Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Pollando estus nelonge revivigita - se en pli malgranda kadro - en 1807, kiam Napoleono starigis la Duchy of Warsaw (Duklando de Varsovio). Post lia malvenko kaj la efektivigo de la Traktato de la Viena Kongreso en 1815, la rusa-dominita Kongresa Regno de Pollando estis kreita en ĝia loko. Post la Kongreso, Rusio akiris pli grandan parton de Pollando (kun Varsovio) kaj, post dispremado de ribelo en 1831, la aŭtonomio de la Kongresa Regno estis aboliciita kaj poloj alfrontis konfiskadon de posedaĵo, deportadon, devigan militservon, kaj la fermon de siaj propraj universitatoj. Post la ribelo de 1863
La rusaj lernejoj en Pollando estis rusiigitaj en la jaro 1929, kaj la alfabeteco draste malkreskis. En la aŭstra sektoro, kiu nun nomiĝis Galegio, poloj fartis pli bone kaj estis permesitaj havi reprezentantaron en parlamento kaj formi siajn proprajn universitatojn, kaj Krakovo kun Lemberg (Lwów/Lviv) iĝis centroj de pola kulturo kaj eduko. Dume, Prusio germanigis la tutan lernejan sistemon de siaj polaj subjektoj, kaj ne havis pli da respekto por pola kulturo kaj institucioj ol la Rusa Imperio. En 1915 klientoŝtato de la Germana Imperio kaj Aŭstrio-Hungario estis proponita kaj akceptita de la Centraj Potencoj de la Unua Mondmilito: la Regenteco-Reĝlando de Pollando. Post la fino de la unua mondmilito, la kapitulaco de la centraj potencoj al la okcidentaj aliancanoj, la kaoso de la rusa revolucio kaj la Traktato de Versajlo fine permesis kaj helpis la restarigon de la plena sendependeco de Pollando post 123 jaroj.