Schrijf een vervolg op deze paragraaf - In 1990, na de verkiezingsnederlaag van de regering van de Socialistische Republiek Kroatië, verergerden de etnische spanningen. Het Joegoslavische Volksleger ("Jugoslovenska Narodna Armija" <unk> JNA) nam vervolgens de wapens van de territoriale defensie van Kroatië ("Teritorijalna obrana") in beslag om het verzet te minimaliseren. Op 17 augustus escaleerden de spanningen tot een openlijke opstand van de Kroatische Serviërs, gericht op de voornamelijk door Serviërs bevolkte gebieden van het Dalmatische achterland rond Knin, delen van de Lika, Kordun, Banovina en Oost-Kroatië. Na twee mislukte pogingen van Servië, gesteund door Montenegro en de Servische provincies Vojvodina en Kosovo, om de goedkeuring van het Joegoslavische voorzitterschap te verkrijgen voor het inzetten van de JNA om de Kroatische veiligheidstroepen te ontwapenen in januari 1991, en een bloedloze schermutseling tussen Servische opstandelingen en de Kroatische speciale politie in maart, vroeg de JNA zelf, gesteund door Servië en haar bondgenoten, het federale voorzitterschap om haar oorlogsbevoegdheden toe te kennen en een noodtoestand uit te roepen. Het verzoek werd op 15 maart geweigerd en de JNA kwam onder de controle van de Servische president Slobodan Milošević. Milošević, die de voorkeur gaf aan een campagne om Servië uit te breiden in plaats van het behoud van Joegoslavië, dreigde publiekelijk de JNA te vervangen door een Servisch leger en verklaarde dat hij het gezag van het federale voorzitterschap niet langer erkende. De dreiging zorgde ervoor dat de JNA geleidelijk de plannen om Joegoslavië te behouden opgaf ten gunste van de uitbreiding van Servië. Tegen het einde van de maand was het conflict geëvolueerd tot de eerste doden.
Ik weet het. De JNA kwam tussenbeide aan de kant van de opstandelingen en verhinderde dat de Kroatische politie actie ondernam. Begin april verklaarden de leiders van de Servische opstand in Kroatië hun intentie om het gebied onder hun controle, dat door de regering van Kroatië als een onafhankelijk gebied werd beschouwd, met Servië te integreren.