१९३९ मधील नागरी अवज्ञा चळवळीला तबरा आंदोलन असे नाव देण्यात आले. १९३९ साली लखनऊमध्ये सुमारे १८,००० शियांना तुरुंगात टाकण्यात आले.
तू मला टॅबराबद्दल सांगशील का?
Context:१९३९ मधील तबरा आंदोलन ही एक घटना होती जेव्हा मार्च, एप्रिल आणि मे १९३९ मध्ये लखनऊ, भारतात सुमारे १८,००० शियांना तुरुंगात टाकण्यात आले होते.  ३१ मार्च १९३९ रोजी काँग्रेस सरकारच्या जाहीरनाम्यानंतर (जे पूर्वी निषिद्ध असलेल्या माधे-साहबाचे सार्वजनिक सभांमध्ये वाचन करण्यास परवानगी देते) शीयांनी एकाच वेळी नागरी अवज्ञा चळवळ सुरू केली. सुन्नींनी आपली नागरी अवज्ञा चळवळ बंद केली परंतु शियांवर त्याचा परिणाम अपेक्षेपेक्षा जास्त होता; त्यांच्याकडे दोन समित्या (पिगगोट समिती आणि ऑलसोप समिती) आणि त्यांच्या भूमिकेच्या समर्थनार्थ तीस वर्षांची प्रथा होती. काही 1800 शियांना अटक करण्यात आली, ज्यात सैयद अली जहीर (अल्लाहाबाद-जौनपूरचे नवनिर्वाचित आमदार), अवधच्या माजी राजघराण्यातील राजपुत्र, मौलाना नासिरचा मुलगा सैयद मोहम्मद नसीर नसीर-उल-मिलत, एक आदरणीय शिया मुज्ताहिद (अबाकाटी कुटुंबातील मौलाना सैयद नासिर हुसेनचा ज्येष्ठ पुत्र, विद्यार्थी आणि नियुक्त उत्तराधिकारी), मौलाना सैयद कलब-ए-हुसेन आणि त्याचा मुलगा मौलाना कलब-ए-अबीद (नासिराबदी कुटुंबातील दोन्ही उलेमा) आणि सलेमपूरचा राजा आणि पीरपूरचा राजा यांचे भाऊ, एमएलचे महत्त्वाचे नेते. महमुदाबादचा राजा आणि पीरपूरचा राजा यासारख्या उच्चपदस्थ एमएल नेत्यांसह मौलाना नासिर स्वतःही न्यायालयात अटक करणार असल्याचे मानले जात होते. मौलाना आझाद यांनी शिया आणि सुन्नी यांची परिषद बोलावली, परंतु तोडगा निघाला नाही. आझाद यांनी गव्हर्नर सर हेग यांना सांगितले की, हा कम्युनिके परिस्थितीचा अपुरा आकलन आणि त्यामुळे चुकीच्या निर्णयावर आधारित आहे. मात्र, हे वक्तव्य बारावाफातच्या एक दिवस अगोदरच करण्यात आले होते. शियांनाही विरोधात मोर्चा काढण्याची परवानगी देण्यात आली होती, त्यात गोंधळ निर्माण झाला आणि त्यातून गंभीर दंगल झाली. अनेक लोकांचा मृत्यू झाला आणि पोलिसांना अनेक वेळा गोळीबार करावा लागला. पुढील वर्षी म्हणजेच १९४० मध्ये जिल्हा प्रशासनाने सार्वजनिक ठिकाणी आयोजित केलेल्या मिरवणुका आणि सभांमध्ये माधे-साहबा आणि तबरा यांचे सार्वजनिक वाचन करण्यास बंदी घातली.