Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La politika situacio de Faisal malboniĝis en 1956, kun ribeloj en la urboj Najaf kaj Hayy. Dume, la atako de Israelo kontraŭ Egiptio
, kunordigita kun Britio kaj Francio en respondo al la ŝtatigo de Nasser de la Sueza Kanalo, nur pligravigis popularan abomenon por la Bagdada Pakto, kaj tiel la reĝimo de Faisal. La opozicio komencis kunordigi siajn agadojn; en februaro 1957, "Fronto de Nacia Unuiĝo" estis establita, kunigante la Naciajn Demokratojn, Sendependajn, Komunistojn, kaj la Baas-Partion. Sama procezo sekvis ene de la iraka oficira korpuso kun la formado de "Supera Komitato de Liberaj Oficiroj". La registaro de Faisal klopodis konservi la lojalecon de la militistaro per malavaraj avantaĝoj, sed tio montriĝis ĉiam pli neefika, ĉar pli kaj pli da oficiroj komenciĝis simpatii kun la naskiĝanta por-respublika kontraŭ-monarkia movado.