Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: MS ne estas konsiderata hereda malsano; tamen montriĝis, ke kelkaj genetikaj varioj pliigas la riskon. Kelkaj el tiuj genoj ŝajnas havi pli altajn nivelojn de esprimo en mikrogliaj ĉeloj ol atendite per ŝanco. La probableco de evoluigo de la malsano estas pli alta en parencoj de infektita persono, kun pli granda risko inter tiuj pli proksime rilatitaj. En unuformaj ĝemeloj ambaŭ estas trafitaj ĉirkaŭ 30% de la tempo, dum ĉirkaŭ 5% por ne-unuformaj ĝemeloj kaj 2.5% de gefratoj estas trafitaj kun pli malalta procento de duonfratoj. Se ambaŭ gepatroj estas trafitaj, la risko en iliaj infanoj estas 10 fojojn tiu de la ĝenerala populacio. MS estas ankaŭ pli ofta en iuj etnoj ol en aliaj. Specifaj genoj, kiuj estis ligitaj al MS, inkluzivas diferencojn en la homa leŭkocita antigena (HLA) sistemo - grupo de genoj sur kromosomo 6, kiu funkcias kiel la ĉefa histo-kompatibileca komplekso (MHC). Ke diferencoj en la HLA-regiono rilatas al sentemo estis konataj ekde la 1980-aj jaroj, kaj ĉi tiu sama regiono ankaŭ estis implikita en la evoluo de aliaj aŭtoimunaj malsanoj kiel diabeto de tipo I kaj sistema lupus eritematoso. La plej konsekvenca eltrovo estas la asocio inter multloka sklerozo kaj aleloj de la MHC difinita kiel DR15 kaj DQ6. Aliaj locioj montris protektan efikon, kiel ekzemple HLA-C554 kaj HLA-DRB1*11. Entute, oni taksis, ke HLA-diferencoj respondecas pri inter 20% kaj 60% de la genetika dispozicio. Modernaj genetikaj metodoj (genomaj asociaj studoj) malkaŝis almenaŭ dek du aliajn genojn ekster la HLA-loko, kiuj modeste pliigas la probablecon de MS.  Demando: Kiel nomiĝas la protekta efiko, kiu finiĝas per la numero kvar?
HLA-C554