Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - De 1955 ĝis 1956, Eidelberg laboris kiel Projektestro por Mekorot, en la konstruado de la Haifa Tel Aviv akvovojo, kaj la konstruado de la Ein Harod akvorezervujo. En 1956, li partoprenis en la Sinaja Milito.
, post kiu li iĝis la Plant Manager de la Timna Valley Copper Mines. En 1958, Eidelberg iĝis la Ĝenerala Direktoro de la Morta Maro-Verkoj ĝis 1961, raportante al la Ĝenerala Direktoro Mordechai Maklef (hebree: מרדכי מקלף), kiu estis emerita Ĉefo de Kunlaborantaro de la IDF. De 1961 ĝis 1964, li funkciis kiel la Ĝenerala Direktoro de la Israelaj Ŝipkonstruejoj. Inter 1964 kaj 1968 li iĝis la branĉestro de Tahal, Irano, kie li komencis esplori la misteron de la Dek Perditaj Triboj. Li poste iĝis la manaĝero de la Tahal-filio en Ebur-Bordo (1968-1972), kie li esploris la misteron de Ekzodo. De la mez-1960-aj jaroj ĝis lia morto en 1985, Eidelberg daŭre esploris kaj skribis librojn pri La Eliro kaj la Dek Perditaj Triboj de Israelo.[1]