Voltooi de volgende zin: Op 18 november 1944 voegde de 11e Airborne Division zich bij de
Slag bij Leyte door zonder tegenstand te landen op Bito Beach, bij Bito Lake, Leyte. De voorhoede van het hoofdkwartier van de divisie was vanuit Nieuw-Guinea gevlogen om een gebied te kiezen voor het kamp van de divisie. Omdat de meer wenselijke gebieden langs de oostkust al bezet waren, werd Bito Beach het bivakgebied voor de divisie. Het 187e GIR richtte zijn eerste bivak op in de buurt van het Filipijnse dorp Abuyog. In de eerste dagen op Leyte schoonmaakte en bewaakte het regiment het strand door aan land gelegde benodigdheden naar de achterste vuilnisbelt te verplaatsen, een basiskamp te bouwen en zich voor te bereiden op de eerste gevechten. Het zou niet lang meer duren. Op 22 november voegde luitenant-generaal Walter Krueger, de bevelhebber van het Amerikaanse zesde leger, de 11e Airborne Division formeel toe aan het XXIV Korps van generaal-majoor John R. Hodge, bestaande uit de 96e Infanterie en de 7e Infanterie Divisies. Generaal Hodge gaf generaal Swing opdracht de 7e Infanterie Divisie langs de Burauen-La Paz-Bugho lijn te ontlasten en alle Japanse troepen in dat gebied te vernietigen, alle installaties van het korps en het luchtkorps in zijn operatiegebied (AO) te beschermen en te beveiligen, de bevoorradingsbases en scheepvaart van de Golf van Leyte te beschermen en operaties te coördineren met de 96e Infanterie Divisie op zijn noordelijke flank, die over het algemeen op een oost-westlijn door Dagami liep. Swing wist dat de strijdkracht van zijn divisie bestond uit zeven kleine infanteriebataljons ondersteund door drie veldartilleriebataljons met vierentwintig 75mm pakhaubitsers en twaalf afgezaagde 105mm haubitsers. Maar hij zette zijn divisie in beweging beetje bij beetje zoals de situatie vereiste. De divisie ging van een theater reserve rol naar directe gevechten.