रब्बी
या वाक्यामधून टागोराचे टोपणनाव काढा.
Context:ठाकूर या शब्दाचे इंग्रजीत रुपांतर 'टागोर' असे आहे. टागोर यांचे मूळ आडनाव कुशारी होते. ते पिराली ब्राह्मण होते ('पिराली<unk> ऐतिहासिकदृष्ट्या कलंकित आणि अपमानास्पद अर्थाने होते) मूळतः पश्चिम बंगालमधील बर्दवान नावाच्या जिल्ह्यातील कुश नावाच्या गावाचे होते. रवींद्रनाथ टागोर यांचे जीवनचरित्रकार प्रभातकुमार मुखोपाध्याय यांनी आपल्या रवींद्रजीवाणी ओ रवींद्र साहित्य प्रबेशक या पुस्तकाच्या पहिल्या खंडात लिहिले आहे की  कुशारी हे भट्टा नारायणाचे पुत्र दीन कुशारीचे वंशज होते; महाराजा क्षितीसुरा यांनी दीनला कुश (बर्दवानच्या जिल्ह्यात) नावाचे गाव दिले होते, ते त्याचे प्रमुख बनले आणि कुशारी म्हणून ओळखले जाऊ लागले.  जीवन आणि घटना सुरुवातीचे जीवन: १८६१<unk>१८७८ मुख्य लेख: रवींद्रनाथ टागोर यांचे बालपण  लंडनमधील तरुण टागोर, १८७९ गेल्या दोन दिवसांपासून माझ्या गाण्यातील वर्णन प्रमाणेच वादळ उसळत आहे. झाउरो झाउरो बोरिशे बारिधरा [.............................................................................................................................................................................................................................  <unk> इंदिरा देवी यांना पत्र. 13 जिवंत मुलांमधील सर्वात लहान, टागोर (उपनाम "रबी") चा जन्म 7 मे 1861 रोजी कलकत्ता येथील जोरासनको हवेलीत झाला. तो देवेंद्रनाथ टागोर (1817<unk>1905) आणि सरदा देवी (1830<unk>1875) यांचा मुलगा होता. [b]  उत्तम कपडे घातलेल्या स्त्री-पुरुषाचे काळ्या आणि पांढऱ्या रंगाचे छायाचित्र: हा माणूस हसतमुखाने उभा आहे. त्याच्या समोर, एक स्त्री, बसलेली आहे, ती एक विस्तृत पोशाख आणि शाल मध्ये आहे; ती एक कोरलेली टेबल वर उभी आहे एक फुलदाणी आणि वाहणारे पाने. टागोर आणि त्यांची पत्नी मृणालिनी देवी, १८८३ टॅगोरचे पालनपोषण मुख्यतः नोकर्यांनी केले होते; त्याची आई त्याच्या लहानपणीच मरण पावली होती आणि त्याचे वडील मोठ्या प्रमाणात प्रवास करत होते. बंगालच्या नवनिर्मितीच्या काळात टॅगोर कुटुंब आघाडीवर होते. ते साहित्यिक मासिकांचे प्रकाशन करतात; बंगाली आणि पाश्चिमात्य शास्त्रीय संगीताचे थिएटर आणि वाद्य नियमितपणे तेथे सादर केले जातात. टागोरांच्या वडिलांनी अनेक ध्रुपद संगीतकारांना घरी राहण्यासाठी आणि मुलांना भारतीय शास्त्रीय संगीताचे शिक्षण देण्यासाठी आमंत्रित केले. टागोरांचा मोठा भाऊ द्विजेन्द्रनाथ हा एक तत्त्वज्ञ आणि कवी होता. सत्येंद्रनाथ हे भारतीय नागरी सेवेत नियुक्त होणारे पहिले भारतीय होते. ज्योतिरिंद्रनाथ हे संगीतकार, संगीतकार आणि नाटककार होते. त्यांची बहीण स्वर्णकुमारी एक कादंबरीकार बनली. ज्योतिरिंद्रनाथ यांची पत्नी कदंबरी देवी, टागोरपेक्षा थोडी मोठी होती, ती एक प्रिय मित्र आणि शक्तिशाली प्रभाव होती. १८८४ मध्ये लग्न झाल्यानंतर लगेचच तिच्या अचानक आत्महत्येमुळे तो अनेक वर्षे गहनपणे विचलित झाला.