Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Tenminste voor politieke gevangenen was het leven in de gevangenis aanzienlijk zwaarder in de Islamitische Republiek dan onder de Pahlavis volgens degenen die beide hadden geproefd. "Een man die beide gevallen heeft overleefd, schrijft dat vier maanden onder [gevangene] Asadollah Ladjevardi de tol hebben geëist van vier jaar onder SAVAK. Politieke gevangenen werden "onophoudelijk gebombardeerd met propaganda van alle kanten... radio en televisie... luidsprekers die in alle cellen, zelfs in de eenzame cellen en 'de kisten' [waar sommige gevangenen werden gehouden]... ideologische sessies klonk". Alle lectuur van seculiere aard, zoals westerse romanschrijvers, of zelfs religieus materiaal dat niet ideologisch overeenstemde met de Islamitische Republiek, zoals werk van Ali Shariati, werd verboden. In Evin was het vieren van de Perzische Nowruz tenminste verboden. In de gevangenisliteratuur van het Pahlavische tijdperk waren de steeds terugkerende woorden'verveling' en 'eenvormigheid'. In die van de Islamitische Republiek waren ze 'angst', 'dood', 'terreur', 'horror' en, het meest frequent, 'nachtmerrie' ('kabos') ". In de jaren 2000 was het leven in de gevangenis aanzienlijk beter, hoewel er nog steeds martelingen werden uitgevoerd op politieke gevangenen (zelfs vermeende criminelen). Maar na de controversiële verkiezingen van 2009
, is de situatie voor politieke gevangenen naar verluidt verslechterd.