१७२५ मध्ये, बेसिल बुशोनने पंच कार्ड्सचा शोध लावला, जे मशीन भाषेत माहिती देतात. या छिद्राने सूचनांचे अनुक्रम प्रसारित केले आणि स्वयंचलितपणे वाजविणारे पियानो किंवा लंबोळ्यांसारख्या उपकरणांसाठी चालू / बंद स्विच म्हणून काम केले. जवळपास एक शतकानंतर, चार्ल्स बॅबेज यांनी प्रथम यांत्रिक कॅल्क्युलेटर, फरक इंजिनचा शोध लावला. हर्मन होलेरिथ यांनी या कल्पनेचा विकास केला आणि विश्लेषणात्मक इंजिनला प्रत्यक्षात आणले. त्यांनी इंस्ट्रक्शन्सचे अनुक्रम बनविण्यासाठी पंच होलचा वापर केला आणि इन्स्ट्रक्शन्स डेटा डिव्हाइसवर संग्रहित केला. १८९० मध्ये त्यांनी अमेरिकेच्या जनगणनेसाठी पंच कार्ड डेटा प्रोसेसिंग सिस्टम विकसित केले आणि १८९६ मध्ये टॅब्युलेटिंग मशीन कंपनीची स्थापना केली, नंतर त्याचे नाव आंतरराष्ट्रीय व्यवसाय मशीन कॉर्पोरेशन (आयबीएम) असे बदलले गेले. १९५० च्या दशकात अमेरिकन सरकार आणि उद्योगांद्वारे पंच कार्डचा नियमित वापर केला जात होता. आजही पंच कार्डचा वापर मानक चाचण्यांमध्ये आणि मतदानासाठी केला जातो. सुरुवातीला 1928 मध्ये फ्रिट्ज प्लिमर यांनी शोध लावला, चुंबकीय संचयने हळूहळू 1960 च्या दशकात पंच कार्ड्सची जागा घेतली. १९६५ पर्यंत, मोहाक डेटा सायन्सेस कॉर्पोरेशनने एक की-टू-टेप चुंबकीय टेप डिव्हाइस विकले जे विशेषतः पंच कार्डला पुनर्स्थित करण्यासाठी बाजारात आणले गेले. ७० आणि ८० च्या दशकात बहुतेक संगणकांसाठी कॅसेट टेप सामान्यपणे वापरले जाऊ लागले. ९० च्या दशकात, स्वस्त वैयक्तिक संगणक आणि चुंबकीय डिस्क स्टोरेजने जवळजवळ सर्व पंच कार्ड उपकरणे बदलली.
तुम्ही मला डेटा स्टोरेजचा इतिहास थोडक्यात सांगू शकाल का?