Met Halsey's troepen uit de weg, wilden de Japanners de geallieerde landingen op Leyte aanvallen.
Ik weet het. De Verenigde Staten reageerden met hun weinige overgebleven krachten, de drie escort carrier groepen van de Zevende Vloot. Escortcarriers en destroyer escorts waren gebouwd om trage konvooien te beschermen tegen onderzeese aanvallen, en werden later aangepast om gronddoelen aan te vallen, maar ze hadden weinig torpedo's, omdat ze normaal gesproken afhankelijk waren van de vloot van Halsey om hen te beschermen tegen gepantserde oorlogsschepen. Deze schepen, georganiseerd als Task Unit 77.4.3 ("Taffy 3"), en geleid door Contraadmiraal Clifton Sprague, bezaten noch de vuurkracht noch de pantser om zich te verzetten tegen de 23 schepen van de Japanse kracht, waaronder de 18-inch kanonnen van "Yamato", maar namen het initiatief en vielen aan. Naast schepen die op de Japanners schoten van dichtbij, straalden vliegtuigen, waaronder FM-2 Wildcats, F6F Hellcats en TBM Avengers, de Japanse troepen, bombarderen, torpederen, raketten en diepgaand ladden totdat ze geen munitie meer hadden. Vervolgens wendden ze zich tot bedrog, waaronder talrijke "drugtochten" op de Japanse schepen. De Japanse commandant, admiraal Takeo Kurita, was bang dat hij te maken zou krijgen met een grotere troepenmacht dan hij werkelijk had, en besloot zich terug te trekken.