Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Naskita en Bonaero, li komence studis juron, sed forlasis siajn studojn favore al politiko. En 1839, tuj kiam li komencis fari nomon por si mem, li estis arestita pro sia opozicio al la konservativa militestro de Argentino, Juan Manuel de Rosas. Li estis katenita dum ses tagoj. Jaron kaj duonon poste, la politika klimato instigis lin, kiel ĝi havis multajn aliajn argentinajn malkonsentulojn, fuĝi el la lando. Li trovis vojon al Montevideo per franca skuno. Li estis bonvenigita de aliaj ekzilitoj, inter ili Juan Bautista Alberdi, Florencio Varela, Esteban Echeverría, Juan María Gutiérrez kaj Miguel Cané. Tri jarojn poste, la sieĝo de Montevideo
Manuel Oribe, aliancano de Rosas, igis Mármol fuĝi denove, ĉi-foje al Rio-de-<unk>anejro. Ĉi tie li restis ĝis februaro 1843, kiam li suriris ŝipon al Ĉilio. La ŝipo renkontis furiozajn ŝtormojn kaj fine estis devigita reveni al Rio-de-<unk>anejro. Li restis en la urbo dum pliaj du jaroj antaŭ reveni al Montevideo, kie li pasigis la sekvajn sep jarojn.