La meksika limmilito, aŭ la limkampanjo, rilatas al la militaj engaĝiĝoj kiuj okazis en la Meksika-Usona limregiono de Nordameriko dum la Meksika Revolucio. La periodo de la milito ampleksis la Unuan Mondmiliton, dum kiu Germanio provis havi Meksikon ataki Usonon kaj okupiĝis pri malamikecoj kontraŭ usonaj fortoj tie mem. La Limo-Milito estis la kvina kaj fina grava konflikto batalis sur amerika grundo, kie ĝiaj antaŭuloj estis la Usona Milito de Sendependeco, Milito de 1812, Meksika-Usona Milito (1846-1848) kaj la Usona Enlanda Milito. La fino de la Meksika Revolucio la 1an de decembro 1920, markis la fermon de la Amerika Limo. La Milito de Banditoj en Teksaso estis parto de la Limmilito. De la komenco de la Meksika Revolucio en 1910, la Usona Armeo estis postenigita laŭlonge de la limo kaj en pluraj okazoj batalis kun meksikaj ribelantoj aŭ federacianoj. La kulmino de la konflikto venis en 1916 kiam la revoluciulo Pancho Villa atakis la usonan limurbon Columbus, Nov-Meksiko. En respondo, la usona armeo, gvidata de generalo John J. Pershing,
al norda Meksiko, por trovi kaj kapti Villan. Kvankam Villa ne estis kaptita, la usona armeo trovis kaj engaĝis la ribelantojn de Villista, mortigante la du ĉefajn leŭtenantojn de Villa. La revoluciulo mem eskapis kaj la usona armeo revenis al Usono en januaro 1917. Konflikto ĉe la limo daŭris, tamen, kaj Usono lanĉis plurajn kromajn, kvankam pli malgrandajn operaciojn en meksikan teritorion ĝis post la usona venko en la Batalo de Ambos Nogales en aŭgusto 1918, kaŭzante la establadon de permanenta limmuro. Konflikto ne nur estis kondiĉigita de Villistas kaj amerikanoj; "Maderistas", "Carrancistas", "Constitutionalistas" kaj germanoj ankaŭ okupiĝis pri batalo kun amerikaj trupoj dum tiu periodo.