Vanwege de slechte gezondheid van de meeste krijgsgevangenen was het beleid van de geallieerden om bevrijde krijgsgevangenen snel naar het Verenigd Koninkrijk te vervoeren, meestal per vliegtuig. Er werden echter pas in april 1945 enkele gevangenen vrijgelaten. Tegen die tijd had de 1st AIF Reception Group 209 Australiërs behandeld die waren vrijgelaten tijdens twee oorlogsgevangenen uitwisselingen, evenals een klein aantal soldaten die via Italië, Zwitserland en de Sovjet-Unie waren aangekomen. Vanaf 4 april ontving de AIF-ontvangergroep over het algemeen 30 vrijgelaten krijgsgevangenen per dag. Vanaf 20 april steeg dit aantal tot ongeveer 100 per dag, waarna het geleidelijk toenam. Na de Duitse capitulatie
Op 8 mei kwamen er grote aantallen vrijgelaten krijgsgevangenen aan. In de week eindigend op 15 mei behandelde de AIF Reception Group meer dan 1000 personen. Het aantal vrijgelaten krijgsgevangenen dat in het Verenigd Koninkrijk aankwam daalde in de rest van mei, en de laatste kwam in juni aan. In totaal behandelde de AIF-ontvangstgroep 5.668 vrijgelaten krijgsgevangenen.