Ambaŭ tipoj havis siajn specifajn avantaĝojn kaj malavantaĝojn: ekzemple, la K-kuglo estis pli multekosta por produkti kaj tial estis ĝenerale nur eldonita al kaŝpafistoj kaj aliaj progresintaj pafantoj, kiuj povis uzi ĝin pli efike; la ordinara infanteristo devis kontentiĝi per inversaj kugloj, kiuj estis multe malpli efikaj kaj devis esti uzataj pli proksime al la celo. Krome, ambaŭ tipoj de rondoj damaĝis la fusilojn pro la pli alta propulsa ŝarĝo kaj la rezultaj pli altaj muzelrapidecoj kaj premoj: unue, la funkcia vivo de la fusilkanelo estis signife malpliigita pro la pliigita eluziĝo. Due, la pli alta premo kreita en la kamero povis ĝenadi la ŝraŭbilon, kaŭzante la ekstra unglo malsukcesi forigi la ĉaron kaj nur rompi la kartoĉon, lasante ĝin blokita en la rando de la ĉambro.
vundi aŭ mortigi la pafilon.