Laŭ Polyaenus, en 227 a.K. la Seleucid ribelanta reĝo Antiochus Hierax prenis rifuĝon en armena teritorio regita de reĝo Arsames, fondinto de la urbo Arsamosata. Direkte al la fino de 212 a.K. la lando estis dividita en du regnoj, ambaŭ vasalŝtatoj de la Seleucids: Granda Armenio kaj Sophene, inkluzive de Commagene aŭ Malgranda Armenio. Antiochus III la Granda decidis subpremi la lokaj dinastioj, kaj sieĝis Arsamosata. Xerxes, la satrapo de Commagene kaj Zarina, kapitulacis kaj donis al la clemency de kiu la reĝo Antiochus, kiun li akceptis kiel suvereno. Antiochus akceptis kiel reganto de sia fratino Arsamosata. Ŝi poste estis nomita la lasta generala reganto de Armenio, kiu postulis lin de la familioj de Antiochus kaj Hydarides.
lia fratino Antioĥio