Kompletigu la sekvan frazon:
Pola-rusa civita milito, kiu ankaŭ rekondukis polajn agadojn en Valaĥio kaj Moldavio. En julio 1863, la besarabia urbo Coștangalia estis atestanto de batalado inter 400 polaj volontuloj, rekrutitaj de Czajkowski kaj Zygmunt Miłkowski, kaj rumanaj regularoj, kiuj havis ordonojn ĉesigi sian antaŭeniĝon en Rusion. Post la posta aresto de Miłkowski, la viroj de Cuza konjektis, ke la "Beizadea" ludis rolon en la afero. La onidiro estis parte konfirmita de Gorĉakov, kiu parolis pri Sturdza kiel gvidanto de "komuna ago de la polaj kaj rumanaj revoluciuloj". Dum novembro 1863, Sturdza kaj George Barbu Știrbei bonvenigis en Bukareŝto Panu, la ĉefo de la kontraŭ-Cuza movado de Moldavio, kiu devis kontroli ilian "monstran koalicion". Ĉirkaŭ tiu tempo, franca diplomato, Pierre Baragnon, kontaktis Miłkowski, instigante lin formi polan otomanan armeon kiu senpovigus Cuza kaj dividus la landon, metante la "Beizadea" sur la tronon en Iași. Miłkowski malakceptis la oferton, poste klarigante ke li ne volis partopreni en "dissolvado de la unueco de Rumanio". La Panu-grupo publikigis programon kiu asimilis la plej grandan parton de la "Ruĝa" tagordo, apogante malcentralizon, gazetarajn liberecojn, kaj etendon de voĉdonrajtoj kun legopovaj testoj; ĝi ankaŭ antaŭvidis selekteman terreformon kun la plena forigo de la "corvée".