नीरोचा जन्म डिसेंबर १५, इ. स. ३७ रोजी अँटियम (आधुनिक दिवस अँझियो, इटली) येथे झाला.
नीरोचा जन्म कधी आणि कुठे झाला?
Context:नेरो क्लॉडियस सीझर ऑगस्टस जर्मनिकस (/ˈnɪəroʊ/ NEER-oh; जन्मतः लुसियस डोमिसियस एहेनोबारबस; १५ डिसेंबर इ. स. ३७ - ९ जून इ. स. ६८) हा पाचवा रोमन सम्राट आणि ज्युलियन-क्लाऊडियन राजवंशातील शेवटचा सम्राट होता. तो इ. स. ५४ पासून इ. स. ६८ मध्ये मृत्यू होईपर्यंत राज्य करत होता. [१३ पानांवरील चित्र] [१३ पानांवरील चित्रे] बहुतेक समकालीन स्रोत त्याला हुकूमशाही, स्वार्थी आणि व्यभिचारी म्हणून वर्णन करतात. रोमन सेनेटने त्याला सार्वजनिक शत्रू घोषित केल्यानंतर त्याने वयाच्या ३० व्या वर्षी आत्महत्या केली.  नीरोचा जन्म एंटियम येथे इ. स. ३७ मध्ये झाला होता. तो गनेस डोमिटियस एहेनोबारबस आणि सम्राट ऑगस्टस यांची नातू असलेली एग्रीपिना द यंगर यांचा मुलगा होता. नीरो दोन वर्षांचा असताना त्याचे वडील मरण पावले. त्याच्या आईने सम्राट क्लॉडियसशी लग्न केले, ज्याने शेवटी नीरोला त्याचा वारस म्हणून स्वीकारले; जेव्हा एडी 54 मध्ये क्लॉडियसचा मृत्यू झाला, तेव्हा प्रिटोरियन गार्ड आणि सिनेटच्या समर्थनासह नीरो सम्राट बनला. नेरोने आपल्या कारकिर्दीच्या सुरुवातीच्या वर्षांत आपल्या आई अग्रिपिना, शिक्षक सेनेका ज्युनियर आणि प्रेटोरियन प्रेफेक्ट सेक्स्टस अफ्रानियस बुरुस यांच्याकडून सल्ला व मार्गदर्शन घेतले. पण लवकरच नेरोने स्वतंत्रपणे राज्य करण्याचा प्रयत्न केला आणि स्वतःला प्रतिबंधित करणाऱ्या प्रभावापासून मुक्त केले. त्याच्या आईबरोबरच्या शक्तीच्या संघर्षाला शेवटी तोडगा निघाला जेव्हा त्याने तिची हत्या केली. रोमन स्त्रोतांनी नीरोला त्याच्या पत्नी क्लॉडिया ऑक्टेवियाच्या मृत्यूमध्येही सामील केले आहे <unk> असे मानले जाते जेणेकरून तो पोपिया सबिना <unk> आणि त्याचा सावत्र भाऊ ब्रिटानिकस यांच्याशी लग्न करू शकेल.  रोमच्या शासनासाठी नीरोचे व्यावहारिक योगदान कूटनीती, व्यापार आणि संस्कृतीवर केंद्रित होते. [१३ पानांवरील चित्र] अभिनेता, कवी, संगीतकार आणि रथवाहक म्हणूनही त्यांनी सार्वजनिकपणे काम केले, ज्यामुळे त्यांचे कुलीन समकालीन नाराज झाले कारण हे व्यवसाय सहसा गुलाम, सार्वजनिक मनोरंजन करणारे आणि कुख्यात व्यक्तींचे क्षेत्र होते. अशा प्रकारच्या मनोरंजनामुळे नीरोला निम्नवर्गीय नागरिकांमध्ये लोकप्रियता मिळाली, परंतु त्याच्या कामगिरीने शाही सन्मान कमी केला. या खर्चाचा भार थेट किंवा कर आकारणीच्या माध्यमातून स्थानिक अभिजात वर्गाने उचलला होता, आणि ते खूप नाराज होते.  नेरोच्या कारकिर्दीत, जनरल कॉर्बुलोने 58-63 च्या रोमन-पार्टियन युद्धामध्ये भाग घेतला आणि शत्रू पार्टियन साम्राज्याशी शांतता साधली. रोमन सेनापती सुटोनियस पॉलीनसने ब्रिटनमध्ये आयसीनीच्या राणी बुडिकाच्या नेतृत्वाखाली मोठा बंड रोखला. बोस्पोरियन राज्य थोड्या काळासाठी साम्राज्याशी जोडले गेले आणि प्रथम ज्यू-रोमन युद्ध सुरू झाले. जेव्हा रोमन सेनेटर विन्डेक्सने रोमन सम्राट गॅल्बाच्या पाठिंब्याने बंड केले, तेव्हा नीरोला सार्वजनिक शत्रू घोषित केले गेले आणि त्याच्या अनुपस्थितीत त्याला मृत्युदंडाची शिक्षा सुनावण्यात आली. तो रोमहून पळून गेला आणि ९ जून इ. स. ६८ रोजी त्याने आत्महत्या केली. त्याच्या मृत्यूमुळे चार सम्राटांचे वर्ष म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या अल्प कालावधीच्या गृहयुद्धाला सुरुवात झाली.  बहुतेक रोमन स्रोत त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाचे आणि कारकिर्दीचे अत्यंत नकारात्मक मूल्यमापन करतात. इतिहासकार टॅसिटस यांचा दावा आहे की रोमन लोकांनी त्याला सक्तीचे आणि भ्रष्ट मानले. Suetonius सांगते की अनेक रोमन लोकांचा असा विश्वास होता की रोमच्या ग्रेट फायरला नेरोने त्याच्या नियोजित "गोल्डन हाऊस" साठी जमीन साफ करण्यासाठी प्रेरित केले होते. टॅसिटसचा दावा आहे की नीरोने ख्रिश्चनांना आग लावण्याचे बळी म्हणून पकडले आणि त्यांना जिवंत जाळले, असे दिसून येते की सार्वजनिक न्यायासाठी नव्हे तर वैयक्तिक क्रूरतेमुळे. नेरोच्या अत्याचारी कृत्यांविषयी प्राचीन स्त्रोतांची विश्वसनीयता काही आधुनिक इतिहासकारांनी शंका घेतली आहे. नेरोचा मृत्यू झाला नाही आणि तो परत येईल अशी एक लोकप्रिय आख्यायिका साम्राज्यच्या पूर्व प्रांतांमध्ये पसरली. त्याच्या मृत्यूनंतर, अल्पकाळ टिकलेल्या, अयशस्वी बंडखोरांच्या किमान तीन नेत्यांनी लोकप्रिय समर्थन मिळविण्यासाठी स्वतःला "नेरो पुनर्जन्म" म्हणून सादर केले.  बालपण नीरोचा जन्म लुसियस डोमिटियस एहेनॉबारबसचा १५ डिसेंबर ३७ इ. स. पू. रोजी अँटियम (आधुनिक अँझियो) येथे झाला. त्याची आई अग्रिपिना ही तिसऱ्या रोमन सम्राट कॅलिगुलाची बहीण होती. नेरो हा माजी सम्राट ऑगस्टसचा (ऑगस्टसच्या एकुलत्या एका मुली जुलियाचा वंशज) परपुत्रा होता.  [१ पानांवरील चित्र] ३. सुएटोनियस यांनी असेही सांगितले आहे की, नेरोच्या वडिलांचे मित्र डोमिटियस यांचे त्यांच्या मुलाच्या जन्माबद्दल अभिनंदन करत असता, ते म्हणाले की, नेरो आणि अग्रिपिना यांचे कोणतेही मूल निंदनीय स्वभावाचे असेल आणि ते लोकांसाठी धोकादायक ठरेल.  डोमिटियसचा मृत्यू इ. स. ४० मध्ये झाला. त्याच्या वडिलांच्या मृत्यूच्या काही वर्षांपूर्वी, त्याचे वडील एक गंभीर राजकीय घोटाळ्यामध्ये गुंतले होते.: 3 त्याची आई आणि त्याच्या दोन जिवंत बहिणी, अग्रिपिना आणि जुलिया लिविला यांना भूमध्य समुद्राच्या एका दुर्गम बेटावर हद्दपार करण्यात आले होते.: 4 त्याची आई सम्राट कॅलिगुलाला उलथून टाकण्याचा कट रचल्याबद्दल हद्दपार करण्यात आली होती. नीरोचा वारसा त्याच्याकडून काढून घेण्यात आला, आणि त्याला त्याच्या वडिलांच्या आजी डोमिटिया लेपिडा द यंगर, नंतर सम्राट क्लॉडियसच्या तिसऱ्या पत्नी मेसालिनाची आई यांच्याबरोबर राहण्यास पाठविण्यात आले.   नेरो आणि त्याच्या आईचा अनुस्वार, इ. स. ५४ आहे. कॅप्शन: नेरोनिस केस मॅटर अग्रिप. एव्हीजी. डिव्ही क्लॅड. / नेरोनी क्लॅड. डीआयव्हीआय एफ. सीएएस. एव्हीजी. जीईआरएम आयएमपी. टीआर. P. <unk> EX SC कॅलिगुलाच्या मृत्यूनंतर, क्लॉडियस नवीन रोमन सम्राट बनला. नीरोच्या आईने 49 एडी मध्ये क्लॉडियसशी लग्न केले आणि त्याची चौथी पत्नी बनली. फेब्रुवारी, 49 एडी पर्यंत, त्याच्या आईने क्लॉडियसला तिचा मुलगा नीरो दत्तक घेण्यास मनाई केली.  नेरोला सम्राटाने दत्तक घेतल्यानंतर, "क्लाउडियस" हे त्याच्या नावाचा भाग बनलेः नेरो क्लॉडियस सीझर ड्रुसस जर्मनिकस. [iii] क्लॉडियसने दत्तक घेण्यासाठी सोन्याचे नाणे जारी केले.: 119 क्लासिक्सचे प्राध्यापक जोसिया ओस्गुड यांनी लिहिले आहे की "नाणी, त्यांच्या वितरणाद्वारे आणि प्रतिमांद्वारे, हे दर्शविले की एक नवीन नेते तयार होत होते. ": 231 तथापि, डेव्हिड शॉटटरने नमूद केले की, रोममधील घटना असूनही, नेरोचा सौतेचा भाऊ ब्रिटानिकस 50 च्या दशकाच्या सुरुवातीच्या काळात प्रांतीय नाण्यांमध्ये अधिक प्रख्यात होता.  ओस्लो येथील नॅशनल म्युझियममध्ये नेरोची पुतळी नीरोने साधारणतः 14 वर्षांच्या वयात 51 एडी मध्ये सार्वजनिक जीवनात प्रवेश केला. 51 जेव्हा तो 16 वर्षांचा झाला तेव्हा नीरोने क्लॉडियसच्या मुलीशी (त्याच्या सावत्र बहिणी) क्लॉडिया ऑक्टावियाशी लग्न केले. इ. स. ५१ ते इ. स. ५३ या काळात त्यांनी इलियन्स, अपामेन्स (भूकंपानंतर पाच वर्षांच्या करमाफीची विनंती करणारे) आणि त्यांच्या वसाहतीला विनाशकारी आग लागल्यानंतर उत्तर बोलोनियाच्या वसाहतीच्या वतीने अनेक भाषणे केली.  इ. स. ५४ मध्ये क्लॉडियसचा मृत्यू झाला; अनेक प्राचीन इतिहासकारांचा असा दावा आहे की त्याला अॅग्रीपिनाने विष दिले होते. शॉटटर यांनी लिहिले आहे की "एडी ५४ मध्ये क्लॉडियसचा मृत्यू सामान्यतः अॅग्रीपिनाने त्वरित घडवून आणलेल्या घटनेच्या रूपात मानला गेला आहे कारण क्लॉडियस आपल्या नैसर्गिक मुलासाठी नवीन स्नेह दर्शवित होता. " प्राचीन स्त्रोतांमध्ये रोमन इतिहासकार जोसेफस हे विषबाधा अफवा म्हणून वर्णन करताना अद्वितीयपणे आरक्षित होते.  समकालीन स्रोत विषबाधाच्या त्यांच्या लेखांमध्ये भिन्न आहेत. टॅसिटस म्हणतो की विष-निर्माते लोक्स्टाने विष तयार केले, जे त्याच्या सेवक हॅलोटसने सम्राटाला दिले. टॅसिटस असेही लिहितो की अॅग्रीपिनाने क्लॉडियसच्या डॉक्टर झेनोफोनला विष देण्याची व्यवस्था केली, जर सम्राट वाचला तर.: 53 सुएटोनियस काही तपशीलांमध्ये भिन्न आहे, परंतु हेलोटस आणि अॅग्रीपिनला देखील यात सामील करते. [iv] टॅसिटस प्रमाणे, कॅसियस डायो लिहितो की विष लोक्स्टाने तयार केले होते, परंतु डायोच्या खात्यात हे हेलोटसऐवजी अॅग्रीपिनाने दिले आहे. अॅपोकॉलोसिन्टोसिसमध्ये, सेनेका द यंगरने मशरूमचा उल्लेख केला नाही.: 54 क्लॉडियसच्या मृत्यूमध्ये अग्रिपिनाचा सहभाग सर्व आधुनिक विद्वानांद्वारे स्वीकारला जात नाही.: 589   [१३ पानांवरील चित्रे] १३ अग्रिपिनाने रक्षक अधिकाऱ्यांची जागा तिच्याशी निष्ठावंत लोकांसह घेतली होती, त्यामुळे नेरोला नंतर कोणतीही अडचण न होता सत्तेवर येता आले.