Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Antikvaj egiptaj ciferoj estis bazitaj je 10. Ili uzis hieroglifojn por la ciferoj kaj ne estis poziciaj. Antaŭ 1770 a.K., la egiptoj havis simbolon por nulo en kontadaj tekstoj. La simbolo nfr, signifanta bela, ankaŭ estis uzata por indiki la baznivelon en desegnaĵoj de tomboj kaj piramidoj kaj distancoj estis mezuritaj relative al la bazlinio kiel estante super aŭ sub tiu linio. Antaŭ la mezo de la dua jarmilo a.K., la babilona matematiko havis sofistikan sesdekoblan pozician nombran sistemon. La manko de pozicia valoro (aŭ nulo) estis indikita per spaco inter seksaj ciferoj. Antaŭ 300 a.K., interpunkcia simbolo (du oblikvaj klinetoj) estis adoptita kiel anstataŭanto en la sama babilona sistemo. En tabulo eltrovita en Kiŝ (datita de ĉirkaŭ 700 a.K.), la skribisto Bêl-bân-aplu skribis siajn nulojn per tri hokoj, anstataŭ per du oblikvaj klinetoj. La babilona anstataŭigilo ne estis vera nulo, ĉar ĝi ne estis uzata sola. Ĝi ankaŭ ne estis uzata ĉe la fino de numero. Tiel nombroj kiel 2 kaj 120 (2×60), 3 kaj 180 (3×60), 4 kaj 240 (4×60), aspektis la samaj ĉar la pli grandaj nombroj malhavis finan sesdekoblan anstataŭiganton. Nur la kunteksto povis distingi ilin.  Demando: Kio mankas al tiuj grandaj nombroj?
fina sesdekuma anstataŭigilo