Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Knobelsdorff, origine kavalerioficiro, ricevis premiojn en la Sileziaj Militoj kaj estis komandanto de la infanteriregimentoj "Brunswick-Bevern" kaj "von Schwarz". En 1776 li fariĝis Inhaber de la infanteriregimento "Stojentin", postenigita en Stendal. Dum la Milito de Bavara Sinsekvo li elstaris kiel brigadkomandanto en la armeo de princo Henriko. En la kampanjo kontraŭ Holando en 1787, li gvidis la divizion sur la maldekstra flanko. La armea komandanto tiutempe estis la Ferdinando, Duko de Brunsviko. Je la komenco de la milito kontraŭ Francio,
En 1792, li restis en Stendal, dum lia regimento aliĝis al la korpuso de la Duko de Braunschweig. Tamen, kiam la milita situacio plimalboniĝis kaj la duko malsaniĝis kaj devis forlasi la koaliciajn fortojn en marto 1793; Knobelsdorff transprenis kiel supera komandanto de la prusaj trupoj. En la somero de 1793 Knobelsdorff estis promociita al generalo de la infanterio kaj ricevis specialan laŭdon de la reĝo. Ofta gasto de la pli posta, la maljuna generalo estis promociita al Generalfeldmarschall en 1798 kaj daŭre partoprenis manovrojn ĉe Potsdamo en 1799.