Kompletigu la sekvan frazon: En 1959, reĝo Baŭdoin faris alian viziton al la Belga Kongo, trovante grandan kontraston kun sia vizito de kvar jaroj antaŭe. Alveninte en Léopoldville, li estis ŝtonbatita de nigraj belgo-kongolaj civitanoj koleraj pro la malliberigo de Lumumba, kondamnita pro incito kontraŭ la kolonia registaro. Kvankam la akcepto de Baŭdojno en aliaj urboj estis konsiderinde pli bona, la krioj "Vive le roi!" estis ofte sekvitaj de "Indépendance immédiate!" La belga registaro volis eviti esti tirita en vane kaj eble tre sanga kolonia milito, kiel okazis al Francio en Hindoĉinio kaj
Alĝerio, aŭ al Nederlando en Indonezio. Pro tiu kialo, ĝi estis inklinita cedi al la postuloj pri tuja sendependeco esprimitaj de la kongolaj gvidantoj. Malgraŭ manko de preparo kaj nesufiĉa nombro da klera elito (estis nur manpleno da kongolanoj tenantaj universitatan diplomon tiutempe), la belgaj gvidantoj esperis, ke ili povos pritrakti tion, kion ili diris, ke ili volas, kaj decidis lasi ilin havi ĝin. Tio iĝis konata kiel "Le Pari Congolais" - la kongola veto.