Begin februari 1904 lanceerde de Japanse marine een verrassingsaanval op de Russische vloot in Port Arthur. De "Sevastopol" werd geraakt door één granat, ofwel zes of acht centimeter in diameter, die twee mannen op haar brug verwondde. Al snel volgde ze de Russische vloot met andere schepen, die allemaal hun voorste kanonnen afvuurden, maar ze slaagde er niet in om hits te scoren. Op 26 maart 1904 werd de "Sevastopol" per ongeluk geraakt door een torpedo, waardoor een propeller beschadigd raakte. Na de aanval op Port Arthur, probeerde het 1st Pacific Squadron meerdere keren te ontsnappen. Tijdens een poging op 23 juni trok admiraal Wilgelm Vitgeft, bevelhebber van de Stille Oceaanvloot, zich terug nadat hij de Japanse vloot had ontmoet. Bij het naderen van de haven verplaatste "Sevastopol" zich enigszins uit de formatie en raakte een mijn die 11 mensen doodde en ernstige overstromingen veroorzaakte, maar slaagde erin de haven binnen te komen en anker te laten vallen. Ze was zes weken onder reparatie, gedurende welke tijd er een brand uitbrak op het dek, waarbij 2 mensen omkwamen en 28 gewond raakten. De Russische slagschepen waren te groot om in het droogdok van Port Arthur te passen, dus werden er grote caissons gebouwd om toegang te bieden tot de romp van de schepen. Op 9 augustus, toen het Japanse Derde Leger de buitenste verdediging van Port Arthur aanviel, vertrok het First Pacific Squadron van zijn basis. Hoewel de Sevastopol niet volledig was gerepareerd, zeilde ze met de rest van de vloot met één kanon in haar achterste torentje dat niet werkbaar was. Later vochten ze tegen de Japanse vloot in wat de Slag om de Gele Zee zou worden.
Ik weet het.