Kompletigu la sekvan frazon: Kvankam Bernadotte rifuzis helpi al Napoleono Bonaparte aranĝi sian "puĉon" de novembro 1799, Napoleono estis decidita venki la "Obstaklo-Viro" kaj superverŝis lin per honoroj. Napoleono agnoskis la administran kapablon kaj influon de Bernadotte nomumante lin Ŝtata Konsilisto en februaro 1800. En aprilo 1800, malgraŭ liaj respublikanaj simpatio, Bernadotte estis ofertita, kaj libere akceptis, de aprilo 1800 ĝis la 18a de aŭgusto 1801, la postenon de Ĉefkomandanto de la Armeo de la Okcidento en la ribelanta Vendée, kie li sukcese restarigis ĝian trankvilon. Tio estis vidita kiel nomumo de fido kiam Napoleono komencis sian someran kampanjon en Italio, kie li finfine triumfis ĉe la
En la batalo de Marengo, li lasis Bernadotte ne malproksime de Parizo kun armeo. En sia adiaŭletero al Bernadotte survoje al Italio, Napoleono skribis: "Mi ĵetos min denove en la danĝerojn de milito. Ni ne scias, kiel ĝi povas finiĝi. Se mi falos, vi trovos vin kun 40 000 homoj antaŭ la pordego de Parizo. En viaj manoj estos la sorto de la Respubliko". Ĉar Bernadotte estis bofrato de Jozefo kaj proksimaj amikoj kun liaj aliaj fratoj kaj fratinoj, Napoleono supozeble konsideris la bonfarton de sia familio en la ebla okazaĵo de sia morto sur la batalkampo, same kiel la estonteco de la lando, per forlasado de sia iama rivalo en pozicio por kapti la bridojn de registaro kiel, de liaj iamaj rivaloj, nur Bernadotte havis la politikan kaj armean lertecon kaj popularecon por konservi la Respublikon.