Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: La primara uzo de ludoteorio estas priskribi kaj modeli kiel homaj populacioj kondutas. Kelkaj akademiuloj kredas ke trovante la ekvilibrojn de ludoj ili povas antaŭdiri kiel realaj homaj populacioj kondutos kiam konfrontite kun situacioj analogaj al la ludo estanta studita. Tiu aparta vido de ludoteorio estis kritikita. Estas argumentite ke la supozoj faritaj de ludteoriuloj ofte estas malobservitaj kiam aplikite al realaj situacioj. Ludteoriuloj kutime supozas ke ludantoj agas racie, sed en praktiko homa konduto ofte devias de tiu modelo. Ludteoriuloj respondas komparante siajn supozojn kun tiuj uzataj en fiziko. Tiel, dum iliaj supozoj ne ĉiam validas, ili povas trakti ludteorion kiel racian sciencan idealon similan al la modeloj uzataj de fizikistoj. Tamen, empiria laboro montris ke en kelkaj klasikaj ludoj, kiel ekzemple la jarmilo ludo, diveni 2/3 de la averaĝa ludo, kaj la diktatoro ludo, homoj regule ne ludas Nash ekvilibroj. Ekzistas daŭranta debato koncerne la gravecon de tiuj eksperimentoj kaj ĉu la analizo de la eksperimentoj plene kaptas ĉiujn aspektojn de la signifa situacio. Kelkaj ludteoriuloj, sekvante la laboron de John Maynard Smith kaj George R. Price, turnis sin al evolua ludteorio por solvi tiujn temojn. Tiuj modeloj supozas aŭ neniun raciecon aŭ limigitan raciecon sur la parto de ludantoj. Malgraŭ la nomo, evolua ludteorio ne nepre supozas naturan selektadon en la biologia signifo. Evolua ludteorio inkludas kaj biologian kaj kulturan evoluon kaj ankaŭ modelojn de individua lernado (ekzemple, fikcia luddinamiko).  Demando: Kiun ludon oni ne ofte ludas?
Nash-ekvilibroj