Ze werd geboren en opgeleid in Brno, Tsjecho-Slowakije, overleefde de Holocaust door opname in de Kindertransport, en bracht de oorlogsjaren door in Engeland. Na de oorlog keerde ze terug naar Tsjecho-Slowakije, waar ze een medisch diploma behaalde en als kinderarts werd opgeleid. Haar proefschrift van de Universiteit van Brno was "Genetika isoamylas: Studie nového lidského polymorfismu. " (in het Engels: "Genetica van Isoamylasen: Studie van het nieuwe menselijke polymorfisme") in 1967. Na de invasie van Tsjechoslowakije
In augustus 1968 ontsnapte ze voor de tweede keer naar Engeland, waar ze samen met Lionel Penrose werkte aan het Kennedy-Galton Centrum voor Medische en Gemeenschapsgenetica in Londen over mentale achterstand. Ze werd in 1975 benoemd tot faculteit aan de Universiteit van Wisconsin-Madison, waar ze werkte in het onderzoekscentrum voor menselijke ontwikkelingsstoornissen, het Waisman Center, voor prenatale diagnose en genetische begeleiding. Ze werd professor emeritus in 2003.