Aan het einde van de Britse heerschappij werden grote delen van Bengalen Oost-Pakistan. De regering van het pas opgerichte Dominion van Pakistan, gevestigd in West-Pakistan (het huidige grondgebied van Pakistan), maakte Urdu tot enige officiële taal. Deze stap kreeg tegenstand van de Bengaalse taalbeweging en de regering van Pakistan reageerde op protesten in 1952 door studenten aan de Universiteit van Dhaka te doden. Hoewel de taalkwesties in 1956 officieel werden opgelost in een nieuwe grondwet, werd de daaropvolgende bevrijdingsoorlog van Bangladesh
In 1971 speelde hij een belangrijke rol in het verder vestigen van de status van de Bengaalse taal in een onafhankelijk Bangladesh.