Kompletigu la sekvan frazon: La unika komputila kadro disvolvita de Lapusta kaj kunlaborantoj provizis transformajn komprenojn pri la naturo de sismaj procezoj kaj faŭltoŝlimo trans skaloj. La modelo povas antaŭdiri la sisman (rapidan) kaj aseisman (malrapidan) konduton. Ŝi uzis ĉi tiun modelon por simuli diversajn faŭltajn kondutojn, inkluzive de tertrema nukleo, post-sismika glitado kaj inter-sismika deformado. Uzante ununuran modelon por simuli ĉiujn faŭltajn kondutojn ebligis al Lapusta et al. montri ke dum sismo la supozeble stabilaj zonoj kondutas alimaniere kiam penetrite de sismaj rompoj, kaj povas fakte kontribui al la generacio de masivaj sismoj tra dinamika malfortiĝo. Ŝia modelo povis kvalite reprodukti la Tōhoku-sismo de 2011. malkovrante la kritikan rolon de malgrand-skalaj frikciaj kaj hidromeĥanikaj procezoj kaj montrante kompleksajn reagajn interagojn inter faŭlto-glito, frikcio kaj heterogenaj hidraŭlikaj ecoj, kiuj povas kvalite kaj kvantive ŝanĝi faŭltan respondon de tio, kio povas esti konkludita el malgrand-skalaj eksperimentoj. La laboro de Lapusta pri malgrandaj ripetaj tertremoj, interagado de sisma kaj aseisma glitiĝo en kompleksaj faŭltaj strukturoj, kaj dinamika malfortiĝo, kiu eble povas kontroli la finan grandecon de tertremo post ĝia nukleo, montris la gravecon de rigora mekaniko-bazita modeligado de sismaj procezoj, kaj kiel tio eble povas esti tre informema por sismaj danĝeraj kalkuloj, precipe kiam datumoj estas malabundaj kiel en la kazo de grandaj tertremoj. Ekzemple, Lapusta studis la grandajn areojn de aseisma fluado post la
2007 Perua sismo, kiu povas agi por malaltigi la sisman danĝeron en akurata regiono. Ŝia komputila laboro ankaŭ inkluzivas uzadon de probablaj inversaj iloj por kompreni cunamojn generitajn dum subdukciaj zonaj tertremoj en profund-oceanaj tranĉeoj en Japanio kaj Ĉilio.