राल्फ वाल्डो इमर्सन यांच्या 'द कन्झर्व्हेटिव्ह' या निबंधात त्यांनी असा दावा केला आहे की कायद्याचा नायकांवर परिणाम होत नाही कारण ते काहीही असो योग्य ते करतील. नायक हा शब्द व्यक्तिपरक आहे, कारण कायदे मोडणारे सर्व लोक नायक नसतात, एमरसन हे तर्क देतात की खरोखरच न्याय्य आणि महान होण्यासाठी कधीकधी कायदा मोडणे आवश्यक असते. महानतेचे एक सामान्य उदाहरण म्हणजे सुपरहिरो; त्यांची विलक्षण शारीरिक क्षमता जगाला दुष्टांपासून वाचवण्यासाठी वापरली जाते. तथापि, त्यांची महानता कधीकधी कायद्याशी संघर्ष करते. उदाहरणार्थ, स्पायडरमॅनमध्ये, पीटर पार्कर आपली ओळख गुप्त ठेवण्याचा निर्णय घेतो, जे. जोनाह जेमिसन (जेके सिमन्स) सारख्या पपार्टझीपासूनच नव्हे तर पोलिसांकडूनही स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी. स्पायडरमॅन हा हिरो असूनही तो खून करतो, लोकांना त्रास देतो, इमारती आणि सार्वजनिक जागा नष्ट करतो. मात्र, तो एक नायक असल्याने, तो न्यू यॉर्कच्या लोकांना मदत करणे आणि वाचविणे सुरू ठेवण्यासाठी कायद्याचे उल्लंघन करण्यास सक्षम आहे. धार्मिक वीरतेचे आणखी एक उदाहरण म्हणजे बचावात्मक फुटबॉल खेळणे, फक्त या प्रकरणात कायदे हे नियम आहेत आणि त्यांचे उल्लंघन करणे हा फक्त एक गुन्हा आहे. एका चांगल्या बचावपटूला हे माहित असते की जेव्हा त्यांच्या बचावाची संख्या विरोधकांच्या हल्लेखोरांच्या तुलनेत जास्त असते, तेव्हा त्यांचे संरक्षण स्थितीत नसते, किंवा त्यांचे गोलरक्षक स्थितीत नसतात, तेव्हा तुम्हाला फॉल करावे लागते. जरी फॉलमुळे इतर संघाला संभाव्य स्कोअरिंग प्ले सेट करण्याची संधी मिळते, परंतु बचावासाठी लक्षात ठेवण्यासाठी आणि पुनर्गठित करण्यासाठी बलिदान दिले पाहिजे, ज्यामुळे त्यांना हल्ल्यासाठी अधिक चांगले तयार केले जाऊ शकते. हा प्रकार स्पायडरमॅनसारखा महान नसला तरी खेळाचे नियम तोडणे हे अजूनही खूप महत्वाचे आहे आणि सामान्यतः हा खेळ अधिक स्मार्ट समजला जातो. इमर्सनचा मुद्दा सर्वसाधारणपणे खरा असला तरी, काही दोष आहेत, सर्वात महत्वाचे म्हणजे कायद्याचे उल्लंघन करणारा प्रत्येकजण प्रत्येकासाठी नायक मानला जात नाही. हा संघर्ष स्पायडरमॅनमध्येही दिसून येतो, पण याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे माजी राष्ट्राध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प. माजी राष्ट्राध्यक्ष ट्रम्प यांनी कर भरणे टाळले, हिंसक दंगली सुरू केल्या, आणि राजकीय प्रतिस्पर्धी (राष्ट्रपती बिडेन) ला खाली आणण्याचा प्रयत्न करण्यासाठी त्यांच्या पदाचा वापर केल्याबद्दल त्यांच्यावर महाभियोग दाखल करण्यात आला. अनेक अमेरिकन लोकांच्या नजरेत डोनाल्ड ट्रम्प हे नायक नाहीत तर एक खलनायक आहेत ज्यांनी आपल्या अनुयायांना रागाच्या भरात एकत्र करून सत्ता मिळवली, आणि त्यांच्या प्रत्येक आदेशाचे पालन करणाऱ्या रागाच्या भरात रूढीवाद्यांचा पंथ निर्माण केला. मात्र, जे लोक ट्रम्प यांना पाठिंबा देतात, त्यांच्यासाठी ट्रम्प हे एक नायक आहेत, ज्यांनी अमेरिकेला बर्नी सॅन्डर्स आणि हिलरी क्लिंटन सारख्या "वेडा उदारमतवाद्यांकडून" वाचवले. असे शेकडो हजारो लोक आहेत जे कायदा मोडतात पण डोनाल्ड ट्रम्प सारखे नायक नाहीत. उलट, काही प्रकरणांमध्ये, कधीकधी नायक होण्यासाठी कायद्याचे उल्लंघन करणे आवश्यक असते. कायदा मोडणार्या वीरांच्या महान उदाहरणांपैकी एक म्हणजे गांधी, भारतीय राष्ट्रवादी ज्यांचे ध्येय ब्रिटिशांपासून भारताचे स्वातंत्र्य मिळवणे हे होते. गांधी हे शांततेचे सर्वात आदरणीय आदर्श मानले जात असले तरी त्यांना ब्रिटीश कायद्याचे उल्लंघन केल्याबद्दल भारतात ११ वेळा तुरुंगवास भोगावा लागला. ब्रिटीश सरकारविरोधात हिंसकविरोधात उभे राहण्यासाठी त्यांनी आपल्या कारावासाचा वापर भारतीयांना एकत्र करण्यासाठी केला. ब्रिटिशांनी भारतावर केलेला भयंकर अत्याचार उघडकीस आणण्यासाठी गांधींनी लोकांना कायद्याचे उल्लंघन करण्यास प्रोत्साहित केले. गांधी हे अनेकांसाठी नायक होते आणि आजही आहेत. तरीही त्यांनी शेकडो वेळा कायद्याचे उल्लंघन केले. खरा नायक होण्यासाठी धैर्य, करुणा आणि त्याग आवश्यक आहे, जे सर्व इमर्सनच्या कल्पनेला समर्थन देतात की खरे नायक कायद्याचे पालन करण्याची गरज नाही. कायदे सामाजिक करार म्हणून तयार केले जातात, ही कल्पना प्रबोधनवादी तत्वज्ञानी जीन-जॅक रुसो यांनी मांडली होती, ज्यांचा असा विश्वास होता की सामाजिक करार आपल्या समाजाला एकत्र बांधतो आणि समाजाच्या नैतिकतेवर आणि मूल्यांवर आधारित लोकांना ताब्यात ठेवतो. कायद्याचा उद्देश मोठ्या संख्येने लोकांसाठी समानता निर्माण करणे आहे, अशी समानता जी लोकांना जे काही करायचे आहे ते करण्यापासून रोखते ज्यामुळे समाजात संभाव्य विघटन होऊ शकते. [१० पानांवरील चित्र] गांधीजींनी विरोध केला एक नियम असा होता की, भारतीय समुद्रापासून स्वतःचे मीठ बनवू शकत नव्हते, त्यांना ते ब्रिटिशांकडून खरेदी करावे लागले, ज्यांनी भारतातील मीठ घेतले होते, ते पुन्हा इंग्लंडला पाठवले होते, प्रक्रिया करण्यासाठी, आणि नंतर ते परत भारतात पाठवले होते नफा मिळवण्यासाठी. गांधी म्हणाले की, आपण इथेच भारतीय मीठ बनवू शकतो, तर भारतीयांना ब्रिटीश मीठ का खरेदी करावे लागते? हा कायदा स्पष्टपणे हास्यास्पद होता: भारतीयांना ब्रिटीश मीठ का खरेदी करावे लागेल? अपूर्ण कायद्यांमुळेच गांधींसारख्या नायकाने कायदा मोडला पाहिजे आणि स्वतःचे मीठ बनवले पाहिजे. कधी कधी कायदा मोडल्याने स्पायडरमॅनला ग्रीन गॉबलिनपासून शहर वाचवता येते, किंवा संरक्षण संघटनांना संघटित होऊन त्यांच्या विरोधातील हल्लेखोरांना पराभूत करता येते, किंवा गांधींना ब्रिटीश साम्राज्याच्या हिंसक नियंत्रणापासून भारताला मुक्त करता येते. कायद्याचे उल्लंघन करणारे सर्वच चांगले नसतात, पण कायद्याचे उल्लंघन करणारे नायक हे कायद्यापेक्षा अधिक चांगले निर्माण करण्यासाठी आणि आपण ज्या जगात राहतो त्या जगाला सुधारण्यासाठी कायद्याला मागे टाकतात.
कायद्याचे उल्लंघन करण्याची परवानगी सुपरहिरोना दिली पाहिजे का?