Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En lia frua infanaĝo, kreskigita en la sveda kortego kune kun lia kuzo reĝino Kristina, li ricevis elstaran civilan edukon. Poste Karlo la 10-a lernis la militarton sub Lennart Torstenson, ĉeestante ĉe la dua Batalo de Breitenfeld (1642) kaj ĉe Jankowitz
(1645). De 1646 ĝis 1648 li vizitis la svedan korton, supozeble kiel estonta edzo de sia kuzino la reĝino reganta, Kristina de Svedio (1626-89, regis 1632-54), sed ŝia nesuperebla obĵeto al geedziĝo finis tiujn antaŭĝojojn, kaj por kompensi sian kuzon pro rompita duon-promeso ŝi deklaris lin sia posteulo en 1649, malgraŭ la opozicio de la Privata Konsilio gvidata de Axel Oxenstierna. En 1648 li akiris la nomumon de komandanto de la svedaj trupoj en Germanio. La konkludo de la traktatoj de Vestfalio en oktobro 1648 malhelpis lin gajni la armeajn laŭrojn, kiujn li laŭdire deziris, sed kiel la sveda plenipotenculo ĉe la plenuma kongreso de Nurenbergo, li havis ŝancon lerni diplomation, sciencon, kiun li priskribas kiel rapide regitan. Kiel la agnoskita heredanto de la trono, lia pozicio sur lia reveno al Svedio estis danĝera pro la kreskanta malkontento kun la reĝino. Li tial retiriĝis al la insulo Öland ĝis la abdiko de Kristina la 5an de junio 1654 vokis lin al la trono.