Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 21an de februaro 1831 Umiński reaniĝis en la pola armeo. Komence en la rango de ordinara soldato, Umiński partoprenis en la Unua Batalo de Wawer kaj la sanga Batalo de Olszynka Grochowska. Baldaŭ li estis malkovrita de sia iama kolego, generalo Henryk Dembiński, kiu promociis lin al kolonelo, tiam al divizia generalo, kaj donis al li komandon super la I Kavalerio-Korpuso. Lia trupo partoprenis en la bataloj de Jędrzejów kaj la Batalo de Ostrołęka
, unu el la plej sangaj bataloj de la ribelo, plagita de nedecidemo kaj malbonaj komandodecidoj de la flanko de la pola ĉefkomandanto generalo Jan Zygmunt Skrzynecki. Kritika al siaj ĉefoj, Umiński tamen restis en la armeo ĝis la fino de la ribelo, partoprenante en la longa batalo de Varsovio. Post la pola malvenko, li gvidis la restantajn polajn fortojn al Modlin kaj Płock, kie la 23an de septembro 1831 li estis nomumita al la posteno de la pola Ĉefkomandanto. Kontraŭite de multaj generaloj, li tenis ĝin nur unu tagon kaj cedis siajn devojn al generalo Maciej Rybiński.