Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Van 1984 tot 1988 was Netanyahu de permanente vertegenwoordiger van Israël bij de Verenigde Naties. In 1993 werd hij verkozen tot voorzitter van de Likud en werd hij leider van de oppositie. Hij versloeg de zittende premier Shimon Peres bij de verkiezingen van 1996 en werd aangesteld als de jongste premier van Israël ooit. Na een enkele ambtstermijn werden Netanyahu en Likud zwaar verslagen in de verkiezingen van 1999 door Ehud Barak's One Israel-partij; Netanyahu koos ervoor om zich volledig terug te trekken uit de politiek en ging de particuliere sector in. Maar enkele jaren later, nadat zijn opvolger als Likud-voorzitter, Ariel Sharon, premier werd, werd Netanyahu ervan overtuigd om terug te keren naar de politiek en diende als minister van Buitenlandse Zaken en minister van Financiën. Als minister van Financiën begon Netanyahu met grote hervormingen van de Israëlische economie die door commentatoren werden gecrediteerd als het aanzienlijk verbeteren van de latere economische prestaties van Israël. Netanyahu botste later met Sharon en nam uiteindelijk ontslag over meningsverschillen over het Gaza-onttrekkingsplan.
Ik weet het.