Skribu daŭrigon por ĉi tiu alineo - En 1973, la Indira Gandhi-gvidita Kongreso (I) finis "One Rank One Pension" la bazon por decidi pension de hindaj armetrupoj-personaro "kiu estis en modo dum 26 jaroj ekde sendependeco" tra eksparta administra ordo. Krome, la Registaro, surbaze de la raporto de la tria salajro-komisiono, el kiu armitaj fortoj estis ekskluditaj, kaj kiu estis dominita de burokratoj, pliigis la pension de civiluloj, kiuj emeritiĝis je 58, de 30 ĝis 50 procentoj, neta pliiĝo de 20 procentoj; kaj reduktis la pension de soldato, ne-komisiitaj oficiroj (NCOoj) kaj junioraj komisiitaj oficiroj (JCOoj), je 20 procentoj, de 70 ĝis 50 procentoj de baza salajro, kun la averto, ke por plena pensio la minimuma servo estis 33 jaroj. Sed kiam soldatoj en 1973 retiriĝis post 15 jaroj da servo, en la aĝo de 33-36 jaroj, ili ricevis malpli ol 30 elcentojn de la salajro kiel pension. La pensio de la soldatoj estis tiel malpliigita ne je 20 procentoj, sed je 40 procentoj, de 70 al 30 procentoj. Aldone al la malaltigado de la militaj pensioj, la registaro malaltigis la statuson de soldato egaligante "infanterian soldaton kun malpli ol tri jaroj da servo" kun "duon-sperta/nekvalifikita laboro". La decido estis anoncita du monatojn post kiam la feldmarŝalo Sam Manekshaw, kiu gvidis la armeon en la venka milito de 1971
La kialo por deprimi la armeajn pensiojn, kiuj daŭre malriĉas veteranojn kaj servantajn personaron, donita de la Kongreso I-registaro estis, ke ĝi volis certigi "ekvivalentecon" de armeaj pensioj kun civiluloj.