In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog vocht de Amerikaanse regering met de Sovjet-Unie om wereldwijd leiderschap, invloed en veiligheid in de context van de Koude Oorlog. Onder de Eisenhower-regering vreesde de Amerikaanse regering dat de nationale veiligheid in gevaar zou komen door regeringen die werden ondersteund door de betrokkenheid van de Sovjet-Unie bij regimeverandering en bevorderde de domino-theorie, waarbij latere presidenten het precedent van Eisenhower volgden. Vervolgens breidden de Verenigde Staten het geografische toepassingsgebied van hun acties uit tot buiten het traditionele gebied van activiteiten, Centraal-Amerika en het Caribisch gebied. Belangrijke operaties waren de door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk georkestreerde Iraanse staatsgreep van 1953
, de 1961 Bay of Pigs Invasie gericht op Cuba, en steun voor de omverwerping van Sukarno door generaal Suharto in Indonesië. Bovendien hebben de VS zich bemoeid met de nationale verkiezingen van landen, waaronder Italië in 1948, de Filippijnen in 1953, en Japan in de jaren 1950 en 1960, evenals Libanon in 1957. Volgens een onderzoek hebben de VS in de periode 1946-2000 ten minste 81 openlijke en verborgen interventies uitgevoerd bij buitenlandse verkiezingen. Een ander onderzoek wees uit dat de VS zich bezighielden met 64 verborgen en zes openlijke pogingen tot regimeverandering tijdens de Koude Oorlog.