Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - la kontraŭulo de Rommel, Auchinleck (kaj lia antaŭulo Wavell), estis submetita al konstanta politika enmiksiĝo. Li ricevis serion de teruraj telegramoj kaj instrukcioj de ĉefministro Winston Churchill dum malfrua 1941 kaj frua 1942. Churchill konstante serĉis ofensivon de Auchinleck. Seniluziigita kun la armeaj malsukcesoj en Egiptujo kaj Kirenajko, li estis malespera por iu speco de brita venko antaŭ la planitaj anglo-amerikaj alteriĝoj en Nordafriko (Operation "Torch"
) estis planita por novembro 1942. En aŭgusto 1942, tuj post kiam la Oka Armeo preskaŭ elĉerpis sin post la Unua Alamein, Churchill flugis al Kairo, supozeble por konsultoj kun Auchinleck, sed fakte decidis antaŭ ol li forlasis Brition. Auchinleck estis maldungita de Churchill, preskaŭ certe ĉar li rifuzis esti ĉikanita de Churchill por ordoni grandan ofensivon antaŭ ol li kaj liaj soldatoj estis konvene preparitaj. Li estis anstataŭigita kiel C-en-C Mezoriento fare de generalo Sir Harold Alexander kaj kiel GOC Okono-Armeo de generalleŭtenanto William Gott, kiu estis mortigita en Egiptujo antaŭ transprenado de komando. Sur la morto de Gott, Generalleŭtenanto Bernard Montgomery estis nomumita komandanto de la Oka Armeo. Auchinleck estis ofertita la ordonrajto pri la lastatempe kreita Persio kaj Irako-Komando kiu estis disigita de la Proksima Oriento-Komando, sed sentis sin nekapabla akcepti la nomumon, kiu tiam estis prenita de generalo Sir Henry Maitland Wilson.