Italië had de grootste communistische partij in de westerse wereld, met meer dan 2 miljoen leden. Na de Sino-Sovjet Split had de partij veel meer manoeuvreerruimte. Hoewel het zich officieel niet met China verbond, was het op tal van punten het oneens met de Sovjets. Het historische compromis en de aanvaarding van het pluralisme door de partij thuis, de Sovjet-inval in Tsjechoslowakije
, de betrekkingen met de Chinese Communistische Partij, de Sovjet-invasie in Afghanistan en de staat van beleg in Polen. De Sovjets boden concessies aan om de steun van de partij voor hun buitenlands beleid te winnen. Echter, het veroordeelde de Sovjet-acties in Polen en suggereerde dat zowel het Sovjet- als het Amerikaanse buitenlandse beleid vervelend waren, "Pravda" veroordeelde de "godslastering" van de partij. Het einde van de Sovjet-Unie zorgde ervoor dat de partij in 1991 uiteenviel en zich splitste in de Democratische Partij van de Linkerzijde en de Communistische Refoundatiepartij ("Rifondazione Comunista").