La termino vampiro ne ekzistis en antikvaj tempoj. Sangopirado kaj similaj agadoj estis atribuitaj al demonoj aŭ spiritoj, kiuj manĝus viandon kaj trinkus sangon; eĉ la diablo estis konsiderata sinonima kun la vampiro. Preskaŭ ĉiu nacio asociis sangopiradon kun ia revenanto aŭ demono, aŭ en iuj kazoj kun diaĵo. En Barato, ekzemple, rakontoj pri vetaloj, ghoul-estaĵoj, kiuj enloĝas kadavrojn, estis kompletigitaj en la Baitāl Pacīs; elstara rakonto en la Kathāsaritsā de reĝo Vikramitya kaj liaj noktaj serĉoj por kapti neatingeblan unu.
la sango aŭ la karno de la vivuloj