De opstand brak uit als gevolg van religieuze en politieke spanningen in Judea na de mislukte Eerste Opstand
in 66-73 CE. Deze spanningen waren gerelateerd aan de vestiging van een grote Romeinse militaire aanwezigheid in Judea, veranderingen in het administratieve leven en de economie, samen met het uitbreken en onderdrukken van Joodse opstanden van Mesopotamië tot Libië en Cyrenaïca. De naaste redenen schijnen de bouw van een nieuwe stad, Aelia Capitolina, op de ruïnes van Jeruzalem en de oprichting van een tempel voor Jupiter op de Tempelberg te zijn. De Kerkvaders en rabbijnse literatuur benadrukken de rol die Rufus, de gouverneur van Judea, speelde bij het uitlokken van de opstand.