In 221 v.Chr. veroverde Qin Shi Huang de verschillende oorlogvoerende staten en creëerde voor zichzelf de titel "Huangdi" of "keizer" van de Qin, het begin van het keizerlijke China. De onderdrukkende regering viel echter al snel na zijn dood en werd verdrongen door de langerlevende Han-dynastie (206 v.Chr. <unk> 220 n.Chr.). De opeenvolgende dynastieën ontwikkelden bureaucratische systemen die de keizer in staat stelden om rechtstreeks over uitgestrekte gebieden te heersen. In de 21 eeuwen van 206 v.Chr. tot 1912 n.Chr. werden routinematige administratieve taken uitgevoerd door een speciale elite van "wetenschappelijke ambtenaren". Jonge mannen, die goed waren in kalligrafie, geschiedenis, literatuur en filosofie, werden zorgvuldig geselecteerd door middel van moeilijke overheidsexamens. De laatste dynastie van China was de Qing (1644<unk>1912), die in 1912 werd vervangen door de Republiek China, en vervolgens op het vasteland door de Volksrepubliek China in 1949. De Republiek China trok zich in 1949 terug naar het eiland Taiwan. Zowel de Volksrepubliek China als de ROC beweren momenteel de enige legitieme regering van China te zijn, wat resulteert in een voortdurend geschil, zelfs nadat de Verenigde Naties de Volksrepubliek China in 1971 als de regering erkenden die China op alle VN-conferenties vertegenwoordigt. Hong Kong en Macau overgedragen soevereiniteit aan China in 1997 en 1999
van respectievelijk het Verenigd Koninkrijk en Portugal tot speciale administratieve regio's (SAR's) van de VRC.