Kompletigu la sekvan frazon: La Dua Hispana Respubliko, proklamita en 1931, provis starigi reĝimon kun apartigo inter Ŝtato kaj Preĝejo kiel okazis en Francio (1905). Kiam establita, la Respubliko pasigis leĝaron kiu malhelpis la eklezion el kondukanta edukajn agadojn. Procezo de politika polusiĝo karakterizis la Hispanan Duan Respublikon, partiaj sekcioj iĝis ĉiam pli amaraj kaj demandoj pri religia identeco ekhavis gravan politikan signifon. La ekzisto de malsamaj preĝejaj institucioj estis ilustraĵo de la situacio, kiu rezultiĝis el la proklamo, kiu kondamnis la duan respublikon kiel kontraŭ-katolikan, framasonan, judan kaj komunistan internaciisman komploton, kiu anoncis kolizion inter Dio kaj ateismo, kaoso kaj harmonio, bono kaj malbono. Altrangaj preĝejaj oficialuloj kiel Isidro Goma, episkopo de Tudela, memorigis al siaj kristanaj subuloj pri ilia devo voĉdoni "por la justuloj", kaj al siaj pastroj pri ilia devo "eduki la konsciencojn". En la
La striko de asturiaj ministoj de 1934, parto de la Revolucio de 1934, 34 katolikaj pastroj estis masakritaj kaj preĝejoj estis sisteme bruligitaj. Kontraŭklerika opinio akuzis la katolikan pastraron kaj religiajn ordojn pri hipokriteco: klerikoj kulpis pri uzado de armiloj kontraŭ la popolo, pri ekspluatado de aliaj por la bono de riĉeco, kaj pri seksa malmoralo, dum ili asertis la moralan aŭtoritaton de pacemontremo, malriĉeco kaj ĉasteco.