Kompletigu la sekvan frazon: La entombigoj de la mortintoj de la Februara Revolucio komencis tendencon por la Kampo de Marso fariĝi panteono de tiuj, kiuj mortis en la servo de la revolucio kaj la atingado de sovetia potenco. La unua individua entombigo, tiu de V. Volodarsky, okazis la 23an de junio 1918. Volodarsky, membro de la Prezidantaro de la Ĉia-Rusa Centra Plenuma Komitato, estis asasinita tri tagojn antaŭe. Aliaj entombigoj en tiu jaro inkludis Moisei Uritsky, prezidanto de la Petrograd Cheka kiu estis asasinita en aŭgusto 1918, kaj Semyon Nakhimson, kiu estis mortigita en la Jaroslavl Ribelo en julio 1918. Pliaj entombigoj okazis poste en tiu jaro, kiam kelkaj el la mortintoj de la Oktobra Revolucio estis enterigitaj. En la unua datreveno de la Oktobra Revolucio, la Kampo de Marso estis renomita "Kvadrato de Viktimoj de la Revolucio" kaj foje estis nomata "Kvadrato de la Tomboj de la Viktimoj de la Revolucio". Individuaj entombigoj daŭris dum la venontaj malmultaj jaroj, kun la Civita Milito-komandanto A. S. Rakov en 1919 kaj Ĉia-Rusa Centra Plenuma Komitato-membro en 1920. Aliaj komunaj entombigoj estis la ok membroj de la finna Komunista Partio mortigita en la
Kuusinen Club Incident en 1920, sep oficiroj de la tria Petrograd Rifle Regiment mortigita kiam la regimento transfuĝis en 1919, kaj kvar membroj de la latva Riflemen mortigita dum la Jaroslavl-ribelo en 1920.