Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - la morto de Manuel la 24an de septembro 1180 markis turnopunkton en la sorto de la Bizanca Imperio. Kiam Manuel mortis, li estis sukcedita de lia juna filo Alexios II Komnenos, kiu estis sub la protektado de la imperiestrino Maria. Ŝia konduto ekscitis popularan indignon, kaj la sekvaj malordoj, preskaŭ sumiĝantaj al civita milito, donis ŝancon al la ambicio de la fremdigita kuzo de Manuel, Andronikos I Komnenos (r. 1183 <unk> 1185), filo de Isaak Komnenos. Andronikos forlasis sian emeritiĝon en 1182, kaj marŝis sur Konstantinopolo kun armeo kiu (laŭ ne-bizancaj fontoj) inkludis islamajn kontingentojn. Lia alveno estis baldaŭ sekvita de masakro de la latinaj loĝantoj.
, kiu temigis la veneciajn komercistojn kiuj estis loĝigitaj en kelkaj nombroj en Konstantinopolo. Oni kredis, ke li aranĝis la veneniĝon de la pli maljuna fratino de Aleksio la 2-a Maria la Porfirogenita kaj ŝia edzo Renier de Montferrat, kvankam Maria mem kuraĝigis lin interveni. Oni diras, ke la eŭnukoj Pterygeonites estis la venenigistoj. Baldaŭ poste, li malliberigis kaj mortigis la imperiestrinon Maria, fare de Pterygeonites kaj la "hetaireiarches" Constantine Tripsychos. Alexios II estis devigita agnoski Andronikos kiel kolego en la imperio, sed tiam estis mortigita; la mortigo estis aranĝita fare de Tripsychos, Theodore Dadibrenos kaj Stephen Hagiochristophorites. Androniko, en 1183 sola imperiestro, geedziĝis kun Agnese de Francio, dekdujara infano, kiu antaŭe estis fianĉigita al Alexios II. Agnes estis filino de reĝo Ludoviko la 7-a de Francio kaj lia tria edzino Adèle de Champagne. Antaŭ novembro 1183, Andronikos asociis sian pli junan legitiman filon John Komnenos sur la trono.