Post unu jaro en Paragvajo, Inhaúma ankaŭ malsaniĝis pro daŭra malsano (ne pozitive identigita, kvankam malario estas suspektata) kaj falis en depresion, iĝante tio, kion la historiisto Francisco Doratioto temigis "ne pli ol fantomo de admiralo". Antaŭ januaro 1868 Humaitá estis tute fortranĉita de tera plifortikigo kaj la malprofundaj monitorioj alvenis. Kaj Inhaúma kaj liaj oficiroj hezitis pri funkciigado de la novaj ŝipoj. Estis la bofilo de Inhaúma, kapitano de Maro kaj Milito Delfim Carlos de Carvalho (baldaŭ Barono de Passagem) kiu volontulis por gvidi eskadron. La 19an de februaro, la brazilaj arkmojoj sukcese trapasis la Paragvajan riveron
sub intensa fajro, akirante plenan kontrolon de la rivero kaj tiel izolite Humaitá de provizado per akvo.