Het buitenlands beleid van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten heeft zijn wortels in de Barbary Wars in de 18e eeuw in de eerste jaren van het bestaan van de Verenigde Staten van Amerika, maar werd veel meer expansief in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Het Amerikaanse beleid tijdens de Koude Oorlog probeerde de invloed van de Sovjet-Unie te voorkomen door anti-communistische regimes te steunen en Israël te steunen tegen door de Sovjet gesponsorde Arabische landen. De VS kwam ook om het Verenigd Koninkrijk te vervangen als de belangrijkste veiligheidspartner van de Perzische Golfstaten in de jaren 1960 en 1970, om een stabiele stroom van olie uit de Golf te garanderen. De VS heeft diplomatieke betrekkingen met alle landen in het Midden-Oosten, behalve Iran, wiens revolutie in 1979 tegen de door de VS gesteunde
De regering van Shah Mohammad Reza Pahlavi bracht een vastberaden anti-Amerikaanse regering aan de macht.