Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Pasigado: Fruaj provoj reprodukti tasmanajn diablojn en kaptiteco havis limigitan sukceson. Mary Roberts bredis paron ĉe la Beaumaris Zoo kiun ŝi nomis Billy kaj Truganini en 1913. Tamen, kvankam konsilite forigi Billy, Roberts trovis Truganini tro afliktita per lia foresto, kaj resendis lin. Oni supozas, ke la unua litro estis manĝita de Billy, sed dua litro en 1914 pluvivis post kiam Billy estis forigita. Roberts skribis artikolon pri gardado kaj bredado de la diabloj por la Londona Zoologia Societo. Eĉ en 1934, sukcesa bredado de la diablo estis malofta. En studo pri la kresko de junaj diabloj en kaptiteco, kelkaj evoluaj stadioj estis tre malsamaj de tiuj raportitaj de Guiler. La pinoj estis liberaj je la 36a tago, kaj la okuloj malfermiĝis pli malfrue, je la 115a ĝis la 121a tago. Ĝenerale, inoj emas reteni pli da streso post kaptado ol maskloj. Plano krei "asekuran loĝantaron" de senmalsanaj diabloj daŭras ekde 2005. En junio 2012, la asekurita populacio atingis kombinitan totalon de 500 bestoj kaj reprezentante pli ol 98% de la genetika diverseco de ĉi tiu specio. La plej multaj el tiuj diabloj vivas en aŭstraliaj zoologiaj ĝardenoj kaj sovaĝaj rezervejoj. Komenciĝante en novembro 2012, tamen, por krei loĝantaron, kiu estas kaj sovaĝa kaj senmalsana, tasmanaj diabloj estis translokigitaj al Insulo Maria, monta insulo de la orienta marbordo de Tasmanio. La loĝantaro de la insulo Maria kreskis de komenca loĝantaro de dudek ok al naŭdek kaj spertuloj baldaŭ komencos translokigi sanajn diablojn reen al la kontinenta loĝantaro. Studo pri la postvivo de la loĝantaro de la insulo Maria trovis, ke kontraste al aliaj karnovoraj bestoj kreskigitaj en kaptiteco, la tasmanaj diabloj ne estis malutilaj pro tio, ke ili naskiĝis en kaptiteco, kiam ili estis liberigitaj sur la insulo Maria. Tasmanaj diabloj estis elmontritaj en diversaj zoologiaj ĝardenoj ĉirkaŭ la mondo ekde la 1850-aj jaroj. En la 1950-aj jaroj pluraj bestoj estis donitaj al eŭropaj zoologiaj ĝardenoj. En oktobro 2005, la tasmana registaro sendis kvar diablojn, du virojn kaj du virinojn, al la zoologia ĝardeno de Kopenhago.  Demando: Kiom da tasmanaj diabloj estis senditaj al la zoologia ĝardeno de Kopenhago fare de la tasmana registaro?
kvar