Ondanks de dure reconstructies, werden beide schepen als verouderd beschouwd op de vooravond van de Stille Oceaan Oorlog, en zagen geen van beide significante actie in de eerste jaren van de oorlog. Na het verlies van de meeste van de grote vliegdekschepen van de IJN tijdens de Slag bij Midway in het midden van 1942, werden ze herbouwd met een vliegdek ter vervanging van het achterste paar kanontorens om hen de mogelijkheid te geven om een luchtgroep van drijvende vliegtuigen te bedienen. Een gebrek aan vliegtuigen en gekwalificeerde piloten betekende echter dat ze hun vliegtuigen nooit daadwerkelijk in gevecht gebruikten. Terwijl ze op hun luchtgroep wachtten, werden de zusterschepen af en toe gebruikt om troepen en materiaal naar Japanse bases te vervoeren. Ze namen deel aan de Slag bij Kaap Engaño eind 1944, waar ze de Amerikaanse vliegdekschipvloot die de invasie van Leyte ondersteunde, lokten.
weg van de landingsstranden. Daarna werden beide schepen overgeplaatst naar Zuidoost-Azië; begin 1945 namen ze deel aan Operatie Kita, waar ze benzine en andere strategische materialen naar Japan transporteerden. Vervolgens werden de zusters teruggebracht naar de reserve totdat ze werden gezonken tijdens Amerikaanse luchtaanvallen in juli. Na de oorlog werden ze in 1946-1947 gesloopt.