Rigardu la malsupran trairejon kaj poste respondu la demandon poste en la sama lingvo kiel la trairejo:  Kredante ke ĝi estas speco de oposumo, la naturisto George Harris skribis la unuan publikigitan priskribon de la tasmana diablo en 1807, nomante ĝin Didelphis ursina, pro ĝiaj urs-similaj karakterizaĵoj kiel la ronda orelo. Li antaŭe faris prezenton pri la temo ĉe la Zoologia Societo de Londono. Tamen, tiu specifa binoma nomo estis donita al la komuna vombato (poste reklasifikita kiel Vombatus ursinus) fare de George Shaw en 1800, kaj estis tial neatingebla. En 1838, specimeno estis nomita Dasyurus laniarius de Richard Owen, sed antaŭ 1877 li forigis ĝin al Sarcophilus. La moderna tasmana diablo estis nomita Sarcophilus harrisii ("karno-amanto de Harris") de la franca naturisto Pierre Boitard en 1841. Pli posta revizio de la taksonomio de la diablo, publikigita en 1987, provis ŝanĝi la specian nomon al Sarcophilus laniarius bazita sur kontinentaj fosilioj de nur kelkaj bestoj. Tamen, tio ne estis akceptita de la taksonomia komunumo ĝenerale; la nomo S. harrisii estis retenita kaj S. laniarius forigita al fosilia specio. "Beelzebub's pup" estis frua vulgara nomo donita al ĝi de la esploristoj de Tasmanio, rilate al religia figuro, kiu estas princo de infero kaj helpanto de Satano; la esploristoj unue renkontis la beston aŭdante ĝiajn longdistancajn vokalojn dum la nokto. Rilataj nomoj kiuj estis uzataj en la 19-a jarcento estis Sarcophilus satanicus ("Satana karno-amanto") kaj Diabolus ursinus ("urso-diablo"), ĉio pro fruaj miskomprenoj de la diablo kiel senindulge malica. La tasmana diablo (Sarcophilus harrisii) apartenas al la familio Dasyuridae. La genro Sarcophilus enhavas du aliajn speciojn, konatajn nur el plejstocenaj fosilioj: S. laniarius kaj S. moomaensis. Filogenetika analizo montras, ke la tasmana diablo estas plej proksime rilatita al la kverkoj.  Demando: Kiel nomiĝas la moderna tasmana diablo?
Sarcophilus harrisii