If someone says "Cafe di Bandung kaja asapunika kafe sane ngadol pemandangan manten, sampunang berharap ajengane ring porsi sane liu. Utawi mula suasanane ngranayang kangen , Genah sane segede puniki dados ngemang ketenangan ring hingar bingar kota. Genahne adem,adem, tenang lan gadang.", how are they feeling?