La rapida antaŭeniĝo de la Aliancitaj armeoj komence de septembro 1944 kreis loĝistikan problemon: la provizoligoj de la improvizitaj havenoj en Normandio al la fronto fariĝis tro longaj. Uzante la havenon de Antverpeno solvus tiun problemon, sed post la Aliancita liberigo
de ĉi tiu urbo la 3an aŭ 4an de septembro 1944, la bordoj de la estuaro de Ŝeldo ankoraŭ estis en la manoj de la germana armeo, permesante al ili bloki ŝipadon al Antverpeno. Precipe la antaŭa insulo Walcheren, ĉe la buŝo de la Okcidenta Ŝeldo fariĝis bastiono, bruligita de longdistancaj marbordaj baterioj, kiuj kontrolis la marproksimiĝojn. En victurno, tio malebligis la malplenigon de la minkampoj semitaj de la germanoj en la ŝipkanalo al Antverpeno per minforigiloj. Malpurigi Walcheren tial iĝis armea neceso.