Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Por kultivaĵo irigacio, optimuma akvo efikeco signifas minimumigi perdojn pro vaporiĝo, elfluo aŭ subtera drenado dum maksimumigado de produktado. Oni povas uzi vaporiĝantan panon en kombinaĵo kun specifaj kultivaĵaj korektaj faktoroj por determini kiom da akvo estas bezonata por kontentigi la postulojn de la planto. Inunda irigacio, la plej malnova kaj plej ofta tipo, ofte estas tre neegala en distribuo, ĉar partoj de kampo povas ricevi troan akvon por liveri sufiĉajn kvantojn al aliaj partoj. Aertrinkado, uzante centran pivotan aŭ lateran movantan ŝprucigilojn, havas la potencialon por multe pli egala kaj kontrolita distribuo. Guto-irigacio estas la plej multekosta kaj malplej uzata tipo, sed ĝi ofertas la kapablon liveri akvon al plantaj radikoj kun minimumaj perdoj. Tamen, guto-irigado estas ĉiam pli pagebla, precipe por la hejma ĝardenisto kaj en lumo de altiĝantaj akvoprezoj. Uzante guto-irigadajn metodojn oni povas ŝpari ĝis 30.000 galonojn da akvo jare anstataŭigante irigaciajn sistemojn, kiuj ŝprucigas en ĉiuj direktoj. Ekzistas ankaŭ malmultekostaj efikaj metodoj similaj al guto-irigacio kiel ekzemple la uzo de trempigaj hosoj, kiuj eĉ povas esti subakvigitaj en la kreskmedio por elimini vaporiĝon.  Demando: Kiu estas la plej malnova metodo de irigacio?
Inunda irigacio