Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - La falo de la monarkio en la Respublikana revolucio de 1910
kondukis al alia ondo de kontraŭ-klerika agado. La plejparto de la preĝejposedaĵo estis metita sub la kontrolon de la Ŝtato, kaj la preĝejo ne rajtis heredi posedaĵon. La revolucio kaj la respubliko kiu prenis "malamikan" aliron al la temo de disigo de preĝejo kaj ŝtato, kiel tiu de la Franca Revolucio, la hispana konstitucio de 1931 kaj la meksika konstitucio de 1917. Kiel parto de la kontraŭ-klerika revolucio, la episkopoj estis forpelitaj de siaj diocezoj, la posedaĵo de klerikoj estis konfiskita de la ŝtato, la uzado de la sotano estis malpermesita, ĉiuj malgrandaj seminarioj estis fermitaj kaj ĉiuj krom kvin gravaj seminarioj. Leĝo de la 22-a de februaro 1918 permesis nur du seminariojn en la lando, sed ili ne ricevis sian posedaĵon reen. Religiaj ordenoj estis forpelitaj el la lando, inkluzive de 31 ordoj konsistantaj el membroj en 164 domoj (en 1917 kelkaj ordoj estis permesitaj formiĝi denove). Religia instruado estis malpermesita kaj en bazlernejo kaj en mezlernejo. Ankaŭ religiaj ĵuroj kaj preĝejaj impostoj estis aboliciitaj.