Samenvatting van het artikel:  Superhelden hebben altijd een speciale plaats in mijn hart gehad. Ik groeide op in Zambia in de jaren tachtig, een tijdperk dat het begin markeerde van de ergste economische crisis van het land. Mijn jeugd herinneringen zijn van een langdurige noodtoestand die werd gekenmerkt door acute voedseltekorten en een economische achteruitgang waarbij de basisbehoeften van het gemiddelde Zambiese gezin nauwelijks werden voldaan. Mijn broers en zussen en ik -- en onze bende vrienden uit de boerderijen -- brachten talloze uren door op een verlaten varkensstal, onze buitenaardse codetaal perfectionerend. Ons doel was om een SOS te sturen naar de superhelden in de sterrenstelsels, en als onze codetaal verfijnd genoeg was om over de kloof van de ruimte te reiken, zou misschien een ruimteschip naar de aarde komen om ons te redden van ons sombere leven en ons weg te brengen naar de ruimte. Op zoek naar superhelden. We gaan terug naar een paar jaar eerder -- in het midden tot het einde van de jaren zeventig en voor de economische neergang -- toen superhelden als Superman, Spiderman, Batman en de Incredible Hulk een grote deal waren voor iedereen die opgroeide. In onze kindertijd waren dit krachtige, allesomvattende wezens, en hun merken werden verkocht op T-shirts, petten, lunchdozen, speelgoed en zowat alles. Ze beïnvloedden veel aspecten van mijn jeugd, zozeer dat ik veel van mijn vormingsjaren besteedde aan het streven om een superheld te worden als ik opgroeide. Maar toen kwam de ontgoocheling. Ik realiseerde me dat ik nooit een superheld zou worden, aangezien de meesten van hen mannen waren -- en allemaal blank. De wanhopige zoektocht naar een alternatieve en herkenbare superheld resulteerde alleen maar in meer ontgoocheling. Zo veel jaren later, in het jaar 2015, is het enigszins verbijsterend om vandaag dezelfde ontgoocheling te ervaren als ik zo weinig vertegenwoordiging van culturele minderheden in populaire media zie. Dit is belangrijk voor mij. Ik ben van die school van denken die gelooft dat radio, televisie, film en andere media van de populaire cultuur de symbolen, mythen en middelen verschaffen waardoor we een gemeenschappelijke...
De digitale illustrator Milumbe Haimbe daagt stereotypen uit en pakt de kloof tussen diversiteit aan met haar werk. In mei vorig jaar was ze een van de winnaars op de Biënnale van Dakar.