३ मार्च १९७४ रोजी जिमला एल्महर्स्ट प्राथमिक शाळेत अंगरक्षक म्हणून नोकरीवरून काढून टाकण्यात आले. अधिकृतपणे, जिमला "बजेटच्या अडचणींमुळे" सोडण्यात आले होते, परंतु त्याला हे स्पष्ट होते की शाळा जिल्ह्यावरील कोणत्याही आर्थिक तणावापेक्षा त्याच्या वयाशी याचा अधिक संबंध आहे. पहा, जिम 1899 मध्ये जन्मला होता, जानेवारीत तो 75 वर्षांचा झाला होता आणि कामावर "धीम" होऊ लागला होता. आपल्या व्यवसायासाठी आवश्यक असलेली काही अत्यंत कष्टाची कामे तो यापुढे करू शकला नाही आणि हे लक्षात आले.  आपल्या शेवटच्या कामाच्या दिवसानंतर जिम आपल्या घरी चालला, जो शाळेच्या दक्षिणेस फक्त तीन ब्लॉक दूर होता. त्याच्या चालण्यावर, त्याला मदत करता आली नाही पण त्याला वाईट वाटले आणि थोडीशी लाज वाटली. त्याला माहित होतं की त्याची बायको, मिरियम, समजू शकेल, पण त्याला असं वाटलं की त्याने तिला आणि स्वतःला निराश केलं आहे. जवळपास ४० वर्षे जिम यांनी एल्महर्स्ट प्राथमिक शाळेत काम केले आणि तेथून आलेल्या हजारो विद्यार्थ्यांचे त्यांच्यावर प्रेम होते. विद्यार्थ्यांच्या उलटीची साफसफाई करणे किंवा सार्वजनिक जेवणाच्या जागेपेक्षा युद्धाच्या जागेसारखा वाटणारा कॅफेटेरिया तो चुकवणार नव्हता, पण मुलांना तो चुकवणार होता. त्यांना शिकताना, खेळताना आणि वाढताना पाहणे हे नेहमीच त्याच्यासाठी काम फायदेशीर होते.  जिमच्या एका मजल्याच्या घराच्या दारात प्रवेश केला तेव्हा मिरीम त्याला भेटण्यासाठी तिथे होती. त्याच्या चेहऱ्यावरुन तिला कळलं होतं की काय झालंय. विशेषतः, ती त्याच्या डोळ्यांनी सांगू शकली. जिमचे डोळे त्याच्या आत्म्याचे प्रवेशद्वार होते आणि म्हणूनच, त्याच्या भावनांची खिडकी होती.  जिम लिव्हिंग रूममधून स्वयंपाकघरात जाताना त्याने दोन लोक, एक पुरुष आणि एक स्त्री, टेबलवर बसलेले पाहिले, आणि स्त्रीच्या हातात एक बाळ होते. हा माणूस त्याचा मुलगा टॉमी होता, ज्याला तो व्हिएतनाम युद्धात तैनात झाल्यापासून तीन वर्षांपूर्वी पाहिला नव्हता. या क्षणापर्यंत, जिमला खात्री नव्हती की त्याचा मुलगा जिवंत आहे की नाही. जिमचे डोळे उघडले आणि त्याच्या डाव्या डोळ्याच्या कोपऱ्यात हळूहळू एक अश्रू तयार झाला.  पुढच्या काही तासांत, जिम आपल्या मुलाबरोबर आणि त्याच्या कुटुंबासोबत बसला आणि त्यांनी एकमेकांना शेवटच्या वेळी पाहिले तेव्हापासून घडलेल्या सर्व गोष्टींबद्दल चर्चा केली. टॉमीने सांगितले की, त्याच्या एका सकाळच्या गस्तीनंतर झालेल्या अत्यंत क्रूर हल्ल्यानंतर त्याला अमेरिकेच्या सरकारने बेपत्ता घोषित केले होते. अनेक महिने शत्रूपासून लपून राहिल्यानंतर आणि आपल्या युनिटचा शोध घेतल्यानंतर, टॉमी शेवटी दक्षिण व्हिएतनाममध्ये तैनात असलेल्या शेवटच्या उर्वरित अमेरिकन शिबिरांपैकी एकावर अडखळला. या शिबिरातच टॉमीला त्याची आताची पत्नी सारा भेटली. ती त्याची पुनर्प्राप्ती देखरेख कोण परिचारिका होती. ते लगेचच प्रेमात पडले, लग्न झाले, आणि सारा गर्भवती झाली, हे सर्व व्हिएतनामहून अमेरिकेत जाण्यापूर्वीच. टॉमी आणि सारा फक्त एक महिन्यापूर्वी अमेरिकेत परतले होते, आणि त्यांच्या बाळाचा जन्म दोन आठवड्यांनंतर झाला.  जिम त्या रात्री बेडवर पडला होता, त्याला विश्वासच बसत नव्हता की एक दिवस किती बदल घडवून आणू शकतो. तो एक रखवालदार म्हणून उठला, आणि आजोबा म्हणून झोपी गेला. त्याला त्याची नवीन नोकरी माहित होती, आणि तो त्यासाठी उत्सुक होता. हा त्याच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम दिवस होता.
एखाद्या व्यक्तीला नोकरीवरून काढून टाकले जाते त्याबद्दल एक छोटी कथा लिहा, पण शेवटी त्याच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम दिवस आहे.