Kompletigu la sekvan frazon: La guberniestro de Kufa, Ammar ibn Yasir, ricevis informon pri la persaj movadoj kaj koncentriĝo ĉe Nahavand kaj raportis ilin al Umar. Kvankam Umar esprimis deziron, ke Mezopotamio estu lia plej orienta limo, la koncentriĝo de la persa armeo ĉe Nahavand devigis lin agi. Li nun kredis, ke tiel longe, kiel Persio mem restas sub Sassanid-regado, la atakoj en Mezopotamion daŭros. Hudheifa ibn Al Yaman estis nomumita komandanto de la fortoj de Kufa, kaj estis ordonita marŝi al Nahavand. Abu Musa devis marŝi al Nahavand de Busra, dum Nouman ibn Muqarrin marŝis de Ctesiphon. Umar decidis persone preni la armeon koncentritan en Medino al Nahavand por supozi la totalan komandon. La membroj de la Majlis al Shura, aliflanke, sugestis, ke Umar komandu la kampanjon de Medino, nomumante saĝan kampan komandanton por Nahavand. Umar konsentis, nomumante Mugheera ibn Shuba kiel komandanto de la fortoj koncentriĝintaj en Medino, kaj Nouman ibn Muqarrin kiel ĉefkomandanto en Nahavand. La islama armeo unue koncentriĝis ĉe Tazar, kaj tiam venkis la persojn ĉe la
Batalo de Nahavand en decembro 642. Nouman mortis en la batalo, kaj, laŭ la instrukcioj de Umar, Hudheifa ibn Al Yaman iĝis la nova ĉefkomandanto. Poste, la islamanoj konkeris la tutan distrikton de Hamadan, renkontante nur malfortan reziston.