Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La Libro de Liang mencias regnon nomatan Poling aŭ Poli sudoriente de Guangdong. Supozeble situanta en la Malaja Duoninsulo, la homoj de tiu regno laŭdire havas kutimojn identajn al tiu de Kamboĝo kaj la samajn produktojn kiel tiu de Siamo. Iliaj armiloj estas laŭdire la samaj kiel en Ĉinio, escepte de la ĉakro, pri kiu oni diras, ke la lokuloj estas tre lertaj. Arto asociita kun la indoneziaj bombonoj montras la armilojn de tiu epoko. Inter la armiloj prezentitaj en murpentraĵoj estas glavoj, ŝildoj, pafarkoj, bastonoj, lancoj, krisoj kaj halberdoj. La ĉizitaj dvarapala (pordeĝgardistoj) trovitaj en temploj ĉirkaŭ la regiono estas monstroj armitaj per klaboj kaj glavoj. Inter la 11-a kaj 14-a jarcentoj, silat atingis sian pinton sub Majapahit. Fondita de Raden Wijaya post repuŝado de la mongoloj
, la imperio unuigis ĉiujn insulojn de Indonezio kaj etendis sian influon al duoninsula Malajzio. Silato estis kaj en iuj kazoj daŭre estas uzata de la defendaj fortoj de diversaj sudorientaj aziaj regnoj kaj ŝtatoj en kio nun estas Indonezio, Malajzio, Singapuro, Vjetnamio, Tajlando kaj Brunejo.