Schrijf een vervolg op deze paragraaf - De Jurchens namen de controle over Noord-China, veroverden de Liao-dynastie en de helft van de Song-dynastie in 1142. Aanvankelijk hadden ze geen eigen unieke munt, maar gebruikten ze de munten van de Liao- of Zuid-Song-dynastie. In 1154 gaf Wanyan Liang de Jiaochao-bankbiljetten uit, drie jaar voordat ze hun eigen onderscheidende munten zouden slaan, een reeks in de Chinese geschiedenis die nog nooit eerder of sindsdien is gebeurd. Jiaochao kwam in tien denominaties. Kleine biljetten kwamen in 100, 200, 300, 500 en 700 "wén" terwijl grote biljetten in 1, 2, 3, 5 en 10 "guàn" waren. Net als voorgaande Chinese bankbiljetten was er een vergoeding voor het inwisselen voor koperen munten: 15 "wén" per "guàn". Jiaochao had aanvankelijk een vervaldatum van zeven jaar bij uitgifte, maar in 1189 werd dit afgeschaft, waardoor de biljetten een onbepaalde levensduur hadden. Net als andere vroege Chinese papieren valuta's, was het slachtoffer van overdruk, wat leidde tot ongebreidelde inflatie. In 1214, als gevolg van ernstige hyperinflatie, begon de overheid biljetten te drukken ter waarde van tot 1000 "guàn". Het volgende jaar werd Jiaochao vervangen door een nieuwe papieren munt, de Baoquan (寶泉), die hetzelfde lot onderging. Tot de Mongoolse verovering van de Jin-dynastie.
In 1234 bleef de staat nieuwe soorten bankbiljetten uitbrengen die door het publiek werden afgewezen, die alleen transacties in zilver wilden accepteren.