फ्रॉस्ट हा एक प्रख्यात सायकलस्वार होता. १८०० च्या उत्तरार्धात आणि १९०० च्या सुरुवातीला जेव्हा ते सक्रिय होते तेव्हा ते कार्वार्डाइन चषक जिंकू शकले आणि ते ठेवू शकले. त्याकाळी अशी परंपरा होती की, जर एखाद्याने 3 वेळा ट्रॉफी जिंकली तर तो ट्रॉफी आपल्याकडे ठेवू शकतो. फ्रॉस्टने १८९६, १८९८ आणि १९०० मध्ये ही स्पर्धा जिंकली.
फ्रॉस्ट कोणत्या पदकावर टिकून राहू शकला आणि का?
Context:फ्रॉस्टला लहान वयातच खेळामध्ये रस निर्माण झाला आणि तो एक अष्टपैलू खेळाडू होता. त्याने धावणे आणि पोहणे यामध्ये पदके जिंकली आणि विन्चेस्टर हॅरियर्स स्पोर्ट्स क्लबचा तो एक प्रमुख सदस्य होता. तो विशेषतः सायकलपटू म्हणून उत्कृष्ट होता, लवकर वयात स्पर्धात्मक स्पर्धांमध्ये भाग घेत होता आणि अनेक हौशी सायकलिंग रेकॉर्ड धारण केले होते. १८९८ मध्ये फ्रॉस्टने ब्रिटनच्या दोन प्रमुख सायकल रेसिंग ट्रॉफी, बाथ रोड १०० आणि कॉवर्डिन चॅलेंज कप, तसेच राष्ट्रीय विजेतेपद जिंकले. निवृत्त होण्यापूर्वी त्यांनी देशातील प्रत्येक महत्वाची हौशी सायकलिंग ट्रॉफी जिंकली होती.  हेर्न हिल रेस ट्रॅकवर दरवर्षी आयोजित केले जाणारे १०० मैलचे शर्यत कार्वर्डिन चॅलेंज कप जिंकल्याबद्दल त्याला विशेषतः आठवले जाते. हे प्रचंड कप १८९५ मध्ये एनेर्ली सायकल क्लबच्या उपाध्यक्षाने दान केले होते आणि हे ६५० औंस चांदीपासून बनवले गेले होते, ज्यामध्ये घन सोन्याची सजावट होती. त्या काळी परंपरा अशी होती की जर कोणी तीन वेळा ट्रॉफी जिंकली तर ती त्यांना मिळू शकते. फ्रॉस्टने हेज येथील बाथ रोड क्लबकडून प्रथम 1896 मध्ये जिंकले, 1898 मध्ये विजयाची पुनरावृत्ती केली आणि 1900 मध्ये तिसऱ्यांदा विजयी झाले. हा कप कधीकधी विन्चेस्टरमध्ये प्रदर्शित केला जातो.