Het Anglo-Iraakse Verdrag werd ondertekend door de inspanningen van de mensen van de voormalige Ottomaanse provincies, een coalitie van zowel soennitische als sjiitische Arabieren. Belangrijke centra van de opstand tijdens wat later de "Grote Iraakse Revolutie" van 1920 werd genoemd
inclusief Bagdad, Najaf en Karbala. De opstand in Karbala werd aangewakkerd door een "fatwa" uitgegeven door de grote mujtahid, Imam Shirazi. Deze "fatwa" maakte de opmerking dat het in strijd was met de principes van de islam dat de regio werd geregeerd door de Britten, die de islam niet beoefenden. De fatwa beval een jihad tegen de Britse bezettingsmacht.