De herdenking van de Nakba door Arabische burgers van Israël die intern ontheemden zijn als gevolg van de oorlog van 1948 wordt al tientallen jaren beoefend, maar was tot het begin van de jaren negentig relatief zwak. Aanvankelijk was de herinnering aan de catastrofe van 1948 persoonlijk en gemeenschappelijk van aard en zouden families of leden van een bepaald dorp de dag gebruiken om zich te verzamelen op de plaats van hun voormalige dorpen. Kleine herdenkingen van de tiende verjaardag in de vorm van stille waken werden gehouden door Arabische studenten op een paar scholen in Israël in 1958, ondanks pogingen van de Israëlische autoriteiten om ze te dwarsbomen. De bezoeken aan de plaatsen van voormalige dorpen werden na de gebeurtenissen van de Dag van het Land in 1976 steeds meer zichtbaar. In de nasleep van het mislukken van de conferentie van Madrid in 1991
Om het onderwerp vluchtelingen aan te pakken, werd de Vereniging voor de Verdediging van de Rechten van de Binnenverplaatste in Israël opgericht om op 15 mei elk jaar een Mars van Terugkeer naar de plaats van een ander dorp te organiseren om de kwestie op de Israëlische openbare agenda te plaatsen.