Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Orienta Pakistano estis renomita de Orienta Bengalio per la unu-unuo-skemo de la pakistana ĉefministro Mohammad Ali de Bogra. La Konstitucio de Pakistano de 1956 anstataŭigis la pakistanan monarkion per islama respubliko. La bengala politikisto H. S. Suhrawardy funkciis kiel ĉefministro de Pakistano inter 1956 kaj 1957 kaj bengala burokrato Iskander Mirza iĝis la unua prezidanto de Pakistano. La puĉo en Pakistano en 1958 alportis la generalon Ayub Khan al la potenco. Khan anstataŭigis Mirza kiel prezidanto kaj lanĉis subpremadon kontraŭ demokrataj gvidantoj. Khan realigis la Konstitucion de Pakistano de 1962 kiu finis universalan voĉdonrajton. Antaŭ 1966, Ŝejko Mujibur Rahman aperis kiel la plej elstara opozicia gvidanto en Pakistano kaj lanĉis la sespunktan movadon por aŭtonomio kaj demokratio. La ribelo en 1969 en Orienta Pakistano kontribuis al la demisiigo de Ayub Khan. Alia generalo, Yahya Khan, uzurpis la prezidantecon kaj leĝigis militan staton. En 1970, Yahya Khan organizis la unuan federacian ĝeneralan elekton de Pakistano. La Awami League aperis kiel la sola plej granda partio, sekvita de la Pakistana Popola Partio. La armea ĥunto malrapide akceptis la rezultojn, kondukante al civila malobeo, la Bangladeŝa Liberigo-Milito kaj la 1971 bangladeŝa genocido
Ĉu vi ne scias? Orienta Pakistano secesiiĝis kun la helpo de Hindio.