Barings militaire carrière begon toen hij zich in 1787 bij het Hannoverijnse leger aansloot. In november 1803 (datering van de opdracht op 17 november) werd hij brevetmajoor in de "Koningsduitsers" (op 19 december 1803 omgedoopt tot het Duitse Legioen van de Koning), een kracht waarvan hij een van de eerste leden was geweest. Hij vocht in de veldtochten in Hannover (1805, Derde Coalitie), de Baltische Zee (1807<unk>08, Gunboat Oorlog / Engelse Oorlogen
), de Pyreneeën (1808-13, oorlog op het schiereiland), de Walcherencampagne (1809, Vijfde Coalitie), Zuid-Frankrijk (1813-14, Zesde Coalitie) en Nederland (1814, Zesde Coalitie). Op 16 mei 1811 werd hij licht gewond in de slag bij Albuera. Op 18 januari 1815 werd hij gepromoveerd tot luitenant-kolonel.