La M4A1 Sherman unue vidis batalon ĉe la Dua Batalo de El Alamein en oktobro 1942 kun la brita 8-a armeo. La unuaj usonaj Sherman en batalo estis M4A1s en Operacio "Fajrero"
la sekvan monaton. Tiutempe, Shermans sukcese engaĝis germanajn Panzer III-ojn kun longaj 50 mm L60-pafiloj, kaj Panzer IV-ojn kun mallongaj 75 mm L24-pafiloj. Kromaj M4 kaj M4A1s anstataŭigis M3 Lees en usonaj tankaj batalionoj dum la kurso de la Nordafrikaj kampanjoj. Tamen, en junio 1944, la plej multaj germanaj tankoj estis armitaj kaj 75 mm Shermans estis superitaj. La M4 kaj M4A1 estis la ĉefaj tipoj en usonaj unuoj ĝis malfrua 1944, kiam la armeo komencis anstataŭigi ilin per la preferata M4A3 kun sia pli potenca motoro. Kelkaj M4s kaj M4A1s daŭris en usona servo por la resto de la milito.