Kompletigu la sekvan frazon: La palestinaj araboj, la najbaraj arabaj ŝtatoj, la promeso pri la vastiĝo de teritorio kaj la celo konkeri Jerusalemon finfine premis Abdullah por aliĝi al ili en "ĉia-araba armea interveno" la 15an de majo 1948. Li uzis la armean intervenon por restarigi sian prestiĝon en la araba mondo, kiu kreskis suspektema de lia relative bona rilato kun okcidentaj kaj judaj gvidantoj. Abdullah estis aparte maltrankvila por preni Jerusalemon kiel kompenso por la perdo de la gardado de Mekao, kiu estis tradicie tenita de la Haŝemitoj ĝis Ibn Saud
Li okupis la ĥiĥazon en 1925. La rolo de Abdullah en tiu milito iĝis granda. Li malfidis la gvidantojn de la aliaj arabaj nacioj kaj opiniis, ke ili havas malfortajn armeajn fortojn; la aliaj araboj malfidis Abdullah-n. Li vidis sin kiel la "supera komandanto de la arabaj fortoj" kaj "konvinkiĝis la Araba Ligo nomumi lin" al tiu pozicio. Liaj fortoj sub ilia brita komandanto Glubb Pasha ne alproksimiĝis al la areo rezervita por la juda ŝtato, kvankam ili koliziis kun la Yishuv-fortoj ĉirkaŭ Jerusalemo, intencita por esti internacia zono. Laŭ Abdullah el-Tell ĝi estis la persona interveno de la reĝo kiu kondukis al la araba legio eniranta la Malnovan Urbon kontraŭ la deziroj de Glubb.