Kiel parto de la registaro de Sulejman Delvina, li baldaŭ estis parto de la albana delegacio en la Pariza Paca Konferenco en 1920. Li tiam estis elektita membro de la parlamento, tiam ĉefministro de la 16a de oktobro 1921 ĝis la 5a de decembro 1921. De 1922 ĝis 1924 li estis ministro pri eksteraj aferoj. Dum la permanenta ofico de Fan Noli post la Junio-Revolucio li estis ekzilita en Rumanio, revenante en 1925 kiam li estis elektita Ĉefo de la Senato. Kiel reprezentanto de Korça, li gvidis la sesion kiu proklamis Albanion kiel Konstitucia Monarkio kaj Ahmet Zogu kiel Reĝo de Albanio. Forta subtenanto de Zog, li direktis tri kabinetojn kiel ĉefministro de 1930 ĝis 1935. Li estis anstataŭigita de Mehdi Frashëri post kiam li estis kritikita pro "malsukceso konservi pacon kaj ordon" dum la Ribelo de Fier en 1935. Li funkciis kiel parlamenta prezidanto ĝis la itala invado.
de la jaro 1939.