Post la politika krizo de 1829, kie la kronprinco estis nomita ĉefministro, limigita reformo estis lanĉita establante konstituciajn rajtojn, similajn al la ĉarto de rajtoj de la aŭtokrata Restaŭra Monarkio de Francio; la belgaj radikaluloj, kiel iliaj francaj ekvivalentoj, rigardis tian ĉarton de rajtoj kiel nesufiĉan, eble revokeblan per kaprico de la monarko. Belgaj radikaluloj atente sekvis la situacion en Francio kiam, de la 26-a de julio ĝis la 1-a de aŭgusto 1830, eksplodis konservativ-liberala revolucio
, renversante la aŭtokratan monarkion por liberala konstitucia monarkio. Ene de monato ribelo eksplodis en Bruselo antaŭ ol disvastiĝi al la resto de la belgaj provincoj. Post la sendependeco de Belgio, la Konstitucio de 1831 establis konstitucian monarkion kaj parlamentan reĝimon, kaj provizis liston de fundamentaj civitanaj rajtoj inspiritaj de la franca Deklaracio de la Rajtoj de la Homo.