En la 6-a jarcento a.K., Anaksimandro proponis kosmologion kun la Tero formita kiel sekcio de kolono (cilindro), tenita alte en la centro de ĉio. La Suno, Luno, kaj planedoj estis truoj en nevideblaj radoj ĉirkaŭantaj la Teron; tra la truoj, homoj povis vidi kaŝitan fajron. Ĉirkaŭ la sama tempo, Pitagoro pensis, ke la Tero estis sfero (konforme al observadoj de eklipsoj), sed ne en la centro; ili kredis, ke ĝi moviĝis ĉirkaŭ nevidebla fajro. Poste ĉi tiuj vidpunktoj estis kombinitaj, do plej edukitaj grekoj de la 4-a jarcento a.K. en la antaŭ-sokrata filozofio.
Platono