Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En aŭgusto 1990, la iraka registaro de Saddam Hussein invadis Kuvajton
Gorbaĉov subtenis la kondamnon de prezidanto Bush. Tio alportis kritikon de multaj en la sovetia ŝtata aparato, kiuj vidis Hussein kiel esenca aliancano en la Persa Golfo kaj timis por la sekureco de la 9,000 sovetiaj civitanoj en Irako, kvankam Gorbaĉov argumentis, ke la irakanoj estis la klaraj agresantoj en la situacio. En novembro la sovetianoj aprobis rezolucion de UN permesantan uzi forton por forpeli la irakan armeon el Kuvajto. Gorbaĉov poste nomis ĝin "ŝanĝejo" en la monda politiko, "la unuan fojon la superpotencoj agis kune en regiona krizo". Tamen, kiam Usono sciigis planojn por surtera invado, Gorbaĉov kontraŭbatalis ĝin, instigante anstataŭe pacan solvon. En oktobro 1990, Gorbaĉov ricevis la Nobel-premion pri paco; li estis flatita sed agnoskis "miksitajn sentojn" pri la laŭdo. Enketoj indikis, ke 90% de sovetiaj civitanoj malaprobis la premion, kiu estis vaste vidata kiel okcidenta kaj kontraŭsovetia laŭdo.