De Eenheid der Broeders (, ) werd in 1457 opgericht door Boheemse volgelingen van Jan Hus die teleurgesteld waren door de religieuze ontwikkeling in hun land, vooral door de oorlogen
die in de naam van God werden geleid. Ze werden sterk beïnvloed door de leer van Petr Chelčický en de vroege Eenheid was ook in contact met de Waldenzen. De Boheemse Broeders waren bekend om hun radicale biblicisme. Na enige aarzeling besloten zij de apostolische opvolging te verloochenen en een afzonderlijke kerk op te richten. Aangezien zij als ketters werden beschouwd en zowel door de rooms-katholieken als door de utraquisten (hussieten, calistiniërs) werden vervolgd, werden zij tolerant ten opzichte van andere christelijke denominaties. Zij geloofden niet dat zij de enige ware kerk waren. Zij wilden niet eens een "kerk" genoemd worden, maar gebruikten de term "eenheid" om hun denominatie te beschrijven, want zij geloofden dat er slechts één Kerk van Christus was die onzichtbaar was.