Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Parajanov servis kvar jarojn el sia kvinjara puno, kaj poste kreditis sian fruan liberigon al la klopodoj de la franca superrealisma poeto kaj romanverkisto Louis Aragon, la rusa poeto Elsa Triolet (la edzino de Aragon), kaj la usona verkisto John Updike. Lia frua liberigo estis aprobita de Leonid Breĵnev, Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Sovetunio, supozeble kiel sekvo de la hazarda renkontiĝo de Breĵnev kun Aragono kaj Triopo en la Teatro Bolŝoj en Moskvo. Kiam demandite de Breŝnjev ĉu li povus esti de iu helpo, Aragon petis la liberigon de Parajanov, kiu estis efektivigita antaŭ decembro 1977. Dum li estis malliberigita, Parajanov produktis grandan nombron da miniaturaj pup-similaj skulptaĵoj (kelkaj el kiuj estis perditaj) kaj proksimume 800 desegnaĵoj kaj kolaĝoj, multaj el kiuj poste estis elmontritaj en Erevano, kie la Sergei Parajanov Muzeo nun estas permanente situanta. (La muzeo, malfermita en 1991, jaron post la morto de Parajanov, gastigas pli ol 200 verkojn same kiel meblojn de lia hejmo en Tbiliso.) Liaj klopodoj en la tendaro estis plurfoje endanĝerigitaj de prizonaj gardistoj, kiuj senigis lin je materialoj kaj nomis lin freneza, ilia krueleco nur trankviliĝis post deklaro de Moskvo, kiu konfesis, ke "la direktoro estas tre talenta". Post lia reveno el malliberejo al Tbiliso, la atenta observado de sovetiaj cenzuristoj malhelpis Parajanov daŭrigi siajn kinematografiajn okupojn kaj direktis lin al la artaĵoj, kiujn li nutris dum sia tempo en malliberejo. Li kreis eksterordinare kompleksajn kolaĝojn, kreis grandan kolekton de abstraktaj desegnaĵoj kaj traktis multajn aliajn vojojn de ne-kineja arto, kudrante pli da pupoj kaj iujn kapricajn kostumojn.  Demando: Kiajn objektojn li produktis per kudrado?
pupoj kaj iuj kapricaj kostumoj