Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En 1971, la israela registaro sekvis grandskalan reloĝigan programon por kontroli la rifuĝintan populacion kaj malhelpi militan aktivismon. La celo estis translokigi la rifuĝintojn al pli bonaj lokoj kaj plibonigi la kampadejojn. La plano estis parto de 9 translokigskemoj ene de la Gaza Sektoro, partoj de la proksima al-Shati-tendaro estis buldozeitaj kaj loĝigprojekto en Sheikh Radwan estis komencita. Komence, la migrado de rifuĝintoj al Ŝejko Radvano estis kontraŭvola, ĉar la israelaj aŭtoritatoj detruis pli ol 2000 ŝirmejojn en la tendaroj por larĝigi la vojojn pro "sekurecaj kialoj" kaj neis permesojn al la loĝantoj por rekonstrui siajn domojn. Proksimume 8,000 rifuĝintoj transloĝiĝis en la loĝprojektojn de Sheikh Radwan. La Agentejo de Unuiĝintaj Nacioj pri Helpo kaj Verkoj kaj la Organizaĵo por Liberigo de Palestino estis laŭtaj en sia opozicio al la israela ago, dirante, ke ĝi estis devigita transloĝiĝo. Post la komenco de la Unua Intifado
Sheikh Radwan estis la plej konstante aktiva areo en Gazao.