Resumu la artikolon:  Kiel povas pli ol 200 niĝeriaj lernejknabinoj simple malaperi? Kaj kiel la niĝeria registaro kaj la resto de la mondo povis permesi tion okazi? Ekzakte 365 tagoj pasis de kiam la knabinoj estis forkaptitaj el la dormejo de la loĝlernejo meze de la nokto en Chibok, nordorienta Niĝerio. Ili ankoraŭ mankas. Ni ĉiuj devus honti pro tio: honto, ke ni vivas en mondo, kie la vivo de junaj knabinoj povas esti detruita senpune de fanatikaj krimuloj. Bedaŭrinde, kiam okazas tiaj teruraj agoj, la atentokapablo de la homaro estas tiel mallonga. Antaŭ unu jaro, mi neniam povus imagi ke ni estus ĉi tie hodiaŭ, markante la 12an gravan monaton de tiuj knabinoj malaperantaj. En la unuaj tagoj de ilia forkapto, granda parto de la mondo staris kiel unu, kunvenante ĉirkaŭ la etikedo #BringBackOurGirls. Mi estis en Niĝerio kiel parto de teamo de CNN, kiu raportis pri la raporto. Mi estis tute frapegita de la tutmonda solidareco. Jaron poste, renkontu la viron, kiu ankoraŭ batalas por #RevenigiNiajn Knabinojn. Kaptita en la blinda brilo de la tutmonda atento, kaj alfrontita de amaso da demandoj pri sia fuŝa respondo al la kidnapoj, la niĝeria registaro sentis la pezon de respondeco kaj estis instigita por fari pli grandan agon; proponoj de helpo de la likes de Usono, Britio, Francio, kaj Ĉinio estis akceptitaj. Ili promesis al niĝeriaj registaroj, ke ili revenigos la knabinojn, sed kie estas ili? Kie estas la monda kolero pri tiuj promesoj? Mia koro kondolencas al la funebraj familianoj de tiuj malaperintaj knabinoj en ĉi tiu dolora datreveno. Malriĉaj kaj socie marĝenigitaj, ili havas nur esperon, ke iliaj filinoj iam revenos. Knabinoj kiuj eskapis riskis siajn vivojn por iri al la lernejo. La tasko teni tiun esperon viva estis plejparte prenita de la manpleno da aktivuloj de la kampanjo #BringBackOurGirls en Niĝerio. Tiuj viroj kaj virinoj laboris senlace por konservi la rakonton vivanta dum la pasinta jaro; ilia lukto estis dolora kaj ĉiam pli soleca. Sed kiel...
Antaŭ unu jaro Boko Haram kidnapis 276 knabinojn el ilia lernejo en nordorienta Niĝerio. Malgraŭ tutmonda protesto, unu jaron poste, nur manpleno eskapis kaj revenis hejmen. Isha Sesay: Ni ĉiuj devus honti pri nia krueleco.