De Bar Kokhba-opstand was een opstand van de Joden van de Romeinse provincie Judea, onder leiding van Simon bar Kokhba, tegen het Romeinse Rijk. Het was de laatste van de drie grote Joods-Romeinse oorlogen. De opstand brak uit als gevolg van de religieuze en politieke spanningen die in Judea bestonden sinds het einde van de mislukte Eerste Opstand.
in 66-73 CE. Deze spanningen werden verergerd door de vestiging van een grote Romeinse militaire aanwezigheid in Judea, veranderingen in het administratieve leven en de economie, samen met het uitbreken en onderdrukken van Joodse opstanden van Mesopotamië tot Libië en Cyrenaica. De naaste redenen schijnen de bouw van een nieuwe stad, Aelia Capitolina, op de ruïnes van Jeruzalem en de oprichting van een tempel voor Jupiter op de Tempelberg te zijn. De Kerkvaders en rabbijnse literatuur benadrukken de rol die Rufus, de gouverneur van Judea, speelde bij het uitlokken van de opstand. De Bar Kokhba-opstand resulteerde in de uitgebreide ontvolking van de Joodse gemeenschappen, meer dan tijdens de Eerste Joods-Romeinse Oorlog van 70 CE. Volgens Cassius Dio kwamen 580.000 Joden om in de oorlog en vielen er nog veel meer aan honger en ziekte. Bovendien werden veel Joodse krijgsgevangenen als slaven verkocht. De Joodse gemeenschappen in Judea werden zo verwoest dat sommige geleerden het een genocide noemen. De Joodse bevolking bleef echter sterk in andere delen van Palestina, bloeiend in Galilea, de Golan, de Bet Shean-vallei en de oostelijke, zuidelijke en westelijke randen van Judea. De Romeinse verliezen werden ook als zwaar beschouwd. De "Deiotariana" werd na ernstige verliezen ontbonden. Bovendien beweren sommige historici dat de ontbinding van Legio IX Hispana in het midden van de 2e eeuw een gevolg van deze oorlog zou kunnen zijn geweest. In een poging om alle herinnering aan Judea of het oude Israël uit te wissen, veegde keizer Hadrianus de naam van de kaart af en verving hem door Syrië-Palestina.