Op 7 juli 1944 werd Matejka uit het kamp vrijgelaten en keerde terug naar Wenen. Hij slaagde erin om als patiënt in het ziekenhuis te worden opgenomen om het risico van rekrutering in het Duitse leger te vermijden. Het ontwijken van de dienstplicht, en eventueel ook de vervroegde vrijlating die daaraan voorafging, bracht hem in verband met het gebruik van verschillende medische getuigschriften, waarvan sommige echt door artsen waren opgesteld; andere waren eenvoudige vervalsingen. Vervolgens verdween hij ondergronds (leefde buiten het zicht van de officiële autoriteiten en zonder een geregistreerde woonplaats of een identiteitskaart) tot aan het einde van de oorlog.
Ik weet het. Het is bekend dat tijdens de laatste maanden van de nationaal-socialistische tirannie Matejka banden had met de.