Ikkompleta din il- frażi: Il- provinċji taʼ New Granada kienu żammew l- indipendenza tagħhom mill- Spanja sa mill- 1810, b'differenza mill- Venezwela ġirien tagħhom, fejn ir- realisti u l- forzi favur l- indipendenza kienu skambjaw il- kontroll tar- reġjun diversi drabi. Biex tippaċifika l- Venezwela u terġaʼ tikseb New Granada, Spanja fl- 1815 organizzat l- akbar forza armata li qatt bagħtet fid- Dinja l- Ġdida, li kienet tikkonsisti minn 10,500 suldat u kważi sittin vapur. (Ara,
Ir-rikonquista Spanjola ta 'Granada Ġdida). Għalkemm din il-forza kienet kruċjali biex terġa' tikseb reġjun solidu favur l-indipendenza bħal New Granada, is-suldati tagħha eventwalment kienu mifruxa madwar il-Venezwela, New Granada, Quito, u l-Perù u ġew mitlufa minn mard tropikali, li ddilwixxa l-impatt tagħhom fuq il-gwerra. Iktar importanti minn hekk, il- maġġoranza tal- forzi rojalisti kienu magħmula, mhux minn suldati mibgħuta mill- peninsula, imma minn Amerikani Spanjoli. Amerikani Spanjoli oħrajn kienu moderati li ddeċidew li jistennew u jaraw x'kien se jkun ir- riżultat tar- restawr tan- normalità. Fil-fatt, f'żoni ta' Spanja l-Ġdida, l-Amerika Ċentrali u Quito, il-gvernaturi sabu li kien xieraq li jħallu l-"ayuntamientos" kostituzzjonali eletti fis-seħħ għal diversi snin sabiex jipprevjenu kunflitt mas-soċjetà lokali. Madankollu, il- liberali fuq iż- żewġ naħat taʼ l- Atlantiku komplew jikkunspiru biex iġibu lura monarkija kostituzzjonali, u fl- aħħar irnexxielhom fl- 1820. Forsi l- iktar eżempju drammatiku taʼ kollaborazzjoni transatlantika huwa l- ekspedizzjoni taʼ Francisco Javier Mina fit- Texas u fit- tramuntana tal- Messiku fl- 1816 u l- 1817.