Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam la bataloj inter Svedio kaj Pollando ĉesis la tasko restis por Karlo la 12-a certigi la novan ordon kontraŭ puĉoj de la saksoj kaj la aliancano de Aŭgusto, caro Petro. Dum la tuta tempo de la milito Petro estis senespere provanta modernigi sian malnovan armeon post la malvenko ĉe Narva, eĉ se la rusa militistaro estis adekvata por funkciigi kontraŭ malbone defenditaj grandurboj ĉie en la svedaj baltaj provincoj. Post la fiaskoj de Wolmar von Schlippenbach en la bataloj de Erastfer kaj Hummelshof
, la rusoj konkeris Nöteborg kaj Nyenskans, same kiel komencis la konstruadon de Petersburg, kiu iĝus ilia unua maramea bazo en la Balta Maro. Dum 1704 Dorpat kaj Narva ankaŭ estis perditaj. Tamen, la rusoj malsukcesis elpeli la svedojn el Kurlando, kaj tiel la svedoj restis en kontrolo de la orienta Balta Maro kaj povis konservi stabilan provizon de resursoj al la armeo en Pollando. Tio estis kreditita al Adam Ludwig Lewenhaupt por liaj venkoj ĉe Jakobstadt kaj Gemauerthof.