En 1855, Walewski sukcedis Drouyn de Lhuys kiel Ministro pri Eksterlandaj Aferoj kaj li funkciis kiel franca plenipotenciulo ĉe la Kongreso de Parizo
la sekvan jaron. Kiel ministro pri eksterlandaj aferoj, Walewski rekomendis "interkonsenton" kun Rusio, kontraŭbatalante la aventuran strategion de sia imperiestro en Italio, kiu kondukis al milito kun Aŭstrio en 1859. Post forlasado de la Ekstera Ministerio en 1860 li iĝis la Ministro de Francio de Ŝtato, oficejo kiun li tenis ĝis 1863. Li funkciis kiel senatano de 1855 ĝis 1865, antaŭ ol esti nomumita al la "Corps Législatif" en 1865 kaj kiel prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj de la Imperiestro, kiu resendis lin al la Senato post ribelo kontraŭ lia aŭtoritato du jarojn poste.