Ŝi ne nur estis edziĝinta al blinda viro, sed en la tempo de sia geedziĝo, ŝi decidis pasigi la reston de sia vivo kiel blinda virino mem, por dividi la malfortecon kaj doloron de sia edzo. Por la resto de sia vivo, ŝi tenis ŝtofon ligitan al siaj okuloj kaj tiel senigis sin de la potenco de vido. En certaj kritikaj momentoj, ŝi donis konsilon al sia edzo, kiu estis senmanka el morala vidpunkto; ŝi neniam hezitis en sia sekvado al dharma (justeco), eĉ al tre amara fino. Ŝi estis atestanto de la morto de ĉiuj siaj cent filoj ene de la 18 tagoj de la Granda Milito, ŝi pasigis inter ili kaj siaj kuzoj; ŝi ankaŭ rezignis kun sia edzo, kiam la lastaj 100 tagoj de sia vivo estis malbenitaj per la malĝojo de la morto de la sinjoro Kriŝan.
potenco de vido