Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Gaddafi veranderde Libië in een nieuwe socialistische staat genaamd "Jamahiriya" ("staat van de massa") in 1977. Hij nam officieel een symbolische rol in het bestuur aan, maar bleef het hoofd van zowel het leger als de revolutionaire commissies die verantwoordelijk waren voor het bewaken en onderdrukken van andersdenkenden. Tijdens de jaren zeventig en tachtig werden Libië door de mislukte grensconflicten met Egypte en Tsjaad, de steun aan buitenlandse militanten en de vermeende verantwoordelijkheid voor de Lockerbie-bombardement in Schotland steeds meer geïsoleerd op het wereldtoneel. Een bijzonder vijandige relatie ontwikkelde zich met de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Israël, wat resulteerde in de Amerikaanse bombardementen op Libië in 1986 en de economische sancties van de Verenigde Naties. Vanaf 1999 vermijdde Gaddafi het pan-Arabisme en moedigde hij de toenadering aan met westerse landen en pan-Afrikaans; hij was voorzitter van de Afrikaanse Unie van 2009 tot 2010. Tijdens de Arabische Lente van 2011 braken in het oosten van Libië protesten uit tegen wijdverspreide corruptie en werkloosheid. De situatie werd een burgeroorlog, waarin de NAVO militair ingreep.
De heer Gheddafi is lid van de Nationale Overgangsraad (NTC). De regering werd omvergeworpen en Gaddafi trok zich terug naar Sirte, maar werd gevangen genomen en gedood door NTC-militanten.