Hij keerde terug naar het Verenigd Koninkrijk en, ondanks het verlies van drie vingers aan zijn linkerhand, herstelde hij relatief snel. Op 10 november 1943 werd hij gepromoveerd tot waarnemend luitenant-generaal en nam het bevel over VIII Korps, dat deel zou nemen aan de invasie van Normandië. Kort daarna werd hij echter in januari 1944 naar het Italiaanse front gestuurd om stafchef te worden van generaal Sir Harold Alexander, die toen de 15e Legergroep (later de Geallieerde Legers in Italië (AAI) werd genoemd voordat hij in december 1944 terugkeerde naar de 15e Legergroep). Hij werd op 16 juni 1944 benoemd tot Ridder-Commandant van de Orde van het Bad voor zijn dienst in Italië en werd op 13 juli 1944 gepromoveerd tot de inhoudelijke rang van generaal-majoor. Hij speelde een grote rol in de planning van Operatie Diadem.
, de vierde en laatste Slag bij Monte Cassino die leidde tot de verovering van Rome en de vernietiging van een groot deel van de vijandelijke troepen en de daaropvolgende gevechten op de Gotische Lijn. In maart 1945 nam hij het bevel over het XIII Korps in Italië, dat hij leidde tijdens het voorjaarsoffensief in Italië, en arriveerde in Triëst vlak na de Duitse overgave in mei en het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa. Hij werd ook bekroond met het Legion of Merit in de graad van commandant door Harry S. Truman, de president van de Verenigde Staten, voor zijn gedrag tijdens de oorlog op 14 mei 1948.