Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Kiam Hotze prenis armilojn kontraŭ la francoj en Svislando, la revolucia svisa registaro en Berno revokis lian svisan civitanecon. Por la koaliciaj aliancanoj, tamen, liaj svisaj radikoj igis lin ideala sendito inter Vieno kaj la konfederaciaj simpatiantoj en Svislando. Li laboris kun William Wickham, kaj kolonelo Williams, anglo en aŭstra servo, por establi la Bodensee (Lago de Konstanco) Flottilon. Kiel Feldmarschall-leŭtenanto, li komandis 15,000 soldatojn en Vorarlberg kontraŭ la Franca Armeo de Svislando, ordonita de André Masséna. Post fortikigado de Feldkirch, li superfortis la fortikaĵon ĉe St. Luzisteig, grava pasejo (alteco: ) en la Kantono Graubünden kiu ligas Svislandon kaj Liĥtenŝtejnon. Tiam, ekkomprenante ke la ĉefa franca armeo transiris Rejnon kaj moviĝis norden de Bodenlago, li reorganizis la defendojn de Feldkirch, kaj anstataŭigis komandon al Franjo Jelačić, kapabla oficiro kaj komandanto. Hotze prenis 10,000 el la 15,500 soldatoj nomumitaj por la defendo de la Vorarlberg direkte al Bodenlago, intencante subteni la maldekstran flugilon de arkiduko Karlo ĉe la bataloj de Ostrach
kaj, kelkajn tagojn poste, "Stockach". Kvankam liaj fortoj ne alvenis ĝustatempe por partopreni en la bataloj, la minaco de ilia atendanta alveno influis la francan planadon. En lia foresto, la 5,500 viroj de Jellacic alfrontis 12,000 sub la ordonrajto pri generaloj de dividado Jean-Joseph Dessolles kaj Claude Lecourbe, kaŭzante grandegajn perdojn (3000) al la francoj dum suferspertante minimumajn perdojn (900) de sia propra.