De Eerste Wereldoorlog brak uit toen Brooks in Frankrijk was, en hij werd ambulancechauffeur en vervolgens krantencorrespondent voor "The New York Times" en "Collier's". Uiteindelijk nam hij dienst als ambulancechauffeur voor Amerikaanse troepen aan de frontlinie. Hij wilde graag bij de A.E.F. en dacht dat de snelste manier zou zijn om te studeren in een Franse artillerie school. Hij diende bij het Franse leger en bereikte de rang van luitenant van een veldbatterij, nadat zijn verzoek om overplaatsing naar de Amerikaanse troepen was afgewezen op grond van slecht zicht. Hij zag actie bij de Marne.
, Chemin-des-Dames, Chateau-Thierry en Meuse-Argonne, en werd bekroond met de "Croix de Guerre" met een zilveren ster voor dapperheid tijdens speciale missies in Frankrijk op 15 en 16 juli 1918. Hij betreurde veel van wat hij zag, waaronder hoe generaal Robert Lee Bullard Amerikaanse troepen stuurde om te vechten en te sterven, hoewel de wapenstilstand over een paar uur zou worden uitgeroepen, en schreef over de dwaasheid van oorlog: