2001 च्या अखेरीस, ग्वेनड काउंटीमधील एक तृतीयांश घरे मालकांच्या मालकीची होती ज्यांनी या घरांचा प्राथमिक घर म्हणून वापर केला नाही. स्थानिक समुदायाला वेल्श भाषेचा वापर धोक्यात असल्याची चिंता होती कारण वाढत्या संख्येने मालक फक्त इंग्रजी बोलतात, वेल्श नाही. या घटनेला आळा घालण्यासाठी, काउंटीमधील दोन राष्ट्रीय उद्यानांनी या भागातील दुसऱ्या घराच्या मालकीवर मर्यादा घालण्यास सुरुवात केली, ज्यामध्ये स्थानिक गरजा किंवा परिसरातील मजबूत संबंधांचा पुरावा आवश्यक आहे.
थेट मजकूर उद्धृत न करता, मला ग्वेनड, वेल्समधील दुसऱ्या घराच्या वादाचा सारांश द्या.
Context:2001 च्या मध्य-हिवाळ्यात जेव्हा ग्वेनड कौन्सिलच्या गृहनिर्माण समितीचे अध्यक्ष आणि प्लेड केमिरचे सदस्य सेमॉन ग्लिन यांनी "इंग्रजी स्थलांतरित" पारंपारिक वेल्श भाषिक समुदायांमध्ये जात असल्याबद्दल निराशा व्यक्त केली तेव्हा वाद निर्माण झाला. ग्लिन यांनी एका अहवालावर भाष्य केले होते ज्यामध्ये स्थानिक लोक काय देऊ शकतात यापेक्षा घरांच्या किंमतीत वाढ होण्याची समस्या अधोरेखित केली गेली आहे, अहवालात असा इशारा देण्यात आला आहे की "... पारंपारिक वेल्श समुदाय नष्ट होऊ शकतात... " परिणामी.  2001 मध्ये ग्वेनेडमधील सर्व मालमत्तांच्या खरेदीपैकी जवळजवळ एक तृतीयांश मालमत्ता काउंटीबाहेरील खरेदीदारांनी खरेदी केली होती, काही समुदायांनी सुट्टीच्या घरांमध्ये वापरल्या जाणार्या स्थानिक घरांपैकी एक तृतीयांश घरे नोंदवली आहेत. सुट्टीच्या घराचे मालक साधारणपणे वर्षातील सहा महिन्यांपेक्षा कमी वेळ स्थानिक समाजात घालवतात.  स्थानिक रहिवाशांना स्थानिक गृहनिर्माण बाजारपेठेतून बाहेर काढण्याची समस्या ब्रिटनमधील अनेक ग्रामीण समुदायांमध्ये सामान्य आहे, परंतु वेल्समध्ये भाषेचा अतिरिक्त आयाम या समस्येस आणखी गुंतागुंतीचा बनवितो, कारण बरेच नवीन रहिवासी वेल्श भाषा शिकत नाहीत.  या दबावाखाली वेल्श भाषेबद्दल चिंता व्यक्त करताना ग्लेन म्हणाले, "जेव्हा तुमच्याकडे 50% पेक्षा जास्त लोक परदेशी भाषा बोलणार्या समुदायामध्ये राहतात, तेव्हा तुम्ही जवळजवळ त्वरित आपली मूळ भाषा गमावता". त्यांच्या या वक्तव्यामुळे इतर राष्ट्रीय पक्षांकडून प्लेड वायमूरवर जोरदार टीका झाली.  २००२ च्या वसंत byतूपर्यंत स्नोडोनिया नॅशनल पार्क (वेल्श: Parc Cenedlaethol Eryri) आणि पेम्ब्रोकशायर कोस्ट नॅशनल पार्क (वेल्श: Parc Cenedlaethol Arfordir Penfro) या दोन्ही अधिकाऱ्यांनी एक्झमूरने दिलेल्या उदाहरणाचे अनुसरण करून उद्यानांमध्ये दुसर्या घराच्या मालकीची मर्यादा घालण्यास सुरुवात केली. स्नोडोनिया आणि पेमब्रोकमधील नियोजकांच्या मते नवीन घरांसाठी अर्जदारांनी स्थानिक गरजा सिद्ध केल्या पाहिजेत किंवा अर्जदाराचे त्या क्षेत्राशी दृढ संबंध असले पाहिजेत.