En marto 1944, Wallis gajnis la Akademian Premion por Plej bona Filmo ĉe la 16-a Akademia Premio.
Ĉu vi ne scias? Dum la ceremonio, kiam la premio estis sciigita por Kazablanko, Wallis ekstaris por akcepti, sed studiestro Jack L. Warner rapidis supren al la scenejo "kun larĝa, brila rideto kaj aspekto de granda memkontento", Wallis poste memoris. "Mi ne povis kredi, ke tio okazas. "Casablanca" estis mia kreaĵo; Jack havis absolute nenion komunan kun ĝi. Dum la spektantaro alflugis, mi provis eliri el la vico de sidlokoj kaj eniri en la koridoron, sed la tuta familio Warner sidis blokante min. Mi devis denove sidiĝi, humiliĝita kaj kolera... Preskaŭ kvardek jarojn poste, mi ankoraŭ ne resaniĝis de la ŝoko". Tiu okazaĵo igis Wallis forlasi Warner Bros. la venontan monaton.