Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Du semajnojn poste venis Pogrom Night (ofte identigita en anglalingvaj fontoj kiel "Kristallnacht")
, dum kiu, en Königsberg, la posedaĵo de ŝiaj gepatroj estis detruita aŭ prirabita en nacia registar-direktita kontraŭ-juda pogromo. Rachel Lewin dormis la tutan nokton senprobleme en la domo de sia onklino. La sekvan matenon, tamen, ŝi vidis judojn batataj kaj persekutataj tra la stratoj de Hamburgo fare de naziaj milicioj. Necerta pri tio, kio okazas, ŝi puŝis sin tra la homamaso, kiu kolektiĝis ĉe la gazetbudo, sur kiu estis amasigitaj gazetoj, montrante fotojn de la nokta kampanjo de incendio, rabado kaj sangoverŝado. La vendisto de ĵurnaloj, kiu ĝis nun ĉiam ŝajnis esti afabla, ekvidis ŝin, kaj donante justan interpreton de la berlina dialekto, grumblis: "Do, malgranda judo, ĉu ankaŭ vi volas vidi, kiel brulis viaj sinagogoj?" La memoro pri tiu mateno neniam forlasus ŝin. Kiam ŝi revenis al la domo de sia onklino, ŝia onklino povis rakonti al ŝi pli pri tio, kio okazis. La plejparto de la instruistoj kaj kelkaj el la studentoj en la lernejo, en kiu Flora Rosenbaum instruis, jam estis arestitaj. Senespere maltrankvila pri sia familio, Rachel Lewin sukcesis kontakti sian patron, kiu ordonis al ŝi reveni hejmen. Kiam ŝi atingis Königsberg ŝi trovis siajn gepatrojn loĝantajn kun sia pli juna frato, Abraham, en la malgranda apartamento al kiu ili estis devigitaj transloĝiĝi. Abraham estis tiel traŭmatigita de la perforto kaj detruo, kiujn li vidis, ke li subite kaj grave malhelpis sian parolkapablon. Dume, ŝia patro portis la freŝdatajn cikatrojn de grava kapvundo kiu, ŝi eksciis, estis kaŭzita uzante la tenilon de forno.