Kompletigu la sekvan frazon: La juna reĝo Sebastiano la 1-a ardis per fervoro por iri al Maroko kaj haltigi la antaŭenmarŝon de la turka-apogitaj armeoj, entrepreno kiu promesis pli da tero kaj enspezoj en Nordafriko por la nobeluloj (ili eble kredis ke tio permesus al ili konservi sian ekonomian superecon super la komercistoj), sed la komerca burĝaro ankaŭ apogis la penon ĉar ĝi profitigus portugalan komercon en Nordafriko. Sebastiano uzis grandan parton de la imperia riĉaĵo de Portugalio por ekipi grandan floton kaj kolekti armeon. Li kaj la floro de la portugala nobelaro estis mortigitaj en la armea katastrofo de la Batalo de Alcácer Quibir en 1578, lia morto ekigis sukcedokrizon, kie la ĉefaj postulantoj al la trono estis Filipo la 2-a de Hispanio kaj António, Prior of Crato (Antonio, Prior de Crato). La ceteraj portugalaj nobeluloj kaj la alta pastraro estis denove kunvenitaj en la brakojn de siaj samideanaj kolegoj, la kastilianoj, kaj apogis Filipon, patrinan nepon de Manuel la 1-a de Portugalio. Philip sendis armeon de 40,000 viroj sub la ordonrajto pri la Duko de Alba por invadi Portugalion. Ili venkis la soldatojn de Antonio en la
Batalo de Alcântara kaj Filipo estis kronita kiel Filipo la 1-a de Portugalio en 1581. Tiel li almenaŭ parte plenumis la ambicion de sia patro, la Habsburga reĝo Karlo la 1-a de Hispanio (ankaŭ Karlo la 5-a de la Sankta Romia Imperio), kiu estis fame citita fare de Friar Nicolau de Oliveira: "Se eu fora Rei de Lisboa eu o fora em pouco tempo de todo o mundo" ("Se mi estus Reĝo de Lisbono, mi baldaŭ regus super la tuta mondo"). La unio de Portugalio kun Hispanio daŭris sesdek jarojn (1580-1640).