Skribu daŭrigon de tiu ĉi paragrafo - Tiutempe, la ribelo de la kamparanoj
la brita revolucio estis venkita per forto de la brita popolo, kiu unuiĝis por kontraŭstari la maljustajn agojn de la brita parlamento, kiu favoras la pli riĉajn klasojn. William Courtenay, la Ĉefepiskopo de Canterbury, sukcesis turni kaj la eklezion kaj la Parlamenton kontraŭ Wycliffe per malvera deklaro, ke liaj skribaĵoj kaj lia influo instigis la kamparanojn, kiuj estis implikitaj en la ribelo. (Ĝuste John Ball, alia pastro, estis implikita en la ribelo kaj simple citis Wycliffe en unu el siaj paroladoj.) La kolero de la Eklezio kaj la Parlamento kontraŭ la "herezo" de Wycliffe igis ilin formi la Sinodon de Blackfriars por forigi Wycliffe de Oksfordo. Kvankam ĉi tiu sinodo estis komence prokrastita pro tertremo, kiun Wycliffe mem kredis simbola "la juĝo de Dio", ĝi poste denove kunvenis. En tiu sinodo, la skribaĵoj de Wycliffe (Bibliaj kaj aliaj) estis cititaj kaj kritikis kiel herezo. Tiu Sinodo finfine rezultigis ke Reĝo Rikardo la 2-a ordonis ke Wycliffe estu forigita de Oksfordo, kaj ke ĉiuj kiuj predikis aŭ skribis kontraŭ Katolikismo estu malliberigitaj.