De Britten bouwden in de jaren dertig de oliepijpleiding Mosul-Haifa van West-Irak door het door de Britten geregeerde Emiraat van Transjordanië en vervolgens naar Haifa, in Mandatoir Palestina. Tijdens de Anglo-Iraakse Oorlog nam de Irgun - een Israëlische onafhankelijkheidsbeweging - deel aan de Britse invasie van Irak. Onmiddellijk na de verklaring van de oprichting van de staat Israël in mei 1948 vielen Arabische legers, waaronder die van Irak, het voormalige mandaatgebied Palestina binnen
, en de oliepijpleiding naar Haifa werd afgesloten, en de pijpleiding werd omgeleid via een taklijn naar Tripoli in Syrië. Na de oorlog was Irak het enige Arabische land dat geen staakt-het-vuren met Israël ondertekende, en de twee landen bevinden zich sinds 1948 technisch gezien in een voortdurende staat van oorlog.