Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Historie, la konvencia portugala literumo de la nomo estis "Joseph", same kiel en la angla, kvankam variaĵoj kiel "Jozefo" ne estis nekutimaj. Post la revolucio de 1910
, la portugala literumo estis modernigita. La unua Reformo de la portugala ortografio de 1911 forigis la finajn mutajn konsonantojn kaj el bibliaj antroponimoj kaj toponimoj (ekz. "Joseph", "Nazareth") kaj anstataŭigis ilin per la diakrita signo sur la fina, indikante la stresvokalon (ekz. "José", "Nazaré"). En la portugala, la elparolo de vokaloj varias depende de la lando, regiona dialekto aŭ socia identeco de la parolanto: en la kazo de la intervalo de &lt;a href="Close%20back%20rounded%20vowel"&gt;/u/&lt;/a&gt; ĝis &lt;a href="Close-mid%20back%20rounded%20vowel"&gt;/o/&lt;/a&gt;;; kaj en la kazo de, de &lt;a href="Close-mid%20front%20unrounded%20vowel"&gt;/e/&lt;/a&gt; ĝis &lt;a href="Open-mid%20front%20unrounded%20vowel"&gt;/ɛ/&lt;/a&gt;.