De IRD creëerde, sponsorde en verspreidde een breed scala aan propaganda publicaties, zowel fictie als non-fictie, in de vorm van boeken, tijdschriften, pamfletten, krantenartikelen, radio-uitzendingen en cartoons. Boeken waarvan de IRD meende dat ze voor Britse propagandadoeleinden konden worden gebruikt, werden in tientallen talen vertaald en vervolgens via Britse ambassades verspreid. Het meeste IRD-materiaal richtte zich op de Sovjet-Unie, maar veel van hun werk viel ook socialistische en anti-koloniale revolutionairen aan in Cyprus, Malaya (nu Maleisië), Singapore
, Ierland, Korea, Egypte en Indonesië. In Groot-Brittannië gebruikte het departement zijn propaganda om lasterlijke verhalen te verspreiden tegen vakbondsleiders en mensenrechtenactivisten, maar werd het ook gebruikt door de Labour Party om interne zuiveringen te voeren tegen socialistische leden.