Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasaĝo: Astronomoj kiel David Morrison argumentas ke la galaktika ekvatoro estas tute arbitra linio kaj neniam povas esti precize desegnita, ĉar estas maleble determini la precizajn limojn de la Lakta Vojo, kiuj varias depende de klareco de vido. Jenkins asertis ke li tiris siajn konkludojn pri la loko de la galaktika ekvatoro de observaĵoj prenitaj super 11,000 futoj (3,400 m), alteco kiu donas pli klaran bildon de la Lakta Vojo ol la Maya havis aliron al. Krome, ĉar la Suno estas duona grado larĝa, ĝia solstica pozicio bezonas 36 jarojn por preterpasi ĝian plenan larĝon. Jenkins mem notis ke eĉ donita lia difinita loko por la linio de la galaktika ekvatoro, ĝia plej preciza konverĝo kun la centro de la Suno jam okazis en 1998, kaj tiel asertas ke, prefere ol 2012, la galaktika paraleligo anstataŭe temigas plurjaran periodon centris en 1998. Ekzistas neniu klara indico ke la klasika Maya estis konscia pri precesio. Kelkaj majanaj akademiuloj, kiel Barbara MacLeod, Michael Grofe, Eva Hunt, Gordon Brotherston, kaj Anthony Aveni, sugestis, ke kelkaj majaaj sanktaj datoj estis tempigitaj al precesioj, sed la opinio de la akademiuloj pri la temo restas dividita. Ekzistas ankaŭ malmultaj pruvoj, arkeologiaj aŭ historiaj, ke la Mayaj atribuis ajnan gravecon al solsticoj aŭ ekvinoksoj. Eblas, ke nur la plej fruaj mezoamerikanoj observis solsticojn, sed tio ankaŭ estas pridisputata temo inter Mayaoj. Ankaŭ ne ekzistas pruvo, ke la klasikaj Mayaj atribuis ajnan gravecon al la Lakta Vojo; ne ekzistas glifo en ilia skribsistemo por reprezenti ĝin, kaj neniu astronomia aŭ kronologia tablo ligita al ĝi.  Demando: Kiu estas la profesio de David Morrison?
Astronomoj