Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - In plaats daarvan werd deze periode het verhaal van de twijfelachtige strijd van het Rijk. Ondanks de militaire hervormingen werd het Ottomaanse leger in de Italiaans-Turkse Oorlog (1911-1912) en de Balkanoorlogen (1912-1913) verwoestend verslagen, waardoor de Ottomanen uit Noord-Afrika en bijna uit Europa werden verdreven. De voortdurende onrust die leidde tot de Eerste Wereldoorlog resulteerde in het incident van 31 maart, de Ottomaanse staatsgreep van 1912 en de Ottomaanse staatsgreep van 1913. De regering van het Comité van Unie en Vooruitgang (CUP) werd in deze periode steeds meer geradicaliseerd en voerde etnische zuivering en genocide uit tegen de Armeense, Assyrische en Griekse bevolking van het rijk.
Het is niet de bedoeling dat de Europese Unie zich in de eerste plaats richt op de burgers, maar op de burgers zelf. De Ottomaanse deelname aan de Eerste Wereldoorlog eindigde met de nederlaag en de verdeling van de resterende gebieden van het rijk onder de voorwaarden van het Verdrag van Sèvres. Het verdrag, dat op de conferentie van Londen werd geformuleerd, verdeelde nominaal land aan de Ottomaanse staat en stelde hem in staat de aanduiding "Ottomaans Kalifaat" (vergelijkbaar met het Vaticaan, een priester-monarchische staat geregeerd door de katholieke paus) te behouden, waardoor het ernstig werd verzwakt. Een factor achter deze regeling was het Britse verlangen om de Khilafatbeweging te dwarsbomen.