Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĉi tiu sponga variado de portugala kuirarto estas gustumita per citrono aŭ oranĝa ŝelo. Ĝi estas servita simpla, kaj tago malnova kuko povas esti integrigita en aliaj desertoj kiel pudingoj. La "pão-de-Ló de Alfeizerão" estas malpeze bakita al pudingo kiel konsistenco kaj gustumita kun brando. Anekdotaj legendoj pri la origino de la kukoj asocias ĝin kun sekreta recepto transdonita de monaĥinoj al la vilaĝo Alfeizerão. La fabrikado por komercaj merkatoj komenciĝis dum la Portugala Revolucio de 1910.
Ĉu vi ne scias? La "Pão-de-Ló" evoluis el la malnova franca "pain de lof", kiu siavice estis nederlanda pruntepreno de "loef". Ĉiuj variaĵoj "loef", "lof", "ló" rilatas al marvoja velo aŭ la flanko de ŝtofo, kie blovas la vento. La francoj adoptis la italan "Genovese" version de la kuko kaj nomis ĝin "génoise". En Italio la kuko estis konata kiel "pan di spagna". Ankaŭ en Francio kaj Portugalio la samaj ekvivalentaj esprimoj estis uzataj ĉirkaŭ la 16-a jarcento, respektive "pain d<unk>Espagne" kaj "pão de Hespanha/pão de Castella". Enkondukita al Japanio de portugalaj komercistoj en la 16-a jarcento, la japanaj varioj de la kuko estas konataj kiel "castella", "kasutera" aŭ simple "pan".