Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 219 a.K. Hannibal sieĝis, kaptis kaj maldungis la por-roman urbon Saguntum, kio instigis romian militdeklaron kontraŭ Kartago en printempo 218 a.K. Tiun jaron, Hannibal surprizis la romianojn marŝante sian armeon surtere de Iberia, tra Gaŭlio kaj super la Alpoj
al Cisalpine Gaul (moderna norda Italio). Fortigita de gaŭlaj aliancanoj, li akiris dispremantajn venkojn super la romianoj en la bataloj de Trebia (218) kaj Lago Trasimeno (217). Moviĝante al suda Italio en 216, Hannibal venkis la romianojn denove en la Batalo de Cannae, kie li ekstermis la plej grandan armeon, kiun la romianoj iam kolektis. Post la morto aŭ kapto de pli ol 120.000 romiaj soldatoj en malpli ol du jaroj, multaj el la italaj aliancanoj de Romo, precipe Capua, transfuĝis al Kartago, donante al Hanibalo kontrolon de granda parto de suda Italio. Ĉar Sirakuzo kaj Makedonio aliĝis al la kartaga flanko post Cannae, la konflikto disvastiĝis. Inter 215 kaj 210 a.K. la kartaganoj provis konkeri Sicilion kaj Sardinion, sed malsukcesis. La romianoj faris drastajn paŝojn por kolekti novajn legiojn, rekrutante sklavojn, krimulojn, kaj tiujn, kiuj ne plenumis la kutimajn proprietajn kvalifikojn kaj tiel grande pliigis la nombron de viroj, kiujn ili havis sub brakoj. Dum la venonta jardeko la milito en suda Italio daŭris, kun romiaj armeoj malrapide rekaptis la plej multajn el la italaj urboj kiuj aliĝis al Kartago.