Spanje werd geregeerd door een typische verlichte absolute monarch, die cultuur en het christendom bevorderde en enige uitdrukking van de ideeën van de Verlichting in het land en zijn koloniën toeliet, terwijl tegelijkertijd een sterke politieke controle werd behouden. De Spaanse koloniën in Amerika mochten echter niet handelen met andere landen en hun koloniën, zoals Groot-Brittannië en Brits Noord-Amerika, en het Franse Rijk en Nieuw-Frankrijk. Spanje was hun enige bron van goederen en koopwaar, hoewel het niet in staat was om aan de handelsbehoeften van zijn koloniën te voldoen. Bovendien zorgde de steun van Karel III voor de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten voor nieuwe belastingen, die onrust veroorzaakten in de Spaanse koloniën in Amerika, zoals de Opstand van de Comuneros (Nieuw-Granada) en de Opstand van Túpac Amaru II.
Ik weet het. Een andere grote spanning was het beleid om Criollos, of lokaal geboren blanken, uit het openbaar bestuur te sluiten.