तो तरुण इतर तरुणांपासून वेगळा होता आणि त्यांना मुलींना चिडवताना आणि खेळताना पाहत होता. त्याने खोल श्वास घेतला. "मी इतका लाजाळू का आहे?" असे त्याने स्वतःला विचारले. "मी इतरांसारखे खेळात का सहभागी होऊ शकत नाही?" [२६ पानांवरील चित्र] त्याला फक्त माहित नव्हतं. [अभ्यासाचे प्रश् न] अगदीच नाही. तो एक दयाळू आणि आदरणीय व्यक्ती होता, आणि, त्याने कबूल केले, एक चांगला शिकारी. मग त्याच्यात काय गडबड होती? त्याने कोराजी, शहाण्या माणसाशी बोलण्याचा निर्णय घेतला. त्याला नक्कीच कळेल. कोराझी आपल्या अग्नीत डोकावून पाहत होता, विचारात बुडाला होता, जेव्हा तरुण जवळ आला, पण कसा तरी त्याच्या उपस्थितीची जाणीव होती. "तुम्हाला त्रास आहे", त्याने विचारले आणि अग्नीत डोकावत राहिला. "माझी इच्छा आहे की तुम्ही शहाणे व्हा", चाचांनी उत्तर दिले. त्यांचा आवाज केवळ एका गप्पांपेक्षा जास्त होता. "बुद्धीची किंमत असते" कोराझीने डोके न उचलता म्हटले. "पण माझ्याकडे देण्यासारखे काहीच नाही", तरुणाने त्याला सांगितले. "मला वाटते तुम्ही केले आहे", कोराझी म्हणाला. " मग जोडलेः "पण ते प्रतीक्षा करू शकते. आता बस आणि मला सांग तुला काय त्रास आहे. " तो तरुण वृद्धाच्या समोर बसला आणि त्याला सर्व काही सांगितले. तो संपल्यावर कोराझीने विचारपूर्वक डोके हलवून त्या तरुणाच्या डोळ्यात पाहिले. "आता लक्षपूर्वक ऐका आणि माझ्या शब्दांचे पालन करा", असे तो म्हणाला. मग तो पुढे गेला. "ही भूमी तुमच्यासाठी आहे जशी ती सर्व सजीवांसाठी आहे. म्हणूनच, आपल्याकडे याचे हवामान श्वास घेण्याचा, पाणी पिण्याचा आणि आपल्या शरीराला याच्या मोबदल्याने पोषण देण्याचा अधिकार आहे. आपण इतरांपेक्षा वेगळे राहण्याची गरज नाही कारण आपल्याकडे देण्यासारखे बरेच आहे आणि आपण किती देणगी देतो हे आपल्या स्वतःच्या प्रमाणानुसार आहे". आग लावण्याच्या वेळी एक विराम होता. मग तो पुढे गेला. "आता हे शब्द ऐका आणि ते तुमच्या मनात ठेवा. कोणालाही इतरांना हे करू नये असे सांगण्याचा अधिकार नाही कारण आपण सर्वजण मातृभूमीची मुले आहोत. "अर्थातच", ते लगेच पुढे म्हणाले, "अन्य लोकांपेक्षा उभे राहणारे असतील, आणि जे बलवान आहेत, किंवा भिन्न वंशाचे आहेत, पण ते काही फरक पडत नाही, कारण आपल्या प्रत्येकाला आपल्या जागेवर समान अधिकार आहे, आपल्या विवेकानुसार जगण्याचा. " त्याने आपल्या हातातून एक डास हलवला आणि हसला. "आणि, हो, एक डाससुद्धा". कोराझीने बोलणे संपवल्यानंतर दीर्घ शांतता पसरली, मग शेवटी तो तरुण बोलला. "मी तुमचे शब्द ऐकले काका, आणि ते खूप शहाणे आहेत", तो म्हणाला, "पण मी तुम्हाला कसे परतफेड करू शकतो?
जगातल्या आपल्या जागेबद्दल मार्गदर्शन शोधत असलेल्या एका तरुण आदिवासी माणसाबद्दल एक छोटी कथा लिहा. [१३ पानांवरील चित्र]