Resumu la artikolon:  Tio estas la momento en kiu 102-jaraĝa virino kiu antaŭe dancis kun Frank Sinatra kaj Gene Kelly unuafoje vidis sin ŝanceliĝanta kaj moviĝanta en filmon. Alice Barker klakis per la fingroj kaj kantis dum vidbendoj de ŝiaj rutinoj kiel refrenkorusdancisto dum la Harlem-Renesanco de la 1930-aj jaroj ludis sur la ekrano. Barker dancis en legendaj kluboj kiel la Apollo, Cotton Club kaj Zanzibar Club, kaj aperis en filmoj, reklamvideoj kaj televidspektakloj. Tio estas la momento en kiu 102-jaraĝa Alice Barker, kiu antaŭe dancis kun Frank Sinatra kaj Gene Kelly, vidis sin ŝanceliĝanta kaj skuiĝanta sur filmo por la unua fojo. Barker (bildigita dekstre en la filmeto) klakis per la fingroj kaj kantis dum filmetoj de ŝia rutino kiel korusdancistino dum la Harlem-Renesanco de la 1930-aj jaroj ludis sur la ekrano. Sed ŝi neniam havis la ŝancon vidi sin danci. Ŝi eĉ ne havis fotojn aŭ memoraĵojn por memori pri siaj jaroj sur la scenejo. Estis David Shuff, kiu renkontis Barker antaŭ jaroj, kiam li alportis sian terapian hundon al ŝia emeritiĝejo, kiu finfine reunuigis la fojan faman dancistinon kun ŝiaj filmetoj. Post longa kaj malsukcesa unua serĉado, Shuff konektiĝis kun Mark Cantor, kolektanto de mallongaj muzikaj filmoj nomitaj "soundies" kiu prizorgas la interretan arkivon Jazz on Film. Tiam Shuff kaj Cantor malkovris, ke la filmetoj de Barker estis arkivitaj sub 'Baker', erara literumo de ŝia nomo - tial neniu povis trovi ilin antaŭe, laŭ Mashable. Ili lokalizis tri el la sonregistraĵoj de Barker, donante al ŝi la ŝancon finfine spekti ŝiajn tagojn en la refrenkoruso, kie ŝi preskaŭ ĉiam estis en la unua vico. "Ne gravas, se ĝi ne havas tiun svingon", kantis Barker dum ŝi spektis unu el siaj rutinaĵoj. Kiam Shuff demandis al ŝi kiom da jaroj ŝi dancis, Barker respondis 'ke tio estas ĉio mi iam faris, tio estis ĝi!' Ŝi diris, ke la filmetoj igis ŝin deziri, ke ŝi povu ellitiĝi kaj "fari ĉion denove". Barker (foto dekstre en la filmeto) dancis en legendaj kluboj kiel la...
Alice Barker dancis en legendaj Apollo kaj Zanzibar kluboj dum la Harlem Renesanco de la 1930-aj jaroj, same kiel filmoj, televido kaj reklamvideoj. Sed ŝi perdis siajn malnovajn fotojn kun la tempo, kaj neniu povis trovi ŝiajn filmetojn pro misskribo de ŝia nomo. David Shuff, kiu renkontis Barker antaŭ jaroj, reunuigis ŝin kun kelkaj el ŝiaj mallongaj muzikaj filmoj tiam konataj kiel "soundies" La filmetoj nun ludas en la komuna ĉambro de ŝia maljuna loĝejo, kie Shuff diras ke ŝi estas "rokstelulo"