Samenvatting van het artikel:  (CNN) De terreur die woensdag in Tunesië kwam -- de dodelijkste aanval op toeristen in de Arabische wereld sinds het bloedbad van 1997 in Luxor, Egypte -- was al lang in aantocht. Tunesië wordt algemeen gezien als het enige succesverhaal van de Arabische Lente met een nieuwe progressieve grondwet, een vrij gekozen seculiere president en premier, en een gematigde islamitische oppositie die tot nu toe toegewijd is aan democratische principes. Maar de economische vooruitgang is ver achtergebleven. De hoge werkloosheid heeft bij de jongeren frustraties gecreëerd en een aanzienlijk aantal heeft naar antwoorden gezocht in de radicale islam. De politieke openheid in Tunesië heeft de radicalen meer ademruimte gegeven, hun aantal is toegenomen door de vrijlating van geharde islamitische militanten tijdens de Tunesische revolutie van 2011 die decennia van autocratisch bewind wegveegde. Een van hen die werd vrijgelaten was Seifallah ben Hassine, ook bekend als Abu Iyyad, een veteraan Tunesische jihadi die in de jaren negentig met Osama bin Laden in Afghanistan werkte en de Tunesische Combatant groep oprichtte. Kort na zijn vrijlating richtte hij Ansar al Shariah op in Tunesië, een pro-jihadistische beweging met 40.000 volgers. De groep heeft een vergelijkbaar perspectief met haar naamgenoot in Libië, waarvan de Verenigde Staten zeggen dat zij de aanval op het Amerikaanse consulaat in Benghazi op 11 september 2012 hebben uitgevoerd, en volgens Geoff Porter, een terrorisme-expert bij North Africa Risk Consulting, zijn er echte en vloeibare banden tussen de twee groepen. Drie dagen na de aanval in Beghazi, organiseerde Ansar al Shariah in Tunesië een bendeaanval buiten de Amerikaanse ambassade in Tunesië die Amerikaanse levens in gevaar bracht. Volgens de Amerikaanse regering is de groep ook verantwoordelijk voor verschillende andere aanvallen, waaronder pogingen tot zelfmoordaanslagen op toeristische bestemmingen in Tunesië. In oktober 2013 blies een Tunesische zelfmoordterrorist zichzelf op buiten een strandhotel in Sousse, waarbij hij alleen zichzelf doodde. Een ander werd gearresteerd in Monastir voordat hij zijn bom kon opblazen. De twee hadden naar verluidt geprobeerd naar Syrië te reizen, maar waren onderweg overgehaald door...
Tunesië werd gezien als het enige succesverhaal van de Arabische Lente. Economische vooruitgang is achtergebleven bij democratische principes. Terreur is al een tijdje in de regio aan de gang, aangewakkerd door regionale onrust.