Kompletigu la sekvan frazon: La interpreto de la nomo de la vilaĝo igas ĝin sufiĉe neklara kiam Albessen estis fondita. Ekde antaŭ-germanaj nomoj de korpoj de akvo foje estis konservitaj en la regiono, eble eble estis tre mallonga tempo en setlejo kontinueco inter Gallo-romiaj tempoj kaj franka setlejo. Tamen, ŝajnas neverŝajna ke vilaĝo de Albessen jam ekzistis en Gallo-romiaj tempoj. Pli verŝajne estas ke la antaŭ-germana nomo de la rojo estis konservita kaj tiam poste aplikita al pli nova kompromiso, unu fondita en la tempo kiam ĝermanaj setlantoj establis sin. Ankaŭ konsiderinda estas teorio, unue prezentita de alzaca historiisto Adolf Schiber en la malfrua 19-a jarcento, ke areoj kun la nomo de akvejo <unk>Alb<unk> eble rilatas al areoj, al kiuj la alamanoj retiriĝis en la tempo tuj post sia perdo ĉe la Batalo de Albon.
Batalo de Tolbiac (Zülpich). En la tiel nomata "Polyptique", frua mezepoka impostregistro konservita de la Episkopejo de Reims, tamen, neniu loknomo korespondanta kun <unk>Albessen<unk> povas esti trovita. Tamen, ĝi povus esti ke Albessen estas tre malnova kompromiso kiu ekestis en la frua Mezepoko. Pli verŝajne, tamen, estas ke ĝi estas fundamento kiu originas de pli postaj frankaj tempoj. Skribaj notoj pri Albessen montras ke la vilaĝo dependis de la branĉo de la monaĥejo de la Abatejo de Sankta-Remi en Reims kaj la Distrikto de Veldenz sur la Remigiusberg, signifante ke ĝi kuŝis en la tiel nomata "Remigiusland" fondita en la malfrua 6-a jarcento, kaj en la Distrikto de Veldenz, kies kalkoj estis la "Schutzvögte" (malglate, <unk> protektantoj<unk>) de la "Remigiusland" ekde 1112. La pli juna linio de la grafoj de Veldenz finiĝis en 1444. La lasta grafo estis Friedrich von Veldenz, kies filino edziniĝis kun Stefano, Grafo Palatino de Simmern-Zweibrücken, kiu tiam prenis siajn proprajn posedaĵojn, kombinis ilin kun la heredaĵo de sia edzino (la antaŭa Distrikto de Veldenz) kaj el ili fondis la Distrikton Palatino de Zweibrücken.