En 1892, Hendrik Lorentz proponis modifon de la modelo de Fresnel, en kiu la etero estas tute senmova. Li sukcesis derivi la trenan koeficienton de Fresnel kiel rezulto de interagado inter la movanta akvo kun ne-tirita etero. Li ankaŭ malkovris, ke la transiro de unu al alia referenca kadro povus esti simpligita per uzado de helpa tempovariablo, kiun li nomis loka tempo: Demando: Kio estis alia nomo de helpa tempo?
loka tempo