België tijdens de Belle Époque toonde de waarde van de spoorwegen voor het versnellen van de Tweede Industriële Revolutie. Na 1830, toen het zich losmaakte van Nederland
en een nieuwe natie werd, besloot het de industrie te stimuleren. Het plande en financierde een eenvoudig kruisvormig systeem dat grote steden, havens en mijnbouwgebieden met elkaar verbond en met buurlanden verbonden was. België werd aldus het spoorwegcentrum van de regio. Het systeem was volgens de Britse regels goed opgebouwd, zodat de winsten laag waren, maar de infrastructuur die nodig was voor een snelle industriële groei, was aanwezig.