Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1960, Kubo sendis akutbrigadon al Ĉilio por helpi la resaniĝon post la Valdivia tertremo. La programo estis oficiale komencita en 1963 kiel parto de la ekstera politiko de Kubo por subteni kontraŭ-koloniajn luktojn. Ĝi komenciĝis kiam Kubo sendis malgrandan medicinan brigadon al Alĝerio, kiu suferis pro la amasa retiro de franca medicina personaro dum la alĝeria Milito de Sendependeco.
Kelkaj vunditaj soldatoj kaj militaj orfoj ankaŭ estis transportitaj reen al Kubo por kuracado. Kubo sukcesis starigi tiun programon malgraŭ tio, ke duono de la 6000 kuracistoj de la lando fuĝis post la kuba revolucio. Inter 1966 kaj 1974, kubaj kuracistoj laboris kune kun kuba artilerio en Gvineo-Bisaŭo dum ĝia sendependecmilito kontraŭ Portugalio. La plej granda eksterlanda kampanjo de Kubo estis en Angolo kie, en 1977, du jarojn post la komenco de la kampanjo, nur unu el dek ses angolaj provincoj estis sen kubaj santeknikistoj. Post 1979, Kubo ankaŭ evoluigis fortan rilaton kun Nikaragvo.