Het Koninkrijk Pruisen werd de leidende staat van het Duitse Rijk na de oprichting ervan in 1871. Echter, het Verdrag van Versailles na de Eerste Wereldoorlog verleende West-Pruisen aan Polen en maakte Oost-Pruisen een exclave van Weimar-Duitsland (de nieuwe Poolse Corridor scheidde Oost-Pruisen van de rest van Duitsland), terwijl het Memel-gebied in 1923 werd losgemaakt en door Litouwen werd geannexeerd. Na de nederlaag van nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog in 1945 werd het door de oorlog verscheurde Oost-Pruisen op aandringen van Joseph Stalin verdeeld tussen de Sovjet-Unie (de regio Kaliningrad werd onderdeel van de Russische SFSR en de deelstaten van de regio Klaipėda in de Litouwse SSR) en de Volksrepubliek Polen (de Wojewodschap Warmińsko-Mazurskie). De hoofdstad Königsberg werd in 1946 omgedoopt tot Kaliningrad. De Duitse bevolking van de provincie werd grotendeels geëvacueerd.
Het is niet de bedoeling dat het Parlement de Commissie de mogelijkheid geeft om een aantal van de amendementen te wijzigen. Naar schatting 300.000 (ongeveer een vijfde van de bevolking) stierven ofwel in oorlogstijd bombardementen, in de gevechten om de provincie te verdedigen, of door mishandeling door het Rode Leger.