Toen de Verenigde Staten de Tweede Wereldoorlog binnentreden, bleek de doctrine van de Bomber Mafia weinig militair nut te hebben en kostbaar in uitvoering met de realiteit van de huidige technologie onder echte gevechtsomstandigheden. Dit geldt vooral bij het luchtaanvallen op Japan, waar voorheen onbekende atmosferische omstandigheden, zoals de straalstroom, de operaties onder bevel van Hansell ernstig bemoeilijken. Het boek onderzoekt de vervanging van Hansell door majoor-generaal Curtis LeMay, die een reeks tactische veranderingen doorvoerde, zoals het bevelen van bombardementen op een dramatisch lagere hoogte om de straalstroom te vermijden, het verwijderen van de meeste defensieve wapens van de bommenwerpers om de bomlading te vergroten en groothandels nachtelijke brandbommen met brandstoffen zoals napalm om veel van de bevolkingscentra van Japan te verwoesten. Het resulteerde in de verdere militaire doelstellingen van de geallieerden die leidden tot de overgave van Japan, zoals met de bombardementen op Tokio.
Op 10 maart 1945 met Operation Meetinghouse.