Ekde sia transpreno de la potenco kiel Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Sovetunio en 1985, Gorbaĉov komencis ambician programon de reformoj, enkarnigita en la ĝemelaj konceptoj de perestrojko kaj glasnost, signifante ekonomian/politikan restrukturadon kaj malfermitecon, respektive. Tiuj movoj instigis reziston kaj suspekton de la parto de hardliniaj membroj de la nomenklaturo. La reformoj ankaŭ liberigis iujn fortojn kaj movadojn, kiujn Gorbaĉov ne atendis. Specife, nacia agitado de la ne-rusaj malplimultoj de Sovetunio kreskis, kaj ekzistis timoj, ke iuj aŭ ĉiuj el la uniaj respublikoj povus secesii. En 1991, Sovetunio estis en severa ekonomia kaj politika krizo. Manko de manĝaĵo, medicino kaj aliaj konsumaĵoj estis ĝeneraligita, homoj devis stari en longaj linioj por aĉeti brulaĵon, eĉ kun manko de necesaj varoj.
naciisma agitado