लहानपणी मला जेट्सन्स बघायला आवडायचे. जसे जसे मी मोठा झालो आणि सॉफ्टवेअर लिहायला लागलो आणि सिस्टीमसाठी आर्किटेक्चर तयार आणि अंमलात आणले, मला वाटले की जेट्सन्स सारखी स्वयंपाकघर शक्य होईल असा दिवस मी कधीच पाहू शकणार नाही. जीपीटी (चॅटजीपीटी, इत्यादी) ने माझे मत बदलले आहे.  करारासंबंधीचे बंधन एक आर्किटेक्ट म्हणून तुम्हाला वकिलाप्रमाणे विचार करायला हवा. तुम्ही प्रणाली किंवा घटकांमधील करार (एपीआय) परिभाषित करता. तुम्ही त्या एपीआयचा दुरुपयोग किंवा गैरवापर करण्यासाठी निरीक्षण करता.  मी स्वॅगर एडिटरचा वापर करीन त्या कराराची व्याख्या करण्यासाठी, आणि मी एपीआय लिहितो जेणेकरून मॉकअपमध्ये अंतर्निहित परस्परसंवाद जुळेल. मी संघाबरोबर डिझाईनचे परीक्षण केले, मी परिस्थितीतून गेलो की एपीआय वापर प्रकरणात फिट होईल आणि कामगिरीच्या अडचणी आणणार नाही, आणि मी प्रवासात जितके शक्य असेल तितके अनुकरण आणि स्वयंचलित केले.  मी प्रथमच ते योग्यरित्या करण्यासाठी खूप काळजी घेतली. अर्थात, पहिल्यांदा ते कधीच परिपूर्ण नव्हतं. तर, मला हे देखील विचारात घ्यावे लागले की एपीआय कसे विकसित होऊ शकते आणि खर्च / उर्वरित प्रणालीवर परिणाम कमी करता येईल. एकदा एपीआय लागू झाल्यावर मी जसे एका प्रामाणिक राजकारणीने आपल्या संविधानाचे रक्षण केले तसे त्याचे रक्षण करीन. एपीआयवर परिणाम करणाऱ्या कोणत्याही बदलाबाबत संघाला काळजी घ्यावी लागली.  मेष एपीआय एपीआय गोंधळासारखं! एपीआय एपीआयवर अवलंबून असतात जे अधिक एपीआय आणि लायब्ररीवर अवलंबून असतात. एकदा एखादी यंत्रणा पुरेशी मोठी झाली की, ती गुंतागुंत एक अडथळा बनते. छोट्या-छोट्या बदलांचा मोठा परिणाम होऊ शकतो. काही पध्दती (जसे की फेडरेटेड #GraphQL) या गुंतागुंतीचे व्यवस्थापित करण्यास मदत करतात. पण तरीही त्यात एपीआयचा समावेश आहे ज्यामध्ये खूपच नाजूकपणा असू शकतो. #Agile असो वा नसो, एपीआयचे जटिल जाळे विकसित करणे हे जटिल आहे, विशेष कौशल्याची आवश्यकता आहे आणि अनपेक्षित आव्हानांनी भरलेले आहे.  किचन संभाषण, चॅटजीपीटी-शैली जेट्सन्सच्या स्वयंपाकघरात अनेक प्रणाली आहेत, प्रत्येक वेगवेगळ्या भागांनी बनलेली आहे, सेन्सर, हार्डवेअर, इनपुट आणि आउटपुट. स्वयंपाकघरातील स्वतंत्र प्रणालींमधील परस्परसंवादाची गुंतागुंत लक्षात घेता, जेट्सन्सच्या स्वयंपाकघरातील घटक विविध विक्रेते किंवा उत्पादकांकडून येतील, पारंपारिक एपीआय डिझाइन हे स्वप्न पूर्ण करू शकणार नाही. अजिबात व्यावहारिक नाही.  आता आपण एपीआय आणि जेट्सन्सच्या स्वयंपाकघर, #चॅटजीपीटी-शैलीचा विचार करूया.  चला हे सोपे ठेवूया: पिझ्झा. तुम्ही (किंवा तुमचा रोबोट) सुरवातीपासून पिझ्झा बनवता.  ओव्हन रेफ्रिजरेटरला विचारतो: "आमच्याकडे पिझ्झा आहे. हे कमी ओलावा असलेले मोजारेला आहे का? "  रेफ्रिजरेटर: "हे मोझारेल्लाही नाही. या पिझ्झामध्ये म्युन्स्टर चीज असावी कारण माझ्यात तेवढेच होते. आणि मनुष्याने काही सामग्री ३० मिनिटांपूर्वी काढून टाकली, त्यामुळे पिझ्झावर म्युन्स्टर चीज असण्याची शक्यता खूप जास्त आहे".  स्वयंपाकघरातील एक सेन्सर ज्याचे डोळे खोलीच्या पलीकडे आहेत ते या क्षणी वाजते. सेन्सर: "या पिझ्झाची कोर फुलकोबीपासून बनलेली आहे याची काळजी घ्या. मी व्हिडिओ सेन्सरच्या दहीच्या प्रकाराच्या आकलनाशी सहमत आहे. अलीकडे स्वयंपाकघरात कोणताही नवीन चीज आलेला नाही".  ओव्हन: "मला आणखी काही माहिती पाहिजे का?"  सेन्सर: "मिठाचे तापमान ४७ फारेनहाइट आहे. खोलीच्या तापमानाच्या पिठाचा वापर करण्याच्या तज्ज्ञ शेफच्या एकमततेपेक्षा हे अधिक थंड आहे".  ओव्हन: "चांगले. मला माहित आहे काय करावं ते. दाणे थंड असल्याने, मी रेसिपीपेक्षा थोडे कमी तापमानासह स्वयंपाक करण्यास सुरवात करेन. मग मी तळाच्या घटकाचे तापमान वाढवीन जेणेकरून एक छान कुरकुरीत क्रस्ट मिळेल. मी आर्द्रतेवर बारीक लक्ष ठेवीन आणि कोणत्याही अवांछित आर्द्रतेची पातळी कमी करण्यासाठी संवहन वापरू शकतो. "  स्वतंत्र यंत्रणांना करारबद्ध करणारा एपीआय कोठे आहे? एपीआय नाहीसे झालेले नाहीत. उदाहरणार्थ, ओव्हनच्या मेंदूमध्ये असंख्य एपीआय असतील (उदाहरणार्थ तापमान नियंत्रक आणि सेन्सर्स इत्यादींशी संवाद साधण्यासाठी). येथे मुख्य गोष्ट अशी आहे की प्रणालींमधील इंटरफेस हा आता एक स्थिर, कठोर API नाही. पद्धतीची स्वाक्षरी नाही, मार्ग नाही, पेलोडची वैशिष्ट्ये नाहीत. त्याऐवजी, संवेदना आणि क्षमतांशी संबंधित संभाषण.  काय "मेंदू"? केन्स अँडरसन यांचे डिझायनिंग ऑटोनॉमस एआय हे पुस्तक एका जटिल व्यवस्थेचे अनेक स्वतंत्र "मेंदू" मध्ये विघटन कसे केले जाऊ शकते याचे उत्तम वर्णन करते. त्याच्या पुस्तकात प्रत्येक मेंदू स्वतंत्रपणे विकसित आणि परिष्कृत केला जाऊ शकतो, मानवी मार्गदर्शनासह # डेटा सायन्स, # मशीन लर्निंग आणि # डेटा अभियांत्रिकीसह.  काय कुकिंग आहे? भविष्यात काय घडेल याबद्दल मी उत्सुक आहे. माझ्या मते, आर्किटेक्ट्स एपीआयच्या संदर्भात जटिल प्रणाली डिझाइनचा कसा पुनर्विचार करतात हे अपरिहार्य आहे. आणि, एक हौशी पिझ्झा निर्माता म्हणून, माझी चव पिझ्झा बनविण्यासाठी जीपीटीची मदत घेण्याच्या दिवसाची वाट पाहत आहे.
एलएलएम आणि चॅटजीपीटी सारख्या नवीन तंत्रज्ञानामुळे भविष्यात अनुप्रयोग प्रोग्रामिंग इंटरफेस (एपीआय) मध्ये क्रांती कशी येऊ शकते हे स्पष्ट करा. हे एपीआय कसे काम करू शकतात याचे एक उदाहरण द्या.