Kompletigu la sekvantan frazon: Lynch konkuris en vojvetkuroj kaj tempokonkuradoj, kaj ekster-voja en translando, en pluraj mondĉampionecoj. Ŝi ne estis selektita por la Nov-Zelanda bicikla teamo por la Olimpikoj de 1992. Ŝi kredis ke preterlasado de ŝi estis eraro kaj intencis pruvi ĝin per farado bone ĉe la Tour de France Féminin de tiu jaro. Ŝi finis la sesan en tiu vetkuro kaj montris sian bonan formon. En 1992, ŝi eniris la UCI Monda Ĉampioneco de Monta Biciklo en la veterankategorio kaj gajnis bronzon en la translanda kaj la descendaj eventoj. Kiam estis sciigite en 1994 ke montbiciklado fariĝus olimpika disciplino, la fokuso de Lynch turniĝis por esti elektita por la Nov-Zelanda teamo. Pro tiu kialo, ŝi interŝanĝis de la veteranklaso al elito ĉe la mondĉampionecoj. Ŝi iĝis la unua reprezentanto de Novzelando en
Olimpika montbicikla okazaĵo ĉe la Someraj Olimpikoj de 1996 en Atlanta, Kartvelio. En aĝo de 39, ŝi estis la plej maljuna konkuranto en la okazaĵo, sed sukcesis atingi la oka lokon, postlasante du antaŭajn mondĉampionojn malantaŭ ŝi. Ŝi retiriĝis de serioza konkurado post la Olimpikoj, kun la escepto de la unua UCI Monda Pokalo en aprilo 1997 kiu okazis en Nov-Zelando. Ĝis la mezo de siaj kvardekaj jaroj, ŝi konkuris je la plej alta nivelo en aventurvetkuro. Dum ŝia hejma kariero, Lynch gajnis multajn naciajn titolojn, kaj estis seria gajninto ĉe altkvalitaj eventoj kiel la Karapoti Classic kaj la Coast to Coast (Marbordo al Marbordo).