Meer gereserveerde leden van de Raad vroegen dat de grondhervormingswet niet voor een periode van drie jaar zou worden toegepast, in plaats van de veronderstelde deadline van april 1865, en Cuza stemde toe. Kogălniceanu betoogde dat de beslissing van Cuza "de veroordeling en het verpletteren van de wet" was. Hij was bang dat de boeren, geïnformeerd over hun toekomst, niet langer konden worden overgehaald om "corvées" uit te voeren. Hij dreigde Cuza met zijn ontslag en was uiteindelijk in staat om alle betrokken partijen, waaronder de oppositieleider Kretzulescu, ervan te overtuigen de toepassing van de wet vanaf het voorjaar van 1865 te accepteren. Een proclamatie van Cuza, "Către locuitorii sătești" ("Tot de plattelandsbewoners") vergezeld de resolutie, en werd beschreven door Kogălniceanu als "het politieke testament van Cuza". Ondanks deze maatregel maakten factoren als een groeiende bevolking, de verdeling van percelen onder afstammelingen, boerenschulden en blijvende afhankelijkheid van inkomsten uit het werken op landgoederen, samen met de wijdverspreide speculatie van landgoedverhuurders en gevallen waarin politieke corruptie schadelijk was voor de toewijzing van grond, de hervorming op de lange termijn bijna volledig ineffectief en droegen bij aan de onrust op het platteland die culmineerde in de Boerenopstand van 1907.
Ik weet het.