Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Cadorna heredis malfacilan politikan kaj armean situacion. La registaro de ĉefministro Antonio Salandra preferis komencan neŭtralecon super la traktataj engaĝiĝoj de Italio sub la Triopa Alianco. Cadorna estis sekve devigita inversigi delonge establitajn strategiajn planojn malkovrante ke la armeo estis malbone preparita por milito kontraŭ Aŭstrio-Hungario kaj Germanio. Cadorna lanĉis kvar ofensivojn en 1915, tute laŭlonge de la rivero Isonzo. La celo de tiuj ofensivoj estis la fortikaĵo de Gorizia, kies kapto permesus al la italaj armeoj pivotadi suden kaj marŝi al Triesto, aŭ daŭrigi al la Ljubljana Gap. Ĉiuj kvar ofensivoj malsukcesis, rezultigante proksimume 250,000 italajn viktimojn por malmulte da materia gajno. Cadorna finfine batalos dek unu batalojn sur la Isonzo inter 1915 kaj 1917. Kromaj fortoj estis vicigitaj laŭ la Trentino-saltanta, atakante direkte al Rovereto, Trento, kaj Bolzano. Ankaŭ tiuj atakoj malsukcesis. La tereno laŭ la Isonzo kaj Trentino estis tute maltaŭga por ofensiva militado - monta kaj rompita, kun neniu loko por manovro. La 24an de oktobro 1917 kombinita aŭstro-hungara/germana armeo frapis trans la Isonzo ĉe Kobarid (nomita Caporetto en la itala) kaj antaŭ la 12a de novembro avancis ĝis la rivero Piave. La dispono de Cadorna de la plej multaj el liaj soldatoj malproksime antaŭen, kun malmulte da defendo en profundo, kontribuis multe al la Malvenko ĉe Caporetto; sed pli gravaj estis la respondecoj de aliaj oficiroj, precipe Pietro Badoglio, tiam korpkomandanto en sektoro superita de la aŭstro-germana atako. Cadorna mem estis forpermesita dum la plej granda parto de oktobro kaj lia tuja subulo estis grave malsana.  Demando: Inter kiuj jaroj okazis la dek unu bataloj?
1915 kaj 1917