En 2012, tuaregoj kaj aliaj popoloj en la norda regiono Azawad de Malio komencis ribelon en la nordo sub la standardo de la Nacia Movado por la Liberigo de Azawad. Post kelkaj komencaj sukcesoj kaj plendoj de la malia armeo, ke ĝi estis malbone ekipita por kontraŭbatali la ribelantojn, kiuj profitis de enfluo de pezaj armiloj de la libia enlanda milito de 2011 kaj aliaj fontoj, elementoj de la armeo enscenigis militan puĉon.
la 21-an de marto 2012. Sekvante la puĉon, la ribelantoj faris pliajn progresojn por kapti la tri plej grandajn urbojn en la nordo: Gao, Timbuktu kaj Kidal. Sekvante ekonomiajn sankciojn kaj blokadon de la Ekonomia Komunumo de Okcidentafrikaj Ŝtatoj (ECOWAS) kontraŭ la lando, interkonsento, perita en Burkino fare de prezidanto Blaise Compaoré sub la aŭspicioj de ECOWAS, estis subskribita, kiu vidis Amadou Sanogo transdoni potencon al Dioncounda Traoré por transpreni la prezidantecon en provizora kapacito ĝis elekto estas okazigita.