- सिम्फनीक फॉर्म वाढविला आणि पियानो सोनाटा, व्हायोलिन सोनाटा, स्ट्रिंग क्वार्टेट, पियानो कॉन्सर्ट आणि इतर शैलींवर नाट्यमय प्रभाव पाडला - रोमँटिक काळातील संगीताची भाषा आणि विचारांमध्ये योगदान दिले - त्याच्या नंतरच्या कामांमधील औपचारिक, सामंजस्यपूर्ण आणि संरचनात्मक प्रयोग
खाली दिलेल्या परिच्छेदाच्या आधारे, वेस्टर्न संगीतामध्ये बेथॉव्हनचे योगदान सारांशित करा.
Context:बीथोव्हेनने लिहिलेल्या जवळपास प्रत्येक शैलीची औपचारिक आणि भावनिक व्याप्ती विस्तारली - लांबीचा उल्लेख न करता. सिंफनीक स्वरूपाच्या वाढीसाठी तो सर्वात प्रसिद्ध असला तरी, बेथोव्हेनचा पियानो सोनॅटा, व्हायोलिन सोनॅटा, स्ट्रिंग क्वार्टेट आणि पियानो कॉन्सर्टवरही नाट्यमय प्रभाव होता. केवळ स्वर रचना <unk> ऑपेरा आणि मास <unk> या क्षेत्रातच नंतरच्या पिढ्यांवर त्याचा प्रभाव कमी झाला.  बीथोव्हेनच्या शैलीत्मक नवकल्पना शास्त्रीय आणि रोमँटिक कालखंडातील पूल आहेत. त्यांच्या सुरुवातीच्या काळातील कामांनी शास्त्रीय स्वरूपाला त्याच्या उच्च अभिव्यक्तीच्या पातळीवर आणले, मोझार्ट आणि हेडन सारख्या पूर्ववर्तींनी विकसित केलेल्या संगीत भाषेचा औपचारिक, संरचनात्मक आणि सामंजस्यपूर्ण दृष्टीने विस्तार केला. त्यांच्या मधल्या काळातील कामे अधिक भविष्याकडे पाहणारी होती, त्यांनी संगीत भाषा आणि रोमँटिक युगाच्या विचारसरणीत योगदान दिले, फ्रान्झ शुबर्ट, फेलिक्स मेंडेलसोहन, रॉबर्ट शुमान, फ्रान्झ लिस्ट, रिचर्ड वॅग्नर आणि जोहान्स ब्राहम्स सारख्या संगीतकारांना प्रेरणा दिली. त्याच्या उशीरा काळातील कामे उच्च स्तरावर औपचारिक, सामंजस्यपूर्ण आणि संरचनात्मक प्रयोगाद्वारे दर्शविली गेली, जी बर्याचदा कॉन्ट्रापंटिकल प्रवृत्ती आणि सूक्ष्म पोत, तसेच वाढत्या अंतर्मुख रचनात्मक दृष्टीकोनाकडे निर्देश करते. त्यानंतरच्या संगीतातील रोमँटिक युगाचा प्रमुख अग्रदूत म्हणून योग्यरित्या श्रेय दिले गेले असले तरी, बेथोव्हनने मूलभूत औपचारिक प्रतिमान आणि सामान्यतः उद्दीष्ट कलात्मक तत्त्वज्ञान कधीही सोडले नाही जे संगीत शास्त्रीयतेचे वैशिष्ट्य आहे जसे की बर्लिओझ किंवा शुबर्ट सारख्या नंतरच्या संगीतकारांनी केले.