De genocide in Bangladesh begon op 26 maart 1971 met de lancering van Operatie Searchlight, toen West-Pakistan (nu Pakistan) een militair optreden tegen de oostelijke vleugel (nu Bangladesh) van de natie begon. De daad werd gemotiveerd door religieuze en politieke redenen. Tijdens de negen maanden durende bevrijdingsoorlog van Bangladesh
, leden van het Pakistaanse leger en ondersteunende pro-Pakistaanse islamitische milities van de Jamaat-e-Islami partij doodden tussen de 200.000 en 3.000.000 mensen en verkrachtten tussen de 200.000 en 400.000 Bengaalse vrouwen, volgens Bangladeshi en Indiase bronnen, in een systematische campagne van genocidale verkrachtingen. De acties tegen vrouwen werden gesteund door de religieuze leiders van Pakistan, die verklaarden dat Bengaalse vrouwen "gonimoter maal" (Bengaals voor "publiek bezit") waren. Als gevolg van het conflict vluchtten nog eens acht tot tien miljoen mensen, voornamelijk hindoes, het land uit om hun toevlucht te zoeken in het naburige India. Naar schatting werden 30 miljoen van de 70 miljoen burgers intern ontheemd. Tijdens de oorlog was er ook etnisch geweld tussen Bengalen en Urdu-sprekende Biharis. Biharis kregen vergelding van Bengaalse menigten en milities en van 1.000 tot 150.000 werden gedood.