Samenvatting van het artikel:  Het is nu algemeen geaccepteerd dat de eerste officier van Germanwings, Andreas Lubitz, zijn kapitein inderdaad uit de cockpit heeft gesloten, hun vliegtuig in een steile afdaling heeft gebracht, en daarna rustig heeft zitten wachten tot het einde zou komen. Hij deed het met voorbedachten rade, omdat hij een medische verklaring had weggegooid die hem die dag van het werk had vrijgesteld. Hij voegt zich bij de korte en beruchte lijst van piloten, een handvol in de afgelopen twee decennia, die hun vliegtuigen hebben gebruikt om zelfmoord te combineren met massamoord. Waarom is deze gedachte tegelijkertijd zo fascinerend en zo beangstigend? Het is vanwege de onverenigbaarheid tussen wat we willen geloven over vliegen en wat we nu zien. Het vliegverkeer wordt gepresenteerd als een zeer gecontroleerde, strikt professionele activiteit, zonder enig onvoorspelbaar element. Vliegende bemanningen dragen militaire uniformen niet omdat zij niet even goed in straatkleding konden vliegen, maar omdat de uniformen de passagiers een onderbewuste suggestie geven dat zij van een ander ras zijn, zo ver van het gewone volk verwijderd als een atleet van wereldklasse van een sukkel. Niet alleen zijn piloten slimmer en beter getraind dan gewone mensen, zeggen die strepen en petten, maar ze moeten ook minder vergeetachtig zijn dan wij, minder afgeleid, beter uitgerust, niet gevoelig voor prikkelbaarheid of verdriet of smolende wrok. Net als soldaten moeten ze een beetje robotisch zijn, efficiënt, dapper en gezuiverd van het vuil dat de zielen van gewone mensen besmet. Omdat ze hun strepen verdiend hebben, voelen we ons veilig -- zelfs als het onmogelijk lijkt voor ons om te begrijpen, of blijkbaar voor iemand om uit te leggen, wat deze enorme metalen toestellen in de lucht houdt. De waarheid is, zoals de omvangrijke geschiedenis van vliegtuigongelukken aantoont, dat piloten niet anders zijn dan andere mensen. Ze kunnen onzorgvuldig, lui, onoplettend en roekeloos zijn. Ze kunnen te veel drinken. Wanneer piloten onder elkaar praten, zijn de fouten, de bijna-overvallen, de rampen die door puur geluk zijn afgewend, favoriete onderwerpen. Maar als piloten af en toe een foutje maken, dan is het drama...
De eerste officier Andreas Lubitz heeft de piloot uit de cockpit gesloten. Piloten bestaan niet op een ander moreel niveau dan de rest van ons, en de menselijke geest is de zwartste doos.