Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Por la tria krizhelpo de Mantuo, imperiestro Francisko la 2-a nomumis József Alvinczi komandanto de la ĵus formita armeo. Alvinczi planis avanci sur Mantuo de la oriento kun 28,000 soldatoj dum Davidovich kaj 19,500 soldatoj moviĝis de la valo Adige en la nordo. La Tirola Trupo de Davidoviĉ konsistis el la brigadoj de Sporck, Vukassovich, Johann Laudon, kaj Joseph Ocskay, kaj plie malgranda rezervo. Post sanga kolizio ĉe Cembra la 2an de novembro, li rekaptis Trenton. Li venkis la malpli nombran francan divizion de Claude Vaubois en la Batalo de Calliano la 7an de novembro. Malgraŭ esti instigita fare de Alvinczi por ataki denove, li pruvis tre malrapida por sekvi sian sukceson. Unu kialo estis la 3,500 viktimoj suferitaj ĉe Cembra kaj Calliano. Aliaj malfacilaĵoj inkludis malveran raporton kiu metis la dividadon de André Masséna antaŭ li, pezan neĝon en la montoj, kaj la fakton ke mesaĝoj prenis du tagojn por alveni de Alvinczi. Li venkis Vaubois denove ĉe Rivoli Veronese la 17an de novembro, sed ĉi tiu venko venis du tagojn tro malfrue. Post kiam la francoj venkis Alvinczi la 15-17an de novembro en la Batalo de Arcole
Bonaparte turnis sin kontraŭ Davidoviĉ kun granda forto. La francoj venkis lin en dua kolizio ĉe Rivoli la 22an de novembro. Kun la korpuso de Davidovich en fuĝo norden, Alvinczi estis devigita prirezigni la kampanjon.