La originala, ligna preĝejo, estis konstruita de 1835 ĝis 1836, en la tagoj de Beograda metropolano Petar Jovanović (m. 1833<unk>1859). La ĉefa donacanto estis komercisto Lazar Panča (m. 1831). Dediĉita al Sankta Marko, ĝi estis konstruita ene de ekzistanta tombejo. Ĝi estis rektangula konstruaĵo kies ekstera surfaca areo estis 11.5 je 21 m kaj kies interno estis 7.75 je 17.46 m. Samtempe, princo Miloš Obrenović, kiu ankaŭ estis donacanto al tiu preĝejo, konstruis la palacan preĝejon de la Sanktaj Apostoloj Petro kaj Paŭlo en Topčider (kompletigita en 1834). Laboro pri ambaŭ preĝejoj estis kontrolita de arkitekto Nikola Živković (1792<unk>1870). En 1838, princo Milan kaj episkopo Gavrilo Popović de Šabac estis entombigitaj rekte de la preĝejo. Post la Majo-Puĉo, la reĝa paro, reĝo Aleksandar Obrenović la 1-a kaj reĝino Draga Obrenović, estis entombigitaj en ĉi tiu preĝejo. Ĉirkaŭ. 1870, la preĝejo estis la paroĥa sidloko de Terazije kun 312 hejmoj kaj Palilula kun 318 hejmoj. Ĝi estis detruita dum la Unua Mondmilito fare de aŭstraj soldatoj, tiam rekonstruita en 1917. Ĝi estis grave difektita en la germana bombado de 1941 de Beogrado
, estis trafita en Palmdimanĉo, la 13-an de aprilo 1941. La ruinoj estis forigitaj en 1942.