Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: El 10.000 kandidatoj, la spaca centro de Francio elektis nur ses virojn kaj Claudie Haigneré. Claudie Haigneré unue kvalifikis sin kiel inĝeniero kaj kriz-piloto de la kosmopramo. Ŝi unue funkciis kiel rezerva ŝipano por la misio Mir Altaïr en 1993, en kiu partoprenis ŝia estonta edzo Jean-Pierre Haigneré. La asteroido 135268 Haigneré estas nomita en ilia komuna honoro. En 1994, Claudie Haigneré komencis trejni ĉe la Kosmonaŭta Trejna Centro Juri Gagarin en Star City, Rusio por la Franca-Rusa misio Cassiopée kaj lernis la rusan dum ŝia tempo tie. La 17-an de aŭgusto 1996, ŝi iĝis la unua franca virino, kiu iris en la spacon kiam ŝi kaj du rusaj kosmonaŭtoj, komandanto Valery Korzun kaj fluginĝeniero Aleksandr Kaleri, lanĉis en la spacon sur la Sojuzo TM-24 en la rusa-franca misio Cassiopée. Dum la misio, ŝi vizitis la stacion Mirspace dum 16 tagoj kaj faris ampleksajn eksperimentojn en la kampoj de fiziologio kaj evolubiologio, likvaĵfizyko kaj teknologio. En 1999, Haigneré komandis Sojuz-kapsulon dum reeniro kaj iĝis la unua virino kvalifikita por fari tion. Kiel fluginĝeniero sur Soyuz TM-33 en 2001, ŝi iĝis la unua eŭropa virino, kiu vizitis la Internacian Kosmostacion. Post la misio, Claudie Haigneré daŭrigis sian implikiĝon en kosmo-scienco partoprenante sciencajn laborrenkontiĝojn kaj konferencojn. Ŝi ankaŭ kontribuis al la analizo de datumoj kaj konstruoj por la sciencaj programoj de estontaj projektoj. Ŝi poste retiriĝis de ESA la 18-an de junio 2002.  Demando: Kiam Claudie Haigneré emeritiĝis de ESA?
La 18-an de junio 2002