ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ : ਵਾਰ ੧ ਪਉੜੀ ੨੩ ਪੰ. ੧
ਗੁਰ ਅਵਤਾਰ
ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰਿ ਦਾਤਾਰ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਜਗ ਮਾਹਿ ਪਠਾਇਆ।

ਚਰਨ ਧੋਇ ਰਹਰਾਸਿ ਕਰਿ ਚਰਣਾਮ੍ਰਿਤੁ ਸਿਖਾਂ ਪੀਲਾਇਆ।

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਕਲਿਜੁਗ ਅੰਦਰਿ ਇਕ ਦਿਖਾਇਆ।

ਚਾਰੇ ਪੈਰ ਧਰਮ ਦੇ ਚਾਰਿ ਵਰਨ ਇਕ ਵਰਨੁ ਕਰਾਇਆ।

ਰਾਣਾ ਰੰਕ ਬਰਾਬਰੀ ਪੈਰੀ ਪਵਣਾ ਜਗਿ ਵਰਤਾਇਆ।

ਉਲਟਾ ਖੇਲੁ ਪਿਰੰਮ ਦਾ ਪੈਰਾ ਉਪਰਿ ਸੀਸੁ ਨਿਵਾਇਆ।

ਕਲਿਜੁਗ ਬਾਬੇ ਤਾਰਿਆ ਸਤਿਨਾਮੁ ਪੜ੍ਹਿ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਇਆ।

ਕਲਿ ਤਾਰਣ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਆਇਆ ॥੨੩॥
ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ (ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ) ਪੁਕਾਰ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋਤੇ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਭਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਾਇਆ।

ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਅੰਧਕਾਰ (ਕਲਯੁਗ) ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਰਗੁਣ (ਬ੍ਰਹਮ) ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ (ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ) ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।

ਧਰਮ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਜਾਤਾਂ (ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੁਆਰਾ) ਇੱਕ ਜਾਤੀ (ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ) ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।

ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਫੈਲਾਇਆ।

ਉਲਟਾ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ; ਉਸਨੇ ਹੰਕਾਰੀ ਉੱਚੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਝੁਕਾਇਆ।

ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਇਸ ਕਾਲੇ ਯੁੱਗ (ਕਲਿਯੁਗ) ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ 'ਸਤਿਨਾਮ' ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ।

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਕਲਯੁਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਆਏ ਸਨ।