Imla l-frażi li ġejja: It-tifsira etnonimika ta' leičiai, eż. "Litwani", huwa magħruf minn diversi sorsi. Din il-kelma tintuża mill-Latvjani biex jissejħu litwani: leiši, sg. leitis. Fil-djalett Samogitian kien hemm il-kliem "leičiuoti" (li titkellem f'lingwa oħra għajr is-Samogitian, jew titkellem fid-djalett Aukštaitian) u "leičiukas, leičiūkas" (persuna li titkellem f'djalett ieħor għajr is-Samogitian, għandha l-aċċent). Pereżempju, iqabbel ma' "žemaičiuoti" tal-Litwanja moderna (li jitkellem fid-djalett Samogitian). F'sorsi storiċi bil-miktub, eżempju importanti huwa magħruf minn parteċipant wieħed fil-Konferenza ta' Lutsk fl-1429. John Steinkeller, li kien membru tal-kunsill ta' Wrocław (Breslau), kiteb f'ittra indirizzata lill-belt ta' twelidu, li Sigismund, Imperatur tal-Imperu Ruman Imqaddes, kien se jagħti lil Vytautas it-titlu ta' Sultan tal-Litwan: "her wolde machen herczog Wytolten eynen konyng der Leytten". Il-forom tal-kelma, li għandhom tifsiriet Litwan, Litwani, Litwanja u x'aktarx ġejjin mill-kelma "leitis", jinstabu b'mod kostanti fis-sorsi storiċi mis-sekli 14 u 15. Pereżempju, il-Litwanja hija mogħtija bil-miktub bħala "czwicshen Lythen und Prewssen" (1415); bħala "das land Litten" bi kjarifika ulterjuri li kienet Aukštaitija f'rakkont ta 'parteċipant jew xhud tal-
Il-Battalja ta' Strėva. Il-mexxej tal-Litwani kien imsejjaħ "die Litischen konige" fil-kroniċi ta' Wigand von Marburg. Jidher li l-preżenza ta' forom bħal dawn b' -ei- fil-Latvjan (aktar magħruf f'parti tal-punent), il-Ġermaniż u d-djalett Samogitian innifsu għandu possibbiltà għolja li l-forom jistgħu jiġu mill-Balti tal-Punent, iżda mhux ċar għaliex m'għandhomx is-suffix -uva / -ava.