De kathedraal gewijd aan Sint Justinus van Chieti werd waarschijnlijk gesticht in de 8e eeuw en, volgens de traditie, werd herbouwd door bisschop Teodorico I in 840, na de plundering door Pepin van Italië. Het werd opnieuw herbouwd door bisschop Attone I in 1069, maar van dat gebouw zijn slechts delen van de Romaanse crypte overgebleven. De kerk werd in de 14e en 15e eeuw verfraaid dankzij verschillende bisschoppen. De eerste drie verdiepingen van de klokkentoren werden in 1335 gebouwd door Bartolomeo di Giacomo en in 1498 bouwde Antonio da Lodi de klokkentoren en het tentendak. De kerk werd in de 17e eeuw opnieuw ingericht in barokke stijl. De Apennijnse aardbevingen van 1703
Het vernielde het tentendak van de klokkentoren en beschadigde de kerk, waarvan het uiterlijk werd veranderd door aartsbisschop Francesco Brancia tussen 1764 en 1770. In het begin van de 20e eeuw consolideerde de architect Antonio Cirilli de klokkentoren en veranderde de buitenkant uitgebreid. De crypte herbergt de relikwieën van de heilige Justinus van Chieti. Vlakbij de kathedraal bevindt zich het barokke oratorium van de Berg dei Morti, de oudste katholieke broederschap van Chieti die in 1648 officieel door paus Innocent X werd erkend.