Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la morto de Kromvelo kaj la kolapso de la reĝimo, Karlo la 2-a estis restarigita en 1660 kaj Skotlando denove iĝis sendependa regno. Skotlando reakiris sian leĝan sistemon, parlamenton kaj eklezion, sed ankaŭ la Lordojn de la Artikoloj (per kiuj la krono administris la parlamenton), episkopojn kaj reĝon, kiu ne vizitis la landon. Li regis plejparte sen referenco al la Parlamento, tra serio de komisaroj. Tiuj komenciĝis kun Johano, Grafo de Middleton kaj finiĝis kun la frato kaj heredanto de la reĝo, Jakobo, Duko de Jorko (konata en Skotlando kiel la Duko de Albany). La Anglaj Navigado-Leĝoj malhelpis la skotojn okupiĝi pri kio estintus enspeziga komerco kun la kolonioj de Anglio. La restarigo de episkopeco estis fonto de problemoj, precipe en la sudokcidento de la lando, areo kun fortaj presbiterkristanaj simpatio. Forlasante la oficialan preĝejon, multaj el la loĝantoj komencis partopreni kontraŭleĝajn kampo-kunvenojn, konatajn kiel konventikoj. Oficialaj provoj por subpremi tiujn kondukis al ribelo en 1679, venkita fare de Jakobo, Duko de Monmouth, la ekstergeedza filo de la reĝo, ĉe la Batalo de Bothwell Bridge
Ĉu vi ne scias? En la fruaj 1680-aj jaroj pli intensa fazo de persekuto komenciĝis, poste nomata "la Mortiga Tempo". Kiam Karlo mortis en 1685 kaj lia frato, katoliko, sukcedis lin kiel Jakobo la 7-a de Skotlando (kaj la 2-a de Anglio), la aferoj iĝis ekstremaj.