Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1901, ricevinte sian diplomon, de Bourgoing aliĝis al la Société de Secours aux Blessés Militaires (SSBM), antaŭulo de la franca Ruĝa Kruco, kiel volontulo kaj komencis labori en la Beaujon-Hospitalo en Parizo. Kiel rezulto de ŝia kompetenteco kaj la kompreno, kiun ŝi montris al kaj pacientoj kaj kuracistoj, ŝi estis nomumita prezidanto de la SSBM. En 1907, ŝi velis al Maroko kun la franca ekspedicia trupo sub generalo Antoine Marius Benoît Drude. Kiel estro de teamo de SSBM-volontuloj, ŝi establis malsanulejon en Kazablanko, traktante la vunditojn en la konfliktoj inter la francoj kaj marokanoj. Ĉar la kondiĉoj en Maroko estis malfacilaj, oni decidis transporti la vunditojn kaj grave malsanajn al Oran en Alĝerio, kie estus pli facile provizi taŭgan traktadon. Estis en oktobro 1907 dum ŝi kaj du el ŝiaj flegistinoj akompanis la vunditojn sur franca maramea transirejo al Oran, ke ŝi unue renkontis generalon Hubert Lyautey, kiu estis divizia komandanto tie. Post pasigado de dek kvin monatoj en Nordafriko, ŝi revenis al Francio, nur por foriri baldaŭ poste al la itala haveno Mesino en decembro kie ŝi kaj ŝia flegistaro helpis prizorgi la 80,000 viktimojn de la sismo de 1908.
Ĉu vi ne scias? Kiel rezulto de iliaj ekzemplaj servoj, ili estis ornamitaj de princino Hélène de Orléans.