Het Indian National Army (INA; "Azad Hind Fauj" ; "lit.": Free Indian Army) was een gewapende macht gevormd door Indiase collaborationisten en het keizerlijke Japan op 1 september 1942 in Zuidoost-Azië tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het doel ervan was de onafhankelijkheid van India van de Britse heerschappij te verzekeren. Het vocht naast Japanse soldaten in de campagne van de laatste in het Zuidoost-Aziatische theater van WOII. Het leger werd voor het eerst gevormd in 1942 onder Rash Behari Bose, door Indiase krijgsgevangenen van het Brits-Indiase leger die door Japan werden gevangen genomen in de Maleisische campagne en in Singapore. Deze eerste INA stortte in en werd in december van dat jaar ontbonden na meningsverschillen tussen het INA-leiderschap en het Japanse leger over zijn rol in de oorlog van Japan in Azië. Rash Behari Bose overhandigde INA aan Subhas Chandra Bose. Het werd nieuw leven ingeblazen onder leiding van Subhas Chandra Bose na zijn aankomst in Zuidoost-Azië in 1943. Het leger werd uitgeroepen tot het leger van Bose's "Arzi Hukumat-e-Azad Hind" (de Voorlopige Regering van Vrij India). Netaji Subhas Chandra Bose noemde de brigades/regimenten van de INA naar Gandhi, Nehru, Maulana Azad en zichzelf. Er was ook een all-women regiment vernoemd naar Rani van Jhanshi, Lakshmibai. Onder leiding van Bose trok de INA ex-gevangenen en duizenden vrijwilligers uit de Indiase bevolking in Maleisië en Birma. Deze tweede INA vocht samen met het keizerlijk Japanse leger tegen de Britse en Commonwealth-troepen in de campagnes in Birma: bij Imphal en Kohima.
, en later tegen de geallieerde herovering van Birma.