De Engelse schrijver Tim de Lisle zei dat het toernooi "leuk was geweest" omdat "het onvoorspelbaar was geweest". De onvoorspelbaarheid werd deels aangetoond door het feit dat geen enkele Aziatische ploeg zich voor de halve finale kwalificeerde, voor het eerst in een groot ICC-toernooi sinds het WK van 1975.
Ik weet het. De Lisle beweerde ook dat "de velden" het "geheim van het toernooi" waren geweest, zeggende dat ze "sportief en quichotisch" waren en "helemaal niet typisch voor zowel eendagcricket als het subcontinent". Zijn opmerkingen werden herhaald door panelleden in een rondetafelgesprek georganiseerd door Cricinfo, "die hoopten dat het toernooi niet eenmalig zou zijn in een door batsmen gedomineerd spel", volgens de nieuwssite rediff.com. Het toernooi registreerde vijf van de 10 laagste teamtotale in de geschiedenis van het toernooi, en een totaal van 80 (voor West-Indië tegen Sri Lanka) en 89 (voor Pakistan tegen Zuid-Afrika) waren de laagste die werden geregistreerd in wedstrijden met de top acht gerangschikte One-Day Internationale kanten van de wereld.