En la malfrua kvina jarcento a.K., la greka lirika poeto Diagoras de Melos estis kondamnita al morto en Ateno sub la akuzo de esti "sendiĉa persono" (<unk>θεος) post kiam li faris amuzon de la Eleusinian Mysteries, sed li fuĝis de la urba puno. Pli postaj verkistoj admiris Diagoras kiel la "unua ateisto", sed li verŝajne ne estis ateisto en la moderna signifo de la vorto. Antaŭ-Sokrataj atomistoj kiel Demokrato provis klarigi la mondon en pure materialista maniero kaj interpretis religion kiel homan reagon al naturaj fenomenoj, sed ne eksplicite neis la ekziston de la dioj. [ citaĵo bezonis ] [42] Tamen multaj antaŭ-Sokrataj atomistoj kiel Demokrato provis klarigi la mondon en pure materialista maniero kaj interpretis religion kiel homan reagon al naturaj fenomenoj, sed ne eksplicite neis la ekziston de la dioj. [ citaĵo bezonis ] [43] Tamen, multaj pli postaj filozofoj, kiel Protagoras kaj Sokrat
Lia relative granda volumeno de pluvivaj verkoj