Skribu daŭrigon por tiu ĉi paragrafo - Post la Kapto de Pekino fare de la Komunista Partio
en 1949, la altranga gvidado de la partio komencis planojn transloki sian ĉefsidejon al la malnova ĉefurbo, sed ili ne komence konsentis pri la loko de sia centra laborejo. Mao Zedong kaj la aliaj partiestroj komence faris sian ĉefsidejon en Xiangshan Park, en la antaŭurboj de la urbo. Kiel parto de la planado por la unua Ĉina Popola Politika Konsulta Konferenco, Zhou Enlai decidis, ke Hauiren Hall en Zhongnanhai estus ideala, sed li komence ne rekomendis ĝin dum kunvenoj en la partia ĉefsidejo. En tiuj fruaj monatoj, Zhou veturis al Pekino por laboro. Tamen, pro la malbona kvalito de la vojoj, li ofte restadis en Zhongnanhai anstataŭ vojaĝi hejmen vespere. Estis Ye Jianying, la provizora administranto de Pekino, kiu finfine rekomendis Zhongnanhai kiel la partian ĉefsidejon pro sekurecaj kialoj. Mao Zedong komence rifuzis translokiĝi al Zhongnanhai, ne volante esti egaligita kun imperiestro. Zhou Enlai tamen konsentis pri la movo, same kiel la plimulto de la Politburo. Ekde tiam, Zhongnanhai funkciis kiel la ĉefa centro de registaro en la Ĉina Popola Respubliko.