Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Hanibalo tiam marŝis suden kaj gajnis tri elstarajn venkojn. La unua estis ĉe la rivero Trebia.
en decembro 218, kie li venkis la alian konsulon Sempronius Longus danke al sia frato Mago, kiu kaŝis kelkajn elitajn soldatojn malantaŭ la legioj kaj atakis ilin de la malantaŭo post kiam batalante kontraŭ Hannibal. Pli ol duono de la romia armeo estis perdita. Hannibal tiam detruis la landon ĉirkaŭ Arretium por logi la novan konsulon Gaius Flaminius en kaptilon, ĉe la Lago Trasimeno. Li kaŝis siajn trupojn en la montetoj ĉirkaŭantaj la lagon kaj atakis Flaminius kiam li estis ĉirkaŭita sur la marbordo. Tiu ruza embusko rezultigis la morton de la konsulo kaj la kompletan detruon de lia armeo de 30.000 viroj. En 216, la novaj konsuloj Aemilius Paullus kaj Terentius Varro kolektis la plej grandan armeon eblan, kun ok legioj (pli ol 80,000 soldatoj) <unk> duoble pli multaj ol la puna armeo <unk> kaj alfrontis Hanibalo, kiu kampadis ĉe Cannae, en Apulio. Malgraŭ sia malvantaĝo en nombro, Hanibalo uzis sian pli pezan kavalerion por venki la romiajn flugilojn kaj ĉirkaŭi ilian infanterion, kiun li ekstermis. Laŭ viktimoj, la Batalo de Cannae estis la plej malbona malvenko en la historio de Romo: nur 14,500 soldatoj eskapis; Paullus estis mortigita same kiel 80 senatanoj. Baldaŭ poste, la Boii embuskis la armeon de la konsulo elektita por 215, Postumius Albinus, kiu mortis kun sia tuta armeo de 25,000 viroj en la Arbaro de Litana.