Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La Meza Imperio diseriĝis en la Dua Meza Periodo
(ĉ. 1650-1550 a.K.), sed la lando denove estis reunuigita de la tebaj regantoj, kiuj iĝis la unuaj faraonoj de la Nova Regno. Sub la nova reĝimo, Amono iĝis la supera ŝtata dio. Li estis sinkretigita kun Ra, la delonge establita patrono de reĝeco kaj lia templo en Karnak en Tebo iĝis la plej grava religia centro de Egiptujo. La alteco de Amono estis parte pro la granda graveco de Tebo, sed ankaŭ pro la ĉiam pli profesia pastraro. Ilia sofistika teologia diskuto produktis detalajn priskribojn de la universala potenco de Amono.