पहिली गोष्ट जी मला आठवते ती म्हणजे अंधार. पानांच्या ढिगाऱ्याखाली आणि तुटलेल्या फांद्याखाली मी स्वतःला आढळले होते, जुन्या सडलेल्या मुळापासून नव्याने उगवण्यास सुरवात झाली होती. ते खूप गरम होतं. मी नवीन हवेत डोकावून पाहिलं, तेव्हा मला माझ्या आजूबाजूला फर्न, कोळी आणि उडणाऱ्या माश्या दिसल्या. पण ज्या गोष्टीने माझं लक्ष वेधून घेतलं ते म्हणजे निळ्या रंगाचं आकाश. मी विचार करत होतो की तिथे काय आहे आणि मी ते कधी पाहू शकेन का. मी या जगाला नुकताच भेटलो होतो आणि मला अजून खूप काही शिकायचे होते. पण मी फक्त ३ इंच उंच होतो आणि मला फार काही दिसत नव्हतं. म्हणून मी वाट पाहिली.  जसजसे मी उंच होत गेलो, तसतसे दिवस लहान वाटू लागले. दिवसाचा माझा आवडता भाग म्हणजे माझ्या नव्याने मिळालेल्या सुयांच्या छतावरुन वाऱ्याचा फटका जाणवणे. बघायला फार काही नव्हतं, पण मला अभिमान वाटला. मी अनेकदा माझ्या आजूबाजूच्या विशाल झाडांकडे बघत असे. मी उंच लालवृक्षांपैकी एक व्हावे अशी माझी इच्छा होती. ते जंगलाचे राजे होते; त्यांच्यापेक्षा मोठे दुसरे काहीही नव्हते. मला बघायचं होतं की ते उंच उंच ते काय पाहतात. एक दिवस मी त्यांच्यापैकी एक होईन.  दिवस आठवडे झाले, आठवडे वर्षे झाली, आणि हे सगळं इतकं झपाट्याने घडत होतं की मला माझ्या आजूबाजूच्या बदलत्या जगाचा मागोवा घेता येत नव्हता. मी उंच झालो होतो. वरच्या छतावरच्या मोकळ्या जागेतून मला दिसत होते. आमच्या झाडांच्या पलीकडे असंख्य झाडांचा डोंगर होता. अंतहीन अंतराकडे पाहताना मला लहान वाटू लागले. काय विचित्र भावना आहे. एका ढगाळ दिवशी, मी एक वीज एक टेकडीवर धडक पाहिले. लवकरच, चमकदार नारिंगी ज्वाला क्षितिज ओलांडून उद्रेक. काय विचित्र दृश्य. एक जिज्ञासा म्हणून सुरू झालेली ही आग माझ्या जंगलाच्या जवळ येत असताना लवकरच दहशत निर्माण झाली. आग अधिक प्रख्यात होत असताना मला माझ्या चेहऱ्यावर उबदार वारा जाणवत होता. देवाच्या कृपेने, आकाशावरील गडद ढगांतून मुसळधार पाऊस पडला. थंड पावसाच्या थेंबांनी उबदार वाऱ्याची जागा घेतली, डोंगरावर अंधार पडला आणि जंगलात दिलासा मिळाला.  दुसऱ्या दिवशी सूर्य परत आला तेव्हा मला एक विचित्र दृश्य दिसले. एकेकाळी शेकडो गर्विष्ठ सेक्वॉड होते ते आता डोंगरावर खोल काळा डाग झाला होता. एक दिवस मीही असाच होईन.
एका सेकवूडच्या दृष्टिकोनातून सांगण्यात आलेल्या जगाचा संक्षिप्त इतिहास लिहा.