Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En 1886, grupo de francaj kaj britaj lingvaj instruistoj, gvidataj de la franca lingvisto Paul Passy, formis tion, kio ekde 1897 estos konata kiel la Internacia Fonetika Asocio (en la franca, l'Association phonétique internationale). Ilia origina alfabeto estis bazita sur ortografia reformo por la angla konata kiel la roma alfabeto, sed por igi ĝin uzebla por aliaj lingvoj, la valoroj de la simboloj estis permesitaj varii de lingvo al lingvo. Ekzemple, la sono [ʃ] (la ŝ en ŝuo) estis origine reprezentita per la litero <unk>c<unk> en la angla, sed per la digrafo <unk>ch<unk> en la franca. Tamen, en 1888, la alfabeto estis reviziita por esti unuforma en ĉiuj lingvoj, tiel disponigante la bazon por ĉiuj estontaj revizioj. La ideo de kreado de la IPA unue estis proponita de Otto Jespersen en letero al Paul Passy. Ĝi estis evoluigita de Alexander John Ellis, Henry Sweet, Daniel Jones, kaj Passy. Ekde ĝia kreado, la IPA spertis kelkajn reviziojn. Post revizioj kaj vastiĝoj de la 1890-aj jaroj ĝis la 1940-aj jaroj, la IPA restis ĉefe senŝanĝa ĝis la Kiel-Konvencio en 1989. Malgranda revizio okazis en 1993 kun la aldono de kvar literoj por mezaj centraj vokaloj kaj la forigo de literoj por senvoĉaj implicitoj. La alfabeto estis reviziita lastan fojon en majo 2005 kun aldono de letero por labiodenta klapo. Krom la aldono kaj forigo de simboloj, ŝanĝoj al la IPA konsistis plejparte el renomado de simboloj kaj kategorioj kaj en modifado de tiparoj. Plilongigoj al la Internacia Fonetika Alfabeto por parola patologio estis kreitaj en 1990 kaj oficiale adoptitaj de la Internacia Klinika Fonetiko kaj Lingvistiko-Unuiĝo en 1994.  Demando: Kiun naciecon havas Paul Passy?
Franca