Adams deed mee aan het eerste internationale toernooi van het Australische nationale vrouwelijke rolstoelbasketbalteam, dat in 1990 in St. Ettienne (Frankrijk) plaatsvond, en Australië eindigde op de zesde plaats. Ze nam deel aan het trainingskamp voor het vrouwenteam ter voorbereiding op de Paralympische Spelen van Barcelona in 1992, maar maakte de uiteindelijke selectie niet. Dit maakte haar teleurgesteld en ze deed een aantal jaren geen wedstrijden meer. Ze werd geselecteerd voor de Spelen van 1996 in Atlanta.
Hij is van West-Australië naar Melbourne verhuisd om bij het nationale team te zijn. Tussen 1996 en 2000 verhoogde de overheid de financiering voor Australische paralympische atleten. Voor deze periode betaalden Adams en andere Paralympiërs grotendeels hun eigen weg om te concurreren, zoals het geval was met Adams die haar eigen weg betaalde om te concurreren in Frankrijk. Het ontvangen van een vergoeding van de overheid voor de financiering van sportorganisaties betekende dat ze meer tijd kon besteden aan het verbeteren van haar sportprestaties. In de acht maanden voor de Paralympische Zomerspelen van 2000 kon ze voltijds sporter zijn. Ze maakte deel uit van het nationale team dat Canada versloeg in een toernooi in juni 2000. De overwinning tegen de Canadezen was de eerste keer in tien jaar dat Canada een wedstrijd verloor in een toernooi. Ze was onderdeel van het zilveren medaille winnen van het Australische vrouwen nationaal rolstoel basketbalteam op de Paralympische Zomerspelen van 2000.