GSM uzis diversajn voĉkodekojn por kunpremi 3,1 kHz-aŭdion en inter 7 kaj 13 kbit/s. Origine, du kodekoj, nomitaj laŭ la specoj de datumkanalo, al kiuj ili estis asignitaj, estis uzitaj, nomitaj Half Rate (6.5 kbit/s) kaj Full Rate (13 kbit/s). Tiuj uzis sistemon bazitan sur lineara prognoza kodado (LPC). Aldone al esti efikaj kun bitrajtoj, tiuj kodekoj ankaŭ faciligis identigi pli gravajn partojn de la aŭdio, permesante al la aera interfaca tavolo prioritati kaj pli bone protekti tiujn partojn de la signalo. GSM estis plue plifortigita en 1997 kun la plibonigita plena indico (REF) kodeko, 12.2 kbit/s kodeko kiu uzas plen-indican kanalon. Finfine, kun la fortika evoluo de EFTS, UMR estis reduktita en variablan kodekarton nomitan AMR, kiu ankoraŭ estas uzata en la duon da kanaloj, sed estas relative bona kaj malpli for
inter 7 kaj 13