कमी होणारा परतावा हा अमदालच्या कायद्याच्या अंमलबजावणीचा एक विशेष प्रकार आहे. या वाक्यामध्ये अम्दालचा नियम कमी होणाऱ्या परताव्याचा नियम दर्शवितो. या परिस्थितीत एक निश्चित आकाराचे संगणन चालवित आहे जे सर्व उपलब्ध प्रोसेसर त्यांच्या क्षमतेनुसार वापरतील आणि मशीनमध्ये अधिक प्रोसेसर जोडून कोणत्या प्रकारचे परतावा मिळू शकेल याचा विचार करीत आहे. अम्दालचा नियम लागू केल्यास आपल्याला सांगते की प्रणालीमध्ये जोडल्या गेलेल्या प्रत्येक नवीन प्रोसेसरने आधीच्यापेक्षा कमी वापरण्यायोग्य शक्ती जोडली जाईल. दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर प्रत्येक नवीन प्रोसेसर कमी कमी रिटर्न देते.
प्रदान केलेल्या परिच्छेदाच्या आधारे, अम्दालचा नियम आणि कमी होणारा परतावा कायदा यात काय फरक आहे?
Context:अम्दालचा नियम वारंवार कमी होणाऱ्या परताव्याच्या नियमाशी मिसळला जातो, तर अम्दालचा नियम लागू करण्याच्या केवळ एका विशेष प्रकरणातच कमी होणाऱ्या परताव्याचा नियम दर्शविला जातो. जर एखाद्याने चांगल्या प्रकारे (प्राप्त झालेल्या गतीच्या दृष्टीने) काय सुधारले पाहिजे ते निवडले तर एखाद्याने सुधारणा केल्यावर एकसारखेपणाने कमी होणारी सुधारणा दिसेल. पण जर एखादी व्यक्ती चांगल्या पद्धतीने निवड करत नसेल, तर एका चांगल्या घटकामध्ये सुधारणा केल्यानंतर आणि अधिक चांगल्या घटकामध्ये सुधारणा करण्यासाठी पुढे जात असेल तर रिटर्नमध्ये वाढ दिसून येईल. लक्षात घ्या की या अर्थाने "नॉन-ऑप्टिमाइझ्ड" क्रमाने सिस्टम सुधारणे हे बर्याचदा तर्कसंगत असते, कारण काही सुधारणा अधिक कठीण असतात किंवा इतरांपेक्षा जास्त विकासकाळाची आवश्यकता असते.  आमदालचा नियम कमी होणाऱ्या परताव्याचा नियम दर्शवितो जर एखादा विचार करत असेल की मशीनमध्ये अधिक प्रोसेसर जोडल्याने कोणत्या प्रकारचा परतावा मिळतो, जर एखादा निश्चित आकाराचे संगणन चालवत असेल जे सर्व उपलब्ध प्रोसेसर त्यांच्या क्षमतेपर्यंत वापरतील. प्रणालीमध्ये जोडण्यात आलेला प्रत्येक नवीन प्रोसेसर मागील एकापेक्षा कमी वापरण्यायोग्य उर्जा जोडेल. प्रत्येक वेळी प्रोसेसरची संख्या दुप्पट झाल्यावर स्पीडअप रेशो कमी होईल, कारण एकूण थ्रूपुट 1/(1 − p च्या मर्यादेच्या दिशेने जाईल.  या विश्लेषणामध्ये मेमरी बँडविड्थ आणि आय/ओ बँडविड्थ सारख्या इतर संभाव्य अडचणींकडे दुर्लक्ष केले गेले आहे. जर ही संसाधने प्रोसेसरच्या संख्येनुसार वाढत नाहीत, तर फक्त प्रोसेसर जोडणे आणखी कमी उत्पन्न देते.  अम्दालच्या कायद्याचा एक परिणाम असा आहे की वास्तविक अनुप्रयोगांना वेगवान करण्यासाठी ज्यात सिरीयल आणि समांतर भाग दोन्ही आहेत, विषम संगणकीय तंत्रांची आवश्यकता आहे. हेटरोजेनिटीच्या सामान्य स्वरूपात हेटरोजेनिटी म्हणून संदर्भित केलेल्या वेगवान गती आणि ऊर्जेच्या वापराच्या मॉडेलवर आधारित नवीन गती आणि ऊर्जेच्या वापराचे मॉडेल आहेत, जे विविध प्रकारच्या विषम बहु-कोर आर्किटेक्चरचे समर्थन करतात. या मॉडेलिंग पद्धतींचा उद्देश प्रणालीची उर्जा कार्यक्षमता आणि कार्यक्षमता श्रेणीचा अंदाज लावणे आहे आणि हार्डवेअर आणि सिस्टम सॉफ्टवेअर स्तरावर संशोधन आणि विकास सुलभ करते.