Terwijl militaire actie de piraten onderdrukte, was een verandering in het maritieme beleid van de Ming die de overzeese handel toeliet, van groot belang om ze weer op te houden. Al in 1530 waren de maritieme verbodsbepalingen in de zuidelijke kustprovincie Guangdong opgeheven, waar de handel zonder heffing werd belast. De provinciale autoriteiten hadden gehoopt dat de economisch gemarginaliseerde mensen van Guangdong, door de handel te openen, een legitieme manier van leven zouden hebben en niet in piraterij zouden vervallen. Inderdaad, Guangdong werd gespaard van de zware last van de pirateninvallen tijdens de piekjaren van de wokou-activiteit, en degenen die Guangdong hadden binnengevallen, werden relatief gemakkelijk neergelegd. In 1554 sloten de provinciale autoriteiten een historische overeenkomst met de Portugezen die na hun ongelukken in Zhejiang en Fujian terugkwamen naar Guangdong, waarbij de Portugezen in Macau mochten vestigen en in Guangzhou mochten handelen tegen een jaarlijkse vergoeding. De Portugezen hielpen de Ming om piratenvlooten in het gebied te vernietigen, waarvoor ze uiteindelijk werden beloond met de keizerlijke erkenning van hun bezetting van Macau door de Wanli-keizer (r. 1563-1620). Deze bezetting duurde tot 1999, toen Macau werd overgedragen aan
de Volksrepubliek China.