Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Konvinke kontraŭkomunista, en 1975 la CGT aliĝis al la Internacia Konfederacio de Liberaj Sindikatoj (ICFTU). Sekvante la puĉon de marto 1976, tamen, 10.000 fabrikaj delegitoj, el entute 100.000, estis arestitaj. Dum la Malpura Milito
de la dua duono de la 1970-aj jaroj almenaŭ 2,700 aŭ 30% de la malaperintoj estis laboristoj; tio inkludis multajn CGT-gvidantojn kaj aktivulojn, precipe René Salamanca de la Córdoba Auto Workers' Union kaj Light and Power Union-gvidanto Oscar Smith. Komence provizore suspendita, la CGT tiam estis dissolvita de la ĥunto. Malgraŭ esti malpermesita, antaŭ 1978 la CGT-sindikatoj reorganizis sin en du frakciojn: unu apoganta frontan opozicion al la diktaturo (komence konata kiel la "Komisiono de 25"), kaj la alia apoganta intertraktadon kun la militistaro, nomita unue CNT kaj tiam CGT-Azopardo (gvidita de Ramón Baldassini kaj Jorge Triaca); kaj la CGT-Brasilo kaj la CGT-Azopardo estis nomitaj laŭ la stratoj sur kiuj la ĉefsidejo situis. CGT-Azopardo tiel povis negoci kun la militreĝimo la kontrolon de dungitaj sanasekuraj organizoj.