Oostenrijk's eerste poging tot republikeins bestuur na de val van de monarchie in 1918 werd ernstig belemmerd door de verlammende economische last van oorlogsvergoedingen die door de zegevierende geallieerden werden geëist. De Eerste Republiek van Oostenrijk (1918-1938) voerde in de jaren twintig van de vorige eeuw een aantal baanbrekende hervormingen door, met name in Wenen, die als model dienden voor de sociale verzorgingsstaten van Europa na de Eerste Wereldoorlog. De Republiek ontwikkelde zich echter geleidelijk tot de Oostenrijkse fascistische dictatuur tussen 1933 en 1934 onder kanselier Engelbert Dollfuss, die in 1934 door nazi-partijagenten werd vermoord. De Eerste Republiek eindigde met de "Anschluss" (annexatie) aan nazi-Duitsland in 1938. Na de nederlaag van het Duitse Rijk in 1945
Oostenrijk hervatte zijn republikeinse regering, nadat het zijn onafhankelijkheid van de bezettende geallieerde mogendheden volledig had herwonnen. Het politieke systeem van Oostenrijk na het herstel van de democratie en zelfbeschikking wordt de Tweede Republiek genoemd.