हेन्री कार्टियर-ब्रेसन हे 20 व्या शतकाच्या सुरुवातीचे फ्रेंच छायाचित्रकार आहेत. तो त्याच्या स्ट्रीट फोटोग्राफीसाठी ओळखला जातो आणि जेव्हा तो स्वतः स्थापन केलेल्या मॅग्नम एजन्सीसाठी काम करत होता तेव्हा तो सर्वात प्रसिद्ध होता. गांधींच्या अंत्यसंस्काराच्या वृत्तपत्रामुळे त्यांना आंतरराष्ट्रीय स्तरावर प्रसिद्धी मिळाली. नंतर त्यांनी लिहिलेल्या "निर्णायक क्षण" या पुस्तकात त्यांनी फोटोग्राफीकडे बघितलेला दृष्टिकोन मांडला आहे. तो म्हणजे रस्त्यावर घडणाऱ्या घटनेला कॅप्चर करणे.
हेन्री-कार्टियर ब्रेसन कशासाठी प्रसिद्ध आहे?
Context:मॅग्नम फोटो १९४७ च्या सुरुवातीला, कार्टियर-ब्रेसन, रॉबर्ट कॅपा, डेव्हिड सीमोर, विल्यम वॅन्डीव्हर्ट आणि जॉर्ज रॉजर यांनी मॅग्नम फोटोची स्थापना केली. कॅपाची कल्पना, मॅग्नम ही एक सहकारी चित्र एजन्सी होती जी त्याच्या सदस्यांच्या मालकीची होती. टीमने सदस्यांमध्ये फोटो असाइनमेंटचे वाटप केले. दुसर्या महायुद्धाच्या कव्हरेजनंतर लंडनमधील लाइफ सोडलेल्या रॉजर यांनी आफ्रिका आणि मध्यपूर्वेचा आढावा घेतला. चिम, जी विविध युरोपियन भाषा बोलू शकत होती, ती युरोपमध्ये काम करणार होती. कार्टियर-ब्रेसनला भारत आणि चीनमध्ये नियुक्त केले जाईल. वेंडीव्हर्ट, ज्याने लाइफही सोडले होते, अमेरिकेत काम करणार होते, आणि कॅपा कुठेही काम करणार होते ज्याला असाइनमेंट होते. मारिया आयझनर यांनी पॅरिस कार्यालयाचे व्यवस्थापन केले आणि रिटा वेंडीव्हर्ट, वेंडीव्हर्टची पत्नी, न्यूयॉर्क कार्यालयाचे व्यवस्थापन केले आणि मॅग्नमचे पहिले अध्यक्ष बनले.  कार्टियर-ब्रेसन यांनी १९४८ मध्ये भारतातील गांधींच्या अंत्यसंस्काराचे आणि १९४९ मध्ये चिनी गृहयुद्धाच्या शेवटच्या टप्प्यासाठी आंतरराष्ट्रीय मान्यता मिळविली. त्यांनी कुओमिंटन प्रशासनाच्या शेवटच्या सहा महिन्यांचा आणि माओवादी पीपल्स रिपब्लिकच्या पहिल्या सहा महिन्यांचा आढावा घेतला. त्यांनी बीजिंगमध्ये जिवंत राहिलेल्या शेवटच्या इम्पीरियल सरपंचांचे फोटोही काढले, कारण शहर कम्युनिस्टांनी मुक्त केले होते. शांघायमध्ये, त्यांनी अनेकदा फोटो जर्नलिस्ट सॅम टाटा यांच्या कंपनीत काम केले, ज्यांना कार्टियर-ब्रेसन यापूर्वी बॉम्बेमध्ये मित्र बनले होते. चीनमधून ते डच ईस्ट इंडीज (इंडोनेशिया) येथे गेले, जिथे त्यांनी डच लोकांपासून स्वातंत्र्य मिळविण्याचे दस्तऐवजीकरण केले. १९५० मध्ये कार्टियर-ब्रेसन यांनी दक्षिण भारताचा प्रवास केला होता. त्यांनी भारताच्या तामिळनाडू राज्यातील तिरुवनमलाई या शहराला भेट दिली होती आणि रामान महर्षी, श्री रामान आश्रम आणि त्याच्या आजूबाजूच्या परिसरातील शेवटच्या क्षणांचे फोटो काढले होते. काही दिवसांनंतर त्यांनी श्री अरविंद, माता आणि श्री अरविंद आश्रम, पांडिचेरीला भेट दिली आणि त्यांचे फोटो काढले.  मॅग्नमचे ध्येय हे काळाची "नाडी जाणणे" होते आणि त्याचे काही पहिले प्रकल्प लोक सर्वत्र राहतात, जगातील युवक, जगातील महिला आणि बाल पिढी होते. मॅग्नमचे उद्दीष्ट मानवतेच्या सेवेसाठी फोटोग्राफीचा वापर करणे होते, आणि त्यांनी व्यापकपणे पाहिलेली प्रतिमा प्रदान केल्या.  निर्णायक क्षण  कार्टियर-ब्रेसनच्या 1952 च्या पुस्तकाची अमेरिकन आवृत्ती द डेसिसिव्ह मोमेंट (इमेजेस ए ला सॉवेट).  कार्टियर-ब्रेसन यांनी अल्बर्टो जॅकोमेटीचे छायाचित्र १९५२ मध्ये, कार्टियर-ब्रेसन यांनी त्यांचे पुस्तक इमेजेस ए ला सॉवेट प्रकाशित केले, ज्याची इंग्रजी भाषेतील आवृत्ती द डेसिसिव्ह मोमेंट असे शीर्षक दिले गेले होते, जरी फ्रेंच भाषेचे शीर्षक प्रत्यक्षात "इमेजेस ऑन द स्लीव" किंवा "जल्दी-जल्दी घेतलेल्या प्रतिमा" म्हणून अनुवादित केले गेले असले तरी, इमेजेस ए ला सॉवेटमध्ये पूर्व आणि पश्चिमेतील त्याच्या १२६ छायाचित्रांचा पोर्टफोलिओ समाविष्ट होता. या पुस्तकाचे मुखपृष्ठ हेन्री मॅटिस यांनी काढले होते. आपल्या ४,५०० शब्दांच्या तत्त्वज्ञानाच्या प्रस्तावनासाठी, कार्टियर-ब्रेसन यांनी १७ व्या शतकातील कार्डिनल डी रेट्झ यांच्या मुख्य ग्रंथातून, "इल् नॅच अ रेन डस सी मोंडे क्यु नट एट ए डेसिसिव्हिल मोमेंट" ("या जगात असे काहीही नाही ज्याचे निर्णायक क्षण नाही") घेतले. कार्टियर-ब्रेसन यांनी आपल्या फोटोग्राफिक शैलीमध्ये हे लागू केले. ते म्हणाले: "फोटोग्राफर: c'est dans un même instant et en une fraction de seconde reconnaître un fait et l'organisation rigoureuse de formes perçues visuellement qui expriment et signifient ce fait" ("माझ्यासाठी, छायाचित्रण म्हणजे एका घटनेचे महत्त्व एकाच वेळी ओळखणे, तसेच त्या घटनेला योग्य अभिव्यक्ती देणारी स्वरूपांची अचूक संघटना").  दोन्ही शीर्षके ग्रीक-जन्मलेल्या फ्रेंच प्रकाशक टेरियाड याच्या नावावरुन आली होती ज्याची कार्टियर-ब्रेसनने प्रशंसा केली होती. त्यांनी या पुस्तकाला इमेजेस ए ला सॉवेट हे फ्रेंच शीर्षक दिले आहे, ज्याचा अर्थ "पळत्या प्रतिमा" किंवा "चोरी केलेल्या प्रतिमा" असा होतो. सायमन अँड शूस्टरचे डिक सायमन यांनी 'द डेसिसिव्हल मोमेंट' या इंग्रजी शीर्षकाचा विचार केला. मॅग्नमच्या पॅरिस ब्युरो चीफ मार्गो शोर यांनी कार्टियर-ब्रेसनच्या फ्रेंच प्रस्तावनाचे इंग्रजीत भाषांतर केले.  कार्टियर-ब्रेसन यांनी १९५७ मध्ये वॉशिंग्टन पोस्टला सांगितले होते, "फोटोग्राफी हे पेंटिंगसारखे नाही. "जेव्हा तुम्ही फोटो काढता तेव्हा एका सेकंदाच्या तुकड्यातच सर्जनशीलता असते. तुमच्या डोळ्यांनी एखादी रचना किंवा अभिव्यक्ती पाहावी जी जीवनच तुम्हाला देते, आणि कॅमेऱ्याला कधी क्लिक करावे हे तुम्हाला अंतर्ज्ञानाने कळले पाहिजे. त्या क्षणी फोटोग्राफर सर्जनशील असतो", असे ते म्हणाले. "उप! क्षण! एकदा ते चुकले तर ते कायमचे नाहीसे होते".  १९५४ साली पॅरिसच्या र्यू मुफेटार्ड येथे घेतलेला हा फोटो कार्टियर-ब्रेसनच्या निर्णायक क्षणाला कॅप्चर करण्याच्या क्षमतेचे एक उत्कृष्ट उदाहरण बनले आहे. त्यांनी 1955 मध्ये पॅव्हिलियन डी मार्सन येथे फ्रान्समध्ये आपले पहिले प्रदर्शन आयोजित केले.