Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1968, la bileto Nixon-Agnew alfrontis du ĉefajn kontraŭulojn. La demokratoj, ĉe kongreso
la viktimoj de la perfortaj manifestacioj nomumis la vicprezidanton Hubert Humphrey kaj la senaton de Maine Edmund Muskie kiel siaj standardistoj. La segregaciisma iama guberniestro de Alabamo, George Wallace, kandidatiĝis kiel tria partia kandidato, kaj oni atendis, ke li sukcesos en la Profunda Suda. Nixon, konscia pri la limigoj, sub kiuj li laboris kiel kandidato de Eisenhower en 1952 kaj 1956, estis decidita doni al Agnew multe pli liberan bridon kaj klarigi, ke lia kandidato havas lian subtenon. Agnew ankaŭ povis utile ludi "atakhundon", kiel Nixon havis en 1952.