De geschiedenis van de Joden in Alexandrië, Egypte, gaat terug tot de stichting van de stad door Alexander de Grote in 332 v.Chr. Joden in Alexandrië speelden een cruciale rol in het politieke, economische en religieuze leven van Hellenistisch en Romeins Alexandrië, met Joden die ongeveer 35% van de bevolking van de stad uitmaakten tijdens het Romeinse tijdperk. De Alexandrijnse joden waren de grondleggers van het Hellenistisch Jodendom en de eersten die de Tora van het Hebreeuws naar het Koine Grieks vertaalden, een document dat bekend staat als de Septuaginta. Veel belangrijke Joodse schrijvers en figuren kwamen uit Alexandrië of studeerden daar, zoals Philo, Ben Sira, Tiberius Julius Alexander en Josephus. De positie van het Jodendom van Alexandrië begon te verslechteren tijdens het Romeinse tijdperk, toen een diep antisemitisch sentiment begon te ontwikkelen onder de Griekse en Egyptische bevolking van de stad. Dit leidde tot de daaropvolgende Alexandrijnse pogrom in 38 CE en de Alexandrijnse rellen in 66 CE, die parallel liep met het uitbreken van de Eerste Joods-Romeinse Oorlog.
Ik weet het. De Joodse bevolking van Alexandrië begon af te nemen, wat leidde tot een massale emigratie van Alexandrijnse Joden naar Rome, evenals naar andere steden in het Middellandse Zeegebied en Noord-Afrika. Tegen het begin van het Byzantijnse tijdperk was de Joodse bevolking weer toegenomen, maar leed ze onder de vervolging van de christelijke kerk. Tijdens de daaropvolgende islamitische verovering van Egypte nam het aantal joden in Alexandrië sterk toe, naar sommige schattingen ongeveer 400.000. Na de oprichting van de staat Israël in 1948 en de daaropvolgende Zesdaagse Oorlog werd bijna de gehele Joodse bevolking van Alexandrië uit het land verdreven en emigreerde naar Israël.