सामान्यतः जगातील पहिला राष्ट्रीय उद्यान मानला जाणारा यलोस्टोन राष्ट्रीय उद्यान आकाराने महत्त्वपूर्ण आहे, ज्यामध्ये वायॉमिंग, मोन्टाना आणि आयडाहोचे काही भाग समाविष्ट आहेत आणि सर्वात मोठी उर्वरित जवळजवळ अखंड पर्यावरणीय प्रणाली म्हणून कार्य करते. या उद्यानात अनेक प्रकारचे वन्यजीव आहेत ज्यात ग्रिझली अस्वल, प्यूगर, लांडगे, डोंगराच्या शेळ्या, बिझोन आणि एल्कच्या मुक्त-प्रवास करणाऱ्या कळप तसेच अनेक प्रकारचे पक्षी आणि मासे आहेत, कारण निवासस्थानाच्या विविधतेमुळे. उद्यानाच्या काही भागांमध्ये वनराई व घासणराई आहे. तर काही भागांमध्ये डोंगररांगा, तलाव आणि डोंगररांगांचा पूर्णपणे वेगळा अनुभव आहे. या उद्यानातील काही वैशिष्ट्ये म्हणजे गीझर आणि हायड्रोथर्मल वैशिष्ट्ये. खरं तर यलोस्टोनमध्ये जगातील अशा अर्ध्याहून अधिक वैशिष्ट्यांचा समावेश आहे. यलोस्टोन कॅल्डेरा हा खंडातील सर्वात मोठा सुपर ज्वालामुखी आहे.
यलोस्टोन नॅशनल पार्कमध्ये आढळलेल्या प्राथमिक वातावरणाचा सारांश मजकूरातून घेतलेल्या उदाहरणांचा वापर करून मला द्या.
Context:यलोस्टोन राष्ट्रीय उद्यान हे अमेरिकेच्या पश्चिम भागात वयोमिंगच्या उत्तर-पश्चिम कोपऱ्यात व मोन्टाना आणि आयडाहोमध्ये विस्तारलेले एक अमेरिकन राष्ट्रीय उद्यान आहे. येलोस्टोन नॅशनल पार्क संरक्षण कायद्याने अमेरिकेच्या 42 व्या काँग्रेसने याची स्थापना केली आणि 1 मार्च 1872 रोजी अध्यक्ष युलिसेस एस. ग्रँट यांनी कायद्यात स्वाक्षरी केली. यलोस्टोन हे अमेरिकेतील पहिले राष्ट्रीय उद्यान होते आणि जगातील पहिले राष्ट्रीय उद्यान असल्याचेही मानले जाते. हे उद्यान वन्यजीव आणि त्याच्या अनेक भूऔष्मिक वैशिष्ट्यांसाठी प्रसिद्ध आहे, विशेषतः ओल्ड फेथफुल गीझर, जे सर्वात लोकप्रिय आहे. अनेक प्रकारच्या जैवसंस्थेचे प्रतिनिधित्व करत असताना, सबलपाइन वन सर्वात जास्त आहे. हे दक्षिण मध्य रॉकीज जंगलाच्या इको-प्रदेशातील एक भाग आहे.  भारतीय वंशाचे लोक यलोस्टोन प्रदेशात किमान ११,००० वर्षांपासून वास्तव्य करीत आहेत, १९व्या शतकाच्या सुरुवातीपासून ते मध्यभागी डोंगराच्या लोकांच्या भेटी व्यतिरिक्त, १८६० च्या दशकाच्या उत्तरार्धात संघटित अन्वेषण सुरू झाले नाही. या उद्यानाचे व्यवस्थापन आणि नियंत्रण सुरुवातीला अमेरिकेच्या अंतर्गत व्यवहार विभागाच्या अखत्यारीत आले होते. या उद्यानाचे पर्यवेक्षण करणारे पहिले अंतर्गत व्यवहार सचिव कोलंबस डेलानो होते. १८८६ ते १९१६ या दरम्यान ३० वर्षे यलोस्टोनच्या व्यवस्थापनावर देखरेख ठेवण्याचे काम अखेरीस अमेरिकेच्या सैन्याला देण्यात आले. १९१७ मध्ये उद्यानाचे प्रशासन राष्ट्रीय उद्यान सेवेकडे हस्तांतरित करण्यात आले, जे मागील वर्षी तयार करण्यात आले होते. वास्तुशास्त्रीय आणि ऐतिहासिक महत्त्व असलेल्या शेकडो इमारती बांधण्यात आल्या आहेत आणि त्यांचे संरक्षण केले जात आहे. तसेच संशोधकांनी हजारहून अधिक पुरातत्व स्थळांची तपासणी केली आहे.  यलोस्टोन नॅशनल पार्कचे क्षेत्रफळ 3,468.4 चौरस मैल (8,983 किमी2) आहे, ज्यात तलाव, खंदक, नद्या आणि पर्वतरांगा आहेत. यलोस्टोन लेक हे उत्तर अमेरिकेतील सर्वात मोठे उच्च-उंचीचे तलाव आहे आणि हे महाद्वीपावरील सर्वात मोठे सुपर ज्वालामुखी यलोस्टोन कॅल्डेरावर केंद्रित आहे. कॅल्डेराला निष्क्रिय ज्वालामुखी मानले जाते. गेल्या दोन दशलक्ष वर्षांत याचे प्रचंड प्रमाणात उद्रेक झाले आहेत. यलोस्टोनमध्ये जगातील अर्ध्याहून अधिक गॅझियर आणि जल-उष्णतामय ठिकाणे आहेत, जी या सततच्या ज्वालामुखीमुळे चालत आहेत. ज्वालामुखीच्या उद्रेकामुळे आलेला लावा प्रवाह आणि खडक यलोस्टोनच्या बहुतेक भूभागाला व्यापतात. हे उद्यान ग्रेटर येलोस्टोन इकोसिस्टमचे केंद्रबिंदू आहे, जे पृथ्वीच्या उत्तर समशीतोष्ण क्षेत्रामध्ये सर्वात मोठे उर्वरित जवळजवळ अखंड इकोसिस्टम आहे. १९७८ मध्ये यलोस्टोनला युनेस्कोच्या जागतिक वारसा स्थळाचे नाव देण्यात आले.  स्तनपायी, पक्षी, मासे, सरपटणारे प्राणी आणि उभयचर या शेकडो प्रजातींचे दस्तऐवजीकरण केले गेले आहे, ज्यात बर्याच प्रजातींचा धोका आहे किंवा धोक्यात आहेत. अफाट जंगले आणि चराचर प्रदेशात वनस्पतींच्या अनोख्या प्रजाती देखील आहेत. यलोस्टोन पार्क हे अमेरिकेतील सर्वात मोठे आणि सर्वात प्रसिद्ध मेगाफौना ठिकाण आहे. ग्रिझली अस्वल, प्यूगर, लांडगे, आणि बिझोन आणि एल्कचे मुक्तपणे फिरणारे कळप या उद्यानात राहतात. यलोस्टोन पार्क बिफॉन कळप हा अमेरिकेतील सर्वात जुना आणि सर्वात मोठा सार्वजनिक बिफॉन कळप आहे. या उद्यानात दरवर्षी जंगलाला आग लागते; १९८८ च्या मोठ्या जंगलाला लागलेल्या आगीत जवळपास एक तृतीयांश भाग जळून खाक झाला होता. यलोस्टोनमध्ये पदयात्रा, कॅम्पिंग, बोटींग, मासेमारी आणि पर्यटनस्थळांसह अनेक मनोरंजनाच्या संधी आहेत. भूगर्भीय उष्णतेच्या प्रमुख क्षेत्रांमध्ये तसेच काही तलाव आणि धबधब्यांपर्यंत जवळपासचा प्रवेश मिळण्यासाठी पक्की रस्ते उपलब्ध आहेत. हिवाळ्यात, अभ्यागत बर्फ प्रशिक्षक किंवा स्नोमोबाइल वापरून मार्गदर्शित टूरद्वारे पार्कमध्ये प्रवेश करतात.