थॉमस सोवेल यांनी लिहिलेल्या तीन पुस्तकांची नावे आणि विहंगावलोकन खालीलप्रमाणे आहे: - ज्ञान आणि निर्णय: हे पुस्तक बाजार आणि सरकारी प्रक्रियेमधील फरकांबद्दल चर्चा करते - The Vision of the Anointed: या पुस्तकात पुराणमतवादी आणि उदारमतवादी जगदृष्टीची तुलना केली आहे - दृश्यांचा संघर्ष: या पुस्तकात राजकीय संघर्षाच्या उत्पत्तीचा आढावा घेतला आहे
थॉमस सोवेल यांनी लिहिलेल्या तीन पुस्तकांची आणि त्या कशाबद्दल आहेत याची बुलेट केलेली यादी द्या.
Context:१९७२ च्या वसंत ऋतूपर्यंत, सोवेल हा एक नोंदणीकृत डेमोक्रॅट होता, त्यानंतर त्याने डेमोक्रॅटिक पार्टी सोडली आणि पुन्हा कोणत्याही राजकीय पक्षाशी संबंध न ठेवण्याचा निर्णय घेतला, "मी दोन्ही उमेदवारांना इतके अप्रिय वाटले की मी मतदान केले नाही". जरी त्याला अनेकदा काळा पुराणमतवादी म्हणून वर्णन केले गेले असले तरी, सोवेल म्हणाले, "मी लेबल न ठेवणे पसंत करतो, परंतु मला संशय आहे की 'लिबर्टेरियन' मला इतर बर्याच लोकांपेक्षा चांगले वाटेल, जरी मी अनेक गोष्टींवर लिबर्टेरियन चळवळीशी सहमत नाही". फ्रेडरिक हायेक आणि लॅरी अर्नहार्ट यांच्यासह समकालीन शास्त्रीय उदारमतवादाचे ते एक प्रमुख समर्थक म्हणून वर्णन केले गेले आहेत. सोवेल प्रामुख्याने आर्थिक विषयांवर लिहितात, साधारणपणे भांडवलशाहीच्या मुक्त बाजारपेठेच्या दृष्टिकोनाची वकिली करतात. सोवेल फेडरल रिझर्व्हचा विरोध करतात, असा युक्तिवाद करतात की आर्थिक मंदी रोखण्यात आणि महागाई मर्यादित करण्यात ते अयशस्वी झाले आहेत. सोवेल यांनी कार्ल मार्क्स यांच्या अभ्यासाचे वर्णन त्यांच्या आत्मचरित्रात केले आहे; एक माजी मार्क्सवादी म्हणून जे त्यांच्या कारकीर्दीच्या सुरुवातीला निराश झाले होते, त्यांनी मार्क्सवादाचा ठामपणे विरोध केला आणि त्यांच्या पुस्तकात मार्क्सवादः तत्त्वज्ञान आणि अर्थशास्त्र (1985) मध्ये टीका केली.  सोवेल यांनी विचारधारा आणि राजकीय पदांवर पुस्तके लिहिली आहेत, ज्यात ए कॉन्फ्लिक्ट ऑफ व्हिजन, ज्यामध्ये तो राजकीय संघर्षाच्या उत्पत्तीवर बोलतो; अभिषिक्त व्यक्तीची दृष्टी, ज्यामध्ये तो पुराणमतवादी / उदारमतवादी आणि उदारमतवादी / पुरोगामी विश्वदृष्टीची तुलना करतो; आणि कॉस्मिक जस्टिससाठी शोध, ज्यामध्ये, त्याच्या इतर बर्याच लेखनांप्रमाणे, तो बौद्धिक, राजकारणी आणि नेत्यांनी जगातील निराकरण आणि परिपूर्णतेची आवश्यकता असल्याचे मत मांडते. त्रयीपासून वेगळा, परंतु या विषयावर चर्चा करताना त्यांनी बौद्धिक आणि समाज लिहिले, त्याच्या पूर्वीच्या कार्यावर आधारित, ज्यामध्ये तो विविध क्षेत्रात बुद्धिजीवींच्या अंध अहंकार आणि मूर्खपणाबद्दल वादविवाद करतो.  १९८० साली लॉ अँड इकॉनॉमिक्स सेंटर पुरस्काराने सन्मानित झालेले त्यांचे ज्ञान आणि निर्णय हे पुस्तक "बाजार प्रक्रिया आणि सरकारच्या प्रक्रियेतील फरक समजून घेण्यासाठी त्यांनी दिलेले ठोस योगदान" या पुरस्कारासाठी निवडले गेले होते. पुरस्काराची घोषणा करताना, केंद्राने सोवेलचे कौतुक केले, ज्याचे "नियमन प्रक्रियेच्या आपल्या समजुतीसाठीचे योगदानच या पुस्तकाला महत्वाचे बनवेल, परंतु बाजारपेठ शक्य करते त्या विविधता आणि कार्यक्षमतेवर पुन्हा जोर देऊन, [त्याचे] कार्य अधिक खोलवर जाते आणि आणखी महत्त्वपूर्ण बनते". फ्रेडरिक हायेक यांनी लिहिले: "[सॉवेल] संपूर्णपणे मूळ पद्धतीने अमूर्त आणि सैद्धांतिक वितर्क समकालीन आर्थिक धोरणाच्या केंद्रीय समस्यांच्या अत्यंत ठोस आणि वास्तववादी चर्चेमध्ये अनुवादित करण्यात यशस्वी ठरला आहे".  सोवेल सरकारकडून किमान वेतनाची अंमलबजावणी करण्याच्या विरोधात आहे, त्याच्या पुस्तकात तर्क आहे बेसिक इकॉनॉमिक्स की "दुर्दैवाने, वास्तविक किमान वेतन नेहमीच शून्य असते, कायद्यांचा विचार न करता, आणि सरकारद्वारे अनिवार्य किमान वेतनाच्या निर्मिती किंवा वाढीच्या पार्श्वभूमीवर अनेक कामगारांना मिळणारे वेतन आहे, कारण ते एकतर नोकरी गमावतात किंवा कामगार शक्तीमध्ये प्रवेश करताना नोकरी शोधण्यात अपयशी ठरतात. " तो पुढे असा युक्तिवाद करतो की किमान वेतन भेदभाव झालेल्या "जातीय किंवा जातीय अल्पसंख्याक गटांच्या सदस्यांना" असमाधानकारकपणे प्रभावित करते. त्यांनी असे म्हटले आहे की "१९३० च्या दशकात फेडरल किमान वेतन कायदे लागू होण्यापूर्वी, १९३० मध्ये काळ्या बेरोजगारीचा दर पांढर्या बेरोजगारीच्या दरापेक्षा किंचित कमी होता. पण त्यानंतर १९३१ चा डेव्हिस-बेकन कायदा, १९३३ चा नॅशनल इंडस्ट्रियल रिकव्हरी अॅक्ट (एनआयआरए) आणि १९३८ चा फेअर लेबर स्टँडर्ड्स अॅक्ट (एफएलएसए) आला. या सर्व कायद्यांमुळे सरकारकडून कमीत कमी वेतन निश्चित करण्यात आले. १९५४ पर्यंत, काळ्या बेरोजगारीचे प्रमाण पांढऱ्यांच्या दुप्पट होते आणि त्याच पातळीवर किंवा त्यापेक्षा जास्त राहिले आहे. [१३ पानांवरील चित्र]  सोवेल हे सर्व औषधांच्या बेकायदेशीरतेच्या बाजूने आहेत. तो बंदूक नियंत्रण कायद्यांना विरोध करतो, असा युक्तिवाद करतो, "निव्वळ शिल्लक, ते जीव वाचवत नाहीत, परंतु जीव घेतात. "