Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kun la falo de Francio en 1940, dum la Dua Mondmilito, la Franca Protektorato de Maroko venis sub la jurisdikcion de la Vichy-registaro, kiu instalis siajn proprajn ĝeneralajn loĝantojn. La sultano Mohamedo la Kvina ne estis inklinita al siaj novaj majstroj. Kvankam ĝenerale senpova, la sultano rifuzis Vichy-postulojn kiam li povis, inkluzive de laŭdire malakceptado de Vichy-postuloj en 1941 por pasigi kontraŭ-judajn leĝojn, asertante ilin malkonsekvencaj kun maroka juro. Muhammad V bonvenigis la aliancanojn en novembro 1942
En Maroko, li rifuzis plenumi la ordonon de Vichy translokiĝi al la interna regiono. Muhammad V gastigis la Aliancitajn gvidantojn Winston Churchill kaj Franklin Delano Roosevelt ĉe la Kazablanka Konferenco en januaro 1943, dum kiu Churchill logis Roosevelt en flanka ekskurso al Marakeŝo. La Aliancita ĉeesto en Maroko kuraĝigis la naciismajn movadojn, kiuj estis alportitaj sub novan ombrelan partion, "Hizb al-Istiqlāl" (Sendependeca Partio) en 1943. Tamen, Istiqlal-peticio al la Aliancitaj potencoj petante devontigon al postmilita sendependeco por Maroko estis uzata de la Liberaj Francaj aŭtoritatoj por trakti Istiqlal en 1944. La francoj forrabis kaj arestis ĝiajn gvidantojn pro falsitaj akuzoj pri helpo al la germana milita fortostreĉo, provokante ondon de manifestacioj en diversaj urboj, kiuj estis perforte subpremitaj.