Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasigado: Malpermesita de la palaco kaj evitita de sia propra patro, la princo de Kimrujo estis identigita dum la venontaj pluraj jaroj kun opozicio al la politikoj de Georgo la 1-a, kiuj inkludis iniciatojn dizajnitajn por pliigi religian liberecon en Britio kaj vastigi la germanajn teritoriojn de Hanovro ĉe la elspezo de Svedio. Lia nova loĝejo en Londono, Leicester House, iĝis ofta renkontiĝloko por la politikaj kontraŭuloj de lia patro, inkluzive de Sir Robert Walpole kaj Viscount Townshend, kiuj forlasis la registaron en 1717. La reĝo denove vizitis Hanovron de majo ĝis novembro 1719. Anstataŭ nomumi Georgo'n al la gepatrorajto, li establis vicreĝan konsilion. En 1720, Walpole instigis la reĝon kaj lian filon por repaciĝi, por la bono de publika unueco, kiun ili faris duonkore. Walpole kaj Townshend revenis al politika oficejo, kaj reiris al la ministerio. Georgo baldaŭ estis seniluziigita kun la kondiĉoj de la repaciĝo; liaj tri filinoj kiuj estis sub la zorgo de la reĝo ne estis resenditaj kaj li daŭre estis barita de iĝi reganto dum la foresto de la reĝo. Li kredis ke Walpole trompis lin en la rilatadon kiel parto de skemo por reakiri potencon. Dum la venontaj malmultaj jaroj, Caroline kaj li vivis kviete, evitante malkaŝan politikan agadon. Ili havis tri pliajn infanojn: Vilhelmo, Maria, kaj Luisa, kiuj estis edukitaj en Leicester House kaj Richmond Lodge, la somera loĝejo de Georgo. En 1721, la ekonomia katastrofo de la Suda Mara Bublo permesis al Walpole leviĝi al la pinto de la registaro. Walpole kaj lia Partio Whig estis dominaj en politiko, ĉar la reĝo timis, ke la konservativuloj ne subtenus la sinsekvon difinitan en la Ago de Kompromiso. La potenco de la paruk-liberaloj estis tiel granda, ke la konservativuloj ne tenis la potencon dum plia duonjarcento.  Demando: Kiu malhelpis la konservativulojn eniri en la povon?
la paruk-liberaloj