Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dum la frua fazo de la germana invado de Sovet-Unio, Baisultanov estis deplojita kiel parto de la 13-a Fighter Aviation Regiment, en kiu li batalis en la bataloj por Tallinn
Li defendis la vojon de la vivo. Antaŭ la fino de junio 1941 li gajnis sian unuan aeran venkon <unk> la komunan mortigon de Fokker D.XXI. Lia unua sola venko okazis super Talino preskaŭ du monatojn poste kiam li ekstermis Ju 88. Li akiris du pliajn solajn mortigojn kaj unu kunmortigon meze de septembro 1941, post kiu li pasigis plurajn monatojn sen ajnaj aeraj venkoj; tiam en marto kaj aprilo 1942 li komencis rapide pliigi sian kalkulon, kvankam la plej multaj el liaj asertoj implikis kunmortigon. Tamen, li iĝis aso la 4an de aprilo 1942 post kiam li faligis plonĝbombiston Ju 87 <unk> lia kvina sola mortigi. En junio 1942 li estis nomumita por la titolo de Heroo de Sovet-Unio por esti fluginta 277 sortojn, gajnante 5 solajn kaj 13 komunajn pafadojn. La titolo estis aljuĝita la 23an de oktobro 1942. Tamen, lia nombro restis ĉe tiu nombro ekde kiam li estis sendita por skvadro komandant trejnado en somero 1943. Kiam li revenis al sia regimento, ĝi estis honorita kun la gardistnomo kaj renomita kiel la 4-a Gardista Batalanta Aviada Regimento. Baldaŭ post kiam la unuo ricevis la novan La-5, li estis malflugigita super la Finna Golfo dum misio eskortanta grupon de atakaviadiloj al Seskar Island. Baldaŭ post lia morto, lia familio estis deportita al la Oŝa provinco en Centra Azio pro sia balkara etneco. Liaj gepatroj kaj du el liaj fratoj baldaŭ pereis en la severaj kondiĉoj de ekzilo baldaŭ post la deportado.