Na zijn terugkeer naar Frankrijk om gezondheidsredenen, vocht hij moedig in de veldslagen van Engen, Messkirch, Biberach, Marengo en Pozzolo.
Ik weet het. Toch bleef hij veertien jaar kapitein. Nadat hij gewond was geraakt in Calabrië onder het bevel van generaal Masséna, werd hij uiteindelijk in 1807 benoemd tot bataljoncommandant en achttien maanden later tot kolonel op het slagveld van Wagram (5-6 juli 1809). Op 9 mei 1811 maakte Napoleon hem tot ridder van het Rijk. Tijdens de campagne van Rusland in 1812 werd hij chef van de algemene staf van prins Eugène de Beauharnais, die zijn gedrag opmerkte in de Slag bij Borodino op 7 september.