Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La DFV faris faman debuton en la tria vetkuro de la sezono, en la nederlanda Grandioza Premio
en Zandvoort. En la malantaŭo de la Lotuso 49, ĝi pruvis fulmrapida rekte el la skatolo, kun Graham Hill prenanta polpozicion kaj Jim Clark prenanta la venkon. Problemoj kun la dentoj malhelpis al Clark starigi gravan titoldefion sed la Lotus-Ford estis sendube la klaso de la kampo. En la DFV fariĝis havebla al ĉiuj teamoj, kaj kun ĝia enviinda potenco (ĉirkaŭ) kaj relative malalta prezo la DFV rapide komencis plenigi la kradon. Tio generis amason da malgrandaj, plejparte angla-bazitaj malalt-buĝetaj teamoj dum la 1970-aj jaroj, kun la DFV lasta vetkurado en Tyrrell en 1970. La lasta vetkuro de la DFV estis la Aŭstra Grandioza Premio, tenita sur la rapida Österreichring-cirkulado, kie ŝoforo Martin Brundle ne kvalifikis la subpotencigitan aŭton. Antaŭ 1985 la DFV, nun ĝisdatigita kiel la DFY, estis taksita je ĉirkaŭ, kvankam ĝi estis kontraŭ turboŝarĝitaj aŭtoj kaj ĝenerale fariĝis nekonkurenciva.