Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La ĉefa sonorilo, oficiale konata kiel la Granda Sonorilo sed pli bone konata kiel Big Ben, estas la plej granda sonorilo en la turo kaj parto de la Granda Horloĝo de Westminster. La origina sonorilo estis 16-tuna (16.3-tuna) horsonorilo, gisita la 6-an de aŭgusto 1856 en Stockton-on-Tees fare de John Warner & Sons. Oni supozas, ke la sonorilo estis origine nomata Viktorio aŭ Reĝa Viktorio en honoro de reĝino Viktorio, sed ke parlamentano sugestis la nunan moknomon de la sonorilo "Big Ben" dum parlamenta debato; la komento ne estas registrita en Hansard. Ĉar la turo ankoraŭ ne estis finita, la sonorilo estis muntita en New Palace Yard, sed dum testado ĝi fendiĝis sen riparo kaj anstataŭigo devis esti farita. La sonorilo estis refandita la 10an de aprilo 1858 ĉe la Whitechapel Bell Foundry kiel 131/2 tunoj (13.76 tunoj) sonorilo. La dua sonorilo estis transportita de la fandado al la turo sur ĉaro tirita de dek ses ĉevaloj, kun homamasoj ĝojigantaj ĝian progreson; ĝi tiam estis tirita 200 ft (61.0 m) supren al la sonorilkesto de la Horloĝturo, atingo kiu daŭris 18 horojn. Ĝi estas 7 futojn 6 colojn (2.29 m) alta kaj 9 futojn (2.74 m) diametro. Tiu nova sonorilo unue sonoris en julio 1859; en septembro ĝi ankaŭ krevis sub la martelo. Laŭ la direktoro de la fonderio, George Mears, la horloĝisto Denison uzis martelon pli ol dufoje la maksimuman pezon indikitan. Dum tri jaroj, Big Ben estis elŝaltita kaj la horoj estis frapitaj sur la plej malalta el la kvaronhoroj, ĝis ĝi estis riparita. Por ripari ĝin, kvadrata peco de metalo estis fortranĉita de la rando ĉirkaŭ la fendo, kaj la sonorilo ricevis okonon de turno tiel ke la nova martelo frapis en malsama loko. Ekde tiam, la sonorilo de la granda sonorilo havas iomete alian tonon, kaj ĝi estas ankoraŭ uzata hodiaŭ, kvankam la fendo ne estas riparita. Big Ben estis la plej granda sonorilo en la Britaj Insuloj ĝis "Granda Paŭlo", sonorilo de 163/4 tunoj (17 tunoj) nuntempe pendanta en la Katedralo de Sankta Paŭlo, estis gisita en 1881.  Demando: Kiam la pilko estis reĵetita?
10 aprilo 1858