Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Conrad's bewind was een voortdurende en over het algemeen mislukte strijd om de macht van de koning te handhaven tegen de groeiende macht van de lokale hertogen. Zijn militaire campagnes tegen Karel de Eenvoudige om Lotharingia en de keizerlijke stad Aken terug te winnen, waren mislukkingen. Aartsbisschop Ratbod van Trier werd zelfs in 913 kanselier van West-Frankrijk. Konrad's rijk werd ook blootgesteld aan de voortdurende invallen van de Magyaren sinds de rampzalige nederlaag van de Beierse troepen in 907 in de Slag bij Pressburg
, wat tot een aanzienlijke daling van zijn autoriteit leidde. Zijn poging om het Oost-Franke episcopaat onder leiding van aartsbisschop Unni van Bremen bij de synode van Hohenaltheim in 916 aan zijn kant te mobiliseren, was niet genoeg om andere mislukkingen te compenseren. Na verscheidene botsingen kon Conrad tenminste met hertog Hendrik van Saksen tot vrede komen. De rusteloze Swavische hertogen Erchanger (geëxecuteerd in 917) en Burchard II vormden een voortdurende bedreiging, evenals Arnulf, hertog van Beieren.