En 1906, la komisiono de HMS Dreadnought rezultigis la malnoviĝon de ĉiuj ekzistantaj batalŝipoj. Dreadnought, per rompo de la sekundara baterio, povis porti dek 12-colajn (305 mm) kanonojn anstataŭ kvar. Ŝi povis pafi ok pezajn kanonojn flanke, kontraste al kvar de antaŭ-dreadnought; kaj ses kanonojn antaŭen, kontraste al du. La movo al 'ĉia-granda-kanona' dezajno estis logika konkludo de la ĉiam pli longaj engaĝiĝaj distancoj kaj pli pezaj sekundaraj baterioj de la lastaj antaŭ-dreadnoughts; Japanio kaj Usono dizajnis ŝipojn kun simila armilaro antaŭ Dreadnought, sed estis nekapablaj kompletigi ilin antaŭ la brita ŝipo.
malŝarĝante la sekundaran baterion