१९०३ साली झालेल्या पहिल्या शर्यतीत मॉरिस गॅरिनने आपला प्रतिस्पर्धी हिप्पोलिट ऑक्युटुरियरवर विजय मिळवला होता.
पहिल्या टूर डी फ्रान्स बद्दल हा परिच्छेद लक्षात घेता, पहिल्या शर्यतीत कोण जिंकले
Context:पहिली टूर डी फ्रान्स १९०३ मध्ये आयोजित करण्यात आली होती. ३१ मे ते ५ जुलै या कालावधीत पॅरिसपासून सुरू होणारी आणि ल्योन, मार्सिले, बोर्डो आणि नॅन्ट्स येथे थांबून पॅरिसला परत येण्यापूर्वी पाच टप्प्यांची शर्यत होती. भूमध्यसागरापासून अटलांटिकपर्यंतच्या दक्षिण फ्रान्सच्या लांब पल्ल्याच्या प्रवासाला खंडित करण्यासाठी तुलूज नंतर जोडला गेला. टप्पे रात्रभर चालतात आणि दुसऱ्या दिवशी दुपारी संपतात. परंतु हे फारच अवघड ठरले आणि बहुतेक लोकांसाठी खर्च खूप जास्त होता आणि केवळ 15 स्पर्धकांनी भाग घेतला होता. डेसग्रेंजला कधीच पूर्ण विश्वास बसला नव्हता आणि तो ही कल्पना सोडून देण्याच्या अगदी जवळ आला होता. त्याऐवजी, त्याने लांबी 19 दिवसांपर्यंत कमी केली, तारखा 1 ते 19 जुलै पर्यंत बदलल्या आणि सर्व टप्प्यांवर सरासरी 20 किलोमीटर प्रति तास (12 मैल प्रति तास) चालवणाऱ्यांना दररोज भत्ता देण्याची ऑफर दिली, जे एका कारखान्यात काम केल्यास एका रायडरने दररोज मिळण्याची अपेक्षा केली असती. त्यांनी प्रवेश शुल्कही २० ते १० फ्रँकपर्यंत कमी केले आणि पहिला बक्षीस १२,००० फ्रँक आणि प्रत्येक दिवसाच्या विजेत्याचे बक्षीस ३,००० फ्रँक असे केले. विजेत्याला वर्षभरात बहुतांश कामगारांनी मिळवलेल्या उत्पन्नाच्या सहा पट रक्कम मिळणार होती. यामध्ये 60 ते 80 विद्यार्थ्यांनी प्रवेश घेतला होता. यामध्ये काही गंभीर विद्यार्थ्यांचा समावेश होता आणि काही विद्यार्थ्यांनी शिक्षण सोडले होते. या विद्यार्थ्यांपैकी काही व्यावसायिकच नव्हते तर काही अभ्यासू, काही बेरोजगार आणि काही साहसी होते.  डेसग्रेंज हे ड्रेफस प्रकरण विसरलेले दिसत नाही ज्याने त्यांची शर्यत सुरू केली आणि त्यांच्या समर्थकांच्या भावनांना उत्तेजन दिले. १ जुलै १९०३ रोजी त्यांनी लेखक एमिल जोला यांचे उद्धरण देऊन आपल्या नव्या शर्यतीची घोषणा केली, ज्याचे खुले पत्र जे'अॅक्युज!...  पहिल्या टूर डी फ्रान्सची सुरुवात मॉन्टगेरोन गावातील मेलन आणि कॉर्बेल रस्त्यांच्या छेदनबिंदूवरील कॅफे रिव्हेल-मॅटिनच्या जवळ जवळ सुरू झाली. १ जुलै १९०३ रोजी सायंकाळी ३ः१६ वाजता स्टार्टर जॉर्जेस अब्रानने हाक मारली. त्या दिवशी सकाळच्या पहिल्या पानावर ल'ऑटोने या शर्यतीचा उल्लेख केला नव्हता. [n 3]  स्पर्धकांमध्ये अंतिम विजेता, मॉरिस गॅरिन, त्याचे चांगले बांधलेले प्रतिस्पर्धी हिप्पोलिट ऑक्युटुरियर, जर्मन आवडते जोसेफ फिशर आणि साहसी लोकांचा संग्रह होता, ज्यात "सॅमसन" म्हणून स्पर्धा करणारा एक होता. [n 4]  सुरुवातीच्या टप्प्या पूर्ण केल्यानंतर अनेक रायडर्स शर्यतीतून बाहेर पडले, कारण दौऱ्यासाठी आवश्यक असलेला शारीरिक प्रयत्न खूपच जास्त होता. चौथ्या टप्प्याच्या शेवटी केवळ 24 सहभागी राहिले होते. पॅरिसच्या किनारपट्टीवर रेस्टॉरंट ड्यू पेरे ऑटोच्या बाहेर, पॅरिसमध्ये एक समारंभिक सवारी आणि पार्क डेस प्रिन्सेसच्या अनेक फेऱ्यांपूर्वी शर्यत संपली. गारिनने पहिल्या आणि शेवटच्या दोन टप्प्यात 25.68 किलोमीटर प्रति तास (15.96 मैल प्रति तास) वेगाने विजय मिळवून शर्यतीत वर्चस्व गाजवले. शेवटचा धावपटू, मिलोचो, 64 तास 47 मिनिटे 22 सेकंद त्याच्या मागे होता.  एल'ऑटोचे ध्येय पूर्ण झाले, कारण संपूर्ण शर्यतीत प्रकाशनाचा प्रसार दुप्पट झाला, ज्यामुळे शर्यत डेसग्रेंजने कधीही आशा केली होती त्यापेक्षा खूप मोठी बनली.