Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Agârbiceanu bezocht Boekarest, de hoofdstad van het Oude Rijk, in 1906 en stuurde enthousiaste reisnotities voor "Unirea". Tijdens de Jubilee Expo van het koninkrijk kwam hij toevallig op criticus Eugen Lovinescu, die hem herinnerde als een zichtbare "dichterse ziel [...] die van zijn bergen afdaalde naar de citadel van onze zorgen, trots en ambities". Hij werd een vaste medewerker van de nationalistische recensie "Sămănătorul" uit Boekarest, die "De la țară" een luidkeels welkom gaf, en later van de linkse rivaal van "Sămănătorul", "Viața Românească". Zoals Agârbiceanu zo'n vijftig jaar later herinnerde, zorgde zijn onverschilligheid voor de ideologische botsing tussen de twee clubs ervoor dat hij publiekelijk werd berispt door Nicolae Iorga van "Sămănătorul", die zijn overtreding nooit volledig vergaf. Met zijn incidentele onderzoeken naar het leven in het Oude Rijk voor en na de boerenopstand van 1907
, Agârbiceanu wendde zich ook tot kritiek op haar instellingen. Een van zijn eerste bijdragen aan het tijdschrift "Neamul Românesc" van Iorga was een artikel waarin hij de beslissing van koning Karel I om de rebellen te gratieven vierde en zich aansloot bij de reeks stemmen die meer en meer substantiële hervormingen eisten. Vanaf 1909, nadat hij zich met Iorga had verzoend, was hij ook een van de reguliere schrijvers voor dat tijdschrift.