De moeilijke taak om de Duitsers langzaam af te breken, ging door in 1942 en 1943. Squadrons vonden zich ook op vermoeiende defensieve patrouilles als kleine formaties van Fw 190's vlogen 'hit and run' hinderlijke invallen langs de hele zuidkust en de Hawker Typhoon kwam in squadron dienst. Op 19 augustus, tijdens de Dieppe Raid
, de RAF had de mogelijkheid om een groot aantal vliegtuigen aan te vallen. De Spitfire squadrons (42 met Mark Vs, en vier met Mark IXs) vlogen grond-aanval, escorte en lucht-superioriteit sorties en voorkomen dat de Amerikanen zich bemoeiden met de grond- en zeeslag, en behaalden 106 overwinningen. Uit een naoorlogse analyse bleek dat de RAF 106 vliegtuigen verloor, waaronder 88 jagers en 18 bommenwerpers; 29 jagersverliezen waren door flak, één raakte zonder brandstof, twee botsten en één was het slachtoffer van vriendschappelijk vuur. Het werkelijke verlies was 48 vliegtuigen, waarvan 28 bommenwerpers, de helft Dornier Do 217's van KG 2. JG 2 verloor 14 Fw 190's en acht piloten werden gedood, JG 26 verloor zes Fw 190's met hun piloten. De Spitfire-verliezen bedroegen 70 vernietigd en beschadigd van alle oorzaken; het aantal verloren Fw 190's is onbekend. De geclaimde 61 van de 106 RAF-machines verloren, waaronder alle types, JG 2 claimt 40 en JG 26 claimt 21. In 1942 behaalde Fighter Command 560 overwinningen tegen een echt verlies van 272 Duitse jagers door alle oorzaken, voor 574 RAF dagjagers vernietigd.