Op 1 augustus 1919 verhuisde het regiment naar de frontlinie als onderdeel van de 14e Grote Poolse Infanteriedivisie (). Het regiment voerde campagne door Maladzyechna, Małe Gajany, Minsk, Ihumen, Bochuczewicze en Babruysk, dat op 28 augustus werd veroverd. Babruysk werd de basis van het regiment tijdens de gevechten in de Berezina-vallei en in Polesia tot mei 1920. In deze periode kregen de Sovjet-soldaten de bijnaam "" (), vanwege de rode kleur op hun rogatywkas. In mei 1920 nam het regiment deel aan het stoppen van het offensief van het Sovjet 16e Leger, waarbij veel soldaten uit de Sovjet cavaleriebrigade gevangen werden genomen. In juni 1920 werd het regiment gedwongen zich terug te trekken vanwege het volgende Sovjetoffensief. Tijdens de gevechten bij Ivachnoviche, op 29 juli de CO van het regiment, LtCol. Władysław Anders is gewond geraakt. Als onderdeel van het Poolse tegenoffensief brak het regiment op 16 augustus door de Sovjetlijnen, in de buurt van Maciejowice. Later nam het regiment deel aan de Slag bij de Niemen.
Ik weet het. In de tweede helft van september 1920 nam Cavalryman deel aan gevechten in de buurt van Mezhiritch, Zelva en Snovy. De laatste stad die het regiment veroverde was Minsk, waar de eenheid zich na het staakt-het-vuren terugtrok. Op 16 januari 1921 keerde het regiment terug naar Poznań onder bevel van Władysław Anders. Voor hun dapperheid tijdens de oorlog ontvingen alle regimenten van de 14e divisie Virtuti Militari. De kleuren van de eenheid werden gedecoreerd door Marsh. Józef Piłsudski op 22 april 1921.