Passage: Friedman kien magħruf ukoll għax-xogħol tiegħu fuq il-funzjoni tal-konsum, l-ipoteżi tad-dħul permanenti (1957), li Friedman innifsu rrefera għaliha bħala l-aħjar xogħol xjentifiku tiegħu. Dan ix-xogħol sostna li l-konsumaturi razzjonali jonfqu ammont proporzjonali ta 'dak li kienu jqisu bħala d-dħul permanenti tagħhom. Qligħ mhux mistenni kien ikun iffrankat fil-biċċa l-kbira. Tnaqqis tat-taxxi bl-istess mod, peress li l-konsumaturi razzjonali kienu jbassru li t-taxxi kellhom jiżdiedu aktar tard biex jibbilanċjaw il-finanzi pubbliċi. Kontribuzzjonijiet importanti oħra jinkludu l-kritika tiegħu tal-kurva ta 'Phillips u l-kunċett tar-rata naturali tal-qgħad (1968). Din il-kritika assoċjat ismu, flimkien ma' dak ta 'Edmund Phelps, mal-għarfien li gvern li jġib inflazzjoni akbar ma jistax inaqqas il-qgħad b'mod permanenti billi jagħmel hekk. Il-qgħad jista' jkun aktar baxx temporanjament, jekk l-inflazzjonijiet huma sorpriża, iżda
Friedman