La Konstitucio de la 3-a de majo 1791, titolita la Regado-Leĝo, estis konstitucio adoptita de la Granda Sejm ("Kvarjara Sejm", kunvenanta en 1788-92) por la Pola-Litova Respubliko, duobla monarkio konsistanta el la Krono de la Regno de Pollando kaj la Granda Duklando de Litovio. La konstitucio estis desegnita por korekti la politikajn difektojn de la ŝtatkomunumo. Ĝi estis antaŭita de periodo de agitado por kaj laŭpaŝa enkonduko de reformoj, komenciĝante kun la Konvokado Sejm de 1764
kaj la sekvanta elekto tiun jaron de Stanisław August Poniatowski, la lasta reĝo de la ŝtatkomunumo.