Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la finalo, lia kontraŭulo estis la japana Shinichi Shinohara, duobla ĉampiono de la mondo en 1999. Tiu ludo estas vidata kiel venĝo por la Mondaj <unk>udo-Ĉampionecoj de 1997.
Finalo, kie Douillet venkis la japanan pezegulon. La konfrontiĝo inter la du judoj estis ekstreme taktika, kaj nur post unu kaj duona minuto la franco ekgvidis dank'al tondado de la interno de la femuro ("uchi-submetita"). La arbitraciisto aljuĝis "yuko" al Douillet, decido kontestita de Shinohara, kiu argumentis, ke li evitis kaj tiam kontraŭbatalis la francon. Tamen, la ĉefa arbitraciisto ne estis movita, kaj Shinohara ne sukcesis kompensi tiun perditan tempon. Post kvin minutoj da batalo, David Douillet finfine povis gajni sian duan olimpikan oran medalon. Ĉi tio ankaŭ estis venko por la ĵudohistoriaj libroj, ĉar li fariĝis la batalanto kun la plej multaj internaciaj titoloj. Kun ses gravaj internaciaj titoloj (2 olimpikaj titoloj, 4 mondtitoloj), li preterpasis la japanan Yasuhiro Yamashita (1 olimpika titolo, 4 mondtitoloj), kiu gajnis siajn titolojn en la sepdekaj jaroj. La olimpika turniro en Sidnejo, aliflanke, markis la finon de la vojo por la franca ĵudoko, kiu tuj anoncis sian emeritiĝon post la konkurado, li gajnis 88 matĉojn kaj perdis 21.