Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Afgezien van de Angelsaksische architectuur
, die volledig in kerken is bewaard gebleven, met slechts een handvol grotendeels ongewijzigde voorbeelden, monumentele stenen beeldhouwwerk is bewaard gebleven in grote stenen kruisen, een equivalent van de hoge kruisen van de Keltische gebieden van Groot-Brittannië. De meeste sculpturen zijn waarschijnlijk ooit geschilderd, waardoor de ontwerpen worden verduidelijkt, die meestal in relatief laag reliëf zijn en niet met grote precisie zijn afgewerkt, en nu bijna allemaal slecht versleten en verweerd zijn. Uitgaan is meestal moeilijk. Houtsculpturen waren waarschijnlijk vaker voorkomend, maar bijna het enige belangrijke grote overblijfsel is de kist van St. Cuthbert in de kathedraal van Durham, waarschijnlijk gemaakt in 698, met talloze lineaire beelden die zijn gebeeldhouwd of gegraveerd in een techniek die een soort grootschalige gravure is. Het materiaal van de vroegste bekende kruisen is onbekend, maar het kan wel hout zijn geweest. Uit verschillende verwijzingen (tot de vernietiging door christenen) lijkt het erop dat er een traditie van Angelsaksische heidense monumentale beeldhouwkunst is geweest, waarschijnlijk in hout, waarvan er geen voorbeelden overblijven (in tegenstelling tot latere Angelscandinavische heidense beelden), en waarmee de kruisen in eerste instantie concurreerden.