Kompletigu la sekvan frazon: La promocio de Miĥail Gorbaĉov al ĝenerala sekretario en 1985 kaj lia "nova pensado" pri ekstera kaj hejma politiko estis verŝajne grava faktoro en la sovetia decido retiriĝi. Gorbaĉov provis forigi Sovet-Union el la ekonomia stagno kiu ekestis sub la gvidado de Breŝnjev, kaj reformi la ekonomion kaj bildon de Sovet-Unio per la politikoj de Glasnost kaj Perestrojko. Gorbaĉov ankaŭ provis mildigi malvarmmilitajn streĉitecojn subskribante la Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty (Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty) kun Usono en 1987 kaj retirante la soldatojn el Afganio, kies ĉeesto akiris tiom da internacia kondamno. Gorbaĉov rigardis al konfrontiĝo kun Ĉinio kaj rezulta armea kresko sur tiu limo kiel unu el la plej grandaj eraroj de Breŝnjev. Pekino kondiĉis, ke normigo de rilatoj devos atendi ĝis Moskvo retiros sian armeon el Afganio (inter aliaj aferoj), kaj en 1989 okazis la unua ĉina-sovetia pintkunveno en 30 jaroj. Samtempe, Gorbaĉov premis siajn kubajn aliancanojn en Angolo por redukti agadojn kaj retiriĝi eĉ se sovetiaj aliancanoj fartis iom pli bone tie. La sovetianoj ankaŭ retiris multajn el siaj trupoj el Mongolio en 1987, kie ili ankaŭ havis multe pli facilan tempon ol en Afganio, kaj retenis la
Vjetnama invado de Kamboĝo ĝis la punkto de totala retiro en 1988. Ĉi tiu amasa retiro de sovetiaj trupoj el tiaj tre kontestataj areoj montras, ke la decido de la sovetia registaro forlasi Afganujon baziĝis sur ĝenerala ŝanĝo en la sovetia ekstera politiko - de unu el konfrontiĝo al evitado de konflikto, kie ajn eblas.