Li estis unu el la viktimoj de la terora reĝado de la uzurpanto Andronikos I Komnenos (regis 1183<unk>1185) en 1183, kiu blindigis lin, kvankam eble ne tute, tiam ĵetita en malliberejon, ĉar li atakis kortan eŭnukon, kiu kulpigis la katastrofojn, kiuj trafis la imperion pro la nekompetenteco de la antaŭulo de Andronikos, lia neplenaĝa nevo Alexios II Komnenos (). Donald Nicol argumentas ke tio montras ke li estis partiano de la House de Angelos, kaj li havis sian rekompencon kiam Isaak II Angelos () venis al la trono en 1185: la nova imperiestro donis al li la rangon de "Caesar" kaj nomumis lin por komandi la ekspedicion kontraŭ la bulgaroj
en 1186, kiu ĵus ribelis kontraŭ la bizanca regado kaj restarigis la Bulgaran Imperion. La ribelantoj ne kontraŭbatalis la bizancanojn en la malferma kampo, kaj anstataŭe retiriĝis al sia montaro. Johano sekvis ilin tien, sed pro sia troa memfido neglektis fortikigi sian tendaron kaj permesis ĝin esti ĉirkaŭita, suferante hontigan malvenkon. Liaj oficvestaĵoj estis kaptitaj kaj elmontritaj de la bulgaraj gvidantoj Petro kaj Asen. Johano estis malŝarĝita de komando fare de la imperiestro en favoro de Alexios Branas, kaj vivis en emeritiĝo.