Voltooi de volgende zin: Het ambt van "amir al-ʿarab" ging over naar Muhanna's zoon Sharaf ad-Din ʿIsa, hoewel het niet duidelijk is welke Mamluk-sultan hem de titel heeft geschonken. Volgens verschillende bronnen uit het Mameluken tijdperk, Sultan Qutuz (r. 1259<unk>1260) benoemde ʿIsa in de nasleep van de overwinning van de Mamlukken op de Mongolen bij de
Slag bij Ayn Jalut. De 14e-eeuwse Arabische historicus al-ʿUmari beweert echter dat Qutuz' opvolger Baybars ʿIsa "amir al-ʿarab" maakte. Dit was blijkbaar een beloning voor de hulp en vriendschap van ʿIsa tijdens de ballingschap van Baybars in Syrië in de jaren 1250, in een tijd dat Abu Bakr's vader Ali hem geen toevlucht verleende. Wat de juiste versie ook is, Baybars bevestigde tenminste de benoeming van ʿIsa en zijn "iqtaʿat" (fiefs) in 1260/61. Abu Bakr's broer Zamil en Tahir ibn Ghannam's zoon Ahmad betwistten beide de benoeming van ʿIsa. De laatste vroeg om een aandeel in het emiraat, maar Baybars gaf hem in plaats daarvan een kleiner emiraat elders in Syrië, terwijl Zamil in opstand kwam om de volledige controle over het emiraat van ʿIsa te krijgen. Zamil werd verslagen door ʿIsa en de Mamelukken en werd gevangengezet in Caïro. Hij werd later vrijgelaten en een tijdelijke vrede werd bemiddeld tussen hem, ʿIsa en andere emirs van de Banu Rabi'ah. ʿIsa's sterkste Bedoeïenen oppositie kwam van zijn verwanten in de Al Mira onder leiding van Ahmad ibn Hajji, die de stammen van Zuid-Syrië domineerde. Geleidelijk aan verdween de vijandschap tussen de Al Fadl en de Al Mira toen Ahmad vrijwel onafhankelijk werd in de zuidelijke woestijn, terwijl ʿIsa "amir al-ʿarab" bleef.