In een paar decennia na de oprichting van het hertogdom Teschen, ongeveer op hetzelfde moment dat het een honorarium van het Koninkrijk Bohemen werd (1327), begonnen schriftelijke documenten te worden geproduceerd in de lokale hertogkanselarij. Zij volgden nauwkeurig de patronen van de hoofdstad van het land, Praag, met inbegrip van en vooral de taal van de kanselarij: Latijn, Duits (naast het Latijn vanaf 1331), Tsjechisch (in toenemende mate dominant boven Duits vanaf het midden van de 15e eeuw). Waarschijnlijk vanwege de perifere ligging en een zekere mate van autonomie werd de "cancellaria bohemica" in het hertogdom Teschen na de Slag bij de Witte Berg bewaard gebleven
(1620), in tegenstelling tot de regio Bohemen. De taal van de kanselarij weerspiegelde niet de etnische samenstelling van de meerderheid van de bevolking van Cieszyn-Silezië, maar het had wel invloed op de voorkeur van het gevestigde Tsjechisch boven het opnieuw opgelegde Duits, omdat het taalkundig veel dichter bij het Silezische dialect van Cieszyn lag.