Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Kvankam tradicie prezentite kiel mallerta kaj mallerta kiam sur la tero, la anatomio de iuj pterosaŭroj (precipe pterodaktiloj) sugestas ke ili estis kompetentaj piedirantoj kaj kurantoj. Fruaj pterosaŭroj longe estis konsiderataj kiel aparte maloportunaj lokomotoroj pro la ĉeesto de grandaj kruropatagia, sed ili ankaŭ ŝajnas esti ĝenerale efikaj sur la tero. La antaŭaj membroj de azhdarchids kaj ornithocheirids estis nekutime longaj kompare kun aliaj pterosaŭroj, kaj, ĉe azhdarchids, la ostoj de la brako kaj mano (metacarpals) estis precipe plilongigitaj. Krome, kiel tutaĵo, la antaŭaj membroj de azhdarchid estis proporciigitaj simile al rapide kurantaj ungulaj mamuloj. Iliaj malantaŭaj gamboj, aliflanke, ne estis konstruitaj por rapideco, sed ili estis longaj kompare kun la plej multaj pterosaŭroj, kaj permesis longan paŝlongan longon. La relativa grandeco de la manoj kaj piedoj en pterosaŭroj (kompare kun modernaj bestoj kiel birdoj) povas indiki la specon de vivstilo, kiun pterosaŭroj kondukis sur la tero. Azhdarchid-pterosaŭroj havis relative malgrandajn piedojn kompare kun sia korpa grandeco kaj gambo-longo, kun piedo-longo nur proksimume 25%-30% de la longo de la malsupra gambo. Tio sugestas ke azhdarchids estis pli bone adaptitaj por piediri sur seka, relative solida grundo. Pteranodono havis iomete pli grandajn piedojn (47% de la longo de la tibio), dum filtr-manĝantaj pterosaŭroj kiel la ctenokasmatoidoj havis tre grandajn piedojn (69% de la tibia longo en Pterodactylus, 84% en Pterodaustro), adaptitajn por piediri en mola ŝlima grundo, simila al modernaj vadbirdoj. Kvankam ili klare estas lanĉiloj bazitaj sur antaŭaj membroj, bazaj pterosaŭroj havas malantaŭajn membrojn bone adaptitajn por salti, sugestante ligon kun arkosaŭroj kiel ekzemple Scleromochlus.  Demando: Sur kiu speco de surfaco azhdarchids povus pli facile paŝi?
seka, relative solida grundo