एसीआयडी हे अणूत्व, सुसंगतता, अलगाव आणि टिकाऊपणा यांचे संक्षिप्त रूप आहे. अणूत्व म्हणजे क्रिया पूर्णपणे किंवा अजिबात घडत नाही; अंशतः लिहून ठेवणे किंवा एखाद्या कृतीचा केवळ एक भाग पूर्ण झाल्याची परिस्थिती नसते. एका डेटाबेससाठी याचा अर्थ असा होतो की जर डेटा एका व्यवहारामध्ये लिहिलेला असेल तर तो व्यवहार पूर्णपणे पूर्ण होतो किंवा अंशतः किंवा दूषित अवस्थेत कोणताही डेटा न सोडता पूर्णपणे अपयशी ठरतो. सातत्य याचा अर्थ असा होतो की व्यवहार स्थितीला एका वैध स्थितीतून दुसर्या वैध स्थितीत नेतात, अवैध स्थितीत प्रवेश करण्याचा कोणताही मार्ग नसतो. अलगाव म्हणजे एकाच डेटाबेसमध्ये अनेक वाचक / लेखक एकमेकांशी हस्तक्षेप करत नाहीत आणि दुसर्या क्रियेच्या परिणामांची चिंता न करता पुढे जाऊ शकतात. टिकाऊपणाचा अर्थ असा आहे की स्थिती अपयश आणि बंद झाल्यावर जतन केली जाते, उदा. ती स्थिती कायमस्वरूपी संचयित करण्यासाठी टिकून राहते.
डेटाबेस एसीआयडी अनुपालन करणारा असेल तर याचा अर्थ काय?
Context:संगणक विज्ञानात, एसीआयडी (आण्विकता, सुसंगतता, अलगाव, टिकाऊपणा) हे डेटाबेस व्यवहारांचे गुणधर्म आहेत जे त्रुटी, वीज अपयश आणि इतर अपघात असूनही डेटा वैधतेची हमी देतात. डेटाबेसच्या संदर्भात, ACID गुणधर्मांना संतुष्ट करणाऱ्या डेटाबेस ऑपरेशन्सच्या अनुक्रमाला (जे डेटावरील एकल तार्किक ऑपरेशन म्हणून समजले जाऊ शकते) व्यवहार म्हणतात. उदाहरणार्थ, एका बँक खात्यातून दुसर्या खात्यात निधी हस्तांतरित करणे, एका खात्यातून डेबिट करणे आणि दुसर्या खात्यात जमा करणे यासारख्या अनेक बदलांचा समावेश असला तरीही, हा एकच व्यवहार आहे.  १९८३ साली आंद्रेस रॉटर आणि थियो हॅडर यांनी एसीआयडी या संक्षिप्त शब्दाचा शोध लावला, जिम ग्रे यांच्या पूर्वीच्या कामावर आधारित, ज्यांनी व्यवहार संकल्पनेचे वर्णन करताना अणूत्व, सुसंगतता आणि टिकाऊपणाचे नाव दिले, परंतु अलगाव नाही. या चार गुणधर्मांनी व्यवहार पॅराडाइमची प्रमुख हमी दिली आहे, ज्याने डेटाबेस सिस्टमच्या विकासाच्या अनेक पैलूंवर प्रभाव पाडला आहे.  ग्रे आणि रॉटर यांच्या मते, आयबीएम इन्फॉर्मेशन मॅनेजमेंट सिस्टमने 1973 च्या सुरुवातीला एसीआयडी व्यवहारांना समर्थन दिले (जरी संक्षेप नंतर तयार केला गेला असला तरी).  अणूत्व मुख्य लेख: अणूत्व (डेटाबेस प्रणाली) व्यवहारांमध्ये अनेकदा अनेक स्टेटमेंट असतात. अणूत्व हे हमी देते की प्रत्येक व्यवहाराला एकमेव "युनिट" म्हणून मानले जाते, जे पूर्णपणे यशस्वी होते किंवा पूर्णपणे अपयशी ठरतेः जर व्यवहाराची रचना करणारे कोणतेही विधान पूर्ण करण्यात अपयशी ठरले तर संपूर्ण व्यवहार अपयशी ठरतो आणि डेटाबेस अपरिवर्तित राहतो. अणू प्रणालीने प्रत्येक परिस्थितीत अणूत्व सुनिश्चित केले पाहिजे, ज्यात वीज अपयश, त्रुटी आणि क्रॅश यांचा समावेश आहे. अण्विकतेच्या हमीमुळे डेटाबेसचे अद्यतन केवळ अंशतः होण्यापासून प्रतिबंधित होते, ज्यामुळे संपूर्ण मालिका पूर्णपणे नाकारण्यापेक्षा मोठ्या समस्या उद्भवू शकतात. परिणामी, व्यवहाराची प्रगती दुसर्या डेटाबेस क्लायंटद्वारे केली जाऊ शकत नाही. एका क्षणी, ते अजून घडले नाही, आणि पुढच्या क्षणी, ते आधीच संपूर्णपणे घडले आहे (किंवा जर व्यवहार चालू असताना रद्द झाला असेल तर काहीही झाले नाही).  सुसंगतता मुख्य लेख: सुसंगतता (डेटाबेस प्रणाली) सुसंगतता हे सुनिश्चित करते की एक व्यवहार केवळ डेटाबेसला एका सुसंगत स्थितीतून दुसर्यामध्ये आणू शकतो, डेटाबेस इन्व्हॅरिअंट्सचे रक्षण करतोः डेटाबेसमध्ये लिहिलेले कोणतेही डेटा सर्व परिभाषित नियमांनुसार वैध असणे आवश्यक आहे, ज्यात निर्बंध, कॅस्केड्स, ट्रिगर आणि त्यांचे कोणतेही संयोजन समाविष्ट आहे. यामुळे बेकायदेशीर व्यवहाराद्वारे डेटाबेसचे नुकसान होऊ नये. संदर्भात्मक अखंडतेमुळे प्राथमिक की आणि परकीय की यांचे संबंध सुनिश्चित होतात.  पृथक्करण मुख्य लेख: पृथक्करण (डेटाबेस प्रणाली) व्यवहार सहसा एकाच वेळी केले जातात (उदाहरणार्थ, एकाधिक व्यवहार एकाच वेळी टेबलमध्ये वाचतात आणि लिहित असतात). पृथक्करण हे सुनिश्चित करते की व्यवहारांची समवर्ती अंमलबजावणी डेटाबेस त्याच स्थितीत सोडते जी व्यवहारांची अनुक्रमे अंमलबजावणी केली गेली असती. एकाकीकरण हे समवर्ती नियंत्रणाचे मुख्य ध्येय आहे; वापरलेल्या एकाकीकरणाच्या पातळीवर अवलंबून, अपूर्ण व्यवहाराचे परिणाम इतर व्यवहारांसाठी दृश्यमान नसतील.  टिकाऊपणा मुख्य लेख: टिकाऊपणा (डेटाबेस सिस्टीम) टिकाऊपणा हे हमी देते की एकदा व्यवहार केला गेला की तो सिस्टम बिघाड झाल्यास (उदाहरणार्थ, वीज खंडित किंवा क्रॅश) देखील बांधील राहील. याचा अर्थ असा होतो की पूर्ण झालेले व्यवहार (किंवा त्यांचे परिणाम) नॉन-व्हॉलिटेबल मेमरीमध्ये नोंदवले जातात.