सॅक्सोफोनचा शोध बेल्जियन वाद्य डिझायनर अॅडॉल्फ सॅक्स यांनी लावला होता, ज्याचा जन्म 1814 मध्ये झाला आणि 1894 मध्ये त्यांचा मृत्यू झाला. हे वाद्य प्रामुख्याने पितळेचे बनलेले आहे, परंतु ते लाकडी वाद्य म्हणून वर्गीकृत केले गेले आहे कारण ते आवाज निर्माण करण्याचे साधन म्हणून काठी वापरते. सॅक्सोफोन हे एक ट्रान्सपॉझिंग वाद्य आहे जे सामान्यतः बी फ्लॅट आणि ई फ्लॅटमध्ये आणि कॉन्सर्ट सीमध्ये कमी प्रमाणात वापरले जाते. सोप्रानो, अल्टो, टेनर आणि बॅरिटोनसह चार प्रकारचे सॅक्सोफोन मोठ्या प्रमाणात वापरले जातात. दोन आवृत्त्या, म्हणजे सोप्रानिनो आणि बास, फारच थोड्या उत्पादकांद्वारे उत्पादित केल्या जातात आणि बहुतेक आधुनिक संगीतात क्वचितच वापरल्या जातात आणि क्वचितच वापरल्या जातात. या वाद्याचा वापर शास्त्रीय, जॅझ, फ्यूजन, फंक, रॉक अँड रोल, आर अँड बी, हिपहॉप आणि अगदी कंट्री संगीतासह विविध प्रकारच्या संगीत शैलींमध्ये केला जातो. सॅक्सोफोनच्या सुप्रसिद्ध खेळाडूंमध्ये चार्ली पार्कर, कॅननबॉल अॅडरली, जॉन कोलट्रॅन, स्टॅन गेट्झ, सोनी स्टिट, गेरी मुलिगन, मायकेल ब्रेकर, डेव्हिड सॅनबॉर्न, आर्ट पेपर, मॅसिओ पार्कर, डेक्स्टर गॉर्डन, कॅन्डी डल्फर, फिल वूड्स, मिंडी अबेर, ख्रिस पॉटर, जोश रेडमन आणि इतर अनेक खेळाडू आहेत.
सॅक्सोफोनचा इतिहास काय आहे?