In het communistische Oost-Duitsland was "antifascisme" zoals geïnterpreteerd binnen de communistische beweging onderdeel van de officiële ideologie en taal van de communistische staat, en de oorspronkelijke Antifaschistische Aktion ("Anti-fascistische actie") van de Communistische Partij van Duitsland werd beschouwd als een belangrijk onderdeel van het erfgoed van de regerende Socialistische Eenheidspartij van Duitsland; Eckhard Jesse, directeur van het Hannah Arendt Instituut voor Onderzoek naar Totalitarisme, merkt op dat de term "antifascisme" alomtegenwoordig was in de taal van de Oost-Duitse communistische partij en werd gebruikt om repressie te rechtvaardigen, zoals het onderdrukken van de Oost-Duitse opstand van 1953
Ik weet het. "Antifascisme" in Oost-Duitsland betekende over het algemeen de strijd tegen de westerse wereld en de NAVO in het algemeen, en tegen de door het westen gesteunde Bondsrepubliek Duitsland en haar belangrijkste bondgenoot de Verenigde Staten in het bijzonder, die door de Oost-Duitse communistische partij werden gezien als de belangrijkste fascistische krachten in de wereld. Zo gebruikte het Oost-Duitse regime van 1961 tot 1989 de term "Anti-fascistische beschermingsmuur" () als de officiële naam voor de Berlijnse Muur.