In de 13e eeuw kwam de Mongoolse leider Djengis Khan, ooit een vazal van de Jurchens, in opstand tegen de Jin-dynastie. In de daaropvolgende Mongoolse verovering van de Jin-dynastie
De nomadische indringers vermijdden directe aanvallen op de Jin vestingen. In plaats daarvan, wanneer ze konden, reden de Mongolen gewoon rond de muren; een effectief voorbeeld van deze tactiek is in 1211, toen ze het aanzienlijke fort in Zhangjiakou omzeilden en een verschrikkelijke nederlaag toebrachten aan de Jin-legers in de Slag bij Yehuling. De Mongolen maakten ook gebruik van de aanhoudende wrok van de Liao tegen de Jin; de Khitan verdedigers van de garnizoenen langs de Jin-muren, zoals die in Gubeikou, gaven vaak de voorkeur aan overgave aan de Mongolen in plaats van ze te bestrijden. Het enige belangrijke gevecht langs de belangrijkste lijn van de Grote Muur was bij de zwaar verdedigde Juyong Pass: in plaats van het beleg te leggen, lokte de Mongoolse generaal Jebe de verdedigers in een hinderlaag en viel binnen via de geopende poorten. In 1215 belegerde, veroverde en plunderde Djengis Khan de Jin-hoofdstad Yanjing (het hedendaagse Beijing). De Jin-dynastie stortte uiteindelijk in na het beleg van Caizhou in 1234. De Westelijke Xia was al in 1227 gevallen en de Zuidelijke Song verzette zich tot 1279 tegen de Mongolen.