आम्हाला वाळूचे वादळ वाटले, आपल्या मार्गावर असलेल्या प्रत्येक गोष्टीपासून मुक्त होणे. आम्ही क्रांतिकारक होतो, समाजाच्या नेहमीच्या पद्धती बदलणे. आपण अविभाज्य आहोत असं वाटलं, आपले हात घट्ट धरून. आपणच आपल्या भविष्याचे निर्माता आहोत, भविष्यात आपले डोळे बंद करणे. आपण अंमलबजावणी करणार्या नवीन कल्पनांचा विचार केला, आयुष्याच्या मार्गाविषयी अज्ञानी असणे. पण, आता मला माहित आहे, आपण कधीच एकाच मार्गावर जाणार नाही, आपण पूर्वीसारखे बसून गप्पा मारणार नाही.
गमावलेल्या मैत्रीबद्दल एक कविता लिहा