Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La politika sceno en 1944-1945 estis kontrolita de la rezistado, sed ĝi havis multajn frakciojn. Charles de Gaulle kaj la Free France-elemento estis bazitaj ekster Francio, sed nun dominis, en alianco kun la socialistoj, la kristanaj demokratoj (MRP), kaj kio restis de la Radikala partio. La komunistoj plejparte dominis la reziston ene de Francio, sed kunlaboris proksime kun la registaro en 1944-1945, laŭ ordoj de Kremlo. Ekzistis ĝenerala interkonsento ke gravaj potencoj kiuj estis malferma kunlaboro kun la germanoj devus esti ŝtatigitaj, kiel ekzemple Renault-aŭtoj kaj la plej gravaj gazetoj. Nova sistemo de Socia Sekureco estis postulata, same kiel gravaj novaj koncedoj al la sindikatoj. La sindikatoj mem estis dividitaj inter komunistaj, socialismaj kaj kristanaj demokrataj frakcioj. Frustrita de sia malkapablo kontroli ĉiujn dominajn fortojn, de Gaulle eksiĝis frue en 1946. La 13an de oktobro 1946, nova konstitucio establis la Kvaran Respublikon. La Kvara Respubliko konsistis el parlamenta registaro kontrolita de serio de koalicioj. Francio provis reakiri kontrolon de Franca Hindoĉinio sed estis venkita fare de la Viet Minh en 1954. Nur kelkajn monatojn poste, Francio alfrontis alian kontraŭ-koloniisman konflikton en Alĝerio.
kaj la debato pri konservo de la kontrolo de Alĝerio, tiam hejmo de pli ol unu miliono da eŭropaj setlantoj, turmentis la landon kaj preskaŭ kondukis al puĉo kaj enlanda milito. Karlo de Gaulle sukcesis teni la landon kune dum li faris paŝojn por fini la militon. La alĝeria milito finiĝis per la Évian-Akordoj en 1962, kiuj kondukis al alĝeria sendependeco.