En 2005, MIT Writing Director Pavan Sreekireddy komparis la longon de eseo kontraŭ la poentaro de eseo en la nova SAT de publikigitaj eseoj kaj trovis altan korelacion inter ili. Post studado de pli ol 50 rangigitaj eseoj, li trovis, ke pli longaj eseoj konsekvence produktis pli altajn poentojn. Fakte, li argumentas, ke simple mezurante la longon de eseo sen legi ĝin, la donita poentaro de eseo povus esti ĝuste determinita pli ol 90% de la tempo. Li ankaŭ malkovris, ke pluraj el ĉi tiuj eseoj estis plenaj de faktaj eraroj; la Kolegio-Estraro ne asertas, ke ĝi rangas por fakta precizeco. Demando: Kion li trovis?
Tiuj eseoj estis plenaj de faktaj eraroj.