Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  La moderna difino rilatas al klaso de grandaj-kalibraj (ĝenerale.50 aŭ 12.7mm) maŝinpafiloj, iniciatitaj de John Moses Browning kun la M2-maŝinpafilo. Tiuj armiloj estas dizajnitaj por disponigi pliigitan intervalon, penetradon kaj detruan potencon kontraŭ veturiloj, konstruaĵoj, aviadiloj kaj malpezaj fortikaĵoj preter la normaj fusil kalibroj uzataj en mezaj aŭ ĝeneralaj maŝinpafiloj, aŭ la mezaj kartoĉoj uzataj en malpezaj maŝinpafiloj. En tiu signifo, la "peza" aspekto de la armilo rilatas al ĝia supera potenco kaj intervalo super malpezaj kaj mezgrandaj armiloj, aldone al ĝia pezo. Tiu klaso de maŝinpafilo estis uzata dum la Dua Mondmilito, kiam la M2 estis uzata vaste en fortikaĵoj, sur veturiloj kaj aviadiloj de la usonaj trupoj. Simila HMG-kapacito poste estis lanĉita de la sovetianoj en la formo de DShK de Vasily Degtyaryov en 12.7×108mm. La ĉieaj germanaj MG42 ĝenerala celo maŝinpafilo, kvankam bone taŭga kontraŭ infanterio, malhavis la kontraŭ-fortikaĵo kaj kontraŭ-veturilo kapablo de la M2, fakto kiu estis notita kaj lamentita fare de la germanoj. La daŭra bezono de longdistanca maŝinpafilo kun kontraŭ-materialo kapableco por transiri la interspacon inter ekskluzive kontraŭ-infanterio armiloj kaj ekskluzive kontraŭ-materialo armiloj kondukis al la ĝeneraligita adopto kaj modernigo de la klaso, kaj la plej multaj nacioj' armetrupoj estas provizitaj per iu speco de HMG.  Demando: Kiam aperis la maŝinpafilo M2?
La dua mondmilito.