De leden van de Arabische Liga Egypte, Transjordanië, Syrië, Libanon en Irak weigerden het VN-verdelingsplan te accepteren en riepen het recht op zelfbeschikking voor de Arabieren in heel Palestina uit. De Arabische staten marcheerden hun troepen in wat tot de vorige dag het Britse mandaat voor Palestina was geweest, het begin van de eerste Arabisch-Israëlische oorlog.
Ik weet het. De Arabische staten beschikten over zware militaire uitrusting en waren aanvankelijk in het offensief (de Joodse troepen waren vóór 15 mei geen staat en konden geen zware wapens kopen). Op 29 mei 1948 initiëerden de Britten Resolutie 50 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties waarin een wapenembargo tegen de regio werd uitgeroepen. Tsjecho-Slowakije schond de resolutie door de Joodse staat van cruciaal militair materieel te voorzien dat overeenkwam met de (voornamelijk Britse) zware uitrusting en vliegtuigen die al in bezit waren van de invasieve Arabische staten. Op 11 juni werd een maand lang een VN- wapenstilstand in werking gesteld.