Aan het begin van 1989 liep Branković een persoonlijke indoor-best op 200 meter van 21,24 seconden in Turijn. Dit cijfer blijft het Servische nationale record. Hij miste nauwelijks een medaille in de 400 m op het IAAF Wereldkampioenschap Indoor 1989, op de vierde plaats achter de Spanjaard Cayetano Cornet. In datzelfde jaar voltooide hij een Joegoslavische titel dubbel over 200 m en 400 m. Hij behield zijn titel op de 200 meter het volgende jaar en nam deel aan de Europese kampioenschappen in de atletiek in 1990.
in Split. Hij liep een carrièrebest van 45,30 seconden voor de 400 m om zich te kwalificeren voor de finale (een tijd die het huidige Servische record is) en eindigde als zesde in het algemeen. Als onderdeel van het estafetteam hielp hij de Joegoslavische mannen de vijfde plaats te bereiken. Een ander Joegoslavisch relayrecord kwam voor hem op het Wereldkampioenschap Atletiek van 1991: in een team dat ook Dejan Jovković, Nenad Đurović en Mačev bevatte, bereikte hij de finale van de wedstrijd met het eerste sub-drie minuten van het land voor het evenement (2:59.95 min). Het Joegoslavische team werd vierde in de relayfinale, iets meer dan twee tiende van een seconde achter de bronsmedaljewinnaars Jamaica.