Resumu la artikolon:  Ili estis la plej grandaj el la glaciepokaj gigantoj, vagantaj tra la frostigitaj ebenaĵoj de la norda hemisfero. Sed ŝajne la lastaj tagoj de la mamuto estis bedaŭrindegaj, ĉar ĝi bataladis por pluvivi. Genetika analizo de du mamutoj montras, ke ilia populacio iĝis tiel malgranda, ke ili fariĝis kronike endogenaj. Malsupreniru por vidi la filmeton. La lastaj de la lanaj mamutoj (montritaj en la rekonstruo supre) estis izolitaj sur arkta insulo dum proksimume 5,000 jaroj, devigante ilin endogamiĝi dum ilia populacio malkreskis ĝis ili malaperis antaŭ 4,500 jaroj. Esploristoj konkludis, ke la estaĵoj restis nur en eta poŝo de la Arkto, sur insulo, kiu ŝajnas esti fortranĉita de la kontinento. La studo ankaŭ levis la eblecon revivigi la gigantan mamulon uzante klonajn teknikojn kun modernaj elefantoj. Sciencistoj asertas, ke ili faris gravan paŝon por rekrei la lanan mamuton enmetante pli ol dekduon da genoj de la estaĵo en la vivan DNA de elefanto. Esploristoj studis la strukturon de DNA de mamutoj konservitaj en la Arkto por reprodukti ekzaktajn kopiojn de 14 el la genoj de la formortintaj bestoj. Tiuj estis tiam integritaj de fakuloj de la Universitato de Harvard en Masaĉuseco en la elefan genaron - kaj funkciis kiel normala DNA. Nova metodo konata kiel 'Crispr' - helpante sciencistojn fari precizajn ŝanĝojn al DNA - estis uzata de profesoro pri genetiko George Church, kiu anstataŭigis partojn de elefanta DNA per la mamutgenoj. Aliaj esploristoj proponis uzi mamutan DNA por anstataŭigi tiun de elefanto uzante similan teknikon al tiu uzita por kloni Dolly the Sheep (Dolly la Ŝafo). Tamen multaj sciencistoj timas, ke tiuj bestoj ne povus pluvivi en la moderna mondo sen sia praa vivejo. Tiaj teknikoj ankaŭ povas konduki al misformaĵoj kaj sanaj problemoj en la bestoj. Tamen la esploristoj malantaŭ la genetika analizo instigis aliajn sciencistojn ne provi tion pro timo de la sufero, kiun ĝi povas kaŭzi al la bestoj. Anstataŭe, ili diris, ke iliaj eltrovoj rivelas novajn sciojn...
La lastaj mamutoj formortis sur arkta insulo antaŭ ĉirkaŭ 4500 jaroj. Ili restis en izolitaj lokoj de Wrangel-Insulo dum 5 mil jaroj kaj poste estis bredataj ene de sia propra familio. Esploristoj malkovris ke mamutoj suferis malpliiĝojn en la pasinteco. DNA-detalko ankaŭ estigas esperon pri la revivigo de mamutoj.