Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Antaŭ 1900, estis pli ol 100 ŝajnigantoj, kiuj prezentis sin kiel la "perdita daŭfeno". La populareco de la falsaj delfenoj pintis en la maldormo de la Revolucio de 1830
, kaj malkreskis dum la jarcento. Male al la mortoj de liaj gepatroj, kiuj estis nacia spektaklo, la morto de la daŭfeno estis afero de administra kaj kuracista arkivo, kaj sekve pli facile repudiebla. La mito pri la anstataŭigo de Louis-Charles antaŭ la morto estis popularigita kaj apogita de la tre populara romano "Le Cimetière de la Madeleine" de Jean-Joseph Regnault Warin en 1800. Pretendantoj pliiĝis en reguleco post la surtroniĝo de reĝo Ludoviko la 18-a dum la Restaŭrado de Borbonoj. Post la Revolucio de 1830, asertoj de pretendanto estis traktitaj kun pliigita seriozeco en Francio pro ilia kapablo funkcii kiel kritikoj de reĝo Ludoviko Filipo. La ebleco de Bourbon-postulanto povi kontesti la legitimecon de Louis-Phillppe, estis certe la kialo por la agresema postkuro de la pretendantoj tra la tribunaloj.