Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En majo 2002, Obama komisiis enketon por taksi siajn perspektivojn en 2004 U.S. Senate-kuro. Li kreis kampanjan komisionon, komencis kolekti financojn, kaj vicigis politikan mediokonsultanton David Axelrod antaŭ aŭgusto 2002. Obama formale anoncis sian kandidatecon en januaro 2003. Obama estis frua kontraŭulo de la invado de Irako de la administracio de George W. Bush en 2003. La 2-an de oktobro 2002, la tago kiam prezidanto Bush kaj la Kongreso konsentis pri la komuna rezolucio aprobanta la Irakan Militon, Obama alparolis la unuan altprofilan manifestacion kontraŭ la Iraka Milito en Ĉikago, kaj parolis kontraŭ la milito. Li alparolis alian kontraŭmilitan amaskunvenon en marto 2003 kaj diris al la homamaso, ke "ne estas tro malfrue" por ĉesigi la militon. Decidoj de la Respublikana oficanto Peter Fitzgerald kaj lia Demokrata antaŭulo Carol Moseley Braun ne partopreni en la elekto rezultigis larĝ-malfermitajn Demokratajn kaj Respublikanajn antaŭbalotojn kun 15 kandidatoj. En la antaŭbalotoj de marto 2004, Obama venkis per neatendita venko, kiu dumnokte faris lin leviĝanta stelo ene de la nacia Demokrata Partio, komencis konjektojn pri prezidanta estonteco, kaj kondukis al reeldonado de lia memoraĵo, Dreams from My Father (Sonĝoj de mia patro). En julio 2004, Obama faris la ĉefan paroladon ĉe la 2004-a Demokrata Nacia Konvencio, vidita de 9.1 milionoj da spektantoj. Lia parolado estis bone ricevita kaj levis lian statuson ene de la Demokrata Partio. La atendata kontraŭulo de Obama en la ĝenerala elekto, la Respublikana antaŭbaloto gajninto Jack Ryan, retiriĝis de la vetkuro en junio 2004. Ses semajnojn poste, Alan Keyes akceptis la nomumon de la respublikanoj por anstataŭigi Ryan. En la parlamenta balotado de novembro 2004, Obama venkis per 70% de la voĉoj.  Demando: Kiujn elektojn Obama gajnis?
Novembro 2004