Fine de 1944, post la puĉo kontraŭ la diktatoro de la lando, Boz revenis al Rumanio, kie li kunfondis la franclingvan ĉiutagan "L'Information Internationale". Li estis kolumnisto ĉe "Democrația", la sendependa maldekstra semajna gazeto, kaj havis poezion publikigitan en la komunista junulara ĵurnalo, "Scînteia Tineretului", dum li ankaŭ laboris kiel redaktisto ĉe "Finanțe și Industrie" ĉiutaga kaj korespondisto de la Rumana Gazetaro-Informacia Agentejo (ARIP). En 1945, li publikigis libron pri milita Francio, "Franța, 1938<unk>1944", priskribita tiutempe de Petru Comarnescu kiel unu el "la libroj, kiuj tiel riĉe provizas nin per plena konscio pri la civilizoj, kiuj formos la mondon de morgaŭ". Ĝi estas memoraĵo, historia rakonto, kaj reportaĝo kun buntaj detaloj. La unua parto temas pri la Parizo de 1938-1940, tra la Batalo de Francio kaj la komencoj de la Rezistado. La dua parto, kiu komenciĝas per "Operacio Torĉo",
, li priskribas sian areston, kun ĉapitro pri la aresto de sia edzino skribita de ŝi. Li donas priskribojn de francoj sur ambaŭ flankoj de la konflikto kaj finiĝas per la Liberigo de 1944. Ĝi gajnis laŭdon de la literatura kronikisto ĉe "Revista Fundațiilor Regale", kiu notis ĝian "adherecon al la franca spirito" kaj ĝiaj "vivaj kaj sugestivaj" bildigoj de "Maquis-figuroj". Boz ankaŭ tradukis "Le Silence de la mer" de Jean Bruller, en sia enkonduko diskutante la elekton inter rezisto kaj kunlaboro alfrontita de milittempaj francaj verkistoj.