In het jaar 70 na Christus, met de val van Jeruzalem en de vernietiging van de Tweede Tempel, wordt de Joodse opstand tegen de Romeinse bezetting uitgeroepen tot voorbij, maar Eleazar ben Ya'ir en zijn familie vluchten de stad en zweren dat de Joodse Oorlog
is nog niet voorbij. Eleazar en zijn volgelingen vestigen hun hoofdkwartier op de top van het bergbestand van Masada. Van daaruit voeren zij aanvallen uit op de dorpen in het zuiden van Judea die door de Romeinen werden bezet. Deze guerrilla-aanvallen bedreigen de geloofwaardigheid van de verklaarde Romeinse overwinning. De bevelhebber van het 10e Legioen, Cornelius Flavius Silva, regelt een ontmoeting met Eleazar om te onderhandelen over een wapenstilstand. Terug in Rome worden Silva's hoop om een wapenstilstand in Judea te implementeren door keizer Vespasianus vernietigd vanwege politieke druk in de Romeinse Senaat. Silva wordt teruggestuurd naar Judea nadat hij de diensten van de veteraan belegeringscommandant Rubrius Gallus heeft verworven. Silva is ook geïnformeerd dat zijn tweede in bevel, generaal Marcus Quadratus, en hoofdtribune Merovius, spionnen zijn voor de politieke vijand van de keizer. Terwijl Silva nog steeds in Rome is, door het verraad van deze twee mannen, wordt de wapenstilstand gewelddadig verbroken door de Romeinen.