De eerste internationale Baha'i-jeugdconferentie in Costa Rica vond plaats in 1972, twee dagen na de aardbeving in Managua
Ik weet het. Een minibus vol jongeren kwam echter met slechts geringe moeilijkheden door Honduras en twee Nicaraguanen kwamen er doorheen. In totaal waren er ongeveer vijfenzestig aanwezigen. In 1977 werd ook voor het eerst een Bahá'í-kar aan een van de jaarlijkse festivals in Santa Cruz deelgenomen. Een grotere conferentie van ongeveer 200 personen kwam in januari 1978 bijeen. Enkele van de aanwezigen, samen met verscheidene volwassenen, reisden vervolgens naar de provincie Guanacaste, waar in korte tijd veertien nieuwe gemeenten werden opgericht, en daarna breidden zij het werk uit naar de provincie Meseta (zie San Ramón voor vermelding van deze afgelegen provincie), waar verscheidene groepen opnieuw in contact werden gebracht en een nieuwe gemeente werd gekozen. In 1983 erkende het Universele Huis van Gerechtigheid de tweelingjongerenconferenties van Honduras en Costa Rica die begin maart werden gehouden - een uitdaging die een aanzienlijke toename van het aantal jonge Bahá'ís vertegenwoordigde - en riep hen op het voorbeeld van 'Abdu'l-Bahá te overwegen in beschavende invloeden die zij individueel en collectief zouden moeten ondernemen. In het najaar van 1984 werd een permanente locatie voor het Nationaal Jeugdinstituut gekozen en werden plannen ontwikkeld om het als centrum voor de kunsten en voorstellingen, landbouw en outreach-programma's te gebruiken. Een televisieteam bestaande uit twee jongeren uit El Salvador, een bahá'í uit Venezuela en twee niet-bahá'í vrijwilligers filmde de internationale jeugdconferentie van Costa Rica in 1988, die door 120 mensen werd bijgewoond voor een programma dat in El Salvador werd uitgezonden.