गुरुदेब, कोबिगुरू, बिस्वोकोबी.
या वाक्यांतून टागोरांना दिलेले उपनाम काढा. त्यांना अल्पविरामाने वेगळे करा.
Context:रवींद्रनाथ टागोर (/rəˈbɪndrənɑːt tæˈɡɔːr/; उच्चार [rɔˈbindɾɔnath ˈ<unk>hakuɾ]; ७ मे १८६१ <unk> ७ ऑगस्ट १९४१) हे एक बंगाली विद्वान होते ज्यांनी कवी, लेखक, नाटककार, संगीतकार, तत्वज्ञानी, सामाजिक सुधारक आणि चित्रकार म्हणून काम केले. त्यांनी १९ व्या शतकाच्या उत्तरार्धात आणि २० व्या शतकाच्या सुरुवातीला संदर्भ आधुनिकतेसह बंगाली साहित्य आणि संगीत तसेच भारतीय कलेचे पुनरुत्पादन केले. गीतांजलीच्या "अत्यंत संवेदनशील, ताजे आणि सुंदर" कवितेचे लेखक, ते 1913 मध्ये साहित्य नोबेल पारितोषिक जिंकणारे पहिले बिगर-युरोपियन आणि पहिले गीतकार बनले. टागोरांच्या काव्यात्मक गाण्यांना आध्यात्मिक आणि चंचल म्हणून पाहिले जात होते; तथापि, त्यांची "सुंदर गद्य आणि जादूची कविता" बंगालच्या बाहेर मोठ्या प्रमाणात अज्ञात आहे. ते रॉयल एशियन सोसायटीचे फेलो होते. "बर्ड ऑफ बंगाल" म्हणून संदर्भित, टागोर हे गुरुदेब, कोबिगुरू, बिस्वोकोबी या टोपणनावेने ओळखले जात होते. [अ]