Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: Laŭ Oscar Schachter, ekzistas iu demando pri ĉu la tradicia internacia leĝfarada procezo de ŝtat-post-ŝtata traktata ratifiko estas adekvata hodiaŭ: "La tradicia kazo-post-kaza procezo de kutima juro ne povas renkonti la bezonon de komuna ago por trakti la multajn problemojn levitajn de teknologiaj evoluoj, demografiaj kaj mediaj efikoj, ŝanĝiĝantaj sintenoj pri socia justeco, aŭ la multaj postuloj de internacia komerco. Dum ĉiuj tiuj aferoj povas esti traktataj per multflankaj traktatoj, la traktataj procezoj ofte estas komplikaj kaj malrapidaj, dum UN-rezolucioj povas esti pli facile atingataj". La Leĝo de la Maro estas ekzemplo de interkonsento, kiu estis pasinta dum jardekoj kaj ankoraŭ ne estis aprobita en Usono (kvankam la Instituto Cato rigardas la prokraston kiel bonan aferon). George Monbiot argumentas, "La foresto de internacia parlamento subfosas la aŭtoritaton de internacia juĝistaro (kiel la proponita krima tribunalo). Juĝistoj, kiuj prezidas la tribunalojn pri militkrimoj en Hago kaj en Aruŝa, estis devigitaj, fakte, fari leĝon dum ili daŭrigas. "Proponoj doni al la UNGA leĝdonan povon - inkluzive de la ideo de "deviga triado", kiu farintus UNGA-rezoluciojn devigaj, se pasigitaj de landoj, kiuj konsistigas superplimulton de la ŝtatoj, loĝantaro kaj ekonomia produktado de la mondo - faris malmultan progreson. Laŭ Heinrich, post kiam la UNPA estos establita, estos pli facile kolekti subtenon por povigi ĝin. Oni povas atendi, ke la propraj membroj de la asembleo ludos gravan rolon en puŝado por ĝia evoluo, serĉante amendon al la Ĉarto de UN por fari ĝin "ĉeforgano" paralele kun la Ĝenerala Asembleo. Per sia politika scipovo, per sia aliro al la plej altaj niveloj de siaj naciaj registaroj, kaj per sia kredindeco antaŭ la  Demando: Kiu diras tion?
George Monbiot