Ehrnrooth estis dekstrula kaj kontraŭkomunista politikisto kaj kritikisto de prezidanto Urho Kekkonen kiu havis amikajn rilatojn kun Sovet-Unio. Ehrnrooth estis ĉagrenita de la subteno de Kekkonen por la milito-respondecaj provoj.
en la malfruaj 1940-aj jaroj. Li forlasis la Svedan Popolan Partion baldaŭ post kiam la partio voĉdonis por leĝpropono kiu plilongigis la prezidantan oficperiodon de Kekkonen je kvar jaroj sen elekto. Lia nova Konstitucia Dekstra Partio ne gajnis multe da subteno, gajnante nur unu sidlokon en la parlamentaj elektoj de 1975 kaj 1983 kaj neniun sidlokon en la elektoj de 1979, 1987 kaj 1991. Ehrnrooth revenis al la Sveda Popola Partio en la 1990-aj jaroj.