Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Dum la Unua Fitna
Kalifo Ali (r. 656<unk>661) nomumis Muhammad ibn Abi Bakr kiel guberniestro de Egiptujo, sed Amr gvidis invadon somere 658 kiu venkis Ibn Abi Bakr kaj certigis la landon por la Umayyads. Amr tiam funkciis kiel guberniestro ĝis sia morto en 664. De 667/8 ĝis 682, la provinco estis regita de alia fervora por-Umayyad partiano, Maslama ibn Mukhallad al-Ansari. Dum la Dua Fitno, Ibn al-Zubayr akiris la subtenon de la Kharijites en Egiptujo kaj sendis sian propran guberniestron, Abd al-Rahman ibn Utba al-Fihri, al la provinco. La Kharijite-apogita Zubayrid-registaro estis tre nepopulara kun la lokaj araboj, kiuj vokis la Umayyad kalifo Marwan I (r. 684 <unk>685) por helpo. En decembro 684, Marwan invadis Egiptujon kaj rekonkeri ĝin kun relativa facileco. Marwan instalis sian filon Abd al-Aziz kiel guberniestro. Fidante al siaj proksimaj ligoj kun la "jund", Abd al-Aziz regis la landon dum 20 jaroj, ĝuante ampleksan aŭtonomion kaj regante kiel "de facto" vicreĝo. Abd al-Aziz ankaŭ kontrolis la kompletigon de la islama konkero de Nordafriko; li estis tiu, kiu nomumis Musa ibn Nusayr en sia posteno kiel guberniestro de Ifriqiya. Abd al-Aziz esperis esti sukcedita de sia filo, sed kiam li mortis, la kalifo Abd al-Malik ibn Marwan (685<unk>695) sendis sian propran filon, Abdallah, kiel guberniestro en movo por reaserti kontrolon kaj malhelpi la landon iĝi hereda domajno.