Voltooi de volgende zin: De meeste schrijvers die in de periode vóór de bevrijding bijdroegen, waren ook in deze periode zeer creatief. Rashid Karim schreef romans gebaseerd op de middenklasse samenleving en hun maatschappelijke en psychologische analyse. Alauddin Al-Azad, Shawkat Ali, Razia Khan en Dilara Hashim, Mahmudul Haque, Ahmad Sofa, Syed Shamsul Haq behoren tot andere opmerkelijke namen. Syed Shamsul Haq, algemeen bekend als Syed Huq, schreef een groot aantal romans samen met een groot aantal boeken van andere genres. Hij is altijd erg experimenteel in zowel techniek als vorm. "Khelaram Khele Ja" bracht hem in grote controverse door zijn openlijke beschrijving van menselijk seksueel gedrag. In zijn romans als "Duratto", "Mahashunye Poran Master", "Ek Juboker Chhayapoth" enz. Een andere krachtige schrijver Shawkat Ali schreef "Prodoshe Praakritojon", die een echte weergave is van de twaalfde-eeuwse Bengaalse tijd van koning Lakhkhan Sen. Zijn trilogie "Dakshinayaner Din", "Kulaya Kalasrot" en "Purbaratri Purbadin" verdienen veel complimenten. Mahmudul Haque schreef "Anur Pathshala" voor
Bevrijdingsoorlog in 1967. Hij schreef "Nirapod Tondra", "Khelaghar" (geschreven in 1978, gepubliceerd in 1988), "Kalo Borof" (geschreven in 1977, gepubliceerd in 1992) en "Matir Jahaj" (geschreven in 1977, gepubliceerd in 1996). Ahmad Sofa, schreef romans met een andere toon. In "Onkar" (1975) portretteerde hij de onderdrukte Bengaalse geest van de pre-bevrijdingsperiode op een zeer artistieke en symbolische manier. In "Gaavi Brityanto" presenteert hij het hedendaagse beeld in een nauwgezette allegorie. "Ardhek Nari Ardhek Ishwari", een roman over romantische liefde, wordt algemeen beschouwd als zijn meesterwerk. Zijn "Pushpa Brikhkha Ebong Bihongo Puran" is een vertelling van de ware menselijke affiniteit met de natuur.