Payne liep voor herverkiezing in 1876 maar werd verslagen door de Republikein Amos Townsend. Hij bleef echter betrokken bij de politiek en overwoog zelfs om zich in 1880 kandidaat te stellen voor de Democratische nominatie voor de presidentsverkiezingen. Tilden, hoewel niet officieel een kandidaat, oefende een zware invloed uit op de conventie. Tilden was dubbelzinnig over zijn bereidheid om deel te nemen aan een andere campagne, wat ertoe leidde dat sommige afgevaardigden overliepen naar andere kandidaten, terwijl anderen loyaal bleven aan hun oude vaandeldrager. Tilden vertelde enkele van zijn naaste aanhangers dat, als hij niet zou lopen, Payne zijn eerste keuze zou zijn en House Speaker Samuel J. Randall zijn tweede. Daarmee beloofden veel van de Tilden-loyalisten hun steun aan Payne, tenminste tot Tilden besloot om de race in te gaan. Hoewel Tilden uiteindelijk weigerde te worden genomineerd, werden Payne's kansen belemmerd toen de delegatie van Ohio loyaal bleef aan senator Allen G. Thurman. Hoewel Payne derde plaats op de conventie's
Bij de eerste stemming, bij de tweede... stroomden de afgevaardigden naar generaal Winfield Scott Hancock, die werd genomineerd.