Kiel la unua ondo de la islamaj konkeroj en la Proksima Oriento malkreskis, kaj semi-permanenta limo inter la du potencoj estis establita, vasta zono, neklaimita de la bizancanoj aŭ araboj kaj praktike forlasita (konata en la araba kiel al-Ḍawāḥī, "la eksteraj teroj" kaj en la greka kiel τὰ <unk>κρα, ta akra, "la ekstremaĵoj") aperis en Kilikio, laŭ la sudaj aliroj de la Taŭro kaj Anti-Taŭro montaroj, forlasante Sirion en islamaj kaj la Anatolia altebenaĵo en bizancaj manoj. Ambaŭ imperiestro Heraklio kaj la kalifo 'Umaroth (reĝo 634<unk>644) traktis strategion de detruo ene de ĉi tiu zono, provante fari ĝin bariero inter la du kristanaj regnoj.
Imperiestro Heraklio