Kompletigu la sekvan frazon: Kun la malkresko de la Romia Imperio, Alzaco iĝis la teritorio de la ĝermanaj Alemanoj. La Alemanoj estis agrikulturaj homoj, kaj ilia ĝermana lingvo formis la bazon de nuntempaj dialektoj parolitaj laŭ la Supra Rejno (Alzaco, Alemanio, Ŝvabio, sviso). Kloviso kaj la frankoj venkis la Alemanojn dum la 5-a jarcento p.K., kulminante per la
Batalo de Tolbiac, kaj Alzaco iĝis parto de la Regno de Aŭstrazio. Sub la merovingaj posteuloj de Klodvio la loĝantoj estis kristaniĝintaj. Alzaco restis sub franka kontrolo ĝis la franka regno, sekvante la <unk>urojn de Strasburgo de 842, estis formale dissolvita en 843 ĉe la Traktato de Verduno; la nepoj de Karlo la Granda dividis la regnon en tri partojn. Alzaco formis parton de la Meza Francio, kiu estis regita de la plej aĝa nepo Lotaro la 1-a. Lotaro mortis frue en 855 kaj lia regno estis dividita en tri partojn. La parto konata kiel Lotharingia, aŭ Loreno, estis donita al la filo de Lotaro. La resto estis dividita inter la fratoj de Lotaro Karlo la Kalva (reganto de la okcidenta franka regno) kaj Ludoviko la Germana (reganto de la orienta franka regno). La Regno de Lotaringio estis mallongdaŭra, aliflanke, iĝante la ĉefdukejo de Loreno en Orienta Francio post la Traktato de Ribemont en 880. Alzaco estis unuigita kun la aliaj Alemanoj oriente de Rejno en la stamdukecon de Ŝvabio.