Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Khapoya priskribas la diferencojn en akirado de sendependeco de britaj kaj francaj kolonioj. Britio serĉis sekvi procezon de laŭpaŝa transdono de potenco. La franca politiko de asimilado renkontis iun indignon, precipe en Nordafriko. Shillington priskribas la donon de sendependeco en marto 1956 al Maroko kaj Tunizio por permesi koncentriĝon al Alĝerio, kie ekzistis longa (1954<unk>62
) kaj sanga armita lukto por atingi sendependecon. Khapoya skribas, ke kiam la prezidanto de Gaulle en 1958 okazigis referendumon en siaj afrikaj kolonioj pri la temo, nur Gvineo voĉdonis por rekta sendependeco. Tamen, en 1959 Francio ŝanĝis la konstitucion por permesi al aliaj kolonioj tiun opcion.