Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Pli ol 2,8 milionoj da germanaj soldatoj kapitulacis sur la okcidenta fronto
inter D-tago (la 6-an de junio 1944) kaj la fino de aprilo 1945; 1,3 milionoj inter D-tago kaj la 31-an de marto 1945; kaj 1,5 milionoj el ili en la monato aprilo. Ekde frua marto, tiuj kapitulacoj grave malfortigis la Wehrmacht en la Okcidento, kaj igis pliajn kapitulacojn pli verŝajnaj, tiel havante neĝbulan efikon. La 27-an de marto, Dwight D. Eisenhower deklaris en gazetara konferenco ke la malamiko estis vipita armeo. En marto, la ĉiutaga indico de militkaptitoj prenitaj sur la okcidenta fronto estis 10,000; en la unuaj 14 tagoj de aprilo ĝi pliiĝis al 39,000, kaj en la lastaj 16 tagoj la mezumo pintis je 59,000 soldatoj kaptitaj ĉiutage. La nombro de kaptitoj prenitaj en Okcidento en marto kaj aprilo estis pli ol 1,800,000, pli ol duoblo de la 800,000 germanaj soldatoj kiuj kapitulacis al la rusoj en la lastaj tri aŭ kvar monatoj de la milito. Unu kialo de tiu grandega diferenco, eble la plej grava, estis ke germanaj trupoj alfrontantaj la Ruĝan Armeon tendencis batali ĝis la fino pro timo de sovetia kaptiteco dum germanaj trupoj alfrontantaj la okcidentajn aliancanojn tendencis kapitulaci sen rezisti. Sekve, la nombro de germanaj mortigitoj kaj vunditoj estis multe pli alta en la Oriento ol en la Okcidento.