Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Israëlische troepen trokken zich later in 1978 terug, maar behielden de controle over de zuidelijke regio door een brede veiligheidszone langs de grens te beheren. Deze posities werden bezet door het Zuid-Libanees Leger (SLA), een christelijk-sjiitische militie onder leiding van majoor Saad Haddad, gesteund door Israël. De Israëlische premier, Menachem Begin van de Likud, vergeleek de benarde situatie van de christelijke minderheid in Zuid-Libanon (toen ongeveer 5% van de bevolking in het SLA-gebied) met die van de Europese Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. De PLO viel routinematig aan
Israël tijdens de periode van het staakt-het-vuren, met meer dan 270 gedocumenteerde aanvallen. De mensen in Galilea moesten tijdens deze beschietingen regelmatig hun huizen verlaten. Uit documenten die na de invasie in het hoofdkwartier van de PLO werden gevonden, bleek dat ze uit Libanon kwamen. Arafat weigerde deze aanvallen te veroordelen op grond van het feit dat het staakt-het-vuren alleen relevant was voor Libanon.