In het militaire systeem van Djengis Khan werd een tumen recursief opgebouwd uit eenheden van 10 (aravt), 100 (zuut) en 1.000 (mingghan), elk met een leider die rapporteerde aan het volgende hogere niveau. Tumens werden beschouwd als een praktische grootte, noch te klein voor een effectieve campagne noch te groot voor efficiënt transport en bevoorrading. De militaire strategie was gebaseerd op het gebruik van tumens als een nuttige bouwsteen die een redelijke schok en aanval veroorzaakte. Een Mongoolse leger bestond meestal uit drie tumen, maar ook legers met slechts één tumen werden ingezet
Ik weet het. Toch zijn de tumen vaak te zwak en het aantal tumen geeft geen nauwkeurig aantal strijders.