Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La tria periodo de la alĝeria franclingva literaturo inkluzivas skribon pri la Milito de Sendependeco
, sed ankaŭ kritikis elementojn de alĝeria tradicio. Tiuj verkoj temigas temojn de urbeco, burokratio, religia maltoleremo kaj patriarkeco. Similaj al iliaj diversaj temoj, tiuj verkoj varias en stilo de Realismo, al Postmodernismo. Tiuj aŭtoroj inkluzivas Rachid Boudjedra, Rachid Mimouni, Leila Sebbar, Tahar Djaout kaj Tahir Wattar. La trilogio de Leila Sebbar esploris la vidpunkton de dua generacio de alĝerianoj. Ĝi traktis novajn sociajn kaj kulturajn situaciojn kiel ekzemple la malfacila rekonstruado de identeco en lando disŝirita de sia historio. Kiel Karina Eileraas diras en "Reframing the Colonial Gaze: Photography, Ownership, and Feminist Resistance": Ŝerazade estas viktimo de sia "persista malkapablo aliri la pasintecon", kiu "traŭmigas ŝian vivon kiel magreba enmigrinto en Francio, kaj malhelpas sukcesan funebron". La libro de Leila Sebbar esploras la temon de identeco kaj kultura hibrideco per la uzo de intertekstaj kaj artaj referencoj. En sia libro, Ŝerazade povas funebri pri sia perdita patrujo per la fotoj de la franca fotisto Marc Garanger. Kiel Karina Eileraas disvolvas, liaj fotoj "provizas Ŝerazadon per suplementa ŝparvojo al la pasinteco, permesante al ŝi provizore funebri pri ŝia (manko de) Alĝerio".