En 1737, Elliot estis komisiita kiel majoro de la dua trupo de ĉevalgranatgardistoj, de kiu li fariĝis leŭtenanto-kolonelo en 1741. Li batalis ĉe ambaŭ Dettingen
kaj Fontenoy, sed rezignis sian komisionon en 1746. La filo de lia plej aĝa fratino, George Augustus Eliott (poste Lord Heathfield, defendanto de Ĝibraltaro), estis unu el liaj subalternaj oficiroj en la dua trupo de Horse Grenadier Guards.