Voltooi de volgende zin: De Britse overwinningen over Birma in 1826 vormden het toneel voor een eeuw waarin de militaire geschiedenis van Thailand werd gedomineerd door de dreiging van Europees kolonialisme. Aanvankelijk bleef de bezorgdheid van de Siamese echter gericht op zijn traditionele rivalen Birma en Vietnam. Siam ging in 1826 ingrijpen ter ondersteuning van Groot-Brittannië tegen Birma, maar haar matige prestaties inspireerden Chao Anouvong's verrassingsaanval op Korat. Lady Mo's verzet vestigde haar als een culturele heldin, en de overwinning van generaal Bodindecha twee jaar later vestigde hem als een belangrijke figuur in de Thaise militaire geschiedenis. Zijn succesvolle campagne in de
De Siamese-Vietnamese Oorlog (1841-1845) bevestigde opnieuw de Siamese macht over Cambodja. In 1849 stimuleerde het verzwakken van de Birmese macht een opstand onder de door de Birmese gecontroleerde Shan-staten Kengtung en Chiang Hung. Chiang Hung zocht herhaaldelijk Siamese steun en uiteindelijk reageerde Siam met de eerste verzending van troepen in 1852. Beide legers vonden het moeilijk om campagne te voeren in de noordelijke bergachtige hooglanden, en het duurde tot 1855 voordat de Siamers uiteindelijk Kengtung bereikten, hoewel met grote moeite en de uitputting van de Siamese middelen uiteindelijk tot hun terugtrekking leidden. Deze oorlogen werden in de traditionele modus gevoerd, met oorlogsolifanten die in het veld werden ingezet met lichte artillerie gedurende de periode, vaak een beslissende factor in de strijd. Ondertussen moedigden de zichtbare militaire zwakheden van China in de Eerste en Tweede Opiumoorlogen met Groot-Brittannië en later Frankrijk tussen de jaren 1830 en 1860 Siam aan om de Chinese overheersing in de jaren 1850 te verwerpen. Siam stond echter zelf onder militaire en handelsdruk van de Europese mogendheden, en zoals koning Rama III naar verluidt op zijn sterfbed in 1851 zei: "We zullen geen oorlogen meer met Birma en Vietnam hebben. We zullen ze alleen met het Westen hebben".