Hij reorganiseerde de Zouaves van de Dood in Krakau en leidde hen in de veldslagen van Chrobrze en Grochowiska.
Ik weet het. In het laatste gevecht, nadat generaal Marian Langiewicz de controle over de Poolse troepen had verloren, nam Rochebrune, met de hulp van zijn Zouaven, het commando over en herstelde de orde, door persoonlijk de in paniek geraakte soldaten te grijpen, ze terug in de lijn te gooien, zijn pistool naar hen te richten en te vloeken in gebroken Pools ("Psiakehv! Wie is godzina? Kunt u me de tijd vertellen?" (wat volgens hedendaagse bronnen het enige Pools was dat hij kende). Vervolgens leidde hij een succesvolle aanval van zijn zouaves en "kosynierzy" troepen, waardoor de Russen moesten vluchten. Als gevolg daarvan werd hij na de slag tot generaal gepromoveerd. Zijn kandidatuur werd overwogen voor de opstandcommandant-in-chief. Het werd afgewezen, en Rocherbrune, teleurgesteld door de politieke interne strijd, vertrok tijdelijk naar Frankrijk. Hij keerde later dat jaar terug en vocht in Wołyń, waarbij hij deelnam aan de verloren Slag bij Poryck.