Generaal Patton leidde de divisie tijdens de Tennessee Manoeuvres in juni 1941, en werd geprezen voor zijn leiderschap, het uitvoeren van 48 uur van geplande doelstellingen in slechts negen. Tijdens de Louisiana-manoeuvres in september maakte zijn divisie deel uit van het verliezende Rode Leger in Fase I, maar in Fase II werd hij toegewezen aan het Blauwe Leger. Zijn divisie voerde een eindloop rond het Rode Leger uit en "veroverde" Shreveport, Louisiana. Tijdens de Carolina Manoeuvres in oktober/november nam Pattons divisie Hugh Drum, commandant van het tegengestelde leger, gevangen. Op 15 januari 1942 kreeg hij het commando over het I Armored Corps, en de volgende maand richtte hij het Desert Training Center op in de Coachella Valley regio van Riverside County in Californië, om trainingsoefeningen uit te voeren. Hij begon deze oefeningen eind 1941 en ging ermee door tot de zomer van 1942. Patton koos een uitgestrekt woestijngebied ten zuidoosten van Palm Springs. Vanaf zijn eerste dagen als bevelhebber legde Patton sterk de nadruk op de noodzaak van gepantserde troepen om in constant contact te blijven met tegenstanders. Zijn instinctieve voorkeur voor offensieve beweging werd getypeerd door een antwoord dat Patton aan oorlogscorrespondenten gaf tijdens een persconferentie in 1944. In antwoord op een vraag of het snelle offensief van het Derde Leger in Frankrijk
Patton antwoordde: "Wanneer je iets vertraagt, verspil je mensenlevens". Het was rond deze tijd dat een verslaggever, na een toespraak te hebben gehoord waarin Patton zei dat er "bloed en hersenen" nodig waren om in een gevecht te winnen, hem "bloed en lef" begon te noemen. De bijnaam zou hem de rest van zijn leven volgen. Soldaten onder zijn bevel waren bekend om soms te zeggen: "Ons bloed, zijn ingewanden". Niettemin stond hij erom bekend dat de mannen onder zijn leiding hem zeer bewonderden.