Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - In de 19e eeuw was Groot-Brittannië het centrum van snelle verstedelijking, en als gevolg daarvan kwamen veel gezondheidsproblemen en sanitaire problemen tot uiting, bijvoorbeeld cholera-uitbraken en pandemieën. Dit heeft ertoe geleid dat Groot-Brittannië een grote rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van de volksgezondheid. Voordat het verband tussen besmet drinkwater en ziekten, zoals cholera en andere door water overgedragen ziekten, werd ontdekt, werd de miasma-theorie gebruikt om de uitbraken van deze ziekten te rechtvaardigen. De miasma-theorie is de theorie dat bepaalde ziekten en aandoeningen het gevolg zijn van "slechte lucht". De onderzoeken van de arts John Snow in het Verenigd Koninkrijk tijdens de uitbraak van cholera in 1854 in Broad Street
de verbanden tussen water overgedragen ziekten en verontreinigd drinkwater. Hoewel de kiemtheorie van de ziekte nog niet was ontwikkeld, leidden de waarnemingen van Snow hem ertoe de heersende miasma-theorie af te wijzen. Zijn essay "On the Mode of Communication of Cholera" uit 1855 toonde de rol van de watervoorziening bij de verspreiding van de cholera-epidemie in Soho, met behulp van een kaart van de distributie van de punten en statistisch bewijs om het verband tussen de kwaliteit van de waterbron en cholera-gevallen te illustreren. Tijdens de epidemie van 1854 verzamelde en analyseerde hij gegevens waaruit bleek dat mensen die water dronken uit verontreinigde bronnen zoals de Broad Street-pomp veel vaker aan cholera stierven dan degenen die elders water kregen. Zijn gegevens overtuigden de lokale raad om de waterpomp uit te schakelen, waardoor de uitbraak onmiddellijk eindigde.