Samenvatting van het artikel:  Nadat ze zich tot haar midden dertig op haar carrière had geconcentreerd, had Claire Patterson nog steeds Mr Right niet ontmoet en was zich ervan bewust dat haar biologische klok tikte. Met een professionele carrière in haar zak en financieel stabiel, besloot de fotograaf dat ze een eigen baby wilde - en besloot te adopteren. Nadat ze het proces had doorlopen, werd haar een video getoond van een kleine jongen die haar hart deed smelten. <unk>Hij zat neer en toen glimlachte hij plotseling en dat was het, <unk>zei Claire. Claire Patterson was blij toen ze hoorde dat ze een jongen kon adopteren. <unk>Ik wilde geen kind met een handicap omdat ik een alleenstaande adopter was en ik dat niet kon vergemakkelijken. In zijn rapport stond dat hij een gezonde, babbelende baby was en ik was blij toen ze me vertelden dat ik hem kon ophalen. Het was zo'n speciale dag en hij zou mijn heel speciale jongen worden, ik was erg opgewonden. Claire wist dat haar kind een lichte ontwikkelingsachterstand had, maar zei dat ze optimistisch was. <unk>Ik dacht dat hij niet kon kruipen omdat hij in de zorg was geweest en dacht met een beetje vastberadenheid en één-op-één zorg van mij, het was slechts een kwestie van tijd.<unk> Claire, die nu veertig is, had alleen de video en enkele foto's gezien en begon zich zorgen te maken toen ze hem twee weken later ontmoette en mee naar huis nam: 'Ik was bezorgd over de vorm van zijn hoofd. Het leek erg vlak aan de achterkant, maar zelfs toen wist ik niet wat er zou komen. Ze zei dat als ze terugkijkt, de alarmbellen eerder hadden moeten luiden dat er iets ernstigs mis was met haar zoon. "Hij deed niets wat je van een kind van zijn leeftijd zou verwachten", zei ze. <unk>Hij kon niet omdraaien, hij kon niet praten of kruipen en had een zeer slechte spiertonus.<unk> Claire speelt met het jongetje dat ze teruggaf naar de sociale dienst... nadat het kind 36 aanvallen per dag kreeg. Ze nam hem mee naar logopedie en moedigde hem voortdurend aan, maar zei dat hij haar nooit miste als ze de kamer uitging en helemaal niet sprak, behalve één woord, "mamma". Na hem in 2011 te hebben geadopteerd, Claire...
Ik ben opgewonden om moeder te worden van een jongen van 18 maanden. Leerde jongeling lopen en'mamma' zeggen Son kreeg tot 36 aanvallen per dag. Uit de tests bleek dat het kind hersenbeschadiging had. De fotograaf zegt dat ze geen andere keuze had dan het terug te geven. Ze heeft nu een website opgericht, Adoption Disruption UK, om steun te bieden aan anderen die een adoptie hebben verstoord.