Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Skopje bdiet tirkupra minn deċennji ta' tnaqqis wara l-1850. Dak iż-żmien, il-belt esperjenza tkabbir demografiku bil-mod iżda kostanti, prinċipalment minħabba l-eżodu rurali tal-Maċedonjani Slavi. Kien imsaħħaħ ukoll mill-eżodu tal-Musulmani mis-Serbja u l-Bulgarija, li dak iż-żmien kienu qed jiksbu l-awtonomija u l-indipendenza mill-Imperu. Matul ir-riformi Tanzimat, il-nazzjonalità qamet fl-Imperu u fl-1870 twaqqfet Knisja Bulgara ġdida u nħolqot id-djoċesi separata tagħha, ibbażata fuq l-identità etnika, aktar milli fuq il-prinċipji reliġjużi. Il-popolazzjoni Slavika tal-Isqofat ta' Skopje vvota fl-1874 b'maġġoranza kbira, b'91% favur li jingħaqad mal-Eżarkat u sar parti mill-Millet Bulgaru. It-tkabbir ekonomiku kien permess bil-kostruzzjoni tal-ferrovija Skopje-Salonika fl-1873. L-istazzjon tal-ferrovija nbena fin-Nofsinhar tal-Vardar u dan ikkontribwixxa għar-rilokazzjoni ta' attivitajiet ekonomiċi fuq din in-naħa tax-xmara, li qatt ma kienet urbanizzata qabel. Minħabba l- eżodju rurali, il- proporzjon taʼ Kristjani fil- popolazzjoni tal- bliet żdied. Xi wħud mill-ġodda saru parti mill-elite lokali u għenu biex ixerrdu ideat nazzjonalisti. Skopje kienet waħda mill-ħames ċentri ewlenin tal-Organizzazzjoni Rivoluzzjonarja Interna tal-Maċedonja meta organizzat l-imxija ta'Ilinden fl-1903
. ħsieb In-netwerk rivoluzzjonarju tagħha fir-reġjun ta' Skopje ma kienx żviluppat sew u n-nuqqas ta' armi kien problema serja. Meta faqqgħet ir- rivolta, il- forzi tar- ribelli waqqfu ferrovija militari. Fit-3 u l-5 ta 'Awwissu rispettivament, attakkaw unità Ottomana li kienet qed tipproteġi l-pont fuq ix-xmara Vardar u taw battalja fil-monasteru "San Ġovan". Fil-jiem ta' wara l-grupp kien segwit minn bosta Bashibozuks u mar lura lejn il-Bulgarija.