Ikkompleta l- frażi li ġejja: Minn 1754 sa 1762 Hume ippubblika "The History of England", xogħol f'sitt volumi, li jestendi (skond is-sottotitolu tiegħu) "Mill-
L- Invażjoni taʼ Ġwliju Ċesari għar- Rivoluzzjoni fl- 1688. " Inspirat mis-sens ta' Voltaire tal-firxa tal-istorja, Hume wessa' l-attenzjoni tal-qasam 'il bogħod minn sempliċement slaten, parlamenti, u armati, għal letteratura u xjenza wkoll. Hu argumenta li t- tfittxija għall- libertà kienet l- ogħla standard biex jiġi ġġudikat il- passat, u kkonkluda li wara ċaqliq konsiderevoli, l- Ingilterra fil- ħin li kiteb kienet kisbet "l- iktar sistema sħiħa taʼ libertà li qatt kienet magħrufa fost il- bnedmin". Dan "għandu jitqies bħala avveniment ta' importanza kulturali. Barra minn hekk, f'dak iż- żmien, din kienet innovazzjoni, li kienet għoljin ħafna fuq il- ftit li kien hemm qabelha". L- "Istorja taʼ l- Ingilterra" taʼ Hume għamlu famuż bħala storiku qabel ma qatt ġie kkunsidrat bħala filosofu serju. F'dan ix- xogħol, Hume juża l- istorja biex jirrakkonta l- istorja tat- tkabbir taʼ l- Ingilterra u dak li wassal għall- kbir tagħha u l- effetti diżastrużi li r- reliġjon kellha fuq il- progress tagħha. Għal Hume, l-istorja tal-qawmien taʼ l-Ingilterra tistaʼ tagħti mudell għal oħrajn li jixtiequ wkoll jikbru għall-kobor attwali tagħha.