Ikkompleta l-frażi li ġejja: Matul l-avvenimenti ta' Mejju 1968, Althusser kien fl-isptar minħabba li kellu waqfien depressiv u ma kienx fil-Kwartier Latin. Ħafna mill-istudenti tiegħu pparteċipaw fl-avvenimenti, u Régis Debray b'mod partikolari sar rivoluzzjonarju ċelebrità internazzjonali. Is-skiet inizjali taʼ Althusser ġie milqut b'kritika mill- dimostranti, li kitbu fuq il- ħitan: "Għal xiex Althusser?" ("A quoi sert Althusser?"). Iktar tard, Althusser kien ambivalent dwar dan; minn naħa waħda, ma kienx jappoġġja l-moviment u kkritika l-moviment bħala "ribell ideoloġiku tal-massa", u adotta l-argument uffiċjali tal-PCF li "disturb infantili" ta 'utopiżmu anarkistiku li kien infiltra l-moviment tal-istudenti. Min-naħa l-oħra, huwa sejjaħha "l-iktar avveniment sinifikanti fl-istorja tal-Punent mill-Resistenza u r-rebħa fuq in-Naziżmu" u ried jirrikonċilja lill-istudenti u lill-PCF. Minkejja dan, il-ġurnal maoista "La Cause du peuple" sejjaħlu reviżjonist, u kien ikkundannat minn eks studenti, prinċipalment minn Jacques Rancière. Wara dan, Althusser għadda minn fażi ta' "awtokritika" li rriżultat fil-ktieb "Essays in Self-criticism" ("Éléments d'autocritique", 1974) li fih reġa' żar xi wħud mill-pożizzjonijiet qodma tiegħu, inkluż l-appoġġ tiegħu għal
l-invażjoni Sovjetika taċ-Ċekoslovakkja.