In deel I van "Isaac's Storm", in het hoofdstuk "Galveston: An Absurd Delusion", beschrijft Erik Larson de twee stormen die Indianola verwoestten en de betekenis van deze stormen voor Galveston, leidend tot de Galveston storm van 1900
Ik weet het. Hij merkt op: "In het begin leken de leidende mannen van Galveston de betekenis van de Indianola-stormen te begrijpen. Iedereen die naar een kaart keek, kon zien dat Galveston nog kwetsbaarder was voor vernietiging dan Indianola. Het had geen barrière-eilanden om het te beschermen, geen buffer van de prairie op het vasteland. De stad stond recht tegenover de Golf". Hij merkt verder op: "Zes weken na de tweede Indianola-storm kwam een groep van dertig vooraanstaande inwoners van Galveston, die zichzelf de Progressive Association noemden, bijeen en besloten een zeemuur te bouwen", en "de 'Evening Tribune' van de stad onderschreef het plan". Hoewel "de staat uiteindelijk wel een borgtocht heeft goedgekeurd om voor het werk te betalen", merkte de stadsingenieur E.M. Hartwick op, "was dit enkele maanden na de overstroming, en tegen die tijd was de houding: 'O, we zullen er nooit nog een krijgen - en ze bouwden niet.'"