उत्तर आधुनिकता ही मानवी ज्ञानाची निश्चितता आणि अपरिवर्तनीयतेवर प्रश्नचिन्ह लावणारी तत्वज्ञानाची भूमिका आहे. हे आधुनिकतेच्या मुख्य तत्त्वांच्या विरोधात उदयास येते आणि उद्भवलेल्या सामाजिक, ऐतिहासिक, राजकीय आणि सांस्कृतिक संदर्भाने बांधील नसलेल्या आणि आकार नसलेल्या वस्तुनिष्ठ सार्वत्रिक सत्यांच्या दाव्यांना नाकारते. उत्तर-आधुनिकतावादी वृत्ती नैतिक सापेक्षवादाने दर्शविली जाते, ज्यात विरोधाभासी नैतिक नियम आणि जगातील दृश्ये त्यांच्या परिणामांवर किंवा वैज्ञानिक आधारावर विचार न करता तितकेच वैध आहेत. यामुळे तर्कवादाचे समर्थन करणाऱ्या विचारवंतांकडून टीका झाली आहे आणि वैज्ञानिक कठोरतेतून वस्तुनिष्ठ सत्य काढले जाऊ शकते ही कल्पना आहे.
पोस्टमॉडर्निझम म्हणजे काय?
Context:पोस्टमॉडर्निझम ही एक बौद्धिक भूमिका किंवा प्रवचन पद्धत आहे जी आधुनिकतेच्या "महान कथा" च्या बाबतीत संशय व्यक्त करते; ज्ञानशास्त्रीय निश्चितता किंवा अर्थ स्थिरतेचा नकार; आणि राजकीय शक्ती राखण्यासाठी विचारसरणीच्या भूमिकेबद्दल संवेदनशीलता. वस्तुनिष्ठतेचे दावे निष्पक्ष यथार्थवाद म्हणून फेटाळले जातात, विशिष्ट ऐतिहासिक, राजकीय आणि सांस्कृतिक भाषणांच्या आत ज्ञानाच्या दाव्यांच्या सशर्त स्वरूपाकडे लक्ष वेधले जाते. पोस्टमॉडर्न दृष्टिकोनाची वैशिष्ट्ये म्हणजे आत्म-संदर्भ, ज्ञानशास्त्रीय सापेक्षतावाद, नैतिक सापेक्षतावाद, अनेकतावाद, विडंबन, अनादर आणि अभिजाततावाद; हे द्विपक्षीय विरोधाच्या "सार्वत्रिक वैधता", स्थिर ओळख, पदानुक्रम आणि वर्गीकरण नाकारते.  सुरुवातीला साहित्यिक समालोचनेच्या पद्धतीतून उदयास येणारा, पोस्टमॉडर्निझम हा विसाव्या शतकाच्या मध्यभागी आधुनिकतेचा नकार म्हणून विकसित झाला आणि बर्याच शाखेत त्याचा अभ्यास केला गेला. पोस्टमॉडर्निझम हे विघटन आणि पोस्ट-स्ट्रक्चरलिझम या विषयाशी संबंधित आहे. विविध लेखकांनी पोस्टमॉडर्निझमवर टीका केली आहे की ते अंधश्रद्धावाद वाढवतात, प्रबोधनवादी तर्कवाद आणि वैज्ञानिक कठोरता सोडून देतात आणि विश्लेषणात्मक किंवा अनुभवजन्य ज्ञानामध्ये काहीही जोडत नाहीत.