Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Trairejo: Malmulto pli estis malkovrita pri Venuso ĝis la 20-a jarcento. Ĝia preskaŭ senforma disko donis neniun indikon pri tio, kia povus esti ĝia surfaco, kaj nur kun la evoluo de spektroskopiaj, radaraj kaj ultraviolaj observaĵoj estis malkaŝitaj pli da ĝiaj sekretoj. La unuaj ultraviolaj observoj estis faritaj en la 1920-aj jaroj, kiam Frank E. Ross trovis, ke ultraviolaj fotoj malkaŝis konsiderindajn detalojn, kiuj forestis en videbla kaj infraruĝa radiado. Li sugestis, ke tio ŝuldiĝas al densa, flava malsupra atmosfero kun altaj cirusaj nuboj super ĝi. Spektroskopiaj observaĵoj en la 1900-aj jaroj donis la unuajn indikojn pri la venusa rotacio. Vesto Slipher provis mezuri la Doppler-ŝanĝon de lumo de Venuso, sed trovis ke li ne povis detekti ajnan rotacion. Li supozis ke la planedo devas havi multe pli longan rotacian periodon ol oni antaŭe pensis. Pli postaj laboroj en la 1950-aj jaroj montris, ke la rotacio estas retrograda. Radarobservoj de Venuso unue estis faritaj en la 1960-aj jaroj, kaj provizis la unuajn mezuradojn de la rotacia periodo, kiuj estis proksimaj al la moderna valoro. Radarobservoj en la 1970-aj jaroj malkaŝis detalojn de la venusa surfaco por la unua fojo. Pulsoj de radiondoj estis senditaj al la planedo uzante la 300 m (980 ft) radioteleskopon en Arecibo Observatorio, kaj la eĥoj rivelis du tre reflektajn regionojn, nomumitajn la Alfa kaj Beta regionoj. La observaĵoj ankaŭ rivelis brilan regionon atribuitan al montoj, kiu estis nomita Maxwell Montes. Tiuj tri trajtoj nun estas la solaj sur Venuso kiuj ne havas inajn nomojn.  Demando: Kion montris la 1950-aj jaroj pri la rotacio?
retrogrado