श्री ऑरोबिंदो, भूपेंद्रनाथ दत्ता, बिपिन चंद्र पाल, खुदीराम बोस, प्रफुल्ल चाकी, कन्यालाल दत्त
भारतातील बंगालच्या स्वातंत्र्यसैनिकांची नावे मजकूरातून काढा. त्यांना अल्पविरामाने वेगळे करा.
Context:जुलै १९०५ मध्ये, लॉर्ड कर्झन, वायसराय आणि गव्हर्नर-जनरल (१८९९-१९०५) यांनी बंगाल प्रांताचे विभाजन करण्याचे आदेश दिले. प्रशासन सुधारणे हा यामागचा उद्देश होता. तथापि, हे विभाजन आणि शासन याद्वारे राष्ट्रवादी भावना नष्ट करण्याचा प्रयत्न म्हणून पाहिले गेले. बंगाली हिंदू बुद्धिजीवी मंडळींनी स्थानिक आणि राष्ट्रीय राजकारणावर मोठा प्रभाव टाकला. फाळणीमुळे बंगाली नाराज झाले. रस्त्यावर आणि प्रसारमाध्यमांमध्ये प्रचंड आंदोलन झाले आणि काँग्रेसने स्वदेशी किंवा स्वदेशी उद्योगांच्या नावाखाली ब्रिटीश उत्पादनांचा बहिष्कार करण्याची मागणी केली. स्थानिक भारतीय उद्योग, वित्त आणि शिक्षणावर लक्ष केंद्रित करून एक वाढती चळवळ उदयास आली, ज्यात राष्ट्रीय शिक्षण परिषदेची स्थापना झाली, भारतीय वित्तीय संस्था आणि बँकांचा जन्म झाला, तसेच भारतीय संस्कृती आणि विज्ञान आणि साहित्यातील कामगिरीबद्दल रस होता. हिंदू एकमेकांच्या कलाईवर राखी बांधून आणि अरंधन (कोणतेही अन्न शिजविणे नाही) पाळत ऐक्य दर्शवितात. या काळात, श्री. अरविंद, भूपेंद्रनाथ दत्ता आणि बिपिन चंद्र पाल यांसारख्या बंगाली हिंदू राष्ट्रवाद्यांनी भारतातील ब्रिटीश राजवटीच्या कायदेशीरपणाला आव्हान देणारे ज्वलंत वृत्तपत्र लेख लिहिण्यास सुरुवात केली.  या फाळणीमुळे १९०० च्या दशकात बंगाल आणि महाराष्ट्रात वाढत चाललेल्या नवोदित राष्ट्रवादी क्रांतिकारक चळवळीचीही सक्रियता वाढली. बंगालमध्ये, अनुशीलन समितीने, भाऊ ऑरोबिंदो आणि बारिन घोष यांच्या नेतृत्वाखाली, राजच्या प्रमुख व्यक्तींवर अनेक हल्ले आयोजित केले, ज्याचा शेवट मुजफ्फरपूरमध्ये एका ब्रिटिश न्यायाधीशाच्या जीवनावर झालेल्या हल्ल्यात झाला. यामुळे अलीपूर बॉम्ब प्रकरणात अनेक क्रांतिकारकांचा बळी गेला किंवा त्यांना पकडण्यात आले आणि त्यांच्यावर खटला चालविण्यात आला. खुदीराम बोस, प्रफुल्ल चाकी, कनायल दत्त यांसारख्या क्रांतिकारकांना ठार मारण्यात आले किंवा फाशी देण्यात आली.