Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La jaro 1930 estis la kulmino de la franca koloniigo en Nordafriko, kiu igis Francion festi la centjaran datrevenon de la franca konkero de Alĝerio
, organizante eŭkaristan kongreson en Tunizio. En tiu okazo, milionoj da eŭropanoj invadis la ĉefurbon kaj iris al la katedralo Saint-Lucien de Carthage, alivestita kiel krucistoj, kiuj humiligis kaj ribeligis la homojn, kiuj protestis kontraŭ tio, kion ili konsideris malobservo de islama lando fare de kristanaro. La manifestaciantoj, forte subpremitaj, estis kondukitaj al justeco kaj kelkaj el ili havis Bourguiba kiel advokaton, ĉar li ne partoprenis en la evento. Li ankaŭ restis neŭtrala kiam Tahar Haddad estis maldungita de siaj devontigoj kiel notario. Li taksis en tiu momento, ke la ĉefaj celoj estis politikaj, dum aliaj problemoj de la socio estas sekundaraj, insistante pri la tunizia personeco kaj identeco, kiu devis aserti, deklarante: "Ni estu tio, kio ni estas, antaŭ ol fariĝi tio, kion ni volas".