De A2 (in sommige bronnen A3 genoemd), ontworpen door Merzario en Simon Hadfield en gebaseerd op de eerste A1, was op tijd klaar voor de Europese ronden van het seizoen 1979 met dezelfde motor- en versnellingsbakcombinatie, en het was aangepast tot een 'vleugel'-auto met bodemwerking. Er is maar één exemplaar gebouwd. De A2 ging voor het eerst op het circuit tijdens de Grand Prix West van de Verenigde Staten in 1979 in handen van Arturo Merzario. Merzario kwalificeerde de auto voor de race, maar na het falen van de voorwielophanging moest hij de race starten in de A1B. De auto maakte zijn officiële debuut op de Spaanse Grand Prix van 1979, waar Merzario de 26e tijd behaalde tijdens de kwalificatie en de race niet haalde. Bij de volgende race in België, Merzario crashte tijdens de kwalificatie en brak zijn arm. Voor Monaco vroeg Merzario Gianfranco Brancatelli om zijn auto te rijden, maar Brancatelli slaagde er niet in zich voor te kwalificeren. Merzario was terug aan het stuur bij de Franse Grand Prix.
Ik weet het. Hij maakte de 26e tijd tijdens de kwalificatie en was meer dan twee seconden trager dan de vorige kwalificatie. De A2 ging voor de laatste keer op de baan tijdens de Oostenrijkse Grand Prix, nadat Merzario de A4 had beschadigd bij een trainingsaccident.