Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Steloj ene de la parto de la malstabila strio kiu transiras la ĉefsekvencon estas nomitaj Delta Scuti variabloj. Tiuj estas nomitaj laŭ la prototipa stelo por tiaj variabloj: Delta Scuti. Delta Scuti-variabloj tipe intervalas de spektra klaso A2 ĝis F8, kaj stela lumoklaso de III (subgigantoj) ĝis V (ĉefsekvencaj steloj). Ili estas mallongperspektivaj variabloj, kiuj havas regulan pulsadfrekvencon inter 0,025 kaj 0,25 tagoj. Delta Scuti-steloj havas abundon de elementoj similaj al tiu de la Suno (vidu Populacio I steloj) kaj inter 1.5 kaj 2.5 M<unk>. La pulsa rapido de IK Pegasi A estis mezurita je 22,9 cikloj tage, aŭ unufoje ĉiun 0.044 tagojn. Astronomoj difinas la metalikecon de stelo kiel la abundo de kemiaj elementoj, kiuj havas pli altan atomnumeron ol heliumo. Tio estas mezurita per spektroskopa analizo de la atmosfero, sekvita per komparo kun la rezultoj atenditaj de komputilstellaj modeloj. En la kazo de IK Pegasus A, la laŭtaksa metalo abundo estas [M/H] = +0.07 ± 0.20. Tiu notacio donas la logaritmon de la rilatumo de metalaj elementoj (M) al hidrogeno (H), minus la logaritmon de la metalrilatumo de la Suno. (Tiel se la stelo kongruas kun la metalo abundo de la Suno, tiu valoro estos nul.) Logaritma valoro de 0,07 estas ekvivalenta al reala proporcio de metalikeco de 1.17, do la stelo estas ĉirkaŭ 17% pli riĉa je metalaj elementoj ol la Suno. Tamen la marĝeno de eraro por tiu rezulto estas relative granda.  Demando: Rezultoj de spektroskopia analizo estas komparitaj kun kiuj aliaj rezultoj?
komputilaj stelmodeloj