Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Daukantas idealiseerde en veredelde het verleden. Virgil Krapauskas beweerde dat Daukantas' brieven aan Narbutt Daukantas toonden als een betere geleerde dan zijn werken. In de brieven benadrukte Daukantas de noodzaak van betere methoden voor het verzamelen, publiceren en analyseren van primaire bronnen, hoewel zijn werken zeer romantisch en didactisch bleven. Daukantas deed veel moeite om verschillende historische documenten op te sporen, maar hij was van mening dat historici hun verbeeldingskracht moeten gebruiken om de leemten te vullen. Als een bron gunstig was voor Litouwen, beoordeelde hij deze niet kritisch en aanvaardde hij gemakkelijk een aantal legenden. Hij werkte bijvoorbeeld uit op de theorie dat Litouwers afstammelingen waren van Herules die hij nam van Albert Wijuk Kojałowicz (hoewel hij de legende over de Romeinse Palemoniden verwierp), prees de oude democratie van de Pruisische koning Widewuto en gebruikte een losse vertaling van het korte verhaal "Żiwila" van Adam Mickiewicz. Maar hij was kritisch tegenover bronnen die Litouwen in een negatief licht afbeeldden. Hij was bijvoorbeeld een van de eersten die het Duitse verslag van de Slag bij Strėva bekritiseerde.
Als een verpletterende nederlaag van de Litouwse troepen of beweren dat de Litouwse teruggekeerd naar de Slag bij Grunwald en bleef vechten. Hoewel Daukantas' wetenschap arm was en niet voldoet aan de moderne maatstaven, was het op gelijke voet met zijn tijdgenoten.