Kompletigu la sekvan frazon: Irano denove ludis esencan rolon por Pakistano en la Hind-Pakistana Milito de 1971, ĉi-foje provizante militan ekipaĵon kaj ankaŭ diplomatian subtenon kontraŭ Barato. La ŝaho priskribis la hindan atakon kiel flagran agreson kaj enmiksiĝon en la internajn aferojn de Pakistano; en intervjuo kun pariza gazeto li malkaŝe agnoskis, ke "Ni estas centprocente malantaŭ Pakistano". La irana ĉefministro Amir-Abbas Hoveida sekvis lian ekzemplon, dirante, ke "Pakistano estis submetita al perforto kaj forto". La irana gvidado plurfoje esprimis sian opozicion al la disrompiĝo de Pakistano, timante, ke ĝi negative influos la internan stabilecon kaj sekurecon de Irano, instigante
Kurdaj kaj Baloĉaj separistoj por leviĝi kontraŭ la irana registaro. En la sama maniero, Irano provis pravigi sian provizadon de armiloj al Pakistano sur la bazo ke, en sia malespero, Pakistano povus fali en la genuo de la ĉinoj (komunista rivalo de la usona gvidata okcidenta bloko).