इथिओपिया, येमेन, लेव्हेंट, पर्शिया, मध्य युरोप, पूर्व युरोप, भारत, पूर्व भारत, पश्चिम युरोप, इंग्लंड, जर्मनी, मार्टिनिक, सेंट-डोमिंग्यू, कॅरिबियन, मेक्सिको, ब्राझील, कोलंबिया, आयव्हरी कोस्ट, व्हिएतनाम
कॉफीच्या इतिहासाच्या या नोंदीत उल्लेख केलेल्या ठिकाणांची अल्पविरामाने विभक्त यादी काढा
Context:आधुनिक इथियोपियामध्ये शतकानुशतके जुनी मौखिक परंपरा कॉफीचा इतिहास आहे. १५ व्या शतकापूर्वी कॉफीची लागवड कुठे झाली होती, याचा प्रत्यक्ष पुरावा सापडला नाही. येमेनमधील सूफी मठात प्रार्थना करताना लक्ष केंद्रित करण्यासाठी कॉफीचा वापर केला जात असे. नंतर सोळाव्या शतकाच्या सुरुवातीला कॉफी लेव्हेंट आणि पर्शियामध्ये पसरली; ऑट्टोमन आणि मामुलुक समाजात हलाल आहे की नाही याबद्दल काही वाद निर्माण झाला. 16 व्या शतकाच्या उत्तरार्धात इटलीमध्ये भूमध्यसागरीय व्यापारी मार्गांनी कॉफी आली, तर मध्य आणि पूर्व युरोपियन लोकांनी ओटोमन्सकडून कॉफीबद्दल शिकले. १७ व्या शतकाच्या मध्यापर्यंत ते भारत आणि ईस्ट इंडिजमध्ये पोहोचले होते.   कॉफीपॉट (कॅफेटियर "कॅम्पेनिएन"), सेवेचा एक भाग, 1836, हार्ड-पेस्ट पोर्सिलेन, मेट्रोपॉलिटन म्युझियम ऑफ आर्ट १७ व्या शतकाच्या उत्तरार्धात पश्चिम युरोपमध्ये विशेषतः इंग्लंड आणि जर्मनीमध्ये कॉफी हाऊस स्थापन झाले. नवीन जगातील कॉफीची सर्वात जुनी लागवड म्हणजे १७२० मध्ये गॅब्रिएल डी क्लीयूने मार्टिनिकला कॉफीची रोपे आणली होती. या बीमातून नंतर १८,६८० कॉफी झाडे उगवली ज्यामुळे कॅरिबियन बेटांसारख्या सेंट-डोमिंग्यू आणि मेक्सिकोमध्येही त्याचा प्रसार होऊ शकला. १७८८ साली सेंट-डोमिंगू जगातील अर्धी कॉफी पुरवठा करत होता.  १८५२ सालापर्यंत ब्राझील जगातील सर्वात मोठा कॉफी उत्पादक देश बनला होता. १९५० पासूनच्या काळात कोलंबिया, आयव्हरी कोस्ट, इथिओपिया आणि व्हिएतनाम यासारख्या इतर अनेक मोठ्या उत्पादकांच्या उदयामुळे खेळाच्या मैदानाचा विस्तार झाला. १९९९ मध्ये व्हिएतनामने कोलंबियाला मागे टाकले आणि दुसरा सर्वात मोठा उत्पादक बनला. आधुनिक उत्पादन तंत्रज्ञानामुळे आणि मोठ्या प्रमाणात कॉफीच्या उत्पादनामुळे आज कॉफी ही घरगुती वस्तू बनली आहे.