Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - En la ribelo de 1830 gvidita de revoluciaj armeokadetoj, la celo estis la Granda Duko Konstantino, la Ĝenerala Guberniestro de Pollando. Grafo Moritz Hauke estis sur sia vojo al la Grandduko kiu sukcesis eskapi, sed Hauke estis mortpafita de la kadetoj sur la strato de Varsovio antaŭ la okuloj de lia edzino, Sophie Lafontaine (filino de Franz Leopold Lafontaine), kaj liaj tri pli junaj infanoj. Li rajdis sur ĉevalo apud la kaleŝo de sia edzino kaj renkontis grupon de ribelantoj, kiuj kriis: "Estu nia gvidanto, generalo!" Hauke riproĉis ilin kaj diris al ili, ke ili reiru al siaj ĉambroj, post kio ili pafis kaj mortigis lin. Lia edzino mortis baldaŭ poste, kaj iliaj pli junaj infanoj fariĝis prizorgataj de la caro, dum tri pli maljunaj filoj aliĝis al la ribelo kaj unu el ili, Maurice Leopold, falis dum la batalo de Ostrołęka
en 1831, li estis nur 27-jara. Post lia venko super la poloj, la caro starigis en 1841 grandegan obeliskon en Varsovio, kiu estis dediĉita al la memoro pri Hauke kaj kvin aliaj polaj generaloj, kiuj "konservis sian fidelecon al sia monarko". Abomenata de la loĝantoj de la pola ĉefurbo, la obelisko estis malkonstruita en 1917.