Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Tijdens de Tweede Tempelperiode bleven de betrekkingen tussen de Joden en de Samaritanen gespannen. In 120 v.Chr. verwoestte de Hasmoneeuwse koning Johanan Hyrcanos I de Samaritaanse tempel op de berg Gerizim, vanwege de wrok tussen de twee groepen over een meningsverschil over de vraag of de berg Moria in Jeruzalem of de berg Gerizim in Sichem de werkelijke locatie van de Aqedah was, en de gekozen plaats voor de Heilige Tempel, een bron van onenigheid die was gegroeid sinds de twee huizen van de voormalige verenigde monarchie voor het eerst in 930 v.Chr. uiteen waren gesplitst en die uiteindelijk tot oorlogsvoering was geëxplodeerd. 190 jaar na de vernietiging van de Samaritaanse Tempel en het omliggende gebied van Sichem, voerde de Romeinse generaal en toekomstige keizer Vespasianus een militaire campagne om de Joodse opstand te vernietigen
De revolutie van Bar Kochba in het jaar 135 na Christus resulteerde in de vernietiging van de Joodse Tempel in Jeruzalem in 70 na Christus door zijn zoon Titus en de daaropvolgende ballingschap van Joden uit Judea en Galilea.