In het geval van verschillende studies over verschillende effecten wordt meestal de laagste NOAEL genomen. Vervolgens wordt de NOAEL (of een ander uitgangspunt zoals een referentiedosegraad (BMDL)) gedeeld door een veiligheidsfactor, conventionelelijk 100, om rekening te houden met de verschillen tussen proefdieren en mensen (factor 10) en mogelijke verschillen in gevoeligheid tussen mensen (een andere factor van 10). Waarden met andere veiligheidsfactoren dan 100 kunnen meestal worden gebruikt als onzekere informatie over de waarde van het uitgangspunt (NOAEL) of BMDL wordt vastgesteld. Voor volwassenen is het meestal moeilijk om rekening te houden met de veiligheid van ADI als gevolg van een snellere inname dan bij gezonde kinderen, omdat de ADI gebaseerd is op een aantal bijwerkingen die veroorzaakt worden door het eten van voedingsmiddelen, maar in het geval van volwassenen kan de ADI worden beschouwd als een veiligheidsfactor.
NOAEL