Kompletigu la sekvan frazon: Restas neklare kiu unue malkovris la organismon. David Douglas Cunningham, Ĉefkirurgo de la brita hinda armeo, eble vidis ĝin en 1885 sen povi rilatigi ĝin al la malsano. Peter Borovsky, rusa armea kirurgo laboranta en Taŝkento, faris esploradon pri la etiologio de "orienta vundo", loke konata kiel "sart" vundo, kaj en 1898 publikigis la unuan precizan priskribon de la kaŭzanta agento, ĝuste priskribis la rilaton de la parazito al gastigantaj histoj kaj ĝuste rilatis ĝin al la protozooj. Tamen, ĉar liaj rezultoj estis publikigitaj en la rusa en ĵurnalo kun malalta cirkulado, liaj rezultoj ne estis internacie agnoskitaj dum lia vivo. En 1901, Leishman identigis certajn organismojn en ŝprucoj prenitaj de la lieno de paciento kiu mortis pro "dum-dum-febro" (Dum Dum estas areo proksima al Kalkuto) kaj proponis ke ili estu tripanosomoj, trovitaj por la unua fojo en Hindio. Kelkajn monatojn poste, kapitano Charles Donovan (1863<unk>1951) konfirmis la trovon de kio iĝis konata kiel Leishman-Donovan-korpoj en makuloj prenitaj de homoj en Madraso en suda Hindio. Sed estis Ronald Ross, kiu proponis ke la korpoj de Leishman-Donovan estu la enĉelaj stadioj de nova parazito, kiun li nomis "Leishmania donovani". La ligo kun la malsano "kala-azar" unue estis proponita de Charles Donovan, kaj estis definitive montrita per la malkovro de Charles Bentley de "L. donovani" en pacientoj kun "kala-azar". La transdono de la sablofluo estis hipotezita de Lionel Napier kaj Ernest Struthers ĉe la Lernejo de Tropika Medicino en Kalkuto kaj poste pruvita de liaj kolegoj. La malsano iĝis grava problemo por
Aliancitaj soldatoj batalantaj en Sicilio dum la Dua Mondmilito; esplorado de Leonard Goodwin tiam montris pentostamon estis efika traktado.