Argumentante ke la revolucio bezonis ne nuran parlamentan organizon sed agoparton kiu funkcius kiel scienca estraro, avangardo de aktivuloj, kaj centra kontrolorgano, la Deka Partia Kongreso malpermesis frakciojn ene de la partio, komence intencante ĝin nur por esti provizora rimedo post la ŝoko de la Kronŝtata ribelo
Ĉu vi ne scias? Oni ankaŭ argumentis, ke la partio devus esti elita korpo de profesiaj revoluciuloj dediĉantaj siajn vivojn al la afero kaj plenumantaj siajn decidojn kun fera disciplino, tiel moviĝante al metado de lojalaj partiaj aktivuloj respondecaj pri novaj kaj malnovaj politikaj institucioj, armeunuoj, fabrikoj, hospitaloj, universitatoj kaj provizantoj de manĝaĵoj. Kontraŭ tiu fono, la "nomenklatura" sistemo (klaso de homoj, al kiuj estis konceditaj ŝlosilaj pozicioj nur kun aprobo de la partio) evoluus kaj fariĝus norma praktiko.