Skribu daŭrigon por ĉi tiu paragrafo - La unua bataliono, kiu origine servis kun la 25-a Infanteribrigado en la 50-a dividado, estis sendita al Francio frue en 1940 por aliĝi al la resto de la Brita Ekspedicia Trupo. La bataliono batalis en la Batalo de Dunkerko kaj estis devigita esti evakuita. Post Dunkerko, la bataliono iĝis parto de la 210-a Sendependa Infanteribrigado (hejme), kiu poste estis renumerigita la 38-a (irlanda) Brigado. La brigado estis komence ligita al la 6-a Kirasa Dividado kaj servis kun ili dum la komenco de la Tunizia Kampanjo ĝis la 2-a de februaro 1943, kiam ĝi estis interŝanĝita kun la 1-a Gvardio-Brigado de la 78-a " Batalo-akso " Dividado. La bataliono restus kun la dividado por la resto de la milito, servante en la batalado en Sicilio.
, kie la Irlanda Brigado batalis, kun granda sukceso, en la Batalo de Centuripe en aŭgusto 1943. La sukceso en Sicilio estis sekvita per la alteriĝoj en la itala kontinento. Dum ĝia servo en Italio, la bataliono partoprenis en multaj rivertransirejoj kaj bataloj kun eble la plej fama estante la Batalo de Monte Cassino, unu el la plej malfacilaj bataloj de la tuta kampanjo kaj vidis sian finan batalon en Operacio Grapeshot.