नवीन "तंत्रज्ञान" अविश्वसनीय फायद्यांसह येते, परंतु अविश्वसनीय दीर्घकालीन हानी देखील येते. भरपूर कॅलरीज (भूकेची भीती न बाळगणे) आणि लठ्ठपणाच्या साथीचा विचार करा. आता विचार करा, सतत डोपामाइन आणि आपल्या वातावरणाशी असलेला अविश्वसनीय अभाव, कोणतेही नवीन मित्र नाही आणि एकाकीपणाची साथ.  आपण हे आपल्या आजूबाजूला एखाद्या डायस्टोपियन चित्रपटासारखे पाहतो. प्रत्येकजण आपल्या फोनकडे पाहत आहे, डोळे आणि कान त्यांच्या आजूबाजूच्या सर्व गोष्टींकडे दुर्लक्ष करीत आहेत. महाविद्यालये, ज्या ठिकाणी उर्जा, हशा आणि आयुष्यभर टिकणारी मैत्री यांची भरभराट व्हायला हवी होती, ती अशी ठिकाणे बनली आहेत जिथे कमी मित्र असलेले लोक सतत स्क्रोल करत असतात, आवडलेल्या किंवा फक्त "नवीन" गोष्टींमुळे कमी होत असलेल्या डोपामाइनच्या शोधात.
"Be IRL" चळवळीसाठी एक घोषणापत्र लिहा. ही चळवळ आपल्या सभोवतालच्या वातावरणात आणि आपल्या सहकाऱ्यांमध्ये उपस्थित राहण्याची व आपल्या स्मार्टफोनद्वारे तयार केलेल्या आभासी जगात विसर्जित होण्याची वकिली करते.