La Tahirid-dinastio (, ) estis sunaa persa "dehqan" dinastio, kiu efike regis Khorasan de 821 ĝis 873 same kiel funkciis kiel armeaj kaj sekurecaj komandantoj en Abbasid Bagdado ĝis 891. La dinastio estis fondita de Tahir ibn Husayn, gvida generalo en la servo de la Abbasid kalifo al-Ma'mun. Pro lia subteno al al-Ma'mun en la Kvara Fitna
, al li estis koncedita la regado de <unk>orasano. La Tahirids komence faris sian ĉefurbon en Merv sed poste estis proponita al Nishapur. La Tahirids, aliflanke, ne estis sendependa dinastio laŭ Hugh Kennedy: "La Tahirids foje estas konsiderita kiel la unua sendependa irana dinastio, sed tia vido estas misgvida. La aranĝo estis efike partnereco inter la Abbasids kaj la Tahirids". Efektive, la Tahirids estis lojalaj al la Abbasid kalifoj kaj en rendimento ĝuis konsiderindan aŭtonomion; ili estis fakte vicreĝoj reprezentantaj Abbasid regadon en Irano. La impostenspezo de <unk>orasano sendita al la kalifa trezoro en Bagdado estis eble pli granda ol tiuj kolektitaj antaŭe.