Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Estis intensa premo sur Stanley por plenumi sian koncesion de la 14-a de aŭgusto. En fermita kunveno kun kunvenodelegitoj partoprenantaj la Nacian Kongreson de la Demokrata Partio en 1956
Stanley denove insistis pri la rajto reteni ŝtatajn financojn de iu ajn lerneja distrikto kiu integriĝis. Sed delegito Delamater Davis el Norfolk (la plej granda urbo de la ŝtato) diris, ke lia urbo verŝajne funkciigos siajn lernejojn sen ŝtataj financoj, se oni ordonos al ili integriĝi. Meze de aŭgusto, 18 lokaj lernejaj distriktoj metis siajn buĝetojn sur monatan bazon por ke ili povu fermi lernejojn en mallonga antaŭa avizo se ordonite malsekigi. Sed riĉaj distriktoj kiel Arlington kaj Norfolk sciigis, ke ili defios ŝtatan kontrolon kaj integriĝos. Ekstere de la Suda flanko, ŝajnis esti malmulte da subteno por la plano de Stanley. Tiu manko de subteno kondukis al ŝanĝo en la leĝdonaj proponoj de Stanley. Origine, la guberniestro serĉis diskrecian aŭtoritaton por reteni financojn de integritaj lernejaj distriktoj; nun la celo fariĝis aŭtomata fortranĉo.