Contemporane inspanningen om radioactieve besmetting in de voormalige Sovjet-Unie te beheersen zijn zeldzaam. Het publieke bewustzijn van de gevaren in het verleden en heden, evenals de investeringen van de Russische regering in de huidige opruimingsinspanningen, worden waarschijnlijk gedempt door het gebrek aan media-aandacht die STS en andere sites hebben gekregen in vergelijking met geïsoleerde nucleaire incidenten zoals Hiroshima, Nagasaki, Tsjernobyl en Three-Mile Island
Ik weet het. De investeringen van de binnenlandse overheid in schoonmaakmaatregelen lijken meer te worden gedreven door economische zorgen dan door zorg voor de volksgezondheid. De belangrijkste politieke wetgeving op dit gebied is een wetsvoorstel waarbij wordt overeengekomen om het reeds verontreinigde voormalige wapencomplex Mayak om te zetten in een internationale stortplaats voor radioactief afval, waarbij geld wordt aanvaard van andere landen in ruil voor het nemen van hun radioactieve bijproducten van de nucleaire industrie. Hoewel het wetsvoorstel bepaalt dat de opbrengst wordt gebruikt voor het decontamineren van andere testlocaties zoals Semipalatinsk en het Kola-schiereiland, twijfelen deskundigen of dit daadwerkelijk zal gebeuren gezien het huidige politieke en economische klimaat in Rusland.