Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ibrahim iĝis aktiva kiel ribelanto post la damaĝa civita milito
de 811 <unk> 813 inter la rivalaj kalifoj al-Amin kaj al-Ma'mun, kiu tre malfortigis la kapablon de la Abasida registaro konservi sian aŭtoritaton en Bagdado kaj la provincoj de la imperio. Dum li estis en Mekko en 815, li estis nomumita de Abu al-Saraya al-Sari ibn Mansur, kiu lanĉis por-Alid ribelon en suda Irako kaj kaptis la urbojn al-Kufah, al-Basrah, Mekko, kaj Medino, por konkeri Jemenon en sia nomo, kaj li sekve marŝis sude al la provinco kun granda forto. Kiam li eksciis pri lia antaŭeniĝo, la guberniestro de Jemeno, Ishaq ibn Musa ibn 'Isa al-Hashimi, decidis ne rezisti kaj anstataŭe retiriĝis kun siaj soldatoj al la Hiĝazo, efike kapitulacante la provincon al Ibrahim. Ĉi-lasta sekve povis eniri Jemenon sen alfronti signifan reziston, kaj li okupis Sanaa en septembro 815 kaj prenis kontrolon de la lando.