Deir el-Medina (Egyptian Arabic: دير المدينة ), aŭ Dayr al-Madīnah, estas antikva egipta vilaĝo, kiu estis hejmo de la metiistoj, kiuj laboris pri la tomboj en la Valo de la Reĝoj dum la 18-a ĝis 20-a dinastioj de la Nova Reĝlando de Egiptujo (ĉ. 1550<unk>1080 a.K.). La antikva nomo de la kompromiso estis Set maat "La Loko de Vero", kaj la laboristoj, kiuj loĝis tie, estis nomataj "Servistoj en la Loko de Vero". Dum la kristana epoko, la templo de Hathor estis transformita en preĝejon, el kiu la egipta araba nomo Deir el-Medina ("la monaĥejo de la urbo") estas derivita. En la tempo, kiam la monda gazetaro koncentriĝis pri la malkovro de Howard Carter de la Tombo de Tutankhamun en 1922, teamo de metiistoj gvidata de Bernard Bruyère komencis elfosadi la lokon.
tomboj en la Valo de la Reĝoj