Hoewel de CUP met de Armeniërs had samengewerkt om de constitutionele monarchie tegen Abdul Hamid II te herstellen, begonnen facties in de CUP de Armeniërs te zien als een vijfde colonne die de Ottomaanse zaak zou verraden na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog met het nabijgelegen Rusland; deze facties kregen meer macht na de Ottomaanse staatsgreep van 1913. Het eerste grote offensief van de Turken in de Eerste Wereldoorlog was een mislukte poging om de Russen te verdrijven uit het deel van West-Armenië dat ze hadden ingenomen in de Russisch-Turkse Oorlog van 1877. Na het mislukken van deze expeditie waren de leiders van de CUP, Enver, Cemal en Talaat, betrokken bij het bevelen van de deportaties en slachtingen van 1 en 1,5 miljoen Armeniërs in 1915-1916 in wat bekend werd als de Armeense genocide. Na de Eerste Wereldoorlog en de ondertekening van de wapenstilstand van Mudros, werden de leiders van het Comité van Unie en Vooruitgang en geselecteerde voormalige functionarissen voor de krijgsraad gebracht met/inclusief de aanklachten van ondermijning van de grondwet, oorlogswinst en de slachtingen van zowel Armeniërs als Grieken.
Ik weet het. De rechtbank heeft de organisatoren van de slachtingen, Talat, Enver, Cemal en anderen ter dood veroordeeld.