Ze werden belast met het maken van een uiterst moeilijke trek naar het binnenland over de Kapa Kapa Trail naar Jaure, waar ze de Japanners op de Kokoda Trail moesten flankeren
Ik weet het. De totale afstand over de bergen naar de Japanse posities was voorbij, en het grootste deel van het pad was nauwelijks een geitenpad. De mannen droegen slechts een rantsoen van zes dagen, in de verwachting dat ze onderweg opnieuw voorzieningen zouden krijgen. Het voedsel was echter erg slecht, met inbegrip van hardtack, rijst en rundvlees, waarvan sommige ranzig waren geworden en veel mannen misselijk maakten. Ze hadden lederen toiletstoelen, maar geen machetes, geen insectenwerend middel, waterdichte containers voor medicijnen of persoonlijke bezittingen, en het regende elke dag zwaar. De mannen waren totaal onvoorbereid op de extreem harde omstandigheden in de jungle. De Kapa-route over de Owen Stanley-scheiding was een "dunk en griezelige plaats, ruiger en steiler" dan de Kokoda-route waarop de Australiërs en Japanners toen vochten.