Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam la Partisan 2a Proleta kaj 5a Krajina dividadoj avancis en Serbion en marto 1944, partianaj fortoj en norda Montenegro kaj la Sandžak estis reduktitaj al la 37a Sandžak Dividado. Por ekspluati tiun malfortecon, Đurišić proponis al la germanoj lanĉi ofensivan operacion. Operacio Frühlingserwachen
estis planita por la nordaj partoj de Montenegro kaj la Sandžak; ĝia ĉefa celo estis la kapto de Kolašin per koncentraj atakoj lanĉitaj de Pljevlja, Prijepolje kaj Pešter. Tio permesus al ili ligi kun fortoj avancantaj de Podgorica en la sudo kaj enpuŝi klinon tra la mezo de la partizanaj linioj. Operacio Frühlingserwachen implikis aksan forton de proksimume 5,000 viroj konsistantaj el iuj el la fortoj de Đurišić, la SS Polizei-Selbstschutz-Regiment Sandschak, la dua bataliono de la 5-a regimento de la SDK, kaj du plifortikigitaj germanaj motorizitaj kompanioj. La operacio komenciĝis la 9an de aprilo; la 12an de aprilo ili atingis Bijelo Polje. La fortoj de Đurišić kaptis Berane la 17an de aprilo, sed la 37-a Sandžak-Dividado haltis la antaŭenirantajn fortojn sur la linio de la rivero Tara ĉe Mojkovac. La 24an de aprilo, post naŭ tagoj da atakoj kaj kontraŭatakoj, la 37-a Sandžak-divizio, plifortikigita de la 7-a Montenegro Junulara Brigado "Budo Tomović" de la 3-a Ŝoka Divizio, reakiris la iniciaton. Ili rekaptis Bijelo Polje la 30an de aprilo, kaj Berane la 5an de majo.