Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum la samaj jaroj li vizitis la salonon de Bertins, kune kun la ĉefaj verkistoj kaj artistoj de la tempo (skizo de li por portreto de Victor Hugo pluvivas). Li produktis du freskojn por tiu salono, detruita en 1854. Post la Revolucio de 1848
Mottez ekvojaĝis al Britio, kie li faris plurajn portretojn de britaj nobeluloj kaj personecoj kaj la ekzilita ministro François Guizot, kiuj estis ekspoziciitaj en la salonoj de la Reĝa Akademio. Li estis bonega portretisto dum sia kariero kaj tio estis tio, kio okupis lin ĉefe en la lastaj jaroj de lia kariero. Li revenis al Francio en 1853 kaj laboris kun Delacroix ĉe la Église Saint-Sulpice, komence de la 1860-aj jaroj, kie iliaj tre kontraŭstaraj stiloj klare montris la lukton inter la novklasikaj kaj romantikaj vizioj. Maurice Denis konsideris tiujn freskojn ĉe St-Sulpice (alia "Sankta Martino") kiel "neforgeseblaj". Li dizajnis la vitrajn fenestrojn en la église Saint-Maurice de Lille.