La politika situacio plue malboniĝis kiam Radić estis asasinita en la Nacia Asembleo en 1928, kondukante al la diktaturo de reĝo Aleksandro en januaro 1929. La diktaturo formale finiĝis en 1931 kiam la reĝo trudis pli unitaran konstitucion, kaj ŝanĝis la nomon de la lando al Jugoslavio. La HSS, nun gvidata de Vladko Maček, daŭre rekomendis federaciigon de Jugoslavio, rezultigante la Cvetković-Maček-Interkonsenton de aŭgusto 1939 kaj la aŭtonoman Banovinon de Kroatio. La jugoslava registaro retenis kontrolon de defendo, interna sekureco, eksterlandaj aferoj, komerco, kaj transporto dum aliaj aferoj estis lasitaj al la kroata Sabor kaj krono-elektita Banovino. En aprilo 1941, Jugoslavio estis okupita de Germanio kaj Italio. Sekvante la invadon, kiuj partoj de Kroatio, Bosnio kaj Hercegovino, kaj la pupregiono de Sendependa Kroatio estis integrigitaj en la konstitucion, kaj ŝanĝis la nomon de la lando al Jugoslavio.
Partoj de Dalmatio