Kompletigu la sekvan frazon: Warwick kaj Cheever restis kun la teamo por 1989 kaj ŝoforis la Brawn-dizajnitan Arrows A11, kiu estis funkciigita per la Ford DFR V8-motoro. La plej bona finpoluro de la teamo venis ĉe la Grandpremio de Usono en la hejmurbo de Cheever de Fenikso. Tie, la usonano atingis sian lastan podion finante tria. Finfine, aliflanke, Cheever luktis en la A11 (kiu devis esti speciale modifita frue en la sezono tiel ke la alta usonano povis konveni en la aŭton) kaj li fakte malsukcesis kvalifiki ĉe la
Grandaj Premioj de Britio kaj Italio. La daŭra malbonŝanco de Warwick ankaŭ daŭris: longa ĉesigo dum la inaŭgura vetkuro en Brazilo kostis al li kion multaj kredis estintus lia unua venko, dum en Rondo 6 en la malseka kanada Grandioza Premio, Warwick mallonge gvidis, kaj estis en dua loko kiam lia Ford V8 eksplodis. Li estis regule pli rapida ol tiuj malantaŭ li (inkluzive de fina gajninto Thierry Boutsen, kiu stiris Williams-Renault), kaj povus esti venkinta kiam vetkuro gvidanto Ayrton Senna blovis la Honda motoro en sia McLaren kun nur du rondoj restanta. Post finiĝado kvina en 1988, Arrows falis al sepa en 1989.