Vervalsing van statistieken en "output jongleren" van fabrieken om aan centrale plannen te voldoen, werd een wijdverspreid fenomeen, wat leidde tot discrepanties tussen de "realiteit van het plan" en de werkelijke beschikbaarheid van goederen zoals waargenomen op locatie door consumenten. Wanneer plannen mislukten en het niet langer mogelijk was ze te verbergen, werd de schuld gegeven aan sabotage en "vernieling". Tekorten en slechte levensomstandigheden leidden tot industriële acties en protesten, meestal gewelddadig onderdrukt door het leger en de veiligheidstroepen, zoals het bloedbad in Novocherkassk
Ik weet het.