Hancock's naam was meerdere keren voorgesteld voor de Democratische nominatie voor president, maar hij kreeg nooit een meerderheid van de afgevaardigden. In 1880 verbeterden echter Hancocks kansen. President Hayes had beloofd om niet voor een tweede termijn te lopen, en de vorige Democratische kandidaat, Tilden, weigerde opnieuw te lopen vanwege slechte gezondheid. Hancock stond tegenover verschillende concurrenten voor de nominatie, waaronder Thomas A. Hendricks, Allen G. Thurman, Stephen Johnson Field en Thomas F. Bayard. Hancocks neutraliteit op het gebied van de monetaire kwestie en zijn aanhoudende steun in het Zuiden (als gevolg van zijn General Order Number 40) betekende dat Hancock, meer dan elke andere kandidaat, landelijke steun had. Toen de Democratische conventie
Hancock leidde bij de eerste stemming, maar had geen meerderheid. Bij de tweede stemming ontving Hancock de vereiste twee derde en werd William Hayden English van Indiana gekozen als zijn running mate.