Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Zelfs voordat de denazificatie officieel werd opgegeven in West-Duitsland, beeldde de Oost-Duitse propaganda zichzelf vaak uit als de enige echte anti-fascistische staat, en betoogde dat de West-Duitse staat gewoon een voortzetting was van het nazi-regime, waarbij dezelfde ambtenaren in dienst waren die de regering hadden beheerd tijdens de nazi-dictatuur. Vanaf de jaren vijftig was de redenering voor deze beschuldigingen gericht op het feit dat veel voormalige functionarissen van het nazi-regime in functies in de West-Duitse regering werkzaam waren. De Oost-Duitse propaganda probeerde echter ook politici als Kurt Schumacher, die door het nazi-regime zelf gevangen was gezet, als nazi's aan te klagen. Dergelijke beschuldigingen verschenen vaak in de officiële krant van de Socialistische Eenheidspartij van Duitsland, de "Neues Deutschland". De Oost-Duitse opstand van 1953
In Berlijn werd officieel de schuld gegeven aan nazi-agenten-provocateurs uit West-Berlijn, die volgens Neues Deutschland toen in samenwerking met de westerse regering werkten met als uiteindelijk doel het herstel van de nazi-heerschappij in heel Duitsland. De Berlijnse Muur werd officieel door de Oost-Duitse regering de Antifascistische Veiligheidsmuur genoemd.