Op 2 mei 1796 werd Vukassovich benoemd tot generaal-majoor (brigadegeneraal) en vocht al snel in de Slag bij Lodi op 10 mei. Bij Lodi leidde hij een achterhoede bestaande uit twee bataljons van het "Carlstädter" Grenz Infanterie Regiment. Nadat de Grenzers zich terugtrokken naar het oostelijke einde van de brug, werden ze ingezet in de eerste verdedigingslinie. Onderworpen aan voortdurend kanonvuur en een frontale aanval door schermutselers en een colonne van elite-troepen, werden de Oostenrijkers verslagen. Hij was zo berucht dat de Fransen ten onrechte beweerden hem tijdens de gevechten te hebben gedood. Hij leidde een brigade van 2400 man in de Slag bij Borghetto op 30 mei en tijdens het Beleg van Mantua. Toen het beleg op 1 augustus werd opgeheven, leidde hij 2.000 man uit het garnizoen om het hoofdleger te versterken voor de Slag bij Castiglione. Tijdens de tweede poging om het beleg van Mantua te verlichten, sloot hij zich aan bij het Tirol Korps van Paul Davidovich. Hij raakte zwaar gewond bij een val de nacht voor de Slag bij Rovereto.
, die op 4 september heeft plaatsgevonden. Niettemin leidde hij zijn brigade tijdens de gevechten van de dag. Zijn troepen probeerden moedig Masséna's opmars tegen te houden, maar werden uiteindelijk door het overwicht van de troepen verslagen.