Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 1880-aj jaroj vidis intensan konkuradon inter la eŭropaj potencoj por teritorioj en Afriko, procezo konata kiel la Scramble for Africa (Konkuro por Afriko). La procezo kulminis en la Berlina Konferenco de 1884, en kiu la koncernaj eŭropaj nacioj konsentis pri siaj respektivaj teritoriaj asertoj kaj la reguloj de engaĝiĝoj estontaj. Kiel rezulto de tio Francio akiris kontrolon de la supra valo de la rivero Niĝero (malglate ekvivalenta al la areoj de moderna Malio kaj Niĝero). Francio jam estis konkerinta
la plej granda parto de norda Alĝerio dum la periodo 1830-47, integrante ĝin kiel integrita parto de Francio. Francio okupis la areon de moderna Niĝero en 1900, deklarante ĝin milita teritorio, regita origine de Zinder. Niĝero estis origine inkludita, kune kun moderna Malio kaj Burkino, ene de la Kolonio Supra Senegalo kaj Niĝero, tamen ĝi estis disfendita en 1911 kaj fariĝis parto de la federacia kolonio de Franca Okcidenta Afriko ("Afrique occidentale française", mallongigita AOF). Intertempe en Alĝerio Francio puŝis suden de la marborda regiono, konkerante grandan parton de la alĝeria Saharo en 1902. Limo inter Franca Okcidenta Afriko kaj Franca Alĝerio (t.e. kio nun estas la limoj de Alĝerio kun Maŭritanio, Malio kaj Niĝero) estis interkonsentita la 7an de junio 1905 fare de la Komandanto de Supra Senegalo kaj Niĝero kaj la Armea Komandanto de la Departemento de l'Oasis ene de Franca Alĝerio. La limo estis plue difinita per la Konvencio de Niamey de junio 1909.