Kort na de interventie riep de militaire leider van Pakistan, generaal Muhammad Zia-ul-Haq, een vergadering bijeen van hoge militaire leden en technocraten van zijn militaire regering. Tijdens deze bijeenkomst vroeg generaal Zia-ul-Haq aan de opperbevelhebber van het leger, generaal Khalid Mahmud Arif, en de voorzitter van de Joint Chiefs of Staff, admiraal Muhammad Shariff, om een gespecialiseerd civiel-militair team te leiden om een geo-strategie te formuleren om de Sovjet-agressie tegen te gaan. Tijdens deze bijeenkomst pleitte de toenmalige directeur-generaal van de "ISI", luitenant-generaal Akhtar Abdur Rahman, voor een idee van een geheime operatie in Afghanistan door de islamitische extremisten te bewapenen. Wat Pakistan betreft, werd de Sovjet-oorlog met de islamitische mujahideen gezien als vergelding voor de lange onvoorwaardelijke steun van de Sovjet-Unie aan de regionale rivaal, India, met name tijdens de oorlogen van 1965 en 1971, die leidde tot het verlies van
van Pakistaans grondgebied naar de nieuwe staat Bangladesh.