Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La sekva grava epoko estas la tiel nomataj "konferencoj" en Notre-Dame en Parizo, post la Revolucio de 1830
Ĉu vi ne scias? La plej elstara nomo identigita kun tiu nova stilo de prediko estis tiu de la dominika Lacordaire, kiu dum tempo, kun Montalembert, estis helpredaktisto kun de Lamennais de "L'Avenir". Tiu nova stilo de prediko forĵetis la formon, la dividadon, kaj la analizon de la skolastika metodo. La potenco de Lacordaire kiel oratoro estis nekontestebla; sed la "konferencoj", kiel ili venis al ni, dum posedis multe da merito, estas plia pruvo ke oratorio estas tro evitema por esti devigita al la paĝoj de libro. La jezuito Père de Ravignan dividis kun Lacordaire la kanselon de Notre-Dame. Malpli elokventa viroj sekvis, kaj la semi-religia, semi-filozofia stilo komencis kreski laciga, kiam Jacques-Marie-Louis Monsabré, disĉiplo de Lacordaire, metis ĝin flankenmetite, kaj limigis sin al klarigo de la Kredo; post kio ĝi estis sentencially rimarkis ke la sonorilo sonoris sufiĉe longe, estis tempo por Meso komenciĝi (kp. Rec. ", majo, 1909).