Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Walpole direktis enlandan politikon, kaj post la eksiĝo de sia bofrato Townshend en 1730 ankaŭ kontrolis la eksteran politikon de Georgo. Historiistoj ĝenerale kredas, ke Georgo ludis honoran rolon en Britio, kaj proksime sekvis la konsilojn de Walpole kaj altrangaj ministroj, kiuj faris la plej gravajn decidojn. Kvankam la reĝo fervoris pri la milito en Eŭropo, liaj ministroj estis pli singardaj. Armistico estis interkonsentita en la anglo-hispana milito.
, kaj Georgo malsukcese premis Walpole por aliĝi al la Milito de la Pola Sinsekvo sur la flanko de la germanaj ŝtatoj. En aprilo 1733 Walpole retiris la nepopulan akcizo-leĝon kiu altiris fortan opozicion, inkluzive de ene de sia propra partio. Georgo donis subtenon al Walpole maldungante la kontraŭulojn de la leĝpropono de iliaj juĝaj oficejoj.