Verwijst u naar de passage hieronder en beantwoordt u vervolgens de vraag in dezelfde taal als de passage:  Passage: George III hoopte dat "de tong van kwade bedoelingen mijn bedoelingen niet mag schilderen in die kleuren die ze bewondert, noch de sycophant mij verheerlijkt boven wat ik verdien", maar in de populaire geest is George III zowel gedemoniseerd als geprezen. Hoewel zeer populair aan het begin van zijn bewind, had George tegen het midden van de jaren 1770 de loyaliteit van revolutionaire Amerikaanse kolonisten verloren, hoewel naar schatting maar liefst de helft van de kolonisten loyaal bleef. De grieven in de Verklaring van Onafhankelijkheid van de Verenigde Staten werden gepresenteerd als "herhaaldelijke verwondingen en usurpatieën" die hij had gepleegd om een "absolute tirannie" over de koloniën te vestigen. De formulering van de Verklaring heeft bijgedragen aan de perceptie van het Amerikaanse publiek van George als een tiran. Hedendaagse verslagen over het leven van George III vallen in twee kampen: de ene toont "houdingen die dominant waren in het laatste deel van het bewind, toen de koning een vereerd symbool van nationaal verzet tegen Franse ideeën en Franse macht was geworden", terwijl de andere "hun opvattingen over de koning ontleende aan de bittere partijstrijd van de eerste twee decennia van het bewind, en ze drukten in hun werken de opvattingen van de oppositie uit". Op basis van de laatste van deze twee beoordelingen, bevorderden Britse historici van de negentiende en vroege twintigste eeuw, zoals Trevelyan en Erskine May, vijandige interpretaties van het leven van George III. In het midden van de twintigste eeuw begon het werk van Lewis Namier, die dacht dat George "zeer belachelijk" was, een herbeoordeling van de man en zijn regering. Geleerden van de late twintigste eeuw, zoals Butterfield en Pares, en Macalpine en Hunter, zijn geneigd om George sympathiek te behandelen, hem als een slachtoffer van omstandigheden en ziekte te zien. Butterfield verwierp de argumenten van zijn Victoriaanse voorgangers met verwelkende minachting: "Erskine May moet een goed voorbeeld zijn van de manier waarop een historicus door een overmaat aan briljantheid in dwaling kan raken. Zijn vermogen tot synthese, en zijn vermogen om de verschillende delen van het bewijs samen te voegen... bracht hem naar een dieper...  Vraag: In welke periode verloor koning George populariteit onder Amerikaanse kolonisten?
halverwege de jaren 1770