Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Lafayette revenis al sia hejma provinco Auvergne en oktobro 1791. Francio deklaris militon al Aŭstrio.
La 20an de aprilo 1792, kaj preparas invadi la aŭstra Nederlando (hodiaŭ Belgio) komenciĝis. Lafayette, kiu estis promociita al generalleŭtenanto la 30an de junio 1791, ricevis komandon de unu el la tri armeoj, la Armeo de la Centro, bazita en Metz, la 14an de decembro 1791. Lafayette faris sian plej bonan por formi rekrutojn kaj Nacigvardianojn en kohera batala forto, sed trovis ke multaj el liaj soldatoj estis jakobenaj simpatiantoj kaj malamis siajn superajn oficirojn. La 23an de aprilo 1792 Robespierre postulis, ke Markizo de Lafayette demisii. Tiu emocio estis ofta en la armeo, kiel estis montrite post la Batalo de Marquain, kiam la venkitaj francaj soldatoj trenis sian gvidanton Dillon al Lille, kie li estis disŝirita en pecojn fare de la mafio. Unu el la armeaj komandantoj, Rochambeau, eksiĝis. Lafayette, kune kun la tria komandanto, Nicolas Luckner, petis al la Asembleo komenci pacnegocadojn, maltrankvilaj pri kio povus okazi se la soldatoj vidis alian batalon.