La du ŝtatoj estis la plej grandaj potencoj de Okcidenta Azio, kaj la rivaleco estis plue instigita de dogmaj diferencoj: la otomanoj estis sunaistoj, dum la safavidoj estis lojale ŝijaismaj islamanoj de la sekto Qizilbash, kaj vidataj kiel herezuloj de la otomanoj. Post la Batalo de Chaldiran eliminis la influon de Safavidoj en Anatolio, dum la milito de 1532-55 la otomanoj konkeris arabajn Irakojn, prenante Bagdadon en 1534 kaj certigante la rekonon de siaj gajnoj per la Traktato de Amasya Abbas en 1555. Paco daŭris dum du jardekoj antaŭ ol alia milito komenciĝis en 1578.
Safavida Irano