Na het succes van de Olympische Spelen, evenals het succes van LeMond die de Tour de France drie keer won en Andy Hampsten die de 1988 Giro d'Italia won, werd het wielrennen populair in de Verenigde Staten. Als gevolg daarvan ontstond een nieuwe generatie Amerikaanse fietsers, van wie velen op het hoogste niveau zouden concurreren, waaronder Lance Armstrong, Bobby Julich, George Hincapie, Tyler Hamilton, Fred Rodriguez, Kevin Livingston en Floyd Landis. Hoewel er sprake was van doping in Amerika, was het niet zo wijdverspreid als in Europa en Amerikaanse fietsers vonden enig succes, waaronder Armstrong op het Wereldkampioenschap 1993.
Ik weet het. Tegen de tijd dat veel van de fietsers pro-teams bereikten, ontdekten ze echter dat ze niet konden concurreren onder de besten in de sport, omdat dit het begin was van het EPO-tijdperk in het wielrennen. Dit kwam pas aan het licht onder fans en verslaggevers na de Festina-affaire van 1998, maar zelfs dit grote incident was niet genoeg om de praktijken van de meeste professionele renners en teams te veranderen.