Samenvatting van het artikel:  HELL AND HIGH WATER van Sean Conway. (Ebury Press £10.99) Zoals gebruikelijk bij boeken over waanzinnige avonturen en dwaze dwalingen, begint deze, over de poging van de auteur om de Britse kustlijn door te zwemmen, met een verslag van de voorbereiding. Echter, heel ongebruikelijk voor dergelijke boeken en avonturen, gaat Sean Conway's verhaal vooral over wat hij niet heeft gedacht te doen. De liefdadigheidszwemmer Sean Conway, 32 (op de foto), arriveert in John O'Groats, in het noorden van Schotland, nadat hij de eerste persoon was die van Lands End naar John O'Groats zwom. Enkele weken voordat hij in de zee bij Land's End moet duiken, heeft hij geen training gehad of financiering gezocht en heeft hij geen 'plan' om over te spreken. Het is ook niet zijn ambitie. Het lijkt erop dat hij alleen aan dit ultra-lange afstands zwemmen langs de Britse kust dacht omdat zijn poging om de wereld rond te fietsen niet gebeurde zoals hij had gewild. Alles liep goed totdat hij een ongeluk had en, hoewel hij de wereldwijde fietstocht voltooide, het hem niet in de Guinness World Records kon krijgen. Dus het zwemmen is bedoeld om die cruciale leemte in zijn CV te vullen. Op de een of andere manier slaagt hij erin om drie mensen te verwerven om als zijn ondersteunende bemanning te fungeren en een goedkoop jacht, waardoor er £ 110 overblijft in zijn budget voor al het andere - benodigdheden, apparatuur, alles. Het is niet verwonderlijk dat er mensen zijn die hem vertellen dat hij gek is en dat het beter zou zijn als hij zijn laatste £110 zou uitgeven aan de medicijnen die zijn huisarts hem zeker graag zou voorschrijven. Maar op onze held ploegen, op de een of andere manier het verkrijgen van een beetje sponsoring (deels van Speedo, de kofferbak mensen) en uiteindelijk het beheer van zijn ondersteunende bemanning te Land's End te krijgen om zijn Big Swim te beginnen. Alleen om twee problemen te ontdekken. Ten eerste is er de temperatuur: "Ik liep langzaam het water in", vertelt Conway, "en was verbaasd hoe koud het was". Het blijkt dat de zee niet alleen koud is, het heeft blijkbaar ook deze dingen die getijden worden genoemd. Terwijl hij zich voorbereidt op zijn eerste kruipen begint het voor Conway te duiken dat hij zijn zwemmen moet timen zodat hij met het tij meegaat...
Weken voor de zwemwedstrijd had Sean Conway niet getraind. Sean liep veel gevaren mee, niet in het minst het ijzige water. Het kostte hem 135 dagen om naar de haven te zwemmen.