Samenvatting van het artikel:  Wie de algemene verkiezingen op 7 mei wint, staat voor internationale uitdagingen die de kern van een vraag raken die elke Londense regering sinds 1945 dwarszit: wat is of zou de rol van Groot-Brittannië in de wereld moeten zijn? Als een van de overwinnende landen van de Tweede Wereldoorlog heeft Groot-Brittannië de internationale architectuur na de oorlog geholpen vorm te geven. Met name kreeg het een permanente zetel, plus vetorecht, in de VN-Veiligheidsraad, die het tot op de dag van vandaag behoudt. Maar deze lauweren op het slagveld verborgen fundamentele zwakte. De twee wereldoorlogen hebben de menselijke en materiële middelen van Groot-Brittannië ernstig uitgeput. De hoogtijdagen van's werelds grootste imperium en van Londen en Liverpool's controle over een uitgestrekt maritiem handelsnetwerk waren voorbij. Toen de Koude Oorlog wereldwijd de greep nam, duwden de Verenigde Staten Groot-Brittannië opzettelijk opzij. De VS namen haar militaire bases, haar invloedsferen en haar markten over. Bewust van haar ondergang hield Londen zich, enigszins zielig, vast aan wat zij haar "bijzondere relatie" met Washington noemde. Het handhaven van deze belangrijke relatie met de VS is de belangrijkste buitenlandse uitdaging voor de Britse premier na 7 mei. Of dat nu David Cameron van de Conservatieve partij is of Ed Miliband van de oppositiepartij Labour maakt geen verschil. De komst van Barack Obama in het Witte Huis lijkt nu een keerpunt voor de bilaterale betrekkingen. In tegenstelling tot veel van zijn naoorlogse voorgangers, was Obama geen Anglofiel. Inderdaad, de ongelukkige ervaring van zijn grootvader in het koloniale Kenia gaf hem reden om de Engelsen te verafschuwen. Obama, de onpartijdige analist, vond ook weinig objectieve redenen om de Britse alliantie of Europa in het algemeen prioriteit te geven. Als hij naar de EU keek, zag hij één dominante, vriendelijke macht -- en haar hoofdstad was Berlijn, niet Londen. In de andere richting, naar Azië, zag Obama kansen en bedreigingen van een veel groter moment, gecentreerd op opkomende mogendheden zoals China en India - vandaar zijn latere "tilt" naar Azië. De belangrijkste waarde van Groot-Brittannië voor de VS ligt in haar defensievermogen. Het bleek een trouwe als niet...
Wie de verkiezingen van 7 mei wint, moet deze vraag beantwoorden, zegt Simon Tisdall: Wat is of zou de rol van Groot-Brittannië in de wereld moeten zijn? Het onderhouden van de relatie met de VS is de belangrijkste buitenlandse uitdaging voor de Britse premier na 7 mei. Maar het buitenlands beleid en belangrijke kwesties van de 21e eeuw, zoals klimaatverandering, zijn nauwelijks genoemd, schrijft hij.