En marto 1944, la armeogrupo estis renomita Allied Armies en Italio. Dum tiu periodo, la armeogrupo estis sub komando de la brita generalo Sir Harold Alexander. Fine de 1944, la armeogrupo puŝis norden tra Italio, kaptis Romon, kaj forpuŝis la retiriĝantajn aksajn trupojn en Nordan Italion. Malgraŭ kaj pro la rapida antaŭeniĝo de la Aliancitaj fortoj en Italio en junio-julio 1944, post la liberigo de Romo, la alta aliancita komando en Okcidenteŭropo decidis forpreni de la itala fronto la francan ekspedician trupon kaj la usonan VI-korpuson, reasignitan por alteriĝo en Suda Francio.
en subteno de la antaŭeniĝo en la nordo de tiu lando, kaj por liberigi sudan Francion, inkluzive de la grandegaj havenkompleksoj de Marsejlo kaj Toulon, kaj meti en agon la sep diviziojn de la franca unua armeo (1-a kaj 5-a kirasa, 1-a, 2-a, 3-a, 4-a, kaj 9-a infanterio) kiuj estis reekipitaj en franca Nordafriko fare de Usono. La interspaco en la rangoj de la Usona Kvina Armeo kaŭzita de la retiro de sep divizioj (tri usonaj armeoj, la tria, 36a, kaj 45a infanteriodivizioj; kaj kvar francaj, la unua, dua, tria, kaj kvara divizioj) estis plenigita en 1944-45 de kvin usonaj armeoj (10-a Monto, 85a, 88a, 91a, kaj 92-a infanteriodivizioj) kaj unu usona ekipita brazila armeodivizio (la unua). Kromaj anstataŭaĵoj kaj servaj elementoj estis provizitaj per konvertiĝo de la 2-a Kavaleriodivizio de la Usona Armeo, kiu alvenis en la teatro en 1944.