En la fruaj jaroj de la 19-a jarcento estis faritaj kelkaj provoj uzi tempon kiel kvaran dimension. Tio estis farita jam en 1754 de Jean le Rond d'Alembert en la Enciklopedio, kaj de kelkaj aŭtoroj en la 19-a jarcento kiel H. G. Wells en lia romano The Time Machine (1895). En 1901 filozofia modelo estis evoluigita de Menyhért Palágyi, en kiu spaco kaj tempo estis nur du flankoj de iu speco de "spactempo". Li uzis tempon kiel imagitan kvaran dimension, al kiu li donis la formon: Demando: Kiam estis liberigita La Tempo-Maŝino?
1895-a