Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  La etimologio de Bangladeŝo (Lando de Bengalio) povas esti spurita al la frua 20-a jarcento, kiam bengalaj patriotaj kantoj, kiel ekzemple Namo Namo Namo Bangladesh Momo de Kazi Nazrul Islam kaj Aaji Bangladesher Hridoy de Rabindranath Tagore, uzis la esprimon. La esprimo Bangladeŝo estis ofte skribita kiel du vortoj, Bangla Desh, en la pasinteco. Komencante en la 1950-aj jaroj, bengalaj naciistoj uzis la esprimon en politikaj amaskunvenoj en Orienta Pakistano. La esprimo Bangla estas grava nomo por kaj la bengala regiono kaj la bengala lingvo. La plej frua konata uzo de la esprimo estas la Nesari-plato en 805 p.K. La esprimo Vangaladesa troviĝas en la 11-a jarcento en registroj de Suda Hindio. La esprimo akiris oficialan statuson dum la Sultanlando de Bengalio en la 14-a jarcento. Shamsuddin Ilyas Shah proklamis sin kiel la unua "ŝaho de Bangala" en 1342. La vorto Bangla iĝis la plej ofta nomo por la regiono dum la islama periodo. La portugaloj nomis la regionon Bengala en la 16-a jarcento. La preciza origino de la vorto Bangla estas nekonata, kvankam oni kredas, ke ĝi devenas de "Bung/Bang", filo de Hind (filo de Hām, kiu estis filo de Noa) kiu koloniigis la areon por la unua fojo. La sufikso "al" estis aldonita al ĝi de la fakto ke la antikvaj raĝoj de tiu lando levis tertumulojn 10 futojn altajn kaj 20 en larĝo en malaltebenaĵoj ĉe la piedo de la montetoj kiuj estis nomitaj "al". De tiu sufikso aldonita al la Bung, la nomo Bengalio ekestis kaj akiris popularecon". Tio ankaŭ estas menciita en Riyaz-us-Salatin de Ghulam Husain Salim. Aliaj teorioj montras al Bronzepoko proto-Dravida tribo, la aŭstra vorto "Bonga" (Suna dio), kaj la Ferepoko Vanga Regno. La hind-arja sufikso Desh estas derivita de la sanskrita vorto deśha, kiu signifas "tero" aŭ "lando". Tial la nomo Bangladeŝo signifas "Lando de Bengalio" aŭ "Lando de Bengalio".  Demando: La lando de Bengalio estas alia nomo de kiu lando?
Bangladeŝo