सिग्नापूरमध्ये आज: - 710 किमी2 (270 चौरस मैल) क्षेत्रफळ आणि वाळूच्या आयातीचा वापर करून अधिक पुनर्प्राप्तीसाठी काम करत आहे. - 63 बेटे, ज्यात मुख्य बेट आणि जुरोंग बेट, पलूआ टेकोंग, पलूआ उबिन आणि सेन्टोसा आणि इतर अनेक लहान बेटे आहेत. - सिंगापूरचा सर्वोच्च बिंदू 163.63 मीटर (537 फूट) उंचीचा बुकीट तिमाह हिल आहे.
या ग्रंथानुसार सिंगापूरचे मुख्य भौगोलिक बिंदू कोणते आहेत? बुलेट पॉईंट प्लीज.
Context:सिंगापूरमध्ये ६३ बेटांचा समावेश आहे, ज्यात मुख्य बेट, पलूआ उजोंगचा समावेश आहे. मलेशियाच्या जोहोरला दोन मानवनिर्मित जोडणी आहेत: उत्तरेकडील जोहोर-सिंगापूर कॉजवे आणि पश्चिमेकडील तुआस सेकंड लिंक. जुरॉंग बेट, पलूआ टेकोंग, पलूआ उबिन आणि सेन्टोसा हे सिंगापूरच्या लहान बेटांपैकी सर्वात मोठे आहेत. सर्वात उंच नैसर्गिक बिंदू 163.63 मीटर (537 फूट) उंचीवर बुकिट तिमाह हिल आहे. ब्रिटीश राजवटीत, ख्रिसमस बेट आणि कोकोस द्वीपसमूह सिंगापूरचा भाग होते. १९५७ साली या दोन्ही बेटांना ऑस्ट्रेलियाच्या ताब्यात देण्यात आले. पेड्रा ब्रांका हा देशाचा सर्वात पूर्वेकडील भाग आहे.  जमिनीच्या पुनर्वापराच्या प्रकल्पांमुळे सिंगापूरची जमीन क्षेत्र 1960 च्या दशकातील 580 किमी 2 (220 चौरस मैल) वरून 2015 पर्यंत 710 किमी 2 (270 चौरस मैल) पर्यंत वाढली आहे, ही वाढ सुमारे 22% (130 किमी 2) आहे. या देशाने आणखी 56 किमी2 (20 चौरस मैल) पुनर्प्राप्त करण्याचा अंदाज आहे. काही प्रकल्पांमध्ये ज्युरॉन्ग बेटावर केल्याप्रमाणे मोठ्या, अधिक कार्यक्षम आणि राहण्यायोग्य बेटे तयार करण्यासाठी जमिनीच्या पुनर्प्राप्तीद्वारे लहान बेटांचे विलीनीकरण करणे समाविष्ट आहे. पुनर्वसनामध्ये वापरल्या जाणाऱ्या वाळूचा प्रकार वाळवंटात नव्हे तर नद्या आणि किनारपट्टीवर आढळतो आणि जगभरात त्याची मोठी मागणी आहे. २०१० मध्ये सिंगापूरने आपल्या प्रकल्पांसाठी जवळपास १५ दशलक्ष टन वाळू आयात केली होती. इंडोनेशिया, मलेशिया आणि व्हिएतनामने अलिकडच्या वर्षांत सिंगापूरला वाळूची निर्यात प्रतिबंधित केली आहे. परिणामी, २०१६ मध्ये सिंगापूरने पुनर्वसनासाठी पोल्डर्सचा वापर करण्यास सुरवात केली, ज्यामध्ये एक क्षेत्र बंद केले जाते आणि नंतर ते कोरडे पंप केले जाते.