Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 1-an de septembro 1939 Pollando estis atakita de la nazia armeo. La 17-an de septembro, la Ruĝa Armeo ankaŭ invadis. Pollando ĉesis ekzisti, same kiel ĝia punleĝo. La nazia okupo
estis tre severa por la pola socio, kaj ĉiuj ĝiaj judaj membroj estis metitaj en getojn. Poste, kiam la politiko Die Endlösung estis efektivigita, ajna helpo al la juda popolo estis vipita, ĝenerale al morto. En milita tempo la regulo pri "nullum crimen sine lege" estis vana. Post la milito Pollando fariĝis komunista ŝtato, kun totalisma reĝimo. Kvankam la nova registaro apogis la Krimleĝon de 1932, ĝi ne estis malhelpo por meti politikajn malamikojn en malliberejojn. Specialaj naciaj sekurecaj leĝoj eldonitaj fine de la 1940-aj jaroj kaj komence de la 1950-aj jaroj permesis al komunistaj juĝistoj kondamni multajn homojn al morto sen justa proceso. Multaj homoj malaperis. Post la degelo de 1956, ofte nomata la pola oktobro, tiu situacio komencis ŝanĝiĝi.