Na de Eerste Wereldoorlog werd het Ottomaanse Rijk verdeeld door de Entente. De Turkse Nationale Beweging in Anatolië culmineerde in de vorming van de Grote Nationale Vergadering (GNA) door Mustafa Kemal Atatürk en zijn collega's. Na het einde van de Turkse-Armeense, Frans-Turkse
In de Tweede Wereldoorlog, toen de oorlog tussen de Grieks-Turkse en Grieks-Turkse fronten (vaak aangeduid als respectievelijk het Oostfront, het Zuidfront en het Westelijk Front van de oorlog) begon, werd het Verdrag van Sèvres verlaten en werden de Verdragen van Kars (oktober 1921) en Lausanne (juli 1923) ondertekend. De geallieerden verlieten Anatolië en Oost-Thracië, en de Grote Nationale Vergadering van Turkije (die vandaag de dag het belangrijkste wetgevende lichaam van Turkije blijft) verklaarde de Republiek Turkije op 29 oktober 1923.