Voltooi de volgende zin: Game 5 had dezelfde startpitchers als in Game 1, Bartolo Colón voor de Angels en Mike Mussina voor de Yankees. Colón verliet de wedstrijd in de tweede inning vanwege een handblessure nadat hij in de eerste twee hits had opgegeven en werd opgelucht door Ervin Santana, die Robinson Canó (die betrapt werd op het stelen), Bernie Williams en Jorge Posada opliep. Williams scoorde op Bubba Crosby's single en Posada op Derek Jeter's offervlucht toen de Yankees een vroege 2-0 voorsprong namen. Mussina gaf echter een homerun aan Garret Anderson in de tweede ronde om de voorsprong te verlagen naar één. Toen ging Bengie Molina naar het midden. Na twee outs, liet Mussina Steve Finley lopen... voordat Adam Kennedy de bal naar het middenpunt sloeg. Bubba Crosby en Gary Sheffield botsten op de buitenmuur om het te vangen, waardoor Molina en Finley scoren om de Angels een voorsprong van 3 tegen 2 te geven. De volgende inning, Mussina toegestaan back-to-back leadoff singles om lopers te zetten op de eerste en derde, dan Anderson's offer vlieg scoorde een run. Na een single die de runners weer op de eerste en derde plaats bracht, breidde Darin Erstad's RBI-single de voorsprong van de Angels uit tot 5<unk>2. Mussina werd één uit later uit het spel gehaald in zijn kortste start in de postseason ooit. Randy Johnson, die zijn eerste postseason relief optreden sinds Game 7 van de 2001 World Series met de Arizona Diamondbacks tegen de Yankees, hield de Engelen scoreless voor de rest van het spel, waardoor slechts drie hits. Jeter's homerun in de zevende van Santana sneed de voorsprong naar twee. Jeter opende de negende met een enkel off closer Francisco Rodriguez, maar Alex Rodriguez grondde in een dubbel spel. Jason Giambi en Gary Sheffield sloegen daarna allebei singles, maar Hideki Matsui sloeg als eerste om het spel te beëindigen. De Angels zouden de Chicago White Sox in de
ALCS.