Taffarel maakte zijn debuut voor Brazilië op 7 juli 1988 in de Australian Bicentenary Gold Cup, speelde alle vier de wedstrijden en nam twee doelpunten toe toen zijn team het toernooi won. Hij was ook in doel voor het volgende jaar Copa América
, die Brazilië ook won (tijdens zijn tienjarige internationale carrière verscheen hij in vijf edities van het laatste toernooi, won hij de titel voor de tweede keer in 1997 en verzamelde hij runners-up medailles in 1991 en 1995). Op de Olympische Zomerspelen van 1988 in Seoul won hij een zilveren medaille, waarbij hij drie strafschoppen tegen West-Duitsland in de halve finale van het toernooi bespaarde: één in de reguliere tijd en twee in de succesvolle shoot-out van Brazilië. Hij was ook lid van het Braziliaanse team dat deelnam aan het FIFA Wereldkampioenschap 1990 in Italië, waar Brazilië werd uitgeschakeld in de achtste ronde na een 1-0 nederlaag tegen rivalen en kampioenen Argentinië, waarbij Taffarel in totaal slechts twee doelpunten toegelaten heeft tijdens het toernooi.