En 1679, kun la Ekskludo-Leĝo en danĝero de trapasado, Karlo la 2-a dissolvis la Parlamenton. Du pliaj parlamentoj estis elektitaj en 1680 kaj 1681, sed estis dissolvitaj pro la sama kialo. La Ekskludo-Krizo kontribuis al la disvolviĝo de la angla dupartia sistemo: la paruk-parlamentanoj estis tiuj, kiuj subtenis la Leĝproponon, dum la konservativuloj estis tiuj, kiuj kontraŭbatalis ĝin. Finfine, la sinsekvo ne estis ŝanĝita, sed Jakobo estis konvinkita retiriĝi de ĉiuj politikaj korpoj kaj akcepti malpli grandan rolon en la registaro de sia frato.
La krizo de ekskludo