Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Krom tiuj sukcesoj, la vetkura kariero de Amon denove ŝajnis esti stagninta. Ŝajne hazarda renkontiĝo kun Mo Nunn de Ensign Racing kondukis al la veturado de Ensign, sed fakte Mo Nunn opiniis sian novan N175 tre rapida aŭto kaj ne vidis la du nederlandajn ŝoforojn preferitajn de la nederlanda kompanio HB Security, kiu sponsoris Ensign sufiĉe rapide. Gijs van Lennep, la eŭropa F5000-ĉampiono en 1973 en Surtees TS11 kiu venkis en Le Mans en 1971 kaj 1976 estis tre bona ŝoforo sed ankaŭ unu el la lastaj vetkuraristokratoj. Van Lennep, kvalifikis la aŭton en sia debuto en la franca GP ĉe Paul Ricard kaj finis 6-a en la germana GP
en Nürburgring, kaj estis pli rapida en ambaŭ cirkvitoj ol Patrick Nève aŭ Amon estis en 1976. Amon sukcesis 7-a en la ne-ĉampioneca svisa GP en Dijon postkurante James Hunt debutante la seniluziigan Hesketh 308C kaj 12-a en du GP-vetkuroj en la Ensign N175 ĉe la aŭstra kaj itala GPs. En Monza post longa ĉesigo li finfine kuris kun konkurenca rapideco, kurante 4 rondirojn malantaŭe sed tenante paŝon kun la gvida Ferrari 312T de Niki Lauda dum kelkaj rondiroj. Progresema taksado de la ebloj de kio malrapidigis la N175 kondukis Amon ŝanĝi la aerkeston en la tago de la itala GP kaj ĉi tio rezultigis 2-sekundan gajnon (simile al la ŝanĝo en la pozicio de aermalvarmigilo kiu perdis kaj gajnis du sekundojn sur la McLaren M23 de Hunt solvita de la franca GP de 1976). Ironie Amon neniam veturis kun la N175 denove kaj la altaj aerskatoloj estis malpermesitaj antaŭ la tempo N176 kuris ĉe Jarama la sekvan jaron, sed la fulmo de testado kaj veturado de genio estis sufiĉa por doni al Amon alian ŝancon. Kvankam la rezultoj estis ne rimarkindaj, li kaj Nunn laboris bone kune, do Amon aliĝis al Ensign por la 1976 F1 sezono.