi kaj la Nordokcidentaj provincoj, la manuskripto estas referita kiel "Xiǎo'érjǐn". La Dongxiang-homoj nomas ĝin la "Dongxiang-manuskripto" aŭ la "Huihui-manuskripto"; La Salar nomas ĝin la "Salar-manuskripto"; La Dungan de Mezazio uzis varion de Xiao'erjing nomita la "Hui-manuskripto", antaŭ ol esti devigita forlasi la araban manuskripton por latina kaj cirila. Laŭ A. Kalimov, fama dungana lingvisto, la dunganoj de la eksa Sovetunio nomis tiun skribon щёҗин (şjo<unk>in; 消經).  Demando: Kio mankas al Xiao'erjing?
norma nomo