Het volgende jaar nam de Royal Automobile Club een huurcontract op het vliegveld en stelde een meer formeel racecircuit op. De eerste twee races werden op de landingsbanen zelf gehouden, met lange rechte stukken gescheiden door nauwe haarspeldhoeken, de baan afgebakend door hooibalen. Voor de International Trophy-bijeenkomst in 1949 werd echter besloten om over te schakelen naar de perimeterbaan. Deze regeling werd gebruikt voor de
en de Grand Prix van 1951. In 1952 werd de startlijn verplaatst van de Farm Straight naar de rechte lijn die de hoeken van Woodcote en Copse verbindt, en deze lay-out bleef de volgende 38 jaar grotendeels ongewijzigd. Voor de 1975 bijeenkomst werd een chicane geïntroduceerd om te proberen snelheden te temmen door de machtige Woodcote Corner (hoewel MotoGP het circuit nog steeds zonder de chicane tot 1986 zou gebruiken). In 1987 werd in Luffield een linker-rechtshoek toegevoegd.