In zijn jeugd was Westman betrokken geweest bij de nationalistische activismebeweging, die hem zowel relevante contacten als een goed begrip van het hedendaagse denken in het onafhankelijke Finland verschafte. Maar hij was ook kritisch over de politieke ontwikkeling, van de bloedige nasleep van de Burgeroorlog
en verder, en vooral achterdochtig tegenover de fennoman school van gedachten die buiten de Finse-Zweedse kringen domineerde, en wat hij als hun sterke anti-Noorse onderstroom zag.