La frua psikologia koncepto de plezuro, la plezuro-principo, priskribas ĝin kiel pozitivan reagaĵan mekanismon, kiu instigas la organismon rekrei la situacion, kiun ĝi ĵus trovis agrabla, kaj eviti pasintajn situaciojn, kiuj kaŭzis doloron. La sperto de plezuro estas subjektiva kaj malsamaj individuoj spertas malsamajn specojn kaj kvantojn de plezuro en la sama situacio. Multaj agrablaj spertoj estas asociitaj kun kontentigado de bazaj biologiaj veturiloj, kiel ekzemple manĝado, ekzerco, higieno, dormo kaj sekso. La aprezo de kulturaj artefaktoj kaj agadoj kiel muziko, arto, danco kaj literaturo ofte estas agrabla.
feliĉo, distro, ĝojo, ekstazo kaj eŭforio