La Virginio-Plano estis unu el la plej dividantaj inter la fondintoj dum la Konvencio. La Virginio-Plano de Edmund Randolph postulis duĉaman Kongreson: la malsupra ĉambro estus "de la homoj", elektita rekte de la homoj de Usono kaj reprezentanta la publikan opinion, kaj pli delibera supra ĉambro, elektita de la malsupra ĉambro, kiu reprezentus la individuajn ŝtatojn, kaj estus malpli sentema al varioj de amasa sento. La Ĉambro estas referita kiel la malsupra ĉambro, kun la Senato estanta la supra ĉambro, kvankam la Usona Konstitucio ne uzas tiun terminologion. La aprobo de ambaŭ domoj estas necesa por la trairejo de leĝaro. La Virginio-Plano tiris la subtenon de delegitoj de grandaj ŝtatoj kiel Virginio, Masaĉuseco, kaj Pensilvanio, ĉar ĝi postulis reprezentadon bazitan sur populacio.
Virginio, Masaĉuseco kaj Pensilvanio