Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Dum la franca aneksado
(1794-1814) la religiaj ĉapitroj en Maastricht estis aboliciitaj. Dum kelkaj jaroj ambaŭ kolegiataj preĝejoj estis uzataj kiel armeaj arsenaloj kaj ĉevalstaloj. La preĝejaj trezoroj suferis grandajn perdojn en tiu periodo. Multaj objektoj el oro kaj arĝento estis fanditaj por pagi militimpostojn. Post la franca periodo la neglekto daŭris. Kelkaj el la mezepokaj relikvoj estis venditaj al kolektantoj aŭ simple donacitaj. La preĝejo de Sankta Servatius perdis la kvar panelojn kiuj apartenis al la kesto de Sankta Servatius, same kiel ĝia "Vera Icon" de Van Eyck. Nia Sinjorino perdis sian Bizancan Krucon kaj diversajn aliajn objektojn (vidu supre). Malmultaj bedaŭris tiujn perdojn tiutempe. Kun la malapero de la pilgrimadoj kaj de la religiaj institucioj, kiuj gardadis tiujn objektojn dum jarcentoj, ili fariĝis sensignifaj por la plimulto.