Schrijf een vervolg op deze paragraaf - In 1922 overwon de noodzaak om nieuwe horizonten te verkennen haar terugkerende neiging tot huisziekte, toen Elisabeth Rupp een jaar naar Argentinië ging. Ze werkte daar als huisonderwijzer voor een welvarende Duitse familie. Er was tijd voor lezen en nadenken en voor nauwgezette observatie: ze werd zeer kritisch over de sociale zeden van de hogere klasse die ze tegenkwam in de expatgemeenschap, vooral met betrekking tot de ondergeschiktheid van vrouwen. Ze reisde van en naar Argentinië op de luxe passagiersstoomboot, en hoewel ze verplicht was om in de derde klasse te reizen, kon ze communiceren met eerste klas passagiers zoals, het belangrijkste, de marineofficier Jan Gerdts. Ze zijn getrouwd. Volgens één bron werden de nodige formaliteiten op het schip voltooid voordat ze terugkwamen in Hamburg, de belangrijkste Duitse haven voor intercontinentale scheepvaart. Als iemand had gedacht dat het huwelijk zou worden gevolgd door een leven van conventionele huiselijkheid, zou hij teleurgesteld zijn geweest. Johannes "Jan" Gerdts werkte op transatlantische passagiersschepen en was vaak wekenlang niet thuis. Het huwelijk verschafte Elisabeth Gerdts-Rupp echter betere mogelijkheden voor internationaal reizen. Het koppel bleef samen tot Jan Gerdts zelfmoord pleegde tijdens het commando van de SS Cap Arcona (tegen deze tijd werkten haar motoren nauwelijks, in gebruik als een gevangenisschip) kort voor het einde
van de Tweede Wereldoorlog.