Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La rotacia rapideco de steloj povas esti determinita per spektroskopia mezurado, aŭ pli precize determinita per spurado de iliaj stelaj makuloj. Junaj steloj povas havi rotacion pli grandan ol 100 km/s ĉe la ekvatoro. La B-klasa stelo Achernar, ekzemple, havas ekvatoran rapidecon de proksimume 225 km/s aŭ pli granda, kaŭzante sian ekvatoron elboldiĝi eksteren kaj donante al ĝi ekvatoran diametron kiu estas pli ol 50% pli granda ol inter la polusoj. Tiu rotacia rapido estas iom sub la kritika rapido de 300 km/s, ĉe kiu la stelo disfalas. Kontraste, la Suno rotacias unufoje ĉiun 25<unk>35 tagojn depende de latitudo, kun ekvatora rapideco de 1.93 km/s. La magneta kampo de ĉefsekvenca stelo kaj la stela vento servas por malrapidigi ĝian rotacion per signifa kvanto kiam ĝi evoluas sur la ĉefsekvenco. Degeneritaj steloj kuntiriĝis en kompaktan mason, rezultigante rapidan rapidecon de rotacio. Tamen ili havas relative malaltajn rapidecojn de rotacio kompare kun tio, kion oni atendus per konservado de angula movokvanto - la tendenco de rotacia korpo kompensi kuntiriĝon de grandeco pliigante sian rapidecon de rotacio. Granda parto de la angula movokvanto de la stelo disipiĝas kiel rezulto de maso-perdo tra la stela vento. Malgraŭ tio, la rapideco de rotacio por pulsaro povas esti tre rapida. Ekzemple, la pulsaro en la koro de la Nebulozo de Krabo turniĝas 30 fojojn en sekundo. La rotacio de la pulsaro iom post iom malrapidiĝos pro la emisio de radiado.  Demando: Kiam granda korpo estas en rotacio, kiel ĝi traktas la kuntiriĝon de sia grandeco?
kreskanta rapideco de turniĝo