De handel in gladiatoren was overal in het rijk en onderworpen aan officiële toezicht. Het militaire succes van Rome zorgde voor een voorraad soldaten-gevangenen die werden herverdeeld voor gebruik in staatsmijnen of amfitheaters en voor verkoop op de vrije markt. Bijvoorbeeld, in de nasleep van de Joodse Opstand
, de gladiatorenscholen ontvingen een toestroom van Joden <unk> degenen die werden afgewezen voor de training zouden rechtstreeks naar de arena's zijn gestuurd als "noxii" (letterlijk "slachtoffers"). De beste, de sterkste, werden naar Rome gestuurd. In het Romeinse militaire ethos, werden vijandelijke soldaten die zich hadden overgegeven of hun eigen gevangenneming en slavernij hadden toegestaan een onverdiende gave van leven toegekend. Hun opleiding als gladiatoren zou hen de mogelijkheid geven om hun eer te herstellen in de "munus".