Naskiĝis la filo de majoro Guy Melvil Gibbs kaj Margaret Gibbs (née St John) kaj edukita en Eton College kaj la Reĝa Armea Kolegio, Sandhurst, Gibbs estis komisiita kiel dua leŭtenanto en la Reĝa Reĝa Rifle Corps (KRRC) la 31an de decembro 1939, preskaŭ kvar monatojn post la brita eniro en la Dua Mondmilito. Li ne tuj estis implikita en ago, tamen, ĉar li estis konsiderita tro juna, kaj restis en Britio ĝis li estis poŝtita al la dua bataliono, KRRC, tiam ordonita de leŭtenanto kolonelo George Erskine kaj en la procezo de reformado post suferspertado de severaj viktimoj dum la sieĝo de Calais. Gibbs, promociita al leŭtenanto la 1an de julio 1941, devis servi kun la bataliono por la resto de la milito kaj estis deplojita al Nordafriko kun sia bataliono malfrue en 1941, al li estis premiita la Military Cross (MC) la 15an de oktobro 1942. Post partopreno en la Dua Batalo de El Alamein, li transprenis ordonrajton pri 'C Kompanio' de sia bataliono en marto 1943 kaj restis en tiu rolo por la resto de la milito. Komandante sian kompanion dum la finaj stadioj de la Tunizia Kampanjo, partoprenante en la Aliancita invado de Italio, la alteriĝoj de Normandio kaj la posta batalado en Nordokcidenta Eŭropo
ĝis la tago de la venko en Eŭropo (VE-tago) en majo 1945. Dum tiu tuta tempo, de D-tago ĝis VE-tago, unu el liaj kolegoj estis Edwin Bramall. Kiel Gibbs mem, Bramall estis destinita atingi la plej altajn rangojn. Al li estis premiita la Distinguished Service Order (DSO) la 2an de aŭgusto 1945.