Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Stephen Kiprotich estis 23-jaraĝa dum la Londonaj Ludoj kaj estis la unua fojo, ke li konkuris en la kvarjara okazaĵo. Li povis kvalifikiĝi por la Ludoj ĉar lia plej rapida tempo, metita ĉe la Tokia Maratono en 2011, de 2 horoj, 7 minutoj, 20 sekundoj, estis pli rapida ol la postulata "A" norma kvalifika tempo por la maratono de la viroj.
Ĉu vi ne scias? Por prepariĝi por la maratono, Kiprotich pasigis tempon trejnante en la provinco Rift Valley de Kenjo kune kun longdistanca kuristo Eliud Kipchoge. En la okazaĵo Wilson Kipsang de Kenjo estis la frua gvidanto, sed ĝi estis reduktita kiam li maltrafis drinkejon. Kiprotich gajnis sur Kipsang kaj ankaŭ aliĝis al Abel Kirui en grupo de tri kuristoj ĝis liaj kenjaj rivaloj establis malgrandan interspacon. Li tenis sian kruron, dum la distanco inter li kaj la unuaj du kurantoj kreskis. Kiportich akiris la antaŭecon post uzado de granda kvanto de energio forlasante turnon sur la kurso kaj konstruis antaŭecon, kiun li tenis por gajni la maratonon. Li finis kun tempo de 2 horoj, 8 minutoj, 1 sekundo. kaj lia venko estis konsiderata de la amaskomunikiloj kaj multaj homoj kiel "surpriza", ĉar oni ne atendis, ke li venkos. Estis la dua fojo, ke Ugando gajnis oran medalon ĉe la Someraj Olimpikoj, la unua ekde John Akii-Bua gajnis la 400-metrajn hurdojn ĉe la Olimpikoj de Munkeno en 1972, kaj la sepa en la historio de la lando.