पेलेचा शेवटचा फुटबॉल क्लब नॉर्थ अमेरिकन सॉकर लीगचा न्यूयॉर्क कॉसमॉस होता, ज्यासाठी तो 3 हंगाम खेळला आणि 1977 मध्ये त्याचे व्यावसायिक कारकीर्द संपली.
पेलेने शेवटच्या व्यावसायिक खेळलेल्या संघाचे नाव काय होते?
Context:एडसन अरान्टेस डो नॅसिमेंटो (ब्राझिलियन पोर्तुगीज: [ˈɛdsõ aˈɾɐ̃tʃiz du nasiˈmẽtu]; 23 ऑक्टोबर 1940 <unk> 29 डिसेंबर 2022), जो पेले (पोर्तुगीज उच्चारणः [peˈlɛ]) या टोपणनावाने अधिक ओळखला जातो, तो एक ब्राझिलियन व्यावसायिक फुटबॉल खेळाडू होता जो फॉरवर्ड म्हणून खेळला. सर्वकाळच्या महान खेळाडूंपैकी एक मानला जाणारा, तो 20 व्या शतकातील सर्वात यशस्वी आणि लोकप्रिय क्रीडा व्यक्तींपैकी एक होता. १९९९ मध्ये आंतरराष्ट्रीय ऑलिम्पिक समितीने त्याला शतकातील खेळाडू म्हणून नामांकित केले आणि टाइमच्या २० व्या शतकातील १०० सर्वात महत्वाच्या व्यक्तींच्या यादीत त्याचा समावेश करण्यात आला. २००० मध्ये, पेले यांना आंतरराष्ट्रीय फुटबॉल इतिहास आणि आकडेवारी फेडरेशन (आयएफएफएचएस) ने शतकाचा जागतिक खेळाडू म्हणून निवडले आणि फिफा प्लेअर ऑफ द सेंचुरीच्या दोन संयुक्त विजेत्यांपैकी एक होते. मैत्रीपूर्ण सामन्यांसह १,३६३ सामन्यांमध्ये त्याने १,२७९ गोल केले आहेत, हे गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्ड म्हणून ओळखले जाते.  पेलेने वयाच्या 15 व्या वर्षी सांतोससाठी आणि 16 व्या वर्षी ब्राझीलच्या राष्ट्रीय संघासाठी खेळण्यास सुरुवात केली. आपल्या आंतरराष्ट्रीय कारकीर्दीत त्याने तीन फिफा विश्वचषक जिंकले: 1958, 1962 आणि 1970, असे करणारा तो एकमेव खेळाडू आणि विश्वचषक जिंकणारा सर्वात तरुण खेळाडू (17). १९५८ च्या स्पर्धेनंतर त्याला ओ रे (राजा) असे टोपणनाव देण्यात आले. पेले हा 92 सामन्यांमध्ये 77 गोल करणारा ब्राझीलचा संयुक्त गोलंदाज आहे. क्लब स्तरावर, तो 659 सामन्यांमध्ये 643 गोल करून सॅंटोसचा सर्वकाळचा सर्वोच्च गोलरक्षक होता. सॅंटोसच्या सुवर्णकाळात त्यांनी 1962 आणि 1963 मध्ये कोपा लिबर्टाडोरेस आणि 1962 आणि 1963 मध्ये इंटरकॉन्टिनेंटल कप जिंकला. "द ब्यूटीफुल गेम" हा शब्द फुटबॉलशी जोडल्याचा श्रेय पेलेच्या "विद्युत् खेळ आणि नेत्रदीपक गोल करण्याची प्रवृत्ती" ने त्याला जगभरातील एक स्टार बनविले आणि त्याच्या लोकप्रियतेचा पूर्ण फायदा घेण्यासाठी त्याच्या संघांनी आंतरराष्ट्रीय स्तरावर दौरा केला. त्याच्या खेळाच्या दिवसांमध्ये, पेले काही काळ जगातील सर्वात जास्त पगाराचा खेळाडू होता. १९७७ मध्ये निवृत्त झाल्यानंतर पेले जगभरातील फुटबॉलचे राजदूत होते आणि त्यांनी अनेक अभिनय आणि व्यावसायिक उपक्रम केले. २०१० मध्ये त्यांना न्यूयॉर्क कॉसमॉसचे मानद अध्यक्ष म्हणून नियुक्त करण्यात आले.  त्याच्या कारकिर्दीत सरासरी जवळजवळ एक गोल प्रति गेम, पेले आपल्या विरोधकांच्या हालचालींचा अंदाज लावण्याव्यतिरिक्त दोन्ही पायांनी चेंडू मारण्यात निपुण होता. प्रामुख्याने स्ट्रायकर असताना, तो खोलवर पडू शकतो आणि प्लेमेकिंगची भूमिका बजावू शकतो, त्याच्या दृष्टी आणि पासिंग क्षमतेसह सहाय्य प्रदान करतो आणि तो प्रतिस्पर्ध्यांना मागे टाकण्यासाठी त्याच्या ड्रिबलिंग कौशल्यांचा देखील वापर करेल. ब्राझीलमध्ये, फुटबॉलमधील त्याच्या कामगिरीसाठी आणि गरीबांच्या सामाजिक परिस्थितीत सुधारणा करणार्या धोरणांच्या स्पष्ट समर्थनासाठी त्याला राष्ट्रीय नायक म्हणून गौरवण्यात आले. १९५८ च्या विश्वचषक स्पर्धेत त्यांचा उदय, जिथे तो एक काळा जागतिक क्रीडा स्टार बनला, ही प्रेरणास्त्रोत होती. त्याच्या संपूर्ण कारकीर्दीत आणि निवृत्तीनंतर, पेलेला मैदानावरील कामगिरी, त्याच्या विक्रमी कामगिरी आणि खेळातील त्याच्या वारशासाठी असंख्य वैयक्तिक आणि संघाचे पुरस्कार मिळाले.  सुरुवातीची वर्षे  1940 मध्ये ब्राझीलमधील मिनस गेराइस राज्यातील ट्रेस कोरासियोस येथे जन्मलेल्या पेले यांचे शहरात एक रस्त्यावर नाव आहे. शहरातील मध्यवर्ती भागात असलेल्या एका चौरस ठिकाणी पेले यांचे पुतळेही उभे आहेत. पेले यांचा जन्म २३ ऑक्टोबर १९४० रोजी ट्रेस कोरासियोस, मिनस गेराइस येथे झाला. ते फ्लोमिनेन्से फुटबॉल खेळाडू डॉन्डिन्हो (जन्मतः जोआओ रामोस डो नासिमेंटो) आणि सेलेस्टे अरंटेस यांचे पुत्र होते. तो दोन भावंडांपैकी ज्येष्ठ होता, भाऊ जोका देखील सॅन्टोससाठी खेळत होता, जरी तितका यशस्वी झाला नसला तरी. अमेरिकन शोधक थॉमस एडिसन यांच्या नावावरून त्याचे नाव ठेवण्यात आले. त्याच्या आई-वडिलांनी "i" काढून त्याला "एडसन" म्हणण्याचा निर्णय घेतला, परंतु त्याच्या जन्म प्रमाणपत्रावर टायपिंगची चूक झाली, ज्यामुळे त्याचे नाव "एडिसन" म्हणून दाखविण्यात आले, "एडसन" म्हणून नाही, जसे त्याला म्हटले गेले. त्याला मूलतः त्याच्या कुटुंबियांनी "डिको" असे टोपणनाव दिले. त्याला शाळेच्या काळात "पेले" हे टोपणनाव मिळाले, जेव्हा, असा दावा केला जातो की, त्याला त्याच्या आवडत्या खेळाडू, स्थानिक वास्को दा गामा गोलरक्षक बिलेच्या नावाचा उच्चार केल्यामुळे त्याला ते देण्यात आले होते, जे त्याने चुकीचे म्हटले होते, परंतु जितके जास्त तक्रार केली तितके ते अधिक चिकटले. २००६ मध्ये प्रसिद्ध झालेल्या आपल्या आत्मचरित्रात पेले यांनी सांगितले की, या नावाचा अर्थ काय आहे याची त्याला कल्पना नव्हती, तसेच त्याच्या जुन्या मित्रांनाही नव्हती. "बिले" या शब्दापासून हे नाव घेतले गेले आहे असा दावा सोडून, या शब्दाचा पोर्तुगीज भाषेत कोणताही अर्थ नाही. [नोट 2]  पेले साओ पाउलो राज्यातील बाऊरू येथे गरीबीत वाढले. चहाच्या दुकानात नोकर म्हणून काम करून तो अतिरिक्त पैसे कमवत होता. त्याच्या वडिलांनी त्याला खेळायला शिकवले, त्याला योग्य फुटबॉल परवडला नाही आणि सहसा तो वृत्तपत्रांनी भरलेला मोजे आणि दोरीने बांधलेला किंवा द्राक्षफळाचा वापर करून खेळला. तो आपल्या तरुणपणी सेटे दे सेटेम्बो, कॅन्टो डो रिओ, साओ पाउलिन्हो आणि अमेरीक्विन्हासह अनेक हौशी संघांसाठी खेळला. पेलेने बाऊरू अॅटलेटिको क्लूबे ज्युनियरचे नेतृत्व केले (वॉल्डेमर डी ब्रिटो यांनी प्रशिक्षित केले) दोन साओ पाउलो राज्य युवा चॅम्पियनशिप. किशोरावस्थेत तो रेडियम नावाच्या इनडोअर फुटबॉल संघात खेळला. पेलेने खेळायला सुरुवात केली तेव्हा इंडोर फुटबॉल नुकताच बाऊरूमध्ये लोकप्रिय झाला होता. तो या भागातील पहिल्या फुटसल (इनडोअर फुटबॉल) स्पर्धेचा भाग होता. पेले आणि त्याच्या संघाने पहिली चॅम्पियनशिप आणि इतर अनेक जिंकली.  पेले यांच्या मते, फूटसल (इनडोअर फुटबॉल) मध्ये कठीण आव्हाने होती: ते म्हणाले की हे गवतावरील फुटबॉलपेक्षा बरेच वेगवान आहे आणि खेळाडूंना वेगाने विचार करणे आवश्यक आहे कारण प्रत्येकजण खेळपट्टीवर एकमेकांच्या जवळ आहे. पेले यांनी फूटसलला स्थानिक पातळीवर चांगले विचार करण्यास मदत केल्याचे श्रेय दिले. याव्यतिरिक्त, फुटबॉलने त्याला सुमारे 14 वर्षांचा असताना प्रौढांसह खेळण्याची परवानगी दिली. त्याने भाग घेतलेल्या एका स्पर्धेत, त्याला सुरुवातीला खेळण्यासाठी खूपच लहान मानले गेले होते, परंतु अखेरीस 14 किंवा 15 गोल करून तो अव्वल गोलंदाज ठरला. पेले म्हणाले, "यामुळे मला खूप आत्मविश्वास मिळाला. मला आता माहित होतं की जे काही येतंय त्याला मी घाबरणार नाही".  क्लब कारकीर्द सांतोस मुख्य लेख: ओस सान्तास्टिकोस १९५६-१९६२: सॅंटोससोबतचे सुरुवातीचे वर्ष आणि राष्ट्रीय खजिना घोषित  पेले १९६२ साली, त्यावेळी जगातील सर्वोत्तम खेळाडू म्हणून रेट केले गेले होते १९५६ मध्ये, डी ब्रिटो पेलेला साओ पाउलोजवळील औद्योगिक आणि बंदर शहर असलेल्या सॅन्टोस येथे व्यावसायिक क्लब सॅन्टोस एफसीसाठी चाचणी घेण्यासाठी नेले, क्लबच्या संचालकांना सांगितले की १५ वर्षीय "जगातील सर्वात महान फुटबॉल खेळाडू" असेल. पेलेने सॅंटोस प्रशिक्षक लुलाला एस्टेडियो विला बेल्मिरो येथे त्याच्या चाचणी दरम्यान प्रभावित केले आणि जून 1956 मध्ये त्याने क्लबबरोबर व्यावसायिक करार केला. पेलेला स्थानिक माध्यमांमध्ये भविष्यातील सुपरस्टार म्हणून मोठ्या प्रमाणात प्रोत्साहन देण्यात आले. त्याने 7 सप्टेंबर 1956 रोजी वयाच्या 15 व्या वर्षी कोरिंथियन्स डी सॅंटो आंद्रे विरुद्ध ज्येष्ठ संघासाठी पदार्पण केले आणि 7 ते 1 च्या विजयामध्ये त्याने एक प्रभावी कामगिरी केली. या सामन्यात त्याने आपल्या कारकिर्दीतील पहिला गोल केला.  १९५७ च्या हंगामाच्या सुरुवातीला पेलेला पहिल्या संघात स्थान देण्यात आले आणि वयाच्या १६ व्या वर्षी तो लीगचा सर्वाधिक गोलंदाज बनला. ब्राझीलच्या राष्ट्रीय संघात प्रवेश १९५८ आणि १९६२ च्या विश्वचषक स्पर्धेनंतर, रिअल माद्रिद, युवेंटस आणि मँचेस्टर युनायटेड सारख्या श्रीमंत युरोपियन क्लबने त्याला साइन इन करण्याचा प्रयत्न केला. १९५८ साली इंटर मिलानने त्याला नियमित करार मिळवून दिला, परंतु सांतोसच्या ब्राझिलियन चाहत्यांच्या बंडानंतर सांतोसच्या अध्यक्षांच्या विनंतीवरून अँजेलो मोराटीला करार तोडण्यास भाग पाडले गेले. वॅलेन्सिया सीएफने 1958 च्या विश्वचषक स्पर्धेनंतर पेलेला क्लबमध्ये आणण्यासाठी एक करार केला होता, परंतु स्पर्धेत त्याच्या कामगिरीनंतर सॅंटोसने खेळाडूला सोडण्यास नकार दिला. 1961 मध्ये ब्राझीलच्या सरकारच्या अध्यक्ष जॅनिओ क्वाड्रोस यांच्या नेतृत्वाखाली पेले यांना "अधिकृत राष्ट्रीय खजिना" घोषित करण्यात आले.  पेलेने 1958 मध्ये सॅंटोससह पहिले मोठे विजेतेपद जिंकले, जेव्हा संघाने कॅम्पेओनाटो पॉलिस्टा जिंकले; तो 58 गोलसह सर्वाधिक गोलंदाज म्हणून स्पर्धा पूर्ण करेल, हा विक्रम आजही कायम आहे. एक वर्षानंतर, त्याने संघाला टोरनियो रियो-साओ पाउलोमध्ये 3<unk>0 ने वास्को दा गामावर विजय मिळवून त्यांचा पहिला विजय मिळविण्यात मदत केली. तथापि, सांतोस पॉलिस्टा शीर्षक राखण्यात अक्षम होते. १९६० साली पेलेने ३३ गोल करून आपल्या संघाला कॅम्पेओनाटो पौलिस्टा ट्रॉफी परत मिळवण्यास मदत केली पण ८ व्या स्थानावर येऊन रियो-साओ पाउलो स्पर्धेत तो पराभूत झाला. १९६० च्या हंगामात, पेलेने ४७ गोल केले आणि सांतोसला कॅम्पेओनाटो पॉलिस्टा परत मिळविण्यात मदत केली. क्लबने त्याच वर्षी तासा ब्राझील जिंकला, फायनलमध्ये बाहियाला पराभूत केले; पेले नऊ गोल करून स्पर्धेचा सर्वोच्च गोलंदाज म्हणून समाप्त झाला. या विजयामुळे सॅंटोसला कोपा लिबर्टाडोरेसमध्ये भाग घेण्याची संधी मिळाली, जी पश्चिम गोलार्धातील सर्वात प्रतिष्ठित क्लब स्पर्धा आहे.  १९६२-१९६५: कोपा लिबर्टाडोरेस यश "मी एका महान माणसाला थांबवण्याची आशा बाळगून आलो, पण मला खात्री होती की मी एका अशा व्यक्तीने पराभूत झालो आहे जो आपल्यासारख्याच ग्रहावर जन्मलेला नाही. "  <unk>बेन्फिका गोलरक्षक कोस्टा पेरेरा 1962 मध्ये सॅंटोसकडून पराभवानंतर. सॅंटोसचा सर्वात यशस्वी कोपा लिबर्टाडोरेस हंगाम 1962 मध्ये सुरू झाला; संघ सेरो पोर्टेनो आणि डेपोर्टीव्हो म्युनिसिपल बोलिव्हिया सोबत गट एक मध्ये बसला होता, त्यांच्या गटातील प्रत्येक सामना जिंकला परंतु एक (सेरो विरूद्ध 1<unk>1 दूर बरोबरी). सेमीफायनलमध्ये सॅंटोसने युनिव्हर्सिटीड कॅथोलिकला पराभूत केले आणि अंतिम फेरीत डिफेंडिंग चॅम्पियन पेनारोलशी सामना केला. पेलेने प्लेऑफ सामन्यात दोन गोल करत ब्राझिलियन क्लबला पहिले विजेतेपद मिळवून दिले. पेलेने चार गोल करून स्पर्धेतील दुसऱ्या क्रमांकाचा गोलंदाज म्हणून कामगिरी केली. त्याच वर्षी, सॅंटोस कॅम्पेओनाटो पाउलिस्टा (पेलेच्या 37 गोलसह) आणि टासा ब्राझील (बोटाफोगोविरूद्ध अंतिम मालिकेत पेलेने चार गोल केले) यशस्वीरित्या रक्षण करेल. सॅंटोसने बेंफिकाविरुद्ध 1962 मध्ये इंटरकॉन्टिनेंटल कपही जिंकला होता. पेलेने आपल्या कारकिर्दीतील सर्वोत्तम कामगिरी केली. त्याने लिस्बनमध्ये हॅटट्रिक केली आणि सॅंटोसने 5-2 ने विजय मिळवला.   ऑक्टोबर १९६२ मध्ये नेदरलँड्समध्ये पेले आणि सांतोस २ ऑगस्ट १९५९ रोजी साओ पाउलोच्या प्रतिस्पर्धी क्लब अॅटलेटिको जुव्हेंटसविरुद्धच्या कॅम्पेओनाटो पाओलिस्टा सामन्यात एस्टॅडियो रुआ जावरी येथे त्याने आपला सर्वात संस्मरणीय गोल केल्याचे पेले यांनी सांगितले. या सामन्याचा कोणताही व्हिडिओ फुटेज नसल्यामुळे, पेले यांनी या विशिष्ट गोलचे संगणक अॅनिमेशन बनविण्याची मागणी केली. मार्च १९६१ मध्ये, पेलेने गोल डी प्लाका (एक प्लेक योग्य गोल) मारकाना येथे फ्लुमिनेन्से विरुद्ध गोल केला. पेलेने आपल्या स्वतः च्या पेनल्टी क्षेत्राच्या काठावर चेंडू प्राप्त केला आणि गोलकीपरच्या पलीकडे चेंडू मारण्यापूर्वी, फींट्ससह विरोधक खेळाडूंना टाळत, मैदानाच्या लांबीवर धाव घेतली. "माराकानाच्या इतिहासातील सर्वात सुंदर ध्येय" याच्या समर्पित एका पट्ट्याची निर्मिती करण्यात आली.   1963 च्या कोपा लिबर्टाडोरेस फायनल्सच्या ला बॉम्बोनेरा येथे बोका जुनिअर्सशी सामना करण्यापूर्वी पेले. १९६३ च्या कोपा लिबर्टाडोरेस स्पर्धेच्या उपांत्य फेरीसाठी सान्तोस संघाला पात्र ठरवण्यात आले होते. त्या वेळी सॅंटोसला दिलेला टोपणनाव बॅले ब्लाँको (व्हाइट बॅलेट) बोटाफोगो आणि बोका जुनिअर्सवर विजय मिळवल्यानंतर शीर्षक राखण्यात यशस्वी झाला. पेलेने सेमीफायनलच्या पहिल्या टप्प्यात शेवटच्या क्षणी गोल करून बोटाफोगो संघाला पराभूत करण्यास मदत केली. दुसऱ्या डावात पेलेने हॅटट्रिक केली. सांतोसने अंतिम मालिकेची सुरुवात ला बॉम्बोनेरा येथे पहिल्या लेगमध्ये ३-२ ने जिंकून आणि बोका जुनिअर्सला १-२ ने पराभूत करून केली. अधिकृत स्पर्धांमध्ये ही एक दुर्मिळ कामगिरी होती, पेलेने आणखी एक गोल केला. अर्जेंटिनाच्या भूमीवर कोपा लिबर्टाडोरेस जिंकणारा सान्तोस हा पहिला ब्राझिलियन संघ ठरला. पेलेने पाच गोल करून स्पर्धा संपवली. तिसऱ्या स्थानावर पोहचल्यानंतर सान्तोस कॅम्पेओनाटो पाउलिस्टा गमावला पण अंतिम सामन्यात फ्लेमेंगोवर 0-3 असा विजय मिळवल्यानंतर रियो-साओ पाउलो स्पर्धा जिंकली, पेलेने एक गोल केला. पेलेने सॅंटोसला अनुक्रमे एसी मिलान आणि बाहिया विरुद्ध इंटरकॉन्टिनेंटल कप आणि टासा ब्राझील राखण्यास मदत केली.  १९६४ च्या कोपा लिबर्टाडोरेस स्पर्धेत सांतोस संघाला सेमीफायनलच्या दोन्ही फेऱ्यांमध्ये इंडेपेन्डिन्टे संघाने पराभूत केले होते. पेलेने ३४ गोल केल्यामुळे क्लबने कॅम्पेओनाटो पॉलिस्टा जिंकला. बोटाफोगोबरोबर साओ पाउलो स्पर्धेचे विजेतेपदही सामील झाले आणि सलग चौथ्या वर्षी तासा ब्राझील स्पर्धा जिंकली. १९६५ च्या कोपा लिबर्टाडोरेस स्पर्धेत, सॅंटोस सेमीफायनलमध्ये पोहचले आणि १९६२ च्या अंतिम सामन्यात पेनारोलशी सामना केला. दोन सामन्यांनंतर, बरोबरी तोडण्यासाठी प्लेऑफची आवश्यकता होती. १९६२ च्या तुलनेत पेनारोलने आघाडी घेतली आणि सॅंटोसला २-१ ने पराभूत केले. पेले, तथापि, आठ गोलसह स्पर्धेतील सर्वोच्च गोलरक्षक म्हणून समाप्त होईल.  १९६६-१९७४: ओ मिलिसिमो आणि सॅंटोससोबतचे शेवटचे वर्ष 1966 मध्ये, पेलेचे गोल अंतिम मालिकेत क्रुझेरो (टोस्टॅओच्या नेतृत्वाखाली) कडून 9 ते 4 पराभव टाळण्यासाठी पुरेसे नव्हते म्हणून सान्तोस तासा ब्राझील राखण्यात अयशस्वी झाला. क्लबने १९६७, १९६८ आणि १९६९ मध्ये कॅम्पेओनाटो पाउलिस्टा जिंकला. १९ नोव्हेंबर १९६९ रोजी पेलेने सर्व स्पर्धांमध्ये आपला १,००० वा गोल केला, जो ब्राझीलमध्ये अत्यंत अपेक्षित क्षण होता. ओ मिलेसिमो (हजारवा) नावाचा गोल, वास्को दा गामा विरुद्धच्या सामन्यात झाला, जेव्हा पेलेने माराकाना स्टेडियमवर पेनल्टी किकमधून गोल केला.  १९६९ साली नायजेरियाच्या गृहयुद्धात सहभागी असलेल्या दोन गटांनी ४८ तासांच्या शस्त्रसंधीवर सहमती दर्शविली जेणेकरून ते पेलेला लागोसमध्ये प्रदर्शन खेळताना पाहू शकतील. सॅंटोसने लागोस संघाच्या स्टेशनरी स्टोअर्स एफसीशी 2-2 अशी बरोबरी साधली आणि पेलेने आपल्या संघाचे गोल केले. या सामन्यानंतर आणखी एक वर्ष गृहयुद्ध सुरू होते. सॅंटोसमध्ये असताना, पेले यांनी झिटो, पेपे आणि कोटिन्होसह अनेक प्रतिभावान खेळाडूंबरोबर खेळले; नंतरच्या अनेक एक-दोन नाटके, हल्ले आणि गोलमध्ये त्यांनी त्याला भागीदार केले. पेलेने सांतोससोबत 19 व्या हंगामानंतर ब्राझिलियन फुटबॉल सोडला. डिसेंबर 2020 मध्ये बार्सिलोनाच्या लिओनेल मेस्सीने मागे टाकल्यापर्यंत सॅंटोससाठी पेलेचे 643 गोल हे एकाच क्लबसाठी सर्वाधिक गोल होते.  न्यू यॉर्क कॉसमॉस  पेले यांनी 1973 मध्ये व्हाईट हाऊसमध्ये अमेरिकेचे अध्यक्ष रिचर्ड निक्सन यांच्यासाठी फुटबॉलवर स्वाक्षरी केली, न्यूयॉर्क कॉसमॉसमध्ये सामील होण्यापूर्वी दोन वर्षे १९७४ च्या हंगामानंतर (सॅन्टोससोबत १९वा हंगाम) पेले ब्राझिलियन क्लब फुटबॉलमधून निवृत्त झाले. एक वर्षानंतर, तो 1975 च्या हंगामासाठी उत्तर अमेरिकन सॉकर लीग (एनएएसएल) च्या न्यूयॉर्क कॉसमॉसशी करार करण्यासाठी अर्ध-निवृत्तीतून बाहेर आला. न्यू यॉर्कच्या 21 क्लबमध्ये एका गोंधळलेल्या पत्रकार परिषदेत कॉसमॉसने पेलेचे अनावरण केले. क्लबचे मीडिया प्रवक्ते जॉन ओ'रायली म्हणाले, "अमेरिकेत आमच्याकडे सुपरस्टार्स होते पण पेलेच्या पातळीवर काहीही नव्हते. प्रत्येकाला त्याला स्पर्श करायचा होता, त्याला हात द्यायचा होता, त्याच्यासोबत फोटो काढायचा होता". या क्षणी पेले यांचा काळ संपला असला तरी अमेरिकेतील या खेळाबद्दलची जनजागृती आणि रस लक्षणीयरीत्या वाढल्याचे श्रेय त्याला देण्यात आले. बोस्टनमध्ये त्याच्या पहिल्या सार्वजनिक उपस्थितीदरम्यान, चाहत्यांच्या गर्दीने त्याला घेरले होते आणि त्याला स्ट्रेचरवर हलविण्यात आले होते.   15 जून 1975 रोजी पेले कॉसमॉस संघासोबत पहिला सामना खेळण्यासाठी मैदानात उतरला. पेलेने 15 जून 1975 रोजी डाउनिंग स्टेडियमवर डॅलस टॉर्नाडो विरुद्ध कोस्मोस संघासाठी पदार्पण केले आणि 2<unk>2 ड्रॉमध्ये एक गोल केला. पेलेने इतर अनेक स्टार खेळाडूंना उत्तर अमेरिकेत खेळण्यासाठी दार उघडले. जॉर्जियो चिनाग्लिया कॉसमॉसमध्ये त्याच्या मागे गेले, त्यानंतर फ्रांज बेकनबाऊर आणि त्याचा माजी सांतोस संघाचा सहकारी कार्लोस अल्बर्टो. पुढील काही वर्षांत जोहान क्रॉफ, युसेबियो, बॉबी मूर, जॉर्ज बेस्ट आणि गॉर्डन बँक्स यासह इतर खेळाडू लीगमध्ये आले.  1975 मध्ये, लेबनीज गृहयुद्धाच्या एक आठवड्यापूर्वी, पेलेने लेबनीज प्रीमियर लीगच्या तारे संघाविरूद्ध लेबनीज क्लब नेजमेहसाठी एक मैत्रीपूर्ण सामना खेळला, त्याने दोन गोल केले जे त्याच्या अधिकृत गटात समाविष्ट नव्हते. सामन्याच्या दिवशी ४० हजार प्रेक्षक सकाळपासून स्टेडियममध्ये होते.  पेलेने 1977 च्या सॉकर बाऊलमध्ये क्लबसह तिसऱ्या आणि शेवटच्या हंगामात कॉसमॉसचे नेतृत्व केले. जून 1977 मध्ये, कॉसमॉसने 37 वर्षीय पेलेने हॅटट्रिक केल्याने टॅम्पा बे रॉडीजच्या पुढे 3 ते 0 असा विजय मिळविण्यासाठी जायंट्स स्टेडियमवर एनएएसएल रेकॉर्ड 62,394 चाहते आकर्षित केले. क्वार्टर फायनलच्या पहिल्या टप्प्यात, त्यांनी 77,891 च्या अमेरिकन रेकॉर्ड प्रेक्षकांना आकर्षित केले जे जायंट्स स्टेडियमवर फोर्ट लॉडरडेल स्ट्रायकर्सच्या 8 ते 3 पराभवामध्ये बदलले. सेमीफायनलच्या दुसऱ्या टप्प्यात रोचेस्टर लँसरविरुद्ध कॉसमॉसने 4-1 ने विजय मिळवला. पेलेने 28 ऑगस्ट 1977 रोजी पोर्टलँड, ओरेगॉन येथील सिविक स्टेडियमवर सिएटल साउंडर्सवर 2 ते 1 असा विजय मिळवून न्यूयॉर्क कॉसमॉसला त्यांच्या दुसर्या सॉकर बाऊलच्या विजेतेपदावर नेऊन आपली अधिकृत खेळाडू म्हणून कारकीर्द संपविली.  १ ऑक्टोबर १९७७ रोजी पेलेने कॉसमॉस आणि सॅंटोस यांच्यातील प्रदर्शनाच्या सामन्यात आपले करिअर बंद केले. या सामन्याचे सामने जयंट्स स्टेडियममध्ये भरलेले होते आणि एबीसीच्या वाइड वर्ल्ड ऑफ स्पोर्ट्सवर तसेच जगभरात टीव्हीवर प्रसारित करण्यात आले. पेलेचे वडील आणि पत्नी दोघेही या सामन्यात तसेच मोहम्मद अली आणि बॉबी मूर उपस्थित होते. खेळाच्या सुरुवातीपूर्वी प्रेक्षकांना संदेश देताना<unk>"आपण आयुष्यात जे काही घेऊ शकतो त्यापेक्षा प्रेम जास्त महत्वाचे आहे"<unk>पेलेने पहिला अर्धा भाग कॉसमॉस, दुसरा सांतोस यांच्याबरोबर खेळला. या सामन्यात कोस्मोस संघाने २-१ असा विजय मिळविला. पेलेने कोस्मोस संघासाठी ३० यार्डच्या फ्री-किकद्वारे गोल केला. हा त्याच्या कारकिर्दीतील शेवटचा गोल ठरला. "आकाशदेखील रडत होता" ही ब्राझीलच्या एका वृत्तपत्राची मुख्य बातमी होती.