La plej bona turkiso atingas maksimuman Mohs-malmolecon de iom malpli ol 6, aŭ iom pli ol fenestra vitro. Karakterize kiel kriptocristalina mineralo, turkiso preskaŭ neniam formas ununurajn kristalojn, kaj ĉiuj ĝiaj trajtoj estas tre variaj. Rentgen-difrakta testado montras, ke ĝia kristalsistemo estas triklina. Kun pli malalta malmoleco venas pli malalta specifa pezo (2.60 <unk> 2.90) kaj pli granda poreco; ĉi tiuj trajtoj dependas de grena grandeco. La brilo de turkiso estas tipe vaksa ĝis subvitra, kaj ĝia travidebleco estas kutime malpura, sed povas esti semitranslucenta en maldikaj sekcioj. Koloro estas tiel varia kiel la aliaj trajtoj de la mineralo, intervalante de blanka pulvoro ĝis blua, kaj de ĉielverda ĝis flava.
Koloro