Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - De straf heeft rekening gehouden met de tijd die hij in voorarrest doorbracht, hij zou in 1940 worden vrijgelaten, maar in plaats daarvan werd hij in "beschermingsgevangenis" gebracht en bracht de volgende twee jaar door als gevangene in het concentratiekamp Sachsenhausen. In Sachsenhausen was er al een kern van communistische activisten onder de gevangenen die in staat waren (discreet) een andere politieke zielsverwant te verwelkomen. In heel Duitsland werd het dagelijkse leven in de concentratiekampen steeds meer door de kampbewakers gedelegeerd aan vertrouwde gevangenen; de beslissingen van "vrienden" betekenden dat Selbmann werd ingezet om te werken in de voertuigreparatie van het kamp, waar, zoals hij later herinnerde, het werk "niet moeilijk of bijzonder gevaarlijk" was. In november 1942 werd hij echter overgeplaatst naar het concentratiekamp Flossenbürg, dat arbeid leverde aan plaatselijke steengroeven, gelegen in bergen naast de grens met wat toen bekend stond als het Sudetenland. Volgens Selbmann's eigen herinneringen waren er bij de overdracht naar Flossenbürg achttien gevangenen betrokken die de vorige maand in eenzame opsluiting waren geplaatst als reactie op hun politieke activiteiten. De verhuizing werd uitgevoerd op bevel van Reichsführer Heinrich Himmler zelf: het was een straf "voor het bouwen van [communistische] cellen in het kamp [in Sachsenhausen], het organiseren van revolutionair werk en het bevoorrechten van politieke gevangenen". Tijdens wat bleek de laatste weken van de oorlog te zijn
Het Flossenbürg kamp werd gesloten en Selbmann werd opnieuw overgeplaatst, dit keer naar Dachau in de buitenwijken ten noorden van München. Eind april 1945, toen de autoriteiten zich haastten om de gevangenen uit de concentratiekampen te verwijderen voordat de invasie-legers aankwamen, werd hij naar een van de beruchte doodsmarsjes gestuurd. Hij wist te ontsnappen en keerde terug naar Leipzig.