Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Post la kapto de Beersheba la 31an de oktobro de la fortoj de generalo Edmund Allenby, inter 1 kaj 7 novembro fortaj otomanaj malantaŭgardistoj ĉe Tel el Khuweilfe en la suda Judean Hills, ĉe Hareira kaj Sheria sur la mara ebenaĵo, kaj ĉe Gazao
proksime al la mediteranea marbordo, tenis la egiptan ekspedicia trupo (EEF) en peza batalado. Direkte al la fino de la semajno la otomana armeo povis retiriĝi ĉefe nokte en bona ordo, sub la kovro de efikaj malantaŭaj gardistoj. La otomana XXII-Korpuso ne estis venkita ĉe Gazao, sed kondukis lertan, taktikan retiriĝon de la urbo, montrante kaj operacian kaj taktikan moviĝeblon. La Gaza garnizono retiriĝis en tri malligoj, la otomana 53-a divizio moviĝis orienten, prokrastante la postkuron de Desert Mounted Corps, la otomana tria divizio okupis fortan malantaŭan pozicion ĉe Beit Hanun, dum la otomana 7-a divizio establis la Wadi el Hesi-linion de defendoj. Tamen, kune kun la kaptoj en la centro de la linio ĉe Sheria, la okupo de Gazao ebligis rapidan rektan antaŭeniĝon norden, malhelpante fortan firmiĝon de la malantaŭa pozicio de Wadi el Hesi. Ĉi tiu wadi estis la dua el la ĉefaj akvovojoj sur la palestina marbordo, fluante paralele kun, kaj norde de la Wadi Ghuzzee.