१९ व्या शतकात केलेल्या सर्वेक्षणातून हिमालयातील कांगचनजंघा आणि माउंट एव्हरेस्ट या शिखरांची ओळख पटली.
खालील परिच्छेदाच्या आधारे, १९ व्या शतकात सर्वेक्षण केलेले आणि ओळखले गेलेले हिमालयाच्या शिखरांची यादी करा.
Context:१८०२ साली ब्रिटिशांनी जगातील सर्वात उंच पर्वतांचे स्थान, उंची आणि नावे निश्चित करण्यासाठी भारताचा ग्रेट त्रिकोणमितीय सर्वेक्षण सुरू केले. दक्षिण भारतापासून सुरू होणारे सर्वेक्षण पथक उत्तर दिशेला गेले. प्रत्येकचे वजन ५०० किलो होते. आणि उंची शक्य तितक्या अचूकपणे मोजण्यासाठी १२ पुरुषांना ते वाहून नेण्याची आवश्यकता होती. ते 1830 च्या दशकात हिमालयच्या पायथ्याशी पोहोचले, परंतु नेपाळ त्यांच्या हेतूंच्या संशयामुळे ब्रिटिशांना देशात प्रवेश देण्यास तयार नव्हते. सर्वेक्षणकर्त्यांनी अनेक वेळा नेपाळमध्ये प्रवेश करण्यास नकार दिला होता.  ब्रिटिशांना त्यांचे निरीक्षण नेपाळच्या दक्षिणेकडील तराई या प्रदेशातून सुरू ठेवण्यास भाग पाडले गेले जे हिमालयाने समांतर आहे. टेराईमधील परिस्थिती मुसळधार पाऊस आणि मलेरियामुळे कठीण होती. तीन सर्वेक्षण अधिकाऱ्यांचा मलेरियामुळे मृत्यू झाला तर दोन अधिकाऱ्यांना आरोग्यामुळे निवृत्त व्हावे लागले.  असे असले तरी, 1847 मध्ये ब्रिटिशांनी सर्वेक्षण सुरू ठेवले आणि 240 किमी (150 मैल) अंतरावर असलेल्या निरीक्षण केंद्रांवरून हिमालयातील शिखरांचे तपशीलवार निरीक्षण सुरू केले. हवामानामुळे वर्षाच्या शेवटच्या तीन महिन्यांपर्यंत काम मर्यादित होते. नोव्हेंबर १८४७ मध्ये ब्रिटीश सर्वेक्षक जनरल ऑफ इंडिया अँड्र्यू वॉ यांनी हिमालयच्या पूर्वेकडील अंतरावरील सावाजपूर स्थानकावरून अनेक निरीक्षणे केली. कांगचेंजुंगा हे त्यावेळी जगातील सर्वात उंच शिखर मानले जात होते, आणि त्याच्या मागे सुमारे 230 किमी (140 मैल) अंतरावर एक शिखराची नोंद केली. जॉन आर्मस्ट्राँग, वॉच्या अधीनस्थांपैकी एकाने देखील पश्चिमेकडील ठिकाणाहून शिखर पाहिले आणि त्याला पीक "बी" म्हटले. वॉ यांनी नंतर लिहिले की निरीक्षणे दर्शविते की पीक "बी" कांगचनजंघापेक्षा उंच आहे, परंतु निरीक्षणांच्या मोठ्या अंतरामुळे सत्यापनासाठी जवळच्या निरीक्षणांची आवश्यकता होती. पुढील वर्षी, वॉ यांनी शिखर "बी" चे जवळून निरीक्षण करण्यासाठी टेराईला एक सर्वेक्षण अधिकारी पाठविला, परंतु ढगांनी त्याचे प्रयत्न व्यर्थ केले.  १८४९ मध्ये, वॉ यांनी जेम्स निकोलसन यांना या भागात पाठविले, ज्यांनी १९० किमी (120 मैल) अंतरावर असलेल्या जिरोलमधून दोन निरीक्षणे केली. निकोलसनने नंतर सर्वात मोठा थिओडोलाइट घेतला आणि पूर्वेकडे निघाला, पाच वेगवेगळ्या ठिकाणांहून 30 हून अधिक निरीक्षणे प्राप्त केली, सर्वात जवळची शिखर 174 किमी (108 मैल) अंतरावर आहे.  निकोलसनने आपल्या निरीक्षणांवर आधारित आवश्यक गणिते करण्यासाठी गंगेच्या पटना येथे माघार घेतली. त्याच्या कच्च्या आकडेवारीने शिखर "बी" साठी सरासरी उंची 9,200 मीटर (30,200 फूट) दिली, परंतु यामुळे उंची विकृत करणारी प्रकाश अपवर्जन विचारात घेतले नाही. मात्र, या क्रमांकावरून स्पष्टपणे दिसून आले की, 'बी' शिखर कांगचेंजुंगापेक्षा उंच आहे. निकोलसनला मलेरिया झाला आणि त्याची गणना पूर्ण न करता त्याला घरी परतावे लागले. मायकल हेनेसी, वॉच्या सहाय्यकांपैकी एक, रोमन अंकांवर आधारित शिखरांना नियुक्त करण्यास सुरुवात केली होती, कांगचेंजुंगाला पीक IX असे नाव देण्यात आले होते. पीक "बी" आता पीक XV म्हणून ओळखले जाऊ लागले.  १८५२ मध्ये, देहरादूनमधील सर्वेक्षण मुख्यालयात तैनात असलेल्या, बंगालमधील एक भारतीय गणितज्ञ आणि सर्वेक्षणकर्ता, राधानाथ सिकदार यांनी निकोलसनच्या मोजमापांवर आधारित त्रिकोणमितीय गणनेचा वापर करून एव्हरेस्टला जगातील सर्वात उंच शिखर म्हणून ओळखले. पीक XV हा सर्वात उंच आहे याची अधिकृत घोषणा अनेक वर्षे विलंबाने करण्यात आली कारण गणना वारंवार सत्यापित केली गेली. 1854 मध्ये वॉ ने निकोलसनच्या आकडेवारीवर काम करण्यास सुरुवात केली आणि त्याच्या कर्मचार्यांसह जवळजवळ दोन वर्षे संख्यांवर काम केले, त्यांना प्रकाश अपवर्तन, बरोमेट्रिक दाब आणि निरीक्षणांच्या विशाल अंतरावरील तापमान या समस्यांचा सामना करावा लागला. अखेर मार्च १८५६ मध्ये त्यांनी कलकत्ता येथील आपल्या उपमहापौरांना पत्र लिहून आपल्या संशोधनाची माहिती दिली. कांगचेंजुंगाची उंची 8,582 मीटर (28,156 फूट) असल्याचे घोषित करण्यात आले, तर पीक XV ला 8,840 मीटर (29,002 फूट) उंची देण्यात आली. पीक XV "बहुधा जगातील सर्वात उंच" असा निष्कर्ष वौ यांनी काढला. पीक XV (फुटमध्ये मोजले गेले) हे नक्की 29,000 फूट (8,839.2 मीटर) उंच असल्याचे मोजले गेले होते, परंतु 29,002 फूट (8,839.8 मीटर) उंचीची अचूक उंची 29,000 फूट (8,839.2 मीटर) या अंदाजापेक्षा जास्त नाही अशी छाप टाळण्यासाठी सार्वजनिकपणे घोषित केली गेली. "माउंट एव्हरेस्टच्या शिखरावर दोन पाय ठेवणारी पहिली व्यक्ती" असल्याचा श्रेय कधीकधी विनोदीपणे वॉ यांना दिला जातो.