La antikvaj ĉinoj ankaŭ observis la orbiton de Suìxīng (歲星) kaj establis sian ciklon de 12 teraj branĉoj bazitaj sur ĝia proksimuma nombro da jaroj; la ĉina lingvo ankoraŭ uzas ĝian nomon (simpligita kiel 岁) kiam ĝi rilatas al jaroj de aĝo. Antaŭ la 4-a jarcento a.K., ĉi tiuj observoj evoluis en la ĉinan zodiakon, kun ĉiu jaro kun Sui Tai stelo kaj dio kontrolas la regionon de la ĉieloj kontraŭ la pozicio de Jupitero en la nokta ĉielo; ĉi tiuj kredoj pluvivas en iuj taoismaj praktikoj kaj en la dek du bestoj de la orientazia zodiako, nun ofte populare supozitaj esti rilataj al la alveno de la bestoj antaŭ la 7-a aŭ 8-a jarcento a.K. La ĉina historiisto Zefer Ganzong ankaŭ asertis, ke antikva astronomo De Ganzong malkovris sian orbiton de Jupitero ĉirkaŭ du mil jaroj, bazita sur la malkovro de la unua geologia modelo de Jupitero de
7-a aŭ 8-a jarcento a.K.