मनोरंजक औषधांचा वापर म्हणजे औषधी कारणांऐवजी आनंद किंवा विश्रांतीच्या उद्देशाने काही औषधे वापरणे. मनोरंजनासाठी वापरल्या जाणाऱ्या काही सामान्य औषधांमध्ये कॅफीन, अल्कोहोल, निकोटीन, मारिजुआना आणि एक्स्टॅसी सारख्या कृत्रिम औषधांचा समावेश आहे. अनेक देशांमध्ये मनोरंजक औषधांचा वापर कायदेशीर मानला जात असला तरी, त्यांचा वापर आणि वितरणासंदर्भात अजूनही कायदे आहेत. युरोपियन युनियनने अनेक धोरणे अंमलात आणली आहेत ज्याचा उद्देश मनोरंजक औषधांचा वापर कमी करणे आणि त्याच्या सीमांमधील अंमली पदार्थांच्या तस्करीशी संबंधित समस्या सोडविणे हा आहे.  औषधोपचारात सुधारणा तथापि, या औषधांचा गंभीर दुष्परिणाम होऊ शकतो, ज्यात व्यसन, व्यसनमुक्तीची लक्षणे, निर्णय आणि मोटर कौशल्य कमी होणे आणि मृत्यू देखील समाविष्ट आहे. या व्यतिरिक्त, मनोरंजक औषधांचा वापर केल्याने कायदेशीर परिणाम, आर्थिक समस्या, तणावग्रस्त नातेसंबंध आणि मानसिक आजार, अवयवांचे नुकसान आणि जास्त प्रमाणात डोस यासारख्या आरोग्याच्या समस्या उद्भवू शकतात. या सर्व धोक्यांसहही, अनेक लोक साथीदारांच्या दबावामुळे, तणावापासून मुक्ती मिळवण्यासाठी किंवा फक्त थरारसाठी, मनोरंजक औषधांचा वापर करत राहतात. एकूणच, मनोरंजक औषधांचा वापर वैयक्तिक वापरकर्त्यांसाठी आणि एकूणच समाजासाठी महत्त्वपूर्ण धोका निर्माण करतो.
या परिच्छेदाचा सारांश तुमच्या स्वतःच्या शब्दांत द्या आणि तो छोटा असावा.
Context:मनोरंजक औषधांचा वापर म्हणजे एक किंवा अधिक मानसोपचार औषधांचा वापर एकतर आनंदासाठी किंवा इतर काही प्रासंगिक हेतूसाठी किंवा मनोरंजनासाठी बदललेल्या चेतनाची स्थिती निर्माण करण्यासाठी केला जातो. जेव्हा एखादे मानसोपचार औषध वापरकर्त्याच्या शरीरात प्रवेश करते, तेव्हा ते एक मद्यपी प्रभाव निर्माण करते. मनोरंजनासाठी वापरल्या जाणाऱ्या औषधांचे साधारणतः तीन गट केले जातात: नैराश्यकारक (सांत्वन आणि शांतता निर्माण करणारी औषधे), उत्तेजक (ऊर्जा आणि चैतन्य निर्माण करणारी औषधे) आणि भ्रमनिवारक (हल्लूसिनेशन सारख्या अनुभूतींचे विकृती निर्माण करणारी औषधे).  मनोरंजक औषधांचा वापर हे सामान्यतः सहन केलेले सामाजिक वर्तन आहे, स्वतः ची औषधोपचाराची वैद्यकीय स्थिती म्हणून समजण्याऐवजी. मात्र, जगभरात अंमली पदार्थांचा वापर आणि अंमली पदार्थांच्या व्यसनावर कठोर टीका केली जाते. बरेच लोक ओपिओइड्स, तसेच ओपिएट्स आणि बेंझोडायजेपाइन्स सारख्या निर्धारित आणि नियंत्रित उदासीनता देखील वापरतात. नियंत्रित पदार्थांचा मालकी असणे सामान्यतः बेकायदेशीर मानले जाते हे देशानुसार बदलते, परंतु सहसा गांजा, कोकेन, ओपिओइड्स, एमडीएमए, अॅम्फेटामाइन, मेथॅम्फेटामाइन, सायकेडेलिक्स, बेंझोडायजेपाइन्स आणि बार्बिट्यूरेट्स यांचा समावेश असतो. २०१५ मध्ये अंदाजे १५ ते ६५ वयोगटातील ५% (१५८ दशलक्ष ते ३५१ दशलक्ष) लोकांनी कमीत कमी एकदा तरी नियंत्रित औषधे वापरली होती.  कॉमन मनोरंजक औषधांमध्ये सामान्यतः कॉफी, चहा, सॉफ्ट ड्रिंक्स आणि चॉकलेटमध्ये आढळणारी कॅफिन; बिअर, वाइन, कॉकटेल आणि डिस्टिल्ड स्पिरिट्समध्ये सामान्यतः आढळणारी अल्कोहोल; तंबाखू, तंबाखू-आधारित उत्पादने आणि इलेक्ट्रॉनिक सिगारेटमध्ये सामान्यतः निकोटीन; भांग आणि हॅशिस (मालकीचे कायदेशीरता आंतर / आंतर-राष्ट्रीय पातळीवर बदलते); आणि संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या (यूएन) अंमली पदार्थांवरील युनिव्हर्सल कन्वेंशन (1961) आणि सायकोट्रॉपिक पदार्थ (1971) कन्वेंशनमध्ये नियंत्रित औषधे म्हणून सूचीबद्ध नियंत्रित पदार्थ यांचा समावेश आहे. २००० च्या दशकाच्या सुरुवातीपासून, युरोपियन युनियनने (ईयू) आपल्या अंमली पदार्थ धोरणाचा भाग म्हणून अनेक व्यापक आणि बहुविषयक धोरणे विकसित केली आहेत जेणेकरून युरोपियन लोकसंख्येमध्ये मनोरंजक अंमली पदार्थ वापर आणि गैरवर्तन होण्यापासून रोखता येईल आणि युरोपियन युनियनच्या सर्व सदस्य देशांमध्ये अंमली पदार्थांच्या दुष्परिणामांबद्दल जनजागृती वाढेल, तसेच युरोपमधील संघटित गुन्हेगारी आणि अंमली पदार्थांच्या बेकायदेशीर व्यापाराचा सामना करण्यासाठी युरोपोल आणि ईएमसीडीए सारख्या युरोपियन कायद्याची अंमलबजावणी करणार्या एजन्सींसह संयुक्त प्रयत्न केले जातील.