De eerste race van de M5A was de Canadese Grand Prix van 1967 die door regen werd beïnvloed, en na een vroege draai werkte McLaren zijn weg naar de vierde plaats, voordat een pitstop om een leegstaande batterij te vervangen, veroorzaakt door McLaren's beslissing om geen alternator te gebruiken, hem terug duwde naar de zevende plaats aan het einde. Bij de volgende race in Italië
McLaren kwalificeerde zich als derde, maar brak twee verbindingsstaven tijdens de strijd om de vierde plaats en stopte na 46 ronden. De laatste twee races van het seizoen waren niet beter, met McLaren met pensioen van beide.