De rivaliteit tussen ELAS en de republikeinse EDES- en EKKA-groepen ging echter door en op 14 april 1944 werden de EKKA-troepen door ELAS aangevallen. Het 5/42 Evzones Regiment hield het drie dagen vol, maar werd vervolgens gedwongen zich terug te trekken. Een aantal mannen slaagde erin te ontsnappen en de Golf van Korinthe over te steken naar de Peloponnesos. De meerderheid bleef echter achter bij kolonel Psarros, werd gevangengenomen en later geëxecuteerd. Het blijft omstreden of Psarros werd gedood tijdens de strijd of in gevangenschap. De gebeurtenis veroorzaakte een grote schok in het Griekse politieke toneel, aangezien Psarros een bekende republikein, patriot en anti-royalist was. De schijnbare vastberadenheid van EAM-ELAS om de verzetbeweging te monopoliseren, veroorzaakte bezorgdheid over haar na-oorlogse bedoelingen, wat leidde tot een meer beslissende oppositie van de kant van de andere verzetsgroepen en het vooroorlogse politieke establishment. De gebeurtenis wordt beschouwd als een voorloper van de Griekse Burgeroorlog die een jaar later uitbrak (zie Dekemvriana
) van de Commissie.