De verovering van het midden van Mexico leidde tot verdere Spaanse veroveringen, waarbij het model van veroverde en geconsolideerde regio's het startpunt was voor verdere expedities. Deze werden vaak geleid door secundaire leiders, zoals Pedro de Alvarado. De latere veroveringen in Mexico waren langdurige veldtochten met minder spectaculaire resultaten dan de verovering van de Azteken. De Spaanse verovering van Yucatán, de Spaanse verovering van Guatemala
, de verovering van de Tarascans / Purépecha van Michoacan, de oorlog van het westen van Mexico en de Chichimeca-oorlog in het noorden van Mexico breidden de Spaanse controle over het grondgebied en de inheemse bevolking uit. Maar pas met de Spaanse verovering van Peru werd de verovering van de Azteken in omvang gelijkgesteld aan de overwinning op het Inca-rijk in 1532.