Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kvindek ses primaraj konkursoj estis aranĝitaj por elekti 2,472 delegitojn. En 50 ŝtatoj kaj teritorioj la delegitoj estis asignitaj al kandidatoj per populara voĉdono aŭ tutŝtate aŭ sur la kongresa distrikta nivelo kaj tiam elektitaj laŭ ŝtataj reguloj. En ses ŝtatoj kaj teritorioj, la unua-insta populara voĉdono ne asignis iujn ajn delegitojn; ili estis elektitaj poste ĉe lokaj konvencioj kaj aŭ ligitaj al kandidato aŭ neengaĝitaj. La plej multaj delegitoj estis elektitaj kiel ligitaj delegitoj, signifante ke ili estis postulataj por voĉdoni por specifa kandidato en la unua baloto ĉe la nacia kongreso.
Ĉu vi ne scias? Kelkaj delegitoj partoprenis la kongreson kiel delegitoj sen devontigo aŭ sen devontigo, signifante ke ili estis liberaj voĉdoni por iu ajn ĉe la unua voĉdonado. Tiuj 130 delegitoj inkluzivis 18 neligitajn RNC-delegitojn kaj 112 delegitojn kiuj estis elektitaj aŭ asignitaj kiel neligitaj. Senengaĝaj delegitoj daŭre estis liberaj esprimi preferon por kandidato, kvankam tiu prefero ne estis deviga. Inter la 901 delegitoj elektitaj por kandidatoj, kiuj poste retiriĝis el la vetkuro, 155 estis ankoraŭ devigitaj voĉdoni por sia kandidato en la unua baloto kaj 34 estis liberigitaj laŭ la lokaj reguloj de ĉiu partia ŝtato. Se neniu kandidato estis elektita en la unua raŭndo de voĉdonado, pli kaj pli granda nombro da delegitoj estus permesita voĉdoni por la kandidato de sia elekto. La voĉdonaj reguloj pri postaj balotoj estis determinitaj de individuaj ŝtatoj: la plej multaj ŝtatoj liberigis siajn delegitojn en la dua raŭndo de voĉdonado, kaj nur kvar ŝtatoj konservis ilin ligitaj en la tria raŭndo kaj poste.