Zoals in veel westerse democratieën is de apathie van de kiezer een actuele zorg, na een dramatische daling van de opkomst bij verkiezingen rond het einde van de 20e eeuw. De opkomst bij de Britse algemene verkiezingen is gedaald van 77% in 1992 en 71% in 1997 tot een historisch laag van 59% in 2001. De invoer uit de VRC en de invoer uit de VRC uit de VRC en de invoer uit de VRC uit de VRC is in de beoordelingsperiode gedaald van [...] % naar [...] %. Bij andere verkiezingen was de opkomst meer gevarieerd. Bij het referendum over Schotse onafhankelijkheid
In 2014 bedroeg de opkomst meer dan 84,5% - het hoogste cijfer in een grootschalige peiling sinds de invoering van het algemeen kiesrecht - en sommige lokale overheden registreerden een opkomst van meer dan 90%. Omgekeerd was de opkomst bij de verkiezingen van de commissaris voor politie en misdaad in november 2012 met slechts 15% een recordlaagte en bij de parlementaire tussentijdse verkiezingen in Manchester Central was de opkomst bij de tussentijdse verkiezingen in vredestijd met 18% eveneens een recordlaagte. De opkomst bij de parlementaire verkiezingen ligt meestal rond de 30-50%, terwijl bij de verkiezingen voor de lokale overheden de opkomst meestal rond de 30% ligt als ze niet worden gehouden naast hogere wedstrijden zoals algemene of Europese verkiezingen.