In 1259 veroverden de Mongolen de Syrische stad Damascus, en uiteindelijk in 1260, Aleppo. De Mamluekse sultan Saif ad-Din Qutuz wilde zich verbinden met de Franken, maar die weigerden. In september 1260 versloegen de Mamelukken de Mongolen in de Slag bij Ain Jalut
, kort nadat Qutuz werd vermoord in Al-Salihiyya, en volgens verschillende bronnen was zijn opvolger Baibars betrokken bij zijn moord. (Baibars "kwam aan de macht met [de] regicide [van Qutuz] op zijn geweten" volgens Tschanz.) Ondanks dit werd Baibars tot sultan benoemd en plunderde hij in 1263 Nazareth, dreigde met een invasie in Antiochië en verscheen voor de muren van Acre. In januari 1265 lanceerde Baibars een offensief tegen de Latijnen, te beginnen met Acre, de hoofdstad van het overblijfsel van het koninkrijk van Jeruzalem, maar was niet in staat om het te nemen, maar versloeg de kruisvaarders in vele andere veldslagen in Arsuf, Athlith, Haifa, enz. En in 1268 belegerde Baibars Antiochië en veroverde de stad op 18 mei. Baibars beloofde de levens van de inwoners te sparen, maar brak zijn belofte en verwoestte de stad, waarbij hij bijna de hele bevolking doodde of tot slaaf maakte bij hun overgave.