Bajo Pivljanin (<unk> 7 mei 1685), geboren Dragojlo Nikolić, was een Servische "hajduk" commandant die vooral actief was in de Ottomaanse gebieden Herzegovina en Zuid-Dalmatië. Geboren in Piva, toen onderdeel van het Ottomaanse Rijk, was hij een ossenhandelaar die naar verluidt zijn dorp verliet nadat hij onrechtvaardigheid van de Ottomanen had meegemaakt. Hij werd in 1654 genoemd als een bandiet tijdens de Venetiaans-Ottomaanse oorlog, en trad in 1656 in dienst van de Republiek Venetië. De hajduks werden gebruikt om Venetiaans Dalmatië te beschermen. Hij bleef een laaggeplaatste "hajduk" voor het volgende decennium, en nam deel aan enkele opmerkelijke operaties zoals de aanval op Trebinje. Tussen 1665 en 1668 steeg hij snel door de gelederen tot het niveau van "harambaša" ("banditleider"). Na de oorlog, die voor de Venetianen ongunstig eindigde, werden de hajduks onder Ottomaanse druk uit hun toevluchtsoord in de baai van Kotor verplaatst. Tussen 1671 en 1684 was Pivljanin, samen met andere hajduks en hun families, vluchtelingen in Dalmatië. Bij hernieuwd conflict
, werd hij teruggebracht naar de Baai van Kotor en belast met de verdediging van de grens; in 1685 vielen hij en zijn bende in de strijd tegen de oprukkende Ottomaanse gouverneur van Scutari. Hij wordt beschouwd als een van de meest vooraanstaande hajduks van zijn tijd en wordt geprezen in de Servische epische poëzie.