Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Arkimedo estis eble la unua sciencisto konata por esti priskribinta naturon kun aksiomoj (aŭ principoj) kaj tiam dedukti novajn rezultojn de ili. Li tiel provis priskribi "ĉion" komencante de kelkaj aksiomoj. Ĉiu "teorio de ĉio" estas simile atendita esti bazita sur aksiomoj kaj dedukti ĉiujn observeblajn fenomenojn de ili. Sekvante demokratan atomismon, la mekanika filozofio de la 17-a jarcento postulis, ke ĉiuj fortoj povus finfine reduktiĝi al kontaktaj fortoj inter la atomoj, tiam imagitaj kiel malgrandaj solidaj partikloj. En la malfrua 17-a jarcento, la priskribo de Isaac Newton de la longdistanca forto de gravito implicis, ke ne ĉiuj fortoj en naturo rezultas de aĵoj en kontakto. La laboro de Neŭtono en liaj Matematikaj Principoj de Natura Filozofio traktis tion en plia ekzemplo de unuigo, ĉi-kaze unuigante la laboron de Galileo pri tera gravito, la leĝojn de Kepler pri planeda moviĝo kaj la fenomenon de tajdoj klarigante ĉi tiujn ŝajnajn agojn je distanco sub unu sola leĝo: la leĝo de universala gravito. En 1814, konstruante sur ĉi tiuj rezultoj, Laplace fame sugestis, ke sufiĉe potenca intelekto povus, se ĝi scius la pozicion kaj rapidecon de ĉiu partiklo en difinita tempo, kune kun la leĝoj de la naturo, kalkuli la pozicion de iu ajn partiklo en iu ajn alia tempo:  Demando: Kiel komenciĝis la priskribo de Arkimedo de "ĉio"?
kelkaj aksiomoj