Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Marie Charlotte Amélie Augustine Victoire Clémentine Léopoldine de Saksio-Koburgo kaj Gotha, pli konata sub la nomo "Charlotte", estis la filino de reĝo reĝo Leopoldo la 1-a de Belgio kaj Louise de Orléans. Ŝia antaŭnomo estas omaĝo al la forpasinta princino Charlotte de Kimrujo, la unua edzino de ŝia patro. Ŝi estis la kvara kaj lasta infano kaj la sola filino de la belga reĝa paro, post Louis-Philippe (kiu mortis malpli ol unujara en 1834), Leopold (naskita en 1835) kaj Philippe (naskita en 1837). La lasta gravedeco de reĝino Louise estis tiel malfacila ke estis timoj de aborto en aprilo, sed la 7an de junio 1840 je la 1a horo matene, Karlota naskiĝis sana en la Palaco de Lakeno. Komence seniluziigita de la naskiĝo de filino, kiu ne estis dinastio en Belgio tiutempe, reĝo Leopoldo la 1-a iom post iom estis ĉarmita de sia filino, kiu iĝis lia plej ŝatata infano. Per sia patrino, Karlota estis nepo de Ludoviko Filipo la 1-a kaj Maria Amalia de la Du Sicilioj, Reĝo kaj Reĝino de la francoj kaj per sia patro, ŝi estis kuzo de Reĝino Viktorio de la Unuiĝinta Reĝlando de Britio kaj Irlando; danke al ĉi tiuj rilatoj, kaj aldone al regulaj restadoj en la urbo Ostendo en la somero, Karlota pasigas longajn feriojn kun siaj patrinflankaj geavoj en la francaj reĝaj loĝejoj kaj ĉe sia kuzo en la Kastelo Windsor. Ŝi estis proksima al sia patrinflanka avino, reĝino Maria Amalia, kaj la du regule korespondis; post la Franca Revolucio de 1848
kiu detronigis ŝiajn geavojn kaj ekziligis ilin en Anglujon, dum kelkaj semajnoj jare, Charlotte restis en Claremont kun la familio de ŝia patrino en ekzilo.