Voltooi de volgende zin: In de jaren 70 v.Chr., na de burgeroorlog tussen de aristocratische factie van Sulla en de overblijfselen van de aanhangers van Marius en Cinna, weigerde de Romeinse populist Quintus Sertorius Spanje over te geven aan de Sullan-dictatuur. Zijn afscheiding leidde tot de Sertoriaanse Oorlog, waarin de Keltische overheden in het Middellandse Zeegebied van Gallië werden onderworpen aan troepenheffingen en gedwongen requisities om de militaire inspanningen van Metellus Pius, Pompeius Magnus ("Pompey de Grote") en andere Romeinse bevelhebbers tegen de rebellen te ondersteunen. Sommige Kelten, waaronder misschien de Helvii en Volcae Arecomici, steunden Sertorius. Nadat de afvallige Romein was vermoord, konden Metellus en Pompeius een overwinning verklaren, en de Helviërs en Volcae werden gedwongen een deel van hun land af te staan aan de Griekse stadstaat Massilia (het huidige Marseille), een loyale onafhankelijke bondgenoot van Rome gedurende eeuwen, strategisch gelegen aan de monding van de rivier de Rhône en de trouwe aanhanger van Pompeius. Tijdens de Gallic Wars van Caesar sloot geen van de Gallic "civitates" in de provincie Narbonese zich aan bij de
Pan-Gallic opstand van 52 voor Christus, noch betrokken bij enige gerapporteerde daden van vijandigheid tegen de Romeinse troepen. De Helvische Valerii spelen in feite een sleutelrol in het veiligstellen van de achterhoede van Caesar militair tegen Vercingetorix, die troepen stuurde om Helvisch grondgebied binnen te vallen. In zijn geschiedenis van de Vivarais uit 1861 veronderstelde Abbé Rouchier dat Caesar, gezien het strategische nut van het Helvische grondgebied aan de grens van de Romeinse provincie langs een hoofdroute naar centraal Gallië, de Valerii cultiveerde door de strafrechtelijke maatregelen die Pompeius tegen hen had genomen, te herstellen. Caesar noemt de landverbeurdverklaring in zijn "Bellum Civile", terwijl hij discreet alle acties weglaat die zijn loyale Helviaanse vrienden tegen Rome in de jaren 70 hebben ondernomen.