Contemporane bronnen spreken meestal van de gebeurtenissen in termen van een Assyrische genocide, samen met de Armeense genocide, Griekse genocide
en de Grote Hongersnood van de berg Libanon door het Ottomaanse Rijk. De International Association of Genocide Scholars kwam bijvoorbeeld tot een consensus dat "de Ottomaanse campagne tegen de christelijke minderheden van het Rijk tussen 1914 en 1923 een genocide vormde tegen Armeniërs, Assyriërs, Pontiaanse en Anatolische Grieken en Maronieten". Na deze resolutie bevatte het "Woordenboek van Genocide" mede geschreven door de eminente genocide-wetenschapper Samuel Totten, een expert op het gebied van Holocaust-educatie en de genocide in Darfur, een vermelding over de "Assyrische genocide".[1] De president van Genocide Watch, Gregory Stanton, onderschreef de "afwijzing door's werelds toonaangevende genocide-wetenschappers van de negentig jaar durende ontkenning door de Turkse regering van de genocides van het Ottomaanse Rijk tegen zijn christelijke bevolking, waaronder Assyriërs, Grieken en Armeniërs".