Voltooi de volgende zin:
Na een wapenstilstand in juni 1940 werd het Franse Protectoraat van Tunesië onderdeel van Vichy-Frankrijk, de nieuwe Franse staat geregeerd door de collaborationistische maarschalk Philippe Pétain tijdens de bezetting van Frankrijk door nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog. Onder het collaboratieve regime van Pétain werden de Joden van Vichy-Frankrijk en Vichy-Tunesië onderworpen aan de twee antisemitische "Statut des Juifs" (Joodse statuten van 3 oktober 1940 en 2 juni 1941), net als de Joden op het vasteland van Frankrijk. De discriminerende wetgeving definieerde de Joden, beperkte hen in de openbare dienst, in onderwijsinstellingen en journalistiek, en in vrije beroepen (numerus clausus), telde hen (Joodse volkstelling) en dwong hen hun eigendommen te registreren om vervolgens te worden Arisch gemaakt. Bijgevolg bevonden de joden zich in hun voormalige minderwaardige status van "inboorlingen" en werden zij verarmd. In augustus 1941 kwam Xavier Vallat, hoofd van het Bureau voor Joodse Zaken ("Commissariat Général aux Questions Juives"), uit Groot-Frankrijk om de kwestie van de Joodse kwestie te onderzoeken. Volgens een artikel op de website van het United States Holocaust Memorial Museum (USHMM) "De geschiedenis van de Holocaust in de drie Noord-Afrikaanse gebieden van Frankrijk (de drie departementen 91, 92 en 93, in Frans Algerije, de twee Franse protectoraten Marokko en Tunesië) is onlosmakelijk verbonden met het lot van Frankrijk in deze periode". De Holocaust-wetenschapper Martin Gilbert gaf aan dat de vervolging van de Joden in Frans-Noord-Afrika een integraal onderdeel was van de Holocaust in Frankrijk. Volgens een Frans-Duits document dat relevant was voor de definitieve oplossing van het Joodse vraagstuk, werden Franse Marokko, Algerije en Tunesië in Europese gebieden in Noord-Afrika als deel van Europa beschouwd.