Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Zijn eerste gedichtbundel, de 1902 "Albastru", ontving de Bene Merenti Orde van het heersende Huis van Hohenzollern. Zijn volgende boeken waren "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) en "Sonete" (1938). Zijn vrouw stierf in 1940, waardoor hij bijna ophield met schrijven. Er werden vieringen gehouden ter gelegenheid van de 70ste verjaardag van Tutoveanu in 1942, met een nummer van het tijdschrift "Păstorul Tutovei" gewijd aan hem. Eind 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zocht hij tijdelijk toevlucht bij het huis van zijn zoon in Boekarest, maar bleef uiteindelijk vooral in het omliggende platteland, vanwege de geallieerde bombardementen.
Ik weet het. Het nieuwe communistische regime plaatste zijn werken op de zwarte lijst in 1948. Het volgende jaar trouwde hij met een Roemeenstalige lerares die zich meer bezighield met partijpolitiek dan met zijn zorg, en Tutoveanu wijdde een enkel gedicht aan haar. In zijn laatste jaren bracht hij de tijd liever door in zijn tuin. In 1972 werd zijn honderdste verjaardag gevierd. Sinds 1995 draagt een basisschool in Bârlad zijn naam.