Samenvatting van het artikel:  Een ander soort weer, van William Waldegrave. Aan het begin van de Falklandsoorlog in 1982 stond William Waldegrave, toen een junior minister in de regering van Margaret Thatcher, in de divisie-lobby van het Lagerhuis toen hij Thatcher en haar entourage van "toadies" tegenover hem zag marcheren. Hij voelde zich genoodzaakt iets te zeggen, dus toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Alexander Haig op dat moment probeerde een Britse "uitverkoop" aan de Argentiniërs te bemiddelen, vroeg hij: "Waar staan de Amerikanen, premier?" "Ik weet het niet, William", was het onmiddellijke antwoord. Maar ik weet waar ze zullen staan. Ik zou willen dat David Cameron zo ondubbelzinnig met het Witte Huis kon omgaan, maar dat hebben geen van Thatcher's opvolgers gedaan, en zeker niet de lafhartige Tony Blair, die Waldegrave vergelijkt met Ted Heath. Margaret Thatcher (rechts) zou ooit Norman Tebbit (links) hebben afgeweerd met een grommende opmerking ter verdediging van Waldegrave. Dat is verrassend, want Waldegrave was een gepassioneerde Heath loyalist voordat hij zijn trouw overdroeg aan Thatcher. Maar hij heeft zeker gelijk als hij beweert dat Heath's grote teleurstelling in het leven was dat de patriottische, liberale Conservatieve Partij waarin hij zo vurig geloofde <unk> <unk> hij en zijn familie <unk> <unk> zijn toewijding niet teruggaven. En in dat opzicht herinnert Waldegrave aan Blair, die "oprecht dacht" en denkt "dat hij een familie genaamd New Labour heeft gecreëerd die van hem hield". In feite was het succes waar New Labour van hield, niet Blair. Deze boeiende memoires bevatten een paar goede roddels als tegenwicht tegen Waldegrave's inzichtelijke politieke analyse. Terug naar Heath, herinnert hij zich een van de oude grimmige etentjes... geen gelegenheden van veel vrolijkheid... waarbij Emma Soames speels probeerde de procedure te verfrissen met een anekdote over haar broer Nicholas, die net was geselecteerd om een moeilijke zetel in Glasgow te betwisten. Tijdens een luidruchtige selectievergadering, heel anders dan in de Home Counties, werd de toekomstige MP gegrepen door de revers en...
Waldegrave groeide niet alleen sociaal maar ook intellectueel op. Hij was een Heath-loyalist voordat hij zijn loyaliteit aan Thatcher overdroeg. Vanaf jonge leeftijd was zijn ambitie om een hoge politieke functie te bekleden. Thatcher vond hem leuk en maakte hem minister van Volksgezondheid.