Samenvatting van het artikel:  Ze wist dat er iets vreselijks was gebeurd. Het was rokerig en alles wat ze kon horen waren gedempte schreeuwen. Haar voet was naar de zijkant gedraaid en haar benen werkten niet goed. En haar goede vriendin, Krystle Campbell, lag daar gewoon op de grond. Karen Rand, nu Karen McWatters, sleepte zichzelf over het trottoir. Ze wilde dichter bij Krystle komen, zodat ze konden praten en troost van elkaar konden vinden te midden van zoveel chaos. "Ik raakte dicht bij haar", herinnert ze zich. Om een of andere reden kwam ik dicht bij haar hoofd en we legden onze gezichten bij elkaar. Krystle zei dat haar benen pijn deden. Het waren de laatste woorden die ze zou spreken. De twee vrouwen hielden handen totdat Krystle's slap werd. McWatters was de vijfde getuige van de eerste dag van het terreurproces van de beschuldigde Boston Marathon-bommenlegger Dzhokhar Tsarnaev, die wordt beschuldigd van het ontploffen van drukkokerbommen met zijn broer om de Verenigde Staten te straffen voor beleid waarvan ze geloven dat het lijden van moslims veroorzaakt. Drie mensen werden gedood bij de explosies: Campbell, een 29-jarige manager voor een restaurantketen; Martin Richard, een 8-jarige jongen; en Lingzi Lu, een 23-jarige student. Meer dan 250 anderen raakten gewond. En de eerste dag van het proces -- na de openingsverklaringen -- draaide om een aantal overlevenden van de aanval, die in detail de chaos van die dag vertelden. De aanklagers riepen hen naar de getuigenbank om een beeld te schilderen van de verwoesting en pijn die de bomaanslagen veroorzaakten. Tsarnaev's advocaten hebben geen van de overlevenden ondervraagd. McWatters vocht tegen haar emoties toen ze naar een foto keek waarop zij en haar vriendin van acht jaar te midden van een hoop verbijsterde en gebroken mensen lagen. Hun twee gezichten, naast elkaar, vallen op tussen de mengeling van ledematen. Krystle's mond is open, maar ze is erg bleek. "Ik was echt bang", getuigde McWatters, "en ik herinner me dat ik schreeuwde om hulp. Iedereen schreeuwde, iedereen schreeuwde om hulp. Het leek alsof het lang duurde voordat hulp bij ons kwam, maar dat was waarschijnlijk niet zo". Toen de eerste hulpverleners Krystle bereikten, was het...
"Ik herinner me dat ik schreeuwde om hulp", vertelt een overlevende. De eerste dag van het proces van de Boston Marathon bommenwerpers richt zich op de overlevenden. Verschillende overlevenden vertellen over de beelden, geuren en pijn van die dag.