सरदार वल्लभभाई जाहेरभाई पटेल यांना भारताचे लोहपुरुष म्हणून ओळखले जाते. ३१ ऑक्टोबर १८७५ रोजी गुजरातमध्ये जन्मलेले पटेल हे एक भारतीय वकील, प्रभावशाली राजकीय नेते, बॅरिस्टर आणि राजकारणी होते. त्यांनी १९४७ ते १९५० पर्यंत भारताचे पहिले उपपंतप्रधान आणि गृहमंत्री म्हणून काम केले. भारताच्या स्वातंत्र्यानंतर भारताचे पहिले गृहमंत्री आणि उपपंतप्रधान म्हणून पटेल यांनी पाकिस्तानातून पंजाब आणि दिल्लीला पळून जाणाऱ्या विभाजन शरणार्थींसाठी मदतकार्य आयोजित केले आणि शांतता प्रस्थापित करण्यासाठी काम केले. त्यांनी एकात्मिक भारताची निर्मिती करण्याचे काम केले आणि भारताचे डोमिनियन बनविणार्या ब्रिटीश वसाहती प्रांतांना नव्याने स्वतंत्र राष्ट्रामध्ये यशस्वीरित्या समाकलित केले. १९४७ च्या भारतीय स्वातंत्र्य कायद्याद्वारे सुमारे ५६५ स्वायत्त राजेशाही राज्ये ब्रिटीश अधिपत्यापासून मुक्त झाली आणि भारतीय संघाचा भाग बनली. पटेल यांनी जवळपास प्रत्येक राजेशाही राज्याला भारताशी जोडण्यास प्रवृत्त केले. नव्याने स्वतंत्र झालेल्या देशात राष्ट्रीय एकात्मतेसाठी त्यांची कटिबद्धता पूर्ण आणि असमंजसपणाची होती, ज्यामुळे त्यांना "भारताचा लोहपुरुष" असे उपनाम मिळाले.
भारताचा लोहपुरुष कोणाला म्हणतात आणि का?
Context:वल्लभभाई जाहेरभाई पटेल (गुजराती: [ʋəlːəbːhɑi dʒhəʋeɾbhɑi pə<unk>el]; pə-TEL; ३१ ऑक्टोबर १८७५ <unk> १५ डिसेंबर १९५०), सामान्यतः सरदार पटेल म्हणून ओळखले जाणारे, एक भारतीय वकील, प्रभावशाली राजकीय नेते, बॅरिस्टर आणि राजकारणी होते, ज्यांनी १९४७ ते १९५० पर्यंत भारताचे पहिले उपपंतप्रधान आणि गृहमंत्री म्हणून काम केले. ते एक बॅरिस्टर आणि भारतीय राष्ट्रीय कॉंग्रेसचे वरिष्ठ नेते होते, ज्यांनी देशाच्या स्वातंत्र्यासाठीच्या लढ्यात अग्रगण्य भूमिका बजावली आणि त्याचे एकात्मिक, स्वतंत्र राष्ट्रात एकत्रीकरण केले. भारतात आणि इतरत्र, त्याला अनेकदा सरदार म्हटले जात असे, ज्याचा अर्थ हिंदी, उर्दू, बंगाली आणि पर्शियन भाषेत "प्रमुख" असा होतो. भारताच्या राजकीय एकात्मतेदरम्यान आणि 1947 च्या भारत-पाकिस्तान युद्धादरम्यान त्यांनी गृहमंत्री म्हणून काम केले.  पटेल यांचा जन्म खेडा जिल्ह्यातील नादियाड येथे झाला. त्यांचा जन्म गुजरात राज्यातील ग्रामीण भागात झाला. तो एक यशस्वी वकील होता. महात्मा गांधी यांचे पहिले राजकीय सहाय्यक म्हणून त्यांनी गुजरातमधील खेडा, बोर्साड आणि बार्दोली येथील शेतकऱ्यांना ब्रिटीश राजाविरोधात अहिंसक नागरी अवज्ञा करण्यासाठी संघटित केले आणि गुजरातमधील सर्वात प्रभावशाली नेत्यांपैकी एक बनले. १९३४ आणि १९३७ च्या निवडणुकांसाठी पक्षाचे आयोजन करताना आणि भारत छोडो आंदोलनाला प्रोत्साहन देताना त्यांना भारतीय राष्ट्रीय कॉंग्रेसचे ४९ वे अध्यक्ष म्हणून नियुक्त करण्यात आले.  भारताचे पहिले गृहमंत्री आणि उपपंतप्रधान म्हणून पटेल यांनी पाकिस्तानातून पंजाब आणि दिल्लीला पळून गेलेल्या विभाजन शरणार्थींसाठी मदत उपक्रम आयोजित केले आणि शांतता प्रस्थापित करण्यासाठी काम केले. ब्रिटीश वसाहतवादी प्रांतांनी भारताचे डोमिनियन बनविलेले नवीन स्वतंत्र राष्ट्रात यशस्वीरित्या समाकलित करून त्यांनी एकात्मिक भारताची निर्मिती करण्याचे कार्य केले. थेट ब्रिटीश राजवटीखाली असलेल्या प्रांतांव्यतिरिक्त, 1947 च्या भारतीय स्वातंत्र्य कायद्याद्वारे सुमारे 565 स्वायत्त शासकीय राजघराण्या ब्रिटीश अधिपत्यापासून मुक्त झाल्या होत्या. पटेल यांनी जवळपास प्रत्येक राजेशाही राज्याला भारताशी जोडण्यास प्रवृत्त केले. नव्याने स्वतंत्र झालेल्या देशात राष्ट्रीय एकात्मतेसाठी त्यांची कटिबद्धता पूर्ण आणि असमंजसपणाची होती, ज्यामुळे त्यांना "भारताचा लोहपुरुष" हा टोपणनाव मिळाला. आधुनिक अखिल भारतीय सेवा प्रणालीची स्थापना केल्याबद्दल त्यांना "भारताच्या नागरी सेवकांचे संरक्षक संत" म्हणून देखील लक्षात ठेवले जाते.  जगातील सर्वात उंच पुतळा असलेल्या स्टॅच्यू ऑफ युनिटीची उंची सुमारे 182 मीटर (597 फूट) आहे. ही पुतळी भारत सरकारने 420 दशलक्ष अमेरिकन डॉलर्स खर्च करून उभारली होती.