१५२६ साली बाबरने मोगल साम्राज्याची स्थापना केली आणि १८५७ साली ब्रिटिशांनी ती ३३१ वर्षांत उद्ध्वस्त केली.
भारतातील मुघल साम्राज्याचे राज्य किती काळ टिकले?
Context:मुघल साम्राज्य हे एक आधुनिक काळातील साम्राज्य होते ज्याने 16 व्या आणि 19 व्या शतकांदरम्यान भारतीय उपखंडावर नियंत्रण ठेवले होते. सुमारे दोनशे वर्षे, या साम्राज्याचा विस्तार पश्चिमेला सिंधू नदीच्या पात्रातील बाह्य सीमा, उत्तर-पश्चिमात उत्तर अफगाणिस्तान आणि उत्तरेस काश्मीर, पूर्वेस सध्याच्या आसाम आणि बांगलादेशच्या उच्चरांगापर्यंत आणि दक्षिण भारतातील डेक्कन पठाराच्या उच्चरांगापर्यंत होता. यामध्ये सध्याचे भारत, पाकिस्तान, अफगाणिस्तान आणि बांगलादेशचे क्षेत्र समाविष्ट होते.  मुघल साम्राज्याची स्थापना १५२६ साली आजच्या उझबेकिस्तानमधील एक योद्धा बाबर यांनी केली होती, ज्याने दिल्लीच्या सुलतान इब्राहिम लोदीला पानिपतच्या पहिल्या लढाईत पराभूत करण्यासाठी आणि उत्तर भारताच्या मैदानांना झाकून टाकण्यासाठी शेजारच्या सफवी आणि ऑट्टोमन साम्राज्यांची मदत घेतली. मुघल साम्राज्याची रचना मात्र कधीकधी १६०० सालापर्यंत म्हणजे बाबरच्या नातू अकबरच्या कारकिर्दीपर्यंतची मानली जाते. ही शाही रचना 1720 पर्यंत टिकली, शेवटच्या प्रमुख सम्राट औरंगजेबच्या मृत्यूनंतर लवकरच, ज्याच्या कारकिर्दीत साम्राज्याने त्याच्या जास्तीत जास्त भौगोलिक विस्तारापर्यंत पोहोचले. त्यानंतर १७६० पर्यंत जुन्या दिल्ली आणि आसपासच्या भागात कमी झालेले हे साम्राज्य १८५७ च्या भारतीय बंडानंतर ब्रिटीश राजाने औपचारिकपणे विसर्जित केले.  मुघल साम्राज्याची निर्मिती आणि लष्करी युद्धाद्वारे टिकवून ठेवली गेली असली तरी, ती संस्कृती आणि लोकांवर जोरदारपणे दडपशाही केली नाही; त्याऐवजी ती नवीन प्रशासकीय पद्धती आणि विविध सत्ताधारी अभिजात लोकांच्या माध्यमातून त्यांना बरोबरीने आणि शांत करते, ज्यामुळे अधिक कार्यक्षम, केंद्रीकृत आणि प्रमाणित नियम होते. साम्राज्यातील सामूहिक संपत्तीचा आधार हा तिसऱ्या मुघल सम्राट अकबर यांनी लावलेला कृषी कर होता. हे कर, जे शेतकरी शेतकर्यांच्या उत्पादनाच्या अर्ध्याहून अधिक होते, ते सुव्यवस्थित चांदीच्या चलनात दिले गेले आणि शेतकरी आणि कारागीरांना मोठ्या बाजारपेठांमध्ये प्रवेश करण्यास प्रवृत्त केले.  १७ व्या शतकात भारताच्या आर्थिक विकासाला कारणीभूत ठरलेल्या गोष्टींपैकी एक म्हणजे, १७ व्या शतकात भारताच्या साम्राज्यात काही प्रमाणात शांतता होती. हिंद महासागरात वाढत्या युरोपियन उपस्थितीमुळे आणि भारतीय कच्च्या आणि तयार उत्पादनांची वाढती मागणीमुळे मुघल दरबारात आणखी मोठी संपत्ती निर्माण झाली. मुघल अभिजात लोकांमध्ये अधिक लक्षवेधी उपभोग होता, परिणामी चित्रकला, साहित्यिक फॉर्म, कापड आणि आर्किटेक्चरचे अधिक संरक्षण होते, विशेषतः शाहजहांच्या कारकिर्दीत. दक्षिण आशियातील मोगल युनेस्कोच्या जागतिक वारसा स्थळांमध्ये खालील गोष्टींचा समावेश आहे: आग्रा किल्ला, फतेहपूर सिक्री, लाल किल्ला, हुमायूंची कबर, लाहोर किल्ला, शालमर गार्डन्स आणि ताजमहाल, ज्याचे वर्णन "भारतातील मुस्लिम कलेचा दागिना आणि जगातील वारशाच्या सार्वत्रिक कौतुकास्पद कृतींपैकी एक" म्हणून केले गेले आहे.