Dale Earnhardt was de leider op ronde 130 toen Wally Dallenbach Jr. de muur van bocht 4 aanraakte. Sterling Marlin en Michael Waltrip stonden achter hem, en toen Marlin zich terugtrok, zette Waltrip hem in een spin. Marlin kreeg lucht toen hij door Joe Ruttman draaide, die naar de pit was gekomen om met een motorfout met pensioen te gaan. Vijf ronden na de herstart, botsten Rick Wilson en Bobby Hamilton op de backstretch. Ernie Irvan, winnaar van de Daytona 500 in 1991, werd in de muur gedraaid bij de uitgang van bocht 2. Het eerste grote ongeluk gebeurde toen Dale Earnhardt de Indianapolis 500 raakte in 1992.
winnaar Al Unser Jr. (wedstrijdend in zijn enige Winston Cup Series race). Zijn 46 Chevrolet botste in de 90 van Bobby Hillin Jr, die in het pad van de pole-sitter Kyle Petty kwam. Hillin vertelde Petty dat hij geen remmen had, maar beiden waren slachtoffer van de omstandigheden. Met nog 31 ronden te gaan, raakten Derrike Cope en Waltrip elkaar aan in bocht 2. Waltrip draaide zich om in 1989 Winston Cup kampioen Rusty Wallace en stuurde hem in een gruwelijke reeks van flip en rollovers in het gras. Iets meer dan een minuut later, meldde Ken Squier dat Wallace via de radio naar crew chief Buddy Parrott kwam en zei, "Ik ben in orde".