Na de verkiezingen van 1907 stond Roemenië onder een PNL-regering, met Ion I. C. Brătianu als premier. Het kabinet werd gevormd kort na de grootschalige boerenopstand.
, en zag de conservatieven en de nationale liberalen verstrikt in een debat over landhervorming. Carp, als doctrinair van de PC, was tegen het geven van grond en stemrecht aan de boeren en was voorstander van belastingverlagingen voor activiteiten van zelfverbetering. De onderhandelingen, waarbij ook grondbezittersadvocaat Ioan Lahovary aan de Conservatieve kant betrokken was, kwamen tot stilstand. Onder Carp blokkeerden de conservatieven hun democratiserende vleugel door Take Ionescu in januari 1908 uit de partij te verwijderen. Deze botsing leidde tot de oprichting van de PCD, als Ionescu's eigen partij. De nieuwe groep steeg snel op het politieke toneel en verdiende beloften van een intellectuele en politieke klasse die Alexandru en Nicolae Xenopol, Ion Luca Caragiale, Ovid Densusianu en Constantin Rădulescu-Motru omvatte.