De laat-Ottomaanse genocides zijn een historiografische theorie die beweert dat de gelijktijdige Armeense, Griekse
, en de Assyrische genociden die plaatsvonden tijdens de jaren 1910-1920 moeten worden gezien als onderdeel van één enkele gebeurtenis in plaats van afzonderlijke beleidslijnen onder leiding van de Jonge Turken. Hoewel sommige bronnen, waaronder "The Thirty-Year Genocide" van Benny Morris en Dror Ze'evi, deze gebeurtenis karakteriseren als een genocide van christenen, Dominik J. Schaller en beweren dat een dergelijke benadering "het massale geweld van de Jonge Turken tegen niet-christenen negeert", in het bijzonder tegen de islamitische Koerden.