अँड्रेस डी जेसस मारिया आणि जोसे बेलो लोपेझ (स्पॅनिश उच्चारणः [anˈdɾes ˈβe<unk>o]; नोव्हेंबर २९, १७८१ <unk> ऑक्टोबर १५, १८६५) हे व्हेनेझुएला-चिलीचे मानवतावादी, मुत्सद्दी, कवी, कायदेतज्ञ, तत्वज्ञानी, शिक्षक आणि भाषातज्ञ होते, ज्यांचे राजकीय आणि साहित्यिक कामे स्पॅनिश अमेरिकन संस्कृतीचा एक महत्त्वाचा भाग आहेत. बेलोचे चित्र व्हेनेझुएलाच्या २००० बोलिव्हार आणि २०,००० चिलीयन पेसोच्या जुन्या नोटांवर आहे.  काराकासमध्ये, जिथे त्यांचा जन्म झाला, आंद्रेस बेलो थोड्या काळासाठी सिमोन बोलिवारचे शिक्षक होते आणि व्हेनेझुएलाच्या स्वातंत्र्यापर्यंतच्या प्रक्रियेत भाग घेतला. त्यांनी स्थापन करण्यात मदत केलेल्या नवीन स्वतंत्र सरकारचे राजनयिक म्हणून, ते लुईस लोपेझ मेंडेझ आणि सिमोन बोलिवार यांच्याबरोबर लंडनला त्यांच्या पहिल्या राजनयिक मिशनवर गेले. ते १८१० ते १८२९ पर्यंत लंडनमध्ये राहिले.  १८२९ मध्ये बेलो आपल्या कुटुंबासह चिलीला गेला. त्यांना चिली सरकारकडून नोकरी मिळाली आणि त्यांनी कायदा आणि मानवता या क्षेत्रात मोठे काम केले. सॅंटियागोमध्ये त्यांनी सेनेटर आणि प्राध्यापक म्हणून पदांवर काम केले, तसेच अनेक स्थानिक वर्तमानपत्रांचे संचालक होते. एक कायदेतज्ञ म्हणून, ते चिलीच्या नागरी संहितेचे मुख्य प्रवर्तक आणि संपादक होते, जे त्यांच्या काळातील सर्वात नाविन्यपूर्ण आणि प्रभावशाली अमेरिकन कायदेशीर कामे होती. 1842 मध्ये, त्याच्या प्रेरणा आणि त्याच्या निर्णायक समर्थनासह, चिली विद्यापीठ तयार केले गेले, ही संस्था ज्याची तो पहिला रेक्टर बनला, दोन दशकांपेक्षा जास्त काळ या पदावर राहिला. त्यांच्या महान योगदानामुळे, 17 ऑक्टोबर 1832 रोजी त्यांना काँग्रेसने मंजूर केलेल्या कायद्याद्वारे चिलीचे नागरिकत्व देण्यात आले.
आंद्रेस बेलो कोण आहे?
Context:अँड्रेस डी जेसस मारिया आणि जोसे बेलो लोपेझ (स्पॅनिश उच्चारणः [anˈdɾes ˈβe<unk>o]; नोव्हेंबर २९, १७८१ <unk> ऑक्टोबर १५, १८६५) हे व्हेनेझुएला-चिलीचे मानवतावादी, मुत्सद्दी, कवी, कायदेतज्ञ, तत्वज्ञानी, शिक्षक आणि भाषातज्ञ होते, ज्यांचे राजकीय आणि साहित्यिक कामे स्पॅनिश अमेरिकन संस्कृतीचा एक महत्त्वाचा भाग आहेत. बेलोचे चित्र व्हेनेझुएलाच्या २००० बोलिव्हार आणि २०,००० चिलीयन पेसोच्या जुन्या नोटांवर आहे.