Communisten onder leiding van Nur Muhammad Taraki grepen de macht in Afghanistan
Op 27 april 1978. Het nieuwe regime - verdeeld tussen de extremistische Khalq-fractie van Taraki en de meer gematigde Parcham - ondertekende in december van dat jaar een vriendschapsverdrag met de Sovjet-Unie. Taraki's inspanningen om het seculiere onderwijs te verbeteren en het land te herverdelen, gingen gepaard met massale executies (waaronder van veel conservatieve religieuze leiders) en politieke onderdrukking zonder precedent in de Afghaanse geschiedenis, waardoor een opstand van de mujahideen rebellen ontstond.