Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Unu el la plej gravaj aspektoj de ĝenerala relativeco estas ke ĝi povas esti aplikata al la universo kiel tutaĵo. Esenca punkto estas ke, sur grandaj skaloj, nia universo ŝajnas esti konstruita laŭ tre simplaj linioj: ĉiuj nunaj observaĵoj sugestas ke, averaĝe, la strukturo de la kosmo devus esti ĉirkaŭ la sama, sendepende de la loko de observanto aŭ direkto de observado: la universo estas ĉirkaŭ homogena kaj izotropia. Tiaj kompare simplaj universoj povas esti priskribitaj per simplaj solvoj de la ekvacioj de Einstein. La nunaj kosmologiaj modeloj de la universo estas akiritaj kombinante ĉi tiujn simplajn solvojn de la ĝenerala relativeco kun teorioj priskribantaj la trajtojn de la materia enhavo de la universo, nome termodinamiko, atom- kaj partikla fiziko. Laŭ tiuj modeloj, nia nuna universo aperis el ekstreme densa alta temperaturo ŝtato <unk> la Granda Krako <unk> ĉirkaŭ 14 miliardoj da jaroj antaŭe kaj estis disetendiĝanta iam-ajna poste. Kiam tiu termino ĉeestas, la malplena spaco mem funkcias kiel fonto de alloga (aŭ, malpli ofte, repulsiva) gravito. Einstein origine enkondukis ĉi tiun esprimon en sia pionira artikolo de 1917 pri kosmologio, kun tre specifa motivo: la nuntempa kosmologia penso konsideris la universon statika, kaj la aldona termino estis necesa por konstrui statikajn modelajn universojn en la kadro de ĝenerala relativeco. Kiam iĝis evidente, ke la universo ne estas senmova, sed disetendiĝas, Einstein estis rapida por forĵeti tiun kroman esprimon. Ekde la fino de la 1990-aj jaroj, tamen, astronomiaj pruvoj indikantaj akcelantan vastiĝon kongruan kun kosmologia konstanto <unk> aŭ, ekvivalente, kun aparta kaj ĉiea speco de malhela energio <unk> konstante akumuliĝis.  Kiu ekstreme densa, alta temperaturo starigis la nunajn konatajn universojn?
La Granda Krako