Schrijf een vervolg op deze paragraaf - De katholieke krant "Esprit" bekritiseerde Petain voor zijn antisemitische wetten, en de krant werd onderdrukt. De Franse bisschoppen waren in eerste instantie voorzichtig in hun uitspraken tegen de mishandeling van Joden. In 1997 heeft de Franse kerk een "verklaring van berouw" voor deze benadering uitgegeven. Kort nadat Pacelli paus was geworden, legde Vichy-Frankrijk antisemitische decreten vast. De ambassadeur van Vichy in het Vaticaan, Léon Bérard, meldde aan zijn regering dat de Heilige Stoel, nadat hij met de bevoegde autoriteiten had gesproken, hier geen onoverkomelijke moeilijkheden mee had en niet van plan was erbij betrokken te raken. Tijdens de oorlog riep kardinaal Tisserant het Vaticaan op om nazisme met name krachtig te veroordelen. Naar aanleiding van de Velodrom d'Hiver roundup
De Noordse vergadering van kardinalen en aartsbisschoppen stuurde een protestbrief naar Petain, en na de verzamelingen van Joden in Vichy-Frankrijk in 1942, veroordeelden verschillende bisschoppen, aartsbisschop Saliège van Toulouse, bisschop Théas van Montauban, kardinaal Gerlier (artsbisschop van Lyon), monsieur Edmund Vansteenberghe van Bayonne en monsieur Moussaron van Albi, de verzamelingen van de kansel en de parochiedistributies, in weerwil van het Vichy-regime. Duizenden priesters, nonnen en leken hielpen de Franse joden en beschermden grote aantallen in kloosters, kostscholen, presbyteries en gezinnen. Volgens "The New York Times" droeg "de uitdagende houding van die geestelijken na 1942 ertoe bij dat driekwart van de joodse bevolking van Frankrijk overleefde, velen van hen beschermd door Franse katholieken". Onder de rechtvaardigen onder de naties bevinden zich onder andere de Franse katholieke religieuzen: de kapucijnse monnik Père Marie-Benoît, kardinaal Gerlier, de aartsbisschop van Toulouse Jules-Géraud Saliège en de bisschop van Montauban Pierre-Marie Théas.