Op 25-jarige leeftijd studeerde Pryce af in de Formule 1, de hoogste categorie van het circuitracen gedefinieerd door de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), het wereldbesturende orgaan van de autosport, en voegde zich bij het nieuw gevormde Token Racing-team. Het team werd opgericht door Tony Vlassopulos en Ken Grob nadat het oorspronkelijke Token-team in 1973 was gesloten vanwege een gebrek aan financiële steun, wat had geleid tot het einde van de vorige "Rondel Racing" -outfit. Pryce kreeg de zetel dankzij zijn steun van Titan Properties, en wat David Tremayne beschreef als "duidelijke belofte". Pryce maakte zijn debuut voor het team op de BRDC International Trophy, een niet-kampioenschap Formule 1 evenement gehouden op Silverstone, maar het ontbreken van een airbox en een motor cover, samen met zijn gebrek aan ervaring in de auto, maakte hem de langzaamste coureur van de 16 deelnemers tijdens de kwalificatie: 26 seconden langzamer dan James Hunt's Hesketh in pole position. De Welshman stopte 15 ronden in de race met een probleem met de tandwielverbinding. Pryce's wereldkampioenschap debuut kwam op de Belgische Grand Prix van 1974
, waar hij kwalificeerde op de 20e plaats, 3 seconden langzamer dan de snelste tijd van Clay Regazzoni. Hij voltooide 66 ronden voordat hij stopte na een botsing met Jody Scheckter's Tyrrell.