Kompletigu la sekvantan frazon: En 1973, la Indira Gandhi gvidita Kongreso (mi) finis "One Rank One Pension" la bazon por decidado de pensio de hindaj Armed Forces Personnel "kiu estis en modo dum 26 jaroj ekde sendependeco" tra eks-parta administra ordo. Krome, la Registaro, surbaze de la raporto de la tria salajro-komisiono, el kiu la reprezentantaro de la Armetrupoj estis ekskludita, kaj kiu estis dominita de burokratoj, pliigis la pension de civiluloj, kiuj emeritiĝis je 58, de 30 ĝis 50 procentoj, neta pliigo de 20 procentoj; kaj reduktis la pension de soldato, Non Commissioned Officers (NCOoj) kaj Junior Commissioned Officers (JCOoj), je 20 procentoj, de 70 ĝis 50 procentoj de baza salajro, kun la averto, ke por plena pensio la minimuma servo estis 33 jaroj. Sed kiam soldatoj en 1973 retiriĝis post 15 jaroj da servo, en la aĝo de 33-36 jaroj, ili ricevis malpli ol 30 elcentojn de la salajro kiel pension. La pensio de la soldatoj estis tiel malpliigita ne je 20 procentoj, sed je 40 procentoj, de 70 al 30 procentoj. Aldone al la malaltigado de la militaj pensioj, la registaro malaltigis la statuson de soldato egaligante "infanterian soldaton kun malpli ol tri jaroj da servo" kun "duon-sperta/nekvalifikita laboro". La decido estis anoncita du monatojn post kiam la feldmarŝalo Sam Manekshaw, kiu gvidis la armeon en la venka
1971 milito, retiriĝis de servo. La kialo por deprimi la armitajn fortojn pensioj, kiu daŭre rankle veteranoj kaj servadoj personaro, donita de la Kongreso mi registaro estis ke ĝi volis certigi <unk>ekvivalenco<unk> de armitajn fortojn pensioj kun civiluloj.