Ikkompleta l- frażi li ġejja: Is- snin taʼ l- 1620 kienu snin tajbin għall- politika barranija Spanjola: il- gwerra mal- Olandiżi marret sew, għalkemm bi spiża kbira, u spiċċat bit- tiġbid mill- ġdid tal- belt ewlenija taʼ Breda fl- 1624. Sa tmiem id-deċennju, madankollu, il-gvern ta' Filippu kien qed jiffaċċja l-kwistjoni ta' jekk għandux jagħti prijorità lill-gwerra fil-Flandri jew ir-relazzjoni ta' Spanja ma' Franza matul il-Gwerra ta' Sqallija.
Il-Gwerra tas-Suċċessjoni ta 'Mantua (1628 <unk> 1631). Il-konsulenti ta' Filippu rrakkomandaw li tingħata prijorità lill-gwerra fil-Flandri, billi tittieħed azzjoni biex tiġi salvagwardjata t-Triq Spanjola lejn l-Olanda iżda bl-ispiża li Louis XIII jiġi antagonizzat. Strateġikament dan kien se jkun diżastru. Minkejja suċċessi ġodda Spanjoli f'nofs is-snin 1630 <unk> b'mod partikolari, it-trijonf tal-gvern ta 'Philip fit-tisħiħ ta' armata Spanjola ġdida, li marret lejn il-Ġermanja biex tegħleb il-forzi Protestanti mmexxija mill-Iżvezja fil-Battalja ta 'Nördlingen fl-1634 <unk> it-tensjonijiet miżjuda ma' Franza għamlu l-gwerra bejn iż-żewġ stati Kattoliċi dejjem aktar inevitabbli. Olivares għarraf lil Filippu li l- gwerra li kienet ġejja maʼ Franza kienet se tkun kollha jew xejn; Spanja kienet se tirbaħ jew tonqos skont ir- riżultat.