Na het WK kondigde Priestland aan dat hij van plan was om een pauze van 18 maanden te nemen van zijn internationale carrière, een beslissing die volgens de voormalige Wales-vlieghalf Phil Bennett een permanent einde zou maken aan Priestland's internationale carrière. Twee maanden later keerde Priestland zijn beslissing echter om in de hoop dat hij in het Wales-team voor de Zes Naties 2016 zou worden gekozen.
Ik weet het. Hij werd uiteindelijk geselecteerd voor het toernooi, en maakte een verschijning van de bank in de openingswedstrijd tegen Ierland nadat Biggar een vroege blessure had opgelopen; hij scoorde 11 punten in de wedstrijd, landde een conversie en drie strafschoppen, maar miste een late drop-goalpoging toen de wedstrijd eindigde met 16 tegen 16. Biggar herstelde op tijd om de startbaan te behouden voor de volgende wedstrijd tegen Schotland, en in elk van de volgende drie wedstrijden, Priestland werd beperkt tot niet meer dan cameo optredens in de laatste 10 minuten, hoewel hij twee conversies landde als Wales een late, maar mislukte comeback tegen Engeland. Met Wales 46 tegen 7 in de finale tegen Italië, kwam Priestland de laatste 22 minuten spelen en was succesvol met al zijn drie conversietrajecten toen Wales 67 tegen 14 won. Die zomer werd Priestland opnieuw gekozen voor de tour van Wales naar Nieuw-Zeeland; voorafgaand aan de tour verscheen hij in de laatste 25 minuten van hun 27<unk>13 verlies tegen Engeland in Twickenham. Hij werd vervolgens uitgesloten van de eerste test tegen Nieuw-Zeeland, maar nadat hij een conversie scoorde in het verlies van Wales van 40 tegen 7 tegen de Chiefs, verving hij de gewonde Gareth Anscombe als back-up van Biggar en kwam van de bank in elk van de laatste twee tests, en zette een try op voor Liam Williams in de tweede test.