Tweedy werd geweigerd als lerares omdat zwangerschap onaangenaam zou zijn voor haar leerlingen. Met het begin van de Tweede Wereldoorlog besloot ze de gevolgen van de voedseltekorten in oorlogstijd voor kinderen aan te pakken. Haar inspanningen met vier andere vrouwen resulteerden in de Housewives Petition van 1941, waaruit het Irish Housewives Committee in 1942 groeide, dat in 1946 de IHA werd. Onder leiding van Tweedy richtte de IHA in 1947 de Irish Women's Citizens Association op, een groep die werd opgericht om te lobbyen voor een hervorming van de grondwet van Ierland uit 1937, die vrouwen (artikel 41.2) als huishoudsters definieerde. De fusie "versterkte onze feministische overtuigingen", verklaarde Tweedy. Het werk van de IHA breidde zich uit van alleen consumentenrechten tot het verdedigen van politieke rechten. De organisatie vocht voor toegankelijk voedzaam voedsel, volksgezondheid, maatschappelijk welzijn en onderwijs voor iedereen. Ze was de officiële Ierse afgevaardigde op de Wereldconferentie van de Verenigde Naties over vrouwen in 1975.
Ik weet het. In 1992 publiceerde ze "A Link in the Chain: The Story of the Irish Housewives Association 1942<unk>1992". In 2003 schonk ze haar papieren aan het Nationaal Archief van Ierland.