En 216 a.K., Marcus Aemilius Lepidus, malfrua konsulo kaj aŭgur, estis honorita de siaj filoj per tri tagoj da gladiatora munera en la Forumo Romanum, uzante dudek du parojn da gladiatoroj. Dek jarojn poste, Scipio Africanus donis memormunus en Iberia por sia patro kaj onklo, viktimoj en la Punaj Militoj. Altaj ne-romanoj, kaj eble ankaŭ romianoj, volontulis kiel liaj gladiatoroj. La kunteksto de la Punaj Militoj kaj la preskaŭ-katastrofa malvenko de Romo en la Batalo de Cannae (216 a.K.) ligas ĉi tiujn fruajn ludojn al malavareco, la festado de armea venko kaj la religia ekspicio de ĉi tiuj militaj katastrofoj; La itala gladiatoro mem ŝajnas servi kiel morala malpermeso en epoko de minaco de milita ekspansio kaj venonta a.K. La funebro de Publius Licinius Scipio Africanus okazis en 183 a.K. Ĝi estis konsiderata kiel komuna munus en Iberia por sia patro kaj onk
216 a.K.