मॅकियाव्हेलीच्या द प्रिन्स या पुस्तकात, मॅकियाव्हेलीने अत्यंत तपशीलवार वर्णन केले आहे की, खऱ्या राजपुत्राला आपल्या राज्याचे पूर्ण वर्चस्व आणि लोकांचे आज्ञापालन सुनिश्चित करण्यासाठी राज्य कसे चालवायचे. तो एक राजकुमारची असंख्य पूर्वतयारी आणि जबाबदार्या स्पष्ट करतो, ज्यामध्ये तो सकारात्मक आणि नकारात्मक दोन्ही संदर्भात वेगवेगळ्या आकडेवारीद्वारे संपूर्ण मजकूरातून उदाहरण देतो. द प्रिन्समध्ये, एक व्यक्तिमत्व, ज्याला मॅकियावेली स्पष्ट करतो की त्याला खूप आदर आहे, बर्याचदा हायलाइट करत आहे, तो सेझर बोर्जिया आहे ज्याला तो देवाच्या पातळीशी तुलना करता येईल अशा स्थितीचा उल्लेख करतो की "एक माणूस होता ज्याने महानतेची झलक दाखविली... ज्यामुळे तुम्हाला वाटले की तो देवाने पाठविला आहे" (26). या ग्रंथात सेझर बोर्जियाचे वर्णन करण्यासाठी अशीच वक्तृत्वकथा वारंवार वापरली जाते. 'द प्रिन्स'च्या व्यक्तिरेखेचे खरे उदाहरण कोण आहे याचा शोध घेताना, मॅकियावेलीच्या उच्च स्तुतीवरून सामान्यतः सेझर बोर्जिया असल्याचे दिसते, परंतु प्रत्यक्षात तसे नाही. त्याऐवजी, "प्रिन्स" ही पदवी अधिक सूक्ष्म आकृतीची आहेः फर्डिनेंड ऑफ अरागोन, स्पेनचा राजा. मॅकियाव्हेलीने सेझर बोर्गिया आणि मजकूरातील इतर महत्त्वाच्या व्यक्तींच्या स्तुतीमध्ये असंख्य विरोधाभास केल्यामुळे हा संबंध जोडला गेला आहे, तर मॅकियाव्हेलीने सांगितलेल्या खऱ्या राजपुत्राची अनेक प्रमुख वैशिष्ट्ये फर्डिनेंडसाठी विरोधाभास न करता ठेवली आहेत. मॅकियाव्हेली आपल्या शिकवणीचे उदाहरण देतात सेझर बोर्जियाच्या कृतीच्या माध्यमातून अध्याय ७ मध्ये जेव्हा सेझर बोर्जियाने रोमानियाच्या राज्याला जिंकले: मोठ्या क्रूरतेचा वापर करून विरोधकास त्वरित चिरडणे, त्याच्याकडून द्वेष दूर करण्यासाठी एक पापपुरी वापरणे आणि शेवटी नवीन राज्यांमधील रहिवाशांमध्ये शक्ती आणि भीतीची भावना निर्माण करण्यासाठी पापपुरीची हत्या करणे. मॅकियाव्हेलीने त्याला इतकी जास्त पूजा का केली हे स्पष्ट करणारी ही कृती, हे इतर गोष्टींशिवाय जात नाही  सेझर बोर्जियाची मूलभूत वैशिष्ट्ये थेट मॅकियावेलीच्या सर्वात प्रबळ राजकुमाराच्या कल्पनेशी विरोधाभासी आहेत. याचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे, 'सीझर बोर्जिया'ने आपल्या वडिलांच्या वर्चस्वकाळात आपले राज्य कसे मिळवले आणि त्याच्या घटनेत ते कसे गमावले. नवीन राज्य स्थापन करण्याच्या तुलनेत वारसा मिळवण्याकरिता खूप कमी प्रयत्न करावे लागतात. जरी सेझर बोर्जिया नंतर नवीन राजघराण्या जिंकतो, परंतु असे मानले जाऊ शकते की त्याच्या वडिलांच्या संपत्तीद्वारे सत्तेवर येणे हा एक महत्त्वपूर्ण उत्प्रेरक होता आणि आदर्श राजकुमाराचे गुण दर्शवित नाही. पुस्तकातील इतर व्यक्तिमत्त्वांनाही नेतृत्वाच्या क्षमतेबद्दल अशीच स्तुती मिळते, परंतु अद्याप आदर्श राजकुमाराच्या तुलनेत कोणत्या गुणांची कमतरता आहे. या आकडेवारीमध्ये पोप ज्युलियस दुसरा यांचा समावेश आहे, ज्याची शक्ती मॅकियावेलीने 13 व्या अध्यायात विजय मिळवण्याच्या मोहिमेत व्हर्ट्यूपेक्षा अधिक नशिबाशी सुसंगत असल्याचे अधोरेखित केले आहे, पोप अलेक्झांडर सहावा, जो कॅथोलिक साम्राज्याला अखेरीस वर्चस्व आणि सामर्थ्य आणण्याची चतुर क्षमता दर्शवितो, परंतु त्याच्या काका अलोंसोने रोमन कॅथोलिक चर्चकडून पदवी आणि उत्पन्न मिळाल्याच्या सुरुवातीच्या मदतीने हे केले. [1] अनेक आकडेवारी त्याच नमुन्याचे अनुसरण करतात कारण ते प्रिन्समध्ये उदाहरण दिलेले अनेक तत्त्वांचे अनुसरण करतात, परंतु अर्थातच खरा राजकुमार होण्यासाठी बर्याच आवश्यकतांसह, ही आकडेवारी राजकुमारच्या स्पष्ट परिभाषाचे अनुसरण करत नाही. एक व्यक्ती मात्र, मॅकियावेलीच्या मुद्द्यांचे अगदी जवळून अनुसरण करते आणि त्याच्या सुरुवातीच्या काळात खरा राजकुमार होण्याच्या मूलभूत गोष्टींचे उदाहरण देते, खरा राजकुमार होण्यासाठी त्याच्या उदयात जवळजवळ कोणतीही त्रुटी सोडत नाहीः फर्डिनेंड ऑफ अरागोन. फर्डिनेंडच्या वैशिष्ट्यामुळे त्याला "प्रिन्स" हा किताब मिळाला. पण एक मूलभूत गुण आहे ज्यामुळे तो इतर व्यक्तींपेक्षा वेगळा आहे: सत्तेवर येणे. द प्रिन्समध्ये, मॅकियावेली लगेचच, राजघराण्यांमधील फरकांचे वर्णन करतो आणि यावर भर देतो की कसे राखले जाते 1 अलेक्झांडर सहावा एनसायक्लोपीडिया ब्रिटानिका, एनसायक्लोपीडिया ब्रिटानिका, इन्क, www.britannica.com/biography/Alexander-VI.  नवीन राज्य वारशापेक्षा जास्त कठीण आहे. फर्डिनेंडच्या नेतृत्वात हे स्पष्टपणे दिसून येते की मॅकियावेली त्याला "प्रसिध्दी आणि गौरवाने, एक क्षुल्लक राजा असल्याने ख्रिश्चन धर्मातील अग्रगण्य राजा" म्हणून वर्णन करते. फर्डिनेंडने सत्तेसाठी केलेल्या षडयंत्राद्वारे आपली चतुर फसवणूक दाखवली, "नेहमीच धर्म हा एक निमित्त म्हणून वापरला जातो, जेणेकरून मोठ्या योजना राबविता येतील, स्वतःला धर्माभिमानी क्रूरतेने मूरच्या त्याच्या राज्याला बाहेर काढण्यासाठी आणि साफ करण्यासाठी समर्पित केले" (21). मॅकियाव्हेली यांनी याला "अधिक कौतुकास्पद उदाहरण" किंवा "अधिक दुर्मिळ" असे म्हटले आहे, ज्यामध्ये तो राज्यांना फसवून जिंकण्यासाठी अदृश्यतेचा अंगरखा म्हणून धर्म वापरतो (21). ही नैसर्गिक क्षमता फर्डिनेंडला कौतुकास्पद बनवते आणि मजकूरातील उर्वरित आकडेवारीपासून त्याला वेगळे करते. मॅकियाव्हेली यांनी ही भावना सामायिक केली आहे की "त्याच्या कृती अशा प्रकारे उद्भवल्या आहेत, एक दुसर्यामधून, की पुरुषांना त्याच्या विरोधात सातत्याने काम करण्याची वेळ कधीच देण्यात आली नाही" (21).
'द प्रिन्स'मध्ये खरा राजकुमार कोण आहे आणि तो असा विश्वास का ठेवतो?