किती सुंदर पुस्तक आहे; हे मला मुराकामीची आठवण करून देते - जादुई पण तरीही खूप सार्थक. द शेडो ऑफ द विंडमध्ये सर्व काही आहे: गूढ बार्सिलोना, हृदयस्पर्शी पात्र, काव्यात्मक भाषा, मनोरंजक कथानक.  पुस्तकाची भाषा आणि परिस्थिती आश्चर्यकारक होती. झॅफॉन अत्यंत प्रतिभावान आहे, त्याचे शब्द मोहक आणि काव्यात्मक आहेत, आणि तो बार्सिलोनाला असंख्य वेगवेगळ्या प्रकारे रंगवतो: अंधार आणि गोथिक रात्री, किंवा आनंदाने आनंदी, किंवा उदास उदास, हे सर्व पात्रांवर अवलंबून असते.  मला "शाडो ऑफ द विंड" ची कास्ट आवडली. प्रत्येक पात्राचा चांगला विकास झाला आणि त्याला योग्य पार्श्वभूमी दिली गेली. ते एकमेकांशी रहस्यमय पद्धतीने भिडले आणि त्यांच्यातील संवाद, जसे डॅनियल आणि क्लारा, किंवा डॅनियल आणि नुरिया, हृदयस्पर्शी होते.  पण सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे, झॅफॉन एक अद्भुत कथा सांगते. मला ज्युलियन कॅरॅक्स आणि डॅनियल यांच्यातील समानता आवडली, आणि डॅनियलचे आयुष्य ज्युलियनच्या जीवनाशी कसे गुंतागुंतीचे होते. यामुळे हे जादुई वास्तववादासारखे वाटते, आणि मनोरंजक वाचन बनते.
कार्लोस रुईझ झॅफॉन यांच्या द शेडो ऑफ द विंड या पुस्तकाचे पुनरावलोकन लिहा