Kompletigu la sekvan frazon:
Granda siria ribelo, Francio konsentis okazigi elektojn ene de ambaŭ landoj. Kvankam la ribelo okazis en Sirio, ĝi influis konstituciojn en Libano kaj Sirio. Francio rifuzis ŝanĝi la limojn de Libano, kvankam pluraj sunaismaj islamaj gvidantoj ankoraŭ esperis reunuiĝon kun Sirio. Ĉar sunaismaj islamanoj apogis nesektismon ene de libana politiko, ilia rifuzo partopreni signifis, ke estis pli facile por la francoj starigi konfesan politikan sistemon. La uzo de konfesia politiko, kiu permesis al islamanoj partopreni en la libana registaro, reduktis iliajn dezirojn kunfandiĝi kun Sirio. Tamen, islamanoj daŭre instigis por la identeco de Libano kiel araba nacio dum kristanoj identiĝis kun Mediteranea Maro. Voĉoj kritikantaj la francajn limojn daŭre ekzistis; Antun Sa'adah, fondinto de la Siria Socialnaciisma Partio kaj libana kristano, kritikis Francion pro la dividado de Granda Sirio. Tamen, li ankoraŭ skribis ke Sirio, kun sia aparta regiona historio, devus resti aparta. Verkistoj kiel Sati' al-Husri kredis ke la sola kialo kial arabaj landoj restis apartaj estis pro eksterlanda enmiksiĝo. Aliaj verkistoj inkluzive de Nabih Amin Fares, George Antonius, kaj Michel <unk>Aflaq asertis, ke koloniaj potencoj dividis araban landon, ĉar unueco minacus kolonian regadon. Siriaj arabaj naciistoj komence vidis la libanan registaron kiel kontraŭkonstitucia kaj nereprezentativa pro la konfesiisma sistemo; tamen, ili suspendis tiujn vidpunktojn en la espero akiri sendependecon per kunlaborado kun libanaj naciismaj movadoj.