Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Alia eblo estas, ke la antaŭaj gamboj tenis luktan predon dum ĝi estis mortigita de la grandegaj makzeloj de la tiranosaŭro. Tiu hipotezo povas esti apogita per biomekanika analizo. La ostoj de la antaŭaj membroj de Tiranosaŭro Rexo montras ekstreme dikan kortikalan oston, kiu estis interpretita kiel pruvo, ke ili estis evoluigitaj por elteni pezajn ŝarĝojn. La biceps brachii-muskolo de plenkreska Tiranosaŭro estis kapabla levi 199 kilogramojn (439 funt.) per si mem; aliaj muskoloj kiel la brachialis laboris kune kun la biceps por fari kubutflekson eĉ pli potenca. La M. biceps muskolo de T. rex estis 3.5 fojojn pli potenca ol la homa ekvivalento. Antaŭbrako de Tiranosaŭro Rex havis limigitan moviĝeblon, kun la ŝultro- kaj kubuto-artikoj permesantaj nur 40 kaj 45 gradojn da moviĝo, respektive. Kontraste, la samaj du artikoj en Deinonychus permesas ĝis 88 kaj 130 gradojn da movado, respektive, dum homa brako povas rotacii 360 gradojn ĉe la ŝultro kaj moviĝi tra 165 gradoj ĉe la kubuto. La peza konstruo de la brakoj, la forto de la muskoloj kaj la limigita moviĝeblo eble indikas sistemon evoluintan por teni firme malgraŭ la streĉoj de lukta predanto. En la unua detala scienca priskribo de la antaŭaj gamboj de Tiranosaŭro, la paleontologoj Kenneth Carpenter kaj Matt Smith malakceptis la nociojn, ke la antaŭaj gamboj estis senutilaj aŭ ke Tiranosaŭro-Rekso estis devigata kadavromanĝanto. Laŭ la paleontologo Steven M. Stanley, la 1 metro (3.3 ft) brakoj de Tiranosaŭro-Rekso estis uzataj por tranĉi predon, precipe uzante ĝiajn ungegojn por rapide kaŭzi longajn, profundajn vundojn al ĝia predo, kvankam ĉi tiu koncepto estas kontestata de aliaj, kiuj kredas, ke la brakoj estis uzataj por kapti seksan partneron.  Demando: Kio servas kiel pruvo de la kapablo elteni pezajn ŝarĝojn de Tynnosaurus rex?
ekstreme dika kortika osto