Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Sekvante la morton de al-Ghalib en 1574, la Saadians eniris en dinastian sukcesa konflikto, provokante portugalan intervenon. Post fama venko kontraŭ la portugala reĝo en batalo en 1578.
en Ksar el-Kebir, la nova Saadian reganto, Ahmad al-Mansur (r.1578-1603), daŭrigis la konstruprogramon de al-Ghalib en Marrakesh, kaj prenis Saadian-pretendiĝojn al nova alteco, gajnante al li la nomon "al-Dhahabi" ("la Ora"). Li forlasis la Kasbah kaj starigis novan luksan loĝejon por si, la Palaco El Badi (signifante "la Splendora" aŭ "la Nekomparebla", pligrandigita versio de la Alhambro en Granado). Li starigis profesian staran armeon, adoptis la kalifan titolon de 'al-Mansur', kaj kopiis la ornamitan ceremonian grandiozecon de la otomana kortego (inkluzive de parolado al korteganoj nur de malantaŭ kurteno). Al-Mansur komence financis siajn ekstravagancojn per la elaĉetomono de portugalaj kaptitoj kaj peza impostado. Kiam tiuj elĉerpiĝis, kaj la loĝantaro komencis boleti, al-Mansur ekkontrolis la trans-saharajn komercvojojn kaj daŭriĝis por invadi kaj prirabi la or-saturitan sudanan regnon de la Songhai-Imperio en 1590-91, alportante Timbuktu kaj Djenné provizore en la marokan imperion.