Flinter, een Ier van geboorte, ging in 1811 het Britse leger in als vaandeldrager in het 7e West-Indische regiment van de voet, en werd gepromoveerd tot de rang van luitenant op 22 juli 1813. Hij werd met zijn regiment naar Curaçao in de West-Indië gestuurd in 1812, en in 1815 bezocht Caracas, toen in de greep van een ongewoon bloedige en woedende burgeroorlog.
Ik weet het. Hier trad hij op als tolk voor de Britse ambassade. In het volgende jaar werd hij op de halve loonlijst geplaatst en zag hij geen vooruitzicht op promotie in de Britse dienst, hij vestigde zijn verblijfplaats in Caracas. Hij werd met groot onderscheid behandeld door de Spaanse kapitein-generaal Juan Manuel Cajigal, en hij kreeg een baan als tolk tussen de Spanjaarden, Engelsen en Amerikanen. Vervolgens reisde hij door de meeste Europese kolonies in West-Indië en op het Amerikaanse continent, trouwde met een Spaans-Amerikaanse dame, waardoor hij eigendom van land en slaven verwierf en een opdracht in het Spaanse leger kreeg. Hoewel hij tot 1832 op de Britse halfloonlijst bleef staan, had hij enkele jaren voor die datum de functie van stafofficier in de Spaanse dienst bekleed, waarna hij een lang verslag schreef over de koloniën van Spanje (Puerto Rico en Cuba) en zijn meningen over slavenarbeid.