Schrijf een vervolg op deze paragraaf - De illegale oppositie gevormd door activisten van het Nationaal Front na de staatsgreep van 1953
, 'National Resistance Movement' (NRM) deed al zijn moeite om campagne te voeren voor zijn twaalf kandidaten in Teheran, namelijk Ahmad Razavi, Abdollah Moazzami, Allahyar Saleh, Ali Shayegan, Kazem Hassibi, Mohammad-Ali Angaji, Mahmoud Nariman, Karim Sanjabi, Bagher Jalali Mousavi, Asghar Parsa, Ahmad Akhgar en Ahmad Zirakzadeh, van wie sommigen zich verborgen hielden. Zij konden zich echter niet op een groot netwerk van activisten verlaten omdat zij te lijden hadden onder een zwakke organisatie. Om NRM-verklaringen in Teheran te verspreiden, moesten Bazargan en Bakhtiar een taxi nemen en het papier uit het raam gooien en in het Frans spreken om hun identiteit en doel voor de bestuurder te verbergen. Bazargan organiseerde zo'n 2000 nationalisten om te stemmen in de Sepahsalar-moskee, maar ze werden verhinderd om hun stem uit te brengen door de veiligheidstroepen, de "čāqukeš" onder leiding van Shaban Jafari en fascistische organisaties zoals SUMKA, die op straat aanwezig waren.