Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - Naarmate de oorlog vorderde, ontwikkelde de Slag om Engeland zich van een strijd om de luchtheerschappij tot de strategische en luchtaanvallen op Londen, Coventry en andere Britse steden. Als vergelding hiervoor bouwden de Britten het RAF Bomber Command op, dat in staat was vele duizenden tonnen bommen op een enkel doel te brengen, ondanks zware aanvankelijke bommenwerperslachtoffers in 1940. De bommenwerpers werden toen geleid door Arthur Travers Harris in een poging om het Duitse moreel te breken en de overgave te verkrijgen die Douhet 15 jaar eerder had voorspeld. De Verenigde Staten voegden zich bij de oorlog en de USAAF versterkte de campagne sterk door de Achtste Luchtmacht in het Europese theater te brengen. Veel steden, zowel grote als kleine, werden door de geallieerde bombardementen vrijwel verwoest. Köln, Berlijn, Hamburg
en Dresden behoren tot de meest beruchte, de laatste twee ontwikkelende vuurstormen. W. G. Sebald's boek, "On the Natural History of Destruction", geeft commentaar op het tapijtbombardement van Duitse steden en vraagt waarom het geen grotere rol speelt in het Duitse nationale bewustzijn, en waarom vrijwel geen Duitse auteurs over de gebeurtenissen hebben geschreven. Ondanks het gebrek aan literaire dekking, ontwikkelde zich in de jaren na het einde van de Tweede Wereldoorlog een filmstijl, de puinfilm, die tussen het stedelijke puin werd opgenomen en het grimmige leven weergaf van degenen die de verwoeste steden moesten herbouwen.