Kompletigu la sekvan frazon: Sub ĝia eponima fondinto, Osman I, la Belik de Osmanoğlu disetendiĝis ĉe bizanca elspezo sude kaj okcidente de la Marmara Maro en la unuaj jardekoj de la 14-a jarcento. Kun ilia aneksado de la najbara Beylik de Karasi kaj ilia antaŭeniĝo en Roumelia ekde 1354, ili baldaŭ iĝis sufiĉe fortaj por aperi kiel la ĉefaj rivaloj de Karamanids, kiuj en tiu tempo laŭsupoze estis la plej fortaj. Direkte al la fino de la 14-a jarcento, la otomanoj avancis plu en Anatolio akirante urbojn, aŭ aĉetante ilin aŭ per geedziĝaj aliancoj. Dume, la Karamanidoj atakis la otomanojn multajn fojojn kun la helpo de aliaj beyliks, Mamluks, Aq Qoyunlu ("Blankaj Ŝafoj Turkomanoj"), bizancanoj, Pontics kaj hungaroj, malsukcesante kaj perdante potencon ĉiun fojon. Antaŭ la fino de la jarcento, la fruaj otomanaj gvidantoj konkeris grandajn partojn de tero de Karamanids kaj aliaj malpli elstaraj beyliks. Tiuj havis mallongan paŭzon kiam iliaj teritorioj estis restarigitaj al ili post la otomana malvenko suferita kontraŭ Tamerlano en 1402 en la
Batalo de Ankaro.