Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kun Klim ĵus reveninta de dujara vunda maldungo, kaj Callus malsana, Thorpe povis nur ankri Aŭstralion al sesa en la 4 × 100 m liberstila stafetado. La 200 m komenciĝis kun van den Hoogenband denove tuj atakanta, atingante la 100 m-markon pli ol unu sekundon sub la mondrekorda fendo, kun Thorpe duonkorpa longo malantaŭe. Thorpe iom post iom reduktis la gvidadon antaŭ ol preterpasi van den Hoogenband en la lastaj 50 m por gajni "La Vetkuro de la Jarcento" je duona korpo-longo, en nova olimpika rekordo de 1 min 44.71 s. Realizinte tion, kio eskapis al li kvar jarojn antaŭe, Thorpe reagis emocie, tuj deŝirante sian ĉapelon, pugnobatis la aeron kaj kriis. La sekvan tagon ses jaroj da aŭstralia venko en la 4 × 200 m liberstila stafetado finiĝis kiam Hackett, Klim kaj Sprenger metis Thorpe en la finan etapon 1.48 sekundojn malantaŭ Keller. Thorpe iom post iom reduktis la marĝenon sed ne povis preterpasi Keller en la lasta rondiro, Usono tuŝis 0.13 s pli frue. Thorpe trovis sin sur la alia flanko de proksima rezulto kiam li kvalifikiĝis lasta por la 100 m libera stilo
per 0.01 sekundoj. Li kapitaligis en la finalo venante de sesa ĉe la 50 m marko por gajni bronzan medalon en persona plej bona tempo de 48.56 s, igante lin la sola persono por medali en la 100 <unk> 200 <unk> 400 kombinaĵo en olimpika historio. Post la Ateno-Olimpikoj, Thorpe prenis paŭzon de konkurenca naĝado, saltante la 2005-datita Monda Akva Ĉampioneco.