De architect, Mateus Vicente de Oliveira, was opgeleid bij Ludovice van Ratisbon en tijdens de bouw van het koninklijk paleis en klooster van Mafra. Het sombere en massieve klassieke paleis van Mafra lijkt geen invloed te hebben gehad op het ontwerp van Queluz, dat in een lichtere, luchtiger stijl is. Het werk begon in 1747 en ging snel door tot 1755, toen het werd onderbroken door de Grote aardbeving van 1755
, waarna de arbeiders dringender nodig waren voor de wederopbouw van de stad. De aardbeving bleek een katalysator te zijn, omdat het proces van stedelijke wederopbouw de ontwikkeling van de kunsten in Portugal stimuleerde. De daaropvolgende architectuur van Queluz werd beïnvloed door nieuwe ideeën en concepten. Toen het werk in 1758 weer werd hervat, werd het ontwerp aangepast uit vrees voor een nieuwe aardbeving. Zo nemen de latere werken de vorm aan van lage, lange gebouwen, structureel stabieler dan een enkel hoog blok: als gevolg hiervan lijkt het paleis van een afstand lang enfilades verbonden door hogere paviljoens in plaats van één enkele constructie.