Het huidige Laos heeft zijn historische en culturele identiteit te danken aan Lan Xang, dat bestond van de 14e tot de 18e eeuw als een van de grootste koninkrijken in Zuidoost-Azië. Vanwege zijn centrale geografische ligging in Zuidoost-Azië werd het koninkrijk een knooppunt voor overlandhandel en werd het economisch en cultureel rijk. Na een periode van interne conflicten brak Lan Xang in drie afzonderlijke koninkrijken: Luang Phrabang, Vientiane en Champasak. In 1893 kwamen de drie gebieden onder een Frans protectoraat en werden verenigd tot wat nu Laos heet. Na de Japanse bezetting werd het in 1945 kort onafhankelijk, maar het werd opnieuw gekoloniseerd door Frankrijk totdat het in 1949 autonomie kreeg. Laos werd in 1953 onafhankelijk, met een constitutionele monarchie onder Sisavang Vong. Een burgeroorlog na de onafhankelijkheid
Het communistische verzet, gesteund door de Sovjet-Unie, vocht tegen de monarchie die later onder invloed kwam van militaire regimes gesteund door de Verenigde Staten. Na het einde van de Vietnam-oorlog in 1975 kwam de Dowopabunya-communist Pathet Lao aan de macht en beëindigde de burgeroorlog. Laos was toen afhankelijk van militaire en economische hulp van de Sovjet-Unie tot haar ontbinding in 1991.