Samenvatting van het artikel:  Waardering:. Dit wordt iets bijzonders, zeg ik tegen mezelf terwijl we langs het middeleeuwse Penshurst Place lopen, verlicht tot een dramatisch effect, met de mooie dorpskerk die ernaast gloeit. Het Leicester Arms Hotel, bij Tunbridge Wells, zag er zeker vrolijk uit op de website - een dorpspub die goed gewassen en opgeknapt was zonder zijn charme te verliezen. - Niet helemaal. De Leicester Arms is moe en heeft een make-over nodig. De hele plaats lijkt in de greep van een collectieve lethargie. Ik krijg niet eens veel van een welkom. 'Maak je geen zorgen, dit is geen vuilnis', zegt de vermoeide jonge vrouw die me naar een kamer op de eerste verdieping boven de keukenafzuiger leidt - ook al zijn er maar twee andere mensen. Ze heeft het niet over de kamer, maar over de acht uitpuilende zwarte plastic vuilniszakken - 'het zijn gewoon lakens en zo.' Je zou kunnen denken dat lakens en zo ergens anders opgeslagen kunnen worden. Maar toen ik mijn saaie kamer zag, had ik mijn twijfels. Het is een charmante affaire. Het raam is onlangs geschilderd, maar niemand heeft de moeite genomen om de druppels die aan de ruiten vastzitten af te schrapen; drie doffe aquarellen hangen aan de muren; het kleine bureau is gekneusd en gekneusd; en de bedlampen zijn die irriterende die alleen komen als je ze tikken. Zelfs de gelamineerde kaart die je vertelt hoe je een buitenste lijn krijgt is gevouwen en onaangenaam. Beneden is het gezelliger. De met paneel beklede bar, met de zadels aan de muren, het open vuur (niet aangestoken) en de blootgestelde houten balken zorgen voor een zekere sfeer, maar het beste is de eetzaal een korte trap omhoog, met zijn mengeling van tafels en stoelen, waarvan sommige prachtige antieke werken zijn. Slechts drie tafels zijn bezet, maar het wachten tussen mijn onverschillige voorgerecht (twee kleine stukjes opgerolde gerookte zalm en wat avocado-mousse) en mijn hoofdgerecht (seebaars in een te rijke saus met gnocchi) is onvergeeflijk. 'Een groente?' Ik vraag het. 'Kale, dat is het zo ongeveer,' zegt de serveerster in een niet zou lastig vallen soort manier. Dan neem ik wat boerenkool. Het is een...
Het Leicester Arms Hotel is een van de belangrijkste opties in het mooie Penshurst. Maar dit kleine toevluchtsoord voelt minder als een hotel, meer als een omgebouwde pub. Het restaurant heeft houten balken, maar het menu is niet inspirerend.