Ikkompleta l- frażi li ġejja: Is- Simfonija Nru 7 f'C major, Op. 60, taʼ Dmitri Shostakovich, imsejħa l- Leningrad, bdiet f'Leningrad, tlestiet fil- belt taʼ Samara (li dak iż- żmien kienet magħrufa bħala Kuybyshev) f'Diċembru tal- 1941, u saret l- ewwel darba f'dik il- belt fil- 5 taʼ Marzu tal- 1942. Għall- ewwel din kienet iddedikata lil Lenin, iżda eventwalment ġiet sottomessa f'unur tal- belt assedjata taʼ Leningrad, fejn din ġiet imlagħba għall- ewwel darba taħt ċirkustanzi ħżiena fid- 9 taʼ Awwissu, 1942, waqt l- assedju mill- Ġermaniżi u
Forzi Finlandiżi. Il-"Leningrad" malajr sar popolari kemm fl-Unjoni Sovjetika kif ukoll fil-Punent bħala simbolu ta' reżistenza għall-faxxismu u t-totalitariżmu, grazzi parzjalment għall-mikrofilmar tal-kompożitur tal-partita f'Samara u t-twassil sigriet tagħha, permezz ta' Tehran u l-Kajr, lejn New York, fejn Arturo Toscanini mexxa wirja ta' wirja (19 ta' Lulju 1942) u r-rivista "Time" poġġiet lil Shostakovich fuq il-qoxra tagħha. Dik il- popolarità naqset xi ftit wara l- 1945, imma l- xogħol għadu meqjus bħala testment mużikali ewlieni għas-27 miljun persuna Sovjetika li tilfu ħajjithom fit- Tieni Gwerra Dinjija, u ħafna drabi jitlagħab fil- Ċimiterju taʼ Leningrad, fejn nofs miljun vittma tal- Assedju taʼ 900 jum taʼ Leningrad huma midfuna.