-- न्युग्युएन काओ कि: दक्षिण व्हिएतनामचे हवाई मार्शल. १९६६ च्या बौद्ध विद्रोहाच्या आधी. 1965 मध्ये न्युग्युन वान थियाओ यांच्यासमवेत त्यांनी एक स्थिर जुंटा स्थापन केला ज्याला कि-थियाओ राजवट म्हणून ओळखले जाते आणि त्यांनी पंतप्रधान पदाची जबाबदारी सांभाळली. या जुंटाला आय कॉर्प्सच्या कमांडर थि यांना धमकावल्यासारखे वाटले आणि परिणामी त्याला निर्वासित करण्यात आले. थिच्या निर्वासनामुळे "लढाऊ चळवळ" म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या मोठ्या प्रमाणावर नागरी अस्वस्थतेला चालना मिळाली. शेवटी, कि यांनी बौद्ध विद्रोहावर विजय मिळवला आणि स्थानिक राजकारणावर बौद्ध चळवळीचा प्रभाव संपविला. -- न्युग्युएन चांग थि: दक्षिण व्हिएतनामचा जनरल. १९६६ च्या बौद्ध विद्रोहाच्या आधी. पहिल्या कॉर्पसचा कमांडर थाई हा बौद्ध धर्मीय होता. तो या भागात लोकप्रिय होता. त्याला एक दृढनिश्चयी अधिकारी आणि सक्षम सेनापती म्हणून पाहिले जात होते. थाईला कि-थियो जुंटाकडून धोका म्हणून पाहिले जात होते आणि परिणामी कि यांनी त्याला अमेरिकेत हद्दपार केले. त्यांच्या हद्दपारीमुळे "लढाऊ चळवळ" म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या मोठ्या प्रमाणात नागरी अशांततेला चालना मिळाली. बौद्ध विद्रोहाचे नेतृत्व करण्यास मदत करण्यासाठी ती दक्षिण व्हिएतनामला परतली. अखेर, थिसचा पराभव झाला, परिणामी तो अमेरिकेत निर्वासित झाला.
खालील मजकूरात, 1966 च्या बौद्ध विद्रोहाचे प्रमुख कमांडर आणि नेते ओळखा, त्यांची भूमिका काढा आणि त्यांना बुलेट केलेल्या यादीमध्ये ठेवा.
Context:१९६६ चा बौद्ध उठाव (व्हिएतनामीः Nổi dậy Phật giáo १९६६), किंवा व्हिएतनाममध्ये मध्य व्हिएतनाममधील संकट (व्हिएतनामीः Biến động Miền Trung), हा दक्षिण व्हिएतनाममधील नागरी आणि लष्करी अशांततेचा काळ होता, जो मुख्यतः मध्य व्हिएतनाममधील देशाच्या उत्तरेकडील आय कॉर्प्स भागात केंद्रित होता. हा परिसर व्हिएतनामी बौद्ध धर्माचा केंद्रबिंदू आहे आणि त्या वेळी, कार्यकर्ते बौद्ध भिक्षू आणि नागरिक हे देशावर राज्य करणाऱ्या लष्करी जंट्यांच्या विरोधात आघाडीवर होते, तसेच व्हिएतनाम युद्धाच्या वाढीवरही प्रश्न उपस्थित करत होते.  कॅथोलिक नगो दिंग दीमच्या काळात बहुसंख्य बौद्ध लोकसंख्येविरूद्ध भेदभाव केल्याने बौद्ध संस्थांची वाढ झाली कारण त्यांनी राष्ट्रीय राजकारणात भाग घेण्याचा आणि चांगले उपचार मिळविण्याचा प्रयत्न केला. १९६५ मध्ये, १९६३ मध्ये दीम राजवटीच्या पतनानंतर झालेल्या लष्करी पलटणांच्या मालिकेनंतर, एअर मार्शल न्युग्युएन काओ कि आणि जनरल न्युग्युएन व्हॅन थिऊ यांनी अखेर स्थिर जुंटा स्थापन केली, ज्यात क्रमशः पंतप्रधान आणि राज्य प्रमुख या पदांवर कार्यरत होते. की-थियो शासन सुरुवातीला जवळजवळ एक सामंती व्यवस्था होती, राज्यपेक्षा अधिक युद्धशहांचा युती होती कारण प्रत्येक कॉर्पस कमांडरने आपल्या क्षेत्रावर स्वतःचे राज्य म्हणून राज्य केले, त्यांनी गोळा केलेले काही कर सायगॉनमधील सरकारला दिले आणि उर्वरित स्वतःसाठी ठेवले. त्या काळात, व्हिएतनामी समाजातील बौद्ध आणि कॅथोलिक गटांमध्ये संशय आणि तणाव कायम राहिला.  धार्मिक घटकाची जोडी Ky आणि जनरल Nguyễn Chánh Thi, I कॉर्प्सचा कमांडर, या प्रदेशातील बौद्ध स्थानिक आणि परिसरात लोकप्रिय असलेल्या दरम्यानच्या शक्ती संघर्षाने जोडली गेली. ती हा एक दृढनिश्चयी अधिकारी होता, जो एक सक्षम कमांडर म्हणून ओळखला जात होता, आणि कीने त्याला धमकी म्हणून पाहिले, जसे की जुंटामधील इतरांनी केले. फेब्रुवारी १९६६ मध्ये, किने होनोलुलु येथे झालेल्या शिखर परिषदेत भाग घेतला, जिथे त्याला खात्री झाली की आता त्याला अमेरिकेचा पाठिंबा मिळाला आहे. मार्च १९६६ मध्ये, किने थीला कामावरून काढून टाकले आणि वैद्यकीय उपचारांच्या खोटे आमिषाने त्याला अमेरिकेत निर्वासित करण्याचे आदेश दिले. यामुळे नागरीक आणि आय कॉर्प्सच्या काही युनिट्सनी कीच्या राजवटीविरोधात व्यापक नागरी निषेध सुरू केला आणि व्हिएतनाम कॉंगविरूद्ध लष्करी कारवाई थांबवली. अमेरिकेला रवाना होण्यापूर्वी तीला आय कॉर्प्समध्ये परत जाण्याची परवानगी देऊन किने जुगार खेळला, परंतु जनरलच्या त्याच्या मूळ भागात आगमनाने केवळ किनेविरोधी भावनांना चालना दिली. बौद्ध कार्यकर्ते, विद्यार्थी आणि लष्करातील थाई निष्ठावंत लोक "लढाऊ चळवळ" मध्ये एकत्र आले आणि नागरी शासन आणि निवडणुकांकडे परत जाण्याचे आवाहन केले. दरम्यान, थि आय कॉर्प्समध्ये राहिले आणि ते सोडले नाही; या भागातील नागरी क्रियाकलाप संपले, सरकारी रेडिओ स्टेशन्स ताब्यात घेण्यात आले आणि त्यांचा वापर विरोधी-किआ मोहिमेसाठी केला गेला आणि लष्करी कारवाई थांबली. दंगली राजधानी सायगॉन आणि दक्षिणेकडील इतर शहरांमध्येही पसरल्या.  एप्रिलच्या सुरुवातीला, किने पुढे जाण्याचा निर्णय घेतला. त्यांनी घोषित केले की, आय कॉर्प्समधील मुख्य केंद्र असलेल्या दा नांगवर कम्युनिस्ट ताबा आहे आणि संघर्ष चळवळीला पाठिंबा दर्शविणाऱ्या महापौरला ठार मारण्याचे जाहीरपणे वचन दिले. कीने शहरात लष्करी सैन्याची हालचाल केली आणि हल्ल्याची तयारी करण्यासाठी तेथे प्रवास केला, परंतु त्याला माघार घ्यावी लागली आणि नंतर बौद्ध नेत्यांशी चर्चा सुरू करावी लागली, कारण हे स्पष्ट होते की तो विरोधकांना चिरडण्यासाठी पुरेसे मजबूत नाही. दरम्यान, त्याने थिचे उत्तराधिकारी न्युग्युएन व्हॅन चुआन यांना कामावरून काढून टाकले कारण त्याला पुन्हा नियंत्रण मिळवण्याचा प्रयत्न करायचा होता आणि त्याच्या जागी टोन थू डिन यांना नियुक्त केले. डिंग यांनी परिस्थिती शांत केल्याचा दावा केला, परंतु किने परिस्थितीला शांतता म्हणून पाहिले आणि 15 मे रोजी त्याच्या सैन्याने डिंगला हाकलून दिले आणि ताबा घेतला. मागील महिन्यात, अमेरिकन सैन्यानेही स्टँड-ऑफमध्ये भाग घेतला होता, आणि संघर्ष चळवळीने त्यांच्या सहभागाला केईच्या बाजूने पक्षपात म्हणून पाहिले, ज्यामुळे काही तणावपूर्ण संघर्ष झाले.  मेच्या उत्तरार्धात, किच्या सैन्याने या मुद्द्यावर जोर देण्यास सुरुवात केली आणि बंडखोर I कॉर्प्सच्या सैन्याने थकल्यामुळे हळूहळू संघर्ष चळवळ कमी केली, काही अमेरिकन आक्षेप असूनही त्याच्या आक्रमक हल्ल्यांमुळे खूप जास्त नुकसान होण्याची शक्यता होती. एका टप्प्यावर, कीच्या सैन्याने अमेरिकन सैन्याशी चकमकीत समाप्त केले आणि नंतर, अमेरिकन एक खाण पुलाच्या बाबतीत व्हिएतनामी गटांमध्ये मध्यभागी होते. काईच्या सैन्याने दा नांग आणि हू परत घेतल्यामुळे, संघर्ष चळवळीच्या समर्थकांनी अमेरिकन हस्तक्षेप हा काई समर्थक असल्याचे पाहिले आणि अमेरिकेविरोधी दंगलीमुळे काही अमेरिकन इमारती जळून खाक झाल्या. कीच्या विजयामुळे बौद्ध चळवळीचा राजकारणावर प्रभाव संपला आणि त्यानंतर त्यांनी त्यांच्या नेत्या थिच त्रि क्वांगला नजरकैदेत ठेवले, तर ती अमेरिकेला रवाना झाली.