In de oorlog in de Stille Oceaan stonden de geallieerden tegenover Japan, dat werd geholpen door Thailand en in mindere mate door de bondgenoten van de As, Duitsland en Italië. De gevechten bestonden uit enkele van de grootste zeeslagen in de geschiedenis, en ongelooflijk felle gevechten en oorlogsmisdaden in Azië en de Pacifische eilanden, resulterend in een immens verlies van mensenlevens. De oorlog culmineerde in massale geallieerde luchtaanvallen op Japan en de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, vergezeld door de oorlogsverklaring van de Sovjet-Unie en de invasie van Mantsjoerije.
en andere gebieden op 9 augustus 1945, waardoor de Japanners hun intentie aankondigden om zich op 15 augustus 1945 over te geven. De formele overgave van Japan vond plaats aan boord van het slagschip in de baai van Tokio op 2 september 1945. Na de oorlog verloor Japan alle rechten en titels op zijn voormalige bezittingen in Azië en de Stille Oceaan, en zijn soevereiniteit was beperkt tot de vier belangrijkste thuis-eilanden en andere kleine eilanden zoals bepaald door de geallieerden. De Shinto-keizer van Japan gaf veel van zijn autoriteit en zijn goddelijke status op door middel van de Shinto-richtlijn om de weg vrij te maken voor uitgebreide culturele en politieke hervormingen.