Dume, la Franca Revolucio alarmis la regantajn monarkojn de Eŭropo, kaj en aŭgusto 1791 Frederick William, ĉe la renkontiĝo en Pillnitz Castle, konsentis kun imperiestro Leopoldo la 2-a por aliĝi en subtenado de la kialo de reĝo Ludoviko la 16-a de Francio. Tamen la karaktero de la reĝo kaj la konfuzo de la prusaj financoj ne povis subteni efikan agadon en tiu rilato. Formala alianco estis subskribita la 7an de februaro 1792, kaj Frederick William partoprenis persone en la kampanjoj de 1792 kaj 1793.
, sed la reĝo estis malhelpita per manko de financo, kaj liaj konsilistoj estis distrigitaj per la aferoj de malboniĝinta Pollando, kiu promesis pli riĉan rabaĵon ol estis verŝajna esti akirita per la kontraŭ-revolucia kampanjo en Francio. Subvencitraktato kun la maraj potencoj (Great Britain kaj Nederlando, subskribita en Hago, 19 aprilo 1794) plenigis la trezorojn de Prusio, sed je la kosto de promeso provizi 64,000 tertrupojn al la koalicio. La ribelo en Pollando, kiu sekvis la dividadon de 1793, kaj la minaco de unuflanka interveno de Rusio, instigis Frederikon Vilhelmon al la aparta Traktato de Bazelo kun la Franca Respubliko (5 aprilo 1795), kiu estis rigardita de la aliaj grandaj monarkioj kiel perfido, kaj lasis Prusion morale izolita en la lukto inter la monarkia principo kaj la nova respublikana kredo de la Revolucio. Kvankam la terareo de la prusa ŝtato atingis novan pinton sub lia regado post la tria sekcio de Pollando en 1795, la novaj teritorioj inkludis partojn de Pollando kiel Varsovio, kiu havis praktike neniun germanan loĝantaron, grave streĉante administrajn rimedojn pro diversaj por-polaj ribeloj; ĝi ankaŭ forigis la lastan restantan bufrostaton inter Prusio kaj Rusio.