Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La jaro 1902 vidis stabilan fluon de altkvalitaj Dooley-pecoj skribitaj de Dunne, kun la drinkeja filozofo komentanta la okazaĵojn de la tago, inkluzive de la kronado de reĝo Eduardo, la rakontoj de Arthur Conan Doyle pri Sherlock Holmes, kaj arkta esplorado. Sed plejparte pri la usona politiko. Ke Dunne ofte estis gasto de Roosevelt en la Blanka Domo ne ŝparis la prezidanton de esti pikita de Dooley, nek estis ŝparita la agresema ekstera politiko de la antaŭa Rough Rider. Dunne malŝatis imperiismon, kaj estis kolerigita de la agoj de usonaj trupoj en la filipina ribelo kontraŭ usona regado
; li satiris la brilan raporton de guberniestro William Howard Taft pri la progreso tie, "Ni donas al centoj da ĉi tiuj malriĉaj senkonsciaj paganoj la bonkonatan malmodernan usonan akvopurigadon... Ĉie, feliĉo, kontenteco, amo al la duonpatrino lando, escepte en lokoj kie estas homoj".