Margaret kreeg de steun van de Schotse koningin Maria van Guelders en plunderde met een Schots leger Zuid-Engeland. De burgers van Londen vreesden dat de stad zou worden geplunderd en verwelkomden enthousiast Yorks zoon Edward, graaf van March. Margaret's nederlaag in de Slag bij Towton bevestigde Edward's positie en hij werd gekroond. Ontevreden over Eduards huwelijk met Elizabeth Woodville en de voorkeur van haar voormalige Lancastrian-ondersteunende familie, overgelopen Warwick en Clarence naar de Lancastrians. De alliantie werd verzegeld met het huwelijk van Hendrik's zoon Edward met Anne, de dochter van Warwick. Edward en Richard, Hertog van Gloucester, vluchtten uit Engeland. Toen ze terugkwamen, wisselde Clarence van kant in de Slag bij Barnet.
En Warwick en zijn broer werden gedood. Henry, Margaret en Edward van Lancaster werden gevangen bij de Slag bij Tewkesbury voordat ze terug konden ontsnappen naar Frankrijk. Edward van Westminster, Prins van Wales, werd geëxecuteerd op het slagveld en John Beaufort, Markies van Dorset, werd gedood in de strijd, wat betekent dat toen zijn broer Edmund Beaufort, 4e Hertog van Somerset, twee dagen later werd geëxecuteerd, de familie Beaufort uitgestorven werd in de legitieme mannelijke lijn. De gevangene Hendrik werd vermoord op 21 mei 1471 in de Tower of London en begraven in Chertsey Abbey, waardoor het Huis van Lancaster werd uitgedoofd.