Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post la germana kaj sovetia invado de septembro 1939, Sovet-Unio subskribis traktaton kun Litovio la 10an de oktobro, transdonis ĉefe polan kaj judan urbon Vilno (renomita Vilna) al Litovio, kontraŭ militaj koncesioj, kaj poste aneksis Litovio en 1940 post elekto. La germana invado de Sovet-Unio, la 22-an de junio 1941, okazis post jaro da sovetia okupo, kiu kulminis per amasaj deportadoj tra la baltaj landoj.
Nur unu semajnon antaŭ la germana invado. La nazioj estis bonvenigitaj kiel liberigantoj kaj ricevis subtenon de la neregula milico de Litovio kontraŭ retiriĝantaj sovetiaj trupoj. Multaj litovoj kredis, ke Germanio permesos la restarigon de la sendependeco de la lando. Por trankviligi la germanojn, kelkaj homoj esprimis signifajn antisemitajn sentojn. Nazia Germanio, kiu konfiskis la litovajn teritoriojn en la unua semajno de la ofensivo, uzis tiun situacion en sia avantaĝo kaj efektive en la unuaj tagoj permesis al litova Provizora Registaro de la Litova Aktivista Fronto esti establita. Dum mallonga periodo ŝajnis, ke la germanoj estis donontaj al Litovio signifan aŭtonomion, kompareblan kun tiu donita al la Slovaka Respubliko. Tamen, post proksimume monato, la pli sendepende pensantaj litovaj organizoj estis dissolvitaj ĉirkaŭ aŭgusto kaj septembro 1941, kiam la germanoj kaptis pli da kontrolo.