Ŝi ŝtelas la frititan fiŝon, kiun ŝia patrino kuiras por la viroj en la domo, kaj diras, ke fari tion ne estas morale malĝuste, ĉar Padachon (kreanto-dio) komprenus, ke knabinoj ne ricevas sufiĉe da manĝaĵo. Ŝia patro tiam rilatas al ŝi, dirante al ŝi, ke virinoj devas ricevi nur duonon de ĉio, kion viroj havas. Al tio la knabino mensoge demandas, kial do virinoj ne devus porti nur duonon de tio, kion viroj faras. Inter tiuj luktoj, ŝi esprimas sian deziron voki la azaan. Ŝia patro respondas ĉiujn ŝiajn demandojn per referenco al granda libro (Kithab), kaj li ŝlosas ŝin, por ke ŝi ne plu prezentu en teatraĵo (teatraĵo ene de la teatraĵo). Li ne atingos sian ĉielon, se ŝi daŭre vokos tian ĉielon. "Se ŝi vokus la knabino al paradizo, mi perdus la azaan" kaj tiam la patro rakontas al li, ke malgraŭ tio, kiam la patro ne volas, li devos ludi kun la virinoj, kaj eĉ kiam la teatraĵo fini
la duono de ĉio, kion viroj posedas