Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La stilo de Leivick estis nov-romantika kaj markita de profunda apokalipsa pesimismo kombinita kun preskaŭ naiva intereso kaj sopiro al la mistika kaj mesiana, temoj kiuj daŭre aperis en lia verkado, precipe "La Golemo", kiu prezentis la judan Mesion kaj Jesuon Kriston kiel reprezentantojn de paca elaĉeto, nur por esti forpelitaj de la Mahara de Prago kaj lia perforta Golemo, kiu finfine furiozis tra la stratoj de Prago vundante grandan nombron da homoj, kaj judojn kaj kristanojn. En "The Golem", Leivick samtempe kondamnis iujn ajn provojn resanigi la mondon per perforto, sed ankaŭ elstarigis la erarecon kaj impotentecon de ĉiuj estontaj Mesioj. La poemo estis vaste interpretita kiel mallarĝe vualita kritiko de la Bolŝevika Revolucio kaj kaŭzis ke Leivick estis kritikita de Sovet-Unio kaj komunistaj jidiŝistoj. Leivick ĉesis skribi por la komunistaj gazetoj en 1929 sekvante ilian publikan subtenon por la arabaj tumultoj
en Palestino kaj rompis ĉiujn ligojn kun la maldekstro sekvante la pakton Molotov-Ribbentrop de 1939.