Het autonome zenuwstelsel bestaat uit zenuwen die het hart, de longen, de bloedvaten, het bot, het vetweefsel, de zweetklieren, het maagdarmstelsel en het genitourinarisch systeem bedienen. Autonome neuropathie kan elk van deze orgaansystemen beïnvloeden. De meest voorkomende erkende autonome disfunctie bij diabetici is orthostatische hypotensie, of duizeligheid en mogelijk flauwvallen bij het opstaan als gevolg van een plotselinge daling van de bloeddruk. In het geval van diabetische autonome neuropathie is dit te wijten aan het falen van het hart en de slagaders om de hartslag en de vasculaire toon adequaat aan te passen om het bloed voortdurend en volledig naar de hersenen te laten stromen. Dit symptoom gaat meestal gepaard met een verlies van ademhalingssinusritme <unk> de gebruikelijke verandering in de hartslag die wordt waargenomen bij normale ademhaling. Deze twee bevindingen suggereren: Wat kunnen andere organen worden beïnvloed door autonome neuropathie?
Autonome neuropathie