In Robertson sloeg.271 met 26 homeruns en 72 RBIs. Dat jaar versloegen de Pirates de San Francisco Giants in de
NLCS, en de Baltimore Orioles 4 games tegen 3 om de World Series te winnen. In de NLCS sloeg Robertson vier homeruns (een record dat later werd gelijkgemaakt door Steve Garvey in 1978 en Jeffrey Leonard in 1987), drie van hen in de Pirates' Game Two-overwinning, die werd gespeeld de dag na Robertson's 25e verjaardag. Hij voegde ook een dubbel toe, het vaststellen van het record voor de meeste totale bases in een postseizoenswedstrijd, evenals het gelijkmaken van het record van 4 lange hits in een postseizoenswedstrijd. Robertson zou nog twee homeruns slaan in de World Series; een van die kwam in Game Three tegen Baltimore starter Mike Cuellar met Clemente op de tweede en Stargell op de eerste. De derde honk coach Frank Oceak had Robertson het bunt teken gegeven in deze slag, maar Robertson, die geen offer bunts had in het seizoen en slechts één het jaar ervoor, miste het. Televisie herhalingen zou laten zien dat Clemente had verschenen om time-out te roepen net voor die pitch; Cuellar was echter al in zijn wind-up op het moment. Steve Blass, de winnende werper in die derde wedstrijd, zat naast manager Danny Murtaugh in de Pirate dugout. De pitcher bood aan om de boete te betalen als Murtaugh Robertson een boete oplegde voor het missen van het bunt teken. Murtaugh niet.