Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Smith, Field kaj aliaj renkontis en Salisbury la 13an de marto 1962 kaj konsentis unuigi kontraŭ Whitehead kiel la Rodezia Fronto (RF). La fronto variis de iamaj UFP-uloj, inkluzive de Smith, kiu rekomendis laŭpaŝan transiron kaj registaron bazitan sur merito kaj elektaj kvalifikoj, ĝis la pli dekstraj membroj de la Domina Partio, iuj el kiuj havis segregaciajn opiniojn ne malsamajn al tiuj de la Nacia Partio de Sudafriko. Meze de tiuj diferencoj, la ĝermanta RF-koalicio estis ŝanceliĝema en la plej bona kazo. Ĝiaj membroj estis kunigitaj per sia komuna opozicio al la promesoj de Whitehead pri rapida reformo, pri kiu ili konsentis kondukus al Kongo
"la fuĝo de la blankaj komunumoj... " "... kaj fine la detruo de la lando". En la pli larĝa malvarma milita kunteksto, la arde kontraŭkomunista RF aspiris reprezenti pro-okcidentan fortikejon en Afriko, kune kun Sudafriko kaj Portugalio, spite al tio, kion ili vidis kiel sovetia kaj ĉina ekspansiismo. Smith asertis, ke la RF laboris por malhelpi "ĉi tiun frenezan ideon pri transdono, pri elvendado de la eŭropano kaj lia civilizo, efektive de ĉio, kion li enmetis en sian landon". "La blankulo estas la mastro de Rodezio", li deklaris; "[li] konstruis ĝin kaj intencas konservi ĝin".