Na het missen van de Isle of Man TT in 1973, die door de meeste topcoureurs wegens veiligheidsoverwegingen werd geboycot, kwam Saarinen aan bij de Nations Grand Prix en leidde hij zowel de 250cc- als de 500cc-kampioenschappen. Het circuit van Monza, dat voor het eerst in 1922 werd geopend, was snel en bekleed met stalen barrières die geen ruimte voor fouten lieten voor motorrijders. De stalen reling langs het circuit werd geïnstalleerd als gevolg van de eisen van auto racers na een ongeval dat plaatsvond tijdens de Italiaanse Grand Prix van 1961, toen racer Wolfgang von Trips en 15 toeschouwers omkwamen. De meeste auto racers geloofden dat stalen barrières de veiligheid voor auto racers en toeschouwers zouden verbeteren, maar ze hadden het tegenovergestelde effect voor motorrijders. Toen hij in Monza aankwam, had Saarinen geklaagd over de reling, maar er werd geen actie ondernomen. Ondanks de installatie van twee nieuwe chicanes voor auto's tijdens het Formule 1-seizoen van het voorgaande jaar
(plaatst vóór de Curva Grande en bij Vialone) werden ze niet gebruikt voor motorwedstrijden in Monza.