Dum la Francaj Revoluciaj Militoj, li denove luktis kun distingo por la Unua Koalicio, precipe ĉe Ketsch kaj Frœschwiller, kaj en 1796 ĉe Emmendingen, Schliengen kaj Kehl. Li estis postenigita ĉe ŝlosilaj punktoj por protekti la movadojn de la aŭstra armeo. Kun forto de 10,000, li defendis la germanan Rejnlandon ĉe Kehl, kaj inversigis bajonetan atakon de francaj soldatoj ĉe Bellheim; liaj soldatoj ankaŭ supervenkis Speyer sen perdoj. Antaŭ la fino de la Milito de la Unua Koalicio, en la aĝo de 35, li atingis la rangon de Feldmarŝalo. Dum la Milito de la Dua Koalicio, li batalis en la unuaj du bataloj de la germana kampanjo, ĉe Ostrach
la 21-an de marto 1799, kaj ĉe Stockach la 25-an de marto 1799. Ĉe ĉi-lasta ago, li estis trafita de franca kazo kaj faligis sian ĉevalon. Li mortis baldaŭ poste.