In de Tweede Wereldoorlog tonen de acties van de Italiaanse "Regia Marina" in 1940 ook het idee van een "vloot in het bestaan". Na een aantal kleinere gevechten tegen de Koninklijke Marine die meestal niet overtuigend waren, werd het grootste deel van de Italiaanse vloot in Taranto achtergelaten, waar het zeer snel kon optrekken tegen elke Britse poging om Malta te bereiken, en "een onevenredige invloed op de Britse strategie en vlootdispositie" uitoefende. Zelfs na het grote tactische succes van de Britse vliegdekschip aanval op Taranto
In november 1940 sloeg de Britse vloot de Italiaanse vloot een beslissende klap toe. De Britse vloot moest de komende drie jaar flinke maritieme krachten in de Middellandse Zee inzetten.