Schrijf een vervolg op deze paragraaf - De voorouder, "sevastokrator" Dejan, was een magnaat in dienst van keizer Dušan, en ook de zwager van de keizer door zijn huwelijk met Teodora-Evdokija. Dejan hield de "župe" (provincies) van Žegligovo en Preševo onder Dušan, en kreeg later de titel van "despoot" tijdens de heerschappij van de zoon van Dušan, keizer Uroš V, toen hij werd benoemd tot de administratie van de Boven Struma met Velbužd, na de dood van de machtige "despoot" Jovan Oliver. Na de dood van Dejan tussen 1358 en 1365 werd het grootste deel van zijn provincie aan Vlatko Paskačić gegeven, naast de initiële graafschappen Žegligovo en Preševo, die aan zijn twee zonen, Jovan en Konstantin, werden nagelaten. De broers, die gezamenlijk regeerden, slaagden erin de omvang van hun provincie te verdubbelen tijdens de val van het Servische Rijk na de dood van keizer Uroš V, vooral in het zuiden; de landen die nu van Vranje en Preševo tot Radomir bestonden, in het zuiden tot Štip, Radovište en Strumica. In 1373, twee jaar na de verwoestende Slag bij Maritsa
, werden de broers vazalen van het Ottomaanse Rijk. Na de dood van Jovan in 1377 bleef Constantijn regeren onder Ottomaanse heerschappij. Konstantin en zijn provinciale buurman en mede-Ottomaanse vazal, prins Marko, vielen in de Slag bij Rovine in 1395.