Voordat Laos in oktober 1953 onafhankelijk werd, ontbrak het bijna volledig aan een professioneel militair schoolstelsel <unk> officiers-, onderofficieren- en stafscholen, plus technische en brancheopleidingsscholen <unk> voor zijn strijdkrachten, en was het sterk afhankelijk van buitenlandse hulp om zijn personeel op te leiden. Vanaf het begin van de jaren vijftig werden Laotische officieren en geselecteerde soldaten naar het buitenland gestuurd om gespecialiseerde cursussen en geavanceerde scholen bij te wonen, en deze praktijk zou door de jaren zestig en begin jaren zeventig worden voortgezet. Een kleine inheemse opleidingsinfrastructuur (aanvankelijk uitsluitend door de Fransen gerund) begon echter geleidelijk vorm te krijgen tijdens de laatste jaren van de Eerste Indochino-oorlog, en toen de Laotiaanse Burgeroorlog uitbrak, werd de basis gelegd voor de opleidingen van de inheemse bevolking.
De Commissie heeft in haar mededeling over het programma van de Europese Gemeenschappen voor de ontwikkeling van de informatiemaatschappij (COM (97) 0183 - C4-0414/97-97/0116 (CNS)) een aantal conclusies geformuleerd.