Samenvatting van het artikel:  Ik ben opgegroeid met "Leave It to Beaver". In de meeste afleveringen kwam Ward Cleaver thuis van het werk in zijn pak en stropdas en daar was zijn vrouw June, altijd in de keuken, haar schort zo wit als het hek buiten. June maakte het diner, natuurlijk, en Ward en Wally en de Beav zaten aan tafel en aten. Zoals ik me herinner, schoonmaakte June meestal. De jongens hielpen misschien een paar keer met afwassen. - Misschien wel. Tijdens het avondeten keek ik naar de zwart-wit-show, terwijl ik op de bank zat met een bord eten op mijn schoot dat niet door mijn eigen moeder was bereid. Mijn moeder was de eerste van haar generatie "werkende moeders". Ze had een succesvolle carrière als manager bij AT&T en daarna bij Lucent Technologies. Ze ging elke ochtend vroeg naar haar werk, maar was altijd om vijf of zes uur thuis -- op tijd om tijd met mij door te brengen, niet om te koken. Mijn vader had ook een fulltime baan, en in mijn hele leven, herinner ik me hem niet zo veel als het openen van een blikje soep. Hij heeft pas onlangs de magnetron leren gebruiken. Mijn ouders werkten allebei even hard, maar toen ik opgroeide, was er geen twijfel over dat koken de verantwoordelijkheid van mijn moeder was -- zelfs als dat betekende dat ik bereid voedsel moest kopen van de Allentown Farmer's Market, het op schotels moest leggen, op "Power" en vervolgens op "Start" moest drukken. Met andere woorden, toen ik in de jaren tachtig aan het eten was terwijl ik naar een tv-show keek over het leven in de jaren vijftig, was het gemakkelijk om te zien dat sommige dingen waren veranderd en andere niet. Het leven in het huis - eten, afwas, schoonmaken, opruimen, kleding, hygiëne - was de verantwoordelijkheid van mijn moeder, net als die van June Cleaver. Buiten het huis -- het gazon, de auto's, alles wat gemaakt of opgeslagen is in de garage, sport, fietsen -- dat was het domein van mijn vader. En om duidelijk te zijn, als de auto kapot ging, was het een grote zaak, maar een die veel minder vaak opkwam dan onze behoefte aan maaltijden en was. Deze dagelijkse bevalling was nog zwaarder voor mijn moeder. De socioloog Arlie Russell Hochschild noemde dit de "tweede dienst": hoe hoewel steeds meer vrouwen buiten het huis gingen werken, ze...
Sally Kohn: Decennia na "Leave It to Beaver", dragen vrouwen nog steeds het grootste deel van het huishoudelijk werk, de kinderopvang. Ze zegt dat een nieuwe publieke dienstverlening erop gericht is mannen te betrekken bij het delen van deze banen en jonge mannen aan te moedigen hetzelfde te doen.