Kompletigu la sekvan frazon: Por 1999, Irvine estis memcerta enirante la sezonon, dirante: "Post la rezultoj de la pasinta jaro kie mi ricevis mian plej bonan iam ĉampioneco finiĝas kun 4-a loko entute, nun, por ĉi tiu jaro, mi volas fari eĉ pli bone". Lia sezono komenciĝis bone: post 81 Grandaj Premioj, Irvine gajnis sian unuan venkon en Formulo 1 ĉe la malferma rondo de la sezono en Aŭstralio, donante al li la gvidadon de la Monda Ĉampioneco de Pilotoj por la unua fojo. En la sekva vetkuro en Brazilo, neplanita boĉhalto, pro blokitaj radiatoroj, kostis al Irvine podion, kaj li finfine finis kvinan. Tri semajnojn poste en la
Ĉe la Granda Premio de San-Marino, Irvine maltrafis alian podiofinon, post kiam lia aŭto suferis motoran difekton en la 47a rondo (de 62) dum en komforta tria loko, perdante al li la gvidadon de la Ĉampioneco de Pilotoj al teamamiko Schumacher. Irvine finis dua en Monako, malantaŭ Schumacher, donante al Ferrari sian unuan unu-duan finon de la sezono, kaj unuan en la Princlando. Ĉe la sekva raŭndo en Kanado, Irvine metis plej rapidan rondiron (lia kariero unu kaj nur) kaj postvivis kolizion kun McLaren-ŝoforo David Coulthard survoje al tria loko.