Bir kitap okuduğunda gerçekleşen şeyin felsefesini oldukça büyüleyici buluyorum
Elinde, üstünde küçük siyah şekiller olan ağaçtan yapılma bir ürün var
Ve onu açıp baktığında kafanın içinde belki de 3.000 yıl önce ölmüş birinin düşüncelerinin sesi oluşuyor
Ve bu 3.000 yıla rağmen o kişi orada ve seninle konuşuyor. Ne büyüleyici bir şey bu
Bir hüküm vermek çok zor da olsa bizim güneşimizden milyarlarca yıl daha yaşlı olan yıldızlar var
Bunların bazılarında gezegenler de olması muhtemel
Bu sebeple bizim kabiliyetimizden çok ötede olan uygarlıklar bulunması ihtimalini tahayyül edebiliyorum
"Peki bu kabiliyetler ne?" diye soracak olursanız kimse kesin bir şey söyleyemez
Tıpkı 19. yüzyılın ortalarında, 20. yüzyılın teknolojisi hakkında yapılan en fantastik kehanetlerin bile gerçekte olanlar kadar fantastik olmaması gibi
Jules Verne gibi insanlar "1950'de ne gibi ulaşım araçları olabileceğini düşünün" gibi sorular sormuştu
Ve kafasında tasarladığı şey, devasa bir balonun altındaki gondolda Viktoryen mobilyaların olduğu ve insanların New York'tan San Francisco'ya 'yalnızca iki haftada' gittiği bir araçtı
Ki kendisi, diğer herkes daha ihtiyatlı düşünüyorken, 19. yüzyılın en hayalperest düşünürlerindendi
Yani sadece 100 yıl bile olsa gelecek hakkında tahminler yürütmek çok zordur
Çünkü bu süreç içinde yeni teknolojilerin yanında yeni bilimsel prensipler bile keşfedilebilir
Bilim, bir bilgi birikiminden fazlasıdır. Bir tür düşünme biçimidir
İnsanın yanılma payını göz önünde bulundurup evreni şüpheci bir yaklaşımla sorgulamaktır
En etkileyici bulduğum şeylerden biri de hemen hemen her çocuğun 'öğrenme'ye karşı inanılmaz kabiliyetidir
Düşünsel açıdan tamamen hevesli ve açık gözlü bir şekilde başlıyor ve dünya hakkında inanılmaz zekice sorular soruyorlar
Sonra onların hevesini kıran bir şeyler oluyor
Bence bu doğal kaynakların çok büyük oranda boşa gitmesidir
Örneğin, bir çocuk şöyle bir soru soruyor:
"Anne, çimen neden yeşil?"
Ve çoğunlukla da aldığı cevap "Böyle sorular sorma" veya "Kim bilir" gibi şeyler oluyor
Halbuki bu soru oldukça değerli ve önemli bir soru
- Veya "gökyüzü neden mavi" gibi?
- Evet, bu iki örnekte de; biri biyolojinin biri fiziğin temellerine gidiyor
O çocuğa şöyle bir cevap versek çok daha iyi olmaz mıydı:
"Bu çok güzel bir soru Johnny. Cevabı bilmiyorum ama araştırabiliriz veya belki de büyüdüğünde bunu ilk keşfeden kişi sen olursun"
Bence bu tip sorular sorma konusunda hevesi kırılan çocuklar beynini kullanmanın kötü bir şey olduğu gibi bir ders alıyor
Ve böylelikle kaynaklarımızı kaybediyoruz ama bu düşünsel kaynaklara ihtiyacımız var çünkü oldukça karmaşık dönemlerden geçiyoruz
Karşılaştığımız karmaşık ve anlaşılması güç sorunların yalnızca karmaşık ve anlaşılması güç çözümleri olabilir
Ve karmaşık ve anlaşılması güç şeyler düşünen insanlara ihtiyacımız var
Ben çocukların çok büyük çoğunluğunun bu kabiliyete zaten sahip olduğuna inanıyorum. Yalnızca teşvik edilmeleri gerekiyor
Bilimsel yöntem, yanıldığını kabul edebilmek, ispatlanamayan ve çalışmayan fikirleri terk edebilmektir
Dinin özü ise saygıdeğer bir varlığın verdiğini varsayıp bütün sözümona gerçekleri kabul edip hiçbir şeyi değiştirmemektir
Ve bu noktadan itibaren kimsenin bir ilerleme ve gelişim göstermemesi gerekir çünkü bütün hakikatlere zaten vakıf olunduğu kabul edilir
Evrenin sadece bu bölgesinde 400.000 milyon tane birbirinden ayrı tıpkı bizimki gibi birer güneş bulunuyor
Şu anda gezegenlerin oldukça yaygın olduğunu ve bu yıldızların büyük çoğunluğunda gezegensel sistemlerin bulunduğunu düşünüyoruz
Genel kozmik koşullar altında da yaşamın kaynağının ortaya çıkmasının oldukça muhtemel olduğunu düşünüyoruz
Ve evrimin gerçekleşebilmesi için de milyonlarca yılın zaten geçtiğini biliyoruz
Bu koşullar altında da bu kozmosun yegane sakinlerinin yalnızca bizler olduğunu düşünmek oldukça küstah ve kibirli bir düşünce oluyor
Gezegenimizdeki yaşamın tarihinin büyük bir kısmı boyunca organizmalar yalnızca gensel iletişim kurdu. Kalıtsal, içgüdüsel iletişim
Sonra yaklaşık, belki de 100 milyon yıl önce ilk defa bir sürüngenin beyninde genlerindekinden daha fazla bilgi bulunmaya başladı
Bu, gezegenimizdeki yaşamın evrimindeki sembolik olarak büyük bir adımdı
Şimdi de şöyle bir organizmamız var; biz
Biz bedenimizin içinden ziyade dışında daha fazla bilgi depolayabiliyoruz. Kitaplarımızda, bilgisayarlarımızda, televizyon, video kasetlerinde...
Bu da, doğru ve faydalı bir şekilde kullandığımız müddetçe neler olduğunu anlayabilme, çevremizi kontrol ve manipüle etme yetimizi inanılmaz ölçüde genişletiyor
Bize bir şeylerin doğru olduğunu söyleyenleri sorgulayıp şüpheci sorular soramayacaksak...
Otorite hakkında şüpheci olamayacaksak...
O zaman elini kollunu sallayarak gelen bir sonraki politikacı veya din adamı şarlatanın elinde oyuncaktan başka bir şey olmayız
Bu ilginç bir soru; "Kendimizi yok edersek hangi organizma bizim yerimize geçer?"
Benim eski hocam olan genetikçi H. J. Muller bunun rakunlar veya ayılar olacağını düşünüyordu
Ki bunların ikisi de oldukça zeki ve çok farklı bir sürü şey yapabiliyorlar
Ama benim hissim şu yönde; şempanzeler ve goriller bize zaten oldukça çok yakınlar ve eğer böyle bir şey olursa yarışa çok önde başlamış olurlar
Umarım öyle bir şey olmaz tabi. Bunun olmamasını sağlamanın yolu da bize halihazırda doğa tarafından verilen zekayı kullanmaktan geçiyor
