बंडखोरांनी तत्कालीन लेफ्टनंट ब्लाई आणि इतर अठरा क्रूला एका लहान, खुल्या बोटीत बसवले आणि त्यांना दक्षिण प्रशांत महासागराच्या मध्यभागी वाहून नेले. ब्लाई आणि त्याच्या माणसांकडे फक्त थोडे अन्न आणि पाणी होते. डच वसाहत असलेल्या तिमोरच्या पश्चिमेकडे जाण्याचा मार्ग ठरवण्यासाठी ब्लाई ने नेव्हिगेशन चार्ट्सच्या स्मृतीचा वापर केला.  सुरुवातीला त्यांनी एखाद्या बेटावर थांबून पुरवठा करण्याचा प्रयत्न केला. [१३ पानांवरील चित्र] एक चालक दल सदस्य मारला गेला आणि बाकीचे केवळ पळून गेले. [१३ पानांवरील चित्र]  नाविकतेच्या उल्लेखनीय कामगिरीमध्ये, ब्लाई आणि त्याच्या माणसांनी 41 दिवसांपर्यंत 3618 मैलांच्या अंतरावर, कधीकधी कठोर हवामानाच्या परिस्थितीत, त्यांची उघडी बोट चालविली आणि रो केली. अन्न आणि पेय काटेकोरपणे राशन केले गेले होते, आणि माणसे उपासमार आणि तहान पासून खूप दुः ख सहन. द्वीपवासीयांच्या हातून जहाजाच्या एका सदस्याचा मृत्यू झाल्याशिवाय, उर्वरित जहाजाचे सर्व सदस्य जिवंत तिमोरला पोहोचले. [१३ पानांवरील चित्र] बाउंटी बंडखोरांनी सुरुवातीच्या 19 लोकांपैकी बारा जण इंग्लंडला जिवंत परतले.  ब्लाई यांनी ब्रिटीश नौदलात आपली कारकीर्द सुरू ठेवली. त्याला नवीन जहाज देण्यात आले आणि पुन्हा एकदा कॅरिबियनमधील ब्रिटीश वसाहतींमध्ये ब्रेडफ्रुट घेऊन ताहितीला गेला. यावेळी, मिशन यशस्वीरित्या पूर्ण झाले. ब्लाईने अनेक प्रमुख नौदल लढाईंमध्ये लढण्यासह अतिरिक्त जहाजांची आज्ञा केली. १८०५ मध्ये ब्लाई यांना न्यू साउथ वेल्सचे गव्हर्नर म्हणून नियुक्त करण्यात आले. त्यांनी ब्रिटीश नौदलाचे करिअर व्हाईस ऍडमिरल म्हणून संपवले. विल्यम ब्लाई यांचा १२ डिसेंबर १८१७ रोजी लंडनमध्ये मृत्यू झाला.
बाउंटीवरील बंडानंतर कॅप्टन ब्लाईचं काय झालं?