De Arabische inwoners van Katamon vluchtten in 1948, na de hevige gevechten om de controle over het gebied tijdens de Arabisch-Israëlische Oorlog.
Ik weet het. De verlaten huizen in de Duitse kolonie en andere delen van Katamon werden gebruikt om nieuwe immigranten te huisvesten. Sinds het einde van de 20e eeuw heeft de buurt een proces van gentrificatie ondergaan. Er worden inspanningen gedaan om oude historische gebouwen te restaureren en enkele van hun architectonische kenmerken, zoals gebogen ramen en tegeldaken, in nieuwe constructies op te nemen. Talrijke cafés, bars, restaurants en boetiekjes zijn in de buurt geopend, en veel welgestelde gezinnen zijn daarheen verhuisd, waardoor de prijs van onroerend goed omhoog is gegaan. De Duitse kolonie heeft een grote Engelssprekende bevolking, met de Engelssprekende gemeenschap bestaande uit zowel gezinnen als alleenstaanden, permanente immigranten en bezoekers. De wijk is de thuisbasis van het Smadar-theater, de arthouse-bioscoop van Jeruzalem en een eeuwige ontmoetingsplaats voor de artisterati.