Het eiland Timor, in de Indonesische archipel, is al 40.000 jaar bewoond, bezet door opeenvolgende golven immigranten uit Zuid-India, Maleisië en Melanesië. Het werd geregeerd door kleine koninkrijken die met hun buren handel deden in specerijen, slaven en sandelhout. Portugal vestigde in 1633 een nederzetting op het oostelijke deel van het eiland. In 1661 werd Timor formeel verdeeld tussen Nederland en Portugal en in 1701 werd de eerste gouverneur van Portugees Timor benoemd. De meeste van de volgende drie eeuwen was Oost-Timor een Portugese kolonie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Oost-Timor bezet door Australische en Nederlandse troepen, en vervolgens binnengevallen door de Japanners.
op 19 februari 1942. Sparrow Force, de Australische commando's en Nederlandse troepen op het eiland, voerden een guerrillacampagne totdat de Australische en Nederlandse troepen in januari 1943 werden teruggetrokken. De hulp van de Oost-Timorese mensen bij het helpen van de Australiërs creëerde een band tussen Australië en Oost-Timor die deel werd van de populaire mythologie in Australië. Na het einde van de oorlog werd Timor bezet door Australië, dat de onafhankelijkheid van Indonesië van Nederland steunde en voorstelde dat Oost-Timor een trusteeship van de Verenigde Naties (VN) zou worden, maar terugdeinsde in het licht van bezwaren van het Verenigd Koninkrijk.