Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Sekvante la eniron de Usono en la militon en Eŭropo en la printempo de 1917, Magnes turnis sian tutan atenton al kampanjado kontraŭ ĝi. Li fariĝis unu el la eminentaj gvidantoj de la movado. Kiel la plej multaj el ĝiaj gvidantoj liaj simpatio estis kun la laborista klaso. Homoj kiel Eugene Debs kiu estis kondamnita al dek jaroj en malliberejo por siaj agadoj; Norman Thomas; Roger Nash Baldwin; Scott Nearing; Morris Hillquit, kiu prenis 22% de la voĉdono en la urbestraj elektoj de New York sur kontraŭmilita platformo; kaj Oswald Garrison Villard. La plej multaj el tiuj viroj estis implikitaj en kio iĝis la Popola Konsilio de Ameriko por Demokratio kaj Paco kun Magnes ĝia unua prezidanto. La 30-an de majo 1917 li faris la ĉefan paroladon al amaskunveno de dek kvin mil homoj en la Madison Square Gardens.
Ĉu vi ne scias? Sekva renkontiĝo en Minneapolis estis malpermesita kaj haste re-kunvenigita en Ĉikago sed kun armea forto minacanta disrompi ĝin. Magnes translokiĝis hejmen en Konektikuto pro malamikeco de siaj najbaroj kaj estis intervjuita de agento de la Justicministerio. Unu el liaj kolegoj de la "Joint", B. D. Bogen, estis pridemandita de la Ĝenerala Prokuroro pri la agadoj de Magnes. Magnes laboris kun la lastatempe formita Burĝa Libereca Agentejo kiu defendis pacifistojn kaj konsciencajn rifuzantojn. En Ameriko pli ol 2,000 procesigoj estis alportitaj kontraŭ milit-rezistantoj sub la Rekrutleĝo aŭ la Spionado-Leĝo; Magnes evitis procesigon ĉar li estis super la rekrut-aĝo.