Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Libië werd sterk beïnvloed door de Arabische Lente. In februari 2011 braken er anti-regeringsprotesten uit in Benghazi, Libië, en de Gaddafi-regering reageerde met militair geweld. De Obama-regering verzette zich aanvankelijk tegen oproepen tot krachtige actie, maar gaf toe toen de Arabische Liga om een westerse interventie in Libië vroeg. In maart 2011 culmineerde de internationale reactie op de militaire repressie van Gaddafi in een resolutie van de Verenigde Naties om een no-fly zone in Libië af te dwingen. Obama machtigde Amerikaanse troepen om deel te nemen aan internationale luchtaanvallen.
De Libische luchtverdediging heeft Tomahawk-raketten gebruikt om de beschermingszone te creëren. De interventie werd geleid door de NAVO, maar Zweden en drie Arabische landen namen ook deel aan de missie. Met de steun van de coalitie namen de rebellen Tripoli in augustus. De Libische campagne culmineerde in de omverwerping van het Gaddafi-regime, maar Libië beleefde onrust in de nasleep van de burgeroorlog. Obama's interventie in Libië veroorzaakte kritiek van leden van het Congres en ontstond een debat over de toepasbaarheid van de War Powers Resolution. In september 2012 vielen islamitische militanten het Amerikaanse consulaat in Benghazi aan, waarbij ambassadeur J. Christopher Stevens en drie andere Amerikanen werden gedood. De Republikeinen bekritiseerden de manier waarop de regering van Obama de aanval in Benghazi heeft afgehandeld, en richtten een select comité in het Huis van Afgevaardigden op om de aanval te onderzoeken. Na zijn presidentschap erkende Obama dat zijn "ergste fout" van zijn presidentschap was dat hij niet in staat was om de nasleep van de afzetting van Gaddafi te anticiperen.