स्केटबोर्डिंगची उत्क्रांती सुरुवातीपासूनच झाली आहे, जेव्हा ते लाटांपासून रस्त्यावर आले. एक खेळ म्हणून स्केटबोर्डिंगला नेहमीच नियमांबद्दल विशेष दृष्टीकोन होता आणि मर्यादा वाढवल्या गेल्या. एखाद्याला कुठे स्केटिंग करायची आहे (पार्कमध्ये) आणि शहरात कुठे सर्वोत्तम स्पॉट्स मिळतात (विशेषतः जेथे ते प्रतिबंधित आहे). किनार्यावरील लाटांच्या विरूद्ध, जेव्हा एखादी व्यक्ती पडते तेव्हा ती सहसा जमिनीवर पडते तेव्हा ती खूपच कडक आणि उग्र असते - हाडे आणि त्वचेद्वारे जाणवलेली परिस्थिती. स्केटबोर्ड चालकांना बर्याचदा अपयश येते आणि तरीही, महत्वाची गोष्ट म्हणजे पुन्हा उठणे आणि पुन्हा प्रयत्न करणे, आणि पुन्हा पुन्हा प्रयत्न करणे. जीवनातही असेच घडते, जिथे आव्हानांना सामोरे जावे लागते आणि ध्येय साध्य होईपर्यंत पुन्हा उभे राहण्याची गरज असते. सरळ डांबरावर पडणे कितीही अपमानकारक आणि वेदनादायक असू शकते, ते ध्येय डोळ्यासमोर असताना लवचिकता आणि आरामदायक संयम देखील उत्तेजित करू शकते. पुन्हा प्रयत्न करा.
स्केटबोर्डिंग तुम्हाला जीवनाबद्दल आणि लवचिकतेबद्दल कसे शिकवते ते सांगा.