En 1744 li sukcesis certigi la malakcepton de Carteret kaj la nomumon de Henry Pelham, kiun li konsideris kiel politika protektito. Li konsilis al Pelham uzi sian sidlokon en la Komunpaŝtejo por funkcii kiel ponto inter la reĝo kaj la parlamento, same kiel Walpole faris. Dum tiu tempo, Walpole ankaŭ faris du intervenojn en la registaro. La unua estis en januaro 1744, kiam lia plej maljuna filo, Robert Walpole, mortis en Hanovrio.
1744 -a