Kompletigu la sekvan frazon: Kiel infano, dum la regado de kalifo Umar en 636, Ibn al-Zubayr eble ĉeestis kun sia patro ĉe la Batalo de Jarmuk kontraŭ la bizancanoj en Sirio. Li ankaŭ ĉeestis kun sia patro en la kampanjo de Amr ibn al-As kontraŭ Bizanca Egiptio en 640. En 647, Ibn al-Zubayr elstaris en la islama konkero de Ifriqiya (Nordafriko) sub la komandanto Abd Allah ibn Sa'd. Dum tiu kampanjo, Ibn al-Zubayr malkovris malfortan punkton en la batallinioj de la bizancaj defendantoj kaj mortigis ilian patricianon, Gregory. Li estis laŭdita de la kalifo Uthman kaj eldonis venkan paroladon, bone konatan pro sia elokventeco, sur sia reveno al Medino. Poste, li aliĝis al Sa'id ibn al-As en la ofensivo de ĉi-lasta en norda Irano en 650. Uthman nomumis Ibn al-Zubayr al la komisiono akuzita pri la recenzo de la Korano. Dum la ribelanta sieĝo de la domo de Uthman en junio 656, la kalifo metis Ibn al-Zubayr en pagendaĵon de sia defendo kaj li estis laŭdire vundita en la batalado. Post la murdo de Uthman, Ibn al-Zubayr batalis kune kun sia patro kaj sia onklino A'isha kontraŭ la partizanoj de la posteulo de Uthman, kalifo Ali, ĉe la Batalo de la Kamelo en Basra en decembro. Al-Zubayr estis mortigita, dum Ibn al-Zubayr estis vundita dum batalado kun unu el la komandantoj de Ali, Malik al-Ashtar. Ali estis venka kaj Ibn al-Zubayr revenis kun A'isha al Medino, poste partoprenante en la arbitracio por fini la
Unua Fitna (islama civita milito) en Adhruh aŭ Dumat al-Jandal. Dum la babiladoj, li konsilis Abd Allah ibn Umar pagi por la subteno de Amr ibn al-As. Ibn al-Zubayr heredis signifan riĉaĵon de sia patro.