Het Saint Patrick's Battalion (later gereorganiseerd als het Vreemdelingenlegioen van Patricios) was een eenheid van 175 tot enkele honderden (rekeningen variëren) immigranten en expats van Europese afkomst die vochten als onderdeel van het Mexicaanse leger tegen de Verenigde Staten in de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog van 1846-1848. Het bataljon werd gevormd en geleid door John Riley. Onder de leden waren er velen die het leger van de Verenigde Staten hadden gedeserteerd of overgelopen. Het bataljon diende als een artillerie-eenheid voor een groot deel van de oorlog. Ondanks dat het later formeel werd aangewezen als twee infanteriecompagniën, behield het nog steeds artillerie gedurende het hele conflict. In veel opzichten fungeerde het bataljon als het enige Mexicaanse tegenwicht tegen de recente Amerikaanse innovatie van paardenartillerie. Ze waren verantwoordelijk voor de zwaarste gevechten die de Verenigde Staten tegenkwamen bij de invasie van Mexico. Ulysses S. Grant merkte op dat "Churubusco
Het bleek de zwaarste slag te zijn die ooit in de vallei van Mexico werd gevochten".