Voltooi de volgende zin:
Ottomaanse onderdanen, de Grieken van Trebizond en de kortstondige Russische Kaukasusprovincie Kars (die in 1918 weer onder Ottomaanse controle kwam) ondergingen wijdverspreide bloedbaden en wat nu meestal etnische zuivering wordt genoemd aan het begin van de 20e eeuw, eerst door de Jonge Turken en later door Kemalistische krachten. In beide gevallen was het voorwendsel opnieuw dat de Pontiaanse Grieken en Armeniërs hadden samengewerkt of gevochten met de troepen van hun Russische geloofsgenoten en "beschermers" voordat de vijandelijkheden tussen de twee rijken na de Oktoberrevolutie waren beëindigd. Doodsmarsjes door het bergachtige terrein van Turkije, dwangarbeid in de beruchte "Amele Taburu" in Anatolië en slachtpartijen door de onregelmatige bendes van Topal Osman zorgden ervoor dat tienduizenden Pontische Grieken in de periode van 1915 tot 1922 omkwamen. In 1923, na honderden jaren, werden de overgeblevenen uit Turkije naar Griekenland verdreven als onderdeel van de bevolkingsruil tussen Griekenland en Turkije, zoals bepaald in het Verdrag van Lausanne. In zijn boek "Zwarte Zee" schrijft de auteur Neal Ascherson: