ऑटिझमच्या स्पेक्ट्रमवर अवलंबून अनेक उपचार उपलब्ध आहेत. आयुष्याच्या सुरुवातीच्या काळात तीव्र, सतत विशेष शिक्षण कार्यक्रम आणि वर्तणुकीचे उपचार एएसडी असलेल्या मुलांना स्वतः ची काळजी, सामाजिक आणि नोकरीची कौशल्ये प्राप्त करण्यास मदत करू शकतात आणि बर्याचदा कार्यप्रदर्शन सुधारू शकतात आणि लक्षणांची तीव्रता आणि गैर-अनुकूलित वर्तन कमी करू शकतात. उपलब्ध पध्दतींमध्ये एप्लाइड बिहेवियर विश्लेषण (एबीए), विकास मॉडेल, संरचित शिक्षण, भाषण आणि भाषा थेरपी, सामाजिक कौशल्य थेरपी आणि व्यावसायिक थेरपी यांचा समावेश आहे. व्यावसायिक थेरपिस्ट ऑटिझम असलेल्या मुलांबरोबर काम करतात. सामाजिक संवाद वाढविणारे उपक्रम तयार करतात. सामायिकरण आणि सहकार्य. ते ऑटिस्टिक मुलाला दुविधातून बाहेर पडण्यास मदत करतात कारण ओटी मुलाचे अनुकरण करते आणि मुलाकडून प्रतिसादाची वाट पाहते. मुलांमध्ये शैक्षणिक हस्तक्षेप काही प्रमाणात प्रभावी आहे: शाळापूर्व मुलांमध्ये जागतिक कार्यक्षमता वाढविण्यात सघन एबीए उपचाराची प्रभावीता दर्शविली गेली आहे आणि लहान मुलांच्या बौद्धिक कामगिरीत सुधारणा करण्यासाठी हे चांगले स्थापित केले गेले आहे.
ऑटिझमसाठी कोणते उपचार उपलब्ध आहेत?
Context:ऑटिझमच्या उपचारांमध्ये विविध प्रकारच्या उपचारांचा समावेश आहे जे ऑटिझम असलेल्या लोकांना किंवा त्यांच्या कुटुंबियांना मदत करतात. अशा थेरपीच्या पद्धतींमध्ये ऑटिस्टिक लोकांमध्ये कार्यशील स्वातंत्र्य वाढविण्याचा प्रयत्न केला जातो. ऑटिस्टिक लोकांसाठी आणि/किंवा त्यांच्या पालकांसाठी बाजारात आणल्या जाणाऱ्या अनेक थेरपीमध्ये असे परिणाम असल्याचा दावा केला जातो ज्यांचे संशोधन पातळी (एलओई) पातळी 1 (त्यांच्या डिझाइनची पद्धतशीर गुणवत्ता, वैधता आणि रुग्णांच्या काळजीसाठी लागू करण्याच्या आधारावर सर्वोच्च पातळी) द्वारे समर्थित केले गेले नाही. लेव्हल १ च्या संशोधनात सर्व संबंधित आरसीटी (रँडमाइज्ड कंट्रोल्ड ट्रायल) च्या पद्धतशीर आढावा किंवा मेटा-विश्लेषणातील पुरावा किंवा आरसीटीच्या पद्धतशीर आढावा किंवा तीन किंवा अधिक चांगल्या गुणवत्तेच्या आरसीटीच्या समान परिणामांवर आधारित पुरावा-आधारित क्लिनिकल प्रॅक्टिस मार्गदर्शक तत्त्वे समाविष्ट आहेत.   ऑटिझम हा एक न्यूरोटाइप आहे जो न्यूरोटाइपिकल आणि ऑलिस्टिक व्यक्तींच्या तुलनेत संवेदनात्मक आणि संप्रेषण फरकाने दर्शविला जातो. यापैकी कोणतेही थेरपी एखाद्याच्या आत ऑटिझम दूर करत नाही, अगदी उच्च पातळीवर टिकून राहण्याबद्दल. ऑटिस्टिक मुले मोठी होऊन ऑटिस्टिक प्रौढ बनतात ज्यांना बालपण आणि पौगंडावस्थेत बर्नआउट आणि पोस्ट-ट्रॉमेटिक स्ट्रेस डिसऑर्डर (पीटीएसडी) होण्याचा धोका असतो, जे अनेकदा ऑटिस्टिक लोकांच्या सामान्य कल्याणापेक्षा ऑटिझमच्या निर्मूलनाला प्राधान्य देतात. उपचाराची पद्धत सामान्यतः व्यक्तीच्या गरजेनुसार केली जाते. उपचारांना दोन प्रमुख श्रेणींमध्ये विभागले जाते: शैक्षणिक हस्तक्षेप आणि वैद्यकीय व्यवस्थापन. ऑटिझम स्पेक्ट्रम डिसऑर्डर (एएसडी) चे निदान झालेल्यांच्या कुटुंबांनाही प्रशिक्षण आणि समर्थन दिले जाते   हस्तक्षेप अभ्यासात काही पद्धतशीर समस्या आहेत ज्यामुळे कार्यक्षमतेबद्दल निश्चित निष्कर्ष काढता येत नाहीत.अनेक मानसशास्त्रीय हस्तक्षेपांमध्ये काही सकारात्मक पुरावे आहेत, जे असे सूचित करतात की कोणत्याही उपचारापेक्षा काही प्रकारचे उपचार करणे चांगले आहे, पद्धतशीर पुनरावलोकनांमध्ये असे दिसून आले आहे की या अभ्यासांची गुणवत्ता सामान्यतः कमी आहे, त्यांचे क्लिनिकल परिणाम बहुधा तात्पुरते आहेत आणि उपचार पर्यायांच्या सापेक्ष प्रभावीतेसाठी कमी पुरावे आहेत.अत्यंत, सतत विशेष शिक्षण कार्यक्रम आणि वर्तन थेरपी आयुष्याच्या सुरुवातीला एएसडी असलेल्या मुलांना स्वतः ची काळजी, सामाजिक आणि नोकरीची कौशल्ये प्राप्त करण्यास मदत करू शकते आणि बर्याचदा कार्य सुधारू शकते आणि लक्षणांची तीव्रता आणि गैरवर्तनशील वर्तन कमी करू शकते.उपलब्ध पध्दतींमध्ये एप्लाइड वर्तन विश्लेषण (एबीए), विकास मॉडेल, संरचित शिक्षण, भाषण आणि भाषा थेरपी, सामाजिक कौशल्ये आणि व्यावसायिक थेरपी यांचा समावेश आहे. ऑक्टोपॅथेरपिस्ट ऑटिस्टिक मुलांसोबत सामायिकरण आणि सहकार्यासारख्या सामाजिक परस्परसंवादाला प्रोत्साहन देणारे हस्तक्षेप तयार करून काम करतात. ते ऑटिस्टिक मुलास त्यांच्या आव्हानांद्वारे काम करण्यास मदत करून समर्थन देतात कारण ओटी मुलाचे अनुकरण करते आणि मुलाकडून प्रतिसादाची प्रतीक्षा करते.शैक्षणिक हस्तक्षेप मुलांमध्ये काही प्रमाणात प्रभावी आहेतः गहन एबीए उपचाराने प्रीस्कूल मुलांमध्ये जागतिक कार्यक्षमता वाढविण्यात प्रभावी असल्याचे सिद्ध केले आहे,आणि लहान मुलांच्या बौद्धिक कामगिरीत सुधारणा करण्यासाठी हे चांगले स्थापित केले आहे.न्यूरोसायकोलॉजिकल अहवाल बर्याचदा शिक्षकांना कमी प्रमाणात कळविले जातात, ज्यामुळे अहवालात शिफारस केलेले आणि काय शिक्षण दिले जाते यामधील अंतर होते.प्रौढ निवासी कार्यक्रमांच्या प्रभावीतेवर मर्यादित संशोधन मिश्रित परिणाम दर्शविते.   एएसडीशी संबंधित समस्यांवर उपचार करण्यासाठी बर्याच औषधांचा वापर केला जातो.एएसडीचे निदान झालेल्या अर्ध्याहून अधिक अमेरिकन मुलांना मानसोपचारात्मक औषधे किंवा अँटीकॉनव्हल्सनंट्स लिहून दिले जातात, सर्वात सामान्य औषध वर्ग म्हणजे अँटीडिप्रेसेंट्स, उत्तेजक औषधे.एएसडी असलेल्या किशोरवयीन आणि प्रौढांसाठी औषधोपचारांच्या प्रभावीतेबद्दल किंवा सुरक्षिततेबद्दल थोडेसे विश्वासार्ह संशोधन आहे.एएसडी असलेली व्यक्ती औषधांना असामान्यपणे प्रतिसाद देऊ शकते, औषधांचे दुष्परिणाम होऊ शकतात आणि कोणतीही ज्ञात औषध ऑटिझमच्या सामाजिक आणि संप्रेषण बिघाडाच्या मुख्य लक्षणांना आराम देते.   २००८ पर्यंत,अॅटिझम असलेल्या मुलांवर उपचार करणे महाग होते;परोक्ष खर्च जास्त आहेत. 2000 मध्ये जन्मलेल्या एखाद्यासाठी, अमेरिकेच्या अभ्यासानुसार सरासरी सवलतीची आजीवन किंमत 4.66 दशलक्ष डॉलर्स (2023 डॉलर्स, 2003 च्या अंदाजानुसार महागाई-समायोजित), सुमारे 10% वैद्यकीय काळजी, 30% अतिरिक्त शिक्षण आणि इतर काळजी आणि 60% आर्थिक उत्पादकता गमावली. ब्रिटनच्या अभ्यासानुसार, बौद्धिक अपंगत्व असलेल्या आणि त्याशिवाय ऑटिस्टिक व्यक्तीसाठी अनुक्रमे £ 1.9 दशलक्ष आणि £ 1.23 दशलक्ष, अनुक्रमे ((2023 पाउंड, 2005/06 च्या अंदाजानुसार महागाई-समायोजित). उपचारासाठी कायदेशीर अधिकार जटिल आहेत, स्थान आणि वयानुसार बदलतात आणि काळजीवाहकांकडून वकिलीची आवश्यकता असते. सार्वजनिकरित्या समर्थित कार्यक्रम बर्याचदा एखाद्या विशिष्ट मुलासाठी अपुरे किंवा अयोग्य असतात आणि विनापरतावा वैद्यकीय किंवा थेरपी खर्च कौटुंबिक आर्थिक समस्यांच्या संभाव्यतेशी संबंधित असतात. 2008 च्या एका यूएस अभ्यासानुसार एएसडी असलेल्या मुलांच्या कुटुंबात वार्षिक उत्पन्नात 14% सरासरी तोटा आढळला आणि संबंधित अभ्यासानुसार एएसडी मुलाच्या काळजीच्या समस्यांचा पालकांच्या रोजगारावर मोठ्या प्रमाणात परिणाम होण्याची शक्यता आहे.