Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Malgraŭ gajnado de pole position en la unuaj du raŭndoj, mekanikaj problemoj haltis liajn ŝancojn de venko. Li turnis multajn fojojn en Sudafriko, kaj en Monako, lia motoro eksplodis ĉe la komenco, kaj la venko iris al lia samteamo Denny Hulme. Ĉe la nederlanda Grandioza Premio
, li gajnis sian unuan podion de la sezono, kun dua loko, malantaŭ skoto Jim Clark. Li retiriĝis en la Belga Grandpremio kun alia elĉerpita motoro. Li korektis tion per gajnado de la Franca Granda Premio ĉe la Bugatti Circuit en Le Mans. Li estis kvara ĉe la Brita Granda Premio, malantaŭ Chris Amon, lia samteamo Hulme, kaj Clark. Ĉe la Germana Grandpremio, li havis grandan batalon kun Amon, kaj Brabham finfine finis antaŭ la Novzelandano, je nur duona sekundo. Hulme estis la gajninto. Ĉe la plej unua kanada Grandioza Premio en Mosport Park, li prenis grandan venkon, antaŭ Hulme, en malvarmaj kaj pluvaj kondiĉoj. Ĉe la itala Grandpremio en Monza, Brabham devis finiĝi dua, nur kelkajn aŭto-longojn malantaŭ John Surtees, kiu prenis sian lastan GP-venkon. Hulme retiriĝis de la vetkuro, tranĉante la interspacon al 3 poentoj inter la du, kiam la cirko iris al Usono, ĉe Watkins Glen por la Usona Granda Premio. Brabham superis sian teamamikon, kaj finis la kvinan en la vetkuro, kaj kun Hulme sur la podio, tio signifis, ke la ĉampionecaj ŝancoj aspektis mallarĝaj por Black Jack, ĉar la cirko iris al Meksiko por la ĉampioneca decido kaj fina vetkuro de la sezono. Denove, li superis sian teamamikon, kaj bezonis venki, kun Hulme kvina aŭ pli malalta. Sed Jim Clark estis simple tro rapida dum la tuta semajnfino, kaj dominis la vetkuron de poleo ĝis venko, kun Brabham finante pli ol 1 minuton kaj 25 sekundojn malantaŭe. Hulme finis trian, kaj tiel la novzelandano gajnis la ĉampionecon, dum Brabham kontentiĝis per dua loko. La teamo certigis la ĉampionecon de la konstruistoj, kun 67 poentoj gajnitaj, kaj 23 poentoj antaŭ Lotuso kiu gajnis 44 poentojn.