मनावाला मामुनिगल, नामदेव, रामानंद, शंकरदेव, सूरदास, तुलसीदास, एकनाथ, त्यागराज, चैतन्य महाप्रभु
या वाक्यातील काही भक्ती कवितेचे नाव सांगा.
Context:मध्ययुगीन हिंदू धर्माची भक्ती चळवळ 7 व्या शतकात सुरू झाली, परंतु 12 व्या शतकानंतर वेगाने विस्तारली. याला भागवत पुराण, काव्यात्मक कामे, तसेच अनेक विद्वान भाष्य आणि समाहिते यांसारख्या पुराणिक साहित्याचा पाठिंबा होता. या काळात रामानुजाचार्य, वेदांत देसीका, मध्यवाचार्य आणि वल्लभभाचार्य या विद्वानांच्या प्रभावाखाली वश्नाविवाद संप्रदाय (संप्रदाय किंवा समुदाय) वाढले. भक्ती कवी किंवा शिक्षक जसे की मनावाला मामुनिगल, नामदेव, रामानंद, शंकरादेव, सुरदास, तुलसीदास, एकनाथ, तयागाराजा, चैतन्य महाप्रभू आणि इतर अनेकांनी वैष्णव धर्माच्या विस्तारावर प्रभाव टाकला. मध्यवर्ती मेहेरा (मेहदेव आणि राजेश्वर यांचे प्रेस) या चळवळीत भाग घेतला. या वाष्नाविवाद्यांनी शंकरांच्या संप्रदाय (संप्रदाय किंवा समुदायांची स्थापना केली). ऐतिहासिकदृष्ट्या, चैतन्य महाप्रभु यांनीच 16 व्या शतकाच्या सुरुवातीला संन्यासी झाल्यानंतर श्रीकृष्णांच्या पवित्र नावांचा मंडळीत जप सुरू केला.