Samenvatting van het artikel:  DNA-moleculen uit visperma worden gebruikt om nieuwe soorten vlamvertragende materialen te ontwikkelen. Wetenschappers hebben onlangs ontdekt dat DNA zeer bestand is tegen vuur. In een reeks experimenten bedekten de onderzoekers het DNA van haring-spermacellen met doek en ontdekten dat het verandert in een keramisch materiaal als het wordt blootgesteld aan extreme hitte. Katoen dat met DNA-moleculen is gelaagd, is bestand tegen verbranding omdat het genetische materiaal een keramische laag over de stof vormt, zoals te zien is op de onderste afbeelding in de bovenstaande foto, terwijl onbehandeld katoen gemakkelijk zal verbranden (boven). Dit kolenachtige schuim helpt vervolgens om te voorkomen dat de vlammen op het materiaal in brand raken. Onderzoekers achter het werk geloven dat DNA een natuurlijke en milieuvriendelijke manier zou kunnen bieden om stoffen tegen brand te beschermen. Men dacht dat DNA een gevoelig en gemakkelijk beschadigbaar materiaal was. Maar in de afgelopen jaren hebben wetenschappers ontdekt dat het de harde omstandigheden van de ruimte en zelfs de hitte van de terugkeer in de atmosfeer kan overleven. Wetenschappers die kleine dubbele DNA-strengen aan de buitenkant van een raket bevestigden, zeiden dat zij 'volledig verbaasd' waren toen meer dan de helft van de monsters intact bleef. Dit ondanks temperaturen die stijgen tot meer dan 1.000 °C tijdens de korte vlucht naar de sub-orbitale ruimte en terug, en het verhoogt de mogelijkheid dat buitenaardse levensmoleculen vanuit de ruimte op aarde aankomen. De sub-orbitale missie Texus-49 werd gelanceerd vanaf de Europese basis van Esrange in Kiruna, in het noorden van Zweden, en was oorspronkelijk bedoeld om de invloed van de zwaartekracht op de genen van menselijke cellen die in de raket werden vervoerd, te bestuderen. Maar wetenschappers besloten bovendien de effecten te testen die ruimtereizen op DNA hebben wanneer het op drie plaatsen op de buitenkant van de raket wordt gedragen - en ontdekten dat het overleefde. Momenteel zijn veel materialen, waaronder meubels, zoals banken, bekleed met chemische vlamvertragers waarvan is vastgesteld dat ze zich in het milieu ophopen en die verband houden met onvruchtbaarheid, kanker en aangeboren afwijkingen. Professor Giulio Malucelli, een materiaalwetenschapper bij de...
Onderzoekers van de Polytechnische Universiteit van Turijn gebruiken DNA van haring zaadcellen om nieuwe brandvertragende materialen te ontwikkelen. DNA vormt een beschermende laag die brandbestendig is. Het DNA breekt af in schuim dat een keramisch materiaal vormt. Wetenschappers denken dat het milieuvriendelijke vlamvertragers kan maken. Deze kunnen worden gebruikt om stoffen, meubels en kunststoffen tegen brand te beschermen.