Samenvatting van het artikel:  Hier is de scène: mijn man Tony is wanhopig ziek en ik zit naast zijn ziekenhuisbed. Hij is al weken ziek en op een gegeven moment werd mij verteld dat hij zou sterven. Hij is nu uit coma en niet langer, Godzijdank, een van de tien ziekste mensen in het enorme ziekenhuis. Maar nog steeds weet niemand wat er mis is met hem. Hij is verplaatst van de intensive care naar een kleine kamer toen plotseling een consultant naar beneden komt. Sarah Foot zegt dat toen ze met haar zieke man Tony in het ziekenhuis was... een adviseur met een vijandige lichaamstaal binnenkwam... en begon met ze te praten terwijl ze de diagnose gaf. Ze stormt door de deur, gevolgd door een half dozijn van haar junioren, die menigte rond het bed en wachten op haar om te spreken. Niemand twijfelt aan wie de baas is. Ze spreekt niet tegen ons, maar tot ons, als een soort reïncarnatie van de monsterlijke Sir Lancelot Spratt (gespeeld door James Robertson Justice) uit de Doctor In The House-films. Alleen is dit niet grappig. Tony ligt al meer dan een maand in het ziekenhuis, maar hoe of waarom hij zo plotseling ziek werd, weet niemand echt. Het ene moment vroeg ik me af of hij niet gewoon de mannelijke griep had; het volgende moment was hij in delirium met koorts en verschrikkelijke buikpijn, en werd in een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Slechts 48 uur later lag hij in een door medicijnen veroorzaakte coma met sepsis, een levensbedreigende aandoening veroorzaakt door een infectie, zijn organen stopten één voor één. Toen hij werd opgenomen, suggereerden zijn symptomen pancreatitis - waarbij de alvleesklier ontstoken raakt. Ik wil weten of de dokters meer weten over wat de oorzaak was van zijn vrije val. Sarah vergezelde Tony toen hij in een ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht, en kort daarna lag hij in een door medicijnen veroorzaakte coma met sepsis. Dus als ik naar de zee van gezichten kijk, vraag ik: 'Was het alvleesklierontsteking die dit veroorzaakte?' Ik blijf zitten, want als ik sta, zal Tony - die niet voor zichzelf kan spreken omdat hij een buis in zijn luchtpijp heeft - zich nog hulpelozer voelen. 'Ja,' verklaart de consultant hoogmoedig, 'hij vertoonde vergelijkbare symptomen.' Maar was het...
Sarah Foot zegt dat een adviseur tegen haar en haar zieke man heeft gepraat. Haar 'vijandige lichaamstaal' zei 'dat ik mijn mond moest houden en mijn plaats moest kennen' Ze zegt dat ze, zoals alle familieleden, vriendelijkheid en steun nodig had.