Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Il-mewt ta' Neruni rat it-tmiem tat-tendenza imperjali bħala privileġġ tal-familji Rumani tal-qedem (patriċi u senaturi). F'sena waħda taʼ kaos, il- qawwa tgħaddi minn wieħed għall- ieħor b'mod vjolenti minn erbaʼ imperaturi. L-ewwel tlieta ppromwovew il-kult "ġeniju" tagħhom stess: l-aħħar tnejn minn dawn ippruvaw ir-restituzzjoni u l-promozzjoni ta 'Nero għal "divus". Ir-raba', Vespasian <unk> iben ta' equestrian minn Reate <unk> żgura d-dinastija Flaviana tiegħu permezz ta' ritorn għal forma ta' principat ta' Awgust u ġedded il-kult imperjali ta' "divus Julius". Vespasian kien rispettat minħabba li "ristawra" t- tradizzjoni Rumana u l- modestja Awgustana tar- renju tiegħu. Hu ddedika l- kult tal- stat lill- "genio populi Romani" (il- "ġenju" tal- poplu Ruman), irrispetta l- valuri "repubblikani" tas- senat u rrifjuta l- prattika Neroniana billi neħħi diversi festi mill- kalendarji pubbliċi, li kienu (fil- stima bla skrupli taʼ Taċitu) saru "ħżiena ħafna mill- għoġol taż- żminijiet". Jistaʼ jkun li kellu l- kap tal- Koloss taʼ Neruni mibdul jew maqtugħ mill- ġdid għad- dedikazzjoni (jew dedikazzjoni mill- ġdid) tiegħu lill- alla tax- xemx fis- sena 75 wara Kristu. Wara l- ewwel Rivoluzzjoni Lhudija
u l-qerda tat-Tempju f'Ġerusalemm fis-70 AD, huwa impona l-"didrachmon", li qabel kien jitħallas mill-Lhud għall-manutenzjoni tat-Tempju tagħhom iżda issa re-routed għal Jupiter Capitolinus bħala rebbieħ fuqhom "u Alla tagħhom". L- Lhud li kienu jħallsu t- taxxa kienu eżentati mill- qima taʼ l- allat tal- istat imperjali. Madankollu, dawk li offrewha kienu ostraċizzati mill- komunitajiet tagħhom stess. Jidher li Vespasian kien avviċina l-kult li kien se jkun qed jiġi f'idejh b'umor niexef <unk> skont Suetonius, l-aħħar kliem tiegħu kien "puto deus fio" ("Naħseb li qed inbidel f'alla"). It- tifel taʼ Vespasian, Titus, ħakem għal sentejn b'suċċess u mbagħad miet minħabba kawżi naturali. Hu ġie dewizzat u ġie sostitwit minn ħuh iżgħar, Domiżjan.