Voltooi de volgende zin: Het belangrijkste buitenlands beleid initiatief van Roosevelt's eerste termijn was de Good Neighbor Policy, dat was een herbeoordeling van het Amerikaanse beleid ten opzichte van Latijns-Amerika. De Verenigde Staten hadden vaak ingegrepen in Latijns-Amerika na de afkondiging van de Monroe-doctrine in 1823, en de Verenigde Staten hadden verschillende Latijns-Amerikaanse landen bezet in de Bananenoorlogen die zich hadden voorgedaan na de Spaans-Amerikaanse Oorlog van 1898. Nadat Roosevelt zijn ambt opnam,
trok de Amerikaanse troepen terug uit Haïti en sloot nieuwe verdragen met Cuba en Panama, waardoor hun status als Amerikaanse protectoraten eindigde. In december 1933 ondertekende Roosevelt het Verdrag van Montevideo over de rechten en plichten van staten, waarbij hij afstand deed van het recht om eenzijdig in de aangelegenheden van Latijns-Amerikaanse landen in te grijpen. Roosevelt normaliseerde ook de betrekkingen met de Sovjet-Unie, die de Verenigde Staten sinds de jaren 1920 hadden geweigerd te erkennen. Hij hoopte de Russische schuld uit de Eerste Wereldoorlog te heronderhandelen en handelsbetrekkingen te openen, maar er werd geen vooruitgang geboekt op beide kwesties en "beide naties werden al snel teleurgesteld door de overeenkomst".