ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ : ਵਾਰ ੧ ਪਉੜੀ ੪੪ ਪੰ. ੧
ਸਿੱਧ ਗੋਸ਼ਟ। ਮੁਲਤਾਨ
ਬਾਬੇ ਕੀਤੀ ਸਿਧਿ ਗੋਸਟਿ ਸਬਦਿ ਸਾਂਤਿ ਸਿਧਾਂ ਵਿਚਿ ਆਈ।

ਜਿਣਿ ਮੇਲਾ ਸਿਵਰਾਤਿ ਦਾ ਖਟ ਦਰਸਨ ਆਦੇਸਿ ਕਰਾਈ।

ਸਿਧਿ ਬੋਲਨਿ ਸੁਭ ਬਚਨਿ ਧਨੁ ਨਾਨਕ ਤੇਰੀ ਵਡੀ ਕਮਾਈ।

ਵਡਾ ਪੁਰਖੁ ਪਰਗਟਿਆ ਕਲਿਜੁਗਿ ਅੰਦਰਿ ਜੋਤਿ ਜਗਾਈ।

ਮੇਲਿਓ ਬਾਬਾ ਉਠਿਆ ਮੁਲਤਾਨੇ ਦੀ ਜਾਰਤਿ ਜਾਈ।

ਅਗੋਂ ਪੀਰ ਮੁਲਤਾਨ ਦੇ ਦੁਧਿ ਕਟੋਰਾ ਭਰਿ ਲੈ ਆਈ।

ਬਾਬੇ ਕਢਿ ਕਰਿ ਬਗਲ ਤੇ ਚੰਬੇਲੀ ਦੁਧ ਵਿਚਿ ਮਿਲਾਈ।

ਜਿਉ ਸਾਗਰ ਵਿਚਿ ਗੰਗ ਸਮਾਈ ॥੪੪॥
ਬਾਬੇ ਨੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਬਦ ਦੀ ਜੋਰ ਸਦਕਾ ਉਹਨਾਂ ਸਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।

ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਮੇਲਾ ਫਤਹਿ ਕਰਕੇ ਬਾਬੇ ਨੇ ਛੇ ਫਲਸਫੇ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।

ਹੁਣ ਬੇਦਾਗ ਬਚਨ ਬੋਲਦਿਆਂ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਾਨਕ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮਹਾਨ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਪੁਰਖ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰ ਕੇ (ਗਿਆਨ ਦਾ) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਉਸ ਮੇਲੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਬਾ ਮੁਲਤਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਮੁਲਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਪੀਰ ਨੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੱਕ ਭਰਿਆ ਦੁੱਧ ਦਾ ਇੱਕ ਕਟੋਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ (ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਫਕੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ)।

ਬਾਬੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਥੈਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮੇਲੀ ਦਾ ਫੁੱਲ ਕੱਢ ਕੇ ਦੁੱਧ 'ਤੇ ਤੈਰ ਦਿੱਤਾ (ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਗੇ)।

ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।