En la nokto de la 12-a de aprilo, komandanto Erich Bey, la plej alta pluviva germana oficiro, ricevis mesaĝon, ke li atendas atakon de britaj ĉefŝipoj sekvitaj de granda nombro da destrojeroj kaj subtenataj de aviadilŝipoj. La batalŝipo kaj naŭ destrojeroj devige aperis la 13an de aprilo, kvankam pli frue ol komandanto Bey atendis, kaj kaptis la germanojn el pozicio. La kvin funkciigeblaj destrojeroj, inkluzive de "Bernd von Arnim", ŝarĝis el Narvik-haveno kaj engaĝis la britajn ŝipojn. Kvankam neniuj trafoj estis gajnitaj, ili kaŭzis dispeciĝan damaĝon al pluraj el la destrojeroj. La ŝipo povis fari torpedatakon sur la britaj destrojeroj antaŭ esti forpelitaj, sed ĉiuj ŝiaj torpedoj maltrafis. Manko de municio devigis la germanajn ŝipojn retiriĝi al la Rombaksfjorden (la plej orienta branĉo de la Ofotfjord), oriente de Narvik, kie ili povus provi embuski persekutantajn britajn destrojerojn. "Von Arnim" elĉerpis sian municion kaj ŝi strandis ĉe la fjordo. Ŝia skipo lokis detruilojn kaj forlasis la ŝipon. Kiam la britoj atingis la ŝipon, ŝi jam ruliĝis flanken. La skipo de la ŝipo aliĝis al la germanaj soldatoj sur la marbordo kaj partoprenis en la kampanjo ĝis la britoj evakuis la areon.
en junio.