Kompletigu la sekvantan frazon: Ĉe la komenco, Senna prenis la gvidon kaj kun Piquet dua kaj Rosberg kaj Prost rapide antaŭiĝas al Mansell. La anglo tiam komencis ŝarĝi kaj li iom post iom revenis al la dua loko kaj en la 39-a rondiro li preterpasis Senna por gvidi. Mansell tiam tiris el kvar-sekunda gvidado de Senna iom post iom remetis lin reen, dum Prost sidis sur sia vosto en sia McLaren-TAG/Porsche, Piquet eliris kun motora problemo. Post 10 rondoj Senna defiis por la gvidado, sed Mansell detenis lin. Senna ne estis venkita kaj estis provita denove ĉe la harpinglo malantaŭ la trako. Ĉi-foje li sukcesis kaj Mansell devis leviĝi, kio permesis al la ruza Prost ŝteliĝi al dua loko. Mansell decidis riski senespere. Li eniris en la boksejon por uzi novajn pneŭojn, 20 sekundojn malantaŭ Senna, kun naŭ rondoj por finiĝi. Tiuj estis potencaj rondoj, dum Mansell fortranĉis la gvidadon de Senna je rapideco de kvar sekundoj je rondiro. Sed antaŭ li sur la vojo staris Prost kaj li ne rezignis sen batalo. Mansell povis preterpasi Prost sed li estis 0.7s pli malrapida en tiu rondo ol Senna. Mansell rekomencis la postkuron kaj kiam ili ekveturis en la lasta rondiro la paro estis apartigitaj per nur unu sekundo kaj duono. Ĉe la harpinglo Mansell estis prava kun Senna sed estis nenio, kion li povis fari tra la venontaj kelkaj anguloj. Ĉio dependas de la akcelo de la lasta kurbo. La Williams-Honda estis pli rapida sed Senna atingis la finon unua, la du aŭtoj flank-al-flanke, apartigitaj de 0.014sekundoj. Ĝi estis la dua plej proksima finalo en la historio de F1 ĝis tiu punkto, malantaŭ nur la
1971-a Granda Premio de Italio. Prost estis tria kun Rosberg kvara, Fabi kvina kaj Berger sesa.