Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Ekde 301 a.K. Armenio estas inkludita ene de la influkampo de la Seleŭkida Imperio, sed ĝi konservis konsiderindan gradon de aŭtonomio, retenante siajn indiĝenajn regantojn. Laŭ Polyaenus, en 227 a.K. la Seleucid ribelanta reĝo Antiochus Hierax prenis rifuĝon en armena teritorio regita fare de reĝo Arsames, fondinto de la grandurbo Arsamosata. Ĉe la fino de 212 a.K. la lando estis dividita en du regnojn, ambaŭ vasalŝtatoj de la Seleucids: Granda Armenio kaj Armenio Sophene, inkluzive de Commagene aŭ Armenio Minor. Antioko la 3-a la Granda decidis subpremi la lokajn dinastiojn, kaj sieĝis Arsamosatan. Xerxes, la satrapo de Sophene kaj Commagene, kapitulacis kaj petegis la indulgon de la reĝo, kiun li akceptis kiel sian reganton. Antioko donis sian fratinon Antiokison kiel edzinon al Kserkso; ŝi poste murdus lin. Granda Armenio estis regita de Orontida posteulo de Hydarnes, la lasta Orontida reganto de Granda Armenio (Strabo xi.14.15); li estis ŝajne submetita de Antioko la 3-a la Granda, kiu tiam dividis la landon inter siaj generaloj Artaxias (Artashes) kaj Zariadres (Zareh), kiuj ambaŭ postulus devenon de la Orontida familio.  Demando: Kiel Armenio konservis sian aŭtonomion sub la Seleŭkida Imperio?
konservante siajn gepatrajn regantojn.