Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Onder de recensenten waren militairen en schrijvers gespecialiseerd in oorlogsliteratuur. De meesten schatten de kunstzinnigheid en het realisme van Tolstoy's gevechtsscènes hoog. N. Lachinov, een lid van de "Russky Invalid" krantenpersoneel (# 69, 10 april 1868) noemde de Slag bij Schöngrabern
scènes "met de hoogste graad van historische en artistieke waarheidsgetrouwheid" en volledig akkoord met de auteur's mening over de Slag bij Borodino, die sommige van zijn tegenstanders betwist. De legergeneraal en gerespecteerde militaire schrijver Michail Dragomirov, in een artikel gepubliceerd in ("The Military Almanac", 1868<unk>70), terwijl hij enkele van de ideeën van Tolstoj over de "spontaneïteit" van oorlogen en de rol van de commandant in gevechten betwistte, adviseerde alle Russische legerofficieren om "Oorlog en Vrede" als hun bureauboek te gebruiken, en beschreef de gevechtsscènes ervan als "onvergelijkbaar" en "als een ideale handleiding voor elk leerboek over theorieën van militaire kunst".