De vestiging van de Oostenrijks-Hongaarse heerschappij over Bosnië en Herzegovina bereikte uiteindelijk zijn hoogtepunt met de formele annexatie van het land.
In 1908. Ondertussen had de staatsgreep van mei in het Koninkrijk Servië geleid tot een opkomst van Joegoslavisch nationalisme in de Balkan. Dit culmineerde met de oprichting van Jong Bosnië, een revolutionaire organisatie die zich inzette voor de eenwording van Bosnië en Herzegovina met Servië. De ideologische leider van de groep was Vladimir Gaćinović, die werd geïnspireerd door anarchisten van de Russische diaspora, waaronder de werken van Mikhail Bakunin en Peter Kropotkin, evenals de acties van de Narodnaya Volya-organisatie. Hij stelde de propaganda voor van de daad in de vorm van tirannicide, als een methode van revolutionaire politieke strijd om de Bosnische nationale bevrijding te bereiken. Deze ideeën werden voor het eerst in de praktijk gebracht door Bogdan Žerajić, die zelf ook een aanhanger was van de ideeën van Kropotkin, die probeerde de gouverneur van Bosnië en Herzegovina Marijan Varešanin te vermoorden, maar dat mislukte en vervolgens zelfmoord pleegde.