Meta l-marda tikber, id-disfunzjoni newronali tikkorrelata mill-qrib mal-iżvilupp ta' anormalitajiet fil-vini tad-demm, bħal tisħin tal-membrana kapillari bażi u iperplażija endoteliali, li jikkontribwixxu għal tnaqqis fit-tensjoni tal-ossiġnu u l-ipossja. L-iskemija newronali hija karatteristika stabbilita sew tan-newropatija dijabetika. L-aġenti li jiftħu l-vini tad-demm (eż., inibituri tal-ACE, a1-antagonisti) jistgħu jwasslu għal titjib sostanzjali fil-fluss tad-demm newronali, b'titjib korrispondenti fil-veloċitajiet ta' kondottazzjoni tad-demm tan-nervituri. Għalhekk, id-disfunzjoni newronali żgħira sseħħ kmieni, fil-progressjoni parallela ta' din id-dijabete, u jista' jkun osservat xi tibdil fil-funzjoni newroloġika, fl-istruttura u fis-severità tal-funzjoni newroloġika. Mistoqsi
l- isserjetà ta'bidliet strutturali, funzjonali u kliniċi osservati f' newropatija dijabetika.