Samenvatting van het artikel:  (CNN) In 1971, een natuurkundige geconceptualiseerd het bestaan van een vierde fundamentele element in het elektronische circuit, naast de drie die al in gebruik waren op het moment. Zijn naam was Leon Chua en hij geloofde -- om redenen van symmetrie -- dat een extra component ooit kon worden gebouwd om de weerstand, de condensator en de inductor te verbinden. Hij noemde het "memristor", een samensmelting van de woorden geheugen en weerstand. Het duurde 37 jaar voor onze ingenieursvaardigheden dat idee inhaalden: de eerste memristor werd gebouwd door Hewlett Packard in 2008. Veel onderzoekers denken dat het een revolutie in de computerwereld kan veroorzaken. Eenvoudig gezegd, de memristor kan het einde betekenen van de elektronica zoals we die kennen en het begin van een nieuw tijdperk genaamd "ionica". De transistor, ontwikkeld in 1947, is het belangrijkste onderdeel van computerchips. Hij functioneert door een stroom elektronen te gebruiken, terwijl de memristor de elektronen koppelt aan ionen, ofwel elektrisch geladen atomen. In een transistor, zodra de stroom van elektronen wordt onderbroken door bijvoorbeeld het afsnijden van de stroom, gaat alle informatie verloren. Maar een memristor kan zich de hoeveelheid lading herinneren die er doorheen stroomde, en net als een geheugenstick zal hij de gegevens bewaren zelfs als de stroom is uitgeschakeld. Dit kan de weg vrijmaken voor computers die onmiddellijk als een gloeilamp aan en uit gaan en nooit gegevens verliezen: het RAM, of geheugen, zal niet meer worden gewist wanneer de machine wordt uitgeschakeld, zonder dat er iets op harde schijven hoeft te worden opgeslagen zoals bij de huidige technologie. Maar memristoren hebben nog een fundamenteel verschil ten opzichte van transistors: ze kunnen de grenzen van binaire code ontsnappen. Aanvankelijk zal de technologie vooral worden gebruikt om supersnelle geheugenchips te maken die meer gegevens bevatten en minder energie verbruiken. Dit alleen al zou gewone computers veel krachtiger maken, maar uiteindelijk zou de memristor ook de verwerking kunnen overnemen. Jennifer Rupp is hoogleraar elektrochemische materialen aan de ETH Zürich, en ze werkt met IBM aan het bouwen van een memristor-gebaseerde machine. Memristors, wijst zij erop,...
De memristor is een nieuw type elektrisch onderdeel dat de elektronica kan revolutionair maken. Het werd voor het eerst geconceptualiseerd in de jaren 1970, lang voordat er zelfs maar een kon worden gebouwd. Onderzoekers van de ETH werken samen met IBM aan memristoren voor toekomstige computerapparaten. Op memristoren gebaseerde chips zouden geen silicium nodig hebben, dus we zouden computers in ramen, textiel of zelfs koffiekopjes kunnen zien.