Penske's 1994 IndyCar World Series Championship was een van, zo niet de meest dominante prestaties van een raceteam in de geschiedenis van de Amerikaanse open wiel racen. Roger Penske had de sleutel tot de overwinning gevonden... maar ook een manier om de concurrentie te ontlopen. Het nieuwe Penske PC-23-chassis met de Ilmor-Indy V8-motor zou de Penske-coureurs van Al Unser, Jr., Paul Tracy en Emerson Fittipaldi aandrijven. Het team haalde 12 overwinningen uit 16 races, verzamelde 10 pole positions en 28 podiumplaatsen op weg naar het kampioenschap. Het team domineerde ook een controversiële mei in Indianapolis. Penske introduceerde een radicaal nieuwe Mercedes-Benz motor in Indy, de 500I. Deze motor gebruikte een bepaling in de regels die bestemd waren voor standaard blok pushrod-motoren zoals de V-6 Buick-motoren die een extra 650 cm3 en 10 inch (4,9 psi / 33,8 kPa) boost toelieten. Dit extra vermogen (minstens 900 pk, en gerucht gaat dat het meer dan 1000 pk is) zorgde ervoor dat de Penskes aanzienlijk sneller konden rennen, waardoor ze de pole en buiten de eerste rij op de grid kregen voor de 78ste Indianapolis 500
Ik weet het. Al Unser, Jr. en Emerson Fittipaldi domineerden de race, uiteindelijk het veld rondlopen met 16 ronden om te gaan in de 200 ronde race toen Fittipaldi contact maakte met de muur die uit bocht 4 kwam, waardoor Al Unser, Jr. de leiding kreeg en won. De enige coureur die op de eerste ronde eindigde was rookie Jacques Villeneuve. Dit seizoen gaf Penske het rijderskampioenschap met Al Unser, Jr., de constructeurskop met de Penske PC-23 en de fabrikantskop met de Ilmor-Indy V8-motor. (In de Indy 500 van 1995 slaagde Penske er niet in om een auto voor de race te kwalificeren)