De Slag bij Epierre (15 september 1793) was onderdeel van een grotere oorlog van de Eerste Coalitie campagne die een republikeins Frans leger onder leiding van François Christophe de Kellermann tegen een numeriek sterker Koninkrijk Sardinië-Piedmont leger onder bevel van de prins Maurizio, hertog van Montferrat. Onder de algemene leiding van de Oostenrijkse opperbevelhebber Joseph Nikolaus De Vins, lanceerde Montferrat een offensief in het midden van augustus 1793 om het hertogdom Savoye terug te winnen van de Fransen. Omdat de Fransen bezig waren met het beleg van Lyon.
In de Tweede Wereldoorlog heroverden de Piemontese het grootste deel van de Maurienne- en Tarentaise-valleien, maar ze werden gestopt vlak voor Albertville en de herovering van Savoye. In september lanceerde Kellermann een tegenaanval waarin hij zijn troepen vaardig tussen valleien verplaatste om de Piemontese terug te drijven. Bij Épierre versloegen de Fransen onder Jean-Denis Le Doyen de markies van Cordon in een lokale actie. Tegen 8 oktober gaven de Piemontese al hun verworvenheden op en trokken zich terug naar de toppen van de Graian Alpen. Ondanks zijn overwinning arresteerden de verdachte politici in Parijs Kellermann en hij werd tot november 1794 gevangen gezet.