De MLE 1877/14 werd beschouwd als een geschikt kanon dat gedurende de Eerste Wereldoorlog diende en het Franse leger voorzien van zware artillerie wanneer het het meest nodig was. Tussen de oorlogen werd het toegewezen aan garnizoendienst en werd het gebruikt tot de Tweede Wereldoorlog. Sommigen kregen pneumatische banden, maar het ontbreken van een veerophanging beperkte hun sleepsnelheid. Na de overgave van Frankrijk
in 1940 werden door de Duitsers gevangen kanonnen gebruikt als kustartillerie door bezettingsunits met de aanduiding "15.5 cm Kanone 422 f".