Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Tijdens de gebeurtenissen van mei 1968 werd Althusser in het ziekenhuis opgenomen vanwege een depressieve ineenstorting en was hij afwezig in het Latin Quarter. Veel van zijn studenten namen deel aan de gebeurtenissen, en Régis Debray in het bijzonder werd een internationaal beroemde revolutionair. Althusser's aanvankelijke stilte werd door de demonstranten bekritiseerd, die op muren schreven: "Waarvan is Althusser nuttig?" ("A quoi sert Althusser?"). Later was Althusser er dubbel over; aan de ene kant steunde hij de beweging niet en bekritiseerde hij de beweging als een "ideologische opstand van de massa", waarbij hij het officiële argument van de PCF aannam dat een "infantiele stoornis" van anarchistisch utopisme die de studentenbeweging had geïnfiltreerd. Aan de andere kant noemde hij het "de belangrijkste gebeurtenis in de westerse geschiedenis sinds het verzet en de overwinning op het nazisme" en wilde hij de studenten en de PCF verzoenen. Niettemin noemde het maoïstische tijdschrift "La Cause du peuple" hem een revisionist, en hij werd veroordeeld door voormalige studenten, voornamelijk door Jacques Rancière. Hierna ging Althusser door een fase van "zelfkritiek" die resulteerde in het boek "Essays in Self-criticism" ("Éléments d'autocritique", 1974) waarin hij enkele van zijn oude standpunten heroverwoog, waaronder zijn steun voor de Sovjet-invasie van Tsjecho-Slowakije
Ik weet het.