Kompletigu la sekvan frazon: La 21-an de marto 1918
La germanoj atakis. Dum la unuaj tri tagoj de la ofensivo, la Militkabineto estis necerta pri la seriozeco de la minaco. La generalo Petain atendis kaj atendis la ĉefan atakon en sia sektoro de Compiègne, proksimume 75 mejlojn sude de kie ĝi fakte okazis. Sekvante venkon sur la orienta fronto en 1917, la germanoj turnis sian atenton al la okcidenta fronto en la vintro de 1917-18 movante siajn batalajn diviziojn en la oriento, per relo, al Francio. Oni pensis, ke Germanio havis pli ol 200 diviziojn sur la Okcidenta Fronto en la printempo de 1918 (kompare kun la 100 de Francio kaj la 50 de Anglio). Kiam la germanoj frapis la 21-an de marto, ili koncentris sian homan forton kaj trafis la aliancanojn ĉe ilia plej malforta punkto, ĉe la krucvojo inter la anglaj kaj francaj linioj. Ili estis helpitaj per kelkaj faktoroj: 1) lastatempa redeplojo de la B.E.F. por kovri pli longan linion de 28 mejloj sur la fronto, 2) la manko de centra rezervo de soldatoj, kiun la civila gvidado ordonis, sed kiun la militistaro ignoris, 3) la antaŭ-deplojo de diviziaj rezervoj de ĉiu flanko al lokoj kontraŭaj de kie ili estis bezonataj, 4) la manko de ĝenerala aliancita gvidanto, kiu, en tempo de krizo, igis la armeajn gvidantojn rigardi eksteren por siaj propraj naciaj interesoj, kaj ne tiu de la tutaĵo, 5) la intensa reedukado de germanaj infanteriodivizioj en novajn formojn de soldatoj nomitaj, "ŝtormtrupoj", 6) seka vetero kiu faris alie marĉan teron malmola, 7) intensa nebulo dum la mateno de la unuaj du tagoj de la atako, kaj kompleta surprizo. 7)