Kompletigu la sekvan frazon: Kiel argumentis ĵurnalisto M. Gh. Carpen, Stroescu jam estis forgesita en Transsilvanio plena jardeko antaŭ sia morto; la mallonga reviviĝo de intereso en 1920 donis vojon al lia malpurigado de la "muldlago" de politiko. La agado de Stroescu unue estis esplorita metodike en eseo de Alexandru Ciulcu, publikigita de la revuo "Viața Basarabiei" en 1940. Nur kelkajn monatojn poste, Besarabio falis sub
Sovetia okupo, dum kiu Ciulcu mem estis mortigita de la NKVD. La memoro de Stroescu estis subpremita en la rezulta Moldava SSR kaj, poste, en Komunista Rumanio. Naciigita, la Brînzeni-bieno estis transformita en psikiatrian klinikon. Dum la nacia komunismo de la 1960-aj jaroj, Halippa kaj la besaraba komunumo en Bukareŝto provis festi sian iaman gvidanton, sed laŭdire estis malhelpitaj de la aŭtoritatoj. Tamen, en 1968, Halippa sukcesis alvoki Stroescu kaj alporti la temon de lia esti "forgesita", kun formala adreso al la Akademio. Tia laboro estis parte daŭrigita en Ameriko de nevo de Stroescu, la ĵurnalisto Gheorghe Ștefan Donev (1909-1993).