Kompletigu la sekvan frazon: Naskita en la nuntempa Sindh kaj edukita en la Universitato de Kalifornio, Berkeley kaj la Universitato de Oksfordo, Bhutto trejnis kiel advokato en Lincoln's Inn, antaŭ ol eniri politikon kiel unu el la kabineto de prezidanto Iskander Mirza, kaj ricevis plurajn ministeriojn dum la armea regado de prezidanto Ayub Khan de 1958. Nomumita ministro pri eksterlandaj aferoj en 1963, Bhutto estis propagandanto de Operacio Ĝibraltaro en Kaŝmiro, kiu kondukis al milito kun Barato en 1965. Post kiam la interkonsento de Taŝkento ĉesigis malamikecojn, Bhutto malkonsentis kun Ayub Khan kaj estis maldungita de la registaro. Bhutto fondis la PPP en 1967 sur socialisma platformo, kaj kontraŭis la parlamentajn elektojn okazigitajn de prezidanto Yahya Khan en 1970. Dum la Awami League gajnis plimulton de sidlokoj ĝenerale, la PPP gajnis plimulton de sidlokoj en Okcidenta Pakistano; la du partioj ne povis konsenti pri nova konstitucio precipe pri la temo de la Movado de Ses Punktoj, kiun multaj en Okcidenta Pakistano vidis kiel manieron disigi la landon. Sekvaj ribeloj kondukis al la secesio de Bangladeŝo, kaj Pakistano perdis la
milito kontraŭ Bangladeŝo-aliancano Hindio en 1971. Bhutto transdonis la prezidantecon en decembro 1971 kaj emerĝa regulo estis trudita. Kiam Bhutto komencis rekonstrui Pakistanon, li deklaris ke lia intenco estis "reestigi fidon kaj rekonstrui esperon por la estonteco".