La romano havis siajn defendantojn inter feministoj en la akademio, kiel ekzemple Alison Hennegan, substrekante, ke la romano levis konscion pri samseksemo inter la brita publiko kaj malbaris la vojon por pli postaj verkoj, kiuj traktis samseksemajn kaj lesbajn temojn. En pli freŝaj kritikoj, kritikistoj tendencis fokusiĝi al la historia kunteksto de la romano, sed la reputacio de La Fonto kiel "la plej deprimanta lesba romano iam verkita" daŭras kaj estas ankoraŭ kontestata. Kelkaj kritikistoj vidas la libron kiel plifortigado de homofobaj kredoj, dum aliaj argumentas, ke la tragedio de la libro kaj ĝia priskribo de honto estas ĝiaj plej konvinkaj aspektoj. La ideoj kaj sintenoj de La Fonto nun frapas multajn legantojn kiel malmodernaj, kaj malmultaj kritikistoj laŭdas ĝian literaturan kvaliton. Tamen, ĝi daŭre devigas fortan kritikan identigon kaj provokas intensajn emociajn reagojn kaj altnivelan engaĝiĝon de la legantoj
alta