Kompletigu la sekvan frazon: Orlov naskiĝis en Sankt-Peterburgo al princo, tiam grafo, Alexei Grigoryevich Orlov kaj lia edzino Olga Alexandrovna (née Zherebtsova). Li studis juron, kaj en 1843, li iĝis paĝo ĉe la rusa imperia kortego. En 1845, li estis asignita al la Life Guard Horse Regiment. En 1846, li estis ligita al la kunlaborantaro de la Granda Duko Konstantin Nikolajeviĉ, la filo de la caro. En 1849, li distingiĝis en la subpremado de la
1848 Hungara ribelo, kaj estis promociita al kapitano. De 1851 ĝis 1854 li servis en la Ĝenerala Stabo kaj en la Milita Ministerio. Antaŭenigite al kolonelo, li estis sendita al la Armeo de Danubo sub Feldmarŝalo Paskevich, kie kontraŭ la turkoj ĉe la sieĝo de Silistrio li gvidis la pagendaĵon, kiu prenis la fortikaĵon, estis menciita en dispecoj kiel montrante esceptan kuraĝon, kaj estis premiita kun la Ordeno de Sankta Georgo; sed liaj severaj vundoj, li perdis okulon kaj brakon, metis lin sur kuracistan forpermeson kaj li pasigis dek ses monatojn resaniĝante en Italio. Tie li verkis sian "Ocerk 3-neftelnogo похода Наполеона I против Пруссии в 1806 году" [" Skizo de la 3-semajna kampanjo de Napoleono la 1-a kontraŭ Prusio en 1806 "]. Sur lia reveno, en aŭgusto 1856, li estis promociita al generalmajoro. Komenciĝante en 1858, li komencis publikigi verkojn pri socia reformo, antaŭenigante religian toleremon kaj ĝentilecon. En 1861 li prezentis al la caro sian "Sur la forigo de korpa puno en Rusio kaj en la Regno de Pollando" kiu poste rezultigis la dekreton de la 17a de aprilo 1863, esence eliminante ĝin.