Kompletigu la sekvan frazon: La kreskanta nombro de sovetiaj tankoj kondukis al repenso pri kiel kontraŭbatali la minacon. En la somero de 1943, Ju 87-teamoj suferis pezajn perdojn. La Henschel Hs 129 suferis 495 perdojn el totala produktado de 664. Estis decidite anstataŭigi ilin per la Fw 190. La 18an de oktobro, "Sturzkampfgeschwader 1", "Sturzkampfgeschwader 3" kaj "Sturzkampfgeschwader 5" estis renomitaj "Schlachtgeschwader" 1, 3 kaj 5. "Sturzkampfgeschwader 2" kaj "Sturzkampfgeschwader 77" estis reformitaj kiel miksitaj batalantoj kaj plonĝaj bombistoj. Du "Geschwader", "Schlachtgeschwader 9" kaj "Schlachtgeschwader 10" estis formitaj por trakti la minacon. Ĝi ne estis ĝis marto 1944 ke la "Geschwaders" povis interŝanĝi iliajn Ju 87s por la Fw 190. Kelkaj unuoj, kiel ekzemple tiu ordonita de Hans-Ulrich Rudel, daŭre flugis la Ju 87 (kaj Fw 190) ĝis la fino de la milito. Intertempe, la Fw 190-unuoj batalis pliiĝantan nombron da defensivaj bataloj. La Malsupra Dnepr-Ofensivo kaj
La Dua Batalo de Kievo vidis grandskalajn aerbatalojn. Dum tiuj agoj, Walter Nowotny postulis sian 256-an kaj lastan venkon sur la fronto, kaj preskaŭ estis faligita mem la 11an de novembro 1943. JG 54, funkciigante la Focke-Wulf, postulis 71 venkojn en decembro 1943, por la perdo de 14 Fw 190s. Tio reprezentis malkreskantan venkon-al-perda rilatumo. Tamen, la sovetianoj kreskis en nombro kaj kvalito. La Ruĝa Armeo puŝis malantaŭen ambaŭ Army Group South, kaj baldaŭ Army Group North. Nur Armegrupo Centro restis en fortaj defensivaj pozicioj. Antaŭ la printempo de 1944, la rilatumo de venkoj kaj perdoj de germanaj ĉasaviadiloj ŝrumpis de 4:1 ĉe la Batalo de Kursk al 1.5:1. Sovetiaj ĉasaviadiloj nun estis egalaj al la plej bonaj de la "Luftwaffe". "Schlachtgeschwader" perdoj sumiĝis al 175, kiu inkludis kelkajn Fw 190s.