Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Mongola regado en Galegio finiĝis kun ĝia konkero de la Regno de Pollando (1025<unk>1385) en 1349. La Ora Hordo eniris severan malkreskon post la morto de Berdi Beg en 1359, kiu komencis longedaŭran politikan krizon daŭranta du jardekojn. En 1363, la Granda Duklando de Litovio venkis en la Batalo de Bluaj Akvoj
kontraŭ la Ora Hordo kaj konkeris kaj Kievon kaj Podolion. Post 1360, la pago de tributo kaj impostoj de la subuloj de Rus al la malkreskanta Ora Hordo signife malpliiĝis. En 1374, Niĵnij Novgorod ribelis kaj buĉis ambasadon senditan de Mamai. Dum mallonga periodo post la venka Batalo de Kulikovo en 1380 de Dmitry Donskoy kontraŭ Mamai, la Granda Duklando de Moskvo estis libera de mongola kontrolo ĝis Tokhtamysh restarigis mongolan suzeranemon super Moskvo du jarojn poste kun la Sieĝo de Moskvo (1382). Tokhtamysh ankaŭ disbatis la litovan armeon ĉe Poltava en la venonta jaro. Władysław II Jagiełło, Granda Duko de Litovio kaj Reĝo de Pollando, akceptis lian superecon kaj jesis pagi tributon en victurno por donaco de la teritorio de Rus. En 1395, Timur denove ekstermis la armeon de Tokhtamysh en la Batalo de la Rivero Terek, detruis sian ĉefurbon, prirabis la krimeajn komercajn centrojn, kaj deportis la plej lertajn metiistojn al sia propra ĉefurbo en Samarkando. La fortoj de Timuro atingis ĝis Rjazan antaŭ ol reveni. Tokhtamysh fuĝis al la Granda Duklando de Litovio kaj petis al Vytautas helpon por repreni la Oran Hordon interŝanĝe por suzereneco super la teroj de la Rus. En 1399, Vytautas kaj Tokhtamysh atakis Temür Qutlugh kaj Edigu en la Batalo de la Rivero Vorskla sed estis venkitaj. La venko de la Ora Hordo certigis por ĝi Kievon, Podolion, kaj iom da tero en la pli malalta Bug River baseno. Tokhtamysh mortis en Tyumen ĉirkaŭ 1405. Lia filo Jalal al-Din fuĝis al Litovio kaj partoprenis en la Batalo de Grunwald kontraŭ la Ordeno de la Germanoj.