Kompletigu la sekvantan frazon: Ĉapitro kvin, "La Konekto de Irako", rigardas la fonon de la Iraka Milito de 2003, komencante per analizo de la agadoj de la Reagan-registaro en la 1980-aj jaroj, kiuj enfokusigis siajn militajn klopodojn en Mezameriko kaj Mezoriento. Chomsky argumentas ke la registaro de Reagan utiligis timon kaj naciisman retorikon por distri la publikon de la malbona ekonomia situacio, kiun Usono alfrontis, trovante ofendajn kaprojn en la formo de la maldekstraj registaroj de Libio, Grenado kaj Nikaragvo, same kiel la internacia drogkomerco. Li ekzamenas la longan rilaton, kiun Usono havis kun la iraka registaro de Hussein, notante, ke ili aktive subtenis Hussein dum la Irano-Iraka Milito, la Kampanjo Al-Anfal kaj la venena gasa atako de Halabja, nur turniĝante kontraŭ sia iama aliancano post lia morto.
Invado de Kuvajto en 1990. Kritigante la ideon, ke la registaro de Bush la 2-a vere maltrankviliĝis pri minacoj al la sekureco de Usono, li kritikas iliajn provojn subfosi internaciajn klopodojn por malhelpi la militariĝon de spaco, la forigon de biologia militado kaj la batalon kontraŭ tutmonda poluado, same kiel la fakton, ke ili ignoris ĉiujn avertojn, ke la invado de Irako kaŭzos tutmondan kontraŭ-amerikan reagon. Esplorante la malestiman sintenon, kiun Usono prenis al eŭropaj registaroj, kiuj kontraŭbatalis la militon, nome Francio kaj Germanio, li kritikas la ideon, ke Usono volis instali demokratan registaron en Irako, argumentante, ke ili volis instali marionetan reĝimon, kiu obeus al usonaj entreprenaj interesoj.