Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Passage: Philips komence surmerkatigis CD-i kiel familian distran produkton, kaj evitis mencii videoludojn por ne konkuri kontraŭ ludkonzoloj. Fruaj softvaraj eldonoj temigis tre multe pri instruaj, muzikaj kaj mem-plibonigantaj titoloj, kun nur kelkaj ludoj, multaj el ili adaptadoj de tabulludoj kiel ekzemple Connect Four. Tamen, la sistemo estis facile venkita en la merkato por multmediaj aparatoj de malmultekostaj komputiloj, kaj la ludoj estis la plej bone vendata programaro. Antaŭ 1993 Philips instigis MS-DOS- kaj konzolprogramistojn krei ludojn, lanĉis $250-periferiaĵon kun pli da memoro kaj subteno por plen-mova video, kaj aldonis al novaj konzoloj duan regilon por multiludantaj ludoj. La provoj evoluigi piedtenejon en la ludmerkato estis malsukcesaj, ĉar la sistemo estis dizajnita strikte kiel multmedia ludilo kaj tiel estis sub-elektra kompare kun aliaj ludplatformoj sur la merkato en la plej multaj rilatoj. Pli fruaj CD-i-ludoj inkludis enirojn en popularaj Nintendo-franĉizoj, kvankam tiuj ludoj ne estis evoluigitaj fare de Nintendo. Specife, Mario ludo (titolis Hotel Mario), kaj tri Legend of Zelda ludoj estis liberigitaj: Zelda: The Wand of Gamelon, Link: The Faces of Evil kaj Zelda's Adventure. Nintendo kaj Philips establis interkonsenton por ko-evoluigi CD-ROM plibonigon por la Super Nintendo Entertainment System pro licencado de malkonsentoj kun la antaŭa partnero de Nintendo Sony (interkonsento kiu produktis prototipan konzolon nomitan la SNES-KD). Dum Philips kaj Nintendo neniam publikigis tian CD-ROM-aldonon, Philips daŭre estis kontrakte permesita daŭre uzi Nintendo-karakterojn.  Demando: Kiu franĉizo estis CD-i ludoj inkluditaj?
Nintendo franĉizoj