Post promocio al kontradmiralo la 9an de novembro 1936, li estis nomumita maramea komandanto de la Dodekaneso, kun ĉefsidejo en Rodiso. La 7an de marto 1938 li estis promociita al vicadmiralo kaj ricevis ordonrajton pri la 1-a Krucisto-Dividado, partoprenante en la konkero de Albanio.
en aprilo 1939; en 1940 li iĝis komandanto de ĉiuj mararmeoj en Sardio, posteno kiun li daŭre tenis dum la eniro de Italio en la Dua Mondmilito. En oktobro 1940 li estis nomumita mararmea komandanto de Albanio, kun ĉefsidejo en Durres, komandante mararmeojn dum la Greka-Itala Milito kaj la invado de Jugoslavio. Por liaj organizaj kapabloj en la administrado de albanaj havenoj, li estis formale laŭdita de Benito Mussolini kaj premiita kun la Kavalira Kruco de la Milita Ordeno de Savojo.