Hij trad in dienst in 1790 als kornet in het 11e Dragoons, en werd in 1798 majoor. Hij diende in Vlaanderen van 1793 tot 1795, en nam deel aan alle veldslagen in die periode (Valencienne, Duinkerken en Le Cateau
) van de Commissie. Na een uitmuntende strijd bij Den Helder in Holland in 1799 werd hij in 1803 tot luitenant-kolonel bevorderd. Van 1811 tot 1813 was hij betrokken bij de Stille Oorlog, waar hij een sabelwond kreeg in de Slag bij El Bodón, maar toch nam hij deel aan de latere Slagen van Castrejon, Salamanca, Venta del Pozo en Morales.