Kompletigu la sekvan frazon: Stefan Lazarević iĝis la Despoto de Serbio en 1402, kaj li estis sukcedita de Đurađ Branković en 1427. Samtempa surskribo sur la rekto de la unua folio de la psaltero indikas, ke la libro estis parto de la biblioteko de Despot Đurađ, kaj ke, iam, li sendis ĝin al unu el siaj filoj. Oni konjektas, ke la libro eble estis geedziĝa donaco por lia plej juna filo kaj posteulo, Lazar Branković, kiu edziĝis en 1446. La Serba Despotate falis al la otomanoj en 1459, kaj la Branković-familio iris en ekzilon en Syrmia, tiam parto de la Hungara Regno. Komence de la 17-a jarcento, la psaltero estis en la Privina Glava Monaĥejo sur Monto Fruška Gora en Syrmia, kiu tiam estis sub otomana rego. En 1627, serba patriarko Pajsije vizitis la monaĥejon kaj prenis la manuskripton al sia biblioteko en Vrdnik, kie ĝi restis ĝis 1630. Dum tiu tempo, ekzemplero de la psaltero estis transskribita; la miniaturoj ankaŭ estis kopiitaj. La patriarko tiam reprenis la libron kaj redonis ĝin al Privina Glava. La kopio, konata kiel la Beograda Psaltero, poste estis konservita en la Nacia Biblioteko de Serbio. Ĝi estis detruita kune kun la biblioteko de la
Germana bombado de Beogrado en aprilo 1941.