Voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog hadden Estland, Letland en Litouwen elk een autoritair staatshoofd die na een bloedloze staatsgreep aan de macht was gekomen: Antanas Smetona in Litouwen (december 1926), Konstantin Päts in Estland (maart 1934) en Kārlis Ulmanis in Letland (mei 1934). Sommigen merken op dat de gebeurtenissen in Litouwen verschilden van de twee noordelijkere buren, waarbij Smetona verschillende motivaties had en de macht 8 jaar voordat dergelijke gebeurtenissen in Letland of Estland plaatsvonden, veiligstelde. Ondanks de aanzienlijke politieke onrust in Finland vonden dergelijke gebeurtenissen daar niet plaats. Finland raakte echter verwikkeld in een bloedige burgeroorlog.
, iets wat in de Baltische staten niet is gebeurd. Sommige controverse omringt de Baltische autoritaire regimes <unk> vanwege de algemene stabiliteit en snelle economische groei van de periode (zelfs als kort), sommige commentatoren vermijden het label "autoritair"; anderen veroordelen echter een dergelijke "apologetische" houding, bijvoorbeeld in latere beoordelingen van Kārlis Ulmanis.