[१ पानांवरील चित्र] मी सहमत आहे भांडवलशाहीचा इतिहास जो एक उत्खनन करणारा किंवा तारणारा आहे या व्यतिरिक्त, तिसरी कथा "समृद्धी आणि समस्या" बद्दल लिहिता येईल, ज्यात सहभागी कृतज्ञ असतील. कामगिरी अद्याप सुधारणा शोधत आहे (हेड, जे.) हे सर्व एकत्र केल्यावर, ही कथा लिहिण्याची जबाबदारी कोणाची आहे? माझ्या मते याचे उत्तर म्हणजे स्वतः व्यावसायिक नेते असणे -- किंवा सरकारी नियमांचे पालन करणे जेणेकरून संस्था अशा दिशेने चालते ज्याचा फायदा केवळ मालक आणि भागधारकांनाच नाही तर सर्व भागधारकांना होतो ज्यात कर्मचारी आणि पर्यावरण यांचा समावेश आहे.  पण व्यावसायिक नेत्यांनी बाजारपेठ का सांभाळावी? खाजगी व्यवस्थापकांना नैतिक बंधन आहे जे लोक भांडवलशाहीवर अवलंबून आहेत त्यांना रोजगार आणि आरोग्य विमा मिळतो. जगभरातील समस्यांवर उपाययोजना करण्यासाठी उद्योजकांची अपेक्षा असते. त्याचप्रमाणे उद्योजकांना काळजीपूर्वक उपाययोजना करण्याची सामाजिक जबाबदारी आहे. या प्रतिसादामुळे योग्य उत्तरदायित्व देखील दिले जाते जर व्यवसायाच्या नेत्यांना व्यवसायाचे फळ मिळवायचे असेल तर नफा मिळविण्यासाठी, त्यांना लाभदायक परिस्थितीची जबाबदारी स्वीकारावी लागेल.  जसे वर नमूद केले आहे, खाजगी हितसंबंध कधीकधी समाज आणि व्यक्तींच्या गरजांशी भयंकर संघर्ष करतात, म्हणून सरकारी नियामकांना व्यापारी नेत्यांसोबतच. याव्यतिरिक्त, व्यावसायिक नेते त्यांच्या दैनंदिन जीवनापासून एक पाऊल दूर जाऊ शकतात आणि ज्यांनी आपले जीवन संशोधनासाठी समर्पित केले आहे त्यांच्याकडून शिकू शकतात.
व्यवसाय चालवणे अवघड आहे आणि बाजारात नेहमीच समस्या असतील. एका संशयवादी सहकाऱ्याला सांगा की, खासगी क्षेत्रातील व्यवस्थापकांनी भांडवलशाही संस्थांचे संचालक होण्यासाठी लक्ष आणि ऊर्जा का द्यावी. कृपया जोनाथन हेड्टचे उद्धरण समाविष्ट करा.