Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Filippo Paulucci delle Roncole naskiĝis en unu el la plej rimarkindaj noblaj paroj de Modeno: la familio de lia patro, Giuseppe Paulucci delle Roncole, tenis la feŭdajn titolojn de Vignola, Cividale kaj Roncole ekde 1768 kaj translokiĝis de Perugio al Modeno en 1753. Lia patrino, Claudia Scutellari, estis la filino de unu el la Parma noblaj familioj, kun sangaj ligoj al la hispana kortego. Filippo estis la kvina el iliaj ok filoj, kaj estis akceptita preter la paĝoj de la Reĝo de Sardio post la morto de sia patro en 1785. Tiu pozicio donis al li aliron al la armea elito de la Regno de Sardio. En 1792 la reĝlando eniris la militon.
En 1794 Paulucci, ĵus nomumita subleŭtenanto en la dua bataliono de la gardistoj, estis sendita al la fronto. Kaptita en ago la 27an de aprilo, li estis liberigita post interŝanĝo de kaptitoj la 7an de majo. Li daŭre batalis kontraŭ la francoj, ĝis li estis kaptita en Mondovì kiam la urbo kapitulacis al la franca armeo, sed poste liberigita post ses tagoj sekvante la Armisticon de Cherasco. Post la franca okupo de Torino, li defiis al duelo francan oficiron, kiu pridubis la kuraĝon de la piemontaj soldatoj. Ĉar dueloj estis malpermesitaj, Paulucci estis arestita kaj kondamnita al tri semajnoj da malliberigo. La 19an de novembro 1796, li estis promociita al kapitano kaj liberigita de sia ĵuro de fideleco fare de la reĝo, kiu aljuĝis al li la Kavalira Kruco de la Ordeno de Sanktaj Maŭrico kaj Lazaro por la obstina lojaleco, kiun li montris.