Toen het nieuws kwam dat de Mongolen in 1260 de Jordaan hadden overgestoken, trok Sultan Qutuz met zijn troepen naar het zuidoosten, naar de 'Bron van Goliath' (in het Arabisch bekend als 'Ain Jalut') in het dal van Jizreel. Ze ontmoetten het Mongolische leger van ongeveer 20.000 in de Slag bij Ain Jalut
en vechtte meedogenloos voor vele uren. De Mamelukenleider Baibars gebruikte vooral hit-and-run-tactieken in een poging de Mongoolse troepen te lokken om hem achterna te gaan. Baibars en Qutuz hadden het grootste deel van hun troepen in de heuvels verborgen om in een hinderlaag te wachten tot de Mongolen binnen bereik kwamen. De Mongoolse leider Kitbuqa, al geprovoceerd door de voortdurende vlucht van Baibars en zijn troepen, besloot met al zijn troepen naar voren te marcheren op het spoor van de vluchtige Egyptenaren. Toen de Mongolen de hooglanden bereikten, verschenen de Egyptenaren uit hun schuilplaats, en de Mongolen bevonden zich omringd door vijandelijke troepen toen de verborgen troepen hen van de zijkanten aanvielen en Qutuz de Mongoolse achterhoede aanviel. Schattingen van de omvang van het Egyptische leger variëren van 24.000 tot 120.000. De Mongolen braken uit de val en voerden zelfs een tijdelijk succesvolle tegenaanval, maar hun aantallen waren zo uitgeput dat de uitkomst onvermijdelijk was. Bijna het hele Mongoolse leger dat in de regio was gebleven, inclusief Kitbuqa, werd die dag gedood of gevangen genomen. De slag bij Ain Jalut was een hoogtepunt voor de Mongoolse verovering.