Verwijst u naar de passage hieronder en beantwoordt u vervolgens de vraag in dezelfde taal als de passage:  Passage: Aan de basis van de klassieke mechanica ligt het idee dat de beweging van een lichaam kan worden beschreven als een combinatie van vrije (of traagheids) beweging en afwijkingen van deze vrije beweging. Dergelijke afwijkingen worden veroorzaakt door externe krachten die op een lichaam in overeenstemming met de tweede wet van Newton van de beweging, die stelt dat de netto kracht die op een lichaam in werking is, gelijk is aan de (inertie) massa van dat lichaam vermenigvuldigd met de versnelling ervan. De voorkeursbewegingen zijn gerelateerd aan de geometrie van ruimte en tijd: in de standaard referentiekaders van de klassieke mechanica bewegen objecten in vrije beweging langs rechte lijnen met constante snelheid. In de moderne taal zijn hun paden geodetische, rechte wereldlijnen in gebogen ruimtetijd. Omgekeerd zou men kunnen verwachten dat traagheidsbewegingen, zodra ze zijn geïdentificeerd door de werkelijke bewegingen van lichamen te observeren en rekening te houden met de externe krachten (zoals elektromagnetisme of wrijving), kunnen worden gebruikt om de geometrie van de ruimte te definiëren, evenals een tijdcoördinaat. Er is echter een dubbelzinnigheid als de zwaartekracht in het spel komt. Volgens de wet van de zwaartekracht van Newton, en onafhankelijk geverifieerd door experimenten zoals die van Eötvös en zijn opvolgers (zie Eötvös-experiment), is er een universaliteit van vrije val (ook bekend als het zwakke equivalentieprincipe, of de universele gelijkheid van traagheid en passief-zwaartekrachtmassa): het traject van een testlichaam in vrije val hangt alleen af van zijn positie en initiële snelheid, maar niet van een van zijn materiële eigenschappen. Een vereenvoudigde versie hiervan wordt belichaamd in Einsteins lift-experiment, geïllustreerd in de figuur rechts: voor een waarnemer in een kleine gesloten kamer is het onmogelijk om te beslissen, door het in kaart brengen van de baan van lichamen zoals een gevallen bal, of de kamer in rust is in een zwaartekrachtveld, of in de vrije ruimte aan boord van een raket die versnelt met een snelheid gelijk aan die van het zwaartekrachtveld. Gezien de universaliteit van vrije val, is er geen waarneembaar onderscheid tussen traagheidsbeweging en beweging onder invloed van de zwaartekracht. Dit suggereert de...  Vraag: wat maakt een object vrij vallen?
zwaartekracht