Schrijf een vervolg op deze paragraaf - In 1523 moest George van Schellenberg Krnov verkopen aan de Hohenzollern markgraaf George van Brandenburg-Ansbach, die kon rekenen op de Hongaarse erfenis van zijn echtgenote Beatrice de Frangepan, weduwe van Matthias Corvinus. Vanaf 1532 regeerde de markgraaf over heel Boven-Silezië, toen hij ook het hertogdom Opole en Racibórz erfde van de Piastse hertog Jan II de Goede. Hij liet het kasteel van Krnov herbouwen en introduceerde de Protestantse Reformatie in Silezië, waarbij de plaatselijke Duitse ridders, Franciscanen en Minorieten werden verdreven. De toenemende macht van het protestantse Huis van Hohenzollern in de Silezische kroonlanden werd verdacht bekeken door Ferdinand I van Habsburg, Boheemse koning sinds 1526. Niettemin konden zowel George als zijn zoon Markgraaf George Frederick, die vanaf 1543 regeerde, het hertogdom behouden. Het conflict verergerde toen Georg Frederik in 1603 kinderloos stierf en Krnov naliet aan zijn neef, keurvorst Joachim III Frederik van Brandenburg, die het in 1607 aan zijn zoon Johann Georg gaf. De Habsburgse heersers beschouwden het hertogdom als een teruggedraaid fief en na de Boheemse Opstand en de Slag bij de Witte Berg in 1620
Keizer Ferdinand II confisqueerde de bezittingen van de Hohenzollern in zijn Boheemse landen. Ferdinand's trouwe aanhanger prins Karel I van Liechtenstein, hertog van Opava sinds 1613, ontving Krnov. Beide hertogdommen werden in 1623 samengevoegd en onderworpen aan de Contrareformatie.