Ezquerra werd geboren in Canfranc, Aragon, als zoon van de molenaar van de stad. Hij was een falangist en schreef zich enthousiast in voor militaire dienst aan de kant van de nationalisten na de militaire staatsgreep van 18 juli 1936. Hij vocht aan de fronten van Aragon, Madrid
, Extremadura en Teruel, in het 7e "Bandera de Castilla" en in het 6e Granada Infanterie Regiment. Hij werd gewond in de gevechten rond Huesca, benoemd tot "voorlopige tweede luitenant" (alferez provisorisch) en beëindigde de oorlog als voorlopige eerste luitenant. Hij ontving verschillende medailles voor moed. Na het einde van de oorlog werd hij gedemobiliseerd en werkte hij als provinciaal hoofd van de vakbond "Obra Sindical de Artesania". Hij trouwde met Consuelo Reinoso en ze kregen twee dochters.