बेल प्रयोगशाळांनी १९३० च्या दशकाच्या सुरुवातीला रेकॉर्डिंग तंत्रांच्या श्रेणीसह प्रयोग सुरू केले. लिओपोल्ड स्टोकॉस्की आणि फिलाडेल्फिया ऑर्केस्ट्रा यांनी १९३१ आणि १९३२ मध्ये फिलाडेल्फिया मधील संगीत अकादमी आणि न्यू जर्सी मधील बेल प्रयोगशाळा यांच्यातील टेलिफोन लाइनचा वापर करून कामगिरी केली. काही मल्टीट्रॅक रेकॉर्डिंग ऑप्टिकल साउंड फिल्मवर करण्यात आले, ज्यामुळे प्रामुख्याने एमजीएम (इ. स. १९३७ पासून) आणि विसाव्या शतकाच्या फॉक्स फिल्म कॉर्पोरेशन (इ. स. १९४१ पासून) यांनी वापरलेल्या नवीन प्रगती झाली. आरसीए व्हिक्टरने १९४१ च्या सुमारास ऑप्टिकल ध्वनीचा वापर करून अनेक ऑर्केस्ट्रांच्या कामगिरीचे रेकॉर्डिंग करण्यास सुरुवात केली, ज्यामुळे ७८-आरपीएम डिस्कसाठी उच्च-निष्ठा मास्टर्स तयार झाले. १९३० च्या दशकात, एवरी फिशर, एक हौशी व्हायोलिन वादक, ऑडिओ डिझाइन आणि ध्वनिकीसह प्रयोग करण्यास सुरुवात केली. त्याला असे रेडिओ बनवायचे होते, ज्याचा आवाज एखाद्या लाइव्ह ऑर्केस्ट्राला ऐकत असल्यासारखा असेल, ज्यामुळे मूळ ध्वनीला उच्च विश्वासार्हता मिळेल. द्वितीय विश्वयुद्धानंतर, हॅरी एफ. ओल्सन यांनी एक प्रयोग केला ज्यामध्ये चाचणी विषयाने लपलेल्या परिवर्तनीय ध्वनिक फिल्टरद्वारे थेट ऑर्केस्ट्रा ऐकले. [ उद्धरण आवश्यक ] [ उद्धरण आवश्यक ] [ उद्धरण आवश्यक ] [ उद्धरण आवश्यक ]  १९४८ पासून सुरू झालेल्या अनेक नवकल्पनांनी घरगुती-ऑडिओ गुणवत्तेत मोठ्या प्रमाणात सुधारणा करणे शक्य केले.  दुसर्या महायुद्धानंतर जर्मनीतून घेतलेल्या तंत्रज्ञानावर आधारित रील-टू-रील ऑडिओ टेप रेकॉर्डिंगने बिंग क्रॉस्बीसारख्या संगीत कलाकारांना अधिक विश्वासार्हतेसह रेकॉर्डिंग बनविण्यास आणि वितरित करण्यास मदत केली. 331⁄3 आरपीएम लाँग प्ले (एलपी) मायक्रोग्रुव्ह व्हीनील रेकॉर्डचे आगमन, कमी पृष्ठभागाचा आवाज आणि प्रमाणात निर्दिष्ट समतोलकरण वक्र तसेच ध्वनी-कमी आणि गतिमान श्रेणी प्रणाली. ऑडिओ मार्केटमध्ये मत नेते असलेल्या शास्त्रीय संगीताच्या चाहत्यांनी त्वरीत एलपी स्वीकारले कारण जुन्या रेकॉर्डच्या विपरीत, बहुतेक शास्त्रीय कामे एकाच एलपीवर बसतील. उच्च दर्जाचे टर्नटेबल्स, अधिक प्रतिसादात्मक सुयांसह एफएम रेडिओ, ज्यामध्ये मोठ्या प्रमाणात ऑडिओ बँडविड्थ आहे आणि एएम रेडिओपेक्षा सिग्नल व्यत्यय आणि फेलिंगची कमी संवेदनशीलता आहे. फ्रिक्वेन्सी प्रतिसादाकडे अधिक लक्ष देणारी आणि जास्त उर्जा आउटपुट क्षमता असलेली, ध्वनीची पुनरुत्पादन करणारी सुधारित अॅम्प्लिफायर डिझाइन. एडगर विल्चुर आणि हेन्री क्लॉस यांनी विकसित केलेल्या ध्वनिक निलंबनसह नवीन लाऊडस्पीकर डिझाइन, सुधारित बास फ्रिक्वेन्सी प्रतिसाद. १९५० च्या दशकात, ऑडिओ उत्पादकांनी विश्वासू ध्वनी पुनरुत्पादन प्रदान करण्याच्या उद्देशाने रेकॉर्ड आणि उपकरणे वर्णन करण्यासाठी विपणन संज्ञा म्हणून उच्च विश्वासार्हता हा वाक्यांश वापरला. बर्याच ग्राहकांना तत्कालीन मानक एएम रेडिओ आणि 78-आरपीएम रेकॉर्डच्या तुलनेत गुणवत्तेतील फरक सहजपणे दिसून आला आणि आरसीएच्या न्यू ऑर्थोफोनिक्स आणि लंडनच्या एफएफआरआर (फुल फ्रीक्वेंसी रेंज रेकॉर्डिंग, यूके डेका सिस्टम) सारख्या उच्च-विश्वासार्हता असलेले फोनोग्राफ आणि 331⁄3 एलपी विकत घेतले. ऑडिओफाइल्सने तांत्रिक वैशिष्ट्यांकडे लक्ष दिले आणि स्वतंत्र टर्नटेबल्स, रेडिओ ट्यूनर, प्रीअम्प्लिफायर्स, पॉवर अॅम्प्लिफायर्स आणि लाऊडस्पीकर्स सारखे स्वतंत्र घटक विकत घेतले. काही उत्साही लोक स्वतः लाऊडस्पीकर प्रणाली एकत्र करतात. १९५० च्या दशकात एकात्मिक मल्टी-स्पीकर कन्सोल सिस्टीमच्या आगमनाने, हाय-फाय हा होम साउंड उपकरणांसाठी एक सर्वसाधारण शब्द बनला, काही प्रमाणात फोनोग्राफ आणि रेकॉर्ड प्लेयरला विस्थापित केले.  १९५० च्या दशकाच्या उत्तरार्धात आणि १९६० च्या दशकाच्या सुरुवातीला, स्टिरिओफोनिक उपकरणे आणि रेकॉर्डिंगच्या विकासामुळे होम-ऑडिओ सुधारणांच्या पुढील लाटेला सामोरे जावे लागले आणि सामान्य भाषेत स्टिरिओने हाय-फायला विस्थापित केले. रेकॉर्ड्स आता स्टीरिओवर वाजवले जात होते. ऑडिओफिलच्या जगात, तथापि, उच्च विश्वासार्हतेची संकल्पना अत्यंत अचूक ध्वनी पुनरुत्पादनाच्या उद्दीष्टेला आणि त्या उद्दीष्ट्याकडे जाण्यासाठी उपलब्ध असलेल्या तांत्रिक संसाधनांना संदर्भित करते. हा काळ हा हाय-फायचा सुवर्णकाळ मानला जातो, जेव्हा व्हॅक्यूम ट्यूब उपकरणे उत्पादकांनी आधुनिक ऑडिओफिलद्वारे उत्कृष्ट मानल्या जाणार्या अनेक मॉडेल्स तयार केल्या आणि सॉलिड स्टेट (ट्रान्झिस्टरयुक्त) उपकरणे बाजारात आणण्यापूर्वीच, त्यानंतर मुख्य प्रवाहातील तंत्रज्ञानाच्या रूपात ट्यूब उपकरणे बदलली.  १९६० च्या दशकात, एफटीसीने ऑडिओ उत्पादकांच्या मदतीने उच्च विश्वासार्हता उपकरणे ओळखण्यासाठी एक व्याख्या तयार केली जेणेकरून उत्पादक हे स्पष्टपणे सांगू शकतील की ते आवश्यकता पूर्ण करतात आणि दिशाभूल करणारी जाहिराती कमी करतात.  मेटल ऑक्साईड सेमीकंडक्टर फील्ड-इफेक्ट ट्रान्झिस्टर (एमओएसएफईटी) 1974 मध्ये तोहोकू विद्यापीठात जून-इची निशिझावा यांनी ऑडिओसाठी पॉवर एमओएसएफईटीमध्ये रुपांतरित केले होते. यमाहा कंपनीने लवकरच हाय-फाय ऑडिओ अॅम्प्लीफायर्ससाठी पॉवर एमओएसएफईटी तयार केले. जेव्हीसी, पायोनियर कॉर्पोरेशन, सोनी आणि तोशिबा यांनीही 1974 मध्ये पॉवर एमओएसएफईटीसह एम्पलीफायर तयार करण्यास सुरुवात केली. १९७७ साली हिटाचीने एलडीएमओएस (लॅटरल डिफ्यूज्ड एमओएस), एक प्रकारचा पॉवर एमओएसएफईटी सादर केला. हिटाची हा एकमेव एलडीएमओएस निर्माता होता. १९७७ ते १९८३ दरम्यान, एचएच इलेक्ट्रॉनिक्स (व्ही-सिरीज) आणि एशली ऑडिओ सारख्या उत्पादकांकडून ऑडिओ पॉवर अॅम्प्लीफायर्समध्ये एलडीएमओएसचा वापर केला जात होता आणि संगीत आणि सार्वजनिक अॅड्रेस सिस्टमसाठी वापरला जात होता. १९८० च्या दशकाच्या मध्यात जेव्हा स्वस्त, वेगवान स्विचिंग MOSFET उपलब्ध झाले तेव्हा क्लास-डी अॅम्प्लीफायर्स यशस्वी झाले. अनेक ट्रान्झिस्टर एम्प्स त्यांच्या पॉवर सेक्शन्समध्ये MOSFET डिव्हाइसेस वापरतात, कारण त्यांचे विकृती वक्र अधिक ट्यूबसारखे असते.  १९७० च्या दशकापासून सुरू होणारी संगीत पुनरुत्पादनासाठी एक लोकप्रिय प्रणाली म्हणजे एकात्मिक संगीत केंद्र<unk>, ज्यामध्ये एक पॅकेजमध्ये एक फोनोग्राफ टर्नटेबल, एएम-एफएम रेडिओ ट्यूनर, टेप प्लेयर, प्रीअम्प्लिफायर आणि पॉवर अॅम्प्लिफायर एकत्रित केले गेले होते, जे बर्याचदा त्याच्या स्वतः च्या स्वतंत्र, काढण्यायोग्य किंवा एकात्मिक स्पीकर्ससह विकले जाते. या यंत्रणांनी त्यांच्या साधेपणाची जाहिरात केली. ग्राहकांना वैयक्तिक घटक निवडण्याची आणि एकत्र करण्याची गरज नव्हती किंवा प्रतिकार आणि रेटिंग पॉवरशी परिचित नव्हते. शुद्धतावादी सामान्यतः या प्रणालींना उच्च विश्वासार्हतेचा संदर्भ देणे टाळतात, जरी काही खूप चांगल्या प्रतीचे ध्वनी पुनरुत्पादन करण्यास सक्षम आहेत.  १९७० आणि १९८० च्या दशकातील ऑडिओफिल प्रत्येक घटक स्वतंत्रपणे खरेदी करण्यास प्राधान्य देत होते. अशाप्रकारे, ते प्रत्येक घटकाचे मॉडेल निवडू शकले जे त्यांना हवे होते. १९८० च्या दशकात, अनेक ऑडिओफिल मासिके उपलब्ध झाली, ज्यात स्पीकर्स, अॅम्प्लिफायर्स आणि इतर घटकांची निवड कशी करावी आणि त्यांची चाचणी कशी करावी याबद्दल घटकांची पुनरावलोकने आणि लेख देण्यात आले.  ऐकण्याची चाचणी कोडेक ऐकण्याची चाचणी हाय-फाय उत्पादक, ऑडिओफाइल मासिके, आणि ऑडिओ अभियांत्रिकी संशोधक आणि शास्त्रज्ञ यांचा वापर ऐकण्याच्या चाचण्यांसाठी केला जातो. जर ऐकण्याची चाचणी अशा प्रकारे केली जाते की एखाद्या घटकाच्या किंवा रेकॉर्डिंगच्या ध्वनी गुणवत्तेचे मूल्यांकन करणारा श्रोता चाचणीसाठी वापरल्या जाणा components्या घटकांना पाहू शकतो (उदाहरणार्थ, ट्यूब पॉवर अॅम्प्लीफायर आणि सॉलिड-स्टेट अॅम्प्लीफायरद्वारे ऐकले जाणारे समान संगीत तुकडा), तर हे शक्य आहे की काही घटकांच्या किंवा ब्रँडच्या बाजूने किंवा त्याविरूद्ध श्रोत्याचे पूर्व-अस्तित्वातील पूर्वग्रह त्यांच्या निर्णयावर परिणाम करू शकतात. या प्रश्नाला उत्तर देण्यासाठी, संशोधकांनी अंध चाचण्या वापरण्यास सुरुवात केली, ज्यात श्रोत्यांना चाचणी घेतलेले घटक दिसणार नाहीत. या चाचणीचा एक सामान्यतः वापरला जाणारा प्रकार म्हणजे एबीएक्स चाचणी. एक विषय दोन ज्ञात नमुने (नमुना अ, संदर्भ, आणि नमुना बी, एक पर्यायी) आणि एक अज्ञात नमुना एक्स, तीन नमुने एकूण सादर केले जाते. X हा A आणि B मधून यादृच्छिकरित्या निवडला जातो, आणि विषय X ला A किंवा B म्हणून ओळखतो. एक विशिष्ट पद्धत पारदर्शक आहे हे सिद्ध करण्याचा कोणताही मार्ग नसला तरी, योग्यरित्या आयोजित केलेल्या डबल-ब्लाइंड चाचणीने हे सिद्ध केले जाऊ शकते की एक पद्धत पारदर्शक नाही.  काही ऑडिओ घटक (जसे की महागडे, विदेशी केबल्स) ध्वनी गुणवत्तेवर कोणताही व्यक्तिपरकपणे जाणण्याजोगा प्रभाव आहे की नाही हे तपासण्याच्या प्रयत्नांचा एक भाग म्हणून कधीकधी आंधळे चाचण्या वापरल्या जातात. या अंध चाचण्यांमधून मिळवलेला डेटा काही ऑडिओफिल मासिकांद्वारे स्वीकारला जात नाही जसे की स्टीरिओफिल आणि द अॅब्सोल्यूट साऊंड त्यांच्या ऑडिओ उपकरणांच्या मूल्यांकनात. स्टीरियोफाइलचे वर्तमान संपादक जॉन एटकिन्सन यांनी सांगितले की त्यांनी एकदा 1978 मध्ये एक सॉलिड-स्टेट एम्पलीफायर, क्वाड 405 विकत घेतला होता, जेव्हा त्यांनी अंध चाचण्यांचे निकाल पाहिले होते, परंतु काही महिन्यांनंतर लक्षात आले की "जादू गेली होती" तोपर्यंत तो त्याऐवजी ट्यूब एम्पलीफायरने बदलला. द अॅब्सोल्यूट साऊंडच्या रॉबर्ट हार्ले यांनी २००८ मध्ये लिहिले होते की: "... अंध श्रवण चाचण्या मुळात श्रवण प्रक्रियेला विकृत करतात आणि एका विशिष्ट घटनेची श्रवणक्षमता ठरविण्यात निरुपयोगी असतात".  ऑनलाईन साऊंडस्टेज नेटवर्कचे संपादक डग श्नाइडर यांनी २००९ मध्ये दोन संपादकीय लेखात या भूमिकेचा खंडन केला. [२६ पानांवरील चित्र] एनआरसीच्या संशोधकांना हे माहित होते की त्यांचे परिणाम वैज्ञानिक समुदायामध्ये विश्वासार्ह बनण्यासाठी आणि सर्वात अर्थपूर्ण परिणाम मिळविण्यासाठी, त्यांना पक्षपात दूर करावा लागेल आणि अंध चाचणी हा एकमेव मार्ग होता. अॅक्सिओम, एनर्जी, मिरॅज, पॅराडिगम, पीएसबी आणि रिव्हल यांसारख्या अनेक कॅनेडियन कंपन्या त्यांच्या लाऊडस्पीकर्सच्या डिझाइनमध्ये ब्लाइंड टेस्टिंगचा मोठ्या प्रमाणात वापर करतात. हर्मन इंटरनॅशनलचे ऑडिओ प्रोफेशनल डॉ. शॉन ऑलिव्ह हे मत मांडतात.
HiFI म्हणजे काय?
Context:हाय फिडेलिटी (अनेकदा हाय-फाय किंवा हाय-फाय म्हणून संक्षिप्त केले जाते) हा ध्वनीचा उच्च-गुणवत्तेचा पुनरुत्पादन आहे. हे ऑडिओफिल आणि होम ऑडिओ उत्साही लोकांमध्ये लोकप्रिय आहे. आदर्शपणे, उच्च-निष्ठावंत उपकरणांमध्ये अश्रुत आवाज आणि विकृती असते आणि मानवी श्रवण श्रेणीमध्ये फ्लॅट (तटस्थ, रंगहीन) वारंवारता प्रतिसाद असतो.  उच्च विश्वासार्हता स्वस्त ऑडिओ उपकरणे, एएम रेडिओ किंवा 1940 च्या दशकाच्या अखेरीस रेकॉर्डिंगमध्ये ऐकल्या जाणार्या ध्वनी पुनरुत्पादनाच्या निकृष्ट गुणवत्तेद्वारे तयार केलेल्या कमी-गुणवत्तेच्या <unk>lo-fi<unk> ध्वनीच्या विरूद्ध आहे.