Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La Sepjara Milito, kiu komenciĝis en 1756, estis la unua milito kondukita sur tutmonda skalo kaj vidis brita implikiĝo en Eŭropo, Hindio, Nordameriko, la Karibio, Filipinio, kaj marborda Afriko. La rezultoj estis tre favoraj por Britio, kaj grava katastrofo por Francio. Gravaj decidoj estis plejparte en la manoj de William Pitt the Elder (Vilhelmo Pitt la Maljuna). La milito komenciĝis malbone. Britio perdis la insulon Minorko en 1756
, kaj suferspertis serion de malvenkoj en Nordameriko. Post jaroj da malsukcesoj kaj mezbonaj rezultoj, la brita bonŝanco turnis en la "mirakla jaro" ("Annus Mirabilis") de 1759. La britoj eniris la jaron maltrankvilaj pri franca invado, sed antaŭ la fino de la jaro, ili estis venkaj en ĉiuj teatroj. En la Amerikoj, ili konkeris Fort Ticonderoga (Carillon), elpelis la francojn el la Ohio-lando, konkeris Kebekion en Kanado kiel rezulto de la decida Batalo de la Ebenaĵoj de Abraham, kaj konkeris la riĉan sukeran insulon Gvadelupo en Karibio. En Hindio, la John Company repuŝis francajn trupojn sieĝantajn Madrason. En Eŭropo, britaj soldatoj partoprenis en decida Aliancita venko en la Batalo de Minden. La venko super la franca mararmeo en la Batalo de Lagos kaj la decida Batalo de Quiberon Bay finis minacojn de franca invado, kaj konfirmis la reputacion de Britio kiel la plej elstara mararmeo de la mondo. La Traktato de Parizo de 1763 markis la pinton de la Unua Brita Imperio. La estonteco de Francio en Nordameriko finiĝis, kiam Nova Francio (Kvebeko) venis sub brita kontrolo. En Hindio, la tria Karnatika Milito lasis Francion ankoraŭ en kontrolo de pluraj malgrandaj enklavoj, sed kun armeaj restriktoj kaj devontigo subteni la britajn klientoŝtatojn, efike lasante la estontecon de Hindio al Britio. La brita venko super Francio en la Sepjara Milito tial lasis Brition kiel la dominanta kolonia potenco de la mondo, kun amara Francio soifanta je venĝo.