Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Kiam la itala fizikisto Galileo Galilei unue observis la planedon en la frua 17-a jarcento, li trovis, ke ĝi montras fazojn kiel la Luno, variante de duonluno al gibua al plena kaj inverse. Kiam Venuso estas plej malproksima de la Suno en la ĉielo, ĝi montras duon-lumigitan fazon, kaj kiam ĝi estas plej proksima al la Suno en la ĉielo, ĝi montras kiel duonlunan aŭ plenan fazon. Tio povus esti ebla nur se Venuso orbitus la Sunon, kaj tio estis inter la unuaj observaĵoj klare kontraŭdirantaj la Ptolemaian geocentran modelon ke la Sunsistemo estis koncentria kaj centris sur la Tero. La 1639 transito de Venuso estis precize antaŭdirita de Jeremiah Horrocks kaj observita de li kaj lia amiko, William Crabtree, ĉe ĉiu el iliaj respektivaj hejmoj, la 4an de decembro 1639 (24an de novembro laŭ la julia kalendaro uzata tiutempe). La atmosfero de Venuso estis malkovrita en 1761 de la rusa poligrafo Miĥail Lomonosov. La atmosfero de Venuso estis observita en 1790 de la germana astronomo Johann Schröter. Schröter trovis ke kiam la planedo estis maldika duonluno, la pintoj etendiĝis tra pli ol 180°. Li ĝuste supozis, ke tio estas pro disvastiĝo de sunlumo en densa atmosfero. Poste, la usona astronomo Chester Smith Lyman observis kompletan ringon ĉirkaŭ la malhela flanko de la planedo kiam ĝi estis ĉe malsupera konjunkcio, provizante pliajn pruvojn pri atmosfero. La atmosfero malfaciligis la klopodojn determini rotacian periodon por la planedo, kaj observantoj kiel la itala astronomo Giovanni Cassini kaj Schröter malĝuste taksis periodojn de proksimume 24 horoj de la movadoj de markoj sur la ŝajna surfaco de la planedo.  Kiu planedo kontraŭdiris la antaŭan modelon de Ptolemeo?
Venuso