Op 3 februari 1960 las Lonnie King, senior van het Atlanta University Center (AUC), over de vier jonge jongens die de sit-in begonnen bij de Woolworth Store in het centrum van Greensboro
North Carolina op 1 februari. Deze eerste sit-in veroorzaakte emotionele kracht en fysieke terughoudendheid, vastgelegd door de lenzen van verslaggevers, en bracht een nieuwe generatie jonge volwassenen bloot aan geweldloos direct activisme. Het eerste wat King in gedachten had, waren de inval in slipjes... en hoe snel deze inval zich kon verspreiden van de ene universiteit naar de andere. King geloofde dat de panty-raid-theorie zou moeten worden toegepast op de Burgerrechtenbeweging omdat segregatie alomtegenwoordig was. Segregatie was een probleem dat overal in het zuiden bestond, niet alleen in Greensboro. King overlegde met Joseph Pierce en Julian Bond over het organiseren van een studentenbeweging in het Atlanta University Center. De drie waren ontevreden met Atlanta's trage verandering in segregatie en besloten te handelen.