Het definitieve einde van de Poolse Legioenen kwam met het einde van de carrière van Napoleon en de afschaffing van het Hertogdom Warschau. Het hertogdom werd bezet door Pruisische en Russische troepen na de terugtrekking van Napoleon uit Rusland. De Poolse troepen bleven hem trouw tot het bittere einde, met Poolse eenheden die hun grond hielden in zijn laatste veldslagen bij Leipzig (15-19 oktober 1813) en Hanau (30-31 oktober 1813), waar ze grote verliezen leden. Het Legioen werd opnieuw gecreëerd bij Sedan begin 1814, en vocht bij Soissons, Reims
, Arcis-sur-Aube en St-Dizier. Na de nederlaag van Napoleon in de oorlog van de Zesde Coalitie, toen Napoleon gedwongen werd in ballingschap te gaan op Elba, was de enige eenheid die hij als bewakers mocht houden de Poolse Lancers. Terwijl veel Polen terugkeerden naar de Poolse gebieden, vocht een eenheid van ongeveer 325 mannen onder kolonel Golaszewski in Napoleons laatste campagne van 1815, de "Honderd dagen", en nam deel aan de Slag bij Waterloo. Na de tweede en laatste nederlaag van Napoleon zouden sommigen hem vergezeld hebben naar zijn ballingschap op Sint-Helena.