En atomteorio kaj kvantuma mekaniko, atomorbital estas matematika funkcio kiu priskribas la ond-similan konduton de aŭ unu elektrono aŭ paron de elektronoj en atomo. Tiu funkcio povas esti uzata por kalkuli la probablon trovi ajnan elektronon de atomo en iu specifa regiono ĉirkaŭ la nukleo de la atomo. La termino atomorbital ankaŭ povas rilati al la fizika regiono aŭ spaco kie la elektrono povas esti kalkulita ĉeesti, kiel difinita de la speciala matematika formo de la orbital. Ĉiu orbital en atomo estas karakterizita de unika aro de valoroj de la tri kvantumaj nombroj n, l, kaj m, kiuj respektive egalrilatas al la energio de la elektrono, angula momento, kaj angula momento-vektor (la magneta kvantuma nombro). Ĉiu tia orbital povas esti okupita de ĉiu kun maksimumo de du propraj bazaj elektronoj, ometante la nombron 6, la nombron 14, la nombron k, la nombron d, la nombron k, la nombron d, la nombron k, la nombro k, la nombro
la nukleo de atomo