Beck werd geboren in Freiburg im Breisgau en trad in 1848 in het leger van het Oostenrijkse Rijk in. Hij onderscheidde zich als stafchef van een infanterie-divisie in de Slag bij Magenta.
In 1863 werd hij adjudant-de-camp van de keizer. Hij bekleedde deze positie, samen met die van adjudant-generaal en hoofd van de keizerlijke militaire kanselarij tot 1881, en won het vertrouwen van de keizer en oefende de grootste invloed uit op alle militaire kwesties.