Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la Revolucioj de 1848, la rompiĝema registaro kolapsis. La 13an de marto, princo Metternich eksiĝis. Pillersdorf iĝis Ministro pri Internaj Aferoj sub Grafo Kolowrat la 20an de marto, kaj submetis la Pillersdorf-Konstitucion la 25an de aprilo. Li estis nomumita ministro-prezidanto la 4an de majo. Se li esperis eĉ momenteton povi trankvile kaj iom post iom reorganizi la registaron, ĉio konspiris kontraŭ lia honesta intenco <unk> la tumulto en Lombardio kaj Hungario
, la agitado en Vieno, kaj rilatoj kun la ŝtatoj de la Germana Konfederacio. La neatendita fuĝo de imperiestro Ferdinando la 1-a igis ĝin honora afero por la ĉefministro ne eksiĝi, kaj Pillersdorf restis fidela al sia posteno. Li firme tenis la koncedojn faritajn de la krono, sed la rezisto, kiun li ofertis al konstante aperantaj novaj postuloj, estis tro malforta. Li evitis la alvokon de la influfontoj de la registaro. Intertempe, la publikaj aferoj eniris tian konfuzon kaj malordon, kaj Pillersdorf montris sin tiel maltaŭga por administri ilin kaj krei ordon, ke finfine la 8an de julio li eksiĝis.