Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La 35-a Infanteribrigado (kune kun la 113-a Kampa Regimento kaj la 67-a Kontraŭtanka Regimento) estis transdonita al la 1-a Londona Dividado, motorformacio. La alveno de la brigado estis parto de la reorganizado de la dividado en infanteriodivizion. Kun malmulte da ŝanĝo al la kunmetaĵo de la brigado, ĝi batalis en la itala Kampanjo inter 1943 kaj 1945. La 36-a Infanteribrigado estis nelonge ligita al la 2-a Londona Dividado (alia motorformacio), antaŭ iĝi sendependa infanteribrigado rekte sub la ordonrajto de la Milita Oficejo aŭ kiel korp-nivela aktivaĵo. Ĝi estis poste transdonita al la 78-a Infanteriodivizio, kaj la brigado (kun iuj ŝanĝoj) batalis en la Norda Afrika Kampanjo en 1942, la invado de Sicilio
en 1943, kaj en la itala Kampanjo de 1943 ĝis la fino de la milito. La 37-a Infanteribrigado iĝis sendependa formacio sub korpusa nivelo de komando. Ĝi estis renomita la 7-a Infanteribrigado en 1941, antaŭ esti asignita al diversaj dividoj bazitaj en Britio dum la resto de la milito. La 114-a Kampa Regimento ankaŭ aliĝis al la 2-a Londona Dividado kaj restis kun la dividado ĝis la fino de 1941. Ĝi tiam estis transdonita al Hindio kaj ligita al la 20-a Hinda Infanteriodivizio kaj batalis en la Birma Kampanjo. La 118-a Kampa Regimento estis transdonita al la 18-a Infanteriodivizio, por alporti ĝin supren al forto en artilerio. Ili batalis kaj kapitulacis post la Batalo de Singapuro en 1942. La inĝenieroj de la dividado iĝis la XII-Korpuso-Trupoj, Reĝaj Inĝenieroj, kaj servis kiel parto de la Dua Armeo en la Nord-Okcidenta Eŭropa kampanjo en 1944-1945. La pluvivantoj de la diviziaj signaloj estis asignitaj al signalunuoj bazitaj ene de Britio, Sudano, kaj unuoj en la mediteranea kaj Mezorienta teatro.