Malnormalaĵoj inkluzivas verbosemon; subitaj transiroj; laŭvortaj interpretoj kaj miskompreno de nuancoj; uzo de metaforo signifa nur al la parolanto; aŭdaj perceptaj deficitoj; nekutime pedanta, formala aŭ idiosinkrazia parolado; kaj strangaĵoj en laŭteco, tono, intonacio, prosodio kaj ritmo. Eĥolalio ankaŭ estis observita en individuoj kun AS. Tri aspektoj de komunikadpadronoj estas de klinikaj raportoj: prosodio, tuja kaj cirkonstanca, kaj verbositeco. Kvankam lingva akiro kaj uzado povas esti malpli rigidaj aŭ monotonaj en aŭtismaj homoj kun AS, ili kutime havas limigitan lingvan entuziasmon; malgraŭ tio, ke junaj individuoj ofte ne sukcesas detekti interesojn kun la parolanto laŭvorte aŭ laŭvorte, ili povas esti malriĉaj en la lingva interkonsento kun aliaj homoj, sed ofte malsukcesas detekti la lingvajn interesojn kun la parolanto laŭvorte aŭ laŭvorte
internaj pensoj