De culturele overblijfselen van de Venetiaanse periode waren Mussolini's voorwendsel om de Ionische eilanden op te nemen in het Koninkrijk Italië. Zelfs voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en de Grieks-Italiaanse Winter Oorlog van 1940-1941
, had Mussolini zijn wens uitgesproken om de Ionische eilanden als een Italiaanse provincie te annexeren. Na de val van Griekenland begin april 1941 bezetten de Italianen een groot deel van het land, inclusief de Ioniërs. Mussolini informeerde generaal Carlo Geloso dat de Ionische eilanden een aparte Italiaanse provincie zouden vormen door middel van een feitelijke annexatie, maar de Duitsers zouden dit niet goedkeuren. Niettemin hebben de Italiaanse autoriteiten de voorbereidingen voor de annexatie voortgezet. Uiteindelijk stemde Hitler op 22 april 1941, na besprekingen tussen de Duitse en de Italiaanse heersers, ermee in dat Italië de eilanden de facto kon annexeren. Zo werden op 10 augustus 1941 de eilanden Corfu, Cephalonia, Zakynthos, Lefkada en enkele kleinere eilanden officieel door Italië geannexeerd als onderdeel van de "Grande Communità del Nuovo Impero Romano" (Grote Gemeenschap van het Nieuwe Romeinse Rijk).