Ikteb kontinwazzjoni għal dan il-paragrafu - Gwerra spiċċat
f'Mejju 1945 u Weidt ġie rilaxxat mill-armata Ingliża matul ir-rebbiegħa tal-1946. Huwa immedjatament rritorna f'Pariġi, bl-intenzjoni li joqgħod hemmhekk, u stabbilixxa l- "Ballets des Arts". Il-maniġer tat-teatru Charles Dullin irranġa biex juża studio fit-Teatru Sarah Bernhardt. B'kumbinazzjoni kien l-istess studio li l-impressarju Sergei Diaghilev kien għamel disponibbli għal Nijinsky lura fl-1909. F'dan iż-żmien kien qed jiġi appoġġjat fl-attivitajiet ta' żfin tiegħu minn Dominique (1930-) u Françoise Dupuy. Il- Dupuys, rispettivament żewg u koreografu, u l-iżgħar protetti tiegħu li oriġinarjament iltaqgħu ma 'xulxin fl-1946 f'klassi ta' żfin immexxija minn Jean Weidt, aktar tard kienu se jkomplu jippreżentaw il-koreografija ta 'Wendt sew fis-seklu ħamsa u għoxrin. F'Pariġi Weidt bena l-kumpanija tiegħu u minkejja n-nuqqas ta' flus u l-kundizzjonijiet ta' għajxien ta' spiss ħżiena, għamel diversi vjaġġi f'kontinent imfarrak, inkluż wieħed lejn il-Ġermanja okkupata u ieħor, fl-1947, lejn Kopenħagen. It-tour ta' Kopenħagen fl-1947, li kien jinvolvi l-"International choreography concours" fejn Weidt kiseb l-ewwel premju bi bi biċċa rivoluzzjonarja msejħa "La Cellule/Die Zelle" ("Il-Ċellula"). Madankollu, lura d-dar f'Pariġi, il-kritiċi ma kinux impressjonati bit-trijonf tiegħu fid-Danimarka, u l-koreografija ta' Jean Weidt dehret li ma baqgħetx f'moda mit-tmiem tal-gwerra. Kien hemm żjara oħra ta'suċċess fl-Olanda u l-Belġju, u r-reputazzjoni tiegħu baqgħet b'saħħitha f'dak li kien baqa' mill-Ġermanja, iżda l-finanzjament kompla jkun sfida. Fl-1948 huwa finalment mar lura lejn in-naħa tal-lvant ta 'Berlin, li mill-1945 kienet amministrata bħala parti miż-żona ta' okkupazzjoni Sovjetika, fejn il-prospett ta' appoġġ finanzjarju relattivament ġeneruż mill-gvern għall-ballet kien imiss.