De voorlopige planning voor een aanval op Pearl Harbor om de verhuizing naar het "Zuidelijke hulpbronnengebied" (de Japanse term voor Nederlands-Indië en Zuidoost-Azië in het algemeen) te beschermen, was begin 1941 begonnen onder de auspiciën van admiraal Isoroku Yamamoto, toen bevelhebber van de gecombineerde vloot van Japan. Hij kreeg toestemming voor formele planning en training voor een aanval van de Keizerlijke Japanse Marine Generale Staf alleen na veel ruzie met het marinehoofdkwartier, inclusief een dreiging om zijn commando op te geven. Begin voorjaar 1941 was de volledige planning in gang gezet, voornamelijk door contra-admiraal Ryūnosuke Kusaka, met hulp van kapitein Minoru Genda en Yamamoto's adjunct-stafchef, kapitein Kameto Kuroshima. De planners bestudeerden de Britse luchtaanval op de Italiaanse vloot in 1940.
In de eerste plaats is de Commissie van mening dat de