Samenvatting van het artikel:  (CNN) De wereld kijkt uit naar wat een historische prestatie voor de internationale diplomatie zou kunnen zijn - of, net zo gemakkelijk, een teleurstellende mislukking - terwijl onderhandelaars deze week in de rustige stad Lausanne aan het meer zitten, in Zwitserland, om voor 31 maart een kernaanval met Iran te sluiten. Hier zijn enkele van de belangrijkste dingen die je moet weten als de volgende belangrijke deadline nadert in de nucleaire gesprekken met Iran: 1. de De weg naar Lausanne is lang geweest. Deze laatste ronde van gesprekken maakt deel uit van een proces dat al twee jaar aan de gang is, via zowel openbare als private diplomatieke kanalen. In 2013 begonnen de spanningen tussen de wereldmachten en Iran een beetje te ontdooien na de verkiezing van de reformistische Iraanse president Hassan Rouhani, die beloofde het verlammende gewicht van internationale sancties op de economie van Iran te beëindigen. In november van dat jaar begonnen functionarissen van de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad -- de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Rusland en China -- samen met Duitsland, nucleaire onderhandelingen met Iraanse functionarissen in Zwitserland en ondertekenden wat bekend werd als de Overeenkomst van Genève of het Gezamenlijk Actieplan, die beperkte sancties verlichting voor Iran aanbood in ruil voor het terugdraaien van aspecten van het nucleaire programma van dat land. De deal werd aangekondigd als een tussentijdse stap in de richting van een grotere, meer uitgebreide overeenkomst, die de economische druk op Iran verder zou verminderen en de zes wereldmachten - gezamenlijk aangeduid als de P5+1 - zekerheden zou geven dat het nucleaire programma van Iran vreedzaam van aard is, zoals het beweert. Sinds de vaststelling van het gemeenschappelijk actieplan zijn er verschillende rondes van onderhandelingen geweest om tot een alomvattend akkoord te komen. Maar deze tussentijdse overeenkomst is tweemaal verlengd omdat de partijen de eerdere termijnen voor een definitieve overeenkomst niet hebben nageleefd. 2. Het Er is geen garantie dat ze een deal zullen sluiten. Hoewel beide partijen kunnen profiteren van een potentiële overeenkomst, hebben ze ook bepaalde "rode lijnen" die ze niet willen overschrijden - sleutel...
De interim deal van 2013 tussen de zes wereldmachten en Iran is tweemaal verlengd. De partijen streven naar een raamovereenkomst - of de belangrijkste principes van de definitieve deal - voor volgende week. Zeven landen zitten aan de onderhandelingstafel, maar anderen zoals Israël volgen van buitenaf.