स्थानिक शेतकऱ्यांनी त्यांचे आवास सिंचन आणि पळवल्यामुळे रॉकी माउंटन टिड्डे विलुप्त झाले, ज्यामुळे त्यांची अंडी नष्ट झाली आणि त्यांचा मृत्यू झाला.
प्रदान केलेल्या परिच्छेदाच्या आधारे, रॉकी माउंटन टोळ विलुप्त होण्याचे मुख्य कारण काढा.
Context:रॉकी माउंटेन टिड्ड्यांनी 1743 ते 1756 पर्यंत मेन आणि 1797 <unk> 1798 मध्ये व्हर्मोंटमध्ये शेतीचे नुकसान केले. १९ व्या शतकात जेव्हा शेती पश्चिमेकडे पसरली तेव्हा टिड्ड्यांची समस्या वाढली. १८२८, १८३८, १८४६ आणि १८५५ मध्ये वेगवेगळ्या तीव्रतेचे उद्रेक पाश्चिमात्य भागात दिसले. १८५६-१८५७ मध्ये आणि पुन्हा १८६५ मध्ये प्लेगने मिनेसोटाला भेट दिली आणि नेब्रास्कामध्ये १८५६ ते १८७४ दरम्यान वारंवार संसर्ग झाला.   1875 मध्ये हेन्री वॉरल यांनी बनवलेली कार्टून, ज्यात कॅन्ससचे शेतकरी प्रचंड टिड्ड्यांशी लढत आहेत रॉकी माउंटेन टिड्ड्यांचा शेवटचा मोठा घोळ १८७३ ते १८७७ दरम्यान झाला होता, जेव्हा टिड्ड्याने कोलोरॅडो, कॅन्सस, मिनेसोटा, मिसूरी, नेब्रास्का आणि इतर राज्यांमध्ये पिकांचे २०० दशलक्ष डॉलर्सचे नुकसान केले होते. १, २. (क) यहोवाच्या साक्षीदारांना कशाप्रकारे मदत करता येते? (ख) यहोवाच्या साक्षीदारांना कशाप्रकारे मदत करता येते? टोळ केवळ गवत आणि मौल्यवान पिकेच नव्हे तर त्वचा, लाकूड, मेंढ्यांची लोकर आणि काही प्रकरणांमध्ये लोकांच्या कपड्यांनाही खातात. रेल्वे कधी कधी रेल्वे रुळावर चालणाऱ्या टोळक्यांच्या मोठ्या संख्येवर घसरून थांबत असे. जशी जशी टोळी वाढत गेली, शेतकर्यांनी त्यांना नियंत्रित करण्याचा प्रयत्न केला. बारूद, आग (कधीकधी शक्य तितक्या टोळ जाळण्यासाठी खांबांमध्ये खोदली जाते), "हॉपरडोजर" सह त्यांना फसविणे, घोड्यांच्या मागे एक प्रकारचे पळवाट यंत्र खेचले गेले होते ज्यात एक ढाल होती जी उडी मारणारी टोळ द्रव विष किंवा इंधनाच्या पॅनमध्ये मारते, अगदी व्हॅक्यूम क्लीनरसारख्या उपकरणांमध्ये त्यांना शोषून घेते, परंतु हे सर्व टोळ्या थांबविण्यात अखेरीस प्रभावी ठरले. चार्ल्स व्हॅलेन्टाईन रिले, मिसूरीचे एक कीटकशास्त्रज्ञ, मीठ आणि मिरचीने शिजवलेल्या आणि बटरमध्ये तळलेल्या टिड्ड्यांची एक रेसिपी तयार केली. [१३ पानांवरील चित्र] १८७७ साली नेब्रास्का राज्यातील कायद्यानुसार १६ ते ६० वयोगटातील कोणत्याही व्यक्तीला किमान दोन दिवस काम करावे लागते किंवा १० डॉलर दंड भरावा लागतो. त्याच वर्षी मिसूरीने मार्चमध्ये गोळा केलेल्या टोळ्यांसाठी 1 डॉलर प्रति बुशेल, एप्रिलमध्ये 50 सेंट, मेमध्ये 25 सेंट आणि जूनमध्ये 10 सेंटची बक्षीस दिली. इतर ग्रेट प्लेन्स राज्यांनीही अशीच बक्षीस ऑफर केली. १८८० च्या दशकात शेतकऱ्यांना टिड्ड्यांच्या त्रासातून पुरेसे बरे झाले होते की ओहायोमधील पूरग्रस्तांना मक्याची कार लोड पाठविण्यात सक्षम होते. उन्हाळ्याच्या सुरुवातीला पिकणाऱ्या हिवाळी गव्हासारख्या टिकाऊ पिकांवरही त्यांनी बदल केला. या नवीन शेती पद्धतींमुळे टिड्ड्यांचा धोका कमी झाला आणि प्रजातींच्या संख्येत मोठ्या प्रमाणात घट झाली.  असे गृहीत धरले गेले आहे की वसाहतींनी पळवाट आणि सिंचन तसेच रॉकी पर्वतांवरील प्रवाह आणि नद्यांजवळ गुरेढोरे आणि इतर शेतीच्या प्राण्यांनी त्यांच्या अंडी नष्ट केल्या ज्यात ते कायमचे राहत होते, ज्यामुळे शेवटी त्यांचा मृत्यू झाला. उदाहरणार्थ, या काळाच्या अहवालात असे दिसून आले आहे की शेतकर्यांनी पळवाट, कटाई किंवा पूर पाडताना प्रति चौरस इंच 150 हून अधिक अंडी केली. 11<unk>12 असे दिसून आले की ही प्रजाती प्राण्यांमध्ये केवळ तात्पुरतेच भरभराटीच्या वर्षांत राहत होती आणि पुनरुत्पादित होत होती, प्रत्येक पिढी मागील पिढीपेक्षा लहान होती आणि रॉकी पर्वतरांगापासून दूरच भरभराट होत होती, तर या प्रजातींचे कायम प्रजनन स्थळ 3 ते 3,000 चौरस मैलच्या दरम्यानच्या भागात मर्यादित असल्याचे दिसून आले होते. रॉकी पर्वतातील प्रवाह आणि नद्यांच्या जवळील वालुकामय जमिनी, जे वसाहतींनी शोषण केलेल्या शेती आणि पशुधन जमिनींसह जुळले.  जेव्हा डासांची लोकसंख्या उच्च घनतेपर्यंत पोहोचते तेव्हा डासांचा एक प्रकार दिसून येतो, तेव्हा असे गृहीत धरले गेले की एम. स्प्रेटस विलुप्त होऊ शकत नाही, की स्थलांतरित डासांच्या "एकाकी टप्प्यातील" व्यक्ती योग्य पर्यावरणीय परिस्थितीत रॉकी माउंटन डासांमध्ये बदलू शकतील; तथापि, उच्च घनतेच्या वातावरणात अनेक डासांच्या प्रजातींचा वापर करून प्रजनन प्रयोग प्रसिद्ध कीटकास आवाहन करण्यात अयशस्वी झाले. २००४ मध्ये मेलोनोप्लस जातीच्या उत्तर अमेरिकन प्रजातींच्या डीएनए विश्लेषणाद्वारे एम. स्प्रेटसची वेगळी प्रजाती म्हणून स्थिती पुष्टी केली गेली.  मेलोनोप्लस स्प्रेटसला २०१४ मध्ये आययूसीएनने विलुप्त घोषित केले होते. असे सुचविले गेले आहे की आता गंभीरपणे संकटात असलेले एस्किमो कर्ल्यू त्याच्या वसंत migrationतूतील स्थलांतर दरम्यान टिड्ड्या खातात आणि त्याच्या विलुप्त होण्यामुळे शिकार आणि त्याच्या गवताळ प्रदेशातील आवासचे रूपांतर कृषीसह आधीपासूनच घटत असलेल्या कर्ल्यू लोकसंख्येवर दबाव वाढला असेल.