Ili traktas la tempon kiel nelinearan, ofte uzas pli ol unu perspektivon aŭ rakontan voĉon kaj havas grandan nombron da neologismoj (la elpensado de novaj vortoj aŭ frazoj), vortludojn kaj eĉ profanaĵojn. Kiel Pope skribas, rilate al la stilo de la Bumo: "Ĝi fidis je kubisma supermeto de malsamaj vidpunktoj, ĝi igis tempon kaj linian progreson dubinda, kaj ĝi estis teknike kompleksa. Lingve memcerta, ĝi uzis la vulgaron sen pardonpetoj". Aliaj rimarkindaj karakterizaĵoj de la Bumo inkludas la traktadon de "kamparaj kaj urbaj kontekstoj", internaciismo, emfazo de la historia kaj politika, same kiel "testo de regionaj kaj pli ol naciaj identecoj; alportado de konscio pri hemisferaj temoj tutmonde, kiel la inventado de novaj vortoj aŭ frazoj", tiel kiel poeziaj kaj ekonomiaj; li estis bone konata en sia verkado post la 1967-datita libro de Gabriel García Márquez, "Li transformis la miksa
stilo de la Bumo