Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La Ĉarto estis prezentita kiel donaco de la reĝo al la homoj, ne kiel konstitucia ago de la homoj. Ĝi finiĝis per la vortoj "Donita en Parizo, en la jaro de gracio 1814, kaj de nia regado la deknaŭa"; tiu engaĝiĝo al la principoj de "legitimismo" starigus la regadon de Ludoviko la 18-a komenciĝante en junio 1795, post la morto de Ludoviko la 17-a, la plej juna filo de la frato de Ludoviko la 18-a Ludoviko la 16-a. La reĝo kaj liaj posteuloj estis devigitaj ĵuri ĵuron (Artikolo 74) por konservi la ĉarton. La Ĉarto enhavis neniun provizon por estonta amendo. Laŭ unu interpreto, tio igis la ĉarton vere fundamenta leĝo, deviga por la reĝo, la kameroj, kaj la homoj egale. Tamen, la revolucio de 1830
la principo ke la Ĉarto, kiu tiam estis reeldonita en ŝanĝita formo, povus esti ŝanĝita, en la sama maniero kiel ordinara leĝo, per la komuna ago de la reĝo kaj la kameroj.