De eerste aanval van dit type op Tokio was in de nacht van 23 op 24 februari toen 174 B-29's ongeveer een vierkante mijl (3 km2) van de stad verwoestten. Na dat succes, als Operatie Meetinghouse
In de nacht van 9 op 10 maart vielen 334 B-29's aan, waarvan 282 Superforts hun doelen bereikten en ongeveer 1.700 ton bommen gooiden. Ongeveer 16 vierkante mijl (41 km2) van de stad werd verwoest en meer dan 100.000 mensen zijn naar schatting omgekomen in de vuurstorm. Het was de meest vernietigende conventionele aanval, en de dodelijkste enkele bombardement van elke soort in termen van verloren levens, in de hele militaire luchtvaart geschiedenis, zelfs als de missies op Hiroshima en Nagasaki worden genomen als enkele gebeurtenissen. De stad bestond voornamelijk uit hout en papier, en de branden gingen uit de hand. De gevolgen van de brandbommen op Tokio bevestigden de vrees die admiraal Yamamoto in 1939 had geuit: "Japanse steden, die van hout en papier zijn gemaakt, zouden heel gemakkelijk in brand vliegen. Het leger spreekt groot, maar als er oorlog komt en er grootschalige luchtaanvallen zijn, is het onduidelijk wat er zou gebeuren".