Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - Napoleono la 3-a provis certigi teritoriajn koncedojn de ambaŭ flankoj antaŭ kaj post la aŭstro-prusa milito, sed malgraŭ sia rolo kiel mediaciisto dum la packontraktadoj, li finis kun nenio. Li tiam esperis, ke Aŭstrio aliĝos al venĝa milito kaj ke ĝiaj iamaj aliancanoj - precipe la sudaj germanaj ŝtatoj de Badeno, Württemberg kaj Bavario - aliĝos al la afero. Ĉi tiu espero estis vana, ĉar la traktato de 1866 ekvalidis kaj unuigis ĉiujn germanajn ŝtatojn armee - se ne feliĉe - por batali kontraŭ Francio. Anstataŭ milito de venĝo kontraŭ Prusio, subtenata de diversaj germanaj aliancanoj, Francio okupiĝis pri milito kontraŭ ĉiuj germanaj ŝtatoj sen iuj propraj aliancanoj. La reorganizado de la militistaro de von Roon kaj la operacia strategio de Moltke kombinita kontraŭ Francio kun granda efiko. La rapideco de la prusa mobilizado surprizis la francojn, kaj la kapablo de Prusio koncentri potencon en specifaj punktoj - rememorante la strategiojn de Napoleono la 1-a sepdek jarojn antaŭe - superfortis la francan mobilizadon. Uzante ilian efike aranĝitan fervojan reton, prusaj soldatoj estis liveritaj al batalkampoj ripozintaj kaj pretaj batali, dum francaj soldatoj devis marŝi konsiderindajn distancojn por atingi batalajn zonojn. Post kelkaj bataloj, precipe Spicheren
En la militoj kontraŭ la francoj en Wörth, Mars la Tour, kaj Gravelotte, la prusoj venkis la ĉefajn francajn armeojn kaj avancis sur la primaran urbon Metz kaj la francan ĉefurbon Parizo. Ili kaptis Napoleon III kaj prenis tutan armeon kiel kaptitojn ĉe Sedan la 1an de septembro 1870.