Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La plej granda atingo de Terry de la milito venis kiam li estis metita en ordonrajton pri la Fort Fisher Expeditionary Corps. Benjamin Butler antaŭe malsukcesis en ekspedicio kontraŭ Fort Fisher ĉe la fino de 1864. Terry akiris la fidon de generalo Ulysses S. Grant kaj nun estis en komando de la tertrupoj en dua ekspedicio kontraŭ la fortikaĵo. Male al Butler, Terry laboris bone kun la Mararmeo sub la komando de David D. Porter. La 13-an de januaro 1865, Terry sendis dividadon de United States Colored Troops (Unuiĝinta Ŝtatoj Koloraj Trupoj) por deteni konfederaciajn trupojn sub Braxton Bragg norde de Fort Fisher. Li sendis sian alian divizion sub Adelbert Ames kontraŭ la norda parto de la fortikaĵo. Post man-al-mano batalado, la uniotrupoj prenis kontrolon de la fortikaĵo. Por lia parto en la Batalo de Fort Fisher
Terry estis promociita al generalmajoro de volontuloj kaj brigadgeneralo en la regula armeo. Plifortikigoj alvenis en februaro kaj John M. Schofield alvenis por preni la ĝeneralan komandon de la kampanjo kontraŭ Wilmington, Norda Karolino. Post la falo de Wilmington, la Fort Fisher Expeditionary Corps estis renomita la X Corps, kun Terry restanta en komando, kaj partoprenis en la finaj stadioj de la Carolinas Kampanjo. Li estas ĝenerale konsiderata unu el la plej kapablaj generaloj sen antaŭa milita trejnado, kiu eliris el la milito.