La plej grava politika kaj armea okazaĵo dum la regado de Georgo la 1-a, milito kontraŭ la Bizanca Imperio, havis siajn radikojn en la 990-aj jaroj, kiam la kartvela princo Curopalate David de Tao, sekvante sian malsukcesan ribelon kontraŭ la imperiestro Bazilio la 2-a, devis konsenti cedi siajn ampleksajn havaĵojn en Tao kaj la najbaraj teroj al la imperiestro post lia morto. Ĉiuj klopodoj de la vicfilo de Davido kaj la patro de Georgo, Bagrat la 3-a, por malhelpi tiujn teritoriojn esti aneksitaj al la imperio estis vanaj. Juna kaj ambicia, Georgo lanĉis kampanjon por restarigi la Kuropalates<unk> sinsekvon al Kartvelio kaj okupis Tao en 1015<unk>1016. La bizancanoj estis tiutempe implikitaj en senĉesa milito kun la Bulgara Imperio, limigante siajn agojn al la okcidento. Sed tuj kiam Bulgario estis konkerita
, Basilio la 2-a gvidis sian armeon kontraŭ Kartvelio (1021). Elĉerpa milito daŭris du jarojn, kaj finiĝis per decida bizanca venko, devigante Georgo'n konsenti pri packontrakto, en kiu li devis ne nur rezigni pri siaj postuloj al Tao, sed kapitulaci plurajn el siaj sudokcidentaj havaĵoj al Bazilio, kaj doni sian trijaran filon, Bagrat la 4-a, kiel ostaĝon.