Tijdens de onrust werden voorheen onbekende pro-onafhankelijkheids- en annexatie-groepen zoals het Southern Mongolian Human Rights Information Center (SMHRIC) bronnen voor buitenlandse media van onbevestigde beschuldigingen van spanningen, waardoor China overzeese groepen bekritiseerde die volgens het land "probeerden dit incident uit te spelen met verborgen motieven". In eerste instantie beschreven westerse media de protesten als "etnische onrust" en vergeleken ze met de Tibetaanse onrust van 2008 en de Ürümqi-rellen van juli 2009.
, maar de directeur van SMHRIC zei dat de protesten gericht waren op wettelijke rechten voor herders, en dat ze "geen sprake hadden van een hogere autonomie of onafhankelijkheid". Een redactioneel artikel in de Global Times van de Communistische Partij bekritiseerde SMHRIC omdat het "weinig connectie heeft met de lokale situatie" en bekritiseerde buitenlandse media omdat ze etnische politiek in de protesten hebben gelezen, zeggende dat "de protesten geen geweld tussen verschillende etnische groepen zagen".