जॉर्ज वॉशिंग्टन हे क्रिस्टोफर गिस्ट यांच्या नेतृत्वाखाली 1753 आणि 1754 मध्ये नेमाकोलिनच्या मार्गावर होते
नेमाकोलिनच्या जीवनचरित्रानुसार, जॉर्ज वॉशिंग्टन नेमाकोलिनचा मार्ग कोणत्या वर्षी वापरला?
Context:चेकोचिनीकन (चिकोकोनेकॉन) चा मुलगा, टर्टल जमातीच्या फिश क्लॅनचा प्रमुख, नेमाकोलीनचा जन्म ब्रॅन्डीवाइन क्रीकजवळ झाला होता, कदाचित फोर्ट क्रिस्टीना येथे स्वीडिश व्यापार पोस्टच्या जवळ, जो नंतर विल्मिंगटन, डेलावेर झाला. १७२६ मध्ये विल्यम पेन यांच्याशी झालेल्या कराराद्वारे, विविध जमातींनी ब्रॅन्डीवाइन क्रीकच्या दोन्ही बाजूंनी त्यांची जमीन भाड्याने दिली किंवा सोडून दिली. नेमाकोलिन बहुधा पेनसिल्व्हेनियाच्या शॅमॉकिनजवळ वाढला होता, सस्क्वेहन्ना नदीजवळील एक गाव जेथे डेलावेर रोग आणि पांढर्या वसाहतींनी त्यांच्या पारंपारिक जमिनीवर वसाहतवाद केल्यामुळे मागे हटले होते. त्याचे कुटुंब व्यापारी थॉमस क्रेसॅपला ओळखू लागले आणि क्रेसॅप कुटुंबासह दक्षिण आणि पश्चिमेकडे गेले, कदाचित मेरिलँड आणि पेनसिल्व्हेनियाच्या वसाहतींशी संबंधित वसाहतींच्या गटांमधील विवादामुळे क्रेसॅपचे युद्ध म्हणून ओळखले जाते.  १७५० च्या सुमारास, कंबरलँड नॅरोसच्या माध्यमातून अप्पालाचियन पर्वतरांगा ओलांडून मूळ अमेरिकन मार्गावर सुधारणा करण्यासाठी क्रेसॅपला सूचना मिळाल्या. त्याने नेमाकोलिन आणि त्याच्या दोन मुलांनी, इतर लोकांमध्ये, विल्स क्रीक (पोटोमॅक नदीच्या उपनद्यावरील एक व्यापार पोस्ट नंतर फोर्ट कंबरलँडची जागा) आणि मोनोनगाहेला नदी (ओहायो नदीची उपनदी) वर रेडस्टोन क्रीकच्या तोंडावर हे कार्य पूर्ण करण्यासाठी भाड्याने घेतले जे नंतर रेडस्टोन ओल्ड फोर्ट आणि नंतर ब्राउनस्विले, पेनसिल्वेनिया बनले. एक बाजूचा मार्ग क्रिस्टोफर गिस्टच्या निवासस्थानाकडे नेतो. १७५३ आणि १७५४ मध्ये गिस्टने जॉर्ज वॉशिंग्टनला नेमाकोलिनच्या मार्गावर नेले. जनरल एडवर्ड ब्रॅडडॉकच्या सैन्यासाठी पुरवठा गाड्यांना परवानगी देण्यासाठी नंतर त्यात सुधारणा करण्यात आली आणि जनरल 1755 मध्ये आजच्या पिट्सबर्गजवळ मोनोनगहेलाच्या विनाशकारी लढाईनंतर मार्गावर मरण पावला. १७५९ च्या सुमारास, युद्ध संपल्यावर, नेमोकोलिनने जेम्स बर्डच्या निवासस्थानाचा मार्ग पुन्हा उघडला जो फोर्ट बर्ड बनला आणि नंतर रेडस्टोन ओल्ड फोर्ट म्हणून नामकरण करण्यात आले. [१३ पानांवरील चित्र]