Voltooi de volgende zin: Na de Duitse invasie van België (10 tot en met 28 mei 1940) werd de Belgische regering gedwongen zich uit Brussel terug te trekken naar Frankrijk en uiteindelijk naar Bordeaux. Ondanks de overgave van koning Leopold III en het Belgische leger op 28 mei, bleef het de Fransen steunen. Na de
Frankrijk wilde een wapenstilstand, maar het was onduidelijk wat het zou doen. Jaspar pleitte ervoor om de regering naar Londen te brengen, maar dit werd op 18 juni door Pierlot afgewezen. Jaspar verliet de regering zonder toestemming en kwam op 21 juni met zijn familie in Londen aan. Op 23 juni maakte hij een uitzending op de BBC naar het door de Duitsers bezette België, waarin hij zich uitstelde als de oprichter van een Vrije Belgische regering. Woedend ontnam de regering in Bordeaux hem de volgende dag zijn ministeriële titel. Jaspar werd al snel vergezeld door andere linkse politici, velen van hen radicalen, zoals Camille Huysmans, Max Buset en Isabelle Blume. Geïnspireerd door het voorbeeld van de Franse generaal Charles de Gaulle, probeerde Jaspar op 5 juli een alternatieve regering te vormen, bekend als het "Belgische Nationale Comité" ("Comité national belge") onder het voorzitterschap van Huysmans, maar hij slaagde er niet in om diplomatieke erkenning te krijgen van het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken. De komst van Albert De Vleeschauwer in Londen, gevolgd door andere hoge leden van de Pierlot-regering kort daarna, beëindigde de poging om een alternatief voor de Belgische regering in ballingschap op te richten.