- जलाशय कुत्री (१९९२) - पल्प फिक्शन (1994) - अंधारातून पहाटेपर्यंत (१९९६) - जॅकी ब्राउन (१९९७) - किल बिल: खंड १ (२००३) - किल बिल: खंड १ (२००४) - मृत्यूचा पुरावा (२००७) - बेईमान बदमाश (२००९), - जांगो अनचेनड (2012) - द्वेषयुक्त आठ (२०१५) - वन्स अपॉन अ टाइम इन हॉलिवूड (2019)
दिग्दर्शक क्वेंटिन टारंटिनो यांच्या जीवनातून {चित्रपट} ({तारीख}) स्वरूपात एक बुलेट पॉईंट यादी काढा
Context:क्वेंटिन जेरोम टारंटिनो (/ˌtærənˈtiːnoʊ/; जन्म २७ मार्च १९६३) हा एक अमेरिकन चित्रपट दिग्दर्शक, लेखक, निर्माता आणि अभिनेता आहे. त्यांचे चित्रपट शैलीबद्ध हिंसा, विस्तारित संवाद, ज्यात अश्लीलतेचा व्यापक वापर आणि लोकप्रिय संस्कृतीचा संदर्भ आहे.  1992 मध्ये रिझर्व्हॉयर डॉग्स या गुन्हेगारी चित्रपटाच्या प्रदर्शनासह टारंटिनोने स्वतंत्र चित्रपट निर्माते म्हणून आपली कारकीर्द सुरू केली. त्याचा दुसरा चित्रपट, पल्प फिक्शन (१९९४), एक डार्क कॉमेडी क्राइम थ्रिलर, समीक्षक आणि प्रेक्षकांसह मोठा यश मिळवून अनेक पुरस्कार जिंकले, ज्यात पाम डी'ऑर आणि सर्वोत्कृष्ट मूळ पटकथासाठी अकादमी पुरस्कार यांचा समावेश आहे. १९९६ साली त्यांनी 'फॉर डूस्क टू डॉन' या चित्रपटात काम केले आणि पटकथाही लिहिली. टॅरेंटिनोचा तिसरा चित्रपट, जॅकी ब्राउन (१९९७) ने ब्लॅक्सप्लोटेशन चित्रपटांना श्रद्धांजली वाहिली.  2003 मध्ये, टारान्टिनोने मार्शल आर्ट्स चित्रपटांच्या परंपरेने प्रेरित किल बिल: खंड 1 चे दिग्दर्शन केले; त्यानंतर 2004 मध्ये खंड 2 चे दिग्दर्शन केले. त्यानंतर त्याने शोषण-स्लेशर डेथ प्रूफ (२००७) बनविला, जो रॉबर्ट रॉड्रिग्जसह एकत्रित शीर्षक ग्रिंडहाऊस अंतर्गत प्रसिद्ध झालेल्या दुहेरी वैशिष्ट्याचा एक भाग होता. त्याचा पुढचा चित्रपट, Inglourious Basterds (2009), दुस-या महायुद्धाच्या वैकल्पिक वृत्ताचे अनुसरण करतो. यानंतर त्यांनी 'डजॅंगो अनचेन्ड' (२०१२) हा स्लाव्ह रिवेंज स्पॅगेटी वेस्टर्न चित्रपट केला, ज्यामुळे त्याला सर्वोत्कृष्ट मूळ पटकथासाठी दुसरा अकादमी पुरस्कार मिळाला. त्याचा आठवा चित्रपट द हेटफुल आठ (२०१५) हा एक पुनरावृत्तीवादी वेस्टर्न थ्रिलर आहे आणि तो रोड शो रिलीजसह प्रेक्षकांसाठी उघडला गेला. त्याचा सर्वात अलीकडील चित्रपट, वन्स अपॉन अ टाइम इन हॉलिवूड (2019), हा 1960 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात जुना हॉलिवूड नवीन हॉलिवूडमध्ये बदलल्याबद्दल एक विनोदी नाटक आहे. या चित्रपटाचे कादंबरीकरण देखील 2021 मध्ये प्रकाशित झाले आणि त्याची पहिली कादंबरी बनली.  टारंटिनोचे काम वादग्रस्त आहे, जसे की हिंसाचाराचे चित्रण, वारंवार वांशिक अपमान आणि किल बिल: खंड 2 मधील स्टंट दृश्यांच्या हाताळणीत सुरक्षेची कथित दुर्लक्ष. टारंटिनोच्या कारकीर्दीत, त्याच्या चित्रपटांना पंथ मिळाला आहे, तसेच गंभीर आणि व्यावसायिक यश मिळाले आहे, त्याला "त्याच्या पिढीतील सर्वात प्रभावशाली दिग्दर्शक" मानले गेले आहे. पाम डी'ऑर आणि दोन अकादमी पुरस्कारांव्यतिरिक्त, त्याच्या इतर प्रमुख पुरस्कारांमध्ये दोन बाफ्टा आणि चार गोल्डन ग्लोब समाविष्ट आहेत.