De twee torpedobootjagers, nu versterkt door "Z7 Hermann Schoemann" en toegewezen aan "Zerstörergruppe Arktis" (Destroyer Group Arctic), onder bevel van "Kapitän zur See" (Captain) Alfred Schulze-Hinrichs, zochten zonder succes op 11 april naar konvooien PQ 14 en QP 10. Op 30 april torpedeerde en verlamde de lichte kruiser, onderdeel van de nauwe escorte voor konvooi QP 11.
Ik weet het. Later die dag kreeg het trio van torpedojagers het bevel om haar te onderscheppen. De volgende middag kwamen ze het grootste deel van het konvooi tegen en vielen ze aan in beperkt zicht. De volgende vier uur deden ze vijf pogingen om het konvooi te bereiken, maar de vier escorte Britse torpedobootjagers slaagden erin zich tussen de Duitsers en het konvooi te houden. Nadat hij was afgewezen, besloot Schulze-Hinrichs de aanval af te breken en zijn oorspronkelijke doel te zoeken. De Duitse schepen konden het vrachtschip slechts met torpedo's van de Z24 en Z25 tot zinken brengen en de escortdestroyer met geweerschoten zwaar beschadigen. De Britse schepen raakten de Duitse torpedobootjagers niet.