La rezultoj de la kampo-testo estis anoncitaj la 12-an de aprilo 1955 (la deka datreveno de la morto de prezidanto Franklin D. Roosevelt, kies paraliza malsano estis ĝenerale kredita esti kaŭzita de poliomjelito). La vakcino de Salk estis 60-70% efika kontraŭ PV1 (polioviruso tipo 1), pli ol 90% efika kontraŭ PV2 kaj PV3, kaj 94% efika kontraŭ la evoluo de bulbara poliomjelito. Baldaŭ post kiam la vakcino de Salk estis licencita en 1955, infanvakcinadkampanjoj estis lanĉitaj. En Usono, sekvante amasimunigan kampanjon antaŭenigita de la March of Dimes (Marto de Dimes), la nombro de poliomjelitoj ĉiujare falis de 35,000 en 1953 al 5,600 antaŭ 1957. Antaŭ 1961 nur 161 kazoj estis registritaj en Usono. Semajnon pli frue en aprilo 1955, Pierre Lépine ĉe la Pasteur Institute en Parizo ankaŭ anoncis efikan vakcinon kontraŭ poliomjelito. Demando: La vakcino helpis ekstermi la malsanon?
poliomjelito