La deziro mem-identigi sin povas verŝajne esti atribuita al la diversspeca kaj sendependa historio de la arkipelaga lando <unk> konsistanta el 7,107 insuloj en la okcidenta Pacifika Oceano <unk> kiuj spuras reen 30,000 jarojn antaŭ esti koloniigitaj de Hispanio en la 16-a jarcento kaj poste okupita de Usono, kiu kaŭzis la ekaperon de la Filipina-Amerika Milito
(1899<unk>1902). La Komunumo de Filipinoj estis establita en 1935 kun la lando akiranta sian sendependecon en 1946 post kiam malamikecoj en la Pacifika Teatro de la Dua Mondmilito finiĝis. Filipinoj havas pli ol 170 indiĝenajn lingvojn, el kiuj la plej multaj apartenas al la malajo-polinezia branĉo de la aŭstronezia lingva familio. En 1939, tiama prezidanto Manuel L. Quezon renomis la tagalogan lingvon kiel la "Wikang Pambansa" ("nacia lingvo"). La lingvo estis plue renomita en 1959 kiel "Filipino" fare de Sekretario de Eduko Jose Romero. La konstitucio de 1973 deklaris la filipinan lingvon ko-oficiala, kune kun la angla, kaj postulis la evoluon de nacia lingvo por esti konata kiel filipina. Ekde tiam, la du oficialaj lingvoj estas la filipina kaj la angla.