Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - La konvencia deplojo por armeoj de la tempo estis poziciigo de infanterio en la centro, kun la kavalerio en du flankaj flugiloj. La romianoj sekvis tiun konvencion sufiĉe proksime, sed elektis ekstra profundo prefere ol larĝo por la infanterio en la espero de rapide rompi tra la centro de la linio de Hanibalo. Varro sciis, kiel la romia infanterio sukcesis penetri en la centron de Hanibalo ĉe Trebia
, kaj li planis rekrei tion je eĉ pli granda skalo. La "princoj" estis postenigitaj tuj malantaŭ la "hastati", pretaj antaŭenpuŝi ĉe la unua kontakto por certigi ke la romianoj prezentis unuigitan fronton. Kiel Polybius skribis, "la manipuloj estis pli proksimaj unu al la alia, aŭ la intervaloj estis malpliigitaj... kaj la manipuloj montris pli da profundo ol fronto". Kvankam ili estis pli multaj ol la kartaganoj, tiu profunde orientita deplojo signifis ke la romiaj linioj havis fronton de ĉirkaŭ egala grandeco al siaj nombre malpli bonaj kontraŭuloj. La tipa stilo de antikva militado estis kontinue verŝi infanterion en la centron kaj provi venki la malamikon. Hanibalo komprenis, ke la romianoj batalas tiamaniere, kaj li prenis sian malmulte pli grandan armeon kaj strategie lokis ĝin ĉirkaŭ la malamiko por gajni taktikan venkon.