Kompletigu la sekvan frazon: Kiam la grafo de Mornay vojaĝis al Maroko en 1832 por starigi traktaton subtenantan la lastan
Post la franca aneksado de Alĝerio, li kunportis la romantikan pentriston Eugène Delacroix. Delacroix ne nur ĝuis la orientismon de la loko; li ankaŭ prenis ĝin kiel novan kaj vivan modelon por siaj verkoj pri klasika antikvo: "La grekoj kaj romianoj estas ĉi tie ĉe mia pordo, en la araboj, kiuj envolvas sin en blankan kovrilon kaj aspektas kiel Katono aŭ Bruto... " Li skizis kaj pentris akvarelojn kontinue, skribante tiutempe "mi estas kiel viro en sonĝo, vidante aferojn, kiujn li timas malaperi de li". Li revenis al siaj skizoj kaj memoroj de Nordafriko por la resto de sia kariero, kun 80 oleo-pentraĵoj kiel "The Fanatics of Tangier (La Fanatikuloj de Tanger) " kaj "Women of Algiers (Virinoj de Alĝero) " iĝante legendaj kaj influaj al artistoj kiel Van Gogh, Gauguin, kaj Picasso. Ili estis aparte frapitaj de la kvalito de la lumo: al Cézanne, "Ĉi tiu tuta luma koloro... ŝajnas... ke ĝi eniras la okulon kiel glaso da vino kuranta en vian gorĝon kaj ĝi ebriigas vin tuj". Tanĝero poste fariĝis deviga haltejo por artistoj, kiuj serĉis sperti la kolorojn kaj lumon, pri kiuj li parolis por si mem - kun ŝanĝiĝantaj rezultoj. Matisse faris plurajn restadojn en Tanĝero, ĉiam restante en la Grand Hotel Villa de France. "Mi trovis pejzaĝojn en Maroko", li asertis, "ekzakte kiel ili estas priskribitaj en la pentraĵoj de Delacroix". Liaj studentoj en victurno havis siajn proprajn; la kalifornia artisto Richard Diebenkorn estis rekte influita de la hontantaj koloroj kaj ritmaj padronoj de la Marokaj pentraĵoj de Matisse.