Het huwelijk van Hendrik met Catharina van Aragon had geen zonen voortgebracht die de kindertijd overleefden; de Oorlogen der Rozen
waren nog steeds in het levende geheugen, wat leidde tot de angst voor een machtsstrijd na de dood van Henry. Hendrik voelde dat het volk alleen een mannelijke vorst zou accepteren, niet zijn dochter Maria. Hij geloofde dat God hem had vervloekt voor de zonde van het trouwen met de weduwe van zijn oudere broer, en dat de pauselijke dispensatie voor dat huwelijk ongeldig was omdat het was gebaseerd op de bewering dat Catherine nog steeds een maagd was na de dood van haar eerste man. Hendrik voerde aan dat Catharina's bewering niet geloofwaardig was, en daarom moest de dispensatie worden ingetrokken en het huwelijk geannuleerd. Zijn motivatie is toegeschreven aan zijn vastberadenheid om een zoon en erfgenaam te hebben, en aan zijn verlangen naar Anne Boleyn, een van de bruidsmeisjes van zijn vrouw. Na 1519 had Catherine geen zwangerschappen meer; Hendrik begon in 1527 met de procedure voor de nietigverklaring.