La A2 (nomita A3 de kelkaj fontoj), dizajnita de Merzario kaj Simon Hadfield kaj bazita sur la unua A1, estis preta ĝustatempe por la eŭropaj rondoj de la sezono de 1979 kun la sama motoro kaj rapidumujo, kaj ĝi estis modifita en teran efikon "flugila" aŭto. Nur unu ekzemplo estis konstruita. La A2 unue iris al la kurvojo ĉe la Granda Premio de Usono de 1979 Okcidente en la manoj de Arturo Merzario. Merzario kvalifikis la aŭton por la vetkuro sed post kiam la antaŭa suspendo malsukcesis li devis komenci la vetkuron en la A1B. La aŭto oficiale debutis en la Granda Premio de Hispanio en 1979, kie Merzario metis la 26-an tempon dum kvalifiko kaj ne sukcesis fari la vetkuron. En la sekva vetkuro en Belgio, Merzario kraŝis dum kvalifiko kaj rompis sian brakon. Por Monako
Merzario petis al Gianfranco Brancatelli stiri sian aŭton, sed Brancatelli ne antaŭkvalifikiĝis. Merzario estis denove ĉe la stirilo en la Franca Granda Premio. Li metis la 26-an tempon dum la kvalifiko kaj estis pli ol du sekundojn pli malrapida ol la lasta kvalifiko. La A2 iris al la trako por la lasta fojo ĉe la Aŭstra Grandioza Premio, post kiam Merzario difektis la A4 en trejna akcidento.