Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Iĝis evidente ke la daŭra evoluo de la FW11 signifis ke ĝi estis klare la plej bona aŭto tiun jaron, kaj la ĉampioneco de 1987 estis disputata inter Piquet kaj Mansell. Malgraŭ gajnado de pli malmultaj vetkuroj ol Mansell en 1987, Piquet aperis kiel mondĉampiono. De Detrojto al Portugalio
, li neniam finis de la podio, akirante poentojn en kion li nomis lia "procenta kondukado politiko" en lia sukcesa oferto gajni lian trian ĉampionecon. Piquet anoncis dum la trejnado por la Hungara Grandpremio en 1987 ke li subskribis kun Lotus kiel la senkontesta numero 1 ŝoforo, pozicio kiun li asertis estis promesita ĉe Williams de 1986, sed neniam estis honorita post la aŭtoakcidento de Frank Williams. Oni ankaŭ kredis, ke tio estis grava faktoro en Honda, kiu forlasis Williams kaj translokiĝis al McLaren por 1988, malgraŭ alia jaro restanta en la kontrakto. La japana firmao, kiu pagis la plej grandan parton de la salajro de Piquet, konsideris lin la numero 1 kaj private furiozis, ke la administrado de Williams ne bridis Mansell kaj permesis al Piquet pli facilan tempon.