प्रगतीशील उपभोग कर हा प्रगतीशील उत्पन्नाच्या कराचा चांगला पर्याय असेल कारण यामुळे गुंतवणूक आणि बचतीला चालना देऊन आर्थिक कार्यक्षमतेत वाढ होईल आणि त्याचबरोबर उत्पन्नाच्या करामुळे काम करण्याचे प्रोत्साहन कमी होईल. विक्रीच्या ठिकाणी लावलेल्या विक्री कराच्या विपरीत, विक्रीच्या ठिकाणी लावलेल्या विक्री कराच्या तुलनेत, विक्रीच्या ठिकाणी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या ठिकाणी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत, विक्रीच्या वेळी लावलेल्या विक्रीच्या तुलनेत. त्यानंतर कर विवरणपत्रात एकूण निव्वळ गुंतवणुकीवर एक क्रमिक कर दर लागू केला जातो. सध्याच्या कर संहितेची बहुतेक गुंतागुंत दूर केली जाईल. 'कर आधार' आणि इतर गूढ संकल्पनांवर आधारित भांडवली नफ्याशी संबंधित गुंतागुंतीच्या गणनेची आता गरज भासणार नाही. निवृत्तीवेतनाशी संबंधित बचत खात्यांशी संबंधित जटिलता देखील अनावश्यक होईल. गुंतवणूकदारांना आता कार्यक्षमतेवर आधारित पोर्टफोलिओच्या पुनर्संतुलनासाठी दंड आकारला जाणार नाही. अब्जाधीशांना त्यांच्या जीवनावर लक्षणीय कर आकारला जाणार नाही, पण त्यांच्या खर्चावर खूप जास्त कर आकारला जाऊ शकतो. एक अब्जाधीश जो मोठी नौका, अनेक मेगा-मॅन्शन्स इत्यादी खरेदी करतो तो उच्च कर भरतो. एक नम्र जीवन जगणारा अब्जाधीश असे करणार नाही. पण नंतरचे अब्जाधीश आपले पैसे अर्थव्यवस्थेत गुंतवून ठेवत आहेत, जे आर्थिक वाढीला चालना देतील असे संसाधने उपलब्ध करून देत आहेत. उपभोग कराच्या विरोधात असणारे लोक हे तथ्य सांगतात की बहुतेक उपभोग कर मागे पडणारे मानले जातात. तथापि, आधी नमूद केल्याप्रमाणे, उपभोग कर वाढीसाठी संरचित केला जाऊ शकतो आणि प्रत्यक्षात सध्याच्या आयकरपेक्षा अधिक वाढीसाठी संरचित केला जाऊ शकतो. दरवर्षीच्या उपभोगाच्या किंवा उत्पन्नाच्या रकमेऐवजी संपत्तीच्या आधारावर ही वाढीव दर निश्चित करता येतील. अब्जाधीशांच्या बाबतीत 100 टक्क्यांपेक्षा जास्त कर आकारणे शक्य होईल. उदाहरणार्थ, जर एखाद्याची संपत्ती १० अब्ज डॉलर्सपेक्षा जास्त असेल, तर आपण त्या व्यक्तीच्या उपभोगावर १५०% कर लावू शकतो. मोठ्या प्रमाणात उपभोगाला सूट देऊनही माघार घेण्याची चिंता दूर केली जाऊ शकते. एका ठराविक पातळीखालील वार्षिक वापर, उदाहरणार्थ, दर वर्षी ३०,००० डॉलर, करमुक्त असू शकतो, किंवा विक्री करासारख्या कमी दराने कर आकारला जाऊ शकतो, उदाहरणार्थ, ५%. बहुतेक अर्थतज्ज्ञ सहमत आहेत की उपभोग कर आर्थिक वाढीस चालना देईल.
उत्तरोत्तर वाढणाऱ्या उपभोग कराचे काय फायदे आहेत?