Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Kvankam la F-4C estis esence identa al la Navy/Marine Corps F-4B en flugado kaj portis la AIM-9 Sidewinder misilojn, USAF-adaptita F-4Ds komence alvenis en junio 1967 ekipita kun AIM-4 Falcons. Tamen, la Falko, kiel ĝiaj antaŭuloj, estis desegnita por faligi pezajn bombistojn flugantajn rekte kaj ebene. Ĝia fidindeco pruvis ne pli bona ol aliaj kaj ĝia kompleksa pafo sekvenco kaj limigita serĉilo-kapo malvarmigo tempo faris ĝin praktike senutila en batalo kontraŭ agilaj batalantoj. La F-4Ds revenis al uzado de Sidewinders sub la "Rivet Haste" programo frue en 1968, kaj antaŭ 1972 la AIM-7E-2 "Dogfight Sparrow" fariĝis la preferata misilo por USAF-pilotoj. Kiel aliaj Vjetnama milito Fantomoj, la F-4Ds estis urĝe agordis kun radaro averto ricevantoj detekti la sovetia-finkonstruita S-75 Dvina SAMs. De la komenca deplojo de la F-4C al Sudorienta Azio, USAF Fantomoj elfaris kaj aero supereco kaj tero atako roloj, subtenante ne nur tertrupojn en Suda Vjetnamio sed ankaŭ kondukante bombado sorties en Laoso kaj Norda Vjetnamio. Ĉar la F-105 forto spertis severan eluziĝon inter 1965 kaj 1968, la bombado rolo de la F-4 proporcie pliigis ĝis post novembro 1970 (kiam la lasta F-105D estis retirita de batalo) ĝi iĝis la primara USAF taktika municio liverado sistemo. En oktobro 1972 la unua eskadro de EF-4C Wild Weasel-aviadiloj deplojiĝis al Tajlando por provizora deĵoro. La "E" prefikso poste estis faligita kaj la aviadilo estis simple konata kiel la F-4C Wild Weasel.  Kiujn armilojn oni havis sur la F-4C?
AIM-9 Sidewinder-misiloj