Ĉe primatoj, la kombinaĵo de kontraŭaj dikfingroj, mallongaj ungoj (prefere ol ungegoj) kaj longaj, enen-fermaj fingroj estas restaĵo de la praa praktiko de kaptado de teniloj, kaj parte permesis al kelkaj specioj la braĥi-similan (evoluantan per brakoj de arbo al arbo) kiel rimedo de signifa lokalizo. La malsupraj flankoj de la manoj kaj piedoj havas sentemajn kusenetojn sur la fingropintoj. La plej multaj havas kontraŭajn dikfingrojn, karakteriza primata trajto plej evoluinta en homoj, kvankam ne limigita al ĉi tiu ordo, (opossumoj kaj koaloj, ekzemple, ankaŭ havas ilin). La dikfingroj permesas al kelkaj specioj uzi ilojn. En primatoj, la kombinaĵo de kontraŭaj dikfingroj, mallongaj fingrokunoj (prefere ol ungegoj) kaj longaj, enen-fermaj fingroj estas restaĵo de la praa praktiko de kaptado de teniloj, kaj parte permesis al kelkaj specioj la disvolviĝon de braĥi-
kovrilojn