En la unua parto de la Renesanco okazis preskaŭ konstanta milito sur tero kaj maro, ĉar la urboŝtatoj konkuris pri supereco. Sur tero, ĉi tiuj militoj estis ĉefe batalis de armeoj de soldatoj konataj kiel kondottieri, grupoj de soldatoj tiritaj el tuta Eŭropo, sed precipe Germanio kaj Svislando, gvidataj plejparte de italaj kapitanoj. La soldatoj ne volis riski siajn vivojn troege, kaj la milito fariĝis plejparte de sieĝoj kaj manovroj, okazigante malmultajn batalojn.
urb-ŝtatoj