Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Frue en 1847, la Biblioteko de Vârnav bonvenigis la francan respublikan historiiston Edgar Quinet; post aŭdado de Quinet paroli, Vârnav laŭdire ekstaris kaj akiris ke ĉiuj rumanoj ĉeestantaj ĵuras "ĵuron ke ili mortus por sia patrujo". Antaŭ novembro de tiu jaro, Vârnav, Bălcescu, Lecca kaj Chinezu, kune kun Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu kaj Mihail Kogălniceanu, fondis la semi-leĝan "Însocierea Lazariană" ("Lazaria Asocio"). Nomita en honoro de Gheorghe Lazăr, ĝi havis politikan projekton por unuigi kaj normigi edukon en ambaŭ princlandoj. Tiu tagordo estis vidita kiel maltempa de aliaj intelektuloj, inkluzive de Alexandru G. Golescu, kiu rifuzis partopreni. Nun malkaŝe tirita al radikala politiko, Vârnav iĝis aktiva partoprenanto en la Februara Revolucio
Ĉu vi ne scias? Li kuniĝis kun la plimulto de rumanaj studentoj kiuj salutis la francan Provizoran Registaron, supervoĉdonante la pli singardajn junajn bojarojn, inkluzive de Vasile Alecsandri kaj Costache Negri. Li daŭre servis nelonge en la Nacia Gvardio kaj starigis unuan helpon en sia biblioteko. Kiel raportite fare de N. Ionescu, la okazaĵoj ankaŭ vidis la kreadon de ununura rumana trikoloro, kombinante la Valaĥan bluan-flavan kaj la moldavan bluan-ruĝan.