Samenvatting van het artikel:  Een dakloze marinier die stierf aan terminale kanker kreeg zijn laatste wens om begraven te worden in een uniform dat hij zich nooit kon veroorloven. Donnie Loneman, 59, woonde al tien jaar op de straten van Oklahoma City toen artsen hem drie weken te leven gaven. Loneman, die graag marinier was geweest, vroeg om drie dingen: begraven te worden in een blauwe jurk, met een 'hoog en strak' kapsel en een korpsvlag voor zijn kist. Scroll naar beneden voor video. Donnie Loneman, een dakloze marinier die de afgelopen tien jaar op de straten van Oklahoma City had geleefd, verzocht om in een blauwe jurk te worden begraven nadat hij een terminale kanker kreeg. Loneman, 59, vroeg ook om een 'hoog en strak' kapsel te krijgen en begraven te worden met de vlag van het korps. Het Oklahoma City Veterans Affair Medisch Centrum bracht het woord en een aantal veteranen organisaties verenigd samen om Loneman's wens waar te maken. Een vlag en de blauwe jurk werden gedoneerd, en de stichtingen betaalden ook de begrafeniskosten van Loneman en gaven hem een erewacht voor zijn begrafenis, volgens KOCO-TV. Loneman, die een inheemse Amerikaan was, was geliefd bij de plaatselijke organisatie voor veteranenzaken, die wist dat hij 'een goed hart' en een 'groot gevoel voor humor' had. 'Mensen zoals hij komen hier zelden, die echt een verschil maken voor iedereen hier', zei Christine Cleary, die met het medisch centrum werkte. De Oklahoma City Veterans Affair bracht het woord en een aantal veteranen organisaties verenigd samen om Loneman's wens waar te maken. Zijn begrafenis werd ook betaald en hij kreeg een erewacht voor zijn begrafenis. Zelfs toen de organisatie vocht om Loneman van de straat te krijgen, zei hij dat de hulp gegeven moest worden aan een veteraan die meer hulp nodig had dan hij. Zoals een vriend in een brief herinnerde, had Loneman lef. Toen ze bang was dat hij buiten in de kou zou leven, zei hij dat mariniers taai zijn. 'We kunnen het aan,' zei hij. We kunnen alles aan. Loneman was niet eens bang voor de dood. Hij vertelde Cleary dat hij gelukkig was omdat hij wist dat hij...
Donnie Loneman woonde al tien jaar in Oklahoma City. Nadat hij drie weken te leven kreeg, vroeg hij ook om een 'hoog en strak' kapsel en een korpsvlag voor zijn kist. Veteranenorganisaties deden samen en betaalden ook zijn begrafenis en gaven hem een erewacht voor de begrafenis. Loneman zei dat hij 'klaar was om te gaan' en dat hij wist dat hij een marinier zou zien die wacht stond bij 'de poorten' van de hemel.