Kompletigu la sekvan frazon: Kiel unu el la pli junaj filoj de Harun, Abu Ishaq estis komence de malmulte da konsekvenco, kaj ne figuris en la linio de sinsekvo. Baldaŭ post la morto de Harun en 809,
Terura enlanda milito eksplodis inter liaj pli aĝaj duonfratoj al-Amin () kaj al-Ma'mun (). Al-Amin ĝuis la subtenon de la tradiciaj Abasidaj elitoj en Bagdado (la "abnāʾ al-dawla"), dum al-Ma'mun estis subtenita de aliaj sekcioj de la "abnāʾ". Al-Ma'mun venkis en 813 kun la kapitulaco de Bagdado post longa sieĝo kaj la morto de al-Amin. Elektante resti en sia fortikaĵo en <unk>urasan, sur la nordorienta periferio de la islama mondo, al-Ma'mun permesis al siaj ĉefaj leŭtenantoj regi anstataŭ li en Irako. Tio rezultigis ondon de antipatio kontraŭ al-Ma'mun kaj liaj "persaj" leŭtenantoj, kaj inter la Abasidaj elitoj en Bagdado kaj ĝenerale en la okcidentaj regionoj de la Kalifujo, kulminante per la nomumo de la pli juna frato de Harun al-Rashid, Ibrahim, kiel kontraŭ-kalifo en Bagdado en 817. Tiu okazaĵo igis al-Ma'mun realigi sian malkapablon regi de malproksime; klinante al populara reago, li malakceptis aŭ ekzekutis siajn plej proksimajn leŭtenantojn, kaj revenis persone al Bagdado en 819 por komenci la malfacilan taskon de rekonstruado de la ŝtato.