Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Edmondo venis al la trono kiel la filo de Eduardo la Maljuna, kaj tial la nepo de Alfredo la Granda, pra-nepo de Æthelwulf de Wessex kaj pra-pra-nepo de Egbert de Wessex, kiu estis la unua el la domo de Wessex kiu komencis domini la anglosaksajn sferojn. Tamen, naskiĝinte kiam lia patro estis jam mezaĝa viro, Edmund perdis sian patron kiam li estis bebo, en 924, kiu vidis sian 30-jaran duonfraton Athelstan veni al la trono. Edmondo kreskis en la regado de Atelstano, eĉ partoprenante en la Batalo de Brunanburh en sia adoleskeco en 937. Atelstano mortis en la jaro 939, kiu vidis juna Edmondo veni al la trono. Baldaŭ post lia proklamo kiel reĝo, li devis alfronti plurajn armeajn minacojn. Reĝo Olaf la 3-a Guthfrithson konkeris Nortumbrion kaj invadis la Midlandojn; kiam Olaf mortis en 942, Edmund rekonkeriĝis la Midlandojn. En 943, Edmund iĝis la baptopatro de reĝo Olaf de Jorko. En 944, Edmund sukcesis rekonkeri Nortumbrion. En la sama jaro, lia aliancano Olaf de Jorko perdis sian tronon kaj foriris al Dublino en Irlando. Olaf iĝis la reĝo de Dublino kiel Amlaíb Cuarán kaj daŭre estis aliancita kun sia baptopatro. En 945, Edmund konkeris Strathclyde sed cedis la teritorion al reĝo Malcolm la 1-a de Skotlando en interŝanĝo por traktato de reciproka armea subteno. Edmund tiel establis politikon de sekuraj limoj kaj pacaj rilatoj kun Skotlando. Dum lia regado, la reanimado de monaĥejoj en Anglio komenciĝis.  Demando: Kien Olaf iris post la malvenko?
Dublino