En 1888, "Leipzig" komencis gravan eksterlandan deplojon, unue al Germana Orienta Afriko, kiu estis meze de la
La ribelo de Abushiri. "Leipzig" kaj pluraj aliaj batalŝipoj formis krozŝipo-eskadron sub la komando de "Konteradmiralo" (Konteradmiralo) Karl August Deinhard. La ŝipoj helpis en la defendo de Daresalamo kaj Bagamoyo, bombadis ribelanttrupojn laŭ la marbordo, kaj sendis alteriĝantajn grupojn al la marbordo por helpi rekapti urbojn kiuj estis kaptitaj de la ribelantoj. La ribelo estis venkita antaŭ 1890, permesante al "Leipzig" kaj la aliaj korvetoj de la eskadro veli al Orienta Azio. Sed post la ekapero de la ĉilia Civita Milito de 1891, la ŝipoj estis senditaj por protekti germanajn ŝtatanojn en la lando kaj ili sendis alteriĝan grupon al Valparaíso por protekti germanojn en la urbo. Post la fino de la milito, "Leipzig" velis al Orienta Afriko, kie ŝia ĉeesto montriĝis nenecesa. Ŝi daŭrigis al Orienta Azio antaŭ esti revokita al Orienta Afriko pro timoj de renovigita konflikto rezultiĝanta de la sinsekvo de sultano Ali bin Said de Zanzibaro. Tio estis senbaza zorgo, kaj post inspektado en Kab-urbo malkaŝis signifan plimalbonigon de ŝia kondiĉo, ŝi estis revokita al Germanio. La ŝipo estis konvertita en kazernoŝipon kaj trejnadŝipon en 1895, rolon kiun ŝi plenumis ĝis 1919, kiam ĝi subite sinkis. Ŝi estis kreskigita en 1921 kaj poste rompita tiun jaron.