Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La aŭtoritatoj alvokis Puŝkin al Moskvo post kiam lia poemo "Odo al Libereco" estis trovita inter la havaĵoj de la ribelantoj de la Decembrista Ribelo
(1825). Post lia ekzilo en 1820, la amikoj kaj familio de Puŝkin senĉese petis lian liberigon, sendante leterojn kaj renkontiĝante kun la caro Aleksandro la 1-a kaj tiam la caro Nikolao la 1-a post la Decembrista Ribelo. Post renkontiĝo kun caro Nikolao la 1-a, Puŝkin akiris sian liberigon el ekzilo kaj komencis labori kiel la titulara konsilisto de la caro de la Naciaj Arkivoj. Tamen, ĉar ribelantoj en la Decembrista Ribelo (1825) en Sankt-Peterburgo konservis iujn el la pli fruaj politikaj poemoj de Puŝkin, la caro retenis striktan kontrolon de ĉio, kion Puŝkin publikigis kaj li estis malpermesita vojaĝi laŭvole.