Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pargalı Ibrahim Pasha estis amiko de Suleiman de antaŭ lia surtroniĝo. Ibrahim estis origine kristano el Parga (en Epiro), kiu estis kaptita en atako dum la Otomana-Venecia Milito en 1499-1503, kaj estis donita kiel sklavo al Suleiman plej verŝajne en 1514. Suleiman faris lin la reĝa falkisto, poste promociis lin al unua oficiro de la Reĝa Dormoĉambro. Ibrahim Paŝa iĝis Granda Viziro en 1523 kaj ĉefkomandanto de ĉiuj armeoj. Suleiman ankaŭ donis al Ibrahim Pasha la honoron de beylerbey de Rumelia (unua-rangigita armea ĝenerala guberniestro), donante al Ibrahim aŭtoritaton super ĉiuj otomanaj teritorioj en Eŭropo, same kiel ordonrajton pri soldatoj loĝantaj ene de ili en militaj tempoj. Laŭ kronikisto de la 17-a jarcento, Ibrahim petis al Suleiman ne promocii lin al tiaj altaj pozicioj, timante pri sia sekureco; al kiu Suleiman respondis, ke sub lia regado, sendepende de la cirkonstanco, Ibrahim neniam estus mortigita. Tamen Ibrahim poste falis el gracio kun la sultano. Dum liaj dek tri jaroj kiel Granda Viziro, lia rapida ascendo al potenco kaj vasta akumulado de riĉaĵo faris al Ibrahim multajn malamikojn ĉe la kortego de la sultano. Raportoj atingis la sultanon de la impertinenteco de Ibrahim dum kampanjo kontraŭ la persa Safavid-imperio: aparte lia adopto de la titolo serasker sultan (سرعسكر سلطان) estis vidita kiel grava ofendo al Suleiman. La suspekto de Suleiman pri Ibrahim estis plimalbonigita de kverelo inter ĉi-lasta kaj la financa sekretario (defterdar) Iskender Çelebi. La disputo finiĝis per la malhonoro de Çelebi pro akuzoj de intrigo, kie Ibrahim konvinkis Suleiman kondamni la defterdar al morto. Antaŭ lia morto, tamen, la lastaj vortoj de Çelebi estis akuzi Ibrahim pri komploto kontraŭ la sultano. Tiuj lastaj vortoj konvinkis Suleiman pri la mallojaleco de Ibrahim, kaj la 15an de marto 1536 Ibrahim estis ekzekutita.  Demando: De kiam Sultano havas multajn malamikojn?
Dum liaj dek tri jaroj