Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Post lia 1946 reelekto venko, Warren komencis plani kuron por prezidanto en la 1948 elekto. La du ĉefaj kandidatoj por la nomumo estis Dewey kaj Robert Taft, sed Warren, Harold Stassen, Arthur Vandenberg, kaj generalo Douglas MacArthur ĉiu havis signifan subtenon. Antaŭ la 1948-datita Respublikana Nacia Konvencio
, Warren provis poziciigi sin kiel malhela ĉevalo kandidato kiu povus aperi kiel kompromiso kandidato. Tamen, Dewey gajnis la nomumon en la tria baloto de la kongreso. Dewey denove petis Warren funkcii kiel sia balotpartnero, kaj ĉi-foje Warren konsentis. Tre antaŭen en la balotenketoj kontraŭ prezidanto Harry S. Truman, la Demokrata kandidato, Dewey prizorgis singardeman kampanjon kiu plejparte temigis banalaĵojn prefere ol temojn. Warren kampanjis trans la lando nome de la bileto, sed estis frustrita de sia malkapablo apogi specifajn politikojn. Je la surprizo de multaj observantoj, Truman gajnis la elekton, kaj tio iĝis la sola elekto, kiun Warren iam perdis.