अणुबॉम्बचा स्फोट घडवून आणणारी आण्विक साखळी प्रतिक्रिया तसेच अणुभट्टीतील वीज निर्मिती प्रतिक्रियाच्या वेगाने भिन्न असते. बॉम्बमध्ये हे खूप लवकर घडते आणि मोठा स्फोट होतो. अणुभट्टीत, ते कमी केले जाते जेणेकरून वीज आत ठेवली जाऊ शकते आणि स्टीम टर्बाइनला इंधन म्हणून वापरली जाऊ शकते.
अणुबॉम्ब आणि अणुऊर्जा निर्मात्यामध्ये मुख्य फरक काय आहे?
Context:आण्विक विखंडन ही एक प्रकारची आण्विक प्रतिक्रिया आहे. जेव्हा अणू लहान अणूंमध्ये विभक्त होतो. काही विखंडन प्रतिक्रियांमधून भरपूर ऊर्जा मिळते आणि ते अण्वस्त्र आणि अणू रिएक्टरमध्ये वापरले जातात. डिसेंबर १९३८ मध्ये जर्मन अणु रसायनशास्त्रज्ञ ओटो हान आणि त्यांचे सहाय्यक फ्रिट्झ स्ट्रॅस्मान यांनी बर्लिनमध्ये अणुविभाजनाचा शोध लावला होता.  अणू हा एक रासायनिक घटक (उदा. हायड्रोजन, ऑक्सिजन, मॅग्नेशियम) बनवणारा सर्वात लहान कण आहे. सर्व अणू खूपच लहान असतात. अणू हे तीन घटकांपासून किंवा कणांपासून बनलेले असतात: प्रोटॉन, न्यूट्रॉन आणि इलेक्ट्रॉन. प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉन हे प्रत्येक अणूच्या मध्यभागी असलेल्या नाभिक नावाच्या चेंडूमध्ये एकत्र जमले आहेत. इलेक्ट्रॉन त्याच्या 'इलेक्ट्रॉन मेघ' मध्ये न्यूक्लियसभोवती फिरतात. युरेनियम आणि प्लूटोनियम सारख्या मोठ्या अणूंचे विखंडन होऊ शकते.  जर (अपेक्षाकृत) खूप मोठा अणू केंद्रक हळूहळू चालणार्या न्यूट्रॉनने मारला तर तो कधीकधी अस्थिर होतो आणि दोन केंद्रकांमध्ये खंडित होतो. जेव्हा न्यूक्लियस फुटतो (किंवा विखंडन करतो) तेव्हा ते ऊर्जा सोडते, मुख्यतः गॅमा किरणे आणि उष्णतेच्या रूपात. यामुळे काही न्यूट्रॉन देखील नाभिकातून सोडले जातात.  काही आइसोटोपसाठी (एका अणूमध्ये प्रोटॉनची समान संख्या परंतु न्यूट्रॉनची भिन्न संख्या) अशा विखंडनामुळे बरेच न्यूट्रॉन सोडले जाऊ शकतात. जर ते न्यूट्रॉन इतर अणूंवर आदळले तर ते इतर अणूंचे विभाजन करतील. हे पुन्हा पुन्हा घडू शकते. याला म्हणतात अणू साखळी प्रतिक्रिया, आणि ते प्रचंड प्रमाणात ऊर्जा सोडू शकते.  अणुबॉम्बमध्ये, हा फार मोठा स्फोट होण्यासाठी खूप लवकर घडला पाहिजे. स्फोटात सोडलेल्या ऊर्जेची मात्रा किलोटनमध्ये मोजली जाते. एक किलोटन म्हणजे एक हजार टन टीएनटी (ट्रीनिट्रोटोलुएन) ची ऊर्जा.  अणुभट्टीत ही उष्णता निर्माण होण्यासाठी हे हळूहळू घडले पाहिजे. उष्णतेचा वापर पाण्याचे वाफ बनवण्यासाठी केला जातो, जो वीज निर्मितीसाठी वाफ टर्बाइन चालू करतो.