Op 30 september verhuisde de "Gruppe" naar een vliegveld bij Uetersen, om defensieve missies te vliegen over de Duitse baai. De eenheid verhuisde meerdere keren en vloog op 10 mei 1940, het begin van de Slag om Frankrijk, vanuit Esbjerg ter verdediging van het Rijk. Op 14 mei werd I. ((Jagd) "Gruppe" overgeplaatst naar Essen-Mülheim voor operaties tegen Frankrijk. Op 23 mei werden ze opnieuw overgeplaatst, dit keer naar Ferme Montecouvez, een vliegveld ongeveer ten zuiden van Cambrai. Twee dagen later kreeg I. ((Jagd) "Gruppe" de opdracht om de Duitse transporten te escorteren die het 4e leger in de buurt van Cambrai zouden bevoorraden. Tijdens deze missie, claimt Clausen dat een "Armée de l'air" Potez 63 tweemotorige vliegtuigen neergeschoten. In deze ontmoeting werd zijn Messerschmitt Bf 109 E ook beschadigd, wat resulteerde in een gedwongen landing bij Cambrai. Op 15 juni werd de "Gruppe" verplaatst naar Saint-Omer, de wapenstilstand
werd ondertekend op 22 juni, het beëindigen van de Slag om Frankrijk op 25 juni. De eenheid kreeg drie dagen rust, sommige piloten werden naar huis gestuurd. Op 30 juni werd I. ((Jagd) "Gruppe" ingezet om een vlucht van Royal Air Force Bristol Blenheim bommenwerpers te onderscheppen, wat resulteerde in gevechten ten zuidwesten van Saint-Omer. Clausen werd op 4 juli 1940 bekroond met het IJzeren Kruis 1e Klasse en werd gepromoveerd tot "Oberleutnant" (eerste luitenant) op 1 februari 1941. Die dag werd Clausen ook benoemd tot "Staffelkapitän" (squadronleider) van 1. "Staffel" van "Jagdgeschwader" 77 (JG 77<unk>77e Fighter Wing) op 6 januari 1942.