In 1958 werd hij rabbijn van Temple Emanuel in Greensboro, North Carolina. Op 1 februari 1960, de Greensboro sit-ins
begon, een poging om de lunch aan de balie van de plaatselijke Woolworth's winkel te desegregeren. Hij was een van slechts twee lokale blanke geestelijken die samenwerkten met zwarte gemeenschapsleiders en zwarte geestelijken ter ondersteuning van raciale tolerantie en desegregatie, inclusief de sit-ins. Deze sit-in-beweging verspreidde zich door de zuidelijke staten, wat in veel gemeenschappen leidde tot vooruitgang in de richting van desegregatie en toenemende politieke druk op de federale regering. De Civil Rights Act van 1964 maakte segregatie van openbare accommodaties illegaal. Als rabbijn in het diepe Zuiden aarzelde hij niet om zich uit te spreken tegen raciale discriminatie op de werkplek, zelfs als de werkgevers Joods waren.