Polesitter Paul Tracy was nog steeds op zoek naar zijn eerste finish van het seizoen. Hij scoorde zijn tweede pole van het jaar (en daarmee zijn tweede kampioenschapspunt) en was van plan zijn snelheid om te zetten in een overwinning. Op ronde 21 tijdens het omlopen van Mike Groff, draaide Tracy met te veel achterrem, en beëindigde Groff's dag. Later passeerde Jacques Villeneuve Toronto's Scott Goodyear aan de buitenkant van bocht 1. ABC's Bobby Unser lachte ongelofelijk toen hij zei: "Dat was een onmogelijke pas!" Villeneuve remde later te laat in bocht 7 (het einde van de achterste rechte) en sloeg de bandenbarrière. Drie seconden later schoot hij weer op de auto en ging verder zonder significante schade. Hij eindigde vijf ronden achter in 15e. Tracy zou weer draaien in bocht 1, deze keer terwijl hij Maurício Gugelmin passeerde. Gugelmin had meer geluk dan Groff en bleef zonder contact. Zowel Tracy als Fittipaldi zouden met afzonderlijke transmissiestoornissen stoppen. Al Unser Jr. won zijn troon terug als de "Koning van het Strand" door zijn vijfde Long Beach-evenement te winnen met 39 seconden op Nigel Mansell en 46 seconden op Robby Gordon. De Californiër werd de 10e leider in de IndyCar-geschiedenis van Long Beach, zo was de dominantie van Unser Jr. en de Andrettis in het eerste decennium van de race. Raul Boesel en Mario Andretti beklommen de Top 5, terwijl de strijd om het kampioenschap aan de gang was. Fittipaldi en Unser waren gelijk met elk 37 punten (beide met een overwinning en een tweede plaats), Mansell op de derde plaats met 35 punten, Michael Andretti met 29 punten, Stefan Johansson (afwerking 10e na het uitlopen van brandstof) met 25 punten, en Mario op de zesde plaats met 24 punten als de teams zich voorbereiden op de maand mei
Ik weet het.