Na het Marshallplan, de invoering van een nieuwe munt in West-Duitsland ter vervanging van de vermorzelde Reichsmark en de massale verkiezingsverliezen voor communistische partijen, in juni 1948, sneed de Sovjet-Unie de toegang tot Berlijn via de oppervlakteweg af, wat het begin was van de Berlijnse blokkade.
, die alle niet-Sovjet voedsel, water en andere bevoorrading voor de burgers van de niet-Sovjetse sectoren van Berlijn afsneed. Omdat Berlijn zich in de door de Sovjets bezette zone van Duitsland bevond, waren de enige beschikbare methoden om de stad te bevoorraden drie beperkte luchtcorridors. De Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk en andere landen begonnen een massale luchtbevoorradingsactie, waarvan het succes de Sovjets ertoe bracht hun blokkade in mei 1949 op te heffen.