Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Ĉirkaŭ 1,15 M<unk>, IK Pegasi B estas konsiderata kiel alta-masa blanka nano. Kvankam ĝia radiuso ne estis observita rekte, ĝi povas esti taksita de konataj teoriaj rilatoj inter la maso kaj radiuso de blankaj nanoj, donante valoron de proksimume 0.60% de la radiuso de la Suno. (Malsama fonto donas valoron de 0,72%, do restas iom da necerteco en ĉi tiu rezulto.) Tiel tiu stelo enhavas mason pli grandan ol la Suno en volumon proksimume samgrandaj kiel la Tero, donante indikon pri la ekstrema denseco de tiu objekto. La masiva, kompakta naturo de blanka nano produktas fortan surfacan graviton. Astronomoj indikas tiun valoron per la decimala logaritmo de la gravita forto en cgs-unuoj, aŭ log g. Por IK Pegasi B, log g estas 8.95. Por komparo, logg por la Tero estas 2,99. Tiel la surfaca gravito sur IK Pegasi estas pli ol 900,000 fojojn la gravita forto sur la Tero. La efika surfaca temperaturo de IK Pegasi B estas taksita esti proksimume 35,500 ± 1,500 K, igante ĝin forta fonto de ultraviola radiado. En normalaj cirkonstancoj tiu blanka nano daŭre malvarmiĝus dum pli ol miliardo da jaroj, dum ĝia radiuso restus esence senŝanĝa.  Demando: Kiel oni povas mezuri la radiuson de blanka nano?
de konataj teoriaj rilatoj inter la maso kaj radiuso de blankaj nanoj