ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ : ਵਾਰ ੧ ਪਉੜੀ ੨੦ ਪੰ. ੧
ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਮਤ
ਬਹੁ ਵਾਟੀ ਜਗਿ ਚਲੀਆ ਤਬ ਹੀ ਭਏ ਮੁਹੰਮਦਿ ਯਾਰਾ।

ਕਉਮਿ ਬਹਤਰਿ ਸੰਗਿ ਕਰਿ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਵੈਰੁ ਵਿਰੋਧੁ ਪਸਾਰਾ।

ਰੋਜੇ, ਈਦ, ਨਿਮਾਜਿ ਕਰਿ ਕਰਮੀ ਬੰਦਿ ਕੀਆ ਸੰਸਾਰਾ।

ਪੀਰ ਪੈਕੰਬਰ ਅਉਲੀਏ ਗਉਸ ਕੁਤਬ ਬਹੁ ਭੇਖ ਸਵਾਰਾ।

ਠਾਕੁਰ ਦੁਆਰੇ ਢਾਹਿਕੈ ਤਿਹਿ ਠਉੜੀ ਮਾਸੀਤ ਉਸਾਰਾ।

ਮਾਰਨਿ ਗਊ ਗਰੀਬ ਨੋ ਧਰਤੀ ਉਪਰਿ ਪਾਪੁ ਬਿਥਾਰਾ।

ਕਾਫਰ ਮੁਲਹਦ ਇਰਮਨੀ ਰੂਮੀ ਜੰਗੀ ਦੁਸਮਣਿ ਦਾਰਾ।

ਪਾਪੇ ਦਾ ਵਰਤਿਆ ਵਰਤਾਰਾ ॥੨੦॥
ਜਦੋਂ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਰੱਬ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।

ਕੌਮ ਬਹੱਤਰ ਵੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧਤਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਦੁਨੀਆਂ ਰੋਜ਼ੇ, ਆਈਡੀ, ਨਮਾਜ਼ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪੀਰ, ਪੈਗੰਬਰ ਔਲੀਆ, ਗਊ ਅਤੇ ਕੁਤਬ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆਏ।

ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਮਸਜਿਦਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ।

ਘੱਟ ਤਾਕਤਵਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।

ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਅਤੇ ਰੂਮਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ (ਕਾਫਿਰ) ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਾਪ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ।