Schrijf een vervolg op deze paragraaf - Grøn gebeeldhouwd in klei, steen en hout, en gevormd in beton en verschillende metalen. Haar eerste werken waren realistisch en ze streefde naar perfectie, maar ze werd beïnvloed door de Roemeense modernist Constantin Brâncuși, waardoor ze overschakelde naar meer gestileerde vormen. In 1960 voltooide ze een standbeeld van generaal José Dolores Estrada voor de Nicaraguaanse Vereniging van Schrijvers en Kunstenaars. Ze stond bekend om haar sculpturen van Rubén Darío, en ook afgeschilderd persoonlijkheden zoals Josefa Toledo de Aguerri, Pablo Antonio Cuadra, onder anderen. Een beeld van Darío uit 1958 werd in 1961 geïnstalleerd in een park in Miami, Florida. In datzelfde jaar gebeeldhouwde Grøn een stenen hoofd van Darío gekleed in een Carthusian-gewoon, met de titel "La Cartuja", in verwijzing naar het werk van de dichter uit 1913 over hetzelfde thema. In 1962, ter herdenking van de 350ste verjaardag van de inheemse opstand tegen de Spaanse veroveraar Gil González Dávila, beeldde Grøn een beeld van Cacique Diriangén om zijn moed en verzet uit te beelden. In 1964 beeldde ze een buste van Darío uit wit Guatemalteeks marmer, dat een iconisch beeld van de dichter is geworden. In de jaren zeventig kreeg Grøn mondkanker en ging hij naar het MD Anderson Cancer Center in Houston voor chemotherapie. Ze begon haar gezichtsvermogen te verliezen in 1981 en werd gedwongen om over te schakelen op schilderen en inlaywerken met hout. Enkele van haar bekendste schilderijen zijn: "Muchacha en la hamaca" ("Meisje in een hangmat"), "Cándida", "Desnudo" ("De naaktheid") en "Llanto después del desastre" ("Tranen na de ramp"), die een verwijzing was naar de aardbeving in Nicaragua in 1972.
Ik weet het.