महाराष्ट्र, राष्ट्रीय राजधानी दिल्ली आणि गुजरात
भारतातील सर्वाधिक आंतरराज्यीय स्थलांतरितांना कोणत्या 3 राज्यांमध्ये प्रवेश मिळतो?
Context:भारतातील पहिली जनगणना 1873 मध्ये करण्यात आली. त्यानंतर 1881, 1891, 1901, 1911, 1921, 1931 आणि 1941 मध्ये सरकारकडून दर दहा वर्षांनी जनगणना करण्यात आली. १९४७ साली भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्यापासून १९५१ पासून दर १० वर्षांनी भारत सरकारकडून जनगणना केली जात आहे. भारतातील जनगणना गृहमंत्रालयाच्या अंतर्गत रजिस्ट्रार जनरल आणि जनगणना आयुक्त कार्यालयाद्वारे केली जाते आणि ही फेडरल सरकारने चालविलेल्या सर्वात मोठ्या प्रशासकीय कामांपैकी एक आहे.  भारताच्या 2011 च्या जनगणनेच्या आकडेवारीवर आधारित ही नवीनतम लोकसंख्या आकडेवारी आहे. 2001 ते 2011 या दशकात भारताची वार्षिक लोकसंख्या वाढीचा दर 2.15 वरून 1.76 पर्यंत कमी झाला आहे. दर दहा वर्षांच्या जनगणनेच्या आकडेवारीनुसार, दादरा आणि नगर हवेलीमध्ये 55.5 टक्के विकास दर आहे. त्यानंतर दमण आणि दीव (53.5 टक्के), मेघालय (27.8 टक्के) आणि अरुणाचल प्रदेश (25.9 टक्के) या राज्यांचा क्रमांक लागतो. नागालँडमध्ये सर्वात कमी म्हणजे -0.5 टक्के विकास दर नोंदवण्यात आला.  भारतात 641,000 गावे आहेत आणि एकूण लोकसंख्येच्या 72.2 टक्के लोक या ग्रामीण भागात राहतात. त्यापैकी १४५ हजार गावांची लोकसंख्या ५००-९९९ आहे, १३० हजार गावांची लोकसंख्या १०००-१९९९ आहे तर १२८ हजार गावांची लोकसंख्या २००-४९९ आहे. 3,961 गावांची लोकसंख्या 10,000 किंवा त्यापेक्षा जास्त आहे. भारतातील २७.८ टक्के शहरी लोकसंख्या ५,१०० पेक्षा जास्त शहरे आणि ३८० हून अधिक शहरी भागांमध्ये राहते. १९९१ ते २००१ या दशकात मोठ्या शहरांमध्ये स्थलांतराने शहरी लोकसंख्येत वेगाने वाढ झाली. मागील दशकात स्थलांतरितांच्या निव्वळ संख्येच्या आधारावर महाराष्ट्रात 2.3 दशलक्ष स्थलांतरितांचा समावेश आहे. त्यानंतर राष्ट्रीय राजधानी क्षेत्र दिल्ली (1.7 दशलक्ष), गुजरात (0.68 दशलक्ष) आणि हरियाणा (0.67 दशलक्ष) आहेत. उत्तर प्रदेश (−२.६ दशलक्ष) आणि बिहार (−१.७ दशलक्ष) हे आंतरराज्यीय स्थलांतर यादीत अव्वल आहेत. उत्तर प्रदेश, महाराष्ट्र, बिहार, पश्चिम बंगाल या चार राज्यांमध्ये एकूण भारतीय लोकसंख्येच्या जवळपास अर्धा (४८.८९ टक्के) लोकसंख्या आहे.