In Stockholm streefde Paasikivi naar Zweedse defensiegaranties, ofwel een defensieve alliantie of een defensieve unie tussen Finland en Zweden. Sinds de burgeroorlog waren de betrekkingen tussen de Zweden en de Finnen ijskoud. De revolutionaire onrust aan het einde van de Eerste Wereldoorlog had geleid tot het parlementarisme in Zweden, een toename van de Zweedse democratie en een dominante rol voor de Zweedse sociaaldemocraten. In Finland was het resultaat echter een rampzalige burgeroorlog.
en een totale nederlaag voor het socialisme. Op hetzelfde moment dat Paasikivi in Stockholm aankwam, werd bekend dat de Finse president Svinhufvud zijn afkeer van het parlementarisme had behouden; en (na druk van Paasikivi's National Coalition Party) had geweigerd een kabinet met sociaaldemocraten als ministers aan te stellen. Dit verbeterde de reputatie van Paasikivi niet onder de Zweedse sociaaldemocraten die de regering domineerden, die voldoende achterdochtig waren vanwege zijn associatie met de monarchistische oriëntatie van Finland in 1918 en de mislukte staatsgreep van Lapua in 1932.