Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La evoluo de la ripetaj pump-akciaj ĉaspafiloj en la 1890-aj jaroj kondukis al ilia uzo de la usonaj marsoldatoj en la filipinaj ribeloj kaj de generalo "Black Jack" Pershing en la postkuro de Pancho Villa
, kaj "riot" ĉaspafiloj rapide akiris favoron ĉe civilaj policunuoj, sed la moderna koncepto de la batala ĉaspafilo estis plene evoluigita de la Usona Ekspedicia Trupoj dum la Unua Mondmilito. La "trenĉpafilo", kiel ĝi estis nomita, estis mallong-barelanta pumpilo ŝarĝita per 6 rondoj enhavantaj antimonon hardita 00 buckshot, kaj ekipita per bajoneto. La M1897 kaj M1912 ankaŭ povus esti brule pafitaj: la armilo havante neniun ellasilon malkonekton, kugloj povus esti pafitaj unu post la alia simple per funkciigado de la glitado se la ellasilo estis tenita malsupren, kvankam en la varmego de batalo oni povus facile mallong-streki la armilon kaj blokas ĝin. Dum batalado ene de tranĉeo, la pli mallonga ĉaspafilo povus esti rapide turnita kaj pafita en ambaŭ direktoj laŭ la tranĉea akso. La ĉaspafiloj estigis diplomatian proteston de la germana registaro, asertante ke la ĉaspafiloj kaŭzis troan vundon, kaj ke ĉiuj soldatoj trovitaj en posedo de ili estus submetitaj ekzekuto. La usona registaro malakceptis la asertojn, kaj minacis per reprezalioj en la sama formo se iu usona soldato estus ekzekutita pro posedo de ĉaspafilo.