Een belangrijk moment in de politieke carrière van Iorga vond plaats tijdens de Roemeense Boerenopstand van 1907.
Het is de bedoeling van de Commissie dat de Europese Raad van Brussel in juni een resolutie over de economische en monetaire unie zal uitbrengen. Het bloedige resultaat bracht de historicus ertoe een stuk van sociale kritiek te schrijven en openbaar te maken, het pamflet ("God vergeef hen"). De tekst, samen met zijn programma van agrarische conferenties en zijn abonnementslijsten ten behoeve van de nabestaanden van de slachtoffers, maakten hem opnieuw tot een tegenstander van de Nationale Liberale Partij, die Iorga als een oproermaker noemde. De historicus raakte echter een akkoord met Stere, die prefect van het graafschap Iași was geworden en die, tegen de wensen van zijn partij in, een informele samenwerking tussen Iorga en de Poporanisten initieerde. De politieke klasse als geheel was bijzonder bezorgd over de contacten van Iorga met de Culturele Liga voor de Eenheid van Alle Roemenen en hun gemeenschappelijke irredentistische agenda, die de relaties met de Oostenrijkers over Transsylvanië en Boekowina dreigde te ondermijnen. Iorga's populariteit nam echter nog steeds toe en, gedragen door dit sentiment, werd hij voor het eerst verkozen tot Kamerlid tijdens de verkiezingen van datzelfde jaar.