Na het Verdrag van Parijs in 1763, dat Frankrijk van bijna al haar bezittingen in de Amerika's ontnam, behalve Guyana en een paar eilanden, stuurde Lodewijk XV duizenden kolonisten naar Guyana, die daar werden gelokt met verhalen over overvloedig goud en makkelijk te verdienen fortuinen. In plaats daarvan vonden ze een land vol vijandige inboorlingen en tropische ziekten. Anderhalf jaar later overleefden slechts een paar honderd. Deze vluchtten naar drie kleine eilanden die van de kust te zien waren en noemden ze de Iles de Salut (of "eilanden van de verlossing"). Het grootste werd Koninklijk Eiland genoemd, een ander St. Joseph (na de beschermheilige van de expeditie), en het kleinste van de eilanden, omringd door sterke stromingen, Île du Diable (de "Duivels" eiland). Toen de overlevenden van deze noodlottige expeditie terugkeerden, vertelden ze de verschrikkelijke verhalen, die de indruk van de thuiskolonie in Frankrijk vulden.
vijandige inboorlingen en tropische ziekten