Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Poste, Cielo iris al la Somera Olimpiko 2008 en Pekino, kie li rompis la rekordon de Ameriko en la 4×100-metra libera stilo, kun tempo de 47.91 sekundoj. Kvankam la brazila teamo estis malkvalifikita, la rekordo de Cielo estis permesita stari. En la 100-metra libera stilo
, Cielo kvalifikiĝis por la finalo, prenante la oka lokon en la varmoj, kun tempo de 48.07 sekundoj. Cielo elstaris en la frua parto de la unua duonfinalo, farante sian turnon en la dua loko, je 22.62 sekundoj, sed finante kvina. En la finalo, Cielo adoptis malsaman taktikon, turnante trian, pli malrapide (22.74 sekundoj) ol en la duonfinalo, kaj ŝparante energion por la fino, kio rezultigis lian gajnadon de la bronza medalo kaj rompi la sudamerikan rekordon kun tempo de 47.67 sekundoj (ligita kun la usona naĝanto Jason Lezak). Alain Bernard gajnis la oran medalon kaj Eamon Sullivan gajnis la arĝentan. Baldaŭ post gajnado de la bronza medalo, Cielo faris deklaron al la brazila gazetaro, deklarante kategorie: "Nun mi gajnos la 50m". En la 50-metra liberstila okazaĵo, Cielo starigis la olimpikan rekordon, kiun Alexander Popov starigis en la 1992-datita Somerolimpikoj, dum la varmoj (21.47 sekundoj, egaligante Garrett Weber-Gale's Americas-rekordon) kaj en la duonfinalo (21.34 sekundoj). Li pli malaltigis tion en la finalo, denove rompante la olimpikan rekordon kun tempo de 21.30 sekundoj, gajnante la oran medalon kaj maltrafante la mondan rekordon je 0.02 sekundoj. Per tio, li fariĝis la unua brazila olimpika ĉampiono pri naĝado. Ĝis la olimpika oro de Cielo, la plej bona brazila olimpika naĝanta rezulto estis akirita de Ricardo Prado, kiu gajnis la arĝentan medalon en la 400-metra individua medalo ĉe la Someraj Olimpikoj de 1984, kaj antaŭe Gustavo Borges, kiu gajnis la arĝentan medalon en la 100-metra liberstilo ĉe la Someraj Olimpikoj de 1992 kaj en la 200-metra liberstilo ĉe la Someraj Olimpikoj de 1996.