Hij werd in augustus 1828 benoemd tot vaandeldrager in het 31ste Regiment van de Voet, en vocht in de Slag om Kabul in 1842 tijdens de Eerste Anglo-Afghaanse Oorlog. Vervolgens diende hij in de Eerste Sikh-oorlog (1845-46), waarbij hij deelnam aan de veldslagen van Moodkee, Aliwal en Sobraon, en later ook in de Tweede Sikh-oorlog.
(1848<unk>49). Hij werd adjudant-generaal voor het district Punjab in 1848, vervolgens adjudant-generaal in Bombay in 1854, voordat hij als stafchef diende tijdens de Perzische campagne (1856-57), en adjudant-generaal in India vanaf juli 1857. Hij leidde de 2e divisie bij de verovering van Lucknow in 1858 tijdens de Indiase opstand en werd in januari 1858 Ridder-commandant van de Orde van de Bad.