ਸਵਾਲਃ ਗੁਰੂ ਕੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕੀ ਹੈ?
ਜਵਾਬਃ ਸਤਵੇਂ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਰਾਇ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਇਕ ਸਿੱਖ ਨੇ ਹੌਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜੀ ! ਗਰੀਬ ਸਿੱਖ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸਫਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ?” 

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਵਕਤ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਥਾ ਸ਼ਕਤ ਭੇਟਾ ਅਰਪਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ।” 
ਇਸ `ਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਕ ਸਾਖੀ ਸੁਣਾਈ। ਇਕ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਇਕ ਗਰੀਬ ਸਿੱਖ ਤੇ ਸਿਖਣੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ । ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਮਸਾਂ-ਮਸਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਕ ਚਿੜਾ ਤੇ ਚਿੜੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ । ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਸਿੱਖ ਤੇ ਸਿੱਖਣੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜੂਨ ਮਿਲੀ ਸੀ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਗਰੀਬ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਈ ਹੋਈਏ । ਜਿਹੜਾ ਅੰਨ ਉਹ ਖਾਣ ਵਾਸਤੇ ਸੁਕਣੇ ਪਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਅੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਚੁੰਝ ਭਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਰਸਦ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਦਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ । ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁ ਸਮਾਂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਹੋ ਗਏ ।ਸਿੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਪਰੀ ਢਾਹ ਕੇ ਪੱਕਾ ਘਰ ਬਣਾ
ਲਿਆ । ਚਿੜੇ ਤੇ ਚਿੜੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ । ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ।

ਉਦੋਂ' ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਕੇ ਲੈਗਰ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਪੈਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ । ਕਿਰਤ ਕਮਾਈ ਵਿਚ ਬਰਕਤ ਪੈਣੋਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ । ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਪਦਾਰਥ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ । ਉਹ ਫਿਰ ਗਰੀਬ ਹੋ ਗਏ । ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਫੁਰਮਾਇਆ, “ਜੋ ਸਿਖ ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚੋਂ' ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਕੇ ਨਮਿਤ ਪਦਾਰਥ ਅਰਪਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਧਨ ਪਦਾਰਥ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ।”