Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1940, dum la sovetia okupo de Bukovino
Hacman fuĝis en neokupitan Rumanion kun siaj dokumentoj, kiuj poste finiĝis ĉe la Iași-ĉapitro de la Nacia Arkivo. Komence restante kun la gepatroj de sia edzino en Focșani, li tiam translokiĝis al Bukareŝto, kie li estis membro de la interuniversitata konsilio. Kiel membro de la Senato por la sola reganta partio, la Partio de la Nacio, kaj reprezentanto por Bukovino, li rekomendis deklaron esprimantan la volon de la lando batali kaj reakiri la okupitajn teritoriojn. Li adresis peticion al reĝo Karlo la 2-a esprimante la koleron de la loĝantoj pro la okupo. Dume, li partoprenis en la finaj operacioj de la Cernăuți jura fakultato, kiu rifuĝis en Bukareŝto. En aŭtuno, li akiris aprobon de la ministro pri edukado Traian Brăileanu, mem rifuĝinto de Bukovino, por li mem kaj liaj iamaj kolegoj translokiĝi al la jura fakultato de la Universitato de Bukareŝto.