In 1920 begon Marshall met een campagne om geld in te zamelen voor een nationaal conservatorium dat zwarte muziek zou omvatten. In april 1921 produceerde de Conservancy een programma voor een fondseninzameling dat periodes van "negermuziek en drama" in New York omvatte. Marshall keerde in april 1922 terug naar het streven naar een nationale conservatie, waarbij hij verschillende leiders in zwarte muziek bijeenriep en een vervolgproductie van de "negermuziek en drama" werd gepland voor mei. Walter Damrosch stond op de lijst als specifiek ondersteunend van het idee van het nationale conservatorium. Een Conservancy studenten recital volgde in mei. Een bredere erkenning van respect voor zwarte muziek werd samengevat, inclusief het werk van Marshall in 1922. Marshall wilde in mei 1924 iets hebben voor een nationale conservatie in New York, maar ging in plaats daarvan naar Haïti met het werk van haar man, een korte terugreis in augustus, toen hij werd benoemd tot een commissie om misstanden te onderzoeken tijdens de Amerikaanse bezetting van Haïti.
Ik weet het. In februari 1927 keerden zij terug. In 1934 werd Marshall opnieuw als directeur van de Conservancy erkend.