१. दुःख: बौद्ध धर्म शिकवतो की संघर्ष आणि दुःख हे जीवनाचा भाग आहे. प्रत्येकजण एका प्रकारे किंवा दुसर्या प्रकारे दुःख भोगत आहे. हे व्यावहारिकतेला प्रोत्साहन देण्यासाठी आणि नकारात्मकतेचा प्रतिकार म्हणून आहे. एकदा आपण ते स्वीकारले तर जीवनात पुढे जाणे आणि अडचणींना तोंड देऊन आत्मविश्वासाने पुढे जाणे सोपे होते. २. दुःखाचे कारण: इच्छा, अज्ञान आणि आसक्ती यांचे वर्णन वारंवार मागील बिंदूमध्ये स्पष्ट केलेल्या दुःखाच्या कारणांसारखे केले जाते. उदाहरणार्थ, बौद्ध धर्माने असे स्पष्ट केले आहे की द्वेष, ईर्ष्या, राग आणि लोभ यासारख्या अनेक वाईट गोष्टी आपल्या अज्ञानाचा परिणाम आहेत. ३. दुःखाचा अंत: सरळ शब्दात सांगायचे तर, हे सत्य एखाद्या व्यक्तीला दुःखाच्या वरील कारणांबद्दल जागरूक होण्यासाठी आमंत्रित करीत आहे आणि म्हणूनच मार्गाने चालत आहे, म्हणजेच जीवन जगते, स्पष्टतेने आणि अटल भावनेने जिथे प्राथमिक ध्येय म्हणजे निर्वाणाच्या स्थितीपर्यंत पोहोचणे. ४. दुःखाच्या समाप्तीकडे नेणारा मार्ग: निर्वाणाची स्थिती प्राप्त करण्यासाठी, असे जीवन जगण्यासाठी विविध पद्धती परिभाषित केल्या आहेत जेथे आपल्या दैनंदिन जीवनात दुःखाचा त्रास असूनही, आपण नेहमी जीवनाकडे शांत आणि संयमी वृत्ती ठेवतो.
बौद्ध धर्मात उल्लेख केलेल्या चार महान सत्यांची यादी मला द्या.