F-4C estis esence identa al la Navy/Marine Corps F-4B en flugado kaj portis la AIM-9 Sidewinder misilojn, USAF-tailored F-4Ds komence alvenis en junio 1967 ekipita kun AIM-4 Falcons. Tamen, la Falko, kiel ĝiaj antaŭuloj, estis dizajnita por pafi malsupren pezajn bombistojn flugantajn rekte kaj nivelo. Ĝia fidindeco pruvis ne pli bona ol aliaj kaj ĝia kompleksa pafadsekvenco kaj limigita serĉilo-kapa malvarmigo-tempo igis ĝin praktike senutila en batalo kontraŭ lertaj batalantoj. La F-4Ds revenis al uzado de Sideers sub la "Rivet Haste" programo frue en 1968, kaj de la 1972 AIM-7E "Dogfight" fariĝis la primara misilo por USAF-pilotoj. Kiel aliaj AIM-9 Sidewinder misiloj, la USAF-tailored F-4Ds komence alvenis en junio 1967 ekipita kun AIM-4 Falkoj.
AIM-9 Sidewinder-misiloj