Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - la frato de Saladino Al-Adil rekonstruis la citadelon tute inter 1203 kaj 1216 en respondo al la evoluo de la kontraŭpezo-trebuĉo. Post lia morto, potencrivalecoj eksplodis inter la aliaj Ayyubid princoj kaj kvankam Damasko ŝanĝis manojn plurajn fojojn, la citadelo estis prenita per forto nur unufoje, en 1239. La citadelo restis en Ayyubid- manoj ĝis la mongoloj sub sia generalo Kitbuqa kaptis Damaskon en 1260, tiel finante Ayyubid-regulon en Sirio. Post kiam malsukcesa ribelo eksplodis en la citadelo, la mongoloj malmuntis la plej grandan parton de ĝi. Post la malvenko de la mongoloj en 1260 de la mamelukoj, kiuj sukcedis la Ayyubids kiel regantoj de Egiptujo, Damasko venis sub mamelukan regadon. Krom mallongaj periodoj en 1300 kaj 1401, kiam la mongoloj konkeris Damaskon, la mamelukoj kontrolis la citadelon ĝis 1516. En tiu jaro, Sirio falis en la manojn de la Otomana Imperio. Damasko kapitulacis sen batalo kaj ekde la 17-a jarcento la citadelo funkciis kiel kazerno por la Janisaj Otomanaj infanteriunuoj. La citadelo komencis kadukiĝi en la 19-a jarcento kaj ĝia lasta milita uzo estis en 1925, kiam francaj soldatoj bombadis la malnovan urbon de la citadelo en respondo al la Granda Siria Ribelo.
kontraŭ la Franca Mandato de Sirio. La citadelo daŭre funkciis kiel kazerno kaj malliberejo ĝis 1986, kiam elfosadoj kaj restarigoj komenciĝis. Aktuale en 2011, elfosado kaj restarigoklopodoj daŭre daŭras.