ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ : ਵਾਰ ੧ ਪਉੜੀ ੩੩ ਪੰ. ੧
ਕਾਜ਼ੀਆਂ ਮੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨੋਤਰ
ਪੁਛਨਿ ਗਲ ਈਮਾਨ ਦੀ ਕਾਜੀ ਮੁਲਾਂ ਇਕਠੇ ਹੋਈ।

ਵਡਾ ਸਾਂਗ ਵਰਤਾਇਆ ਲਖਿ ਨ ਸਕੈ ਕੁਦਰਤਿ ਕੋਈ।

ਪੁਛਨਿ ਫੋਲਿ ਕਿਤਾਬ ਨੋ ਹਿੰਦੂ ਵਡਾ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨੋਈ।

ਬਾਬਾ ਆਖੇ ਹਾਜੀਆ, ਸੁਭਿ ਅਮਲਾ ਬਾਝਹੁ ਦੋਨੋ ਰੋਈ।

ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੁਇ ਦਰਗਹ ਅੰਦਰਿ ਲਹਨਿ ਨ ਢੋਈ।

ਕਚਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਦਾ ਪਾਣੀ ਧੋਤੈ ਥਿਰ ਨ ਰਹੋਈ।

ਕਰਨਿ ਬਖੀਲੀ ਆਪਿ ਵਿਚਿ ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਇਕ ਥਾਇ ਖਲੋਈ।

ਰਾਹਿ ਸੈਤਾਨੀ ਦੁਨੀਆਂ ਗੋਈ ॥੩੩॥
ਕਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਮੌਲਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕਲਪਨਾ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਖੋਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਮਹਾਨ ਹੈ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ।

ਬਾਬੇ ਨੇ ਯਾਤਰੂ ਹਾਜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।

ਕੇਵਲ ਹਿੰਦੂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਜਿਵੇਂ ਕੁਸਮੁ ਦਾ ਰੰਗ ਅਸਥਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰੰਗ ਵੀ ਅਸਥਾਈ ਹਨ।

(ਦੋਹਾਂ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ) ਆਪਣੇ ਬਿਆਨਾਂ ਵਿਚ ਰਾਮ ਅਤੇ ਰਹੀਮ ਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।