Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Villarreals roman "Pocho" (1959) is een van de eerste Chicano-romans en de eerste die wijdverspreide erkenning kreeg. "Pocho" is de "belangrijke overgangskoppeling tussen 'Mexican American' en 'Chicano' literatuur" genoemd, zowel vanwege zijn sterke punten als roman als vanwege het gebruik ervan bij de herontdekking en het herstel van Latino-literatuur in de jaren zeventig. De roman beschrijft de jeugd van Richard Rubio, wiens vader Juan Manuel Mexico verliet in de periode na de Revolutie.
Exodus van 1910. Als Amerikaan van de eerste generatie worstelt Richard met de tegenstrijdige waarden van zijn ouders: het Mexicaanse gevoel voor eer, traditie, trots en mannelijkheid van zijn vader en de meer veramerikaniseerde kijk op familie en vrouwelijke rollen die zijn moeder en vooral zijn zussen aannemen. Richard's vader koestert een droom om zijn familie terug te brengen naar Mexico, maar zijn omstandigheden en keuzes houden hem in de Verenigde Staten. Evenzo slaagt Richard goed op school en wil hij naar de universiteit om schrijver te worden, maar hij moet de man van het huis worden nadat zijn vader het gezin verlaat; toch verlaat Richard zelf het gezin om zich na Pearl Harbor bij de marine aan te sluiten. Volgens de geleerde Francisco A. Lomelí betoogt de roman "dat mensen van Mexicaanse afkomst een rechtmatige plaats hebben die zij als hun eigen kunnen claimen, dat is zowel Mexicaans als Anglo-Amerikaans, die Chicanos in verschillende mate synthetiseren [en] accentueren, voor het eerst in een reguliere Amerikaanse literaire scene, Spaanse personages als complex en multidimensionaal die, ondanks hun individuele fouten, diepte en geloofwaardigheid bezitten".