Resumu la artikolon:  La tagiĝo estis, kiam ni eliris el la stacidomo Calvi, kaj la mezepoka citadelo de la urbo, staranta sur promontoro, estis banita de la roza brilo de la unuaj sunradioj. Mi marŝis laŭlonge de la marbordo sur la mallarĝa fervojo, kaj mi intencis iri profunde en la montojn de centra Korsiko por memgvidata promeno. 'Ĉu vi faras la GR20?' estis la demando sur la lipoj de ĉiu tuj kiam ili ekvidis miajn piedvojaĝantajn botojn. Mi respondis per emfaza 'ne'. La vojo, kiu kondukas laŭ la monta spino de la insulo, estas la plej malfacila trako en Eŭropo. La korsika muflono, aŭ montaj ŝafoj, faras facilan laboron de la malfacila GR20-migrovojo. La vojo GR20 kondukas laŭ la korsa montaro kaj estas la plej malfacila vojo en Eŭropo. Mi elektis ŝlosilan vojon, aŭ tiel mi pensis. Mi estis sekvanta la antikvajn Sentiers de Transhumance, piedvojojn uzitajn dum pli ol 1000 jaroj de paŝtistoj gvidantaj siajn bestojn al someraj paŝtejoj. Ĝi komenciĝis en la malproksima Golo-Valo, sovaĝa kaj dezerta kanjono flankita de senfruktaj klifoj. Post la unua mateno, kiam mi marŝis supren laŭ ŝtona bordo alte super la valo, mi komencis scivoli, kion mi akceptis. Dum la sekvantaj tagoj, mi trovis min sur sekaj riveroj, surgrimpante rokajn gorĝojn kaj alkroĉante min al kablaj teniloj dum mi paŝis sur ŝanceliĝantaj pontoj. Ĉie, kien mi rigardis, la vidpunktoj estis senkomparaj. Feliĉe, mi vojaĝis komforte kun mia bagaĝo transportita de unu hotelo al la sekva, do ĉio, kion mi bezonis, estis tagsaketo kaj akvoboteloj plenigitaj ĝis la rando. La Golo-Valo, kie komenciĝas la antikva Sentiers de Transhumance uzata dum pli ol 1000 jaroj. La plej multaj el la vojoj estis klare markitaj per oranĝkoloraj farbmakuloj kaj mi estis provizita per mapoj kaj detalaj instrukcioj. Tamen estis tempoj, kiam mi senespere perdiĝis. La loĝejo variis de malgrandaj gastejoj ĝis famili-kontrolitaj hoteloj. La unuan nokton mi haltis en la Casa Balduina, simpla pensiono en Calacuccia, kie mi estis bonvenigita de la posedanto Jeanne kun Earl Grey-teo kaj hejmfarita...
La trako "Sentiers de Transhumance" estis uzata de ŝafistoj dum jarcentoj. La vojsigna vojo estas pli facila ekvivalento al la fama GR20-piedira vojo. Ni loĝis en malgrandaj gastejoj kaj en familiaj hoteloj. En la haveno de Porto staras ĝenova turo el la 16-a jarcento.