Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Sandringham estas registrita en la Domesday Book kiel "sant-Dersingham" kaj la tero estis aljuĝita al normanda kavaliro, Robert Fitz-Corbun post la Konkero. La loka antikvaĵisto Claude Messent, en sia studo The Architecture on the Royal Estate of Sandringham (La Arkitekturo sur la Reĝa Biendomo de Sandringham), registras la eltrovon de signoj de la trotuaroj de romia vilao. En la elizabeta epoko estis konstruita domego sur la loko de la nuna domo, kiu, ekde la 18-a jarcento, venis en la posedon de la familio Hoste Henley, posteuloj de nederlandaj rifuĝintoj. En 1771 Cornish Henley malplenigis la lokon por konstrui kartvelan domegon, Sandringham Hall. En 1834, Henry Hoste Henley mortis sen idoj, kaj la biendomo estis aĉetita ĉe aŭkcio fare de John Motteux, londona komercisto. Motteux ankaŭ estis sen heredantoj kaj testamentis Sandringham, kune kun alia biendomo Norfolk kaj posedaĵo en Surrey, al la tria filo de lia proksima amiko, Emily Lamb, la edzino de Lord Palmerston. Dum lia heredo en 1843, Charles Spencer Cowper estis fraŭla diplomato, loĝanta en Parizo. Post sukcesi al la biendomoj de Motteux, li vendis la aliajn posedaĵojn kaj bazigis sin en Sandringham. Li entreprenis plilongigojn al la halo, dungante Samuel Sanders Teulon por aldoni kompleksan verandon kaj konservejon. La vivostilo de Cowper estis ekstravaganca - li kaj lia edzino pasigis multon da sia tempo sur la Kontinento - kaj ene de 10 jaroj la biendomo estis hipotekita por 89,000 £. La morto de ilia sola infano, Mary Harriette, pro ĥolero en 1854 igis la paron pasigi eĉ pli da tempo eksterlande, ĉefe en Parizo, kaj komence de la 1860-aj jaroj Cowper volis vendi la biendomon.  Demando: En kiu jaro la domego kiu estis konstruita sur la loko de la trotuaroj de romia vilao estis malbarita?
1771-a jaro