Schrijf een vervolg op deze paragraaf - In 1038 voegde Harald zich bij de Byzantijnen in hun expeditie naar Sicilië, in de poging van George Maniakes (de "Gyrge" van de sagas) om het eiland terug te veroveren van de moslim-Saracenen, die het Emiraat Sicilië op het eiland hadden opgericht. Tijdens de veldtocht vocht Harald naast de Normandische huurlingen zoals Willem IJzeren Arm. Volgens Snorri Sturluson veroverde Harald vier steden op Sicilië. In 1041, toen de Byzantijnse expeditie naar Sicilië was afgelopen, brak er een Lombardisch-Normaanse opstand uit in Zuid-Italië, en Harald leidde de Varengische Garde in meerdere veldslagen. Harald vocht met de Catepan van Italië, Michael Dokeianos met aanvankelijk succes, maar de Normandiërs, geleid door hun voormalige bondgenoot Willem IJzeren Arm, versloegen de Byzantijnen in de Slag bij Olivento in maart en in de Slag bij Montemaggiore in mei. Na de nederlaag werden Harald en de Varengische Garde teruggeroepen naar Constantinopel, na de gevangenneming van Maniakes door de keizer en het begin van andere meer dringende kwesties. Harald en de Varagen werden vervolgens naar de zuidoostelijke Europese grens in Bulgarije gestuurd, waar ze eind 1041 aankwamen. Daar vocht hij in het leger van keizer Michael IV in de Slag bij Ostrovo van de campagne van 1041 tegen de Bulgaarse opstand.
geleid door Peter Delyan, die later Harald de bijnaam de "Bulgar-burner" ("Bolgara brennir") ontving door zijn skald.