Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Malajzio establis diplomatiajn rilatojn kun Nord-Vjetnamio la 31an de marto 1973 sur la ambasada nivelo post la subskribo de la Parizaj Pacaj Interkonsentoj en tiu jaro. Interkonsento inter la ambasadoroj de Malajzio kaj Vjetnamio estis atingita en 1975. La sekvan jaron, Malajzio unue malfermis sian ambasadon en Hanojo, dum Vjetnamio ankaŭ malfermis sian ambasadon en Kuala-Lumpuro la 29an de majo 1976. En la mez-al-malfruaj 1970-aj jaroj, duflankaj rilatoj estis streĉitaj kiam Malajzio premis Vjetnamion por adopti la ZOPFAN-koncepton, kiun ĉi-lasta interpretis kiel versio de la kontraŭkomunista limigopolitiko. Dum duflanka pintkunveno en aŭgusto 1977, la malajzia ĉefministro Hussein Onn promesis provizi ekonomian kaj teknikan asistadon por rekonstrui la milit-ŝiritan ekonomion de Vjetnamio. Kiam Vjetnamio invadis Kamboĝon
En 1979, multaj vjetnamanoj serĉis rifuĝon en Malajzio ekde tiu tempo kaj en la 1980-aj jaroj, kaj kaŭzis ekonomiajn kaj naciajn sekurecajn problemojn al Malajzio, precipe al ĝia rasa ekvilibro, ĉar la plej multaj el la vjetnamaj rifuĝintoj similas al la ĉina popolo. La duflankaj rilatoj normaliĝis ekde 1988, kiam Vjetnamio anoncis planojn retiriĝi de Kamboĝo. En la fruaj 1990-aj jaroj, registaraj gvidantoj de ambaŭ landoj okazigis plurajn diplomatiajn vizitojn kaj pintkunvenojn, kiuj produktis multajn interkonsentojn, kiuj emfazis ekonomian kunlaboron kaj evoluon. Fortigitaj rilatoj ankaŭ vidis la malfermon de konsulejo en Ho Chi Minh-urbo en januaro 1991. Vjetnamio esprimis sian intereson aliĝi al ASEAN kun la subteno de Malajzio en 1994, ĉar la landoj daŭre kreskigis proksimajn ekonomiajn rilatojn. Vjetnamio aliĝis al ASEAN en 1995; ĝia eniro estis varme bonvenigita de Malajzio.