भौतिकशास्त्राच्या सर्वसाधारण सिद्धांतात (न्यूटन) गुरुत्वाकर्षण हे वस्तुमान आणि त्यांच्यातील अंतराच्या चौरसच्या आधारावर वस्तूंमधील परस्पर आकर्षण आहे. सापेक्षता सिद्धांतात (आइनस्टाइन), हे अवकाश-वेळेचे वक्रता आहे जे वस्तू स्वतः निर्माण करतात.
आपण या मजकूराचा 2 ओळींचा सारांश तयार करू शकता का?
Context:भौतिकशास्त्रात, गुरुत्वाकर्षण (लॅटिन gravitas 'वजन') एक मूलभूत परस्परसंवाद आहे ज्यामुळे वस्तुमान किंवा उर्जा असलेल्या सर्व गोष्टींमध्ये परस्पर आकर्षण होते. गुरुत्वाकर्षण हे चार मूलभूत परस्परसंवादांपैकी सर्वात कमकुवत आहे, सुमारे 1038 वेळा मजबूत परस्परसंवादापेक्षा कमकुवत, 1036 वेळा विद्युत चुंबकीय शक्तीपेक्षा कमकुवत आणि 1029 वेळा कमकुवत परस्परसंवादापेक्षा कमकुवत. परिणामी, त्याचे सबाटॉमिक कणांच्या पातळीवर कोणतेही महत्त्वपूर्ण प्रभाव नाही. गुरुत्वाकर्षण ही वस्तुंमधील सर्वात महत्त्वाची परस्पर क्रिया आहे आणि ती ग्रहांची, तारे, आकाशगंगा आणि अगदी प्रकाशाची हालचाल ठरवते.  पृथ्वीवर, गुरुत्वाकर्षण भौतिक वस्तूंना वजन देते, आणि चंद्राचे गुरुत्वाकर्षण महासागरांमध्ये उपचंद्राच्या ज्वारीसाठी जबाबदार आहे (अनुरूप अँटीपोडल ज्वार पृथ्वी आणि चंद्राच्या एकमेकांच्या कक्षेत असलेल्या जडत्वाने होतो). गुरुत्वाकर्षणाचे अनेक महत्वाचे जैविक कार्य देखील आहेत, जे गुरुत्वाकर्षणाच्या प्रक्रियेद्वारे वनस्पतींच्या वाढीचे मार्गदर्शन करण्यास मदत करतात आणि बहुकोशिकीय जीवनातील द्रवपदार्थांच्या अभिसरणावर प्रभाव पाडतात. भारहीनतेच्या प्रभावावर केलेल्या संशोधनात असे दिसून आले आहे की गुरुत्वाकर्षण मानवी शरीरातील रोगप्रतिकारक शक्ती आणि पेशींच्या भिन्नतेमध्ये भूमिका बजावू शकते.  विश्वातील मूळ वायूयुक्त पदार्थांमधील गुरुत्वाकर्षणाच्या आकर्षणामुळे ते एकत्रित होऊन तारे तयार करू शकले जे शेवटी आकाशगंगांमध्ये घसरले, म्हणून गुरुत्वाकर्षण विश्वातील बर्याच मोठ्या प्रमाणात संरचनांसाठी जबाबदार आहे. गुरुत्वाकर्षणाची मर्यादा असीम आहे, जरी वस्तू दूर जाताना त्याचे परिणाम कमी होत जातात.  गुरुत्वाकर्षणाचे सर्वात अचूक वर्णन सापेक्षतेच्या सामान्य सिद्धांताने केले जाते (अल्बर्ट आइन्स्टाईन यांनी 1915 मध्ये प्रस्तावित केले होते), जे गुरुत्वाकर्षणाचे वर्णन एक शक्ती म्हणून नाही, तर वस्तुमान असमान वितरणाने उद्भवलेल्या अवकाश-वेळेच्या वक्रतेचे वर्णन करते आणि ज्यामुळे वस्तुमान भूगर्भीय रेषांसह फिरतात. अंतराळ-वेळच्या या वक्रतेचे सर्वात अत्यंत उदाहरण म्हणजे काळा भोक, ज्यातून काळ्या भोकच्या घटना क्षितिजातून एकदाही काहीही बाहेर पडू शकत नाही. तथापि, बहुतेक अनुप्रयोगांसाठी, गुरुत्वाकर्षण हे न्यूटनच्या सार्वत्रिक गुरुत्वाकर्षणाच्या कायद्याद्वारे चांगले अंदाजे आहे, जे गुरुत्वाकर्षणाचे वर्णन करते की कोणत्याही दोन शरीरांना एकमेकांकडे आकर्षित करण्यासाठी एक शक्ती म्हणून, त्यांच्या वस्तुमानाच्या उत्पादनाशी समानुपातिक आणि त्यांच्यातील अंतराच्या चौरसच्या विपरित प्रमाणात.