En la deksepa jarcento, intereso en Templerismo iĝis politika post la ekzekuto de Karlo la 1-a, kun la ideo ke Stuart partianoj inventis Templeran gradon, ĉar la morto de la reĝo estis venĝota, kiel estis la perforta morto en 1314 de Jacques de Molay, lasta Granda Majstro de la Templeroj. La rakonto rakontita de Dom Calmet estis ke vicgrafo Dundee estis supozeble frua templano Granda Majstro kaj ke li falis ĉe Killiecrankie
portante la Grandan Krucon de la Ordo. La Duko de Mar tiam laŭdire tenis oficejon, post kiu tempo la Templa Ordo estis ŝajne neaktiva ĝis ĝia reanimado de Charles Edward Stuart en 1745. Origina letero de la 3-a Duko de Perto al Grafo de Airlie Lord Ogilvy baldaŭ post la jakobita venko ĉe Prestonpans, priskribis sekretan ceremonion en Holyrood en kiu la princo estis elektita Granda Majstro de la antikva kavalireco de la Templo de Jerusalemo marde la 24-an de septembro 1745.