Kompletigu la sekvan frazon: Dum sia sesdekjara kariero, Eŭgeno servis al tri imperiestroj de la Sankta Romia Imperio: Leopoldo la 1-a, Jozefo la 1-a, kaj Karolo la 6-a. Li unue vidis agon kontraŭ la otomanaj turkoj ĉe la Sieĝo de Vieno en 1683 kaj la posta Milito de la Sankta Ligo, antaŭ ol servi en la Naŭjara Milito, batalante kune kun sia kuzo, la Duko de Savojo. La famo de la princo estis certigita per lia decida venko kontraŭ la otomanoj en la Batalo de Zenta en 1697, gajnante al li tut-eŭropan famon. Eŭgeno plifortigis sian pozicion dum la Milito de hispana sukcedo, kie lia partnereco kun la Duko de Marlborough certigis venkojn kontraŭ la francoj sur la kampoj de Blenheim (1704), Oudenarde (1708), kaj Malplaquet (1709); li akiris plian sukceson en la milito kiel imperia komandanto en norda Italio, precipe ĉe la Batalo de Torino (1706). Renoviĝintaj malamikecoj kontraŭ la otomanoj en la aŭstro-turka milito plifirmigis lian reputacion, kun venkoj en la bataloj de
Petrovaradin (1716), kaj la decida renkonto ĉe Beogrado (1717).