मी कोचला जवळपास आयुष्यभर ओळखतो, शहरात वाढलो आणि लहानपणी तिच्या कुटुंबासोबत वेळ घालवला. पण मी जेव्हा हायस्कूलमध्ये गेलो आणि पोहण्याच्या संघात सामील झालो तेव्हाच माझ्या आयुष्यात कोचची भूमिका वाढली आणि ती आई-वडील किंवा अगदी कोचपेक्षाही अधिक झाली, तर एक वकील आणि आदर्श बनली.  कोचने आपल्यावर कायमचा, सकारात्मक प्रभाव टाकला. आम्हाला केवळ चांगले जलतरणपटू बनण्यासाठीच नव्हे तर नम्र नेते बनण्यासाठी आणि मजबूत, अधिक आत्मविश्वास असलेले प्रौढ होण्यासाठीही प्रेरित करत आहे.  जरी मी कधीही स्टार पोहणे किंवा डी 1 धावपटू होऊ शकलो नाही, तरी मला प्रशिक्षक किंवा तिच्या प्रशिक्षक संघातील कोणाकडूनही निराश वाटले नाही. अगदी उलट: मी स्वतः ला पोहण्यात टाकले. आम्ही सर्वांनी सर्वोत्तम होण्यासाठी प्रयत्न केले, आम्ही शक्य तितक्या मोठ्याने साइडलाइनवर जयघोष केला, आणि कोणीही संघाला पाठिंबा देण्याची संधी सोडली नाही किंवा संघाच्या मैदानाला गेलो नाही. कारण कोचने फक्त चॅम्पियन पोहणाऱ्यांची टीम तयार केली नाही, तिने एक समुदाय तयार केला. मी अजूनही माझ्या अनेक सहकाऱ्यांच्या जवळ आहे. काही माझे जवळचे मित्र आहेत. कारण आपल्या शाळेत पोहणे हा खेळापेक्षा अधिक आहे, तो एक कुटुंब आहे. आणि कोच आहे आणि (माझ्या मनात) नेहमी matriarch असेल.
माझ्या हायस्कूलच्या पोहण्याच्या प्रशिक्षकाला एक श्रद्धांजली लिहा.