Schrijf een voortzetting voor deze paragraaf - Oorlog
De oorlog eindigde in mei 1945 en daarmee eindigde de twaalf jaar durende nazi-nachtmerrie. Ina Seidel nam onmiddellijk ontslag van haar lidmaatschap van de Pruisische Academie van Kunsten, die tegen die tijd in diskrediet zou zijn gebracht door haar nauwe banden met de regering van vóór 1945. Ze werd zelf zwaar bekritiseerd vanwege haar staat van dienst als publieke steun voor de regering van Hitler. In de Amerikaanse, Britse en Franse bezettingsgebieden werden haar boeken echter al snel weer geliefd bij het lezerspubliek en ze bleven tot ver in de jaren zestig veel kopers en lezers vinden. In de jaren vijftig publiceerde ze nog twee grote romans waarmee ze haar reputatie probeerde te redden. In "Das unverwesliche Erbe" (1954) breidde ze de christelijke aspecten van haar werk uit. In haar laatste roman, "Michaela" aanvaardde ze uitdrukkelijk, namens zichzelf en de hogere middenklasse in het algemeen, een deel van de verantwoordelijkheid voor het nationaal-socialisme. Ondanks de felle verwerping door de reguliere literaire critici in West-Duitsland (zoals de westelijke bezettingsgebieden in 1949 waren geworden), was haar laatste roman een ander groot succes bij lezers. Als gevolg van de naoorlogse verdeling van Duitsland werd de oude Pruisische Academie van Kunsten effectief vervangen door twee instellingen. In 1955 werd Ina Seidel toegelaten tot het lidmaatschap van de westelijke Academie van Beeldende Kunsten in West-Berlijn. Lang voor haar dood, in 1974, waren haar belangrijkste werken in een aantal vreemde talen vertaald. Een minder vleiende overlijdensbericht in Die Zeit beschreef het bericht van haar overlijden als een van die waar iemands eerste reactie op is verrassing dat de overledene vele jaren eerder niet al was overleden ("Ja, hat sie noch gelebt?").