१. बांगलादेश ही दक्षिण आशियातील दुसरी मोठी अर्थव्यवस्था आहे.  २. 2022 मध्ये बांगलादेशमध्ये दक्षिण आशियातील दुसऱ्या क्रमांकाचा परकीय चलन साठा होता.  ३. बांगलादेशातील दारिद्र्य दर सध्या १२.९% आहे. १९७१ मधील ८०% आणि १९९१ मधील ४४.२% च्या तुलनेत घट झाली आहे.  ४. बांगलादेशमध्ये जगातील सातव्या क्रमांकाची कामगार शक्ती आहे.  पाच. बांगलादेशच्या सेवा क्षेत्राचा जीडीपीमध्ये 51.3 टक्के, औद्योगिक क्षेत्राचा 35.1 टक्के आणि कृषी क्षेत्राचा 35.1 टक्के हिस्सा आहे.
खालील परिच्छेदामध्ये बांगलादेशच्या अर्थव्यवस्थेबद्दलच्या मुख्य मुद्द्यांची यादी करा:
Context:बांगलादेश ही दक्षिण आशियातील भारतानंतरची दुसरी मोठी अर्थव्यवस्था आहे. दरडोई उत्पन्नाच्या बाबतीत हा देश भारत (ज्याचा तो १९४७ पर्यंत भाग होता) आणि पाकिस्तान (ज्याचा तो १९७१ पर्यंत भाग होता) या देशांपेक्षा पुढे गेला आहे. जागतिक बँकेच्या मते, "जेव्हा 16 डिसेंबर 1971 रोजी बांगलादेशचा नव्याने स्वतंत्र देश जन्मला, तेव्हा तो जगातील दुसरा सर्वात गरीब देश होता. पुढील 50 वर्षांत देशाचे परिवर्तन ही एक मोठी विकास कथा बनली. तेव्हापासून, दारिद्र्य रेकॉर्ड वेगाने अर्ध्याने कमी झाले आहे. प्राथमिक शाळेत नोंदणी आता जवळजवळ सार्वत्रिक आहे. शेकडो हजारो स्त्रियांना रोजगार मिळाला आहे. माता आणि बालकांच्या आरोग्यामध्ये सातत्याने प्रगती झाली आहे. आणि हवामान बदल आणि नैसर्गिक आपत्तींमुळे निर्माण होणाऱ्या विनाशकारी शक्तींच्या विरोधात देश अधिक सक्षम झाला आहे. बांगलादेशच्या यशामध्ये मानवी भांडवलामध्ये गुंतवणूक करण्यापासून ते मॅक्रोइकॉनॉमिक स्थिरता प्रस्थापित करण्यापर्यंत अनेक घटक समाविष्ट आहेत. या यशाच्या आधारे, देश आता ऊर्जा, अंतर्देशीय कनेक्टिव्हिटी, शहरी प्रकल्प आणि वाहतूक पायाभूत सुविधांमध्ये गुंतवणूक वाढवून, तसेच हवामान बदलाशी जुळवून घेण्यास आणि आपत्तीच्या तयारीला प्राधान्य देऊन शाश्वत विकासाच्या मार्गावर पुढील आर्थिक वाढ आणि रोजगार निर्मितीसाठी मंच तयार करीत आहे".  भारताच्या फाळणीनंतर या प्रदेशात आर्थिक भूगोल बदलला. पूर्व पाकिस्तानात मुक्त बाजारपेठेची तत्त्वे सर्वसाधारणपणे स्वीकारली गेली. आयातावर अवलंबून राहणे टाळण्यासाठी सरकारने शक्य तितक्या लवकर उपभोग्य वस्तू तयार करण्यासाठी औद्योगिकीकरणाला प्रोत्साहन दिले. काही क्षेत्रे, जसे सार्वजनिक उपयोगिता, राज्य मालकीच्या अंतर्गत आली. कोरियन युद्धादरम्यान जूटची मागणी केल्याने अॅडमजी जूट मिल्सची निर्मिती झाली, ज्याने डंडी आणि कलकत्ता येथील जूट मिलची जागा घेतली आणि जगातील सर्वात मोठी जूट मिल बनली. तथापि, 1960 च्या दशकात, पूर्व पाकिस्तानचा निर्यात हिस्सा 70% वरून 50% पर्यंत घसरला कारण पश्चिम पाकिस्तानला गुंतवणूकीचा मुख्य भाग मिळाला. पूर्व पाकिस्तानच्या स्वातंत्र्यप्रती असलेल्या आकांक्षांमध्ये आर्थिक तक्रारींनी महत्त्वाची भूमिका बजावली. स्वातंत्र्याच्या सुरुवातीच्या पाच वर्षांत (१९७१-१९७५) नव्याने तयार झालेल्या बांगलादेशने समाजवादी अर्थव्यवस्थेचे अनुसरण केले. १९७० च्या दशकाच्या उत्तरार्धात समाजवादी धोरणे मोठ्या प्रमाणात उलटली गेली, औद्योगिक कारखाने खाजगी मालकांना परत केले गेले आणि खाजगी उद्योगाला वाढत्या प्रमाणात प्रोत्साहन दिले गेले. निर्यात अर्थव्यवस्थेला चालना देण्यासाठी सरकारने निर्यात प्रक्रिया क्षेत्रे स्थापन केली. 1991 ते 1993 दरम्यान, अर्थमंत्री सैफुर रहमान यांनी आयएमएफच्या समर्थनासह पुढील सुधारणा सुरू केल्या ज्याने अर्थव्यवस्थेचे उदारीकरण केले आणि औद्योगिक वाढ, सेवा आणि निर्यातीला चालना दिली. 1990 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात आणि 2000 च्या दशकाच्या सुरुवातीला, दीर्घकालीन राजकीय अस्थिरतेमुळे सुधारणांची गती कमी झाली, परंतु अर्थव्यवस्था वाढत राहिली.  2022 मध्ये बांगलादेशमध्ये दक्षिण आशियातील दुसऱ्या क्रमांकाचे परकीय चलन साठा होता. कर महसुलातून सरकारी महसुलात केवळ 7.7 टक्के वाटा असूनही या साठांमुळे सरकारची खर्च करण्याची क्षमता वाढली आहे. ऊर्जा क्षेत्रात मोठ्या प्रमाणात गुंतवणूक झाली आहे. २००९ मध्ये बांगलादेशमध्ये दररोज अनेक वेळा वीज खंडित होत होती. 2022 मध्ये देशात 100 टक्के विद्युतीकरण झाले. बांगलादेश सरकारच्या गरिबीविरोधी योजनांपैकी एक म्हणजे आश्रयण प्रकल्प, ज्याचा उद्देश मोफत गृहनिर्माण देऊन बेघरपणा नष्ट करणे हा आहे. 1971 मधील 80 टक्क्यांवरून 1991 मधील 44.2 टक्के आणि 2021 मधील 12.9 टक्क्यांपर्यंत गरिबीचे प्रमाण कमी झाले आहे. 2022 मध्ये साक्षरतेचा दर 74.66% होता. बांगलादेशमध्ये सुमारे 70 दशलक्ष कामगार आहेत, जे जगातील सातव्या क्रमांकाचे आहेत; 2021 पर्यंत बेरोजगारीचा दर 5.2% आहे. थेट परकीय गुंतवणूक (एफडीआय) आकर्षित करण्यासाठी आणि 10 दशलक्ष रोजगार निर्माण करण्यासाठी सरकार 100 विशेष आर्थिक क्षेत्रांची स्थापना करत आहे. बांगलादेश गुंतवणूक विकास प्राधिकरण (बीआयडीए) आणि बांगलादेश आर्थिक क्षेत्र प्राधिकरण (बीईझेडए) यांची स्थापना गुंतवणूकदारांना कारखाने उभारण्यात मदत करण्यासाठी करण्यात आली आहे. बांगलादेशी टका हे राष्ट्रीय चलन आहे. सेवा क्षेत्रात एकूण जीडीपीच्या 51.3 टक्के हिस्सा आहे आणि कामगारांच्या 39 टक्के लोकांना रोजगार उपलब्ध आहे. औद्योगिक क्षेत्राचा जीडीपीमध्ये 35.1% वाटा आहे आणि 20.4% कामगार काम करतात. अर्थव्यवस्थेत कृषी क्षेत्राचा वाटा १३.६% आहे, परंतु हे सर्वात मोठे रोजगार क्षेत्र आहे, ज्यामध्ये ४०.६% कामगार आहेत. शेतीमध्ये, देश तांदूळ, मासे, चहा, फळे, भाज्या, फुले आणि जूटचा प्रमुख उत्पादक आहे. कोळंबी मासा आणि कोळंबी मासा ही बांगलादेशची काही प्रसिद्ध निर्यात उत्पादने आहेत.