Kvankam la Militoficejo ne povis provizi pli da dividadoj por la EEF, ĝi povis sendi pafilojn: la baterioj de la 53-a (W) Dividado provizore estis alportitaj supren al forto de ok anstataŭe de ses pafiloj, ĝis pliaj soldatoj alvenus. La reorganizita EEF renovigis sian ofensivon (la Tria Batalo de Gazao
) la 27-an de oktobro. XX-a Korpuso, inkluzive de 53-a (W) Divisional artilerio, moviĝis en pozicion dum la nokto de 30/31 oktobro por kapti Beerŝeban, kaj la bombado komenciĝis je 05.55. Post paŭzo je la 7a horo por lasi la polvon trankviliĝi kaj determini la efikon, la pafiloj remalfermiĝis. Infanteriogrupoj avancis al la interno de la baraĝo por fini la tranĉadon de la pikdrato. Ili tiam rapidis al Point 1069 kaj la 18-funtaj baterioj komencis moviĝi supren al pli progresintaj pozicioj. Beerŝeba falis al la Dezerta Rajdita Trupo kaj XX Trupo povis bivakadi sur la celo. La 3an de novembro 53-a (W) Dividado estis ordonita avanci al la Tel es Sheria vojo. Ĝi estis malfacila marŝo tra rompita lando en varma vetero kaj CCLXVI Bde, eskortita de 5-a bataliono, Royal Welsh Fusiliers (RWF), faris larĝan movadon eksteren al la oriento kie ekzistis trako super relative plata tereno. Ekzistis pluraj akraj agoj kun malamikaj malligoj, kaj 5-a RWF estis vokita de eskortdevo por subteni la atakon sur la Khuweilfe-altecoj. Dum la sekvaj tagoj, la 53-a (W) Dividado daŭrigis premon sur la malamiko en la montetoj tiel ke la EEF povis ruli supren la ĉefajn tranĉeojn (la Batalo de Hareira kaj Sheria). Tiam la 6an de novembro la dividado atakis la Khuweilfe-pozicion apogitan per intensa bombado de ĉiuj siaj propraj pafiloj kaj peza baterio. Post konfuza batalado la pozicio estis tenita, kun la subteno de la divizia artilerio rompante turkajn kontraŭatakojn.