Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dume, Hanibalo kunvenigis kartaginan armeon en Nova Kartago (moderna Kartago) kaj kondukis ĝin norden laŭ la iberia marbordo en majo aŭ junio. Ĝi eniris Gaŭlion kaj prenis enlandan vojon, por eviti la romiajn aliancanojn sude. Ĉe la Batalo de Rono-Kruciĝo, Hanibalo venkis forton de lokaj alobrogoj kiuj serĉis malhelpi lian vojon. Romia floto portanta la iberian-ligitan armeon alteriĝis ĉe la aliancano de Romo Massalia (moderna Marsejlo) ĉe la buŝo de Rono, sed Hanibalo evitis la romianojn kaj ili daŭrigis al Iberia. La kartaganoj atingis la piedon de la Alpoj fine de aŭtuno kaj transiris ilin
, venkante la malfacilaĵojn de la klimato, de la tereno kaj de la gerilaj taktikoj de la indiĝenaj triboj. Hannibal alvenis kun 20,000 infanterio, 6,000 kavalerio, kaj nekonata nombro de elefantoj, la postvivantoj de la 37 kun kiuj li forlasis Iberia en kio nun estas Piemonto, norda Italio. La romianoj ankoraŭ estis en siaj vintraj kvartaloj. Lia surpriza eniro en la italan duoninsulon kaŭzis la nuligon de la kampanjo planita de Romo por la jaro: invado de Afriko.