Kompletigu la sekvan frazon: Nur en 879 la nomo Ioannina aperas por la unua fojo, en la aktoj de la Kvara Koncilio de Konstantinopolo, kiuj rilatas al iu Zacharias, Episkopo de Ioannine, sufragano de Naupaktos. Post la
Bizanca konkero de Bulgario, en 1020 imperiestro Bazilio la 2-a submetis la lokan episkopejon al la Ĉefepiskopejo de Ohrid. La greka arkeologo K. Tsoures datis la bizancajn urbomurojn kaj la nordorientan citadelon de la Kastelo de Ioannina al la 10-a jarcento, kun aldonoj en la malfrua 11-a jarcento, inkluzive de la sudorienta citadelo, tradicie atribuita al la mallongdaŭra okupo de la urbo fare de la normandoj sub la gvidado de Bohemond de Taranto en 1082. En krisobulo al la venecianoj en 1198, la urbo estas listigita kiel parto de sia propra provinco ("provincia Joanninorum" aŭ "Joaninon"). En la traktato de dividado de la bizancaj teroj post la Kvara Kampanjo, Ioannina estis promesita al la venecianoj, sed en la okazaĵo, ĝi iĝis parto de la nova ŝtato de Epiro, fondita de Mikaelo la 1-a Komneno Doukas.