Op de congressen van Aix-la-Chapelle (Aken), Troppau, Laibach
en Verona, de stem van Hardenberg was maar een echo van die van Metternich. De oorzaak lag deels in de moeilijke omstandigheden van de losjes gebonden Pruisische monarchie, maar deels in het karakter van Hardenberg dat nooit goed uitgebalanceerd was geweest, maar met de leeftijd was verslechterd. Hij bleef vriendelijk, charmant en verlicht als altijd, maar de excessen die vergeefbaar waren geweest bij een jonge diplomaat waren een schandaal bij een oudere kanselier en konden zijn invloed niet anders dan verzwakken bij zo'n vrome "Landesvater" als Frederik Willem III.