Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Karlu X ta' l-Iżvezja kien ikkonkluda l-gwerra preċedenti mad-Danimarka b'rebħa kbira billi rnexxielu fil-Marċ kuraġġuż madwar il-Belt. Id-Danimarka u n-Norveġja kienu ġew imġiegħla f'paċi umilianti fit-Trattat ta' Roskilde li fih id-Danimarka kellha tittrasferixxi l-Iskanja, Halland u Blekinge fuq il-Peniżola Skandinava u l-gżira ta' Bornholm, u n-Norveġja tilfet il-provinċji ta' Båhuslen u Trøndelag. L- Ewropa kienet mistagħġba bit- rebħa mgħaġġla, u Karlu bil- kburija ħabbar il- kisbiet tiegħu. Madankollu, il- paċi wasslet għal problemi ġodda. Fit- trattat taʼ paċi taʼ Roskilde, id- Danimarka kienet obbligata li tipprovdi lill- armata Svediża b'provvisti sa Mejju taʼ l- 1658, iżda ftit wara dan l- armata kellha tiġi mċaqilqa. Is-sultan Svediż kien jaf li l-armata ma kinitx se tkun tista 'tiġi provduta fis-Svezja għal żmien twil, u li titħassar ma kinitx mixtieqa bil-Polonjani ħerqana li jirrevjenu l-invażjoni tal-1655.
tal-Polonja-Litwanja. L-Iżvezja ma kinitx fil-bżonn ta' għedewwa biex attakkaw: il-kampanji fil-Livonja u l-Estonja ġew ikkunsidrati, iżda ġew miċħuda minħabba problemi ta' provvista. Is-Sultan Svediż sostna li l-għan ewlieni tiegħu kien li jinvażi l-Prussja Rjali, iżda ried ukoll jikkastiga lil Frederick William ta 'Brandenburg-Prussja. Il-ħafna għedewwa fl-Ewropa kontinentali, fosthom il-Polonja u Olandiż ostili jagħmlu dan sforz diffiċli madankollu. Attakk ġdid fuq il- Prussja kien ukoll se jkollu ftit appoġġ internazzjonali, peress li Franza kienet diġà qed tħeġġeġ għall- paċi. Is-soluzzjoni sorprendenti tal-Iżvezja għal din id-dilemma kienet li jirritorna d-Danimarka biex jipprova jtemm ix-xogħol.