Fuchida was een belangrijke figuur in het begin van de Pacific War, en zijn geschreven verslagen, vertaald in het Engels en gepubliceerd in de VS, waren zeer invloedrijk. De waarheidsgetrouwheid van Fuchida's verklaringen over verschillende onderwerpen is echter later in twijfel getrokken. Dit proces begon in Japan in 1971, met de publicatie van de Japanse officiële oorlogsgeschiedenis over de Slag bij Midway, die expliciet de versie van Fuchida van de gebeurtenissen tegensprak. In 2001 schreven de historici H.P. Willmott en Haruo Tohmatsu in hun "Pearl Harbor" dat Fuchida's bewering dat hij een derde golf tegen de brandstoftanks van Pearl Harbor had geëist als "opvallende en schaamteloze zelfreclame" was met betrekking tot "een episode die nooit heeft plaatsgevonden". Deze kritiek werd herhaald door historicus Jonathan Parshall en Mark Stille's "Tora! Tora, we gaan. Tora, we gaan. Pearl Harbor 1941". Alan Zimm's 2011 "Attack on Pearl Harbor: Strategy, Combat, Myths, Deceptions", versterkte en vergrootte deze eerdere kritiek en voegde nieuwe beschuldigingen toe, waaronder dat Fuchida een slagschadebeoordeling had verzonnen die werd gepresenteerd aan keizer Hirohito. Zimm beschuldigde Fuchida vervolgens van liegen over belangrijke beslissingen en signalen die hij als stakingleider onmiddellijk voor de aanval maakte, terwijl hij anderen de schuld gaf van zijn eigen fouten. Met betrekking tot de Slag bij Midway is Fuchida's verslag over de paraatheid van de Japanse tegenaanvalsvliegtuigen tijdens de Amerikaanse duikbommenwerpersaanval betwist door de historici Parshall en Anthony Tully in hun werk van 2005, evenals Dallas Isom's "Midway Inquest", Craig Symonds "The Battle of Midway"., en Evan Mawdsley, met Mawdsley opmerkend "Parshall en Tully zijn overtuigend in tegenspraak met Fuchida". Parshall betwistte ook Fuchida's onbevestigde beweringen van aanwezigheid op het slagschip tijdens de Japanse overgaveceremonie.
Deze kritiek werd later versterkt door Zimm.