Voltooi de volgende zin: Begin het seizoen 1980 scoorde Piquet's auto punten bij de Grands Prix van Argentinië en Zuid-Afrika, achter de Williams FW07-DFV van Alan Jones en de turbo aangedreven Renault RE20 van René Arnoux. Bij de vierde race van het seizoen,
United States Grand Prix West, Piquet kwalificeerde zich op de pole met meer dan een seconde in een BT49 met enkele updates voor de sidepods, carrosserie en ophanging, voordat hij de race leidde, gehouden in de straten van Long Beach, Californië, van start tot finish. Piquet scoorde in zeven van de tien ronden. Tegen het einde van het seizoen werd de ophanging opnieuw bewerkt voor de Nederlandse Grand Prix op het high-speed Circuit Park Zandvoort, waardoor de wielbasis met drie centimeter werd verlengd en de auto in een lagere luchtweerstandsconfiguratie kon rijden. Piquet won nadat Jones de rokken van zijn FW07 op de stoep vernielde. Piquet won ook de volgende race, om zichzelf een voorsprong te geven op Williams-coureur Jones. Tegen het einde van het seizoen was de BT49 "waarschijnlijk de snelste Cosworth-aangedreven auto", maar Piquet verloor de titel aan Jones in de voorlaatste race van het jaar, de, toen een ontwikkelingsmotor faalde terwijl hij de race leidde. De BT49's gereden door de tweede coureurs van het team <unk>Zunino en vervolgens van het midden van het seizoen Mexicaanse Héctor Rebaque <unk> ofwel met pensioen gegaan of buiten de punten eindigden, met uitzondering van Rebaque's zesde plaats op de Canadese race. Het team eindigde derde in het constructeurskampioenschap achter Williams en Ligier, niet in staat om te concurreren met slechts één auto die punten scoorde.