Samenvatting van het artikel:  (CNN) Budi, een schattig baby orang-oetan, is op weg naar herstel nadat een dierenasiel in Indonesië hem heeft gered. Het 15-maanden oude kind stond op het randje van de dood nadat het in een kippenkooi werd gehouden en het eerste jaar van zijn leven alleen maar gecondenseerde melk kreeg. Hij was als huisdier gehouden in Ketapang, Indonesië, zo zeiden zijn verzorgers. Nu is Budi goed genoeg om zelf te eten, te lopen en te klimmen. "Na weken van fysiotherapie, medische behandeling en een voedzaam dieet ontwikkelen de spieren van Budi zich goed", zei de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde International Animal Rescue. Maar Budi's ontwikkeling blijft traag vanwege de extreme ondervoeding, aldus zijn verzorgers. Budi was een tijdje in quarantaine, zeiden ze, maar is nu aan een andere baby orang-oetan, Jemmi, bekendgemaakt, gered door een ander asiel. Beide orang-oetans hadden geen ander dier van hun soort ontmoet sinds ze net na de geboorte van hun moeders werden weggenomen, en ze keken elkaar nieuwsgierig aan. Toen Budi aankwam bij het Orang-Utan Rescue Center van International Animal Rescue in Ketapang, was zijn toestand uiterst kritiek. Zijn lichaam was opgezwollen van vloeistof door een ernstig gebrek aan eiwitten. Zijn ledematen waren misvormd omdat hij nooit goed gevoed werd. Budi's "ogen vullen zich met tranen telkens wanneer hij door de dokters wordt bewogen en hij schreeuwt van pijn", zei dr. Karmele Llano Sanchez, programmadirecteur van International Animal Rescue in Indonesië. "Het is echt verbazingwekkend dat Budi zo lang heeft kunnen overleven". Het is onduidelijk hoe Budi iemands huisdier werd, zei Dr. Ayu Handayani. De eigenaar zei dat ze bang was om het dier fruit te geven en geloofde dat het geven van Budi alleen gecondenseerde melk genoeg was, zei Handayani. Uiteindelijk, zo zeiden de verzorgers, wanneer Budi sterk genoeg is, zal hij in het wild worden vrijgelaten.
De 15-maanden oude Budi werd als huisdier gehouden in Indonesië en alleen gecondenseerde melk gevoerd. Toen Budi bij de schuilplaats aankwam, waren zijn ogen vol tranen en schreeuwde hij van pijn. Budi is nu goed genoeg om te klimmen, te lopen en te eten.