Ikteb kompitu għal dan il-paragrafu - Qabel ma nstabu l-kawżi tal-infezzjoni, is-sintomi tal-kolera kienu maħsubin li kienu kkawżati minn eċċess ta' bilja fil-pazjent; il-marda kolera tieħu l-isem tagħha mill-kelma Griega "koler" li tfisser bilja. Din it- teorija kienet konsistenti mal- umoristiżmu, u wasslet għal prattiki mediċi bħal tneħħija tad- demm. Il- batterju ġie rrappurtat għall- ewwel darba fl- 1849 minn Gabriel Pouchet, li skoprah fl- ippurgar taʼ pazjenti bil- kolera, imma hu ma kienx jaf x'kienet is- sinifikat taʼ din il- preżenza. L- ewwel xjentist li fehem it- tifsira taʼ "Vibrio cholerae" kien l- anatomista Taljan Filippo Pacini, li ppubblika tpinġijiet dettaljati taʼ l- organiżmu f' "Osservazzjonijiet Mikroskopiċi u Dedizzjonijiet Patoloġiċi dwar il- kolera" fl- 1854. Huwa ppubblikat aktar karti fl-1866, 1871, 1876 u 1880, li ġew injorati mill-komunità xjentifika. Hu ddeskriva b'mod korrett kif il- batterja kkawżat id- dijarea, u żviluppa trattamenti li nstabu li kienu effettivi. Filwaqt li l-mapep epidemjoloġiċi ta' John Snow kienu rikonoxxuti sew, u wasslu għat-tneħħija tal-manku tal-pompa ta' Broad Street, eż.
. ħsieb Fl- 1874, rappreżentanti xjentifiċi minn 21 pajjiż ivvutaw b'mod unanimu biex jiddeċiedu li l- kolera kienet ikkawżata minn tossini ambjentali minn "miasmatas", jew sħab taʼ sustanzi mhux tajbin għas- saħħa li kienu jittajru fl- arja. Fl-1884, Robert Koch skopra mill-ġdid "Vibrio cholerae" bħala element kawżali fil-kolera. Xi xjenzati opponew it-teorija l-ġdida, u saħansitra xorbu kulturi tal-kolera biex jikkonfermawha: