लाकूड त्याच्या आर्द्रतेच्या प्रमाणावर अवलंबून विस्तारते आणि संकुचित होते. बदल, विस्तार किंवा संकुचित होण्याचे सापेक्ष प्रमाण तीन मुख्य धान्य दिशानिर्देशांपैकी प्रत्येकासाठी भिन्न आहे. त्या दिशानिर्देश अनुलंब, त्रिज्या आणि स्पर्श आहेत. अनुदैर्ध्य म्हणजे एक झाड किंवा त्याच्या शाखा लांबीच्या दिशेने वाढतात. बहुतेक लाकूडात, ही त्याची लांबी आहे. या दिशेने झालेला बदल खूपच लहान आहे. म्हणूनच जेव्हा वातावरणाचा ओलावा बदलतो तेव्हा लाकडी शासक त्याचे मोजमाप न बदलता वापरला जाऊ शकतो. जवळजवळ सर्व उपयोगांमध्ये, अनुलंब विस्तार आणि संकुचित चिंता न करता पुरेसे लहान आहेत. त्रिज्या आणि स्पर्शात्मक दिशात्मक विस्तार आणि संकुचन हे लक्षणीय आणि इतके भिन्न आहेत की ते लाकडाच्या तुकड्याच्या आयामी स्थिरतेवर परिणाम करतात. प्रत्येक दिशेने होणाऱ्या बदलाची सापेक्ष रक्कम ही झाडाच्या प्रजातीशी संबंधित असते. लाकडाच्या प्रजातींचा विचार न करता, रेडियल दिशेपेक्षा स्पर्श दिशेत बदल जास्त असतो. टॅन्जेंशियल दिशेने लाकडाच्या वाढीच्या रिंगांना स्पर्श होतो आणि रेडियल दिशेने वाढीच्या रिंगांना लंब आहे. टी/आर किंवा टेंगेंशियल ते रेडियल बदलाचे प्रमाण लाकडाच्या प्रजातींच्या आयामी स्थिरतेशी संबंधित आहे. जर आपण लाकूडचा एक तुकडा दृश्यमान केला तर तो चौरस आहे आणि तो एका लाकडाच्या अशा भागापासून आला आहे की रिंग जवळजवळ एका दिशेने सरळ आहेत, ज्याला अनुलंब धान्य किंवा तिमाही पट्टे असे म्हटले जाते. जसे जसे लाकडाचे ओलावाचे प्रमाण बदलते त्याच्या वातावरणाशी समतोल साधण्यासाठी, ते हिरेच्या आकाराकडे जाईल. टी/आर गुणोत्तर जेवढे 1 च्या जवळ असेल, तेवढेच चौरस आकाराचे विकृतीकरण कमी होईल. लाकडाच्या कापणीसाठी लाकडाच्या आकाराची स्थिरता आणि लाकडाच्या हालचालीची दिशा महत्वाची आहे. जर दोन जोडलेले तुकडे संरेखित केले गेले आहेत जेणेकरून ते संयुक्ताच्या तुलनेत एकाच दिशेने हलणार नाहीत, तर जेव्हा वातावरणाची आर्द्रता बदलते तेव्हा संयुक्त अस्थिर होईल आणि संयुक्ताचे अपयश होऊ शकते.
दानांची दिशा लाकडाच्या आयामी हालचालीवर कसा परिणाम करते?