स्ट्रक्चरल बायोलॉजी हे अनेक शतके जुने क्षेत्र आहे जे जर्नल ऑफ स्ट्रक्चरल बायोलॉजीने परिभाषित केल्यानुसार, संस्थेच्या प्रत्येक स्तरावर जिवंत सामग्रीचे (जीवित पेशींद्वारे तयार केलेले, बनलेले आणि / किंवा देखरेख केलेले आणि परिष्कृत केलेले) संरचनात्मक विश्लेषण करते. १९ व्या आणि २० व्या शतकाच्या सुरुवातीच्या काळात सुरुवातीच्या स्ट्रक्चरल जीवशास्त्रज्ञांना प्रामुख्याने केवळ उघड्या डोळ्याच्या दृश्याच्या मर्यादेपर्यंत आणि वाढीव चष्मा आणि प्रकाश सूक्ष्मदर्शकांद्वारे संरचनांचा अभ्यास करण्यास सक्षम होते.  20 व्या शतकात, जैविक रेणूंच्या 3 डी संरचनेची तपासणी करण्यासाठी विविध प्रयोगात्मक तंत्रे विकसित केली गेली. सर्वात प्रमुख तंत्रे म्हणजे एक्स-रे क्रिस्टलोग्राफी, न्यूक्लियर मॅग्नेटिक रेझोनन्स आणि इलेक्ट्रॉन मायक्रोस्कोपी. एक्स-किरणांचा शोध आणि त्याचे प्रथिने क्रिस्टल्सच्या अनुप्रयोगाद्वारे, स्ट्रक्चरल जीवशास्त्रात क्रांती झाली, कारण आता शास्त्रज्ञ अणूच्या तपशीलांमध्ये जैविक रेणूंची त्रि-आयामी रचना प्राप्त करू शकले. त्याचप्रमाणे एनएमआर स्पेक्ट्रोस्कोपीमुळे प्रथिने रचना आणि गतिशीलतेबद्दल माहिती मिळू शकते. अखेरीस, 21 व्या शतकात, इलेक्ट्रॉन मायक्रोस्कोपीने अधिक सुसंगत इलेक्ट्रॉन स्त्रोत, इलेक्ट्रॉन मायक्रोस्कोपसाठी विचलन सुधारणा आणि पुनर्निर्माण सॉफ्टवेअरच्या विकासासह एक कट्टर क्रांती पाहिली ज्यामुळे उच्च रिझोल्यूशन क्रायो-इलेक्ट्रॉन मायक्रोस्कोपीची यशस्वी अंमलबजावणी शक्य झाली, ज्यामुळे एंगस्ट्रॉम रिझोल्यूशनमध्ये तीन-आयामांमध्ये वैयक्तिक प्रथिने आणि आण्विक संकुलचा अभ्यास करण्यास परवानगी मिळाली.  या तीन तंत्रांच्या विकासासह, स्ट्रक्चरल बायोलॉजीचे क्षेत्र विस्तारले आणि आण्विक जीवशास्त्र, जैव रसायनशास्त्र आणि बायोफिजिक्सची एक शाखा बनली जी जैविक मॅक्रोमोलेक्युल्सच्या आण्विक संरचनेशी संबंधित आहे (विशेषतः प्रोटीन, अमीनो idsसिडस्, आरएनए किंवा डीएनए, न्यूक्लियोटाइड्स आणि झिल्ली बनलेले, लिपिड्स बनलेले), त्यांच्याकडे असलेल्या संरचना कशा प्राप्त करतात आणि त्यांच्या संरचनेतील बदल त्यांच्या कार्यावर कसा परिणाम करतात. जीवशास्त्रज्ञांना हा विषय खूपच रुचीपूर्ण आहे कारण मॅक्रोमोलेक्युल्स पेशींचे बहुतेक कार्य करतात आणि विशिष्ट त्रि-आयामी आकारात गुंडाळूनच ते हे कार्य करण्यास सक्षम असतात. [१३ पानांवरील चित्र] कमी रिझोल्यूशनवर, एफआयबी-एसईएम टोमोग्राफीसारख्या साधनांनी 3-आयामी पेशी आणि त्यांच्या ऑर्गेनेल्सच्या अधिक चांगल्या प्रकारे समजून घेण्यास परवानगी दिली आहे आणि विविध एक्स्ट्रासेल्युलर मॅट्रिक्सचे प्रत्येक श्रेणीबद्ध स्तर कार्य करण्यासाठी (उदाहरणार्थ हाडात) कसे योगदान देते. गेल्या काही वर्षांत जैविक संरचनेच्या प्रायोगिक अभ्यासाची पूर्तता करण्यासाठी अत्यंत अचूक भौतिक आण्विक मॉडेलचा अंदाज घेणे देखील शक्य झाले आहे. प्रोटीनची रचना, रचना आणि कार्य यांचा विस्तार आणि अभ्यास करण्यासाठी आण्विक प्रेरक सिमुलेशन सारख्या संगणकीय तंत्रांचा प्रयोगात्मक संरचना निर्धारण धोरणांसह वापर केला जाऊ शकतो.
स्ट्रक्चरल बायोलॉजी म्हणजे काय?