La monarko agas ene de la limoj de konvencio kaj precedenco, ekzercante prerogativon nur laŭ la konsilo de ministroj respondecaj al la Parlamento, ofte tra la ĉefministro aŭ Privy Council. En praktiko, prerogativaj potencoj estas ekzercitaj nur laŭ la konsilo de la ĉefministro <unk> la ĉefministro, kaj ne la suverena, havas kontrolon. La monarko tenas semajnan registaron kun la ĉefministro; neniuj aŭdiencoj de ĉi tiuj ne povas esti konfiditaj kaj la proceduroj ne povas resti plene konfidencaj. La monarko povas akcepti siajn vidpunktojn aŭ ĝiajn internajn interkonsentojn, sed kiel ĉefministro havas rektan rajton akcepti suverenajn rajtojn kaj estas konata kiel la reĝa prerogativo. Tamen, laŭ la Reĝkonstitucia Leĝo, ĝi devas esti uzata por trapasi novajn leĝojn kaj leĝojn, inkluzive de la regantajn rajtojn de la Reĝkonstituciaj Registaro.
la ĉefministro kaj la kabineto