Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - En 1935, li publikigis "Finale. Aŭtoportreto de Nadja Malacrida", tio inkludis memoraĵon de Nadja de Cecil Roberts, proksima amiko de la paro. La libro estis omaĝo al lia forpasinta edzino kaj enhavis leterojn kiujn la du sendis unu al la alia en la monato antaŭ ŝia morto. En la libro li donis kelkajn detalojn pri sia vivo antaŭ sia geedziĝo. Li ŝajnas estinti itala armeopiloto dum la Unua Mondmilito kaj diras "Ĉu mi konis Ljubljano, Leibach kiel ĝi estis konata en la malnovaj tagoj? Mi diris ke mi faris, kvankam mi neniam vere estis tie; sed ĝi estis unu el miaj flugantaj celoj dum la milito, kiam mi havis sorĉon de bombado en la malnova Caproni. " Post la milito li estis korespondisto de gazeto. En la 18 monatoj inter la unua renkontiĝo Nadja kaj ilia engaĝiĝo li estis eksterlande multe: "Northcliffe, mia Sinjoro kaj Majstro, pakis min for al Helsingfors, kie mi devis kolekti iujn novaĵojn de Kronŝtat
kaj babilis kun tiom da rusaj princinoj kiom mi povis, en la pitoreska kamuflaĵo de la lastaj fuĝintoj el Soveta Rusio. Kampara robo kaj perla ŝnuro, ĉu vi memoras? Poste mi efektive sukcesis eniri Rusion, kaj poste mi iris al Pollando, kaj poste, post tri tagoj en Londono, denove al Balkano. Tiam ni reiros al Pollando". Post lia reveno al Londono kaj dua renkontiĝo kun Nadja (posttagmeze en Kew) li estis devigita vojaĝi denove: "la sekvan tagon mi foriris al Ameriko, kie mi devis partopreni la Vaŝingtonan Konferencon, kun spektakla kaj ege superpagita laboro por iu amerika gazetaro".