En la vido de sinjorino preskaŭ svenanta, Constance kuras al ŝia helpo, dankante la Homon en Grizo pro lia konsideremo.
Kompreneble, pli kompleksa versio de la frazo estas "Je la vido de sinjorino preskaŭ svenas, Konstanco dankas la Viro en Griza por esti konsiderema kaj li forlasas ŝin kun ŝia patrino, prenante la skatolon kaj paperojn kun li".