Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĉar Ĉinio estis sub la konkero de la Mongola Imperio, ĉiuj ĉinaj vasalŝtatoj poste estis kontrolataj de la mongolaj imperiestroj de Ĉinio. Frue en 1292, Kublai Khan laŭdire sendis ekspedicion al norda Borneo, antaŭ ol foriri por la invado de Java
en 1293. Kiel rezulto de tiu kampanjo, oni kredas, ke multaj el liaj anoj krom aliaj ĉinaj komercistoj poste ekloĝis kaj establis sian propran kolonion ĉe la rivero Kinabatangan. En la 14-a jarcento, Brunejo iĝis la vasalŝtato de Majapahit sed en 1370 transdonis sian fidelecon al Ming-dinastio de Ĉinio. La maharaĝo Karna de Borneo tiam vizitis Nankingon kun sia familio ĝis sia morto. Li estis sukcedita de sia filo Hsia-wang kiu jesis sendi tributon al Ĉinio unufoje ĉiun trian jaron. Ekde tiam, ĉinaj junkoj venis al norda Borneo kun ŝarĝoj de spicoj, birdoj, ŝarko naĝiloj, kamforo, ratan kaj perloj. Pli da ĉinaj komercistoj poste ekloĝis en Kinabatangan, kiel deklarite en kaj Brunejo kaj Sulu registroj. Pli juna fratino de Ong Sum Ping (Huang Senping), la Guberniestro de la ĉina setlejo tiam edziĝis al Sultan Ahmad de Brunejo. Eble pro ĉi tiu rilato, tombejo kun 2,000 lignaj ĉerkoj, iuj taksitaj esti 1,000 jarojn aĝaj, estis malkovritaj en Agop Batu Tulug Caves en la Kinabatangan-areo. Oni kredas, ke ĉi tiu tipo de funebra kulturo estis alportita de komercistoj el Ĉinio kaj Hindoĉinio al norda Borneo, ĉar similaj lignaj ĉerkoj ankaŭ estis malkovritaj en ĉi tiuj landoj. Aldone al la malkovro de ĉina ceramiko de ŝipvrako en Tanjung Simpang Mengayau, kiu estis taksita esti de 960 ĝis 1127 p.K. de Song-dinastio kaj vjetnama Đông Sơn-tamburo en Bukit Timbang Dayang sur Banggi-Insulo, kiu ekzistis antaŭ inter 2,000 kaj 2,500 jaroj.