Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1866, Aŭstrio perdis la militon kontraŭ Prusio kaj pluraj italaj ŝtatoj. Francisko Jozefo la 1-a estis instigita por solvi la internajn problemojn de sia regno kaj estis bone konsilita por provizi grandan pliiĝon al la hungara nobelaro, kiu restis en pasiva rezisto al li post la dispremita hungara revolucio de 1848 kaj 1849
Ĉu vi ne scias? Per la Aŭstro-Hungara Kompromiso de 1867 ("Ausgleich"), la Hungara Reĝlando kaj la Aŭstra Imperio kiel du apartaj unuoj kuniĝis egale por formi la Dualan Monarkion de Aŭstrio-Hungario. Tiel la iamaj Habsburg-regitaj teroj estis restrukturitaj en duoblan union kiu dividis monarkon kaj komunan armeon, mararmeon kaj eksteran politikon. Transsilvanio denove fariĝis integrita parto de Hungario dum Kroatio-Slavonio estis rekonita kiel parto de la Teroj de la Krono de Sankta Stefano, kiuj estis nomitaj Transleithania fare de registaraj oficialuloj por distingi ilin de Cisleithania, la aŭstra parto de la Empiro de 1867 pluen. Ĉi-lastaj estis konataj en la interna administracio kiel la "Regnoj kaj Teroj Reprezentitaj en la Imperia Konsilio" ("Die im Reichsrat vertretenen Königreiche und Länder"). Neoficiale ekde tiam, tiuj teritorioj estis oficiale nomitaj "Aŭstrio" nur de 1915 ĝis 1918, malgraŭ la fakto ke ĉiuj civitanoj havis la komunan aŭstran civitanecon ekde 1867.