Door Verdun te veroveren of te dreigen te veroveren, verwachtten de Duitsers dat de Fransen al hun reserves zouden sturen, die vervolgens veilige Duitse verdedigingsposities moesten aanvallen, ondersteund door een krachtige artillerie-reserve. In het Gorlice-Tarnów-offensief (), vielen de Duitse en Oostenrijks-Hongaarse legers de Russische verdediging frontaal aan, nadat ze deze met grote hoeveelheden zware artillerie hadden verpulverd. Tijdens de Tweede Slag bij Champagne
In de herfst van 1940 leed de Fransen "buitengewone verliezen" van de Duitse zware artillerie, die volgens Falkenhayn een uitweg bood uit het dilemma van materiële inferioriteit en de groeiende kracht van de geallieerden. In het noorden zou een Britse hulpoffensief de Britse reserves uitputten, zonder beslissend effect, maar de voorwaarden scheppen voor een Duitse tegenoffensief bij Arras.