Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dolgorukov, nun generalmajoro, servis en la Sepjara Milito, distingante sin en kaj la Sieĝo de Küstrin kaj la posta Batalo de Zorndorf
en aŭgusto 1758. Por la kuraĝo, kiun li montris ĉe Küstrin, li poste estis promociita al generalleŭtenanto kaj premiita kun la Ordeno de Aleksandro Nevsky. Direkte al la fino de tiu kampanjo Dolgorukov estis vundita en la gambo per kanisterpafado, kaj devis serĉi kuracadon por sia vundo, sed la generalo resaniĝis ĝustatempe por gvidi infanteribrigadon ĉe Kunersdorf. Li ankaŭ ĉeestis ĉe la Tria Sieĝo de Kolberg kiel unu el la subuloj de Rumyanstev. Kiam Katarina la Granda ekregis proksime al la fino de la milito, ŝi favoris Dolgorukov pro lia servo, promociante lin al ĝenerala ĉefo en la tago de ŝia formala kronado. En 1767 ŝi aljuĝis al li la Ordenon de Sankta Andreo, la plej altan ordenon de kavalireco en la Rusa Imperio.