ਵਿੰਸਟਨ ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ 'ਇੱਕ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹੀ ਮੱਧ ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਕੀਲ' ਵਜੋਂ ਹੁਣ 'ਅੱਧੇ ਨੰਗੇ ਫਕੀਰ' ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਭੜਕਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਕੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ?
ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਰਾਵੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਦਲਦੇ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਬਾਣੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਲੜਕੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧੋਤੀ ਜਾਂ ਪਜਾਮੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਕੋਟ। ਜਦੋਂ ਉਹ 1888 ਵਿਚ 19 ਸਾਲ ਦੇ ਲੜਕੇ ਵਜੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਲੰਡਨ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਟਫਟ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੂਟ ਪਹਿਨਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਸਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਵਾਪਸੀ 'ਤੇ, ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਸੂਟ ਪਹਿਨਦਾ ਰਿਹਾ, ਪੱਗ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਸੀ। 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ, ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪੱਛਮੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 'ਅਣਉਚਿਤ' ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣਾ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਿਆਨ ਸੀ। ਡਰਬਨ ਵਿੱਚ 1913 ਵਿੱਚ, ਗਾਂਧੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਲੁੰਗੀ ਅਤੇ ਕੁੜਤੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕੋਲਾ ਮਾਈਨਰਾਂ ਦੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੁੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1915 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਪਰਤਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਕਾਠੀਆਵਾੜੀ ਕਿਸਾਨ ਵਾਂਗ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਕੇਵਲ 1921 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਧੋਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਰੂਪ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ।

