Voltooi de volgende zin: Zijn vroege werken zijn beïnvloed door een sterk nationalisme en de Gandhiaanse idealen van vrede en geweldloosheid. Hoewel Joshi een nationalistische achtergrond had, hadden zijn werken ook thema's van "Eenheid met de wereld en elk menselijk wezen". In 1956 was er een verschuiving in zijn filosofie van het Gandhian tijdperk en zijn principes naar een ongelijkheid van het moderne leven. Zijn gedicht "Chinnabhinna cchu" (Ik ben verstrooid) weerspiegelde deze verandering in zijn filosofie. M. V. Desai vond dat de gedichten "Chinnabhinna cchu" en "Shodh" (De zoektocht) "een mijlpaal zijn die een gevoel van desintegratie van de menselijke persoonlijkheid en het zoeken naar poëtische schoonheid in woorden weergeven". Indra Nath Choudhuri stelde voor dat deze "manifestatie van noten van wanhoop die voortkomen uit een gevoel van hulpeloosheid" deel uitmaakt van een breder fenomeen dat wordt gezien in Indiase dichters uit het midden van de jaren vijftig zoals Faiz Ahmad Faiz (Urdu), Jibanananda Das, Navakanta Barua, Agyeya, enz. Hoewel zijn literatuur uit de jaren vijftig uiteenlopendheid begon uit te drukken, bezit het ook de waarden van eenheid van de mensheid en vrede die hij in de vroege jaren dertig uitdrukte. Al in 1945 en 1947 begon de poëzie van Joshi zijn desillusie en ongelijkheid uit te drukken die ontstond uit de gebeurtenissen van dat decennium. Na de aanval op Hiroshima en Nagasaki vroeg Joshi zich af:
De overwinning kwam van zo'n verwoesting in zijn gedicht: