Kompletigu la sekvan frazon: Tuluzo jam fariĝis fokuso por germanaj komunistaj ekziloj, kiuj eskapis el tendaroj en suda Francio, aŭ simple iris suden, kiam la germana armeo invadis Francion de la nordo en majo 1940. Ligoj estis establitaj al francaj komunistoj, kiuj fariĝis gvida elemento en la rezista movado kontraŭ la germana milita okupo en la nordo kaj la marioneta registaro de Pétain en la sudo. De la tempo de lia fuĝo Beling estis tial parto de bone apogita subtera aktivistreto. Lia partia rolo en tiu tempo estas diverse priskribita: laŭ almenaŭ unu fonto li estis la germana partiestro por la regiono de Tuluzo, identigita de kamaradoj sub la partiaj pseŭdonimoj de "Claude" aŭ "Clément". En septembro 1940 Beling atingis interkonsenton kun Maurice Tréand (kiu reprezentis la Centran Komitaton de la Franca Rezistado en iliaj diskutoj kune) kiu kondukis al la establado de la tiel nomata subsekcio ene de la franca rezista organizo. Tio disponigis gravan subtenon por pli proksima kunlaboro inter germanaj komunistoj funkciigantaj "subtere" en okupita Francio kaj Résistance-kunuloj, reduktante la reciprokan suspekton, kiu estis eneca en la situacio. La rezistado povis disponigi ampleksan "infrastrukturan subtenon", inkluzive de provizado de falsaj identecdokumentoj per kiuj germanaj komunistoj akiris la necesajn lingvokapablojn povis miksiĝi en la ĉirkaŭan franclingvan loĝantaron. Kamaradoj de la rezistado ankaŭ ofte povis aranĝi kaŝejojn, ĉar la germana okupo iĝis pli subprema kaj, precipe post
1942, germanaj sekurecaj servoj estis ofte renkontataj sur francaj stratoj, eĉ en la tiel nomata "libera zono".