Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Komence defendanto de demokratio kaj socialismo, Mujib kreskis en la rangoj de la Awami-Ligo kaj orienta pakistana politiko kiel karisma kaj forta oratoro. Li iĝis populara pro sia opozicio al la etna kaj institucia diskriminacio de bengaloj en Pakistano, kiuj konsistis el la plimulto de la loĝantaro de la ŝtato. Ĉe la pliiĝo de sekciaj streĉitecoj, li skizis ses-punktan aŭtonomioplanon kaj estis malliberigita de la reĝimo de feldmarŝalo Ayub Khan pro ŝtatperfido. Mujib gvidis la Awami Ligon por venki en la unuaj demokrataj elektoj de Pakistano en 1970. Malgraŭ akirado de plimulto, la Ligo ne estis invitita de la reganta armea ĥunto por formi registaron. Dum la civila malobeo eksplodis tra Orienta Pakistano, Mujib nerekte anoncis la sendependecon de Bangladeŝo dum grava parolado la 7an de marto 1971. La 26an de marto 1971, la pakistana armeo respondis al la amasaj protestoj per Operaco Searchlight, en kiu la elektita ĉefministro Mujib estis arestita kaj flugita al izola malliberejo en Okcidenta Pakistano, dum bengalaj civiluloj, studentoj, intelektuloj, politikistoj kaj armeaj transfuĝintoj estis murditaj kiel parto de la 1971 -datita bangladeŝa genocido.
Ĉu vi ne scias? Dum la foresto de Mujib, multaj bengaloj aliĝis al la Mukti Bahini kaj kun la helpo de la hindaj armetrupoj, venkis la pakistanajn armetrupojn dum la Liberigo-Milito de Bangladeŝo. Post la sendependeco de Bangladeŝo, Mujib estis liberigita el pakistana malliberejo pro internacia premo kaj revenis al Dako en januaro 1972 post mallonga vizito al Britio kaj Hindio.