De partij hielp Mossadegh met het oprichten van het Nationaal Front, het nationaliseren van de olie-industrie en de machtsovername. Sommige leden bekleedden functies tijdens de regering van Mosaddegh. Het werd onderdrukt na de Britse-Amerikaanse staatsgreep.
In 1953 werd het verboden, omdat het tien jaar eerder een alliantie had met de Tudeh-partij van Iran. Het werd in 1960 nieuw leven ingeblazen en droeg actief bij aan het Nationaal Front (II), dat in 1963 werd ontbonden en gedwongen werd in het geheim te overleven. De Iran Party hield een congres in 1964. Er is niet veel bekend over de activiteiten van de partij tussen 1964 en het midden van de jaren zeventig, behalve enkele onregelmatige bijeenkomsten en uitwisseling van standpunten. In 1977 heeft het samen met de Liga van Socialisten en de Nationaalpartij het Nationaal Front (IV) nieuw leven ingeblazen en de terugkeer van Ruhollah Khomeini naar Iran geëist. In het begin van 1979 werd Shapour Bakhtiar, toenmalig secretaris-generaal van de partij, door de sjah benoemd tot de laatste premier en nam hij twee leden van de Iran Party in zijn kabinet op. De partij veroordeelde echter zijn aanvaarding van de functie, verwijderde hem en noemde hem een "verrader". De partij speelde na 1979 geen belangrijke rol in de Iraanse politieke arena en werd al snel verboden verklaard.