Kompletigu la sekvan frazon: La opinio de Churchill estis, ke Coward pli helpos al la militinvesto distrante la soldatojn kaj la hejman fronton ol per spionlaboro: "Iru kaj kantu al ili kiam la pafiloj pafas <unk> tio estas via tasko!" Malkuraĝulo, kvankam seniluziigita, sekvis tiun konsilon. Li turneis, aktoris kaj kantis senlace en Eŭropo, Afriko, Azio kaj Ameriko. Li verkis kaj surbendigis milittemajn popularajn kantojn, inkluzive de "London Pride" kaj "Don't Let's Be Beastly to the Germans". Lia Londona hejmo estis detruita de germanaj bomboj en 1941, kaj li prenis provizoran loĝejon en la Savoy Hotelo. Dum unu aera atako sur la areo ĉirkaŭ la Savojo li aliĝis al Carroll Gibbons kaj Judy Campbell en senprepara kabaredo por distri la kaptitajn gastojn de iliaj timoj. Alia el la milittempaj projektoj de Coward, kiel verkisto, stelo, komponisto kaj ko-direktoro (kun David Lean), estis la maramea filma dramo "In Which We Serve". La filmo estis populara ambaŭflanke de Atlantiko, kaj al li estis premiita honora atestilo de merito ĉe la
1943 Akademia Premio ceremonio. Malkuraĝulo pozis kiel maramea kapitano, bazante la karakteron sur sia amiko Lord Louis Mountbatten. Lean daŭriĝis por reĝisori kaj adapti filmversiojn de pluraj Coward-teatraĵoj.