Kompletigu la sekvan frazon: Antaŭ la 1950-aj jaroj, Peruo denove fariĝis grava protagonisto en sudamerika piedpilko, vicigante inter la supraj 20 plej fortaj piedpilkaj nacioj de la jardeko. En la Pan-Amerika Ĉampioneco de 1952 la peruaj venkis Panamon kaj Meksikon, egaligis kun Brazilo kaj perdis al Ĉilio kaj Urugvajo en proksimaj matĉoj. Ludantoj kiel Alberto Terry, Guillermo Barbadillo, Valeriano López, Félix Castillo, kaj Óscar Gómez Sánchez kontribuis al la konkurenca ludo de Peruo dum la 1950-aj jaroj. Dum 1953 kaj 1954, Peruo atingis siajn nurajn du titolojn de la jardeko, dufoje gajnante la "Copa del Pacífico" (Pacifika Pokalo), trofeo disputita inter Ĉilio kaj Peruo ĉiufoje kiam la du flankoj ludas. En la 1955 Sudamerika Ĉampioneco, la kampanjo de la nacia taĉmento kondukis ilin al tria loko. Tamen, la teamo fartis malbone ĉe la Pan-Amerika Ĉampioneco okazigita en Meksiko, kaj la
Sudamerika ĉampioneco en Montevideo. La teamo iomete resaniĝis kiam la jardeko fermiĝis, atingante la kvaran lokon en la 1957 kaj 1959 Sudamerikaj Ĉampionecoj, kaj venkante Anglion 4-1 en ekspozicia matĉo.