Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Dit soort circumvallatie, die de Grieken ἀποτειχισμός en περιτειχισμός noemden, werd gebruikt door de Peloponnesiërs bij de belegering van Plataea (Thucydus ii.78, iii.20-23). Hun lijnen bestonden uit twee muren (blijkbaar van gras) op een afstand van 16 voet, die de stad in de vorm van een cirkel omringden. Tussen de muren bevonden zich de hutten van de belegerers. De muren hadden slagmuren (ἐπάλξεις), en bij elke tien slagmuren was er een toren, die door zijn diepte de hele ruimte tussen de muren vulde. Er was een doorgang voor de belegerers door het midden van elke toren. Aan de buitenzijde van elke muur was een greppel (τάφρος). Deze beschrijving zou bijna precies beantwoorden aan de Romeinse manier van omzetting, waarvan enkele van de beste voorbeelden die van Carthago in het hedendaagse Tunesië zijn door Scipio (Appian, Punic. 119, & c.), die van Numantia in het hedendaagse Spanje door Scipio (Appian, Hispan. 90), en die van Alesia
in het huidige Frankrijk door Caesar (Bell. Gall. vii.72, 73). De torens in zulke lijnen waren vergelijkbaar met die welke gebruikt werden bij het aanvallen van versterkte plaatsen, maar niet zo hoog, en natuurlijk niet beweegbaar. (Lipsius, de Milit. Romeinen v.5, in Oper. iii. blz. 156, 157; Poliorc. ii.1, in Oper. iii.283).