Skribu daŭrigon por tiu paragrafo - Malgraŭ la sufiĉe provizora naturo de ĝia motoro kaj ĉasiokonfiguracio, en ĝia Mondĉampioneca debuto ĉe la Monako Grandpremio de 1964 la BRM P261 havis la plej bonan el la komencoj. Kvankam Hill kaj teamamiko Richie Ginther nur sukcesis kvalifiki en tria kaj oka lokoj, respektive, en la vetkuro Hill metis plej rapidan rondiron, kaj la du P261 finiĝis unua kaj dua. Ĝi estis la unua el la kvin venkoj de Hill sur la Côte d'Azure. Hill daŭre rezultis bone dum la unua duono de la sezono, kaj prenis ŝnuron de tri sinsekvaj duaj lokoj en Francio, Britio
kaj Germanio. Ironie, ĝi estis kun la enkonduko de la bonorda, alt-ekzosta versio de la motoro en Italio ke la fidindeco de la aŭto komencis ŝanceliĝi. Ĉe Monza Hill li kvalifikiĝis en la unua vico de la grido, sed dum li sidis atendante la flagon fali lia kluĉilo malfermiĝis, kaj lia aŭto sidis senmova dum la resto de la kampo fluis preter li. Hill revenis por venki en Usono, sed finis el la punktoj en la sezona finalo en Meksiko post kolizio kun Bandini. Kun akcepteblaj rezultoj de Ginther, BRM finis la sezonon dua en la ĉampioneco de la konstruistoj, kun Hill ankaŭ dua en la ĉampioneco de la ŝoforoj.