De Slag bij Nghĩa Lộ was een slag in de Eerste Indochino-oorlog. In het najaar van 1952 kreeg het Franse leger zijn ernstigste crisis sinds de rampen in de buurt van de Chinese grens (Chiến dịch biên giới <unk> Borderland Campaign) bij Cao Bằng, Đông Khê en RC 4 in 1949 en 1950. De Slag bij Nghĩa Lộ was het openingssalvo in een reeks aanvallen en tegenaanvallen eind 1952 tijdens de Eerste Indochino-oorlog. Het was onderdeel van een Viet Minh-offensief in de T<unk>ai-regio van Tonkin in de buurt van de Zwarte Rivier (Noordwestelijke Campagne of Zwarte Rivier-offensief). De Fransen reageerden met Operatie Lorraine om de Viet Minh-voorzieningsbases aan te vallen in een poging om het offensief af te snijden. De Viet Minh stopte niet met het offensief om zijn bevoorradingsbases te beschermen. De Viet Minh vervolgde zijn offensieve aanval op Nà Sản, waar een buitenpost en een korte landingsbaan waren, beide bewaakt door het Franse leger. Deze reeks gevechten duurde drie maanden tussen oktober 1952 en december 1952. Deze acties en de Viet Minh successen zetten de basis voor de daaropvolgende invasie van Laos.
In april 1953.