Antaŭ la Someraj Olimpikoj de 1992, Belisle kandidatiĝis por konkuri por Honduro sub la nomo Apolineria Belisle Gomez. Belisle diris al la Hondura Olimpika Komitato, ke li naskiĝis en Honduro kaj transloĝiĝis al Usono kiam li estis sesjara; li preterlasis mencii, ke li pasigis parton de sia infanaĝo en Belizo, kaj ankaŭ ke li konkuris por Belizo ĉe la Olimpikoj de 1988. Belisle ankaŭ menciis sian tempon en la Los-Anĝelesa maratono, kiu estis pli rapida ol iu ajn hondura atleto kuris, kaj Belisle eĉ ofertis pagi siajn proprajn vojaĝkostojn al la Ludoj. La 15-an de julio, Belisle ĵuris ĵuron al la Hondura Olimpika Teamo, kaj estis enirita por konkuri en la 5,000 metroj, 10,000 metroj kaj maratonaj eventoj ĉe la Olimpikoj de 1992. La 29-an de julio, Belisle estis rimarkita de la Beliza olimpika teamo, kiu informis Ned Pitts, la prezidanton de la Beliza Olimpika Komitato. Post esti raportita al la Hondura Olimpika Komitato, Belisle estis forigita de la teamo, kaj forĵetita el la Olimpika Vilaĝo, kvankam li konservis sian identigilon kaj vetkurnumeron. Kiel rezulto, Belisle ankoraŭ povis konkuri en la maratona vetkuro
...kurante kun la gvidantoj dum la unua mejlo antaŭ ol reveni malantaŭen. Li ne finis la kuradon. Li verŝajne estis la unua ne-aŭtorizita kuristo kiu konkuris ĉe la Olimpikoj ekde 1984, kiam Margaret de Jesús konkuris anstataŭ sia fratino Madeline en kvalifika varmego de la 4×400-metra vetkuro. Poste en la jaro, Belisle gajnis la Dam Tough Run ĉirkaŭ Lago Isabella. La vetkuro estis longa, kaj Belisle neniam antaŭe kuris pli longe ol maratona distanco. Dum la vetkuro, Belisle estis ĝenita, kaj post la vetkuro, estis pridisputate ĉu Belisle kuris la tutan vetkurdistancon. Li pasis tra ĉiuj 19 kontrolpunktoj sur la kurso, kvankam estis asertite ke li ne pasis tra multaj el la akvopunktoj.