Kompletigu la sekvan frazon: Malkontento pri la nepotismaj politikoj de Uthman kaj konfisko de la iamaj Sasanian-koronaj teroj en Irako igis la Kureŝojn kaj la senposedatajn elitojn de Kufo kaj Egiptujo kontraŭstari la kalifon. Frue en 656, ribelantoj el Egiptujo kaj Kufa eniris Medinon por premi Uthman inversigi siajn politikojn. Marwan rekomendis perfortan respondon kontraŭ ili. Anstataŭe, Uthman eniĝis en kompromiso kun la egiptoj, la plej granda kaj plej sincera grupo inter la ribelantoj. Sur ilia reveno al Egiptujo, la ribelantoj kaptis leteron en la nomo de Uthman al la guberniestro de Egiptujo, Ibn Abi Sarh, instrukciante lin agi kontraŭ la ribelantoj. Reage, la egiptoj marŝis reen al Medino kaj sieĝis Uthman en lia hejmo en junio 656. Uthman asertis esti nekonscia pri la letero, kaj ĝi eble estis verkita de Marwan sen la scio de Uthman. Malgraŭ kontraŭaj ordonoj, Marwan aktive defendis la domon de Uthman kaj estis grave vundita en la kolo kiam li defiis la ribelantojn kunvenintajn ĉe ĝia enirejo. Laŭ tradicio, li estis savita per la interveno de sia mamnutranto, Fatima bint Aws, kaj estis transportita al la sekureco de ŝia hejmo de sia "mawla" (liberulo aŭ kliento), Abu Hafs al-Yamani. Baldaŭ poste, Uthman estis murdita de la ribelantoj, kiu iĝis unu el la plej gravaj kontribuantaj faktoroj al la
La unua islama enlanda milito. Alvokoj por venĝi lian morton, gvidata de la Umayyads kaj unu el la edzinoj de Mohamedo Aisha, kiu antaŭe agitis kontraŭ Uthman, fariĝis amaskriado de la opozicio al lia posteulo, Ali ibn Abi Talib, kuzo kaj bofilo de Mohamedo.