Na haar verhuizing naar County Limerick, begon O'Brien met het ondersteunen van de falende Limerick kantindustrie. Ze nam contact op met plaatselijke kantmakers en voorzag hen van hoogwaardige materialen en van haar eigen ontwerpen. Hierop regelde ze de verkoop van het werk, met behulp van haar vriendenkring in Dublin en Londen. O'Brien was een centrale figuur bij de oprichting van het Private Committee for Promoting Irish Lace, met de steun van Alan Cole van het Department of Science and Art, South Kensington en James Brenan RHA. Deze commissie leidde in mei 1889 tot de oprichting van de kantenschool in Limerick en in 1893 nam zij op verzoek van de commissie de leiding over van de school. Toen haar familie verhuisde naar New Hall, nabij Ennis, County Clare, in 1890. In 1895 richtte ze Clare Embroidery op, dat vanuit haar huis werd gerund. Ze werd bijgestaan door de kinderverpleegster van de O'Briens, een Schotse vrouw genaamd Mina Keppie, die de capaciteit had om tot 15 meisjes tegelijk op te leiden. Het bedrijf verhuisde met de familie naar Ballyalla in 1898, en in 1910 waren ze tot 27 meisjes tegelijk aan het trainen. Beide ondernemingen stonden hun werk tentoon met kunst- en ambachtelijke tentoonstellingen in Ierland, Groot-Brittannië en Amerika van de jaren 1890 tot de jaren 1920. Onder deze tentoonstellingen bevonden zich de tentoonstellingen van de Royal Dublin Society, de Arts and Crafts Society of Ireland, de wereldbeurzen in Chicago en St. Louis
In 1893 en 1904 won hij verschillende prijzen. Tijdens Lady Arran's Windsor sale in 1900 kochten zowel koningin Victoria als de prinses van Wales exemplaren van hun werk.