या वाक्याच्या आधारे, ब्रायनी कादंबरीच्या कथा सांगणारा म्हणून, रॉबी आणि सेसिलियाच्या पुनर्मिलनशी संबंधित कथेचा भाग का तयार केला हे स्पष्ट करीत आहे.
या परिच्छेदाच्या आधारे, ब्रिओनीचा काय अर्थ होतो जेव्हा ती सांगतेः ""मला असे वाटते की हे अशक्तपणा किंवा टाळपळ नाही, परंतु दयाळूपणाची अंतिम कृती आहे, विस्मरण आणि निराशेविरूद्ध उभे राहणे, माझ्या प्रेमींना जगू देणे आणि शेवटी त्यांना एकत्र करणे. "
Context:"लंडन १९९९" नावाच्या शेवटच्या भागाचे वर्णन स्वतः ब्रिओनीने डायरी एंट्रीच्या रूपात केले आहे. आता ७७ वर्षांची, ती एक यशस्वी कादंबरीकार आहे ज्याला नुकताच रक्तवाहिन्यासंबंधीचा विकार असल्याचे निदान झाले आहे, त्यामुळे तिला झपाट्याने मानसिक क्षीणतेचा सामना करावा लागत आहे. वाचकाला हे कळते की, या कादंबरीच्या आधीच्या भागांचे लेखक ब्रायोनी आहेत. ब्रिओनी तिच्या सन्मानार्थ टॅलिस फॅमिली होम येथे एका पार्टीला उपस्थित राहते, जिथे विस्तारित टॅलिस मुले द ट्रायल्स ऑफ अरबेला, 13 वर्षीय ब्रिओनीने लिहिलेले नाटक आणि 1 9 35 च्या उन्हाळ्यात तिच्या चुलतभावांसोबत स्टेजवर अयशस्वी प्रयत्न केला. लियोन आणि पियरो उपस्थित आहेत, जॅक्सन पंधरा वर्षांपूर्वी मरण पावला आहे, आणि लोला जिवंत आहे पण उपस्थित नाही. अखेर, ब्रिओनी वाचकांना सांगते की रॉबी टर्नरचा मृत्यू डंकर्कच्या समुद्रकिनार्यावर सेप्टिसिअमियामुळे झाला होता, ब्लिट्झ दरम्यान बॉम्बने बळहॅम मेट्रो स्टेशन नष्ट केल्यावर सेसिलियाची काही महिन्यांनंतर हत्या झाली होती आणि ब्रिओनीने 1940 मध्ये त्यांना एकत्र पाहिले होते ही कथा बनावट होती. ब्रिओनी लोलाच्या पॉल मार्शलच्या लग्नाला उपस्थित राहिली, परंतु तिने कबूल केले की नुकतीच शोकग्रस्त सेसिलियाला भेट देण्यासाठी ती खूप "भयंकर" होती. रोबी आणि सेसिलिया यांचे पुनर्मिलन झाल्याशिवाय ही कादंबरी, जी ती म्हणते की वास्तविक सत्य आहे, ती त्यांच्याशी जे काही केले त्याबद्दल "प्रायश्चित" करण्याचा तिचा आजीवन प्रयत्न आहे. ब्रिओनी तिच्या कल्पित आनंदी समाप्तीचे औचित्य सिद्ध करते की वाचकांना "दयाळूपणा नसलेली" कथा देण्याचा कोणता हेतू आहे हे तिला दिसत नाही. ती लिहिते, "मी विचार करायला आवडतो की ही कमजोरी किंवा टाळपळ नाही, तर दयाळूपणाची अंतिम कृती आहे, विस्मरण आणि निराशेविरूद्ध उभे राहणे, माझ्या प्रेमींना जगू देणे आणि शेवटी त्यांना एकत्र करणे. "