Charlesworth werd gepromoveerd tot tijdelijke luchtcommodore op 1 augustus 1944. De volgende maand werd hij benoemd tot AOC North-Western Area (NWA) in Darwin, Northern Territory, ter vervanging van Air Vice Marshal Adrian "King" Cole. Tegen deze tijd trokken de geallieerden naar het noorden en het tempo van de operaties in het gebied rond Darwin was afgenomen. Charlesworth maakte zich onmiddellijk zorgen over No. 80 Wing, die drie squadrons Spitfire-jagers exploiteerde, en waarschuwde het hogere commando dat het moreel zou kunnen dalen als het niet een actievere rol in de oorlog kreeg of naar Zuid-Australië werd overgeplaatst voor rust. Tegen oktober had de vleugel orders ontvangen om NWA te verlaten naar de voorste basis van Morotai om zich aan te sluiten bij de belangrijkste mobiele slagmacht van de RAAF, First Tactical Air Force; deze zet zou Charlesworth met twaalf squadrons tot zijn beschikking laten, waaronder een B-24 Liberator zware bommenwerper-eenheid en drie andere Spitfire squadrons. Ondertussen steunde NWA de aanval op Leyte.
met aanvallen op vijandelijke havens, oliefaciliteiten, en scheepvaart in Nederlands-Indië met behulp van Beaufighters, B-25 Mitchells, en Liberators. Deze operaties zijn doorgezet tot november-december. In april 1945 stuurde Charlesworth Mitchells en Liberators tegen een Japanse konvooi onder leiding van de kruiser; de bommenwerpers beschadigden de kruiser en deze werd vervolgens door geallieerde onderzeeërs gezonken. In dezelfde maand vielen de Liberators van NWA doelen aan in Java in de aanloop naar de Slag bij Tarakan die op 1 mei begon. Tegen juli was het commando van Charlesworth ontdaan van veel van zijn kracht, omdat twee van zijn bommenwerpervleugels werden overgedragen aan de First Tactical Air Force.