De architectuur bestaat uit zeven paren van driehoekige muren of prisma's; het buitenste paar is het kortste in hoogte maar het breedste in spanning, de binnenste paren veranderen geleidelijk hun beeldverhouding en het binnenste paar vormt dus het piekpunt van de architectuur. Elk van deze zeven paar muren vertegenwoordigt een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van Bangladesh, namelijk de Taalbeweging in 1952, de overwinning van het Verenigd Front in de provinciale verkiezingen van 1954, de Grondwetbeweging in 1956, de beweging tegen de Onderwijscommissie in 1962, de Zespuntenbeweging in 1966, de Massaopstand in 1969 en tenslotte de climax van de Onafhankelijkheidsoorlog in 1971.
, waardoor Bangladesh een afzonderlijke onafhankelijke soevereine staat werd.