Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En novembro 1920, post la fina malvenko de la rusa armeo en Suda Rusio, kelkaj rusaj episkopoj evakuitaj de Krimeo al Konstantinopolo, tiam okupita
la brita, franca kaj itala armeoj. Post kiam ili eksciis, ke generalo Pjotr Wrangel intencis konservi sian armeon, ili ankaŭ decidis konservi la rusan eklezian organizon kiel apartan unuon eksterlande. La Provizora Eklezia Aŭtoritato kunvenis la 19an de novembro 1920 sur la ŝipo "Grand Duke Alexader Mikhailovich" (grandduko Aleksadero Miĥajloviĉ), prezidata de Metropolito Antonio (Khrapovitsky). Metropolano Antonio kaj episkopo Benjamin (Fedchenkov) estis nomumitaj por ekzameni la kanonecon de la organizo. La 2an de decembro 1920, ili ricevis permeson de Metropoliteno Dorotheos de Prusio, Locum Tenens de la Ekumena Patriarkeco de Konstantinopolo, por establi "por la celo de la servo de la loĝantaro [...] kaj por kontroli la eklezian vivon de rusaj kolonioj en ortodoksaj landoj provizoran komisionon (epitropia) sub la aŭtoritato de la Ekumena Patriarkeco"; la komisiono estis nomita la Temporary Higher Church Administration Abroad (THCAA).