Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Macedonië was een betwiste regio tussen Griekenland, het Ottomaanse Rijk en Bulgarije (gecreëerd op het Congres van Berlijn). Op, de feestdag van de profeet Elia (Bulg. "Ilinden"), de Ilinden<unk>Preobrazhenie Opstand
, gesponsord door de Interne Macedonische Revolutionaire Organisatie, begon. De opstand mislukte, en de Turkse represailles waren zwaar, met 2.000 doden en dorpen en huizen verwoest. Na deze gebeurtenissen waren veel Grieken bezorgd over het niveau van de Bulgaarse activiteit in Macedonië. De "Ethniki Etairia" (Nationale Vereniging) werd opgericht, die gewapende bendes Grieken ("makedonomakhoi") stuurde, stilzwijgend geholpen door de regering in Athene, die financiële steun verleende via haar consulaire agenten zoals Ion Dragoumis en opleiding van militaire adviseurs zoals Pavlos Melas. Hiermee begon wat in Griekenland bekend staat als de "Macedonische strijd", waarbij Grieken botsten met Bulgaarse "komitadjis", terwijl beide partijen botsten met het Ottomaanse leger en de gendarmerie. Vergelding nam vele vormen aan, waaronder plundering, brandstichting en moord. Diep bezorgd besloten de Westerse mogendheden in te grijpen. Het uiteindelijke plan was een administratieve reorganisatie van de regio die een etnische verdeling mogelijk zou maken. Elk van de betrokken etnische groepen trachtte dus zijn positie te versterken om zo veel mogelijk grondgebied te verwerven wanneer de mogelijke verdeling zou plaatsvinden. De successen en offers van jonge officieren zoals Melas herstelde het imago van een deel van het leger. Op zijn beurt droeg de bemoeienis van de Europese mogendheden met de interne Ottomaanse aangelegenheden bij tot het uitbreken van de Jonge Turkse Revolutie van juli 1908, die een einde maakte aan de Grieks-Bulgaarse botsingen in Macedonië.