Omstreeks 125 v.Chr. wordt het zuiden van Frankrijk veroverd door de Romeinen, die deze regio "Provincia Romana" ("Romeinse provincie") noemen. Brennus' plundering van Rome werd nog steeds herinnerd door de Romeinen, toen Julius Caesar de rest van Gallië veroverde. Aanvankelijk ontmoette Caesar weinig Gallic verzet: de ongeveer zestig stammen die Gallië vormden, konden zich niet verenigen en het Romeinse leger verslaan, iets wat Caesar misbruikte door de ene stam tegen de andere op te zetten. In 58 v.Chr. versloeg Caesar de Germaanse stam van de Suebi, die werd geleid door Ariovistus. Het volgende jaar veroverde hij de Belgische Galliërs nadat hij had beweerd dat zij een samenzwering tegen Rome hadden gesmeed. De reeks overwinningen werd voortgezet in een zeestrijd tegen de Veneti in 56 v.Chr. In 53 v.Chr. ontstond voor het eerst een verenigde Galliese verzetbeweging onder Vercingetorix. Caesar belegerde de versterkte stad Avaricum (Bourges) en brak na 25 dagen de verdediging door, waarbij slechts 800 van de 40.000 inwoners erin slaagden te ontsnappen. Vervolgens belegerde hij Gergovia, Vercingetorix' thuisstad, en leed hij een van de ergste nederlagen in zijn carrière toen hij zich moest terugtrekken om een opstand in een ander deel van Gallië te onderdrukken. Na zijn terugkeer omsingelde Caesar Vercingetorix bij Alesia
In 52 voor Christus. De stadsbewoners werden tot onderwerping uitgehongerd en Caesar's unieke defensieve aardwerken, die naar de stad uitstaken en er van weggingen om een massale Gallic-verlichtingsmacht te stoppen, dwongen Vercingetorix uiteindelijk tot overgave. De Gallische Oorlogen waren voorbij.