Post rifuzo partopreni en la inaŭgura Monda Pokalo (1930, en Urugvajo) la nacia teamo de Italio venkis en du sinsekvaj eldonoj de la turniro en 1934 kaj 1938
, sub la direkto de trejnisto Vittorio Pozzo kaj la agado de Giuseppe Meazza, kiu estas konsiderata unu el la plej bonaj italaj futbalistoj de ĉiuj tempoj. Italio gastigis la Mondan Pokalon de 1934, kaj ludis sian unuan Mondan Pokalan matĉon en 7-1 venko super Usono en Romo. Italio venkis Ĉeĥoslovakion 2 kontraŭ 1 en ekstra tempo en la finalo en Romo, kun goloj de Raimundo Orsi kaj Angelo Schiavio por atingi sian unuan mondan pokaltitolon en 1934. Ili atingis sian duan titolon en 1938 en malvenko de 4 kontraŭ 2 de Hungario, kun du goloj de Gino Colaussi kaj du goloj de Silvio Piola en la Monda Pokalo, kiu sekvis. Onidire, antaŭ la finalo de 1938, la faŝisma itala ĉefministro Benito Mussolini estis sendinta telegramon al la teamo, dirante "Vincere o morire!" (laŭlitere tradukita kiel "Venku aŭ mortu!"). Tamen, neniu rekordo restas de tia telegramo, kaj Mondpokalo-ludanto Pietro Rava diris, kiam intervjuite, "Ne, ne, ne, tio ne veras. Li sendis telegramon dezirante al ni bonon, sed neniam "venko aŭ morto".