Rusland was het tweede land, na Groot-Brittannië, dat torpedobootvernietigers (TBD's) bouwde, die hun eerste op het Yarrow-ontwerp baseerden. De Sokol, die voor Rusland werd gebouwd door de Britse Yarrow Shipbuilders, werd in 1894 gelegd en in januari 1895 voltooid. Ze was 60 meter lang, had een verplaatsing van 220 ton en bereikte een snelheid van meer dan 30 knopen tijdens haar proeven. "Sokol" werd gevolgd door 26 soortgelijke TBD's gebouwd in Russische werven tussen 1896 en 1903. Deze eerste serie 'klassieke' schepen waren oorspronkelijk georganiseerd als torpedobooten ("minonosets"), maar werden later in 1907 herclassificeerd als destroyers ("eskadrennyi minonosets"). De Pacific-destroyers werden in Sint-Petersburg gebouwd, in secties per spoor naar Port Arthur vervoerd en geassembleerd. Ze namen vervolgens deel aan de Russisch-Japanse Oorlog van 1904-1905; degenen die uit Port Arthur waren ontsnapt, dienden later in de Siberische Flotilla. Baltische torpedojagers namen deel aan de Eerste Wereldoorlog, de Russische Burgeroorlog (1917-1923) en de Finse Burgeroorlog
(1918) als mijnenvegers en avisos. Zwarte Zee destroyers namen ook deel aan de Eerste Wereldoorlog en de Russische Burgeroorlog.