Voltooi de volgende zin: Hoewel het islamitische antisemitisme is toegenomen in het kielzog van het Arabisch-Israëlische conflict, waren er voor de oprichting van Israël rellen tegen Joden in landen in het Midden-Oosten, waaronder onrust in Casablanca, Shiraz en Fez in de jaren 1910, bloedbaden in Jeruzalem, Jaffa, Safed en Hebron in de jaren 1920, pogroms in Algerije, Turkije en Palestina in de jaren 1930, evenals aanvallen op de Joden van Irak en Tunesië in de jaren 1940. Toen de Palestijnse Arabische leider Amin al-Husseini tijdens de Tweede Wereldoorlog besloot een alliantie te sluiten met Hitlers Duitsland, werden 180 Joden gedood en 700 Joden gewond in de door de nazi's geïnspireerde rellen van 1941 die bekend staan als de Farhud. Ook Joden in het Midden-Oosten werden getroffen door de Holocaust. Het grootste deel van Noord-Afrika kwam onder nazi-controle en veel Joden werden gediscrimineerd en gebruikt als slaven tot de Axis nederlaag. In 1945 werden honderden Joden gewond tijdens gewelddadige demonstraties in Egypte en werd Joods eigendom vernield en geplunderd. In november 1945 werden 130 Joden gedood tijdens een pogrom in Tripoli. In december 1947, kort na het VN-verdelingsplan, resulteerden Arabische rellen in honderden Joodse slachtoffers in Aleppo, waaronder 75 doden. In Aden werden 87 Joden gedood en 120 gewond. Een bende moslimzeelieden plunderden Joodse huizen en winkels in Manama. In de loop van 1948 vonden er in Tripoli, Caïro, Oujda en Jerada nieuwe rellen tegen Joden plaats. Als de
De eerste Arabisch-Israëlische oorlog eindigde in 1949, toen een granaataanval op de Menarsha-synagoge in Damascus een tiental mensen het leven kostte en dertig gewonden. De Zesdaagse Oorlog van 1967 leidde tot verdere vervolging van Joden in de Arabische wereld, wat leidde tot een toename van de Joodse exodus die begon na de oprichting van Israël. In de daaropvolgende jaren daalde de Joodse bevolking in Arabische landen van 856.000 in 1948 tot 25.870 in 2009 als gevolg van emigratie, vooral naar Israël.