Schrijf een vervolg op deze paragraaf - In 1882 koos de North Borneo Chartered Company ervoor Hakka-arbeiders uit Longchuan County, Guangdong, te halen. De eerste partij van 96 Hakkas die naar Sabah werd gebracht, landde in Kudat op 4 april 1883 onder leiding van Luo Daifeng (Hakka: Lo Tai Fung). In de daaropvolgende decennia vestigden Hakka-immigranten zich in de hele staat, met hun belangrijkste bevolkingscentra in Kota Kinabalu (toen bekend als Jesselton) en de omgeving (in de districten Tuaran, Penampang, Ranau, Papar, Kota Belud en in mindere mate in Kota Marudu), met een aanzienlijke minderheid in Sandakan (voornamelijk ex-Taiping-revolutionairen).
) en andere grote bevolkingsgroepen in andere steden en districten, met name in Tawau, Tenom, Kuala Penyu, Tambunan, Lahad Datu, Semporna, Sipitang, Beaufort, Keningau en Kudat. De Britten vonden de ontwikkeling van Noord-Borneo te traag en in 1920 besloten ze Hakka-immigratie naar Sabah aan te moedigen. In 1901 bedroeg de totale Chinese bevolking in Sabah 13.897; in 1911 was deze met 100% gestegen tot 27.801. De Hakka-immigratie begon af te nemen tijdens de Tweede Wereldoorlog en daalde eind jaren veertig tot een verwaarloosbaar niveau.