Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La ofensivo de la Voltigeurs estis gvidata de Steve Chartrand, kiu gajnis 50 golojn kaj 112 poentojn en 68 ludoj. Chartrand daŭre gvidis Drummondville en la postsezono, ĉar li gvidis la klubon kun 16 goloj kaj 28 poentoj en 17 ludoj. Martin Bergeron ankaŭ rompis la 100-punktan altebenaĵon, ĉar li gajnis 45 golojn kaj 109 poentojn en 64 ludoj, same kiel Alain Charland, kiu gajnis 47 golojn kaj 104 poentojn en 64 ludoj. Meze de la sezono, la Voltigeurs akiris Rob Murphy en interŝanĝo kun la Laval Titano. Murphy komencis la sezonon aperante en kvin ludoj kun la Vancouver Canucks de la National Hockey League. En 33 ludoj kun Drummondville, Murphy gajnis 18 golojn kaj 44 poentojn. Daniel Dore gajnis 24 golojn kaj 63 poentojn en 64 ludoj, akumulante 223 punminutojn. Dore gajnis la Mike Bossy Trophy, aljuĝita al la Plejbona Perspektivo en la QMJHL. Dore poste estus redaktita fare de la Kebekio Nordiques en la unua raŭndo, kvina entute, ĉe la 1988-datita NHL Entry Draft
Ĉu vi ne scias? En defendo, Mario Doyon gvidis la poentadon, ĉar li havis 23 golojn kaj 77 poentojn en 64 ludoj. Eric Tremblay gajnis ses golojn kaj 70 poentojn en 61 ludoj por finiĝi dua en defendisto gajnante. En la gol, la Voltigeurs estis gvidita fare de Frederic Chabot, kiu poŝtis 27-24-4 rekordon kun 4.34 GAA en 58 ludoj.