De eerste nationale wedstrijden vonden plaats in Engeland, Canada, de VS en Oostenrijk in de jaren dertig van de vorige eeuw. De eerste internationale ijsdanswedstrijd vond plaats als een speciaal evenement op het Wereldkampioenschap in 1950 in Londen. Britse ijsdansteams domineerden de sport in de jaren vijftig en zestig, daarna Sovjet-teams tot de jaren negentig. IJsdans werd officieel toegevoegd aan de Wereldkampioenschappen Figure Skating van 1952
In 1976 werd het een olympische sport. In de jaren tachtig en negentig was er een poging van ijsdansers, hun coaches en choreografen om ijsdans weg te brengen van zijn ballroom-oorsprong naar meer theatrale voorstellingen. De ISU duwde terug door regels en definities van ijsdansen aan te scherpen om de verbinding met ballroomdansen te benadrukken. In de late jaren 1990 en begin jaren 2000 verloor ijsdansen veel van zijn integriteit als sport na een reeks beoordelingsschandalen, die ook de andere kunstschaatsdisciplines raakten. Er waren oproepen om de sport een jaar lang op te schorten om het geschil op te lossen, wat het meest leek te zijn van invloed op ijsdansteams uit Noord-Amerika. Teams uit Noord-Amerika begonnen de sport te domineren vanaf het begin van de jaren 2000.