La registaro de Kuomintango ankaŭ serĉis germanan helpon, kaj la german-edukita Chu Chia-hua (朱家<unk>; Zhūāhuá) aranĝis preskaŭ ĉiujn ĉin-germanajn kontaktojn de 1926 ĝis 1944. Ekzistis pluraj aliaj kialoj krom la teknologia kompetenteco de Germanio, kiuj igis ĝin la ĉefa kandidato en ĉinaj eksterlandaj rilatoj. Unue, Germanio ne havis pli da imperiisma intereso en Ĉinio post la Unua Mondmilito. Due, male al Sovet-Unio, kiu helpis kun reorganizado de Kuomintango kaj malfermis membrecon al partianoj, Germanio ne havis intereson pri politikaj eblecoj, kiuj povus konduki al al alfrontiĝo kun la centra registaro de Ĉinio.
Germanio ne plu havis imperiisman intereson en Ĉinio post la Unua Mondmilito.