प्रिय मुला, जेव्हा तू जन्माला आलास तेव्हा तू इतका लहान होतास, तुला खायला किंवा बसायला कळत नव्हतं. पण आईने तुला खायला द्यायचा प्रयत्न केला आणि हळूहळू हळूहळू तू खायला शिकलास, आणि आता तू स्वतःहून इतक्या वेगाने जेवण खातोस. बोलणे, वाचन, लेखन यासारख्या अनेक गोष्टी तुम्ही सरावाने शिकल्या आहेत. पहिल्यांदा सायकल चालवताना तुला आठवतं तू संतुलन राखू शकला नाहीस आणि सतत पडत राहिलास? पण वडिलांनी सांगितलं होतं की, तू पुन्हा पुन्हा प्रयत्न कर आणि तू प्रत्येक शनिवारी सराव करत राहिलास आणि आता तुला सायकल चालवायला आणि संतुलन राखायला कळलं आहे. हे नेहमी लक्षात ठेवा, तुम्ही जेव्हा काही नवीन करता, तेव्हा सुरुवातीला ते कठीण असेल, ते काम करू शकणार नाही, पण तुम्ही आशा गमावू नये आणि दुःखी होऊ नये आणि हार मानू नये. तुम्ही हे करू शकत नाही असे समजू नका. लक्षात ठेवा, तुम्ही प्रयत्न करत राहिलात तर, तुम्हाला ते कळेल. म्हणून पुढील वेळी तुम्हाला एखादी कठीण गोष्ट आढळली, शांत राहा, प्रयत्न करत राहा आणि तुम्हाला ती पूर्ण करता येईल.
तुमच्या सहा वर्षाच्या मुलाला सांगा की काही वेळा अपयश येणे आणि नंतर बरे होणे हे ठीक आहे.