Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Kvankam pli bone memorita por mapado de la Luno, Johann Heinrich Mädler kaj Wilhelm Beer estis la unuaj "areografoj". Ili komencis per tio, ke la plej multaj el la surfacaj ecoj de Marso estis permanentaj kaj per pli preciza determino de la rotacia periodo de la planedo. En 1840, Mädler kombinis dek jarojn da observoj kaj desegnis la unuan mapon de Marso. Anstataŭ doni nomojn al la diversaj markoj, Beer kaj Mädler simple nomumis ilin per leteroj; Meridian Bay (Sinus Meridiani) estis tiel trajto "a". Hodiaŭ, trajtoj sur Marso estas nomitaj de diversaj fontoj. Albedo-ecoj estas nomitaj laŭ klasika mitologio. Krateroj pli grandaj ol 60 km estas nomitaj laŭ forpasintaj sciencistoj kaj verkistoj kaj aliaj, kiuj kontribuis al la studo de Marso. Krateroj pli malgrandaj ol 60 km estas nomitaj laŭ urboj kaj vilaĝoj de la mondo kun populacioj de malpli ol 100,000. Grandaj valoj estas nomitaj laŭ la vorto "Mars" aŭ "stelo" en diversaj lingvoj; malgrandaj valoj estas nomitaj laŭ riveroj. Grandaj albedo-trajtoj retenas multajn el la pli malnovaj nomoj, sed ofte estas ĝisdatigitaj por reflekti novan scion pri la naturo de la trajtoj. Ekzemple, Nix Olympica (la neĝoj de Olimpo) fariĝis Olympus Mons (Monto Olimpo). La surfaco de Marso vidita de la Tero estas dividita en du specojn de areoj, kun malsama albedo. La pli palaj ebenaĵoj kovritaj de polvo kaj sablo riĉaj je ruĝetaj feroksidoj iam estis konsiderataj kiel marsaj "kontinentoj" kaj ricevis nomojn kiel Arabia Terra (lando de Arabio) aŭ Amazonis Planitia (Amazona ebenaĵo). La malhelaj trajtoj laŭsupoze estis maroj, tial iliaj nomoj Mare Erythraeum, Mare Sirenum kaj Aurorae Sinus. La plej granda malhela trajto vidita de la Tero estas Syrtis Major Planum. La permanenta norda polusa glacikapeto nomiĝas Planum Boreum, dum la suda kapeto nomiĝas Planum Australe.  Demando: Kiel Syrtis Major Planum estas vidata de la Tero?
La plej granda malhela trajto