Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - De Cubs van 1984 maakten de eerste postseason verschijning van de franchise sinds 1945, en waren de eerste van slechts twee playoff-teams waarvoor Smith speelde (de andere was de Red Sox van 1988). Smith redde meer dan 30 wedstrijden voor het eerst in zijn carrière, maar verzamelde een 3.65 ERA, zijn slechtste van het decennium. In de postseason speelde hij in twee wedstrijden van de NL Championship Series.
Ik weet het. In Game 2 verdiende Smith de redding in een 4×2 Cubs-overwinning door de laatste twee outs op te nemen. De overwinning gaf de Cubs een voorsprong van twee wedstrijden tegen nul in de best-of-five-serie, maar de San Diego Padres wonnen de volgende drie wedstrijden om de Cubs een plaats in de World Series van 1984 te ontzeggen. Smith nam het verlies op in Game 4: aan het eind van de achtste inning met de wedstrijd gelijk, 5 tegen 5, liet hij één hit toe en hield de wedstrijd gelijk; aan het eind van de negende inning liet hij een one-out single toe aan Tony Gwynn, gevolgd door een twee-run walk-off home run van Steve Garvey om een beslissende vijfde game te forceren. Smith gooide niet in Game 5; terwijl Chicago na de tweede inning een voorsprong van 3 tegen 0 had, scoorde San Diego zes onbeantwoorde runs voor een 6 tegen 3 finale. Van Smith's acht seizoenen met de Cubs (1980<unk>1987), was dit het enige jaar dat de Cubs een winnend record hadden, en de enige keer dat ze hoger dan vierde eindigden in hun divisie.