Op 14 april 1944 veroordeelde de Volksrechtbank Emilie Tolnay tot de doodstraf. Kameraden activisten die dezelfde straf kregen inbegrepen, en. Zij werden veroordeeld op de gebruikelijke aanklacht van "voorbereiding op hoogverraad en het begunstigen van de vijand" ("Vorbereitung zum Hochverrat und Feindbegünstigung"). Anton Tolnay kreeg een gevangenisstraf van tien jaar (maar werd een jaar later vrijgelaten toen het regime instortte
) van de Commissie. Op 5 juli 1944 werd Emilie Tolnay geëxecuteerd op de guillotine die in 1938 kort na de Duitse overname naar het complex was verplaatst.