इतिहासकार, राजकीय शास्त्रज्ञ आणि इतर विद्वानांनी फॅसिझमच्या अचूक स्वरूपावर दीर्घकाळ वाद घातला आहे. इतिहासकार इयान केर्शॉ यांनी एकदा लिहिले की "फासीवाद' या शब्दाची व्याख्या करण्याचा प्रयत्न करणे म्हणजे भिंतीवर जेली लावण्याचा प्रयत्न करण्यासारखे आहे. फासीवादी म्हणून वर्णन केलेल्या प्रत्येक भिन्न गटामध्ये कमीतकमी काही अद्वितीय घटक आहेत आणि फासीवादाच्या अनेक व्याख्यांवर खूप व्यापक किंवा खूप अरुंद म्हणून टीका केली गेली आहे.  फॅसिझम ही एक अति-उजवीक, अधिनायकवादी, अति-राष्ट्रीयवादी राजकीय विचारधारा आणि चळवळ आहे जी एक हुकूमशाही नेते, केंद्रीकृत स्वायत्तता, लष्करीवाद, विरोधकांचे जबरदस्तीने दडपशाही दर्शवते. नैसर्गिक सामाजिक पदानुक्रमात विश्वास, राष्ट्राच्या आणि जातीच्या समजलेल्या चांगल्यासाठी वैयक्तिक हितसंबंधांचे अधीनता आणि समाज आणि अर्थव्यवस्थेचे मजबूत नियमन. १९४५ साली दुसर्या महायुद्धाच्या समाप्तीनंतर, काही पक्षांनी स्वतःला उघडपणे फॅसिस्ट म्हणून वर्णन केले आहे; हा शब्द बहुतेकदा राजकीय विरोधकांनी तिरस्कारपूर्वक वापरला आहे. नव-फॅसिस्ट किंवा पोस्ट-फॅसिस्ट यांचे वर्णन कधीकधी 20 व्या शतकातील फॅसिस्ट चळवळींसारख्या किंवा मूळ असलेल्या समकालीन पक्षांचे वर्णन करण्यासाठी वापरले जाते.  पहिल्या फासीवादी चळवळी इटलीमध्ये पहिल्या महायुद्धाच्या काळात उदयास आल्या, इतर युरोपियन देशांमध्ये, विशेषतः जर्मनीमध्ये पसरण्यापूर्वी. फॅसिझमचे युरोपबाहेरही अनुयायी होते. फासीवाद्यांनी पहिले महायुद्ध युद्ध, समाज, राज्य आणि तंत्रज्ञानाच्या स्वरूपामध्ये प्रचंड बदल घडवून आणणारी क्रांती म्हणून पाहिले. फासीवाद हिंसा ही स्वभावातच वाईट आहे, असे म्हणणे नाकारतो आणि साम्राज्यवाद, राजकीय हिंसा आणि युद्ध हे राष्ट्रीय पुनरुज्जीवन करण्याचे साधन म्हणून पाहतो. फासीवादी अनेकदा एकपक्षीय अधिनायकवादी राज्याच्या स्थापनेची वकिली करतात. फासिझमचा अत्यंत अधिनायकवाद आणि राष्ट्रवाद बहुतेकदा वांशिक शुद्धतेवर किंवा श्रेष्ठ जातीवर विश्वास म्हणून प्रकट होतो, सहसा एखाद्या राक्षसीकृत "अन्य" विरुद्ध वर्णद्वेषाच्या किंवा कट्टरतेच्या काही प्रकारासह मिसळला जातो ज्याला अस्तित्वाचा धोका म्हणून पाहिले जाते.
फॅसिझम म्हणजे काय आणि त्याचा ऐतिहासिक संदर्भ काय आहे?