Samenvatting van het artikel:  De ijzige rand van Antarctica verdwijnt in het opwarmen van de oceaanwateren, en het laatste decennium zag het ijsverlies dramatisch toenemen. Dit blijkt uit een nieuw onderzoek dat 18 jaar aan gegevens over het dunner worden van ijsplaten van drie verschillende satellietgroepen heeft gecombineerd. De onderzoekers beweren dat sommige ijsplaten in West-Antarctica in de afgelopen tien jaar maar liefst 18 procent van hun volume hebben verloren. Scroll naar beneden voor video. De dikteveranderingspercentages (meters per decennium) zijn gekleurd van -25 (verdunning) tot +10 (verdikking). De cirkels geven het percentage van de verloren dikte (rood) of de verkregen dikte (blauw) in 18 jaar weer. De centrale cirkel toont het gebied dat niet door de satellieten wordt onderzocht. Satellietgegevens van 1994 tot. 2012 toont duidelijk de versnelde daling die de stijging van de wereldwijde zeespiegel zou kunnen versnellen, zeggen wetenschappers. De bevindingen, gepubliceerd vandaag in het tijdschrift Science, komen te midden van bezorgdheid onder veel wetenschappers over de effecten van de wereldwijde klimaatverandering op de uitgestrekte, afgelegen poolgebieden van de aarde. Tijdens de eerste helft van de onderzoektijd, tot ongeveer 2003, was de totale daling van het volume rond Antarctica klein, met West. De verliezen in Antarctica worden bijna opgevangen door de winsten in het oosten. Antarctica. Daarna versnelde de westerse verliezen en eindigde de winst in het oosten. Er is steeds meer ijs verloren gegaan. De drijvende ijsplaten van Antarctica", zei de glacioloog Helen. Fricker van het Scripps Instituut voor Oceanografie. Universiteit van Californië, San Diego. IJs wordt aan de ijsplaat toegevoegd door gletsjers die van het continent afstromen en door sneeuwval. IJs gaat verloren als ijsbergen van de ijsfront afbreken en door smelten in sommige regio's als warm water stroomt in de oceaanholte onder de ijsplaat. Onder sommige ijsplaten stijgt koud en vers smeltwater tot het punt waarop het opnieuw bevriezen op de ijsplaten. De Crosson Ice Shelf in de Amundsen Zee en de Venable. De ijsplaten in de zee van Bellingshausen, beide in West-Antarctica, kramen elk met ongeveer 18 procent tijdens de onderzoektijd. Klimaatverandering kan het eten dat we eten erger maken,...
Wetenschappers combineerden 18 jaar ijsverdunningsdata van drie satellieten. Tot 2003 werden de verliezen in West-Antarctica gecompenseerd door de winst in Oost-Antarctica. Maar daarna versnelde de westerse verliezen en eindigde de winst in het oosten. Sommige ijsplaten in de Amundsen kunnen verdwijnen binnen deze eeuw.