Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La geocentra modelo eniris grekan astronomion kaj filozofion en frua punkto; ĝi povas esti trovita en antaŭ-sokrata filozofio. En la 6-a jarcento a.K., Anaksimandro proponis kosmologion kun la Tero formita kiel sekcio de kolono (cilindro), tenita alte en la centro de ĉio. La Suno, Luno kaj planedoj estis truoj en nevideblaj radoj ĉirkaŭantaj la Teron; tra la truoj, homoj povis vidi kaŝitan fajron. Ĉirkaŭ la sama tempo, Pitagoro pensis, ke la Tero estas sfero (laŭ observadoj de eklipsoj), sed ne en la centro; ili kredis, ke ĝi moviĝas ĉirkaŭ nevidebla fajro. Poste tiuj vidpunktoj estis kombinitaj, tiel ke plej edukitaj grekoj de la 4-a jarcento a.K. pensis, ke la Tero estas sfero en la centro de la universo. En la 4-a jarcento a.K., du influaj grekaj filozofoj, Platono kaj lia studento Aristotelo, skribis verkojn bazitajn sur la geocentra modelo. Laŭ Platono, la Tero estis sfero, senmova en la centro de la universo. La steloj kaj planedoj estis portitaj ĉirkaŭ la Tero sur sferoj aŭ cirkloj, aranĝitaj en la ordo (eksteren de la centro): Luno, Suno, Venuso, Merkuro, Marso, Jupitero, Saturno, fiksaj steloj, kun la fiksaj steloj situantaj sur la ĉiela sfero. En lia "Mito de Er", parto de la Respubliko, Platono priskribas la kosmon kiel la Spindolon de Necesaĵo, sekvitan de la Sirenoj kaj turnitan de la tri Sortoj. Eŭdoksuso el Knido, kiu laboris kun Platono, evoluigis malpli mitan, pli matematikan klarigon de la movado de la planedoj bazitan sur la diraĵo de Platono, ke ĉiuj fenomenoj en la ĉielo povas esti klarigitaj per unuforma cirkla movado. Aristotelo pliprofundigis la sistemon de Eŭdokso.  Demando: Kiu elpensis ke la tero estas senmova?
Platono