La Virginio-Plano de Edmund Randolph postulis dukameran Kongreson: la malsupra ĉambro estus "de la homoj", elektita rekte de la homoj de Usono kaj reprezentanta la publikan opinion, kaj pli delibera supra ĉambro, elektita de la malsupra ĉambro, kiu reprezentus la individuajn ŝtatojn, kaj estus malpli sentema al varioj de amassentemo. La Ĉambro estas referita kiel la malsupra ĉambro, kun la Senato estanta la supra ĉambro, kvankam la Usona Konstitucio ne uzas tiun terminologion. La aprobo de ambaŭ domoj estas necesa por la trairejo de leĝaro. La Virginio-Plano tiris la subtenon de delegitoj de grandaj ŝtatoj kiel Virginio, Masaĉuseco, kaj Pensilvanio, ĉar ĝi postulis reprezentadon bazitan sur populacio. La pli malgrandaj ŝtatoj, aliflanke, favoris la Nov-<unk>erzejo-Planon, kiu postulis unuĉambran reprezentantaron, elektitan rekte de la homoj de Usono kaj reprezentantan publikon, kaj estus malpli sentema al vari
Ambaŭ domoj".