Samenvatting van het artikel:  Er is veel lawaai rond de nucleaire deal die wordt onderhandeld met Iran. Maar ondanks de hitte die is opgewekt door de toespraak van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu aan het Congres en een slecht bedachte, paniekerige brief aan de Iraanse leiderschap georganiseerd door senator Tom Cotton -- is het laatste debat weinig licht. Het kan zelfs zijn dat het de fundamentele kwestie van het eigen buitenlands beleid van Iran verduistert -- en of Teherans destabiliserende activiteiten in het buitenland een deal zouden moeten uitsluiten. Helaas hebben weinigen in het Congres de tijd genomen om de zaak op een doordachte, samenhangende manier te bestuderen. Er zijn natuurlijk bepaalde feiten die niet in twijfel mogen worden getrokken: Ja, Iran is een regionale tegenstander van een aantal van zijn buurlanden in de Golf en Israël. En het is wel de bedoeling om de door de soennieten geleide Golfstaten te provoceren en in het algemeen zaadjes van sektarische islam in het buitenland te zaaien. Bovendien zou de Quds-macht van de Iraanse Revolutionaire Garde training en wapens hebben verstrekt aan een reeks militanten - Hezbollah en Islamitische Jihad in Libanon en de Palestijnse gebieden, het regime van Bashar al-Assad in Syrië, Houthi-rebellen in Jemen, uitgesloten sjiitische moslims in Bahrein en zelfs aan militante groepen in West-Afrika. Onlangs heeft Iran militaire operaties geleid van door de VS uitgeruste Iraakse troepen tegen ISIS-militanten in Irak, troepen die zijn geholpen door Amerikaanse luchtaanvallen. Netanyahu begreep de ironie en waarschuwde scherp: "Als het gaat om Iran en ISIS, is de vijand van je vijand je vijand". (Hoewel senator Marco Rubio blijkbaar in de war is, omdat hij op een hoorzitting van de Senaatscommissie Buitenlandse Betrekkingen op 11 maart erop heeft aangedrongen dat Iran ongelukkig moet zijn met de Amerikaanse luchtaanvallen tegen ISIS). Toch is de vraag die Netanyahu niet beantwoordde, en die senator Cotton en zijn 46 collega's niet eens hebben gesteld, wat er precies moet gebeuren met de activiteiten van Iran in het buitenland? Velen in het Congres begrijpen niet dat minister van Buitenlandse Zaken Javad Zarif en zijn collega's in het kabinet van Iran, met hun Amerikaanse PhD's en begrip van pluralistische democratieën, niet...
De besprekingen over het nucleaire programma van Iran gaan door. Een nucleaire deal is nog maar het begin.