En 1974 Frank Sherwood Rowland, Profesoro pri Kemio ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Irvine, kaj lia postdoktora partnero Mario J. Molina sugestis, ke longvivaj organikaj halogenaj komponaĵoj, kiel CFCoj, povus konduti simile kiel Crutzen proponis por nitrogena oksido. James Lovelock ĵus malkovris, dum krozo en la Suda Atlantiko en 1971, ke preskaŭ ĉiuj CFC-kompundoj produktitaj ekde ilia invento en 1930 ankoraŭ ĉeestis en la atmosfero. Molina kaj Rowland finis, ke, kiel N2O, la pli malgrandaj CFCoj atingus la stratosferon, kie ili estus dissociigitaj per UV-lumo, liberigante kloro-atomojn.
Universitato de Kalifornio ĉe Irvine