Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - Voor de verovering door het Romeinse Rijk werden Groot-Brittannië en Ierland bevolkt door Keltische migranten van het Europese continent, maar die geen geregistreerde geschiedenis van de wet achterlieten. Tegen het einde van de Romeinse Republiek in 55 en 54 voor Christus, viel de voormalige consul en legioencommandant Julius Caesar Brittannië binnen.
Tijdens de Gallic Wars. Dit was geen permanente bezetting, want Caesar keerde terug naar Rome, werd dictator en werd vermoord. De Republiek werd omgevormd tot een Rijk, toen Caesar's erfgenaam Augustus de macht nam in 27 v.Chr. In de regering van Augustus' vrouw Livia's kleinzoon, Claudius, werd Brittannië veroverd vanaf 43 na Christus. Onder de niet-gecodificeerde grondwet van Rome werd Romeins Groot-Brittannië bestuurd door een gouverneur, meestal een lid van de Senaat, maar door de keizer benoemd vanwege hun militaire staat van dienst. Londinium was een provinciehoofdstad met 60.000 inwoners en Groot-Brittannië een kosmopolitische samenleving met ongeveer 3 miljoen inwoners. De Romeinse wet was gebaseerd op een slaven economie, en zeer militariseerd. Hadrianus bouwde vanaf 122 een muur als onderdeel van de grenzen van het rijk, maar deze werd al snel naar het noorden verplaatst door Antoninus Pius vanaf 142. Constantijn de Grote was gestationeerd in York in 306 toen hij vertrok om zijn titel van keizer te claimen. Constantijn marcheerde in 312 op Rome en gaf in 313 een Edict van Milaan uit. Dit leidde tot een reeks gebeurtenissen waarbij de kerk steeds meer macht over de wet kreeg. Maar onder voortdurende aanvallen begon het rijk in te storten en Groot-Brittannië werd in 407 verlaten. Noch de in 438 uitgegeven Theodosian Code, noch het grote "Corpus Juris Civilis" van Justinianus I in 534 werden tot de wetten van Groot-Brittannië opgenomen.