Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En parolado la 24-an de novembro 1992, por marki la 40-an datrevenon de ŝia surtroniĝo, Elizabeto nomis 1992 ŝia annus horribilis, kun la signifo terura jaro. La respublikana sento en Britio pliiĝis pro la gazetaraj taksoj de la privata riĉaĵo de la reĝino - kiuj estis kontraŭdiritaj de la Palaco - kaj raportoj pri aferoj kaj streĉitaj geedziĝoj inter ŝia etendita familio. En marto, ŝia dua filo, princo Andreo, kaj lia edzino, Sara, disiĝis; en aprilo, ŝia filino, princino Anne, divorcis de kapitano Mark Phillips; dum ŝtata vizito al Germanio en oktobro, koleraj manifestaciantoj en Dresdeno ĵetis ovojn al ŝi; kaj, en novembro, granda fajro eksplodis en Kastelo Windsor, unu el ŝiaj oficialaj loĝejoj. La monarkio estis sub pliigita kritiko kaj publika ekzamenado. En nekutime persona parolado, la reĝino diris, ke ĉiu institucio devas atendi kritikon, sed sugestis, ke ĝi estu farita kun "toĉo de humuro, ĝentileco kaj kompreno". Du tagojn poste, la ĉefministro, John Major, anoncis reformojn al la reĝaj financoj planitaj ekde la antaŭa jaro, inkluzive de la reĝino paganta enspezimposton de 1993 pluen, kaj redukto de la civila listo. En decembro, princo Karlo kaj lia edzino, Diana, formale disiĝis. La jaro finiĝis per proceso kiam la reĝino procesis la gazeton The Sun pro malobservo de kopirajto kiam ĝi publikigis la tekston de ŝia ĉiujara Kristnaska mesaĝo du tagojn antaŭ ol ĝi estis elsendita. La gazeto estis devigita pagi ŝiajn laŭleĝajn kotizojn kaj donacis 200,000 £ al bonfarado. En la sekvaj jaroj, publikaj malkaŝoj pri la stato de la geedziĝo de Karlo kaj Diana daŭris. Kvankam subteno por respublikanismo en Britio ŝajnis pli alta ol iam ajn en vivanta memoro, respublikanismo daŭre estis malplimulta vidpunkto, kaj la reĝino mem havis altajn aprob-indicojn. Kritiko estis temigis la institucion de la monarkio mem kaj la pli larĝa familio de la reĝino prefere ol ŝia propra konduto kaj agoj. Konsilante kun sia edzo kaj la ĉefministro, John Major, kaj la ĉefepiskopo de Canterbury, George Carey, kaj ŝia privata...  Demando: Kie estis la reĝino, kiam Diano mortis?
en ferioj kun sia granda familio en Balmoral