Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Corazon Aquino estis edziĝinta al senatano Benigno Aquino Jr., kiu estis unu el la plej elstaraj kritikistoj de prezidanto Marcos. Post la murdo
Post la morto de ŝia edzo la 21an de aŭgusto 1983, ŝi aperis kiel gvidanto de la opozicio kontraŭ la prezidanto. Malfrue en 1985, Marcos postulis antaŭtempan elekton, kaj Aquino kandidatiĝis por prezidanto kun iama senatano Salvador Laurel kiel ŝia kandidato por vicprezidanto. Post la elekto okazigita la 7an de februaro 1986, la Batasang Pambansa proklamis Marcos kaj lia balotpartnero Arturo Tolentino kiel la gajnintoj, kio instigis akuzojn pri balotfraŭdo kaj la alvokon de Aquino al amasaj civilaj malobeemaj agoj. Poste, la Popola Potenca Revolucio, neperforta amasa manifestacia movado, okazis de la 22a de februaro ĝis la 25a de februaro. La Popola Potenca Revolucio, kune kun transfuĝintoj de la Armetrupoj de Filipinio kaj subteno de la filipina katolika eklezio, sukcese forigis Marcos kaj certigis la aliĝon de Aquino al la prezidanteco la 25an de februaro 1986. Antaŭ ŝia elekto kiel prezidanto, Aquino ne tenis ajnan elektitan oficon. Corazon Aquino estis la unua ina prezidanto de Filipinio.