Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Sakhr ibn Harb ibn Umayya ibn Abd Shams (; <unk> ), pli konata per lia "kunya" Abu Sufyan (), estis elstara kontraŭulo fariĝis kunulo de la islama profeto Mohamedo. Li estis gvidanto kaj komercisto el la tribo de la kuraŝoj de Mekao. Dum sia frua kariero, li ofte gvidis komercistajn karavanojn al Sirio. Li estis unu el la ĉefaj gvidantoj de la mekana opozicio al Mahometo, la profeto de Islamo kaj membro de la Kureŝoj, komandante la mekanojn ĉe la bataloj de Uhud
kaj la Tranĉeo en 625 kaj 627. Tamen, kiam Mahometo eniris Mekkon en 630, Abu Sufyan estis inter la unuaj, kiuj submetiĝis kaj ricevis investon en la naskiĝanta islama ŝtato, ludante rolon en la Batalo de Hunayn kaj la posta detruo de la politeisma sanktejo de al-Lat en Ta'if. Post la morto de Mohamedo, li eble estis nomumita guberniestro de Najran fare de kalifo Abu Bakr () por nespecifita periodo. Abu Sufyan poste ludis subtenan rolon en la islama armeo ĉe la Batalo de Jarmuk kontraŭ la bizancanoj en Sirio. Liaj filoj Yazid kaj poste Mu'awiya ricevis komandajn rolojn en tiu provinco kaj ĉi-lasta daŭriĝis por establi la Umajad Kalifujon en 661.