Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La ultras plilarĝigis sian subtenon, kaj ĉesigis kreskantan armean malkonsenton en 1823, kiam interveno en Hispanio, en favoro de la hispana Bourbon King Ferdinand VII, kaj kontraŭ la Liberala Hispana Registaro, instigis popularan patriotan fervoron. Malgraŭ brita subteno por la milita ago, la interveno estis vaste vidita kiel provo gajni reen influon en Hispanio, kiu estis perdita al la britoj sub Napoleono. La franca ekspedicia armeo, nomata la Centmiloj da Filoj de Sankta Ludoviko
, estis gvidata de la duko d'Angoulême, filo de la grafo d'Artois. La francaj trupoj marŝis al Madrido kaj tiam al Kadizo, forpuŝante la liberalulojn kun malmulte da batalado (aprilo ĝis septembro 1823), kaj restis en Hispanio dum kvin jaroj. La subteno por la ultraoj inter la voĉdonantaj riĉuloj estis plue fortigita per disdonado de favoroj en simila maniero al la kamero de 1816, kaj timoj pri la "charbonnerie", la franca ekvivalento de la "carbonari". En la elekto de 1824, alia granda plimulto estis certigita.