En opozicio, MacDonald daŭrigis sian politikon de prezentado de la Laborista Partio kiel modera forto. Dum la Ĝenerala Striko de 1926
la partio kontraŭbatalis la ĝeneralan strikon, argumentante ke la plej bona maniero atingi sociajn reformojn estis per la baloto. La gvidantoj ankaŭ timis la influon de la komunistoj direktitan de Moskvo. La partio havis karakterizan kaj suspektindan eksteran politikon bazitan sur pacifismo. Ĝiaj gvidantoj kredis, ke paco ne eblas pro kapitalismo, sekreta diplomatio kaj armilkomerco. Tio estas la emfazitaj materialaj faktoroj kiuj ignoris la psikologiajn memorojn de la Granda Milito, kaj la tre emociajn streĉitecojn koncerne naciismon kaj la limojn de la landoj.