Hij was minister van Binnenlandse Zaken van december 1916 tot januari 1918, ook onder Brătianu. Zijn ambtstermijn viel samen met een kritieke periode: Roemenië had zich in augustus bij de oorlog aangesloten; een Duits offensief
van half november tot begin december had koning Ferdinand en de regering gedwongen te vluchten naar de tijdelijke hoofdstad Iași, in de Moldavische regio. Het verlies van twee derde van het nationale grondgebied bracht ernstige problemen met zich mee, ook voor het ministerie van Constantinescu. Hij beval talrijke wetshandhavingsinstanties zich terug te trekken naar Moldavië, hoewel de Roemeense politie en een deel van de gendarmerie op hun plaats bleven. Vervolgens reorganiseerde hij de commandostructuur voor wetshandhaving en inlichtingen, terwijl hij de politieaanwezigheid in Moldavische steden en dorpen versterkte. Hij heeft zich onder meer ingezet om het verzamelen van inlichtingen te versterken door middel van speciale veiligheidsbrigades in onder meer de steden Roman, Tecuci, Piatra Neamț en Vaslui. De gendarmes bewaakten plaatsen van economisch en militair belang, communicatielijnen en het werk van de militaire ingenieurs langs het front. Er werd een nieuw agentschap opgericht om hoogwaardigheidsbekleders te bewaken en spionage tegen het Roemeense leger tegen te gaan, terwijl een groep van 160 gendarmes werd samengesteld om militaire locaties in de Donau-delta te bewaken. Elke infanterie-divisie kreeg een politiecompagnie toegewezen voor contra-spionage doeleinden.