Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En februaro 1971, post unufoja prezento ĉe la Myponga Pop Festival en Aŭstralio, Black Sabbath revenis al la studio por komenci laboron sur sia tria albumo. Sekvante la furorlist sukceson de Paranoid, la grupo estis havigita pli da studiotempo, kune kun "kofreto plena de kontantmono" por aĉeti medikamentojn. "Ni eniris kokainon, grandan tempon", Ward klarigis. "Ekzilo, ekziligo, resaniĝo, io ajn". Ĝi venis al la stadio kie vi elpensas ideojn kaj forgesas ilin, ĉar vi estis tiel el ĝi". La produktado kompletigita en aprilo 1971, en julio la grupo publikigis Master of Reality (Mastro de Realeco), nur ses monatojn post la usona liberigo de Paranoid. La albumo atingis la supraj dek en Usono kaj Britio, kaj estis atestita oro en malpli ol du monatoj, poste ricevante platenan atestadon en la 1980-aj jaroj kaj Duoblan platenon en la frua 21-a jarcento. Ĝi enhavis la unuajn akustikajn kantojn de Sabbath, kune kun favoratoj de la adorantoj kiel "Children of the Grave" kaj "Sweet Leaf". Kritika respondo de la epoko estis ĝenerale malavantaĝa, kun Lester Bangs liveranta ambivalencan recenzon de Master of Reality en Rolling Stone, priskribante la ferman "Children of the Grave" kiel "naivan, simplisman, ripeteman, absolutan doggerel <unk> sed en la tradicio [de rokenrolo]... La sola kriterio estas ekscito, kaj Black Sabbath havas ĝin". (En 2003, Rolling Stone poziciigus la albumon ĉe numero 300 en ilia 500 Greatest Albums of All Time (Plej grandaj Albumoj de Ĉiuj Tempoj) listo.)  Demando: Kion la bando uzis el la mono, kiun ili ricevis?
medikamentoj