Ibrahim estis origine kristano de Parga (en Epiro), kiu estis kaptita en atako dum la Otomana-Venecia Milito 1499-1503, kaj estis donita kiel sklavo al Suleiman plej verŝajne en 1514. Suleiman faris lin reĝa falkisto, tiam promociis lin al unua oficiro de la Reĝa Dormoĉambro. Ibrahim Paŝa iĝis Granda Viziro en 1523 kaj ĉefkomandanto de ĉiuj armeoj. Suleiman ankaŭ donis al Ibrahim Paŝa la honoron de beyler de Rumelia (unua-rangigita armea ĝenerala guberniestro), donante al Ibrahim grandegan aŭtoritaton super ĉiuj otomanaj teritorioj en Eŭropo, same kiel komandon de loĝantaj trupoj ene de ili en la milito de Iskandaro.
la frazo defterdar al morto