Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Spontanea Raman-disvastigo estas tipe tre malforta, kaj kiel rezulto la ĉefa malfacileco de Raman-spektroskopio estas apartigi la malfortan neelastike disvastigitan lumon de la intensa Rayleigh-disvastigita laserlumo. Historie, Raman-spektrometroj uzis holografiajn kradojn kaj multoblajn disvastigajn stadiojn por atingi altan gradon de lasera malakcepto. En la pasinteco, fotomultiplikiloj estis la detektiloj de elekto por dispersaj Raman-aranĝoj, kiuj rezultigis longajn akiradotempojn. Tamen, moderna instrumentado preskaŭ universale utiligas enkovrajn aŭ randajn filtrilojn por lasera malakcepto kaj spektrografojn aŭ aksajn transmisivajn (AT), Czerny<unk>Turner (CT) monokromatoron, aŭ FT (Fourier-transforma spektroskopio bazita), kaj CCD-detektilojn.  Demando: Kio estis la negativa rezulto kaŭzita de uzado de fotomultiplikiloj kiel detektiloj en dispersiaj Raman-aranĝoj?
longaj tempoj de akiro