In 1974, onder druk om zich aan te passen aan zowel de officiële voorschriften van het socialistisch realisme als het modieuze modernisme, en om zich te verontschuldigen voor zijn afwezigheid bij een bijeenkomst van componisten om te protesteren tegen de invasie van de Sovjet-Unie in Tsjechoslowakije.
Silvestrov koos ervoor om zich terug te trekken uit de schijnwerpers. In deze periode begon hij zijn eerder modernistische stijl te verwerpen. In plaats daarvan componeerde hij "Quiet Songs (Тихі Пісні" (1977)), een cyclus die bedoeld was om in privé te worden gespeeld. Later, na de val van de Sovjet-Unie, begon hij ook spirituele en religieuze werken te componeren die beïnvloed werden door de stijl van Russische en Oekraïense orthodoxe liturgische muziek. Silvestrov traceerde zijn uiteindelijke afwijzing van de avantgarde terug naar zijn jaren in het Kiev Conservatorium. Toen hij een van zijn radicale werken voorstelde, vroeg Ljatosjinski hem: "Heeft u dit graag?", en terwijl hij bevestigend antwoordde "werd die vraag in mijn ziel geworteld".