En Eŭropo, la adopto de ateismaj vidpunktoj estis malofta dum la frua Mezepoko kaj Mezepoko (vidu Mezepokan Inkvizicion); metafiziko kaj teologio estis la dominaj interesoj rilatigantaj al religio. Tamen, estis movadoj ene de ĉi tiu periodo, kiuj antaŭenigis heterodoksajn konceptojn de la kristana dio, inkluzive de malsamaj vidpunktoj pri la naturo, transcendeco kaj eblo de Dio. Individoj kaj grupoj kiel ekzemple Johannes Eriotus Scugena, David of Dinant, Amalric of Bena, kaj la Fratoj de la Libera Spirito konservis kristanajn vidpunktojn kun panteismaj tendencoj. Nikolao de Kuza tenis formon de fideismo, kiun li nomis docta ignorantia ("mallerta nescio"), asertante, ke Dio estas preter homa kategoriado, kaj tiel nia scio pri li estas limigita al konjekto.
Johano de Mirecourt kaj Nikolao de Autrecourt