La Polaj Legioj (pol. Polskie Legiony) estis nomo de la pola armea forto (la unua aktiva pola armeo en generacioj) establita en aŭgusto 1914 en Galegio baldaŭ post kiam 1-a Mondmilito eksplodis inter la kontraŭstaraj aliancoj de la Triopa Entento unuflanke (konsistante el la Brita Imperio, la Franca Respubliko kaj la Rusa Imperio); kaj la Centraj Potencoj aliflanke, konsistante el la Germana Imperio kaj Aŭstrio-Hungario. La legioj iĝis "fondinta mito por la kreado de moderna Pollando" malgraŭ sia konsiderinde mallonga ekzisto; ili estis anstataŭigitaj de la pola Auxiliary Corps (Pole Auxiliary Corps) formado la 20an de septembro 1916, kunfandita kun pola II Corps en Rusio la 19an de februaro 1918 por la Batalo de Rarańcza kontraŭ Aŭstrio-Hungario, kaj dissolvita post la armea malvenko en la Batalo de Kaniów
en majo 1918, kontraŭ la Germana Imperio. Generalo Haller eskapis al Francio por formi la polan armeon en la Okcidento kontraŭ la kontraŭ-pola german-bolŝevika traktato.