Resumu la artikolon:  (CNN) La Blanka Domo insistas, ke ĝi ne bezonas aprobon de la Kongreso por la irana nuklea interkonsento anoncita ĉi-monate. Sed dum historiaj precedencoj sugestas, ke la prezidanto eble efektive havas la aŭtoritaton por antaŭeniri sen la Kongreso, la registaro de Obama verŝajne devus lerni alian lecionon el la historio: akiri la subskribon de la Kongreso eble valoras la penon. Estas vere, ke la batalo por la aprobo de la kongreso estus politike bruliga kaj konsumus grandegan kvanton da energio. Sed estus ankoraŭ eraro antaŭeniri kun la interkonsento kiel plenuma interkonsento anstataŭ akiri la konsenton de la leĝdona branĉo - diplomatia sukceso de tiu grandeco estus multe pli daŭra kun la aprobo de la Kongreso. La prezidanto kaj liaj konsilistoj evitis uzi la esprimon "traktato", anstataŭe klarigante, ke ĝi estus "ne deviga interkonsento". Laŭ la ministro pri eksteraj aferoj John Kerry: "Ni estis tre klaraj de la komenco. Ni ne negocas "leĝe devigan planon". Ni negocas planon, kiu enhavos en ĝi kapablon por devigo". En "Renkontu la gazetaron", Kerry diris, "Kion ni serĉas, estas ke la Kongreso ne enmiksiĝu en nian kapablon, malkonvene, per treti sur la prerogativojn de la administra sekcio de la Prezidanto". Ekzistas granda laŭleĝa argumento kiu ludos eksteren super tiuj difinaj temoj, kun la potencialo por kortumaj defioj. Sed ekster la jura debato, estas ankaŭ gravaj politikaj demandoj, kaj tiuj estas tute aliaj temoj. Por komenci, estas kreskanta premo sur la Kapitolo - de membroj de ambaŭ partioj - por pasigi leĝaron kiu donus al la Kongreso la rajton revizii la interkonsenton kaj decidi pri ĉesigo de sankcioj. Marde, interkonsento estis atingita pri leĝaro proponita de la prezidanto de la Senata Komitato pri Eksterlandaj Rilatoj Bob Corker, kiu postulus, ke prezidanto Barack Obama prezentu la finan interkonsenton al la Kongreso, donante al ĝi 52 tagojn por revizii kaj aprovi la interkonsenton. Corker diris al MSNBC marde ke la intertraktantoj havis...
Ĉi-monate oni atingis kadran interkonsenton kun Irano pri ĝia nuklea programo. Julian Zelizer: La Blanka Domo devus peti aprobon de la Kongreso por la fina interkonsento. Li diras, ke ekzistas historio de la Kongreso kaŭzanta problemojn por gravaj internaciaj traktatoj.