Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - La Nacia Konvencio de la Demokratoj
malfermita en San-Francisko la 28-an de junio 1920, sub la ombro de Woodrow Wilson, kiu deziris esti nomumita por tria oficperiodo. Delegitoj estis konvinkitaj ke la sano de Wilson ne permesus al li servi, kaj serĉis aliloke por kandidato. Iama ministro pri financoj William G. McAdoo estis grava kandidato, sed li estis la bofilo de Wilson, kaj rifuzis konsideri nomumon tiel longe kiel la prezidanto volis ĝin. Multaj ĉe la kongreso voĉdonis por McAdoo tamen, kaj blokiĝo sekvis kun la ŝtatakuzanto A. Mitchell Palmer. En la 44-a baloto, la demokratoj nomumis guberniestron Cox por prezidanto, kun lia balotpartnero Asistanto Sekretario de la Mararmeo Franklin D. Roosevelt. Ĉar Cox estis, kiam ne en politiko, gazetposedanto kaj redaktisto, tio metis du Ohiajn redaktistojn kontraŭ unu la alian por la prezidanteco, kaj iuj plendis ke ne estis reala politika elekto. Kaj Cox kaj Harding estis ekonomiaj konservativuloj, kaj estis malvolontaj progresemuloj en la plej bona kazo.