Een van de eerste opstanden die de Spaanse macht over het Viceroyalty of Peru in twijfel trekken was de Opstand van Tupac Amaru II.
In 1780. Royalistische troepen verpletterden deze eerste opstand, maar het zou de basis leggen voor verdere opstand. Vervolgens radicaliseerden opstanden zoals de Tacna-opstand van 1811 en de Cuzco-opstand van 1814 de bevolking verder. Omdat de Spaanse koloniale macht in Amerika voornamelijk was geconcentreerd in het Viceroyalty of Peru, was de interventie van buitenlandse troepen noodzakelijk voor het slagen van de revolutie. De Bevrijdingsexpeditie van Peru, onder bevel van generaal José de San Martin, was zo'n interventie. Martin's troepen waren succesvol in het bezetten van de hoofdstad Lima in 1820, en de Peruaanse onafhankelijkheid werd uitgeroepen op 28 juli 1821. In 1824 werd het onafhankelijkheidsproces afgerond met de hulp van Simón Bolívar en de ondertekening van de capitulatie van Ayachucho in 1824.