La 10an de aŭgusto 1815, la Reĝa Dekreto de Graco estis eldonita, permesante al eksterlandanoj eniri Porto-Rikon (inkluzive de francaj rifuĝintoj de Hispaniolo), kaj malfermi la havenon por komerco kun nacioj krom Hispanio. Tio estis la komenco de agrikultura ekonomia kresko, kun sukero, tabako, kaj kafo estante la ĉefaj produktoj. La Dekreto ankaŭ donis liberan teron al iu ajn, kiu ĵuris sian lojalecon al la hispana krono kaj sian fidelecon al la Eklezio Romkatolika. Miloj da familioj el ĉiuj regionoj de Hispanio (precipe Asturio, Katalunio, Majorko kaj Galegio), Germanio, Korsiko, Irlando, Francio, Portugalio, la Kanaraj Insuloj kaj aliaj lokoj, eskapante de severaj ekonomiaj tempoj en Eŭropo kaj logitaj per la oferto de libera tero, baldaŭ enmigris al Puerto-Riko. Tamen, tiuj malgrandaj gajnoj en enmigrado estis mallongdaŭaj kaj absolutajuroj. Post la falo de
Porto-Riko