Hoewel de Franse en Britse regeringen Duitsland de oorlog verklaarden na de Duitse invasie van Polen begin september 1939, waren er geen plotselinge veranderingen in de straten van Parijs, zelfs niet nadat de Sovjet-Unie twee weken later Polen van de andere kant binnenviel. Op 10 mei 1940 viel het Duitse leger echter Frankrijk binnen, en deze keer was de impact in Parijs onmiddellijk, vooral voor politieke ballingen uit Duitsland. Alle Duitse vrouwen in Frankrijk moesten zich op 13 mei 1940 melden bij de autoriteiten. Irene Wosikowski kon zich niet aan de eis houden omdat ze in de nacht van 12/13 mei werd gearresteerd en naar het interneringskamp Gurs ten zuiden van Bordeaux werd gebracht. Het Duitse leger veroverde Noord-Frankrijk in ongeveer zes weken. Onder de voorwaarden van de Frans-Duitse wapenstilstand
Op 22 juni 1940 zou de noordelijke helft van Frankrijk onder directe Duitse controle worden geplaatst, terwijl de zuidelijke helft - die destijds werd gedefinieerd als de "vrije zone" - vanuit Vichy zou worden beheerd door een marionettenregering onder leiding van een gerespecteerde Franse oorlogsheld. In de loop van de volgende paar jaar zou de al beperkte autonomie van de Vichy-regering verder worden verminderd, maar in 1940 was het significant dat het interneringskamp niet in de "bezette zone" was gelegen, maar, samen met de belangrijke steden Toulouse, Lyon en Marseille, in de "vrije zone".