Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Oni supozas, ke Titanio formiĝis el akrecia disko aŭ subnebula; disko de gaso kaj polvo, kiu aŭ ekzistis ĉirkaŭ Urano dum iom da tempo post ĝia formado aŭ estis kreita de la giganta kolizio, kiu plej verŝajne donis al Urano ĝian grandan oblikvon. La preciza kunmetaĵo de la subnebula ne estas konata; tamen, la relative alta denseco de Titanio kaj aliaj uranaj lunoj kompare kun la lunoj de Saturno indikas, ke ĝi eble estis relative malriĉa je akvo. Signifaj kvantoj de nitrogeno kaj karbono eble ĉeestis en la formo de karbonmonooksido kaj N2 anstataŭ amoniako kaj metano. La lunoj formitaj en tia subnebulaĵo enhavus malpli da akva glacio (kun CO kaj N2 kaptitaj kiel klatrato) kaj pli da roko, klarigante ilian pli altan densecon. La akreco de Titanio verŝajne daŭris dum pluraj miloj da jaroj. La kolizioj, kiuj akompanis la akreadon, kaŭzis varmigon de la ekstera tavolo de la luno. La maksimuma temperaturo de proksimume 250 K (−23 °C) estis atingita ĉe profundo de proksimume 60 kilometroj (37 mejl.). Post la fino de la formado, la subtera tavolo malvarmiĝis, dum la interno de Titanio varmiĝis pro kadukiĝo de radioaktivaj elementoj en ĝiaj ŝtonoj. La malvarmiga stratumo proksime de la surfaco kuntiris, dum la interno disetendiĝis. Tio kaŭzis fortajn streĉojn en la luna krusto, kiuj kaŭzis fendetiĝon. Kelkaj el la nuntempaj kanjonoj eble estas rezulto de tio. La procezo daŭris proksimume 200 milionojn da jaroj, kio implicas, ke iu ajn endogena agado ĉesis antaŭ miliardoj da jaroj. La komenca akrecia varmiĝo kune kun daŭra kadukiĝo de radioaktivaj elementoj estis verŝajne sufiĉe forta por fandi la glacion se ekzistis iu kontraŭfrosto kiel amoniako (en la formo de amoniaka hidrato) aŭ salo. Plia degelo eble kaŭzis la apartigon de glacio de rokoj kaj la formadon de ŝtona kerno ĉirkaŭita de glacia mantelo. Ŝtofo de likva akvo (oceano) riĉa je dissolvita amoniako eble formiĝis ĉe la kerno-mantellimo. La eŭtektika temperaturo de tiu miksaĵo estas 176 K (−97 °C). Se la temperaturo falus sub tiu ĉi valoro, la oceano...  Demando: En kiu stato estus la oceano, se la temperaturo falis sub 176 K?
frostigitaj