Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En siaj dudekaj jaroj li batalis kontraŭ la franca invado de Rusio, vidante agon ĉe Smolensk la 12an de junio 1812, Borodino la 26an de aŭgusto, Tarutino la 6an de oktobro kaj Maloyaroslavets la 12an de oktobro. Por liaj agoj ĉe Maloyaroslavets li estis premiita kun la Ordeno de Sankta Vladimir 4-a klaso, kun glavo kaj pafarko kaj finfine, de la 3a ĝis la 10a de novembro, ĉe Krasnoi. Por lia kuraĝo, li estis promociita al dua leŭtenanto la 4an de decembro 1812. Dum la rusoj avancis en Germanion, li batalis ĉe Lutzen.
la 20-an de aprilo 1813, la 16-an de aŭgusto proksime de Dresdeno, la 17-an kaj 18-an de aŭgusto ĉe Kulm (por kiu li ricevis la Kulm-Krucon) kaj tiam la 4-an kaj 6-an de oktobro proksime de Leipzig. Dum en la rezervoj en 1814, li ankaŭ batalis ĉe Brienne, Arcis-sur-Aube, Fère-Champenoise, ĉe batalado proksime de Parizo la 18-an de marto kaj finfine en la kapto de Parizo la 19-an de marto. Grandduko Konstantin Pavlovich nomumis lin al sia persona stabo kaj Dannenberg ankaŭ ricevis promociojn al leŭtenanto kaj kapitano kune kun la Ordeno de Sankta Anna dua klaso. La 1an de aŭgusto 1814 li estis transdonita al la Ĝenerala Stabo de la Gardistoj. Li tiam estis promociita al kolonelo (1818) kaj generalmajoro (1827) kun la nomumo de Kvarterestro-Ĝenerala Ĉefo de Kunlaborantaro al la Tsarevich.