En 1910, li kandidatiĝis por ŝtata kasisto kontraŭ aktuala Respublikana Gunder Olson kaj en septembro estis nomumita kiel vicprezidanto de la ŝtata Demokrata partio, sed estis venkita. Sekvante la eksiĝon de la eksa prezidanto de la Komisiono Arthur LeSueur la 17-an de majo 1911, speciala elekto estis okazigita la 6-an de junio, en kiu Halvorson mallarĝe venkis Dorr H. Carroll kaj Peter Vandenoever kun 232 voĉoj kontraŭ 196 kaj 94 voĉoj. En 1912, 1914 kaj 1918, Halvorson kuris por la tria Domo-distrikto de Norda Dakoto, sed perdis ĉiun fojon kun sia plej bona montrado estanta 31.16%. Li servis kiel delegito al la Demokrata Nacia Konvencio de 1916
kaj donis sian subtenon al la prezidento Woodrow Wilson.