Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: Reĝo Pōmare la 2-a de Tahitio estis devigita fuĝi al Mo'orea en 1803; li kaj liaj subuloj konvertiĝis al Protestantismo en 1812. Francaj katolikaj misiistoj alvenis en Tahitio en 1834; ilia elpelo en 1836 igis Francion sendi kanonejon en 1838. En 1842, Tahitio kaj Tahuata estis deklaritaj franca protektorato, por permesi al katolikaj misiistoj labori sen ĝeno. La ĉefurbo de Papeetē estis fondita en 1843. En 1880, Francio aneksis Tahition, ŝanĝante la statuson de protektorato al tiu de kolonio. La insularoj ne estis oficiale unuigitaj ĝis la establado de la franca protektorato en 1889. Post kiam Francio deklaris protektoraton super Tahitio en 1840, la britoj kaj francoj subskribis la Konvencion de Jarnac en 1847, deklarante ke la regnoj de Raiatea, Huahine kaj Bora Bora devis resti sendependaj de ambaŭ potencoj kaj ke neniu sola ĉefo rajtis regi super la tuta arkipelago. Francio poste rompis la interkonsenton, kaj la insuloj estis aneksitaj kaj iĝis kolonio en 1888 (ok jarojn post la Ventofernaj Insuloj) post multaj indiĝenaj rezistadoj kaj konfliktoj nomitaj la Leewards Milito, daŭranta ĝis 1897. En la 1880-aj jaroj, Francio postulis la Tuamotu-Arkipelagon, kiu antaŭe apartenis al la Pōmare-Dinastio, sen formale aneksi ĝin. Deklarinte protektoraton super Tahuata en 1842, la francoj rigardis la tutajn Marquesas-Insulojn kiel francaj. En 1885, Francio nomumis guberniestron kaj establis ĝeneralan konsilion, tiel donante al ĝi la taŭgan administradon por kolonio. La insuloj Rimatara kaj Rūrutu malsukcese celvarbis por brita protekto en 1888, do en 1889 ili estis aneksitaj de Francio. Poŝtmarkoj unue estis eldonitaj en la kolonio en 1892. La unua oficiala nomo por la kolonio estis Établissements de l'Océanie (Establishments en Oceanio); en 1903 la ĝenerala konsilantaro estis ŝanĝita al konsilantaro kaj la nomo de la kolonio estis ŝanĝita al Établissements Français de l'Océanie (Francaj establadoj en Oceanio). En 1940, la administracio de Franca Polinezio rekonis la Liberajn Insulojn.  Demando: Kio okazis kiel rezulto de reĝo Pomare la 2-a kaj liaj anoj kiam ili eskapis al Mo'orea?
konvertiĝis al Protestantismo