Komence de la sezono 1980, la aŭtomobilo de Piquet gajnis poentojn en la Grandaj Premioj de Argentino kaj Sudafriko.
, malantaŭ Alan Jones Williams FW07-DFV kaj la turboŝarĝita Renault RE20 de René Arnoux. Ĉe la kvara vetkuro de la sezono, la Usona Grandioza Premio Okcidenta, Piquet kvalifikiĝis sur poluso per pli ol sekundo en BT49 havante kelkajn ĝisdatigojn al la flankpodoj, karoserio kaj suspendo, antaŭ gvidado de la vetkuro, tenita sur la stratoj de Long Beach, Kalifornio, de komenco ĝis fino. BT49 en la manoj de Piquet trafis en sep el la dek ceteraj raŭndoj de la ĉampioneco. Direkte al la fino de la sezono, la suspendo estis reverkita por la Nederlanda Grandioza Premio sur la alta rapido Circuit Park Zandvoort, plilongigante la aksela interspaco je tri coloj kaj permesante al la aŭto kuri en pli malalta aertraka konfiguracio. Piquet venkis post kiam Jones detruis la jupojn de sia FW07 sur bordeloj. Piquet ankaŭ venkis en la sekva vetkuro, la por doni al si unu-punktan antaŭecon super Williams-ŝoforo Jones. Antaŭ la fino de la sezono la BT49 estis "verŝajne la plej rapida Cosworth-elektra aŭto", sed Piquet perdis la titolon al Jones ĉe la antaŭlasta vetkuro de la jaro, la, kiam evolua motoro malsukcesis dum li gvidis la vetkuron. La BT49-oj veturitaj de la duaj ŝoforoj de la teamo <unk>Zunino kaj tiam de meze de la sezono meksika Héctor Rebaque <unk> aŭ retiriĝis aŭ finiĝis ekster la punktoj, kun la escepto de la sesa loko de Rebaque en la kanada vetkuro. La teamo finis trionon en la ĉampioneco de la konstruistoj malantaŭ Williams kaj Ligier, nekapabla konkuri kun nur unu aŭto gajnanta poentojn.