Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Wilson estis reelektita ĉe la Nacia Konvencio de la Demokrata Partio en 1916
sen rezisto. Por gajni progresemajn voĉdonantojn, Wilson postulis leĝaron provizantan okhoran tagon kaj sestagan laborsemajnon, san- kaj sekureciniciatojn, malpermeson de infanlaboro, kaj protektojn por inaj laboristoj. Li ankaŭ favoris minimuman salajron por ĉiu laboro farita de kaj por la federacia registaro. La demokratoj ankaŭ kampanjis kun la slogano "Li konservis nin ekster milito", kaj avertis ke respublikana venko signifus militon kun Germanio. Esperante reunuigi la progresemajn kaj konservativajn flugilojn de la partio, la Respublikana Nacia Konvencio de 1916 nomumis la Juĝiston de la Supera Kortumo Charles Evans Hughes por prezidanto; kiel juĝisto li estis tute ekster politiko en 1912. Kvankam la respublikanoj atakis la eksteran politikon de Wilson pro diversaj kialoj, hejmaj aferoj ĝenerale dominis la kampanjon. Respublikanoj kampanjis kontraŭ la Novaj Liberecpolitikoj de Wilson, aparte la redukto de tarifoj, la novaj enspezimpostoj, kaj la Adamson-Leĝo, kiun ili mokis kiel "klasa leĝaro".