Schrijf een vervolg voor deze paragraaf - Tijdens zijn hoogtepunt dreigde het Ottomaanse Rijk de Oostenrijkse hoofdstad Wenen twee keer te veroveren: in 1529
en 1683. Na de tweede Ottomaanse nederlaag bij Wenen en het einde van de Grote Turkse Oorlog in 1699, echter, de Habsburgers kregen de overhand, en veroverde Hongarije en Kroatië van de Ottomanen. Na deze overwinningen was Oostenrijk niet langer in staat om door te gaan naar de Balkan, vanwege de rivaliserende invloed van Rusland, in een impasse en geschil bekend als de Oostelijke Vraag. Terwijl de Ottomaanse controle in de Balkan afnam, konden de Oostenrijkers geen nieuw grondgebied annexeren tot Bosnië in 1908, en zelfs dat veroorzaakte een diplomatieke crisis (de Bosnische crisis). In de tussentijd had Rusland verschillende nationaliteiten op de Balkan geholpen in opstand te komen tegen de Ottomanen en afzonderlijke natiestaaten op de Balkan te creëren. Na het hoogtepunt van alle veranderingen van de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog (1821-1829) tot de Balkanoorlogen (1912-1913) grensten de Oostenrijkse en Ottomaanse rijken niet langer aan elkaar. Hierdoor konden beide landen zich tijdens de Eerste Wereldoorlog bij de Centrale Mogendheden aansluiten als bondgenoten. De nederlaag van de Centrale Mogendheden leidde tot de omverwerping van beide monarchieën.