Kompletigu la sekvan frazon: Davidson poste agis en Sudafriko en la Anglo-Zulu-Milito de 1879, dum kiu li estis vundita en la fina batalo de la milito ĉe Ulundi. Li estis promociita al kapitano en januaro 1880, kaj en la sama jaro li batalis en la dua fazo de la Dua Anglo-Afgana Milito. Lord Napier estis nomumita Guberniestro de Ĝibraltaro en 1876, kun Davidson denove iĝanta lia "aide-de-camp" de decembro 1881 ĝis decembro 1882. Sekvante tion li revenis al servo en brita Hindio, kie li estis promociita al majoro kaj estis komisionita al la hinda armila departemento. Pliaj promocioj en la Reĝa Ĉevalartilerio sekvis en januaro 1896, kiam li estis promociita al leŭtenanto-kolonelo, kaj kolonelo en januaro 1900. Tio koincidis kun lia nomumo al la stabo de la Reĝa Artilerio en Sudafriko dum la Dua- Buro-Milito. Li komandis la Royal Horse Artillery sur ilia marŝo por malpezigi Kimberley, kaj ĉeestis ĉe pluraj aliaj engaĝiĝoj, inkluzive de la Bataloj de
Paardeberg, Poplar Grove, kaj Driefontein. Davidson estis menciita en dispecoj por eminentaj agoj dum la milito. Li forlasis sian postenon en la stabo en januaro 1901, kaj estis metita sur la duon-salajran liston, sed revenis al la stabo en oktobro de la sama jaro. Por sia servo en la milito, li estis ornamita per la Medalo de la Reĝino, kun kvar fermoŝnuroj. En aprilo 1901, li fariĝis Kunulo de la Ordeno de la Banjo. Post la milito, li revenis al Britio kie li estis kolonelo de la stabo komandanta la Reĝan Artilerion, Nord-Orienta Distrikto, antaŭ ol malplenigi la poŝton kaj esti metita sur la duon-salajran liston en oktobro 1904. Tri jarojn poste, en januaro 1907, li retiriĝis de la armeo.