Zhongdu was de hoofdstad van Jin voor meer dan 60 jaar, tot de aanval van de Mongolen.
In 1214. De Mongolen, een nomadisch stamvolk uit het Mongoolse Plateau en zuidelijk Siberië, hadden de Jurchen geholpen in de oorlog tegen de Khitans, maar kregen niet de beloofde compensatie. In 1211 namen de Mongolen onder leiding van Djengis Khan wraak op de Jin door Noord-China binnen te vallen. Tegen 1213 had hij het grootste deel van het Jin-gebied ten noorden van de Gele Rivier onder controle, met uitzondering van de hoofdstad Zhongdu. In maart 1214 vestigde hij zijn hoofdkwartier in de noordelijke buitenwijken van Zhongdu en begon met zijn broer Hasar en drie oudste zonen, Jochi, Chagatai en Ögedei, de stad te belegeren. Hoewel het hof van de Jin werd verzwakt door een staatsgreep in het paleis, werd de stad beschermd door drie lagen grachten en 900 torens. Toen er een ziekte uitbrak in de Mongolen, stuurde Djengis Khan de moslim gezant Ja'far naar de stad om te onderhandelen, en het hof van Jin stemde in met een vredesverdrag door gebied af te staan en de vazalstatus te aanvaarden. Onder de eisen van Djengis Khan was het huwelijk met een Jurchen prinses. De Qicheng prinses, dochter van Wanyan Yongji, werd aangewezen voor de Mongoolse opperhoofd. Zij werd samen met 100 bewakers, 500 jongens en meisjesdienaren, 3.000 bouten doek en 3.000 paarden naar het Mongoolse kamp gestuurd. De Qicheng-prinses werd een van de vier belangrijkste vrouwen van Djengis Khan, die het beleg ophield en zich noord van de Juyong-pas terugtrok.