Voor het tweede jaar op rij besloot Hamilton zijn voorrecht als regerend wereldkampioen niet uit te oefenen om het nummer 1 op zijn auto te dragen, en zou in plaats daarvan racen met zijn carrièrenummer 44. Tijdens de pre-season tests legde Mercedes de meeste testafstanden af, bijna en bleek opnieuw de favoriet te zijn voor zowel het rijders- als het constructeurskampioenschap. Bij de seizoensopening in Australië, kwalificeerde Hamilton zich op pole. Na een slechte start, herstelde hij om tweede te eindigen achter Rosberg. In de tweede race van het seizoen in Bahrein
Hamilton kwalificeerde zich weer op de pole. In de race werd Hamilton echter in de eerste ronde door Bottas ingestort, waarvoor Bottas een drive-through straf kreeg, voordat hij herstelde om de race op de derde plaats achter Rosberg en Räikkönen te eindigen. In China, Hamilton niet een tijd in de kwalificatie en begon aan de achterkant van de grid. Hij werd vijfde, maar werd ingehaald door Räikkönen en Ricciardo aan het einde van de race om zevende te eindigen. In Rusland, Hamilton niet een tijd in het derde deel van de kwalificatie, wat betekent dat hij begon vanaf de tiende op de grid. Hij eindigde als tweede achter Rosberg, ondanks dat hij de laatste zestien ronden geen waterdruk had. Na de eerste vier ronden ging Hamilton de Europese ronden van het seizoen in zonder nog een race te winnen en achter Rosberg, die tot nu toe elke race had gewonnen, in het klassement van de coureurs met 43 punten.