Voltooi de volgende zin:
In het referendum over de devolutie van de bevoegdheden in Schotland van 1 maart 1979 stemde de meerderheid van de kiezers voor de oprichting van een Schotse Vergadering, maar volgens de regels van het referendum moest ten minste 40% van het totale kiezersbestand het voorstel steunen, een totaal dat niet werd bereikt. De minderheidsregering van de Labour-partij, wetende dat veel van haar eigen parlementsleden in opstand zouden komen als ze door zouden gaan met de wetgeving om de vergadering te creëren, weigerde eisen van de SNP en Plaid Cymru om dit te doen. Op 28 maart steunde de SNP samen met de conservatieven, liberalen en anderen een motie van wantrouwen tegen de regering die met één stem werd aangenomen, waardoor algemene verkiezingen moesten worden gehouden. Na de verkiezingen schreef Anthony Finlay in "The Glasgow Hearld" dat de steun van de SNP voor de motie van wantrouwen "toen een vreemde zet leek", maar was gebaseerd op het idee dat Schotse kiezers zo verontwaardigd zouden zijn dat de decentralisatie niet werd aangenomen, ondanks het winnen van de steun van 52% van de stemmen, dat ze zich tegenover de SNP zouden wenden in protest. Zoals Finlay opmerkte, was het standpunt van de SNP om een "fundamentele beoordelingsfout" te bewijzen. Tijdens een verkiezingsbijeenkomst in Glasgow aan het begin van de campagne, viel Callaghan de rol van de SNP aan in het samenwerken met de Conservatieven om zijn regering ten val te brengen. Hij beschreef hen als "kalkoenen die voor Kerstmis stemmen" en drong er bij zijn Schotse aanhangers op aan "hun in de stembusjes op te hakken".