Il-movimenti popolari li sejħu għal "enosis" (l-inkorporazzjoni ta' territorji disparati b'popolazzjoni Griega fi stat Grieg ikbar) irriżultaw fl-adeżjoni ta' Kreta (1912), il-Gżejjer Jonjani (1864) u d-Dodecanese (1947). It-talbiet għal "enosis" kienu wkoll karatteristika tal-politika Ċiprijotta matul il-ħakma Brittanika f'Ċipru. Matul is-snin diffiċli bejn il-gwerer, xi nazzjonalisti Griegi kienu jqisu lill-Albaniżi, l-Aromani u l-Bulgari Kristjani Ortodossi bħala komunitajiet li setgħu jiġu assimilati fin-nazzjon Grieg. L-irredentiżmu Grieg, l-"Ideja Megali" sofrew waqfien fil-Gwerra Greko-Torkja (1919<unk>1922), u l-ġenoċidju Grieg
. ħsieb Minn dak iż-żmien 'l hawn, ir-relazzjonijiet bejn il-Greċja u t-Turkija ġew ikkaratterizzati minn tensjoni bejn in-nazzjonalismi Griegi u Torok, li spiċċat bl-invażjoni Torka ta' Ċipru (1974).