Kompletigu la sekvantan frazon: Li fariĝis kapitano en marto 1805. En julio 1805 li rekomisis la 22-kanonan por servo en Mediteraneo, kaj en oktobro 1806 prenis ordonrajton pri la 36-kanona. Elliot komandis ĝin dum la sekvaj ses jaroj, kaj velis al Orientaj Indioj kaj Ĉinio la 15an de februaro 1807. La 8an de oktobro 1808 li ĉasis kaj kaptis la 18-pafilan francan korveton "Iéna" dum en la Bengala Golfo, kaj la 15an de julio 1809 boatoj de "Modeste" kaj fortranĉis la 8-pafilan "Tuijneelar" en la Sunda Markolo. Elliot tiam partoprenis en la operacioj
por kapti Ĝavon inter aŭgusto kaj septembro de 1811. Li prenis ordonrajton pri la 38-pafilo en 1813 kaj estis implikita en la subpremado de Borneo-piratoj en junio. Liaj agoj dum tiuj kampanjoj altiris la atenton de liaj ĉefoj, same kiel lia helpo al kolonelo McGregor en restarigo de la sultano de Palembang. La fino de la Napoleona Militoj lasis lin sen ajna komando, kvankam li povis certigi postenon por komandi HMS "Victory", tiam funkciante kiel gardŝipo ĉe Portsmouth de la 1a de majo 1827 ĝis la 24a de januaro 1832. Lia servo dum tiu periodo gajnis al Elliot la laŭdon de la Duko de Clarence, la estonta reĝo Vilhelmo la 4-a.