ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
1960-70ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਇਕ ਨਾਮ ਬੜੇ ਅਦਬ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਸੀ ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ। ‘ਰੁਸਤਮ-ਏ-ਹਿੰਦ’, ‘ਰੁਸਤਮ-ਏ-ਪੰਜਾਬ’ ਅਤੇ ‘ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨ’ ਵਰਗੇ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ’ਚ ਨਾਮ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਿੱਧਾ-ਸਾਧਾ ਪੇਂਡੂ ਜੱਟ ਕਦੋਂ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਅਖਾੜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆਂ ’ਚ ਅੱਪੜ ਗਿਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਤਕ ਨਾ ਲੱਗਿਆ।
ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ ਉਰਫ਼ ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਪਿੰਡ ਧਰਮੂਚੱਕ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਜੱਟ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ 19 ਨਵੰਬਰ 1928 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਬਲਵੰਤ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ 7 ਦਿਨ ਹੀ ਸਕੂਲ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਝਲਕ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਗਤ ਪਿਕਚਰਜ਼, ਬੰਬਈ ਦੀ ਵੀ. ਐੱਮ. ਰਮਨ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਪਹਿਲੀ ਝਲਕ’ (1954) ਵਿਚ ਅਤੇ ਦੂਸਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਸ੍ਰੀ ਨਿਤਯਨੰਦ ਚਿੱਤਰ, ਕਲਕੱਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਭਗਤ ਰਾਜ’ (1960) ਵਿਚ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਮਿਲੀ ਸੰਤੋਸ਼ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਜ਼, ਬੰਬਈ ਦੀ ਬਾਬੂ ਭਾਈ ਮਿਸਤਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸਟੰਟ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਕਿੰਗਕਾਂਗ’ (1962) ਤੋਂ। ਅਦਾਕਾਰਾ ਕੁਮਕੁਮ ਨਾਲ ਆਈ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਲਵਾਨ ਦੇ ਨਾਮ ’ਤੇ ਸੀ ਜੋ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿਚ ਹਾਰਿਆ ਤੇ ਫੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਕੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਫ਼ਿਲਮਏਜ਼, ਬੰਬੇ ਦੀ ਜੁਗਲ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ‘ਜੱਗਾ’ (1964) ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਲੋਕ ਨਾਇਕ ‘ਜੱਗਾ’ ਦਾ ਪਾਰਟ ਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ’ਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਇਆ ਭੰਗੜਾ ਗੀਤ ‘ਮੈਂ ਜੱਟ ਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨ’ (ਮੁਹੰਮਦ ਰਫ਼ੀ, ਐੱਸ. ਬਲਬੀਰ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਦ ਬੇਗ਼ਮ) ਖ਼ੂਬ ਚੱਲਿਆ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਇਸੇ ਸਾਲ ਬੈਸਟ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਸ਼ੰਕਰ ਮੂਵੀਜ਼, ਬੰਬੇ ਦੀ ਬਲਦੇਵ ਰਾਜ ਝੀਂਗਣ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ‘ਦੁੱਲਾ ਭੱਟੀ’ (1966)। ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਡੰਕਾ’ (1969) ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਡੱਬ ਹੋਈ।