La 10an de aŭgusto 1815, la Reĝa Dekreto de Graco estis eldonita, permesante al eksterlandanoj eniri Porto-Rikon (inkluzive de francaj rifuĝintoj de Hispaniolo), kaj malfermi la havenon por komerco kun aliaj nacioj ol Hispanio. Tio estis la komenco de agrikultura ekonomia kresko, kun sukero, tabako, kaj kafo kiel la ĉefaj produktoj. La Dekreto ankaŭ donis liberan teron al iu ajn, kiu ĵuris sian lojalecon al la hispana krono kaj sian fidelecon al la Eklezio Romkatolika. Miloj da familioj el ĉiuj regionoj de Hispanio (precipe Asturio, Katalunio, Majorko kaj Galegio), Germanio, Korsiko, Irlando, Francio, Portugalio, la Kanaraj Insuloj kaj aliaj lokoj, eskapante de severaj ekonomiaj tempoj en Eŭropo kaj logitaj de la oferto de libera tero, baldaŭ enmigris al Hispana Porto-Riko. Tamen, tiuj malgrandaj akiroj en aŭtonomio kaj absolutaj rajtoj estis mallongdaŭ vivataj. Post la
absoluta potenco revenis