अलेक्झांडर ग्राहम बेल, गिल्बर्ट एच. ग्रोसवेनर, लुईस मारडन
खाली दिलेल्या मजकूरातील सर्व व्यक्तींची नावे कोमांनी विभक्त करून आणि आद्याक्षरी क्रमाने प्रथम नावाने क्रमवारी लावा
Context:जगातील सर्वात दुर्गम भागातील निसर्ग, इतिहास आणि लेख याबद्दल प्रसिद्ध असण्याव्यतिरिक्त, हे मासिक पुस्तकासारख्या गुणवत्तेसाठी आणि फोटोग्राफीच्या गुणवत्तेसाठी ओळखले जाते. सोसायटीचे अध्यक्ष अलेक्झांडर ग्रॅहम बेल आणि संपादक गिल्बर्ट एच. ग्रॉस्वेनर (जीएचजी) यांच्या कार्यकाळात चित्रांचे महत्त्व प्रथमच अधोरेखित करण्यात आले होते, बोर्ड ऑफ मॅनेजर्सच्या काही लोकांच्या टीका असूनही ज्यांनी बर्याच चित्रांना भूगोलच्या "अवैज्ञानिक" संकल्पनेचे सूचक मानले. १९१० पर्यंत, छायाचित्रे हे मासिकाचे ट्रेडमार्क बनले होते आणि ग्रॅहम बेलने त्यांना "गतिशील चित्रे" म्हणून ओळखले, विशेषतः ज्यांनी स्थिर प्रतिमेमध्ये हालचालीची भावना प्रदान केली. 1915 मध्ये, जीएचजीने स्टाफ फोटोग्राफरचा गट तयार करण्यास सुरुवात केली आणि त्यांना नवीनतम डार्करूमसह प्रगत साधने प्रदान केली. 1930 च्या दशकाच्या सुरूवातीस, जेव्हा हे तंत्रज्ञान अद्याप त्याच्या सुरुवातीच्या विकासात होते तेव्हा या मासिकामध्ये रंग फोटोग्राफीची काही पाने दर्शविली जाऊ लागली. १९३० च्या दशकाच्या मध्यात, नॅशनल जिओग्राफिकचे लेखक आणि छायाचित्रकार लुईस मारडेन (१९१३<unk>२००३) यांनी आपल्या फोटोग्राफरना कोडाक्रोम फिल्मने भरलेले तथाकथित "लघु" ३५ मिमी लेका कॅमेरे वापरण्यास पटवून दिले. नॅशनल जिओग्राफिक फोटोग्राफीने आपल्या छापील मासिकासाठी आणि वेबसाइटसाठी डिजिटल फोटोग्राफीकडे झपाट्याने वळले. त्यानंतरच्या वर्षांमध्ये, कव्हर, त्याची पिवळी सीमा ठेवून, ओक पानाची सजावट आणि सामग्रीची नग्न सारणी काढून टाकली, जेणेकरून महिन्याच्या एका लेखासाठी घेतलेल्या पूर्ण पृष्ठाचे छायाचित्र काढता येईल. नॅशनल जिओग्राफिकचे अंक बर्याचदा सदस्यांद्वारे वर्षानुवर्षे ठेवले जातात आणि संग्रहणीय वस्तू म्हणून थंडरस्टोअरमध्ये पुन्हा विकले जातात. त्यानंतरच्या दशकांमध्ये फोटोग्राफीचा दर्जा उच्च राहिला आहे आणि जगातील काही उच्च-गुणवत्तेच्या फोटो जर्नलिझमसह हे मासिक अद्याप स्पष्ट केले गेले आहे. 2006 मध्ये नॅशनल जिओग्राफिकने आंतरराष्ट्रीय फोटोग्राफी स्पर्धा सुरू केली, ज्यात अठराहून अधिक देशांनी भाग घेतला.