Li ekloĝis en Antep (hodiaŭ Gaziantep) en 1891 kaj estis elektita al la otomana parlamento en 1908, reprezentante Alepon. La saman jaron li estis elektita estro de la branĉo Antep de la Komitato por Unio kaj Progreso (CUP), la instruisto Taşçızâde Abdullah Effendi iĝis la Vicprezidanto. Li estis reelektita por dua oficperiodo. Kiel gvidanto de la CUP en Antep, li estis implikita en la deportadoj de la armena loĝantaro dum la Unua Mondmilito. Kvankam Cenani ludis ĉefan rolon en la deportadoj de la armenoj, li estis tolerema al petoj pri esceptoj de deportado de iuj riĉaj armenoj, kio kaŭzis plendon de Ahmet Faik Erner, la Kaymakam de Antep tiutempe. En 1915, li koncentriĝis pri la deportadoj de la elito de la protestantaj armenoj, de kiuj li poste transprenis multajn heredaĵojn. Li estis parlamentano de la Otomana Parlamento ĝis la 16a de marto 1916, kiam Konstantinopolo estis okupita.
la brita armeo. Dum la Turka Milito de Sendependeco, li organizis la reziston en la regiono ĉirkaŭ Antep en 1918. Li laŭdire ricevis armilojn por tiu rimedo laŭ la ordoj de Mustafa Kemal (Atatürk). La britoj sukcesis kapti Cenani en Konstantinopolo la 24an de majo 1920 kaj sendis lin al Malto en novembro 1920. Li kaj Ahmet Faik Erner estis akuzitaj pri implikiĝo en la deportado de ĉirkaŭ 25'000 armenoj el Antep. Post lia reveno de Malto, li aliĝis al la Kemalista frakcio kaj iĝis membro de la Granda Nacia Asembleo por Antep. Li poste iĝis Ministro pri Komerco inter la 22-a de novembro 1924 kaj la 17-a de majo 1926, kaj servis en ambaŭ, la registaroj de Fethi Okyar kaj ankaŭ Ismet Inönü. En 1928 li estis esplorita pro misuzado de 500'000 TL kaj kondamnita al unu jaro en malliberejo kaj pagi monpunon de 170'000 TL. Li mortis en 1934.