Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La precizaj mekanismoj subestaj al graveda diabeto restas nekonataj. La karakterizaĵo de GDM estas pliigita insulino-rezisto. Gravedecaj hormonoj kaj aliaj faktoroj supozeble influas la agadon de insulino, ĉar ĝi ligas al la insulina receptoro. La interfero verŝajne okazas sur la nivelo de la ĉela signala vojo preter la insulina receptoro. Ĉar insulino antaŭenigas la eniron de glukozo en la plej multajn ĉelojn, insulinsistemo malhelpas la glukozon eniri la ĉelojn konvene. Kiel rezulto, glukozo restas en la sangocirkulado, kie glukozo-niveloj pliiĝas. Insulinrezisto estas normala fenomeno aperanta en la dua trimestro de gravedeco, kiu en kazoj de GDM poste progresas al niveloj videblaj en ne-gravida persono kun diabeto de tipo 2. Oni supozas, ke ĝi certigas la liveradon de glukozo al la kreskanta feto. Virinoj kun GDM havas insulinreziston, kiun ili ne povas kompensi per pliigita produktado en la β-ĉeloj de la pankreato. Placentaj hormonoj, kaj, en pli malgranda mezuro, pliigitaj grasaj deponejoj dum gravedeco, ŝajnas mediacii insulinreziston dum gravedeco. Kortisolo kaj progesterono estas la ĉefaj kulpuloj, sed ankaŭ laktogeno, prolaktino kaj estradiolo kontribuas. Multivariate stepwise regresan analizon montras ke, en kombinaĵo kun aliaj placentaj hormonoj, leptino, tumora nekrozo- faktoro alfa, kaj rezistino estas implikitaj en la malkresko de insulinsentiveco okazinta dum gravedeco, kun tumora nekrozo- faktoro alfa nomita kiel la plej forta sendependa antaŭdirilo de insulinsentiveco en gravedeco. Inversa korelacio kun la ŝanĝoj en insulinsentiveco de la tempo antaŭ la koncepto tra malfrua gravedeco respondecas pri proksimume duono de la varianco en la malkresko de insulinsentiveco dum gravedeco: alivorte, malaltaj niveloj aŭ ŝanĝo de TNF alfa-faktoroj korespondas kun pli granda ŝanco de, aŭ dispozicio al, insulino-rezisto aŭ...  Kiu malsano okazas en la dua parto de gravedeco?
Insulinrezisto