De betrouwbaarheid was ook een probleem, met Laffite die slechts vijf finishes registreerde gedurende het hele seizoen, maar de basissnelheid was er met de Honda-aangedreven FW09 consequent onder de snelste auto's door de snelheidsvallen op veel sporen, ondanks dat de auto zelf een hoge luchtweerstand produceerde. Inderdaad, beide coureurs registreerden een topsnelheid van in de kwalificatie en de race bij de 1984 Zuid-Afrikaanse Grand Prix (hoewel het niet zo snel was als de Brabham-BMW's die in de kwalificatie registreerden). Rosberg had een succesvoller jaar dan Laffite, en slaagde erin om de onvoorspelbare hantering van de auto te temmen door de Dallas Grand Prix te winnen voor zijn en het team's eerste overwinning sinds de Grand Prix van Monaco in 1983, en Honda zijn eerste Formule 1 Grand Prix-overwinning te geven sinds John Surtees won de 1967 Italiaanse Grand Prix
in Monza en zijn eerste overwinning met een turbomotor.