Stjernfelt studeerde af aan de Koninklijke Zweedse Marine Academie in 1940 en werd op 9 april als officier in dienst genomen en toegewezen aan het Vaxholm Kustartillerie Regiment, eerder dan gepland vanwege de Duitse aanval op Denemarken en Noorwegen. Op dezelfde dag moest hij een voorbereidingseenheid in de baai naar Stockholm mobiliseren. Al als jonge luitenant werd hij batterijcommandant van een artilleriebatterij op het eiland Roten in de noordelijke Zee van Åland, een batterij die de gehele Tweede Wereldoorlog in volledige gevechtsbereidheid bleef. Op jonge leeftijd ontwikkelde hij een grote interesse in militaire geschiedenis. Kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog
In de jaren '50 fietste hij met zijn nieuwe vrouw Borghild langs de invasie kust van Normandië, informatie verzamelend zowel in het terrein als van de Duitse commandanten die de verdediging daar leidden. Dit resulteerde in het boek "Alarm i Atlantvallen" ("Alarm in de Atlantische muur"). Een Franse uitgave van dit boek leidde tot een brief van waardering van generaal Charles de Gaulle.