Kompletigu la sekvan frazon: En 1993 post kvar jaroj en Formulo 1 kun nur unu signifa rezulto por la motoro, Bob Lutz de la gepatra kompanio de Lamborghini Chrysler, faris manprem-interkonsenton kun la ĉefo de McLaren Ron Dennis por la teamo por testi la LE3512 por taksi ĝian potencialon kiel vetkurgajninto. McLaren faris modifitan version de sia aŭtomobilo, la McLaren MP4/8/8, nomita MP4/8B, por testi la motoron (la testaŭto bezonis tri monatojn por modifi por konveni al la pli longa kaj pli peza V12). Testado estis kompletigita de triobla mondĉampiono Ayrton Senna, kaj estonta duobla mondĉampiono Mika Häkkinen ĉe kaj la Silverstone Circuit en Anglio kaj la Estoril cirkvito en Portugalio. Post lia unua veturado de la aŭto en Silverstone, Senna sugestis certajn ŝanĝojn al Forghieri (malpli brutala "supra fino" kaj pli dika mez-intervalo), kaj li plenumis kun motora potenco pliigita de proksimume kaj ambaŭ ŝoforoj estis tre imponitaj malgraŭ la motoro daŭre esti iom nefidinda (Häkkinen raportis masivan motoran eksplodon dum testado en Silverstone, kvankam li sukcesis rondiri la 5.226 km (3.260 mejl.) cirkviton proksimume 1.4 sekundojn pli rapide ol la teamoj de MP4/8-veturilo funkciigita per Ford V8-motoro). Laŭ raportoj, Senna eĉ volis veturi la motoron ĉe la
Japana Grandioza Premio kredante ke dum fidindeco povus esti problemo, almenaŭ li estus pli rapida ol kun la Ford motorizita vetkuro (ironie Senna venkus en kaj Japanio kaj la lasta vetkuro en Aŭstralio kun la ekzistanta MP4/8). Malgraŭ tio, tamen, Ron Dennis decidis iri kun Peugeot V10 motoroj pro pli bona komerca interkonsento kiu donus longperspektivan stabilecon al la teamo kaj ĉe la fino de la sezono 1993, la Lamborghini LE3512 estis emerita de Grandpremio-vetkuro post kiam la kompanio estis vendita de Chrysler al indonezia investantogrupo gvidita de Tommy Suharto.