Dum la germana invado de Sovet-Unio en 1941, Rall estis nomumita komandanto de la orienta defensiva pozicio la 25an de junio kaj kontrolis la instaladon de marbordaj baterioj sur la insuloj Bolshoy Tyuters kaj Lavensaari, kaj la metadon de minkampoj en la Finna Golfo. Li tiam ricevis la taskon partopreni en la komplika operacio por evakui la ŝipojn de la Balta Floto el la sieĝita Talino.
Kaj venigi ilin en Kronŝtaton. Rall ricevis ordonrajton pri la malantaŭa gvardio. Kun tri eblaj evakuaj vojoj, Rall konsilis preni la plej sudan. Kvankam tio pasis tra malprofunda akvo kaj laŭlonge de 200 mejloj da okupita marbordo kun malamikaj marbordaj baterioj, Rall atentigis ke la marbordaj baterioj ĉefe konsistis el malpezaj kanonoj, kiuj povus facile esti subpremitaj de sovetia mararmea artilerio, kaj ke 200 ŝipoj faris la trairejon sen malfacileco. La konsilo estis malakceptita de marŝalo Kliment Voroshilov, komandanto de la Leningrada Fronto, kiu, maltrankvila pri la ebleco de latvaj kaj estonaj skipoj, kaj eĉ sovetiaj maristoj, transfuĝantaj al la malamiko, ordonis al Rall kaj lia superulo admiralo Vladimir Tributs preni la mezan itineron, malgraŭ tio, ke ĝi estis tre minita de malamikaj fortoj. La evakuadaj konvojoj baldaŭ komencis suferi grandajn perdojn pro minoj kaj aeratakoj. La ĉefa ŝipo de Rall, la destrojero "Kalinin", trafis minon kaj komencis sinki. La destrojero "Volodarskiy" venis kune por forigi la skipon, sed ankaŭ trafis minon kaj sinkis. Rall, vundita kaj konvulsiita, estis prenita sur tranĉilon. Li estis poste alportita reen al Kronŝtato kun la pluvivantoj de la evakuadforto. Dum la sovetia gvidado postulis venkon en evakuado de kelkaj soldatoj kaj rifuĝintoj, Rall rimarkis ke ĝi estis "Dua Tsushima", rilatante al la peza malvenko ĉe la Batalo de Tsushima dum la Rusa-Japana Milito.