In het westelijke theater, werden de geallieerde troepen, onder bevel van generaal Albert S. Johnston, gedwongen om Kentucky en een groot deel van het midden en westen van Tennessee te verlaten na het verlies van Fort Donelson en Fort Henry in februari. De verovering van de twee forten maakte de commandant van de Unie in de veldslagen, generaal-majoor Ulysses S. Grant, tot een nationale held. Johnston, na een plan voorgesteld door zijn tweede in bevel generaal P. G. T. Beauregard, concentreerde zoveel mogelijk krachten in de buurt van Corinth, Mississippi en viel Grant's Army of the Tennessee aan bij Shiloh Church.
Ik weet het. Hoewel hij erin slaagde het leger van de Unie op 6 april bijna in de Tennessee-rivier te drijven, werd Johnston tijdens de slag dodelijk gewond, terwijl Grant's nachts werd versterkt door het leger van de Ohio, onder bevel van generaal-majoor Don Carlos Buell. Grant leidde vervolgens de volgende ochtend een tegenaanval en verdreef de Confederaten van het veld, die zich vervolgens terugtrokken naar hun basis in Corinth. Generaal-majoor Henry W. Halleck nam het bevel over de Unie-troepen die in het westen van Tennessee opereren en trok naar Corinth, waar beide legers zich vestigden voor een maandlange belegering. Uit angst dat een grootschalige aanval van de Unie op de verdediging van de Confederatie op handen was, evacueerde Beauregard Corinth in de nacht van 29-30 mei zonder dat Halleck's troepen het tot de volgende ochtend ontdekten.