En 1907, la francoj uzis la murdon de Émile Mauchamp en Marrakesh kiel pretekston por invadi Oujda en la oriento, kiel ili uzis ribelon kontraŭ sia transpreno de doganaj enspezoj en Kazablanko kiel ŝancon bombadi kaj invadi tiun urbon
en la okcidento. La Agadir-Krizo pliigis streĉitecojn inter la potencaj eŭropaj landoj, kaj rezultigis la Traktaton de Fez (subskribita la 30an de marto 1912), kiu faris Marokon protektorato de Francio. Dua traktato subskribita de la francaj kaj hispanaj ŝtatestroj, al Hispanio estis koncedita Zono de influo en norda kaj suda Maroko la 27an de novembro 1912. La norda parto iĝis la hispana protektorato en Maroko, dum la suda parto estis regita de El Aaiun kiel bufra zono inter la hispana kolonio de Saguia El Hamra kaj Maroko. La traktato de Fez ekigis la tumultojn de Fez en 1912. Per la Tanger-Protokolo subskribita en decembro 1923, Tangero ricevis specialan statuson kaj iĝis internacia zono, kvankam dum la Dua Mondmilito ĝi estis okupita de 1940 ĝis 1945 de Francoist Hispanio.