Kompletigu la sekvan frazon: La 21an de aŭgusto, la tagiĝo rompiĝis kaj neniu aera sciigo estis ebla ĝis la posttagmezo. La BEF komencis avanci norden de Maubeuge direkte al Mons, malgraŭ raportoj de aviadilteamo ke kolono de germanaj soldatoj "etendis tra Louvain ĝis la okulo povis vidi". En Maubeuge, novaĵoj alvenis de la falo de la plej granda parto de la Fortika Pozicio de Namur en Belgio kaj afiŝoj almetitaj sur la urbaj muroj ordonante preparojn por sieĝo komencis eliron de 25,000 civiluloj. Britaj aviadiloj alvenis la 22an de aŭgusto kaj la trairejo de skota regimento levis la civilan moralon nelonge, nur por esti detruita de raportoj ke germanaj soldatoj transiris la Sambre ĉe Charleroi. Ekde la 17-a de aŭgusto, Maubeuge estis sub la komando de generalo Charles Lanrezac, komandanto de la Kvina Armeo kaj ĉe la
Batalo de Charleroi (21-23 aŭgusto) la Kvina Armeo kaj la BEF estis venkitaj kaj devigitaj retiriĝi. La ministeriaj instrukcioj de 1910 antaŭvidis ke Maubeuge povus elteni mallongan sieĝon dum kovrado de la koncentriĝo de la kamparmeoj, ne senfina izoliteco post retiriĝo de la kamparmeoj. Lanrezac pripensis aldoni la regulajn kaj rezervajn regimentojn al la Kvina Armeo sed malaprobis la ideon. La garnizono de Maubeuge tranĉis la fervojajn liniojn kaj inĝenieraj malligoj krevigis la fervojajn pontojn ĉe Jeumont, Berliaumont kaj Fourmies direkte al la belga limo.