Voltooi de volgende zin: In de tumultueuze periode na de dood van Caesar, tijdens de heerschappij van het Tweede Triumviraat, werd Gallië door verschillende commandanten aangevallen, totdat M. Vipsanius Agrippa als proconsul arriveerde in 39 om de onrust te onderdrukken. Geleerden hebben relatief weinig aandacht besteed aan de vraag waarom Gallië niet in geslaagd is om te profiteren van de wanorde van Rome tijdens de burgeroorlogen van de jaren '40 en '30 om "in toto" in opstand te komen; soms wordt aangenomen dat de bevolking te veel werd gedecimeerd om een standpunt in te nemen, maar de aantallen die bekend zijn, maken dit onwaarschijnlijk. In 57 had Caesar bijvoorbeeld gemeld dat de Nervii 50.000 mannen van vechtbare leeftijd hadden; hij veronderstelde dat slechts 500 de Slag bij de Sabis overleefden, maar vijf jaar later waren ze in staat een kracht van 5.000 mannen te leveren. Hoewel de cijfers in absolute termen onbetrouwbaar kunnen zijn, geven ze wel een indicatie van de veerkracht van de bevolking. In 52, na de overgave van het pan-Gallic leger bij
Alesia, Caesar had amnestie verleend aan de legers van zowel de Arverni als de Aedui, elk van wie hij schatte op 30.000 man, en stuurde ze naar huis. Na het mislukken van Vercingetorix' strategie om geallieerde troepen te verzamelen, hadden de overlevende Gallic-leiders een guerrillaoorlog gevoerd met enig succes en hoop op uitputting, totdat Marcus Antonius (Mark Antony) een overeenkomst sloot met de laatste Keltische koning die bekend was om zijn onafhankelijkheid te behouden, Commius van de Atrebaten, die de hulpkrachten bij Alesia had geleid. In de loop van de volgende twee decennia zouden de Gallic verliezen in de jaren 50 zijn vervangen door de rijping van de mannelijke bevolking, terwijl de beschikbare Romeinse troepen grotendeels werden bezet door elkaar te bestrijden. De Galliërs hebben zich wellicht voorgesteld dat de Romeinen zich in een burgeroorlog zodanig zouden verzwakken dat een opstand onbetwistbaar of niet de moeite waard was; Caesar meldt dat de Galliërs zich op de hoogte hielden van politieke gebeurtenissen in Rome die hen konden beïnvloeden.