Resumu la artikolon:  Fethiye Cetin malkovris sian armenan devenon nur kiam ŝi estis dudekkelkjara. Ŝia avino, tiam 90-jaraĝa, diris al Cetin, ke ŝia vera nomo estas Heranus. Kiel multaj aliaj postvivantoj de 1915, Heranus asimilis kaj kaŝis sian identecon. Multaj timis ripeton de la hororoj, kiujn ili vidis, kaj apenaŭ eskapis. En homplena akcepto antaŭ memorkoncerto en Istanbulo ĉi-semajne, homoj rapidis por saluti Fethiye Cetin. Forta, milde parolanta virino nun en siaj sesdekaj jaroj, Cetin estas elstara advokato, kiu reprezentis la armen-turkan ĵurnaliston Hrant Dink. Dink estis forta propagandanto de repaciĝo inter turkoj kaj armenoj, kiu estis juĝita pro "insulto al turkeco". Li estis murdita en 2007. La ŝoka malkovro de ŝia vera deveno ŝanĝus la vivon de Cetin. Ŝi rakontas la historion de Heranus en elstara memoraĵo titolita "My Grandmother". Heranus kaj ŝia familio estis inter amasa fluo de virinoj kaj infanoj, kiuj estis perforte marŝigitaj de otomanaj soldatoj, ne sciante kien ili iris aŭ kial ili estis forŝiritaj de siaj viraj parencoj. Dum la tuta procesio eĥis malsanaj flustroj, ke la viroj kaj adoleskaj knaboj estis mortigitaj. Heranus tiam havis 9 jarojn. Oficiro ekvidis ŝin kaj ŝian fraton kaj volis forpreni ilin. Ŝia patrino protestis, sed aliaj diris al ŝi: "La infanoj mortas unu post la alia. Neniu el ĉi tiuj eliros vivanta. Se vi donos al ili, ilia vivo estos savita". Heranus kaj ŝia frato estis ŝiritaj sur la ĉevalon de la oficiro kaj kondukitaj al ĝardeno plenplena de aliaj infanoj kaj manĝigitaj la unuan varman manĝon, kiun ili havis en tagoj. Sed baldaŭ realiĝis kaj Heranus ekploris kaj petegis vidi sian patrinon. Heranus estis apartigita de sia frato, adoptita de la oficiro kaj lia edzino, kiuj ne povis havi proprajn infanojn. Ŝia nomo estis ŝanĝita al Seher kaj ŝi estis edukita kiel islamano. Kaj tiel ŝi postvivis, kaj havis infanojn kaj nepojn. Cetin estis en la jurstudo, kiam ŝia avino malkaŝis siajn sekretajn kaj dolorajn memorojn pri siaj armenaj radikoj. Ĝi detruis ĉion, kion ŝi...
Fethiye Cetin lernis pri sia armena heredaĵo de sia avino. La avino postvivis la 1915-datitajn murdojn, asimilis, poste kaŝis sian veran identecon. Cetin, aliaj volas, ke Turkio agnosku la murdojn kiel genocidon; la registaro rifuzis. En la lasta jardeko pli publika dialogo pri la temo komenciĝis en Turkio.