Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1902 Vjaĉeslav von Plehve, la Ministro pri Internaj Aferoj, nomumis lin Direktoro de la Departemento pri Ĝeneralaj Aferoj ĉe la Ministerio pri Internaj Aferoj. Post kiam Plehve estis mortigita, Stürmer volis sukcesi. La caro eĉ subskribis ukason en tiu efiko, tamen la posteno poste iris al princo Svyatopolk-Mirsky. Stürmer tiam estis akceptita en la Ŝtata Konsilio de Imperia Rusio en 1904. Tiu nomumo estis "absolute escepta ekzemplo en la historio de la rusa burokratio". Post la Sanga dimanĉo (1905)
Stürmer denove estis menciita por iĝi ministro pri internaj aferoj. Stürmer iĝis proksimaj amikoj de Bobrinsky. Li sonĝis pri "aŭtokratio, kombinita kun la konstitucia reĝimo". Stürmer estis unu el tiuj reprezentantoj de la burokrata elito, kiuj preferis distancigi sin de la ekstrema dekstro. Malmultaj membroj de la Ŝtata Konsilio povus fieri pri tia rilato kun la monarko.