De historicus Ahmad Y. al-Hassan, op basis van zijn analyse van 14e-eeuwse Arabische manuscripten waarvan hij beweert dat het kopieën zijn van eerdere teksten, beweert dat handkanonnen werden gebruikt in de Slag bij Ain Jalut
In 1260. Hassan's beweringen zijn echter weerlegd door andere historici zoals David Ayalon, Iqtidar Alam Khan, Joseph Needham, Tonio Andrade en Gabor Ágoston. Khan betoogt dat het de Mongolen waren die buskruit in de islamitische wereld introduceerden, en gelooft dat kanonnen pas in de jaren 1370 het Mamluk-Egypte bereikten. Volgens Needham verwees de term "midfa", gedateerd op tekstbronnen van 1342 tot 1352, niet naar echte handgeweren of bombardementen, en hedendaagse verslagen van een metalen loopkanon in de islamitische wereld komen pas in 1365 voor. Evenzo dateert Andrade het tekstueel verschijnen van kanonnen in Midden-Oosterse bronnen uit de jaren 1360. Gabor Ágoston en David Ayalon geloven dat de Mamluks zeker belegeringskanonnen hadden gebruikt in de jaren 1360, maar eerdere gebruik van kanonnen in de islamitische wereld zijn vaag met een mogelijke verschijning in het Emiraat van Granada in de jaren 1320, maar het bewijs is niet overtuigend.