Samenvatting van het artikel:  Astronomen hebben vier beelden gemaakt van dezelfde exploderende ster... negen miljard lichtjaar verderop... terwijl het een ongelooflijke kosmische illusie uitvoerde. Daardoor hebben ze een effect bevestigd dat 100 jaar geleden door Albert Einsteins algemene relativiteitstheorie was voorspeld. De Hubble-telescoop maakte de verrassende meerdere beelden met behulp van een sterrenstelselcluster dat als een natuurlijke vergrootglas fungeerde. De krachtige zwaartekracht van een sterrenstelsel ingebed in een massieve cluster van sterrenstelsels in deze Hubble Space Telescope beeld produceert meerdere beelden van een enkele verre supernova ver achter het. Zowel het sterrenstelsel als de sterrenstelselcluster gedragen zich als een gigantische kosmische lens, die het licht van de supernova achter hen buigt en vergroot. De supernova kon worden gezien omdat het licht verschillende paden volgde rond de sterrenhoop die zich tussen de ontplofte ster en de telescoop in een baan om de aarde bevindt. De zwaartekracht van de sterrenhoop zorgt ervoor dat passerende fotonen, of lichtdeeltjes, buigen. Gravitatieve lensvorming treedt op wanneer sterrenstelsels en andere objecten het licht van andere verre objecten versterken. Hierdoor kunnen telescopen zoals Hubble objecten zien die anders te zwak en ver weg zouden zijn. Dit zal de kracht van Hubble combineren met de natuurlijke versterking veroorzaakt door sterke zwaartekracht lensing van verre sterrenstelsels om het heelal van vroeger te bestuderen. Einstein voorspelde dit toen hij uitlegde hoe enorme objecten ruimte-tijd buigen om te creëren wat we ervaren als zwaartekracht. Astronomen hebben gebruik gemaakt van zogenaamde 'gravitational lensing' om de beeldvormingskracht van Hubble te vergroten en verder terug in de tijd te kijken. Ze zeggen dat de nieuwste beelden hun schattingen van de hoeveelheid en verdeling van donkere materie in het lensende sterrenstelsel kunnen verbeteren. Donkere materie kan niet direct worden gezien, maar wordt verondersteld het grootste deel van de massa van het universum te vormen. De supernova, die ongeveer negen miljard jaar geleden ontplofte, stond toevallig in lijn met de tussenliggende sterrenstelselhoop die werd gebruikt tijdens een Hubble-waarnemingsperiode in 2011. Wetenschappers keken in november weer naar de beelden om te zoeken naar supernova's...
De supernova is te zien omdat het licht verschillende paden volgde. Hierdoor konden astronomen vier beelden van de oude ster maken. Een massieve sterrenstelselcluster vervormde het licht op weg naar de aarde. Einstein voorspelde dit in zijn theorie... die verklaart hoe objecten ruimte-tijd buigen... om te creëren wat we ervaren als zwaartekracht. Beelden kunnen het gedrag van donkere materie in de cluster verklaren. Het licht van de supernova zal de komende jaren terugkomen.