Voltooi de volgende zin: De voornaamste tactiek van de Poolse-Litouwse hussars was de aanval. Ze droegen de lading naar en door de vijand. De lading begon langzaam en in een relatief losse formatie. De formatie groeide geleidelijk aan in tempo en sloot de gelederen terwijl ze de vijand naderde, en bereikte haar hoogste tempo en dichtstbijzijnde formatie onmiddellijk voor het gevecht. Ze hadden de neiging om de aanval meerdere keren te herhalen totdat de vijandelijke formatie brak (ze hadden bevoorradingswagens met reserve-lanzen). De tactiek van een aanval door zwaar gepantserde hussars en paarden was bijna twee eeuwen lang effectief. De hussars vochten met lange lances (een hussarslance had meestal een lengte van 4,5 tot 6,2 meter), een "koncerz" (stotende zwaard), een "szabla" (sabre), een of twee pistolen en vaak met een karabiner of arquebus, in het Pools bekend als een "bandolet". Gevleugelde hussars droegen ook andere wapens, zoals een "nadziak"-type oorlogshamer en slagbijl. Het lichte zadel, in Turkse stijl, maakte het mogelijk meer harnas te gebruiken voor zowel de paarden als de krijgers. Bovendien werden de paarden gefokt om met een zware lading heel snel te rennen en snel te herstellen. Dit werd bereikt door het fokken van oude Poolse paarden met oosterse paarden, meestal van tatarische stammen. Als gevolg hiervan konden deze paarden honderden kilometers lopen, met meer dan 100 kilogram aan lading en nog steeds in staat zijn om in een oogwenk op te laden. Ook waren hussarpaarden erg snel en manoeuvreerbaar. Hierdoor konden de hussars vechten met elke cavalerie of infanterie, van zware westerse "kissaiers" tot snelle Tataren. Ze werden algemeen beschouwd als de machtigste cavalerie ter wereld. In de veldslagen van Lubiszew in 1577,
Byczyna (1588), Kokenhausen (1601), Kircholm (1605), Kłuszyn (1610), Chocim (1621), Martynów (1624),