Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Malgraŭ dividado de la lingvo kaj religio de siaj ukrainaj kamparanoj, dum la deknaŭa jarcento la ukrainaj nobeluloj en okcidenta Ukrainio emis flanki la polan nobelulon dum konfliktoj inter la polaj kaj ukrainaj komunumoj. En 1848, ukrainaj nobeluloj volontulis por la pola nacia gvardio kaj en 1863 ili prenis donacojn por subteni polajn ribelantojn en la Rusa Imperio.
Ĉu vi ne scias? Vilaĝoj loĝitaj plejparte de la ukraina nobelaro emis voĉdoni por polaj kandidatoj kaj kontraŭbatali klopodojn disvastigi legopovon inter la kamparanoj. La nobeluloj estis tiel politike okupataj per provado konservi aŭ reakiri siajn specialajn rajtojn kiel nobeluloj, ke ili ne okupiĝis pri aliaj formoj de politika aktivismo. La fremdiĝo de la nobeluloj de la ukraina nacia movado ne estis unuflanka. La ukraina nacia movado estis tre kamparan-fokusita kaj malaprobis la nobelaron, kies socia fono ne konvenis al la naciisma rakonto. La nobelaro ofte estis traktita kiel propeka kapro kaj kulpigita pri elektaj fiaskoj; la gazetaro de la nacia movado akuzis ilin je avideco kaj vendi siajn voĉojn al la poloj. Preskaŭ neniu el la deknaŭa-jarcentaj politikaj aktivuloj, kiuj serĉis mildigi la malfacilan situacion de ukrainaj kamparanoj, aŭ disvastigi legopovon, aŭ instigi al ukrainiĝo, aŭ limigi ekonomian ekspluaton, estis nobeluloj. La konstanta indiferenteco aŭ opozicio de la nobeluloj al ukrainaj kialoj rezultigis, ke kelkaj kamparaj ukrainaj aktivuloj asertis, ke la nobeluloj eĉ ne estis parto de la ukraina nacio.