Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  La Unua Anglo-Birma Milito, ankaŭ konata kiel la Unua Birma Milito, (birma: ပထမ အင်္ဂလိပ် မြန်မာ စစ်; [pəthəma̰ ɪ́<unk>ɡəleiʔ mjəmà sɪʔ]; 5 marto 1824 <unk> 24 februaro 1826) estis la unua el tri militoj inter la britaj kaj birmaj imperioj en la 19-a jarcento. La milito, kiu komenciĝis ĉefe pri la kontrolo de Nordorienta Hindio, finiĝis per decida brita venko, donante al la britoj totalan kontrolon de Asamo, Manipuro, Cachar kaj Jaintia same kiel la Provinco Arakan kaj Tenasserim. La birmanoj ankaŭ estis devigitaj pagi kompenson de unu miliono da funtoj sterlinaj, kaj subskribi komercan traktaton. Tiu milito estis la plej longa kaj plej multekosta milito en la brita hinda historio. Dek kvin mil eŭropaj kaj hindaj soldatoj mortis, kune kun nekonata nombro da birmaj armeaj kaj civilaj viktimoj. La alta kosto de la kampanjo al la britoj, 5<unk>13 milionoj da funtoj sterlinaj (£413 milionoj <unk> £1.07 miliardoj aktuale en 2018), kontribuis al severa ekonomia krizo en Brita Hindio, kiu kostis al la Brita Orienthinda Kompanio ĝiajn ceterajn privilegiojn. Por la Birma Imperio, ĝi estis la komenco de la fino de ilia sendependeco. La Tria Birma Imperio, dum mallonga tempo la teruro de Brita Hindio, estis kripligita kaj ne plu minaco al la orienta limo de Brita Hindio. La birmanoj estus dispremitaj dum la venontaj jaroj per repago de la peza kompenso de unu miliono da funtoj (tiam 5 milionoj da usonaj dolaroj), granda sumo tiutempe. La britoj okazigus du pliajn militojn kontraŭ multe malfortigita Birmo, kaj englutus la tutan landon antaŭ 1885.  Demando: Kiom da soldatoj mortis?
Dek kvin mil.