Kompletigu la sekvan frazon: En 1973, la registaro de Bhutto forigis la registaron de la ŝtato en Baluĉistano, kio rezultigis alian separisman movadon, kulminante la serion de armeaj agoj en la plej granda provinco de la lando, kiu finiĝis en 1977. Kun la milita helpo ricevita de Irano inkluzive de la transdono de la Bell AH-1 Cobra al la Aviacio-Korpuso, la konflikto finiĝis kun la pakistana registaro ofertanta la ĝeneralajn amnestiojn al separistoj en la 1980-aj jaroj. La pakistana armeo restis engaĝita en la omana civita milito en favoro de la omana registaro ĝis la ribelantoj estis venkitaj en 1979. La Milita Enketo-Komisiono notis la mankon de komuna granda strategio inter la kvar branĉoj de la militistaro dum la
la unua, la dua, kaj la tria militoj kun Hindio, rekomendante la establadon de la Komuna Ĉefstabo-Komisiono por konservi strategian armean komunikadon inter la inter-servoj kaj la federacia registaro, kiu estas prezidata de la nomumita Prezidanto de la komunaj ĉefoj kiel la ĉefa armea konsilisto de la registaro. En 1976, la unua prezidanto de la komunaj ĉefoj estis nomumita de la armeo kun generalo Muhammad Shariff transprenante la prezidantecon, sed eksiĝis jaron poste. En 1975, ĉefministro Zulfikar Ali Bhutto kontestate anstataŭigis almenaŭ sep altrangajn armeajn generalojn por promocii Lt-Gen. Zia-ul-Haq al la kvar-stela rango, nomumante lin Ĉefo de la Armeo (COAS) malgraŭ la rekomendoj de la armeo transdonitaj al la federacia registaro.