Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Na de nederlaag van Duitsland in 1945
Eichmann werd gevangen genomen door Amerikaanse troepen, maar ontsnapte uit een detentie kamp en verhuisde door Duitsland om te voorkomen dat hij opnieuw werd gevangen genomen. Hij eindigde in een klein dorpje in Nedersaksen, waar hij tot 1950 woonde, toen hij naar Argentinië verhuisde met valse papieren die hij had verkregen met hulp van een organisatie onder leiding van de katholieke bisschop Alois Hudal. Informatie verzameld door de Mossad, de Israëlische inlichtingendienst, bevestigde zijn locatie in 1960. Een team van Mossad en Shin Bet agenten gevangen Eichmann en bracht hem naar Israël te staan voor de rechtbank op 15 strafrechtelijke aanklachten, waaronder oorlogsmisdaden, misdaden tegen de mensheid, en misdaden tegen het Joodse volk. Tijdens het proces ontkende hij de Holocaust of zijn rol in de organisatie ervan niet, maar beweerde dat hij gewoon bevelen volgde in een totalitair "Führerprinzip" -systeem. Hij werd schuldig bevonden aan alle aanklachten en werd op 1 juni 1962 geëxecuteerd door ophanging. Het proces werd op grote schaal gevolgd in de media en was later het onderwerp van verschillende boeken, waaronder Hannah Arendt's "Eichmann in Jeruzalem", waarin Arendt de uitdrukking "de banaliteit van het kwaad" bedacht om Eichmann te beschrijven.