Ŝi estis la plej bona por renkonti ĉiujn ŝlosilajn figurojn de la regenteco kaj malfrua napoleona epoko. Registrante renkontiĝojn kaj konversaciojn ofte laŭvorte, ŝi hodiaŭ fariĝis la "S-ino Arbuthnot" citita en multaj biografioj kaj historioj de la epoko. Ŝiaj observoj kaj memoroj de vivo ene de la brita establado ne estas limigitaj al individuoj sed dokumentas politikon, grandajn okazaĵojn kaj ĉiutagan vivon kun egala atento al detalo, provizante historiistojn per klara bildo de la priskribitaj eventoj. Ŝiaj taglibroj mem estis finfine publikigitaj en 1950 kiel The Mrs of Arbuth Journal.
Britoj