Na zijn vrijlating keerde hij terug naar Rusland, waar hij zich bij het 6e Jager regiment voegde en op 8 augustus 1802 luitenant werd. Twee jaar later, op 29 oktober 1804, werd hij stafkapitein en op 31 januari 1805 werd hij gepromoveerd tot kapitein. In 1805 diende hij onder prins Pyotr Bagration en nam deel aan Lambach, Amstetten, Krems, Schöngrabern
, Wischau en de climax van de Slag bij Austerlitz, waarin hij gewond raakte aan zijn rechterzijde, en later de Orde van St. George (vierde klasse) ontving op 24 april 1806. Tussen 1806 en 1811 diende hij met zijn vorige 6e Jager Regiment in de Donau-vorstendommen. Hij nam deel aan de veldslagen bij Boekarest, Chediroghlu (ontving het Gouden Zwaard voor Moed), Obilesti (op 23 februari 1808 gepromoveerd tot majoor) en Kladovo, waar hij gewond raakte aan zijn rechterbeen en linkerhand. Nadat hij van zijn wonden was genezen, diende hij vervolgens in Bartokert, waarvoor hij op 11 oktober 1809 werd bevorderd tot luitenant-kolonel, Rassevat, Dudu (gewond aan het linkerbeen), Vidrovitz (bevorderd tot volwaardige kolonel op 24 juli 1810), Praiova (ontving de Orde van St. Vladimir (4e klasse) en van St. Anna (2e klasse) en ten slotte in de slag bij Bregov.