पाण्याखाली प्रत्येक 10 मीटरने, दबाव 1 बारने वाढतो, जे अंदाजे एक मानक वातावरणाचे एकक आहे. याचा अर्थ उदाहरणार्थ 50 मीटर खोलवर, पाणबुडी घेणाऱ्याचा दाब पृष्ठभागाच्या तुलनेत सहापट जास्त असतो. बहुतेक शरीरासाठी, ऊती आणि द्रवपदार्थांनी बनलेले, ही समस्या नाही कारण ते अपारदर्शक आहेत. मात्र, दाब दिल्यामुळे फुफ्फुसामध्ये असलेली हवा दाबाच्या उलट प्रमाणात घटते. जर एखादी व्यक्ती टाकीसह बुडत असेल तर तो आपले फुफ्फुसे फुगवू शकेल, परंतु जर गोताखोर मुक्तपणे बुडत असेल तर हवेची मात्रा मर्यादित आहे (सपाटीवर घेतले जाते). आमच्या मागील उदाहरणामध्ये, फुफ्फुसामध्ये असलेले खंड 6 ने विभाजित केले जाईल, जे तत्त्वतः त्यांच्या अवशिष्ट व्हॉल्यूमपेक्षा कमी आहे. याचा अर्थ फुफ्फुसांना आता स्वतःला विकृत करता येणार नाही, आणि फ्री-डायव्हरच्या छातीत एक अवसाद दिसेल त्यामुळे फुफ्फुसांना धोक्यात येण्याची शक्यता आहे. परंतु नंतरचे घडणार नाही, कारण फुफ्फुसांमध्ये निर्माण होणारी उदासीनता यापुढे विकृत होण्यास सक्षम नसल्यामुळे फुफ्फुसांच्या संरचनेला बळकटी देणारी रक्तप्रवाह निर्माण होईल, ज्यामुळे त्यांना नुकसान होण्यापासून संरक्षण मिळेल.
फ्री-डायव्हर डायव्हिंग करताना दबावाने चिरडला जात नाही, हे कसे शक्य आहे?