Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Podnieks akiris internacian rekonon dank' al sia filmo "Ĉu estas facile esti juna?". La filmo kun dialogoj en kaj la latva kaj la rusa estis esplorado de sovetia juneco. Kiam Sovet-Unio disfalis, Podnieks kunlaboris kun brita televido por doni proprajn informojn pri la okazaĵoj en Sovet-Unio. Dum tri jaroj, Podnieks filmis kvin-partan dokumentarion titolitan "Saluton, ĉu vi aŭdas nin?". Poste, Podnieks filmis filmojn, kiuj temigis la kreskon de nacia identeco en Latvio, Litovio kaj Estonio. Lia filmo "Homeland" estis raporto pri popolaj festivaloj en tiuj landoj, kiam naciaj kantoj, kiuj estis malpermesitaj de la sovetia registaro dum 50 jaroj, estis kantitaj de amaskorusoj. Dum filmado de daŭrigo de tiu filmo en januaro 1991, Podnieks kaj skipo estis sub kaŝpafista pafado dum la puĉo
Sovetiaj trupoj en Rigo. Podnieks estis batita, lia kameraisto kaj delonga amiko Andris Slapiņš mortigita kaj Gvido Zvaigzne, alia kunlaboranto kaj amiko de Podnieks, mortis pro vundoj poste. Tiu materialo estis filmita kaj montrita kiel aldono al "Homeland", kaj poste kiel enkonduko por la reviziita versio de tiu filmo. Kvar el la filmoj de Podnieks ricevis la premion Lielais Kristaps kiel plej bona dokumentario de la jaro.