Het II Korps had 36 RGA-batterijen in het Dickebusch-gebied, waar ze onder observatie en tegenbatterij (CB) vuur van de Duitsers op het hoger gelegen terrein stonden. De verliezen onder de geweren en de schutters waren hoog en het II Korps had niet veel vooruitgang geboekt. Het offensief duurde door tot de zomer en herfst van 1917: de Slagen van de Menin Road
Polygon Wood en Broodseinde waren zeer succesvol vanwege het gewicht van de artillerie die op de Duitse posities werd gebracht. Maar toen het offensief doorging met de Poelcappelle en de Eerste en Tweede Slag bij Passchendaele, draaide het om: Britse batterijen waren duidelijk zichtbaar vanaf de Passchendaele Ridge en werden onderworpen aan tegen-batterij (CB) vuur, terwijl hun eigen kanonnen in de modder zakten en moeilijk te richten en te vuren werden. Er was geen rust voor de artilleristen: hoewel 88th HAG in oktober uit de Salient verhuisde, bleef 114th Siege Bty bij het Vijfde Leger, overgeplaatst naar 68th HAG op 1 oktober. Nadat de 68th HAG op 1 februari 1918 werd omgevormd tot een permanente RGA-brigade, bleef de 114th Siege Bty bij haar tot de wapenstilstand.