Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La bildartoj en Rusio estas enradikiĝintaj en lubok sed tio komencas ŝanĝiĝi en la regado de Petro la Granda kiu estas "alternativa" tradicio de socia kaj politika karikaturo. Artistoj el okcidenta Eŭropo kontribuas al tiu kultura ŝanĝo instruante en la Imperia Akademio de Artoj en Sankt-Peterburgo. La ĉarto de la Akademio estas reviziita de Katerino la Granda kaj denove en 1840 de Nikolao la 1-a. Nikolao supozas potencon en 1825 establante novajn cenzurkomisionojn post la Decembrista ribelo
la saman jaron. Dum tiu tempo estas malpermesite por artistoj aŭ verkistoj mencii politikajn oficialulojn nome aŭ reprezenti politikajn opiniojn en sia laboro. Cenzuro daŭre disetendiĝas en la venontaj jardekoj. En 1840 la reĝa familio ricevis kontrolon de la Akademio kaj en 1848 la Buturlin-Komisiono estis formita en respondo al la Revolucioj de 1848. Privataj artlernejoj daŭre funkcias en tiu epoko sed artistoj estas por praktikaj celoj dependaj de ŝtato kaj imperia subteno por porvivaĵo. Post 1851 la popola arto de Lubok devis esti detruita kaj novaj verkoj por porti la sigelon de la cenzuristo sed neaŭtorizitaj verkoj daŭre estis faritaj ĝis la dua duono de la 19-a jarcento. Tiuj sencenzuritaj "lubki" prezentis la religiajn, literaturajn kaj aliajn temojn kaj motivojn de folkloro komuna por tiu arta formo.