La moderna difino rilatas al klaso de grandaj kalibraj (ĝenerale.50 aŭ 12.7mm) maŝinpafiloj, iniciatitaj de John Moses Browning kun la M2 maŝinpafilo. Tiuj armiloj estas desegnitaj por provizi pliigitan distancon, penetradon kaj detruan potencon kontraŭ veturiloj, konstruaĵoj, aviadiloj kaj malpezaj fortikaĵoj preter la normaj fusilkalibroj uzataj en mezaj aŭ ĝeneralaj maŝinpafiloj, aŭ la mezaj kartoĉoj uzataj en malpezaj maŝinpafiloj. En ĉi tiu senco, la "peza" aspekto de la armilo rilatas al ĝia supera potenco kaj distanco super malpezaj kaj mezgrandaj armiloj, aldone al ĝia pezo. Tiu klaso de maŝinpafilo estis vaste uzata dum la Dua Mondmilito, kiam la M2 estis vaste uzata en fortikaĵoj, sur aviadiloj kaj en veturiloj de usonaj trupoj.
La dua mondmilito.