Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Toen de "Qieyun" in de Tang-dynastie de nationale standaard werd, waren verschillende kopieerders bezig met het produceren van manuscripten om aan de grote vraag naar herzieningen van het werk te voldoen. Bijzonder gewaardeerd waren kopieën van Wáng Rénxū's editie, gemaakt in het begin van de 9e eeuw, door Wú Cǎiluán (), een vrouw die beroemd was om haar kalligrafie. Een van deze exemplaren werd door keizer Huizong (1100<unk>1026), die zelf een fervent kalligraaf was, verkregen. Het bleef in de paleisbibliotheek tot 1926, toen een deel van de bibliotheek de afgezette keizer Puyi naar Tianjin en vervolgens naar Changchun, de hoofdstad van de marionettenstaat Manchukuo, volgde. Na de Japanse overgave in 1945
In 1947 ontdekten twee geleerden het in een boekmarkt in Liulichang, Beijing. Studies van dit bijna volledige exemplaar zijn gepubliceerd door de Chinese taalkundigen Dong Tonghe (1948 en 1952) en Li Rong (1956).