Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En lasta provo haltigi la kampanjon de Usono por rekapti Filipiniojn, la Imperia Japana Mararmeo rebatis per "Shō-Gō" 1, tri-flanka atako celanta la detruon de usonaj amfibiaj fortoj en Leyte-golfo. La plano postulis, ke vicadmiralo Jisaburō Ozawa uzu la pluvivajn japanajn aviad-kompaniojn kiel logilo por forigi usonajn aviad-kompaniojn de TF 38 de la filipinaj plaĝaj kapoj, permesante al imperiaj japanaj admiraloj Takeo Kurita, Kiyohide Shima kaj Shōji Nishimura preni surfacajn specialtrupojn tra la San-Bernardino-Markolo kaj la Surigao-Markolo, kie ili renkontiĝus kaj atakus la usonajn plaĝajn kapojn. "Iowa" akompanis TF 38 dum atakoj kontraŭ la japana Centra Forto sub la ordonrajto de admiralo Kurita kiam ĝi vaporis tra la Sibuyan Maro direkte al San Bernardino-Markolo. La raportitaj rezultoj de tiuj atakoj kaj la ŝajna retiriĝo de la japana Centra Forto igis admiralon William "Bull" Halsey kredi ke tiu forto estis ruinigita kiel efika batala grupo; kiel rezulto, "Iowa", kun TF 38, vaporis post la japana Norda Forto de Kabo Engaño, Luzono. La 25an de oktobro 1944, kiam la ŝipoj de la Norda Forto estis preskaŭ ene de la vico de la kanonoj de "Iowa", alvenis la novaĵo, ke la japana Centra Forto atakis grupon de usonaj eskortŝipoj de Samar. Tiu minaco al la usonaj plaĝaj kapoj devigis TF 38 inversigi kurson kaj vapori por subteni la vundeblan eskorto-aviadilŝipo-floton, sed furioza rezisto de la 7-a floto en la Batalo de Samar jam igis la japanojn retiriĝi kaj "Iowa" estis neita surfaca ago. Post la Batalo de la Golfo de Leyte
La "Iowa" restis en la akvoj de Filipinoj, gardante aviad-kompaniojn dum strikoj kontraŭ Luzono kaj Formoso. Ŝi velis al la okcidenta marbordo malfrue en decembro 1944.