Kompletigu la sekvan frazon: En la antaŭparolo de "Kaputt", Malaparte priskribas detale la komplikitan procezon de verkado. Li komencis skribi ĝin en la aŭtuno de 1941, restante en la hejmo de Roman Souchena en la ukraina vilaĝo Pestchianka, situanta proksime de la loka "House of the Soviets" (Domo de la Sovetoj) kiu estis rekviziciita de la SS; la vilaĝo tiam estis nur du mejlojn malantaŭ la fronto. Souchena estis klera kamparano, kies malgranda hejma biblioteko enhavis la kompletajn verkojn de Puŝkin kaj Gogol. La juna edzino de Souchena, absorbita de "Eŭgeno Onegino" post la laboro de la tago, memorigis al Malaparte pri Elena kaj Alda, la du filinoj de Benedetto Croce. La Souchena paro helpis la skriban projekton de Malaparte, li konservis la manuskripton bone kaŝitan en sia domo kontraŭ germanaj serĉoj kaj ŝi kudris ĝin en la subŝtofon de la vestaĵoj de Malaparte kiam li estis forpelita de la ukraina fronto pro la skandalo de liaj artikoloj en Corriere della Sera. Li daŭrigis la verkadon en januaro kaj februaro 1942, kiujn li pasigis en
Nazi-okupata Pollando kaj ĉe la Smolensk-fronto. De tie li iris al Finnlando, kie li pasigis du jarojn - dum kiuj li kompletigis ĉion krom la lasta ĉapitro de la libro. Post kiam li serioze malsaniĝis ĉe la Petsamo Fronto en Laponio, li ricevis resaniĝpermeson en Italio. Survoje, la Gestapo suriris lian aviadilon ĉe la Tempelhof Flughaveno en Berlino kaj la havaĵoj de ĉiuj pasaĝeroj estis ĝisfunde traserĉitaj. Bonŝance, neniu paĝo de "Kaputt" estis en lia pakaĵo. Antaŭ ol forlasi Helsinkon, li prenis la antaŭzorgon konfidi la manuskripton al pluraj Helsink-bazitaj diplomatoj: Grafo, ministro ĉe la hispana ambasado; Princo Dina Cantemir, sekretario de la rumana ambasado; kaj Titu Michai, la rumana gazetara ataŝeo. Kun la helpo de tiuj diplomatoj, la manuskripto finfine atingis Malaparte en Italio, kie li povis publikigi ĝin.