Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La grekoj ne konsideris la mortintojn dioj, sed ili pagis al ili omaĝon, kaj donis al ili oferojn <unk> uzante malsamajn ritojn ol tiuj por la dioj de Olimpo. La grekoj nomis la eksterordinarajn mortintojn <unk> fondintojn de urboj kaj similajn <unk> heroojn; en la plej simpla formo, heroo kulto estis la entombigo kaj la monumentoj, kiujn iu ajn respektinda greka familio donis al siaj mortintoj, sed pagitaj de ilia urbo por ĉiam. La plej multaj herooj estis figuroj de antikvaj legendoj, sed kelkaj estis historiaj: la atenanoj admiris Harmodius kaj Aristogeiton kiel herooj, kiel savistoj de Ateno de tiraneco; ankaŭ, kolektive, tiuj kiuj falis ĉe la Batalo de Maratono
Ĉu vi ne scias? Ŝtatistoj ne ĝenerale iĝis herooj, sed Sofoklo estis la heroo Dexion ("la ricevanto") <unk> ne kiel dramisto, nek generalo, sed ĉar kiam la atenanoj prenis la sekton de Asklepio dum la Peloponeza Milito, Sofoklo enhavis bildon de Asklepio ĝis sanktejo povus esti konstruita. La atena gvidanto Hagnon fondis Amfipolis baldaŭ antaŭ la Peloponeza Milito; dek tri jarojn poste, dum Hagnon ankoraŭ vivis, la spartana generalo Brasidas liberigis ĝin de la atena imperio, kaj estis mortige vundita en la procezo. La Amfipolitans entombigis lin kiel heroo, deklarante lin la dua fondinto de la grandurbo, kaj forigis la honorojn de Hagnon tiel multe kiel ili povis.