Het bevel van generaal Chase werd toegevoegd aan de gevechtsinstructies van de Royal Navy in het midden van de achttiende eeuw, waarbij een eerdere regel werd gewijzigd die vereiste dat de strijd niet met een tegenstander kon worden gevoerd tenzij een slaglijn werd gevormd direct tegenover een vijandelijke vloot. Het vorige bevel had het voordeel van een strikte discipline in de positionering van de schepen van de marine te waarborgen, maar liet een minder bewapende tegenstander toe om de formatie te doorbreken en te vluchten zonder adequaat achtervolgd te worden. Het eerste voorbeeld van een generaal Chase was in de nasleep van de Eerste Slag bij Kaap Finisterre.
in 1747, toen Britse schepen hun slaglijn braken om twaalf van de veertien Franse schepen te verslaan. Admiraal Edward Hawke gaf ook het signaal van een General Chase om een Franse vloot te overweldigen in de Slag bij de baai van Quiberon, waardoor de vooruitzichten van Frankrijk om Groot-Brittannië binnen te vallen tijdens de Zevenjarige Oorlog eindigden.