Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La planita nacia ribelo ne realiĝis, ĉar la aŭtoritatoj en la sekcioj eksciis pri sekretaj preparoj. La Granda Pola Ribelo finiĝis en fiasko frue en 1846. En la Krakova ribelo de februaro 1846, patriota agado estis kombinita kun revoluciaj postuloj, sed la rezulto estis la integriĝo de la Libera Urbo Krakovo en la Aŭstra Parto. La aŭstraj oficialuloj ekspluatis la kamparan malkontenton kaj incitis vilaĝanojn kontraŭ la nobel-dominitaj ribelantunuoj. Tio rezultigis la galican masakron de 1846, grandskala ribelo de servutuloj serĉantaj krizhelpon de sia post-feŭda kondiĉo de deviga laboro kiel praktikite en "folwarks". La ribelo liberigis multajn el sklaveco kaj rapidigis decidojn kiuj kondukis al la forigo de pola servutado en la Aŭstra Imperio en 1848. Nova ondo de pola implikiĝo en revoluciaj movadoj baldaŭ okazis en la sekcioj kaj en aliaj partoj de Eŭropo en la kunteksto de la Printempo de Nacioj revolucioj de 1848 (ekz. la partopreno de Józef Bem en la revolucioj en Aŭstrio kaj Hungario
) La germanaj revolucioj de 1848 precipitis la Granda Pola Ribelo de 1848, en kiu kamparanoj en la prusa dividado, kiuj tiam estis plejparte elektitaj, ludis elstaran rolon.