In 1559 richtte keizer Ferdinand I het bureau van een keizerlijke kanselarij ("Reichshofkanzlei") op in het Hofburgpaleis in Wenen, geleid door een vice-kanselier onder het nominale gezag van de aartsbisschop van Mainz. Bij de Slag bij de Witte Berg in 1620
, keizer Ferdinand II creëerde het kantoor van een Oostenrijkse hofkanselier die verantwoordelijk was voor de binnen- en buitenlandse zaken van de Habsburgse monarchie. Vanaf 1753 werd het ambt van een Oostenrijkse staatskanselier bekleed door prins Kaunitz. De keizerlijke kanselarij verloor haar belang en bestond vanaf de dagen van Maria Theresia en Jozef II slechts op papier. Na de ontbinding van het Heilige Roomse Rijk was prins Metternich staatskanselier van het Oostenrijkse Rijk (1821-1848), evenals prins Hardenberg als Pruisische kanselier (1810-1822). De Duitse Bondsstaat van 1815-1866 had geen regering of parlement, alleen de Bondsdag als vertegenwoordigend orgaan van de staten.