Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam Karlo sukcedis al la trono de Hispanio, la transoceanaj posedaĵoj de Hispanio en la Nova Mondo estis bazitaj en la Karibio kaj la Hispana Ĉefinsulo kaj konsistis el rapide malpliiĝanta indiĝena loĝantaro, malmultaj rimedoj valoraj por la krono, kaj malabunda hispana setlanta loĝantaro. La situacio ŝanĝiĝis dramece kun la ekspedicio de Hernán Cortés, kiu, kun aliancoj kun urb-ŝtatoj malamikaj al la aztekoj kaj miloj da indiĝenaj meksikaj militistoj, konkeris la aztekan Imperion
en la jaro 1521. Sekvante la modelon establita en Hispanio dum la Rekonkesto kaj en Karibio, la unuaj eŭropaj setlejoj en la Amerikoj, konkerintoj dividis la indiĝenan loĝantaron en privatajn posedaĵojn "encomiendas" kaj ekspluatis ilian laboron. Centra Meksiko kaj poste la Inka Imperio de Peruo donis al Hispanio vastajn novajn indiĝenajn loĝantarojn por konverti al kristanismo kaj regi kiel vasaloj de la krono. Karlo establis la Konsilion de la Indies en 1524 por kontroli ĉiujn la transoceanajn havaĵojn de Kastilio. Karlo nomumis vicreĝon en Meksiko en 1535, limigante la reĝan administradon de la alta kortego, "Real Audiencia", kaj kasistoficistoj kun la plej alta reĝa oficialulo. Sekvante la konkeron de Peruo, en 1542 Karlo ankaŭ nomumis vicreĝon. Ambaŭ oficistoj estis sub la jurisdikcio de la Konsilio de la Indies. Karlo promulgis la Novajn Leĝojn de 1542 por limigi la potencon de la konkistadogrupo por formi heredan aristokrataron kiu povus defii la potencon de la krono.