Jenkins asertis, ke li tiris siajn konkludojn pri la loko de la galaktika ekvatoro de observoj faritaj super 11,000 futoj (3,400 m), altitudo, kiu donas pli klaran bildon de la Lakta Vojo ol la Mayaj havis aliron. Krome, ĉar la Suno estas duono de grado larĝa, ĝia solstica pozicio bezonas 36 jarojn por antaŭi ĝian plenan larĝon. Jenkins rimarkis, ke eĉ donita lia determinita loko por la sankta linio de la galaktika ekvatoro, ĝia plej preciza konverĝo kun la centro de la Suno jam okazis en 1998, kaj tiel asertas, ke neniam povas esti precize desegnita, ĉar estas maleble determini la precizajn limojn de la Lakta Vojo, kiuj varias depende de la klareco de la vido. Kelkaj arkeologoj ankaŭ sugestis, ke ekzistas neniu evidenteco, ke tia historia alĝustigo de la galaktika ekvatoro estas ebla, anstataŭe, ĝi estas ligita al la klasikaj periodoj de la Mayaj, kiel ekzemple la antaŭ-Gla
Astronomoj