Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ne ĉiuj estis pretaj kapitulaci: John Crawley kolektis 60 suboficirojn kaj virojn, trovis rubaĵon kaj velis al Sumatro. Poste ili velis al Cejlono, sed estis kaptitaj antaŭ ol ili atingis sekurecon. Crawley pasigis la reston de la milito kiel eltrovema helpanto de militkaptito-tendaro en Siamo, kaj estis severe batita de la japanaj gardistoj pro sia spito. Post la milito, li restis en Bangkoko por helpi la repatriigon de militkaptitoj. Leŭtenanto-kolonelo C.E. Mackellar, la komandanta oficiro de la regimento, estis antaŭe kaptito post la Sieĝo de Kut
en la Unua Mondmilito. Li, kaj lia vickomandanto majoro Sir Watkin Williams-Wynn, 10-a baroneto, postvivis la fifamajn militkaptitajn tendarojn sur la Birma Fervojo. Mackellar insistis pri konservado de normoj en la tendaroj, kaj pasigis multajn monatojn en izola malliberejo. 182 viroj de la regimento mortis, devigite labori sur la birma fervojo. Pliaj 72 mortis dum kaptiteco post kiam la laboro estis kompletigita, inkluzive de 43 kiam japana konvojo portanta kaptitojn al Japanio estis atakita de usonaj mararmeaj submarŝipoj.