Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Salutoj inkluzivas Namaste (hinda kaj sanskrita), Namaskar (hinda), Namaskaara/juhaara en Odia, Namaskar (marata), Namaskara (kanada), Namaskaram (telugua, malajala), Vanakkam (tamila), Nomoshkaar (bengala), Nomoskar (asama), Aadab (urdua), kaj Sat Shri Akal (punjabi). Ĉio ĉi estas ordinaraj parolaj salutoj aŭ salutoj kiam homoj renkontiĝas, kaj estas formoj de adiaŭo kiam ili foriras. Namaskar estas konsiderata iom pli formala ol Namaste sed ambaŭ esprimas profundan respekton. Namaskar estas ofte uzata en Barato kaj Nepalo fare de hinduoj, ĝajnoj kaj budhanoj, kaj multaj daŭre uzas ĝin ekster la hinda subkontinento. En la hindia kaj nepala kulturo, la vorto estas parolata komence de skriba aŭ parola komunikado. Tamen, la samaj manoj kunmetitaj gestoj povas esti faritaj senvorte aŭ diritaj sen la kunmetitaj manoj. La vorto estas derivita de la sanskrita (namah): por kliniĝi, respekta saluto, kaj respekto, kaj (te): "al vi". Laŭlitere prenite, ĝi signifas "mi klinas min antaŭ vi". En hinduismo ĝi signifas "mi klinas min antaŭ la dio en vi". En la plej multaj hindaj familioj, junuloj kaj junulinoj estas instruitaj serĉi la benon de siaj pli aĝaj per respektoplena kliniĝo antaŭ siaj pli aĝaj. Tiu kutimo estas konata kiel Pranāma.  Demando: Kiun parolan leksikan unuon uzas ofte tiuj el la hinduismaj kaj budhanaj adeptoj en Barato kaj Nepalo?
Namaskar