Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Fl-1830, Franza għaddejja mir- Rivoluzzjoni taʼ Lulju biex it- slaten Bourbon reazzjonarji jitkeċċew, u l- Orléanist Louis-Philippe ġie installat bħala sultan. B'kuntrast, il- ħakma tar- Renja Viktoria bdiet fis- sena 1837 b'mod paċifiku. Il-poteri ewlenin Ewropej - ir-Russja, l-Awstrija, il-Gran Brittanja, u sa ċertu punt il-Prussja - kienu determinati li jżommu lil Franza taħt kontroll, u għalhekk Franza ġeneralment segwiet politika barranija kawta. Louis-Phillipe għamel alleanza mal- Brittanja, il- pajjiż li miegħu Franza kellha l- iktar forma taʼ gvern simili, u s- Segretarju għall- Affarijiet Barranin ġlieda tagħha, Lord Palmerston. Fl- ewwel sena taʼ Louis-Philippe fil- poter, hu rrifjuta li jannessa l- Belġju matul ir- rivoluzzjoni tiegħu
, minflok segwi l-linja Brittanika ta 'appoġġ għall-indipendenza. Minkejja li l-ministru ewlieni Franċiż Adolphe Thiers fl-1839-1840 qal li Franza kienet se tipproteġi lil Muhammad Ali tal-Eġittu (viċi-re tal-Imperu Ottoman) li kien qed jikber b'mod dejjem aktar qawwi, ma kien hemm l-ebda rinforz, u fl-1840, ħafna għall-imbarazzament ta 'Franza, Ali kien sfurzat jiffirma l-Konvenzjoni ta' Londra mill-poteri. Ir-relazzjonijiet reġgħu tkessru taħt il-gvernijiet ta' François Guizot u Robert Peel. Madankollu, fl-1846, meta Palmerston reġa' reġa' sar Segretarju għall-Affarijiet Barranin, il-gvern Franċiż aċċetta bil-ħeffa li Isabella II ta' Spanja u oħtha jiżżewġu membri tad-dinastiji Bourbon u Orléanist, rispettivament. Palmerston kien tama li jirranġa żwieġ, u "L-Affarijiet taż-Żwiġijiet Spanjoli" ġeneralment ġew ikkunsidrati b'mod mhux favorevoli mill-istoriċi Ingliżi ("Bil-ġudizzju bla passjoni ta 'l-istorja ġie kkundannat universalment"), għalkemm ħarsa aktar simpatetika ttieħdet f'dawn l-aħħar snin.