Hosenfeld amikiĝis kun multaj poloj kaj eĉ klopodis lerni ilian lingvon. Li ankaŭ partoprenis meson, ricevis la sanktan komunion kaj konfesis en polaj preĝejoj, kvankam tio estis malpermesita. Liaj agoj nome de poloj komenciĝis jam en aŭtuno 1939, kiam kontraŭ la regularoj li permesis al polaj militkaptitoj aliron al siaj familioj kaj eĉ sukcesis por la frua liberigo de almenaŭ unu. Dum sia tempo en Varsovio, Hosenfeld uzis sian pozicion por doni rifuĝon al homoj, sendepende de sia fono, inkluzive de almenaŭ unu politike persekutita kontraŭnazia etna germano, kiuj estis en danĝero de persekuto, eĉ arestita de la Gestapo, foje ricevante de ili la paperojn kaj laborlokojn, kiujn ili bezonis en la sportejo, kiu estis sub lia inspektado. Hosenfeld kapitulacis al la Błoniecanoj en malgranda pola urbo, proksimume 30 km okcidente de la polaj preĝejoj.
konfeso