De aanneming van de Grondwet van 3 mei werd tegengegaan door vijandige politieke en militaire reacties van de buren van het Gemenebest. In de Pools-Russische Oorlog van 1792
(soms de "oorlog ter verdediging van de grondwet" genoemd), werd het Gemenebest aangevallen door het keizerlijke Rusland van Catharina de Grote, verbonden met de Targowica-confederatie, een coalitie van Poolse magnaat en landloze adel die zich verzetten tegen hervormingen die hun invloed zouden kunnen verzwakken. De bondgenoot van het Gemenebest, Pruisen, onder Frederik Willem II, verbrak zijn alliantie en het Gemenebest werd verslagen. Uiteindelijk bleef de Grondwet van 3 mei slechts iets meer dan een jaar van kracht. Ondanks de nederlaag van het Gemenebest in de Pools-Russische Oorlog en de daaropvolgende verdelingen die het Gemenebest hebben geëlimineerd, bleef de Grondwet van 3 mei meer dan 123 jaar lang een baken in de strijd om de Poolse soevereiniteit te herstellen. In de woorden van twee van de co-auteurs, Ignacy Potocki en Hugo Kołłątaj, was het "de laatste wil en testament van het uitstervende land".