Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En la Romia Respubliko de la unua jarcento a.K., gladiatoraj ludoj estis unu el la pli popularaj formoj de distro. Por provizi gladiatorojn por la konkursoj, pluraj trejnaj lernejoj, aŭ ludioj, estis establitaj en tuta Italio. En tiuj lernejoj, militkaptitoj kaj kondamnitaj krimuloj - kiuj estis konsideritaj sklavoj - estis instruitaj la kapabloj postulataj por batali en gladiatoraj ludoj. En 73 a.K., grupo de proksimume 200 gladiatoroj en la kapuja lernejo posedata de Lentulus Batiatus planis fuĝon. Kiam ilia komploto estis perfidita, forto de proksimume 70 viroj kaptis kuirejajn ilojn ("hakiloj kaj kraĉoj"), batalis sian vojon libera de la lernejo, kaj kaptis plurajn ĉarojn da gladiatoraj armiloj kaj kirasoj. Post kiam liberaj, la eskapintaj gladiatoroj elektis gvidantojn el sia nombro, selektante du gaŭlajn sklavojn - Crixus kaj Oenomaus - kaj Spartacus, kiu laŭdire estis aŭ trakia helpanto de la romiaj legioj poste kondamnita al sklaveco, aŭ kaptito de la legioj. Estas ia demando pri la nacieco de Spartacus. Trako estis speco de gladiatoro en Romo, do "traka" povas simple rilati al la stilo de gladiatoro-batalo en kiu li estis trejnita. Tiuj eskapintaj sklavoj povis venki malgrandan forton de soldatoj senditaj post ili de Kapuo, kaj ekipi sin per kaptita armea ekipaĵo same kiel iliaj gladiatoraj armiloj. Fonoj estas iom kontraŭdiraj pri la sinsekvo de la okazaĵoj tuj post la fuĝo, sed ili ĝenerale konsentas, ke ĉi tiu bando de eskapintaj gladiatoroj prirabis la regionon ĉirkaŭ Kapuo, rekrutis multajn aliajn sklavojn en siajn vicojn, kaj poste retiriĝis al pli defendebla pozicio sur Vezuvio.  Demando: Kie estis la strategia areo, kiun ili povis defendi?
Vezuvio