Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Post la morto de Ramesses XI en 1078 a.K., Smendes supozis aŭtoritaton super la norda parto de Egiptujo, regante de la urbo Tanis. La sudo estis efike kontrolita fare de la Ĉefpastro de Amono en Tebo, kiu rekonis Smendes en nomo nur. Dum tiu tempo, libianoj ekloĝis en la okcidenta delto, kaj ĉefoj de tiuj setlantoj komencis pliigi sian aŭtonomion. Libiaj princoj prenis kontrolon de la delto sub Shoshenq I en 945 a.K., fondante la tiel nomatan libian aŭ Bubastite-dinastion kiu regus dum proksimume 200 jaroj. Shoshenq ankaŭ akiris kontrolon de suda Egiptujo metante siajn familianojn en gravajn pastrajn poziciojn. Libia kontrolo komencis erodi kiel rivala dinastio en la delto ekestis en Leontopolis, kaj Kushites minacis de la sudo. Ĉirkaŭ 727 a.K. la kuŝita reĝo Piye invadis norden, kaptante kontrolon de Tebo kaj poste la Delta. La vasta prestiĝo de Egiptujo malpliiĝis konsiderinde direkte al la fino de la Tria Meza Periodo. Ĝiaj eksterlandaj aliancanoj falis sub la asira influkampo, kaj antaŭ 700 a.K. milito inter la du ŝtatoj iĝis neevitebla. Inter 671 kaj 667 a.K. la asiroj komencis sian atakon kontraŭ Egiptujo. La regadoj de kaj Taharqa kaj lia posteulo, Tanutamun, estis plenaj de konstanta konflikto kun la asiroj, kontraŭ kiuj Egiptujo ĝuis plurajn venkojn. Finfine, la asiroj puŝis la Kushites reen en Nubia, okupis Memfison, kaj disrabis la templojn de Tebo.  Demando: Kiam komenciĝis la milito inter ili?
700 a.K.