Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Gerardo rakontas la rakontojn el la vidpunkto de maljuna viro, kiu nun vivas en emeritiĝo en Parizo. Ni malkovras, ke li naskiĝis en Gaskonio en la fruaj 1780-aj jaroj (li estas 25 en "Kiel la brigadestro kaptis Zaragozon"). En "Kiel la brigadgeneralo rajdis al Minsko" li partoprenas revizion de soldatoj baldaŭ forirantaj al Krimeo (1854<unk>5), kaj tio estas la lasta identigebla dato en lia vivo, kvankam "La Lasta Aventuro de la Brigadgeneralo" havas ankoraŭ pli postan scenaron, kie Gerardo baldaŭ revenos al sia gaska patrujo. Li unue aliĝis al la 2-a Hussars <unk> la Hussars de Chamberan <unk> ĉirkaŭ 1799, funkciante kiel leŭtenanto kaj juniora kapitano. Li unue vidas agon ĉe Marengo
en Italujo en 1800. Li translokiĝis al la 3-a Hussars of Conflans (Husaroj de Conflans) en 1807 kiel ĉefkapitano. Li parolas iom idiosinkrazan anglan, lerninte ĝin de oficiro de la irlanda brigado de la franca armeo. Antaŭ 1810 li estis kolonelo de la dua Hussars. Li servas en Hispanio, Portugalio, Italio, Germanio kaj Rusio. Al li estis premiita la Granda Kruco de la Honora Legio fare de Napoleono en 1814. Ekzistas diversaj malkongruoj en la raportoj pri lia vivo, ne la lasta, ke en neniu el la rakontoj krom la lasta li estas edziĝinta.