Voltooi de volgende zin: Georgescu was vooral productief in het laatste deel van zijn carrière, toen hij zich naar verluidt identificeerde met de slogan "anul şi romanul" ("elke jaar een nieuwe roman"). Volgens Iulia Arsintescu daalde de kwaliteit ervan toen de schrijver "geteisterd werd door een ziekte die steeds moeilijker te verdragen was". Beginnend met "Mai mult ca perfectul", creëerde Georgescu een nieuwe cyclus, met een focus op Huzurei. De verteller Miron Perieţeanu, zelf een fictieve versie van Georgescu, vertelt de opeenvolgende verhalen van Ioan, Luca, Matei en Marcu (namen gebaseerd op de Roemeense versies voor de Vier Evangelisten). De gebeurtenissen in deze romans vinden ook plaats in het begin van de 20e eeuw, en beslaan de
De boerenopstand van 1907 en de bezetting van het land tijdens de Eerste Wereldoorlog. Volgens de literaire kroniekschrijver Ioan Holban is de omgeving van de Huzurei "een verlaten plaats, bedwelmd door de dorheid, met een zweterig volk dat altijd zweterig is van de hitte, dat zich ledig van de ene kroeg naar de andere verplaatst [...] en zich wijdt aan die almachtige godin die de siesta is [...]. Dit is slechts een eerste indruk, want Huzurei is 'de levende citadel' van zijn tijd [...], die tussen zijn belachelijke huizen en straten een gevarieerde wereld groepeert, gevangen in een strijd om macht en geld: [hier] worden misdaden gepleegd, intriges, drugshandelnetwerken en 'groothandels'beurzen opgezet, politiek wordt fel besproken, voorspellingen worden gemaakt, onderzoeken, achtervolging vinden plaats, drama's worden geconsumeerd, mensen eten krachtig en bruidsmeisjes worden verkocht (gekocht) [...]." De Huzurei-verhalen als geheel worden door Cosaşu gelijkgesteld aan sommige van hun geprezen voorgangers: George Călinescu's "Bietul Ioanide" en Marin Preda's "Moromeţii".