La 27an de marto, je 12:36 p.m., freaj erupcioj (eksplodoj de vaporo kaŭzitaj de magmo subite varmiganta grundakvojn) elĵetis kaj disbatis rokon el la malnova pintkratero, elfosante novan krateron 75 m larĝa, kaj sendante cindrokolonon proksimume 7,000 futojn (2.1 km) en la aeron. Antaŭ tiu dato 16,000-futo-longa (3.0 mejl.; 4.9 km) orient-tendenca fraktursistemo ankaŭ formiĝis trans la pintareo. Tio estis sekvita per pli tertremaj svarmoj kaj serio de vaporaj eksplodoj, kiuj sendis cindron 10,000 ĝis 11,000 futojn (3,000 ĝis 3,400 m) super ili. La plej granda parto de ĉi tiu cindro estis inter tri kaj dek du mejloj (5 kaj 19 km) de ĝia elirejo, sed estis portita proksimume 150 mejlojn (240 km) sude al Bend, Oregono aŭ 285 mejlojn (460 km) oriente al Spokane, Vaŝingtono.
10,000 ĝis 11,000 futojn