Onder leiding van W.O. Bentley, herontwikkelde Lagonda Ltd. hun V12-straatauto voor de 24 uur van Le Mans in 1939. De 41⁄2 liter motor was afgestemd op een theoretische topsnelheid van... en de auto woog net. Lagonda bouwde twee auto's voor de race; Mitchell-Thomson kocht er een en nam deel met Lord William Waleran als co-chauffeur. Het team gaf strikte instructies om een vooraf vastgestelde gemiddelde snelheid niet te overschrijden, gebaseerd op de gebeurtenis van 1938, om ervoor te zorgen dat het ongeteste ontwerp de afstand overschreed. De auto's daagden Bugatti en Delage niet uit, de eerste zette een nieuw afstandsrecord op, maar maakte indruk op de Britse autosportpers door de derde en vierde plaats te veroveren. Ondanks deze veelbelovende prestaties, verhinderde het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog verdere ontwikkeling van het model. Mitchell-Thomson reed met zijn Lagonda naar de tweede plaats in de B.A.R.C. augustus bijeenkomst in Brooklands, de laatste bijeenkomst ooit op het circuit. Hij maakte de vijfde snelste ronde van de wedstrijd. Hij reisde naar België voor de Grand Prix van Luik, gepland voor 27 augustus 1939 en gehouden op de site van Expo 1939 Luik.
Ik weet het. Hij behaalde de derde snelste trainingstijd, maar het evenement werd geannuleerd vanwege de mobilisatie van troepen en de oorlog begon binnen enkele dagen. In oktober 1939 werd gemeld dat hij bij de reservepolitie zat.