En la Unuiĝinta Reĝlando, antaŭ la Unua Mondmilito, plejparte stabila du-partia sistemo ekzistis dum generacioj; tradicie, nur la konservativuloj kaj liberaluloj sukcesis liveri parlamentanojn en signifaj nombroj. Hung-parlamentoj estis tiel maloftaj, precipe dum la 19-a jarcento. La ebleco de ŝanĝo ekestis kiam, en la sekvo de la Akto de Unio, 1800, kelkaj irlandaj parlamentanoj prenis sidlokojn en la House, kvankam komence tiuj sekvis la tradiciajn paraleligojn. Tamen, du Reformleĝoj (en 1867 kaj en 1884) signife etendis la franĉizon kaj ruĝigis la balotdistriktojn, kaj koincidis kun ŝanĝo en irlanda politiko. Post la parlamenta balotado en 1885, neniu partio havis ĝeneralan plimulton. La irlanda parlamenta partio tenis la potenc-ekvilibron de irlanda Hejmregulo kaj disigis sian subtenon.
Konservativuloj kaj paruk-liberaloj