Op 25 oktober 1944 werd de naam van de No. 10 OG veranderd in First Tactical Air Force (No. 1 TAF) om "de indrukwekkende omvang en het ambitieuze doel van de formatie" te benadrukken. Het aanbod van eenheden was veel groter dan dat wat typisch toegewezen werd aan RAAF-groepen, die zelf aanzienlijk groter waren dan USAAF-groepen die bestonden uit drie of vier squadrons. Naarmate het conflict geleidelijk verder naar het noorden verplaatste, werd No. 1 TAF echter gedegradeerd - in afwezigheid van een Japanse lucht aanwezigheid - naar patrouille, verkenning en enkele grondaanvalsopdrachten, waaronder de Filippijnse campagne.
in 1944 en de Borneo campagne in 1945. Begin 1945 was er een wijdverspreide ontevredenheid onder de gevechtssquadrons van No. 1 TAF vanwege de nieuwe focus op close air support taken. De onderliggende oorzaak was de terughoudendheid van de geallieerde opperbevelhebber in de SWPA, Douglas MacArthur, om niet-Amerikaanse troepen te gebruiken voor de belangrijkste opmars naar Japan.