Dum la germana invado de Pollando en 1939, Rumia estis loko de peza batalado. Ĝi estis flanka pozicio de la ĉefa pola defenda linio ĉe Kępa Oksywska. Du armeaj tombejoj situas en la areo. Soldatoj de la 207-a Infanteriodivizio (Wehrmacht) kaj SS-membroj murdis 18 homojn en Rumia 11-12 septembro 1939. Dum la dua mondmilito, la urbo estis okupita.
de Nazia Germanio, kiu aneksis ĝin al provinco de Reichsgau Danzig-Okcidenta Prusio kaj renomis ĝin Rahmel. En septembro kaj oktobro 1939, SS kaj SD teruris etnan polan kaj judan loĝantaron. La plej multaj el la viktimoj estis aŭ ekzekutitaj ĉe proksima amasekzekutado en Piaśnica aŭ senditaj al koncentrejo Stutthof. Ĉirkaŭ duono de la antaŭmilitaj loĝantoj de la urbo estis forpelitaj de 1939 ĝis 1941, plejparte al la Ĝenerala Guberniestro. Multaj estis ankaŭ deportitaj al punlaboro proksime de Szczecin. La urbo ankaŭ estis loko de internigo por pluraj miloj da militkaptitoj, plejparte el Britio, Francio kaj Italio. En la najbareco de la urbo estis deviglaboreja tendaro kaj aviadil-kuniga fabriko. En 1945, baldaŭ antaŭ la liberigo de la urbo fare de la Ruĝa Armeo, la loka flughaveno estis detruita per RAF-bombado.