फुटपाथ सर्फिंग, आज स्केटबोर्डिंग म्हणून ओळखले जाते, हे 1940 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात कॅलिफोर्नियाच्या सर्फर्सच्या इच्छेने उद्भवले होते ज्यांना अजूनही लाटा सपाट असताना चालण्याची आशा होती. १९६० च्या दशकात, काही सर्फिंग उत्पादकांनी स्केटबोर्डची विक्री सुरू केली आणि या खेळाकडे अधिक लक्ष वेधले. 1970 च्या दशकात स्केटबोर्डिंगची लोकप्रियता वेगाने वाढू लागली कारण बोर्डवर वापरल्या जाणार्या डिझाइन घटक आणि सामग्रीमध्ये सुधारणा झाली.
कृपया स्केटबोर्डिंगच्या उत्पत्तीबद्दलचा मजकूर सारांश द्या.
Context:पहिल्या स्केटबोर्ड्सची सुरुवात लाकडी पेटी किंवा बोर्डांपासून झाली होती, ज्याच्या तळाशी रोलर स्केटचे चाके जोडले गेले होते. क्रेट स्कूटर स्केटबोर्डच्या आधी होते, ज्यात नाक (बोर्डच्या समोर) ला लाकडी पेटी जोडली गेली होती, ज्याने प्राथमिक हँडलबार्स तयार केले. आजच्या स्केटबोर्ड डेकप्रमाणेच त्या बॉक्सचे बोर्ड बनले.  स्केटबोर्डिंग, जसे आज अस्तित्वात आहे, बहुधा १९४० च्या अखेरीस किंवा १९५० च्या सुरुवातीला जन्मला असेल, जेव्हा कॅलिफोर्निया मधील सर्फर्सना जेव्हा लाटा सपाट होत्या तेव्हा काहीतरी करायचे होते. याला "साइडवॉक सर्फिंग" असे म्हटले गेले - फुटपाथवर सर्फिंगची नवीन लाट जेव्हा सर्फिंगचा खेळ अत्यंत लोकप्रिय झाला. पहिला बोर्ड कोणी बनविला हे कोणालाही ठाऊक नाही; असे दिसते की बर्याच लोकांना जवळजवळ एकाच वेळी समान कल्पना आल्या. पहिल्या उत्पादित स्केटबोर्ड्सला लॉस एंजेलिस, कॅलिफोर्नियाच्या सर्फ शॉपने ऑर्डर केले होते, जे सर्फर्स त्यांच्या डाउनटाइममध्ये वापरतात. दुकानाचा मालक, बिल रिचर्डने शिकागो रोलर स्केट कंपनीशी करार केला स्केट व्हील्सचे सेट तयार करण्यासाठी, जे ते चौरस लाकडी बोर्डांवर जोडले. त्यानुसार, स्केटबोर्डिंगला मूलतः "साइडवॉक सर्फिंग" असे संबोधले गेले आणि सुरुवातीच्या स्केटिंगपटूंनी सर्फिंग शैली आणि हालचालींचे अनुकरण केले आणि उघड्या पायांनी केले.  १९६० च्या दशकात दक्षिण कॅलिफोर्नियामध्ये जॅक, किप्स, हॉबी, बिंग आणि मकाहा यासारख्या सर्फिंग उत्पादकांची एक छोटी संख्या लहान सर्फबोर्डसारखे स्केटबोर्ड तयार करण्यास सुरुवात केली आणि त्यांच्या उत्पादनांना प्रोत्साहन देण्यासाठी संघ एकत्र केले. मकाहाच्या संस्थापक लॅरी स्टीव्हनसन यांनी 1963 मध्ये प्रायोजित केलेल्या सर्वात लवकर स्केटबोर्ड प्रदर्शनांपैकी एक आणि कॅलिफोर्नियाच्या हर्मोसा बीच येथील पियर एव्हेन्यू ज्युनिअर हायस्कूलमध्ये आयोजित करण्यात आला होता. या स्केटबोर्डर्सच्या काही संघांना 1964 मध्ये स्टॅन रिचर्ड्सने होस्ट केलेल्या सर्फ अप नावाच्या टेलिव्हिजन शोमध्ये देखील वैशिष्ट्यीकृत केले गेले होते, ज्याने स्केटबोर्डिंगला काहीतरी नवीन आणि मजेदार म्हणून प्रोत्साहन दिले.  स्केटबोर्डिंगची लोकप्रियता वाढू लागल्यामुळे, पहिले स्केटबोर्डिंग मासिक, द क्वार्टरली स्केटबोर्डर 1964 मध्ये प्रकाशित झाले. जॉन सेव्हरसन, ज्यांनी हे मासिक प्रकाशित केले, त्यांनी आपल्या पहिल्या संपादकीयात लिहिले:  आजचे स्केटबोर्डर्स या खेळाचे संस्थापक आहेत - ते पायनियर आहेत - ते पहिले आहेत. स्केटबोर्डिंगचा कोणताही इतिहास नाही. तो आता तुमच्याकडून बनवला जात आहे. या खेळाला आकार देण्यात येत आहे आणि आमचा विश्वास आहे की, आता योग्य गोष्ट केल्यास या खेळाचे उज्ज्वल भविष्य घडेल. या खेळाच्या विरोधकांनी निषेध आणि निर्बंधांबद्दल बोलल्यामुळे क्षितिजावर वादळ ढग आहेत.  हे मासिक केवळ चार अंकात प्रकाशित झाले, परंतु 1975 मध्ये स्केटबोर्डर म्हणून पुन्हा प्रकाशित झाले. प्रत्यक्ष स्केटबोर्डिंग स्पर्धेचा पहिला प्रसारण 1965 ची राष्ट्रीय स्केटबोर्डिंग चॅम्पियनशिप होती, जी कॅलिफोर्नियाच्या अनाहेममध्ये आयोजित करण्यात आली होती आणि एबीसीच्या वाइड वर्ल्ड ऑफ स्पोर्ट्सवर प्रसारित झाली होती. या काळात स्केटबोर्डिंग हा एक नवीन खेळ असल्याने स्पर्धांमध्ये केवळ दोन मूळ शिस्त होती: फ्लॅटलँड फ्रीस्टाईल आणि स्लॅलोम डाउनहिल रेसिंग.  त्या काळातील अॅनिमेटेड कार्टूनमध्ये कधीकधी स्केटबोर्ड गॅग्स दिसतात. १९६५ मध्ये बनवलेल्या दोन रोड रनर कार्टून, शॉट अँड बोरडेड आणि आऊट अँड आऊट रूट, मध्ये विले ई. कोयोट स्केटबोर्ड चालवतात.  पहिल्या प्रायोजित स्केटबोर्डर्सपैकी एक, पॅटी मॅकजी, हॉबी आणि व्हिटा पाक यांनी देशभर स्केटबोर्डिंग प्रदर्शन करण्यासाठी आणि स्केटबोर्डिंग सुरक्षा टिप्स दर्शविण्यासाठी प्रवास करण्यासाठी पैसे दिले. मॅकगी यांनी 1965 मध्ये लाइफ मासिकाच्या मुखपृष्ठावर चित्रित केले आणि अनेक लोकप्रिय दूरदर्शन कार्यक्रमांमध्ये वैशिष्ट्यीकृत केले गेले - द माईक डग्लस शो, माझी लाइन काय आहे? आणि द टुनाइट शो स्टारिंग जॉनी कार्सन - ज्याने त्या वेळी स्केटबोर्डिंगला आणखी लोकप्रिय बनविण्यात मदत केली. त्या काळातील इतर काही सुप्रसिद्ध सर्फर-शैलीतील स्केटबोर्डर्स डॅनी बेअरर, टॉर्गर जॉन्सन, ब्रूस लोगान, बिल आणि मार्क रिचर्ड्स, वूडी वुडवर्ड आणि जिम फिट्झपॅट्रिक होते.  या कालावधीत या खेळाची वाढ मकाहाच्या विक्रीच्या आकडेवारीमध्ये देखील दिसून येते, ज्याने 1 9 63 ते 1 9 65 दरम्यान 4 दशलक्ष डॉलर्सच्या बोर्ड विक्रीचे उद्धरण केले. 1 9 66 पर्यंत विविध स्त्रोतांनी दावा केला की स्केटबोर्डिंग धोकादायक आहे, परिणामी दुकाने त्यांना विकण्यास अनिच्छुक आहेत आणि पालक त्यांना खरेदी करण्यास अनिच्छुक आहेत. १९६६ साली विक्री लक्षणीयरीत्या कमी झाली होती आणि स्केटबोर्डर्स मॅगझिनचे प्रकाशन बंद झाले होते. स्केटबोर्डिंगची लोकप्रियता कमी झाली आणि 1970 च्या दशकाच्या सुरुवातीपर्यंत कमी राहिली.