Voor 1987 waren de motoren uitgerust met een door de FIA goedgekeurde pop-off-klep, die verplicht was voor alle turbomotoren in het seizoen met een turboboboost beperkt tot 4,0 bar (voorheen werd de turbo boost alleen beperkt door wat de ingenieurs vonden dat de motoren konden aan, hoewel de meeste, inclusief de BMW M12, meestal niet verder gingen dan 5,6 Bar). Het vermogen van de motor, die altijd de mogelijkheid had om hoge boost-instellingen aan te kunnen, werd nog steeds geschat op meer voor de kwalificatie en rond voor races met de auto's ook beperkt tot slechts 195 liter brandstof per race. Tijdens het seizoen ervoer het team voortdurend problemen met de pop-offklep, die in zowel kwalificatie als races ver onder de 4.0 Bar-limiet lag. Warwick rapporteerde tijdens de openingsrace in Brazilië
dat de klep de boost beperkte tot 3,5 bar, en soms tot 2,6 bar (een verlies van ongeveer ), een situatie die gedurende het hele seizoen niet verbeterde. Zonder de middelen en financiële steun die beschikbaar zijn voor Ferrari of Honda, zou het Mader tot driekwart van het seizoen kosten om het probleem op te lossen.