La kometo atingis perihelion (plej proksima alproksimiĝo al la suno) la 25-an de februaro 1976. Dum la perihelio la kometo havis minimuman suna elongigo de 6.4° kaj kiel rezulto de antaŭa disvastiĝo atingis pintan videblan magnitudon de −3. De la 25-a ĝis la 27-a de februaro, observantoj raportis, ke la kometo estis sufiĉe brila por esti studita dum plena taglumo. Malgraŭ sia brileco, la kometo Okcidenta restis plejparte neraportita en la popularaj amaskomunikiloj.
La 10-an de aŭgusto 1975