Voltooi de volgende zin: In 1982 verhuisde Patrese naar Brabham en behaalde zijn eerste overwinning op de
De Grand Prix van Monaco in nogal sensationele omstandigheden. Patrese nam de leiding toen Alain Prost crashte, alleen om in dampende omstandigheden te draaien op de volgende ronde. Hierdoor kwam hij op de derde plaats achter Didier Pironi en Andrea de Cesaris, die beiden stopten op de laatste ronde. Pironi had een elektrische storing en de Cesaris had geen brandstof meer. Later dat seizoen leidde hij ook de Oostenrijkse Grand Prix, maar ging met pensioen vanwege een motorfout. Patrese eindigde het seizoen als tiende, net voor zijn teamgenoot Nelson Piquet. 1983 bleek een moeilijker seizoen. Patrese crashte laat in de race uit terwijl hij in San Marino aan de leiding was - tot het gejuich van de "tifosi", omdat zijn shunt betekende dat hij de racewinst aan Ferrari-coureur Patrick Tambay overhandigde. Hij nam ook de pole op eigen grond bij de Italiaanse Grand Prix, voordat zijn motor in de vroege stadia van de race ontplofte: in een interview in 2010 zei hij dat hij vermoedde dat zijn motor in de kwalificatie-uitrusting was achtergelaten, waardoor hij extreem krachtig maar kwetsbaar was, omdat hij geen nieuw contract voor het volgende jaar was aangeboden, en dat hij terughoudend was geweest om zijn kansen op het winnen van zijn thuis Grand Prix op te offeren voor teamgenoot Nelson Piquet, die vocht voor het wereldkampioenschap. Ondanks het behalen van een tweede overwinning in de Grand Prix van Zuid-Afrika, eindigde Patrese slechts op de negende plaats, terwijl Piquet zijn tweede Drivers' Championship-titel claimde. Het zou zeven jaar duren voordat hij weer een bezoek bracht aan de bovenste trap van het podium.