Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 19-a jarcento estis dominita de la hungara lukto por sendependeco kaj modernigo. La nacia ribelo kontraŭ la Habsburgoj komenciĝis en la hungara ĉefurbo en 1848
kaj venkiĝis post unu jaro kaj duono, kun la helpo de la Rusa Imperio. 1867 estis la jaro de la repaciĝo kiu kaŭzis la naskiĝon de Aŭstrio-Hungario. Tio igis Budapeŝton la ĝemela ĉefurbo de duobla monarkio. Estis tiu kompromiso, kiu malfermis la duan grandan fazon de disvolviĝo en la historio de Budapeŝto, daŭranta ĝis la Unua Mondmilito. En 1849 la Ĉena Ponto liganta Budaon kun Pesto estis malfermita kiel la unua permanenta ponto trans la Danubo kaj en 1873 Budao kaj Pesto estis oficiale kunfanditaj kun la tria parto, Óbuda (Malnova Budao), tiel kreante la novan metropolon de Budapeŝto. La dinamika Pesto kreskis en la administra, politika, ekonomia, komerca kaj kultura centro de la lando. Etnaj hungaroj superis germanojn en la dua duono de la 19-a jarcento pro amasa migrado de la superloĝata kampara Transdanubio kaj Granda Hungara Ebenaĵo. Inter 1851 kaj 1910 la proporcio de hungaroj pliiĝis de 35.6% al 85.9%, la hungara iĝis la domina lingvo, kaj la germana estis forpuŝita. La proporcio de judoj pintis en 1900 kun 23,6%. Pro la prospero kaj la granda juda komunumo de la urbo komence de la 20-a jarcento, Budapeŝto estis ofte nomata la "juda Mekao" aŭ "Judapest".