De Syrisch-orthodoxe christenen zijn een van de verschillende christelijke minderheidsgroepen in Libanon. Een Jacobitische gemeenschap vestigde zich in Libanon onder de Maronieten na de Mongoolse invasies in de late middeleeuwen, maar deze gemeenschap werd ofwel verspreid of geabsorbeerd door de Maronieten. Assemani (1687 <unk> 1768) merkte op dat veel maroniete families van jacobitische afkomst waren. In de 17e eeuw was er een jacobitische gemeenschap in Tripoli. De gebeurtenissen van 1915 dwongen de Syrisch-orthodoxe christenen uit Tur Abdin naar Libanon te vluchten, waar ze gemeenschappen vormden in de Beiroetse wijken Zahlah en Musaytbeh. Syrische vluchtelingen uit het Franse Cilicië
kwam in 1921 om hun aantallen te versterken. In 1944 werd geschat dat er 3.753 Syrisch-orthodoxe in Libanon woonden. Vóór de Libanese burgeroorlog (1975-1990), waren er 65.000 Syrisch-orthodoxen in het land. De helft van de gemeenschap emigreerde als gevolg van het geweld, waarbij velen naar Zweden gingen, dat "staatlozen" beschermde. In 1987 waren er slechts een paar duizend Syriac Orthodox in Libanon. Het Syrische conflict heeft geresulteerd in een toestroom van Syrische christelijke vluchtelingen, waarvan velen Syrische christenen zijn.