Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĝis 1886, la sultano de Zanzibaro kontrolis grandan parton de la orienta afrika marbordo, konata kiel Zanj, kaj komercajn itinerojn etendantajn plu en la kontinenton, ĝis Kindu sur la rivero Kongo. Tiun jaron, la britoj kaj germanoj sekrete renkontiĝis kaj restarigis la areon sub la regulo de la sultano. Dum la venontaj malmultaj jaroj, la plej multaj el la kontinentaj posedaĵoj de la Sultanlando estis prenitaj fare de eŭropaj imperiaj potencoj. Kun la subskribo de la Traktato Heligolando-Zanzibaro en 1890 dum la regado de Ali bin Said, Zanzibaro iĝis brita protektorato. En aŭgusto 1896, Britio kaj Zanzibaro militis dum 38 minutoj
, la plej mallonga en registrita historio, post kiam Khalid bin Barghash prenis potencon post la morto de Hamid bin Thuwaini. La britoj volis, ke Hamoud bin Mohammed fariĝu sultano, kredante, ke estos multe pli facile kunlabori kun li. La britoj donis al Khalid horon por forlasi la palacon de la sultano en Ŝtona Urbo. Khalid malsukcesis fari tion, kaj anstataŭe kolektis armeon de 2,800 viroj por batali la britojn. La britoj lanĉis atakon kontraŭ la palaco kaj aliaj lokoj ĉirkaŭ la urbo. <unk>alido retiriĝis kaj poste ekziliĝis. Hamud tiam estis instalita kiel sultano.