Op 16 juni 1864 werd hij opnieuw gewond tijdens het leiden van zijn brigade in de eerste aanval op de werken in Petersburg. Teruggekeerd naar de dienst voordat zijn wond was vrij genezen, reed hij naar het slagveld van Ream's Station
In een ambulance, en had nauwelijks de voorste lijn bereikt en het commando overgenomen bij de voorste lijn toen zijn rechterbeen werd verbrijzeld door een geweerschot. Het rechterbeen werd geamputeerd, en hoewel zijn leven werd gered, was de 26-jarige niet langer in staat om actieve militaire dienst te verrichten. Hij werd op 10 november 1864 benoemd tot brigadier-generaal van de vrijwilligers en werd op 22 december van dat jaar op eigen verzoek uit dienst genomen, omdat hij weigerde in het leger te blijven op lichte dienst, zoals hem werd gevraagd. Hij weigerde herhaaldelijk promotie die hem van zijn eigen regiment zou hebben afgenomen, omdat hij zich verplicht voelde bij de mannen te blijven die hij had aangeworven.