Voltooi de volgende zin:
Jubilee, Torch, Husky en Overlord, LCA's werden door Landing Ship Infantry (LSI) naar invasiegebieden gedragen. De locatie die werd gekozen voor de LSI om de LCA te stoppen en te laten zakken, was een aangewezen punt binnen het "Transport Area" wanneer de LSI werkte met een US Navy Task Force, of de "Lowering Position" wanneer met een Royal Navy Task Force. Het transportgebied of de verlaagende positie was ongeveer 6<unk>11 mijl van de kust (11 mijl was amfibische doctrine voor de USN tegen het midden van de oorlog, terwijl de RN de neiging had om de risico's te accepteren die gepaard gingen met het dichter bij de kust komen). Normaal waren de landingsschepen uitgerust met krachtige motoren. Vroege landingsschepen waren uitgerust met Welin-McLachlin-davitten, die doorgaans in gebruik waren in de koopvaardij voor standaard 99 man reddingsboten. Naarmate het gewicht van LCA's tijdens de oorlog toenam (eventuelelijk bijna 14 ton), werden zwaardere davits vereist. Later werden de LSI's en de LSI's die werden gereviseerd, voorzien van lufting davits van een dwarsbalk. De daviten zelf vormden een afbakening tussen de verantwoordelijkheden van de LSI-bemanning (ofwel de Royal Navy of de koopvaardij) en de leden van de LCA-vloot.