बेसबॉल हा 9 खेळाडूंच्या दोन संघांमध्ये खेळला जाणारा खेळ आहे. संरक्षण क्षेत्र खेळते आणि चेंडू आहे, आणि गुन्हा चेंडू मारणे आणि तळ सुमारे त्यांच्या मार्ग बनवून स्कोअर करू शकता. या मैदानामध्ये दोन भाग असतात, इनफील्ड, ज्यात बेस असतात, आणि आऊटफील्ड. आधार 90 फूट अंतरावर आहेत, हिरे स्वरूपात व्यवस्था केलेली आहे, आणि घड्याळाच्या दिशेने उलट दिशेने पुढे आहे. पिचरचा डोंगर हा इनफिल्डच्या मध्यभागी आहे आणि होम प्लेटपासून 60 फूट 6 इंच दूर आहे (जेथे बॅटर चेंडूला फटका मारण्याचा प्रयत्न करतो). तरुणांच्या पातळीवर, पायांना 60 फूट अंतरावर ठेवता येते आणि टेकडी 46 फूट अंतरावर असू शकते. इनफिल्डमध्ये 9 पैकी 6 डिफेंडर असतात, पिचर पिचरच्या टेकडीवर असतो, कॅचर होम प्लेटच्या मागे पिचरकडून बॉल घेण्यासाठी आणि 4 इनफिल्डर असतात. पहिला बेसमन आणि दुसरा बेसमन त्यांच्या संबंधित बेसजवळ इनफील्डच्या उजव्या बाजूला स्थित आहेत. शॉर्टस्टॉप आणि थर्ड बेसमन इनफिल्डच्या डाव्या बाजूला स्थित आहेत आणि शॉर्टस्टॉपला 2 व्या बेसच्या जवळ छाया आहे, 2 व्या बेसमनपासून मिरर केलेले स्थान आहे. तिसरा बेसमन तिसऱ्या बेसद्वारे स्थितीत आहे. बाहेरील क्षेत्रातील खेळाडू हे 3 उर्वरित बचावात्मक खेळाडू आहेत जे डाव्या, मध्य आणि उजव्या व्यवस्थेत मोठ्या गवताच्या बाहेरील मैदानात स्थित आहेत. खेळाडूच्या गुडघ्यांच्या उंचीच्या श्रेणीत खेळाडूच्या उंचीच्या श्रेणीत पिचवर चेंडू वितरित करणे आवश्यक आहे. या पातळीवर ३ फलंदाजी किंवा स्विंग आणि मिस आऊट म्हणून मोजले जाते. जो चेंडू खेळात उतरत नाही, जो खेळाच्या रेषेपासून घराच्या प्लेटच्या बिंदूपर्यंत पसरतो जो 90 अंशाचा कोन आहे जोपर्यंत तो एक किंवा दोनला मारतो तोपर्यंत स्ट्राइक म्हणून मोजला जातो, तिसऱ्या स्ट्राइकसाठी बॅटर फॉल आउट करू शकत नाही. जर एखाद्या चेंडूला स्ट्राईक म्हटले नाही तर तो एक बॉल आहे, आणि अॅट-बॅटमध्ये 4 बॉल बॅटरला पहिला बेस देतात ज्याला वॉक म्हणतात. बाऊंडिंगचा आणखी एक मार्ग म्हणजे जर चेंडूला फटका मारला गेला आणि तो जमिनीवर येण्यापूर्वी क्षेत्ररक्षकांनी त्याला पकडले; जर चेंडू जमिनीवर पडला तर धावपटूला मैदानातून बाहेर घोषित केले जाऊ शकते. धावपटू धावपटूच्या आगमनापूर्वी चेंडूच्या ताब्यात असलेल्या प्रगत धावपटूच्या तळाला स्पर्श करतात, जोपर्यंत धावपटूला तळापर्यंत जाण्यास भाग पाडले जाते. जर शक्ती नसेल तर धावपटूला टॅग केले पाहिजे. फ्लाय-आउट झाल्यास, कोणत्याही धावपटूने बॅगचा ताबा पुन्हा स्थापित केला पाहिजे आणि फील्डरने चेंडू पकडल्याशिवाय पुढील बेसवर जाण्याची परवानगी नाही. जर ते त्यांच्या मूळ तळाचा ताबा पुन्हा स्थापित करत नाहीत तर जर चेंडू आणि त्याचा ताबा असलेला क्षेत्ररक्षक त्यांच्या आधी मूळ तळापर्यंत पोहोचला तर त्यांना बाहेर काढले जाऊ शकते. 3 आऊट म्हणजे अर्धा इनिंग; प्रत्येक अर्ध्या इनिंगनंतर, संघ आक्रमणापासून बचावाकडे वळतात. प्रत्येक संघाला 3 आऊट मिळाल्यानंतर संपूर्ण इनिंग संपते. एक खेळ 9 इनिंगनंतर पूर्ण होतो, जरी युवा खेळ सहसा 6 किंवा 7 इनिंग असतात. जर संघ नियमानुसार बरोबरीत असतील तर बरोबरी तोडल्याशिवाय संघ सतत अतिरिक्त इनिंग जोडतील. बाह्य क्षेत्रातील कुंपणावरून फटका मारलेला चेंडू होम रन मानला जातो आणि बॅटर आणि सर्व बेस धावपटू सुरक्षितपणे घराकडे जाऊ शकतात. जर एक लढलेला चेंडू निष्पक्ष प्रदेशात उतरला आणि खेळाच्या मैदानातून बाहेर पडला, तर तो ग्राउंड-रूल डबल मानला जातो आणि सर्व धावपटूंना ते जिथे सुरू झाले त्या ठिकाणाहून दोन बेस दिले जातात. आपण आपल्या बेंचमधील खेळाडूंना कधीही खेळात बदलू शकता परंतु खेळाडूंना एकदा बदलल्यानंतर पुन्हा खेळात प्रवेश करण्याची परवानगी नाही, म्हणून बदली कमी आणि रणनीतिकदृष्ट्या केली जाते. बर्याच लीगमध्ये नियुक्त हिटर नियम वापरला जातो, जो 10 व्या खेळाडूला पिचरच्या जागी फलंदाजी करण्याची परवानगी देतो. बॉल, स्ट्राइक आणि आऊटचे निर्णय अंपायर करतात, ज्यात 2 ते 4 दरम्यान कुठेही असू शकतात.
बेसबॉलचे सर्वसाधारण नियम काय आहेत?
Context:बेसबॉल हा खेळ दोन संघांमध्ये खेळला जातो ज्यात त्या वेळी फलंदाजी करीत नसलेल्या संघातील नऊ खेळाडू मैदानात असतात (फलंदाजी करणाऱ्या संघाला मैदानावरील "होम प्लेट" वर एक फलंदाज खेळत असतो). बेसबॉलच्या मैदानावर, खेळ अनेक अंपायर्सच्या अधिकारात असतो. मेजर लीगच्या सामन्यांमध्ये सहसा चार अंपायर असतात; लीग आणि खेळाच्या महत्त्वानुसार सहा (आणि एक म्हणून कमी) अंपायर असू शकतात. तीन तळ आहेत. घड्याळाच्या दिशेला उलट क्रमांकित, पहिला, दुसरा आणि तिसरा तळ म्हणजे कुशन (कधीकधी अनौपचारिकपणे पिशव्या म्हणून संबोधले जाते) 15 इंच (38 सें. मी.) चौरस आकाराचे असतात जे जमिनीपासून थोड्या अंतरावर उंच केले जातात; होम प्लेट, चौथ्या "बेस" सोबत, ते 90 फूट (27.4 मीटर) बाजू असलेले चौरस बनवतात. मुख्य प्लेट एक पंचकोनी रबर स्लॅब 17 इंच (43.2 सेमी) रुंद आहे. खेळाचे मैदान तीन मुख्य भागांमध्ये विभागले गेले आहे:  चार बेस असलेले इनफिल्ड, सामान्य बचावात्मक हेतूंसाठी फॉल लाइनने आणि गवत रेषेच्या आत आहे (आकृती पहा). आउटफील्ड हे इनफील्ड ग्रास लाइनच्या पलीकडे फॉल लाइनच्या दरम्यान आणि भिंत किंवा कुंपणाने मर्यादित असलेले गवत क्षेत्र आहे. फाऊल टेरिटरी म्हणजे फाऊल लाईनच्या बाहेरचे संपूर्ण क्षेत्र. पिचरचा डोंगर अंतराळ क्षेत्राच्या मध्यभागी आहे. हे 18 फूट (5.5 मीटर) व्यासाचे मातीचे ढीग आहे जे 10 इंच (25.4 सेमी) पेक्षा जास्त नाही. टेकडीच्या मध्यभागी पिचिंग रबर आहे, एक रबर स्लॅब होम प्लेटपासून 60 फूट 6 इंच (18.4 मीटर) वर स्थित आहे. प्रत्येक पिचच्या सुरुवातीला पिचरचा एक पाय रबरवर असायला हवा, पण चेंडू सोडल्यानंतर पिचरला हिल क्षेत्र सोडता येईल.  महाविद्यालयीन / व्यावसायिक स्तरावर, बेसबॉल नऊ इनिंगमध्ये खेळला जातो ज्यामध्ये प्रत्येक संघाला फलंदाजीसाठी एक वळण मिळते आणि धावसंख्या मिळवण्याचा प्रयत्न करतो तर दुसरा मैदानात खेळतो आणि बचाव करतो. हायस्कूल बेसबॉल सात इनिंग खेळते आणि लिटल लीग सहा इनिंग गेम वापरते. एक इनिंग दोन भागांमध्ये विभागली जाते ज्यामध्ये पाहुणे संघ वरच्या (प्रथम) अर्ध्या भागात फलंदाजी करतो आणि घरची टीम खालच्या (दुसऱ्या) भागात फलंदाजी करते. बेसबॉलमध्ये, बचावाकडे नेहमीच चेंडू असतो - ही वस्तुस्थिती इतर संघांच्या खेळांपेक्षा वेगळी आहे. प्रत्येक वेळी बचाव करणाऱ्या संघाने फलंदाजी करणाऱ्या संघाच्या तीन खेळाडूंना आऊट केले तेव्हा संघांची बदली होते. नऊ इनिंगनंतर सर्वाधिक धावा करणारा संघ विजेता ठरतो. जर नऊव्या षटकानंतर घरची टीम आघाडीवर असेल, तर खेळ खालच्या अर्ध्यामध्ये सुरू होत नाही. जेव्हा हे घडते, तेव्हा नऊव्या इनिंगमध्ये घरच्या संघाच्या स्कोअरसाठी स्कोअरबोर्डवर एक एक्स ठेवला जातो. बरोबरीच्या बाबतीत, अतिरिक्त इनिंग खेळल्या जातात जोपर्यंत एक संघ इनिंगच्या शेवटी पुढे येत नाही. जर यजमान संघ नवव्या षटकाच्या शेवटी किंवा त्यानंतरच्या कोणत्याही इनिंगमध्ये आघाडी घेतो, तर खेळ थांबतो आणि यजमान संघ विजेता घोषित केला जातो. याला वॉक-ऑफ असे म्हणतात.  मूलभूत स्पर्धा नेहमीच क्षेत्ररक्षण संघाचा पिचर आणि बॅटर यांच्यात असते. फलंदाज चेंडूला होम प्लेटच्या दिशेने फेकतो, जिथे फिल्डिंग टीमचा कॅचर (एक झुडूप स्थितीत) तो प्राप्त करण्यासाठी वाट पाहत असतो. कॅचरच्या मागे होम प्लेट अंपायर उभा असतो. बॅटर बॅटरच्या एका बॉक्समध्ये उभा राहतो आणि बॅटने बॉलला मारण्याचा प्रयत्न करतो. पिचरला संपूर्ण पिच दरम्यान पिचरच्या रबरच्या वरच्या किंवा समोरच्या भागाशी संपर्कात ठेवणे आवश्यक आहे, जेणेकरून तो चेंडू वितरीत करताना फक्त एक पाऊल मागे आणि एक पाऊल पुढे घेऊ शकेल. कॅचरचे काम म्हणजे बॅटरला न मारलेले कोणतेही पिच प्राप्त करणे आणि हाताने हालचालींच्या मालिकेद्वारे गेमला "कॉल" करणे जे पिचरला कोणत्या पिचला आणि कुठे फेकले पाहिजे हे सूचित करते. कॅचर सामान्यतः स्ट्राइक झोनमध्ये चेंडूचे इच्छित स्थान सिग्नल करतो आणि प्लेटच्या मागे "सेट अप" करतो किंवा लक्ष्य म्हणून इच्छित स्थानावर आपला हातमोजा ठेवतो. खेळ कसा चालला आहे, आणि एखाद्या परिस्थितीला तो कसा प्रतिसाद देतो यावर अवलंबून कॅचरची भूमिका अधिक महत्त्वपूर्ण बनते. प्रत्येक पिचने एक नवीन नाटक सुरू होते, ज्यामध्ये पिचपेक्षा अधिक काहीही असू शकत नाही.  प्रत्येक अर्ध्या इनिंगमध्ये, बचाव करणाऱ्या संघाचे लक्ष्य आहे की, इतर संघाच्या तीन सदस्यांना बाहेर काढणे. जो खेळाडू आऊट झाला आहे त्याने मैदान सोडले पाहिजे आणि त्याच्या बॅटची वाट पाहावी. बॅटर्स आणि बेसरनर्सला बाहेर काढण्याचे अनेक मार्ग आहेत; सर्वात सामान्य म्हणजे हवेत बॅट केलेला बॉल पकडणे, टॅग आउट करणे, फोर्स आउट करणे आणि स्ट्राइकआउट करणे. फील्डिंग टीमने प्रतिस्पर्धी संघातील तीन खेळाडूंना आउट केल्यानंतर, अर्धा इनिंग संपला आहे आणि मैदानातील संघ आणि फलंदाजी करणारा संघ जागा बदलतो; तीन आऊट नोंदवण्यापूर्वी रोटेशनमध्ये फलंदाजी करू शकणार्या संख्येची कोणतीही वरील मर्यादा नाही. एका इनिंगमध्ये संपूर्ण क्रमांकावर जाणे "बॅटिंग अराउंड" म्हणून ओळखले जाते आणि हे उच्च स्कोअरिंग इनिंगचे संकेत आहे. पूर्ण इनिंगमध्ये प्रत्येक विरोधी संघाला आक्रमणासाठी एक वळण (तीन आऊट) मिळते.  फलंदाजी करणाऱ्या संघाचा उद्देश विरोधकापेक्षा अधिक धावा करणे हा आहे; एखादा खेळाडू फलंदाजी करून, नंतर बेस रनर बनून, सर्व तळांना क्रमाने स्पर्श करून (एक किंवा अधिक नाटकांद्वारे) आणि शेवटी होम प्लेटला स्पर्श करून असे करू शकतो. एक खेळाडू पिंच-रनर म्हणून समाविष्ट करून बेसरनर बनू शकतो. यासाठी, प्रत्येक बॅटरचे ध्येय बेस रनर्सला स्कोअर करण्यास सक्षम करणे किंवा स्वतः बेस रनर बनणे हे आहे. बॅटरने चेंडूला बेसलाइनच्या मधोमध अशा प्रकारे फराळ क्षेत्रात मारण्याचा प्रयत्न केला की बचावपटू त्यांना किंवा बेस रनर्सला बाहेर काढू शकणार नाहीत. सामान्यतः, फलंदाज चेंडूला अशा प्रकारे फलंदाजी करून टाळण्याचा प्रयत्न करतो की फलंदाज त्याला स्वच्छपणे मारू शकत नाही किंवा, आदर्शपणे, अजिबात नाही.  एक बेस रनर जो मागील सर्व बेसला स्पर्श केल्यानंतर निवृत्त (कॉल आउट) न होता यशस्वीरित्या होम प्लेटला स्पर्श करतो. बंद मैदानात, फ्लाईवर कुंपणावरून वाजवी बॉल मारणे स्वयंचलितपणे होम रन आहे, जे बॅटर आणि सर्व धावपटूंना सर्व तळांना स्पर्श करण्याचा आणि स्कोअर करण्याचा अधिकार देते. फाऊल पोल असलेल्या मैदानावर, एक चेंडू जो पोलला धडकतो तो देखील एक होम रन आहे. सर्व तळ व्यापलेल्या ('बेस लोड केलेले') एक होम रन हिटला ग्रँड स्लॅम म्हणतात.