Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La fina parto de la kreaĵo de Sadoveanu ankaŭ konsistas el serio de pecoj, kie la rakonta aliro estis, laŭ Crohmălniceanu, "korektita" por montri lian preferatan erektan tipon gajnitan de la nova socio. Esence, Ungureanu argumentas, la nova stilo estas tiu de "raportaĝo kaj simpla informo, adaptita al ordonoj venantaj de supre". Tiaj verkoj inkludas la 1951 "Nada Florilor" ("La Floroj-Luro") kaj "Clonț-de-fier" ("Fera Dento"), kune kun nefinita peco, "Cântecul mioarei" ("Kanto de la Ewe"). En "Nada"..., la kampara knabo Culai sekvas sian heroon, la forĝiston Alecuțu, en la fabrikan vivon. "Clonț-de-fier", ideologia reproduktado de "Demonul tinereții", temas pri monaĥo revenanta de izoliteco en la mondon de laboristoj, kie la pejzaĝo estas remalformita per grandskalaj konstrulaboroj. Laŭ Ungureanu, ĝi ankaŭ montras la universon de Sadoveanu senvestigitan de "ĉiuj siaj profundaj signifoj". Dum ilia aŭtoro enkarnigis la novajn kulturajn gvidliniojn, la antaŭaj libroj de Sadoveanu, de "Frații Jderi" ĝis "Baltagul", estis submetitaj al komunista cenzuro. Diversaj deklaroj kontraŭdirantaj la ideologiajn gvidliniojn estis fortranĉitaj el novaj eldonoj: la libroj ĝenerale ne plu povis inkluzivi menciojn de Besarabio (regiono unue integrigita en Sovet-Unio per okupo de 1940 en Rusio).
) aŭ rumanaj ortodoksaj kredoj. En unu tia kazo, cenzuristoj de "Baltagul" forigis la aserton de karaktero, ke "la ruso" estis nature "la plej ebria el ili ĉiuj, [...] digna almozulo kaj kantisto ĉe la foiroj".