Als gevolg van de industriële revolutie, evolueerde de sauna naar een metalen houtkachel, of "kiuas", met een schoorsteen. In een traditionele Finse sauna was de gemiddelde luchttemperatuur ongeveer, maar soms zelfs hoger. Toen de Finnen naar andere delen van de wereld migreerden, namen ze hun saunaontwerpen en -tradities mee. Dit leidde tot een verdere evolutie van de sauna, waaronder de elektrische sauna kachel, die in 1938 werd geïntroduceerd door Metos Ltd in Vaasa. Hoewel de cultuur van de sauna tegenwoordig min of meer gerelateerd is aan de Finse cultuur, vond de evolutie van de sauna rond dezelfde tijd plaats in zowel Finland als de Baltische landen, die dezelfde betekenis en het belang van de sauna in het dagelijks leven deelden, die nog steeds gedeeld worden. De sauna werd na de Tweede Wereldoorlog zeer populair, vooral in Scandinavië en de Duitstalige regio's van Europa. Duitse soldaten hadden Finse sauna's meegemaakt tijdens hun gevecht tegen de Sovjet-Unie op het Sovjet-Finse front van WOII.
Ze vochten aan dezelfde kant. Sauna's waren zo belangrijk voor Finse soldaten dat ze sauna's niet alleen in mobiele tenten bouwden maar zelfs in bunkers. Na de oorlog brachten de Duitse soldaten de gewoonte terug naar Duitsland en Oostenrijk, waar het in de tweede helft van de twintigste eeuw populair werd. De Duitse saunacultuur werd ook populair in buurlanden zoals Zwitserland, België, Nederland en Luxemburg.