Kompletigu la sekvan frazon: Post la pola-sovetia milito, marŝalo Piłsudski vivis intence modestan vivon, verkante historiajn librojn por sia vivtempo. Post kiam li ekregis per militista puĉo en majo 1926, li emfazis, ke li volis resanigi la polan socion kaj politikon de troa partia politiko. Lia reĝimo, sekve, estis nomita Sanacja en la pola. La parlamentaj balotoj de 1928 daŭre estis konsiderataj liberaj kaj justaj, kvankam la por-Piłsudski Nepartia Bloko por Kunlaboro kun la Registaro gajnis ilin. La sekvaj tri parlamentaj balotoj (en 1930, 1935 kaj 1938) estis manipulataj, kun opoziciaj aktivuloj senditaj al la malliberejo Bereza Kartuska (vidu ankaŭ
Brest-provoj). Rezulte, la porregistara partio Kampo de Nacia Unueco gajnis grandegan plimulton en ili. Piłsudski mortis tuj post kiam aŭtoritatema konstitucio estis aprobita en la printempo de 1935. Dum la lastaj kvar jaroj de la Dua Pola Respubliko, la plej gravaj politikistoj inkludis prezidanton Ignacy Mościcki, eksterlandan ministron Józef Beck kaj la ĉefkomandanton de la pola armeo, Edward Rydz-Śmigły. La lando estis dividita en 104 balotdistriktojn, kaj tiuj politikistoj, kiuj estis devigitaj forlasi Pollandon, fondis Front Morges en 1936. La registaro, kiu regis la Duan Polan Respublikon en ĝiaj lastaj jaroj, estas ofte referita kiel la koloneloj de Piłsudski.