Samenvatting van het artikel:  (CNN) Ik was mijn studie aan het afmaken toen de oorlog vier jaar geleden begon. Ik had nog maar twee vakken te volgen voordat ik van de universiteit afstudeerde met een graad in de Engelse literatuur. Sinds mijn tiende hield ik van Engels en droomde ik ervan leraar te worden. Ik wil de jongeren leren, vooral nu, want kinderen zijn degenen die ons land zullen herbouwen. Zij zijn de toekomst van Syrië, en ze verdienen onze aanzienlijke investering. Drie jaar geleden moest mijn familie vluchten uit ons huis bij Damascus, in Oost-Ghouta. Gelukkig zijn we ontsnapt voordat er chemische wapens werden gebruikt. Het volgende jaar bleven we in Syrië, van huis naar huis, van dorp naar dorp. Bij elke verhuizing voelden we geen comfort, geen veiligheid. Wanneer je je onveilig voelt in een plaats die bijna elke dag wordt gebombardeerd, moet je uiteindelijk een keuze maken: de onze was weg te gaan. En met slechts twee ingepakte tassen, deden we dat. We gingen naar Jordanië. Ik heb overwogen om terug te keren naar Syrië. Ik wil deel uitmaken van de wederopbouw van mijn land, maar helaas verwacht ik niet dat dit binnenkort zal gebeuren. Toen we in Jordanië aankwamen, dacht ik dat ik binnenkort terug zou keren naar Syrië -- in slechts een paar weken. Dat dachten we allemaal. Het is al twee jaar geleden. En hoewel ik nog steeds hoop op een dag naar huis te gaan, is mijn grootste vraag: "Wanneer?" Ik wil terugkeren om les te kunnen geven. Als kind werd ik geïnspireerd door mijn leraar uit de derde klas, die geloofde dat kinderen de toekomst waren en die ons op die jonge leeftijd uitdaagde om een betere wereld te creëren. Ik denk dat het zeldzaam is voor een leraar om dit zo gepassioneerd in haar studenten te brengen, maar ik wil het proberen. Hoewel ik hoop om in de voetsporen van mijn leraar te treden, wordt mijn weg voorlopig geblokkeerd door de onzekerheid van het leven ver van huis, door een oorlog die me hierheen heeft gedreven, door de onbetaalbare collegegeld in Jordanië. Weg van huis zijn brengt veel uitdagingen met zich mee. Je voelt je een vreemde in een vreemde plaats. Je bent niet bij mensen die je kennen, of die je willen kennen. Als Syrische vluchteling is het bijna onmogelijk om toestemming te krijgen om officieel te worden aangenomen, en ik heb geen geld om...
Vier jaar oorlog betekent vier jaar zonder scholen en onderwijs in Syrië. Hiba was bijna klaar met de universiteit toen ze haar huis bij Damascus moest verlaten. Om Hiba en de vele andere ontheemde Syrische studenten te helpen, ga naar CARE.