Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En 1974 Frank Sherwood Rowland, Profesoro pri Kemio ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Irvine, kaj lia postdoktora partnero Mario J. Molina sugestis, ke longvivaj organikaj halogenaj komponaĵoj, kiel CFCoj, povus konduti en simila maniero kiel Crutzen proponis por nitrogena oksido. James Lovelock ĵus malkovris, dum krozo en la suda Atlantiko en 1971, ke preskaŭ ĉiuj CFC-oj produktitaj ekde ilia invento en 1930 ankoraŭ ĉeestis en la atmosfero. Molina kaj Rowland finis ke, kiel N2O, la CFC atingus la stratosferon kie ili estus dissociitaj per UV-lumo, liberigante klorajn atomojn. Unu jaron pli frue, Richard Stolarski kaj Ralph Cicerone ĉe la Universitato de Miĉigano montris, ke Cl estas eĉ pli efika ol NO ĉe katalizado de la detruo de ozono. Similajn konkludojn atingis Michael McElroy kaj Steven Wofsy ĉe la Universitato Harvard. Tamen, neniu el la du grupoj konsciis, ke CFC-oj estas eble granda fonto de stratosfera kloro. Anstataŭe, ili esploris la eblajn efikojn de HCl-emisioj de la Kosmopramo, kiuj estas multe pli malgrandaj.  Demando: Kie Rowland estis profesoro?
Universitato de Kalifornio ĉe Irvine