Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la ekzilo de Napoleono, la ĵus reestigita burbona monarkio helpis al la absoluta burbona reĝo de Hispanio reakiri sian tronon dum la franca interveno en Hispanio
en 1823. Por restarigi la prestiĝon de la franca monarkio, pridisputata de la Revolucio kaj la Unua Imperio, Karlo la 10-a okupiĝis pri la milita konkero de Alĝerio en 1830. Tio markis la komencon de nova vastiĝo de la franca kolonia imperio dum la 19-a jarcento. En tiu jarcento, Francio restis grava forto en kontinentaj aferoj. Post la Revolucio de Julio de 1830, la liberala reĝo Ludoviko Filipo la 1-a venke subtenis la hispanajn kaj belgajn liberalulojn en 1831. La francoj poste kaŭzis malvenkon al la Habsburgoj en la Franca-Aŭstra Milito de 1859, venko kiu kondukis al la unuigo de Italio en 1861, post venko super Rusio kun aliaj aliancanoj en la Krimea Milito 1854-56. Malbonŝance, tamen, la franca armeo eliris el tiuj venkoj en tro memfida kaj memkontenta stato. La malvenko de Francio en la Franca-Prusia Milito kondukis al la perdo de Alzaco-Loreno kaj la kreado de unuiĝinta Germana Imperio, ambaŭ rezultoj reprezentantaj gravajn fiaskojn en longperspektiva franca ekstera politiko kaj ekfunkciigante venĝeman, naciisman revanĉismon celantan gajni reen iamajn teritoriojn. La Dreyfus Afero, aliflanke, mildigis tiujn naciismajn tendencojn instigante publikan skeptikecon pri la kompetenteco de la militistaro.