- इम्ब्रोस, टेनेडोस आणि रॅबिट बेटांव्यतिरिक्त एजियन समुद्रातील सर्व प्रदेश - डोडेकेनेसिस बेटे - सायप्रस इजिप्त - अरबी द्वीपकल्पातील सीरिया आणि इराकच्या दक्षिणेकडील प्रदेश - डॅन्यूब नदीतील अडकले बेट
तुर्कस्तानने लॉसनच्या करारानुसार दिलेली भूमीची यादी करा.
Context:या करारामुळे ग्रीस, बल्गेरिया आणि तुर्कीच्या सीमा निश्चित झाल्या. या करारामध्ये इम्प्रोस, टेनेडोस आणि रॅबिट बेटांव्यतिरिक्त, तुर्कीच्या किनारपट्टीपासून तीन मैलांपेक्षा जास्त अंतरावर असलेल्या एजियन समुद्रातील (मूळ मजकूरानुसार पूर्व भूमध्यसागरीय) सर्व बेटे, बेटे आणि इतर प्रदेश ग्रीसला देण्यात आले होते (कलम 6 आणि 12). या दोन्ही कलमांमध्ये एक विशेष उल्लेख आहे, जोपर्यंत स्पष्टपणे अन्यथा नमूद केलेले नाही, तुर्कीचे सार्वभौमत्व आशिया मायनरच्या किनार्यापासून तीन मैलांपर्यंत विस्तारते. इम्ब्रोस आणि टेनेडोसच्या ग्रीक लोकसंख्येचा लोकसंख्या विनिमयात समावेश करण्यात आला नव्हता आणि त्यांना तुर्कीमधील अल्पसंख्याकांच्या संरक्षणाच्या तरतुदींनुसार संरक्षण दिले जाईल (कलम ३८).  तुर्कीने ग्रीसकडून युद्ध नुकसान भरपाईचा मोठा मुद्दा मागितला होता, ग्रीसने तुर्कीला कारागास देण्यास सहमती दर्शविल्यानंतर तो सोडला गेला.  तुर्कस्तानने औपचारिकरित्या डोडेकेनेसिस बेटांवर (कलम १५); सायप्रस (कलम २०); इजिप्त आणि सुदान (कलम १७); सीरिया आणि इराक (कलम ३) वरचे सर्व दावे सोडले आणि (अंकाराच्या करारासह) नंतरच्या दोन राष्ट्रांच्या सीमा निश्चित केल्या.  30 ऑक्टोबर 1918 रोजी मुद्रोसच्या शस्त्रसंधीवर स्वाक्षरी झाल्यावर अरब द्वीपकल्पातील सीरिया आणि इराकच्या दक्षिणेकडील प्रदेश अजूनही तुर्कीच्या नियंत्रणाखाली राहिले होते, ते कराराच्या मजकूरात स्पष्टपणे ओळखले गेले नव्हते. परंतु, कलम ३ मध्ये तुर्कीच्या दक्षिणेकडील सीमेची व्याख्या केल्याने तुर्कीने त्यांना अधिकृतपणे सोडले. या प्रदेशांमध्ये येमेन, असिर आणि मदीना शहरासारख्या हिजाजाच्या काही भागांचा समावेश होता. त्यांना 23 जानेवारी 1919 पर्यंत तुर्की सैन्याने ताब्यात घेतले होते.  लॉझानच्या कराराच्या अनुच्छेद 25 आणि 26 नुसार, 1920 च्या ट्रायनॉनच्या करारामधील संबंधित तरतुदींना औपचारिकपणे मान्यता देऊन तुर्कीने अधिकृतपणे डॅन्यूब नदीतील अडकले बेट रोमानियाला दिले. १८७८ च्या बर्लिन काँग्रेसमध्ये झालेल्या राजनैतिक अनियमिततेमुळे हे बेट तांत्रिकदृष्ट्या ऑट्टोमन साम्राज्याचा भाग राहिले होते.  तुर्कस्तानने लिबियामधील आपल्या विशेषाधिकारांचाही त्याग केला, जो 1912 मध्ये औचीच्या करारातील कलम 10 द्वारे (1923 मध्ये लॉझानच्या करारातील कलम 22 द्वारे) परिभाषित करण्यात आला होता.