Haar talent werd ontdekt tijdens een schoolwedstrijd in 1926, toen bleek dat ze 30 centimeter hoger sprong dan haar klasgenoten. Op 3 juli 1928 sloeg ze een officieel Nederlands record door 1.465 meter te springen, gevolgd door een nieuw wereldrecord van 1.582 meter. In datzelfde jaar werd ze de eerste Nederlandse vrouwelijke atleet die een Olympische medaille won. Ze verbeterde haar wereldrecord twee keer: naar 1.608 meter in 1929 en 1.623 meter in 1932. Tijdens de Wereldspelen voor Vrouwen van 1930
Gisolf werd tweede. Toen ze met haar enige overgebleven tegenstander, de Duitser Inge Braumüller, over een dam moest springen, scheurde ze een spier, waardoor haar kansen op de eerste plaats verloren gingen.