Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Steinitz werd toen gestuurd om Oostenrijk te vertegenwoordigen in het Londense schaaktoernooi van 1862
Ik weet het. Hij werd zesde, maar zijn overwinning op Augustus Mongredien werd bekroond met de briljantheidsprijs van het toernooi. Hij daagde onmiddellijk de vijfde geplaatste deelnemer, de sterke Italiaanse veteraan Meester Serafino Dubois, uit voor een wedstrijd, die Steinitz won (vijf overwinningen, één gelijkspel, drie verliezen). Dit moedigde hem aan om professioneel te worden en hij vestigde zich in Londen. In 1862-63 behaalde Steinitz een verpletterende overwinning in een wedstrijd met Joseph Henry Blackburne, die 20 jaar lang een van de top tien van de wereld was, maar die pas twee jaar eerder met schaken was begonnen. Steinitz versloeg vervolgens enkele toonaangevende Britse spelers in wedstrijden: Frederic Deacon en de eerder genoemde Mongredien in 1863, gevolgd door Valentine Green in 1864. Deze stijging van de ranglijst had een prijs: in maart 1863 verontschuldigde Steinitz zich in een brief aan Ignác Kolisch voor het niet terugbetalen van een lening, omdat terwijl Steinitz Blackburne had verslagen, Daniel Harrwitz alle klanten van Steinitz bij de London Chess Club had "overgenomen", die Steinitz' belangrijkste bron van inkomsten waren geweest.