Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Dum la antaŭa parto de la korpo de la anĝela ŝarko estas larĝa kaj plata, la malantaŭa parto konservas muskolan aspekton pli tipan por aliaj ŝarkoj. La okuloj kaj la spiraloj estas supre kaj la kvin brankaj fendetoj estas sur ĝia dorso. Kaj la brustaj kaj la pelvaj naĝiloj estas grandaj kaj tenataj horizontale. Ekzistas du dorsal naĝiloj, neniu anusa naĝilo kaj nekutime por ŝarkoj, la malsupra lobo de la kaŭdala naĝilo estas pli longa ol la supra lobo. La plej multaj specoj kreskas ĝis longo de 1.5 m (5 ft), kun la japana anĝela ŝarko, konata atingi 2 m. Kvankam ili povas kreski tre grandaj, kelkaj anĝelaj ŝarkoj evoluigas spinajn anomaliojn kiuj inkludas skoliozon. Alteriĝoj de Pacific Angel Shark pliiĝis tra la mez-1980-aj jaroj kaj atingis pli ol 1125 tunojn en 1986, iĝante la ŝarkospecio kun la plej altaj totalaj raportitaj alteriĝoj de la okcidenta marbordo de Usono tiun jaron. Anĝelaj ŝarkoj posedas plilongigeblajn makzelojn, kiuj povas rapide leviĝi por kapti predon kaj havas longajn, pingloformajn dentojn. Ili enterigas sin en sablo aŭ koto atendante predon, kiu inkludas fiŝojn, krustacojn kaj diversajn specojn de moluskoj. Ili estas ovoviviparozaj, produktante litrojn de ĝis 13 idoj. Pacifikaj anĝelaj ŝarkoj naskiĝas de marto ĝis junio en profunda akvo <unk> ĝenerale de 180 ĝis 300 futoj (55 kaj 90 metroj) <unk> eble por protekti la etajn idojn de predantoj. Anĝelaj ŝarkoj kutime loĝas en profundoj de 1 ĝis 200 m kaj povas esti viditaj sur ŝlimecaj aŭ molaj fundosubstratoj, kie ili povas facile miksiĝi en la maron.  Demando: Kion anĝela ŝarko kutime manĝas?
fiŝoj, krustacoj kaj diversaj specoj de moluskoj