De 62e divisie, die na de veldslagen van maart was hersteld, werd in juli naar de Franse legers die aan de Marne vochten, gestuurd.
Ik weet het. De laatste Duitse aanvallen werden gestopt en de Fransen gingen onmiddellijk over naar het offensief, met de Britse divisies die de Adre-vallei aanvielen in de Slag bij Tardenois. Ze hadden een lange mars gemaakt, hun verlichting van de Fransen was veranderd in een opmars. De aanval begon om 08.00 uur op 20 juli achter een barrage. De voortgang langs de beboste vallei was traag: op 22 juli werden twee compagnieën van 1/5th Devons gestuurd om de 186th (2/2nd West Riding) Brigade te helpen bij het aanvallen van lastige Duitse posities in het Bois du Petit Champ. De gevechten vonden op korte afstand plaats in het dikke bos en op een gegeven moment werd een compagnie van het 2/5e Hertog van Wellington's Regiment omsingeld en de overlevenden moesten zich een uitweg verschaffen, maar tegen de avond was het gebied vrijgemaakt in wat de West Riding-historicus beschreef als een 'dappere kleine onderneming'. Op 28 juli steunde 1/5th Devons 2/8th West Yorkshire in een bijzonder briljante aanval op de Montagne de Bligny. Het begon om 04.00 uur in de ochtend half licht en mist. De Devons bereikten hun doel aan de voet van de steile helling om 07.00 uur voordat ze vijandelijk vuur aantroken; de West Yorkshires stormden vervolgens de heuvel op en veroverden het grootste deel van een tactisch belangrijke positie, ondanks ernstige verliezen (de 1/5th Devons leed 388 doden en gewonden in deze actie). Na de slag schreef de commandant van de West Riding Division aan de Devonshire Territorial Association om hen te bedanken voor de hulp die het bataljon aan zijn Yorkshiremen had gegeven.