Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Mehala estis longe sendependa komunumo, kies nomo devenas de la turka lingvo, "mahale" kun la signifo "malriĉa kvartalo" aŭ "antaŭurbo". Tiu nomo estis donita al ĝi dum la turka okupo de Banato, inter 1552 kaj 1716. Vojaĝantoj venantaj de la okcidento ofte haltis ĉi tie, post kiam la pordegoj de la fortikaĵo fermiĝis, devigite pasigi la nokton en gastejoj aŭ en la staloj en la areo. Ĉi tie estis la somera loĝejo de la otomanaj paŝoj, konataj kiel la "Valoj de la Paŝoj" (), kie la ahidnâme estis subskribita en 1716; la turkoj antaŭe estis venkitaj en la fortikaĵo de Timișoara de la Habsburg-trupoj gviditaj de Eŭgeno de Savojo. La loĝejo laŭdire estis ligita al la fortikaĵo per subteraj trairejoj. La putoj de la paŝoj poste estis renomitaj "Präsidentengarten" kaj estis uzataj de lokaj gvidantoj kiel ripozejo ĝis 1849 kiam Timișoara estis sieĝita de revoluciuloj.
kaj la loĝejo estis tute detruita. En la multaj jardekoj da turka regado eĉ malgrandaj deliktoj estis severe punitaj. Tio povus esti la kialo, kial la malmultaj homoj, kiuj ekloĝis ĉi tie, elektis vivi kiel eble plej for de la fortikaĵo.