Het tempo van de Durham beweging verraste zelfs Moore zelf. In 1960 hielden vier Afro-Amerikaanse studenten hun eigen sit-in.
in het Woolworth's Department Store in het naburige Greensboro, North Carolina. Moore en McKissick organiseerden toen een landelijke sit-in die zou beginnen in Durham. Oorspronkelijk vonden ze dat de studenten van Greensboro te snel hadden gehandeld. Toen McKissick hoorde van de sit-in, riep hij uit: "Oh mijn God, deze kinderen zijn overhaast!" Niettemin beseften Moore en zijn bondgenoten al snel dat de tijd was gekomen om actie te ondernemen, zich realiserend dat de studentenactivisten in Durham hun Greensboro-collega's wilden nabootsen. Precies een week na de Greensboro sit-in, Moore en McKissick leidde een van hun eigen. Ze leidden tientallen studenten naar het hart van Durham, waar ze aan de lunchbanken van Woolworth's zaten. Toen de manager de balie sloot, gingen de studenten naar de balie bij S.H. Kress en Walgreens, die ook gesloten waren. De boodschap was echter verstuurd, en tegen het einde van de week hadden studenten in Charlotte, Raleigh, Winston-Salem en Fayetteville zich bij de sit-in-beweging aangesloten, waardoor blanke winkeleigenaren bang werden door zich goed te kleden en waardig te blijven. De Durham-beweging was eindelijk begonnen zich buiten de stadsgrenzen te verspreiden.