Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 989 Seongjong de Goryeo sendis la monaĥon Yeoga por peti de la kanto kopion de la kompleta budhana kanono. La peto estis koncedita en 991 kiam la oficisto de Seongjong, Han Eongong, vizitis la Song-kortumon. En 1011, Hyeonjong de Goryeo eldonis la ĉizadon de sia propra aro de la budhana kanono, kiu estis konata kiel la "Goryeo Daejanggyeong". La projekto estis suspendita en 1031 post la morto de Heyongjong, sed la laboro rekomenciĝis denove en 1046 post la surtroniĝo de Munjong. La kompleta verko, kiu ampleksas proksimume 6.000 volumojn, estis finita en 1087. Bedaŭrinde la originala aro da lignoblokoj estis detruita en incendio dum la mongola invado.
de 1232. Reĝo Gojong ordonis ke alia aro estu kreita kaj la laboro komenciĝis en 1237, ĉi-foje daŭrante nur 12 jarojn por kompletigi. En 1248 la kompleta "Goryeo Daejanggyeong" nombris 81,258 presblokojn, 52,330,152 signojn, 1496 titolojn, kaj 6568 volumojn. Pro la rigora redaktado procezo kiu iris en la "Goryeo Daejanggyeong" kaj ĝia surprize eltenema naturo, postvivis tute sendifekta pli ol 760 jaroj, ĝi estas konsiderita la plej preciza de budhanaj kanonoj skribitaj en Klasika ĉina same kiel norma eldono por Orientazia budhana stipendio.