Resumu la artikolon:  Ĝi estas la grundo, sur kiu iliaj edzoj batalis dum la Unua Mondmilito. Cent jarojn poste, tiuj militaj vidvinoj vizitas la batalkampojn en Gallipoli - multajn el ili por la unua fojo. La militaj vidvinoj - kiuj estis multe pli junaj ol iliaj edzoj de revenintaj soldatoj - estos la honoraj gastoj ĉe la Gallipoli-matena servo sabate. Inter ili estas Jean Pockett, kiu spertis malgrandan korpan teruron kiam ŝi alvenis en Turkio ĵaŭde. Kiam ŝi surteriĝis, ŝi ne sentis sin tre bone kaj devis viziti kuraciston. Malsupreniru por vidi la filmeton. Jean Pockett, la vidvino de soldato Arthur Herbert Pockett, estas unu el la dek militaj vidvinoj alportitaj al Gallipoli de la Departemento pri Veteranaj Aferoj por la Anzac-tago ĉi-sabate sur la Gallipoli-duoninsulo. S-ino Pockett (maldekstre) estas la vidvino de soldato Arthur Pockett (dekstre), kiu batalis kun aŭstraliaj trupoj en la okcidenta fronto dum la unua mondmilito. La geedzeca vivo instruis al s-ino Pockett pri la malfacilaĵoj alfrontataj de militaj vidvinoj, kiuj ofte donis tiom multe por subteni virojn forlasitajn damaĝitaj de milito. Li diris: "Mi certas, ke vi havas kormalsanojn". Mi diris, kia amaso da rubo", diris s-ino Pockett, sidante en brakseĝo en sia hotelo en la suda turka urbo Canakkale. S-ino Pockett estas la vidvino de soldato Arthur Pockett, kiu batalis kun aŭstraliaj trupoj sur la okcidenta fronto dum la Unua Mondmilito. Ŝi estas unu el la dek vidvinoj de la Unua Mondmilito, kiuj vojaĝis al Gallipoli - grupo, kiu inter si havas pli profundan komprenon pri la ofero kaj malfacilaĵoj de la milito ol ĉiuj 10.500 aŭstralianoj kaj novzelandanoj, kiuj vidos la matenan servon sur la historiaj batalkampoj. Arthur Pockett perdis ambaŭ krurojn kiel rezulto de siaj vundoj ĉe Passchendaele. Li kaj Jean renkontis kaj geedziĝis post la milito, kiam Jean estis lia najbaro kaj komencis helpi la multe pli maljunan Arthur prizorgi sian katon. La geedzeca vivo estis malfacila, ĉar Arturo suferis senĉese pro siaj vundoj. Li estis sur morfio la tutan tempon kaj ĝi ne estis tre feliĉa unio vere ĉar li pasigis pli da tempo en hospitalo ol hejme. Ruth Littler... - Mi ne scias.
Dek aŭstraliaj militvidvinoj vojaĝis al Gallipoli por partopreni ĉi-sabate la Anzac-centjaran festadon. La grupo - kiu estis multe pli juna ol iliaj edzoj - estis la honoraj gastoj ĉe la Gallipoli-matena diservo. Ili kuniĝos kun pli ol 10.000 aŭstralianoj kaj novzelandanoj ĉe la ANZAC-monumento en Gallipoli.