In de eerste tv-systemen werd een hoofdspanning gecontroleerde oscillator op twee keer de horizontale lijnfrequentie uitgevoerd, en deze frequentie werd gedeeld door het aantal lijnen dat werd gebruikt (in dit geval 525) om de veldfrequentie te geven (60 Hz in dit geval). Deze frequentie werd vervolgens vergeleken met de 60 Hz stroomlijnfrequentie en eventuele discrepantie werd gecorrigeerd door de frequentie van de hoofdoscillator aan te passen. Voor interlaced scannen was een oneven aantal lijnen per frame nodig om de verticale terugtrekkingsafstand identiek te maken voor de oneven en oneven velden, wat betekende dat zelfs de hoofdoscillatorfrequentie moest worden gedeeld door een oneven getal.
525 jaar