जॉन क्विन्सी अॅडम्स (/ˈkwɪnzi/ (ऐका);[अ] ११ जुलै, १७६७ <unk> २३ फेब्रुवारी, १८४८) हा एक अमेरिकन राजकारणी, मुत्सद्दी, वकील आणि डायरीस्ट होता, जो १८२५ ते १८२९ पर्यंत अमेरिकेचा सहावा अध्यक्ष होता. १८१७ ते १८२५ पर्यंत त्यांनी अमेरिकेचे आठवे परराष्ट्र सचिव म्हणून काम केले. आपल्या प्रदीर्घ राजनैतिक आणि राजकीय कारकीर्दीत अॅडम्स यांनी राजदूत म्हणून आणि दोन्ही सभागृहांमध्ये मॅसॅच्युसेट्सचे प्रतिनिधित्व करणारे संयुक्त राज्य कॉंग्रेसचे सदस्य म्हणूनही काम केले. जॉन अॅडम्स हे अमेरिकेचे दुसरे राष्ट्राध्यक्ष होते. ते 1797 ते 1801 या काळात अमेरिकेचे दुसरे राष्ट्राध्यक्ष होते. जॉन अॅडम्स हे अमेरिकेचे प्रथम महिला एबीगेल अॅडम्स यांचे मोठे पुत्र होते. सुरुवातीला त्याच्या वडिलांप्रमाणेच फेडरलिस्ट, त्यांनी डेमोक्रॅटिक-रिपब्लिकन पक्षाचे सदस्य म्हणून अध्यक्षपदाची निवडणूक जिंकली आणि 1830 च्या दशकाच्या मध्यात विग पक्षाशी संबंधित झाले.  मॅसॅच्युसेट्सच्या ब्रेनट्री येथे जन्मलेल्या अॅडम्स यांनी आपल्या तरुणपणीचे बरेचसे आयुष्य युरोपमध्ये घालवले, जिथे त्यांचे वडील राजनैतिक म्हणून काम करत होते. अमेरिकेत परतल्यानंतर अॅडम्सने बोस्टनमध्ये यशस्वी कायदेशीर प्रॅक्टिस सुरू केली. १७९४ मध्ये, राष्ट्राध्यक्ष जॉर्ज वॉशिंग्टन यांनी अॅडम्स यांना नेदरलँड्समध्ये अमेरिकेचे राजदूत म्हणून नियुक्त केले आणि अॅडम्स १८०१ पर्यंत उच्च दर्जाच्या राजनैतिक पदांवर काम करतील, जेव्हा थॉमस जेफरसन यांनी अध्यक्ष म्हणून पदभार स्वीकारला. मॅसॅच्युसेट्समधील फेडरलिस्ट नेत्यांनी अॅडम्सची 1802 मध्ये युनायटेड स्टेट्स सिनेटमध्ये निवड करण्याची व्यवस्था केली, परंतु अॅडम्स यांनी परराष्ट्र धोरणावर फेडरलिस्ट पक्षाशी संबंध तोडले आणि त्यांची पुन्हा निवडणूक नाकारण्यात आली. १८०९ मध्ये डेमोक्रॅटिक-रिपब्लिकन पक्षाचे सदस्य राष्ट्राध्यक्ष जेम्स मॅडिसन यांनी अॅडम्स यांना रशियामध्ये अमेरिकेचे राजदूत म्हणून नियुक्त केले. मॅडिसनच्या अध्यक्षपदाच्या कालावधीत अॅडम्स यांनी राजनैतिक पदांवर काम केले आणि 1812 च्या युद्धाच्या समाप्तीसाठी वाटाघाटी करणाऱ्या अमेरिकन शिष्टमंडळाचा भाग म्हणून त्यांनी काम केले. १८१७ मध्ये, राष्ट्राध्यक्ष जेम्स मोन्रो यांनी अॅडम्स यांना आपले परराष्ट्र सचिव म्हणून निवडले. त्या भूमिकेत अॅडम्स यांनी अॅडम्स-ओनिस करारावर चर्चा केली, ज्यामध्ये अमेरिकेने फ्लोरिडाचे अधिग्रहण केले. त्यांनी अमेरिकेच्या परराष्ट्र धोरणाचा एक महत्त्वाचा सिद्धांत बनलेल्या मोनरो सिद्धांताची निर्मिती करण्यास मदत केली. १८१८ मध्ये अॅडम्स यांना फिलाडेल्फिया येथील अमेरिकन फिलॉसॉफिकल सोसायटीचे सदस्य म्हणून निवडण्यात आले.  अॅडम्स, अँड्र्यू जॅक्सन, विल्यम एच. क्रॉफर्ड आणि हेन्री क्ले - सर्व डेमोक्रॅटिक-रिपब्लिकन पक्षाचे सदस्य - 1824 च्या राष्ट्रपतीपदाच्या निवडणुकीत भाग घेतला. कोणत्याही उमेदवाराला मतदानाचा बहुमत मिळाला नाही म्हणून प्रतिनिधी सभागृहाने एक तात्पुरती निवडणूक घेतली, जी अॅडम्स यांनी सभागृहाच्या स्पीकर क्ले यांच्या समर्थनासह जिंकली, ज्यांना अॅडम्स यांनी वादग्रस्तपणे त्यांच्या परराष्ट्र सचिव म्हणून नियुक्त केले. राष्ट्रपती म्हणून अॅडम्स यांनी महत्त्वाकांक्षी अजेंडा मागितला ज्यात फेडरल अर्थसहाय्यित पायाभूत प्रकल्प, राष्ट्रीय विद्यापीठाची स्थापना आणि लॅटिन अमेरिकेच्या देशांशी संपर्क साधणे यांचा समावेश होता, परंतु कॉंग्रेसने त्याच्या अनेक उपक्रमांना पास करण्यास नकार दिला. अॅडम्सच्या अध्यक्षतेदरम्यान, डेमोक्रॅटिक-रिपब्लिकन पार्टी दोन प्रमुख शिबिरांमध्ये विभागली गेली: नॅशनल रिपब्लिकन पार्टी, ज्याने अध्यक्ष अॅडम्स यांना पाठिंबा दिला आणि अँड्र्यू जॅक्सनची डेमोक्रॅटिक पार्टी. अॅडम्स आणि त्याच्या राष्ट्रीय रिपब्लिकन समर्थकांपेक्षा डेमोक्रॅट्स अधिक प्रभावी राजकीय संघटित असल्याचे सिद्ध झाले आणि जॅक्सनने 1828 च्या राष्ट्रपतीपदाच्या निवडणुकीत अॅडम्सचा जोरदार पराभव केला, ज्यामुळे अॅडम्स पुन्हा निवडणूक जिंकण्यात अपयशी ठरलेले दुसरे अध्यक्ष बनले (त्याचे वडील पहिले होते).  सार्वजनिक सेवेतून निवृत्त होण्याऐवजी, अॅडम्स यांनी प्रतिनिधी सभागृहाची निवडणूक जिंकली, जिथे ते 1831 पासून 1848 मध्ये मृत्यू होईपर्यंत सेवा देतील. या सभागृहात निवडून आलेले ते एकमेव माजी अध्यक्ष आहेत. मॅसॅच्युसेट्सच्या गव्हर्नर आणि सिनेटच्या पुन्हा निवडणुकीसाठी त्यांची बोली थोडीशी गमावल्यानंतर, अॅडम्स 1830 च्या दशकाच्या सुरुवातीला विग पार्टीमध्ये सामील होण्यापूर्वी अँटी-मेसन पार्टीमध्ये सामील झाले, ज्याने अध्यक्ष जॅक्सनच्या विरोधात असलेल्यांना एकत्र केले. कॉंग्रेसमध्ये असताना अॅडम्स गुलामी आणि दक्षिणेकडील नेत्यांच्या विरोधात वाढत्या प्रमाणात टीका करू लागले. त्यांच्या मते डेमोक्रॅटिक पार्टीवर त्यांचा ताबा होता. टेक्सासच्या जप्तीला आणि मेक्सिकन-अमेरिकन युद्धाला त्यांनी विरोध केला होता, ज्याला त्यांनी गुलामगिरीचा विस्तार आणि कॉंग्रेसवर राजकीय ताबा मिळविण्यासाठी युद्ध म्हणून पाहिले. त्यांनी "गग नियम" रद्द करण्याचे नेतृत्व केले, ज्यामुळे प्रतिनिधी सभागृहामध्ये गुलामी रद्द करण्याच्या याचिकांवर चर्चा करण्यास प्रतिबंध झाला होता. इतिहासकार सहमत आहेत की अॅडम्स हे अमेरिकेच्या इतिहासातील एक महान राजनैतिक आणि परराष्ट्र सचिव होते; ते सामान्यतः त्याला सरासरी अध्यक्ष म्हणून स्थान देतात, कारण त्याच्याकडे महत्वाकांक्षी अजेंडा होता परंतु तो कॉंग्रेसद्वारे पास होऊ शकला नाही. याउलट, इतिहासकारांनी अॅडम्स यांना त्यांच्या राष्ट्रपतीपदाच्या कार्यकाळात अधिक सकारात्मक दृष्टिकोनातून पाहिले कारण त्यांनी गुलामीविरूद्ध तीव्र भूमिका घेतली, तसेच स्त्रियांच्या आणि मूळ अमेरिकन लोकांच्या हक्कांसाठी लढा दिला.
जॉन क्विन्सी अॅडम्स कोण आहे?
Context:जॉन क्विन्सी अॅडम्स (/ˈkwɪnzi/ (ऐका);[अ] ११ जुलै, १७६७ <unk> २३ फेब्रुवारी, १८४८) हा एक अमेरिकन राजकारणी, मुत्सद्दी, वकील आणि डायरीस्ट होता, जो १८२५ ते १८२९ पर्यंत अमेरिकेचा सहावा अध्यक्ष होता. १८१७ ते १८२५ पर्यंत त्यांनी अमेरिकेचे आठवे परराष्ट्र सचिव म्हणून काम केले. आपल्या प्रदीर्घ राजनैतिक आणि राजकीय कारकीर्दीत अॅडम्स यांनी राजदूत म्हणून आणि दोन्ही सभागृहांमध्ये मॅसॅच्युसेट्सचे प्रतिनिधित्व करणारे संयुक्त राज्य कॉंग्रेसचे सदस्य म्हणूनही काम केले. जॉन अॅडम्स हे अमेरिकेचे दुसरे राष्ट्राध्यक्ष होते. ते 1797 ते 1801 या काळात अमेरिकेचे दुसरे राष्ट्राध्यक्ष होते. जॉन अॅडम्स हे अमेरिकेचे प्रथम महिला एबीगेल अॅडम्स यांचे मोठे पुत्र होते. सुरुवातीला त्याच्या वडिलांप्रमाणेच फेडरलिस्ट, त्यांनी डेमोक्रॅटिक-रिपब्लिकन पक्षाचे सदस्य म्हणून अध्यक्षपदाची निवडणूक जिंकली आणि 1830 च्या दशकाच्या मध्यात विग पक्षाशी संबंधित झाले.