De militaire dienstplicht en de verslechterende veiligheidssituatie in Macedonië hadden invloed op individuen zoals Niyazi, die vonden dat de benarde situatie van de lokale moslims weinig bekend was en net als andere volkeren in de regio aanvallen hadden meegemaakt als gevolg van guerrilla-activiteiten. Hij werd beïnvloed door de hervormingen die in de regio door het rijk onder druk van de grote mogendheden werden doorgevoerd na de Ilinden-opstand.
van 1903. Niyazi dacht dat Europese mogendheden de Ottomaanse christenen dwongen tot opstanden tegen de staat om het rijk te verslaan en wilde de ontwikkeling van propaganda door de Russen en Oostenrijkers in Macedonië voorkomen. Hij was van mening dat de Ottomanen negatief werden bekeken in het Westen en dat de grote mogendheden zich niet druk maakten om de meerderheid van de moslimbevolking van Macedonië, omdat ze het rijk wilden verdelen. Niyazi en zijn collega's verkozen het rijk met al zijn multi-etnische en multireligieuze bevolking te behouden en veroordeelden aanvallen door reactionaire moslims tegen christenen, maar ze hadden beperkte kennis van de Ottomaanse politiek.