Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La fruaj 1860-aj jaroj vidis la popularecon de Maykov pliiĝi: li ofte rezultis publike kaj liaj verkoj estis publikigitaj de la ĉefaj rusaj revuoj. En la mez-1860-aj jaroj li denove drivis direkte al la konservativa tendaro, kaj restis tie por la resto de sia vivo. Li kondamnis junajn radikalulojn, kaj esprimis solidarecon kun la naciismaj rimarkoj de Miĥail Katkov koncerne la Polan Ribelon
kaj la rusa nacia politiko ĝenerale. En poemoj kiel "Kampoj" (kiu utiligis la metaforon de Gogol pri Rusio kiel troiko, sed ankaŭ esprimis hororon pri la emerĝanta kapitalismo), "Niva" kaj "La Skizo" li laŭdis la reformojn de 1861, provokante akran kritikon de Saltykov-Schedrin kaj Nikolay Dobrolyubov. Adoptante la Pochvennichestvo-doktrinon, Majkov fariĝis proksima al Apolono Grigoriev, Nikolaj Straĥov, kaj Fjodor Dostojevskij; lia amikeco kun ĉi-lasta pruvis esti precipe firma kaj daŭra.