Kompletigu la sekvan frazon: La nuntempaj bizancaj verkistoj nomas lin aŭ serbo aŭ Dukljan ("Βοϊσθλάβος ὁ Διοκλητιανός"), sed ne mencias lian genealogion, dum la "Kroniko de la Pastro de Duklja", pli posta, pli dubinda fonto, nomas lin kuzo de la antaŭa reganto Jovan Vladimir (r. 990-1016). Alveninte al sia pinto dum la longa regado de la imperiestro Bazilio la 2-a, la bizanca imperio eniris stabilan malkreskon post lia morto en 1025. Tio estis aparte evidenta en Balkano, kie la elimino de la konstanta bulgara minaco kombinita kun sensenca impostpolitiko helpis instigi liberigo-movadojn. Vojislav la Dukljan tenis la titolon de "archon", kaj "toparch" de la dalmata "kastra" de Zeta kaj Ŝtono " ((<unk>ν δὲ εἰς τὰ κάστρα Δαλματίας εἰς τὴν Ζένταν καὶ εἰς τὴν Στάμνον τοπάρχης Βοϊσθλάβος ὁ Διοκλητιανός)". La aferoj de la dalmataj, kroatoj, serboj kaj aliaj estis kontrolataj de "strategoi" en Niš, Skopjo, Ragusa (Dubrovnik) kaj Dyrrhachium. Vojislav havis regulajn renkontiĝojn kun Katakalon Klazomenites (Katacalon), la strategoj de Ragusa, kaj en unu okazo, kidnapis lin kaj lian partion ĉar Vojislav volis, ke li estu la baptopatro de sia filo Katakalon ĉe lia bapto. Tio montras proksiman rilaton inter indiĝenaj gvidantoj kaj bizancaj oficiroj en la periferia zono de la Empiro post
La "rekonkero" de Bazilio.