Begin 1942 had de Duitse marine de waarde van vliegdekschepen erkend, vooral na de Britse aanval op de Italiaanse vloot.
Bij Taranto in 1940 en het verlies van het Duitse slagschip in 1941. De marine koos daarom verschillende schepen om in mei 1942 omgebouwd te worden tot hulpvliegdekschepen, waaronder het passagiersschip, geëxploiteerd door Norddeutscher Lloyd. Het voorgestelde ombouwproject zou groter zijn geweest dan zelfs de speciaal gebouwde "Graf Zeppelin"-klasse. Ze had een complement van 42 jagers en duikbommenwerpers. Maar ernstige stabiliteitsproblemen en structurele zwakheden bemoeilijkt het project en uiteindelijk bleek onoverkomelijk. Er was nog geen werk aan de ombouw begonnen voordat het project eind 1942 werd geannuleerd.