Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Halverwege mei begon de koning te overwegen de oorlog te verlaten nadat hij was overgehaald door hertog Pietro d'Acquarone, minister van het Koninklijk Huis, die bezorgd was over de toekomst van de monarchie. De Italiaanse publieke opinie begon zich tegen de monarchie te keren na de inactiviteit van de koning. Eind mei werden twee hooggeplaatste politici uit de pre-fascistische tijd, Ivanoe Bonomi en Marcello Soleri, ontvangen door d'Acquarone en de aide-de-camp van de koning, generaal Puntoni. Op 2 en 8 juni werden ze in audiëntie ontvangen door de koning, waar ze aandrongen op de arrestatie van Mussolini en de benoeming van een militaire regering, maar ze werden gefrustreerd door de monarchische inactiviteit. Op 30 juni ontmoette Bonomi kroonprins Umberto en stelde drie generaals voor (Ambrosio, Maarschalk Pietro Badoglio en Enrico Caviglia) als mogelijke opvolgers van Mussolini. Op 4 juli werd Badoglio ontvangen door Umberto, die impliceerde dat de Kroon niet langer tegen een verandering in de regering was. De volgende dag stelde Ambrosio voor dat de koning Badoglio of Caviglia aanstelde als hoofd van de regering die Mussolini zou vervangen. Caviglia, een hooggeplaatste vrijmetselaar, werd ondanks zijn anti-fascistische houding te oud geacht voor zo'n moeilijke taak. Badoglio, die na de mislukking in Griekenland zijn ontslag had genomen als chef van de Generale Staf
in 1941, was een bittere vijand van Mussolini geworden en wilde wraak. Hij was een persoonlijke vriend van de hertog d'Acquarone, die zijn "aide-de-camp" was geweest, en beide - net als Caviglia - waren vrijmetselaars. Een samenwerking tussen de twee Marshals was ondenkbaar omdat Caviglia Badoglio haatte.