Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Antaŭ 1870, la loĝantaro de la Distrikto kreskis 75% de la antaŭa censo al preskaŭ 132,000 loĝantoj. Malgraŭ la kresko de la grandurbo, Vaŝingtono ankoraŭ havis malpurajn vojojn kaj mankis baza kloakigo. Kelkaj membroj de la Kongreso proponis movi la ĉefurbon pli okcidenten, sed prezidanto Ulysses S. Grant rifuzis konsideri tian proponon. La Kongreso pasigis la Organikan Leĝon de 1871, kiu nuligis la individuajn ĉartojn de la urboj Vaŝingtono kaj Georgetown, kaj kreis novan teritorian registaron por la tuta Distrikto de Columbia. Prezidanto Grant nomumis Alexander Robey Shepherd al la pozicio de guberniestro en 1873. Ŝafisto aprobis grandskalajn projektojn kiuj tre modernigis Washington, sed finfine bankrotis la Distriktan registaron. En 1874, la Kongreso anstataŭigis la teritorian registaron per nomumita tri-membra Estraro de Komisaroj. La unuaj motorizitaj tramoj de la grandurbo komencis servon en 1888 kaj generis kreskon en areoj de la Distrikto preter la originaj limoj de la Grandurbo de Vaŝingtono. La urba plano de Vaŝingtono estis vastigita tra la tuta Distrikto en la sekvaj jardekoj. Georgetown estis formale aneksita fare de la Grandurbo de Vaŝingtono en 1895. Tamen, la urbo havis malbonajn loĝkondiĉojn kaj streĉitajn publikajn konstrulaborojn. Vaŝingtono estis la unua grandurbo en la lando, kiu spertis urbajn renovigprojektojn kiel parto de la "Urbo-Bela movado" en la fruaj 1900-aj jaroj. Pliigitaj federaciaj elspezoj kiel rezulto de la Nova Interkonsento en la 1930-aj jaroj kondukis al la konstruado de novaj registaraj konstruaĵoj, monumentoj kaj muzeoj en Vaŝingtono, kvankam la prezidanto de la subkomisiono de la Domo pri Distriktaj Approprioj Ross A. Collins de Misisipo pravigis tranĉojn en financoj por socia bonfarto kaj eduko por lokaj loĝantoj, dirante, ke "miaj balotantaroj ne subtenus elspezi monon por nigruloj". La Dua Mondmilito plue pliigis registaran agadon, aldonante al la nombro de federaciaj dungitoj en la ĉefurbo; antaŭ 1950, la loĝantaro de la Distrikto atingis sian pinton de 802,178 loĝantoj.  Demando: Kiajn vojojn la urbo ankoraŭ havis post sia kresko?
teraj vojoj