Çeviri: Ümid Gurbanov
@umidgurbanov
Ölümünüzü sıklıkla düşünür müsünüz?
Yaşım ilerledikçe
daha az düşünür oldum.
Bana göre hayatta iki ya da üç
şeyi kabullenmek gerekiyor:
Birincisi, düşmanlara
sahip olmayı kabullenmektir.
Böylece herkes tarafından sevilmemeyi...
...böylesi bir narsisizmi
yitirmeyi kabullenmek gerek.
İkincisi,
yaşlanmayı kabullenmek.
Çok zordur bu, erkenden
bunu kabul etmeye başlamak gerek.
Yalnızca bundan sonra
kişi ölümlü olmayı kabullenebilir.
Ebedi yaşam
sizin için ne ifade ediyor?
Bunu sadece ölümün
"sonrası" veya "ötesi"...
...olarak düşünseydik,
kesinlikle bir mit olurdu bu.
Öncelikle bu,
şimdinin bir kategorisidr.
Bence "kurucu" bir izlenim bırakan
bir deneyim yaşadığımız her seferinde...
...sonsuzluğun deneyimini
yaratmış oluyoruz.
Yani, nasıl desem...
Varlığımızın tamamen birbirine geçtiği...
...hayatımızın büyük
bir bölümünün belirlendiği...
...varlıklarla olan ilişkimizin şekillendiği
bir çeşit durum gerçekleşir.
Nitelikli geçen anlardır bunlar.
Sonsuzluğun içine işlediği
ve geçip giden çok yoğun bir andır.
Bu yüzden, kurucu deneyim
olan tüm deneyimlerin...
...zamanın içinden
geçtiğine inanıyorum.
Bu deneyimler
sonsuzluğun deneyimleridir...
...ve bu yüzden de ölümümden sonrası
için şunu söylememe izin verin:
Kendi ölümüm sonsuzluğa
açılan bir kapı mıdır...
...yoksa şimdiki zamana ve yaşama
köklerini derinden salmış mıdır?
Yaşamın üstünde değil,
yaşamın ta kendisindedir.
