Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La helpo de la Marshall-plano estis plejparte uzita por la aĉeto de varoj de Usono. La eŭropaj nacioj preskaŭ elĉerpis siajn valutrezervojn dum la milito, kaj la helpo de la Marŝala Plano reprezentis preskaŭ la nuran rimedon de importado de varoj el eksterlando. Komence de la plano, tiuj importadoj estis ĉefe tre bezonataj bazvaroj kiel manĝaĵo kaj fuelo, sed poste la aĉetoj turnis sin al rekonstrubezonoj kiel estis origine intencite. En la lastaj jaroj, sub premo de la Usona Kongreso kaj kun la ekapero de la Korea Milito, kreskanta kvanto de la helpo estis elspezita por rekonstrui la militistarojn de Okcidenteŭropo. El la proksimume 13 miliardoj da dolaroj asignitaj meze de 1951, 3,4 miliardoj estis elspezitaj por importado de krudaĵoj kaj duonproduktoj; 3,2 miliardoj da dolaroj por manĝaĵo, furaĝo kaj sterko; 1,9 miliardoj da dolaroj por maŝinoj, veturiloj kaj ekipaĵo; kaj 1,6 miliardoj da dolaroj por fuelo. Ankaŭ establitaj estis ekvivalentaj fondusoj, kiuj uzis Marshall Plan-helpon por establi fondusojn en la loka valuto. Laŭ la reguloj de ECA, la ricevantoj devis investi 60% de tiuj financoj en industrio. Tio estis elstara en Germanio, kie tiuj registaraj fondusoj ludis decidan rolon en pruntedonado de mono al privataj entreprenoj, kiuj elspezus la monon por rekonstruo. Tiuj fondusoj ludis centran rolon en la reindustriigo de Germanio. En 1949-1950 ekzemple, 40% de la investo en la germana karboindustrio estis de tiuj fondusoj. La firmaoj estis devigitaj repagi la pruntojn al la registaro, kaj la mono tiam estus pruntita al alia grupo de entreprenoj. Ĉi tiu procezo daŭris ĝis hodiaŭ en la ŝtata banko KfW (Kreditanstalt für Wiederaufbau, kun la signifo Rekonstruo-Kredita Instituto). La Speciala Fonduso, tiam kontrolita fare de la Federacia Ministerio pri Ekonomio, estis valora je pli ol 10 miliardoj da DM en 1971. En 1997 ĝi valoris 23 miliardojn da markoj. Per la sistemo de renovigeblaj pruntoj, la Fonduso ĝis la fino de 1995 donis al germanaj civitanoj malaltinteresajn pruntojn por la sumo de ĉirkaŭ 140 miliardoj da markoj. La ceteraj 40 elcentoj...  Demando: Kiun procenton de la registaraj financoj oni trovis en la karboindustrio en 1949-1950?
40 procentoj