एव्हरेस्ट एवढे प्रसिद्ध नसले तरी के-२ हा पृथ्वीवरील दुसरा सर्वात उंच पर्वत आहे आणि त्यावर चढणे सर्वात धोकादायक आहे. एवढ्या उंचीवर ऑक्सिजनच्या कमतरतेव्यतिरिक्त, के 2 च्या शिखराकडे जाणारे सर्व मार्ग लक्षणीय प्रदर्शनासह खडबडीत आहेत. या प्रदर्शनासह, डोंगराच्या प्रवृत्तीमुळे अनेक दिवस टिकणारे अत्यंत वादळ अनुभवतात, एक प्राणघातक संयोजन बनवतात. अत्यंत भूभाग आणि अनपेक्षित हवामान यामुळे चुका होण्याची शक्यता कमीच आहे.
थेट मजकूर उद्धृत न करता, के-2 वर चढण्याचा प्रयत्न करताना सर्वात जास्त जोखीम घेणाऱ्यांची यादी मला द्या.
Context:के २ हे समुद्रसपाटीपासून ८,६११ मीटर (२८,२५१ फूट) उंचीवर आहे. हे माउंट एव्हरेस्ट (८,८४९ मीटर (२९,०३२ फूट)) नंतरचे पृथ्वीवरील दुसरे सर्वात उंच पर्वत आहे. हे काराकोरम पर्वतरांगात आहे, अंशतः पाकिस्तान प्रशासित काश्मीरच्या गिलगिट-बाल्टिस्तान प्रदेशात आणि अंशतः चीन प्रशासित प्रदेशात आहे. टॅक्सकोर्गन ताजिक स्वायत्त काउंटी ऑफ झिंजियांगमध्ये समाविष्ट केलेले ट्रान्स-काराकोरम ट्रॅक्ट. [अ]  १९५३ च्या अमेरिकन मोहिमेत जॉर्ज बेल यांनी पत्रकारांना सांगितले की, "हे एक जंगली पर्वत आहे जे तुम्हाला मारण्याचा प्रयत्न करते". जगातील पाच सर्वात उंच डोंगरांपैकी के२ सर्वात प्राणघातक आहे; सुमारे प्रत्येक चार जणांपैकी एक जण डोंगरावर मरतो. कधीकधी माउंट गॉडविन-ऑस्टन म्हणूनही ओळखले जाते, के 2 चे इतर टोपणनाव द किंग ऑफ माउंटन्स आणि द माउंटनर्स माउंटन, तसेच प्रख्यात इटालियन गिर्यारोहक रेनहोल्ड मेस्नरने के 2 बद्दलच्या आपल्या पुस्तकाचे शीर्षक दिले आहे.  १९५४ मध्ये अर्डिटो डेसिओच्या नेतृत्वाखाली इटालियन मोहिमेत इटालियन गिर्यारोहक लिनो लेसेडेलि आणि अचिले कॉम्पॅग्नोनी यांनी प्रथमच शिखर गाठले होते. जानेवारी 2021 मध्ये, के 2 हिवाळ्यात शिखर गाठणारा शेवटचा आठ-हजारवा बनला; निर्मल पुर्जा आणि मिंगमा ग्यालजे शेर्पा यांच्या नेतृत्वात नेपाळी गिर्यारोहकांच्या पथकाने ही पर्वतारोहण कामगिरी केली.  के 2 हा एकमेव 8,000+ मीटर (26,000+ फूट) पीक आहे जो त्याच्या पूर्वेकडील बाजूंनी कधीही चढला गेला नाही. जुलै आणि ऑगस्टमध्ये जवळजवळ नेहमीच चढाव केले गेले आहेत, जे सहसा वर्षाच्या सर्वात उबदार वेळा असतात; के 2 चे अधिक उत्तरेकडील स्थान हे खराब हवामान आणि थंड हवामानास अधिक संवेदनशील बनवते. या शिखरावर आता जवळजवळ सर्व शिखरे चढली गेली आहेत. एव्हरेस्टचा शिखर जास्त उंचीवर असला तरी, के 2 हा एक अधिक कठीण आणि धोकादायक चढ आहे, काही प्रमाणात त्याच्या अधिक प्रतिकूल हवामानामुळे. फेब्रुवारी २०२१ पर्यंत केवळ ३७७ जणांनी त्याच्या शिखरावर चढाई पूर्ण केली आहे. गिर्यारोहणाच्या प्रयत्नात 91 मृत्यू झाले आहेत.  के 2 वर अनेक मार्ग आहेत, जे काहीसे भिन्न आहेत, परंतु ते सर्व काही मुख्य अडचणी सामायिक करतात, प्रथम अत्यंत उच्च उंची आणि परिणामी ऑक्सिजनची कमतरता आहेः समुद्रसपाटीवर असलेल्या ऑक्सिजनपेक्षा के 2 च्या शिखरावर एक तृतीयांश ऑक्सिजन उपलब्ध आहे. दुसरे म्हणजे, डोंगरावर कित्येक दिवस चालणारे वादळ येण्याची प्रवृत्ती आहे, ज्यामुळे डोंगराच्या शिखरावर अनेक मृत्यू झाले आहेत. तिसरे म्हणजे डोंगरावरील सर्व मार्गांचे खडकाळ, उघड आणि वचनबद्ध स्वरूप आहे, ज्यामुळे विशेषतः वादळाच्या वेळी माघार घेणे अधिक कठीण होते. अनेक प्रयत्न असूनही हिवाळ्यातील पहिल्या यशस्वी चढाव केवळ 2021 मध्ये झाले. सर्व प्रमुख गिर्यारोहण मार्ग पाकिस्तानी बाजूला आहेत. बेस कॅम्प देखील पाकिस्तानी बाजूला आहे.