Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Dum en Francio, Diana redaktis la faŝisman kulturan revuon "The European" dum ses jaroj, kaj al tiu revuo ŝi mem foje kontribuis materialon. Ŝi liveris artikolojn, recenzojn de libroj, kaj regulajn taglibro-enskribojn. Multaj el ŝiaj kontribuoj estis reeldonitaj en 2008 en "The Pursuit of Laughter (La Serĉado de Rido)". En 1965, ŝi estis komisiita por skribi la regulan kolumnon "Letters from Paris" por "Tatler". Ŝi specialiĝis pri reviziado de aŭtobiografiaj kaj biografiaj raportoj same kiel la foja romano. Karakterize ŝi donus komenton pri siaj propraj spertoj kaj scio pri la temo de la libro, kiun ŝi recenzis. Ŝi skribis regule por "Libroj kaj Libroservistoj" kaj ŝia revizio de 1980 de biografio pri Magda Goebbels altiris la atenton de Christopher Hitchens. Hitchens protestis kontraŭ trairejo kie Diana skribis: "Ĉiu scias la tragikan finon. Dum la rusoj ĉirkaŭis Berlinon, la familio Goebbels senkompate mortigis siajn infanojn kaj poste sin mem. La mortintaj infanoj estis priskribitaj de homoj, kiuj vidis ilin kiel "pace dormantaj". Tiuj, kiuj kondamnas tiun teruran, Masada
"Tiu sama agado devas pensigi ankaŭ pri la alternativa situacio de Magda". Hitchens insistis ke la "New Statesman" publikigu ĉefartikolon kondamnantan la Masadan tropeon. En siaj okdekaj jaroj ŝi fariĝis la ĉefa recenzisto por la "London Evening Standard" dum la sepjara oficperiodo de A. N. Wilson kiel literatura redaktisto. En 1996, post la foriro de Wilson, lia posteulo estis petita de la nova redaktisto de la gazeto, Max Hastings, ĉesi publikigi la recenzojn de Diana. Hastings estas supozita esti dirinta ke li ne deziris plian "sanga sinjorino Hitler" en la gazeto. Diana kaj la gazeto rekomencis sian rilaton post la emeritiĝo de Hastings en 2001.