De Democratische Republiek Vietnam onder Ho Chi Minh beweerde heerschappij over heel Vietnam, maar in die tijd was Zuid-Vietnam in diepe politieke wanorde. De opeenvolgende ineenstorting van de Franse, toen Japanse macht, gevolgd door de onenigheid tussen de politieke facties in Saigon, was vergezeld gegaan van wijdverspreid geweld op het platteland. Op 16 augustus 1945 organiseerde Hồ Chí Minh het Nationaal Congres in Tân Trào. Het Congres nam 10 belangrijke beleidslijnen van de Viet Minh aan, keurde de Algemene Opstandsorde goed, besloot de Nationale Vlag, in het midden met een 5-puntige gouden ster, koos het volkslied en koos het Nationaal Comité voor de Bevrijding van Vietnam, dat later de Voorlopige Revolutionaire Regering werd, onder leiding van Hồ Chí Minh. Op 12 september 1945 arriveerden de eerste Britse troepen in Saigon. Op 23 september, 28 dagen nadat de bevolking van Saigon de politieke macht had ingenomen, bezetten Franse troepen de politiebureaus, het postkantoor en andere openbare gebouwen. Het belangrijkste politieke feit van het leven in Noord-Vietnam was het Chinese nationalistische bezettingsleger, en de Chinese aanwezigheid had Ho Chi Minh en de Viet Minh gedwongen om de door China gesteunde Viet-nationalisten onderdak te bieden. In juni 1946 evacueerden Chinese Nationalistische troepen Hanoi en op 15 juni gingen de laatste afdelingen aan boord bij Haiphong. Na het vertrek van de Britten in 1946 controleerden de Fransen een deel van Cochinchina, de Zuid-Centrale kust, de Centrale Hooglanden sinds het einde van de Zuidelijke Verzetsoorlog.
Ik weet het. In januari 1946 hield de Viet Minh een landelijke verkiezing in alle provincies om een Nationale Vergadering op te richten. Het enthousiasme van het publiek voor dit evenement suggereert dat de Viet Minh in die tijd veel populariteit genoten, hoewel er weinig concurrerende races waren en de partijcompositie van de Vergadering voorafgaand aan de stemming werd bepaald. Ondanks het feit dat ze niet deelnamen aan de verkiezingen, kregen Việt Cách en Việt Quốc 70 zetels in de Nationale Vergadering voor de oprichting van de verenigde regering.