Kompletigu la sekvan frazon: "Batalantoj". En 1942, la britoj enkondukis alian mararmean batalanto adaptante tre sukcesan terbazitan aviadilon, la Spitfire, al aviad-kompanio. La Supermarine Seafire estis pli rapida ol ĝiaj antaŭuloj kaj komencis anstataŭigi Hawker Sea Hurricanes por front-linia servo. En malforta vento, aliflanke, ĝi estis kondiĉigita de kraŝalteriĝoj. Ankaŭ havi ĝiajn motoro-malvarmigajn enirejojn sur la malsupra flanko de la fuzelaĝo igis forkuradon pli danĝera por la piloto, kiel ankaŭ estis la kazo kun la Uragano. La atingo de la Seafire estis limigita, sed povus esti pligrandigita uzante akvotubojn. Seafires apogis la Aliancitajn invadojn de Nordafriko, Sicilio, kontinenta Italio, kaj
suda Francio. Provizore asignitaj al terbazoj, ili ankaŭ apogis la invadon de Normandio. En la Pacifiko kiel parto de la brita Pacifika Floto, Seafires estis uzita por CAP. Ĝenerale, la adaptadoj de teraviadiloj havis pli malbonan efikecon komparite kun usonaj speciale konstruitaj aviad-kompanioj. Enkondukita malfrue en la milito, la UK speciale konstruis Fairey Firefly elmontris superan rendimenton kaj havis pli grandan pafforton ol ĝia antaŭulo, la Fairey Fulmer. Ĝi estis elpensita jam en 1938, sed longedaŭra evoluo prokrastis ĝian batalan uzon ĝis mez 1944, antaŭ kiu tempo ĝia efikeco estis superita de kaj Akso kaj Aliancitaj batalantoj. Firefly partoprenis operaciojn kontraŭ la germana batalŝipo Tirpitz en Norvegio en julio 1944. Dum operacioj kontraŭ la japanaj naftorafinadoj ĉe Sumatro frue en 1945, Firefly malflugigis Nakajima Ki-43 (<unk>Oscar<unk>) batalanto. Fajrofiloj ankaŭ apogis aviad-kompani-bazitajn agojn kontraŭ japana ŝipado kaj kontraŭ pozicioj en la Karolinaj kaj japanaj hejminsuloj. Malpli ol 800 estis produktitaj dum la militaj jaroj.