Na de oorlog bleef hij in het leger als garnizoencommandant in Emden. In 1766 trouwde Courbière met Sophie von Weiss. Het echtpaar, getrouwd tot haar dood in 1809, had negen kinderen. Onder de privéleraars van de laatsten was Johann Gottfried Seume. Courbière was een bekende duellist, die tijdens zijn tijd in Emden minstens twee duels vocht. Onder de nakomelingen van Courbière was René de l'Homme de Courbière, die tijdens de Tweede Wereldoorlog als Generalleutnant in de Wehrmacht diende. Wilhelm René de l'Homme de Courbière werd in 1780 tot generaal-majoor benoemd en was generaalleutnant toen de Franse Revolutionaire Oorlogen begonnen. In die geleid hij formaties bij Verdun en
Pirmasens, ontvangst van de Orde van de Rode Adelaar voor de laatstgenoemde. Vervolgens werd hij korpscommandant en in 1798 werd hij gepromoveerd tot generaal der Infanterie. In 1802 werd hij bekroond met het ridderschap van de Orde van de Zwarte Adelaar.