Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Ĝi estis konata al britaj maristoj en la 18-a kaj 19-a jarcentoj kiel la Caramata-Pasejo. La markolo estis utiligita kiel itinero de la brita floto por ĝia Invado de Java (1811)
, velante de la brita bazo en Malacca al la insulo Java, tiam parto de la Nederlandaj Orientaj Indioj. Komence, la britoj estis necertaj pri la praktikeco de la markolo, kaj hezitis inter preni ĝin aŭ nordorientan trairejon ĉirkaŭ la nordo de Borneo kaj tra Makassar-Markolo. Raporto de sinjoro Thomas Stamford Raffles, tiam brita oficiro en Malacca, rekomendis uzi la vojon Karimata, kiun li konsideris "malpli danĝera ol teda" ol la nordorienta trairejo dum tiu tempo de la jaro. Raffles taksis ke tiu vojaĝo prenus la britan ŝiparon inter monato kaj ses semajnoj por "la floto velanta en sekcioj". La brita Ĝenerala Guberniestro de Hindio Lord Minto decidis preni la sugeston de Raffles super la obĵeto de kelkaj mararmeaj oficiroj. La floto, nombranta proksimume 100 ŝipojn kaj transportantajn proksimume 11,000 soldatojn, foriris de Malako inter la 11-a kaj 18-a de junio 1811, kaj atingis la marbordon de Java la 30-an de julio post glata vojaĝo, precize ses semajnojn post la foriro de Minto kaj Raffles.