Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Karel, gekroond tot koning van Duitsland, stond aan de kant van paus Leo X en verklaarde Martin Luther op de Diet van Worms (1521) tot buitenstaander. In hetzelfde jaar begon Frans I van Frankrijk, omringd door de bezittingen van de Habsburgers, een conflict in Lombardije dat duurde tot de Slag bij Pavia (1525), die leidde tot de tijdelijke gevangenschap van de Franse koning. De protestantse affaire kwam in 1527 opnieuw naar boven toen Rome werd geplunderd door een leger van Karels opstandige soldaten, die grotendeels van het lutherse geloof waren. Nadat zijn troepen de Pauselijke Staten hadden verlaten, verdedigde Karel V Wenen
van de Turken en kreeg de kroning als koning in Italië door paus Clemens VII. In 1535 annexeerde hij het leegstaande hertogdom Milaan en veroverde Tunis. Desalniettemin werd zijn anti-Ottomaanse beleid gefrustreerd door het verlies van Buda tijdens de strijd om Hongarije en de expeditie van Algiers in de vroege jaren 1540. Intussen had Karel V met paus Paulus III een akkoord bereikt over de organisatie van het Concilie van Trente (1545). De weigering van de lutherse Schmalkaldische Bond om de geldigheid van het concilie te erkennen, leidde tot een oorlog, die Karel V won door de protestantse vorsten gevangen te zetten. Hendrik II van Frankrijk bood echter nieuwe steun aan de lutherse zaak en versterkte een hechte alliantie met de sultan Soeleiman de Grote, de heerser van het Ottomaanse Rijk sinds 1520.