परिपत्रक अर्थव्यवस्था कचरा आणि प्रदूषण, उत्पादने आणि साहित्य फिरविणे आणि निसर्गाचे पुनरुज्जीवन या तत्त्वांवर लक्ष केंद्रित करते. त्याउलट, बहुतेक भांडवलशाही अर्थव्यवस्थांना "रेखीय" असे म्हणतात कारण कच्चा माल उत्पादनांमध्ये बदलला जातो जो अखेरीस फेकला जातो. मर्यादित संसाधनांसह पृथ्वीवरील शाश्वत वापरावर एक परिपत्रक अर्थव्यवस्था लक्ष केंद्रित करते, तर यूएसए सारख्या रेषीय अर्थव्यवस्था कच्च्या मालाच्या इनपुटचा कधीही न संपणारा पुरवठा गृहीत धरतात.
परिपत्रक अर्थव्यवस्था अमेरिकेच्या अर्थव्यवस्थेपेक्षा वेगळी कशी आहे?
Context:परिपत्रक अर्थव्यवस्था (ज्याला परिपत्रकता आणि सीई असेही म्हटले जाते) हे उत्पादन आणि उपभोगाचे एक मॉडेल आहे, ज्यामध्ये सामायिकरण, भाडेपट्टी, पुन्हा वापर, दुरुस्ती, नूतनीकरण आणि विद्यमान साहित्य आणि उत्पादनांचे पुनर्वापर करणे शक्य तितक्या काळ समाविष्ट आहे. या मॉडेलच्या तीन मूलभूत तत्त्वांच्या डिझाइन-आधारित अंमलबजावणीवर भर देऊन हवामान बदल, जैवविविधता नष्ट होणे, कचरा आणि प्रदूषण यासारख्या जागतिक आव्हानांना सामोरे जाणे हे सीईचे उद्दीष्ट आहे. परिपत्रक अर्थव्यवस्थेकडे वळण्यासाठी आवश्यक असलेली तीन तत्त्वे अशी आहेतः कचरा आणि प्रदूषण दूर करणे, उत्पादने आणि साहित्य फिरवणे आणि निसर्गाचे पुनरुज्जीवन. पारंपारिक रेषीय अर्थव्यवस्थेच्या विरोधात सीईची व्याख्या केली जाते. गेल्या दहा वर्षांत शैक्षणिक संस्था, व्यवसाय आणि सरकारमध्ये परिपत्रक अर्थव्यवस्थेच्या (सीई) कल्पना आणि संकल्पनांचा मोठ्या प्रमाणात अभ्यास केला गेला आहे. सीई लोकप्रिय होत आहे कारण यामुळे उत्सर्जन आणि कच्च्या मालाचा वापर कमी होण्यास मदत होते, नवीन बाजारपेठेची संभावना उघडते आणि प्रामुख्याने, उपभोगाची शाश्वतता वाढवते आणि संसाधन कार्यक्षमता सुधारते.  जागतिक तापमानवाढीला आळा घालण्यासाठी आणि दीर्घकालीन विकासाला चालना देण्यासाठी सरकारी पातळीवर ई-कॉमर्सला एक साधन म्हणून पाहिले जाते. प्रादेशिक पातळीवर भौतिक लूप थांबविण्यासाठी सीई भौगोलिकदृष्ट्या कलाकार आणि संसाधनांना जोडू शकते. आपल्या मूलभूत तत्त्वात, युरोपियन संसदेने ईसीला उत्पादन आणि उपभोगाचे एक मॉडेल म्हणून परिभाषित केले आहे, ज्यामध्ये सामायिकरण, भाड्याने देणे, पुन्हा वापरणे, दुरुस्ती करणे, नूतनीकरण करणे आणि विद्यमान साहित्य आणि उत्पादनांचे पुनर्वापर करणे शक्य तितक्या लांब. अशा प्रकारे उत्पादनांचा जीवनचक्र वाढतो.  एक रेषीय अर्थव्यवस्थेत, नैसर्गिक संसाधने उत्पादनांमध्ये बदलली जातात जी शेवटी कचरा होण्यासाठी तयार केली जातात कारण ते ज्या प्रकारे डिझाइन केले गेले आहेत आणि उत्पादित केले गेले आहेत. या प्रक्रियेचा सारांश "घेऊन घ्या, तयार करा, वाया घालवा" असा केला जातो. याउलट, एक परिपत्रक अर्थव्यवस्था पुन्हा वापर, सामायिकरण, दुरुस्ती, नूतनीकरण, पुनर्निर्मिती आणि पुनर्वापराचा वापर बंद-लूप प्रणाली तयार करण्यासाठी करते, संसाधन इनपुटचा वापर कमी करते आणि कचरा, प्रदूषण आणि कार्बन उत्सर्जनाची निर्मिती करते. उत्पादने, साहित्य, उपकरणे आणि पायाभूत सुविधांचा वापर जास्त काळ ठेवणे आणि अशा प्रकारे या संसाधनांची उत्पादकता वाढविणे हे चक्रीय अर्थव्यवस्थेचे उद्दीष्ट आहे. कचऱ्याचे मूल्यमापन करून इतर प्रक्रियांसाठी कचरा साहित्य आणि उर्जा इनपुट व्हायला हवी: एकतर इतर औद्योगिक प्रक्रियेचा घटक म्हणून किंवा निसर्गासाठी पुनरुत्पादक संसाधने म्हणून (उदा. कंपोस्ट). एलेन मॅकआर्थर फाउंडेशन (ईएमएफ) परिपत्रक अर्थव्यवस्थेची व्याख्या अशा औद्योगिक अर्थव्यवस्थेच्या रूपात करते जे मूल्य आणि डिझाइनद्वारे पुनर्संचयित किंवा पुनरुत्पादक आहे.