Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - L-Imperu tal-Lvant kellu destin differenti. Dan baqa' jeżisti għal kważi 1000 sena wara l-waqgħa tal-kontroparti tal-Punent tiegħu u sar l-iktar reġjun Kristjan stabbli matul il-Medju Evu. Matul is- seklu 6, Ġustinijan irkupra mill- ġdid il- peninsula Taljana mill- Ostrogotti, l- Afrika taʼ Fuq mill- Vandalli
, u n-nofsinhar taʼ Hispania mill- Viżigoti. Imma fi ftit snin wara l- mewt taʼ Ġustinijan, il- postijiet Bizantini fl- Italja naqsu ħafna minħabba l- Lombardi li stabbilixxew ruħhom fil- peninsula. Fil-lvant, parzjalment minħabba l-effett dgħajjef tal-Pesta ta' Ġustinijan, il-Bżantini kienu mhedda mit-tkabbir tal-Islam. Il- segwaċi tagħha malajr irnexxielhom jirbħu l- Levant, jirbħu l- Armenja u jirbħu l- Eġittu matul il- gwerer Għarab- Biżantini, u dalwaqt ippreżentaw theddida diretta għal Kostantinopli. Fis- seklu taʼ wara, l- Għarab qabdu wkoll in- Nofsinhar taʼ l- Italja u Sqallija. Fuq in- naħa tal- punent, il- popolazzjonijiet Slavi setgħu wkoll jidħlu fil- fond tal- Balkani.