Post lia reveno al Francio pro sanaj kialoj, li kuraĝe batalis en la bataloj de Engen, Messkirch, Biberach, Marengo
kaj Pozzolo. Li tamen restis kapitano dum dek kvar jaroj. Vundite en Kalabrio sub la ordonoj de generalo Masséna, li estis finfine nomumita bataliono-komandanto en 1807, kaj dek ok monatojn poste, kolonelo sur la batalkampo de Wagram (5-6 julio 1809). La 9an de majo 1811, Napoleono faris lin Kavaliro de la Imperio. Dum la kampanjo de Rusio en 1812, li iĝis ĉefo de la ĝenerala stabo de princo Eugène de Beauharnais, kiu rimarkis lian konduton ĉe la Batalo de Borodino la 7-an de septembro.