Ekzistis kelkaj provoj derivi la Lorentz-transformo sen la postulato de la konstanteco de la lumrapideco. Vladimir Ignatowski (1910) ekzemple uzis por tiu celo (a) la principon de relativeco, (b) homogeneco kaj izotropio de spaco, kaj (c) la postulo de reciprokeco. Philipp Frank kaj Hermann Rothe (1911) argumentis ke tiu derivaĵo estas nekompleta kaj bezonas kromajn supozojn. Ilia propra kalkulo estis bazita sur la supozoj ke: (a) la Lorentz-transformo formas homogenan linian grupon, (b) kiam ŝanĝante kadrojn, nur la signo de la relativaj rapidecŝanĝoj, (c) kuntiriĝo dependas nur de la relativa rapideco. Tamen, laŭ Pauli kaj Miller modeloj estis nesufiĉaj por identigi la tian variablon en ilia rapideco kun la lumrapideco de la lumrapideco.
la principo de relativeco, (b) homogeneco kaj izotropio de spaco, kaj (c) la postulo de reciprokeco