De "Regia Marina" en de Koninklijke Marine waren tweeënhalf jaar bezig met een strijd om de controle over de Middellandse Zee. Het primaire doel van de "Regia Marina" was om de Axis-troepen in Noord-Afrika te ondersteunen, terwijl de bevoorradingsroute naar Alexandrië werd belemmerd en de bevoorrading naar Malta werd afgesneden. De belangrijkste inspanning van de Royal Navy was om de bevoorrading van de militaire krachten en het volk van Malta te behouden, en secundair om konvooien naar Noord-Afrika te verhinderen. De eerste grote actie vond plaats op 11 november 1940 toen de Britse vliegdekschip lanceerde twee golven van Swordfish torpedo-bommenwerpers in een verrassingsaanval.
tegen de Italiaanse vloot die aan de zeebasis van Taranto is aangemeerd. De aanval kwam ongemerkt binnen en drie slagschepen werden tot zinken gebracht. Een andere grote nederlaag werd toegebracht aan de "Regia Marina" bij Kaap Matapan, waar de Koninklijke Marine en de Koninklijke Australische Marine drie zware kruisers (, en; allemaal van dezelfde klasse) en twee s onderschepten en vernietigden in een nachtelijke hinderlaag, met het verlies van meer dan 2300 zeelieden. De geallieerden hadden Ultra-ondervangers, die de Italiaanse bewegingen ontdekten, en radar, waardoor ze de schepen konden lokaliseren en hun wapens op afstand en's nachts konden bereiken. De betere luchtverkenningsvaardigheden van de Fleet Air Arm van de Royal Navy en hun nauwe samenwerking met oppervlakte-eenheden waren andere belangrijke oorzaken van het Italiaanse debacle.