Resumu la artikolon:  Prizorgi iun kun demenco povas streĉi homojn ĝis iliaj limoj, kaj estas multaj en ĉi tiu situacio. En Anglio sole, estas pli ol 670,000 senpagaj prizorgantoj helpantaj iun kun demenco. Ĉi tie, en la lasta semajno de nia ĉefa serio pri bona sano pri demenco, ni turnas nian atenton al la flegistoj kaj kion oni povas fari por faciligi la vivon por ili kaj iliaj amatoj... Malsupreniru por vidi la filmeton. Prizorgi iun kun demenco povas streĉi homojn ĝis iliaj limoj. Jen kiel fari la vivon pli facila. Kion atendi? En la fruaj stadioj de la malsano okazas ŝanĝoj, kiuj povas esti tiel subtilaj, ke iuj amikoj kaj konatoj ne rimarkas, ke io misas - kaj tiu ĉi stadio povas daŭri dum multaj jaroj. Sed dum la malsano progresas kaj kaŭzas pli da damaĝo al la cerbo, la simptomoj iĝas pli evidentaj: malfacilaĵoj en komunikado iĝas pli intensaj kaj aferoj kiel vestiĝi aŭ administri ĉiutagajn aferojn iĝas pli problemaj. Tio markas la komencon de la meza stadio, la plej longa stadio, kiu povas daŭri plurajn jarojn. Estas kiam la kondiĉo iĝas pli malfacila kaj ekstra helpo povas esti bezonata. Tamen, estos bonaj tagoj same kiel malbonaj. La jenaj aferoj povas helpi... FARU RUTINOjn. En la fruaj stadioj de demenco, la memoro pri la mallongaj tempoj estas ofte difektita, igante pli malfacile por la paciento memori la tutan tagon kaj eĉ la horon de la tago. Mi malkovris, ke plenumi rutinon helpas homojn kun demenco trovi pli bonan direkton, kaj igas iliajn horloĝojn ŝalti pli rapide. En la fruaj stadioj, strebu establi fiksajn tempojn de tago por la sekvanta - ĝi povas helpi skribi tion sur tabulo, kiu estas konservita apud kalendaro (transkruci ĝin por montri, kiu tago estas) kaj horloĝo, por ke ili sciu, kion atendi kiam. En la mezaj stadioj de demenco, rutinoj ankoraŭ povas esti utilaj, sed pacientoj povas esti pli emaj al humoraj ŝanĝoj, do estu flekseblaj. Kuraĝigu, sed ne devigu. Ofte, kiam maljuniĝas la simptomoj de demenco kreskas kun la tempo. Kiam konduto...
Tio ĉi estas la lasta semajno de nia ĉefa serio " Bona Sano " pri demenco. Ni turnas nian atenton al flegistoj kaj kion oni povas fari por faciligi la vivon. En Anglujo estas pli ol 670 000 senpagaj helpantoj. Ni klarigas al ili kio okazas se ili maltrankviliĝas kiam la lumo komencas malaperi. Tempo por enlitiĝi kaj ellitiĝi. Kiam preni medikamenton. Manĝotempoj. Tagoj de aĉetumado. Libera tempo kiel televido, radio aŭ sociaj tempoj. Antaŭ ol vi komencas paroli, ĉiam faru okulkontakton por helpi la malsanulon koncentriĝi al vi. Ili povas havi emon rigardi aliflanken kaj tio malfaciligas por ili koncentriĝi pri la konversacio. Atentu pri demandoj, kiujn ili eble ne kapablas respondi. Ekzemple, se ili estas ĉagrenitaj, ne demandu, kio okazas, ĉar ili eble ne scias, aŭ ne povas esprimi tion per vortoj. Anstataŭe diru al ili: 'Vi ŝajnas ĉagrenita; ni pripensu, kiel ni povas fari, ke vi sentas vin pli bone.' Finigi frazojn por ili povas pliigi frustriĝon. Estas pli bone demandi, ĉu ili ŝatus, ke vi trovu vortojn por ili, se ili havas malfacilaĵojn. Atentu ilian korpan lingvon, ĉar tio povas doni al vi indikojn pri tio, kiel ili sentas sin. Ekzemple, ripetiĝantaj movadoj povas signifi, ke ili estas maltrankvilaj aŭ timemaj, dum retiriĝo povas signifi, ke ili sentas sin superfortitaj. Se ili faras ion evidente malĝustan, ekzemple meti telerojn en la lavmaŝinon aŭ vestaĵojn en manĝokabineton, ne demandu ilin kial aŭ riproĉu ilin - la racia flanko de ilia cerbo estis tuŝita kaj montri iliajn erarojn nur kaŭzos al ili embarason kaj frustriĝon.