Uğur Ümit Üngör stelt dat het massale geweld in het late Ottomaanse rijk en zijn opvolgers omvat, maar niet beperkt is tot, vervolging van moslims tijdens de Ottomaanse samentrekking in de 19e en vroege 20e eeuw, het bloedbad van Armeniërs in Adana in 1909, de Griekse genocide (1913<unk>1922), de Assyrische genocide (1914<unk>1924), de Armeense genocide (1915<unk>1917), de Koçgiri-massacres van Koerdische rebellen in 1921, "het massale geweld tegen Koerden van het conflict van 1925 Sheikh Said tot het bloedbad van Dersim in 1938", de pogroms in Thracië in 1934
De Europese Unie heeft zich in de afgelopen tien jaar in de strijd tegen de joden, door middel van de pogrom van Istanbul in 1955 tegen Grieken en Armeniërs. Andere geleerden nemen soms ook de eerdere Hamidische slachtingen van Armeniërs in de jaren 1890 of deportaties van Koerden tussen 1916 en 1934 op.