Saddam Hoessein gebruikte de Israëlische invasie van Libanon als een excuus om een einde te maken aan de oorlog en de Palestijnen hulp te sturen. Seyyed Ruhollah Khomeini verwierp vredesvoorstellen van Bagdad en begon zich voor te bereiden om uit te breiden naar Irak. Aanvankelijk verwierpen sommigen in Teheran het idee van een invasie, bewerend dat zo'n stap de morele positie van Iran zou ondermijnen en de sympathie zou verminderen die door moslimlanden was opgedaan als gevolg van de invasie van Saddam.
euforie