La Portugala Imperio unue establis "de jure" sistemon de devigata laboro konata kiel "chibalo" tra siaj kolonioj en 1899, sed la portugala registaro ne efektivigis la sistemon en Angolo ĝis 1911 kaj aboliciis ĝin en 1913. Respublikanoj renversis reĝon Manuel la 2-a per puĉo
en oktobro 1910. Laboristoj en Moçâmedes, inter aliaj urboj en Angolo, kampanjis por forigo kaj liberigo. En kelkaj lokoj, la fortaj laboristoj deklaris strikojn, esperante ke la ekonomia malrapidiĝo devigos politikajn ŝanĝojn. Carvalhal Correia Henriques, la nova guberniestro de Moçâmedes, subtenis iliajn asertojn kaj direktis laboristajn plendojn al li. La Portugala Unua Respubliko, la nova ŝtato, denove aboliciis devigan laboron, sed la dungantoj, kies entreprenoj dependis de devigita laboro, uzis sian politikan influon por persvadi la portugalan registaron maldungi Henriques. La portugala registaro leĝigis devigan laboron en Angolo denove en 1911, maldungis Henriques en januaro 1912, kaj abolis la praktikon denove en 1913.