Sapporo, Japan was de keuze voor de Winterspelen van 1940. In 1938 besloten de Japanners de uitnodiging om de Spelen te organiseren af te wijzen, omdat de voorbereidingen voor de Olympische Spelen de middelen van het land uitputten. Het IOC wendde zich tot de gastheer van de Spelen van 1936, Garmisch-Partenkirchen, waardoor het de enige stad zou worden die opeenvolgende Spelen zou organiseren. Dit werd onpraktisch toen Duitsland op 1 september 1939 Polen binnenviel; Duitsland trok vervolgens zijn bod om de Spelen te organiseren in. Finland dacht dat het de Spelen kon organiseren en nodigde het IOC uit.
De Finse revolutie beëindigde alle hoop op een Olympische Spelen in 1940. De Olympische Winterspelen van 1944 waren in 1939 toegekend aan Cortina d'Ampezzo, Italië. Naarmate de oorlog voortduurde, bleek dit onpraktisch te zijn en de tweede opeenvolgende olympiade verliep zonder een viering van de Spelen. Het IOC werd geconfronteerd met twee mogelijke gaststeden voor de eerste naoorlogse Spelen: Lake Placid, Verenigde Staten en St. Moritz, Zwitserland. Het IOC besloot onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog de Spelen toe te kennen aan Zwitserland, een neutraal land, om te voorkomen dat voormalige strijders politieke houdingen aannamen.