De Sovjet-Unie, samen met andere landen, was een directe supporter van de nieuwe Afghaanse regering na de Saur Revolutie
In april 1978. De hervormingen in Sovjet-stijl die door de regering werden ingevoerd, zoals veranderingen in huwelijksgebruik en grondhervorming, werden echter niet goed ontvangen door een bevolking die diep in traditie en islam was ondergedompeld. De onderdrukkende aard van de Democratische Republiek Afghanistan, die politieke gevangenen executeerde en de regering van elke oppositie zuiverde, werd ook ongunstig gezien door de Afghaanse bevolking. Tegen 1979 leidde de strijd tussen de Afghaanse regering en verschillende andere facties in het land, waarvan sommige werden gesteund door de Verenigde Staten en andere landen, tot een virtuele burgeroorlog en in een telefoongesprek met het Kremlin in maart 1979 vroeg de Afghaanse premier Nur Muhammad Taraki om militaire hulp. Dit werd geweigerd door de Sovjet-premier Alexei Kosygin namens het Politburo.