Ĉi tiu tekniko estas konata kiel la metodo de elĉerpiĝo, kaj li uzis ĝin por aproksimi la valoron de π. En Mezurado de Cirklo li faris tion desegnante regulan pli grandan sesangulon ekster cirklo kaj pli malgrandan regulan sesangulon ene de la cirklo, kaj iom post iom duobligante la nombron de la flankoj de ĉiu regula poligono, kalkulante la longon de unu flanko de ĉiu poligono ĉe ĉiu paŝo. Dum la nombro de la flankoj pliiĝas, ĝi iĝas pli preciza aproksimado de kvar realaj nombroj. Post kiam ĉiu el la flankoj estis sufiĉa por precizigi la limojn, ene de kiuj kuŝas la respondo.
πr2