Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La haŭto de la plenkreska kana rano estas toksa, same kiel la pligrandigitaj parotoidaj glandoj malantaŭ la okuloj, kaj aliaj glandoj trans ĝia dorso. Kiam la rano estas minacata, ĝiaj glandoj sekrecias laktecan blankan likvaĵon konatan kiel bufotoxino. Komponentoj de bufotoxino estas toksaj por multaj bestoj; eĉ homaj mortoj estis registritaj pro la konsumo de kanaj ranoj. Hundoj estas precipe emaj veneniĝi lekante aŭ mordante bufojn. Se vi vivas proksime de kanaj ranoj kaj via dorlotbesto montras troajn salivojn, ekstreme ruĝajn dentojn, kapŝanĝon, ploradon, perdo de kunordigo, kaj/aŭ konvulsiojn, tuj portu ĝin al bestokuracisto. Bufotenino, unu el la kemiaĵoj sekreciataj de la kanaj ranoj, estas klasifikita kiel drogo de klaso 1 laŭ la aŭstralia leĝo, kune kun heroino kaj kanabo. La efikoj de bufotenino supozeble similas al tiuj de milda veneniĝo; la stimulo, kiu inkluzivas mildajn halucinojn, daŭras malpli ol unu horon. Ĉar la kanaj ranoj eligas bufoteninon en malgrandaj kvantoj, kaj aliajn toksinojn en relative grandaj kvantoj, la lekado de ranoj povas rezultigi gravan malsanon aŭ morton. Aldone al la liberigo de toksino, la kanaj ranoj povas plenigi siajn pulmojn, puŝi kaj levi sian korpon de la tero por aspekti pli alta kaj pli granda al ebla predanto. Ekde 2011, eksperimentistoj en la Kimberley-regiono de Okcidenta Aŭstralio uzis venenajn kolbasojn enhavantajn randajn viandojn por provi protekti indiĝenajn bestojn kontraŭ la mortiga efiko de kanaj ranoj. La okcidenta aŭstralia Departemento pri Medio kaj Konservado, kune kun la Universitato de Sidnejo, disvolvis logilojn por trejni lokajn bestojn ne manĝi la bufojn. Per miksado de pecoj de bufo kun naŭzigan kemiaĵon, la logiloj trejnas la bestojn resti for de la amfibioj.  Demando: Bufotenino havas la saman efikon kiel kio?
milda veneniĝo