ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ : ਵਾਰ ੧ ਪਉੜੀ ੨੮ ਪੰ. ੧
ਸੁਮੇਰੁ ਜਾਣਾ
ਬਾਬੇ ਡਿਠੀ ਪਿਰਥਮੀ ਨਵੈ ਖੰਡਿ ਜਿਥੈ ਤਕਿ ਆਹੀ।

ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੁਮੇਰ ਪਰ, ਸਿਧ ਮੰਡਲੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਆਈ।

ਚਉਰਾਸੀਹ ਸਿਧ ਗੋਰਖਾਦਿ, ਮਨਿ ਅੰਦਰਿ ਗਣਤੀ ਵਰਤਾਈ।

ਸਿਧ ਪੁਛਣਿ ਸੁਣਿ ਬਾਲਿਆ ਕਉਣੁ ਸਕਤਿ ਤੁਹਿ ਏਥੇ ਲਿਆਈ।

ਹਉ ਜਪਿਆ ਪਰਮੇਸਰੋ, ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਸੰਗਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ।

ਆਖਣਿ ਸਿਧ ਸੁਣਿ ਬਾਲਿਆ ਆਪਣਾ ਨਾਉ ਤੁਮ ਦੇਹੁ ਬਤਾਈ।

ਬਾਬਾ ਆਖੇ ਨਾਥ ਜੀ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਜਪੇ ਗਤਿ ਪਾਈ।

ਨੀਚੁ ਕਹਾਇ ਊਚ ਘਰਿ ਆਈ ॥੨੮॥
ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਨੌ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ।

ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਮੇਰ ਪਰਬਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।

ਚੁਰਾਸੀ ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਗੋਰਖਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।

ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ (ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ) ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, (ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ! ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਈ ਹੈ?)

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆ ਕੇ (ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।)

ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, (ਹੇ ਜੁਆਨ! ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸ)।

ਬਾਬੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, (ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਨਾਥ! ਇਸ ਨਾਨਕ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰ ਕੇ ਇਹ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ)।
