Op 9 april 1940 viel nazi-Duitsland Noorwegen binnen en veroverde havens langs de Noorse kust van Oslo tot Narvik. Het belangrijkste veld artillerie stuk van het Noorse leger dat geconfronteerd met de invasie krachten was de Ehrhardt Model 1901. Tijdens de twee maanden van de gevechten in de Noorse campagne die volgden, leed de Noorse veldartillerie arm erg onder organisatorische problemen. De moeilijkheden waren deels te wijten aan het feit dat er gedurende de zeven maanden van neutraliteit die voorafgingen aan de invasie, zeer weinig artillerie was gemobiliseerd. De eenheden die waren geactiveerd om de Noorse neutraliteit te bewaken, waren voornamelijk uitgerust met geweren en lichte en zware machinegeweren. In de verwarring en chaos die volgde op de Duitse invasie werden de meeste Noorse eenheden alleen op geïmproviseerde basis gemobiliseerd, met beperkte voorraden en weinig tijd om goed georganiseerd te worden voordat ze in de strijd met de Duitsers gingen. Alleen in Noord- en West-Noorwegen hadden de eenheden (de 6e divisie in Noord-Noorwegen en de 4e brigade in West-Noorwegen) tijd om op een ordelijke manier te mobiliseren. Vanwege het volledige gebrek aan speciale anti-tankkanonnen in het Noorse leger, werden Model 1901's in dienst gezet in een geïmproviseerde anti-tank rol tijdens de gevechten in Oost-Noorwegen. De veldkanonnen werden gebruikt in directe vuurstand op korte afstand tegen Duitse Panzers. Alle 12 Model 1901 veldkanonnen die waren omgebouwd tot gemotoriseerd transport werden bij het uitbreken van de oorlog ingezet in Noord-Noorwegen, met vier in Troms County en acht in de oostelijke delen van Finnmark. Zeven van deze kanonnen zagen actie op het Narvik front.
, ter ondersteuning van het Noorse tegenoffensief tegen Eduard Dietl's Gebirgsjägers.