Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, waren er slechts beperkte middelen toegewezen aan de verdediging van Noord-Zweden, maar na de Sovjet-aanval op Finland
een paar maanden later en de Duitse operatie Weserübung tegen Noorwegen en Denemarken het volgende jaar, werd een groot werk gestart om de verdedigingslijnen te verbeteren en uit te breiden. Bunkers, schuilkelders, kanonnen - vooral voor antitankkanonnen - werden gebouwd door de eenheden die waren gemobiliseerd en gestationeerd in de omgeving van Boden. De Finse ervaringen van het ontmoeten van superieure gepantserde troepen tijdens de Winteroorlog werden in Zweden overgenomen, en drievoudige rijen grote stenen of blokken van gewapend beton, drakentanden, vormden al snel een continue lijn - verdedigd door antitankkanonnen in betonnen bunkers en machinegeweer nesten - rond het fort en de stad. Naarmate de oorlog voortduurde en er vooruitgang werd geboekt op de meeste oorlogsgebieden, werd het fort voortdurend verbeterd om nieuwe of toegenomen bedreigingen zoals luchtaanvallen, pantser- of gasaanvallen aan te kunnen. Ook de commando-, bevoorradings- en inlichtingendiensten werden verbeterd.