Brown werd bij zijn tweede poging verkozen tot parlementslid van de Labour Party, voor Dunfermline East in de algemene verkiezingen van 1983. Zijn eerste collega in Westminster was een nieuw gekozen parlementslid uit het kiesdistrict Sedgefield, Tony Blair. Brown werd in 1985 woordvoerder van de oppositie voor handel en industrie. In 1986 publiceerde hij een biografie van de onafhankelijke Labour Party politicus James Maxton, het onderwerp van zijn proefschrift. Brown was schaduwhoofdsecretaris van de Schatkist van 1987 tot 1989 en vervolgens schaduwminister van Handel en Industrie, voordat hij in 1992 schaduwkanselier werd. Na het leiden van de "Labour Movement Yes"-campagne en het weigeren deel te nemen aan de partijoverschrijdende "Yes for Scotland"-campagne, tijdens het Schotse decentralisatie-referendum van 1979
, terwijl andere senior Labour politici - waaronder Robin Cook, Tam Dalyell en Brian Wilson - campagne voerden voor een "Nee" -stem, was Brown vervolgens een belangrijke deelnemer aan de Schotse grondwettelijke conventie, waarbij hij in 1989 de Claim of Right for Scotland ondertekende.