Jedną z przyczyn niewielkiego zainteresowania
studiami informatycznymi w wielu krajach jest
różnica pomiędzy wyobrażeniami uczniów 
na temat tego, czym jest informatyka, 
a tym, czym tak  naprawdę zajmują się 
absolwenci studiów informatycznych...
Dziecko w szkole zapytane o to, 
czym zajmuje się informatyk, odpowie, że...
naprawianiem komputerów lub programowaniem.
Oczywiście informatyka jest o wiele bogatsza.
Celem pokazu, który Państwo zobaczą, było 
ukazanie uczniom istotę informatyki.
Uczniowie mieli przekonać się, iż praca informatyka to
coś więcej niż programowanie czy „zabawa” lutownicą...
 
Zobaczą teraz Państwo relację z pokazu, 
w czasie którego dwaj absolwenci informatyki...
prezentowali różne koncepcje informatyczne
dzieciom w wieku około 12 lat.
Mamy nadzieję, że ten film posłuży Państwu 
jako inspiracja dla Państwa własnych prezentacji.
W czasie pokazu ani razu nie pojawił się komputer!
Dijkstra (słynny holenderski informatyk) mawiał: 
„Informatyka ma tyle samo wspólnego z komputerami, 
co astronomia z teleskopami...”.
Poczekajmy na mojego wiernego asystenta, 
który się spóźnia...
Proszę o cierpliwość...
Zaraz zaczniemy.
 
– Matt.
– Cześć Jav.
Przepraszam za spóźnienie.
– Przygotowujesz się do pokazu?
– Już wszystko gotowe.
– Gdzie komputery?
– Jakie komputery?
Komputery na zajęcia z informatyki!
Nie potrzebujemy komputerów, aby rozmawiać o informatyce.
Arnold mówi, że potrzebuje...
Informatyka (ang. computer science) to dziedzina wiedzy.
Komputery są tylko jej narzędziem.
Ale informatyka... (ang.  c o m p u t e r  science)
Jak nazywa się dziedzina nauki 
w której używa się teleskopów?
To astronomia!
Astronomia nie jest nauką o teleskopach. 
One są tylko narzędziem...
Podobnie jest z komputerami.
Informatyka jest nauką o przetwarzaniu informacji!
Dobrze... Arnold nadal sądzi, że to jakiś żart...
Arnoldzie, chcesz zobaczyć sztuczkę?
Kto chce zobaczyć sztuczkę? Wspaniale!
Będziemy potrzebować ochotnika...
Ja wybiorę...
– Jak masz na imię?
– Britney.
Przyjdziesz do nas? Dodajmy jej odwagi!
Britney. Być może tego nie wiesz...
W komputerze wszelkie informacje 
zapisywane są z użyciem tylko dwóch cyfr: 0 i 1.
Mam tu karty o różnych kolorach z każdej strony.
Czarna strona odpowiada cyfrze 0, biała – 1.
Ułóżmy z tych kart siatkę rozmiaru 5 x 5.
Rozmieść je tak jak chcesz, w dowolny sposób.
Ja spróbuję ...zapamiętać ten układ...
– W formie kwadratu? 
– Tak!
Będę kierował Tobą mocą mojego umysłu...
To, co teraz robi Britney to grupowanie zer i jedynek.
Jak nazywa się taki system numeracji?
– Kod dwójkowy?
– Kod dwójkowy! Tak!
0 i 1 to cyfry stosowane w komputerze.
Jesteście przyzwyczajeni do innej numeracji: dziesiętnej...
W informatyce używamy numeracji dwójkowej.
Jak w skrócie nazywa się cyfry dwójkowe (ang. binary digits)?
– Tak?
– BD?
Nie do końca.
– Bity? (ang. bits)
– Tak!
Jak Ci idzie Britney?
Bardzo dobrze. Jest szybsza niż ja.
Mamy tylko 25 bitów! 
Utrudnię sobie dodając wiersz i kolumnę.
– Oszalałeś?
– Tak jest!
Posłuchaj reakcji widowni.
Publiczność zamilkła...
Jeszcze kilka tutaj...
Co z Twoją sztuczką?
To właściwie nie sztuczka. Skorzystam z wiedzy naukowej.
Odwrócę się i poproszę Britney, aby odwróciła jedną z kart.
– Nie spotkaliśmy się wcześniej, prawda?
– Prawda.
Nie ma możliwości, abyś mi ujawniła, 
który bit zmieniłaś!
Skorzystam z mocy mojego umysłu i ...informatyki.
OK? Odwracam się...
Nie daj się oszukać, Britney. To jest czarna magia.
Zakrywam oczy. Pilnujcie, bym nie podglądał...
Britney powinna dla pewności oznaczyć miejsce...
– Gotowi?
– Tak!
Zobaczmy...
To ta! Tutaj!
Fuks! Fuks!
– Jeszcze raz!
– OK. Zrobię to jeszcze raz.
Utrudnij mu, Britney.
Nie, nie ten. Każdy inny... Tylko nie ten!
 
Gotowe!
Mamy 36 kart. 
Szansa, że odgadnę jest jak 1 do 36.
Dwa razy pod rząd: 1/36 x 1/36...
– Ta!
– Nie!
Dzięki, Britney.
Jak to zrobiłeś?
Wykorzystałem wiedzę naukową.
Słabe wytłumaczenie.
– Chcesz znać sekret?
– Tak!
Naukowiec musi umieć pogodzić się z tym,
że są pytania, na które nie zna odpowiedzi.
i musi minąć wiele czasu, 
zanim ludzkość pozna odpowiedź!
– I tak powiesz mi później. 
– Powiem pod koniec pokazu.
Staramy się uzyskać odpowiedzi prosto od dzieci.
Staramy się nie podawać gotowych odpowiedzi. 
Aby przekonały się, że same mogą znaleźć rozwiązanie.
Zobaczmy teraz, jak przez grupowanie cyfr dwójkowych, 
zapisywać w komputerze różne rodzaje danych!
Zaczniemy od zapisywania liczb!
Numeracja dwójkowa
Wartości 0 i 1 można fizycznie zapisywać w różny sposób.
Czy ktoś wie, jak są zapisywane dane np. na płycie CD?
– Tak?
– Na świecącej stronie?
– Tak?
– Laser...
Tak. W odtwarzaczu CD znajduje się laser.
Laser kieruje promień światła na powierzchnię płyty.
Na niej znajdują się wgłębienia (tzw. pity), 
które powodują zmianę w odbiciu światła.
Wow. Efekty dźwiękowe...
Dobrze. Może narysujesz odbijający się promień?
W ten sposób rozróżnia się wartości 0 i 1.
Wiemy jak zapisywać liczby 0 i 1.
Co z liczbami większymi niż 0 lub 1?
Jak je zapisać? Ktoś ma pomysł?
– Policzyć do dwóch?
– Policzyć do dwóch! Dokładnie tak!
Jak zapisać w komputerze liczbę 2? 
Ktoś ma pomysł?
– Tak?
– Zapisując (grupując) cyfry obok siebie?
Tak, dokładnie tak.
W numeracji dziesiętnej, 
do której jesteście przyzwyczajeni...
...liczba 1 to 1.
Co otrzymamy dopisując dodatkową cyfrę 0 z prawej strony?
– 10 (dziesięć)?
– 10!
OK. Będę potrzebował ochotników
Już się zgłaszają.
O ten chłopak, ma wielkie oczy!
Raz!
Dwa! Trzy!
Cztery! I pięć!
Stańcie tu, w linii.
– Jak masz na imię?
– Patryk.
Piękne imię.
Chcę, byś został bitem (cyfrą binarną).
Będziesz pierwszym bitem.
Ta karta ma dwie strony.
Czarna strona oznacza „wyłączony” bit.
Biała – „włączony” bit.
Liczba kropek oznacza wartość liczbową (dziesiętną) karty.
 W tym przypadku 1 (jeden).
– Jak masz na imię?
– Shari.
Shari jest drugiem bitem.
– Następna w kolejności jest?
– Emilly.
Ile kropek będzie na karcie Emilly?
– 3...
– 4...
Kto uważa, że 3?
Kto uważa, że 4?
Dlaczego 4?
– Bo 4 to podwojone 2.
– Tak, 4 to podwojone 2!
Niektórzy podglądali, kiedy się obróciłem.
Mamy więc bit o wartości 4.
Następna wartość to...
8
I 16...
Jav dostałby kartę o wartości...
32
Ale, nie dostaniesz...
Chciałbym, abyście na początek
odwrócili wszystkie karty.
Jaką liczbę otrzymaliśmy?
– 0.
– 0. To prawda.
Nie ma bitów „włączonych”, więc 0.
Patryku, odwróć z powrotem swoją kartę.
Teraz mamy: „wyłączony”, „wyłączony”, „wyłączony”, „wyłączony”, „włączony”.
Czyli 1 (jeden).
Używając cyfr, zapiszemy to tak: 0 0 0 0 1.
To oznacza 1.
Jak zapisać liczbę 2? 2 i więcej...
Patryk i Shari, odwróćcie swoje karty.
Teraz mamy... 0 0 0 1 0.
Czyli... 2. 
Zatem widać: 1 przesunęło się o jedną pozycję w lewo...
i wartość liczby się podwoiła.
Jeśli przesuniemy 1 o jeszcze jedną pozycję, to...
Shari, odwróć i Emilly odwróć swoją kartę.
Jeśli przesuniemy 1 o jedną pozycję...
Mamy: 0 0 1 0 0.
Czyli...
– 4.
– Doskonale!
Gdzie jest 3? Oszukujesz...
Patryk, mógłbyś odwrócić swoją kartę z powrotem?
Dodając wartości kolejnych bitów liczby 0 0 1 0 1 dostajemy...
– 5.
– 5. OK.
A 3?
– Aby dostać 3, potrzebujemy bitu o wartości 16? 
– Nie.
– Bitu o wartości 8?
– Nie.
– ... 4?
– Nie.
– ...2?
– Tak!
– ...1?
– Tak.
Bity o wartości 1 i 2, odwróćcie karty.
Nieźle. Mamy zatem 3.
Dla 4 potrzebujemy bitu z 16?
– 8?
– Nie.
– 4?
– Tak!
– 2?
– Nie.
Odwróć kartę, Shari.
– Potrzebujemy 1?
– Nie.
Mamy 4.
Jak otrzymać 5?
– Odwracając bit 1.
– Tak.
Jak otrzymamy 6? Tak?
Odwracając bity o wartościach 1 i 2?
– Mogę ich sprawdzić?
– Tak.
– 13! Potrzebujemy bitu z 16?
– Nie.
– Ten jest potrzebny?
– Tak!
– Ten?
– Tak!
Tak, czy nie?
To pytanie do widowni, nie do Ciebie, jesteś tylko bitem...
Odwróć kartę!
– Ten?
– Nie!
– Ten?
– Tak!
Bardzo dobrze.
Ustawcie bity na 0!
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
I ...16
Nicky, musisz się tam nieźle nudzić?
A jak ja się czuję... Nie mam żadnej karty.
Ustawcie bity tak, aby były „włączone”.
Jaką otrzymaliśmy liczbę?
Opuść rękę, jesteś tylko bitem...
– Tak?
– 31?
31! Skąd wiesz?
To największa liczba mniejsza od 32!
Dokładnie! Zobaczny, jak to działa.
Odwrócimy kolejne bity... Odwróć...
I odwracamy 32.
Wszystkie mniej znaczące bity 
dają więc razem 31.
Co otrzymamy po „włączeniu" 
wszystkich bitów łącznie z 32?
Tak? 63! 
Dlatego, że następna karta miałaby wartość 64.
Używając pięciu bitów zapiszemy każdą liczbę pomiędzy...
Jaka jest najmniejsza liczba?
0!
Jak jest największa?
31!
Jak zapisać wiadomość tekstową?
No wiesz, litery itd.
Chciałbyś wiedzieć, jak zapisywane są litery, tak?
Jestem ciekaw...
Jak zapisać litery w komputerze?
– Tak?
– Potraktować je jak liczby?
– Liczby? Co masz na myśli?
– Zapisać je za pomocą bitów.
Jak zapisać konkretną literę za pomocą liczby?
Litera „a” miałaby przypisany pewien kod...
... i naciśniecie klawisza „a” powodowałoby wyświetlenie znaku,
 odpowiadającego liczbie, która jest kodem „a”.
Dobry pomysł! Jak masz na imię?
Nick
Nick. OK. Zaproponujesz taki kod?
Przypiszesz liczby literom alfabetu?
Niech...
Literze „a” odpowiadać będzie...
– 36
– 36?
Mamy liczby od 1 do 31...
Niech „a” będzie 1 (jedynką), OK?
Litera „b” to będzie ...
2
„c” to...
3
„z” to ...
...26
Panie i Panowie, oto kod Nicka!
To tradycyjny sposób zapisu liter w komputerze.
Był używany do wieków.
Świat jest niezwykle wdzięczny Nickowi za ten wynalazek.
Pierwszą literą mojego imienia jest „m”...
Chciałbym zapisać „m” jako liczbę. Jaka to liczba?
--13
--13. Dobrze!
Pokażcie, proszę, liczbę 13.
Więc, litera „m”...
– Pisak właśnie się zepsuł.
– Dlaczego go zepsułeś?
Litera „m” jest...
Powiedzcie, czy odpowiednie bity są na „0” czy na „1”?
Zaczynając od Nicky.
0 1 1 0 1
Moje imię zaczyna się od bitów: 0 1 1 0 1.
Ale...
Wyobraźcie sobie, że Jav znajduje się daleko ode mnie...
 i chce przekazać mi wiadomość...
– Jak w Internecie.
– Zupełnie jak w Internecie!
Czy ktoś zna...
Uuuu, naukowy hałas...
To musi coś oznaczać...
Jake urządzenie służy do połączenia z Internetem?
Jak się nazywa?
Tak? Ty w niebieskim...
– Modem.
– Tak! To modem.
Ktoś wie, skąd wzięło się słowo „modem”?
Słowo to jest połączniem słów:
„modulator” i „demodulator”.
Zróbmy to inaczej...
Jeśli sprytnie zagiąłbym te kartki...
Mówiłem już wam, że informatyka lubi upraszczać...
Mo-dem.
Będziesz demodulatorem, ja będę modulatorem...
Działanie modulatora polega na zamianie 0 i 1 w coś innego...
– Tak?
– Małe rzeczy, które...
Skaczące małe wróżki... „Jesteśmy w Internecie... ”
Są z nami... Każdy wie, skąd pochodzą wróżki...
– Tak?
– W sygnały...
Tak, w specjalne sygnały.
W jaki sposób wasz modem jest połączony z Internetem?
– Za pomocą kabla.
– Jakiego kabla?
– Telefonicznego.
– Tak. Kabla telefonicznego.
– Co wiemy o telefonach?
– Używają sygnałów dźwiękowych.
Zatem modulator zamienia 0 i 1 na dźwięki...
... a demodulator zamienia je z powrotem na 0 i 1.
W jaki sposób? Matt!
Zapytajmy naszą doświadczoną widownię!
Ktoś podejrzewa wróżki?
Jak rozróżnić 0 lub 1 używając dźwięku?
– Tak?
– Używając niskiego lub wysokiego tonu?
Tak, niski i wysoki ton.
Np. 0 – używając nieskiego tonu!
I 1 – używając wysokiego tonu!
– Tak jak to robi wróżka...
– Dokładnie.
Jak nazwać te dźwięki?
Może: wróżki i trolle?
Już chyba zbyt dużo tych żartów o wróżkach...
Pierwsza litera wiadomości, którą chcę przesłać...
będzie „brzmieć” tak...
Jeśli usłyszysz niski ton, to pokażesz 0...
Jeśli wysoki – 1...
Gotowi?
 
Co tu mamy?
0 1 0 0 0
Jaka to liczba?
– 8
– 8
Co odpowiada literze...
„H”
Otrzymałem pierwszą literę wiadomości.
Demodulator rozpoznaje ciąg 0 i 1,
i można odczytać literę...
„H”
Następną literą wiadomości jest...
 
Ta liczba to?
– 9
– 9. Jaka litera?
„I”
– „HI”
– Otrzymałem drugą literę. Mam „Hi” („Cześć”).
– Tak!
– Masz szerokopasmowe łącze...
Nasz Internet jest dosyć powolny...
jeśli się korzysta z bitów...
OK. Chcę wysłać Ci odpowiedź.
– OK.
– Zapisałem sobie, żeby nie zapomnieć.
– Zmodulowałeś już wiadomość?
– Tak... Jestem wspaniały!
Pierwsza litera to...
– Mamy 2, więc... 
– „B”.
– Następna litera. Gotowi?
– Tak!
Co za szybkość!
Co mamy?
– 25, czyli...
– „Y”
Ostatnia litera...
„Bye”!
Lub: troll, troll, wróżka, troll, wróżka.
Moja wiadomość jest zabawna...
Jav i ja odbyliśmy właśnie krótką rozmowę...
... poprzez „żywy” Internet.
Myślę, że zrobili kawał dobrej roboty.
Pozwolimy im usiąść?
– Tak, oczywiście.
– Oddajcie karty!
Teraz moja kolej!
Spójrzcie na moją rękę.
Jaki silny jest ten Jav!
Policzę teraz do 31. Na palcach...
Spójrz! 1, 2, 3, ...obraźliwe 4.
5 ...i i dostałem skurczu ręki!
Używając palców jednej ręki 
Jav mógł policzyć do 31.
Do ilu mógłby policzyć używając dwóch?
– 62? 
– Nie. To nie takie proste...
– 63? 
– Och, trochę więcej.
Do 63 można by policzyć używając sześciu palców...
Za pomocą dwóch rąk Jav może policzyć do 1023...
Używając naszych czterech rąk, 
moglibyśmy przedstawić 1 048 576 liczb.
Mój mózg tego nie ogarnia...
Używając niewielu bitów można zapisać bardzo duże liczby.
i to bardzo szybko.
Żeby to lepiej zrozumieć...
Czy ktoś ma dzisiaj urodziny?
Pani Eddington!
– Gdzie jest pani Eddington?
– Pani Eddington. Proszę do nas przyjść.
Pani Eddington, świętujemy Pani 29. urodziny, nieprawdaż?
30? Niech będzie, że 30.
Mamy dla Pani tort urodzinowy/
Zanim zaśpiewamy „Sto lat!” musimy zapalić świeczki.
Mamy tylko pięć świeczek...
Może znajomość informatyki nam pomoże?
Informatyka nam pomoże!
W jaki sposób?
– Tak?
– Tamte, um, te bity?
– Chcesz potraktować świeczki jako bity?
– Tak.
Kto powie, które „bity” powinienem „zapalić”?
Zapalę zapałkę.
Zanim przypalę sobie rękę,
musimy zapisać liczbę 30. 
1, 2, 4, 8, 16...
– Potrzebujemy bitu (o wartości) 16?
– Tak.
– Potrzebujemy bitu 8?
– Tak.
– Powinniśmy zapalać te świeczki?
– Tak.
– Potrzebujemy bitu 4?
– Tak.
– Potrzebujemy bitu 2?
– Tak... Nie... Tak...
– Potrzebujemy bitu 1?
– Nie.
30 jest przecież liczbą parzystą!
Nie oparzyłem sobie ręki!
Świetnie. Mamy: 1 1 1 1 0.
Wszystkiego najlepszego na 11110 urodziny!
Pani Eddington, chciałaby Pani zdmuchnąć świeczki?
Z przyjemnością.
  
Zła wiadomość jest taka, że powinna Pani podzielić się tortem ...
...z całą klasą.
Proszę się nie przejmować!
Mamy problem! 
A informatycy uwielbiają problemy!
W jaki sposób podzielić tak mały tort, 
aby każdy dostał kawałek?
Zrobimy tak...
To Pani połowa, Pani Eddington.
Cały kawałek?
Kto jeszcze chce połowę?
Pani Eddington, może Pani usiąść
Każdy dostanie połowę?!
Zaczniemy z tej strony...
Weź połowę...
Wyszło trochę nierówno ...na twoją korzyść,
Nie martwcie się. 
Będziemy dalej połowić tort...
Weź, proszę, połowę...
Nie martwcie się. 
Ci z tyłu dostaną olbrzymie kawałki tortu...
Siedzący w narożniku! Wyglądacie na  głodnych...
Kiedy tort do was dotrze, to już będzie całkiem mały...
To, co zostaje będziemy dzielić na pół
i dostaniecie to, co zostanie...
Proszę, weź połowę.
Chcesz to wszystko?
– Mamy tu bałaganiarza...
– Pyszne...
Mamy jeszcze bardzo dużo połówek...
Weź połowę, możesz wziąć. 
Nie! Tylko połowę!
Jav się szybko zorientuje, 
że jeśli coś dzielimy na pół...
i powtarzamy to wielokrotnie,
wtedy to bardzo szybko staje się coraz mniejsze.
W informatyce, kiedy mamy do czynienia 
z trudnym problemem...
staramy się znaleźć sposób na to,
by podzielić problem na mniejsze części...
Te części można podzielić na jeszcze mniejsze,  
które potrafimy rozwiązać...
Albo zdenerwować całą widownię...
W czasie pokazu dzieci często same znajdują rozwiązania.
Staramy się nie podawać od razu gotowych rozwiązań.
Chcemy im tylko pokazać, że taki czy inny temat
może być dla nich interesujący...
Czasami nie jest łatwo ich nie pouczać!
Teraz zobaczymy fragment pokazu, który dotyczył
metod zapisu w komputerze innego rodzaju danych.
Kompresja obrazu.
Kodowanie podciągów RLE
Wiemy już jak zapisywać liczby i litery.
Wiemy też jak zjeść tort...
– Co z obrazami? 
– Ktoś wie jak zapisać obraz w komputerze?
– Tak? 
– Jako piksele.
Tak. Piksele!
Skąd wzięło się to słowo?
...krasnoludki (ang. pixies)
Pixies! Zgadza się.
Krasnoludki w komputerze...
Słowo to oznacza element obrazu (ang. picture element).
Informatycy uwielbiają skróty,
stąd mamy ‘pict-el’ lub 'pix-el'.
Wykreślamy to...
I mamy 'x'... pixel!
Zatem piksel to... Dobrze!
Piksel jest małym kwadratem w komputerze.
Mamy zdjęcie Arnolda, 
które wydrukowałem na moim komputerze.
Kiedy spojrzycie na nie, to widać
wszystkie detale: sierść itd.
Na powiększeniu widzimy zaś po prostu kwadraciki.
Nie martw się, 
w rzeczywistości tak nie wyglądasz.
OK! Z większej odległości nie widać tych pikseli.
Mam tu obraz, który zacząłem przesyłać 
do Jav'a przez Internet.
Korzystałem łącza firmy xtra, więc szło powolni.
Udało się przesłać tylko trochę.
Używamy na tym obrazku tylko dwóch kolorów.
Czarnego i białego.
Ile bitów potrzeba do zapisania jednego piksela?
8?
Nie... 
Za pomocą ośmiu bitów zapisać można aż 255 liczb.
Ilu bitów potrzebujemy?
Dla każdego piksela potrzebujemy...
– Jeden? 
– Jeden! Tak!
Może być albo „włączony”lub „wyłączony”.
– Jak wcześniej z kartami? 
– Tak! Dokładnie jak w przypadku kart.
Wszystko jest ze sobą powiązane! 
Upewnij się, że umieścisz je na właściwym miejscu.
Jav! Z powrotem, tam gdzie było.
Jeśli przesyłam to przez modem to mam:
‘troll troll troll troll, pixy pixy pixy pixy’.
Używam innego kodowania...
Używaj prawidłowego żargonu!
Więc mógłbym to przesłać...
Mógłbym to przesłać używając ‘00000111111111100’
dla pierwszego rzędu, ale to zajęłoby wieki.
To co zrobiłem jest...
Ktoś ma pomysł jak, choć trochę, 
zmniejszyć liczbę bitów? Tak? 
Pogrupować zera i jedynki...
– OK. Jak to zrobić?
– Najpierw cztery, potem ile trzeba...
Raz, dwa, trzy, ..., 10, 11...
Przez kartkę... wszystko widać.
Ok. Mamy tutaj zakodowany obraz.
Nazwiemy to kompresją, 
gdyż zamiast siedemnastu liczb... 
...w pierwszym wierszu,
mamy tylko dwie liczby.
Pierwszy wiersz to 4 (raz, dwa, trzy, cztery...) 
i potem 11.
Następny wiersz...
Następnie: 4, 9..., 
2..., 1..., koniec linii...
OK. Spróbujemy teraz odkodować 
ostatnie trzy linie obrazu.
– Jav, mógłbyś włączyć drukarkę?
– Mam.
– Jaka jest pierwsza ?
– Mamy 5, czyli...
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć...
Proszę „wydrukuj” pięć białych pikseli.
Pięć białych pikseli „wydrukowanych”.
Świetnie! Potem mamy 7, czyli...
...siedem czarnych pikseli, dobrze.
Długopisie, wybacz ale nie masz szans z...
– Ile? 
– Siedem.
Czuję się teraz jak gangster!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem.
Wooooow. Cieknie!
To jest stara... drukarka.
OK. Następna linia, koniec linii proszę.
To jest stara... drukarka.
Pierwsza liczba w tej linii to 0.
– Co to oznacza? 
– Brak białych pikseli!
Brak białych pikseli! Czemu więc piszemy to 0?
Dobrze,! Dlatego, że postanowiliśmy...
Jav i ja, że wszystkie linie zaczynają się od białych.
– OK? Nie drukuj więc, proszę, żadnych białych.
– Zrobione.
Wydrukuj 17 czarnych pikseli.
Fajna zabawa...
– Teraz koniec linii.
– Zrobione.
Teraz wydrukuj, proszę, jeden biały piksel... 
...z czarnymi zaciekami.
– Zrobione!
– Potem 15 czarnych...
– Od? Po tym białym, tak?
– Jeden biały, a potem...
i 15 czarnych...
– 15..
– To kończy druk w tym wierszu.
Obraz jest szeroki na 17 pikseli,
mamy dwa białe piksele w tej linii,
... wszystko jasne!
To jest cały obraz!
Dzięki Jav.
Obraz oryginalnie prezentuje się tak...
Trochę go zmniejszyłem, żeby ...
wszyscy mogli zobaczyć!
Co to jest?
Filiżanka do kawy...
Coś w tym stylu...
To naukowy hałas!
To wygląda jak żelazko...
Ma kryształowy uchwyt...
W taki właśnie sposób zapisujemy obrazy w komputerze!
Zaprezentowana metoda zapisu obrazu, 
to metoda kompresji zwana RLE...
która przyczyniła się do sukcesu urządzeń typu faks.
Uczniom znane są bardziej współczesne metody kodowania: 
MP3 dla plików audio lub JPEG dla zdjęć.
Idea jest zawsze ta sama:
wyszukuje się i koduje najdłuższe możliwe podciągi bitów,
następnie są wielokrotnie wykorzystywane,
co redukuje znacznie zużycie pamięci, która...
byłaby potrzebna do zapisu pozbawionego kompresji.
Informatyka to nie tylko
bity, bajty i metody zapisu różnych typów danych.
Zobaczymy teraz bardziej „ludzką” stroną informatyki.
Interakcja człowiek – komputer. 
Efekt Stroopa
Kto był zaskoczony zachowaniem się komputera?
Tak? Kto był poirytowany?
Kto chciał użyć przemocy wobec komputera? 
Kto zrobił „krzywdę” swojemu komputerowi? 
Kto miał „szlaban” z powodu złego traktowania komputera? 
Ciągle wiele rąk jest w górze...
Nie wiem, o jakie szczegóły jeszcze możemy pytać... 
Kto...? Nie. Nie będę... 
OK. Mam na tych kartach różne kolorowe napisy. 
Potraficie rozróżniać kolory, prawda? 
Będziecie określać głośno kolor napisu na kartce. 
Sens zapisanych słów jest mało istotny...
Macie tylko rozpoznać kolor, jakim tekst jest napisany, 
OK. Gotowi... 1, 2, 3... 
niebieski 
(ang. green oznacza zielony). 
Ooo... Elegancko! 
OK. 1, 2, 3...
zielony 
(ang. red oznacza czerwony). 
– Kto powiedział „czerwony”? 
– To ja... 
– Pani Eddington, czego Pani uczy tych ludzi? 
– Jej nie uczę... 
Ta dziewczyna przyszła z zewnątrz... 
Następna..
– niebieski... 
– żółty... 
– Kto powiedział, że żółty? 
Ktoś ubrany na żółto powinien wiedzieć...
To jest niebieski! 
Żółty! To jest żółty! 
Pomyliłem się...
– czerwony! 
– zielony! 
Kto powiedział, że zielony?
Chciałeś powiedzieć, że zielony. Prawda? 
– czerwony! 
– czarny! 
Kto powiedział, że czarny?
OK. Dlaczego to jest tak trudne? Dlaczego?
Jesteście bystrymi dzieciakami!
Zrozumieliście numerację dwójkową. 
Później to, czym jest kompresja obrazów. 
I nie potraficie rozróżniać kolorów! 
Mózg zwraca większą uwagę na słowo niż kolor!
Dokładnie. Mózg analizuje dwie informacje jednocześnie.
Ma rozpoznać kolor, ale analizuje też słowo. 
Jesteśmy bardziej przyzwyczajeni do czytania! 
Jaki to ma związek z informatyką? 
Ma ktoś w domu okna? (ang. windows) 
Mam na myśli system operacyjny Windows! 
Kiedy kończysz pracę przy komputerze i chcesz go wyłączyć... 
Co wtedy wskazujesz myszką? 
– Przycisk „Start”...
– Nie jest to trochę dziwne? 
Aby „zastopować” komputer, wskazujesz „Start”...
To jeszcze jeden przykład, kiedy informatyka... 
...wymaga od mózgu analizowania dwóch informacji naraz. 
W informatyce nie może zabraknąć pomocy...
... ludzi, którzy lepiej rozumieją to, jak działa mózg. 
Takich ludzi nazywa się... Ktoś wie jak? 
– Kto powiedział...?
– Psychiczny? 
Nie do końca... 
Czytającymi w myślach?
 (ang. mind readers). 
Nie trzeba czytać w myślach. Wystarczy, że będziesz...
To specjalny rodzaj naukowców... 
– Psychologowie? 
– Psychologowie! Tak. 
Informatyka potrzebuje także psychologów. 
To naprawdę ważne:
lepiej rozumieć ludzkie zachowania i proces myślenia.
Frustrujący eksperyment, który stał się udziałem uczniów to...
„efekt Stroopa”, dobrze znany studentom psychologii.
Uczniowie powinni przypomnieć sobie... 
przykłady niezbyt udanych interfejsów komputerowych.
By uświadomić sobie, że informatyka powinna zajmować się
projektowaniem systemów, które uwzględniają psychologię. 
Zaprojektowanie optymalnego systemu komputerowego 
wymaga przeanalizowania współpracy człowiek – komputer. 
Systemy, które są naprawdę udane, 
to takie które projektowali ludzie, którzy w równym stopniu 
zainteresowani są komputerową i ludzką częścią informatyki!
Sieci sortujące
Wyobraźmy sobie, że trzymamy w rękach coś, 
co zawiera dużo informacji. Na przykład?
– Książka telefoniczna?
– Książka telefoniczna?!
– Dobrze!
– Popatrzcie! Co on ma!
Nie patrzcie na te wszystkie rekwizyty. 
Teraz nie będą potrzebne...
Wybierzmy jakiś numer telefonu...
– Ile numerów jest w takiej książce? Jak myślicie?
– Dużo!
To jest książka z naszego miasta (Christchurch).
Ktoś powiedział, że więcej niż 100!
 
W książce są tysiące numerów.
Książka jest z roku 2001...
Chciałbym odnaleźć numeru mojego znajomego...
... pana Jay'a Smith'a.
Jak odszukać jego numer w tej ogromnej książce?
Zacząć od pierwszej litery nazwiska...
Ale tu jest mnóstwo osób o tym nazwisku!
Nazwiska ułożone są w kolejności alfabetycznej!
Gdzieś tutaj znajdę nazwiska na „S”...
Mam. Jay Smith jest tutaj.
Tu jest 50 osób o tym imieniu i nazwisku.
Wręcz cała kolumna...
Wiem, że ten którego szukam, ma drugie imię na A...
I jego numer to: 322 9...
Stalker...
Może na widowni jest też jakiś Jay Smith?
– Ty? 
– Nie.
To dlaczego podnosisz rękę?
By zwrócić na siebie uwagę...
Kto lubi być w centrum uwagi?
Więc... Gdy szukam jakiejś informacji,
chciałbym, aby była już wcześniej uporządkowana...
Co zrobić, jeśli mamy dużo liczb! 
W jaki sposób je uporządkować?
Sposobów jest naprawdę sporo.
My użyjemy sieci sortującej...
– Czy już czas na naszą przezabawną sieć? 
– Już czas! Przynieś ją!
– Jesteście gotowi na zabawę z siecią?
– Tak!
Kto jest gotowy na super zabawną sieć?
Tylko połowa z was?!
Kto jest gotowy na przezabawną sieć?
To ja! Superzabawny Matt! 
(gra angielskich słów: net i Matt).
Pomóż mi, Matt, przy tej zabawnej sieci...
Pomogę Ci...
 
Posłuchaj tej naukowej wrzawy...
  
Potrzebujemy sześciu ochotników!
Zacznijmy od Jay'a Smith'a tam na górze...
 
Ustawcie się w blokach startowych...
Ostatni z bloków jest tam.
Szanowny Panie. Pana blok znajduje się tutaj.
Mam tutaj kilka liczb.
Każdy z Was dostanie jedną liczbę...
Czujecie się jak w muzeum? Zagubieni w czasie?
Co ma się wydarzyć po przejściu przez sieć?
Po dojściu do końca sieci będą posortowani...
Jak to działa?
Każdy będzie poruszał się wzdłuż niebieskiej linii i...
 zatrzyma się wewnątrz czerwonego bloku. 
OK? Start!
Dobrze! Czerwone bloki to służą do porównywania.
Musicie porównać swoją liczbę, z liczbą osoby obok.
Niech podniosą rękę do góry Ci, którzy mają większą liczbę!
Chodzi o osobę obok Ciebie...Nie musisz sprawdzać dalej...
Mamy oczywiście trzy osoby z większą liczbą.
Większe liczby idą w prawą stronę, mniejsze – w lewą!
Poruszacie się wzdłuż niebieskich linii...
Znów jesteście w blokach porównań. 
Kto ma większą liczbę z dwóch?
Kto ma większą liczbę, ten porusza się dalej w prawo...
Kto ma mniejszą – ten w lewo...
Znów bloki porównań!
Zasady się nie zmieniły!
Przesuwasz się wzdłuż niebieskiej linii...
Koniec!
OK! Odczytajcie głośno liczby.
Odwróć się do kamery...
Stoicie w dobrej kolejności! 
Jak było? Proste? 
Zauważyliście, że „na wysokości” bloków porównań...
równolegle wykonywaliśmy nawet trzy porównania!
W ten sposób przyspieszyliśmy cały proces!
W informatyce często staramy się robić coś równolegle...
Wiedzie jak to działa, prawda?
Wracajcie na start!
Zrobimy to jeszcze raz...
Samodzielnie!
Pamiętacie? Przesuwacie się wzdłuż niebieskiej linii...
Po dojściu do bloku następuje porównywanie...
– Dokąd idziesz, jeśli masz mniejszą liczbę?
– Na lewo!
– Jeśli większą?
– Na prawo!
 
Stoper!
..., co znaczy: Nie wolno patrzeć na liczby...
Zobaczmy, jak szybko potraficie to zrobić?
Pamiętajcie o dopingowaniu!
 
Zostawiłeś go w tyle...
Ktoś został pominięty...
Wracamy na linię startu...
Tajemnica sukcesu to nie pozostawić nikogo w tyle...
Nie możesz opuścić bloku porównań, ...
...zanim nie porównasz swojej liczby z kimś innym!
Dopiero wtedy wiesz, w którą stronę możesz pójść...
 
– Odwróćcie się! Odczytajcie liczby!
– 1, 2, 3, 4, 5, 6.
Czas to 14 sekund! 
Bardzo dziękujemy!
Ten przykład wymagał dużego zaangażowania!
Zajęcia te można przeprowadzić na zasadzie rywalizacji grup, 
np. chłopców i dziewcząt...
Zabawa ta dobrze ukazuje znaczenie współpracy w grupie.
Brak współpracy (gdy ktoś zostaje w tyle 
lub 
 liczby na mecie nie są uporządkowane) ...
... powinien wiązać się z karnymi sekundami 
dodanymi do pomiaru czasu. 
 
Protokoły kryptograficzne
Chciałbym dać komuś czekoladę. 
Kto chce czekoladę?
To gorzka czekolada...
Każdy ją kocha.
Kto chce ze mną zagrać o nią? 
Będziemy rzucać monetą...
Tam z tyłu... Jak masz na imię?
Caitlin.
Tak, zejdź tutaj na dół.
Pomóżcie jej...
Orzeł czy reszka?
– Reszka.
– Przykro mi, wypadł orzeł.
Mówiłem. Caitlin. Mówiłem Ci...
Dam jej jeszcze jedną szansę...
Orzeł czy reszka?
– Orzeł.
– Przykro mi. Wypadła reszka...
Pokaż jej!
Orzeł czy reszka?
– Orzeł.
– Przykro mi, znowu reszka.
Pokaż jej!
Nie ufacie mi?
Dlaczego nie? Jestem naukowcem!
Niech Caitlin rzuca monetą! Ona jest uczciwa!
Ja jej nie ufam.
Dobrze... Rzuć monetą.
Zrób to.
– Orzeł.
– Dobrze.
Ona jest zbyt uczciwa.
Okłamywałem ciebie. Dlaczego mnie nie okłamałaś?
W taki razie daj mi czekoladę...
Przekonaliście się, że nie można mi ufać...
Z pewnością Caitlin można ufać. Mi nie.
Jak rozwiązać problem braku zaufania?
Caitlin powinna dostać czekoladę, jeśli będzie się jej należeć.
Niech trzecia osoba rzuci monetą!
Jav nie jest uczciwy. On po prostu weźmie te dwa dolary...
Niech Daniel rzuca!
Skąd pewność, że można ufać Danielowi?
Caitlin, znasz Daniela?
– Ufasz mu? Zaufałabyś mu w sprawie tabliczki czekolady?
– Nie.
Nikomu z nas nie można do końca ufać. 
Na szczęście jest coś,
co zawsze jest godne zaufania!
To nauka!
Naukowa wrzawa...
Posłużymy się nauką. 
Aby Caitlin mogła mi ufać podczas rzucania monetą.
Wyobraźmy sobie, że ta mata...
 to olbrzymia, olbrzymia zatoka oceanu. 
Jestem na jednym „końcu” Internetu,
 a Caitlin jest na drugim końcu, dobrze?
Nie widzimy siebie nawzajem.
Możemy się tylko komunikować przez Internet.
Na szczęście, oboje mamy dostęp do pewnej informacji!
Oboje jesteśmy z Christchurch, nieprawdaż? 
Zatem oboje posiadamy... 
...egzemplarze książki telefonicznej Christchurch z 2001 roku!
Caitlin włożyła ją do walizki przed wyjazdem...
Zabiera ją ze sobą wszędzie...
Caitlin, chciałbym abyś znalazła w książce telefonicznej...
Nie pokazuj mi. Będę stał odwrócony.
Mogłabyś patrzeć w przeciwną stronę?
Jesteśmy w Internecie, nie widzimy siebie nawzajem...
Chciałbym, abyś wybrała nazwisko, które zaczyna się... 
...na „H” lub „T” (ang. heads or tails = orzeł czy reszka).
Wybierz kogokolwiek. To nie ma znaczenia.
– Masz kogoś?
– Tak. Ma.
Odczytaj głośno numer tej osoby.
342 83 06
To mój numer!
Moje zadanie polega na tym, by odgadnąć, 
 czy ten numer należy do osoby na „H” czy „T”...
Mógłbym przeszukać wszystkie numery, 
aż znajdę ten szczególny.
Ale to zajmie wieki.
Muszę zdecydować, czy wybiorę „H” czy „T”.
Na szczęście mam ze sobą monetę...
Wypadł orzeł, więc wybieram „H”.
– Caitlin, czy to „H”?
– Tak...
Ale Ty możesz oszukiwać!
Chcąc być miła dla mnie.
Caitlin właśnie taka jest.
Ty nie kłamiesz.
Gdybyś jednak chciała mnie oszukać, mówiąc „H”...
Jak sprawdzić Twoją prawdomówność?
Powiedziałbym: „Caitlin, jak udowodnisz to, ...
...że nazwisko zaczyna się na „H”?”
– Możesz znaleźć ten numer pod "H".
– Dokładnie.
Jaki jest numer strony, na której jest numer telefonu?
288
Jakie jest to nazwisko?
Henderson
Jaka jest pierwsza ...litera imienia?
Spójrz na pierwszego Henderson'a...
342 83 06
Teraz jestem już pewien, że nazwisko zaczyna się na „H”.
Teraz możemy sobie ufać, rozmawiając przez Internet.
Jest sposób!
Ten przykład dotyczył w istocie pojęcia funkcji jednokierunkowej.
Łatwo jest znaleźć czyjś numer w książce telefonicznej.
Mając numer niełatwo jest odnaleźć nazwisko!
Mówiąc coś na ten temat, ukażemy dzieciom znaczenie matematyki...
... dla rozwiązywania ciekawych problemów w informatyce.
Inny przykład: Rozkład na czynniki pierwsze ...
może wydawać się zwyczajnym szkolnym zadaniem.
Podczas gdy jest kluczowym elementem
współczesnych metod szyfrowania informacji.
Szyfrowanie z kluczem publicznym
Caitlin, przykro mi. 
Przegrałaś, bo odgadłem wynik rzutu monetą.
Na pocieszenie: masz pewność, że oboje byliśmy uczciwi.
Docieniając Twoją uczciwość, dam Ci tę czekoladę.
Uwaga! Jesteści po różnych stronach oceanu...
Jesteś w Nowym Jorku, a ja w Christchurch...
Poproszę czterech ochotników.
Stańcie w jednej linii.
Te osoby będą Internetem...
Wyrównajcie w tym kierunku.
Chciałbym przesłać tę czekoladę do Kaitlin...
...muszę ją przesłać przez Internet.
Ten chłopak wygląda podejrzanie...
Jak to zrobić?
– Rzucić...
– Rzucić?
Nie mogę rzucić. Kaitlin jest w Nowym Jorku.
– Ty jesteś w Nowym Jorku.
– Nie. Ja 
 jestem w Chistchurch. Kaitlin w Nowym Jorku.
Co zrobię? Wsadzę ją do tej skrzynki
Sięgnę do kieszeni po kłódkę.
Zakluczę skrzynkę tak, aby nikt w Internecie
nie mógł zabrać czekolady Kaitlin.
Prześlij to, proszę, do Kaitlin. 
Powtórz tę prośbę podając skrzynkę dalej.
Kaitlin ma czekoladę!
Problem w tym, że czekolada jest w środku...
Katlin, masz klucz, który otworzyłby skrzynkę?
– Nie mam.
– Nie masz.
Jak sobie z tym poradzimy?
Wysłać klucz?
Co jeśli on zatrzymał skrzynkę?
Nie chcę mu dać klucza.
Kaitlin ma skrzynkę? Nie mogę być tego pewien...
Wiadomość od Katlin mogę otrzymać tylko 
za pośrednictwem tych ludzi...
Jeśli ten chłopak powie, że to on jest Kaitlin 
oraz, że ma skrzynkę, i dostanie klucz, wtedy ma czekoladę...
Zatem to nie jest rozwiązanie.
Zatrzymam sobie ten klucz. 
Jest mój i nie mam zamiaru go stracić.
– Mam rozwiązanie. 
– Tak, Jav?
Gdyby Kaitlin miała...
Kaitlin ma swoją własną kłódkę.
Wyślij skrzynkę z powrotem.
Podając określajcie cel „Wyślij do Matt'a”.
Tak działa Internet...
Odkluczę skrzynkę i odzyskam czekoladę.
Teraz jest dodatkowe zamknięcie na skrzynce!
Mojej kłódki już jednak nie ma!
Prześlij to, proszę, do Kaitlin.
Kaitlin ma klucz!
 
Kaitlin wreszcie ma czekoladę!
Nikt po drodze nie mógł jej zabrać.
Dziękuje Internecie! Możecie usiąść.
Celem tego zadania jest pokazanie,
że są rzeczy możliwe do wykonania przez komputer,
które wydają się niewykonalne.
W tym przypadku bezpieczne przesłanie wiadomości.
Tak naprawdę nie rozwiązano problemu w całości.
Chodzi o tzw. atak man-in-the-middle (człowiek-w-środku),
w którym ktoś pod drodze udaję odbiorcę...
Zapewne niektóre z dzieci na widowni to zauważyły...
Na tym nam zależy: by dzieci pojęły, na czym polega praca 
osoby analizującej bezpieczeństwo w sieci:
...tworzenie metody, szukanie jej słabości 
i podjęcie próby poradzenia sobie z nimi.
Przeszukiwanie binarne.
Metoda ...dziel i rządź!
Mam ze sobą piłeczki do ping-ponga.
Wszystkie są ponumerowane...
Pod każdym kubkiem jest jedna piłeczka.
Opisana liczbą!
Potrzebni są ochotnicy!
– Jak Ci na imię?
– Mirage
Dam Ci kubek ze słodkimi żelkami... 
Twoje zadanie... ma związek z tym kubkiem pełnym żelków...
Wcześniej było tu ich o wiele więcej...
Będziesz szukał piłeczki opisanej konkretną liczbą.
Za każdym razem, gdy sprawdzisz jakiś kubek
żelek trafia dla mnie. OK?
Resztę możesz zatrzymać i zjeść. OK?
Liczby na piłeczkach są już w kolejności od najmniejszej do największej.
Spróbuj znaleźć liczbę 85.
Zaczynasz od środka... Dobry wybór!
Daj, proszę, żelek!
To liczba 57.
Więc... Co możesz powiedzieć o tych wszystkich kubeczkach?
Można je pominąć...
Wiesz, jak długo je układałem?
Który kubek sprawdzisz jako następny?
Najpierw misia-żelka!
Środkowy!
Najpierw żelek!
Mamy tu liczbę 78!
Moje kubki i piłeczki zostały tak zmasakrowane...
Na który teraz patrzysz?
Poczekaj...
Jesteś pewien?
Na widowni mówią, by wybrać środkowy!
Nie musimy ich słuchać? OK.
85!
Ile żelków Ci zostało?
Dobra robota!
Dziękujemy.
Oklaski!
Po raz drugi widzieliśmy zastosowanie metody połowienia.
Pierwszy raz pojawiła się podczas dzielenia tortu...
Dzieci mogły się przekonać jak szybko 
kawałki stają się coraz mniejsze!
Można by zapytać widownię,
jak długo trzeba by przeszukiwać milion kubków z piłeczkami!
Jeśli zastosujemy metodę dzielenia zbioru na połowy...
...stracimy co najwyżej 20 żelków-misiów, 
zanim odnajdziemy właściwą piłeczkę!
Wykrywanie błędów parzystości
Wszystko to, czym do tej pory się zajmowaliśmy
można wyjaśnić naukowo.
Jak działa tamta sztuczka?
Jestem miły, więc powiem Ci.
Ponieważ jesteś moim przyjacielem.
Ktoś wie, jak on to robi?
Ty wiesz?
Pamiętasz tę sztuczkę?
Jesteśmy wszyscy ciekawi tego, jak on to robi...
Potrafiłbyś? Tak myślisz?
Tak? Jak on to robi?
Korzysta ze wiedzy naukowej...
Nie... Raczej zgaduje...
Patrzysz na czarne...
Próbujesz zapamiętać tę, ...
która ma największe szanse zostać wybrana...
Naukowiec tak by nie robił, raczej jakiś „zgadywacz”...
Zapamiętujesz liczbę czarnych...
Spróbuję zapamiętać: 14.
Obróciłeś jedną z nich?
Może...
 
Pamiętanie liczby czarnych niewiele da:
pomaga tylko stwierdzić, czy jedna z nich została odwrócona.
Można zliczyć czarne w każdej linii..
Jesteśmy coraz bliżej...
Traktujesz wiersz kart jako cyfry dwójkowe?
Wówczas trzeba by pamiętać 5 liczb...
W każdym wierszu i kolumnie jest parzysta liczba czarnych...
Fantastycznie! Chodź!
– Ja Ci na imię?
– Hyden.
Hyden mądrze zauważył coś, 
co wykorzystujemy pokazując sztuczkę...
Ile kart daliśmy ...Britney na początku?
5 x 5...
– Ile jest ich teraz?
– 6 x 6...
Kto dołożył dodatkowe karty?
– Ty!
– Ja?
– Jak on ma na imię? Zapomniałem.
– Hyden
Tak jak Hyden zauważył:
liczba czarnych kart w każdym wierszu musi być parzysta.
W pierwszym wierszu były już dwie czarne karty, 
więc dołożyłem białą...
W tym były trzy czarne, więc dołożyłem jedną dodatkową.
Tak by było ich cztery.
W każdej kolumnie musiałem uczynić podobnie.
Zatem sprawdzenie ostatniego wiersza i ostatniej kolumny 
pozwala mi natychmiast określić parzystość.
Zrobisz to z naszą pomocą. Dobrze?
Odwróć się i zakryj oczy...
Britney będzie znów odwracać karty!
Zamknij oczy! Zakryj je!
Tańczymy i nic nie widzimy...
 
Gotowe!
– Tańczył? 
– Nie...
W którym wierszu nastąpiła zmiana?
Zatem, że w tym miejscu jest coś nie tak...
Narysujemy strzałkę. Wiemy, że coś tu jest źle.
Co z kolumnami? W której kolumnie?
Zrób to!
Dobrze. Pod kartą jest znak „x”. Wygrałeś!
Dzieci były w stanie odkryć, na czym polega
wykrywanie zmiany bitu za pomocą sprawdzania parzystości.
Można by kontynuować zabawę i zamienić dwie karty.
I odpowiedzieć na pytania:
Czy taki podwójny błąd można naprawić? 
Czy choćby odkryć fakt jego istnienia?
I w jakich przypadkach jest to możliwe?
Na zakończenie podkreślmy to jeszcze raz: 
Głównym celem tego pokazu (show) było ...
...skorygowanie błędnego przekonania uczniów o tym, 
czym w istocie jest informatyka.
W czasie zajęć ukazane były różne zagadnienia: 
wykrywanie i korygowanie błędów parzystości, 
algorytmy typu _dziel i rządź, 
protokoły kryptograficzne, kompresja danych,
numeracja binarna oraz 
problem interakcji człowiek – komputer.
Co najważniejsze: 
dzieci zajmowały się prawdziwą informatyką 
i dobrze się przy tym bawiły!
Wystąpili:
Pomysłodawcy:
Oparte na projekcie:
Tłumaczenie: Paweł Perekietka i Łukasz Nitschke 
Zapraszamy na stronę   
jasijoasia.edu.pl
