Dum la frua 10-a jarcento, la temoj de Cephallenia kaj Nikopolis aperas plejparte kiel bazoj por ekspedicioj kontraŭ suda Italio kaj Sicilio, dum Mardaites de ambaŭ temoj estas listigitaj en la granda sed malsukcesa ekspedicio de 949 kontraŭ la Emirlando de Kreto. En la 9a jarcento, la temo de Nikopolis estis trudenirita de la bulgaroj, kiuj eĉ okupis kelkajn partojn ĝis ili estis forpelitaj aŭ subigitaj de la bizancanoj jarojn poste. Nur la ekstrema nordo de Epiro ŝajnas estinti konstante sub bulgara regado en la periodo, sed sub caro Samuelo, kiu movis la centron de bulgara potenco sude kaj okcidente al Ohrid, verŝajne la tuta Epiro malsupren al la Ambracia Golfo venis sub bulgaran regadon. Tio estas evidentigita de la fakto ke la teritorioj kiuj estis sub bulgara rego formis parton de la aŭtokefala Ĉefepiskopejo de Ohrid post la bizanca konkero de Bulgario
de la imperiestro Bazilio la 2-a en 1018: tiel en Epiro la sidlokoj de Kimara, Hadrianopolis, Bela, Buthrotum, Ioannina, Kozyle, kaj Rogoi pasis sub la jurisdikcion de Ohrid, dum la Metropolano de Naupaktos retenis nur la sidlokojn de Bonditza, Aetos, kaj Acheloos. Bazilio la 2-a ankaŭ establis novajn, pli malgrandajn temojn en la regiono: Koloneia, kaj Dryinopolis (Hadrianopolis).