Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Malgraŭ iliaj malfacilaĵoj la partio faris bonan progreson ĝis, la 17an de februaro proksimume 10 mejlojn (16 km) malpli ol la Bluff-deponejo, ili estis haltigitaj per neĝoŝtormo. Ili restis en tendo dum kvin tagoj, ĝis kiam elĉerpiĝis iliaj provizoj. En malespero la grupo forlasis la tendon la sekvan tagon, sed baldaŭ montriĝis neeble por Mackintosh kaj Spencer-Smith vojaĝi plu. Joyce, Richards kaj Hayward tiam sledigis tra la neĝoŝtormo al la Blufo, postlasante la invalidojn en tendo sub la prizorgo de Wild. Tiu vojaĝo de ĉirkaŭ 32 kilometroj daŭris unu semajnon. Ili revenis kun manĝaĵo kaj fuelo por subteni siajn kamaradojn, kaj la marŝo rekomenciĝis. Post mallonga tempo Mackintosh aliĝis al Spencer-Smith sur la sledo, kaj antaŭ longa tempo, Hayward ankaŭ kolapsis. La tri viroj ankoraŭ sur siaj piedoj estis tro malfortaj por transporti tri invalidojn, do la 8an de marto Mackintosh volontulis resti en la tendo dum la aliaj provis preni Spencer-Smith kaj Hayward al Hut Point. Unu tagon poste Spencer-Smith mortis, tute elĉerpita de elĉerpiĝo kaj skorbuto, kaj estis entombigita en la glacio. Joyce kaj Wild atingis Hut Point kun Hayward la 11an de marto kaj iris reen por Mackintosh. De la komenco de la ŝarĝo de Cape Evans la 1an de septembro 1915 ĝis la alveno de la postvivantoj reen ĉe Hut Point, pasis entute 198 tagoj, la plej longa sledvojaĝo laŭ pasinta tempo entreprenita en iu ajn ekspedicio ĝis tiu tempo.  Demando: Kiom da tagoj ili estis en tendoj?
kvin