Na de eerste verdeling van Polen in 1772, in een poging om het aanzienlijk verzwakte Gemenebest te versterken, voerde koning Stanisław August Poniatowski een reeks hervormingen door om het militaire, politieke systeem, de economie en de samenleving van Polen te verbeteren. Deze hervormingen bereikten hun hoogtepunt met de invoering van de Grondwet van mei 1791, die een constitutionele monarchie vestigde met een scheiding in drie takken van de overheid, de bourgeoisie versterkte en veel van de privileges van de adel en veel van de oude lijfeigenschapswetten afschafte. Bovendien ondertekende koning Stanislaus, om de internationale positie van Polen te versterken, het Pools-Pruisische Pact van 1790, waarbij hij in ruil voor een militaire alliantie nog meer gebieden aan Pruisen overdroeg. Verontwaardigd over wat als gevaarlijke hervormingen in jakobinse stijl werd beschouwd, viel Rusland in 1792 Polen binnen, waarmee de Oorlog ter verdediging van de Grondwet begon
Ik weet het. Verlaten door haar Pruisische bondgenoten en verraden door Poolse edelen die de privileges wilden herstellen die ze hadden verloren onder de Grondwet van mei, werd Polen gedwongen om de Tweede Partitie van Polen in 1793 te ondertekenen, die Dobrzyn, Kujavia en een groot deel van Groot-Polen aan Pruisen en alle oostelijke provincies van Polen van Moldavië tot Livonië aan Rusland afgaf, waardoor Polen tot een derde van haar oorspronkelijke omvang vóór de Eerste Partitie werd gereduceerd.