Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - Hoe verontrustend deze grensconflicten ook waren, de Poolse-Sovjet-oorlog van 1919-1921 was de belangrijkste reeks militaire acties van het tijdperk. Piłsudski had verregaande anti-Russische samenwerkingsontwerpen in Oost-Europa en in 1919 de Poolse troepen duwde oostwaarts in Litouwen, Wit-Rusland en Oekraïne door te profiteren van de Russische bezorgdheid met een burgeroorlog, maar ze werden al snel geconfronteerd met de Sovjet-offensief naar het westen van 1918-1919. West-Oekraïne was al een theater van de Pools-Oekraïense Oorlog, die de uitgeroepen West-Oekraïense Volksrepubliek in juli 1919 elimineerde. In het najaar van 1919 verwierp Piłsudski dringende verzoeken van de voormalige ententen om de witte beweging van Anton Denikin te steunen bij zijn opmars naar Moskou. De Poolse-Sovjet-oorlog begon met het Poolse Kiev-offensief in april 1920. Geallieerd met het Directoraat van Oekraïne van de Oekraïense Volksrepubliek, waren de Poolse legers in juni voorbij Vilnius, Minsk en Kiev gevorderd. In die tijd dreef een grootschalig Sovjet-tegenoffensief de Polen uit het grootste deel van Oekraïne. Aan het noordelijke front bereikte het Sovjetleger begin augustus de buitenwijken van Warschau. Een Sovjetoverwinning en het snelle einde van Polen leken onvermijdelijk. De Polen behaalden echter een verbluffende overwinning in de Slag om Warschau (1920). Daarna, meer Poolse militaire successen
En de Sovjets moesten zich terugtrekken. Ze lieten stukken grondgebied, grotendeels bevolkt door Wit-Russen of Oekraïners, aan de Poolse heerschappij over. De nieuwe oostelijke grens werd afgerond door de Vrede van Riga in maart 1921.