Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Baldaŭ post la ekoficiĝo kiel prezidanto, Reagan komencis efektivigi ampleksajn novajn politikajn kaj ekonomiajn iniciatojn. Liaj ekonomiaj politikoj, nomitaj "Reaganomics", rekomendis malaltigon de imposttarifoj por akceli ekonomian kreskon, ekonomian dereguligon, kaj redukton de registaraj elspezoj. En sia unua oficperiodo, li postvivis atentaton, instigis al milito kontraŭ narkotaĵoj, kaj invadis Grenadon.
, kaj kontraŭbatalis la publikajn sektorojn de la sindikatoj. Dum liaj du oficperiodoj, la ekonomio vidis redukton de inflacio de 12,5% al 4,4% kaj mezuman realan MEP-jaran kreskon de 3,6%. Reagan realigis tranĉojn en hejmaj diskretaj elspezoj, tranĉis impostojn, kaj pliigis armeajn elspezojn, kiuj kontribuis al pliigita federacia ŝuldo entute. Eksterlandaj aferoj dominis lian duan oficperiodon, inkluzive de la bombado de Libio, la Irano-Irako-Milito, la Irano-Kontra-Afero, kaj la daŭranta Malvarma Milito. En junio 1987, kvar jarojn post kiam li publike priskribis Sovet-Union kiel "imperion de malbono", Reagan defiis Sovetian Ĝeneralan Sekretarion Miĥail Gorbaĉov por "detrui tiun muron!", dum parolado ĉe la Brandenburga Pordego. Li transiris la politikon de la Malvarma Milito de malstreĉiĝo al reiro per eskalado de vetarmado kun Sovetunio dum li partoprenis intertraktadojn kun Gorbaĉov. La intertraktadoj kulminis per la INF-Traktato, kiu reduktis la nukleajn arsenalojn de ambaŭ landoj. Reagan komencis sian prezidantecon dum la malkresko de Sovet-Unio, kiu finfine kolapsis preskaŭ tri jarojn post kiam li forlasis la oficejon.