Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: La latina historiisto Vilhelmo de Tiro priskribis Johano'n kiel mallongan kaj nekutime malbelan, kun okuloj, haroj kaj haŭtpigmento tiel malhela ke li estis konata kiel 'la maŭro'. Tamen malgraŭ lia fizika aspekto, Johano estis konata kiel Kaloïōannēs, "Johano la Bona" aŭ "Johano la Bela"; la epiteto rilatis al lia karaktero. Ambaŭ liaj gepatroj estis nekutime piaj kaj Johano superis ilin. La membroj de lia kortego estis atenditaj limigi sian konversacion al seriozaj temoj nur. La manĝaĵo servita ĉe la tablo de la imperiestro estis tre ŝparema kaj Johano prelegis al korteganoj kiuj vivis en troa lukso. Lia parolo estis digna, sed li foje rebatis. Ĉiuj raportoj konsentas, ke li estis fidela edzo al sia edzino, nekutima trajto en mezepoka reganto. Malgraŭ lia persona severeco, Johano havis altan koncepton de la imperia rolo kaj aperis en plena ceremonia pompo kiam tio estis avantaĝa. Johano estis fama pro sia pieco kaj lia rimarkinde milda kaj justa regado. Li estas escepta ekzemplo de morala reganto, en tempo kiam krueleco estis la normo. Oni diras, ke li neniam kondamnis iun al morto aŭ kripligado. La almozo estis disdonita abunde. Pro tiu kialo, oni nomis lin la bizanca Marko Aŭrelio. Per la ekzemplo de sia persona moraleco kaj pieco li realigis rimarkindan plibonigon en la manieroj de sia aĝo. Priskriboj de li kaj liaj agoj indikas ke li havis grandan memregadon kaj personan kuraĝon, kaj estis elstara strategiisto kaj generalo.  Demando: kiel li nomiĝis poste?
Bizanca Marko Aŭrelio