Tesch begon rolstoel basketbal te spelen nadat een van haar fysiotherapeuten opmerkte hoe bekwaam ze was in het schieten met een schuim basketbal en perspex backboard tijdens haar revalidatie. Kort nadat ze het nationale team van New South Wales was binnengekomen, werd ze uitgenodigd om te proberen voor en maakte ze het Australische nationale vrouwelijke rolstoel basketbalteam in 1990, waarbij ze haar nationale debuut maakte op het Wereldkampioenschap van dat jaar en haar paralympische debuut op de Spelen van Barcelona in 1992. Ze werd benoemd tot de All Star Five bij de Gold Cup van 1994, waar het Australische team een bronzen medaille won. Ze maakte deel uit van het Australische team op de Paralympische Spelen van Atlanta in 1996
, en werd uitgeroepen tot meest waardevolle speler bij de 1998 Gold Cup. Ze was de vice-kapitein van het team van haar land op de Paralympische Spelen van 2000 in Sydney, waar ze een zilveren medaille won. Tijdens de viering na de Spelen nodigden enkele spelers uit Europa haar uit om in professionele mannenteams te spelen. Ze accepteerde deze suggestie en speelde de volgende vijf jaar in Madrid, Sardinië en Parijs, waardoor ze de eerste vrouw ter wereld werd die professioneel rolstoelbasketbal speelde. Ze hielp bij het opzetten van een vrouwelijke rolstoel basketbal competitie op het continent en deed mee aan vrouwelijke teams in Italië en Frankrijk. Ze nam ook deel aan het zilveren medaille-winnende Australische team op de Paralympische Spelen van 2004 in Athene. Ze keerde terug naar huis om aanvoerder te worden van het nationale elftal bij de Paralympische Spelen van Beijing 2008. In 2010 nam Tesch deel aan de Osaka Cup, een wedstrijd voor de vijf beste internationale vrouwenwielstoel basketbalteams ter wereld. Haar team versloeg het nummer één gerangschikte Amerikaanse team 55<unk>37. Ze was een 4-punts speler. Ze nam haar pensioen uit het nationale rolstoel basketbalteam in 2011 om zich te concentreren op zeilen.