Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - De behandeling van het Ottomaanse Rijk van zijn christelijke onderdanen varieerde gedurende zijn geschiedenis. Tijdens de gouden eeuw van het rijk beloofde het miletsysteem zijn christelijke onderdanen een betere behandeling dan de niet-christelijke bevolkingsgroepen die in christelijk Europa werden ervaren, terwijl tijdens het verval en de val van het rijk de christelijke minderheden een aantal wreedheden ondergingen. Opmerkelijke gevallen van vervolging zijn onder meer de Constantinopel-massacre van 1821, de Chios-massacre, de vernietiging van Psara, de Batak-massacre, de Hamidische bloedbaden, de Adana-massacre, de etnische zuivering van Thracische Bulgaren in 1913, de Grote Hongersnood van de berg Libanon en de Armeense genocide, de Griekse genocide
en de Assyrische genocide, die allemaal plaatsvonden tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog of tijdens de laatste decennia van het rijk onder invloed van het Pan-Turkisme.