En 1657, li aliĝis al la imperiaj trupoj batalantaj en la Dua Norda Milito, kampanjante grandskale en Pollando, Prusio, Ŝlesvigo, Jutlando kaj Pomerio. En 1661, li partoprenis en malsukcesa armea ekspedicio kontraŭ la turkoj en Transsilvanio. La turka invado de 1663 de Imperia Hungario ekfunkciigis la Aŭstro-turkan militon (1663-1664). La atako kondukita de liaj kavalerianoj ĉe la Batalo de Sankta Gotthard (1664)
La 6an de aŭgusto, li akiris la laŭdon de la imperiestro Leopoldo la 1-a kiu asignis al li la komandon de la sumo de la imperia kavalerio kaj faris lin imperia grafo. Ses jarojn poste li estis promociita al generalfeldmarschall kaj sendita al Hungario, kie li subpremis ribelon organizitan de la hungaraj magnatoj. Li revenis al Hungario en 1672, kie li gvidis la sanga pacigo de areoj kiuj antaŭe estis preterpasitaj de banditoj. Intertempe la imperio estis implikita en la franca-nederlanda milito. En la somero de 1673, soldatoj sub la komando de Sporck kaj Raimondo Montecuccoli marŝis al Rejno, kie ili sieĝis Bonon, forpuŝante provon de franca marŝalo Turenne. Post vintro en Vestfalio, li partoprenis en la kampanjo de 1674 en Belgio, prenante Dinant, Chimay kaj Huy. En aprilo 1675, li revenis al la Supra Rejno kaj unuigis sian armeon kun tiu de Montecuccoli. Li retiriĝis en februaro 1676 pro maljunaĝo. Sporck mortis en sia bohema kastelo Hermanmester la 6an de aŭgusto 1679. Chavangac priskribas lin kiel majstron de malpeza kavalerio taktikoj, kies persona kuraĝo kondukis al la kreado de troigitaj rakontoj pri liaj atingoj. Je la fino de sia vivo li akumuligis posedaĵojn valorantajn 3 milionojn da taleroj kaj havis ĉiujaran enspezon de 50,000 pli.