Schrijf een vervolg op deze paragraaf - "De kikkers" wijkt af van het patroon van politiek standpunt dat wordt aangeboden in de eerdere werken van Aristophanes, zoals "De Acharniërs" (425 v.Chr.), "Vrede" (421 v.Chr.) en "Lysistrata" (411 v.Chr.), die allemaal 'vredespelen' zijn genoemd. "De kikkers" wordt niet vaak zo bestempeld, maar Dover wijst erop dat hoewel Kleophon onwrikbaar tegenstander was van elke vrede die niet uit overwinning kwam, en de laatste regels van het stuk suggereren dat Athene een minder koppig einde aan de oorlog zou moeten zoeken, het advies van Aeschylus (1463<unk>5) een plan om te winnen en geen voorstel van capitulatie bevat. Ook bevat "The Frogs" solide, serieuze boodschappen die significante verschillen vertegenwoordigen van algemene kritiek op beleid en idealistische gedachten over goede vredesvoorwaarden. Tijdens de parabasis geeft Aristophanes advies om de rechten van burgers terug te geven aan mensen die deelnamen aan de oligarchische revolutie in 411 voor Christus, met het argument dat ze werden misleid door de 'tricks' van Phrynichus (letterlijk 'worstelingen'). Phrynichus was een leider van de oligarchische revolutie die in 411 tot algemene tevredenheid werd vermoord. Dit voorstel was eenvoudig genoeg om door een enkele wet van de vergadering te worden ingesteld en werd daadwerkelijk door het decreet van Patrokleides na het verlies van de vloot bij Aegospotami in werking gesteld.
Ik weet het. In het anonieme "Life" staat dat dit advies de basis was van Aristophanes' ontvangst van de olijvenkrans, en de auteur van de oude Hypothese zegt dat bewondering voor de parabasis de belangrijkste factor was die leidde tot de tweede productie van het toneelstuk.