Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: La unua tasko de Shackleton, kiam li alvenis al la stacio Stromness, estis aranĝi, ke liaj tri kunuloj en la tendaro Peggoty estu prenitaj. Balenisto estis sendita ĉirkaŭ la marbordo, kun Worsley surŝipe por montri la vojon, kaj vespere de la 21a de majo ĉiuj ses el la James Caird-partio estis sekuraj. Li unue forlasis Sud-Georgion nur tri tagojn post lia alveno en Stromness, post certigado de la uzo de granda balenŝipo, The Southern Sky, kiu estis metita en Husvik Harbour. Shackleton kunvenigis volontulan ŝiparon, kiu havis ĝin preta por veli antaŭ la mateno de la 22-a de majo. Kiam la ŝipo alproksimiĝis al la insulo Elefanto, ili vidis, ke nepenetrebla barilo el glacio formiĝis, ĉirkaŭ 70 mejlojn (110 km) for de ilia celloko. La Suda Ĉielo ne estis konstruita por rompi glacion, kaj retiriĝis al Port Stanley en la Falklandinsuloj. Alveninte al Port Stanley, Shackleton informis Londonon per kablo pri sia loko, kaj petis, ke taŭga ŝipo estu sendita sude por la savoperacio. Li estis informita fare de la admiraleco ke nenio estis havebla antaŭ oktobro, kiu en lia opinio estis tro malfrue. Tiam, kun la helpo de la brita ministro en Montevideo, Shackleton akiris de la urugvaja registaro la prunton de forta traŭlŝipo, Instituto de Pesca No. 1, kiu komencis sudon la 10an de junio. Denove la bando malhelpis ilin. Serĉante alian ŝipon, Shackleton, Worsley kaj Crean vojaĝis al Punta Arenas, kie ili renkontis Allan MacDonald, la britan posedanton de la skuno Emma. McDonald ekipis tiun ŝipon por plia savado, kiu forveturis la 12an de julio, sed kun la sama negativa rezulto - la pako venkis ilin denove. Shackleton poste nomis glaĉeron laŭ McDonald sur la Brunt-Glaciaro en la Weddell-Maro. Post kiam problemoj ekestis en la identigo de tiu glaĉero, proksima glaciejo estis renomita la McDonald Ice Rumples.  Kiu helpis al Shackleton trovi la prunton?
Brita ministro en Montevideo