Voltooi de volgende zin: Na het bereiken van hun oorspronkelijke doelen, besloten de leiders van de UMNO om meer betrokken te raken bij het politieke proces en hun organisatie als een politieke partij op te richten om te strijden voor onafhankelijkheid. Tegelijkertijd besloot de Maleisische Communistische Partij (MCP) een gewapende opstand te lanceren tegen wat zij zagen als een marionettenstaat van de Britten, die culmineerde in de
Maleise noodtoestand die zou duren tot na de onafhankelijkheid. De opstand werd gekenmerkt door een duidelijke raciale kloof; de oppositie tegen de opstand was bijna volledig Maleis, terwijl degenen die in de communistische gelederen vochten bijna altijd Chinezen waren. Dit verergerde de raciale spanningen, waardoor de Britten Onn Ja'afar adviseerden om samen te werken met andere Maleisische gemeenschapsleiders ten behoeve van de Maleisische politiek. Na enkele informele bijeenkomsten tussen Onn, Tan Cheng Lock en E.E.C. Thuraisingham werd uiteindelijk het Communities Liaison Committee (CLC) opgericht. De CLC werd in de daaropvolgende jaren een centraal punt voor de top van de Maleisische politici, waarbij voorstellen en compromissen werden bereikt over een aantal kwesties, waaronder burgerschap, onderwijs, democratie en het oplossen van de impasse over "ketuanan Melayu". Uiteindelijk werd besloten dat er een "deal" zou worden gesloten tussen de Maleis en niet-Maleisen; in ruil voor het opgeven van "ketuanan Melayu" (de speciale positie van de Maleis), zouden de Maleis hulp ontvangen van de niet-Maleisen bij het dichten van de economische kloof tussen de verarmde en overweldigend landelijke Maleis met de aanzienlijk beter af en stedelijke niet-Maleisen. Thuraisingham zei later: "Het is waar. Ik en anderen geloofden dat de achtergebleven Maleisen een betere deal zouden krijgen. Maleisiërs moeten geholpen worden om gelijkheid te bereiken met niet-Maleisiërs om een verenigde Maleise natie van gelijken te vormen".