Ekde la 8-a jarcento p.K., astronomoj evoluigis metodojn por aproksimado kaj kalkulado de la direkto al Mekao (qibla) kaj ĝia distanco de iu ajn loko sur la Tero. Ekde la 9-a jarcento ili uzis sferan trigonometrion kaj mapo-projekciajn metodojn por precize determini ĉi tiujn kvantojn. La kalkulo estas esence la konvertiĝo de la ekvatoriaj polusaj koordinatoj de Mekao (t.e. ĝia longitudo kaj latitudo) al ĝiaj polusaj koordinatoj (t.e. ĝia qibla kaj distanco) rilate al sistemo kies referenca meridiano estas la granda cirklo tra la antaŭfiksciita loko kaj la polusoj de la Tero, kaj kies polusa akso estas la linio tra la loko kaj ĝia kontraŭpoda punkto. Estas diversaj privataj raportoj pri la enkonduko de polusaj koordinatoj kiel parto de formala koordinata sistemo.
Origino de polusaj koordinatoj