Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Il-Komunisti taħt it-tmexxija ta'Nur Muhammad Taraki ħadu l-poter fl-Afganistan
fis-27 taʼ April, 1978. Ir-reġim il-ġdid - li kien maqsum bejn il-fazzjoni estremista tal-Khalq ta' Taraki u l-Parcham aktar moderata - ffirma trattat ta' ħbiberija mal-Unjoni Sovjetika f'Diċembru ta' dik is-sena. L-isforzi ta' Taraki biex itejjeb l-edukazzjoni sekulari u jqassam mill-ġdid l-art kienu akkumpanjati minn eżekuzzjonijiet tal-massa (inklużi ta' ħafna mexxejja reliġjużi konservattivi) u oppressjoni politika li ma kellha l-ebda preċedent fl-istorja Afgana, u kkawżaw rivolta mir-ribelli mujahideen. Wara r-ribelljoni ġenerali f'April 1979, Taraki tneħħa mill-kariga ta' Hafizullah Amin f'Settembru. Amin kien meqjus bħala "psikopat brutali" minn osservaturi barranin; saħansitra s-Sovjetiċi kienu allarmati mill-brutalità tal-komunisti Afgani, u suspettaw lil Amin li kien aġent tal-Aġenzija Ċentrali tal-Intelligence tal-Istati Uniti (CIA), għalkemm dan ma kienx il-każ. Sa Diċembru, il-gvern ta 'Amin tilef il-kontroll ta' ħafna mill-pajjiż, u wassal lill-Unjoni Sovjetika biex tinvadi l-Afganistan, toħroġ Amin, u tinstalla lill-mexxej tal-Parcham Babrak Karmal bħala president.