Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Dalbhanjan sekvis la reĝon Rana Bahadur Shah en ekzilon al Banaraso kune kun Bhimsen Thapa kaj la Aĝa Reĝino Raj Rajeshwari Devi. En julio 1804, li kune kun Badakaji Amar Singh Thapa informis la en-deĵoranto de la firmao "Daroga" pri la ordoj de transpreno de Butwal-ebenaĵoj kaj honoro de la iamaj devontigoj de Palpa de la Reĝo de Gorkha. Post 1806, la teritorioj de Palpa estis konservitaj sub la armea guberniestreco de li kaj Bada Amar Singh Thapa. En 1806, li estis delegita al Kangra Fort kune kun Rudra Vir Shah kiel altrangaj armeaj oficiroj post la morto de Kaji Nain Singh Thapa en la konkero. Li estis unu el la plej altaj Bharadars kiuj kontraŭbatalis la anglo-nepalan militon.
"laŭdire de fortaj civitanoj"... "kio kondukis ilin for en la landon de la okcidenta fronto". Li estis inter la plej altrangaj oficistoj, kiuj raportis al Mukhtiyar Bhimsen Thapa de Makwanpur-akso kune kun Ranabir Singh Thapa dum la anglo-nepala milito. Li foriris al Pekino en 1822 gvidante la sepa Kvinjara misio al Ĉinio.