Ikkompleta l-frażi li ġejja: In-nazzjonalità saret il-bażi għall-politiki kollha ta' Hoxha hekk kif il-gwerra ħolqot "stat ta' nazzjonalizzazzjoni ta' assedju" mimli bil-mit li l-qawwa militari Albaniża għelbet lill-forzi tal-Assi li saru ċentru tar-reġim fil-kuntest tal-edukazzjoni u l-kultura. Temi oħra tan-nazzjonaliżmu ta 'Hoxha kienu jinkludu l-vokazzjoni ta' Skanderbeg, il-laqgħa tal-Lega ta 'Prizren (1878), il-Kungress tal-Alfabet (1908), l-indipendenza Albaniża (1912) u l-missier fundatur Ismail Qemali, it-telfa Taljana matul il-
Gwerra ta 'Vlora (1920) u Hoxha bħala ħallieq ta' Albanija ġdida. Matul il-komunizmu bosta storiċi mill-Albanija b'perspettivi nazzjonalisti (Ramadan Marmallaku, Kristo Frasheri, Skender Anamali, Stefanaq Pollo, Skender Rizaj u Arben Puto) enfasizzaw intenzjonalment "il-barbarja Torka" u "reżistenza erojka Kristjana kontra" l-istat Ottoman fl-Albanija. Xi studjużi li rreżistew dawk it-tendenzi ta 'propaganda anti-Iżlamika u anti-Tork kienu ppersegwitati filwaqt li r-reġim komunista enfasizza l-miti relatati mal-Albaniżi medjevali billi interpretathom bħala l- "proletarjat eroiku Illyrian". F'dak il-kuntest, Hoxha ppreserva monumenti nazzjonali f'żoni urbani b'xi insedjamenti li ġew magħżula bħala "bliet tal-mużewijiet" u saħaq ukoll fuq il-ħtieġa li jiġu ppreservati l-wirt kulturali, il-kanzunetti, id-dans u l-kostumi popolari. Hoxha ħoloq u ġenera ambjent kulturali li kien iddominat mill-propaganda duttrinali li enfasizzat in-nazzjonalità fl-oqsma tal-letteratura, il-ġeografija, l-istorja, il-lingwistika, l-etnoloġija u l-folklor sabiex in-nies fl-Albanija jkollhom sens tal-passat tagħhom. L- effetti fost in- nies kienu li dan instilla l- iżolazzjonismu, il- ksenofobija, l- islavfobija, l- uniformità lingwistika u l- kompattezza etnika.