Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Bhutia havis kvar periodojn ĉe I-liga futbala teamo East Bengal Club, la klubo kie li komencis sian karieron. Kiam li aliĝis al la angla klubo Bury en 1999, li fariĝis la unua hinda futbalisto, kiu subskribis kontrakton kun eŭropa klubo kaj nur la dua, kiu ludis profesie en Eŭropo, post Mohammed Salim. Poste li havis mallongan pruntadon ĉe la malajzia futbala klubo Perak FA. Krome li ludis por JCT Mills, kiu gajnis la ligon unufoje dum sia permanenta ofico; kaj Mohun Bagan, kiu malsukcesis gajni la ligon unufoje dum siaj du sorĉoj, en sia indiĝena Hindio. Liaj internaciaj futbalaj honoroj inkluzivas gajnadon de la Nehru-pokalo, LG-pokalo, SAFF-Ĉampioneco trifoje kaj la AFC-Defio-Pokalo. Li ankaŭ estas la dua plej ludata ludanto de Barato, kun 82 internaciaj ĉapoj al sia nomo. Li ankaŭ estas la dua plej juna internacia golinto de Barato post Jerry Zirsanga, kiam li gajnis sian unuan golon kontraŭ Uzbekio en 1995 Nehru-pokalo en la aĝo de 18 jaroj kaj 90 tagoj. Ekstere de la kampo, Bhutia estas konata pro gajnado de la televida programo Jhalak Dikhhla Jaa, kiu kaŭzis multe da konflikto kun sia tiama klubo Mohun Bagan, kaj pro esti la unua hinda atleto bojkotanta la olimpikan torĉon por subteni la tibetan sendependecan movadon. Bhutia, kiu havas piedpilkan stadionon nomitan laŭ li en honoro de lia kontribuo al la hinda piedpilko (la unua ludanto, kiu havas tian honoron dum li ankoraŭ ludas), ankaŭ gajnis multajn premiojn, kiel la Arjuna Award kaj la Padma Shri. En oktobro 2010, li fondis Bhaichung Bhutia Football Schools en Delhio en partnereco kun piedpilko de Carlos Queiroz kaj Nike. En aŭgusto 2011, Bhutia sciigis sian emeritiĝon de internacia futbalo. Lia adiaŭa matĉo estis kun la hinda nacia teamo la 10an de januaro 2012 kontraŭ Bayern Munkeno en la Jawaharlal Nehru Stadium, Delhio.  Demando: Kiom da fojoj lia teamo gajnis la SAFF-ĉampionecon?
tri