In 1948, onmiddellijk na de onafhankelijkheid van het land, werd in het Sri Lankaanse parlement een controversiële wet aangenomen, de Ceylon Citizenship Act, die opzettelijk discriminatie aanvoerde tegen de Tamils van Zuid-Indiase afkomst, wier voorouders zich in de 19e en 20e eeuw in het land hadden gevestigd. Deze wet maakte het voor hen vrijwel onmogelijk om het staatsburgerschap te verkrijgen en meer dan 700.000 Tamils (tot 11% van de totale bevolking van het land) werden staatloos. In 1964 werd een verdrag getekend tussen Bandaranaike en de toenmalige Indiase premier Lal Bahadur Shastri om een groot deel van de bevolking van de staatloze Tamilen te repatriëren. In de daaropvolgende dertig jaar waren opeenvolgende Sri Lankaanse regeringen actief bezig met het terugsturen van meer dan 300.000 Tamils naar India. Het was pas in 2003, na een door de staat gesteunde pogrom
Het was een oorlog tegen de Tamils en een burgeroorlog op grote schaal, dat de Indiase Tamils het staatsburgerschap kregen, maar tegen die tijd was hun bevolking afgenomen tot slechts 5% van de bevolking van het land. De Tamils die naar India werden gerepatrieerd, werden geassimileerd met de lokale bevolking na het nemen van het Indiase staatsburgerschap, behalve een paar zakken in Tamil Nadu, waar ze nog steeds Ceylon Tamils worden genoemd.