पृथ्वीवर बुद्धीमान जीवनाची उत्क्रांती घडवून आणणारी परिस्थिती विश्वामध्ये अत्यंत दुर्मिळ असू शकते. याची कारणे अशी आहेत: १. सौर यंत्रणा आपल्या आकाशगंगामध्ये सुरक्षित ठिकाणी आहे. २. पृथ्वीचे सूर्य आणि सौरमंडळातील इतर ग्रहांच्या तुलनेत असलेले स्थान, पृथ्वीला पर्यावरणाच्या अत्यंत परिस्थितीपासून संरक्षण देते ज्यामुळे जीवन अस्तित्वात येऊ शकत नाही. ३. प्रगत जीवनाच्या स्वरूपात (प्रोकॅरिओटिक पेशींपासून युकेरियोटिक पेशींपर्यंत, लैंगिक पुनरुत्पादन आणि केंब्रियन स्फोट) नेणारी पावले होण्याची शक्यता फारच कमी आहे.
कृपया उपरा बुद्धिमत्ता अस्तित्वात नसल्याची किंवा अत्यंत दुर्मिळ असल्याची कारणे सांगा.
Context:ज्यांना असे वाटते की बुद्धिमान बाहेरील जीवन (जवळजवळ) अशक्य आहे असा युक्तिवाद करतात की जीवनाच्या उत्क्रांतीसाठी आवश्यक अटी - किंवा किमान जैविक जटिलतेची उत्क्रांती - पृथ्वीसाठी दुर्मिळ किंवा अगदी अद्वितीय आहेत. या गृहीतकाखाली, ज्याला दुर्मिळ पृथ्वी गृहीते म्हणतात, मध्यमत्वाच्या तत्त्वाचा नकार, जटिल बहुकोशिकीय जीवन अत्यंत असामान्य मानले जाते.  दुर्मिळ पृथ्वीच्या गृहीतेनुसार, जैविक गुंतागुंतीच्या उत्क्रांतीसाठी अनेक प्रकारच्या आकस्मिक परिस्थितीची आवश्यकता असते, जसे की दीर्घकालीक वस्तीयोग्य क्षेत्र, एक तारा आणि ग्रह ज्यात आवश्यक परिस्थिती आहे, जसे की सतत वस्तीयोग्य क्षेत्राची पुरेशी संख्या, बृहस्पति आणि मोठ्या चंद्रासारख्या राक्षस संरक्षकाचा फायदा, ग्रहावर मॅग्नेटोस्फीअर आणि प्लेट टेक्टोनिक्स, लिथोस्फीअर, वातावरण आणि महासागरांची रसायनशास्त्र, "विकासात्मक पंप" ची भूमिका जसे की प्रचंड हिमनदी आणि दुर्मिळ बोलिड प्रभाव. आणि कदाचित सर्वात महत्वाचे म्हणजे, प्रगत जीवनाला त्या गोष्टीची गरज आहे ज्यामुळे (काही) प्रोकॅरिओटिक पेशींचे युकेरियोटिक पेशींमध्ये संक्रमण झाले, लैंगिक पुनरुत्पादन आणि केंब्रियन स्फोट.  स्टीफन जे गोल्ड यांनी आपल्या पुस्तक वंडरफुल लाइफ (१९८९) मध्ये असे सुचवले आहे की जर "जीवनाच्या टेप" ला कॅम्ब्रियन स्फोटच्या वेळेपर्यंत परत आणले गेले असते, आणि एक किंवा दोन ट्वीक केले गेले असते, तर मानवाची उत्क्रांती कधीच झाली नसती. फोंटाना, बस, आणि काफमन सारख्या इतर विचारवंतांनी जीवनाच्या स्वयं-संगठित गुणधर्मांबद्दल लिहिले आहे.