Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: En tiuj kun malbona histoperfuzio, bolusoj de izotona kristaloida solvo devas esti donitaj. En infanoj kun pli ol 10<unk>20% TBSA- brulvundoj, kaj plenkreskuloj kun pli ol 15% TBSA- brulvundoj, devas sekvi formala fluida reanimado kaj monitorado. Tio devus esti komencita antaŭ-hospitala se eble en tiuj kun brulvundoj pli grandaj ol 25% TBSA. La formulo de Parkland povas helpi determini la necesan volumenon de intravejnaj likvaĵoj dum la unuaj 24 horoj. La formulo estas bazita sur la TBSA kaj pezo de la afektita individuo. Duono de la likvaĵo estas administrata dum la unuaj 8 horoj, kaj la resto dum la sekvaj 16 horoj. La tempo estas kalkulita de kiam la brulvundo okazis, kaj ne de kiam fluida revivigo komenciĝis. Infanoj bezonas kroman subtenan likvaĵon, kiu inkluzivas glukozon. Krome, tiuj kun enspiraj vundoj bezonas pli da likvaĵo. Dum nesufiĉa fluida reanimado povas kaŭzi problemojn, troa reanimado ankaŭ povas esti malutila. La formuloj estas nur gvidilo, kun infuzaĵoj ideale adaptitaj al urina produktaĵo de >30 mL/h en plenkreskuloj aŭ >1 mL/kg en infanoj kaj averaĝa arteria premo pli granda ol 60 mmHg. Kvankam laktita solvaĵo de Ringer ofte estas uzata, ne ekzistas pruvo, ke ĝi estas pli bona ol normala salakvo. Kristaloidaj likvaĵoj ŝajnas same bonaj kiel koloidaj likvaĵoj, kaj ĉar koloidoj estas pli multekostaj ili ne estas rekomendataj. Sangotransfuzoj malofte necesas. Ili estas kutime nur rekomendataj kiam la nivelo de hemoglobino falas sub 60-80 g/L (6-8 g/dL) pro la rilata risko de komplikaĵoj. Intravenaj katetroj povas esti metitaj tra brulvundita haŭto se necese aŭ endosenaj infuzaĵoj povas esti uzataj.  Demando: Ĉu la Parklanda formulo difinis kiom da likvaĵo oni devas doni dum la unuaj ok horoj?
Duono.