Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la frua 20-a jarcento, la populareco de socialismo kaj anarkiismo kreskis en tuta Hispanio. Ekzistis ĝeneraligita malkontento en Katalunio, kiu estis tre industriigita kaj estis fortikaĵo de la anarki-sindikatismaj sindikatoj. Serio de strikoj pro salajraj reduktoj kaj en respondo al milita deviga milito por la Dua Rif-Milito en Maroko kulminis en la Tragedia Semajno (25 julio <unk> 2 aŭgusto 1909) en kiu laboristoj ribelis kaj estis subpremitaj de la armeo. La anarki-sindikatisma Confederación Nacional del Trabajo (CNT) estis formita en oktobro 1910 kaj tuj postulis ĝeneralan strikon, kiu estis subpremita de la militistaro. Pliaj strikoj sekvis en 1917 kaj 1919 meze de kreskanta perforto inter la polico kaj la sindikatoj. Kun la CNT malpermesita, la Federación Anarquista Ibérica (FAI) estis formita en 1927 kiel sekreta alianco de afinecaj grupoj dum la diktatoreco de Miguel Primo de Rivera. Ĝiaj radikalaj membroj, kiuj ankaŭ estis parto de la CNT, ekzercis konsiderindan influon sur la aliaj membroj de la sindikato. Dum la Dua Hispana Respubliko, anarkiistoj daŭre gvidis ribelojn kiel la Casas Viejas ribelo en 1933 kaj la striko de la asturiaj ministoj de 1934.
kiu estis brutale subpremita de Francisco Franco helpe de maŭraj trupoj.