Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Dragomirov daħal fl-infanterija tal-Gwardja fl-1849, sar sekondu tenent fl-1852 u tenent fl-1854. Fl-aħħar sena ġie magħżul biex jistudja fl-Akkademja Nicholas (kulleġġ tal-persunal), u hawnhekk iddistingwa ruħu tant li rċieva medalja tad-deheb, unur li, jingħad, ingħata lil student tal-akkademja darbtejn biss fis-seklu 19. Fl-1856, Dragomirov ġie promoss għal kaptan tal-persunal u fl-1858 għal kaptan sħiħ, u ntbagħat fl-aħħar sena biex jistudja l-metodi militari f'moda f'pajjiżi oħra. Huwa żar Franza, l-Ingilterra, u l-Belġju, u kiteb rapporti volumini dwar il-kampijiet ta' tagħlim u ta' manuvra ta' dawn il-pajjiżi f'Châlons, Aldershot, u Beverloo. Fl-1859, kien mehmuż mal-kwartieri ġenerali tar-Re ta 'Sardinja Victor Emmanuel II matul il-kampanja ta' Magenta
u Solferino, u immedjatament wara r-ritorn tiegħu lejn ir-Russja hu ntbagħat lill-Akkademja Nicholas bħala professur tat-tattika. Dragomirov kellu rwol ewlieni fir-riorganizzazzjoni tas-sistema edukattiva tal-armata, u aġixxa wkoll bħala għalliem għal diversi prinċpi tal-familja imperjali. Din il-kariga żammet sa l-1863, meta, bħala tenent kolonel, ħa sehem fis-soppressjoni tal-insurrezzjoni Pollakka tal-1863-1864, u rritorna f'San Pietruburgu fl-aħħar sena bħala kolonel u kap tal-persunal għal waħda mid-diviżjonijiet tal-Gwardja. Matul il-Gwerra Austro-Prussjana tal-1866, Dragomirov kien mehmuż mal-kwartieri ġenerali tat-Tieni Armata Prussjana. Huwa kien preżenti fil-battalji fuq l-Elbe ta' fuq u f'Königgrätz, u l-kummenti tiegħu dwar l-operazzjonijiet li kien xhud tagħhom huma ta' l-akbar valur għall-istudent tat-taktika u tal-gwerra tal-1866.