Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dume, Velásquez sendis alian ekspedicion, gviditan de Pánfilo de Narváez, por kontraŭbatali Cortés, alvenante en Meksiko en aprilo 1520 kun 1,100 viroj. Cortés postlasis 200 virojn en Tenoĉtitlano kaj prenis la reston por alfronti Narvaez, kiun li venkis, konvinkante siajn virojn aliĝi al li. En Tenochtitlán unu el la leŭtenantoj de Cortés faris masakron en la Granda Templo, ekfunkciigante lokan ribelon. Cortés rapide revenis, provante la subtenon de Moctezuma sed la azteka imperiestro estis mortigita, eventuale ŝtonumita fare de siaj subjektoj. La hispanoj fuĝis al la Tlaxcaltec dum la " Noche Triste ", kie ili sukcesis mallarĝan eskapon dum ilia malantaŭa gardisto estis masakrita. Multe de la ŝtelita trezoro perdiĝis dum tiu panika fuĝo. Post batalo en Otumba ili atingis Tlaxcala, perdis 870 virojn. Venkinte kun la helpo de aliancanoj kaj plifortikigoj el Kubo, Cortés sieĝis Tenoĉtitlanon
kaj kaptis ĝian reganton Cuauhtémoc en aŭgusto 1521. Kiam la azteka imperio finiĝis li postulis la urbon por Hispanio, renomante ĝin Meksikurbo.