La nova grupo, anoncis ĝiaj organizantoj, estus fonto de fidindaj informoj kaj analizoj pri Latin-Ameriko, kiuj povus esti utilaj por aktivuloj. Ĝi temigus sistemajn analizojn de riĉeco kaj potenco en la Amerikoj prefere ol skandaloj aŭ politikaj <unk>ertoj.<unk> Ĝi baziĝus sur la ideo, ke tio, kio okazis en Usono rilatas al ĉio kio okazis en la resto de la mondo. En ĉi tiu kunteksto, la kompreno de NACLA pri usonaj politikoj kaj potenco estis formita rigardante Usonon el latin-amerika perspektivo, tra latin-amerika lenso. Usono kaj Latin-Ameriko funkciis ene de la sama sistemo, kaj kontraŭdiroj en tiu sistemo ofte burĝonis kaj iĝis videblaj unue en Latin-Ameriko, precipe tiuj implikantaj usonajn intervenojn, kiuj malobservis la memdeklaritajn demokratajn principojn de Vaŝingtono: la CIA-orkestrita renverso de la reformisma Arbenz-registaro en 1954 en Gvatemalo; la invado de la Bay of Pigs de Kubo en 1961 fare de kontraŭ-Castro-soldata trupo bazita en Florido; la invado kaj okupo de la Dominika Respubliko en 1965. Poste, la renverso de la elektita registaro de Salvador Allende en Ĉilio en 1973 kaj la rolo de Usono en la centraj amerikaj militoj
la 1980-aj jaroj estus regantaj la tagordon de NACLA.