Samenvatting van het artikel:  Hillary Clinton heeft hard gewerkt om het doodlopende teken op het e-mailverhaal van het ministerie van Buitenlandse Zaken te zetten door aan te kondigen dat er niets te vinden was. Maar in haar haast om het verhaal te beheersen, heeft Clinton (nogmaals) het grotere plaatje gemist: in de politiek, net als in het bedrijfsleven, is authenticiteit belangrijk. Haar persconferentie had de bekende klank van een gecontroleerde voorstelling -- de zorgvuldig geanalyseerde uitleg, de strijdlustige houding -- die ons geloof versterkte dat wat ze ons vertelt het hele verhaal is. Mensen vragen zich af: Speelt ze eerlijk tegen ons? Waarom is de nagende verdenking dat het merk Hillary niet omvat om aan de openbare tafel te brengen wie ze echt is? Zoals de schrijver Joe McGinniss meldde in zijn klassieke boek over de campagne van Nixon in 1968, "The Selling of a President", begonnen politieke adviseurs lang geleden met het verkopen van kandidaten als zeep. De praktijk is versneld sinds de jaren '60 als campagnes hebben geconcludeerd dat politieke merken onder kiezers dezelfde tests ondergaan als consumentenmerken onder klanten. En bij de consument van vandaag betekent authenticiteit meer voor succes dan op enig ander moment in de geschiedenis van merken. Het verlangen naar authenticiteit is een tastbare drijvende kracht voor de inkomsten van merken. Steeds vaker willen mensen hun geld geven aan merken -- zowel politiek als commercieel -- die een set waarden hebben waar ze ook in kunnen geloven. Zoals de schrijver James H. Gilmore tegen The New York Times zei, versterkt een gevoel van authenticiteit het vertrouwen in wat echt is "in een wereld die steeds meer geënsceneerd, verzonnen en gemedieerd wordt". Uit een recente wereldwijde studie bleek dat 63% van de consumenten een merk zou kopen dat zij als authentiek beschouwen boven zijn concurrenten, en meer dan 60% zou een organisatie aanbevelen die zij als authentiek beschouwen. Het negeren van het belang van authenticiteit voor kiezers is een aanzienlijk risico, zoals zowel Mitt Romney als Al Gore te laat hebben geleerd. En ze liepen in een perceptuele omgeving die vergevingsgezinder was dan de huidige. De kiezers herkenden gemakkelijk de afstand tussen wie deze kandidaten echt waren en hoe ze ons wilden laten zien...
Hillary Clinton had moeite om het e-mailverhaal achter zich te laten. Pease: Consumenten hechten steeds meer waarde aan merken die als authentiek worden ervaren. Kwalificeert het Clinton merk?