Doroteo Carey rifuzis forlasi Anglion, graveda kun sia kvara filo kaj neniam estinta pli ol kelkaj mejloj de hejmo; sed antaŭ ol ili foriris ili denove petis ŝin veni kun ili kaj ŝi konsentis, sciante, ke ŝia fratino Kitty helpos ŝin naski. Survoje ili estis prokrastitaj ĉe la Wight-Insulo, en kiu tempo la kapitano de la ŝipo ricevis vorton, ke li endanĝerigis sian komandon se li transportis la misiistojn al Kalkuto, ĉar ilia neaŭtorizita vojaĝo malobservis la komercan monopolon de la Brita Orienta Barato. Li decidis veli sen ili, kaj ili estis prokrastitaj ĝis junio, kiam Tomaso trovis danan kapitanon preta oferti al ili sian vivantan trairejon. Dume, la edzino de Doroteo Carey, kiu nun mortis pro la indiĝena princo David Carey, kaj neniam estis pli ol kelkaj mejloj de hejmo; sed ŝi konsentis veni kun ili kaj ŝi donis konsenton, sciante, ke ŝia fratino Kitty helpos ŝin naskiĝi.
tri semajnojn post lia alveno.