Tijdens het leven van de islamitische profeet Mohammed waren een aantal van zijn naaste metgezellen Kalb-stamleden, zoals Zayd ibn Harithah en Dihya al-Kalbi, maar het grootste deel van de stam bleef christelijk ten tijde van de dood van Mohammed in 632. De Kalb vormden politieke en huwelijksbanden met de familie van de Omajjaden, en waren de belangrijkste bron van militaire en politieke macht tijdens het bewind van de Omajjadische kaliefen Mu'awiya I, Yazid I, Mu'awiya II en Marwan I. Tijdens het begin van de Omajjadische heerschappij werd de Kalb een hoofdstrijder in de langdurige Qays<unk>Yaman-feud als de leidende stam van de Yaman-stamconfederatie. Onder hun leiding sloeg de Yaman de Qays zwaar in de Slag bij Marj Rahit.
In 684. Tegen die tijd waren de Kalb grotendeels geconcentreerd in de steppe rond Homs en Palmyra en werden ze uit de Samawah verdreven in de late jaren 680 door de Qays.