La pli juna frato de Godefroy, Louis Denis Godefroy, (naskita en novembro 1800 en Etain, Meuse), studento pri medicino en Toulouse en 1821, tiam profesoro en Castres, estis prezentita al la Fakultato de Protestanta Teologio de Montauban (kreita en 1808 de Napoleono la 1-a) kaj la protestanta konsistorio nomis lin, la 20an de aprilo 1832, pastro en Viane (Tarn), kie li oficos ĝis junio 1874. Fidela al la familiaj tradicioj, Godefroy Calès sekvis, en Montpellier, la kursojn ĉe la Medicina Fakultato kaj ricevis kuraciston en 1822. Establita en Villefranche-de-Lauragais, kie li frue akiris certan politikan influon en respublikanaj cirkloj, li estis nomita post la Revolucio de 1830 Komandanto de la Nacigvardio; sed vidante, ke la registaro komencis kurson, kiu ne estis lia, li eksiĝis. Godefroy restis proksima, intelekte kaj politike, al sia onklo Jean-Marie, kaj tio, malgraŭ la fakto ke la rojalistoj kondamnis lin al ekzilo kaj forigis lin de la nacia teritorio en 1816, kiel reĝmortigo, dum la restarigo de Monarkio. Letero skribita de Lieĝo en 1833 de la antaŭa konvencia kaj deputito al la Konsilio de la Kvincent, kaj adresita al lia nevo Godefroy, eksplicite atestas pri la proksimeco de iliaj komunaj respublikanaj konvinkoj. Ankoraŭ restante membro de la Municipa Konsilio de Villefranche ĝis 1848, Godefroy proklamis tiun jaron, dum la dua franca revolucio
, la Respubliko, kaj transprenis la administradon de la urbo.