Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Socialismaj modeloj kaj ideoj apogantaj komunan aŭ publikan proprieton ekzistis ekde antikvo. La ekonomio de la 3-a jarcento a.K. Mauryan Imperio de Hindio, absoluta monarkio, estis priskribita de kelkaj akademiuloj kiel "sociigita monarkio" kaj "speco de ŝtata socialismo" pro "naciigo de industrioj". Aliaj akademiuloj sugestis, ke elementoj de socialisma penso ĉeestis en la politiko de la klasikaj grekaj filozofoj Platono kaj Aristotelo. Mazdak la Juna (mortita ĉ. 524 aŭ 528 p.K.), persa komunuma proto-socialisto, starigis komunumajn havaĵojn kaj rekomendis la publikan bonon. Abu Dharr al-Ghifari, kunulo de Mohamedo, estas kredita de pluraj verkintoj kiel ĉefa antaŭulo de islama socialismo. La instruoj de Jesuo estas ofte priskribitaj kiel socialismaj, precipe de kristanaj socialistoj. registras ke en la frua eklezio en Jerusalemo "neniu asertis ke iu ajn el iliaj havaĵoj estis ilia propra", kvankam la padrono baldaŭ malaperas el la eklezia historio krom ene de monaĥismo. Kristana socialismo estis unu el la fondaj fadenoj de la brita Laborista Partio kaj estas asertita komenciĝi kun la ribelo
de Wat Tyler kaj John Ball en la 14-a jarcento p.K. Post la Franca Revolucio, aktivuloj kaj teoriuloj kiel François-Noël Babeuf, Étienne-Gabriel Morelly, Philippe Buonarroti kaj Auguste Blanqui influis la fruajn francajn laboristajn kaj socialismajn movadojn. En Britio, Thomas Paine proponis detalan planon por taksi posedantojn de posedaĵoj por pagi por la bezonoj de la malriĉuloj en "Agrara Justeco" dum Charles Hall skribis "The Effects of Civilization on the People in European States (La Efektoj de Civilization sur la Homoj en Eŭropaj Ŝtatoj)", kondamnante la efikojn de kapitalismo sur la malriĉuloj de lia tempo. Tiu laboro influis la utopiajn planojn de Thomas Spence.