Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van Bangladesh in 1971
, leden van het Pakistaanse leger en Razakar verkrachtten tussen de 200.000 en 400.000 Bangladesjse vrouwen en meisjes in een systematische campagne van genocidale verkrachtingen. De meeste slachtoffers van verkrachting door het Pakistaanse leger en zijn bondgenoten waren hindoe vrouwen. Imams en islamitische religieuze leiders verklaarden de vrouwen tot "oorlogsbuit" en steunden de verkrachtingen. De activisten en leiders van islamitische partijen worden ook beschuldigd van betrokkenheid bij de verkrachtingen en ontvoeringen van vrouwen.