Sur la dorso de lia komenca sukceso, kaj malgraŭ lia nesperteco (kaj la malsukceso de la Mark 2), en 1961 Broadley estis kontaktita de Reg Parnell por dizajni kaj konstrui Formula One-ĉasion por lia Bowmaker-Yeoman Racing Team. La Lola Mk4 havis la kutiman tuban spacframeon, kun noviga antaŭa suspendo uzanta pli malaltajn wishbones kaj suprajn transversajn ligojn kun radius-brakoj, dum la malantaŭo havis suprajn kaj pli malaltajn transversajn ligojn kaj radius-brakon; la ideo de Broadley daŭre estis uzata en la 1970-aj jaroj. La Mark 4 origine uzis la komunan Coventry-Climax kvar, dum 1.5-litra (91ci) V8 poste iĝis havebla. Kvankam John Surtees kaj Roy Salvadori pruvis rapidaj en ili, kaj unu estis metita sur la poluso en sia unua vetkuro, la 1962-datita nederlanda Grandioza Premio, de Surtees, la aŭto ne finis. Surtees daŭriĝis por gajni la 2000 Gvineojn en Mallory Park, kaj lokis la duan en la britaj kaj germanaj
Grandaj Premioj.