Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Krimmedicinaj sciencistoj povas uzi DNA en sango, spermo, haŭto, salivo aŭ haroj trovitaj ĉe krimloko por identigi egalan DNA de individuo, kiel ekzemple krimfarinto. La procezo nomata DNA-spuriĝo ankaŭ nomiĝas "DNA-depreno". En DNA-profiligo, la longoj de variaj sekcioj de ripeta DNA, kiel ekzemple mallongaj tandem ripetoj kaj minisatelitoj, estas komparitaj inter homoj. Tiu metodo estas kutime ekstreme fidinda tekniko por identigi kongruan DNA. Tamen, identigo povas esti komplika se la sceno estas poluita kun DNA de pluraj homoj. La evoluo de la krimmedicina scienco kaj la kapablo nun akiri genetikajn kongruojn sur etaj specimenoj de sango, haŭto, salivo aŭ haroj kondukis al reekzameno de multaj kazoj. Eblas nun malkovri pruvojn, kiuj scienciske neeblis en la tempo de la origina ekzameno. Kombine kun la forigo de la leĝo pri duobla danĝero en iuj lokoj, tio povas permesi remalfermi kazojn, kie antaŭaj provoj ne produktis sufiĉajn pruvojn por konvinki ĵurion. Homoj akuzitaj pri gravaj krimoj povas esti postulataj por disponigi DNA-specimenon por kongruadoj. La plej evidenta defendo kontraŭ la DNA-rilato akirita per krimmedicino estas la aserto, ke okazis kruckontaminado de la pruvoj. Tio rezultigis zorgeme striktajn procedurojn pri traktado de novaj kazoj de grava krimo.  Demando: Kio malfaciligas la identigon?
La DNA-spuro de la incidento estis en la haŭto.