Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Muawiyah establis la regadon de la omejoj super la araboj post la unua Fitna
en 661 p.K., kaj rekomencis la ekspansion de la islama imperio. Post 663/665 p.K., la araboj lanĉis invadon kontraŭ Kapisa, Zabul kaj kio nun estas pakistana Baluĉistano. Abdur Rahman b. Samurra sieĝis Kabulon en 663 p.K., dum Haris b Marrah avancis kontraŭ Kalat post marŝado tra Fannazabur kaj Quandabil kaj moviĝado tra la Bolan-enirpermesilo. Reĝo Chach de Sindh sendis armeon kontraŭ la araboj, la malamiko blokis la montpasejojn, Haris estis mortigita kaj lia armeo estis ekstermita. Al-Muhallab ibn Abi Sufra prenis mallibron tra la Khyber-enirpermesilo direkte al Multan en Suda Panĝabo en nuntempa Pakistano en 664 p.K., tiam puŝis suden en Kikan, kaj eble ankaŭ atakis Quandabil. Turki Shah kaj Zunbil forpelis arabojn el siaj respektivaj regnoj antaŭ 670 p.K., kaj Zunbil komencis helpi organizi reziston en Makran.