La urbo unue estis menciita en skribaj fontoj en 1744, sed komencis kreski jarcenton poste kiam granda poŝtejo estis establita sur la vojo Kaunas <unk> Suwalki, parto de pli longa Berlino <unk> Sankt-Peterburgo, en 1838 <unk> 1839. Poŝtaŭtoj haltis ĉi tie por ŝanĝi ĉevalojn kaj preni pasaĝerojn. La oficejo estis fermita post kiam la poŝta itinero estis anstataŭita de la Varsovia <unk> Sankt-Peterburga Fervojo, konstruita en 1859<unk>1861. Dum la Ribelo de 1863
, batalo okazis inter lokaj ribelantoj (proksimume 620 viroj) kaj rusa armeo la 21-an de aŭgusto 1863. Malbone armitaj ribelantoj estis venkitaj kaj perdis proksimume 80 virojn antaŭ retiriĝo. Post la establado de la seminario de la instruistoj, Veiveriai kreskis kiel centro de eduko kaj kulturo. En la 1930-aj jaroj, dum ekonomia krizo, la urbo estis parto de furiozaj protestoj kontraŭ la registaro de Antanas Smetona. Du manifestaciantoj estis mortigitaj. Post 2-a Mondmilito, Veiveriai apogis armitan kontraŭsovetian reziston. En 1989 "Skausmo kalnelis" (Monteto de Doloroj) estis kreita kie korpoj de mortigitaj rezistaj batalantoj estis entombigitaj. La monteto estis integrigita en la blazono de la urbo, adoptita en 2004.