Kompletigu la sekvan frazon: En 1900 la prusa ministro pri publikaj laboroj en la prusa Reprezentantĉambro parolis favore al la konstruado de ponto super Rejno ĉe Bingen. Studoj de la prusaj Ŝtataj Fervojoj komence preferis lokon en Bingerbrück ĉar la nuna ĉirkaŭ la Binger Loch (<unk> Bingen-truo<unk>, mallarĝa trairejo kreita tra rifo en Rejno en la 17-a jarcento kaj poste larĝigita) faris ponton nefarebla en Bingen. Tial, loko por la ponto estis elektita kontraŭflue de la Rejna insulo de Rüdesheim Aue ĉe Rejno km-marko 525.26, kie la rivero estas proksimume 900 metrojn larĝa. Debatoj pri ĉu konstrui fervojan ponton, vojan ponton aŭ kombinitan ponton daŭris dum pli ol jardeko en la Reichstag ĝis financoj por la konstruado de fervoja ponto estis aprobitaj en marto 1913. En tiu ĉi kazo, militaj zorgoj estis decidaj. La nova Rejna ponto estis strategia fervojo liganta la Dekstran Rejnan Fervojon al la Nahe-Valo-Fervojo kaj la Glan-Valo-Fervojo, tiel kreante alian germanan armean fervojon al la franca limo. La Germana Imperio disponigis pli ol 75% de la kosto de la ponto kaj alirlinioj, la resto estis financita de la partoprenantaj ŝtatoj de Prusio kaj la Granda Duklando de Hesio. La liganta kurbo estis de la ponto direkte al Geisenheim kaj al Wiesbaden ne estis elektebla por imperia financado, ĉar armea transporto ŝajne sekvus Rejnon de Oberlahnstein, uzante la Lahn Valley Railway. Du similaj fervojaj pontoj ankaŭ estis konstruitaj trans Rejno plejparte pro militaj kialoj: la Kronprinco Vilhelma Ponto ĉe Urmitz kaj la
Ludendorff-ponto ĉe Remagen.