Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Volgens Caskel wordt "de geschiedenis van de [Bahila] stam voor het eerst duidelijk onder de islam". In de jaren 630 migreerde een deel van de Bahila van Arabië naar Syrië en de omgeving van Basra. Ze vormden een deel van het vroege islamitische leger, en Bahila stamleden uit Syrië maakten deel uit van het Arabische garnizoen in Khurasan. Als leden van de Qays, namen de Bahila deel aan de wraakgedreven gevechten tussen de Qays en Yaman coalities in de jaren na de nederlaag van de Qays in de Slag bij Marj Rahit.
In 684. Een tweede grote uittocht van Bahila stamleden uit Arabië vond plaats in het begin tot het midden van de 9e eeuw. Rond die tijd werden de Arabische gebieden van de Bahila grotendeels overrompeld door de Banu Numayr, een substam van de Banu 'Amir. De Bahila-migranten kwamen in het lagere Eufraat-gebied binnen, eerst in de omgeving van al-Hufayr bij Basra en van daaruit in het zandstrek al-Taff aan de zuidelijke grens van de Bata'ih-moerassen. Na 837 vestigden deze Bahila-stamleden zich in de Bata'ih zelf, waar ze in 871 werden aangevallen door Abbasidische troepen op weg om de Zanj-opstand te onderdrukken. Bijgevolg sloot de Bahila een bondgenootschap met de Zanj. Daarna is er niets meer van de Bahila gehoord.