De CUP consolideerde haar macht ten koste van de Partij van Vrijheid en Akkoord in de "Clubsverkiezing" van 1912 en de Inval op de Sublieme Poort van 1913, terwijl ze ook steeds meer gesplitst, radicaal en nationalistisch werd. Na de moord op grootvezir Mahmud Şevket Pasha vestigde de CUP een eenpartijstaat, waarbij belangrijke beslissingen uiteindelijk door het Centraal Comité van de partij werden genomen. De drie pasja's, CUP-leider Talat Pasja, Enver Pasja en Cemal Pasja, waren aan de kant van Duitsland in de Eerste Wereldoorlog. Met de hulp van hun paramilitaire, de Speciale Organisatie, voerde het Comité-regime een beleid uit dat resulteerde in de vernietiging en verdrijving van de Armeense, Grieks-Orthodoxe
, en Syrische christelijke burgers om Anatolië te Turkificeren.