Laŭ Polyaenus, en 227 a.K. la Seleucid ribelanta reĝo Antiochus Hierax prenis rifuĝon en armena teritorio regita de reĝo Arsames, fondinto de la urbo Arsamosata. Al la fino de 212 a.K. la lando estis dividita en du regnoj, ambaŭ vasalŝtatoj de la Seleucids: Granda Armenio kaj Sophene, inkluzive de Commagene aŭ Malgranda Armenio. Antiochus III la Granda decidis subpremi la lokaj dinastioj, kaj sieĝis Arsamosata. Xerxes, la satrapo de Commagene kaj Zarilorene, kapitulacis kaj regis la klerikaron de kiu la reĝo Seleucus, li akceptis kiel suvereno.
konservante siajn gepatrajn regantojn.