Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Revolucia sento estis karakteriza por la epoko en Irako kaj en la tuta Mezoriento. En Irako progresemuloj kaj socialistoj atakis la tradiciajn politikajn elitojn (burokratoj kaj terposedantoj de la kolonia epoko, riĉaj komercistoj kaj tribaj ĉefoj, kaj monarĥistoj). Krome, la tutaraba naciismo de Gamal Abdel Nasser en Egiptujo profunde influis junajn Ba'athistojn kiel Saddam. La ascendo de Nasser antaŭsignis ondon de revolucioj tra la Proksima Oriento en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, kun la kolapso de la monarkioj de Irako, Egiptujo kaj Libio. Nasser inspiris naciistojn tra la tuta Proksima Oriento per batalo kontraŭ la britoj kaj la francoj dum la Sueza krizo de 1956
, modernigante Egiptujon, kaj unuigante la araban mondon saĝe.