Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Na de Soedanese staatsgreep van 1989
, de Revolutionaire Commando Raad voor Nationale Redding (een militaire regering onder leiding van Omar al-Bashir) richtte zich op krakers. Uitzettingen werden in 1990 verplicht gesteld door decreet 941 (goedkeuring van bepaalde procedures ter beperking van onrechtmatige bewoning) en een wijziging van de wet op de burgerlijke transacties. De ontruimingen resulteerden soms in gewelddadige episodes, zoals in oktober 1994, toen ten minste elf mensen werden gedood bij protesten in Khoder in Omdurman. In dat geval was er geen gerechtelijk bevel en was er geen kennisgeving gegeven. De minister van Ingenieurszaken, Dr. Bannaga, zei: "We geven de datum niet aan, want als we dat doen [...] Ze zullen georganiseerd zijn en een georganiseerde oppositie vormen". De plannen voor gedwongen hervestiging werden veroordeeld door de Verenigde Staten en andere internationale donoren. In Kosti werden ongeveer 72.000 krakers ontruimd en in Ad-Damazin 23.000. In 1992 schatten het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling en het Kinderfonds van de Verenigde Naties dat 400.000 mensen waren uitgezet en naar kampen waren verplaatst waar geen sanitaire voorzieningen en markten bestonden. In het nieuw gecreëerde Al Salaam kamp waren er meer dan 80.000 mensen. De informele nederzetting van Angola werd gesloopt, maar veel van de 50.000 inwoners keerden gewoon terug en bouwden hun hutten weer op.