Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En Portugalio, la senpovigo de la Reĝo
en 1910 estis sekvita de strika ondo tra la tuta lando. Post kiam la polico okupis la oficejon de agrikultura sindikato, sindikatanoj postulis ĝeneralan strikon. Dum la striko, Lisbono estis kontrolita de laboristoj kaj estis armitaj ribeloj en pluraj aliaj urboj. En 1912, la strika ondo malfortiĝis. Italaj sindikatistoj sukcese organizis agrikulturajn laboristojn en la Po-Valo unuigante malsamajn partojn de agrikultura laborista klaso. Ili estis plej sukcesaj en lokoj kie la reformista sindikato Federterra estis malsukcesigita fare de dungantoj. Sindikatistoj gvidis grandajn strikojn de agrikulturaj laboristoj en Parmo kaj Ferrara en 1907-1908, sed tiuj strikoj malsukcesis kiel rezulto de la strikrompa taktiko de la dungantoj kaj interbatalado inter laboristoj. En 1911-1913 sindikatistoj ludis gravan rolon en granda strika ondo en la industriaj centroj de Italio. La sindikatista sindikata konfederacio USI estis formita en 1912 de veteranoj de ambaŭ strikaj movadoj.