Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  En la plej multaj formoj de kristanismo, memmortigo estas konsiderata peko, bazita ĉefe sur la verkadoj de influaj kristanaj pensuloj de la Mezepoko, kiel ekzemple St. Augustine kaj St. Thomas Aquinas, sed memmortigo ne estis konsiderata peko sub la bizanca kristana kodo de Justinian, ekzemple. En la katolika doktrino, la argumento estas bazita sur la ordono "Ne mortigu" (farita uzebla sub la Nova Pakto de Jesuo en la Evangelio laŭ Mateo), same kiel la ideo ke vivo estas donaco donita de Dio kiu ne devus esti malŝatata, kaj ke memmortigo estas kontraŭ la "natura ordo" kaj tiel malhelpas la majstran planon de Dio por la mondo. Tamen, oni kredas, ke mensa malsano aŭ grava timo de sufero malpliigas la respondecon de tiu, kiu kompletigas memmortigon. Judismo enfokusigas la gravecon de valoro de ĉi tiu vivo, kaj kiel tia, memmortigo egalas al neado de la boneco de Dio en la mondo. Malgraŭ tio, sub ekstremaj cirkonstancoj kiam ŝajnis esti neniu elekto sed esti mortigita aŭ devigita perfidi sian religion, judoj faris individuan memmortigon aŭ amasmortigo (vidu Masada, Unua franca persekuto de la judoj, kaj Jorka Kastelo por ekzemploj) kaj kiel malgaja memorigilo ekzistas eĉ preĝo en la juda liturgio por "kiam la tranĉilo estas ĉe la gorĝo", por tiuj mortantaj "por sanktigi la nomon de Dio" (vidu Martireco). Ĉi tiuj agoj ricevis miksitajn respondojn de la judaj aŭtoritatoj, konsiderataj de iuj kiel ekzemploj de heroa martireco, dum aliaj deklaras, ke estis malĝuste por ili preni sian propran vivon antaŭvidante martirecon. Islamaj religiaj opinioj kontraŭas memmortigon. La Korano malpermesas ĝin, dirante "ne mortigu vin mem". La haditoj ankaŭ deklaras individuan memmortigon kiel kontraŭleĝan kaj pekon. Stigmo ofte estas asociita kun memmortigo en islamaj landoj. En hinduismo, memmortigo estas ĝenerale malŝatata kaj konsiderata same pekinda kiel murdo de alia en nuntempa hindua socio. La hinduaj skribaĵoj diras, ke se iu sinmortigas, li aŭ ŝi iĝas parto de la spirita mondo, vaganta sur la tero ĝis la tempo...  Demando: Al kiaj homoj estis limigita Prayopavesa?
Ne restas deziroj, ambicioj, respondecoj.