Samenvatting van het artikel:  Charleston, Zuid-Carolina (CNN) Dertig jaar geleden ontving de synagoge in Washington DC, waar ik de dienst van Jom Kippur bijwoonde, een bomdreiging. Toen we het gebouw evacueerden, was ik bezorgd dat mensen het niet serieus namen. Ik was op bezoek vanuit Europa, waar terrorisme een feit van het leven was, en ik was bang. Gedurende de jaren '70 en '80 in Europa, en zelfs daarbuiten, pleegden extreem-linkse en extreem-rechtse extremisten, de IRA, radicale Palestijnen, en een verscheidenheid aan andere groepen duizenden terreuraanslagen, groot en klein, die duizenden doden of gewonden veroorzaakten. Joodse, Israëlische - en Amerikaanse - plaatsen waren het doelwit van enkele van de meest beruchte aanvallen: van het bloedbad van Israëlische atleten op de Olympische Spelen van München in 1972, tot vliegtuig- en cruiseschipkapingen, tot aanvallen op luchthavens, synagogen en simpelweg plaatsen waar Joden zich verzamelden, zoals de Jo Goldenberg kosjer delicatessenwinkel in Parijs, waar zes mensen stierven en 22 gewond raakten bij een bloedige aanval in augustus 1982. In Rome, waar ik een deel van de jaren '70 en '80 woonde, waren we geneigd bepaalde straten te vermijden waar El Al en Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen hun kantoren hadden. Het eerste grote verhaal dat ik als jonge verslaggever heb behandeld, was een bloedige aanslag op de luchthaven van Fiumicino in december 1973. Een dozijn jaar later werd de dochter van vrienden gedood in een andere Palestijnse aanval daar. De belangrijkste synagoge in Rome staat onder strenge bewaking sinds Palestijnse aanvallers in oktober 1982 handgranaten en machinegeweren naar gelovigen gooiden na de dienst, waarbij een peuter werd gedood en tientallen gewond raakten. Ik wil de ernst en de verschrikking van de recente terreuraanslagen tegen Joodse doelen in Europa, zoals in Kopenhagen en Parijs, niet onderschatten. Ik wil alleen wat perspectief toevoegen. In de loop der decennia is er veel veranderd. Na de Koude Oorlog hebben machtsvacuüm en onrust in het Midden-Oosten geleid tot radicaal islamisme en geglobaliseerde jihadistische terreurnetwerken waarvan de boodschap, verspreid via internet en sociale media, een snaar raakt bij ontevreden jongeren. Joden zijn het doelwit. Maar het is...
Ruth Ellen Gruber zegt dat de slachtoffers van de islamitische terreuraanslagen van vandaag christenen en moslims omvatten, evenals joden. Ze zegt dat terrorisme in de jaren '70 en '80 geen existentiële bedreiging voor Joden was of een massale exodus veroorzaakte, en dat het nu ook niet zou moeten zijn.