Voltooi de volgende zin: De PC23 debuteerde op de 1994 Australian FAI Indycar Grand Prix, bekend om de sensationele debuutoverwinning van het Reynard-chassis, kwalificatie 3e met Fittipaldi, 5e met Al Unser, Jr., en 6e met Tracy. In de race, die door de duisternis met 10 ronden werd ingekort, behaalde Fittipaldi een 2e plaats, terwijl Unser en Tracy met pensioen gingen vanwege elektrische problemen. In Phoenix, de eerste ovale race van het seizoen, scoorde de PC23 zijn eerste overwinning, met Fittipaldi voor Al Unser, Jr. Het seizoen ging verder met zes overwinningen op rij, drie voor Unser: Long Beach,
Indianapolis en Milwaukee, waar Penske Racing een opmerkelijke 1-2-3 overwinning scoorde met Fittipaldi tweede en Tracy derde, een overwinning voor Tracy in Detroit, en twee overwinningen voor Unser in Portland, nog een 1-2-3 sweep voor Penske, en Cleveland. In Toronto bleek Unser's motor echter te zijn opgeblazen, terwijl Fittipaldi 3e eindigde en Tracy 5e, waardoor een verbazingwekkende reeks van zeven overwinningen op rij eindigde. In Michigan ging het hele Penske-pakket met pensioen, maar voor de volgende twee races, Mid-Ohio en New Hampshire, scoorden de Penskes twee 1-2-3 overwinningen op rij, met Unser als winnaar bij beide gelegenheden. Unser won ook in Vancouver, het voltooien van zijn tweede rij van 3 back-to-back overwinningen van het seizoen. De Road America werd gewonnen door de toen opkomende ster Jacques Villeneuve, zijn eerste in CART racen, terwijl Unser het kampioenschap voor Fittipaldi won. De laatste twee wedstrijden van het seizoen, Nazareth en Laguna Seca, werden gewonnen door Paul Tracy. Unser, Fittipaldi en Tracy eindigden het seizoen op respectievelijk de eerste drie plaatsen in de seizoenranglijst.