Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Liberigite de la ŝarĝo de turneo, la Beatles adoptis pli kaj pli eksperimentan aliron kiam ili registris Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, komencante en malfrua novembro 1966. Laŭ inĝeniero Geoff Emerick, la registrado de la albumo daŭris pli ol 700 horojn. Li memoris la insiston de la grupo "ke ĉio en Sgt. Pepper devis esti malsama. Ni havis mikrofonon supre, kiu sonis kiel sonorilo, kaj ni uzis aŭdilojn kaj mikrofonon por paroli al violonoj. Ni uzis gigantajn primitivajn oscililojn por ŝanĝi la rapidecon de la instrumentoj kaj voĉoj kaj ni havis glubendojn dispecigitajn kaj gluitajn kune renverse kaj malĝuste". Partoj de "A Day in the Life (Tago en la Vivo) " estis prezentitaj de 40-korpa orkestro. La sesioj komence donis la ne-albuman duoblan A-flankan unuopaĵon "Strawberry Fields Forever"/"Penny Lane" en februaro 1967; la Sgt. Pepper LP sekvis en junio. La muzika komplekseco de la diskoj, kreitaj uzante relative primitivan kvartrakan registradoteknologion, mirigis nuntempajn artistojn. Inter muzikkritikistoj, la aklamo por la albumo estis praktike universala. Gould skribas:  Demando: Kion memoras Geoff Emerick pri "Solitaj Koroj de S-ro Pepper"?
Ĉio en Sgt. Pepper devis esti alia