ट्रान्सफर प्रिंटिंग ही कुंभारकाम किंवा इतर सामग्रीची सजावट करण्याची एक पद्धत आहे ज्यामध्ये कोरलेल्या तांबे किंवा स्टील प्लेटचा वापर केला जातो ज्यामधून कागदावर एक रंगीत प्रिंट घेतला जातो जो नंतर सिरेमिक तुकड्यावर दाबून हस्तांतरित केला जातो. या तंत्राचा वापर करून सुशोभित केलेल्या कुंभारमाला ट्रान्सफरवेअर किंवा ट्रान्सफर वेअर म्हणून ओळखले जाते.  १७५० च्या दशकात इंग्लंडमध्ये हा प्रकार विकसित झाला आणि १९ व्या शतकात इंग्लंडमध्ये तो प्रचंड लोकप्रिय झाला, जरी इतर प्रमुख कुंभारकामविषयक उत्पादक देशांमध्ये त्याचा वापर तुलनेने कमी झाला. उत्पादन बहुतेक स्टॅफोर्डशायरच्या कुंभारकाम उद्योगातून होते. अमेरिका ही इंग्रजी हस्तांतरण-मुद्रित वस्तूंसाठी एक प्रमुख बाजारपेठ होती, ज्याची प्रतिमा अमेरिकन बाजारपेठेशी जुळवून घेण्यात आली होती; अनेक निर्मात्यांनी हे जवळजवळ पूर्णपणे केले.  तुलनेने स्वस्त मातीच्या भांडीमध्ये विलो नमुना सारख्या जटिल सजावट जोडण्यासाठी हे तंत्र आवश्यक होते. विशेष म्हणजे, हस्तांतरण मुद्रणाने मोठ्या संख्येने लोकांना परवडण्याइतके डिनर सेवेची किंमत कमी केली.  कुंभारकामगारांव्यतिरिक्त, हे तंत्र धातूवर आणि इमेलेटेड धातूवर आणि कधीकधी लाकूड आणि कापडावर वापरले जात असे. आजही त्याचा वापर केला जातो, जरी बहुतेकदा लिथोग्राफीने बदलले आहे. १९ व्या शतकात रंगीत छपाईची पद्धती विकसित करण्यात आली.
ट्रान्सफर प्रिंटिंग ही कोणत्या प्रकारची पद्धत आहे
Context:ट्रान्सफर प्रिंटिंग ही कुंभारकाम किंवा इतर सामग्रीची सजावट करण्याची एक पद्धत आहे ज्यामध्ये कोरलेल्या तांबे किंवा स्टील प्लेटचा वापर केला जातो ज्यामधून कागदावर एक रंगीत प्रिंट घेतला जातो जो नंतर सिरेमिक तुकड्यावर दाबून हस्तांतरित केला जातो. या तंत्राचा वापर करून सुशोभित केलेल्या कुंभारमाला ट्रान्सफरवेअर किंवा ट्रान्सफर वेअर म्हणून ओळखले जाते.  १७५० च्या दशकात इंग्लंडमध्ये हा प्रकार विकसित झाला आणि १९ व्या शतकात इंग्लंडमध्ये तो प्रचंड लोकप्रिय झाला, जरी इतर प्रमुख कुंभारकामविषयक उत्पादक देशांमध्ये त्याचा वापर तुलनेने कमी झाला. उत्पादन बहुतेक स्टॅफोर्डशायरच्या कुंभारकाम उद्योगातून होते. अमेरिका ही इंग्रजी हस्तांतरण-मुद्रित वस्तूंसाठी एक प्रमुख बाजारपेठ होती, ज्याची प्रतिमा अमेरिकन बाजारपेठेशी जुळवून घेण्यात आली होती; अनेक निर्मात्यांनी हे जवळजवळ पूर्णपणे केले.  तुलनेने स्वस्त मातीच्या भांडीमध्ये विलो नमुना सारख्या जटिल सजावट जोडण्यासाठी हे तंत्र आवश्यक होते. विशेष म्हणजे, हस्तांतरण मुद्रणाने मोठ्या संख्येने लोकांना परवडण्याइतके डिनर सेवेची किंमत कमी केली.  कुंभारकामगारांव्यतिरिक्त, हे तंत्र धातूवर आणि इमेलेटेड धातूवर आणि कधीकधी लाकूड आणि कापडावर वापरले जात असे. आजही त्याचा वापर केला जातो, जरी बहुतेकदा लिथोग्राफीने बदलले आहे. १९ व्या शतकात रंगीत छपाईची पद्धती विकसित करण्यात आली.