Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Enhavo: Aranĝitaj geedziĝoj estis longe la normo en la hinda socio. Eĉ hodiaŭ, la plimulto de la indianoj havas siajn geedziĝojn planitajn de siaj gepatroj kaj aliaj respektataj familianoj. En la pasinteco, la aĝo de geedziĝo estis juna. La averaĝa aĝo de geedziĝo por virinoj en Barato pliiĝis al 21 jaroj, laŭ la Censo de Barato en 2011. En 2009, proksimume 7% de virinoj edziĝis antaŭ la aĝo de 18. En la plej multaj geedziĝoj la familio de la novedzino disponigas doto al la fianĉo. Tradicie, la doto estis konsiderata la parto de la virino de la familia riĉaĵo, ĉar filino ne havis laŭleĝan postulon je la nemoveblaĵoj de sia naskita familio. Ĝi ankaŭ tipe inkludis porteblajn valoraĵojn kiel juvelojn kaj domanarajn varojn, kiujn novedzino povis kontroli dum sia vivo. Historie, en la plej multaj familioj la heredaĵo de familiaj biendomoj estis transdonita tra la vira linio. Ekde 1956, hindaj leĝoj traktas virojn kaj virinojn kiel egalaj en aferoj de heredo sen laŭleĝa testamento. Indianoj ĉiam pli uzas laŭleĝan testamenton por heredo kaj posedaĵo, kun proksimume 20 procentoj uzantaj laŭleĝan testamenton antaŭ 2004. En Hindio, la eksgeedziĝofteco estas malalta <unk> 1% kompare kun proksimume 40% en Usono. Tiuj statistikoj tamen ne reflektas la kompletan bildon. Estas manko de sciencaj enketoj aŭ studoj pri hindaj geedziĝoj, kie la perspektivoj de ambaŭ edzoj kaj edzinoj estis profunde petitaj. Ekzemplaj enketoj sugestas, ke la problemoj pri geedziĝoj en Barato similas al tendencoj observitaj aliloke en la mondo. La divorcprocentaĵoj kreskas en Barato. En urboj la divorco-procentaĵoj estas multe pli altaj. Virinoj iniciatas proksimume 80 elcentojn de eksgeedziĝoj en Barato.  Demando: Kiom da hindaj usonanoj faris testamenton en 2004?
20 elcentoj