Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Homo povas esti eksponita al uranio (aŭ ĝiaj radioaktivaj filioj, kiel radono) enspirante polvon en aero aŭ manĝante poluitan akvon kaj manĝaĵon. La kvanto de uranio en la aero estas kutime tre malgranda; tamen, homoj, kiuj laboras en fabrikoj, kiuj prilaboras fosfatajn sterkojn, loĝas proksime de registaraj instalaĵoj, kiuj faris aŭ testis nukleajn armilojn, loĝas aŭ laboras proksime de moderna batalkampo, kie malplenigitaj uranaj armiloj estis uzataj, aŭ loĝas aŭ laboras proksime de karbo-elektrocentro, instalaĵoj, kiuj minas aŭ prilaboras uraniercon, aŭ riĉigas uranion por reaktora brulaĵo, eble pliigis ekspozicion al uranio. Domoj aŭ strukturoj, kiuj estas super uranaj enpagoj (aŭ naturaj aŭ homfaritaj sklavaj enpagoj), povas havi pliigitan incidencon de eksponiĝo al radona gaso. La Administracio pri Sekureco kaj Sano en la Laboro (OSHA) fiksis la permeseblan eksponiĝlimon por eksponiĝo al uranio en la laborejo je 0,25 mg/m3 dum 8-hora labortago. La Nacia Instituto pri Sekureco kaj Sano en la Laboro (NIOSH) fiksis rekomenditan eksponiĝlimon (REL) de 0,2 mg/m3 dum 8-hora labortago kaj mallongperspektiva limo de 0,6 mg/m3. Ĉe niveloj de 10 mg/m3, uranio estas tuj danĝera por vivo kaj sano. La plejparto de la uranio konsumita estas eligita dum digestado. Nur 0,5% estas sorbita kiam nesolveblaj formoj de uranio, kiel ekzemple ĝia oksido, estas konsumitaj, dum sorbado de la pli solvebla uranilia jono povas esti ĝis 5%. Tamen, solveblaj uranaj kunmetaĵoj emas rapide trapasi la korpon, dum nesolveblaj uranaj kunmetaĵoj, precipe kiam enspiritaj per polvo en la pulmojn, prezentas pli gravan eksponan danĝeron. Post eniro de la sangocirkulado, la sorbita uranio tendencas bioakumuliĝi kaj resti dum multaj jaroj en osta histo pro la afineco de uranio al fosfatoj. Uranio ne estas absorbita tra la haŭto, kaj alfa-partikloj liberigitaj de uranio ne povas penetri la haŭton.  Demando: Al kiu speco de substanco estas pli granda risko?
nesolveblaj uranaj kunmetaĵoj