Voltooi de volgende zin: De Israëlische luchtmacht werd officieel gevormd op 28 mei 1948, kort nadat Israël zich tot staat had verklaard en zich onder
onmiddellijke aanval van de Arabische buren. Aanvankelijk werd het samengesteld uit een verzameling burgervliegtuigen die werden gerapporteerd of gedoneerd en omgebouwd voor militair gebruik. Een verscheidenheid aan verouderde en overtollige ex-Tweede Wereldoorlog gevechtsvliegtuigen werden snel verkregen door verschillende middelen - zowel legaal als illegaal - om deze vloot aan te vullen. De ruggengraat van de IAF bestond uit 25 Avia S-199's (aangekocht van Tsjecho-Slowakije, in wezen Tsjecho-Slowakije-gebouwde Messerschmitt Bf 109's) en 60 Supermarine Spitfire LF Mk IXE's, waarvan de eerste, "Israel 1" lokaal werd geassembleerd van Britse verlaten reserveonderdelen en een geredde motor van een Egyptische Spitfire met de meeste van de rest gekocht van Tsjecho-Slowakije. Sommige spitfires werden vervoerd vanaf de Žatec-basis met de codenaam "Zebra", waar piloten ook een voorlopige vliegopleiding kregen, terwijl anderen over zee werden vervoerd. Creativiteit en vindingrijkheid waren de vroege fundamenten van het Israëlische militaire succes in de lucht, in plaats van technologie (die bij de oprichting van de IAF over het algemeen inferieur was aan die van de tegenstanders van Israël). Veel van de eerste piloten van de IAF in 1948 waren buitenlandse vrijwilligers (zowel Joods als niet-Joods) en veteranen van de Tweede Wereldoorlog, die wilden samenwerken met de strijd van Israël voor zijn onafhankelijkheid. De bescheiden aanvang van de IAF maakte haar eerste overwinningen in de lucht bijzonder indrukwekkend en opmerkelijk.