Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: La 5-an de junio 1905, Henri Poincaré prezentis la resumon de laboro kiu fermis la ekzistantajn mankojn de la laboro de Lorentz. (Ĉi tiu mallonga artikolo enhavis la rezultojn de pli kompleta laboro kiu estus publikigita poste, en januaro 1906.) Li montris ke la ekvacioj de Lorentz de elektrodinamiko ne estis plene Lorentz-kovariantaj. Tiel li indikis la grupkarakterizaĵojn de la transformo, kaj li korektis la formulojn de Lorentz por la transformoj de ŝarĝdenso kaj kurenta denseco (kiu implicite enhavis la relativistan rapidec-addition formulon, kiun li ellaboris en majo en letero al Lorentz). Poincaré uzis por la unua fojo la esprimon "Lorentz-transformo", kaj li donis al la transformoj ilian simetrian formon uzitan ĝis hodiaŭ. Li enkondukis ne-elektran ligforton (la tielnomitajn "Poincaré-streĉojn") por certigi la stabilecon de la elektronoj kaj klarigi longan kuntiriĝon. Li ankaŭ skizis Lorentz-invarian modelon de gravito (inkluzive de gravitaj ondoj) etendante la validecon de Lorentz-invarianco al ne-elektraj fortoj. Poste Poincaré (sendepende de Einstein) finis konsiderinde plilongigitan laboron de sia junio-artikolo (la tiel nomata "Palermo-artikolo", ricevita la 23-an de julio, presita la 14-an de decembro, publikigita la 1-an de januaro 1906 ). Li parolis laŭvorte pri "la postulato de relativeco". Li montris, ke la transformoj estas sekvo de la principo de plej malgranda ago kaj disvolvis la trajtojn de la streĉoj de Poincaré. Li pli detale montris la grupkarakterizaĵojn de la transformo, kiun li nomis la Lorentz-grupo, kaj li montris, ke la kombinaĵo  Demando: Malgraŭ esti publikigita ĉirkaŭ sep monatojn poste, en kiu dato la Palermo-papero estis ricevita?
La 23-an de julio