Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Xiao'erjing povas esti dividita en du arojn, la "Moskeo-sistemo", kaj la "Ĉiutaga sistemo". La "moskeosistemo" estas la sistemo uzata de lernantoj kaj imamoj en moskeoj kaj medreseoj. Ĝi enhavas multe da araba kaj persa religia leksikono, kaj neniu uzo de ĉinaj karakteroj. Tiu sistemo estas relative normigita, kaj povus esti konsiderata vera skribsistemo. La "ĉiutaga sistemo" estas la sistemo uzata de la malpli kleraj por leteroj kaj korespondadoj je persona nivelo. Ofte simplaj ĉinaj karakteroj estas miksitaj kun la araba manuskripto, plejparte diskutante ne-religiajn aferojn, kaj kun tio relative malmultaj arabaj kaj persaj pruntoj. Tiu praktiko povas esti tre malsama de persono al persono. La sistemo estis elpensita de la verkisto mem, kun sia propra kompreno de la arabaj kaj persaj alfabetoj, mapitaj konforme al sia propra dialekta elparolo. Ofte nur la sendinto kaj la ricevanto de la letero povas tute kompreni tion, kio estas skribita, dum estas tre malfacile por aliaj legi ĝin. Male al la Hui-islamanoj en aliaj regionoj de Ĉinio, la islamanoj de la nordokcidentaj provincoj de Ŝanŝjio kaj Gansu ne havis scion pri la Han Kitab aŭ klasika ĉina, ili uzis Xiao'erjing. Xiao'erjing estis uzata por komenti en la ĉina, fremdlingvaj islamaj dokumentoj en lingvoj kiel la persa. Xiaojing estis uzata plejparte de islamanoj, kiuj ne povis legi ĉinajn signojn. Ĝi estis neperfekta pro diversaj faktoroj. La malsamaj ĉinaj dialektoj postulus multoblajn malsamajn bildigojn kun Xiaojing. Xiaojing ne povas montri la sonojn ĉeestantajn en la ĉina, la silabaj finoj estas nedistingeblaj, t.e. xi'an kaj xian. Xiao'erjing estis multe pli simpla ol la ĉinaj karakteroj por reprezenti la ĉinan.  Demando: Kiujn alfabetojn la verkisto bezonis kompreni?
La araba kaj la persa