जो कोणी पालकत्व हे सुख आहे असे म्हटले, त्याने कधीच पालकत्व केले नाही. पण, जेव्हा सर्व काही ठीक असते, तेव्हा पालकत्व हे जगातील सर्वोत्तम भावनांपैकी एक असते. आपल्यातील सर्वोत्तम सकारात्मक भावना आणि सर्वात वाईट भावना यांचे हे मिश्रण असते. एका उन्हाळ्याच्या दिवशी, तुम्ही एक नवीन व्यक्तिमत्त्व बनता, अस्तित्वात येता. तू ही निश्चिंत आत्मा आहेस, जो मोठ्याने हसतो, विचित्र चेहेरे आणि आवाज काढतो, चुंबने आणि आलिंगनांचा वर्षाव करतो, कुणीही पाहत नसल्यासारखा नाचतो, एका सुंदर विचित्र पद्धतीने बोलतो, ज्याला फक्त तू आणि प्रेक्षक समजू शकतात. पावसाळ्याच्या दिवसात, तुम्ही जे काही स्पर्श करता ते चुकीचे होऊ शकते. तुमच्या रागाची लाटा दिसतील. तुमचा आवाज कमांडिंग आणि डिमांडिंग आहे. तुझ्या डोळ्यातून राग बाहेर पडतो. जोपर्यंत तुम्ही शांतपणे बसून स्वतःचे विश्लेषण करत नाही, तोपर्यंत तुमची प्रत्येक कृती चुकीची आहे. तुम्हाला कितीही या गोष्टीवर मात करायची असेल, ते तुमच्या उशीराच्या काळात तुम्हाला त्रास देईल. तुम्हाला त्या आनंदाच्या क्षणांची, त्या मिठी आणि चुंबनांची आठवण येईल, जेव्हा सूर्याखालील प्रत्येक गोष्ट परिपूर्ण होती आणि जशी तुम्ही कल्पना केली होती, पण आता ती नाहीशी झाली आहे. ते आता फक्त विचार आहेत जे तुम्ही पुन्हा पुन्हा पाहत राहता, तुम्ही त्या सुवर्णकाळात परत जाऊ शकता अशी आशा बाळगता
पालकत्वाबद्दल तुमचे मत काय आहे?