Kompletigu la sekvan frazon: Furet tiam reekzamenis la Revolucion el la perspektivo de 20-ajarcenta totalismo kiel ekzempligite fare de Adolf Hitler kaj Joseph Stalin. Lia "Penser la Révolution Française" (1978), tradukita kiel "Interpreting the French Revolution" (1981), estis rompa libro, kiu igis multajn intelektulojn retaksi la bolŝevismon kaj la Revolucion kiel esence totalisman kaj kontraŭdemokratan. Rigardante la modernan francan komunismon, li emfazis la proksiman similecon inter la 1960-aj jaroj kaj la 1790-aj jaroj, kun ambaŭ preferante la neflekseblan kaj rutinan ideologian diskurson en partiaj ĉeloj, kie decidoj estis unuanime faritaj en manipula rekta demokratio. Furet plue sugestis ke la populareco de la malproksima maldekstro por multaj francaj intelektuloj estis mem rezulto de ilia engaĝiĝo al la idealoj de la Revolucio. Furet komencis imagi la Revolucion malpli kiel la rezulto de socia kaj klasa konflikto kaj pli kiel konflikto pri la signifo kaj apliko de egalrajtecaj kaj demokrataj ideoj. Li vidis Revolucian Francion kiel situantan ideologie inter du revolucioj, nome la unua egalitista, kiu komenciĝis en 1789 kaj la dua la aŭtoritatema puĉo, kiu kaŭzis la imperion de Napoleono en 1799. La egalitismaj originoj de la Revolucio ne estis malfariĝitaj de la Imperio kaj estis revivigitaj en la Revolucio de Julio de
1830, la Revolucio de 1848 kaj la Pariza Komunumo en 1871.