या प्रश्नाचे उत्तर देण्यासाठी, आपल्याला हे माहित असणे आवश्यक आहे: पॅरीडोलियामुळे लोकांना यादृच्छिक प्रतिमा, किंवा प्रकाश आणि सावल्यांचे नमुने, चेहऱ्यासारखे समजतात. उत्तर आहे पॅरीडोलिया.
पॅरीडोलियामुळे लोकांना यादृच्छिक प्रतिमा, किंवा प्रकाश आणि सावल्यांचे नमुने, चेहऱ्यांचे अर्थ लावता येतात. २००९ च्या मॅग्नेटोएन्सेफॅलोग्राफीच्या अभ्यासानुसार असे आढळून आले आहे की चेहरे म्हणून समजल्या जाणार्या वस्तू चेहऱ्याद्वारे उद्भवलेल्या तत्सम वेळी आणि स्थानावर फेसिफॉर्म फेस एरियाचे लवकर (१६५ एमएस) सक्रिय करतात, तर इतर सामान्य वस्तू अशा सक्रियतेस उद्भवत नाहीत. वास्तविक चेहऱ्यांच्या प्रतिमांसाठी दिसणारा हा थोडा वेगवान वेळ (130 ms) सारखाच आहे. लेखकांनी असे सुचवले आहे की चेहर्यासारख्या वस्तूंद्वारे उद्भवणारी चेहर्याची धारणा ही एक तुलनेने लवकर प्रक्रिया आहे, आणि उशीरा संज्ञानात्मक पुनर्भाषणाची घटना नाही. २०११ मधील फंक्शनल मॅग्नेटिक रेझोनान्स इमेजिंग (एफएमआरआय) अभ्यासानुसार असे दिसून आले आहे की अर्थपूर्ण म्हणून अर्थ लावलेल्या नवीन व्हिज्युअल आकारांच्या पुनरावृत्ती सादरीकरणामुळे वास्तविक वस्तूंसाठी एफएमआरआय प्रतिसाद कमी झाला. या परिणामांवरून असे दिसून येते की अस्पष्ट उत्तेजनांची व्याख्या ज्ञात वस्तूंद्वारे उद्भवलेल्या प्रक्रियेसारख्या प्रक्रियेवर अवलंबून असते.  जेव्हा तुम्हाला प्रत्येक गोष्टीत चेहरे दिसतात तेव्हा काय होते? ठीक आहे. विचार करूया. माझा जाणीव प्रवाह: