Op 12 februari 1912 gaf Longyu, na een reeks onderhandelingen, een keizerlijk edict uit dat de abdicatie van de kindkeizer Puyi tot gevolg had. Dit bracht een einde aan meer dan 2000 jaar keizerlijk China en begon een langdurige periode van instabiliteit van de factionalisme van de krijgsheer. De ongeorganiseerde politieke en economische stelsels in combinatie met een wijdverspreide kritiek op de Chinese cultuur leidde tot twijfel en twijfel over de toekomst. Sommige Qing-loyalisten organiseerden zich als "Royalistische Partij" en probeerden militant activisme en openlijke opstanden te gebruiken om de monarchie te herstellen, maar tevergeefs. In juli 1917 was er een mislukte poging om de Qing-dynastie te herstellen onder leiding van Zhang Xun, die snel werd omgekeerd door republikeinse troepen. Puyi mocht na zijn abdicatie in de Verboden Stad blijven wonen tot de Pekingse staatsgreep in 1924. In de jaren dertig viel het Japanse Rijk het noordoosten van China binnen en stichtte in 1932 Manchukuo, met Puyi als keizer. Na de invasie
door de Sovjet-Unie, viel Manchukuo in 1945.