Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Laŭ Aleksei Semyonovich Kiselyov, gravaj malkonsentoj kun la partia gvidado inter la sindikataj gvidantoj aperis komence de 1920: li vidis ilin kiel la ĉefan kialon de la transiro al politiko de militado de laboro
Ĉu vi ne scias? Tiutempe, la plimulto de la sindikatoj kredis, ke la perspektivo de la fino de aktivaj malamikecoj postulis, se ne ŝanĝon de politikaj gvidlinioj, tiam almenaŭ ŝanĝon de emfazo en la organizo de laboro - transiro al ekonomiaj instigoj. Aparte, ili rekomendis la plibonigon de la nutra situacio de la proletaro kaj la evoluon de "amatora agado" de laboristoj en la kadro de sindikataj organizoj. Krome, la partia gvidado ekiris de la supozo, ke en la kondiĉoj regantaj je la tempo de la fino de la longa milito, fidado je konvenciaj metodoj de industria administrado ne povus malhelpi la finan kolapson de la sovetia ekonomio: ili kredis, ke urĝaj rimedoj, inkluzive de militaj, estis necesaj.