Dum la Milito de Aŭstra Sinsekvo en 1743, li estis ĉefkomandanto de la Imperiaj kaj Piemontaj armeoj en Italio. Li kovris sin per gloro, venkante la franco-hispanan armeon en la Batalo de Campo Santo. Li distingiĝis denove en la Batalo de Velletri (1744)
kaj Batalo de Piaĉenco en 1746.