Ensign ging in de Formule 1 in met steun van Rikky von Opel. Von Opel reed voor het team in de Formule Drie in 1972 en won dat jaar het Lombard North Central, Britse Formule Drie kampioenschap. Op basis van dat succes, bestelde von Opel een Formule 1-chassis. Hun eerste seizoen was niet succesvol, von Opel eindigde slechts twee races en het beste resultaat van het team dat seizoen was 13e in de Britse Grand Prix van 1973. Het partnerschap duurde echter tot in 1999, maar von Opel verliet het na de eerste race van het seizoen, nadat hij een Brabham-aandrijving van het bedrijf had gekregen. Hij werd vervangen bij Ensign door Vern Schuppan, wiens enige finish was 15e in de Belgische Grand Prix.
Later werd hij vervangen door Mike Wilds. Wilds kwalificeerde zich alleen in Amerika; hij eindigde de race na een pitstop voor brandstof, maar werd niet geclassificeerd, negen ronden achter.