Byliśmy łowcami i rolnikami
ze wszystkich stron otaczały nas granice
byliśmy zamknięci pomiędzy ziemią
oceanem i niebem
wolna droga wciąż cicho woła
nasza mała ziemsko-wodna sfera
niczym dom wariatów dla setek tysięcy milionów światów
my, którzy nie potrafimy nawet zapanować nad nasza planetą
kierowani potrzebą rywalizacji i zawiścią
czy my możemy wypłynąć na podbój przestrzeni kosmicznej?
do czasu gdy będziemy gotowi by zasiedlić najbliższe nam układy planetarne
zmienimy się
zwykły bieg kolejnych generacji nas zmieni
konieczność nas zmieni
jesteśmy przystosowawczym gatunkiem
to nie będziemy my, którzy dotrzemy do Alpha Centauri
oraz innych pobliskich gwiazd
będzie to gatunek bardzo do nas podobny
lecz z większą liczba zalet i mniejsza ilością słabości
bardziej pewny siebie, dalekowzroczny, silny i przewidujący
przez wszystkie nasze porażki, mimo naszych błędów i ograniczeń
my ludzie, jesteśmy zdolni do wielkich rzeczy
jakie nowe cuda, niewyśnione nawet w naszych czasach
uda nam się osiągnąć w następnym pokoleniu? i kolejnych
jak daleko nasz nomadyczny gatunek zawędruje do końca przyszłego wieku?
i następnego tysiąclecia
nasi odlegli potomkowie, bezpiecznie rozpostarci na wielu planetach Układu Słonecznego i poza nim
połączeni będą
wspólnym dziedzictwem
pamięcią o naszym domu
i wiedzą
że pomimo rożnorodności wszelkich możliwych form życia
jedyni ludzie we Wszechświecie - pochodzą z Ziemi
będą oni spoglądać w niebo by odnaleźć niebieski punkt
będą podziwiać drogę, jaką przebył ludzki potencjał
jak niebezpieczne było jego dzieciństwo
jak skromne początki
jak wiele rzek musieliśmy przekroczyć, aby odnaleźć swą drogę.
