Liszt verbindt de verschillende delen van het stuk met passages van ingewikkelde toonladder en arpeggio patronen die hoog in het bovenste register opstijgen, terug naar beneden dalen en op magische wijze terug transformeren in de prachtige melodie, dit zorgt ervoor dat het hele stuk als één stroomt.
Een meer complexe versie van de zin is natuurlijk: "Liszt verbindt de verschillende delen van het stuk met ingewikkelde patronen van maten en arpeggios die hoog in het bovenste register opstijgen, terug naar beneden dalen en zich op magische wijze terug transformeren in de prachtige melodie; deze vereisen een onberispelijke techniek aan het toetsenbord om goed uit te voeren. "