La komencaj Sejm-intertraktadoj pri unueco en januaro 1569, proksime de la pola urbo Lublin, estis vanaj. La rajto de poloj ekloĝi kaj posedi teron en la Granda Duklando estis pridubita de litovaj senditoj. Sekvante la foriron de Mikołaj Radziwiłł el Lublin la 1an de marto 1569, Sigismondo anoncis la integriĝon de la tiamaj litovaj Podlaĥio, Volhynia, Podolia kaj Kievaj provincoj en Pollandon, kun forta aprobo de la loka Rutena (ukraina) nobelaro. Tiuj historiaj regionoj, kiuj iam apartenis al Kievan Rus', estis pridisputataj inter Litovio kaj Rusio. Tamen, la Rutenaj nobeluloj volis kapitaligi la politikan aŭ ekonomian potencialon ofertitan de la pola sfero kaj konsentis pri la kondiĉoj. Antaŭe, la Regno de Rutenio aŭ "Ukrainio" estis aboliciita en 1349, post kiam Pollando kaj Litovio dividis la nuntempan Ukrainion post la Militoj de Galicio kaj Volhinio
Ĉu vi ne scias? Nun, sub la Unio de Lublino, ĉiuj ukrainaj kaj rutenaj teritorioj kiuj estis fremdaj en kulturo, kutimoj, religio kaj lingvo al la pola popolo estus aneksitaj de katolika Pollando. Forta okcidentigo kaj polonizado sekvus, inkluzive de la sekreta subpremado de la ukraina Orienta Ortodoksa Eklezio de estonta reĝo Sigismondo la 3-a. Rutenio restis sub pola regado ĝis la kozakaj ribeloj kontraŭ pola dominado kaj la Sekcioj de Pollando, kiam Ukrainio estis aneksita de la Rusa Imperio.