Voorafgaand aan de Formule 1 was hij een van de leiders van de Britse Formule Junior-scene, maar een ongeval in Rouen-Les-Essarts in 1958, waarbij hij zijn sleutelbeen brak, belemmerde zijn carrière aanzienlijk. Hij bleef racen, en concurreerde in een Formule Twee (F2) Cooper-Climax ingeschreven door Alan Brown bij de 1959 Britse Grand Prix.
bij Aintree. Hij eindigde op de twaalfde plaats, derde van de F2-auto's en zes ronden achter. Van daaruit reed hij een Formula Junior Lola en vele sportwagens met kleine motoren, en won zijn klasse in 1960 en 1962 op de 1000 km Nürburgring. Hij ging in 1962 met pensioen.