Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Tricent Igbo-homoj mortis en la Jos-tumulto. En 1953 simila tumulto okazis en Kano poste. Dek jarojn poste en 1964 kaj dum la okcidenta politika krizo dividis la okcidentan regionon kiam Ladoke Akintola koliziis kun Obafemi Awolowo. Ĝeneraligitaj raportoj pri fraŭdo malpurigis la legitimecon de la elekto. Okcidentanoj aparte indignis pri la politika domineco de la Norda Popola Kongreso, multaj el kies kandidatoj kuris senopone en la elekto. La perforto disvastiĝis tra la tuta lando kaj iuj komencis fuĝi el la Nordo kaj Okcidento, iuj al Dahomey. La ŝajna dominado de la politika sistemo de la Nordo, kaj la ĥaoso krevanta en la tuta lando, instigis elementojn ene de la militistaro pripensi decidajn agojn. La federacia registaro, dominata de Norda Niĝerio, permesis la disvolviĝon de la krizo kun la intenco deklari krizostaton kaj meti la okcidentan regionon sub militan staton. Ĉi tiu administracio de la niĝeria federacia registaro estis vaste perceptita kiel korupta. En januaro 1966, la situacio atingis rompan punkton. Okazis militista puĉo.
dum kiu miksita sed ĉefe igbo-grupo de armeoficiroj murdis 30 politikajn gvidantojn, inkluzive de la ĉefministro de Niĝerio, sinjoro Abubakar Tafawa Balewa, kaj la norda ĉefministro, sinjoro Ahmadu Bello. La kvar plej altrangaj oficiroj de norda origino ankaŭ estis mortigitaj. Nnamdi Azikiwe, la prezidanto, de Igbo-ekstraktado, kaj la preferata okcidenta Regiona politikisto Obafemi Awolowo ne estis mortigitaj. La komandanto de la armeo, generalo Aguiyi Ironsi, prenis la potencon por subteni ordon.