उदाहरणार्थ, एखाद्या वस्तूकडे इशारा करून त्या वस्तूचे नाव सांगणे. विटगेन्स्टाईन "अस्पष्ट परिभाषित करणे" ही संवादाची समस्या म्हणून पाहतात कारण फक्त एखाद्या शब्दाला एखाद्या वस्तूशी जोडणे त्याच्याशी अस्पष्टता आणते. उदाहरणार्थ, एखाद्याने पेन्सिलकडे हात करून "पेन्सिल" असे म्हटले तर त्या शब्दाचा नेमका अर्थ काय आहे हे कदाचित श्रोत्याला कळणार नाही. पेन्सिलचा आकार, पेन्सिलची सामग्री, पेन्सिलची संख्या किंवा पेन्सिलची इतर कोणतीही गुणवत्ता याचा संदर्भ असू शकतो.
विटगेन्स्टाईन "अॅस्टेंसिव्ह डेफिनेशन" चा वापर करून भाषा शिकण्याची समस्या म्हणून काय पाहतात?
Context:विटगेन्स्टाईन मानवी भाषेचा वापर करून संवाद साधण्याच्या समस्येचे स्पष्टीकरण देतो जेव्हा तो "अॅस्टेंसिव्ह परिभाषित" करून भाषा शिकण्याबद्दल चर्चा करतो. उदाहरणार्थ, जर एखाद्याला एखाद्याला पेन्सिलला "पेन्सिल" म्हटले जाते हे शिकवायचे असेल आणि पेन्सिलकडे हात करून "पेन्सिल" असे म्हटले तर श्रोत्याला हे कसे कळेल की आपण जे सांगण्याचा प्रयत्न करीत आहोत ते म्हणजे माझ्यासमोर असलेली गोष्ट (उदाहरणार्थ, संपूर्ण पेन्सिल) "पेन्सिल" म्हटले जाते? ऐकणाऱ्याला "पेन्सिल" ला "काठ" बरोबर जोडण्याची शक्यता नाही का? कदाचित श्रोता "पेन्सिल" या शब्दाशी "गोल" या शब्दाशी संबंधित असेल (जसे की पेन्सिल सामान्यतः गोल असतात!). विटगेन्स्टाईन अशा प्रकारच्या धडपडीनंतर उद्भवू शकणार्या अनेक संभाव्य "व्याख्या" बद्दल लिहितो. १. ही पेन्सिल आहे; २. ही गोल आहे; ३. ही लाकूड आहे; ४. ही एक आहे; ५. ही कठोर आहे, इत्यादी.