Zijn eerste gepubliceerde werk verscheen in "Gazeta Transilvaniei" in 1915, gevolgd het volgende jaar door artikelen in "Revista Teologică". Na de toetreding van het Oude Koninkrijk van Roemenië tot de Eerste Wereldoorlog in augustus 1916, staken hij en verschillende andere jonge Transsylvanische intellectuelen, waaronder Oțetea, de grens over naar Roemenië. Colan schreef zich vervolgens in op de faculteit Literatuur van de Universiteit van Boekarest. Toen de hoofdstad Boekarest werd geëvacueerd tijdens de Slag om Boekarest
, vertrok hij naar Roman in Moldavië, waar hij bijles gaf aan middelbare scholieren. Vervolgens belandde hij in een Oekraïens dorpje, vlakbij Jelisavetgrad, waar hij samen met andere Transsylvanische vluchtelingen, waaronder Ion Agârbiceanu, een kerkkoor organiseerde dat in het Roemeens antwoorden gaf aan de Slavisch van de priesters.