Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Grouillard aliĝis al la itala teamo Osella, prenante la sidlokon de Nicola Larini, kiu en rendimento prenis la sidlokon de Grouillard en Ligier. Li ne estis partnero por 1990 kiam la finance luktanta Osella reduktis siajn operaciojn, signifante ke Grouillard devis antaŭ-kvalifiki por la vetkuroj. Li sukcesis kvalifikiĝi en 8-a en Fenikso antaŭ Nigel Mansell kaj Alessandro Nannini kiu mirigis multajn homojn en Formulo 1. Dum la vetkuro, Grouillard estis trafita de Riccardo Patrese's Williams en la dua kurbo kaj poste retiriĝis post dua kolizio kun la svisa ŝoforo Gregor Foitek. En Brazilo, li retiriĝis post alia kolizio implikanta Michele Alboreto. Por Imola
la aŭto estis ĝisdatigita, sed tio ne helpis al la teamo kiam Grouillard retiriĝis (ne antaŭ ol bloki Mansell en kvalifiko kaj ruinigis la kvalifikan kuron de Ferrari, gajnante al la franco pugnobaton de Mansell, kaj ne por la lasta fojo). Li ankaŭ malsukcesis kvalifikiĝi en Monako. Du sinsekvaj finiĝoj ekster la supraj 10 en Kanado kaj Meksiko estis sekvitaj per malbona kurado en antaŭkvalifiko por Francio, finiĝante sen kvalifiko por la vetkuro kaj en Silverstone kaj Hockenheim, kie li ankaŭ ne kvalifikiĝis kune kun alia malsukceso antaŭkvalifikiĝi en Hungario. Grouillard finis 16-a en Spa kun emeritiĝoj en Monza kaj Jerez kun radportadaj problemoj, kiuj turmentis la francon dum la tuta jaro.