Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La internacia kunteksto de la francismo ŝanĝiĝis dramece en 1942<unk>1944. En la fruaj 1940-aj jaroj la aliancanoj ĉefe zorgis pri malhelpado de Hispanio aliĝi al la Akso; kvankam malfeliĉaj pri la faŝisma naturo de la reĝimo, ili ne povus permesi ruini siajn rilatojn kun Madrido defiante la internan politikon de Franco. La militaj evoluoj de 1942-1943, precipe la anglo-amerika alteriĝo en Nordokcidenta Afriko
, germanaj armeaj katastrofoj en Stalingrado kaj en Tunizio kaj la falo de Mussolini igis la eniron de Hispanio en militon ne-temo. En 1943 la oficiala propagando de la aliancanoj jam surmerkatigis malamikan vizion de Hispanio; usona novaĵfilmo prezentis ĝin kiel faŝisman landon kaj kontraŭ-frankistaj tonoj en BBC-elsendoj elvokis proteston eĉ de brita gazetara ataŝeo en Madrido. Tamen, la kreskanta Aliancita premo estis direktita al malhelpado de hispanaj provizoj al Germanio prefere ol renversi la registaron. Fine de 1943, la Aliancitaj postuloj pri ĉesigo de sendado al la nazioj fariĝis finfinaj kaj estigis la minacon de totala fuela embargo, kiu efektive komence de la venonta jaro pruvus sian efikecon, surgenuigante la hispanan ekonomion en nur du monatoj. La publika opinio kaj politikistoj en Britio kaj Usono firme turnis sin kontraŭ Franco. Fine de 1943 la diktatoro komencis konsideri aliancan invadon pli verŝajna minaco ol germana kaj baldaŭ ordonis re-grupigon de la hispana armeo.