लिंडन बेन्स जॉन्सन (/ˈlɪndən ˈbeɪnz/; ऑगस्ट २७, १९०८ <unk> जानेवारी २२, १९७३), ज्यांना अनेकदा त्यांच्या आद्याक्षर LBJ द्वारे संबोधले जाते, हे एक अमेरिकन राजकारणी होते, जे १९६३ ते १९६९ पर्यंत अमेरिकेचे ३६ वे अध्यक्ष होते. यापूर्वी त्यांनी 1961 ते 1963 पर्यंत राष्ट्राध्यक्ष जॉन एफ. केनेडी यांच्या नेतृत्वाखाली 37 वे उपाध्यक्ष म्हणून काम केले आणि केनेडी यांच्या हत्येनंतर लवकरच शपथ घेतली. टेक्सासचे डेमोक्रॅट, जॉन्सन यांनी अमेरिकेचे प्रतिनिधी, अमेरिकेचे सिनेट सदस्य आणि सिनेटचे बहुमताचे नेते म्हणूनही काम केले. फेडरल स्तरावर सर्व निवडक पदांवर काम करणाऱ्या काही राष्ट्राध्यक्षांपैकी ते एक आहेत.  टेक्सासच्या स्टोनवॉल येथील एका फार्महाऊसमध्ये स्थानिक राजकीय कुटुंबात जन्मलेल्या जॉन्सन यांनी १९३७ मध्ये अमेरिकन प्रतिनिधी सभागृहाची निवडणूक जिंकण्यापूर्वी हायस्कूल शिक्षक आणि कॉंग्रेसचे सहाय्यक म्हणून काम केले. १९४८ मध्ये त्यांनी डेमोक्रॅटिक पक्षाच्या प्राथमिक निवडणुकीत अरुंद आणि वादग्रस्त विजयानंतर टेक्सासमध्ये १९४८ ची सिनेट निवडणूक जिंकली. १९५१ साली त्यांची सिनेटच्या बहुमत व्हीप पदावर नियुक्ती करण्यात आली. १९५३ मध्ये ते सिनेटचे डेमोक्रॅटिक नेते बनले आणि १९५४ मध्ये बहुमताचे नेते बनले. १९६० साली जॉनसन यांनी डेमोक्रॅटिक पक्षाच्या अध्यक्षपदाच्या उमेदवारीसाठी निवडणूक लढवली. अखेरीस, सेनेटर केनेडी यांनी जॉन्सन आणि त्यांच्या इतर प्रतिस्पर्ध्यांना नामांकनसाठी पराभूत केले, त्यानंतर जॉन्सनला आपला उपाध्यक्षपदाचा उमेदवार बनविण्याची ऑफर देऊन अनेकांना आश्चर्यचकित केले. १९६० च्या राष्ट्रपतीपदाच्या निवडणुकीत केनेडी-जॉन्सन तिकीट जिंकले. अध्यक्ष केनेडी यांची हत्या झाल्यानंतर २२ नोव्हेंबर १९६३ रोजी उपराष्ट्रपती जॉनसन यांनी अध्यक्षपद स्वीकारले. पुढील वर्षी जॉन्सन राष्ट्राध्यक्षपदी निवडून आले तेव्हा त्यांनी अॅरिझोनाचे सिनेट सदस्य बॅरी गोल्डवॉटर यांच्याविरोधात विजय मिळविला. 1964 च्या राष्ट्रपतीपदाच्या निवडणुकीत त्यांना 61.1% लोकप्रिय मते मिळाली. 1820 च्या निवडणुकीनंतर कोणत्याही राष्ट्रपतीपदाच्या उमेदवाराला मिळालेला हा सर्वात मोठा हिस्सा होता.  नागरिक हक्क, सार्वजनिक प्रसारण, आरोग्यसेवा, शिक्षण आणि कला, शहरी आणि ग्रामीण विकास आणि सार्वजनिक सेवांचा विस्तार करण्यावर जॉन्सन यांचे अंतर्गत धोरण होते. १९६४ मध्ये जॉन्सन यांनी या प्रयत्नांचे वर्णन करण्यासाठी "ग्रेट सोसायटी" हा शब्द तयार केला. याव्यतिरिक्त, त्यांनी अनधिकृतपणे "गरीबीविरूद्ध युद्ध" नावाच्या मोहिमेचे नेतृत्व करून कमी उत्पन्न असलेल्या अमेरिकन लोकांसाठी चांगले जीवनमान निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला. या प्रयत्नांचा एक भाग म्हणून, जॉन्सन यांनी 1965 च्या सामाजिक सुरक्षा दुरुस्तीवर स्वाक्षरी केली, ज्यामुळे मेडिकेअर आणि मेडिकेडची निर्मिती झाली. जॉन्सन यांनी नासाला बळकटी देण्याच्या आपल्या पूर्ववर्तीच्या कृतीचे अनुसरण केले आणि अपोलो कार्यक्रमाला राष्ट्रीय प्राधान्य दिले. त्यांनी 1965 च्या उच्च शिक्षण कायद्याची अंमलबजावणी केली ज्याने फेडरल विम्याचे विद्यार्थी कर्ज स्थापित केले. जॉन्सन यांनी 1965 च्या इमिग्रेशन अँड नॅशनॅलिटी अॅक्टवर स्वाक्षरी केली ज्याने अमेरिकेच्या आजच्या इमिग्रेशन धोरणाची पायाभरणी केली. नागरी हक्कांच्या मुद्द्यावर जॉन्सनचे मत त्याला इतर पांढर्या, दक्षिणेकडील डेमोक्रॅट्सशी विसंगत बनवले. १९६४ चा नागरी हक्क कायदा, १९६५ चा मतदानाचा हक्क कायदा आणि १९६८ चा नागरी हक्क कायदा यावर स्वाक्षरी करून त्यांचा नागरी हक्क वारसा आकारला गेला. त्यांच्या अध्यक्षपदाच्या काळात, अमेरिकन राजकीय लँडस्केप लक्षणीयरीत्या बदलला, कारण एकेकाळी प्रामाणिक डेमोक्रॅट असलेले पांढरे दक्षिणेकडील लोक रिपब्लिकन पक्षाकडे वळले आणि काळ्या मतदारांनी डेमोक्रॅटिक पक्षाकडे वळण्यास सुरुवात केली. त्यांच्या देशांतर्गत कार्यक्रमामुळे, जॉन्सनच्या अध्यक्षतेने अमेरिकेत आधुनिक उदारमतवादाची शिखराची नोंद केली.  जॉनसन यांचे अध्यक्षपद शीतयुद्धाच्या काळात होते, त्यामुळे त्यांच्या परराष्ट्र धोरणात साम्यवादाला आळा घालणे याला प्राधान्य देण्यात आले. त्यांच्या अध्यक्षपदाच्या आधी, अमेरिका आधीच व्हिएतनाम युद्धात सहभागी होती, कम्युनिस्ट उत्तर विरुद्ध दक्षिण व्हिएतनामला समर्थन देत होती. १९६४ मध्ये अमेरिका आणि उत्तर व्हिएतनाम यांच्यात झालेल्या नौदल चकमकीनंतर कॉंग्रेसने गल्फ ऑफ टोंकिन ठराव मंजूर केला, ज्याने जॉन्सनला दक्षिण पूर्व आशियामध्ये पूर्ण प्रमाणात लष्करी हस्तक्षेप सुरू करण्याची शक्ती दिली. व्हिएतनाममधील अमेरिकन सैनिकांची संख्या नाटकीयरित्या वाढली, आणि अमेरिकन सैनिक आणि व्हिएतनामी नागरिकांमधील जखमींची संख्या वाढली. उत्तर व्हिएतनामी पुरवठा लाइन नष्ट करण्यासाठी जॉन्सनने शेजारच्या लाओसमध्ये लष्करी कारवाईचा विस्तार केला. १९६८ मध्ये कम्युनिस्ट टेट आक्षेपार्हाने युद्धविरोधी चळवळीला चालना दिली, विशेषतः विद्यापीठ परिसरातील सैन्यात भरती होण्याच्या वयाच्या विद्यार्थ्यांमध्ये, आणि जनमत अमेरिकेच्या युद्धातील सहभागाच्या विरोधात वळले. युरोपमध्ये, जॉन्सन प्रशासनाने आपल्या पूर्ववर्तींप्रमाणे पश्चिम युरोपियन राजकीय आणि आर्थिक सहकार्य आणि एकात्मता वाढविणे आणि प्रोत्साहन देणे सुरू ठेवले.  घरी, जॉन्सनला प्रमुख शहरांमध्ये जातीय दंगली आणि वाढत्या गुन्हेगारीच्या प्रमाणात आणखी अडचणींचा सामना करावा लागला. त्यांच्या राजकीय विरोधकांनी संधीचा फायदा घेतला आणि "कायदा व सुव्यवस्था" धोरणांची मागणी केली. जॉन्सन यांनी जवळजवळ सार्वत्रिक समर्थनासह आपल्या अध्यक्षपदाची सुरुवात केली, परंतु व्हिएतनाम युद्ध आणि घरगुती अशांतता या दोन्ही गोष्टींमुळे जनतेला निराश झाल्यामुळे त्यांच्या अध्यक्षतेदरम्यान त्यांची मान्यता कमी झाली. जॉन्सनने सुरुवातीला पुन्हा निवडणूक लढविण्याचा प्रयत्न केला; तथापि, न्यू हॅम्पशायर प्राथमिक निवडणुकीतील निराशाजनक निकालांनंतर त्यांनी आपली उमेदवारी मागे घेतली. १९६८ च्या राष्ट्रपतीपदाच्या निवडणुकीत रिपब्लिकन उमेदवार रिचर्ड निक्सनने जॉन्सनचे उपाध्यक्ष ह्युबर्ट हम्फ्रे यांना पराभूत केले. १९६९ साली अध्यक्षपदाच्या समाप्तीनंतर जॉन्सन आपल्या टेक्सासच्या शेतात परतले, त्यांनी आपले आठवणी प्रकाशित केले आणि १९७३ साली हृदयविकाराच्या झटक्याने त्यांचा मृत्यू होईपर्यंत त्यांनी इतर बाबतीत एक खाजगी जीवन जगले.  जॉनसन हे अमेरिकेच्या इतिहासातील सर्वात वादग्रस्त राष्ट्रपतींपैकी एक आहेत. त्यांच्या मृत्यूनंतर त्यांच्या वारशाचे सार्वजनिक मत आणि शैक्षणिक आकलन मोठ्या प्रमाणात बदलले आहे. इतिहासकार आणि विद्वान जॉन्सनला घरगुती धोरणाशी संबंधित त्याच्या कामगिरीमुळे वरच्या स्तरावर स्थान देतात. त्यांच्या प्रशासनाने नागरी हक्क, आरोग्यसेवा, कल्याण आणि शिक्षण या क्षेत्रात मोठे बदल घडवून आणणारे अनेक मोठे कायदे पारित केले. त्याउलट, जॉनसन यांच्या परराष्ट्र धोरणासाठी जोरदार टीका केली जाते, म्हणजे व्हिएतनाम युद्धामध्ये अमेरिकेचा सहभाग वाढविणे.
एलबीजे कोण आहे?
Context:लिंडन बेन्स जॉन्सन (/ˈlɪndən ˈbeɪnz/; ऑगस्ट २७, १९०८ <unk> जानेवारी २२, १९७३), ज्यांना अनेकदा त्यांच्या आद्याक्षर LBJ द्वारे संबोधले जाते, हे एक अमेरिकन राजकारणी होते, जे १९६३ ते १९६९ पर्यंत अमेरिकेचे ३६ वे अध्यक्ष होते. यापूर्वी त्यांनी 1961 ते 1963 पर्यंत राष्ट्राध्यक्ष जॉन एफ. केनेडी यांच्या नेतृत्वाखाली 37 वे उपाध्यक्ष म्हणून काम केले आणि केनेडी यांच्या हत्येनंतर लवकरच शपथ घेतली. टेक्सासचे डेमोक्रॅट, जॉन्सन यांनी अमेरिकेचे प्रतिनिधी, अमेरिकेचे सिनेट सदस्य आणि सिनेटचे बहुमताचे नेते म्हणूनही काम केले. फेडरल स्तरावर सर्व निवडक पदांवर काम करणाऱ्या काही राष्ट्राध्यक्षांपैकी ते एक आहेत.