De Penske PC-23 was een zeer succesvolle CART-raceauto die deelnam aan het IndyCar-seizoen 1994 met Penske Racing, en in het IndyCar-seizoen 1995 met Bettenhausen Motorsports. Het werd ontworpen door Nigel Bennett, die zijn ontwerp baseerde op de auto van 1993, de PC-22, die een radicaal afwijking was van het basisconcept van de vorige Penske-auto's. De PC-23 was een van de meest dominante open-wiel raceauto's ooit ontwikkeld. Het won zowel het 1994 CART seizoen, en de 1994 Indianapolis 500
Al Unser Jr., samen met Emerson Fittipaldi en Paul Tracy scoorden 12 overwinningen uit 16 in totaal, verzamelden 10 pole positions en 28 podiumplaatsen, in een seizoen waarin Penske ook de Constructor's Cup en de Manufacturer's Cup won met de Ilmor-Mercedes-Benz-motor. Desalniettemin is de auto vooral bekend om de controversiële Mercedes-Benz 500I-motor, ontworpen en ontwikkeld voor de enkele race van Indianapolis, waarbij gebruik werd gemaakt van een leemte in verschillende technische regels tussen de Indy 500 en de CART-sanctiegebieden op dat moment.