Tijdens de 14e eeuw begon de Ottomaanse heerschappij zich uit te breiden over het oostelijke Middellandse Zeegebied en de Balkan. De verdeling van Albanië in kleine, ruziënde feodalen, geregeerd door onafhankelijke feodale heren en stamhoofden, maakte hen een gemakkelijke prooi voor de Ottomaanse legers. In 1385 verzocht de heerser van Durrës, Karl Thopia, de sultan om steun tegen zijn rivalen, de familie Balšić. Een Ottomaanse troepenmacht marcheerde snel naar Albanië langs de Via Egnatia en versloeg Balša II in de Slag bij Savra
Ik weet het. De belangrijkste Albanese clans zwoeren spoedig trouw aan het Ottomaanse Rijk. De Ottomanen lieten de veroverde Albanese stamhoofden hun posities en eigendommen behouden, maar ze moesten een eerbetoon betalen, hun zonen als gijzelaars naar het Ottomaanse hof sturen en het Ottomaanse leger voorzien van hulptruppen.