Verwijst u naar de passage hieronder en beantwoordt u vervolgens de vraag in dezelfde taal als de passage:  Doorgang: Langere zenuwvezels worden in grotere mate aangetast dan kortere, omdat de snelheid waarmee de zenuw doorgaat, in verhouding tot de lengte van een zenuw vertraagd wordt. Bij dit syndroom treedt verminderde gevoeligheid en verlies van reflexen eerst op in de tenen van elke voet, en breidt zich vervolgens naar boven uit. Het wordt meestal beschreven als een handschoenvormige verdeling van gevoelloosheid, sensorisch verlies, dysesthesie en nachtelijke pijn. De pijn kan een branderig, prikend, pijnlijk of dof gevoel hebben. Een naald-en-naaldgevoel is gebruikelijk. Het verlies van de proprioceptie, het gevoel waar een ledemaat zich in de ruimte bevindt, wordt vroeg beïnvloed. Deze patiënten kunnen niet voelen wanneer ze op een vreemd lichaam stappen, zoals een splinter, of wanneer ze een callous ontwikkelen vanwege een slecht passende schoen. Daardoor lopen ze het risico op zweren en infecties op de voeten en benen, wat kan leiden tot amputatie. Evenzo kunnen deze patiënten meerdere breuken van de knie, enkel of voet krijgen en een Charcot-gewricht ontwikkelen. Verlies van de motorische functie resulteert in dorsiflectie, contracturen van de tenen, verlies van de interosseuze spierfunctie die leidt tot samentrekking van de vingers, de zogenaamde hamertenen. Deze contracturen komen niet alleen voor in de voet, maar ook in de hand, waar het verlies van het spierweefsel de hand mager en skeletachtig laat lijken. Het verlies van spierfunctie is progressief.  Vraag: Welk lichaamsdeel voelt men in eerste instantie minder bij het syndroom?
tenen