Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Parkes ging voor het eerst deelnemen aan een wereldkampioenschap Grand Prix in Aintree
in 1959 met een Formule 2 (F2) Fry-Climax 1.5-liter Straight-4. Hij kwam echter niet in aanmerking en keerde daarna terug naar sportwagens, afgezien van een enkel uitstapje in Mallory Park in 1962 met een Bowmaker Cooper. Na zijn succes met Ferrari-sportwagens, trad Parkes in 1963 officieel bij Ferrari aan als ontwikkelings- en reservecoureur, en in de daaropvolgende seizoenen werd hij erkend als een toonaangevende sportwagencoureur. Toen John Surtees onverwachts in 1966 bij Ferrari vertrok, werd Parkes gepromoveerd naar het Grand Prix-team en met een uitgebreid chassis om zijn lengte van zes voet vier inches te accommoderen, was hij onmiddellijk succesvol en eindigde op de tweede plaats in de Franse Grand Prix van 1966 in Reims. Jack Brabham won de race met zijn teamgenoot, Denny Hulme, derde, in hun Brabham Repcos. Dit werd echter gevolgd door twee terugtrekkingen voor een andere tweede plaats in Monza, waar hij ook de pole position behaalde. Parkes won een internationale Formule 1-race op Silverstone in april 1967. De 52-ronde race was de eerste Formule 1-wedstrijd voor Parkes in zijn geboorteland. Hij voltooide de 152.36 mijl lange wedstrijd in 1:19:39.25 met een gemiddelde snelheid van 114.65 mph.