Kompletigu la sekvan frazon: Korĉagin volontulis por la Imperia Rusa Armeo dum la Unua Mondmilito, dum kiu li estis plurfoje vundita kaj ornamita. Li leviĝis de soldato al suboficiro kaj aliĝis al la Ruĝa Armeo dum la Rusia Enlanda Milito. Post servado kun la Internaj Trupoj en ĉi-lasta, Korĉagin estis postenigita en Soveta Centra Azio dum la 1920-aj jaroj, servante en diversaj komando kaj stabpozicioj. Meze de la 1930-aj jaroj li iĝis komandanto de mekanizita brigado antaŭ esti arestita dum la Granda Purigo. Korĉagin estis liberigita en 1940 kaj reinstalis en la Ruĝa Armeo, komandante la 17-an Tank Division ĉe la ekapero de Operation Barbarossa. Korĉagin gvidis la dividadon en la Batalo de Smolensk kaj daŭre komandis post kiam ĝi estis reorganizita en brigadon pro gravaj perdoj. Post kiam lia brigado estis detruita en la Batalo de Moskvo, Korĉagin iĝis respondeca por aerosanaj unuoj antaŭ komandado de la 17-a kaj 18-a Tank Corps en la
Batalo de Voroneĝo. Li iĝis komandanto de la 2-a Mekanigita Korpuso, kiu poste iĝis la 7-a Gardisto Mekanigita Korpuso, en septembro 1942, gvidante ĝin por la resto de la milito. Heroo de Sovet-Unio pro lia gvidado de la trupoj dum la Batalo de la Dnepro, Korĉagin tenis armean komandon postmilite.