Voltooi de volgende zin: Hawthorn won het Formule 1-kampioenschap ondanks het behalen van slechts één overwinning, tegen vier door Moss. Hawthorn won de Franse Grand Prix van 1958 in Reims, waarin Musso dodelijk gewond raakte terwijl hij op de tweede plaats stond. Gemakkelijk leidend in de
1958 Monaco Grand Prix op halve afstand, zijn 246-motor explodeerde, terwijl hij in Monza een minuut voor was op Tony Brooks toen zijn koppeling hem dwong te vertragen naar de tweede plaats. Hawthorn profiteerde enorm van de gentlemanlijkheid van Moss, zoals werd aangetoond tijdens de Portugese Grand Prix van 1958 in Porto. Hawthorn werd gediskwalificeerd omdat hij zijn stilstaande auto in de tegenovergestelde richting naar beneden startte, op weg naar een tweede plaats. Moss bemiddelde voor Hawthorn en de beslissing werd uiteindelijk teruggedraaid. Na een pitstop halverwege die race, versnelde Hawthorn terug door het veld om een extra punt te krijgen voor de snelste ronde. Moss had niet gereageerd, vermoedelijk twijfelde hij of Hawthorn zo snel kon rondlopen met beschadigde trommelremmen. Deze extra wereldkampioenschapspunt plus de tweede plaatspunten droegen bij aan Hawthorn die het kampioenschap won met een seizoenstotaal van slechts één meer dan dat van Moss. In de laatste race, de 1958 Marokkaanse Grand Prix, reed Hawthorn een conservatieve tactische race met als doel voor te blijven op Moss' Vanwall teamgenoten. Brooks' auto brak terwijl hij Hawthorn nauw leidde, en Stuart Lewis-Evans in de derde Vanwall crashte na een wanhopige poging om door het veld te gaan en Hawthorn uit te dagen als derde; Evans stierf later aan brandwonden. In de laatste ronden vertraagde Phil Hill en zwaaide Hawthorn door om genoeg punten te krijgen om het kampioenschap te winnen; de eerste ooit gewonnen door een Engelse coureur.