Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Na de Ottomaanse overwinning bij Maritsa (1371)
, begonnen de Ottomanen niet meteen met echte veroveringen op de Balkan, maar versterkten hun posities en stopten om hun invloed te verspreiden en gronden te creëren voor verdere vooruitgang. Ze wilden geen aanhoudende strijd veroorzaken door een christelijke alliantie totdat ze er volledig zeker van waren, dus in het begin waren ze tevreden met de Balkan-magnatenfamilies die hun soevereiniteit erkenden en hen hulde betaalden, om de Ottomaanse financiële middelen te vergroten. Op die manier namen ze de provincie van Vukašin niet in, maar stemden ermee in om zijn zoon en erfgenaam Marko te laten regeren in de regio Macedonië, met de zetel in Prilep (de belangrijkste vesting van Pelagonia). In het noorden van de provincie Vukašin bezat Marko's jongere broer Andrijaš eigendommen. Vukašin's opvolgers vochten met hun westelijke en noordelijke Servische buren, die na de dood van Vukašin haastten zich om zijn bezittingen over te nemen.