Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Het Schotse decentralisatie referendum van 1979
De Commissie heeft de Commissie verzocht om de in het kader van het programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van de informatietechnologie uitgevoerde werkzaamheden voort te zetten en de Commissie te verzoeken om de in het kader van het programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling uitgevoerde werkzaamheden voort te zetten. De minderheidsregering van de Labour-partij, wetende dat veel van haar eigen parlementsleden in opstand zouden komen als ze door zouden gaan met de wetgeving om de vergadering te creëren, weigerde eisen van de SNP en Plaid Cymru om dit te doen. Op 28 maart steunde de SNP samen met de conservatieven, liberalen en anderen een motie van wantrouwen tegen de regering die met één stem werd aangenomen, waardoor algemene verkiezingen moesten worden gehouden. Na de verkiezingen schreef Anthony Finlay in "The Glasgow Hearld" dat de steun van de SNP voor de motie van wantrouwen "toen een vreemde zet leek", maar was gebaseerd op het idee dat Schotse kiezers zo verontwaardigd zouden zijn dat de decentralisatie niet werd aangenomen, ondanks het winnen van de steun van 52% van de stemmen, dat ze zich tegenover de SNP zouden wenden in protest. Zoals Finlay opmerkte, was het standpunt van de SNP om een "fundamentele beoordelingsfout" te bewijzen. Tijdens een verkiezingsbijeenkomst in Glasgow aan het begin van de campagne, viel Callaghan de rol van de SNP aan in het samenwerken met de Conservatieven om zijn regering ten val te brengen. Hij beschreef hen als "kalkoenen die voor Kerstmis stemmen" en drong er bij zijn Schotse aanhangers op aan "hun in de stembusjes op te hakken".