१०,००० वर्षांपूर्वीच्या शेवटच्या हिमयुगाच्या काळात या भागात पहिले मानव दिसले. प्रथम वसाहती 1775 मध्ये सुरू झाली परंतु 1855 पूर्वी जेव्हा पशुपालक, शेतकरी आणि शोधक मोआबमध्ये स्थायिक झाले तेव्हा ते सोडून देण्यात आले. या सुंदर खडकांच्या निर्मितीकडे सर्वप्रथम 1923 मध्ये फ्रॅंक ए. वॅडले यांनी लक्ष वेधले. डेव्हिल्स गार्डन (आज क्लॉन्डाइक ब्लफ्स म्हणून ओळखले जाते) हे नाव साल्ट व्हॅलीच्या शोधक अलेक्झांडर रिंगहोफर यांच्या नावावरून मिळाले. डेव्हिल्स गार्डनला साल्ट व्हॅलीच्या उलट बाजूला असलेल्या भागात स्थानांतरित केले गेले. लँडस्केप आर्च हा पार्कमधील सर्वात लांब आर्च आहे आणि जगातील पाचवा सर्वात लांब आर्च आहे! १९२९ साली राष्ट्राध्यक्ष हर्बर्ट हूव्हर यांनी त्यांच्या वैज्ञानिक आणि शैक्षणिक मूल्यासाठी कमानी, शिखरे, संतुलित खडक आणि इतर वाळूच्या दगडांच्या संरचनेसाठी आर्च नॅशनल स्मारक तयार करण्याच्या राष्ट्रपती घोषणेवर स्वाक्षरी केली. आर्चेस हे नाव 1925 मध्ये फ्रॅंक पिंकेली यांनी सुचवले होते. १९३८ पासून अमेरिकेच्या अनेक राष्ट्राध्यक्षांनी निसर्गरम्य वैशिष्ट्यांचा निषेध करण्यासाठी आणि पर्यटकांना या भागात आकर्षित करण्यासाठी रस्त्यांच्या बांधकामासाठी परवानग्या देण्यासाठी अनेक घोषणांवर स्वाक्षरी केली परंतु केवळ १ 1972 in२ मध्ये आर्च नॅशनल पार्क अधिकृतपणे तयार करण्यात आला. १९८० मध्ये, वंडलर्सने पार्कमधील प्राचीन पेट्रोग्लिफ्स नष्ट करण्याचा प्रयत्न केला, ज्याला भौतिकशास्त्रज्ञ जॉन एफ. एस्मसने पुनर्संचयित करण्यासाठी लेसर तंत्रज्ञानाचा वापर करून पुनर्संचयित केले. २०१६ मध्ये फ्रेम आर्चवर आणखी एक विध्वंसक घटना घडली होती. खडकांचा एक भाग कोरला गेला होता, परंतु तंत्रज्ञानामुळे ते पुनर्संचयित केले गेले.
आर्च नॅशनल पार्कच्या निर्मितीचा इतिहास.
Context:१०,००० वर्षांपूर्वीच्या शेवटच्या हिमयुगापासून या भागात मानवाने वास्तव्य केले आहे. फ्रेमोंट लोक आणि पूर्वज पुएब्लोन सुमारे 700 वर्षांपूर्वी या भागात राहत होते. इ. स. १७७५ साली स्पॅनिश मिशनरींना या भागात युट आणि पायूट जमातींचा सामना करावा लागला, परंतु या भागात स्थायिक होण्याचा प्रयत्न करणारे पहिले युरोपियन-अमेरिकन 1855 मध्ये मॉर्मन एल्क माउंटन मिशन होते, ज्यांनी लवकरच हे क्षेत्र सोडले. 1870 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात शेती, शेतकरी आणि शोधक नंतर शेजारच्या रिव्हरिन व्हॅलीमध्ये मोआब स्थायिक झाले. [१३ पानांवरील चित्र]  डेन्व्हर आणि रिओ ग्रांडे वेस्टर्न रेल्वेचे प्रवासी वाहतूक व्यवस्थापक फ्रँक ए. वॅडले यांनी प्रथमच आर्चेस क्षेत्राकडे नॅशनल पार्क सर्व्हिसचे लक्ष वेधले होते. वाडले, रेल्वे छायाचित्रकार जॉर्ज एल. बीम यांच्यासमवेत, सप्टेंबर 1923 मध्ये हंगेरियन वंशाच्या अलेक्झांडर रिंगहोफरच्या आमंत्रणावरून या क्षेत्राला भेट दिली. रिंगहोफरने रेल्वेला लिहिले होते की त्यांना मागील वर्षी आपल्या दोन मुलगे आणि एक जावई यांच्यासह शोधलेल्या निसर्गरम्य क्षेत्राच्या पर्यटन संभाव्यतेबद्दल रस आहे, ज्याला त्याने डेविल्स गार्डन (आज क्लॉन्डाइक ब्लफ्स म्हणून ओळखले जाते) असे म्हटले होते. रिंगहोफरने त्याला जे दाखवले त्यावर वॅडले प्रभावित झाले आणि त्यांनी पार्क सर्व्हिसचे संचालक स्टीफन टी. माथर यांना या भागाला राष्ट्रीय स्मारक बनवण्याची सूचना केली.  पुढील वर्षी, स्मारकाच्या कल्पनेसाठी अतिरिक्त समर्थन लॉरेन्स गोल्ड, मिशिगन विद्यापीठाचे पदवीधर विद्यार्थी (आणि भविष्यातील ध्रुवीय एक्सप्लोरर) जवळच्या ला साल पर्वत भूगर्भशास्त्र अभ्यास करीत होते, ज्याला स्थानिक वैद्य डॉ. जे. डब्ल्यू. यांनी निसर्गरम्य क्षेत्र दर्शविले होते. डॉ. विल्यम्स.  अचूक स्थान म्हणून गोंधळात पडल्यामुळे शासकीय तपासकर्त्यांनी या क्षेत्राची तपासणी केली. या प्रक्रियेत, डेव्हिल्स गार्डनचे नाव सॉल्ट व्हॅलीच्या उलट बाजूस असलेल्या क्षेत्रामध्ये स्थानांतरित केले गेले ज्यामध्ये लँडस्केप आर्च, पार्कमधील सर्वात लांब कमान समाविष्ट आहे. रिंगहोफरचा मूळ शोध वगळण्यात आला होता, तर परिसरातील आणखी एक क्षेत्र, स्थानिक पातळीवर विंडोज म्हणून ओळखले जाते, त्यात समाविष्ट केले गेले. १९२६ मध्ये पार्क सर्व्हिसने या भागाला राष्ट्रीय स्मारक म्हणून नियुक्त करण्याचे समर्थन केले होते परंतु अध्यक्ष कॅल्विन कूलिजचे गृहमंत्री ह्युबर्ट वर्क यांनी विरोध केला होता. एप्रिल १९२९ मध्ये, राष्ट्रपती हर्बर्ट हूव्हर यांनी आपल्या पदभार स्वीकारल्यानंतर लगेचच, दोन तुलनेने लहान, विभक्त भागांपासून बनलेले आर्च नॅशनल स्मारक तयार करण्याच्या राष्ट्रपतींच्या घोषणेवर स्वाक्षरी केली. १९०६ च्या पुरातनता कायद्यानुसार आरक्षणाचा उद्देश त्यांच्या वैज्ञानिक आणि शैक्षणिक मूल्यासाठी कमानी, शिखरे, संतुलित खडक आणि इतर वाळूच्या दगडांचे संरक्षण करणे हा होता. 1925 मध्ये विंडोज विभागाला भेट दिल्यानंतर पार्क सर्व्हिसच्या दक्षिण-पश्चिम राष्ट्रीय स्मारकांचे अधीक्षक फ्रँक पिंकेली यांनी आर्चेस हे नाव सुचवले होते.  १९३८ च्या अखेरीस, राष्ट्राध्यक्ष फ्रँकलिन डी. रूझवेल्ट यांनी एक घोषणेवर स्वाक्षरी केली ज्याने अतिरिक्त निसर्गरम्य वैशिष्ट्यांचे संरक्षण करण्यासाठी आणि पर्यटनाला प्रोत्साहन देण्यासाठी सुविधांचा विकास करण्यास परवानगी देण्यासाठी आर्च वाढविली. नवीन रस्ते संरेखन सामावून घेण्यासाठी 1960 मध्ये अध्यक्ष ड्वाइट आयझेनहावर यांनी एक लहान समायोजन केले.  १९६९ च्या सुरुवातीला, पद सोडण्यापूर्वीच, राष्ट्राध्यक्ष लिंडन बी. जॉन्सन यांनी आर्चेसचा मोठ्या प्रमाणात विस्तार करण्याच्या घोषणेवर स्वाक्षरी केली. दोन वर्षांनंतर, राष्ट्रपती रिचर्ड निक्सन यांनी कॉंग्रेसने मंजूर केलेल्या कायद्यावर स्वाक्षरी केली, ज्यामुळे एकूण क्षेत्र लक्षणीयरीत्या कमी झाले, परंतु त्याचा दर्जा बदलला. आर्चेस नॅशनल पार्कचे अधिकृतपणे मे 1972 मध्ये उद्घाटन करण्यात आले.  १९८० मध्ये, उद्यानातील प्राचीन पेट्रोग्लिफ्सचे नुकसान करण्यासाठी भंगारक स्वयंपाकघर क्लीनरचा वापर करण्याचा प्रयत्न केला, ज्यामुळे पार्क अधिकाऱ्यांनी भौतिकशास्त्रज्ञ जॉन एफ. अस्मस यांची भरती केली, जे कलाकृतींचे पुनर्संचयित करण्यासाठी लेझरचा वापर करण्यात तज्ज्ञ होते, नुकसान दुरुस्त करण्यासाठी त्यांच्या तंत्रज्ञानाचा वापर करण्यासाठी. आस्मसने "प्रखर प्रकाशाच्या दाबांनी पॅनेलला धक्का दिला आणि बहुतेक क्लीनर काढण्यात यशस्वी झाला". २०१६ मध्ये, पार्कमधील फ्रेम आर्चवर आणखी एक विध्वंसक घटना घडली, जिथे खडकाचा एक भाग कोरला गेला होता. तंत्रज्ञानाच्या प्रगतीमुळे 2018 मध्ये रंग जुळवून घेण्याच्या आणि आधुनिक भरण्याच्या पद्धतींद्वारे कमानीची दुरुस्ती करण्यात आली.