Ikkompleta l-frażi li ġejja:
Magenta u Solferino ħallew lill-forzi Franko-Piedmontesi fil-kontroll tal-Lombardija, iżda l-Awstrijaċi baqgħu kunfidenti li jiddefendu ż-żona "kwadrilaterali tal-fortizza" tagħhom, b'erba' fortizzi f'Verona, Legnago, Peschiera, u Mantua. Dawn id-difiżi, l-orruri tal-Battalja ta' Solferino, il-possibbiltà li l-Prussija tidħol fil-gwerra, u l-potenzjal għal stat Piemontese b'saħħtu wisq ikkonvinċew lil Napuljun biex jiffirma paċi separata mal-Awstrija fit-Trattat ta' Villafranca fl-11 ta' Lulju 1859, li temm it-Tieni Gwerra Taljana għall-Indipendenza. Victor Emmanuel aċċetta l- paċi, imma Cavour tant kien infuriat wara li qra t- termini tat- trattat li hu resenja ruħu. Madankollu, dalwaqt reġa' kiseb l-ottimiżmu tiegħu, peress li bosta mill-kundizzjonijiet, bħall-irkupru tal-poter tal-mexxejja tat-Toscana u ta' Modena, u l-istabbiliment ta' Konfederazzjoni Taljana li tinkludi l-Awstrija, fil-fatt ma ġewx imwettqa.