Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Unu ekzemplo el antikvaj tempoj estas la Batalo de Trebia
Rivero. Hannibal tendumis je frapa distanco de la romianoj kun la rivero Trebia inter ili, kaj metis fortan forton de kavalerio kaj infanterio en kaŝejon, proksime de la batalzono. Li rimarkis, diras Polibio, "lokon inter la du tendaroj, vere platan kaj senarban, sed bone adaptitan por embusko, ĉar ĝi estis transirita de akvoveturejo kun krutaj bordoj, dense kovrita per arbetaĵoj kaj aliaj dornaj plantoj, kaj ĉi tie li proponis meti stratagon por surprizi la malamikon". Kiam la romia infanterio enmiksiĝis en batalo kun lia armeo, la kaŝa embuska trupo atakis la legianojn en la malantaŭo. La rezulto estis masakro kaj malvenko por la romianoj. Tamen, la batalo ankaŭ montras la efikojn de bona taktika disciplino de la flanko de la embuskita forto. Kvankam la plej multaj el la legioj estis perditaj, proksimume 10,000 romianoj tranĉis sian vojon al sekureco, konservante unuecon. Tiu kapablo konservi disciplinon kaj fuĝi aŭ manovri for de mortiga zono estas karakterizaĵo de bonaj soldatoj kaj trejnado en iu ajn embuska situacio. (Vidu Ranger-referencon malsupre).