आपल्या समाजात सर्वत्र स्पर्धा प्रचलित आहे. अनेक लोकांना तणाव किंवा दबाव जाणवत असला तरी, स्पर्धा स्वतः ला आव्हान देण्यासाठी फायदेशीर आहे, परंतु त्याचा योग्य वापर केला पाहिजे. स्पर्धेचे एक सामान्य वातावरण म्हणजे खेळ. खेळातल्या स्पर्धांमध्ये इतर व्यक्ती, इतर संघ किंवा वेळेच्या विरुद्ध स्पर्धा असो, खेळामुळे लोकांना जास्त मेहनत, वेग आणि ताकद मिळते. ही क्रीडा स्पर्धा चांगली आहे, कारण ती दोन्ही पक्षांना लाभदायक आहे. दोन्ही आणि सर्व खेळाडूंना शारीरिकदृष्ट्या आव्हान दिले जाते, आणि त्यांना कठोर परिश्रमाचे महत्त्व आणि जर ते यशस्वी झाले तर त्याचे बक्षीस दोन्ही शिकवले जाते. खेळांमध्ये स्पर्धा अपेक्षित आहे, तथापि, शैक्षणिक क्षेत्रात स्पर्धात्मकतेचा गैरवापर सामान्य झाला आहे. खेळामध्ये स्पर्धा अपेक्षित असते, तर शिक्षणामध्ये अधिक चिंतनशीलता असते. उच्चतम गुणांसाठी विद्यार्थ्यांमधील स्पर्धा चांगली असू शकते, कारण दोघेही एकमेकांना आव्हान देतील, परंतु बर्याचदा इतर विद्यार्थ्यांना कमी केले आणि अयोग्य वाटले जाते. विशेष म्हणजे ग्रेड हे आत्मज्ञान आणि परिश्रमाचे माप आहे आणि एका विद्यार्थ्याची दुसऱ्याशी तुलना करण्यासाठी वापरली जाऊ नये. येथेच स्पर्धेचा गैरवापर केला जातो आणि त्याचा हेतू चुकीचा समजला जातो. [२६ पानांवरील चित्र] एक सामान्य उदाहरण म्हणजे पालकांनी उत्तेजित केलेली भावंडांमधील स्पर्धाः मुलांचे स्वरूप, शैक्षणिक क्षमता, क्रीडाक्षमता आणि सामाजिक जागरूकता यांची तुलना करणे. या प्रकारच्या गैरवर्तनकारी स्पर्धेमुळे दोन्ही भावंडांमध्ये चिंता, असुरक्षितता आणि नैराश्य निर्माण होण्याची अधिक शक्यता असते, निरोगी स्पर्धेसाठी कदाचित सर्वात महत्वाची अट प्रकट होते: ती तुमच्याकडूनच आली पाहिजे. स्पर्धेशी संबंधित जवळजवळ सर्व नकारात्मक अनुभव आपल्या सभोवतालच्या समाजातून उद्भवतात, ज्यामुळे अनेकांना असे वाटते की विद्यार्थ्यांची, भावंडांची, मुलांची, कर्मचार्यांची आणि इतर लोकांची तुलना करणे ही योग्य गोष्ट आहे. पण स्पर्धेचा खरा हेतू म्हणजे स्वतः ला कठोर परिश्रम करण्यास आणि नवीन आव्हाने स्वीकारण्यास प्रेरित करणे. "बाध्य" स्पर्धा एखाद्या व्यक्तीला त्यांच्या ध्येयांवर नियंत्रण ठेवण्याची परवानगी देत नाही. त्यामुळेच कोहन यांना इतरांच्या तुलनेत "ट्रेडमिलवर पकडले गेले" असे वाटले. स्पर्धा आतून येते आणि एखाद्याला नवीन ध्येय ठेवण्यासाठी, त्यासाठी काम करण्यासाठी आणि ते साध्य करण्यासाठी प्रेरित करते. अस्वस्थ स्पर्धा टाळण्यासाठी, लोकांनी त्यांच्या ध्येय आणि स्वतःबद्दलच्या अपेक्षांबद्दल अधिक बोलण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. प्रोत्साहन, अर्थातच, नेहमीच छान असते त्यामुळे आपल्या इच्छा व्यक्त करणे महत्वाचे आहे. जर पालक, शिक्षक, किंवा बॉस यांना माहित असेल की तुम्ही तुमच्याकडून काय अपेक्षा करता, तर ते तुम्हाला प्रोत्साहन देऊ शकतात, पाठिंबा देऊ शकतात आणि आव्हान देऊ शकतात.
स्पर्धा निरोगी आहे का?