Na de herovering van de Griekse gebieden door het Ottomaanse Rijk zagen de grote mogendheden van die tijd (het Britse Rijk, het Russische Rijk en het Koninkrijk Frankrijk) het Griekse tegenaanval als een kans om het Ottomaanse Rijk verder te verzwakken en in wezen hun invloed in het oostelijke Middellandse Zeegebied te vergroten. De Grote Mogendheden steunden Griekenland om zijn onafhankelijkheid te herwinnen en na een beslissende slag in de baai van Navarino
In Londen werd een staakt-het-vuren overeengekomen (zie het Verdrag van Londen (1827)). De autonomie van Griekenland werd uiteindelijk erkend door het Protocol van Londen van 1828 en de volledige onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk door het Protocol van Londen van 1830.