Imla s-sentenza li ġejja: Il-Belġju stabbilixxa l-indipendenza tiegħu fil-
Ir-rivoluzzjoni ta' l-1830. Bħal il- Poteri l- Kbar Ewropej l- oħra, il- Brittanja kienet twila biex tirrikonoxxi l- stat il- ġdid. Anki l- elezzjoni taʼ Leopold taʼ Saxe-Coburg, l- eks missier ir- raġel taʼ sultan Ingliż Ġorġ IV u ziju tar- reġina Victoria, bħala sultan tal- Belġjani, ma rnexxilhiex tikseb rikonoxximent diplomatiku minn Londra. L-emerġenza tal-Belġju kienet ikkawżat it-tqassim tar-Renju Unit tal-Pajjiżi l-Baxxi, wieħed minn diversi stati ta' tampun stabbiliti wara t-tmiem tal-Gwerer Napeleoniki bħala kontroll kontra l-espansjoni futura Franċiża, u Londra beżgħet li din in-nazzjon li kienet għadha kemm twaqqfet ma tkunx tista' tibqa' ħajja kontra l-espansjoni ostili mill-ġirien tagħha. Il-Kungress Ewropew organizzat mill-Ingliżi pproduċa t-Trattat ta' Londra tal-1839, li permezz tiegħu l-Gran Potenzi (u l-Pajjiżi l-Baxxi) kollha rrikonoxxew formalment l-indipendenza tal-Belġju, u (fuq l-insistenza tal-Gran Brittanja) iggarantixxew in-newtralità tiegħu.