Op 18 februari 1529 schrijft Karel V, diep verontrust door de Ottomaanse opmars richting Wenen
, stuurde opnieuw een brief van Toledo naar koning Ismail, die in 1524 was overleden en was vervangen door Tahmasp I, pleitend voor een militaire afleiding, waardoor de eerder begonnen Habsburgse-Perzische alliantie werd voortgezet. Zijn ambassadeur bij de sjah was de ridder van de heilige Johannes van Balbi, en er werd een alliantie gesloten met als doel het Ottomaanse Rijk in het westen en oosten binnen het volgende jaar aan te vallen. Tahmasp reageerde ook door zijn vriendschap met de keizer te uiten. Er werd dus een besluit genomen om het Ottomaanse Rijk aan te vallen op beide fronten, maar Balbi duurde meer dan een jaar om terug te keren naar het Iraanse Rijk, en tegen die tijd was de situatie in Safavid Iran veranderd, omdat Iran gedwongen was vrede te sluiten met het Ottomaanse Rijk vanwege een opstand van de Shaybanid Uzbeks.