BRM hield de Nieuw-Zeelandse Howden Ganley en de Engelsman Peter Gethin die werden vergezeld door de Spanjaard Alex Soler-Roig, met behulp van de P160B-specificatieversie voor 1972 voordat deze werd vervangen door de P160C-versie halverwege het seizoen. Bij de Grote Prijs van Argentinië in 1972 kreeg Soler-Roig een ongeluk. Gethin stopte ook met een olielek en Ganley eindigde als negende. Jean-Pierre Beltoise miste Argentinië vanwege juridische problemen na een ongeval op het circuit dat het leven van Ignazio Giunti eiste in een sportwagenrace in januari 1971. Bij de Grand Prix van Zuid-Afrika ging de motor van de Fransman uit, de Engelsman en de Nieuw-Zeelander waren respectievelijk negen en veertien ronden achter en werden niet ingedeeld. De Spaanse Grand Prix was een slechte race voor BRM met al hun coureurs met pensioen; Soler-Roig en de Zweedse Reine Wisell met ongevallen, Beltoise met een kapotte versnellingsbak en de motor van Ganley mislukte. In Monaco won de Fransman, de Engelsman stopte toen hij neerstortte en de Zweed stopte ook toen zijn motor uitviel. De Belgische Grand Prix
Ganley werd achtste, Beltoise stopte met oververhitting en Gethin stopte ook met een brandstofpompfout. In Frankrijk eindigde de Fransman als 15e, de Zweed met een kapotte versnellingsbak en de Oostenrijker ook met een oogblessure nadat een steen die door de Lotus van Emerson Fittipaldi werd gegooid, zijn helmvizier doorboorde, hem permanent blind maakte in zijn linkeroog en zijn rijcarrière beëindigde. Bij de Britse Grand Prix eindigde Beltoise als elfde, Gethins motor faalde en Jackie Oliver's ophanging faalde. In Duitsland werd de Nieuw-Zeelander vierde, de Fransman negende en de Zweed stopte toen zijn motor uitviel. In de Grand Prix van Oostenrijk werd Ganley zesde, Beltoise achtste en Gethin dertiende. In Italië werd de Engelsman zesde, Ganley elfde en de Zweed twaalfde. De Canadese Grand Prix zag Ganley 10e en Gethin stopte met een schorsingsfout. Door een motorfout werden ze in de Verenigde Staten met pensioen gestuurd.