Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Dokumentoj en Kaithi estas spureblaj al almenaŭ la 16-a jarcento. La skribo estis vaste uzata dum la Mughala periodo. En la 1880-aj jaroj, dum la brita rajto, la manuskripto estis rekonita kiel la oficiala manuskripto de la juĝaj tribunaloj de Biharo. Kaithi estis la plej vaste uzata skribo de Norda Hindio okcidente de Bengalio. En 1854, 77,368 lernejaj bazlernejoj estis en la skribo Kaithi, kompare kun 25,151 en Devanagari kaj 24,302 en Mahajani. Inter la tri skribaĵoj vaste uzataj en la hindia zono, Kaithi estis vaste perceptita kiel neŭtrala, ĉar ĝi estis uzata de kaj hinduoj kaj islamanoj egale por ĉiutaga korespondado, financaj kaj administraj agadoj, dum Devanagari estis uzata de hinduoj kaj persa skribo de islamanoj por religia literaturo kaj edukado. Ĉi tio igis Kaithi ĉiam pli malfavora al la pli konservativaj kaj religie inklinitaj membroj de la socio, kiuj insistis pri transskribo de hindiaj dialektoj bazitaj sur devanaĝaro kaj persa. Kiel rezulto de ilia influo kaj pro la vasta havebleco de la Devanagari-tipo kontraste al la nekredeble granda variabileco de Kaithi, Devanagari estis antaŭenigita, precipe en la Nordokcidentaj Provincoj, kiu kovras aktualan Utar-Pradeŝon. Kaithi ankaŭ estis moknomita "Shikasta Nagari" pro ĝia rilato kun Devanagari estanta simila al la rilato inter la vaste uzata punkto-malplena Shikasta Nastaliq de la tempo kaj la pli formalaj kaj plene esprimplenaj presitaj Nastaliq-manuskriptoj.  Demando: Dum kiu periodo estis la skribo Kaithi vaste uzata?
Mughala periodo