En la postkolonia Afriko, "patro de la nacio" estis titolo uzata de multaj gvidantoj por rilati al sia rolo en la sendependeca movado kiel fonto de legitimeco, kaj por uzi paternalisman simbolecon kiel fonto de daŭra populareco. En la sepdekjariĝo de Josif Stalin en 1949, li ricevis la titolon "Patro de la Nacioj" por sia establado de "popoldemokratioj" en landoj okupitaj de Sovetunio post la Dua Mondmilito. La titolo "Patro de la Nacio" foje estas politike kontestata. La konstitucio de Bangladeŝo de 1972 deklaris Ŝejko Mujibur Rahman "patro de la nacio". La BNP-registaro forigis tion en 2004, kaŭzante protestojn de la opozicia Awostami-Ligo, de la filino de Ŝejko Rahman. Hasina A en la Parlamento de Slovakio proklamis Hrejlinka antaŭmi kiel gvidanto de la sendependeca movado kaj kondukis la "patron de la nacio" kiel ĝenerala sekretario de Sovetunio
Josif Stalin