Einstein estis la unua fizikisto, kiu diris, ke la eltrovo de Planck de la kvantumo (h) postulus reskribon de la leĝoj de fiziko. Por subteni sian argumenton, en 1905 li proponis, ke lumo foje funkcias kiel partiklo, kiun li nomis lumkvanto (vidu fotono kaj ondo-partikla duoleco). Bohr estis unu el la plej voĉaj kontraŭuloj de la fotona ideo kaj ne malkaŝe akceptis ĝin ĝis 1925. La fotono plaĉis al Einstein, ĉar li vidis ĝin kiel fizikan realecon (kvankam konfuzan) malantaŭ la nombroj. Bohr malŝatis ĝin, ĉar ĝi igis la elekton de matematika solvo arbitra. Li ne ŝatis sciencisto, kiu devis elekti inter ekvacioj.
Ejnŝtejno