Malgraŭ amika aliro al la restarigitaj Burbonoj, Debry akceptis la nomumon de Napoleono al la prefektejo de Bas-Rhin dum la Cent Tagoj, la 22an de marto 1815. Sekvante la duan abdikon de la imperiestro, li estis forigita de oficejo, kaj en januaro 1816 devigita forlasi la landon per leĝo kiu ekzilitigis la reĝmortigintojn de Ludoviko la 16-a. Li retiriĝis al Mons, en la Unuiĝinta Reĝlando de Nederlando. Debry rajtis reveni nur kun la definitiva
La nova registaro de Louis Philippe de Francio donis al li pension kiel eksa prefekto. Li mortis en Parizo la 6an de januaro 1834.