रसेल सुचवतात की एआयला अशा प्रकारे प्रशिक्षित केले पाहिजे जेणेकरून त्यांना हळूहळू मनुष्यासाठी खरोखर फायदेशीर काय आहे याचे ज्ञान प्राप्त होईल. अशा प्रकारे विकसित केलेली एआय मानवांसोबत सहकार्य करेल आणि त्यांना पुरेशी उच्च पातळीची स्वायत्तता देईल.
स्टुअर्ट रसेल यांनी लिहिलेल्या "ह्यूमन कॉम्पेटिबल" या पुस्तकाचा सारांश खालीलप्रमाणे आहे, कृत्रिम बुद्धिमत्ता विकसित करण्यासाठी मानक पद्धतीच्या मर्यादांवर मात करण्यासाठी लेखकाचा प्रस्ताव काय आहे?
Context:रसेल हे सांगून सुरू करतात की एआय संशोधनाचे मानक मॉडेल, ज्यामध्ये यशाची प्राथमिक व्याख्या कठोर मानवी-निर्दिष्ट उद्दीष्टे साध्य करण्यात अधिक चांगली आणि चांगली होत आहे, ती धोकादायकपणे चुकीची आहे. अशा उद्दीष्टांमध्ये मानवी मूल्यांचा विचार न करता मानवी डिझाइनर्सचा हेतू प्रत्यक्षात प्रतिबिंबित होऊ शकत नाही. जर मानक मॉडेलनुसार विकसित केलेली एआय सुपर इंटेलिजेंट झाली तर ती मानवी मूल्यांचे पूर्णपणे प्रतिबिंबित करणार नाही आणि मानवतेसाठी विनाशकारी ठरू शकते. रसेल यांचे म्हणणे आहे की मानवी स्तरावर किंवा अति-बुद्धिमान एआय विकसित करण्यासाठी टाइमलाइन अत्यंत अनिश्चित आहे, म्हणून सुरक्षितता संशोधन शक्य तितक्या लवकर सुरू केले पाहिजे, कारण असे संशोधन पूर्ण होण्यास किती वेळ लागेल हे देखील अत्यंत अनिश्चित आहे.  आर्थिक दबावामुळे कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या क्षमतेत सतत प्रगती होणे अपरिहार्य आहे, असा रसेलचा तर्क आहे. अशा प्रकारचे दबाव आधीपासूनच विद्यमान कृत्रिम बुद्धिमत्ता तंत्रज्ञानाच्या विकासामध्ये दिसून येत आहेत जसे की सेल्फ ड्रायव्हिंग कार आणि पर्सनल असिस्टंट सॉफ्टवेअर. याव्यतिरिक्त, मानवी पातळीवरील कृत्रिम बुद्धिमत्ता अब्जावधी डॉलर्सची असू शकते. त्यानंतर रसेल कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या जोखमीच्या आजूबाजूच्या सध्याच्या चर्चेचा आढावा घेतो. तो एआय जोखीम नाकारणार्या अनेक सामान्य युक्तिवादांना खंडन करतो आणि त्यांच्या बहुतेक टिकाव आदिवासीवादाला श्रेय देतो. एआय संशोधकांना एआय जोखीमची चिंता त्यांच्या क्षेत्रात "आक्रमण" म्हणून दिसू शकते. रसेल पुन्हा सांगतात की एआयच्या जोखीमविषयक चिंता गंभीरपणे घेण्याचे कायदेशीर कारण आहेत आणि आर्थिक दबावामुळे एआयमध्ये सतत नवकल्पना करणे अपरिहार्य आहे.  रसेल नंतर मनुष्यांना मान देण्यावर लक्ष केंद्रित करणारे सिद्ध फायदेशीर मशीन्स विकसित करण्यासाठी एक दृष्टिकोन सुचवितो. एआयच्या मानक मॉडेलच्या विपरीत, जिथे उद्दीष्ट कठोर आणि निश्चित आहे, या दृष्टिकोनातून एआयचे खरे उद्दीष्ट अनिश्चित राहील, एआय केवळ त्याबद्दल निश्चिततेच्या जवळ जाईल कारण ते मानव आणि जगाबद्दल अधिक माहिती मिळवते. ही अनिश्चितता, आदर्शपणे, मानवी प्राधान्यांच्या विनाशकारी गैरसमजांना प्रतिबंधित करेल आणि मनुष्यांसह सहकार्य आणि संप्रेषणास प्रोत्साहित करेल. रसेलने एआय संशोधन आणि विकासाचे कडक शासन तसेच एआय-प्रभावित जगात राखण्यासाठी योग्य प्रमाणात स्वायत्ततेबद्दल सांस्कृतिक आत्मचिंतनाची मागणी करून निष्कर्ष काढला.