Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Tuj post la okupo, sovetiaj aŭtoritatoj komencis rapidan sovetiigon de Litovio. Ĉiu tero estis ŝtatigita. Por akiri subtenon por la nova reĝimo inter la pli malriĉaj kamparanoj, grandaj bienoj estis distribuitaj al malgrandaj terposedantoj. Tamen, en preparo por fina kolektivigo, agrikulturaj impostoj estis dramece pliigitaj en provo bankrotigi ĉiujn farmistojn. Naciigo de bankoj, pli grandaj entreprenoj, kaj nemoveblaĵoj rezultigis interrompojn en produktado kiu kaŭzis masivan mankon de varoj. La litova lito estis artefarite subtaksita kaj retiriĝis de printempo 1941. La vivnivelo draste malaltiĝis. Ĉiuj religiaj, kulturaj kaj politikaj organizoj estis malpermesitaj, lasante nur la Komunistan Partion de Litovio kaj ĝian junulan branĉon. Laŭtaksaj 12 000 "malamikoj de la popolo" estis arestitaj. Dum la junio-deportado
En la kampanjo de 1941, proksimume 12,600 homoj (plejparte iamaj armeaj oficiroj, policanoj, politikaj figuroj, intelektuloj kaj iliaj familioj) estis deportitaj al Gulagoj en Siberio sub la politiko de elimino de naciaj elitoj. Multaj deportitoj pereis pro la malhumanaj kondiĉoj; 3.600 estis malliberigitaj kaj pli ol 1,000 estis mortigitaj.