Kompletigu la sekvan frazon: La teamo eniris la finalojn kiel favoratoj por gajni la titolon. En la kvaronfinalo, ili alfrontis siajn ĉefajn rivalojn kaj defendantajn ĉampionojn de la ligo Tigres UANL, la unua etapo estis ludita en la Estadio Universitario kie Monterrey venkis 3<unk>1. La forvojaĝo estis ludita ĉe la BBVA Bancomer, kie Tigres venkis 2 kontraŭ 1 malgraŭ pluraj punoj, kiuj estis kontestate aljuĝitaj al Monterrey. Monterrey avancis al la duonfinalo kun 4<unk>3 totala venko kaj plilongigis sian rekordon de neniam esti eliminita de Tigroj en la finaloj. En la duonfinalo, ili alfrontis América, perdante la unuan etapon ĉe la Estadio Azteca 1<unk>0. En la dua etapo, ili alfrontis ilin hejme kaj venkis per 4 kontraŭ 2, en tio, kion kelkaj spertuloj priskribis kiel unu el la plej bonaj ludoj en la historio de la finaloj. Ili avancis al la ligo finalo kie ili renkontus Pachuca. Kontraŭdiro ekestis kiam estis konfirmite ke Carlos Sanchez ne povus ludi la finalon ĉar la urugvaja nacia teamo vokis lin por la venonta
Kopa Ameriko Centenario. En la ligo finalo kontraŭ Pachuca, Monterrey perdis la unua etapo 1<unk>0 ĉe la Estadio Hidalgo, kun la sola golo venanta de strikisto Franco Jara. La dua etapo okazis en la Estadio BBVA Bancomer en kio estis ĝia unua finalo ekde ĝi estis inaŭgurita la jaron antaŭe. La 29-an de majo, antaŭ 53 000 spektantoj, la finalo estis ludita. Monterrey malfermis la poentaron en la 39-a minuto per pafo de Dorlan Pabon por egali la sumon 1<unk>1. Veterana golulo Oscar Perez havis plurajn ŝlosilajn ŝparadojn por Pachuca, kaj en la lastaj minutoj de la ludo, kappaŝo de Victor Guzman en la 93-a minuto donis la titolon al Pachuca en tio, kio estis priskribita de la meksikaj amaskomunikiloj kiel korŝira malvenko por Monterrey.