De militaire geschiedenis van de Sovjet-Unie begon in de dagen na de Oktoberrevolutie van 1917, die de bolsjewieken aan de macht bracht. In 1918 vormde de nieuwe regering het Rode Leger, dat vervolgens zijn verschillende interne vijanden versloeg in de Russische Burgeroorlog van 1917-1922. In de jaren 1918-1921 werd het Rode Leger verslagen in de Poolse-Sovjet-oorlog (1919-1921) en in de onafhankelijkheidsoorlogen voor Estland (1918-1920), Letland (1918-20) en Litouwen (1918-19). Het Rode Leger viel Finland binnen.
(November 1939); vocht in de Slagen van Khalkhin Gol van mei tot september 1939 (samen met zijn bondgenoot Mongolië) tegen Japan en zijn cliëntstaat Mantsjoekoe; het werd ingezet toen de Sovjet-Unie, in overeenstemming met nazi-Duitsland, deelnam aan de invasie van Polen in september 1939 en de Baltische Staten (juni 1940), Bessarabië (juni-juli 1940) en Noord-Bukovina (juni-juli 1940) (van Roemenië) bezette. In de Tweede Wereldoorlog werd het Rode Leger een belangrijke militaire kracht in de nederlaag van nazi-Duitsland en veroverde het Mantsjoerije. Na de oorlog bezette het Oost-Duitsland en vele landen in Midden- en Oost-Europa, die satellietstaten van het Sovjetblok werden.