Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Dum rakontoj de pork-vizaj virinoj varias en detaloj, ili havas la saman bazan formon. Graveda nobelino estus kontaktita fare de almozulo akompanita fare de ŝiaj infanoj, kaj malakceptus la almozulon, kaj tiel farante komparus la infanojn de la almozulo kun porkoj. La almozulo malbenus la gravedan nobelulinon, kaj naskiĝus la infanon, kiu estus knabino, sana kaj perfekte formita en ĉiuj aspektoj krom havi la vizaĝon de porko. La infano kreskus sana, sed kun iuj el la kondutoj de porko. Ŝi manĝis el arĝenta trogo, kaj parolis nur en gruntado aŭ kun gruntado de sono al sia parolado. La sola infano de ŝiaj gepatroj, ŝi heredos grandan riĉaĵon, sed ŝiaj gepatroj maltrankviliĝus pri tio, kio okazos al ŝi post ilia morto. Ili tiel aranĝis aŭ trovi viron, kiu volus edziĝi al ŝi, aŭ uzi sian riĉaĵon por donaci al hospitalo kondiĉe, ke la hospitalo prizorgos ŝin dum la resto de ŝia vivo. Kvankam ĝi originis preskaŭ samtempe en Nederlando, Anglio kaj Francio, nur en Anglio, kaj poste en Irlando, la legendo fariĝis bone konata kaj vaste kredata. En 1861, Charles Dickens rimarkis la longvivecon de la kredo je pork-vizaj virinoj en Anglio, komentante ke "En ĉiu aĝo, mi supozas, estis pork-vizaĝa sinjorino".  Demando: Ĉu ĉiuj rakontoj estas la sama?
Ili havas la saman fundamentan formon.