Ĉefa inter la hereditaj problemoj de Alfonsín estis ekonomia depresio devenanta de la financa kolapso de 1981-82 kaj ĝia rezulta 43 miliardoj da usonaj dolaroj da eksterlanda ŝuldo, kun interezaj pagoj, kiuj englutis la tutan komercan pluson de Argentino de 3 miliardoj da usonaj dolaroj. La ekonomio modeste resaniĝis en 1983 kiel rezulto de la ĉesigo de Bignone de salajro-frosadoj kaj de dispremado de interezoprocentoj truditaj de la "Circular 1050" de la Centra Banko; sed inflacio furiozis je 400%, MEP pokape restis sur sia plej malalta nivelo ekde 1968 kaj fiksa investo estis 40% malpli ol en 1980. Nomante ĝenerale centro-maldekstran kabineton gviditan de ministro pri eksterlandaj aferoj Dante Caputo kaj ministro pri ekonomio Bernardo Grinspun (lia kampanja manaĝero), Alfonsín komencis sian administradon kun altaj aprobo-rangigoj kaj kun la plenumo de kampanjaj promesoj kiel programo de nutrada helpo por la 27% de argentinanoj sub la malriĉeca linio tiutempe, same kiel la nuligo de la amnestio de Bignone de aprilo 1983 por tiuj kulpaj pri homaj rajtoj.
Kaj la leĝo de septembro permesas interŝanĝon sen permeso. La ministro pri defendo Raúl Borrás konsilis al Alfonsín forigi Fabricaciones Militares, tiam la ĉefan defendentrepreniston de Argentino, de la kontrolo de la Armetrupoj, ordonante la emeritiĝon de 70 generaloj kaj admiraloj konataj pro sia opozicio al la translokigo de la enspeziga entreprenisto.