Terwijl de beste van zijn speldagen ten einde liep, bleef Fairhurst zijn tijd en geld schenken voor de bevordering van Schots Schaak. Hij werd president van de Scottish Chess Association (SCA) vanaf 1956 en smeedde nieuwe banden met de British Chess Federation. Aan het einde van zijn ambtstermijn nam hij de controle over van de SCA, benoemde zichzelf tot voorzitter en behoudt het recht om te kiezen wie zich bij hem aansluit in het bestuur. Voor een tijdje was dit een verbetering ten opzichte van de verwarde toestand die de SCA eerder had doorstaan. Later werd zijn invloed echter overheersend en na een controverse over de selectie van het team voor de Olympische Spelen van Lugano 1968
, waar hij de opname van een speler probeerde te blokkeren, werd hij afgezet en gevraagd een opvolger aan te wijzen.