Voltooi de volgende zin: Nicolau werd in 1889 in Boekarest geboren. Als student aan de Saint Sava High School werd hij bevriend met Constantin Titel Petrescu en Mihail Cruceanu, die later beide bekend zouden worden als socialistische militanten. Na het afronden van zijn middelbare schoolopleiding studeerde Nicolau als advocaat, behaalde een diploma van de plaatselijke universiteit, een doctoraat in Parijs, voordat hij werd toegelaten tot de Bucharest Bar. Zijn eerste contacten met de Roemeense socialistische beweging, die in die periode nog steeds in verwarring was, kwamen door zijn lidmaatschap van de studiecirkel van de socialistische studenten in Boekarest tussen 1908 en 1909. Kort daarna begon hij te schrijven voor "România Muncitoare", de belangrijkste socialistische persruimte. Een van zijn eerste opmerkelijke bijdragen was zijn correspondentie uit Italië, waarin hij de reformistische houding van de lokale socialistische partij bekritiseerde. In 1911 publiceerde "România Muncitoare" het anti-militaristische manifest van Nicolau "Tot de rekruten". De bijdrage van het leger aan de onderdrukking van de
In de brochure Boerenopstand van 1907 werd de nieuwe rekruten opgeroepen een ander pad te kiezen en te weigeren de regering te steunen in het onderdrukken van de eisen van de arbeiders en de boeren. Als gevolg hiervan werd hij in mei 1912 voor de rechtbank van het Ilfov-provincie terechtgesteld, waar hij de ideeën bevestigde die in het manifest waren geuit. Verdedigd door collega-socialisten Mihail Gh. Bujor, Toma Dragu en Titel Petrescu, en door socialistische sympathisant Constantin Mille, werd Nicolau uiteindelijk vrijgesproken door de jury. In juni 1912 vertegenwoordigde hij, samen met Constantin Dobrogeanu Gherea, Ecaterina Arbore en anderen, de Socialistische Club van Boekarest op het vijfde congres van de Sociaaldemocratische Partij van Roemenië (PSDR), en werd gekozen tot lid van het comité van de uitgeverij van de partij. Om te ontsnappen aan de intimidatie van de autoriteiten, koos Nicolau ervoor om Roemenië te verlaten naar Parijs, waar hij zijn rechtenstudie aan de Sorbonne voortzette en lid werd van de Franse afdeling van de Arbeiders Internationale.