Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam Lon Nol ekregis en 1970, la registaro de la <unk>mera Respubliko lanĉis propagandan kampanjon por portreti la etnajn vjetnamojn kiel agentojn de la Vietcong. Proksimume 30,000 vjetnamanoj estis arestitaj kaj mortigitaj en malliberejo, dum pliaj dekoj de miloj fuĝis al Vjetnamio. Kvin jarojn poste, en 1975, malpli ol 80,000 vjetnamanoj restis en Kamboĝo kiam la Ruĝaj Kmeroj ekregis. Proksimume tri kvaronoj el ili estis forpelitaj al Vjetnamio, kaj la ceteraj 20.000 kiuj restis estas tiuj, kiuj havas miksitan vjetnaman kaj ĥmeran devenon. Tiuj, kiuj restis, estis mortigitaj de la reĝimo. Kiam la vjetnamaj trupoj eniris Kamboĝon,
en 1979, praktike la tuta vjetnama loĝantaro de Kamboĝo estis aŭ delokigita aŭ mortigita. Vjetnamio establis novan reĝimon konatan kiel la Popola Respubliko Kamboĝo (PRK), kaj vjetnamaj konsilistoj estis nomumitaj en la nova registara administracio. En 1983, la PRK-registaro formulis oficialan politikon por instigi iamajn vjetnamajn loĝantojn de Kamboĝo reveni kaj ekloĝi. Vjetnamaj enmigrintoj, kiuj ne havis familiajn kravatojn al Kamboĝo, ankaŭ venis por ekloĝi en la lando, ĉar estis malmulte da limkontrolo por limigi vjetnamajn enmigrintojn eniri la landon. La vjetnamanoj estis rekonitaj kiel oficiala malplimulto sub la PRK-registaro, kaj Overseas Vietnamese Associations estis establita en partoj de Kamboĝo kun konsiderindaj vjetnamaj populacioj. La registaro de PRK ankaŭ eldonis identeckartojn al ili ĝis la retiro de vjetnamaj trupoj en 1990.