Kompletigu la sekvantan frazon: En junio 1988, Nelson Skalbania provis intertrakti interkonsenton kun sia amiko, Edmonton Oilers-posedanto Peter Pocklington por akiri Wayne Gretzky por la Canucks. Skalbania ankaŭ interparolis kun la agento de Gretzky, Mike Barnett. Pat Quinn certigis bonan pecon de la Canucks estonteco de redaktanta Trevor Linden dua totala en la
Eniro skizo, kaj daŭrigus lian radoj kaj interkonsento kiu komencis la antaŭan someron. La Canucks nur devis disiĝi kun tria ronda elekto en 1989 (Veli-Pekka Kautonen) por akiri la servojn de veteranoj Paul Reinhart kaj Steve Bozek de Kalgario la 6-an de septembro. La venontan tagon, defendanto Robert Nordmark kaj dua-ronda elekto en 1989 (Craig Darby) alvenis de St. Louis por Dave Richter. La Kanukoj havus siajn potenc-ludojn por la venonta sezono en ordo, kaj rezignis preskaŭ nenion por akiri ilin. La liberagenta subskribo de Harold Snepsts resendis konatan vizaĝon al la Canucks-blulinio, kaj subite defendo ŝajnis esti forto de la Canucks. Kombine kun solida retkaptado de Kirk McLean kaj Steve Weeks, nur potenculoj Montrealo kaj Kalgario cedus malpli da goloj ol la Kanukoj ĉi-sezone. Ĉi tiu estas ankaŭ la plej kuraĝa teamo kiun la vankuveraj fanoj vidis en longa tempo. Kun Garth Butcher, Rich Sutter, Stan Smyl, Jim Sandlak, Ronnie Stern, Darryl Stanley, kaj Snepsts en la vicigo, Vankuvero estis subite ne-tiel-plaĉa haltejo en okcidenta vojaĝo.