Unu modelo por la formado de ĉi tiu kategorio de supernova estas proksima duobla stelsistemo. La praula duobla sistemo konsistas el steloj de ĉefa sekvenco, kun la primara posedante pli da maso ol la sekundara. Estante pli granda en maso, la primara estas la unua el la paro evoluanta al la asimpta giganta branĉo, kie la kovrilo de la stelo disetendiĝas konsiderinde. Se la du steloj dividas komunan kovrilon, tiam la sistemo povas perdi signifajn kvantojn de maso, reduktante la angulan momenton, orbitan radiuson kaj periodon. Post kiam la primara degeneris en blankan nano, la sekundara stelo poste evoluas en ruĝan giganton kaj la scenejo estas metita por amasakrecio al la primara. Dum ĉi tiu fina komuna kovrilo, la du spiralsteloj estas pli proksimaj kune kiel angula momento.
Limigo de Chandrasekhar