Kompletigu la sekvan frazon:
Ekspozicio 58, Truffaut faris sian plenlongan direktoran debuton kun "The 400 Blows" (1959), kiu ricevis konsiderindan kritikan kaj komercan agnoskon. Li gajnis la premion por plej bona reĝisoro en la Festivalo de Cannes en 1959. La filmo sekvas la karakteron de Antoine Doinel tra liaj danĝeraj malbonŝancoj en la lernejo, malfeliĉa hejma vivo kaj pli posta reformlernejo. La filmo estas tre aŭtobiografia. Kaj Truffaut kaj Doinel estis nuraj infanoj de senamilaj geedziĝoj; ili ambaŭ faris sensignifajn krimojn de ŝtelo kaj mallerteco de la militistaro. Truffaut elektis Jean-Pierre Léaud kiel Doinel. Léaud estis vidita kiel ordinara knabo de 14 kiu aŭdiciis por la rolo post vidado de flugfolio, sed intervjuoj post la publikigo de la filmo (unu estas inkludita en la Criterion DVD de la filmo) rivelas la naturan sofistikecon de Léaud kaj instinktan komprenon de aktorado por la fotilo. Léaud kaj Truffaut kunlaboris en pluraj filmoj tra la jaroj. Ilia plej rimarkinda kunlaboro estis la daŭrigo de la rakonto de Doinel en serio de filmoj nomitaj "The Antoine Doinel Cycle (La Antoine Doinel Cycle)".