नेत्याला ओव्हरटेक करण्याची परवानगी द्या.
जेव्हा तुम्हाला शर्यतीदरम्यान निळा झेंडा दिसतो तेव्हा तुम्हाला काय हवे असते?
Context:वंश स्पर्धेची सुरुवात हीट-अप फेरीने होते, ज्यानंतर पात्रता क्रमवारीत कार स्टार्टिंग ग्रिडवर एकत्र येतात. या फेरीला अनेकदा फॉर्मिंग फेरी म्हणून संबोधले जाते, कारण गाड्या फॉर्मिंगमध्ये ओव्हरटेकिंगशिवाय फेरी मारतात (जरी एखादा ड्रायव्हर जो चूक करतो तो गमावलेला ग्राउंड पुन्हा मिळवू शकतो). ही वॉर्म-अप फेरी ड्रायव्हर्सना ट्रॅकची आणि त्यांच्या कारची स्थिती तपासण्याची परवानगी देते, टायरला ट्रॅक्शन आणि पकड वाढविण्यासाठी वॉर्म-अप करण्याची संधी देते, आणि पिट क्रूला स्वतः ला आणि त्यांची उपकरणे शर्यतीच्या सुरवातीसाठी ग्रिडमधून साफ करण्याची वेळ देते.   जॅक विलेनेव्ह २००५ च्या युनायटेड स्टेट्स ग्रँड प्रिक्समध्ये त्याच्या सॉबर सी२४ मध्ये पात्रता एकदा सर्व गाड्या ग्रिडवर तयार झाल्यावर, वैद्यकीय गाडी स्वतः ला पॅकच्या मागे ठेवल्यानंतर, ट्रॅकच्या वर एक प्रकाश प्रणाली शर्यतीची सुरूवात दर्शवतेः एका सेकंदाच्या अंतराने पाच लाल दिवे प्रज्वलित केले जातात; नंतर ते सर्व एकाच वेळी निर्दिष्ट न केलेल्या वेळेनंतर (सामान्यतः 3 सेकंदांपेक्षा कमी) शर्यतीची सुरूवात दर्शविण्यासाठी बंद केले जातात. जर ड्रायव्हर ग्रिडवर किंवा ट्रॅकवर असुरक्षित स्थितीत स्टॉल करतो तर स्टार्ट प्रक्रिया सोडली जाऊ शकते, त्याचा हात उचलून सिग्नल दिला जातो. असे झाल्यास, प्रक्रिया पुन्हा सुरू होते: एक नवीन फॉर्म्युलेशन लूप सुरू होते ज्यामध्ये आक्षेपार्ह कार ग्रिडमधून काढली जाते. एखादा गंभीर अपघात किंवा धोकादायक परिस्थिती उद्भवल्यास शर्यत पुन्हा सुरू केली जाऊ शकते आणि मूळ प्रारंभ रद्द केला जाऊ शकतो. जर रेस कंट्रोलला असे वाटत असेल की रेस स्टार्ट करणे अत्यंत धोकादायक असेल, जसे की अत्यंत जोरदार पाऊस. २०१९ च्या हंगामानुसार, नेहमी एक स्थायी रीस्टार्ट होईल. जर मुसळधार पावसामुळे सेफ्टी कारच्या मागे स्टार्ट करणे आवश्यक असेल, तर ट्रॅक पुरेसे कोरडे झाल्यानंतर ड्रायव्हर्स स्टँड स्टार्टसाठी तयार होतील. जेव्हा रेस सुरक्षेच्या कारच्या मागे सुरू होते तेव्हा कोणतीही फॉर्म्युलेशन लूप नसते.  [१३ पानांवरील चित्र] अत्यंत पावसासारख्या असुरक्षित परिस्थितीमुळे रेस अधिकारी लवकर (लाल ध्वज लावून) शर्यत संपवू शकतात आणि दोन तासांच्या आत ती पूर्ण करणे आवश्यक आहे, जरी अत्यंत हवामानाच्या बाबतीत किंवा रेस दरम्यान सेफ्टी कार तैनात केल्यास शर्यती केवळ इतक्या लांब राहण्याची शक्यता आहे. जेव्हा एखाद्या परिस्थितीमुळे शर्यत संपविल्याशिवाय शर्यत थांबविणे योग्य ठरते तेव्हा लाल ध्वज तैनात केला जातो; 2005 पासून, सेफ्टी कारच्या मागे शर्यत पुन्हा सुरू होण्यापूर्वी दहा मिनिटांचा इशारा दिला जातो, जो पिट लेनमध्ये परत येण्यापूर्वी एक फेरी घेतो (त्यापूर्वी लाल ध्वज दर्शविण्यापूर्वी शेवटच्या फेरीपासून शर्यत सुरू होते).  १९५० च्या दशकात, शर्यतीचे अंतर ३०० किमी (१९० मैल) ते ६०० किमी (३७० मैल) पर्यंत होते. १९६६ मध्ये जास्तीत जास्त शर्यतीची लांबी ४०० किमी (250 मैल) आणि १९७१ मध्ये ३२५ किमी (202 मैल) पर्यंत कमी करण्यात आली. १९८९ मध्ये शर्यतीची लांबी सध्याच्या ३०५ किमी (190 मैल) इतकी करण्यात आली. तथापि, मोनाकोसारख्या रस्त्यावरील शर्यतींमध्ये दोन तासांच्या मर्यादेखाली राहण्यासाठी कमी अंतरावर आहेत.  धावपटू शर्यतीदरम्यान एकमेकांना मागे टाकू शकतात. जर एखाद्या नेत्याला कमी फेर्या पूर्ण केलेल्या बॅकमार्कर (धीम कार) वर आढळले तर, मागील मार्करला एक निळा ध्वज दर्शविला जातो जो त्यांना सांगत आहे की ते आघाडीच्याला त्यांना मागे टाकण्याची परवानगी देण्यास बांधील आहेत. हळू कारला "लाप" म्हटले जाते आणि, एकदा नेता शर्यत पूर्ण केल्यावर, शर्यत "एक लॅप मागे" पूर्ण केल्याचे वर्गीकृत केले जाते. एका ड्रायव्हरला त्यांच्या समोरच्या कोणत्याही कारने अनेक वेळा लाॅप केले जाऊ शकते. जो ड्रायव्हर शर्यतीच्या 90 टक्क्यांपेक्षा जास्त अंतर पूर्ण करण्यात अपयशी ठरतो त्याला "वर्गीकृत नाही" म्हणून दर्शविले जाते.  संपूर्ण शर्यतीत, ड्रायव्हर्स टायर बदलण्यासाठी आणि नुकसान दुरुस्त करण्यासाठी पिट स्टॉप करू शकतात (१९९४ ते २००९ पर्यंत, ते इंधन भरूनही घेऊ शकतात). वेगवेगळ्या टीम आणि ड्रायव्हर्स त्यांच्या कारची क्षमता जास्तीत जास्त करण्यासाठी वेगवेगळ्या पिट स्टॉप धोरणांचा वापर करतात. ड्राय टायरचे तीन मिश्रण, वेगवेगळ्या टिकाऊपणा आणि आसंजन वैशिष्ट्यांसह, चालकांसाठी उपलब्ध आहेत. शर्यतीदरम्यान, ड्रायव्हर्सना उपलब्ध असलेल्या तीनपैकी दोन संयुगे वापरावे लागतात. वेगवेगळ्या कंपाऊंड्सची कार्यक्षमता वेगवेगळी असते आणि कोणत्या कंपाऊंडचा वापर कधी करायचा हे निवडणे हा एक महत्त्वाचा रणनीतिक निर्णय आहे. वेगवेगळ्या टायरच्या साइडवॉलवर वेगवेगळे रंग असतात. यामुळे प्रेक्षकांना रणनीती समजण्यास मदत होते.  पावसाच्या परिस्थितीत, ड्रायव्हर्स अतिरिक्त स्क्रू असलेल्या दोन विशेष पावसाच्या हवामानाच्या टायरपैकी एकावर स्विच करू शकतात (एक "इंटरमीडिएट", सौम्य पावसाच्या परिस्थितीसाठी, जसे की नुकत्याच झालेल्या पावसानंतर, एक "पूर्णपणे ओले", पावसाच्या दरम्यान किंवा नंतरच्या शर्यतीसाठी). एका ड्रायव्हरला दोन टायर कंपाऊंड वापरण्यासाठी कमीत कमी एक स्टॉप करणे आवश्यक आहे; साधारणपणे तीन स्टॉप केले जातात, जरी नुकसान दुरुस्त करण्यासाठी किंवा हवामान बदलल्यास अधिक स्टॉप करणे आवश्यक असू शकते. जर पावसाळी टायर वापरले तर ड्राय टायरचा वापर करणे बंधनकारक नाही.