De regering onder Margaret Thatcher was erg impopulair in Schotland, waardoor de steun voor de devolutie en de onafhankelijkheid van Schotland toenam. Major verzette zich tegen de decentralisatie, met het argument dat het slechts een opstap naar volledige onafhankelijkheid en de uiteindelijke uiteenvallen van het Verenigd Koninkrijk zou zijn. Major was ook gevoelig voor de potentiële risico's van het aanwakkeren van Engelse wrok, vanwege kwesties zoals de West Lothian-kwestie en de grotere per hoofd van de bevolking overheidsuitgaven in Schotland. Major legde zijn pro-vakbonds boodschap in een toespraak in Glasgow op 22 februari 1992, later het maken van het thema een sleutel in zijn 1992 algemene verkiezingscampagne, waarin staat dat "Het Verenigd Koninkrijk is in gevaar. Wakker worden, mijn landgenoten, wakker worden voordat het te laat is". Bij die verkiezingen kregen de Conservatieven een lichte stijging van de Schotse zetels, van 9 naar 11. Ondanks dat hij zich verzette tegen de decentralisatie, stemde Major er wel in om in 1993 enkele extra bevoegdheden aan het Schotse Bureau en het Schotse Grote Comité over te dragen, en nam hij ook de symbolische stap om de Stone of Scone in 1996 terug te geven aan Edinburgh. De partij werd in de gemeenteraadsverkiezingen van 1995 weggevaagd en in de algemene verkiezingen van 1997 slaagde zij er niet in een enkele Schotse zetel te winnen na de belofte van Labour van een referendum.
Ik ben van mening dat de Commissie het hier niet mee eens is.