Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kvankam la ekspedo estis reguligita, la administracio de la Qianlong-imperiestro estis diligenta en akomodado de la postuloj de okcidentaj komercistoj. Ili dungis kreskantan korpon de okcidentaj asistantoj por la Dogana Oficejo por helpi administri siajn samlandanojn. La ordono resti en Makao dum la vintro estis ĉesigita, imposto estis esceptita sur manĝaĵo, trinkaĵo kaj bazaj provizoj por okcidentaj komercistoj, kaj protektadoj estis konceditaj al okcidentanoj kaj ilia posedaĵo. Ĉinaj komercistoj estis fakte malpermesitaj de Qing-leĝo de jurpersekutado de eksterlandanoj en ĉinaj tribunaloj, ĉar la Qianlong-imperiestro kredis, ke bona traktado de eksterlandanoj estis esenca por la registaro. En 1806, ĉinaj oficialuloj kompromitis kun la britoj pri la murdo de ĉina viro fare de britaj maristoj, ĉar okcidentanoj rifuzis esti punitaj laŭ la ĉina leĝo, eĉ se lokaj civitanoj forte protestis kontraŭ tio, kion ili konsideris eraro de justeco. En 1816, la Jiaqing-imperiestro maldungis britan ambasadon pro ilia rifuzo kliniĝi, sed li sendis al ili pardonpetan leteron kun donacoj (la britoj simple forĵetis ilin en stokejo sen legi). La Qianlong-imperiestro donis al sinjoro Macartney oran sceptron, gravan simbolon de paco kaj riĉeco, sed tio estis malakceptita de la britoj kiel senvalora. La britoj, aliflanke, ignoris ĉinajn leĝojn kaj avertojn ne deploji militfortojn en ĉinaj akvoj. La britoj alteriĝis soldatoj en Makao malgraŭ ĉina kaj portugala interkonsento por bar eksterlandaj fortoj de Makao, kaj tiam en la Milito de 1812 atakis amerikajn ŝipojn profunde en la interna haveno de Kantono (la amerikanoj antaŭe prirabis britajn ŝipojn en ĉinaj akvoj ankaŭ). Tiuj, en kombinaĵo kun la brita subteno al Nepalo dum ilia invado de Tibeto kaj poste la brita invado de Nepalo
la ĉinaj aŭtoritatoj iĝis tre suspektemaj pri la intencoj de la britoj.