चीज बनवण्यासाठी वापरला जाणारा मुख्य घटक म्हणजे दूध. गायीचे दूध सामान्यपणे वापरले जाते, जरी बकरी, मेंढी किंवा भैंस देखील वापरली जाऊ शकते, जसे की कोणत्याही सस्तन प्राण्यांचे दूध सिद्धांततः असू शकते. प्रक्रियेच्या संस्कृतीच्या टप्प्यात मदत करण्यासाठी स्टार्टर संस्कृती सामान्यतः जोडल्या जातात. पनीर दुधामध्ये पनीर कडू आणि मट्ठामध्ये विभक्त होण्यास मदत करण्यासाठी रेनेट जोडले जाते. अखेरीस, प्रक्रिया नंतर ऍसिड उत्पादन थांबविण्यासाठी मीठ जोडले जाते. अखेरीस, बुरशीचे बीजाणू परिपक्व होण्यास मदत करण्यासाठी सादर केले जातात. या प्रक्रियेच्या सुरुवातीच्या काळात किंवा परिपक्व होण्यापूर्वीच हे चीज दुधात जोडले जाऊ शकते.
पनीर बनवण्याच्या प्रक्रियेच्या वर्णनानुसार, पनीर बनवण्यासाठी आवश्यक असलेल्या घटकांची यादी करा.
Context:चीज बनवण्याचे ध्येय म्हणजे दुधाचे चीजमध्ये बिघडणे नियंत्रित करणे. दूध हे परंपरेने गाय, शेळी, मेंढी किंवा म्हशीचे असते, जरी सैद्धांतिकदृष्ट्या, कोणत्याही सस्तन प्राण्यांच्या दुधापासून चीज बनविली जाऊ शकते. जगभरात गायीचे दूध सर्वात जास्त वापरले जाते. पनीर निर्मात्याचे ध्येय विशिष्ट वैशिष्ट्यांसह (देखावा, सुगंध, चव, पोत) एक सुसंगत उत्पादन आहे. कॅमबर्ट बनवण्याची प्रक्रिया चॅडर बनवण्याच्या प्रक्रियेसारखीच असेल, पण तितकीच नाही.  काही पनीर हेतूने हवेत नैसर्गिकरित्या वाहून जाणारे बीजाणू आणि जीवाणूंपासून किण्वन करण्यास सोडले जाऊ शकतात; हा दृष्टिकोन सामान्यतः कमी सुसंगत उत्पादनास कारणीभूत ठरतो परंतु तो एका विशिष्ट बाजारपेठेत मौल्यवान आहे.  संस्कृतीकरण पनीर तयार करण्यासाठी, दूध (शक्यतो पाश्चुरीकृत) पनीरच्या टबमध्ये अशा तापमानापर्यंत आणले जाते जेणेकरून लैक्टोजवर आहार घेणार्या जीवाणूंची वाढ वाढेल आणि अशा प्रकारे लैक्टोजला दुग्धजन्य acidसिडमध्ये किण्वन केले जाईल. दुधातील हे जीवाणू वन्य असू शकतात, जसे की न पाश्चुरीकृत दुध, संस्कृतीतून जोडलेले, गोठवलेले किंवा फ्रीज ड्राईड स्टार्टर जीवाणूचे मिश्रण. जे जीवाणू किण्वनादरम्यान केवळ दुग्धजन्य आम्ल तयार करतात ते सम-किण्वनशील असतात; जे जीवाणू दुग्धजन्य आम्ल आणि इतर संयुगे जसे कार्बन डायऑक्साइड, अल्कोहोल, अल्डेहाइड्स आणि केटोन तयार करतात ते हेटरोफर्मेंटिव्ह असतात. चेडरसारख्या चीजच्या उत्पादनात होमोफर्मेंटेटिव्ह बॅक्टेरियाचा वापर करून किण्वन करणे महत्वाचे आहे, जिथे स्वच्छ, आम्ल चव आवश्यक आहे. एमेन्टलसारख्या चीजसाठी हेटरोफर्मेन्टेटिव्ह बॅक्टेरियाचा वापर करणे आवश्यक आहे जेणेकरून ते मिश्रण तयार होईल ज्यामुळे फळांचा चव येतो आणि महत्त्वाचे म्हणजे, गॅस ज्यामुळे चीजमध्ये फुगे तयार होतात ("डोळा छिद्र").  चीजला त्याची विशिष्ट वैशिष्ट्ये देण्यासाठी स्टार्टर संस्कृती निवडल्या जातात. स्टिल्टन, रोक्फर्ट किंवा कॅमबर्ट सारख्या बुरशीने परिपक्व केलेल्या चीजच्या बाबतीत, बुरशीचे बीजाणू (फंगल बीजाणू) पनीरच्या टबमध्ये दुधामध्ये जोडले जाऊ शकतात किंवा नंतर पनीरच्या कडीमध्ये जोडले जाऊ शकतात.  रक्त गोठणे किण्वन प्रक्रियेदरम्यान, एकदा पुरेसा लॅक्टिक acidसिड विकसित झाल्यावर, कॅसिइनला रिकामी करण्यासाठी रेनेड जोडले जाते. रॅनेटमध्ये किमोसिन नावाचा एंजाइम असतो जो के-केसिनचे रूपांतर पॅरा-के-केसिनॅटमध्ये करतो (चिज केअरचा मुख्य घटक, जो केसिनच्या एका तुकड्याचे मीठ आहे) आणि ग्लाइकोमाक्रोपेप्टाइड, जो चीजच्या मट्ठामध्ये हरवला जातो. दही तयार झाल्यावर, दुधाची चरबी कॅसिइन मॅट्रिक्समध्ये अडकते. पनीर जोडल्यानंतर, पनीर दुधाला काही काळासाठी दही तयार करण्यासाठी सोडले जाते.   ताज्या शेव्हरेला पनीरपात्रात लटकवून टाकले जाते. निचरा करणे एकदा पनीर तयार झाल्यावर, पनीर मट्ठा सोडला पाहिजे. अनेक खाद्यपदार्थांप्रमाणेच पाण्याची उपस्थिती आणि त्यातील जीवाणू विघटन करण्यास प्रोत्साहित करतात. अशा प्रकारचे विघटन रोखण्यासाठी, पनीर दुधातून (आणि म्हणूनच पनीर कच्च्या दुधापासून) बहुतेक पाणी (वे) काढून टाकणे आवश्यक आहे, जेणेकरून कच्च्या दुधाचे अंशतः निर्जलीकरण केले जाऊ शकते. दही आणि मट्ठा वेगळे करण्याचे अनेक मार्ग आहेत.   पनीर तळघरात पनीर परिपक्व होणे उकळणे चेडर (किंवा इतर अनेक हार्ड चीज) बनविण्यासाठी कच्चे चीजचे लहान तुकडे केले जातात आणि कच्चे चीजचे कण 'उकळण्यासाठी' तापमान अंदाजे 39 डिग्री सेल्सियस (102 डिग्री फारेनहाइट) पर्यंत वाढविले जाते. सिनरेसिस होते आणि कणातून पनीर मट्ठा तयार होतो. चेडर कच्चे पदार्थ आणि मट्ठा सहसा पनीरच्या टबमधून थंड करण्याच्या टेबलवर हस्तांतरित केला जातो ज्यामध्ये पडदे असतात जे मट्ठा सोडण्यास परवानगी देतात, परंतु जे कच्चे पदार्थ पकडतात. पनीर तयार करणाऱ्या व्यक्तीने लांब, ठिसूळ चाकूचा वापर करून पनीर कापला जातो आणि 'ब्लॉक' केला जातो (स्टॅक, कट आणि वळला जातो) जेणेकरून 'चेडरिंग' नावाच्या प्रक्रियेत पनीर मट्ठा सोडण्यास मदत होईल. या प्रक्रियेदरम्यान कच्च्या माशाची आम्लता अपेक्षित पातळीपर्यंत वाढते. नंतर या दहीला रिबनच्या आकाराचे तुकडे केले जातात आणि त्यात अम्ल वाढ थांबवण्यासाठी मीठ मिसळले जाते. खारवलेल्या हिरव्या चीजच्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या कच्च्या. मग दळलेल्या पनीरचे ब्लॉक्स पनीरच्या मोल्डमधून काढले जातात आणि एकतर मुसलीनसारख्या कापडाने बांधले जातात, किंवा वाॅक्स केलेले किंवा व्हॅक्यूम पॅक केलेले प्लास्टिकच्या पिशव्यामध्ये परिपक्वतासाठी साठवले जातात. व्हॅक्यूम पॅकिंग ऑक्सिजन काढून टाकते आणि परिपक्वता दरम्यान बुरशीची (फंगल) वाढ रोखते, जे इच्छित अंतिम उत्पादनावर अवलंबून एक इष्ट वैशिष्ट्य असू शकते किंवा नाही.  बुरशीचे परिपक्वता मुख्य लेख: पनीर परिपक्वता चॅडरिंगच्या विरूद्ध, कॅमबर्ट सारख्या चीज तयार करण्यासाठी कच्च्या भाजीवर अधिक सौम्य उपचार करणे आवश्यक आहे. ते काळजीपूर्वक चीज रिंग्समध्ये हस्तांतरित केले जाते आणि वसाला गुरुत्वाकर्षणाद्वारे, सामान्यतः रात्रभर, कच्च्या भाज्यापासून काढून टाकले जाते. मग पनीरच्या कच्च्या भागाला रिंगांमधून काढून टाकले जाते आणि सॅच्युरेटेड सॉल्ट सोल्यूशनमध्ये विसर्जित करून सॅलड केले जाते. मीठाचे शोषण केल्याने जीवाणू वाढणे थांबते, जसे चेडरमध्ये होते. जर पनीर दुधात पांढरे बुरशीचे बीजाणू जोडले गेले नाहीत, तर ते पनीरला पाण्यामध्ये बुरशीच्या बीजाणूंच्या सस्पेंशनने फवारणी करून किंवा पनीरला अशा बाथमध्ये बुडवून लागू केले जाते ज्यामध्ये, उदाहरणार्थ, पेनिसिलियम कॅन्डिडाचे बीजाणू असतात.  पनीरला परिपक्वताच्या टप्प्यांच्या मालिकेतून घेऊन जाणे जिथे तापमान आणि सापेक्ष आर्द्रता काळजीपूर्वक नियंत्रित केली जाते, ज्यामुळे पृष्ठभागावर बुरशी वाढू शकते आणि बुरशीद्वारे पनीरचे बुरशी-परिपक्वता येऊ शकते. कठोर चीजच्या तुलनेत मूस-पक्व चीज खूप लवकर पिकते (महिन्या किंवा वर्षांच्या तुलनेत आठवडे). कारण स्टार्टर जीवाणूंच्या तुलनेत वापरल्या जाणाऱ्या बुरशी जीवरासायनिकदृष्ट्या खूप सक्रिय असतात. काही पनीर साचांमुळे पृष्ठभागावर परिपक्व होतात, जसे की कॅमबर्ट आणि ब्रि, काही आतून परिपक्व होतात, जसे की स्टिल्टन, ज्याला स्टेनलेस स्टीलच्या तारांनी छेदले जाते, जसे की पेनिसिलियम रॉकफोर्टी. काही चीज, जसे की सेंट-नेक्टेयर, च्या पृष्ठभागावर परिपक्वता देखील यीस्टद्वारे प्रभावित होऊ शकते जे चव आणि कोट पोत योगदान देतात. इतरांना जीवाणूच्या पृष्ठभागावर वाढ करण्याची परवानगी दिली जाते जी वैशिष्ट्यपूर्ण रंग आणि देखावा देतात, उदाहरणार्थ ब्रेव्हीबॅक्टेरियम लिनन्सच्या वाढीमुळे जे चीजला नारिंगीचा कोट देते.