De Japanse onderzeeboten hadden weinig succes tegen geallieerde oorlogsschepen tijdens de laatste twee jaar van de oorlog. Eén overwinning was het uitschakelen van de luchtafweerkruiser voor de rest van de oorlog met een torpedo-treffer op 3 november 1944 (dit was de eerste keer in bijna twee jaar dat een Japanse onderzeeër met succes een geallieerd schip had aangevallen dat werkte met een snelle carrier task force). Een bekend incident was het torpederen en zinken van de zware kruiser, met zware verliezen. De ondergang vond plaats op 30 juli 1945, slechts twee weken voor de Japanse overgave.
, op een tijdstip dat weinigen in de United States Navy verwachtte aanhoudende Japanse onderzeeër aanvallen.