Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Tenminste in het begin verschilden de revolutionaire rechtbanken van de standaard westerse rechtbanken door het beperken van processen tot een paar uur, soms minuten. Beklaagden konden schuldig worden bevonden op grond van 'populaire reputatie'. Het concept van een verdedigingsadvocaat werd afgeschreven als een 'westerse absurditeit'. Een beschuldiging die wijd en zijd tegen verdachten werd gebruikt, maar die voor sommigen onbekend was, was 'het zaaien van verderf op aarde' (mofsed-e-filarz). Dit omvatte een verscheidenheid aan misdrijven - "'belediging van de islam en de geestelijkheid', 'tegenstelling van de Islamitische Revolutie', 'ondersteuning van de Pahlavis' en 'ondermijning van de onafhankelijkheid van Iran' door de staatsgreep van 1953 te helpen
en het geven van capitulatory privileges aan de keizerlijke machten. " Tussen 1979 en 1989 beval het Revolutionaire Gerechtshof de executie van ten minste 10.000 politici, die behoren tot anti-revolutionaire oppositiegroepen, en veroordeelde anderen tot de dood voor misdaden zoals drugshandel, overspel, sodomie, ontvoering, "verstoring van de openbare orde" en "terrorisme". Het is moeilijk te weten hoeveel politieke gevangenen daadwerkelijk werden geëxecuteerd, omdat vaak van degenen die werden geëxecuteerd voor politieke misdaden ook werden beschuldigd van "drughandel" of "sodomie".