Resumu la artikolon:  Ol Pejeta Conservancy, Kenya (CNN) Unuavide, Sudano aspektas kiel iu ajn alia norda blanka rinocero: fortika kaj lerta, kun kvadrataj lipoj. Li paŝtiĝas sub la varmega suno, kun sia masiva kapo mallevita al la grundo, en la konservejo Ol Pejeta en centra Kenjo. Kiam ĝi ne estas kovrita de dika akvo, ĝi kaŝiĝas sub la arbo en granda savano. Ĝi paŭzas por trinki akvon en betona puto. Sed Sudano ne estas iu ajn rinocero. Li estas la lasta konata maskla norda blanka rinocero el la tuta mondo. La estonteco de la subspecio dependas de ĝia kapablo reproduktiĝi kun la du mamuloj de la norda blanka rinocero. La inaj kunuloj de Sudano, Fatu kaj Najin, vivas en la konservejo, kie spertuloj luktas por certigi, ke la subspecio ne formortos. La bestoj estas sub 24-hora protekto de armitaj gardistoj. Rinoceroj estas la celo de ŝtelĉasistoj, instigataj de la kredo en Azio, ke iliaj kornoj kuracas diversajn malsanojn. Ekspertoj diras, ke la rinocera korno fariĝas pli lukra ol la drogoj. Aldone al ĉiutaga sekureco, la konservado instalis radiosendilojn sur la bestojn kaj sendas inkognitajn gardistojn en najbarajn komunumojn por kolekti informojn pri ŝtelĉasado. La konservado ankaŭ kolektas financojn por helpi ekipi kaj trejni gardistojn, kiuj gardas la rinocerojn. Je 42 jaroj, Sudano estas maljunulo laŭ rinoceraj jaroj. Fatu, 15-jara, estas printempa kokido, dum Najin havas 25 jarojn. Kvankam la tri nordaj blankaj rinoceroj estas fiziologie sanaj, la aĝo eble estas faktoro, diras George Paul, la vicveterinaristo ĉe la konservejo. "Sudan estas nuntempe maljuna kaj eble ne povos nature surgrimpi kaj pariĝi kun ino", li diras. Krome, li havas malmultan spermon, kio malfaciligas naturajn kaj sciencajn klopodojn, diras spertuloj. Najin povus gravediĝi, sed ŝiaj malantaŭaj gamboj estas tiel malfortaj, ke ŝi eble ne povos subteni rajdan masklon. "Oni registris pariĝojn inter malsamaj paroj dum la lastaj jaroj, sed ne koncipiĝojn", diras Paul. "Laŭ lastatempa medicina analizo, ambaŭ bestoj havas"...
Sudano estas unu el la malmultaj nordaj blankaj rinoceroj, kiuj ankoraŭ ekzistas tutmonde. Kiel la sola masklo, la sorto de la subspecio dependas de lia kapablo gravediĝi kun du inoj en konservejo. Fakuloj provas diversajn manierojn, inkluzive de in vitro-fertiligado.