En majo 1888, Sarmiento forlasis Argentinon por Paragvajo. Li estis akompanata de sia filino, Ana, kaj lia kunulo Aurelia Vélez. Li mortis en Asunción la 11-an de septembro 1888, pro koratako, kaj estis entombigita en Bonaero. Lia tombo en La Recoleta Cemetery kuŝas sub skulptaĵo, kondoro sur pilono, dizajnita de li mem kaj efektivigita de Victor de Pol. Pedro la 2-a, la imperiestro de Brazilo kaj granda admiranto de Sarmiento, sendis al sia funebra procesio verdan kaj oran kronon de floroj kun mesaĝo skribita en la hispana por rememori la plej elstarajn momentojn de lia vivo: "Civilization and Barbarism, Tonelero, Monte Caseros
Petrópolis, Publika Edukado. Memoro kaj omaĝo de Pedro de Alcântara".