Resumu la artikolon:  (CNN) La lastatempa klarigo de la usona prezidanto Barack Obama pri kiel lia administracio traktos la Proksiman Orienton tute ne trankviligas la regionon. En sia intervjuo kun Tom Friedman de la New York Times la 4-an de aprilo, Obama klarigis la usonajn eksterajn politikajn movojn pri Irano kaj Kubo, kiujn Friedman priskribis kiel la "Obama-doktrino". Li deklaris ke "Ni engaĝiĝos, sed ni konservos ĉiujn niajn kapablojn". Per kapabloj, la prezidanto devas signifi la ilojn, ĉu diplomatiajn, ekonomiajn aŭ armeajn, por protekti kaj defendi usonajn interesojn. La doktrino estas grava, ĉar ĝi donas pli grandan klarecon pri la usona politiko dum la resto de la prezidanteco de Obama. Anstataŭ la "nova komenco", kiun la prezidanto skizis en sia multe diskutita parolado en Kairo en 2009, la usona politiko en Mezoriento restas en konflikto inter principoj kaj agado surloke. Ekzemple, la prezidanto asertis en la intervjuo, ke "la kernaj interesoj de Usono en la regiono ne estas nafto, ne estas teritoriaj... Niaj kernaj interesoj estas, ke ĉiuj vivas en paco, ke estas ordo, ke niaj aliancanoj ne estas atakitaj, ke infanoj ne havas barelbombojn faligitaj sur ilin, ke amasaj delokiĝoj ne okazas". Tamen, en la momento, kiam la prezidanto prezentis tiun takson, usonaj aliancanoj, kiel la arabaj golfaj ŝtatoj, Jordanio, Libano kaj la legitima registaro en Jemeno, trovis sin sub grava minaco kaj atako; la siria reĝimo daŭre senĉese bombadis siajn proprajn civitanojn; kaj Mezoriento alfrontis la plej grandan rifuĝintokrizon en sia historio. Efektivigi la kernajn usonajn interesojn, kiujn Obama skizis en la intervjuo, evidente ne funkcias. Ekzistas gravaj duboj pri tio, ĉu la nuna usona registaro estas vere preta disvolvi la supre menciitajn "kapablojn". Ŝajnas, ke Usono uzos ilin nur tiam, kiam ĝia nacia sekureco estos en danĝero. Kaj tiuj kernaj interesoj estas limigitaj al traktado de terorismo kaj nuklea disvastigo nur kaj ne la pli larĝaj aspektoj...
Obama klarigis la politikon de Usono rilate al Irano kaj Kubo. La misgvido de la usona registaro kaj ties politiko estas la kialo de la tragedio en Mezoriento.