Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Umbriel estas la tria plej granda kaj kvara plej masiva el la uranaj lunoj. La denseco de la luno estas 1,39 g/cm3, kio indikas ke ĝi konsistas ĉefe el akva glacio, kun densa ne-glacia komponento konsistanta el proksimume 40% de sia maso. Ĉi-lastaj povus esti faritaj el roko kaj karbona materialo inkluzive de pezaj organikaj kunmetaĵoj konataj kiel tolinoj. La ĉeesto de akva glacio estas apogita per infraruĝaj spektroskopiaj observaĵoj, kiuj rivelis kristalan akvan glacion sur la surfaco de la luno. Akvo-glaciaj absorbaj zonoj estas pli fortaj sur la antaŭa hemisfero de Umbriel ol sur la malantaŭa hemisfero. La kialo de tiu asimetrio ne estas konata, sed ĝi eble rilatas al la bombado de ŝarĝitaj partikloj de la magnetosfero de Urano, kiu estas pli forta sur la malantaŭa hemisfero (pro la kun-rotacio de la plasmo). La energiaj partikloj tendencas ŝprucigi akvan glacion, malkomponi metanon kaptitan en glacio kiel klatrata hidrato kaj malheligi aliajn organikajn substancojn, postlasante malhelan, karbon-riĉan restaĵon. Krom akvo, la sola alia komponaĵo identigita sur la surfaco de Umbriel per la infraruĝa spektroskopio estas karbondioksido, kiu koncentriĝas ĉefe sur la malantaŭa hemisfero. La origino de la karbondioksido ne estas tute klara. Ĝi povus esti produktita loke el karbonatoj aŭ organikaj materialoj sub la influo de la energiaj ŝargitaj partikloj venantaj de la magnetosfero de Urano aŭ la suna ultraviola radiado. Tiu hipotezo klarigus la malsimetrion en ĝia distribuo, ĉar la malantaŭa hemisfero estas submetata al pli intensa magnetosfera influo ol la antaŭa hemisfero. Alia ebla fonto estas la elgaso de la praa CO2 kaptita de akva glacio en la interno de Umbriel. La fuĝo de CO2 el la interno eble estas rezulto de pasinta geologia agado sur tiu luno. Umbriel povas esti diferencigita en ŝtona kerno ĉirkaŭita de glacia mantelo. Se tio estas la kazo, la radiuso de la kerno (317 km) estas proksimume 54% de la radiuso de la luno, kaj ĝia maso estas proksimume 40% de la maso de la luno.  Demando: Per kiaj partikloj Urano trafas siajn lunojn?
ŝargitaj partikloj