Voordat de Sovjet-invasie plaatsvond, voerde Afghanistan een beleid van neutraliteit en non-alignment in zijn buitenlandse betrekkingen, en was een van de weinige onafhankelijke landen die zowel in de Eerste Wereldoorlog als in de Tweede Wereldoorlog neutraal bleven. In internationale fora volgde Afghanistan over het algemeen de stempatronen van Aziatische en Afrikaanse niet-gebonden landen. Tijdens de jaren 1950 en 1960 kon Afghanistan de Russische en Amerikaanse behoefte aan bondgenoten tijdens de Koude Oorlog gebruiken als een manier om economische hulp van beide landen te ontvangen. Aangezien Amerika, in tegenstelling tot Rusland, weigerde om het land uitgebreide militaire hulp te verlenen, ontwikkelde de regering van Daoud Khan warmere banden met de Sovjet-Unie, terwijl het officieel niet-gebonden bleef. Na de staatsgreep van april 1978
In de periode van de Sovjet-Unie, de regering onder Nur Muhammad Taraki ontwikkelde aanzienlijk nauwere banden met de Sovjet-Unie en haar communistische satellieten.