Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Post montrado ke enzimoj povas funkcii ekster vivanta ĉelo, la sekva paŝo estis determini ilian biokemian naturon. Multaj fruaj laboristoj rimarkis, ke enzima aktiveco estis asociita kun proteinoj, sed pluraj sciencistoj (kiel Nobel-premiito Richard Willstätter) argumentis, ke proteinoj estis nur aviad-kompanioj por la veraj enzimoj kaj ke proteinoj per si estis nekapablaj de katalizo. Tamen, en 1926, James B. Sumner montris ke la enzimo urease estis pura proteino kaj kristaligis ĝin; Sumner faris same por la enzimo katalazo en 1937. La konkludo, ke puraj proteinoj povas esti enzimoj, estis definitive pruvita de Northrop kaj Stanley, kiuj laboris pri la digestaj enzimoj pepsino (1930), tripsino kaj kimotripsino. Al tiuj tri sciencistoj estis premiita la nobelpremio pri kemio en 1946. Tiu malkovro, ke enzimoj povus esti kristaliĝintaj, signifis, ke sciencistoj fine povis solvi siajn strukturojn per rentgen-kristalografio. Tio unue estis farita por lizozim, enzimo trovita en larmoj, salivo kaj ovoblankoj kiu digestas la tegaĵon de iuj bakterioj; la strukturo estis solvita de grupo gvidita de David Chilton Phillips kaj publikigita en 1965. Ĉi tiu alta rezolucia strukturo de lizozimo markis la komencon de la kampo de struktura biologio kaj la klopodo kompreni kiel enzimoj funkcias ĉe atoma detala nivelo.  Demando: Kiun premion ricevis la tri sciencistoj?
Nobel-premio pri kemio