Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Tenminste één geleerde heeft de Bahá'ís in Iran voor de Islamitische Republiek beschreven als "een politieke pion". Het feit dat de Bahá'ís door de regering werden toegelaten in overeenstemming te zijn met de seculiere westerse ideeën van vrijheid van aanbidding, was "een manier om de mullahs te laten zien wie de baas was". Evenzo, aangezien de Bahá'ís een relatief kleine minderheid waren en de meeste Iraniërs de traditionele overtuigingen van Apostasie in de islam volgden, toen de regering politiek zwak was en geestelijke steun nodig had, was het intrekken van de bescherming van de overheid om "actieve vervolging van de Bahá'ís toe te staan", een "goedkope pion die aan de mullahs kon worden opgeofferd". Zo werden de bahá'ís tijdens de hoogtijdagen van de seculiere heerser Reza Shah beschermd; terwijl in 1955, toen de zoon van Reza Shah, Muhammad Reza, geestelijke steun nodig had voor het Bagdad-pact en met de Iraanse staatsgreep van 1953
Slechts twee jaar geleden werden de Bahá'ís aangevallen.