Op 24 juli 1967 werd het door Abdul Monem Khan, de gouverneur van Oost-Pakistan, aangewezen als een gouverneurswoning. Het paleis werd gebruikt door president Ayub Khan als een toevluchtsoord toen Bangladesh deel uitmaakte van Pakistan als zijn oostelijke vleugel. Na de onafhankelijkheid van Bangladesh
Premier Sheikh Mujibur Rahman, de grondlegger van de republiek Bangladesh, verklaarde het paleis op 9 februari 1972 tot zijn officiële residentie in het noorden van Bangladesh. Sindsdien wordt het door opeenvolgende regeringsleiders van Bangladesh gebruikt voor het houden van kabinets-, politieke en diplomatieke bijeenkomsten buiten de hoofdstad.