Kvankam Sirio havis bonajn rilatojn kun Sovet-Unio, Asad komencis turni sin al la Okcidento fine de la 1980-aj jaroj, vidinte kiel Irako profitis dum sia milito kun Irano. Li konsentis aliĝi al la Usono-gvidita koalicio kontraŭ Irako en la Golfa Milito en 1991. Li daŭre rigardis Israelon kiel ĉefan regionan malamikon. Ĉe la fino de la 1991-a mezorienta konferenco pri paco, Assad insistis pri "tero por paco" interkonsento, postulante la retiriĝon de Israelo de la Golan-montoj. Assad rigardis la septembron 1993 israela interkonsento kun la PLO<unk> kiu finis la "unuan Intifado"
" (rezistado) en la Okupataj Teritorioj sen doni al la palestinanoj iujn ajn grandajn gajnojn" kaj la ĉiam pli amika rilato inter Israelo kaj Jordanio kiel malsukcesoj.