अल्बर्ट आइन्स्टाईन, १४ मार्च १८७९ - १८ एप्रिल १९५५ हा एक जर्मन-जन्मलेला सैद्धांतिक भौतिकशास्त्रज्ञ होता, जो सर्वकाळातील सर्वात महान आणि सर्वात प्रभावशाली भौतिकशास्त्रज्ञांपैकी एक म्हणून ओळखला जातो. आइनस्टाइन हे सापेक्षता सिद्धांत विकसित करण्यासाठी प्रसिद्ध आहेत, पण त्यांनी क्वांटम यांत्रिकीच्या सिद्धांत विकासासाठीही महत्त्वपूर्ण योगदान दिले आहे. सापेक्षता आणि क्वांटम यांत्रिकी हे आधुनिक भौतिकशास्त्राचे दोन आधारस्तंभ आहेत. त्याचे वस्तुमान-ऊर्जा समतुल्य सूत्र E = mc2, जे सापेक्षता सिद्धांतातून उद्भवते, त्याला "जगातील सर्वात प्रसिद्ध समीकरण" असे संबोधले गेले आहे. त्यांचे कार्य विज्ञानाच्या तत्त्वज्ञानावर प्रभाव पाडण्यासाठी देखील ओळखले जाते. त्याला 1921 मध्ये भौतिकशास्त्रातील नोबेल पारितोषिक मिळाले "सैद्धांतिक भौतिकशास्त्रातील त्याच्या सेवांसाठी आणि विशेषतः फोटोइलेक्ट्रिक प्रभावाच्या कायद्याच्या शोधासाठी", क्वांटम सिद्धांताच्या विकासासाठी एक महत्त्वाचा टप्पा. त्याच्या बौद्धिक यशामुळे आणि कल्पकतेमुळे "आइनस्टाइन" हे "प्रतिभा" चे समानार्थी शब्द बनले. नियतकालिक तक्त्यातील एक कृत्रिम घटक असलेल्या आइन्स्टाईनियमचे नाव त्याच्या सन्मानार्थ ठेवले गेले.  १९०५ मध्ये, कधीकधी त्याच्या annus mirabilis ('चमत्कारी वर्ष') म्हणून वर्णन केलेले वर्ष, आइन्स्टाईनने चार नाविन्यपूर्ण कागदपत्रे प्रकाशित केली. यामध्ये फोटोइलेक्ट्रिक प्रभावाचा सिद्धांत मांडण्यात आला, ब्राउनच्या गतीचे स्पष्टीकरण देण्यात आले, विशेष सापेक्षता सिद्धांत सादर करण्यात आला आणि वस्तुमान-ऊर्जा समतुल्यता दर्शविली गेली. शास्त्रीय यांत्रिकीचे नियम विद्युतचुंबकीय क्षेत्राच्या नियमांशी जुळवून घेता येणार नाहीत, असे आइन्स्टाईनला वाटत होते. त्यामुळे त्यांनी सापेक्षतेचा विशेष सिद्धांत विकसित केला. त्यानंतर त्यांनी गुरुत्वाकर्षण क्षेत्राचा विस्तार केला. १९१६ मध्ये त्यांनी गुरुत्वाकर्षणाचा सिद्धांत मांडत सामान्य सापेक्षतावादावर एक लेख प्रकाशित केला. १९१७ मध्ये त्यांनी विश्वाच्या संरचनेचे मॉडेल तयार करण्यासाठी सापेक्षतेचा सामान्य सिद्धांत लागू केला. त्यांनी सांख्यिकीय यांत्रिकी आणि क्वांटम सिद्धांताच्या समस्यांशी व्यवहार सुरू ठेवला, ज्यामुळे त्याचे कण सिद्धांत आणि रेणूंच्या हालचालीचे स्पष्टीकरण झाले. त्यांनी प्रकाशाचे औष्णिक गुणधर्म आणि किरणेचे क्वांटम सिद्धांत यांचाही शोध लावला ज्यामुळे प्रकाशाच्या फोटॉन सिद्धांताचा पाया रचला गेला.
अल्बर्ट आइनस्टाईन यांनी प्रकाशित केलेले चार नाविन्यपूर्ण पेपर कोणते होते
Context:अल्बर्ट आइन्स्टाईन (/ˈaɪnstaɪn/ EYEN-styne; जर्मनः [ˈalbɛʁt ˈʔaɪnʃtaɪn] (ऐका); १४ मार्च १८७९ <unk> १८ एप्रिल १९५५) हा एक जर्मन-जन्मलेला सैद्धांतिक भौतिकशास्त्रज्ञ होता, जो सर्व काळातील महान आणि सर्वात प्रभावशाली भौतिकशास्त्रज्ञांपैकी एक म्हणून ओळखला जातो. आइनस्टाइन हे सापेक्षता सिद्धांत विकसित करण्यासाठी प्रसिद्ध आहेत, पण त्यांनी क्वांटम यांत्रिकीच्या सिद्धांत विकासासाठीही महत्त्वपूर्ण योगदान दिले आहे. सापेक्षता आणि क्वांटम यांत्रिकी हे आधुनिक भौतिकशास्त्राचे दोन आधारस्तंभ आहेत. त्याचे वस्तुमान-ऊर्जा समतुल्य सूत्र E = mc2, जे सापेक्षता सिद्धांतातून उद्भवते, त्याला "जगातील सर्वात प्रसिद्ध समीकरण" असे संबोधले गेले आहे. त्यांचे कार्य विज्ञानाच्या तत्त्वज्ञानावर प्रभाव पाडण्यासाठी देखील ओळखले जाते. त्याला 1921 मध्ये भौतिकशास्त्रातील नोबेल पारितोषिक मिळाले "सैद्धांतिक भौतिकशास्त्रातील त्याच्या सेवांसाठी आणि विशेषतः फोटोइलेक्ट्रिक प्रभावाच्या कायद्याच्या शोधासाठी", क्वांटम सिद्धांताच्या विकासासाठी एक महत्त्वाचा टप्पा. त्याच्या बौद्धिक यशामुळे आणि कल्पकतेमुळे "आइनस्टाइन" हे "प्रतिभा" चे समानार्थी शब्द बनले. नियतकालिक तक्त्यातील एक कृत्रिम घटक असलेल्या आइन्स्टाईनियमचे नाव त्याच्या सन्मानार्थ ठेवले गेले.  १९०५ मध्ये, कधीकधी त्याच्या annus mirabilis ('चमत्कारी वर्ष') म्हणून वर्णन केलेले वर्ष, आइन्स्टाईनने चार नाविन्यपूर्ण कागदपत्रे प्रकाशित केली. यामध्ये फोटोइलेक्ट्रिक प्रभावाचा सिद्धांत मांडण्यात आला, ब्राउनच्या गतीचे स्पष्टीकरण देण्यात आले, विशेष सापेक्षता सिद्धांत सादर करण्यात आला आणि वस्तुमान-ऊर्जा समतुल्यता दर्शविली गेली. शास्त्रीय यांत्रिकीचे नियम विद्युतचुंबकीय क्षेत्राच्या नियमांशी जुळवून घेता येणार नाहीत, असे आइन्स्टाईनला वाटत होते. त्यामुळे त्यांनी सापेक्षतेचा विशेष सिद्धांत विकसित केला. त्यानंतर त्यांनी गुरुत्वाकर्षण क्षेत्राचा विस्तार केला. १९१६ मध्ये त्यांनी गुरुत्वाकर्षणाचा सिद्धांत मांडत सामान्य सापेक्षतावादावर एक लेख प्रकाशित केला. १९१७ मध्ये त्यांनी विश्वाच्या संरचनेचे मॉडेल तयार करण्यासाठी सापेक्षतेचा सामान्य सिद्धांत लागू केला. त्यांनी सांख्यिकीय यांत्रिकी आणि क्वांटम सिद्धांताच्या समस्यांशी व्यवहार सुरू ठेवला, ज्यामुळे त्याचे कण सिद्धांत आणि रेणूंच्या हालचालीचे स्पष्टीकरण झाले. त्यांनी प्रकाशाचे औष्णिक गुणधर्म आणि किरणेचे क्वांटम सिद्धांत यांचाही शोध लावला ज्यामुळे प्रकाशाच्या फोटॉन सिद्धांताचा पाया रचला गेला.