La filozofio de la dudeka jarcento kaj la filozofio de la dudekunua jarcento estis dediĉita al la analizo de la lingvo kaj al la demando, ĉu, kiel Wittgenstein asertis, multaj el niaj filozofiaj konfuzoj devenas de la vortprovizo, kiun ni uzas; literatura teorio esploris la retorikan, asocian kaj ordantan trajtojn de la lingvo; kaj historiaj lingvistoj studis la evoluon de la lingvoj tra la tempo. Literaturo, kovrante diversajn uzojn de la lingvo inkluzive de prozo (kiel la romano), poezio kaj dramo, ankaŭ kuŝas en la koro de la moderna humanisma instruplano.
literaturo en tiu lingvo, same kiel la lingvo mem