Tijdens het derde jaar van zijn ambtstermijn als president, werd hij aangevallen door de Koude Oorlog op het ijs. Het ijshockey wereldkampioenschap van 1962
werden gepland voor Colorado Springs, Colorado, voor het eerste wereldkampioenschap dat in de Verenigde Staten werd gehouden, en ook het eerste dat werd gespeeld na de bouw van de Berlijnse Muur in augustus 1961. Lebel waarschuwde dat er sancties zouden komen als het West-Duitse team weigerde tegen het Oost-Duitse team te spelen, zoals in het kampioenschap van het voorgaande jaar was gebeurd. Voor het evenement van 1962 werd het Oost-Duitse team door het Geallieerde Reisbureau reisvergunningen geweigerd, zodat ze geen reisvisa konden krijgen naar de Verenigde Staten. In antwoord daarop herhaalde Lebel dat Oost-Duitsland een lid was met een goede reputatie bij de IIHF, gerechtigd om op het evenement te spelen, en dat de IIHF alles in het werk zou stellen om Oost-Duitsland in staat te stellen te reizen. De Sovjet-Unie trok zich vervolgens in protest terug, wat leidde tot speculaties over een boycot van het evenement door het Oostblok. Lebel weigerde verzoeken om het evenement te verplaatsen, zei dat het zou doorgaan zoals gepland en deed een beroep op het reisbureau namens de Oost-Duitsers. Hij verwierp ook een motie van de Sovjets om de status van Europees Kampioenschap en Wereldkampioenschap van het evenement te verwijderen, aangezien de motie de IIHF-grondwet schond. Canada wilde voormalige professionals gebruiken, maar Lebel verdedigde de IIHF-beslissing om spelers die na 1 september 1961 als amateurs werden hersteld, uit te sluiten, hoewel het tegen veel Canadese spelers werkte. Lebel was tevreden met het algemene evenement met 14 teams, ondanks het feit dat de Sovjet-Unie en Tsjechoslowakije niet aanwezig waren. Na het evenement riep het Sovjetnieuwsagentschap TASS op om Lebel te vervangen bij de IIHF en maatregelen te nemen om politiek in de sport te voorkomen.