Kompletigu la sekvan frazon: Loĝata de Rutenoj (Ukrajnoj) kaj Moldavoj (Rumanoj), ĝi fariĝis parto de Kieva Rusio en la 10-a jarcento, kaj de Moldavio en la 14-a jarcento. La regiono estis malabunde loĝata ekde la Paleolitiko, kun pluraj nun formortintaj popoloj loĝantaj ĝin. La fruaj slavoj aperis en Bukovino en la 4-a jarcento. En la 10-a jarcento ĝi iĝis parto de Kievan Rus', kaj poste de la Principality of Galicia (Princlando de Galegio). La kulturo de Kievo-Ruso disvastiĝis en la regiono, kun la Bukovina Preĝejo administrita de Kievo ĝis 1302, kiam ĝi pasis al Halych metropolo. Poste, en la 14-a jarcento, Bukovino transiris al Hungario. Reĝo Ludoviko la 1-a nomumis Dragoș, Voivode of Moldavia (Voivode de Moldavio) kiel sia deputito, faciligis la migradon de la rumanoj de Maramureș kaj Transsilvanio al la teritorio. Poste, ukrainoj kaj moldavoj kunvivis en Bukovino, batalante kune kontraŭ invadantoj kaj subpremantoj. La teritorio de kio iĝis konata kiel Bukovino estis, de 1774 ĝis 1918, administra dividado de la Habsburga Monarkio, la Aŭstra Imperio, kaj Aŭstrio-Hungario. Lokaj loĝantoj serĉis aneksi la historie Rutenian norden al la Okcidenta Ukraina Nacia Respubliko en la frua 20-a jarcento. Tamen, Rumanio konfiskis la tutan provincon en 1918, sekvante politikon de Romanization en la regiono. En 1940, la norda duono de Bukovino estis
aneksita de Sovet-Unio kontraŭ la pakto de Ribbentrop-Molotov, pakto de neagreso inter Nazia Germanio kaj Sovet-Unio. Poste, la regiono estis provizore reakirita de Rumanio kiel aliancano de Nazia Germanio post kiam ĉi-lasta invadis Sovet-Union kiu, aliflanke, reprenis la nordan parton en 1944. La loĝantaro de Bukovino estis historie "preskaŭ solide ukraina en la nordo kaj rumana en la sudo, dum en la urboj estis ankaŭ kelkaj germanoj, poloj kaj judoj". Hodiaŭ, la nordo de Bukovino estas parto de Ukrainio, dum la sudo estas parto de Rumanio.