Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Post la unuaj venkoj de la ŝtatkomunumo (Batalo de Klushino
), kiu kulminis per polaj trupoj enirantaj Moskvon en 1610, la filo de Sigismondo, princo Władysław de Pollando, estis mallonge elektita caro. Tamen, baldaŭ poste, Sigismondo decidis kapti la rusan tronon por si mem. Tio fremdigis la por-polajn subtenantojn inter la bojaroj, kiuj povis akcepti la moderan Vladislavon, sed ne la por-katolikan kaj kontraŭ-orientan ortodoksan Sigismund. Poste, la por-pola rusa frakcio malaperis, kaj la milito rekomenciĝis en 1611, kun la poloj forpelitaj de Moskvo en 1612 sed kaptante la gravan urbon Smolensk (vidu " Siege of Smolensk (1609<unk>1611) "). Tamen, pro internaj problemoj en kaj la ŝtatkomunumo kaj Rusio, malmulte da armea agado okazis inter 1612 kaj 1617, kiam Sigismondo faris unu finan kaj malsukcesan provon konkeri Rusion. La milito finfine finiĝis en 1618 kun la Armistico de Deulino, kiu donis al la ŝtatkomunumo certajn teritoriajn koncedojn, sed ne kontrolon de Rusio, kiu tiel eliris el la milito kun sia sendependeco sen damaĝo.