Voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog woonden ongeveer 3.500.000 Poolse Joden (ongeveer 10% van de nationale bevolking) in de Tweede Poolse Republiek, grotendeels in steden. Tussen de Duits-Sovjet invasie van Polen en het einde van de Tweede Wereldoorlog
, meer dan 90% van de Joden in Polen omkwamen. De Holocaust (ook wel "Shoah" genoemd) kostte meer dan drie miljoen mensen het leven, voornamelijk asjkenazische joden in Polen. Relatief weinigen slaagden erin de Duitse bezetting te overleven of naar het oosten te ontsnappen naar de door de Sovjet-Unie geannexeerde gebieden van Polen, buiten het bereik van nazi-Duitsland. Zoals elders in Europa in de periode tussen de oorlogen, was er zowel officieel als populair antisemitisme in Polen, soms aangemoedigd door de rooms-katholieke kerk en door sommige politieke partijen (met name de rechtse "endecja" en kleine ONR-groepen en -fracties), maar niet rechtstreeks door de Poolse regering zelf.