In 1892 werd hij verkozen tot leider van de Nationale Liberale Partij in opvolging van Brătianu, en was vier keer premier. Voor zijn laatste ambtstermijn, in 1907, werd Sturdza door koning Carol I opgeroepen om de crisis te behandelen die was ontstaan door de boerenopstand van maart
Ik weet het. Hoewel hij bekend stond om zijn werkvermogen, was hij ook een nationalist, boos op "vreemden" (in lijn met het anti-joodse beleid van zijn partij) en steunde hij het blokkeren van niet-Roemenen uit een groot aantal sociale posities.