Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - En Parizo li fariĝis disĉiplo de Pierre-Joseph Proudhon. Li revenis al Hispanio en 1837 kaj estis elektita membro de la parlamento kvar fojojn (1838, 1840, 1845, 1854) kiel reprezentanto de la Liberala Partio. Samtempe li komencis publikigi dek tri volumojn de historio pri la politika kaj natura historio de Kubo, kiun li kompletigis en 1857. En 1939 li publikigis "Voyage en Hollande et en Belgique sous le rapport de l'instruction primaire, des établissements de bien faisance et des prisons, dans les deux pays" (publikigita en Parizo, 1939 en la franca kaj en la hispana en 1844). En 1845 li fondis la unuan anarkiisman ĵurnalon "El Porvenir", kiu estis fermita de Ramón María Narváez, Duko de Galegio. Post la Franca Revolucio de 1848
, li kreis kun Proudhon la Popolan Bankon de Francio. En Bruselo li renkontis Heinrich Ahrens, disĉiplon de Krause, kies doktrinojn li proklamis en Hispanio antaŭ Julian Sanz del Rio. Li daŭre publikigis ekonomiajn, geografiajn, politikajn, sociajn kaj malliberejajn reformojn. En 1849 li estis forpelita el Francio, ĉar li disvastigis socialismajn ideojn. En 1856 li estis forpelita de Hispanio al Francio fare de Ramón María Narváez, ĉar li disvastigis radikalajn ideojn. En Parizo li renkontis Karl Marx kaj Friedrich Engels. Tie li laboris kiel la konsulo de Urugvajo. Li revenis al Kubo inter 1859 kaj 1860 kaj publikigis multajn studojn kaj eseojn tie. Ĉe la ekapero de la Franca-Prusia Milito en 1870 li iris al Svislando, kie li mortis la 23an de majo 1871 en la aĝo de sepdek tri.