De stad werd verworven door de Ottomaanse sultan Bayezid I (1389 <unk> 1402). In 1398 veegde Tamerlane het gebied binnen en zijn troepen vernietigden de stad in 1400, waarna het in 1408 door de Ottomanen werd heroverd. Onder de Ottomanen diende Sivas als het administratieve centrum van het Eyalet van Rum tot ongeveer het einde van de 19e eeuw. De Armeense Apostolische Kerk onderhield zes Armeense kerken in Sivas, namelijk de Meryemana, Surp Sarkis, Surp Minas, Surp Prgitsh, Surp Hagop en Surp Kevork; vier kloosters, Surp Nschan, Surp Hreshdagabed, Surp Anabad en Surp Hntragadar; een Armeens Apostolisch weeshuis en verschillende scholen. De Armeens-katholieke kerk en de Latijnen hadden ook één kerk en een metropoliet van Sebastea, net als de Grieks-orthodoxe kerk. Twee protestantse kerken en acht, meestal Duitse en Amerikaanse, scholen. Tijdens de genocide tegen Armenen en tegen Griekse christenen
Vanaf 5 juli 1915 werd de christelijke gemeenschap van Sivas uitgeroeid door deportaties en massale executies.