Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Revenante al Mqhekezweni en decembro 1940, Mandela trovis, ke Jongintaba aranĝis geedziĝojn por li kaj Justice; terurite, ili fuĝis al Johanesburgo per Queenstown, alvenante en aprilo 1941. Mandela trovis laboron kiel nokta gardisto en Crown Mines, lia "unua vido de sudafrika kapitalismo en ago", sed estis maldungita kiam la induna (ĉefo) malkovris, ke li estis fuĝinto. Li loĝis ĉe kuzo en George Goch Township, kiu prezentis Mandela al agento pri nemoveblaĵoj kaj ANC-aktivulo Walter Sisulu. Ĉi-lasta certigis al Mandela laborpostenon kiel klera oficisto en la advokata oficejo de Witkin, Sidelsky kaj Eidelman, kompanio administrata de Lazar Sidelsky, liberala judo simpatianta kun la celo de la ANC. Ĉe la firmao, Mandela amikiĝis kun Gaur Radebe - Xhosa membro de la ANC kaj Komunista Partio - kaj Nat Bregman, juda komunisto kiu iĝis lia unua blanka amiko. Mandela partoprenis komunistajn partiajn kunvenojn, kie lin impresis, ke eŭropanoj, afrikanoj, indianoj kaj koloruloj miksis kiel egaluloj. Li poste deklaris ke li ne aliĝis al la partio ĉar ĝia ateismo konfliktis kun lia kristana kredo, kaj ĉar li vidis la sud-afrikan lukton kiel ras-bazitan prefere ol kiel klasbatalo. Por daŭrigi sian altedukon, Mandela aliĝis al korespondada kurso de la Universitato de Sudafriko, laborante por sia bakalaŭra grado nokte. Gajnante malgrandan salajron, Mandela luis ĉambron en la domo de la familio Xhoma en la urbeto Alexandra; malgraŭ la malriĉeco, krimo kaj poluo, Alexandra ĉiam restis speciala loko por li. Kvankam li hontis pro sia malriĉeco, li mallonge amindumis kun svazia virino antaŭ ol malsukcese amindumi la filinon de sia luanto. Por ŝpari monon kaj esti pli proksime al la urbocentro de Johanesburgo, Mandela translokiĝis al la komplekso de la Witwatersrand Native Labour Association, vivante inter ministoj de diversaj triboj; ĉar la komplekso estis vizitita de diversaj ĉefoj, li iam renkontis la Reĝinon Reganto de Basutolando. Fine de 1941, Jongintaba vizitis Johanesburgon - kaj tie pardonis al Mandela ke li forkuris - antaŭ ol reveni al Thembuland,  Demando: Kian impreson Mandela havis pri tiuj kunvenoj?
li estis impresita