Het team miste de Grand Prix van Monaco twee weken later, maar keerde terug in Frankrijk.
voor de race in Dijon-Prenois. Giacomelli's kwalificatietempo was niet zo sterk, en hij begon de race op de 17e plaats, bijna 3,5 seconden achter Jean-Pierre Jabouille's pole-time in de Renault. Een andere slechte start bracht hem 20e aan het einde van de eerste ronde, hoewel hij snel Jan Lammers' worstelende Shadow passeerde. Hij nam weer langzaam plaatsen op terwijl anderen langs de kant van de weg vielen, en tegen de twintigste ronde was hij weer zeventiende geworden. Echter de auto leek te lijden aan een gebrek aan tempo in de volgende fase van de race, en Giacomelli werd gepasseerd door Riccardo Patrese en Jochen Mass of Arrows, Héctor Rebaque in de Lotus en zijn oude vijand de Angelis in snelle opeenvolging, gedaald tot 20e bij ronde 26. Hij begon langzaam het tempo weer op te pikken, en was in staat om eindelijk de Angelis op ronde 51 opnieuw te passeren, en het paar steeg in de volgorde omhoog terwijl andere auto's uitkwamen, en uiteindelijk op de 16e en 17e plaats lagen. De twee Italianen bleven vechten voor de rest van de race, waarbij ze vijf keer werden omgereden door leider Jabouille in het proces. Met Jabouille al over de finishlijn, zou ronde 75 hun laatste ronde zijn, en de Angelis passeerde Giacomelli met slechts enkele meters van de race over om 16e plaats van hem te nemen bij de dood.