Tijdens het tijdperk van nazi-Duitsland (1933 <unk> 1945) bevonden zich drie deelkampen van het concentratiekamp Stutthof in de buurt van de stad: "Elbing", "Elbing (Org. Todt) en Elbing (Schinau). Deze werden gesloten en veel van de Duitse inwoners van Elbing werden gedwongen te vluchten toen het Sovjet-Rode Leger de stad naderde aan het einde van de Tweede Wereldoorlog (zie Evacuatie van Oost-Pruisen
) van de Commissie. Sinds 23 januari 1945 werd de stad belegerd. Ongeveer 65% van de stadsinfrastructuur werd vernietigd, inclusief het grootste deel van het historische stadscentrum. De stad werd in de nacht van 9 op 10 februari 1945 ingenomen door het Rode Leger. Tijdens de eerste dagen van het beleg vluchtte het grootste deel van de bevolking van ongeveer 100.000 personen. Na het einde van de oorlog, in het voorjaar van 1945, werd de regio samen met de stad Elbing een deel van Polen als gevolg van de Potsdam-conferentie en het gebied werd bewoond door Polen nadat de resterende Duitsers werden overgedragen of naar Duitsland vluchtten. Op 1 november 1945 bleven 16.838 Duitsers in de stad.