सर्व ग्रह आणि चंद्र गोल नसतात. त्यांच्या वस्तुमानाच्या आधारावर त्यांच्या आकारात काही प्रकार आहेत, आणि विचित्र दिसणारे जग अस्तित्वात असू शकतात, आपल्या प्रणालीतून आपल्याला माहित असलेल्या कोणत्याही गोष्टीसारखे नाही.  ग्रह किंवा चंद्राच्या आत असलेली प्रत्येक वस्तू गुरुत्वाकर्षणाच्या प्रभावाखाली असते. अशा प्रकारे की त्यातील काही तुकडे केंद्राकडे हलतील जर ते शक्य झाले तर. आदर्श परिस्थितीत, ते गोलाकार आकार प्राप्त करेल. द्रवपदार्थांव्यतिरिक्त इतर कशापासून बनवलेल्या वस्तूंसाठी, ते कोणत्या बिंदूवर गोल होतात ते बदलते. साधारणपणे असे मानले जाते की जेव्हा ते आपल्या सौर मंडळात सामान्यतः आढळणार्या बर्फाच्या सामग्रीपासून बनवले जातात तेव्हा ते सुमारे 400 किलोमीटर / 248 मैल व्यासाचे गोळे बनतात. तरीही, जर एखादी वस्तू एखाद्या कठोर वस्तूपासून बनविली गेली असेल, तर त्याचा व्यास त्यापेक्षा मोठा असणे आवश्यक आहे - सुमारे 750 किमी/466 मैल. पुरेशा प्रमाणात द्रव्यमान असल्यास, अगदी खडक द्रवपदार्थासारखा बनतो. मंगळाचा चंद्र डेमोस केवळ 12.6 किमी/7.8 मैल व्यासाचा आहे आणि तो गोलाकार नाही, आणि इतर ग्रहांचे इतर अनेक छोटे चंद्र आहेत ज्यांचे गोल आकार नाही.  मात्र, हे सर्व नाही. खगोलशास्त्रीय वस्तू फिरतात, ज्यामुळे त्यांना गोलाकारचा सपाट आकार मिळतो जर ते पुरेसे भव्य असतील तर त्यांचे फिरणे जितके वेगवान असेल तितकेच. याच्या वर, त्यांच्याकडे चंद्र असू शकतात. यामुळे त्यांच्याभोवती फिरणाऱ्या शरीराच्या स्थितीत एक फुगवटा तयार होतो. पृथ्वीच्या बाबतीत आपल्या चंद्रामुळे या प्रक्रियेद्वारे ज्वारी निर्माण होते. तसेच, सूर्यामुळे आपल्या ग्रहावर ज्वारी येते. विश्वात इतरत्र, प्रचंड चंद्रांसह ग्रह किंवा दोन समान प्रचंड ग्रह असू शकतात, ज्यांना दुहेरी ग्रह म्हणतात, त्यांच्या समान वस्तुमान केंद्राभोवती फिरतात, बॅरीसेंटर, जवळच्या अंतरावर, ज्यामुळे आणखी मजबूत फुगवटा होऊ शकतो. त्यांचे आकार या प्रकारे अधिक स्पष्टपणे प्रभावित होईल.  अखेरीस, एक विचित्र, टोरॉइडल ग्रह, वर दाखवल्याप्रमाणे, भौतिकशास्त्रातून आपल्याला माहित असलेल्या गोष्टींनुसार, किमान काही काळ स्थिर राहू शकतो. मी आधी सांगितल्याप्रमाणे, कठोर खडकही मोठ्या प्रमाणात द्रवपदार्थांसारखे वागतात. पुरेसा फिरण्याचा वेग गुरुत्वाकर्षणाच्या शक्तीला केंद्रापसारक प्रवेगाने संतुलित करू शकतो, आणि टॉरस आकाराचा ग्रह अस्तित्वात असू शकतो. अशा जगाची निर्मिती होण्याची एक संभाव्य परिस्थिती अशी आहे की जर दोन पुरेसे वेगाने फिरणारे ग्रह टक्कर करून वाफ झालेल्या खडकाचा डोनट तयार करतात, ज्याला सिनेस्टिया म्हणतात.  आपल्याला सध्या असे वाटते की अशा आकाराच्या जगाची निर्मिती होण्याची शक्यता इतकी कमी आहे की दृश्यमान विश्वामध्ये एकही टोरॉइडल ग्रह असू शकत नाही, पण आपल्याला कित्येकदा आश्चर्य वाटले की आपल्या विश्वाच्या शोधादरम्यान आपण काय शोधले. कदाचित आपल्याला एक दिवस डोनट आकाराचे जग सापडेल.
ग्रह आणि चंद्र गोल का असतात? त्यांना गोल का बनवते? दुसरा आकार अस्तित्वात आहे का?