वॉशिंग्टन राज्यात स्थित माउंट सेंट हेलन्स हा एक सक्रिय ज्वालामुखी मानला जातो.
माउंट सेंट हेलन्स अजूनही सक्रिय आहे का?
Context:माउंट सेंट हेलेन्स (स्वदेशी काऊलिट्झ लोकांना लावेटलाटला म्हणून ओळखले जाते, आणि ल्यूविट किंवा लुवाला-क्लॉग क्लीकिटाटला) हा अमेरिकेच्या पॅसिफिक नॉर्थवेस्ट प्रदेशातील वॉशिंग्टनच्या स्केमॅनिया काउंटीमध्ये स्थित एक सक्रिय स्ट्रॅटोव्हल्कन आहे. हे पोर्टलँड, ओरेगॉनच्या ईशान्येस ५२ मैल (८३ किलोमीटर) आणि सिएटलच्या दक्षिणेस ९८ मैल (१५८ किलोमीटर) अंतरावर आहे. माउंट सेंट हेलेन्स हे नाव ब्रिटिश मुत्सद्दी लॉर्ड सेंट हेलेन्स याच्या नावावरून पडले आहे. १८ व्या शतकाच्या उत्तरार्धात या भागात संशोधन करणाऱ्या जॉर्ज व्हँकुव्हर यांचे हे मित्र होते. हा ज्वालामुखी पॅसिफिक रिंग ऑफ फायरचा एक भाग असलेल्या कॅस्केड ज्वालामुखीचा भाग आहे.  १८ मे १९८० रोजी माउंट सेंट हेलन्सचा मोठा उद्रेक अमेरिकेच्या इतिहासातील सर्वात प्राणघातक आणि आर्थिकदृष्ट्या सर्वात विध्वंसक ज्वालामुखीय घटना आहे. ५७ जणांचा मृत्यू; २०० घरे, ४७ पूल, १५ मैल (२४ किलोमीटर) रेल्वेमार्ग आणि १८५ मैल (२९८ किलोमीटर) महामार्ग नष्ट झाले. ५.१ तीव्रतेच्या भूकंपामुळे मोठ्या प्रमाणात ढिगाऱ्याचा स्फोट झाला. या स्फोटामुळे डोंगराची उंची ९,६७७ फूट (२,९५० मीटर) वरून ८,३६३ फूट (२,५४९ मीटर) पर्यंत कमी झाली. ढिगाऱ्यांची लाट 0.6 क्यूबिक मैल (2.5 क्युबिक किमी) होती. १९८० च्या उद्रेकाने ज्वालामुखीजवळील स्थलीय पर्यावरणास बाधा आणली. त्याउलट, या भागातील जलचर पर्यावरणाला राखच्या प्रमाणात खूप फायदा झाला, ज्यामुळे जीवनाला वेगाने वाढता आले. [१३ पानांवरील चित्र]  १९८० च्या उद्रेकानंतर २००८ पर्यंत ज्वालामुखीवर सतत ज्वालामुखीय क्रियाकलाप सुरू होता. भूगर्भशास्त्रज्ञांचा अंदाज आहे की भविष्यातील उद्रेक अधिक विध्वंसक असतील, कारण लावा गुंफांच्या संरचनेसाठी उद्रेक होण्यासाठी अधिक दाबाची आवश्यकता असते. तथापि, माउंट सेंट हेलन्स हे एक लोकप्रिय हायकिंग स्पॉट आहे आणि ते वर्षभर चढले जाते. १९८२ मध्ये, माउंट सेंट हेलन्स राष्ट्रीय ज्वालामुखी स्मारक राष्ट्राध्यक्ष रोनाल्ड रीगन आणि अमेरिकन कॉंग्रेसने स्थापन केले.