La kolora tabelo ne devas esti interpretata kiel definitiva listo: la puraj spektraj koloroj formas kontinuan spektron, kaj kiel ĝi estas dividita en apartajn kolorojn lingve estas afero de kulturo kaj historia okazaĵo (kvankam homoj ĉie montris, ke ili perceptas kolorojn sammaniere). Komuna listo identigas ses ĉefajn grupojn: ruĝa, oranĝa, flava, verda, blua, kaj viola. La koncepto de Neŭtono inkluzivis sepa koloro, indigo, inter blua kaj viola. Estas eble, ke tio, kion Neŭtono nomis blua, estas pli proksima al tio, kio hodiaŭ estas konata kiel ciano, kaj ke indigo estis simple la malhela blua de la indigo-farbo, kiu estis importita tiutempe. La intenseco de spektra koloro, relative al la kunteksto en kiu ĝi estas rigardata, povas ŝanĝi ĝian percepton konsiderinde; ekzemple, la ses plej intensaj koloroj de la spektro estas bruna-oranĝa aŭ flava-flava, aŭ verda-oliva.
ruĝa, oranĝa, flava, verda, blua, kaj viola