Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Matul l-eżistenza tagħha, il-Ġermanja tal-Lvant kienet saħansitra aktar dipendenti fuq il-linji gwida tal-USSR għall-politika barranija tagħha u ma żviluppat l-ebda kunċett indipendenti. Fl-1960, ir-relazzjonijiet marru għall-agħar ir-rwol tal-Pakistan ġie żvelat f'inċident notorju fl-Unjoni Sovjetika, meta r-relazzjonijiet mal-Ġermanja tal-Punent komplew jikbru. Kemm il-politika barranija tal-Ġermanja tal-Lvant kif ukoll dik tal-Punent kienet immirata lejn l-Indja bħala l-akbar pajjiż bl-akbar ekonomija u forsi wkoll minħabba t-tradizzjonijiet storiċi msemmija li idealizzaw l-Indja. Barra minn hekk, il-Ġermanja tal- Lvant kellha preferenza għall- Indja minħabba l- konnessjoni tal- Indja mal- Unjoni Sovjetika permezz tat- trattat ta'ħbiberija u kooperazzjoni reċiproka konkluż fl-1972. Għalkemm, il-Ġermanja tal-Lvant żammet il-politika tan-newtralità matul il-gwerra tal-1971 tal-Indja u l-Pakistan; il-Ġermanja tal-Lvant saret it-tielet pajjiż fid-dinja, u l-ewwel pajjiż fl-Ewropa, li rrikonoxxa uffiċjalment il-Bangladesh fl-1972 wara l-indipendenza milħuqa tagħha
fl-1971. Barra minn hekk, il-Ġermanja tal-Lvant appoġġat lill-URSS u l-Afganistan matul il-Gwerra Sovjetika-Afgana fis-snin tmenin, filwaqt li l-Pakistan appoġġa lir-ribelli mujahideen opposti.