Na de oprichting van EROS in 1975 in Wandsworth, Engeland, organiseerde de groep demonstraties tijdens de eerste Cricket World Cup.
Dat jaar, veroorzaakte botsingen tussen Tamil en Sinhalese cricket supporters, en bracht het conflict in Sri Lanka voor het eerst internationaal onder de aandacht. In maart 1976 verhuisde hij naar Vavuniya en was een van de drie EROS-leden die werden geselecteerd om zes maanden in Libanon te trainen met Palestijnse militanten die verbonden waren met de Fatah-vleugel van de PLO. Na drie maanden opleiding keerde hij met zijn gezin terug naar Jaffna in het noorden van Sri Lanka. Arulpragasam verhuisde eind 1976 terug naar Vavuniya en van 1978 tot 1986 woonde en werkte hij in Tamil Nadu waar India, via zijn inlichtingendienst, EROS, een van de zes Tamil revolutionaire groepen tegen de Sri Lankaanse staat, ondersteunde en trainde. Hij maakte sporadische bezoeken aan Jaffna waar zijn familie woonde, en stelde zich aan zijn kinderen voor als hun oom. Hoewel hij zelf nooit lid was van de LTTE, was Arulpragasam een oude vriend van de militaire leider van de groep, Vellupillai Prabhakaran, tijdens de eerste jaren van de Tamil opstand. Zijn vrouw en drie kinderen verlieten Jaffna in de late jaren 80 en kregen politiek asiel in het Verenigd Koninkrijk, terwijl hij bleef achterblijven. Arul Pragasam verliet zijn groep EROS en het conflict in 1987, werd een onafhankelijke vredesbemiddelaar tussen de twee partijen in de burgeroorlog, en hij was instrumental in het brengen van meer directe Indiase interventie in het conflict in 1987, uiteindelijk eindigend in mislukking.