Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - kapitano Calès eniris en la Jaro II (dum la regado de Teruro), la Armeo de la Orienta Pireneoj, formita de la Kongreso post la invado de Francio fare de la Hispana Regno en aprilo 1793 kiel reprezalio por la ekzekuto de reĝo Ludoviko la 16-a de Francio nur tri monatojn antaŭe. Calès aparte distingiĝis la 27an de Brumaire Jaro III (17 novembro 1794) ĉe la Batalo de la Nigra Monto ("ankaŭ nomita" "Batalo de la" "Sierra Negra") kontraŭ la aliancitaj armeoj de la regnoj de Hispanio kaj Portugalio: ĉe la kapo de du firmaoj de Chasseurs, kapitano Calès faligis 800 hispanojn. La generalo Jacques François Dugommier mortis dum la batalo, sed li venkis la aliancitajn armeojn. La fama kirurgo Larrey ankaŭ distingiĝis dum tiu batalo, praktikante en unu tago ne malpli ol 200 amputadojn. Tiu decida franca venko kondukis al la kapto de Figueres, tiam al la venka Siege of Roses (Sieĝo de Rozoj) kaj al la fuĝo de la hispanaj soldatoj per maro, kaj finfine al la subskribo de la Paco de Bazelo inter Francio kaj Prusio (5 aprilo 1795) kaj inter Francio kaj Hispanio (22 julio 1795 - 4 Thermidor Jaro III), per kiu la du landoj subskribis pacon kun la venka revoluciema Francio, tiel forlasante la Unuan Koalicion.
Ĉu vi ne scias? Tamen, Calès estis vundita dum la blokado de Figueres la 29-an de novembro per la eksplodo de pulvorejo.