La 24an de februaro, Boris Kevorkov, la partia sekretario de la aŭtonoma regiono de Nagorno-Karabaĥo kaj lojalulo al Azerbajĝano, estis maldungita. Karabaĥaj armenaj gvidantoj plendis, ke la regiono havis nek lernolibrojn en la armena lingvo en lernejoj nek en televidaj elsendoj, kaj ke la Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Azerbajĝano Hejdar Alijev intense provis "azeriigi" la regionon kaj pliigi la influon kaj la nombron de azerbajĝanoj vivantaj en Nagorno-Karabaĥo, samtempe reduktante ĝian armenan loĝantaron (en 1987, Alijev demisiis kiel Ĝenerala Sekretario de la Politburoo de Azerbajĝano). Antaŭ 1988, la armena loĝantaro de Nagorno-Karabaĥo malpliiĝis al preskaŭ tri kvaronoj de la totala loĝantaro. La armena movado estis gvidata de popularaj personoj kaj apogita de kelkaj eminentaj intelektuloj en la regiono. Laŭ kelkaj elstaraj armena
laboristaj strikoj