Komence de marto 1831 li eĉ korespondis kun la rusa feldmarŝalo Hans Karl von Diebitsch, kiu tre malsaniĝis kaj en Parizo kaj en Londono. Kiam fine Skrzynecki devis ofensivi, lia ŝanco malaperis, kaj li faris pli ol unu taktikan eraron. En la batalo de Ostrołęka
(26 majo 1831) li montris sian kutiman kuraĝon kaj konsiderindan kapablon, sed post sanga konkurso Diebitsch venkis kaj Skrzynecki retiriĝis al Varsovio, kie li postulis rekonstruon de la registaro kaj sian propran nomumon kiel diktatoro. Al tio la Dieto ne konsentis, kvankam ĝi donis al Skrzynecki fidon. Sed la publika opinio nun forte kontraŭis lin kaj li estis devigita la 10an de aŭgusto, en sia tendaro en Bolimów, meti sian demision en la manojn de sia posteulo, Henryk Dembiński. Skrzynecki tiam aliĝis al geriltrupo kaj la 22an de septembro rifuĝis en aŭstra teritorio. Poste li loĝis en Prago, sed migris al Bruselo, kie li fariĝis ĉefkomandanto de la belga armeo, nomumo, kiun li estis devigita eksiĝi pro la kombinita kaj emfaza protesto de Rusio, Aŭstrio kaj Prusio, en 1839; tamen li ripozis tie en aktiva servo ĝis 1848. Kun la permeso de la aŭstra registaro li finfine ekloĝis en Krakovo, kie li mortis en 1860.