Kompletigu la sekvan frazon: Frue en 1971, pridisputataj elektoj en Pakistano igis la tiaman Orientan Pakistanon deklari sendependecon kiel Bangladeŝo. Represio kaj perforto de la pakistana armeo igis 10 milionojn da rifuĝintoj transiri la landlimon al Barato dum la venontaj monatoj. Fine, en decembro 1971, Gandhi rekte intervenis en la konflikto por liberigi Bangladeŝon. Barato venkis en la
la rezulta konflikto por iĝi la domina potenco de Sudazio. Hindio subskribis traktaton kun Sovet-Unio promesante reciprokan helpon en kazo de milito, dum Pakistano ricevis aktivan subtenon de Usono dum la konflikto. Usona prezidanto Richard Nixon malŝatis Gandhi persone, nomante ŝin "sorĉistino" kaj "inteligenta vulpo" en sia privata komunikado kun ministro pri eksteraj aferoj Henry Kissinger. Nixon poste skribis pri la milito: "[Gandhi] trompis [Amerikon]. Tiu virino trompas nin. " La rilatoj kun Usono fariĝis malproksimaj kiam Gandhi evoluigis pli proksimajn ligojn kun Sovet-Unio post la milito. Ĉi-lasta kreskis por iĝi la plej granda komerca partnero de Barato kaj ĝia plej granda armilprovizanto por granda parto de la ĉefministro de Gandhi. La nova hegemonia pozicio de Barato, kiel artikulis sub la " Indira Doktrino ", kondukis al provoj alporti la himalajajn ŝtatojn sub la hindan influkampon. Nepalo kaj Butano restis aliĝintaj al Barato, dum en 1975, post jaroj da akirado de subteno, Gandhi integrigis Sikimon en Barato, post referendumo en kiu plimulto de Sikimanoj voĉdonis aliĝi al Barato. Ĉi tio estis kondamnita de Ĉinio kiel "malnobla ago".