In 164 v.Chr. ondertekende Rhodos een verdrag met Rome, en de eilanden werden in meer of mindere mate verbonden met de Romeinse Republiek, terwijl ze hun autonomie grotendeels behouden. Rhodos werd al snel een belangrijk onderwijscentrum voor Romeinse adellijke families, en aangezien de eilanden (en in het bijzonder Rhodos) belangrijke bondgenoten van Rome waren, genoten ze van talrijke privileges en hadden ze over het algemeen vriendelijke betrekkingen. Deze werden uiteindelijk verloren in 42 voor Christus, in de onrust
Na de moord op Julius Caesar in 44 v.Chr., waarna Cassius de eilanden binnenviel en plunderde. Daarna werden ze onderdeel van het Romeinse Rijk zelf. Titus maakte Rhodos tot hoofdstad van de "Provincia Insularum", en uiteindelijk werden de eilanden met Kreta verbonden als onderdeel van de 18e provincie van het Romeinse Rijk.