De nederlaag van Griekenland in de Grieks-Turkse Oorlog van 1897 had de vele tekortkomingen van het Griekse leger aan het licht gebracht. In de jaren 1900 werden door de kabinets van Georgios Theotokis opeenvolgende inspanningen ondernomen om het Griekse leger te moderniseren en te reorganiseren, inclusief bepalingen voor de uitnodigingen van een buitenlandse militaire missie naar het land. Al in 1907 stelde de Theotokis-regering de Fransen een voorstel voor voor een Franse maritieme missie, in ruil voor Franse steun voor de Griekse inspanningen om een internationale lening te krijgen. Ondanks de komst van admiraal Ernest François Fournier met een team van officieren, wekten de voorstellen van de missie om de Koninklijke Helleense Marine te beperken tot lichte schepen, die alleen als hulp aan een Grote Mogendheid konden optreden, al snel aanzienlijke tegenstand op. Gecombineerd met de vijandige houding van Groot-Brittannië tegen een Franse inbreuk op zijn traditioneel dominante rol in Griekenland, kondigde het het falen van de missie aan. In het daaropvolgende jaar werden er inspanningen ondernomen om in plaats daarvan de Duitse steun te verkrijgen. Duitsland heeft de bereidheid getoond om een Griekse deelname aan de Triple Alliantie te overwegen, maar de toename van de spanningen in de Balkan na de crisis in Bosnië en Herzegovina en de
<unk>vooral de kwestie Kreta voor Griekenland<unk>en de val van het kabinet van Theotokis in 1909 brachten deze besprekingen tot een einde. In plaats daarvan richtte Duitsland zich nog meer op het verdiepen van zijn steun aan het Ottomaanse Rijk.