Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - La urbestro de Parizo, Jean Sylvain Bailly, estas devigita deklari militan staton post kiam Danton kaj liaj subtenantoj kolektiĝas ĉe la Marsa Kampo. Komence disigitaj, ili revenis la 17an de julio 1791, kolektante suvenirojn, standardojn kaj flagojn. Tamen, ankaŭ la Nacia Gvardio revenas, kaj post averta pafo, la homamaso ĵetas ŝtonojn al la soldatoj. Prenante tion kiel signon de malamikeco, Bailly ordonas al siaj soldatoj malfermi fajron, malgraŭ la klopodoj de Lafayette konservi pacon inter ambaŭ flankoj. La rezulta masakro estas sanga bano, kun dekoj da mortintoj aŭ vunditoj. La pluvivantoj rapide disiĝas. Kelkajn semajnojn poste, Ludoviko la 16-a kaj la Nacia Asembleo deklaras militon
Sed Robespierre sciis ke la kampanjo estis fiasko. Francaj trupoj marŝas sur la belga limo, sed estas rapide ekstermitaj de fortoj de Prusio kaj Aŭstrio. Jean-Paul Marat postulas ke "dek mil kapoj devas fali ĉi tie en Francio". La duko de Brunsviko eldonas proklamon postulantan ke Francio kapitulacu, aŭ li "bruligos Parizon ĝis la grundo". Alia alvoko al agado estas donita en la Nacia Asembleo, kun Robespierre denove certa ke la venonta kampanjo estos katastrofo. Dum francaj soldatoj iras al la fronto, ili ricevas provizaĵojn en la urboj, kiujn ili eniras.