Kompletigu la sekvan frazon: Dum la mongola dinastio Yuan, en 1277 estis establita superintendento de eksterlanda komerco en la urbo, kune kun tiuj en Ŝanhajo, Ningbo kaj Gŭangĵuo. La antaŭa Song-inspektoro Pu Shougeng, araba aŭ persa islamano, estis retenita por la nova posteno, uzante siajn kontaktojn por restarigi la komercon de la urbo sub ĝiaj novaj regantoj. Li estis ĝenerale sukcesa, restarigante multon el la antaŭa grandeco de la haveno, kaj lia oficejo iĝis hereda en liaj posteuloj. En la 1280-aj jaroj, Quanzhou kelkfoje funkciis kiel la provinca ĉefurbo por Fuĝjano. Ĝia loĝantaro estis proksimume 455,000 en 1283, la ĉefaj varoj de komerco estis pipro kaj aliaj spicoj, juveloj, perloj kaj porcelano. Marco Polo registris ke la Juanaj imperiestroj derivis "grandajn enspezojn" de sia 10% imposto sur la komerco de la haveno; li nomis la havenon de Quanzhou "unu el la du plej grandaj havenoj en la mondo por komerco" kaj "la Aleksandrio de la Oriento". Ibn Battuta simple nomis ĝin la plej granda haveno de la mondo. Polo notis, ke ĝiaj tatuistoj estis famaj tra Sudorienta Azio. Ĝi estis la deirpunkto por la 1292 revenekspedicio de Marko Polo, eskorti la 17-jaran mongolan princinon Kököchin al ŝia fianĉo en la persa Ilkhanate; kelkajn jardekojn poste, ĝi estis la punkto de alveno kaj foriro por Ibn Battuta. la invadoj de Kublai Khan de Japanio kaj
Javo velis ĉefe el sia haveno. La islama geografiisto Abulfeda notis, en, ke ĝiaj urbaj muroj restis ruinigitaj de ĝia konkero fare de la mongoloj. En la mezo de la 1320-aj jaroj, la monaĥo Odoric notis la du franciskajn monaĥejojn de la urbo, sed koncedis, ke la budhanaj monaĥejoj estis multe pli grandaj, kun pli ol 3000 monaĥoj en unu.