Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam 2-a Mondmilito komenciĝis, Italio jam estis grava mediteranea potenco, kiu kontrolis la nordajn kaj sudajn marbordojn de la centra baseno. Post kiam la falo de Francio forigis la ĉefan minacon de la okcidento, la brita mediteranea floto, kun bazoj en Britio-kontrolita Ĝibraltaro, Malto, Kipro, Egiptujo, kaj Mandato Palestino restis la sola minaco al la itala mararmeo en Mediteranea Maro. La invadoj de Albanio
, Grekio kaj Egiptujo, kaj la Sieĝo de Malto serĉis etendi Axis-kontrolon super la Maro. Ĉi tiu politiko estis tiel ampleksa kaj eble enpenetra, ke ĝi minacis neŭtralajn naciojn kiel Turkio, minaco, kiun İsmet İnönü, la prezidanto de Turkio dum la milito, rebatis promesante eniri la militon nur se Sovet-Unio aliĝos al la aliancanoj.