Hoewel het bestuur aanbeveelde dat Fernandina, Florida, als zuidelijk ankerpunt van de blokkade zou worden genomen, werden twee andere posities vóór Fernandina ingenomen. Een paar kleine forten
Op de Outer Banks van North Carolina in de buurt van Cape Hatteras werden door de strijdkrachten van de Unie op 28-29 augustus 1861 ingenomen, en op 7 november resulteerde een grote vlootoperatie in Port Royal, South Carolina, in de verovering van een diepwaterhaven halverwege tussen Savannah en Charleston. De expeditie van Hatteras was gepland als een aanval; het plan was dat het alleen lang genoeg zou worden gehouden om de inham van Hatteras te blokkeren. Het werd echter omgezet in een inval en leidde begin volgend jaar tot een volledige invasie, de zogenaamde Burnside-expeditie, die de verovering van Roanoke Island omvatte en het leger van de Unie permanent vestigde in het oosten van North Carolina. Port Royal in de handen van de Unie werd al snel gebruikt als basis om de blokkade van Savannah bijna compleet te maken, maar Charleston werd niet zo gemakkelijk afgesloten. Het gebruik van de haven door blokkadeslopers werd beperkt, maar om het volledig te sluiten, was een van de bitterste en meest aanhoudende grondacties van de oorlog nodig.