Voltooi de volgende zin: Tijdens The Troubles gebruikte de Provisional IRA veel IED's in hun campagne van 1969 tot 1997. Ze gebruikten mortieren en afstandsbediende IED's. Leden van de IRA ontwikkelden en tegenwerkten apparaten en tactieken. IRA-bommen werden zeer geavanceerd, met anti-handeling-apparaten zoals een kwik tilt switch of microswitches. Deze apparaten zouden de bom laten ontploffen als hij op een of andere manier werd verplaatst. Meestal werd een Memopark-timer gebruikt, die de bom tot 60 minuten na het plaatsen bewapend door een elektrisch circuit te voltooien dat stroom levert aan het anti-handling-apparaat. Afhankelijk van het specifieke ontwerp (bijvoorbeeld een koffertje met boobytrap of een autobom) voerde een onafhankelijk elektrisch circuit stroom toe aan een conventionele timer die was ingesteld voor de beoogde vertraging, bijvoorbeeld 40 minuten. Maar sommige elektronische vertragingen, ontwikkeld door technici van de IRA, konden worden ingesteld om een bom weken na het verbergen accuraat te laten ontploffen, en dat is wat er gebeurde in de
Brighton hotel bom aanslag van 1984. Aanvankelijk werden bommen ontploft door middel van een timer of een eenvoudige commando-draad. Later konden bommen door middel van radiocontrole ontploft worden. In eerste instantie werden eenvoudige servo's van radio-gecontroleerde vliegtuigen gebruikt om het elektrische circuit te sluiten en de ontsteker van stroom te voorzien. Nadat de Britten stoorzenders hadden ontwikkeld, introduceerden IRA-technici apparaten die een reeks gepulste radiocodes nodig hadden om ze te laten ontploffen. Deze waren moeilijker te verstoppen.