
Hindi: 
हाय, मैं जॉन ग्रीन हूँ और यह क्रैश कोर्स विश्व इतिहास है और आज हम ईरान के बारे में बात कर रहे हैं।
ओह, श्री ग्रीन? श्रीमान हरे? मुझे लगता है कि देश को पता है। यह मध्य पूर्व में है। यह मिस्र के साथ है।
नहीं, मेरे अतीत से, हम ईरान के बारे में बात करने जा रहे हैं। अब, मैं आप होने के लिए तो मैं याद इस्तेमाल किया
जब आप दुनिया के इस हिस्से पर विचार करेंगे और आप की तरह है, हो सकता है "ओह, हाँ, कि एक बात है।"
और अपने मामले में है कि "बात" और अधिक या कम मुझे लगता है कि से बढ़ाया, जैसे, पश्चिमी चीन
जैसे, उह, पोलैंड के लिए,।
तो फिर आप उस क्षेत्र के बारे में व्यापक सामान्यीकरण का एक समूह बनाने चाहते हैं और इसमें कोई शक नहीं शब्दों का प्रयोग
अरब और मुस्लिम दूसरे के स्थान पर।
लेकिन हमेशा की तरह मेरे अतीत से सच सादगी प्रतिरोध करता है। इसलिए आज हम बात करने के लिए जा रहे हैं
ईरान और सिर्फ ईरान के बारे में। विशेष रूप से, 1979 ईरानी क्रांति।
तो 1979 ईरानी क्रांति और उसके परिणाम अक्सर पहले के रूप में विरोधियों द्वारा देखा जाता है

Vietnamese: 
Xin chào, Tôi là John Green và đây là lớp học siêu tốc 
về Lịch Sử Thế giới, và hôm nay chúng ta sẽ nói về Iran
Oh, thầy Green? thầy Green? Em biết đất nước đó
Nó nằm ở Trung Đông, cùng với Ai Cập
Không, Tôi ở quá khứ ạ, chúng ta sẽ nói về Iran.
Bây giờ, tôi đã từng là bạn nên tôi nhớ rằng
khi bạn từng nhìn vào bộ phận này của thế giới
phản ứng của bạn sẽ là "oh ra là nó có tồn tại"
Và trong trường hợp của bạn "nó" kéo dài 
khoảng từ, tôi đoán rằng, phía tây Trung Quốc
đến, uh, Ba Lan.
Nhờ đó bạn khái quát được về khu vực này
và có thể vững tin để dùng hai khái niệm
người A rập và người Hồi giáo để thay thế
lẫn nhau
Nhưng như mọi khi Tôi ở Quá khứ à,
sự thật chẳng bao giờ đơn giản. Vậy nên hôm nay ta sẽ nói
về Iran và chỉ Iran thôi. Đặc biệt là, 
cuộc Cách Mạng Iran năm 1979.
Cách Mạng Iran năm 1979 và hậu quả 
của nó thường được những kẻ xỉa xói cho rằng

Dutch: 
Hallo, ik ben John Green en dit is Crash Course
Wereldgeschiedenis en vandaag hebben we het over Iran.
Oh, meneer Green? Meneer Groen? Ik ken dat land.
Het is in het Midden-Oosten. Het is met Egypte.
Nee, ik uit het verleden, we gaan praten
over Iran. Nu was ik jou, dus ik herinner het me
wanneer je naar dit deel van de wereld zou kijken
en je zou denken, "oh ja, dat is iets."
En in jouw geval verlengde dat "ding"
min of meer van, denk ik, West-China
naar, zoals, uh, Polen.
Dan zou je een hoop brede generalisaties maken
over dat gebied en ongetwijfeld de voorwaarden gebruiken
Arabische en islamitische door elkaar.
Maar zoals altijd weer Mij uit het verleden weerstaat de waarheid
eenvoud. Dus vandaag gaan we praten
over Iran en alleen Iran. In het bijzonder, de
1979 Iraanse revolutie.
Dus de Iraanse revolutie van 1979 en de nasleep ervan
worden door tegenstanders vaak als de eerste stap gezien

French: 
Bonjour, je suis John Green et bienvenue dans Crash Course Histoire du Monde et aujourd'hui nous allons parler de l'Iran. 
Oh M. Green ? M. Green ? Je connais ce pays. C'est au Moyen Orient. C'est à côté de l'Egypte.
Non, Moi-du-Passé, nous allons parler de l'Iran.
 Bon, avant j'étais toi donc je me souviens
quand tu regardais cette partie du monde et tu te disais : "Ah ouais, ce truc existe"
Et dans ton cas, "cette chose" s'étendait plus ou moins de la Chine Occidentale 
jusqu'à genre euh... la Pologne.
Puis tu faisais plein de généralisations vagues à propos de cette région et sans doute en utilisant les mots
"Arabes" et "Musulmans" de manière interchangeable. 
Mais comme d'habitude, Moi-du-Passé, la vérité résiste à la simplicité.
Donc aujourd'hui nous allons parler
de l'Iran et seulement de l'Iran. 
Plus particulièrement la Révolution Iranienne de 1979.
La Révolution Iranienne de 1979 et ses conséquences sont souvent vues par ses détracteurs comme les premières étapes

Italian: 
Salve, sono John Green, questo è Crash Course World History ed oggi parleremo dell'Iran.
Oh, Signor Green? Signor Green? Conosco quel paese. È in Medio Oriente. È con l'Egitto.
No, Me dal Passato, parleremo dell'Iran. Ora, un tempo ero te quindi mi ricordo
quando guardavi a questa parte del mondo ed eri tipo, "oh sì, quella roba".
E nel tuo caso quella "roba" si estendeva più o meno da immagino, tipo, la Cina occidentale
fino a, tipo, uh, la Polonia.
Poi avresti fatto un'ampia serie di generalizzazioni riguardo quell'area e senza dubbio avresti usato i termini
Arabo e Mussulmano senza distinzioni.
Ma come sempre Me dal Passato la verità non è mai semplificabile. Quindi oggi parleremo
dell'Iran e solo dell'Iran. Nello specifico, la Rivoluzione Iraniana del 1979.
La Rivoluzione Iraniana del 1979 e ciò che ne seguì sono spesso visti dai detrattori come il primo

German: 
Hallo, ich bin John Green und das ist Crash Course Weltgeschichte und heute sprechen wir über den Iran.
Oh, Mr. Green? Herr Green? Ich weiß, dass Land. Es ist im Nahen Osten. Es ist mit Ägypten.
Nein, ich von der Vergangenheit, wir gehen über den Iran zu sprechen. Nun habe ich Ihnen zu sein, damit ich erinnere mich
Wann möchten Sie in diesem Teil der Welt sehen und Sie wären wie „oh ja, das ist eine Sache.“
Und in Ihrem Fall, dass „Ding“ mehr oder weniger erstreckte sich von Ich denke, wie, Westchina
zu, wie, äh, Polen.
Dann würden Sie eine Reihe von Verallgemeinerungen über diesen Bereich machen und ohne Zweifel die Begriffe verwenden
Arabischen und muslimischen austauschbar.
Aber wie üblich Me aus der Vergangenheit widersteht die Wahrheit Einfachheit. Also heute werden wir reden
über den Iran und nur Iran. Insbesondere die iranische Revolution 1979.
So ist die iranische Revolution 1979 und seine Folgen werden oft von Kritikern als ersten gesehen

Spanish: 
Hola, soy John Green, y esto es Crash Course Historia Mundial y hoy vamos a hablar de Irán.
¡Sr. Green! ¡Sr. Green!. Conozco ese país. Está en el Oriente Medio. Con Egipto.
No, Yo del Pasado, vamos a hablar de Irán. Yo solía ser tú, asi que recuerdo que
cuando mirabas a esta parte del mundo y decias, "Oh, sí, eso es una cosa."
Y en tu caso esa "cosa" se extendía más o menos desde, supongo, el oeste de China
hasta... como... Polonia.
Entonces hacías un montón de generalizaciones sobre esa zona y, sin duda, utilizabas los términos
árabe y musulmán indistintamente.
Pero como de costumbre, Yo del Pasado, la verdad resiste la simplicidad. Así que hoy vamos a hablar
sobre Irán y sólo Irán. En concreto, la Revolución Iraní de 1979.
La Revolución Iraní de 1979 y sus consecuencias son vistas a menudo por los detractores como el primer

English: 
Hi, I’m John Green and this is Crash Course World History and today we’re talking about Iran.
Oh, Mr. Green? Mr. Green? I know that country. It’s in the Middle East. It’s with Egypt.
No, Me from the Past, we’re going to talk about Iran. Now, I used to be you so I remember when you would look at this part of the world and you would be like, “oh yeah, that’s a thing.”
And in your case that “thing” extended more or less from I guess, like, western China to, like, uh, Poland.
Then you’d make a bunch of broad generalizations about that area and no doubt use the terms Arab and Muslim interchangeably.
But as usual Me From the Past the truth resists simplicity. So today we are going to talk about Iran and just Iran. Specifically, the 1979 Iranian Revolution.
[Theme Music

Portuguese: 
Oi, eu sou John Green e este é Bater Curso
História do Mundo e hoje nós estamos falando sobre o Irã.
Oh, Sr. Green? Senhor Verde? Eu sei que país.
É no Oriente Médio. É com o Egito.
Não, Me from the Past, vamos falar
sobre o Irã. Agora, eu costumava ser você assim que eu me lembro
quando você olhar para esta parte do mundo
e você seria como, "oh sim, isso é uma coisa."
E no seu caso que "coisa" estendida
mais ou menos do que eu acho que, como, oeste da China
para, como, uh, Polônia.
Então você fazer um monte de generalizações
sobre essa área e, sem dúvida utilizar os termos
Árabe e muçulmano alternadamente.
Mas como de costume Me From the Past a verdade resiste
simplicidade. Então, hoje nós estamos indo falar
sobre o Irã e apenas o Irã. Especificamente, o
Revolução Iraniana de 1979.
Assim, a Revolução Iraniana de 1979 e suas conseqüências
são muitas vezes vistos pelos detratores como o primeiro

Arabic: 
مرحبًا، أنا جون غرين وهذه سلسلة
Crash Course World History،
وسنتحدث اليوم عن إيران.
سيد غرين، أعرف تلك الدولة.
إنها في الشرق الأوسط، إنها مع مصر.
كلا يا أنا من الماضي، سنتحدث عن إيران.
أنا كنتُ أنت في الماضي، لذا أذكر
أنك حين كنتَ تنظر إلى هذا الجزء من العالم
كان لسان حالك: "أجل، هذه منطقة من العالم."
وفي حالتك، تلك "المنطقة"
امتدت تقريبًا من الصين الغربية على اعتقادي
إلى... بولندا.
ثم كنتَ تقول بعض التعميمات عن تلك المنطقة
وكنتَ بلا شك تستخدم المصطلحين
"عربي" و"مسلم" قاصدًا المعنى نفسه.
لكن كما جرت العادة يا أنا من الماضي،
الحقيقة لا ترضى البساطة.
لذا سنتحدث اليوم عن إيران وإيران فقط.
وعلى وجه التحديد، الثورة الإيرانية لعام 1979.
تُعتبر الثورة الإيرانية لعام 1979 وأعقابها
من قبل الذامّين في العادة

Turkish: 
Selam, ben John Green ve size Crash Course Dünya Tarihi'nden sesleniyorum. Bugün İran'dan bahsedeceğiz.
Bay Green? Bay Green? O ülkeyi biliyorum. Orta Doğu'da. Mısır'ın yanında.
Hayır, geçmişteki Ben. İran hakkında konuşacağız. Sen olduğum zamanları hatırlıyorum
dünyanın bu bölümüne bakıp, "ah evet, bu da birşey" derdin.
Ve senin bakış açına göre bu "şey" sanırım Çin'den 
Polonya'ya kadar uzanabilir.
Sonra bu bölge ile ilgili kendince birçok genelleme yapar, Arap ve Müslüman kelimelerini 
dönüşümlü olarak kullanırdın.
Fakat geçmişteki Ben gerçekler basitliğin tersidir. Bu yüzden bugün konuşacağımız konu
İran, sadece İran. Özelinde 1979 İran Devrimi.
1979 İran Devrimi ve sonrası genellikle, küçümseyen bir bakış açısı ile, izole, köktendinciliği 

Korean: 
안녕하세요, 존 그린입니다. 그리고 여긴 Crash Course 세계사이고요, 그리고 오늘 이란에 대서 말해보죠.
아, 그린 선생님, 그린 선생님? 저 그 나라 알아요.
중동에 있죠. 이집트랑 붙어있고!
아니야, 과거의 나야. 우린 이란에 대해서 얘기하고 있어. 
자, 내가 너가 되어봐서 아는데
너는 중동 국가들을 말할 때  "오, 그래 그냥 저기 정해져 있는 무언가." 라는 식으로 말하곤 했었지.
그리고 너의 경우에는 그 "무언가"는 서중국에서 확장되었어.
그, 뭐냐. 폴란드까지 말이지.
그런 뒤에 그냥 넓은 일반화를 시켜가지고 단어들을 사용하는데 걱정이 없어졌지.
"아랍"이라든가 "무슬림"같은 단어 말이지.
하지만 평소처럼, 과거의 나야. 진실은 간편함을 거부해.
그래서 오늘은 이란에 대해 얘기하겠습니다.
그리고 구체적으론 1979년 이란 혁명에 대해서 말이죠.
그래서 1979년 이란 혁명과 그 후폭풍은 비방하는 사람들이 첫번째 단계라 말하죠.

Portuguese: 
Ola, Meu nome é John Green e este é o "Crash Course World History" e hoje vamos falar sobre o Iran
Oh, Sr. Green? Sr. Green? Eu sei sobre esse país. Fica no Oriente Médio,  é sobre o Egito.
Não, "Eu do passado", nós vamos falar sobre  o Irã. Eu era como você, portanto lembro
quando olhava para essa parte do mundo e dizia: "Oh, essa coisa..."
E no seu caso essa "coisa" era algo que iria mais ou menos, eu acho, do leste da China
até a....Polonia
Aí vc faria um monte de generalizações sobre a área e sem dúvida usaria os termos
Arabe e Muçulmano como equivalentes.
Mas como sempre, "Eu do passado", a verdade resiste à simplicidade. Então, hoje vamos falar
sobre o Irã e apenas o Irã. Especificamente, sobre a revolução iraniana de 1979
A revolução iraniana de 1979 e seus resultados são vistos por detratores como o primeiro

Chinese: 
各位好，我是John Green
今天Crash Course世界史要介紹伊朗
我知道我知道
那個國家在中東，在埃及旁邊
過去的我，你答錯了，今天是介紹伊朗
以前我就是這樣
看著世界地圖這塊時
以為自己知道什麼是中東
但各位所想像的中東，可能一路從中國西部
延伸到...波蘭吧
之後就出現很多以偏概全的觀念
也覺得「阿拉伯」等於「穆斯林」
但各位也都知道，真相從沒那麼簡單
因此在今天節目裡
向各位專門介紹伊朗
尤其是1979年的伊朗革命
在批評者眼中，1979年革命之後

Romanian: 
Salut, sunt John Green și acesta e Crash Course Istoria Lumii, iar astăzi vorbim despre Iran.
Oh, domnule Green? Domnule Green? Știu țara aia. E în Orientul Mijlociu. E lângă Egipt.
Nu, Eu din Trecut, vom vorbi despre Iran. Obișnuiam să fiu tu, deci îmi amintesc
când te uitai la această parte a lumii și spuneai, ”o da, aia e ceva.”
Și în cazul tăau acel ”ceva” se întindea, mai mult sau mai puțin, de la, presupun, vestul Chinei
până la, um, Polonia.
După făceai niște vaste generalizări despre zonă și fără îndoială foloseai termenii
Arab și Musulman ca termeni interschimbabili.
Dar ca de obicei, Eu din Trecut, adevărul rezistă simplității. Deci azi vom vorbi
despre Iran și doar Iran. Mai exact, Revoluția Iraniană din 1979.
 
Așadar Revoluția Iraniană din 1976 și urmările ei sunt de obicei văzute de defăimători ca primul

French: 
de la création d'un état fondamentaliste isolé qui supporte le terrorisme,
et vous pourriez être étonnés de m'entendre dire qu'il y a quelques vérités derrière cette interprétation.
Cela étant dit, la façon dont vous pensez à la Révolution Iranienne dépend beaucoup de quelle partie
vous étudiez.
Et dans tous les cas, elle est très importante car elle représente un genre différent de révolution
de celles dont nous parlons habituellement.
Les insurrections de 1979 avaient comme but de se débarrasser de la dynastie Pahlavi,
 qui a un nom impressionnant, mais cette dynastie n'a eu que 2 rois, Reza Shah et Mohamad Reza Shah
Avant les Palhavis, l'Iran était dirigé par la dynastie Kadjar (Qajar), et avant cela par les Séfévides (Safavid)
Les Sévévides et les Kadjars étaient responsables de deux des plus importants aspects de l'Iran :
Les Sévévides ont fait de l'Islam Chiite la religion officielle de l'état Iranien, commençant avec Ismail Ier 
en 1501, et les Kadjars ont donné au Clergé musulman - les ouléma - un pouvoir politique. 
La majorité du monde musulman est Sunnite, mais les Chiites sont une secte importante
qui débuta très tôt - aux alentours de 680 de notre ère et aujourd'hui forment la majorité de 
musulmans en Iraq et en Iran.

Chinese: 
伊朗一步步邁向孤立與基本教義派
也轉向支持恐怖主義
各位聽到或許有些意外
但這種論述確實也陳述部分事實
但儘管如此，人們對伊朗革命的看法
取決於看見革命那一部分
而且不論各位抱持什麼觀點，伊朗革命
都和我們平常所知的革命不同
1979年革命希望推翻巴勒維王朝
聽來很偉大，不過這個王朝前後只有兩任君王：
禮薩汗與穆罕默德禮薩汗
在巴勒維王朝之前，還有卡札爾王朝
以及薩非王朝
薩非王朝與卡札爾王朝
造就伊朗兩項重要元素
薩非王朝的伊斯邁爾一世在1501年
將什葉派定位伊朗國教
卡札爾王朝讓伊斯蘭教長握有政治力量
全球伊斯蘭教徒今日以遜尼派占多數
不過什葉派從西元680年左右發展至今
目前在伊朗和伊拉克
什葉派為人口多數

Romanian: 
pas în crearea unui stat izolat, fundamentalist care susține terorismul și ai fi
surprins să mă auzi spunând că este niște adevăr în această interpretare.
Acestea fiind zise, când te gândești la Revoluția Iraniană, depinde foarte mult la ce parte
a acesteia te uiți.
Și oricum,  este foarte importantă pentru că reprezintă un tip de revoluție cu totul diferit
de cel de care vorbim de obicei.
Așadar,  revoltele anului 1979 aveau ca scop detronarea dinastiei Pahlavi, care sună
impresionant, dar dinastia asta a avut doar doi regi, Reza Shah și Mohammed Reza Shah.
Înaintea dinastiei Pahlavi, Iran a fost condus de dinastia Qajar, iar înainte de asta, de dinastia Safavid.
Dinastiile Safavid și Qajars au fost responsabile pentru două din cele mai importante aspecte ale Iranului:
Dinastia Safavid a făcut șiismul religia oficială a statului, începând cu Ismail Întâi
în 1501, iar dinastia Qajar a dat clerului musulman - ulama - putere politică.
Deci majoritatea musulmanilor din lume sunt suniști, dar cei șiiști sunt o importantă
sectă care a început să se formeze foarte devreme - în jurul anului 680 era curentă, iar în zilele noastre reprezintă majoritatea musulmanilor
în Iran și Irak.

Portuguese: 
passo na criação de um estado isolado e fundamentalista que apoia o terrorismo, e você poderia
se surpreender comigo dizendo isso, mas existe uma verdade nessa interpretação
Dito isso, a forma como você pensa na revolução iraniana depende muito sobre qual parte dela
você esta olhando.
E independente disso, é muito importante porque representa uma revolução diferente
daquelas que nós geralmente conversamos
Então, em 1979 a revolta tinha como objetivo se livrar da Dinastia Pahlavi, o que soa,
impressionante, mas essa dinastia teve apenas 2 reis, Reza Shah e Mohammed Reza Shah
Antes dos Pahlavis, o Irã era governado pela dinastia Qajar, e antes pelos Safavids.
Safavids e Qajars foram  responsáveis por dois dos mais importantes aspectos do Irã
Os Safavids fizeram o islamismo xiita a religião oficial do Irã, começando com Ismael I
em 1501, e os Qajars deram ao clero muçulmano - ulema - o poder politico.
A maioria do dos muçulmanos no mundo são sunitas, mas os xiitas são uma importante
facção, que começou muito cedo - em torno de 680 DC e hoje formam a maioria dos muçulmanos
no Irã e no Iraque.

Portuguese: 
passo na criação de um isolado, fundamentalista
Estado que apóia o terrorismo, e, que você pode
ser surpreendido ao ouvir-me dizer, que há
alguma verdade a essa interpretação.
Dito isto, a maneira de pensar sobre o Irã
Revolução depende muito de qual parte do
que você está olhando.
E, independentemente, é muito importante porque
que representa um tipo diferente de revolução
das que costumamos falar.
Assim, os levantes 1979 foram destinadas a obter
livrar da dinastia Pahlavi, que soa,
como, impressionante, mas esta dinastia tinha só tinha dois
reis, Reza Shah Mohammed Reza Shah e.
Antes de os Pahlavi, o Irã era governado pelo
Dinastia Qajar, e antes que os safávidas.
Os safávidas e Qajars foram responsáveis ​​por
dois dos aspectos mais importantes do Irã:
Os safávidas fez o islamismo xiita oficial
religião de Estado no Irã, começando com Ismail
I em 1501, e os Qajars deu o muçulmano
clero - os ulemás - poder político.
Assim, a maioria dos muçulmanos do mundo são sunitas
mas os xiitas, ou os xiitas são um importante
seita, que começou muito cedo - em torno de 680
CE e hoje formam a maioria dos muçulmanos
no Irã e no Iraque.

Arabic: 
على أنها الخطوة الأولى
في إقامة دولة منعزلة ومتطرفة تدعم الإرهاب،
وقد تتفاجؤون لسماعي
أقول إن هناك بعض الصحة لهذا التفسير.
وبالرغم من هذا،
فإن طريقتكم في التفكير في الثورة الإيرانية
تعتمد كثيرًا على أي جزء منها تنظرون إليه.
وبغض النظر عن ذلك، إنها مهمة جدًا
لأنها تمثل نوعًا آخر من الثورات
من الثورات التي نتحدث عنها في العادة.
كانت انتفاضات عام 1979 موجهة للتخلص
من سلالة بهلوي، وهذا يبدو مثيرًا للإعجاب،
لكن كان لهذه السلاسة ملكان فقط،
رضا شاه ومحمد رضا شاه.
قبل البهلويين، كانت سلالة القاجار تحكم إيران،
وقبلهم كان الصفويون يحكمونها.
كان الصفويون والقاجاريون مسؤولين
عن اثنين من أهم جوانب إيران:
جعل الصفويون مذهب الشيعة دين الدولة الرسمي
ابتداءً بإسماعيل الأول في عام 1501،
ومنح القاجاريون رجال الدين الإسلامي،
ويُسمون علماء الدين، قوة سياسية.
يتبع معظم مسلمين العالم المذهب السني
لكن الشيعة هم طائفة مهمة
بدأت في وقت مبكر جدًا
في حوالي 680 بعد الميلاد،
ويشكلون أغلبية المسلمين
في إيران والعراق في عصرنا هذا.

Vietnamese: 
đây là bước đầu tiên trong công cuộc tạo lập một nhà nước 
chính thống, cô lập, ủng hộ chủ nghĩa khủng bố, và bạn
có thể sẽ ngạc nhiên khi nghe tôi nói rằng,
cách giải thích đó đúng một phần nào đó.
Ý tôi là, cách mà bạn nghĩ về Cách Mạng Iran
phụ thuộc nhiều vào việc bạn đang nhìn vào
phần nào của nó.
Và không kể đến việc, điều này rất quan trọng bởi 
nó tiêu biểu cho một loại cách mạng rất khác
những cuộc cách mạng mà chúng ta thường
nói đến
Những cuộc nổi dậy năm 1979 nhằm lật đổ
triều đại Pahlavi - nghe khá ấn tượng -
nhưng triều đại này chỉ có mỗi hai người trị vì
Reza Shah và Mohammed Reza Shah
Trước triều Pahlavis, Iran được cai trị dưới triều
Qajar, và trước đó là triều đại Safavids.
Triều Safavids và Qajars góp phần tạo nên
hai khía cạnh quan trọng nhất của Iran:
Triều Safavids đặt Hồi giáo Shia lên làm tôn giáo
chính thức của Iran, bắt đầu với vua Ismail
Đệ nhất năm 1501, và triều đại Qajas thì trao quyền lực 
chính trị cho giới tăng lữ - các học giả Hồi Giáo.
Phần lớn  người Hồi Giáo trên thế giới là người Sunni
nhưng người Shia, hay Shiites là một bộ phận quan trọng
được hình thành từ rất sớm - khoảng năm 680 sau CN 
cho đến ngày nay tạo nên bộ phận lớn người Hồi giáo
ở Iran và Iraq.

Korean: 
테러리즘을 지원하는 고립되고 근본주의적 국가가 된 것으로 말입니다.
그리고 제가 말하는 것에 놀라할 수도 있는데, 그 해석엔 약간 진실이 있습니다.
그런데 그 해석이 어떤 관점에서 이란 혁명을 바라보는지에 따라 다르게 보일 수 있다는 사실을 알면 놀랄 겁니다.
그런데 그 해석이 어떤 관점에서 이란 혁명을 바라보는지에 따라 다르게 보일 수 있다는 사실을 알면 놀랄 겁니다.
그리고 그와 무관하게, 이 혁명은 우리가 보통 말하는 혁명과 다른 종류의 혁명이라는 점에서 매우 중요하다 할 수 있죠.
그리고 그와 무관하게, 이 혁명은 우리가 보통 말하는 혁명과 다른 종류의 혁명이라는 점에서 매우 중요하다 할 수 있죠.
그래서 1979년 봉기는 팔라비 왕조를 무너뜨리기 위해서 발생했습니다.
왕조라 하니 꽤나 대단해 보이긴 하지만 이 왕조는 겨우 두명의 왕만 이어져왔습니다. 레쟈 샤와 모하마드 레자 샤이죠.
팔라비 왕조 이전에는, 이란은 카자르 왕조가 지배하고 있었고 그 전엔 사파비 왕조이죠.
그 두 왕조는 이란에 대해 두가지 측면의 큰 책임이 있습니다.
사파비 왕조는 시아파 이슬람을 1501년 이스마일 1세때부터 이란의 공식적인 종교로 선포했습니다.
그리고 카자르 왕조는 무슬림의 성직자인 울레마들에게 정치적인 힘을 실어주었죠.
자, 전세계 무슬림의 대부분은 수니파입니다.
그러나 시아파도 오래 전부터 내려온 중요한 분파이죠.
그리고 서기 680년 부터 오늘날까지 이란과 이라크에서
주요 이슬람 분파가 되어있습니다.

Dutch: 
in het creëren van een geïsoleerde, fundamentalistische
staat die het terrorisme ondersteunt, en je bent misschien wel
verrast om mij te horen zeggen, dat er is
enige waarheid schuilt in die interpretatie.
Dit gezegd zijnde, de manier waarop je denkt over de Iraanse
Revolutie hangt sterk af van het deel
waar je naar kijkt.
En hoe dan ook, het is erg belangrijk omdat
het een ander soort revolutie vertegenwoordigt
dan degene waar we meestal over praten.
Dus de opstanden in 1979 waren gericht op het zich
ontdoen van de Pahlavi-dynastie, die klinkt
indrukwekkend, maar deze dynastie heeft maar twee 
koningen gehad, Reza Shah en Mohammed Reza Shah.
Vóór de Pahlavis werd Iran geregeerd door de
Qajar-dynastie, en daarvoor de Safavids.
De Safavids en Qajars waren verantwoordelijk voor
twee van de belangrijkste aspecten van Iran:
De Safavids maakten Shia Islam tot officiële
staatsreligie in Iran, te beginnen met Ismail I
in 1501, en de Qajars gaven de moslim
geestelijkheid - de ulema - politieke macht.
Dus de meeste moslims in de wereld zijn soennieten
maar de sjiieten of shia zijn een belangrijke
groep die al heel vroeg ontstond - rond 680
CE en vandaag de meerderheid vormen van de moslims
in Iran en Irak.

Turkish: 
ve terörizmi destekleyen devlete ilk adım gibi görülür. Belki 
bunu söylediğime şaşıracaksınız ama, bu yorumlarda bazı haklılık payları var.
İran Devrimi hakkındaki düşüncenizin hangi taraftan baktığınıza
göre değişebileceği söyleyebiliriz.
Ne olursa olsun, diğer devrimlerden farklı türde bir devrim olduğu için
çok önemlidir.
1979 ayaklanmaları Pehlevi Hanedanı'ndan kurtulmak için başladı. Kulağa etkileyici geliyor.
Fakat bu hanedanın sadece iki kralı oldu, Şah Rıza ve Şah Muhammed Rıza.
Pehleviler'den önce, İran Kaçar Hanedanı tarafından yönetiliyordu. Onlardan da önce Safeviler tarafından.
Safeviler ve Kaçarlar İran'ın iki özelliğinden sorumludur:
Safeviler İsmail'den itibaren Şii İslam'ı İran'da resmi din yaptı.
1501'de, Kaçarlar Müslüman alimlere -ulema- politik güç verdi.
Dünya'daki Müslümanların çoğu sünnidir. Fakat Şiiler de önemli bir
mezheptir. 680 yılı civarlarında ortaya çıkmış ve çoğunluğu
İran ve Irak'tadır.

Italian: 
passo nella creazione di uno stato isolato, fondamentalista che supporta il terrorismo e potreste
rimanere sorpresi nel sentirmi dire che c'é una certa verità in questa interpretazione.
Detto ciò, il modo in cui potreste pensare alla Rivoluzione Iraniana dipende molto dalla prospettiva
da cui la state guardando.
Al di là di quello è molto importante perché rappresenta un tipo diverso di rivoluzione
da quelle di cui parliamo di solito.
La ribellione del 1979 mirò a porre fine alla dinastia Palhavi, che suona
impressionante, ma questa dinastia ebbe solo due re, Reza Shah e Mohammed Reza Shah.
Prima dei Pahlavi l'Iran fu governata dalla dinastia Qajar e prima ancora da quella dei Safavidi.
I Safavidi e i Qajari furono responsabili di due dei più importanti aspetti dell'Iran:
I Safavidi proclamarono lo Sciismo religione di stato ufficiale dell'Iran, a partire da Isamil I
nel 1501, mentre i Qajari diedero al clero mussulmano - ulema - potere politico.
La maggioranza del mondo Mussulmano è Sunnita ma lo Shia, o Sciismo è una importante
setta che nacque molto presto - intorno al 680 - ed oggi forma la maggioranza dei mussulmani
in Iran ed Iraq.

Hindi: 
एक अलग-थलग, कट्टरपंथी राज्य आतंकवाद का समर्थन करता है कि के निर्माण में कदम, और, आप कर सकते हैं
, मुझे कहना सुनने के लिए आश्चर्य होगा कि व्याख्या के लिए कुछ सच्चाई नहीं है।
जिसके अनुसार, जिस तरह से आप ईरानी क्रांति के बारे में सोचने का हिस्सा है जो की एक बहुत कुछ निर्भर करता है
यह आप देख रहे हैं।
और परवाह किए बिना, यह बहुत महत्वपूर्ण है क्योंकि यह क्रांति की एक अलग तरह का प्रतिनिधित्व करता है
जो कि हम आम तौर पर के बारे में बात से।
तो 1979 बगावत पहलवी राजवंश, जो लगता है से छुटकारा पाने के उद्देश्य से किया गया है,
जैसे, प्रभावशाली है, लेकिन इस राजवंश केवल दो राजाओं, रजा शाह और मोहम्मद रजा शाह था।
Pahlavis पहले, ईरान क़ाजार राजवंश का शासन था, और कहा कि इससे पहले कि Safavids।
Safavids और Qajars ईरान के सर्वाधिक महत्वपूर्ण पहलुओं में से दो के लिए जिम्मेदार थे:
Safavids ईरान में शिया इस्लाम शासकीय राज्य धर्म बना दिया, इस्माइल के साथ शुरू
राजनीतिक सत्ता - 1501 में मैं, और Qajars मुस्लिम पादरी दिया - उलेमा।
तो दुनिया की मुसलमान हैं सुन्नियों लेकिन शिया, या शियाओं के सबसे एक महत्वपूर्ण हैं
संप्रदाय है कि बहुत पर जल्दी शुरू किया - चारों ओर 680 सीई आज और मुसलमानों के बहुमत के लिए फार्म
ईरान और इराक में।

English: 
So the 1979 Iranian Revolution and its aftermath are often seen by detractors as the first step in the creation of an isolated, fundamentalist state that supports terrorism,
and, you might be surprised to hear me say, that there is some truth to that interpretation.
That said, the way you think about the Iranian Revolution depends a lot of which part of it you are looking at.
And regardless, it’s very important because it represents a different kind of revolution from the ones that we usually talk about.
So the 1979 uprisings were aimed at getting rid of the Pahlavi Dynasty, which sounds, like, impressive, but this dynasty had only had two kings, Reza Shah and Mohammed Reza Shah.
Before the Pahlavis, Iran was ruled by the Qajar dynasty, and before that the Safavids.
The Safavids and Qajars were responsible for two of the most important aspects of Iran:
The Safavids made Shia Islam the official state religion in Iran, starting with Ismail I in 1501, and the Qajars gave the Muslim clergy – the ulema – political power.
So most of the world’s Muslims are Sunnis but the Shia, or Shiites are an important sect that began very early on – around 680 CE and today form the majority of Muslims in Iran and Iraq.

Spanish: 
paso en la creación de un estado fundamentalista aislado, que apoya el terrorismo, y, es posible
que se sorprendan al oírme decir que hay algo de verdad en esa interpretación.
Dicho esto, la manera de pensar acerca de la Revolución Iraní depende mucho de qué parte
de ella estás viendo.
E independientemente, es muy importante, ya que representa un tipo diferente de revolución
de las que por lo general se habla.
Los levantamientos de 1979 estaban dirigidos a deshacerse de la dinastía Pahlavi, algo que suena
impresionante, pero esta dinastía sólo había tenido dos reyes, Reza Shah y Mohammed Reza Shah.
Antes de los Pahlavi, Irán fue gobernado por la dinastía Kayar, y antes de ellos por los safávidas.
Los safávidas y los kayars fueron responsables de dos de los aspectos más importantes de Irán:
Los safávidas hicieron del Islam chiíta la religión oficial de Irán, empezando por Ismail I
en 1501, y los kayars le dieron al clero musulmán, los ulemas, poder político.
La mayoría de los musulmanes del mundo son suníes, pero los chiítas son una secta
importante que comenzó muy temprano, alrededor de 680 DC, y hoy constituye la mayoría de los musulmanes
en Irán e Irak.

German: 
Schritt bei der Schaffung eines isolierten, fundamentalistischen Staat, der den Terrorismus unterstützt, und, könnte man
überrascht sein, mich sagen zu hören, dass einige Wahrheit dort zu dieser Auslegung ist.
Das heißt, die Art und Weise denken Sie über die iranische Revolution hängt viel von welchem ​​Teil von
es sind Sie bei uns.
Und ganz gleich, dann ist es sehr wichtig, weil es eine andere Art von Revolution darstellt
von denen, die in der Regel, über die wir sprechen.
So ist die 1979 Aufstände wurden bei dem Ziel des Pahlavi loszuwerden, die klingt,
wie, beeindruckend, aber diese Dynastie hatte nur zwei Könige, Reza Shah und Mohammed Reza Shah.
Vor dem Pahlavis wurde der Iran von den Kadscharen regiert, und vor, dass die Safawiden.
Die Safawiden und Kadjaren waren für zwei der wichtigsten Aspekte des Iran:
Die Safawiden gemacht schiitischen Islam die offizielle Staatsreligion in Iran, mit Ismail Start
I in 1501, und die Kadjaren gaben die muslimische Geistlichkeit - die Ulema - politische Macht.
So sind die meisten der weltweit Muslime sind Sunniten, aber die Schiiten oder Schiiten sind ein wichtiger
Sekte, die sehr früh begann - rund 680 CE und heute bilden die Mehrheit der Muslime
im Iran und im Irak.

Hindi: 
अब दोनों सुन्नी और शिया के भीतर आगे खंडों और कई संप्रदायों हैं, लेकिन हम अभी कर रहे हैं
के बारे में, जैसे, दोनों के बीच ऐतिहासिक अंतर बात करने के लिए जा रहा है।
शिया मुसलमानों का मानना ​​है कि अली किया गया है चाहिए कि पहले खलीफा, सुन्नी मुस्लिम लगता है
कि अबू बक्र, जो पहली बार खलीफा था, ठीक ही चुना गया था।
कि असहमति के बाद से, कई अन्य लोगों, कई सैद्धांतिक मतभेद लेकिन क्या किया गया है
अधिक महत्वपूर्ण है कि शुरू से ही, शिया मुसलमानों के पक्ष रूप में देखा
उत्पीड़ित अमीर और ताकतवर के खिलाफ खड़े और सामाजिक करने के लिए वापस harkening
न्याय मानक है कि नबी द्वारा स्थापित किया गया था।
और धार्मिक आस्था और सामाजिक न्याय के बीच इस संबंध अत्यंत महत्वपूर्ण था
1979 में ईरानी क्रांति के लिए और भी ईरान में पिछले क्रांतियों को।
यह समझने के लिए है क्योंकि कई इतिहासकारों कि ईरानी क्रांति का तर्क वास्तव में महत्वपूर्ण है
का प्रतिनिधित्व करता है क्या पत्रकार क्रिश्चियन कैरिल एक "इस्लाम के अजीब संलयन और देर से बीसवीं बुलाया
सदी क्रांतिकारी राजनीति। "
लेकिन वास्तव में, ईरान के इतिहास की योजना में है, इसकी तो अजीब नहीं।
क्योंकि 1979 ईरान की पहली क्रांति नहीं थी। पहली बड़ी एक 1906 में था यह मजबूर

Chinese: 
在什葉派與遜尼派內部，當然還有許多分支
不過今天只說明兩者之間的歷史差異
什葉派認為阿里是首位哈里發（統治者）
而遜尼派主張首位哈里發為阿布．伯克爾
以此為起點，雙方對教義詮釋也有很多差異
打從一開始，什葉派就自認代表受迫害的一方
起身對抗有權有勢的階級，想要重建
穆聖所立定的社會公義標準
這項宗教信仰與社會公義之間的連結很重要
深深影響伊朗1979年與之前多次革命
這項重點非常關鍵，許多史學家認為
伊朗革命象徵記者Christian Caryl所謂
「伊斯蘭教與20世紀後半革命政治」
「的怪異綜合體」
但以伊朗歷史脈絡而言
其實並不怪異
1979年對伊朗並非首次革命
首次大型革命發生在1906年

Spanish: 
Tanto en los sunitas y los chiítas hay otras divisiones y muchas sectas, pero sólo
vamos a hablar de la diferencia histórica entre los dos.
Los chiítas creen que Alí debió haber sido el primer califa, los sunitas piensan
que Abu Bakr, que fue el primer califa, fue elegido justamente.
Desde ese desacuerdo, se han producido muchos otros, muchas diferencias doctrinales, pero lo que es
más importante es que desde el principio, los chiítas se veían a sí mismos como el partido de
los oprimidos que se oponen a los ricos y poderosos, y se remontan al estándar de  justicia social
que fue  estableció por el profeta.
Y esta conexión entre la fe religiosa y la justicia social fue sumamente importante
a la Revolución Iraní en 1979 y también a revoluciones anteriores en Irán.
Esto es realmente crucial para  entender porqué muchos historiadores sostienen que la Revolución Iraní
representa lo que el periodista Christian Caryl llama una "extraña fusión del Islam y la política revolucionaria
de finales del siglo XX."
Pero, en realidad, en el esquema de la historia de Irán, no es tan extraña.
Debido a que 1979 no fue la primera revolución de Irán. La primera importante fue en 1906. Obligó a

Turkish: 
Sünni ve Şiiliğin yanında birçok mezhep ve tarikat vardır, fakat biz sadece
bu ikisi arasındaki tarihsel farklılıklardan bahsedeceğiz.
Şii Müslümanlar Ali'nin ilk halife olması gerektiğine inanırlardı, Sünni Müslümanlar
Ebu Bekir'in, ki zaten ilk Halife olarak seçilmiştir.
Bundan başka aralarında, doktrin olarak ve başka şekillerde birçok anlaşmazlıklar daha olmuştur.
Daha da önemlisi, baştan beri Şii Müslumanlar kendilerini baskı altındakilerin 
yanında, ve peygamber tarafından kurulan sosyal adaleti baltalayan 
zengin ve güçlülerin karşısında görmüşlerdir.
1979 İran Devrimi ve bundan önceki devrimler için sosyal adalet ve
dini inanç arasındaki bağlantı son derece önemlidir.
Bu, olayları anlayabilmek için gereklidir. Çünkü bazı tarihçiler İran devriminin Christian Carly'nin adlandırdığı gibi
"İslam ile yirminci yüzyıl son döneminin garip bir birleşimi"
olduğu konusunu savunmaktadır.
Fakat aslında, İran tarihi açısından bu o kadar da garip değildir.
Çünkü 1979 İran'ın ilk devrimi değildir. İlk büyük devrim 1906'da gerçekleşti. Bu devrim, 

Vietnamese: 
Ở cả hai tộc Sunni hay Shia thì đều được chia
nhỏ hơn thành nhiều nhánh con, nhưng ta sẽ
chỉ nói về những khác biệt lịch sử giữa
hai tộc người này thôi.
Người Hồi giáo Shia tin rằng Ali đáng lẽ ra phải là
vua Hồi giáo đầu tiên, còn người Sunni lại nghĩ
rằng Abu Bakr, vua Hồi đầu tiên,
đã được chọn chính xác.
Từ sự bất đồng đó, những bất đồng khác nảy sinh, 
phần nhiều từ những khác biệt về giáo lý nhưng
điều thực sự quan trọng là, ngay từ thuở ban đầu
người Hồi giáo Shia đã nhìn nhận mình như
một đảng phái của những người bị áp bức đứng lên
chông lại những kẻ giàu có và quyền lực và đòi lại
nền tảng cho công bằng xã hội được đặt ra 
bởi những giáo đồ.
Mối liên hệ giữa niêm tin tôn giáo và công bằng
xã hội là cực kỳ quan trọng
đối với Cách mạng Iran 1979 và cả những
cuộc cách mạng đã diễn ra trước đó ở Iran.
Đây là điểm cốt yếu để hiểu được cuộc cách mạng
bởi nhiều sử gia tranh cãi rằng Cách mạng Iran
đại diện cho cái mà nhà báo Christian Cary gọi là
"Sự pha trộn kỳ lạ của Đạo Hồi và quan điểm chính trị
cách mạng cuối thế kỷ 20."
Nhưng thực ra, nhìn vào lược đồ lịch sử
của Iran, cuộc cách mạng cũng không kỳ lạ lắm.
Bởi vì cách mạng 1979 không phải cuộc cách mạng
đầu tiên ở Iran. Cuộc cách mạng trọng đại đầu tiên diễn ra năm 1906

French: 
A l'intérieur du Sunnisme et du Chiisme, il y a encore plus de divisons et de sectes, 
mais nous allons simplement parler de la différence historique entre les deux.
Les Chiites pensent que Ali aurait dû être le premier Caliphe, les Sunnites pensent que
Abu Bakr, qui était le premier Caliphe, a été bien choisi.
Depuis lors, il en y eut de nombreuses autres, beaucoup de différences de doctrines
mais ce qui est le plus important est que depuis le début, les Chiites se voyaient comme le parti de
l'opprimé se levant contre le riche et le puissant et voulant réimplanter
la justice social modèle crée par le prophète.
Et cette connexion entre foie religieuse et justice sociale était extrêmement importante 
à la Révolution Iranienne de 1979, mais aussi dans les précédentes révolutions en Iran. 
C'est vraiment (un point) crucial à comprendre  car beaucoup d'historiens affirment que la révolution iranienne
répresente ce que le journaliste Christian Caryl a nommé "Une étrange fusion de l'slam 
et d'affaires politiques de la fin du 20e siècle".
Mais en fait, dans les grandes lignes de l'histoire Iranienne , cela n'est pas si étrange.
Parce que 1979 n'était pas la première révolution du pays. 
La première révolution majeure était en 1906

Romanian: 
În cadrul suniților cât și în al șiiților sunt alte ramuri și numeroase secte, dar noi vom
vorbi doar despre diferențele istorice între cele două.
Musulmanii șiiți cred că Ali ar fi trebuit să fie primul Calif, iar Musulmanii suniți cred
că Abu Bakr, care a primit titlul de Calif, a fost bine ales.
De la apariția aceastei neînțelegeri au mai apărut multe altele, multe diferențe doctrinale, dar ce este
mai important este că de la bun început, Musulmanii șiiți s-au considerat partea
asuprită rezistând împotriva celor bogați și puternici, aducându-și aminte de
standardul de dreptate socială stabilit de profet.
Iar această conexiune dintre credința religioasă și dreptatea în societate a fost deosebit de importantă
în Revoluția Iraniană de la 1979, cât și altor revoluții precedente acesteia în Iran.
Acest fapt trebuie neapărat înțeles deoarece mulți istorici susțin că Revoluția Iraniană
reprezintă ceea ce jurnalistul Christian Caryl a numit ”o contopire ciudată între Islam și
ideologiile revoluționare ale sfârșitului secolulului douăzeci.”
Dar de fapt, în schema istoriei Iraniene, nu este atât de ciudat.
Deoarece 1979 nu a fost anul primei revoluții în Iran. Prima revoluție notabilă a fost în 1906. Aceasta a forțat

Arabic: 
هناك تفرعات إضافية وطوائف عديدة
داخل السنة والشيعة،
لكننا سنتحدث عن الفرق التاريخي بينهما فقط.
يؤمن المسلمون الشيعة أنه كان ينبغي
أن يكون علي الخليفة الأول،
بينما يعتقد المسلمون السنة أن أبو بكر،
والذي كان الخليفة الأول، تم اختياره بحق.
ومنذ ذلك الخلاف، كانت هناك خلافات عديدة
وفروق مذهبية أخرى،
لكن أهم شيء هو أنه منذ البداية،
نظر المسلمون الشيعة إلى أنفسهم على أنهم
حزب المظلومين يقفون في وجه الأغنياء والأقوياء
ويعيدون إلى الذاكرة
معيار العدالة الاجتماعية التي وضعها الرسول.
وهذه الصلة بين الإيمان الديني
والعدالة الاجتماعية
كانت مهمة جدًا للثورة الإيرانية لعام 1979،
ولثورات سابقة في إيران أيضًا.
وفهم هذا أمر ضروري جدًا لأن العديد من المؤرخين
يجادلون أن الثورة الإيرانية
تمثل ما أسماه الصحفي كريستيان كاريل
"اندماج غريب للإسلام
مع السياسة الثورية لأواخر القرن العشرين."
لكن في الحقيقة،
في مخطط التاريخ الإيراني، إنه ليس غريبًا جدًا.
لأن ثورة عام 1979 لم تكن أول ثورة لإيران،
فأول ثورة رئيسية كانت في عام 1906،

German: 
Nun innerhalb sowohl Sunniten und Schiiten gibt es weitere Abteilungen und viele Sekten, aber wir sind nur
geht über, wie die historische Unterschied zwischen den beiden zu sprechen.
Schiiten glauben, dass Ali der erste Kalif, waren sollte Sunniten denken
dass Abu Bakr, der erste Kalif war, wurde zu Recht gewählt.
Seit dieser Uneinigkeit gibt es viele andere, viele Unterschiede in der Lehre gewesen, aber was ist
wichtiger ist, von Anfang an, dass Schiiten sich als Partei der Säge
die Unterdrückten stehen gegen die Reichen und Mächtigen und harkening zurück zur sozialen
Gerechtigkeit Standard, der durch die Propheten festgelegt wurde.
Und diese Verbindung zwischen religiösem Glauben und sozialer Gerechtigkeit war extrem wichtig
im Jahr 1979 auf die iranischen Revolution und auch zur vorherigen Revolutionen im Iran.
Das ist wirklich wichtig zu verstehen, weil viele Historiker argumentieren, dass die iranische Revolution
stellt dar, was eine „odd Verschmelzung von Islam und späten zwanzigsten der Journalist Christian Caryl genannt
Jahrhundert revolutionäre Politik.“
Aber eigentlich in der Systematik der iranischen Geschichte, es ist nicht so seltsam.
Denn 1979 war nicht erste Revolution des Irans. Die erste große war im Jahre 1906. Es gezwungen

English: 
Now within both Sunni and Shia there are further divisions and many sects, but we’re just going to talk about, like, the historical difference between the two.
Shia Muslims believe that Ali should’ve been the first Caliph, Sunni Muslims think that Abu Bakr, who was the first Caliph, was rightly chosen.
Since that disagreement, there have been many others, many doctrinal differences but what’s more important is that from the very beginning,
Shia Muslims saw themselves as the party of the oppressed standing up against the wealthy and powerful and harkening back to the social justice standard that was set by the prophet.
And this connection between religious faith and social justice was extremely important to the Iranian Revolution in 1979 and also to previous revolutions in Iran.
This is really crucial to understand because many historians argue that the Iranian revolution represents what the journalist Christian Caryl called an “odd fusion of Islam and late-twentieth century revolutionary politics.”
But actually, in the scheme of Iranian history, it's not so odd.

Portuguese: 
Agora, dentro tanto dos sunitas como dos xiitas há mais divisões e muitas facções, mas nós apenas
vamos falar sobre a diferença histórica entre os dois.
Muçulmanos xiitas acreditam que Ali deveria ter sido o primeiro califa. Muçulmanos sunitas pensam
que Abu Bakr, que foi o primeiro califa, foi
corretamente escolhido.
Desde então, tem havido muitas outras discordâncias, muitas diferenças doutrinárias, mas o que é
mais importante é que, desde o início,
Muçulmanos xiitas viam-se como parte
dos oprimidos se levantando contra os ricos e poderosos e remetendo a justiça
social que foi definida pelo profeta.
E essa conexão entre fé religiosa
e justiça social foi extremamente importante
para a revolução iraniana em 1979 e também às revoluções anteriores no Irã.
Isto é realmente crucial para entender porque muitos historiadores argumentam que a revolução iraniana
representa o que o jornalista Christian Caryl chama de "estranha fusão do Islã com a política
revolucionária do final do século XX"
Mas, na verdade, na história iraniana,
não é tão estranho assim
Porque 1979 não foi a primeira revolução do Irã. A primeira grande revolução foi em 1906.

Portuguese: 
Agora, dentro tanto sunitas e xiitas há mais
divisões e muitas seitas, mas nós somos apenas
vai falar sobre, como, o histórico
diferença entre os dois.
Muçulmanos xiitas acreditam que Ali deveria ter
sido o primeiro califa, muçulmanos sunitas pensam
que Abu Bakr, que foi o primeiro califa, foi
corretamente escolhida.
Desde que a discordância, tem havido muitos
outros, muitas diferenças doutrinárias, mas o que é
mais importante é que, desde o início,
Muçulmanos xiitas viam-se como o partido de
os oprimidos se levantando contra os ricos
e poderoso e remetendo ao social
padrão de justiça que foi definido pelo profeta.
E essa conexão entre fé religiosa
e da justiça social foi extremamente importante
para a revolução iraniana em 1979 e também
às revoluções anteriores no Irã.
Este é realmente crucial para entender porque
muitos historiadores argumentam que a revolução iraniana
representa o que o jornalista Christian Caryl
chamado de "fusão ímpar de Islam e late-XX
política revolucionária do século. "
Mas, na verdade, no esquema da história iraniana,
não é tão estranho.
Porque 1979 não foi a primeira revolução do Irã.
O primeiro grande foi em 1906. Isso forçou

Korean: 
자, 수니파와 시아파 내에도 세분화된 분파들이 있습니다.
하지만 저흰 그냥 두 파의 역사적인 차이점만 이야기해볼겁니다.
시아파 무슬림들은 알리가 첫번째 칼리프가 되었어야 한다고 믿는 반면에,
수니파 무슬림들은 최초의 칼리프였던 아부 바커가 정당하게 칼리프가 된게 맞다고 믿고 있습니다.
그 의견 불일치로 인해, 많은 이념적 차이가 발생해왔는데.
중요한 점은 처음부터 시아파 무슬림들은 
 마호메트에 의해 세워진 사회적 정의에 귀를 기울여
부유하고 힘있는 자들에게 저항하는 부류로
생각하고 있었다는 거죠.
'종교적 믿음과 사회적 정의의 결합' 이란 개념은
1979년의 이란 혁명과 그 이전의 이란에서 일어났던 혁명들을 이해하는데 매우 중요한 개념입니다.
이 컨셉은 이해하기에 매우 중요한데 왜냐면 많은 역사학자들은 논쟁하기를 이란 혁명은
그들의 대변자인 기자 크리스치언 캐롤은 "이슬람과 20세기말 혁명적 정치의 이상한 결합"
이라고 애기했으니 말이죠.
그런데 실제론, 이란 역사의 관점에서 보자면 이슬람과 혁명적 정치의 결합은 딱히 이상한 일은 아닙니다.
왜냐하면 1979년에만 이런 형태의 민중 혁명이 일어난게 아니라서요. 1906년에 큰 민중 혁명이 일어났었습니다.

Italian: 
All'interno sia dei Sunniti che degli Sciiti ci sono ulteriori divisioni e numerose sette, ma ci limiteremo
a parlare della principale differenza storica fra le due.
Gli Sciiti credono che Ali sarebbe dovuto essere il primo Califfo, mentre i Sunniti credono
che Abu Bakr, che divenne il primo Califfo, fu scelto correttamente.
A partire da quel disaccordo si formarono molte altre differenze dottrinali ma quello
che conta è che fin dall'inizio gli Sciiti si videro come il gruppo
degli oppressi in lotta contro i ricchi e i potenti per poter tornare a una giustizia
sociale fondata dal Profeta.
E questa connessione fra la fede religiosa e la giustizia sociale fu estremamente importante
per la Rivoluzione Iraniana del 1979 e di quelle che la precedettero.
Questo punto è molto cruciale da capire poiché molti storici argomentano che la rivoluzione iraniana
rappresenti quello che il giornalista Christian Caryl definì una "strana fusione di Islam e rivoluzione politica
del tardo ventesimo secolo".
Ma in realtà nel contesto della storia iraniana non è così strano.
Quella del 1979 non fu la prima rivoluzione dell'Iran. La prima importante fu quella del 1906 che obbligò

Dutch: 
Nu zijn er binnen Soenni en Shia nog meer
afdelingen en vele groepen, maar we gaan enkel
praten over, noem het, het historische
verschil tussen de twee.
Shia-moslims geloven dat Ali de eerste kalief had moeten zijn, soennitische moslims denken
dat Abu Bakr, die de eerste kalief was, terecht gekozen werd.
Sinds die onenigheid zijn er veel andere geweest, veel doctrinaire verschillen, maar
belangrijker is dat vanaf het allereerste begin
Shia-moslims zichzelf zagen als de partij van
de onderdrukten die opstaan tegen de rijken en machtigen en teruggrijpend naar de sociale
rechtsregels die door de profeet waren vastgesteld.
En deze connectie tussen religieus geloof
en sociale rechtvaardigheid was buitengewoon belangrijk
voor de Iraanse revolutie in 1979 en ook
vorige revoluties in Iran.
Dit is echt cruciaal om te begrijpen omdat
veel historici beweren dat de Iraanse revolutie
wat de journalist Christian Caryl
een 'vreemde fusie van de islam' en 'laat-twintigste'
eeuw revolutionaire politiek " noemt vertegenwoordigt
Maar eigenlijk is het, in het kader van de Iraanse geschiedenis, niet zo vreemd.
Omdat 1979 niet de eerste Iraanse revolutie was.
De eerste grote was in 1906. Die dwong

Spanish: 
que los gobernantes Kayar aceptaran una constitución.
Creó un parlamento y, supuestamente, algunos límites al rey, e hizo del Islam chiíta
la religión oficial del Estado, pero también protegió los derechos de las minorías en Irán.
Finalmente fracasó en parte porque el clero retiró su apoyo, en parte debido a que el Sha
trabajó muy activamente en su contra, y tal vez lo más importante, porque los rusos
y los británicos se esforzaron para mantener a Persia debilitada para que pudieran tratar de dominar la región.
Lo que me recuerda que la mayoría de la gente en Irán no son árabes, son persas.
La mayoría de la gente en Irán no habla árabe, habla farsi, o como a menudo lo llamamos en
español, persa.
Después de la Primera Guerra Mundial, las rivalidades europeas se intensificaron a causa del descubrimiento de petróleo en
Medio Oriente. Los británicos establecieron la Anglo Iranian Oil Company, que más tarde
llegó a ser conocida como BP.
También extrajeron un montón de concesiones por parte del gobierno iraní, además de
extraer montones de petróleo.
Y ayudaron a tramar un cambio de dinastía, apoyando al comandante militar Reza Khan
en su golpe de Estado en febrero de 1921.

Portuguese: 
Qajars dirigentes a aceitar uma constituição.
Ele criou um parlamento e, supostamente, alguns
limites sobre o rei, e fez o islamismo xiita
religião oficial do Estado, mas também protegido
os direitos das minorias no Irão.
Ele acabou por fracassar em parte porque o clero
retiraram o seu apoio, em parte porque a
Shah trabalhou muito ativamente contra ele, e
talvez o mais importante, porque os russos
e os britânicos trabalharam para manter Persia fracos para que eles
poderia continuar a tentar dominar a região.
O que me lembra que a maioria das pessoas no Irã
não são árabes, são persa.
E a maioria das pessoas no Irã não falam árabe,
eles falam farsi, ou como costumamos chamá-lo em
Inglês, persa.
Então, depois de rivalidades WWI europeus realmente aquecida
por causa da descoberta de petróleo no
Oriente Médio. O britânico estabeleceu a Anglo
Iranian Oil Company - que mais tarde
veio a ser conhecido como BP.
Eles também tirou um monte de concessões
do governo iraniano, além de
extraindo lotes de óleo.
E eles ajudaram a projetar uma mudança de dinastia
apoiando comandante militar Reza Khan
em seu golpe em fevereiro 1921.

Korean: 
지배층인 카자르 왕조에게 헌법을 수용하라고 요구하였던 혁명이었죠.
그로 인해 의회가 생겨나고, 추정상 왕의 권한에 몇 가지 제한이 생겨났고,
시아파 이슬람을 공식적인 국교로 선포하기도 했습니다.
그러면서 동시에 소수에 대한 권리를 만들었고요.
궁극적으론 실패했습니다. 성직자들이 지지를 철회함이 주 원인이고
부분적으론 샤가 스스로 너무 지나치게 혁명에 반하는 행동을 했던 것도 있었고 아마도 가장 중요한 이유는
러시아와 영국이 그들이 계속 그 지역 주도권을 잡기 위해 페르시아를 약하게 유지시키기 위해 손을 썼던 것이라 할 수 있습니다.
자, 대부분의 이란인들은 아랍인이 아니고 페르시아인입니다.
이란 국민 대부분은 아랍어를 사용하지 않고 "파르시"를 사용하죠.
혹은 우리가 영어로 자주 말하는 페르시아어이죠.
제 1차 세계대전 이후 유럽 열강들의 라이벌 관계는 후끈 달아올랐는데,
이는 중동 지역에서 석유가 발견되었던 것도 큰 이유 중 하나입니다. 영국은 "영국-이란 석유 회사"를 성립합니다.
- 나중에 BP라는 이름으로 알려지는 회사입니다. -
영국은 많은 양의 석유를 끌어 쓸 수 있게 되었고, 이란 정부로부터 많은 양보를 얻어냈습니다.
영국은 많은 양의 석유를 끌어 쓸 수 있게 되었고, 이란 정부로부터 많은 양보를 얻어냈습니다.
그리고 그들은 군사 사령관 레자 칸이 
1921년 쿠데타를 일으키는 것을 도움으로써 왕조를 바꿔버렸습니다.
그리고 그들은 군사 사령관 레자 칸이 
1921년 쿠데타를 일으키는 것을 도움으로써 왕조를 바꿔버렸습니다

Arabic: 
وأجبرت القاجاريين الحكام على القبول بدستور.
فأوجدت برلمانًا وبعض القيود على الملك كما يُزعم
وجعلت المذهب الشيعي دين الدولة الرسمي،
لكنها حمت حقوق الأقليات في إيران أيضًا.
فشلت في النهاية،
جزئيًا لأن رجال الدين سحبوا دعمهم،
وجزئيًا لأن الشاه عمل بكامل همته ضدها،
وربما أهم سبب هو أن الروس والبريطانيون
عملوا لإبقاء بلاد فارس ضعيفة
كي يكون بإمكانهم الاستمرار
في محاولة الهيمنة على المنطقة.
وهذا يذكرني بأن أقول لكم
إن معظم الناس في إيران ليسوا عربًا وإنما فرس.
ولا يتكلم معظم الناس في إيران العربية،
وإنما الفارسية،
أو كما نسميها في الإنجليزية عادة، Persian.
بعد الحرب العالمية الأولى، احتدمت المنافسات
الأوروبية بسبب اكتشاف النفط في الشرق الأوسط.
أسس البريطانيون شركة النفط الأنجلو - إيرانية،
والتي أصبح اسمها لاحقًا بي بي.
وانتزعوا أيضًا
بضعة تنازلات من الحكومة الإيرانية
بالإضافة إلى استخراج كمية كبيرة من النفط.
وساعدوا على تدبير تغير في السلالة الحاكمة
عبر دعم القائد العسكري رضا خان
في انقلابه في شباط عام 1921.
رضا خان أصبح رضا شاه،

Portuguese: 
Forçando os dirigentes Qajars a aceitar uma constituição.
que criou um parlamento e, supostamente, alguns limites sobre o rei, e fez o islamismo xiita
a religião oficial do Estado, mas também protegeu os direitos de minorias no Irã.
Ela acabou por fracassar em parte porque o clero retirou o seu apoio, em parte porque o
Xá (rei) trabalhou muito ativamente contra e, talvez o mais importante, porque os russos
e os britânicos trabalharam para manter a Persia fraca para continuar a tentativa de dominar a região.
O que me lembra que a maioria das pessoas no Irã não são árabes, são persas.
E a maioria das pessoas no Irã não falam árabe, eles falam farsi, ou como costumamos chamá-lo em
Inglês, persa.
Então, depois de 2ª Guerra as rivalidades européias aumentaram por causa da descoberta de petróleo no
Oriente Médio. Os britânicos estabeleceram a Anglo-iraniana Companhia de Petróleo - que mais tarde
veio a ser conhecido como BP.
Eles também tiraram um monte de concessões do governo iraniano, além de
extraírem muito petróleo.
E eles ajudaram a projetar uma mudança de dinastia apoiando o comandante militar Reza Khan
em seu golpe em fevereiro de 1921.

German: 
die herrschenden Kadjaren eine Verfassung zu akzeptieren.
Es entstand ein Parlament und angeblich einige Grenzen auf den König und machte schiitischen Islam die
offizielle Staatsreligion, sondern auch die Rechte der Minderheiten in Iran geschützt.
Es letztlich nicht zum Teil, weil die Geistlichkeit ihre Unterstützung zurückzogen, zum Teil, weil die
Schah arbeitete sehr aktiv gegen sie, und vielleicht am wichtigsten ist, weil die Russen
und die Briten arbeiteten Persien schwach zu halten, damit sie weitergehen konnten, um zu versuchen, die Region zu dominieren.
Was mich daran erinnert, dass die meisten Menschen im Iran sind nicht Araber, sie sind Perser.
Und die meisten Menschen in Iran nicht sprechen Arabisch, sie sprechen Farsi, oder wie wir es nennen oft in
Englisch, Persisch.
So nach dem Ersten Weltkrieg europäische Rivalitäten wirklich wegen der Entdeckung von Öl in denen erhitzten
Mittlerer Osten. Die britische Anglo Iranian Oil Company gegründet - die würden später
kommen, wie BP bekannt sein.
Sie extrahiert auch eine Reihe von Zugeständnissen von der iranischen Regierung zusätzlich zu
viel Öl zu extrahieren.
Und sie half eine Änderung der Dynastie Ingenieur von Militärkommandant Reza Khan unterstützt
in seinem Coup im Februar 1921.

Dutch: 
de heersende Qajars om een ​​grondwet te accepteren.
Het creëerde een parlement en vermoedelijk een aantal
beperkingen voor de koning, en maakte Shia Islam de
officiële staatsgodsdienst, maar het beschermde ook
de rechten van minderheden in Iran.
Uiteindelijk faalde het gedeeltelijk, omdat de geestelijkheid
hun steun introkken, deels omdat het
sjah het heel actief tegenwerkte, en
misschien wel het belangrijkste, omdat de Russen
en de Britten probeerden Perzië zwak te houden, zodat zij de regio konden blijven domineren.
Dat doet me eraan denken dat de meeste mensen in Iran geen Arabieren zijn, ze zijn Perzen.
En de meeste mensen in Iran spreken geen Arabisch,
ze spreken Farsi, of zoals we het vaak noemen
Perzisch.
Dus na WO I raakten Europese rivaliteiten echt verhit
vanwege de ontdekking van olie in het
Midden-Oosten. De Britten vestigden de Anglo
Iraanse oliemaatschappij - die later zou
bekend worden als BP.
Ze hebben ook een heleboel concessies onttrokken
aan de Iraanse regering in aanvulling op
het winnen van veel olie.
En ze hebben geholpen om een ​​verandering in de dynastie te bewerkstelligen
door het ondersteunen van militaire commandant Reza Khan
bij zijn staatsgreep in februari 1921.

Romanian: 
dinastia Qajar, conducătoare la momentul respectiv, să adopte o constituție.
A creat un parlament și, teoretic, niște limite regelui și a făcut Islamul Șiit
religia oficială, protejând în același timp drepturile minorităților în Iran.
Revoluția a dat, până la urmă greș, pe de-o parte deoarece clerul și-a retras susținerea, pe de altă parte pentru că
Shah a lucrat continuu împotriva revoluției, dar poate cel mai important, pentru că rușii
și britanicii au avut ca țel să păstreze Persia într-o stare de slăbiciune pentru a-și putea păstra dominația în zonă.
Ceea ce-mi aduce aminte că majoritatea oamenilor din Iran nu sunt Arabi, sunt Perși
și că majoritatea oamenilor din Iran nu vorbesc Arabă, ci Farsi, sau mai popular numită
limba persană.
Deci după Primul Război Mondial, rivalitățile chiar s-au accentuat din cauza descoperirii petrolului
în Orientul Mijlociu. Britanicii au înființat Compania Petrolieră Anglo-Iraniană
acum cunoscută ca BP(British Petroleum)
Au obținut de asemenea și concesii din partea guvernului Iranian pe lângă
extragerea a mult petrol.
Și au ajutat la planificarea schimbării de dinastie susținând comandantul militar Reza Khan
în lovitura de stat din februarie 1921.

Vietnamese: 
và nó buộc triều Qajars chấp nhận Hiến Pháp.
Nó giúp dựng nên một Nghị viện với mục đích
giới hạn quyền lực của vua, và đưa Hồi giáo Shia
lên làm tôn giáo chính thức của quốc gia, nhưng
nó cũng bảo vệ quyền lợi của bộ phận thiểu số ở Iran
Cuộc cách mạng sau rốt thất bại một phần
bởi giới tăng lữ rút lại sự ủng hộ, một phần bởi
đức vua tích cực chống lại nó, và có thế 
quan trọng nhất, là bởi người Nga
và người Anh muốn giữ xứ Ba Tư yếu ớt để họ 
có thể tiếp tục thống trị quốc gia này.
Điều này nhắc tôi nhớ rằng phần lớn người ở Iran
không phải người Arập, họ là người Ba Tư
Và phần lớn người ở Iran không nói tiếng Arập, 
họ nói tiếng Farsi, hay chúng ta vẫn thường gọi nó
trong Tiếng Anh là, tiếng Ba Tư.
Sau thế chiến thứ nhất, sự cạnh tranh ở Châu Âu
thực sự nóng lên bởi sự khám phá ra dầu
ở Trung Đông. Người Anh đã lập ra công ty dầu
Anglo Iranian, sau này
được biết đến với cái tên BP.
Họ cũng bòn rút từ những nhượng bộ của
chính phủ Iran với mục đích
bòn rút thật nhiều dầu.
Và họ giúp vạch ra một thay đổi trong triều đại
bằng cách hỗ trợ tướng quân Reza Khan
thực hiện đảo chính vào tháng hai năm 1921.

Chinese: 
迫使卡札爾王朝接受制憲
建立了國會、對君王設限
什葉派也成為官方信仰
並保護國內少數族群的權益
革命最終失敗，因為宗教領袖不再支持
也因為君王不斷反抗，而且最重要的因素是
俄羅斯與英國刻意造成伊朗積弱不振
讓兩國繼續主宰當地
順帶一提，伊朗多數民眾不是阿拉伯人
而是波斯人
伊朗多數民眾也不會說阿拉伯語
而是波斯語
一次大戰後，中東發現石油
歐洲各國對峙在此更加劇烈
英國成立「昂格魯伊朗石油公司」
正是今日的英國石油公司
也向伊朗政府取得各種特許權
並且開挖大量石油
英國也造成伊朗改朝換代
支持軍事領袖禮薩汗
在1921年2月發動政變

Italian: 
i regnanti Qajari ad accettare una costituzione.
Creò un parlmento che in teoria limitò alcuni potere del re, fece dello Sciismo
la religione di stato ufficiale ma garantii anche diritti alle minoranze iraniane.
Alla fine fallì in parte perché il clero ritirò il proprio supporto, in parte perché lo
Shah la contrastò molto attivamente e forse più importante perché i russi
e i britannici si adoperarono per mantenere la Persia debole in modo da poter continuare i loro tentativi di dominio sulla regione.
Il che mi ha fatto ricordare che la maggior parte delle persone in Iran non sono arabi, sono persiani.
E molte persone in Iran non parlano l'arabo, parlano il farsi, o come siamo abituati a chiamarlo in
occidente, persiano.
Dopo la Grande Guerra le rivalità europee raggiunsero un nuovo livello critico per la scoperta del petrolio in
Medio Oriente. I Britannici fondarono la Anglo Iranian Oil Company - la quale successivamente sarebbe
divenuta nota con il nome di BP.
Ottennero anche molte concessioni dal governo iraniano in aggiunta a quelle
per l'estrazione di petrolio.
Aiutarono anche ad architettare un cambio di dinastia supportando il comandante miltare Reza Khan
nella sua presa di potere nel Febbraio del 1921.

Turkish: 
yönetimdeki Kaçar'ları anayasal yapıyı kabul etmeye zorlamıştır.
Bir parlamento ve kral üzerinde bazı kısıtlamalar ortaya çıkardı. Şii İslam
ülkenin resmi dini oldu. Fakat aynı zamanda İran'daki azınlıkların hakları da güvenceye alındı.
Büyük başarısızlıkla sonuçlandı, çünkü din adamları desteklerini çektiler. Bunun sebebi
Şah aktif şekilde duruma karşıydı, ve belki de daha önemlisi, Ruslar
ve İngilizler İran'ın güçsüz kalmasını istediler, böylece bölgede hüküm sürmeye devam edebileceklerdi.
Bu bana İran'daki çoğu insanın Arap değil, Persli olduğunu hatırlatıyor.
Ve İran'daki çoğunluk arapça konuşmaz, Farsça konuşur. İngilizce'de çoğu zaman kullandığımız şekliyle
Persçe.
2. Dünya Savaşından sonra rekabet canlandı, bunun sebebi Orta Doğu'da
petrolün bulunmasıydı. İngilizler Anglo İran Petrol Şirketi'ni kurdular, sonradan
BP olarak ismi değiştirildi.
Ayrıca İran hükümetinden bir dizi ayrıcalıklar kaptılar,  
üstüne de bir çok petrol çıkardılar.
Komutan Rıza Kağan'ı 1921 Şubat ayında gerçekleştirdiği darbede destekleyerek 
Hanedan'daki değişikliğin mimarı oldular.

French: 
Elle força les Kadjars au pouvoir à accepter une constitution.
Elle créa un parlement et supposément quelques limites au roi, et fit du Chiisme
la religion officielle de l'état, mais elle protégea également les droits des minorités en Iran.
Au final, elle échoua en partie à cause du clergé qui retira son soutien, mais aussi car
 le Shah œuvra très activement contre celle-ci et peut-être même surtout parce que les Russes
et les Britanniques œuvrèrent pour garder la Perse faible afin qu'ils puissent encore dominer la région. 
Ce qui me fait penser d'ailleurs que la plupart des gens en Iran ne sont pas Arabes mais Perses.
Et la plupart des gens en Iran ne parlent pas l'arabe, ils parlent le Farsi, ou comme nous l'appelons souvent
en anglais (ou français), le Perse.
Donc après la Première Guerre Mondiale, les rivalités européennes se réchauffèrent à cause de la découverte de pétrole
au Moyen Orient. 
Les Britanniques établirent alors la Anglo-Iranian Oil Company - qui serait plus tard connue
sous le nom de BP (British Petroleum)
Ils ont aussi obtenu pas mal de concessions du gouvernement Iranien en plus
du pétrole extrait.
Et ils parvinrent à préparer un changement de dynastie en soutenant le commandant militaire Rez Khan
lors de son coup d'état en Février 1921

Hindi: 
सत्तारूढ़ Qajars एक संविधान स्वीकार करने के लिए।
यह एक संसद और राजा पर माना जाता है कि कुछ सीमाओं बनाया है, और शिया इस्लाम बनाया
शासकीय राज्य धर्म, लेकिन यह भी अल्पसंख्यकों के अधिकारों की ईरान में रक्षा की।
यह अंत में आंशिक रूप से विफल हो गया क्योंकि पादरी अपना समर्थन वापस ले लिया, क्योंकि आंशिक रूप से
शाह के खिलाफ सबसे महत्वपूर्ण बात यह बहुत सक्रिय रूप से काम किया है, और शायद, क्योंकि रूसियों
और ब्रिटिश फारस कमजोर रखने के लिए तो वे क्षेत्र पर हावी होने की कोशिश करने के लिए जारी कर सकते हैं काम किया।
जो मुझे याद दिलाता है कि ईरान में ज्यादातर लोगों को अरबों नहीं हैं, वे फारसी कर रहे हैं।
और ईरान में ज्यादातर लोगों अरबी बात नहीं करते, वे फारसी बात करते हैं, या हम अक्सर में इसे कहते हैं
अंग्रेजी, फारसी।
तो के बाद प्रथम विश्व युद्ध के यूरोपीय प्रतिद्वंद्विता वास्तव में तेल की खोज की वजह से गर्म
मध्य पूर्व। ब्रिटिश एंग्लो ईरानी तेल कंपनी की स्थापना की - जो बाद में होगा
बीपी के रूप में जाना जाने लगा।
उन्होंने यह भी के अलावा ईरानी सरकार से रियायतें का एक समूह निकाले
तेल की बहुत सारी निकालने।
और वे सैन्य कमांडर रजा खान का समर्थन करके वंश में एक परिवर्तन इंजीनियर में मदद की
फरवरी 1921 में उसकी तख्तापलट में।

English: 
Because 1979 was not Iran’s first revolution. The first major one was in 1906. It forced the ruling Qajars to accept a constitution.
It created a parliament and supposedly some limits on the king, and made Shia Islam the official state religion, but it also protected the rights of minorities in Iran.
It ultimately failed partly because the clergy withdrew their support, partly because the shah worked very actively against it,
and maybe most importantly, because the Russians and the British worked to keep Persia weak so they could continue to try to dominate the region.
Which reminds me that most people in Iran are not Arabs, they are Persian.
And most people in Iran don’t speak Arabic, they speak Farsi, or as we often call it in English, Persian.
So after WWI European rivalries really heated up because of the discovery of oil in the Middle East. The British established the Anglo Iranian Oil Company – which would later come to be known as BP.
They also extracted a bunch of concessions from the Iranian government in addition to extracting lots of oil.
And they helped to engineer a change in dynasty by supporting military commander Reza Khan in his coup in February 1921.

French: 
Reza Khan devint Reza Shah et tenta ensuite de faire de la Perse, qu'il renomma Iran
en 1935, un état moderne, laïque, occidental, un peu comme la Turquie d'Ataturk.
Mais Reza Shah est sans doute plus connu pour ses répressions dictatoriales exagérées, qui
retournèrent le clergé contre lui
Okay, donc durant la Seconde Guerre mondiale, Reza Shah abdica et son jeune fils Mohamad Rez Shah devint
le dirigeant de l'Iran.
 Il le resta, en grande partie, jusqu'en 1979 quand il arrêta définitivement
d'être le dirigeant de l'Iran.
Donc après la 2nde GM, les Britanniques permirent une participation populaire plus importante
dans le gouvernement Iranien.
Le parti qui en bénéficia le plus fut Tudeh, le parti communiste Iranien.
Mohammad Mosaddegh fut élu Premier Ministre en 1951 et mena le Parlement à
nationaliser l'industrie du pétrole Iranien, et ce fut la fin de l'expérience démocratique.
La plupart des livres d'histoires disent qu'en 1953 les Britanniques et la CIA montèrent un coup d'état pour retirer
Mosaddegh de son poste (de Premier Ministre)
Et c'est possiblement vrai.
Nous avons définitivement tenté de monter un coup d'état.

English: 
Reza Khan became Reza Shah and then he attempted to turn Persia, which he re-named Iran in 1935, into a modern, secular, western-style state kind of like Turkey was under Ataturk.
But Reza Shah is perhaps best remembered for his over the top dictatorial repression, which turned the clergy against him.
Okay, so during World War II Reza Shah abdicated and his young son Mohammad Reza Shah became the leader of Iran. Which he remained, mostly, until 1979 when he definitely stopped being the leader of Iran.
So after World War II, the British allowed greater popular participation in Iran’s government. The main party to benefit from this openness was Tudeh, the Iranian communist party.
Mohammed Mosaddegh was elected prime minister in 1951 and led the parliament to nationalize Iran’s oil industry, and that was the end of the democratic experiment.
Now most history books say that in 1953 the British and the CIA engineered a coup to remove Mosaddegh from office.
And that is quite possibly true. It is definitely true that we tried to engineer a coup.

Portuguese: 
Reza Khan se tornou Reza Shah e, ​​em seguida, ele tentou transformar a Pérsia, que ele renomou de Irã em
1935, em um país secular, de estilo ocidental moderno como a Turquia estava sendo sob o governo de Ataturk.
Mas Reza Shah talvez seja mais lembrado por sua forte repressão ditatorial, que
virou o clero contra ele.
Ok, então durante a Segunda Guerra Mundial Reza Shah abdicou e seu filho Mohammad Reza Shah tornou-se
o líder do Irã. Que ele permaneceu sendo, na maior parte, até 1979, quando ele definitivamente deixou de ser
o líder do Irã.
Então, depois da 2ª Guerra Mundial, os britânicos permitiram maior participação popular no governo do Irã
O principal partido a se beneficiar desta
abertura foi o Tudeh, o partido comunista iraniano.
Mohammed Mosaddegh foi eleito primeiro-ministro em 1951 e levou o parlamento a nacionalizar a
Indústria de petróleo do Irã, e isso foi o fim
do experimento democrático.
Agora, a maioria dos livros de história dizem que, em 1953, os ingleses e a CIA armaram um golpe para remover
Mosaddegh do cargo.
E isso é possivelmente verdade. É definitivamente verdade que nós tentamos projetar um golpe.

Korean: 
레자 칸은 레자 샤가 되어 1935년 페르시아의 국명을 이란으로 바꾸고
이란을 아타튀루크 수하의 터키처럼 근대화되고 세속적인 서구 스타일의 나라로 바꾸려는 시도를 했습니다.
그러나 레자 샤는 아마도 독재적 폭압으로 더 유명할겁니다.
독재자 폭압 덕에 성직자들이 그에게 등을 돌렸다는 것이죠.
좋아요, 제 2차 세계대전 중에 레제 샤는 퇴위하고 그의 아들 모하마드 레자 샤에게 왕위를 물려주는데요.
그 왕은 1979년 이란 혁명때 확실히 물러나기까지 이란을 다스렸습니다.
그 왕은 1979년 이란 혁명때 확실히 물러나기까지 이란을 다스렸습니다.
그래서 제 2차 세계대전 후에 영국은 이란 정치에 있어 대중의 참여를 크게 허락하는 정책을 폈습니다.
그 개방에 대해 가장 득이 되었던 쪽은 Tudeh, 즉 이란 공산당이였습니다.
모함마드 모사덱이 수상으로 1951년 당선되었고, 의회를 통해 이란의 석유산업을 국유화했습니다.
그리고 그 때가 민주적 경험의 마지막이 되었습니다.
오늘날 대부분의 역사책에는 1953년의 영국과 CIA가 원조하여 모사덱을 무너뜨렸던것을 인정하고 있습니다.
오늘날 대부분의 역사책에는 1953년의 영국과 CIA가 원조하여 모사덱을 무너뜨렸던것을 인정하고 있습니다.
그리고 이건 확실한 사실입니다.
미국이 쿠데타를 원조한 것은 사실이라고요.

Turkish: 
Rıza Kağan Şah Rıza oldu, ve Pers Devleti'nin ismini 1935'te İran olarak değiştirdi, 
ve Atatürk'ün Türkiye'de yaptığı gibi ülkeyi modern, laik ve batı tarzı bir yapıya dönüştürmeye başladı.
Fakat Şah Rıza daha çok din adamlarını karşısına almasına sebep olan
baskıcı diktatörlüğü ile hatırlanıyor.
2. Dünya Savaşı esnasında Şah Rıza tahttan çekildi, ve genç oğlu Şah Muhammed Rıza
İran lideri oldu. 1979'da liderliği sonlanana kadar 
tahtta kaldı.
2. Dünya Savaşı'ndan sonra, İngilizler İran yönetimine başka partilerin katılmasına
izin verdi. Bu açıklıktan en çok yararlanan Tudeh'ti; İran Komunist Partisi.
Muhammed Musaddık 1951'de başbakan seçildi ve İran petrol endüstrisinin
millileştirilmesine izin verdi. Bu da demokratik yönetim denemesinin sonu oldu.
Birçok tarih kitabında 1953'te Musaddık'ın bir darbe ile yönetimden 
indirildiğinden bahsedilir.
Ve muhtemelen bu iddia doğru. Bizim bir darbe organize ettiğimiz kesinlikle doğru.

Spanish: 
Reza Khan se convirtió en Reza Shah y luego trató de convertir a Persia, a la que rebautizó Irán, en
1935, en un estado moderno, secular al estilo occidental al igual que Turquía lo había hecho con Ataturk.
Pero Reza Shah es quizás mejor recordado por su opresión dictatorial
que puso al clero en su contra.
Durante la Segunda Guerra Mundial, Reza Shah abdicó y su joven hijo, Mohammad Reza Shah se convirtió en
el líder de Irán. Donde permaneció, en su mayor parte, hasta 1979, cuando dejó de ser definitivamente
el líder de Irán.
Después de la Segunda Guerra Mundial, los británicos permitieron una mayor participación popular en el gobierno
de Irán. El principal partido en beneficiarse de esta apertura fue Tudeh, el partido comunista iraní.
Mohammad Mosaddeq fue elegido primer ministro en 1951 y lideró al Parlamento a nacionalizar
la industria petrolera de Irán, y ese fue el final del experimento democrático.
La mayoría de los libros de historia dicen que en 1953 los británicos y la CIA tramaron un golpe de Estado para remover
a Mosaddegh de su cargo.
Y eso es muy posiblemente cierto. En definitiva, es cierto que trataron de tramar un golpe de Estado.

Arabic: 
ثم حاول أن يحول بلاد فارس،
وقد أطلق عليها اسم إيران في عام 1935،
إلى دولة معاصرة علمانية على الطراز الغربي،
كما كانت تركيا تحت حكم أتاتورك بعض الشيء.
لكن أكثر ما يشتهر رضا شاه به
هو قمعه الديكتاتوري المفرط،
وهذا قلب رجال الدين عليه.
أثناء الحرب العالمية الثانية،
تخلى رضا شاه عن العرش،
وأصبح ابنه الصغير محمد رضا شاه قائد إيران.
وبقي كذلك إلى حد كبير إلى عام 1979،
حين توقف عن كونه قائد إيران بلا شك.
بعد الحرب العالمية الثانية، سمح البريطانيون
بوجود مشاركة شعبية أكبر في حكومة إيران.
الحزب الرئيسي الذي استفاد من هذا الانفتاح
كان التوده، وهو الحزب الإيراني الشيوعي.
انتُخب محمد مصدق رئيسًا للوزراء في عام 1951
وقاد البرلمان لتأميم صناعة النفط لإيران،
وهنا كانت نهاية التجربة الديموقراطية.
تقول معظم كتب التاريخ أنه في عام 1953،
خطط البريطانيون ووكالة المخابرات المركزية
لانقلاب لإزالة مصدق من الرئاسة.
ومن الممكن أن هذا صحيح تمامًا،
من الصحيح بلا شك أننا حاولنا التخطيط لانقلاب.

Hindi: 
रजा खान रजा शाह बन गया और फिर वह फारस, जो वह में फिर से नामित ईरान बारी करने का प्रयास किया
1935, एक आधुनिक, धर्मनिरपेक्ष, पश्चिमी शैली के राज्य की तुर्की की तरह अतातुर्क के तहत किया गया प्रकार में।
लेकिन रजा शाह शायद सबसे अच्छा शीर्ष तानाशाही दमन, पर उसके लिए याद किया जाता है जो
उसके खिलाफ पादरी बदल गया।
ठीक है, तो द्वितीय विश्वयुद्ध के दौरान रजा शाह त्याग और अपने जवान बेटे मोहम्मद रजा शाह बन गया
ईरान के नेता। जो वह बना रहा है, ज्यादातर, 1979 तक जब वह निश्चित रूप से किया जा रहा बंद कर दिया
ईरान के नेता।
तो द्वितीय विश्व युद्ध के बाद, ब्रिटिश ईरान के में अधिक से अधिक लोकप्रिय भाग लेने की अनुमति
सरकार। इस खुलेपन से लाभ होने की मुख्य पार्टी Tudeh, ईरानी कम्युनिस्ट पार्टी थी।
मोहम्‍मद मोसदेघ 1951 में प्रधानमंत्री चुने गए और राष्ट्रीयकरण करने के लिए संसद का नेतृत्व किया
ईरान के तेल उद्योग, और कहा कि लोकतांत्रिक प्रयोग के अंत था।
अब ज्यादातर इतिहास की पुस्तकों का कहना है कि 1953 में ब्रिटिश और सीआईए तख्तापलट इंजीनियर दूर करने के लिए
कार्यालय से Mosaddegh।
और वह बहुत संभव है सच है। यह निश्चित रूप से सच है कि हम एक तख्तापलट इंजीनियर करने की कोशिश की है।

German: 
Reza Khan wurde Reza Shah und dann versuchte er Persien zu machen, die er Iran umbenannt in
1935 in einem modernen, säkularen, westlichen Stil Staat Art wie die Türkei unter Atatürk war.
Aber Reza Shah ist vielleicht am besten für seine über die Spitze diktatorische Unterdrückung erinnert, die
wandte sich die Geistlichkeit gegen ihn.
Okay, also während des Zweiten Weltkriegs Reza Shah abgedankt und seinen kleinen Sohn Mohammad Reza Shah wurde
der Führer des Iran. Welche er blieb, vor allem, bis 1979, als er auf jeden Fall sein gestoppt
der Führer des Iran.
So nach dem Zweiten Weltkrieg erlaubte die britische größere Beteiligung der Bevölkerung in Iran
Regierung. Die Haupt-Partei von dieser Offenheit zu profitieren war Tudeh, die iranische kommunistische Partei.
Mohammed Mosaddegh wurde 1951 zum Premierminister gewählt und führte das Parlament zu verstaatlichen
Irans Ölindustrie, und das war das Ende des demokratischen Experiments.
Jetzt sind die meisten der Geschichte Bücher sagen, dass die britische und die CIA einen Putsch engineered zu entfernen 1953
Mosaddegh aus dem Amt.
Und das ist wohl wahr. Es ist auf jeden Fall richtig, dass wir versuchen, einen Coup zu konstruieren.

Portuguese: 
Reza Khan se tornou Reza Shah e, ​​em seguida, ele tentou
para transformar Pérsia, que ele re-nomeada no Irã
1935, em um, secular, de estilo ocidental moderno
estado tipo de como a Turquia estava sob Ataturk.
Mas Reza Shah talvez seja mais lembrado por
seu por cima repressão ditatorial, que
virou o clero contra ele.
Ok, então durante a Segunda Guerra Mundial Reza Shah abdicou
e seu filho Mohammad Reza Shah tornou-
o líder do Irã. Que ele permaneceu, na maior parte,
até 1979, quando ele definitivamente deixou de ser
o líder do Irã.
Assim, após a Segunda Guerra Mundial, os britânicos permitido
maior participação popular no Irã
governo. O principal partido de beneficiar desta
abertura foi Tudeh, o partido comunista iraniano.
Mohammed Mosaddegh foi eleito primeiro-ministro
em 1951 e levou o parlamento a nacionalizar
Indústria de petróleo do Irã, e que era o fim
do experimento democrático.
Agora a maioria dos livros de história dizem que, em 1953, o
Britânico e da CIA armou um golpe para remover
Mosaddegh do cargo.
E isso é possivelmente verdade. É definitivamente
verdade que nós tentamos projetar um golpe.

Chinese: 
禮薩汗成為君王後
除了在1935年將波斯更名為伊朗
也致力讓伊朗邁向現代、政教分離的西式國家
與土耳其在阿塔圖克時代相似
不過禮薩汗仍以獨裁高壓手段最為著名
也引起宗教領袖反彈
二次大戰期間，禮薩汗退位
由兒子穆罕默德禮薩汗繼承
後來就統治伊朗（短暫中斷除外）至1979年
失去領導權
二次大戰後，英國允許更多民眾
參與伊朗政府運作
其中最大獲益者為
主張共產主義的伊朗人民黨
穆罕默德．摩薩台於1951年成為總理
領導國會將石油產業收歸國有
也終結了民主實驗
許多歷史著作指稱，英國在1953年
與美國中情局策劃政變
將摩薩台趕下台
這種論點可能沒錯
英美的確試圖發動政變

Dutch: 
Reza Khan werd Reza Shah en toen probeerde hij
Perzië te veranderen, waarbij hij het de nieuwe naam Iran gaf in
1935, in een moderne, seculiere, westerse stijl
staat zoals Turkije was onder Ataturk.
Maar Reza Shah is misschien het meest gekend voor
zijn overheersende dictatoriale repressie, die
de geestelijkheid tegen hem keerde.
Oké, tijdens de Tweede Wereldoorlog trad Reza Shah af
en zijn jonge zoon Mohammad Reza Shah werd
de leider van Iran. Wat hij bleef, grotendeels
tot 1979, toen hij definitief ophield met als
de leider van Iran.
Dus na de Tweede Wereldoorlog lieten de Britten een grotere participatie van de bevolking in de Iraanse
regering toe. De partij die het meest profiteerde van deze openheid was Tudeh, de Iraanse communistische partij.
Mohammed Mosaddegh werd in 1851 gekozen tot premier
en leidde het parlement bij het nationaliseren
van de  Iraanse olie-industrie, en dat was het einde
van het democratisch experiment.
Nu zeggen de meeste geschiedenisboeken dat in 1953 
Britten en de CIA een coup beraamden om
Mosaddegh af te zetten.
En dat is mogelijk waar. Het is zeker
waar dat we probeerden een staatsgreep te plegen.

Vietnamese: 
Reza Khan trở thành Reza Shah và sau đó ông ta
gắng thay đổi Ba Tư, đất nước mà ông ta đổi tên thành Iran
năm 1935, trở thành một quốc gia hiện đại, lâu đời, với 
phong cách phương tây giống như Thổ Nhĩ Kỳ dưới thời Ataturk.
Nhưng Reza Shah có lẽ được nhớ đến nhiều nhất
bởi sự đàn áp độc tài cực độ của mình hơn
điều này khiến giới tăng lữ quay lưng với ông ta.
Okay, trong thế chiến thứ 2 Reza Shah thoái vị và 
người con trai trẻ của ông ta, Mohammad Reza Shah trở thành
lãnh tụ của Iran. Ông này giữ ngôi đến năm
1979 khi ông ta hiển nhiên bị thoái ngôi
lãnh tụ Iran.
Sau thế chiến thứ hai, người Anh cho phép
 sự tham gia rộng rãi diễn ra ở Chính Phủ Iran.
Đảng phái chính yếu được lợi từ sự mở rộng này là 
Tudeh, đảng cộng sản Iran.
Mohammed Mosaddegh đã trúng cử thủ tướng năm
1951 và đưa nghị viện đến quyết định quốc hữu hóa
ngành công nghiệp dầu mỏ ở Iran, đặt 
dấu chấm hết cho trải nghiệm về dân chủ.
Phần lớn sách lịch sử nói rằng vào 1953 người Anh
và tổ chức CIA vạch ra một cuộc đảo chính để
lật đổ Mosaddegh.
Và điều đó khá có thể đúng. Chắc chắn rằng
chúng ta đã cố để vạch ra một cuộc đảo chính.

Italian: 
Reza Khan divenne Reza Shah e tentò di trasformare la Persia, che rinominò Iran nel
1935, in uno stato moderno, secolare, occidentalizzato simile a quello della Turchia sotto Ataturk.
Ma Reza Shah è forse meglio ricordato per la sua repressione dittatoriale sopra le righe che
gli fece mettere contro il clero.
Okay, durante la Seconda Guerra Mondiale Reza Shah abdicò e suo figlio Mohammed Reza Shah divenne
il leader dell'Iran. Rimase al potere per la maggior parte del tempo, fino al 1979 quando decisamente cessò di essere
il leader dell'Iran.
Dopo la Seconda Guerra Mondiale i britannici concessero una maggior partecipazione popolare nel governo
iraniano. Il principale partito che trasse beneficio da questa apertura fu il Tudeh, il partito comunista iraniano.
Mohammed Mosaddegh fu eletto primo ministro nel 1951 e guidò il parlamento nella nazionalizzazione
dell'industria petrolifera iraniana e quella fu la fine dell'esperienza democratica.
Molti libri di storia affermano che nel 1953 i britannici e la C.I.A. architettarono un colpo di mano per rimuovere
Mosaddegh dal potere.
Ed è molto probabile che sia vero. È certamente vero che provammo ad architettare un colpo di mano.

Romanian: 
Reza Khan a devenit Reza Shah și apoi a încercat să transforme Persia, pe care a redenumit-o Iran în
1935, într-un stat laic, modern, inspirat de valorile vestului, într-un fel precum Turcia sub Ataturk.
Dar Reza Shah este probabil cel mai bine amintit pentru dictatura sa deosebit de represivă, care
a întors clerul împotriva lui.
Ok, deci în timpul Celui De-al Doilea Război Mondial, Reza Shah a abdicat și tânărul lui fiu, Mohammad Reza Shah, a devenit
liderul Iranului. Precum a și rămas, în mare parte, până în 1979 când cu siguranță
nu a mai fost liderul Iranului
După Al Doilea Război Mondial, Britanicii au permis populației să se implice mai mult
în guvernul Iranului. Partidul care a avut cel mai mult de câștigat datorită acestei politici mai deschise a fost Tudeh, partidul Iranian comunist.
Mohammed Mosaddegh a fost ales prim-ministru al Iranului în 1951 și a condus parlamentul spre naționalizarea
industriei petroliere a Iranului și acela a fost sfârșitul experimentului democratic.
Acum majoritatea cărților de istorie spun că în 1953, Britanicii și CIA au plănuit o lovitură de stat care să-l elimine
pe Mosaddegh din funcție.
Iar asta este foarte probabil adevărat. E cu siguranță adevărat că am încercat să planificăm o lovitură de stat.

Hindi: 
यह भी सच है कि Mosaddegh छोड़ दी और उनके खिलाफ प्रदर्शनों निम्नलिखित ईरान भाग गया है।
लेकिन हम यह भी जानते हैं कि शिया पादरी उन प्रदर्शनों को प्रोत्साहित किया।
यही कारण है कि पादरी के लिए एक अजीब निर्णय का एक सा है, यह देखते हुए कि शिया इस्लाम पारंपरिक रूप से
उत्पीड़न के खिलाफ एक कट्टरपंथी रुख लेता है।
लेकिन यह है कि Mosaddegh Tudeh पार्टी और वे द्वारा समर्थित किया गया याद रखना महत्वपूर्ण है
साम्यवादी थे।
तेल उद्योग के राष्ट्रीयकरण एक बात थी, लेकिन साम्यवाद की ओर एक और पारी
भूमि है कि पादरी समर्थित है, शायद यह भी एक अस्वीकृति का विनियोग मतलब हो सकता है
धर्म के कुल मिलाकर।
तो अब हम दो अवसरों को देखा है जहां शिया पादरी समर्थन को बदलने की सुविधा में मदद की।
ठीक है, 1906 में और 1953 में फिर से।
तो, के लिए 1979 शाह निश्चित रूप से एक तानाशाह था आगे फ्लैश, और वह कार्यरत
एक क्रूर गुप्त पुलिस असंतोष को दबाना करने के लिए SAVAK कहा जाता है।
1975 में, शाह ईरान के दो राजनीतिक दलों को समाप्त कर दिया और उन्हें एक पार्टी के साथ बदल दिया
पुनरुत्थान पार्टी। आप कभी नहीं लगता है कि किसने resurging था - शाह।

English: 
It’s also true that Mosaddegh quit and fled Iran following demonstrations against him.
But we also know that the Shia clergy encouraged those demonstrations.
That’s a bit of a weird decision for the Clergy, considering that Shia Islam traditionally takes a radical stance against oppression.
But it’s important to remember that Mosaddegh was supported by the Tudeh party and they were communists.
Nationalization of the oil industry was one thing, but a further shift toward communism might mean appropriation of the land that supported the clergy, maybe even a rejection of religion altogether.
So now we’ve seen two occasions where the Shia clergy support helped facilitate change.
Right, in 1906 and again in 1953.
So, let’s flash ahead to 1979. The Shah was definitely an autocrat, and he employed a ruthless secret police called the SAVAK to stifle dissent.
In 1975, the Shah abolished Iran’s two political parties and replaced them with one party the Resurgence party. You’ll never guess who was resurging - the Shah.

Vietnamese: 
Và cũng chắc rằng Mosaddegh bỏ cuộc và tẩu thoát 
khỏi Iran cùng với những cuộc biểu tình chống lại ông ta
Nhưng ta cũng biết rằng giới tăng lữ Shia 
đã vận động những cuộc biểu tình đó.
Quyết định của giới tăng lữ có đôi chút kỳ quặc, 
xét trên việc Hồi giáo Shia truyền thống
có lập trường triệt để chống lại áp bức.
Nhưng quan trọng hơn phải nhớ rằng Mosaddegh 
được đảng Tudeh chống lưng và
họ là cộng sản.
Quốc hữu hóa công nghiệp dầu mỏ là một chuyện,
nhưng trượt về hướng cộng sản
có thể có nghĩa là sự chiếm đoạt mảnh đất 
mà các tu sĩ đang nuôi nấng, thậm chí còn có thể
là một sự ruồng rẫy với đạo giáo.
Chúng ta đã thấy hai sự kiện chứng tỏ sự hỗ trợ
của các tu sĩ Shiah đã giúp cho sự thay đổi dễ dàng thế nào
Đúng vậy, vào năm 1906 và một lần nữa
vào năm 1953
Hãy tua nhanh đến năm 1979, vua Shah dứt khoát
là một kẻ chuyên quyền, và ông ta dùng
một toán cảnh sát mật máu lạnh gọi là SAVAK 
nhằm bóp nghẹt những bất đồng chính kiến
Vào năm 1975, Shah thủ tiêu hai đảng phái 
chính trị ở Iran và thay thế chúng với một đảng phái:
Đảng Trỗi dậy. Bạn sẽ không bao giờ đoán ra được
ai đang trỗi dậy - chính là vua Shah.

Portuguese: 
Também é verdade que Mosaddegh parar e fugiu
Irão na sequência das manifestações contra ele.
Mas também sabemos que o clero xiita encorajados
essas manifestações.
Isso é um pouco de uma decisão estranha para o
Clero, considerando que o islamismo xiita, tradicionalmente,
assume uma postura radical contra a opressão.
Mas é importante lembrar que Mosaddegh
foi apoiado pelo partido Tudeh e eles
eram comunistas.
A nacionalização da indústria do petróleo foi um
coisa, mas uma nova transferência para o comunismo
pode significar a apropriação da terra que
apoiou o clero, talvez até uma rejeição
da religião completamente.
Então, agora nós vimos duas ocasiões em que os
Apoio clero xiita ajudou a facilitar a mudança.
Direito, em 1906 e novamente em 1953.
Então, vamos piscar frente a 1979. O Xá
foi definitivamente um autocrata, e ele empregou
um implacáveis ​​polícia secreta chamada de Savak
para sufocar a dissidência.
Em 1975, o Xá abolida duas político do Irã
partes e substituindo-as por uma parte do
Partido ressurgimento. Você nunca vai adivinhar quem
foi ressurgindo - o Shah.

German: 
Es ist auch wahr, dass Mosaddegh verlassen und floh Iran nach Demonstrationen gegen ihn.
Aber wir wissen auch, dass die schiitische Geistlichkeit diese Demonstrationen ermutigt.
Das ist ein bisschen eine seltsame Entscheidung für den Klerus, wenn man bedenkt, dass Shia Islam traditionell
nimmt eine radikale Haltung gegen Unterdrückung.
Aber es ist wichtig sich daran zu erinnern, dass Mosaddegh von der Partei Tudeh unterstützt wurde und sie
Kommunisten waren.
Verstaatlichung der Ölindustrie war eine Sache, aber eine weitere Verschiebung in Richtung Kommunismus
könnte Aneignung des Landes bedeutet, dass der Klerus unterstützt, vielleicht sogar eine Ablehnung
die Religion überhaupt.
So, jetzt haben wir zwei Mal gesehen, wo der Klerus Shia Unterstützung Wechsel erleichtern half.
Richtig, im Jahr 1906 und wieder 1953.
So lassen Sie uns blitzen vor dem Jahr 1979. Der Schah war auf jeden Fall ein Autokrat, und er beschäftigt
eine skrupellose Geheimpolizei genannt SAVAK Meinungsverschiedenheit zu ersticken.
Im Jahr 1975 schaffte der Shahs Irans zwei politische Parteien und ersetzte sie durch eine Partei der
Resurgence Partei. Sie werden nie erraten, wer wurde resurging - den Schah.

Spanish: 
También es cierto que Mosaddegh renunció y huyó de Irán tras las evidencias en su contra.
Pero también sabemos que los clérigos chiítas alentaron las manifestaciones.
Esa es una decisión algo extraña del clero, teniendo en cuenta que el Islam chiíta tradicionalmente
adopta una postura radical contra la opresión.
Pero es importante recordar que Mosaddegh fue apoyado por el partido Tudeh y
ellos eran comunistas.
La nacionalización de la industria petrolera era una cosa, pero un giro aún mayor hacia el comunismo
podría significar apropiación de la tierra que apoyaba al clero, tal vez incluso un rechazo
total a la religión.
Así que ahora hemos visto dos ocasiones en las que el apoyo del clero chiíta ayudó a facilitar el cambio,
en 1906 y nuevamente en 1953.
Por lo tanto, vamos a avanzar rápidamente a 1979. El Sha era definitivamente un autócrata, y empleó
una despiadada policía secreta llamada la SAVAK para reprimir la disidencia.
En 1975, el Sha abolió los dos partidos políticos de Irán y los sustituyó con un partido,
el Partido del Resurgimiento. A que no adivinan quien estaba resurgiendo: el Sha.

Portuguese: 
Também é verdade que Mosaddegh se demitiu e fugiu do Irã na sequência das manifestações contra ele.
Mas também sabemos que o clero xiita encorajou essas manifestações.
Foi uma decisão estranha para o
Clero, considerando que o islamismo xiita, tradicionalmente,
assume uma postura radical contra a opressão.
Mas é importante lembrar que Mosaddegh
foi apoiado pelo partido Tudeh e eles
eram comunistas.
A nacionalização da indústria do petróleo foi uma coisa, mas uma futura mudança para o comunismo
poderia significar a apropriação das terras de quem apoiou o clero, talvez até uma rejeição
da religião completamente.
Então, agora nós vimos duas ocasiões em que o apoio do clero xiita ajudou a facilitar a mudança.
Em 1906 e novamente em 1953.
Então, vamos saltar para 1979. O Xá
foi definitivamente um autocrata, e ele empregou
uma implacável ​​polícia secreta chamada de Savak para sufocar a dissidência.
Em 1975, o Xá aboliu dois partidos políticos e os substituiu por um único,
o Partido da Ressurgência. Você nunca vai adivinhar quem estava ressurgindo - o Xá...

Italian: 
Come è pure vero che Mosaddegh si dimise e fuggì dall'Iran a seguito di dimostrazioni contro di lui.
Sappiamo inoltre che il clero Sciita incoraggiò quelle dimostrazioni.
Fu in qualche maniera una strana decisione per il clero, considerando che lo Sciismo tradizionalmente
prende una posizione radicale contro l'oppressione.
Ma è importante ricordare che Mosaddegh era appoggiato dal partito del Tudeh e che
erano comunisti.
La nazionalizzazione dell'industria petrolifera era una cosa, ma un passo ulteriore verso il comunismo
poteva significare l'appropriazione delle terre che supportavano il clero, forse addirittura una negazione
della religione stessa.
Quindi ora abbiamo visto due occasioni dove il supporto del clero sciita aiutò nella facilitazione del cambiamento.
Nel 1906 e di nuovo nel 1953.
Saltiamo direttamente al 1979. Lo Shah era certamente un autocrata e impiegò
una spietata polizia segreta chiamata SAVAK per soffocare il dissenso.
Nel 1975 lo Shah abolì i due partiti politici dell'Iran per rimpiazzarli con un partito solo,
il partito della Resurrezione. Non indovinerete mai chi volevano far risorgere - lo Shah.

Arabic: 
من الصحيح أيضًا أن مصدق استقال وهرب من إيران
بعد حدوث مظاهرات ضده.
لكننا نعلم أيضًا أن رجال الدين الشيعة
شجعوا تلك المظاهرات.
هذا قرار غريب بعض الشيء بالنسبة لرجال الدين،
نظرًا إلى أن المذهب الشيعي
يتخذ تقليديًا موقفًا متطرفًا ضد القمع.
لكن من المهم أن نتذكر أن مصدق
كان مدعومًا من قبل حزب التوده
وهم كانوا شيوعيين.
كان تأميم صناعة النفط يُعد شيئاً بمفرده،
لكن تحركًا آخر إلى الشيوعية قد يعني
الاستيلاء على الأراضي التي تدعم رجال الدين،
وربما رفضًا للدين برمته حتى.
شهدنا الآن حادثتين حيث ساعد
دعم رجال الدين الشيعة على تسهيل حدوث تغيير،
في عام 1906 ثم مجددًا في عام 1953.
فلننتقل إلى عام 1979،
كان الشاه مستبدًا بكل تأكيد،
ووظّف شرطة سرية لا تعرف الرحمة
تُدعى السافاك لكبت المعارضة.
في عام 1975،
ألغى الشاه الحزبين السياسيين لإيران
وبدلهما بحزب واحد، وهو حزب الانبعاث.
ولن تحزروا أبدًا من كان ينبعث، إنه الشاه.
كانت هناك سلسلة كبيرة من الرقابة
والاعتقالات وتعذيب سجناء سياسيين

Chinese: 
而摩薩台也確實在抗議聲浪之中
決定辭職與逃離伊朗
不過抗爭背後也包括宗教領袖鼓勵
宗教領袖在這個時期態度不太尋常
因為什葉派向來反對高壓迫害
不過摩薩台背後的靠山是人民黨
主張採行共產主義
石油業國有化是一回事
但若要轉向共產主義
可能會徵收支持宗教領袖的土地
甚至完全拋棄宗教
剛才介紹的兩項案例中
宗教領袖都是國家改變背後的動力
分別在1906年與1953年發生
時間推進到1979年，伊朗國王不僅是獨裁者
更組織名為SAVAK的秘密警察扼殺異議份子
1975年，國王廢除伊朗的兩個政黨
改以復興黨取代
由國王發動君王制復興，真是難以想像

Romanian: 
Este de asemenea adevărat că Msaddegh a demisionat și a plecat din Iran ca urmare a protestelor împotriva sa.
Dar știm totodată cum Clerul Șiit a încurajat aceste manifestații.
Este o decizie oarecum stranie a Clerului, având în vedere că Islamul Șiit
se opune în mod puternic asupririi.
Dar e important să ținem minte că Mosaddegh era susținut de partidul Tudeh, iar aceștia
erau comuniști.
Naționalizarea industriei petroliere a fost un singur fapt, dar un pas mai aproape de o întorsătură spre comunism
poate să însemne însușirea lucrurilor care susțineau Clerul, poate chiar o respingere
a religiei în tot ce constă aceasta.
Așadar acum am observat două situații în care implicarea Clerul Șiit a ajutat, făcând schimbarea mai ușoară.
În 1906 și din nou în 1953.
Așa că hai să trecem direct la 1979.  Shah era cu siguranță un autocrat, iar el a angajat
servicii secrete burtale numite SAVAK cu scopul de a înăbuși orice păreri din opoziție.
În 1975, Shah au deființat cele două partide politice ale Iranului pe care le-au înlocuit cu un singur partid,
partidul Renașterii. N-o să ghiciți niciodată cine renaște - Shah.

French: 
C'est tout aussi vrai que Mosaddegh démissionna et fuit l'Iran après des manifestations contre lui.
Mais nous savons aussi que le clergé Chiite encouragea ces manifestations
C'est une décision un peu étrange de la part du Clergé, puisque les chiites prennent traditionnellement 
des positions radicales contre l'oppression.
Mais il est important de se rappeler que Mosaddegh était soutenu par le parti Tudeh et ils étaient
communistes.
La nationalisation de l'industrie pétrolière fut une chose, mais encore d'autres étapes vers le communisme 
pourrait signifier l'appropriation de terres (de ceux) qui soutenaient le clergé, voire peut-être la réjection totale
de la religion.
Donc nous avons vu deux occasions où le soutien du clergé Chiite a aidé à faciliter le changement.
En 1906 et encore une fois en 1953.
Donc avançons jusqu'en 1979. 
Le Shah était sans aucun doute un autocrate, et il employait
une impitoyable police secrète appellée le SAVAK pour étouffer ses dissidents.
En 1975, le Shah abolît les deux partis politiques de l'Iran et les remplaça par un seul, 
le Parti Rastakhiz (Resurrection). Vous ne devinerez jamais qui était en train de ressusciter - le Shah.

Turkish: 
Aynı zamanda Musaddık'ın istifa ettiği ve gösteriler sırasında İran'dan kaçtığı da doğru. 
Fakat bildiğimiz başka bir şey daha; Şii liderler bu gösterileri cesaretlendirdi.
Bu dini alimler için garip bir tercih, çünkü geleneksel olarak Şii İslam
baskıya karşı radikal bir tutum takınır.
Fakat şunun önemini de anlamamız lazım ki; Musaddık Tudeh partisi tarafından destekleniyordu.
Ve onlar komunist idi.
Petrol endüstrisinin millileştirilmesi önemliydi, fakat komunizme doğru kayma
dini alimlerin büyük gelir elde ettikleri toprakların elden çıkması, ve belki de 
dinden çıkılması demek olabilirdi.
Şu ana kadar Şii dini liderlerin iki defa değişimin baş rol oyuncusu olduklarını gördük.
1906'da, ve 1953'te.
Haydi 1979'a zıplayalım. Şah kesinlike bir otokrattı, ve 
muhalefeti baskılamak için SAVAK adında acımasız bir gizli polis teşkilatı kurmuştu.
1975'te Şah iki politik partiyi de kapatıp onları tek parti ile değiştirdi,
Yeniden Doğuş Partisi. Yeniden kim doğuyordu tahmin edin; Şah.

Dutch: 
Het is ook waar dat Mosaddegh ontslag nam en Iran ontvluchtte na demonstraties tegen hem.
Maar we weten ook dat de sjiitische geestelijkheid deze demonstraties aangemoedigde.
die demonstraties.
Dat is een beetje een rare beslissing voor de
Geestelijkheid, gezien de sjiitische islam traditioneel
radicale houding aanneemt tegen onderdrukking.
Maar het is belangrijk om te onthouden dat Mosaddegh
werd gesteund door de Tudeh-feest en dat
waren communisten.
Nationalisatie van de olie-industrie was één
ding, maar een verdere verschuiving naar het communisme
kan een toeëigening betekenen van het land die de de Geestelijkheid ondersteunt,  misschien zelfs een afwijzing
van religie helemaal.
Dus nu hebben we twee gelegenheden gezien waar de
Shia-clerus hielp verandering te faciliteren.
Goed, in 1906 en opnieuw in 1953.
Dus, laten we verder doordraaien tot 1979. De Shah
was beslist een autocraat en hij had
een meedogenloze geheime politie genaamd de SAVAK
om afwijkende meningen te onderdrukken.
In 1975 schafte de Sjah Iraans twee politiek partijen af en verving ze door een partij de
Heroplevingsfeest. Je raadt nooit wie
heropleefde - de Sjah.

Korean: 
모사덱이 사퇴하고 이란을 빠져나와 시위대에 합류했었던 것도 역시 사실입니다.
그런데 우린 시아파 성직자들이 그 시위를 지지했다는 사실에 주목해야 합니다.
시아파가 전통적으로 폭압에 대해 극단적으로 반대하는 입장인 것에 비추어 볼 때,
시아파 성직자들의 행보는 살짝 이상해보이긴 합니다.
그런데 여기에서 모사덱이 이란 공산당의 지지를 받았다는 사실에 주목할 필요가 있습니다.
예, 그들은 공산당이라고요.
석유산업의 국유화도 그것의 일환이였고, 더욱 많은 공산주의로의 변화는
성직자들의 땅을 맘대로 처분한다는 걸 의미할 수도 있습니다,
그리고 종교적인 합일을 거부할 수도 있다는 것을 의미하죠.
자, 우리는 시아파 성직자들이 사회 변혁을 도운 두 가지 경우를 살펴보았습니다.
- 네, 1906년 혁명과 1953년 혁명이요. -
자, 그럼 1979년으로 다시 가보죠. 샤는 확실히 독재자였고,
SAVAK이라는 잔인한 비밀경찰들을 두어 반대세력을 탄압했습니다.
1975년에 그는 이란의 양당을 해산하고 재건당이라는 하나의 당으로 통합했습니다.
진짜 재건된건 오히려 샤였다고 할수 있는데 말이죠.

Portuguese: 
Houve uma enorme ronda de censura e prisões
e tortura de presos políticos sinalização
autocracia que estava no Irã para ficar.
Mas antes desses eventos em 1975, dizem entre
1962 e 1975, por mais econômico e social
mede o Irã viu grandes melhorias.
Em 1963, o xá havia tentado instituir o
ele chamou de Revolução Branca - de cima para baixo
modernização liderada pela monarquia, e em
muitas maneiras ele foi bem sucedido, especialmente em
melhorar a indústria e educação.
As receitas do petróleo subiu de 555 milhões dólares americanos em 1964
para US $ 20 bilhões em 1976.
E o governo do Xá investido muito
de que o dinheiro em infra-estrutura e educação.
A população cresceu e mortalidade infantil caiu.
A nova classe média profissional surgiu.
Mas a Revolução Branca não foi universalmente
popular. Por exemplo, se opunha por um
nomeadamente clérigo xiita - o aiatolá Ruhollah
Khomeini.
Khomeini se manifestou contra a Revolução Branca
do centro religioso do Irã, Qom.
Uma de suas principais queixas era que as reformas
iria conceder mais direitos para as mulheres, incluindo
o direito de voto, mas ele também atacou o
governo para, a citar:

French: 
Il y eut une grande série de censures et d'arrestations et de tortures de prisonniers politiques, montrant
que l'autocratie en Iran était là-bas pour rester.
Mais avant ces événements en 1975, disons entre 1962 et 1975, à l'aide de nombreuses mesures économiques et sociales
l'Iran connu d'immenses améliorations.
En 1963, le Shah avait tenté d'instituer ce qu'il nomma une Révolution Blanche - une modernisation du haut en bas
(de la société) dirigée par la monarchie, et dans beaucoup de domaines cela fonctionna, surtout
pour améliorer l'industrie et l'éducation.
Les revenus sur le pétrole grimpèrent de 555 millions de dollars en 1964 à 20 milliards en 1976.
Et le gouvernement du Shah investît beaucoup de cet argent dans l'infrastructure et l'éducation.
La population augmenta, et la mortalité infantile chuta. Une nouvelle classe moyenne professionnelle apparu.
Mais la Révolution Blanche n'était pas unanimement populaire.
Par exemple, elle était contesté par un
un clerc chiite en particulier - l'Ayatollah Ruhollah Khomeini
Khomeini s'éleva contre la Révolution Blanche depuis le centre religieux de l'Iran, Qom. 
Une de ses plaintes principales étaient que les réformes donneraient plus de droits aux femmes, notamment 
le droit de vote, mais il attaqua également le gouvernement pour, je cite "

Arabic: 
والتي كانت تشير إلى أن الاستبدادية
كانت موجودة في إيران لتبقى.
لكن قبل هذه الأحداث في عام 1975،
تقريبًا بين عامي 1962 و1975،
شهدت إيران تحسينات ضخمة
بمعظم المقاييس الاقتصادية والاجتماعية.
في عام 1963،
حاول الشاه إقامة ما سمّاه الثورة البيضاء
وهي عصرنة ابتداءً بالقمة بقيادة النظام الملكي،
وكان ناجحًا في عدة طرق.
وخاصة في تحسين الصناعة والتعليم.
ارتفعت إيرادات النفط من 555 مليون دولار
في عام 1964 إلى 20 مليار دولار في عام 1976.
واستثمرت حكومة الشاه الكثير من تلك الأموال
في البنية التحتية والتعليم.
ازداد عدد السكان وقلّ معدل وفيات الأطفال
وظهرت طبقة متوسطة مهنية جديدة.
لكن لم تكن الثورة البيضاء شعبية
على مستوى الدولة بأكملها،
فمثلاً، عارضها رجل دين شيعي معين،
وهو روح اللّه الخميني.
تكلم الخميني ضد الثورة البيضاء
من المركز الديني لإيران، وهو القم.
إحدى شكاويه الرئيسية كانت أن الإصلاحات ستمنح
حقوقًا أكثر للنساء، ومن ضمنها حق التصويت،
لكنه هاجم الحكومة أيضًا بسبب:
"تزوير الانتخابات وانتهاكات دستورية أخرى،

Chinese: 
言論審查、逮捕、虐待政治犯等事不斷發生
可見伊朗獨裁制度不會消失
但在1962年至1975年之間
以多數經濟及社會標準而言
伊朗其實進步許多
1963年，國王試圖推動「白色革命」
由王室帶動國家現代化
許多領域也很成功
改善產業及教育環境
1964年至1976年間
石油營收從5.5億增至200億美元
政府也在基礎建設及教育投入大筆經費
人口持續增加，嬰兒夭折率減少
中產階段興起
但還是有人反對白色革命
尤其是什葉派教長
穆薩維．何梅尼
他在伊朗宗教重鎮庫母
發聲反對白色革命
他不滿改革賦予女性更多權利
例如投票權，他批評政府的內容包括：

Vietnamese: 
Một quá trình kiểm duyệt, bắt bớ và tra tấn trên 
quy mô lớn đối với những tù nhân chính trị
báo hiệu rằng sự chuyên quyền sẽ tiếp tục
tồn tại ở Iran.
Nhưng trước những sự kiện năm 1975, cụ thể là
giai đoạn 1962-1975, trên phương diện kinh tế và xã hội,
Iran có những bước tiến bộ to lớn.
Năm 1963, Shah đã cố tiến hành cái mà ông ta
gọi là một cuộc Cách Mạng trắng - hiện đại hóa
từ trên xuống được lãnh đạo bởi nền quân chủ,
và bằng nhiều cách ông ta đã thành công, đặc biệt ở
việc cải thiện nền Công nghiệp và
nền Giáo dục
Thu nhập từ dầu mỏ tăng từ 555 triệu đô 
năm 1964 đến 20 tỷ đô năm 1976.
Và Chính phủ của Shah lấy tiền đó đầu tư rất nhiều
vào cơ sở hạ tầng và Giáo dục.
Dân số gia tăng và tỉ lệ tử ở trẻ sơ sinh giảm mạnh. 
Một tầng lớp trung lưu lành nghề mới được trỗi dậy.
Nhưng Cách mạng trắng không có được sự đồng lòng
của toàn thể. Ví dụ, cá biệt có một giáo sĩ Shia
đã phản đối cuộc cách mạng - ngài
Ayatollah Ruhollah Khomeini.
Khomeini phát biểu ý kiến chống đối Cách mạng Trắng
tại trung tâm tôn giáo của Iran, thành phố Qom.
Một trong những điều chủ yếu làm ông ta phật ý
là việc cải cách sẽ trao thêm quyền cho phụ nữ
bao gồm cả quyền bầu cử, nhưng ông ta cũng 
công kích Chính phủ vì, xin phép trích dẫn:

Dutch: 
Er kwam een enorme ronde van censuur en arrestaties
en marteling van politieke gevangenen die aangeeft
dat autocratie in Iran was om te blijven.
Maar vóór die gebeurtenissen in 1975, zeg tussen
1962 en 1975, kende Iran door veel economische en sociale
maatregelen enorme verbeteringen.
In 1963 had de sjah geprobeerd om wat 
hij noemde een Witte Revolutie te installeren - een top-down
modernisering geleid door de monarchie, en op veel vlakken was hij succesvol, vooral in
de verbetering van industrie en onderwijs.
De olie-inkomsten stegen van $ 555 miljoen in 1964
tot $ 20 miljard in 1976.
En de overheid van de sjah investeerde een groot deel 
van dat geld in infrastructuur en onderwijs.
De bevolking groeide en de kindersterfte daalde.
Er ontstond een nieuwe professionele middenklasse.
Maar de Witte Revolutie was niet bij iedereen 
populair. Het werd bijvoorbeeld tegengewerkt door één
bepaalde sjiitische geestelijke - de ayatollah Ruhollah
Khomeini.
Khomeini sprak zich uit tegen de Witte Revolutie
vanuit het religieuze centrum van Iran, Qom.
Een van zijn belangrijkste klachten was dat de hervormingen meer rechten zouden verlenen aan vrouwen, inclusief
het recht om te stemmen, maar hij viel ook de
overheid aan voor, citaat:

Turkish: 
Büyük çaplı bir sansürleme, tutuklama ve politik tutuklulara işkence yapma yaşandı,
bu da otokrasinin İran'da bir müddet daha kalacağına işaret ediyordu.
Fakat 1975'teki bu olaylar esnasında, 1962 ve 1975 arasında, İran'da ekonomik
ve sosyal anlamda büyük ilerlemeler yaşandı.
1963'te, Şah en tepeden başlayıp halka kadar inecek bir Beyaz Devrim istedi.
Hanedanın başını çektiği bir modernleşme. Birçok açıdan başarılı da oldu, özellikle
endüstri ve eğitim alanlarında.
1964'te 555 milyon $ olan petrol gelirleri 1976'da 20 milyar dolara yükseldi.
Şah yönetimi bu paranın büyük çoğunluğunu altyapı ve eğitime harcadı.
Nüfus arttı, bebek ölümleri azaldı. Yeni bir profosyonel orta sınıf ortaya çıktı.
Fakat Beyaz Devrim evrensel olarak pek popüler değildi. Mesela, özellikle 
Şii önderlerden biri bu devrime karşıydı, Ayetullah Ruhollah Humeyni.
Humeyni, Iran'ın dini merkezi Kum'da Beyaz Devrim'e karşı konuşma yaptı.
En büyük şikayetlerinden birisi; reform kadınlara daha çok hak veriyordu, 
oy kullanma hakkı da dahil. Fakat aynı zamanda hükümete şunun için de saldırdı; alıntı:

Hindi: 
संकेत सेंसरशिप और गिरफ्तारियां और राजनीतिक कैदियों को यातना का एक बड़ा दौर था
कि निरंकुशता रहने के लिए ईरान में था।
लेकिन 1975 में उन घटनाओं से पहले, सबसे आर्थिक और सामाजिक ने 1962 और 1975 के बीच का कहना है
उपायों ईरान विशाल सुधार देखा।
ऊपर से नीचे - 1963 में, शाह संस्थान के लिए वह क्या एक श्वेत क्रांति कहा जाता है की कोशिश की थी
आधुनिकीकरण राजशाही के नेतृत्व में, और कई मायनों में वह सफल रहा था, विशेष रूप से में
उद्योग और शिक्षा में सुधार।
तेल राजस्व 1976 में $ 20 अरब के लिए 1964 में 555 मिलियन से $ गुलाब।
और शाह की सरकार बुनियादी ढांचे और शिक्षा के क्षेत्र में है कि बहुत सारा पैसा निवेश किया।
आबादी बढ़ी है और शिशु मृत्यु दर गिर गया। एक नया पेशेवर मध्यम वर्ग पैदा हुई।
लेकिन व्हाइट क्रांति सार्वभौमिक लोकप्रिय नहीं था। उदाहरण के लिए, यह एक ने विरोध किया था
विशेष रूप से शिया मौलवी - अयातुल्ला रूहोल्लाह खोमैनी।
खोमैनी ईरान, Qom के धार्मिक केंद्र से व्हाइट क्रांति खिलाफ बात की थी।
अपने मुख्य शिकायतों में से एक था कि सुधारों महिलाओं को अधिक अधिकार प्रदान करेगा, सहित
सही वोट करने के लिए है, लेकिन वह भी, बोली के लिए सरकार पर हमला किया:

Portuguese: 
Houve uma enorme onda de censura e prisões e torturas de presos políticos sinalizando
que a autocracia  estava no Irã para ficar.
Mas antes desses eventos, em 1975, digamos que entre 1962 e 1975, pela maioria das medições
econômicas e sociais o Irã viu grandes melhorias.
Em 1963, o Xá havia tentado instituir o
que ele chamou de Revolução Branca - uma modernização
de cima para baixo liderada pela monarquia, e em vários aspectos bem sucedida, especialmente em
melhorar a indústria e educação.
As receitas do petróleo subiram de 555 milhões dólares americanos em 1964
para US$ 20 bilhões em 1976.
E o governo do Xá investiu muito do dinheiro em infra-estrutura e educação.
A população cresceu e mortalidade infantil caiu. Uma nova classe média profissional surgiu.
Mas a Revolução Branca não foi universalmente popular. Por exemplo, a ele se opôs um
clérigo xiita em particular - o aiatolá Ruhollah Khomeini.
Khomeini se manifestou contra a Revolução Branca a partir do centro religioso do Irã, Qom.
Uma de suas principais queixas era que as reformas iriam conceder mais direitos para as mulheres, incluindo
o direito de voto, mas ele também atacou o
governo para, citando-o:

Spanish: 
Hubo una gran censura y detenciones y torturas de presos políticos señalando
que la autocracia en Irán estaba para quedarse.
Pero antes de esos eventos en 1975, es decir, entre 1962 y 1975, según la mayoría de las mediciones económicas y sociales
Irán presenció enormes progresos.
En 1963, el Sha había tratado de instituir lo que llamó una "Revolución Blanca",
una modernización de arriba a abajo dirigida por la monarquía, y en muchos aspectos fue un éxito,
sobre todo en mejorando la industria y la educación.
Los ingresos derivados del petróleo aumentaron de US$ 555 millones en 1964 a US$ 20 mil millones en 1976.
Y el gobierno del Sha invirtió una gran cantidad de ese dinero en infraestructura y educación.
La población creció y la mortalidad infantil se redujo. Surgió una nueva clase media profesional.
Pero la Revolución Blanca no era universalmente popular. Por ejemplo, fue rechazada por un
clérigo chiíta en particular, el ayatolá Jomeini.
Jomeini se manifestó en contra de la Revolución Blanca desde el centro religioso de Irán, Qom.
Una de sus principales denuncias era que las reformas concedían más derechos a las mujeres, incluido
el derecho al voto, pero también atacó al gobierno por, cito:

Korean: 
엄청난 수의 검열과 체포와 정치범들에 대한 고문들이 있었습니다.
이란에 폭정이 들어왔다는 신호를 내면서 말이죠.
그러나 1975년의 그러한 일들이 있기 전에 1962년에서 75년 까지는
이란은 경제사회적 척도상 큰 발전을 하게 되었습니다.
1963년 샤는 이른바 백색혁명을 주도하였습니다.
이는 군주로부터 내려오는 위로부터의 근대화였죠. 그리고 여러모로 보아 매우 성공적이었고요.
특히나 산업과 교육 부분에서 말이죠.
석유 매출은 1964년 555만 달러에서 1976년 20억 달러까지 치솟았고,
샤의 정부는 그 돈의 대부분을 사회 기반 시설과 교육에 사용하였고요.
인구는 증가했고 영어사망률은 떨어졌습니다. 
새롭게 등장한 전문적인 중산층은 두터워 졌고요.
그러나 백색혁명은 모두에게 인기있었던 것은 아니였습니다.
특히나 어떤 시아파 성직자에겐 말이죠.
바로 아야톨라 루홀라 호메이니 입니다.
호메이니는 콤이라는 이란에서 종교적 수도 역할을 하는 도시에서 백색혁명을 반대하는 설교를 했죠.
그의 큰 반대이유는 그 개혁이 여성들에게 선거권을 주는 등 여성 인권을 더 확대시킬 수 있다는 거였습니다.
그러면서 그는 또한 다음과 같은 이유로 정부를 공격했습니다.

German: 
Es gab eine riesige Runde der Zensur und Verhaftungen und Folter von politisch Gefangenen Signalgebung
dass Autokratie war im Iran zu bleiben.
Aber vor diesen Ereignissen im Jahr 1975, etwa zwischen 1962 und 1975, die von den meisten wirtschaftlichen und sozialen
misst Iran enorme Verbesserungen gesehen.
Im Jahr 1963 hatte die Schah versucht zu erheben, was er eine Weiße Revolution genannt - top-down
Modernisierung der Monarchie führte, und in vielerlei Hinsicht war er erfolgreich, vor allem in
Verbesserung der Industrie und Ausbildung.
Die Öleinnahmen stiegen von $ 555 Millionen im Jahr 1964 auf $ 20 Milliarden im Jahr 1976.
Und die Regierung des Schahs investierte viel von diesem Geld in Infrastruktur und Bildung.
Die Bevölkerung wuchs und die Säuglingssterblichkeit sank. Eine neue berufliche Mittelschicht entstand.
Aber die Weiße Revolution war nicht überall beliebt. So wurde es von einem gegen
insbesondere schiitischen Geistlichen - die Ayatollah Ruhollah Khomeini.
Khomeini sprach sich gegen die Weiße Revolution aus dem religiösen Zentrum des Iran, Qom.
Einer seiner wichtigsten Beschwerden war, dass die Reformen mehr Rechte für Frauen gewähren, einschließlich
das Recht zu wählen, aber er griff auch die Regierung für, Zitat:

English: 
There was a huge round of censorship and arrests and torture of political prisoners signaling that autocracy was in Iran to stay.
But before those events in 1975, say between 1962 and 1975, by most economic and social measures Iran saw huge improvements.
In 1963, the Shah had tried to institute what he called a White Revolution – top-down modernization led by the monarchy, and in many ways he was successful, especially in improving industry and education.
Oil revenues rose from $555 million in 1964 to $20 billion in 1976.
And the Shah’s government invested a lot of that money in infrastructure and education.
The population grew and infant mortality fell. A new professional middle class arose.
But the White Revolution wasn’t universally popular. For instance, it was opposed by one particular Shia cleric - the Ayatollah Ruhollah Khomeini.
Khomeini spoke out against the White Revolution from the religious center of Iran, Qom.
One of his main complaints was that the reforms would grant more rights to women, including the right to vote, but he also attacked the government for, quote:

Romanian: 
A început un imens val de cenzurare, arestări și tortură a prizonierilor politici care semnalau
autocrația care era implementată în Iran și care nu avea de gând să plece curând.
Dar înainte de acele evenimente din 1975, să spunem între 1962 și 1975, Iran a trecut prin
îmbunătățiri imense în mare parte în zonele economico-sociale.
În 1963, Shah a încercat să instituiască ceea ce el a numit Revoluția Albă - modernizare completă
condusă de monarhie  - și din multe puncte de vedere, ideile lui Shah au fost de succes, mai ales în
îmbunătățirea industriei și a educației.
Veniturile de pe urma petrolului au crescut de la 555 de milioane de dolari în 1964 la 20 de miliarde ăn 1976.
Și guvernul lui Shah a investit o mare parte din acei bani în infrastuctură și educație.
Populația țării a crescut, iar mortalitatea infantilă a scăzut drastic. O nouă clasă de mijloc respectabilă s-a format.
Dar Revoluția Albă nu a fost universal simpatizată. Spre exemplu, a fost respinsă de un
anume cleric - Ayatollah Ruhollah Khomeini.
Khomeini a făcut multe declarații împotriva Revoluției Albe venite din unul dintre punctele importante pe plan religios ale Iranului, Qom.
Una dintre problemele sale principale era faptul că reformele ar acorda mai multe drepturi femeilor, incluzând
dreptul la vot, dar el a atacat de asemenea guvernul pentru, citez:

Italian: 
Vi fu un lungo periodo di censura, arresti e torture di prigionieri politici segnalando
che l'autocrazia era in Iran per restarci.
Ma prima di quelli eventi del 1975, diciamo fra il 1962 e il 1975, sotto molte misure economiche e sociali
l'Iran vide degli enormi miglioramenti.
Nel 1963 lo Shah tentò di istituire quella che lui chiamò la Rivoluzione Bianca - una modernizzazione
guidata dalla monarchia e in molti aspetti ci riuscì, specialmente nel
miglioramente dell'industria e dell'educazione.
I ricavi nel settore petrolifero crebbero da 555 milioni di dollari nel 1964 a 20 miliardi nel 1976.
Il governo dello Shah investì molto di quel denaro in infrastrutture ed educazione.
La popolazione crebbe, la mortalità infantile calò, si formò una nuova classe media di professionisti.
Ma la Rivoluzione Bianca non era universalmente popolare. Per esempio era in contrasto con un
chierico Sciita in particolare - l'Ayatollah Ruhollah Khomeini.
Khomeini si pronunciò contrario alla Rivoluzione Bianca dal centro religioso dell'Iran, Qom.
Una delle sue principali lamentele fu che le riforme avrebbero dato più diritti alle donne, incluso
il diritto di voto, ma ha anche attaccato il governo per, cito:

Portuguese: 
"O armamento das eleições e outros constitucional
abusos, negligência dos pobres e da venda de
petróleo para Israel. "
E, em geral, Khomeini sentiu que um rei
poder era inerentemente anti-islâmica e que Shia
tradição era combater esse poder.
Que observou cerca de Khomeini, a revolução de 1979
não começou a criar um Estado islâmico.
Na primeira, foi uma revolta bem típico
por iranianos insatisfeitos para derrubar um governo
que eles percebida como corrupta e sem resposta
para as suas necessidades.
Apesar de, ou, sem dúvida, por causa de, alimentada a óleo-
crescimento económico, muitos iranianos não estavam desfrutando
sucesso econômico. As universidades estavam girando
para fora mais graduados do que havia empregos e
a mecanização da agricultura teve o previsível
resultado de deslocar os agricultores que se mudaram para as cidades.
Especialmente a cidade capital de Teerã, onde
não havia empregos quase o suficiente para o
número de pessoas.
Então, eu acho que é injusto dizer que a maioria
dos manifestantes que tomaram as ruas
no final de 1978 foram motivadas por um fundamentalista
visão do Islã. Eles estavam insatisfeitos com
a desigualdade econômica ea repressão política
e um regime corrupto.

Hindi: 
"चुनाव और अन्य संवैधानिक हनन की हेराफेरी, गरीब और की बिक्री की उपेक्षा
इसराइल के लिए तेल। "
और सामान्य रूप में, खुमैनी का मानना ​​था कि एक राजा की शक्ति स्वाभाविक गैर-इस्लामी और कहा कि शिया था
परंपरा है कि सत्ता से लड़ने के लिए किया गया था।
यही कारण है कि ध्यान दिया खोमैनी के बारे में, 1979 क्रांति एक इस्लामी राज्य बनाने के लिए बाहर शुरू नहीं किया।
पहले यह असंतुष्ट ईरानियों के एक बहुत विशिष्ट विद्रोह एक सरकार को उखाड़ फेंकने के लिए गया था
वे भ्रष्ट और उनकी जरूरतों के लिए अनुत्तरदायी माना कि।
, या यकीनन, की वजह से तेल-ईंधन आर्थिक विकास के बावजूद, कई ईरानियों का आनंद ले नहीं कर रहे थे
आर्थिक सफलता। की तुलना में अब भी कुछ काम कर रहे थे और विश्वविद्यालयों अधिक स्नातकों बाहर घुमा रहे
कृषि के मशीनीकरण किसान जो शहरों में ले जाया गया विस्थापित उम्मीद के मुताबिक परिणाम था।
विशेष रूप से तेहरान की राजधानी जहां लगभग पर्याप्त नौकरियों के लिए नहीं थे
लोगों की संख्या।
तो, मुझे लगता है कि यह कहना अनुचित है कि प्रदर्शनकारियों के बहुमत जो सड़कों पर उतर आए
देर से 1978 में इस्लाम के एक कट्टरपंथी दृष्टि से प्रेरित थे। वे से असंतुष्ट थे
आर्थिक असमानता और राजनीतिक दमन और एक भ्रष्ट व्यवस्था।

Korean: 
"선거의 조작, 헌법의 남용, 가난한 자들에 대한 무관심, 그리고 이스라엘로의 석유수출 등등"
"선거의 조작, 헌법의 남용, 가난한 자들에 대한 무관심, 그리고 이스라엘로의 석유수출 등등"
호메이니는 보통 왕의 권력은 선천적으로 반 이슬람적이라고 생각했습니다.
그래서 시아파 전통에 따라 그것에 맞서야 한다고 생각했죠.
호메이니에 관해서는 그 부분이 중요하다고 봅니다.  1979년 혁명은 이슬람 국가를 시작하기 위한 혁명이 아니였죠.
처음에는 부패하고 그들의 요구를 잘 반영하지 못하는 정부를 타도하려는 불만에 찬 이란인들의 전형적인 봉기였다고도 할 수 있었습니다.
처음에는 부패하고 그들의 요구를 잘 반영하지 못하는 정부를 타도하려는 불만에 찬 이란인들의 전형적인 봉기였다고도 할 수 있었습니다.
석유 중심의 경제성장에도 불구하고 (혹은 그것 덕택에) 많은 이란인들은 경제성장을 딱히 달가워하지 않았습니다.
대학들은 직장의 수요보다 많은 대학졸업자들을 배출해냈고,
농업의 기계화로 인한 농부들의 도시로의 이탈로 인해 뻔한 길을 걷게 되었습니다.
특히나 수도인 테헤란에서도 인구수에 비해 직장은 턱없이 부족해졌죠.
특히나 수도인 테헤란에서도 인구수에 비해 직장은 턱없이 부족했졌죠.
그래서 저는 "1978년말의 시위자들이 이슬람 근본주의적 동기에 의해 거리로 뛰쳐나왔다"
는 견해는 옳지 않다고 봅니다.
시위자들은 경제적 불평등과 정치적 폭압과 비리로 얼룩진 정권이 맘에 들지 않았던거죠.

Chinese: 
「操控選舉、濫用憲法、忽視貧民」
「販賣石油給以色列」
何梅尼認為國王的權力不符合伊斯蘭教義
而什葉派傳統應起身反抗
雖然何梅尼有此言論，但1979年革命之初
並非為了組成伊斯蘭國家
起初是基於伊朗人民不滿
於是起義推翻政府
認為政府既貪污又漠視人民需求
雖然石油帶動經濟成長
許多伊朗人民卻未獲益
大學生畢業卻沒有工作機會
農業機械化也導致許多失業農民湧入城市
尤其在首都德黑蘭，工作機會明顯
供不應求
持平而論，大多數抗議群眾在1978年走上街頭
並非為了伊斯蘭基本教義派
而是不滿經濟失衡、政治迫害與官員貪腐

Arabic: 
إهمال الفقراء وبيع النفط لإسرائيل."
وبشكل عام، شعر الخميني
أن قوة الملك كانت غير إسلامية بالطبيعة،
وأن تقليد الشيعة هو مقاومة تلك القوة.
ومع ملاحظة هذا عن الخميني،
لم تبدأ ثورة عام 1979 لإقامة دولة إسلامية،
كانت في البداية انتفاضة نموذجية جدًا
من قبل إيرانيين مستائين للإطاحة بحكومة
شعروا بأنها فاسدة وغير مستجيبة لاحتياجاتهم.
بالرغم من النمو الاقتصادي المدعوم من النفط،
أو يمكن القول إنه قد يكون بسببه،
لم يكن العديد من الإيرانيين
يتمتعون بنجاح اقتصادي.
كانت الجامعات تخرّج خريجين
أكثر مما كان هناك وظائف،
وكانت نتيجة مكننة الزراعة المتوقَعة
تهجير المزارعين الذين انتقلوا إلى المدن.
وخاصة العاصمة طهران
حيث لم تكن هناك وظائف كافية لعدد السكان.
لذا أعتقد أنه من غير المنصف
أن نقول إن أغلبية المتظاهرين
الذين خرجوا إلى الشوارع في أواخر عام 1978
كانوا مدفوعين من قبل رؤية متطرفة للإسلام.
كانوا مستائين من عدم المساواة الاقتصادية
والقمع السياسي ونظام حاكم فاسد.

Dutch: 
"Het manipuleren van verkiezingen en andere constitutionele
misstanden, verwaarlozing van de armen en de verkoop van
olie aan Israël. "
En in het algemeen voelde Khomeini dat koninklijke macht
inherent onislamitisch was en dat het Shia
traditie was om die kracht te bestrijden.
Dat over Khomeini gezegd, de revolutie van 1979
is niet begonnen om een ​​islamitische staat te creëren.
In het begin was het een vrij typische opstand
door ontevreden Iraniërs om een ​​regering omver te werpen
die ze als corrupt ervoeren en niet 
aan hun behoeften tegemoet kwam.
Ondanks, of misschien wel vanwege, de door olie aangedreven
economische groei, genoten veel Iraniërs geen
economisch succes. De universiteiten leverden meer afgestudeerden af dan er banen waren en
de mechanisatie van de landbouw had het voorspelbare 
gevolg dat boeren naar de steden trokken.
Vooral naar de hoofdstad van Teheran waar
er lang niet genoeg banen waren voor
dat aantal mensen.
Dus ik denk dat het oneerlijk is om te zeggen dat een meerderheid
van de demonstranten die de straat op gingen
eind 1978 werden gemotiveerd door een fundamentalistische
visie op de islam. Ze waren ontevreden over
de economische ongelijkheid, politieke repressie
en een corrupt regime.

Vietnamese: 
"sự gian lận bầu cử* và vi hiến, bỏ mặc những 
người nghèo và thương vụ
bán dầu cho Israel.
Và nhìn chung, Khomeini cảm thấy rằng quyền lực
của vua vốn đã đối lập với Hồi giáo và rằng
theo truyền thống thì Shia có nghĩa vụ 
chống lại quyền lực đó.
Điều này ghi nhận về Khomeini, rằng cuộc Cách mạng 1979 được 
bắt đầu không nhằm mục đích tạo lập một nhà nước Hồi giáo
Ban đầu thì nó có vẻ là một cuộc nổi dậy điển hình
bởi những người Iran bất mãn để lật đổ Chính phủ
mà họ cho rằng đã thối nát và không đáp ứng được
những nhu cầu chính đáng của người dân.
Mặc dù, lý do còn gây tranh cãi là, dầu mỏ 
tiếp sức cho kinh tế phát triển, nhiều người Iran không ưa gì
những thành tựu kinh tế này. Những trường đại học
cho ra nhiều cử nhân hơn là tạo ra việc làm và
sự cơ giới hóa nông nghiệp tạo ra một kết quả
dễ đoán là sự chuyển dời nông dân ra thành phố.
Đặc biệt là đến thành phố thủ đô Teheran nơi 
còn chẳng đủ việc làm cho
ngần đấy con người.
Tôi nghĩ là rất bất công khi nói rằng một bộ phận lớn
những người biểu tình trên đường phố
vào cuối năm 1978 bị thúc đẩy bởi quan điểm 
chính thống của Hồi giáo. Họ bất mãn với
sự bất bình đẳng kinh tế và bạo lực chính trị
và một thể chế thối nát.

Portuguese: 
"O aparelhamento das eleições e outros abusos constiucionais, a negligência aos pobres e a venda de
petróleo para Israel. "
E, em geral, Khomeini sentiu que o poder do rei era inerentemente não-islâmico e que a tradição
era de combater esse poder.
Apesar disso,, a revolução de 1979
não começou para se criar um Estado islâmico.
No começo, foi uma revolta bem típica
de insatisfeitos para derrubar um governo
que eles viam parcialmente como corrupto e sem resposta para as suas necessidades.
Apesar de, ou sem dúvida por causa disso, um crescimento econômico alimentado pelo petróleo que muitos iranianos não estavam desfrutando
As universidades estavam criando mais graduados do que haviam empregos e
a mecanização da agricultura teve o previsível resultado de deslocar os agricultores que se mudaram para as cidades.
Especialmente para a capital , Teerã, onde
não havia empregos quase o suficiente para o
número de pessoas.
Então, eu acho que é injusto dizer que a maioria dos manifestantes que tomaram as ruas
no final de 1978 foram motivadas por uma fundamentalista visão do Islã. Eles estavam insatisfeitos com
a desigualdade econômica e a repressão política e um regime corrupto.

Turkish: 
Seçimlerdeki hileler ve öteki anayasal istismarlar, fakirlerin ihmali ve petrolün
İsrail'e satılması."
Genel anlamda, Humeyni kralın gücünün İslam karşıtı olduğunu ve Şii geleneğinin
bu güçle savaşmayı gerektirdiğini hissetti.
Humeyni tarafından da belirtildiği gibi 1979 devrimi bir İslam devleti kurmak için başlamadı.
Başlangıçta mutsuz İranlılar tarafından, yolsuzluğa bulaşmış ve ihtiyaçlarını önemsemeyen
yönetime karşı sıradan bir başkaldırı gibi görünüyordu.
Petrol yüzünden meydana gelen ekonomik büyümeye rağmen, belki de bu yüzden,
birçok İranlı durumdan memnun değildi. Üniversiteler mevcut iş sayısından daha fazla mezun veriyordu, ve
tarımdaki makineleşme çiftçileri işsiz bırakıp, şehirlere taşınmalarına yol açıyordu.
Özellikle başkent Tahran'daki mevcut iş sayısı
halkın sayısına yetmekten uzaktı.
Bu yüzden 1978'de sokaklara dökülüp gösteri yapanların köktendinci bir İslam vizyonuna sahip olduklarını
söylemek adil olmaz. Onlar rejimin  baskılardan ve 
yolsuzluklardan bıkmış insanlardan ibaretti.

Spanish: 
"El fraude electoral y otros abusos constitucionales, el abandono de los pobres y la venta de
petróleo a Israel."
Y, en general, Jomeini sentía que el poder de un rey era inherentemente anti-islámico y
que la tradición chiíta era luchar contra ese poder.
Teniendo eso en cuenta sobre Jomeini, la revolución de 1979 no comenzó para crear un estado islámico.
Al principio fue un levantamiento bastante típico de iraníes descontentos para derrocar un gobierno
que percibían como corrupto e insensible a sus necesidades.
A pesar de, o posiblemente debido al crecimiento económico impulsado por el petróleo, muchos iraníes no disfrutaban
del éxito económico. Las universidades producían más graduados sin suficientes puestos de trabajo y
la mecanización de la agricultura tuvo el resultado predecible de desplazar a los campesinos que se trasladaron a las ciudades.
Especialmente la capital de Teherán donde no había suficientes puestos de trabajo para el
número de personas.
Así que creo que es injusto afirmar que la mayoría de los manifestantes que salieron a las calles
a finales de 1978 estaban motivados por una visión fundamentalista del Islam. Estaban insatisfechos con
la desigualdad económica,  la represión política y un régimen corrupto.

English: 
“the rigging of elections and other constitutional abuses, neglect of the poor and the sale of oil to Israel.”
And in general, Khomeini felt that a king’s power was inherently un-Islamic and that Shia tradition was to fight that power.
That noted about Khomeini, the 1979 revolution didn’t start out to create an Islamic state.
At first it was a pretty typical uprising by dissatisfied Iranians to overthrow a government that they perceived as corrupt and unresponsive to their needs.
In spite of, or arguably because of, oil-fueled economic growth, many Iranians weren’t enjoying economic success.
The universities were turning out more graduates than there were jobs and the mechanization of agriculture had the predictable result of displacing farmers who moved to cities.
Especially the capital city of Tehran where there weren’t nearly enough jobs for the number of people.
So, I think it’s unfair to say that a majority of the demonstrators who took to the streets in late 1978 were motivated by a fundamentalist vision of Islam.
They were dissatisfied with economic inequality and political repression and a corrupt regime.

Italian: 
"Le elezioni truccate e altri abusi costituzionali, la trascuranza dei poveri e la vendita di
petrolio ad Israele."
E in generale Khomeini pensava che il potere di un re fosse intrinsecamente non-islamico e che la tradizione
Sciita fosse quella di combattere quel potere.
Detto ciò riguardo a Khomeini, la rivoluzione del 1979 non cominciò con lo scopo di creare uno stato islamico.
Inizialmente fu una pressoché tipica sollevazione di iraniani insoddisfati per rovesciare un governo
che percepivano come corrotto e indifferente ai loro fabbisogni.
Nonostante, o forse a causa della crescita economica dovuta al petrolio, molti iraniani non conobbero
benessere economico. Le università fecero uscire più laureati dei posti di lavoro disponibili e
la meccanizzazione dell'agricoltura ebbe il prevedibile risultato di togliere lavoro ai contandini che si spostarono nelle città.
Specialmente la capitale Tehran dove non vi erano abbastanza posti di lavoro per
tutti i suoi abitanti.
Perciò penso che sia ingiusto dire che la maggioranza dei dimostranti che marciò per le strade
nel tardo 1978 furono motivati da una visione fondamentalista dell'Islam. Erano insoddisfatti per
l'ineguaglianza economica, la repressione politica e il regime corrotto.

Romanian: 
”fraudarea alegerlor și alte abuzuri neconstituționale, neglijarea săracilor și vânzarea
de petrol Israelului.”
Și în general, Khomeini a crezut că puterea unui rege nu este specifică Islamului și că tradiția
Șiistă trebuie să lupteze contra unei asemenea puteri.
Revoluția din 1979 nu a început pentru a crea un stat Islamist.
La început a fost o revoltă tipică a Iranienilor din opoziție cu scopul de a da joc de la putere guvernul
ăe care ei îl considerau corupt și inadaptat nevoilor poporului.
În ciuda, sau poate chiar din cauza, unei creșteri economice bazate pe petrol, mulți Iranieni nu erau de acord
cu acest succes economic. Universitățile produceau mai mulți absolvenți decât locuri de muncă disponibile și
mecanizarea agriculturii a avut rezultatul previzibil de mutare a fermierilor din zona rurală în cea urbană.
Toate acestea mai ales în capitala Teheran unde nu erai nici pe departe îndeajuns de multe locuri de muncă pentru
numărul de locuitori.
Așadar, cred că nu ar fi corect să spunem că majoritatea protestatarilor care au ieșit pe străzi
la finalul lui 1978 erau motivați de o viziune fundamentalistă a Islamului. Ei erau nesatisfăcuți
de inegalitatea economică și represiunea politică și un regim corupt.

German: 
„Das Rigging von Wahlen und Verfassungsverletzungen, Vernachlässigung der Armen und den Verkauf von
Öl nach Israel.“
Und im Allgemeinen, fühlte Khomeini, dass eine Macht des Königs war von Natur aus unislamisch und dass Shia
Tradition war diese Macht zu kämpfen.
Das bemerkt etwa Khomeini, die Revolution von 1979 nicht beginnen, einen islamischen Staat zu schaffen.
Am Anfang war es ein ziemlich typischer Aufstand von unzufriedenen Iraner eine Regierung zu stürzen
dass sie als korrupt und reagiert nicht mehr auf ihre Bedürfnisse wahrgenommen.
Trotz, oder wohl wegen, Öl befeuerten Wirtschaftswachstum wurden viele Iraner nicht genießen
wirtschaftlichen Erfolg. Die Universitäten wurden mehr Absolventen Ausdrehen als es gab Arbeitsplätze und
die Mechanisierung der Landwirtschaft hatte das vorhersehbare Ergebnis Bauern verdrängen, die Städte gezogen.
Vor allem die Hauptstadt Teheran, wo es nicht annähernd genug Arbeitsplätze für die waren
Anzahl der Personen.
Also, ich denke, es ist unfair zu sagen, dass eine Mehrheit der Demonstranten, die auf die Straße gingen
Ende 1978 wurden durch eine fundamentalistische Vision des Islam motiviert. Sie waren unzufrieden mit
wirtschaftliche Ungleichheit und politische Unterdrückung und ein korruptes Regime.

French: 
"Le trucage d'élections ainsi que d'autre abus constitutionnels, d'avoir négligé les pauvres ainsi que la vente
de pétrole à Israel".
Et en général, Khomeini pensait que le pouvoir d'un roi était intrinsèquement non-islamique et que la tradition Chiite
était de combattre ce pouvoir.
Ayant dit cela à propos de Khomeini, la révolution de 1979 n'a pas commencé avec pour but la fondation d'un état Islamique.
Au départ, c'était une révolte assez typique menée par des iraniens insatisfaits voulant faire tomber le gouvernement 
qu'ils voyaient comme corrompu et indifférent à leurs besoins.
Malgré, ou l'on pourrait dire à cause de, la croissance économique financée par le pétrole, beaucoup d'iraniens ne jouissaient
pas du succès économique. Les universités fournissaient plus de diplômés qu'il n'y avait de travail disponible et
la mécanisation de l'agriculture eut l'effet attendu de faire venir les fermiers dans les villes.
Surtout dans la capitale, Tehéran, où il y avait loin d'avoir assez de travail pour 
le nombre de gens.
Je pense qu'il est injuste de dire que la majorité des manifestants qui sont sortis dans les rues
à la fin de 1978 étaient motivés par une vision fondamentaliste de l'Islam.
Ils étaient insatisfait 
de l'inégalité économique, de la répression politique et le régime corrompu.

English: 
So why do we generally remember the 1979 revolution as having been motivated by Shia Islam. Well, let’s go to the Thought Bubble.
So the initial demonstrations did begin after an Iranian newspaper on January 7, 1978 published an article that was critical of Khomeini. By the way, at the time he was living in Paris.
These initial demonstrations were pretty small, but when the government police and army forces starting firing on demonstrators, killing some of them, the protests grew.
Each time marchers protested against the violent treatment of demonstrators, the government would crack down, and their violent reaction would spur more demonstrations.
There was also a lot of criticism of the west tied up in the revolution. According to one woman who participated:
“American lifestyles had come to be imposed as an ideal, the ultimate goal. Americanism was the model. American popular culture – books, magazines, film – had swept over our country like a flood...We found ourselves wondering ‘Is there any room for our own culture?’”
The Shah never understood why so many people were protesting against him; he thought that they were communists, or being supported by the British.

Romanian: 
Așa că de ce ținem minte în general despre Revoluția din 1979 ca fiind provocată de Islamismul Șiit. Deci,
Să mergem la Thought Bubble.
Protestele inițiale au început după ce un ziar Iranian a publicat pe 7 Ianuarie 1978
un articol în care Khomeini era criticat. Apropo, la momentul respectiv, el trăia în Paris.
Aceste proteste erau destul de mici, dar când poliția și forțele armate ale guvernului
au deschis focul în mulțimea de demonstranți, protestele au luat amploare. De fiecare dată
oamenii protestau împotriva violenței forțelor de ordine în mulțimea protestatarilor, guvernul claca
și reacția lor violentă provoca mai multe prosteste. Oamenii criticau puternic
implicarea vestului în revoluție. Conform unei femei care a participat la protest:
”Stilul de viață american este impus drept un ideal, un ultim țel. Americanismul
a fost modelul. Cultura americană - cărțile, revistele, filmele - au venit peste țara noastră
ca o inundație... Ne-am surprins întrebându-ne ”Mai este loc și pentru prorpia noastră cultură?””
Shah nu a înțeles niciodată de ce atâți oameni protestau împotriva lui; a crezut că
ei erau comuniști sau susținuți de Britanici. El a crezut și că prin a aduce o vagă

Portuguese: 
Então, por que nós geralmente lembrarmos a revolução de 1979 como tendo sido motivada pelo islamismo xiita?
Bem, vamos para a Bolha do Pensamento.
Então, as primeiras manifestações se iniciaram após um jornal iraniano em 07 de janeiro de 1978 publicar
um artigo que criticava Khomeini.
Aliás, no momento em que ele estava morando em Paris.
Essas manifestações iniciais eram bastante pequenas, mas quando a polícia do governo e forças do exército
começaram a atirar contra manifestantes, matando alguns deles, os protestos cresceram. A cada
protesto contra a violência da polícia, o governo rachava
e sua reação violenta estimulava
mais manifestações. Houve também muitas
críticas no Ocidente ligadas à revolução.
De acordo com uma mulher que participou:
"o estilo de vida americano tinha chegado a ser imposto como um ideal, o objetivo final. O Americanismo
foi o modelo. Cultura popular americana - livros, revistas, cinema - tinha varrido o nosso país
como uma inundação ... Nós nos perguntamos: "Existe algum espaço para a nossa própria cultura? '"
O Xá nunca entendeu por que tantas pessoas protestavam contra ele; ele pensou que
eram comunistas, ou sendo apoiadas pelos britânicos. Ele também achava que simplesmente trazer

Arabic: 
لماذا إذن نتذكر بشكل عام أن الدافع
وراء ثورة عام 1979 كان المذهب الشيعي؟
لننتقل إلى فقاعة التخيل.
بدأت المظاهرات الأولية بعد أن قامت
صحيفة إيرانية في السابع من يناير عام 1978
بنشر مقالة تنتقد الخميني.
وبالمناسبة، كان يعيش في باريس في ذلك الوقت.
كانت المظاهرات الأولية هذه صغيرة جدًا،
لكن عندما بدأت الشرطة الحكومية
وقوات الجيش بإطلاق النار على المتظاهرين
وقتل بعضهم، كبرت المظاهرات.
في كل مرة احتج فيها المتظاهرون
ضد المعاملة العنيفة للمتظاهرين،
كانت الحكومة تتخذ إجراءات صارمة،
وكان رد فعلهم العنيف يحفّز متظاهرين أكثر.
كان هناك الكثير من الانتقاد الموجه إلى الغرب
مرتبطًا بالثورة.
وبحسب ما قالته امرأة شاركت في المظاهرات:
"أصبحت أنماط الحياة الأمريكية مفروضة
على أنها مثالية، على أنها الهدف النهائي.
كانت الحياة الأمريكية هي النموذج،
الثقافة الشعبية والكتب والمجلات
والأفلام الأمريكية قد اكتسحت بلدنا كفيضان...
وجدنا أنفسنا نتساءل:
'هل هناك متسع لثقافتنا؟'"
لم يفهم الشاه أبدًا
سبب احتجاج العديد من الناس ضده،
فقد اعتقد أنهم شيوعيين،
أو أنهم مدعومين من قبل البريطانيين.

Spanish: 
Entonces, ¿por qué generalmente recordamos la revolución de 1979 como si hubiera sido motivada por el Islam chiíta. Bien,
Vamos a la burbuja de pensamiento.
Las manifestaciones iniciales comenzaron después de que un periódico iraní publicara el 7 de enero de 1978
un artículo que criticaba a Jomeini. Por cierto, en ese momento él vivía en París.
Estas manifestaciones iniciales eran bastante pequeñas, pero cuando la policía del gobierno y las fuerzas armadas
comenzaron a disparar contra los manifestantes, matando a algunos de ellos, las protestas crecieron. Cada vez
que los manifestantes protestaban contra el trato violento hacia ellos, el gobierno los reprimía
y su reacción violenta estimulaba más manifestaciones. También hubo muchas
críticas a Occidente en la Revolución. Según una mujer que participó:
"El estilo de vida americano había llegado a imponerse como un ideal, el objetivo final. El americanismo
era el modelo. la cultura popular americana - libros, revistas, películas - había arrasado nuestro país
como una inundación...Nos preguntábamos ¿Hay lugar para nuestra propia cultura?"
El Sha nunca entendió por qué tantas personas protestaban en su contra; él pensó que
eran comunistas, o que eran apoyados por los británicos. También pensaba que simplemente traer

Chinese: 
既然如此，為何外界想到1979年革命時
總認為背後推手是什葉派？
接下來進入「思想泡泡」單元
抗爭的起點源於伊朗一份報
在1978年1月7日刊登報導
批評當時住在巴黎的何梅尼
起初抗議規模很小
但由於軍警向示威者開火
導致多人死亡，抗議群眾於是增加
之後每次民眾抗議政府手段粗暴
政府就下令鎮壓，激發更多人參與抗議
抗議現場也充斥各種反西方言論
一名參與抗爭的女性表示：
「政府強迫人民將美國生活視為最終理想」
「認為美國精神是典範
書籍、雜誌、電影帶著美式流行文化席捲伊朗」
「讓我們不禁懷疑
伊朗文化是否還有容身之處」
國王始終不明白
為何有這麼多人抗議與反對他
以為群眾都是共產份子或受英國煽動

Korean: 
그렇다면 왜 우리는 일반적으로 1979년의 혁명이 시아파의 종교적 영향으로 일어났다고 하는걸까요?
생각 버블로 가보죠.
맨 처음 시위는 1978년 1월 7일 이란 신문에서 호메이니를 비판하는 기사가 나간 이후에 발생했습니다.
그 때에는 그는 파리에 살고 있었죠.
이 최초의 시위는 꽤 작은 규모였지만, 경찰과 군대가 시위자들에게 발포하고
시위자들 중 몇 명을 죽이게 되면서 저항이 거세졌습니다.
매번 시위자들은 그들에 대한 폭력적인 대우에 대해 항의했고,
시위자들의 폭력적인 반응은 더욱 많은 시위자들을 양산하게 되었습니다.
이 혁명에 있어서 제1세계와 관련한 비판의 목소리가 많았습니다. 시위에 참여한 한 여성은 다음과 같이 말했죠.
"미국의 라이프스타일은 이상적인 목표가 되어버렸다.
미국주의는 하나의 모델이였고, 미국의 대중문화, 책, 잡지,영화 등등은 마치 홍수와 같이  우리 나라를 휩쓸었지.
대체 우리 문화가 설 자리가 과연 있기나 한지를 반문하면서 우리는 스스로의 모습에 당황하게 되었어."
샤는 왜 그 많은 사람들이 시위에 가담했는지 알지 못했습니다.
그는 그냥 그들이 공산주의자라고 생각해버렸고, 아님 영국이 배후에 있을것이라고 생각했죠.

French: 
Alors pourquoi nous rappelons nous de la révolution de 1979 comme ayant été motivée par l'Islam Chiite ? Eh bien
Allons dans la Thought Bubble ("Bulle de pensée")
Les manifestations initiales commencèrent en effet après qu'un journal Iranien publia le 7 Janvier 1978 
un article qui critiquait Khomeini.
Qui d'ailleurs à l'époque vivait à Paris.
Ces manifestations initiales furent assez petites, mais quand la police gouvernementale et les forces armées
commencèrent à tirer sur les manifestants, tuant quelques uns, les manifestations grandirent.
A chaque fois que les gens protestaient contre le traitement violent des manifestants, le gouvernement les réprima
et leurs violentes réactions déclenchèrent encore plus de manifestations.
Il y avait aussi beaucoup de critique de l'Occident entremêlée à cette révolution.
Selon une femme qui y prît par :
"Le mode de vie américain avait été imposé comme un idéal, le but ultime.
L'américanisme
était le modèle. La culture populaire américaine - livres, magazines, films - avaient inondé notre pays
comme une crue. Nous nous retrouvèrent à nous demander : "Y a t-il une place pour notre propre culture ? "
Le Shah ne comprît jamais pourquoi tant de gens manifestaient contre lui; il pensait qu'ils
étaient communistes, ou soutenus par les Britanniques.
Il pensait aussi que le simple fait d'amener 

Portuguese: 
Então, por que nós geralmente lembrar a revolução de 1979
como tendo sido motivada pelo islamismo xiita. Bem,
Vamos para a bolha do pensamento.
Assim, as manifestações iniciais teve início após
um jornal iraniano em 07 de janeiro de 1978 publicado
um artigo que criticava Khomeini.
By the way, no momento em que ele estava morando em Paris.
Essas manifestações iniciais eram bastante pequenos,
mas quando a polícia do governo e forças do exército
começando a disparar contra manifestantes, matando
alguns deles, os protestos cresceram. Cada vez
manifestantes protestaram contra o tratamento violento
de manifestantes, o governo iria rachar
para baixo, e sua reação violenta estimularia
mais manifestações. Houve também um lote
de críticas do Ocidente amarrado na revolução.
De acordo com uma mulher que participou:
"Estilo de vida americano tinha chegado a ser imposta
como um ideal, o objetivo final. Americanismo
foi o modelo. Cultura popular americana - livros,
revistas, cinema - tinha varreu o nosso país
como uma inundação ... Nós nos encontramos perguntando
"Existe algum espaço para a nossa própria cultura? '"
O Shah nunca entendi por que tantas pessoas
protestavam contra ele; ele pensou que
eles eram comunistas, ou sendo apoiada por
O britânico. Ele também achava que simplesmente trazer

Italian: 
Dunque perché generalmente ricordiamo la rivoluzione del 1979 come se fosse motivata dall'Islam Sciita? Bhé,
andiamo alla Thought Bubble.
Le prime dimostrazioni cominciarono dopo che un giornale iraniano pubblicò il sette Gennaio 1978
un articolo che era critico verso Khomeini. Per inciso, all'epoca viveva a Parigi.
Queste dimostrazioni iniziali erano piuttosto piccole, ma quando la polizia governativa e le forze armate
iniziarono a sparare sui dimostranti, uccidendone alcuni, le proteste crebbero. Ogni volta che
i marcianti protestarono contro il trattamento violento verso le dimostrazioni, il governo le represse
e la loro reazione violenta incoraggiò sempre più proteste. Vi fu anche molto
criticismo verso l'occidente in questa rivoluzione. Secondo una donna che vi partecipò:
"Lo stile di vita americano arrivò ad essere imposto come un ideale, l'obiettivo finale. Americanismo
era il modello. La cultura popolare americana - libri, riviste, film - dilagava nel nostro paese
come un'inondazione...Ci trovammo a domandarci 'era rimasto qualche spazio per la nostra cultura?'"
Lo Shah non capii perché così tante persone stavano protestanto contro di lui; credette che erano
comunisiti o che fossero supportati dai britannici. Pensò anche che portare semplicemente

German: 
Also, warum erinnern wir uns im Allgemeinen die Revolution von 1979 als von schiitischen Islam motiviert worden. Gut,
Lassen Sie uns zum Gedanken-Blase gehen.
So die ersten Demonstrationen nach einer iranischen Zeitung am 7. Januar begonnen haben 1978 veröffentlicht
ein Artikel, der kritische Khomeinis war. By the way, er damals in Paris lebte.
Diese ersten Demonstrationen waren ziemlich klein, aber wenn die Regierung Polizei und Armee
Start-Brennen auf Demonstranten, einige von ihnen zu töten, wuchsen die Proteste. Jedes Mal
Demonstranten gegen die gewaltsame Behandlung von Demonstranten protestiert, würde die Regierung knacken
nach unten, und ihre heftige Reaktion mehr Demonstrationen anspornen würde. Es gab auch eine Menge
Kritik des Westens an der Revolution gebunden. Nach einer Frau, die teilgenommen haben:
„American Lebensweise war gekommen, um als ideales verhängt werden, das ultimative Ziel. Amerikanismus
war das Modell. Amerikanische populäre Kultur - Bücher, Zeitschriften, Film - hatte sich über unser Land gefegt
wie eine Flut ... Wir fanden sie fragen "Gibt es einen Raum für unsere eigene Kultur?“
Der Schah nie verstanden, warum so viele Menschen protestierten gegen ihn waren; er dachte, dass
sie waren Kommunisten, oder von den Briten unterstützt. Er dachte auch, dass nur bringen

Turkish: 
Peki ama neden 1979'u Şii İslam tarafından motive edilmiş bir devrim olarak hatırlıyoruz. 
Haydi Düşünce Baloncuğuna gidelim.
İlk gösteriler 7 Ocak 1978 tarihli İranlı gazetesinden sonra başladı.
Bir makalede Humeyni eleştiriliyordu. Bu sırada Humeyni Paris'te yaşamaktaydı.
İlk gösteriler başta son derece küçük çaplıydı. Fakat yönetimin polisleri ve askeri güçleri
göstericilere ateş etmeye başladığında, ve bazı insanları öldürdüğünde, gösteriler büyüdü. Her defasında
yürüyüş yapanlar göstericilere yönelen şiddet uygulamalarını daha fazla protesto ettiler, yönetim 
bunu kırabileceğini sandı, ve bu şiddetli tepki daha fazla göstericinin toplanmasına yol açtı. Ayrıca Batının
devrim ile bağlantılı olduğuyla ilgili söylentiler vardı. Katılan kadınlardan birine göre:
"Amerikan hayat tarzı bir ideal olarak empoze edildi. En büyük amaçtı. Amerikanizm
modeldi. Amerikan popüler kültürü - kitaplar, dergiler, filmler- ülkemizi bir sel gibi 
silip süpürdü... Kendimizi "Kendi kültürümüze kalan bir alan var mı?" diye düşünürken bulduk.
Şah hiçbir zaman kendisine neden bu kadar protestonun yöneldiğini anlayamadı, protestocuların
komünistler veya İngilizler tarafından desteklendiğini sanıyordu. Ayrıca halkı fakirlik içinde tutmanın

Vietnamese: 
Vậy tại sao ta nhớ chung chung đến Cách mạng 1979
với ý nghĩ nó được thúc đẩy bởi Hồi giáo Shia?
Hãy suy nghĩ theo hướng sau:
Những cuộc biểu tình đầu tiên đã diễn ra sau khi
một tòa báo Iran vào mồng 7 tháng 1 năm 1978 xuất bản
một bài phê bình của Khomeini. Tiện nói thêm,
đó là thời điểm ông ta đang sống ở Paris.
Những cuộc biểu tình này tương đối nhỏ, nhưng
khi cảnh sát và quân đội
bắt đầu nổ súng vào những người biểu tình, giết vài
người trong số họ, sự phản kháng càng gia tăng.
Mỗi lần những đoàn người phản kháng lại cách đối xử
bạo lực đối với người biểu tình, Chính phủ sẽ trừng trị
thẳng tay, và phản ứng bạo lực của họ sẽ 
thúc đẩy nhiều cuộc biểu tình hơn. Đã có rất
nhiều chỉ trích từ phương Tây chĩa vào cuộc 
cách mạng. Theo lời một phụ nữ có tham gia:
"Lối sống kiểu Mỹ đã được áp đặt như là một
lý tưởng, một đích đến cuối cùng. Tư tưởng Mỹ
là hình mẫu hướng đến. Văn hóa bình dân Mỹ
- sách, tạp chí, phim ảnh - đã quét qua đất nước chúng tôi
như một cơn lũ.. Chúng tôi tự hỏi bản thân
'Còn chỗ nào cho văn hóa của chúng ta không?' "
Shah chưa bao giờ hiểu được tại sao quá nhiều
người biểu tình chống lại ông ta, ông ta nghĩ rằng
họ là bọn Cộng sản, hay được chống lưng bởi
người Anh. Ông ta cũng cho rằng đơn thuần việc

Dutch: 
Dus waarom herinneren we ons over het algemeen de revolutie van 1979
als gemotiveerd door Shia Islam? Goed,
Laten we naar de Gedachten Bubble gaan.
Dus de eerste demonstraties begonnen nadat
een Iraanse krant op 7 januari 1978
een artikel dat kritisch was over Khomeini publiceerde.
Trouwens, op dat moment woonde hij in Parijs.
Deze eerste demonstraties waren vrij klein,
maar wanneer de overheidspolitie en het leger
beginnen schieten op demonstranten, 
sommigen van hen doodden, groeiden de protesten. Elke keer
dat betogers protesteerden tegen de gewelddadige behandeling
van demonstranten, sloeg de overheid die neer
en hun gewelddadige reactie zou aansporen tot meer demonstraties. Er was ook veel
kritiek op het Westen gevat in de revolutie
volgens een vrouw die deelnam:
"Amerikaanse levensstijlen werden opgelegd
als een ideaal, het ultieme doel. Amerikanisme
was het model. Amerikaanse populaire cultuur - boeken,
tijdschriften, film - waren over ons land verspreid
als een vloed ... We vroegen ons af
'Is er ruimte voor onze eigen cultuur?' "
De sjah heeft nooit begrepen waarom zoveel mensen
protesteerden tegen hem; hij dacht dat
ze communisten waren, of werden ondersteund door
de Britten. Hij dacht ook dat alleen maar brengen

Hindi: 
तो क्यों न हम आम तौर पर के रूप में शिया इस्लाम से प्रेरित किया गया है 1979 क्रांति याद है। कुंआ,
के सोचा बुलबुला में चलते हैं।
तो प्रारंभिक प्रदर्शनों 7 जनवरी को एक ईरानी अखबार के बाद शुरू किया, 1978 में प्रकाशित
एक लेख है कि खोमैनी की आलोचना की। वैसे, समय में वे पेरिस में रह रहा था।
इन प्रारंभिक प्रदर्शनों बहुत छोटे थे, लेकिन जब सरकार पुलिस और सेना बलों
प्रदर्शनकारियों पर फायरिंग उनमें से कुछ की हत्या शुरू करने, विरोध प्रदर्शन की वृद्धि हुई। हर बार
यात्रियों प्रदर्शनकारियों के हिंसक उपचार के खिलाफ विरोध किया, सरकार दरार होगा
नीचे, और उनके हिंसक प्रतिक्रिया अधिक प्रदर्शनों प्रेरणा होता। वहाँ भी एक बहुत था
पश्चिम क्रांति में करार की आलोचना की। एक औरत जो भाग लिया के अनुसार:
"अमेरिकी जीवन शैली का एक आदर्श, अंतिम लक्ष्य के रूप में लगाया जा करने के लिए आया था। अमेरिका का मुहावरा
मॉडल था। अमेरिका की लोकप्रिय संस्कृति - किताबें, पत्रिकाएं, फिल्म - हमारे देश भर में बह गया था
एक बाढ़ की तरह ... हमने पाया खुद सोच 'वहाँ हमारे अपने संस्कृति के लिए किसी भी कमरे में है?' '
शाह को कभी नहीं समझा क्यों इतने सारे लोग उनके खिलाफ विरोध कर रहे थे, उन्होंने सोचा कि
वे साम्यवादी थे, या अंग्रेजों द्वारा समर्थित होने के नाते। उन्होंने यह भी सोचा कि केवल लाने

French: 
la prospérité serait suffisant pour le garder au pouvoir.
Ce n'était pas le cas. Le 16 Janvier 1979, il quitta l'Iran. 
Éventuellement il finît aux Etats-Unis,
ce qui eut de tristes conséquences pour les relations diplomatiques entre les USA et l'Iran.
Mais le point important ici est que la première partie de la révolution iranienne étaient des manifestations
relativement pacifiques suivies d'une répression de la part du gouvernement, encore plus de manifestations, ce qui mena eventuellement à la chute
de la Monarchie, et tout cela paraît assez familier, surtout si vous avez déjà étudié, par exemple, 
la Révolution Française, Russe, voire l'Américaine.
La plupart des historiens concordent pour dire que ces manifestations n'étaient pas à propos de l'Islam, mais plutôt "Du mécontentement par rapport
aux conditions de vies, aux réductions de salaires et à la menace du chômage, le tout combiné à la 
désillusion générale et haine envers le régime" 
Le Gouvernement qui remplaça éventuellement la monarchie fut en lui-même la seconde révolution, une qui était
pour beaucoup de raisons, bien plus révolutonnaire
Merci Thought Bubble.
Donc la nouvelle république d'Islamique de l'Iran était basée sur l'idée de 
Khomeini sur comment devrait être un etat Islamique, un principe qu'il appellait velayat-e faqih.
Principalement, c'était l'idée qu'un érudit chiite ait l'autorité ultime, car il avait
plus de connaissances que tout le monde en termes de loi et de justice.

Korean: 
그리고 그는 국민들이 경제적으로 풍요롭게만 해주면 그가 계속 통치자 자리를 유지하는것은 어렵지 않으리라 생각했었습니다.
하지만 아니였습니다.
1979년 1월 16일 결국 그는 이란을 탈출하여 미국으로 도망쳐버렸죠.
그 일은 미국과 이란의 외교관계엔 좋지 않은 결과가 되었고요.
여기서 핵심은, 애초에 이란 혁명은 단순히 정부의 반대자들이 모인 비교적 평화로운 형태였는데,
점점 심화된 시위가 결과적으로 군주정 자체를 무너뜨리는,
점점 마치 프랑스나 러시아 혁명, 심지어는 미국 독립전쟁 등과 비슷한 의미의 형태로 발전해나갔다는 점입니다.
점점 마치 프랑스나 러시아 혁명, 심지어는 미국 독립전쟁 등과 비슷한 의미의 형태로 발전해나갔다는 점입니다.
대부분의 역사가들은 이 봉기는 이슬람과 관련한 것이라기보단,
"삶의 질과 급여 수준, 그리고 실업에 대한 두려움" 등이
정부에 대한 환멸과 분노와 뒤엉켜 발생한 것이라고 보고 있습니다.
결국 정부는 무너져버렸고, 많은 의미에서 정말 혁명다운 혁명이 이루어졌습니다.
결국 정부는 무너져버렸고, 많은 의미에서 정말 혁명다운 혁명이 이루어졌습니다.
고맙습니다, 생각 버블. 그래서 이란의 새로운 이슬람 공화국이 출범하게 되었습니다.
그리고 이는 이슬람 정권이 해야할 이상적인 자세에 대한 호메이니의 사상을 담은 velayat-e faqih이라는 원칙에 기반하였고요.
결국 샤리아법을 연구하는 학자들이 궁극적인 권위를 갖게 되었습니다.
그들은 법과 정의에 대해 누구보다 많은 지식을 갖고 있었거든요.

Vietnamese: 
mang lại sự thịnh vượng đã đủ để ông ta
giữ được quyền lực của mình
Không phải thế. Vào 16/1/1979 ông ta rời bỏ Iran,
cuối cùng dừng chân ở Hoa Kỳ,
gây ra những hậu quả đáng tiếc cho quan hệ
ngoại giao giữa Hoa kỳ và Iran
Nhưng điểm chính yếu ở đây là giai đoạn đầu của
cách mạng Iran là những cuộc biểu tình hòa bình
theo sau là một chính phủ thẳng tay đàn áp,
những cuộc phản đối cuối cùng dẫn đến sự sụp đổ của
nền quân chủ, và xem ra thì nó khá giống với
(đặc biệt khi bạn đã được học)
những cuộcCách mạng Pháp hay Nga 
hay kể cả Cách mạng Mỹ
Và phần lớn sử gia cho rằng những cuộc biểu tình
không phải về đạo Hồi, mà đúng ra là,
"Sự bất mãn về điều kiện sinh hoạt, cắt giảm lương, 
và sự đe dọa của tình trạng thất nghiệp hòa trộn với
sự tan vỡ ảo tưởng toàn thể và sự tức giận
đối với thể chế.
Chính phủ cuối cùng được thay thế cho nền quân chủ 
là cuộc cách mạng thứ hai, và trên nhiều mặt
còn mang tính cách mạng hơn rất nhiều
cuộc cách mạng trước.
Chúng ta dừng ở đây. Vậy là Cộng hòa 
Hồi giáo Iran mới đã dựa vào ý tưởng của
Khomeini về một nhà nước Hồi giáo kiểu mẫu, 
từ một nguyên mẫu nhà nước ông ta gọi là "velayat-e faqih"
Phần lớn bởi vì một học giả Sharia, sẽ có
quyền lực cao nhất, bởi ông ta
hiểu biết hơn ai hết về luật pháp và công lý.

Italian: 
prosperità sarebbe bastato per mantenerlo in potere.
Non fu così. Il 16 Gennaio 1979 lasciò l'Iran e finì eventualmente negli Stati Uniti, il che
ebbe sfortunate conseguenze per le relazioni diplomatiche fra gli Stati Uniti e l'Iran.
Ma il punto è che la prima parte della rivoluzione iraniana erano delle relativamente pacifiche
proteste seguite da una repressione governativa che generò altre proteste che portarono al collasso
della monarchia e questo sembra piuttosto familiare, specialmente se avete studiato, per esempio, le
rivoluzioni di Francia o Russia o perfino quella americana.
E molti storici argomentano che queste proteste non riguardavano l'Islam, ma piuttosto, "L'insoddisfazione
riguardo le condizioni di vita, i tagli salariali e la minaccia di disoccupazione fuse con la generale
disillusione e rabbia verso il regime."
Il governo che eventualmente rimpiazzò la monarchia fu la seconda, e in molti aspetti
molto più rivoluzionaria rivoluzione.
Grazie Thought Bubble. Quindi la nuova Repubblica Islamica di Iran si basava sull'idea di
Khomeini su come un governo islamico dovrebbe essere, un principio che egli chiamò velayat-e faqih.
Essenzialmente era che uno studioso della sharia avrebbe avuto autorità massima poiché egli era più
dotto di chiunque altro in materia di legge e giustizia.

Portuguese: 
prosperidade seria suficiente para mantê-lo no
poder.
Não foi. Em 16 de janeiro 1979, ele deixou o Irã.
Ele acabou chegando em os EUA, que
teve conseqüências infelizes para diplomático
as relações entre os EUA eo Irã.
Mas o ponto aqui é que a primeira parte
da revolução iraniana foi relativamente pacífica
protestos seguidos por uma repressão do governo,
mais protestos que eventualmente levaram ao colapso
da monarquia, e que olha o tipo de familiares,
especialmente se você já estudou, como, a
Francês ou russo ou mesmo as revoluções americana.
E a maioria dos historiadores argumentam esses protestos não foram
sobre o Islã, mas sim, "O descontentamento
sobre condições de vida, cortes salariais, ea
ameaça de desemprego fundido com o geral
desilusão e raiva com o regime ".
O governo que eventualmente substituiu o
monarquia foi o segundo, e de muitas maneiras
revolução muito mais revolucionário.
Graças Bolha do pensamento. Assim, o novo Islâmica
República do Irã foi baseada em Khomeini
idéia sobre o que um governo islâmico deve
ser, um princípio que chamou de Velayat-e faqih.
Principalmente era que uma lei estudioso sharia, teria
tem autoridade final, porque ele era mais
conhecedor do que ninguém sobre a lei ea justiça.

Hindi: 
समृद्धि उसे सत्ता में रखने के लिए पर्याप्त होगा।
यह नहीं था। 16 जनवरी, 1979 को वह ईरान छोड़ दिया है। वह अंततः अमेरिका, में समाप्त हो गया जो
अमेरिका और ईरान के बीच राजनयिक संबंधों के लिए दुर्भाग्यपूर्ण परिणाम हुए।
लेकिन यहां मुद्दा यह है कि ईरानी क्रांति के पहले भाग अपेक्षाकृत शांतिपूर्ण था है
एक सरकारी कार्रवाई के बाद विरोध प्रदर्शन, और अधिक विरोध प्रदर्शन है कि अंततः पतन हो गया
राजशाही के, और कहा कि एक तरह से परिचित लग रहा है, आप अध्ययन किया, खासकर अगर, जैसे,
फ्रेंच या रूसी या यहां तक ​​कि अमेरिकी क्रांति।
और अधिकांश इतिहासकारों का तर्क इन विरोध प्रदर्शनों, इस्लाम के बारे में नहीं थे, बल्कि "असंतोष
रहने की स्थिति में, कटौती का भुगतान, और बेरोजगारी का खतरा सामान्य के साथ जुड़े हुए
मोहभंग और शासन के साथ क्रोध। "
सरकार है कि अंततः राजशाही की जगह दूसरा, और कई मायनों में था
और अधिक क्रांतिकारी क्रांति।
धन्यवाद सोचा बुलबुला। तो ईरान के नए इस्लामी गणराज्य खोमैनी के आधार पर किया गया था
क्या एक इस्लामी सरकार होना चाहिए के बारे में विचार, एक सिद्धांत वह velayat-ए फकीह कहा जाता है।
मुख्य रूप से यह था कि एक शरीयत कानून विद्वान,, अंतिम अधिकार होता है, क्योंकि वह अधिक था
कानून और न्याय के बारे में किसी भी व्यक्ति से जानकार।

Turkish: 
kendi gücünü korumaya yeterli olacağını düşünüyordu.
Ama öyle değildi. 16 Ocak 1979'da İran'dan kaçtı. En sonunda Amerika'da gitti. Bu durumun
İran ile Amerika arasındaki diplomatik ilişkilerde olumsuz sonuçları oldu.
Fakat buradaki önemli nokta, gösteriler başlangıçta son derece barışçıldı. Hükümetin
baskıları sonucunda protestoların büyümesi en sonunda saltanatın 
yıkılmasına sebep oldu. Bu bize biraz tanıdık geliyor. Özellikle şu devrimleri daha önceden biliyorsanız:
Fransız, Rusya veya Amerikan devrimleri.
Çoğu tarihçi bu protestoların İslamla ilgili olmadığını, daha çok "Yaşam şartlarından
hoşnutsuzluk, ücret kesintileri, işsizlik tehlikesi ve rejime karşı öfke
ile tetiklenen bir uyanış" olduğunu savunur.
Sonunda saltanatı değiştiren ikinci devrim, 
ilkinden daha çok devrime benziyordu.
Teşekkürler Düşünce Baloncuğu. Yeni İran İslam Cumhuriyeti Humeyni'nin 
bir islam devletinin nasıl olması gerektiği ile ilgili düşünceleri tarafından şekillendirildi. Onun adlandırması ile : Vilayet-e Fakih. 
Bu, şeriatı temel alan bir hukuk aliminin, en yüksek otorotiye sahip olmasıydı. Çünkü hukuk
ve adalet hakkında diğer herkesten daha çok bilgiliydi.

Romanian: 
prosperitate își va păstra poziția de putere.
Nu a fost așa. Pe 16 ianuarie 1979, a părăsit Iranul. A ajuns până la urmă în Statele Unite, fapt care
a avut consecințe nefericite pentru relațiile diplomatice dintre Statele Unite și Iran.
Dar ideea aici este că prima parte a Revoluției Iraniene a fost  formată din proteste relativ pașnice
urmate de o clacare a guvernului, mai multe proteste care ulterior au condus la prăbușirea
monarhiei și asta va suna familiar mai ales dacă ai studiatv revoluțiile
Franceze, Ruse sau chiar Americane.
Majoritatea istoricilor spun că aceste prteste n-au fost despre Islam, cât, mai degrabă, despre ”Nemulțumirea față de
condițiile de trai, reducerea salariilor și amenințarea șomajului amestecate cu
deziluziile și furia îndreptate către regim.”
Guvernul care a înlocuit, eventual, monarhia, a fost a doua și, în multe feluri,
o revoluție mult mai revoluționară.
Mulțumesc Thought Bubble. Deci nouă Republică Islamică Iran era bazată pe idea
lui Khomeini despre cum un guvern Islamic ar trebui, de fapt, să fie, un principiu numit velayat-e faqih.
În principal, spunea că un învățat ce aplică Legea Sharia ar trebui să aibă cea mai mare autoritate, fiindcă el
cunoștea mai bine ca oricine legea și justiția.

German: 
Wohlstand würde ausreichen, um ihn an der Macht zu halten.
Es war nicht. Am 16. Januar 1979 verließ er den Iran. Er endete schließlich in den USA auf, die
hatte fatale Folgen für die diplomatischen Beziehungen zwischen den USA und dem Iran.
Aber der Punkt ist, dass der erste Teil der iranischen Revolution war relativ friedlich
Proteste von einer Regierung Razzia folgte, mehr Proteste, die schließlich zum Zusammenbruch geführt
die Monarchie, und das sieht irgendwie vertraut, vor allem wenn Sie haben untersucht, wie die
Französisch oder Russisch oder sogar die amerikanischen Revolutionen.
Und die meisten Historiker behaupten, diese Proteste waren nicht über den Islam, sondern „Die Unzufriedenheit
über Lebensbedingungen, Lohnkürzungen und die Gefahr der Arbeitslosigkeit mit der allgemeinen verschmolzenen
Enttäuschung und Ärger mit dem Regime.“
Die Regierung, die schließlich die Monarchie ersetzt war die zweite, und in vielerlei Hinsicht
viel revolutionärer Revolution.
Dank Denkblase. So wurde die neue Islamische Republik Iran basiert auf Khomeinis
Vorstellung davon, was eine islamische Regierung sein sollte, ein Prinzip, er nannte velayat-e Faqih.
Vor allem war es, dass ein Schariagesetz Gelehrter wäre höchste Autorität haben, weil er mehr war
kenntnisreich, als man über Recht und Gerechtigkeit.

English: 
He also thought that merely bringing prosperity would be enough to keep him in power.
It wasn’t. On January 16, 1979 he left Iran. He eventually ended up in the U.S., which had unfortunate consequences for diplomatic relations between the U.S. and Iran.
But the point here is that the first part of the Iranian revolution was relatively peaceful protests followed by a government crackdown, more protests that eventually led to the collapse of the monarchy,
and that looks kind of familiar, especially if you’ve studied, like, the French or Russian or even the American Revolutions.
And most historians argue these protests weren’t about Islam, but rather, “The discontent over living conditions, pay cuts, and the threat of unemployment fused with the general disillusionment and anger with the regime.”
The government that eventually replaced the monarchy was the second, and in many ways much more revolutionary revolution.
Thanks Thought Bubble. So the new Islamic Republic of Iran was based on Khomeini’s idea about what an Islamic government should be, a principle he called velayat-e faqih.
Mainly it was that a sharia law scholar, would have ultimate authority, because he was more knowledgeable than anyone about law and justice.

Dutch: 
welvaart brengen genoeg zou zijn om hem aan de macht te houden.
Dat was het niet. Op 16 januari 1979 verliet hij Iran.
Uiteindelijk belandde hij in de VS, wat
ongelukkige gevolgen voor de diplomatieke
betrekkingen tussen de VS en Iran had.
Maar het punt hier is dat het eerste deel
van de Iraanse revolutie relatief vredige
protesten waren, gevolgd door een hardhandig optreden van de regering,
nog meer protesten die uiteindelijk leidden tot de ineenstorting
van de monarchie, en dat ziet er nogal bekend uit,
vooral als je de kijkt naar de
Franse of Russische of zelfs de Amerikaanse revoluties.
En de meeste historici beweren dat deze protesten dat niet over de islam gingen, maar eerder over: "De ontevredenheid
over leefomstandigheden, loonsverlagingen en de
dreiging van werkloosheid versmolten met de algemene
desillusie en woede over het regime. "
De overheid die uiteindelijk de
de monarchie verving, was de tweede en in veel opzichten
veel meer revolutionaire revolutie.
Bedankt, gedachte bubble. Dus de nieuwe islamitische
De Republiek Iran was gebaseerd op Khomeini's
idee over wat een islamitische regering zou moeten doen. Een principe dat hij velayat-e faqih noemde.
Het betekende vooral dat een sharia-wetgeleerde de ultieme autoriteit zou hebben, omdat hij
meer dan iemand op de hoogte was van wet en rechtvaardigheid.

Chinese: 
也以為只要經濟繁榮，就能繼續在位
其實不然，國王在1979年1月16日離開伊朗
後來抵達美國
連帶影響後來美國與伊朗的外交關係
總而言之，伊朗革命起初相當平和
但政府強力鎮壓引發更多抗爭
最終導致王室垮台
其實過程聽來熟悉，若回顧歷史
法國、俄羅斯、美國皆為如此
多數史學家認為
伊朗革命並非為了伊斯蘭教
而是「不滿生活處境、薪水減少
以及失業率不斷增加」
「導致社會對政府失望及憤怒」
而取代王室的政府，才是第二波革命
也更具革命精神
感謝「思想泡泡」說明
新成立的伊朗伊斯蘭共和國基礎
源於何梅尼心目中的伊斯蘭政府樣貌
他稱之為velayat-e faqih
其中由伊斯蘭律法學者掌握終極權力
律法學者對法律及正義的知識遠勝其他人

Arabic: 
واعتقد أيضًا أن الإتيان بالازدهار فقط
سيكون كافيًا ليبقيه في السلطة،
لكن لم يكن ذلك كافيًا،
ففي 16 من كانون الثاني عام 1979، ترك إيران.
انتهى المطاف به في الولايات المتحدة،
وكان لهذا عواقب مؤسفة
على العلاقات الدبلوماسية
بين الولايات المتحدة وإيران.
لكن الفكرة هنا هو أن الجزء الأول من الثورة
كان عبارة عن تظاهرات مسالمة نسبيًا
وتبعها اتخاذ الحكومة لإجراءات صارمة
ثم المزيد من المظاهرات
التي أدت في النهاية إلى انهيار النظام الملكي،
ويبدو هذا مألوفًا بعض الشيء، وخاصة إن درستم
الثورة الفرنسية أو الروسية أو حتى الأمريكية.
ويجادل معظم المؤرخين
أن هذه المظاهرات لم تكن تتعلق بالإسلام،
وإنما "الاستياء تجاه ظروف المعيشة
وتخفيضات الأجور وتهديد البطالة
مدموجة مع خيبة الأمل العامة من نظام الحكم
والغضب تجاهه."
الحكومة التي بدّلت النظام الملكي
في النهاية كانت من الثورة الثانية،
ومن عدة نواحٍ، كانت ثورة ثورية أكثر بكثير.
شكرًا يا فقاعة التخيل.
كانت الجمهورية الإسلامية الإيرانية الجديدة
مبنية على فكرة الخميني
حول ما يجب أن تكونه الحكومة الإسلامية
وهو مبدأ سمّاه ولاية الفقه.
بشكل أساسي، كان ينص على أن عالمًا في الشريعة
سيمتلك السلطة العليا،
لأنه كان أكثر معرفة من أي أحد
في القانون والعدالة.

Spanish: 
la prosperidad sería suficiente para mantenerlo en el poder.
No lo fue. El 16 de enero de 1979 salió de Irán. Eventualmente acabó en EE.UU., lo que
tuvo consecuencias desafortunadas para las relaciones diplomáticas entre EE.UU. e Irán.
Pero lo importante aquí es que la primera parte de la Revolución Iraní fueron protestas relativamente
pacíficas seguidas de una ofensiva gubernamental, más protestas que eventualmente llevaron al colapso
de la monarquía, y eso suena familiar, especialmente si has estudiado las
revoluciones Francesa, Rusa o incluso la Norteamericana.
Y la mayoría de los historiadores afirman que estas protestas no fueron sobre el Islam, sino más bien, "El descontento
por las condiciones de vida, los recortes salariales, y la amenaza del desempleo combinado con la desilusión
general y la ira contra el régimen".
El gobierno que eventualmente reemplazó a la monarquía fue la segunda, y en muchos sentidos,
una revolución mucho más revolucionaria.
Gracias burbuja del pensamiento. Así que la nueva República Islámica de Irán se basaba en la idea
de Jomeini de lo que debería ser un gobierno islámico, un principio que llamó el velayat-e faqih.
Principalmente era que un estudioso de la sharia tendría la máxima autoridad, porque tenía más
conocimiento que nadie sobre la ley y la justicia.

Portuguese: 
prosperidade seria suficiente para mantê-lo no poder.
Não foi. Em 16 de janeiro 1979, ele deixou o Irã.Ele acabou chegando em os EUA, o que
teve conseqüências infelizes para
as relações diplomáticas entre os EUA e o Irã.
Mas o ponto aqui é que a primeira parte
da revolução iraniana foi relativamente pacífica:
protestos seguidos por uma repressão do governo, mais protestos que eventualmente levaram ao colapso
da monarquia, e isso soa familiar,
especialmente se você já estudou revoluções
como a francesa, russa ou mesmo a americana.
E a maioria dos historiadores argumenta que esses protestos não foram
sobre o Islã, mas sim, "O descontentamento descontentamento
sobre condições de vida, cortes salariais, e a ameaça de desemprego fundido com a desilusão geral
e a raiva contra o regime ".
O governo que eventualmente substituiu o
monarquia foi o segundo, e de muitas maneiras
muito mais revolucionário.
Obrigado, Bolha do pensamento. Então, a nova República Islâmica do Irã foi baseada na ideia que Khomeini
tinha do que deveria ser um governo islâmico, baseado em um princípio que elechamou de Velayat-e faqih.
Basicamente, um sábio da lei da sharia teria autoridade final, porque ele era mais
conhecedor do que ninguém sobre a lei e a justiça.

Portuguese: 
Haveria uma legislatura e um presidente
e um primeiro-ministro, mas todas as suas decisões
poderiam ser derrubadas pelo Governante Supremo que de 1979 até sua morte foi Khomeini.
Agora, se a democracia é apenas a realização de eleições, então o novo Irã era uma democracia. Quero dizer,
O Irã tem eleições, tanto para presidente e
para o parlamento.
E para registro, apesar do que Khomeini
poderia ter pensado nos anos 60, as mulheres podem
votar no Irã e votam. Elas também servem
no parlamento e gabinete do presidente.
E no referendo sobre a possibilidade de criar uma República Islâmica do Irã, a grande maioria
dos iranianos em uma votação livre e aberta, votou "Sim".
Agora, a governança no Irã é extremamente complicada para um vídeo aqui do Crash Course.
Mas em um sentido, pelo menos, o Irã definitivamente não é uma democracia.
A autoridade máxima, escrita na Constituição, não é a vontade do povo, mas a de Deus,
que é representado pelo líder religioso supremo. E as ações da República Islâmica, especialmente
nos primeiros dias caóticos de 1979, mas também muitas vezes desde então, não combinam com a maioria
das idéias de uma democracia efetiva.

Spanish: 
Habría un poder legislativo y un presidente y un primer ministro, pero cualquiera de sus decisiones
podía ser revocada por el Líder Supremo quien desde 1979 hasta su muerte fue Jomeini.
Ahora bien, si la democracia consiste en convocar a elecciones, entonces el nuevo Irán era una democracia. Quiero decir,
Irán celebra elecciones, tanto para presidente como para el parlamento.
Y para que conste, a pesar de lo que Jomeini podría haber pensado en los 60, las mujeres pueden
votar en Irán y lo hacen. También sirven en el parlamento y el gabinete del presidente.
Y en el referendo sobre la conveniencia de crear una República Islámica de Irán, la gran mayoría
de los iraníes en una votación libre y abierta, votó por el "sí".
Ahora el gobierno en Irán es extremadamente complicado, demasiado complicado para un vídeo de Crash Course.
Pero en un sentido, al menos, Irán definitivamente no es una democracia.
La máxima autoridad, escrita en la constitución, no es la voluntad del pueblo, sino Dios, quien
está representado por el líder religioso supremo. Y las acciones de la República Islámica, especialmente
en los primeros días caóticos de 1979, pero también muchas veces desde entonces, no se ajustan a la mayoría
de las ideas de democracia efectiva.

Portuguese: 
Haveria uma legislatura e um presidente
e um primeiro-ministro, mas nenhuma das suas decisões
poderia ser derrubada pelo governante supremo que
de 1979 até sua morte foi Khomeini.
Agora, se a democracia é apenas a realização de eleições,
em seguida, o novo Irã era uma democracia. Quero dizer,
O Irã tem eleições, tanto para presidente e
para o parlamento.
E para o registro, apesar do que Khomeini
poderia ter pensado nos anos 60, as mulheres podem
votar no Irã e que eles fazem. Eles também servem
no parlamento e gabinete do presidente.
E no referendo sobre a possibilidade de criar
uma República Islâmica do Irã, a grande maioria
dos iranianos em uma votação livre e aberta, votou
"Sim".
Agora governação no Irã é extremamente complicado,
muito complicado para um vídeo Bater Curso.
Mas, em vez sentir, pelo menos, o Irã é definitivamente
não uma democracia.
A autoridade máxima, escrito na Constituição,
não é a vontade do povo Mas Deus,
é representado pelo líder religioso supremo.
E as ações da República Islâmica, especialmente
nos dias caóticos primeiros de 1979, mas também
muitas vezes desde então, não se conformam com a maioria
idéias de democracia efetiva.

Dutch: 
Er zou een wetgevende macht en een president 
en een premier zijn, maar elk van hun beslissingen
kan worden vernietigd door de opperste leider die
vanaf 1979 tot zijn dood Khomeini was.
Als democratie alleen draait om verkiezingen houden,
was het nieuwe Iran een democratie. Ik bedoel,
Iran heeft verkiezingen, zowel voor president als
voor het parlement.
En voor de goede orde, ondanks wat Khomeini
in de jaren 60 dacht, vrouwen kunnen
stemmen in Iran en dat doen ze. Ze werken ook
in het parlement en het kabinet van de president.
En in het referendum over creëren van
een Islamitische Republiek Iran, hebben de overgrote meerderheid
van Iraniërs in een vrije en open stemming "ja" gestemd.
Nu is het bestuur in Iran buitengewoon ingewikkeld,
te gecompliceerd voor één Crash Course-video.
Maar in zekere zin is Iran in ieder geval zeker
geen democratie.
De ultieme autoriteit, geschreven in de grondwet,
is niet de wil van het volk maar van god, die
wordt vertegenwoordigd door de opperste religieuze leider.
En de acties van de Islamitische Republiek, vooral
in de vroege chaotische dagen van 1979 maar ook
vele malen sindsdien, komen niet overeen aan met de meeste
ideeën voor effectieve democratie.

Chinese: 
政府裡仍有立法機關、總統與總理
但他們的決策
都必須經過最高統治者同意
而何梅尼就從1979年擔任這項職務至死
若舉辦選舉即為民主
則新成立的伊朗是民主國家
因為總統與國會皆由選舉產生
雖然何梅尼在六零年代不贊成婦女投票
但婦女在伊朗確有投票權
也在國會及內閣任職
而且在是否建立伊朗伊斯蘭共和國的公投中
絕大多數民眾在公平、公開過程中
投下贊成票
伊朗政府相當複雜
無法用一段影片說明白
但某角度看，伊朗絕不是個民主國家
憲法中最高掌權者是神，不是民意
宗教最高領袖則代表神，而伊斯蘭共和國
1979年混亂中即隨後多次作為
不附合民主

German: 
Es würde einen Gesetzgeber und einen Präsidenten und einen Premierminister, aber alle ihre Entscheidungen
könnte durch die obersten Herrscher gestürzt werden, die Khomeini bis zu seinem Tod 1979 war.
Nun, wenn die Demokratie nur über die Abhaltung von Wahlen ist, dann wird der neue Iran eine Demokratie war. Ich meine,
Iran hat Wahlen, sowohl für den Präsidenten und für das Parlament.
Und für das Protokoll, trotz allem, was Khomeini in den 60er Jahren vielleicht gedacht haben, können Frauen
Abstimmung im Iran und sie tun. Sie dienen auch im Parlament und das Kabinett des Präsidenten.
Und in dem Referendum darüber, ob eine Islamische Republik Iran, die überwiegende Mehrheit schaffen
in einer freien und offenen Abstimmung der Iraner stimmten mit „Ja“.
Jetzt Governance in Iran ist äußerst kompliziert, zu kompliziert für ein Crash-Kurs Video.
Aber wenigstens einmal spüren, ist der Iran definitiv keine Demokratie.
Die höchste Autorität in die Verfassung geschrieben, ist nicht der Wille des Menschen, sondern Gott, der
wird durch die obersten religiösen Führer vertreten. Und die Aktionen der Islamischen Republik, vor allem
in den frühen chaotischen Tagen des Jahres 1979, aber oft auch da, entsprechen nicht den meisten
Ideen der effektiven Demokratie.

French: 
Il y aurait une législature, un président et un premier ministre, mais n'importe quelle de leurs décisions
pourrait être annulée par le dirigeant suprême, qui fut de 1979 à sa mort, Khomeini.
Si l'on considère qu'une démocratie, c'est seulement l'organisation d'élections, alors la nouvelle Iran était une démocratie.
L'iran a des élections, pour le président et le parlement.
Et sachez que, malgré ce que Khomeini aurait pu penser dans les années 60, les femmes peuvent voter
en Iran, et le font. 
Elles siègent également au parlement et au cabinet présidentiel.
Au référendum pour décider ou non de créer une République Islamique d'Iran, la grande majorité
d'Iraniens votèrent oui lors d'un vote libre et ouvert.
L'administration en Iran est très compliquée, trop compliquée pour une seule vidéo Crash Course
Mais d'au moins une perspective, l'Iran n'est définitivement pas une démocratie.
L'autorité ultime, écrite dans la constitution, n'est pas la volonté du peuple mais celle de dieu, qui
est représenté par le dirigeant religieux suprême.
Les actions de la république Islamique, surtout
pendant les premiers jours chaotiques de 1979 mais également de nombreuses fois depuis lors, ne concordent pas
avec les idées d'une démocratie efficace.

Arabic: 
ستكون هناك سلطة تشريعية
ورئيس بلاد ورئيس وزراء،
لكن يمكن لأي من قراراتهم
أن تُبطل على يد الحاكم الأعلى
الذي كان الخميني من عام 1979 حتى موته.
إن كانت الديموقراطية تدور حول عقد الانتخابات،
فإن إيران الجديدة كانت ديموقراطية.
أعني إن إيران لديها انتخابات
للرئاسة والبرلمان.
ولمعلوماتكم،
بالرغم مما كان الخميني يعتقده في الستينيات،
إلا أن بإمكان النساء التصويت في إيران،
ويفعلن ذلك.
ويخدمن في البرلمان ومجلس الوزراء أيضًا.
وفي الاستفتاء
بخصوص إقامة الجمهورية الإسلامية الإيرانية،
صوتت الأغلبية العظمى من الإيرانيين
بصوت حر ومنفتح بـ"نعم".
الحكم في إيران معقد جدًا، أكثر تعقيدًا من أن
يستطيع فيديو واحد من Crash Course تناوله
لكن بمعنى واحد على الأقل،
إيران ليست ديموقراطية بكل تأكيد.
السلطة العليا المُدرجة في الدستور
ليست إرادة الشعب وإنما إرادة اللّه،
الذي يمثّله القائد الديني الأسمى.
وأفعال الجمهورية الإسلامية،
وخاصة في الأيام الفوضوية الأولى من عام 1979،
لكن في عدة أحيان منذ ذلك، لا تتماشى
مع معظم الأفكار عن الديموقراطية الفعالة.

Korean: 
새 정부에는 입법부도 있고 대통령도 있고 수상도 있었지만, 1979년부터 호메이니가 죽는 날까지
그 어떤 결정도 절대적인 지도자 호메이니의 결정을 뒤집을 수는 없었죠.
만약 민주주의가 단지 선거를 치른다는 것만을 의미한다면, 이란은 민주주의가 맞다고도 볼 수 있습니다.
이란은 실제로 대통령이든 의회든 선거를 치러서 결정했거든요.
그리고 공식적으로는, 호메이니가 60년대에 가졌던 생각과는 상관없이
여성들은 당시에 선거권이 주어졌고 투표도 했습니다. 여성들은 의회나 대통령 내각 등에도 참여했었고 말이죠.
그리고 이란 이슬람 공화국을 수립할지에 대한 국민투표에서
대부분의 이란인들은 찬성표를 던졌습니다.
현재 이란 정치는 매우 복잡합니다. 하나의 동영상으로 표현하기 힘들 지경이죠.
그러나 동시에 이란은 민주주의가 아닌 측면도 분명히 있습니다.
헌법에 명시된 극단적인 권위는 사람들의 뜻이 아니라 신의 뜻입니다.
그리고 그 신의 뜻이란 사실상 종교적 지도자들의 의견을 대표하는 것이라고 봐야하죠.
그리고 1979년과 그 이후로 여러번에 걸쳐 이슬람 공화국의 행보는
민주주의 이념과는 거리가 멀었다고 봐야합니다.

English: 
There would be a legislature and a president and a prime minister, but any of their decisions could be overturned by the supreme ruler who from 1979 until his death was Khomeini.
Now, if democracy is only about holding elections, then the new Iran was a democracy. I mean, Iran has elections, both for president and for the parliament.
And for the record, despite what Khomeini might have thought in the ‘60s, women can vote in Iran and they do. They also serve in the parliament and the president’s cabinet.
And in the referendum on whether to create an Islamic Republic of Iran, the vast majority of Iranians in a free and open vote, voted “yes.”
Now governance in Iran is extremely complicated, too complicated for one Crash Course video.
But in once sense at least, Iran is definitely not a democracy.
The ultimate authority, written into the constitution, is not the will of the people but god, who is represented by the supreme religious leader.
And the actions of the Islamic Republic, especially in the early chaotic days of 1979 but also many times since, don’t conform to most ideas of effective democracy.

Italian: 
Ci sarebbe stata una legislatura, un presidente e un primo ministro, ma qualunque loro decisione
poteva essere respinta dalla guida suprema che dal 1979 fino alla sua morte fu Khomeini.
Ora, se la democrazia riguarda solo l'avere delle elezioni, allora la nuova Iran era una democrazia. Voglio dire,
l'Iran ha elezioni, sia per il presidente che per il parlamento.
E per la cronaca, a dispetto di quello che Khomeini aveva pensato negli anni sessanta, le donne possono
votare in Iran e lo fanno. Servono anche nel parlamento e nel gabinetto presidenziale.
E nel referendum sulla scelta di creare una Repubblica Islamica di Iran, la maggior parte
degli iraniani in una votazione aperta e libera, votò "sì".
Ora, il governo in Iran è estremamente complicato, troppo complicato per un video di Crash Course.
Ma in almeno un certo senso, l'Iran decisamente non è una democrazia.
L'autorità suprema, scritta nella costituzione, non è la volontà popolare ma dio, che
è rappresentato dalla suprema autorità religiosa. E le azioni della Repubblica Islamica, specialmente
nei primi caotici giorni del 1979 ma anche numerose altre volte da allora, non sono conformi a molte
idee di effettiva democrazia.

Vietnamese: 
Sẽ có một cơ quan lập pháp và một tổng thống
và một thủ tướng, nhưng bất kỳ quyết định
nào của họ cũng có thể bị gạt bỏ bởi người thống trị
tối cao chính là Khomeini trong thời gian từ 1979 đến khi ông ta chết
Nếu dân chủ chỉ bao gồm tổ chức các cuộc bầu cử,
thì nước Iran mới đã là một nước dân chủ rồi. Ý tôi là
Iran có bầu cử, cho cả tổng thống lẫn nghị viện
Và theo như các hồ sơ, không kể đến những gì
Khomeini đã nghĩ ở thập niên 60, phụ nữ có thể
bầu cử ở Iran và họ đã làm thế. Họ còn làm việc
trong quốc hội và nội các của tổng thống.
Và trong cuộc trưng cầu dân ý về việc có nên 
lập ra Cộng hòa Hồi giáo Iran không, đại đa số
người Iran tự do và cởi mở bỏ phiếu,
và họ chọn "Đồng ý".
Điều hành đất nước ở Iran là cực kỳ phức tạp
quá phức tạp cho một video Học cấp tốc.
Nhưng ít nhất ta hiểu rằng, Iran chắc chắn
không phải là một nền dân chủ.
Quyền lực tối cao, được ghi trong Hiến Pháp,
không nằm ở nhân dân mà nằm ở Chúa Trời
được đại diện bởi thủ lĩnh tôn giáo tối cao.
Và những phản ứng của Cộng hòa Hồi giáo này, đặc biệt
trong những ngày đầu hỗn loạn của 1979 và cả 
thời gian sau đó, không khớp với mọi
tiêu chí của một nền cộng hòa có ảnh hưởng.

Romanian: 
Urma să fie legislatură, un președinte și un prim-ministru, dar oricare din deciziile lor
puteau fi răsturnate de acest conducător suprem care din 1979 pânâ la moartea sa a fost Khomeini.
Dacă democrația ar fi constituit doar în organizarea de alegeri, atunci noul Iran ar fi fost democratic. Vreau să spun,
Iran are alegeri, atât pentru președinte cât și pentru parlament.
Și specific, în ciuda a ceea ce Khomeini ar fi crezut în anii 60, femeile pot
vota în Iran și o fac. Ele lucrează și în parlament și cabinetul președintelui.
Și în referendumul care a decis crearea unei Republici Islamiste Iran, majoritatea
Iranienilor au ales ”da”, în cadrul unui vot liber.
Guvernul în Iran este deosebit de complicat, prea complicat pentru un singur video Crash Course.
Dar în măcar un enunț. Iran cu siguranță nu este o democrație.
Autoritatea supremă, scrisă în constituție, nu este dorința poporului, dar a unei forțe divine care
este reprezentată de liderul religios suprem. Și acțiunile Republicii Islamiste Iraniene, mai ales
în zilele haotice a lui 1979, dar și de multe ori de atunci, nu se conformează cu
ideile undei democrații eficiente.

Turkish: 
Bir başbakan, bir başkan başkan ve bir yasama organı olacaktı, fakat her türlü karar
bu super yöneticiye danışılacaktı. 1979'dan ölümüne kadar bu yönetici Humeyniydi.
Şimdi, eğer demokrasi sadece seçimlerin yapılması ise, İran bir demokrasiydi. Yani,
İran'ın seçimleri vardı, hem başkanı hem de parlementosu vardı.
Ve kayıt için söylüyorum, Humeyn'nin 60'lardaki fikirlerine rağmen, kadınlar
İranda oy kullanabiliyordu. Ayrıca parlementoda ve bakanlar kurulunda bulunma hakları vardır.
İran İslam Cumhuriyeti'nin kurulması ile ilgili yapılan açık referandumda
İranlıların büyük çoğunluğu "Evet" dediler.
İran'daki yönetim tarzı tek bir Crash Course videosuna sığdırılamayacak kadar karmaşıktır.
Fakat sağduyumuz ile söyleyebiliriz ki, İran kesinlikle bir demokrasi değildir.
Anayasa'da belirtilen mutlak hakim halk değil, tanrıdır. Bu otorite
en yüksek dini lider tarafından temsil edilir. Ve İslam Cumhuriyeti'nin eylemleri, özellikle
erken dönemin 1979'lardaki kaos ortamında yaşananlar, etkili işleyen
bir demokrasiye uymaz.

Hindi: 
वहाँ एक विधायिका और एक अध्यक्ष और एक प्रधानमंत्री है, लेकिन उनके निर्णय के किसी भी होगा
सर्वोच्च शासक जो 1979 से अपनी मृत्यु तक खुमैनी था ने पलट हो सकता है।
अब, अगर लोकतंत्र चुनाव के बारे में ही है, तो नए ईरान लोकतंत्र था। मेरा मतलब,
ईरान दोनों राष्ट्रपति के लिए और संसद के लिए चुनाव किया है।
और रिकार्ड के लिए, के बावजूद क्या खुमैनी '60 के दशक में सोचा होगा, महिलाओं कर सकते हैं
ईरान में मतदान और वे करते हैं। उन्होंने यह भी संसद और राष्ट्रपति के मंत्रिमंडल में सेवा करते हैं।
और जनमत संग्रह में हैं, इस पर ईरान के इस्लामी गणराज्य, विशाल बहुमत बनाने के लिए
ईरानियों के एक स्वतंत्र और खुला मतदान में, मतदान "हाँ।"
अब ईरान में शासन अत्यंत, जटिल है एक क्रैश कोर्स वीडियो के लिए जटिल।
लेकिन एक बार में कम से कम समझ में, ईरान निश्चित रूप से नहीं एक लोकतंत्र है।
अंतिम अधिकार, संविधान में लिखा है, लोगों को लेकिन भगवान, की इच्छा नहीं है, जो
सर्वोच्च धार्मिक नेता का प्रतिनिधित्व करती है। और इस्लामी गणराज्य के कार्यों, विशेष रूप से
1979 के शुरुआती दिनों अराजक लेकिन यह भी कई बार में के बाद से, सबसे के अनुरूप नहीं है
प्रभावी लोकतंत्र के विचारों।

Portuguese: 
Como uma das primeiras coisas que Khomeini
se a fortalecer o seu apoio era criar
os Guardas Revolucionários Islâmicos e Hezbollah
para defender a revolução contra tentativas de golpe.
Embora inicialmente não havia partidos de oposição,
suas atividades foram reduzidos pela nova
"tribunais revolucionários" que a sharia aplicadas
lei de uma forma particularmente dura.
Como é estimado que até outubro de 1979, a
várias centenas de pessoas haviam sido executados.
E sob a nova constituição, Khomeini foi
dado grande poder. Quero dizer, ele poderia nomear
os chefes das forças armadas, eo revolucionário
Guarda e as estações de televisão e rádio nacionais.
Ele também aprovou os candidatos à presidência
eleições e nomeou seis dos doze
membros do Conselho de Guardiães, que aprovou
legislação do parlamento antes de se tornar lei.
Então estruturalmente o governo do Irã olhou
tipo como de outros governos, mas como Michael
Axworthy assinala que era diferente, porque,
Citação ", acima e além ficava o faqih,
com o poder ea responsabilidade de intervir
diretamente em nome do Islã; na verdade, com
poderes maiores que os indicados para a maioria dos monarcas
nas monarquias constitucionais. "

Chinese: 
例如，何梅尼鞏固權力第一步是創立
伊斯蘭革命衛隊和真主黨以防政變
雖然開頭有反對黨，革命審判庭
快狠準地用伊斯蘭律法約束反對聲音
1979年十月，數百名人已遭處決
新憲法給予何梅尼權力廣泛
他握指任軍方、革命衛隊、電台、電視台首領之權
也篩選總統選舉候選人及任命憲法監督委員會
（負責審核國會議案）
十二人其中六名
伊朗政府結構上似乎與他國相仿
Michael Axworthy提出其異處：
「教長為政府之首」
「並有權、責奉伊斯蘭教之名干政」
「其權勝於君憲制中多數君王」

French: 
Une des premières choses qu'à fait Khomeini pour améliorer son soutien (populaire) fût de créer
la Garde Révolutionnaire Islamique et le Hezbollah pour défendre la révolution contre les tentatives de coups d'états.
Même si à la base il y avait des partis d'opposition, leurs activités furent limitées par les nouveaux
" tribunaux révolutionnaires" qui appliquaient la Charia de manière assez brutale.
Il est estimé que dès Octobre 1979, plusieurs centaines de gens avaient été exécutés.
Sous cette nouvelle constitution, Khomeini reçût de vastes pouvoirs. Il pouvait nommer
les dirigeants des forces armées, des Gardes Révolutionnaires, de la télé nationale ainsi que des postes de radios.
Il approuvait également les candidats pour les élections présidentielles et nommait six des douze
membres du Conseil des Gardiens qui approuvent les législations venant du parlement avant qu'elles ne deviennent des lois.
Structurellement, le Gouvernement Iranien ressemblait un peu aux autres gouvernements, mais comme Michael 
Axworthy l'a fait remarqué, il était différent car, je cite " Au dessus de tout il y avait le faqih,
avec le pouvoir et la responsabilité d'intervenir directement au nom de l'Islam; avec en effet
des pouvoirs supérieures à ceux donnés aux monarques dans les monarchies constitutionnelles"

Romanian: 
Precum unul dintre multele lucruri față de care Khomeini a arătat susținere a fost crearea
Paznicilor Islamiști ai Revoluției și Hezbollah pentru a preveni transformarea revoluțiilor în lovituri de stat.
Deși inițial existau partide în opoziție, activitatea lor a fost tăiată de noile
”tribunale de revoluțe” care au aplicat Legea Sharia într-un mod dur.
A fost estimat că până în octombrie 1979, câteva sute de oameni au fost executați.
Și sub noua constituție, Khomeini a primit puteri imensurabile. Adică, putea numi
conducătorii serviciilor de ordine, Paznicilor Revoluției și a programului de televiziune națională și a posturilor de radio.
De asemenea, el aproba candidații pentru alegerile prezidențiale și alegea șase din cei doisprezece
membrii ai Consiliului Apării care aproba legislația primită de la parlament înainte ca aceasta să devină lege.
Deci structural, guvernul Iranului arăta cam ca altele, dar cum
Michael Axworthy arată, era diferit deoarece, citez, ”deasupra tuturor stătea faqihul
cu puterea și responsabilitatea de a interveni direct în numele islamului,
într-adevăr cu puteri mai mari decât cele date majorității monarhilor în monarhiile constituționale.”

Arabic: 
فمثلاً، أحد الأشياء الأولى
التي فعلها الخميني لتقوية دعمه
كان تأسيس حرس الثورة الإسلامية وحزب اللّه
ليدافعوا عن الثورة ضد محاولات الانقلاب.
ومع أنه كانت هناك أحزاب معارضة في البداية،
إلا أن أفعالها قد قُيّدت
من قبل "المحاكم الثورية" الجديدة
التي طبّقت الشريعة بطريقة قاسية جدًا،
فقد قُدّر بأنه بحلول تشرين الأول من عام 1979،
تم إعدام عدة مئات من الناس.
وفي ظل الدستور الجديد، مُنح الخميني قوة شاملة،
لقد كان بإمكانه تعيين
رؤساء القوات المسلحة وحرس الثورة
والتلفزيون الوطني ومحطات الراديو.
ووافق أيضًا على المرشحين للانتخابات الرئاسية
وعيّن ستة أعضاء من الأعضاء الاثني عشر
لمجلس صيانة الدستور
الذين كانوا يوافقون على التشريع
القادم من البرلمان قبل أن يصبح قانونًا.
من الناحية الهيكلية، كانت حكومة إيران
تبدو مثل حكومات أخرى بعض الشيء،
لكن كما يشير مايكل أكسورثي،
لقد كانت مختلفة لأنه:
"كان الفقيه يقف بدرجة تفوق كل أحد آخر،
وكان يحمل القوة والمسؤولية
ليتدخل مباشرة باسم الإسلام؛"
وهي في الحقيقة قوة أكبر من التي تُمنح
لمعظم الأنظمة الملكية في الملكيات الدستورية."

Spanish: 
Una de las primeras cosas que hizo Jomeini para reforzar su apoyo fue crear
la Guardia Revolucionaria Islámica y Hezbolá para defender la revolución contra intentonas golpistas.
Aunque en un principio hubo partidos de oposición, sus actividades fueron restringidas por los nuevos
"tribunales revolucionarios" que aplicaban la sharia de forma especialmente dura.
Se estima que para octubre de 1979, varios cientos de personas habían sido ejecutadas.
Y bajo la nueva constitución, Jomeini recibió amplios poderes. Es decir, podía nombrar
a los jefes de las fuerzas armadas, y la Guardia Revolucionaria y de estaciones de radio y televisión nacionales.
También aprobaba los candidatos para las elecciones presidenciales y nombraba a seis de los doce
miembros del Consejo de Guardianes que aprobaba la legislación del Parlamento antes de convertirse en ley.
De modo que, estructuralmente, el gobierno de Irán se parecía un poco a otros gobiernos pero, como señala Michael
Axworthy, era diferente porque, cito, "por encima de todo estaba el faqih,
con el poder y la responsabilidad de intervenir directamente en nombre del Islam; de hecho, con
poderes mayores a los dados a la mayoría de los monarcas en las monarquías constitucionales".

Hindi: 
पहले चीजों में से एक है कि खोमैनी को किनारे करने के लिए किया था की तरह अपने समर्थन का निर्माण करना था
इस्लामी रिवोल्यूशनरी गार्ड और हिजबुल्लाह तख्तापलट के प्रयास के खिलाफ क्रांति की रक्षा के लिए।
शुरू में वहाँ विपक्षी दलों थे हालांकि, उनकी गतिविधियों नई द्वारा कटौती की गई
'क्रांतिकारी अदालतों "है कि एक विशेष रूप से कठोर फैशन में शरीयत कानून लागू होता है।
जैसा यह अक्टूबर, 1979 तक होने का अनुमान है कि, कई सौ लोगों को मार डाला गया था।
और नए संविधान के अंतर्गत, खोमैनी व्यापक शक्ति दी गई थी। मेरा मतलब है, वह की नियुक्ति कर सकता है
सशस्त्र सेनाओं के प्रमुखों और रिवोल्यूशनरी गार्ड और राष्ट्रीय टीवी और रेडियो स्टेशनों।
उन्होंने यह भी राष्ट्रपति चुनाव के लिए उम्मीदवारों को मंजूरी दे दी और बारह वर्ष की छह नियुक्त
गार्जियन काउंसिल कि संसद से कानून को मंजूरी दी इससे पहले कि यह कानून बन गया के सदस्यों।
तो संरचना की दृष्टि से ईरान की सरकार ने एक तरह से अन्य सरकारों की तरह देखा, लेकिन माइकल के रूप में
Axworthy बताते हैं यह अलग था, क्योंकि बोली, "ऊपर और परे फकीह खड़ा था,
सत्ता और जिम्मेदारी इस्लाम के नाम पर सीधे हस्तक्षेप करने के साथ; वास्तव में साथ
संवैधानिक राजतंत्र में सबसे सम्राटों के लिए दिए जाने वाले सम्मान से अधिक शक्तियां। "

Korean: 
호메이니가 그를 향한 지지를 위해 맨 처음 했던 것은
혁명의 반대세력에 맞서기 위해 이슬람 혁명 부대 헤즈볼라를 창설했던 겁니다.
애초에는 야당이 있었던것도 사실이지만, 야당의 활동은 샤리아법이 가혹하게 적용되었던
"혁명 법정" 에 의해 매우 축소되어버렸습니다.
1979년 9월엔 몇 백명의 국민들이 처형되었다고 추정되고요.
그리고 새로운 헌법에 따라 호메이니는 무소불위의 권력을 수여받았습니다.
참모총장도 자기 맘대로 뽑을 수 있었고 혁명 수비대 사령관이나 국영 TV나 라디오 방송국장도 자기 맘대로 뽑을 수 있었죠.
그는 대통령에 출마할 후보도 임명할 권한이 있었고 헌법수호위원회의 12명의 위원중 6명을 선출할 권한이 있었습니다.
헌법수호위원회는 의회로부터 입법된 사항을, 그게 법이 되기 전에 승인하는 역할을 했던 단체이죠.
그래서 이란 정부는 구조적으로 마치 다른 정부같이 보였습니다. 하지만 마이클 액스워디가
인용하며 지적한 것은 "부가 달랐던 이유는 정부 위에 율법학자가 군림하고 있었기 때문이다.
이슬람의 이름으로 직접 정부에 관여할 수 있는 권력과 책임이 주어져 있었고,
입헌군주제 국가의 대부분의 군주보다 더 큰 권력이 주어져 있었다."

Dutch: 
Als een van de eerste dingen die Khomeini
deed om zijn steun te vergroten was om het oprichten van
de Islamitische Revolutionaire Garde en Hezbollah
om de revolutie tegen couppogingen te verdedigen.
Hoewel er aanvankelijk oppositiepartijen waren, werden
hun activiteiten ingeperkt door de nieuwe
"Revolutionaire rechtbanken" die de sharia wet toepasten
op een bijzonder harde manier.
Zo is het geschat dat tegen oktober 1979,
enkele honderden mensen waren geëxecuteerd.
En volgens de nieuwe grondwet had Khomeini een uitgebreide macht gekregen. Ik bedoel, hij kon
de hoofden van de strijdkrachten en de revolutionaire garde
en de nationale tv- en radiostations benoemen.
Hij keurde ook de kandidaturen voor de presidentsverkiezingen goed en benomede zes van de twaalf
leden van de Guardian Council die wetten van het parlement moeten goedkeuren voor het echt wetten werden.
Dus structureel keek de Iraanse regering
een beetje op andere regeringen, maar zoals Michael
Axworthy erop wijst was het anders omdat
citaat, "boven en verder stond de faqih,
met de kracht en de verantwoordelijkheid om in te grijpen
rechtstreeks in de naam van de islam; inderdaad met
grotere macht dan de meeste monarchen
in constitutionele monarchieën krijgen. "

Vietnamese: 
Như một trong những việc đầu tiên Khomeini làm
 là vực dậy sự hỗ trợ để tạo ra
Hồi Vệ binh Cách mạng và Hezbollah để bảo vệ 
cuộc cách mạng chống lại những âm mưu đảo chính.
Mặc dù ban đầu đã có những đảng đối lập, hoạt động của chúng bị rút ngắn bởi
những "tòa án cách mạng" mới, áp dụng luật sharia 
theo cách đặc biệt nghiêm khắc
Ví dụ như theo ước tính vào tháng 10/1979,
có đến hàng trăm người đã bị hành quyết
và dưới Hiến pháp mới, Khomeini được trao cho
quyền lực to lớn. Ý tôi là, ông ta có thể bổ nhiệm
những người đứng đầu lực lượng quân sự, lực lượng
cách mạng và đài truyền hình quốc gia và các trạm phát thanh.
Ông ta cũng được phê chuẩn những ứng viên trong 
bầu cử tổng thống và được bổ nhiệm 6 trên 12
thành viên của Hội đồng Bảo hộ, những người
phê chuẩn dự luật từ Quốc hội trước khi nó trở thành Luật.
Về cấu trúc thì Chính phủ Iran khá giống như
những chính phủ khác, nhưng giống như
Michael Axworthy chỉ ra rằng nó khác biệt bởi vì,
"nó đứng trên và cao hơn hẳn faqih (Hiến pháp),
với sức mạnh và trách nhiệm can thiệp trực tiếp
dưới danh nghĩa Hồi giáo, thực sự
có sức mạnh vĩ đại hơn nhiều sức mạnh được
trao cho nên quân chủ ở những nước quân chủ lập hiến.

English: 
Like one of the first things that Khomeini did to shore up his support was to create the Islamic Revolutionary Guards and Hezbollah to defend the revolution against coup attempts.
Although initially there were opposition parties, their activities were curtailed by the new “revolutionary courts” that applied sharia law in a particularly harsh fashion.
Like it’s estimated that by October 1979, several hundred people had been executed.
And under the new constitution, Khomeini was given extensive power. I mean, he could appoint the heads of the armed services, and the Revolutionary
Guard and the national TV and radio stations.
He also approved the candidates for presidential elections and appointed six of the twelve members of the Guardian Council that approved
legislation from the parliament before it became law.
So structurally Iran’s government looked
kind of like other governments, but as Michael Axworthy points out it was different because, quote,
“above and beyond stood the faqih, with the power and the responsibility to intervene directly in the name of Islam; indeed with powers greater than those given to most monarchs in constitutional monarchies.”

Italian: 
Per esempio una delle prime cose che Khomeini fece per consolidare il suo supporto fu di creare
la Guardia Rivoluzionaria Islamica e gli Hezbollah per difendere la rivoluzione contro tentativi di prese di potere.
Sebbene inizialmente ci furono dei partiti di opposizione, le loro attività furono limitate dalle nuove
"corti rivoluzionarie" che applicarono la legge della sharia in un modo particolarmente crudo.
Per sempio si stima che a partire da Ottobre del 1979 svariate centinaia di persone furono giustiziate.
E sotto la nuova costituzione, a Khomeini furono dati ampi poteri. Voglio dire, poteva appuntare
i capi dei servizi militari, della Guardia Rivoluzionaria, della televisione nazionale e delle stazioni radio.
Approvava anche i candidati per le elezioni presidenziali e nominava sei dei dodici
membri del Consiglio dei Guardiani che a loro volta approvavano la legislazione del parlamento prima di renderla legge.
Quindi strutturalmente il governo iraniano sembrava in qualche maniera simile ad altri governi, ma come Michael
Axworthy puntualizza era diverso perché, quoto, "sopra e oltre stava la faqih,
con il potere e la responsabilità di intervenire direttamente nel nome dell'Islam; con poteri
realmente più grandi di quelli dati alla maggior parte dei monarchi nelle monarchie costituzionali."

German: 
Wie einer der ersten Dinge, die Khomeini hat seine Unterstützung abzustützen war zu erstellen
die islamischen Revolutionsgarden und die Hisbollah die Revolution gegen Putschversuche zu verteidigen.
Obwohl anfangs Oppositionsparteien waren, wurden ihre Aktivitäten durch den neuen beschnitten
„Revolutionsgerichte“, die Scharia in eine besonders harten Art und Weise angewandt.
Wie es, dass im Oktober 1979 mehr hundert Menschen hingerichtet worden geschätzt wird.
Und unter der neuen Verfassung wurde Khomeini umfangreiche Macht gegeben. Ich meine, er konnte ernennen
die Köpfe der Streitkräfte und die Revolutionsgarde und die nationalen Fernseh- und Radiosender.
Er genehmigte auch die Kandidaten für die Präsidentschaftswahlen und bestellt sechs der zwölf
Mitglieder des Wächterrates, die Gesetzgebung vom Parlament genehmigt werden, bevor sie Gesetz geworden ist.
So strukturell iranische Regierung sah irgendwie wie andere Regierungen, sondern als Michael
Axworthy weist darauf hin, es war anders, weil, Zitat, „weit über den Faqih stand,
mit der Macht und die Verantwortung direkt im Namen des Islam zu intervenieren; in der Tat mit
Kräfte größer sind als die angegebenen meisten Monarchen in konstitutionellen Monarchien.“

Turkish: 
Humeyni'nin ilk yaptığı şeylerden birisi, İslamik Devrim Muhafızları ve Hizbullah'ı 
devrimi darbe girişimlerinden korumak için desteklemekti.
İlk başlarda muhalefet partileri olsa da, bunların aktiviteleri yeni "devrim mahkemeleri" tarafından
şeriat kanunlara uygun olarak sert bir şekilde kısıtlandı.
1979 Ekim ayında tahmin edileceği gibi birkaç yüz insan idam edildi.
Yeni anayasa ile birlikte, Humeyni'ye büyük güçler verildi. Silahlı kuvvetlerin,
Devrim Muhafızları'nın ve ulusal radyo ve televizyonların yöneticilerini atayabilecekti.
Ayrıca kanunları çıkmadan önce onaylayan Gardiyan Konsül'ünün oniki üyesinden altısını atıyor,
ve başkanlık seçimlerinde aday olabilecek kişileri onaylıyordu.
İran yönetimi yapı itibarı ile diğer hükümetlere benziyordu, fakat Michael
Axworthy'nin de belirttiği gibi farklıydı. Alıntı:"Fıkıh üstüne ve ötesinde;
İslam adına güç ve sorumlulukla direk olarak aracılık ederek, kendinden daha fazla 
güç sahibi olan diğer anayasal monarşilerin ötesinde yer almaktadır."

Portuguese: 
Como uma das primeiras coisas que Khomeini fez para fortalecer o seu apoio foi criar
os Guardas Revolucionários Islâmicos e o Hezbollah para defender a revolução contra tentativas de golpe.
Embora inicialmente, não houvesse partidos de oposição, suas atividades foram reduzidas pelos novos
"tribunais revolucionários" que aplicavam a sharia de uma forma particularmente dura.
Como é estimado que por volta de  outubro de 1979, várias centenas de pessoas haviam sido executadas.
E sob a nova constituição, Khomeini  obteve grande poder. Quero dizer, ele poderia nomear
os chefes das forças armadas, da Guarda Revolucionária e das estações de televisão e rádio nacionais.
Ele também aprovava os candidatos à presidência e nomeava seis dos doze
membros do Conselho de Guardiães, que aprovou a legislação do parlamento antes de se tornar lei.
Então, estruturalmente o governo do Irã parece como outros governos democráticos, mas como Michael
Axworthy assinala, era diferente porque: "acima e sobre todos ficava o faqih,
com o poder e a responsabilidade de intervir diretamente em nome do Islã; na verdade, com
poderes maiores que os indicados para a maioria dos monarcas nas monarquias constitucionais. "

Turkish: 
1979 itibarı ile, İran'ın din alimlerinin protestolarda ve dinamiklerin değişmesinde etkili olduğu
uzun bir tarihi vardı. Fakat aynı zamanda bağımsızlık ve anayasa arayışı için de uzun bir tarihi vardır.
Şu anda son durum İran İslam Cumhuriyeti'dir. Fakat tarihteki
bütün o tehditlerin, hala İran'daki yaşamın bir parçası olduğunu unutmamak lazım.
2009 ve 2010'daki bir seçimden sonra Yeşil Devrim olarak adlandırılan
büyük protestolarda görüldüğü gibi. Bu protestolarda genç insanlar daha fazla özgürlük ve hak
talep ediyorlardı.. Fakat aynı zamanda reformist Şii din alimleri tarafından da cesaretlendirilip desteklendiler.
Amerika'da, 1979 İran Devrimi'ni biz genellikle Amerikan bayraklarının yakılması ve
rehineler alınması olarak hatırlıyoruz.
Bu daha çok devrimin ikinci safhası ile alakalıdır. İslam Cumhuriyeti'nin doğduğu
kaos durumu ile ilgilidir.
İslam Cumhuriyeti'ndeki yaşam hala çok baskıcıdır. Mesela, İran hala
suçluların büyük çoğunluğunu idam eder.
Fakat İran'a diktatörlük demek pek te isabetli olmaz. Daha çok 
baskıcı denilebilir. Ve Batı'daki insanların İran'ı anlayabilmeleri için

Spanish: 
En 1979, Irán ya tenía una larga historia de participación del clero en protestas y cambios
dinámicos, pero también tenía una larga historia de impulsar las constituciones y la libertad.
El resultado final es la actual República Islámica de Irán, pero vale la pena recordar que
esos dos hilos de la historia siguen siendo parte de la vida en Irán.
Vimos eso en 2009 y 2010 con la llamada Revolución Verde donde hubo
grandes protestas después de una elección. Esas protestas involucraron a jóvenes a favor de
más derechos y libertades. Pero también fueron dirigidas y alentadas por clérigos chiítas reformistas.
En EE.UU. recordamos la Revolución Iraní de 1979 por la quema de banderas de Estados Unidos
y la toma de rehenes en la embajada de Estados Unidos.
Eso pertenece más a la segunda fase de la Revolución, el período caótico cuando
estaba naciendo la República Islámica.
La vida en la República Islámica de Irán sigue siendo muy represiva. Me refiero a que, por ejemplo, Irán
todavía ejecuta un porcentaje muy alto de criminales.
Pero es inapropiado decir que Irán no es más que una dictadura, o que es meramente represivo.
Y uno de los desafíos para la gente en Occidente que trata de entender a Irán

Hindi: 
1979 तक, ईरान को पहले से ही विरोध और गतिशील में लिपिक की भागीदारी का एक लंबा इतिहास
बदलने के लिए, लेकिन यह भी संविधानों और स्वतंत्रता के लिए प्रेरित का एक लंबा इतिहास रहा है।
वर्तमान अंतिम परिणाम इस्लामी गणराज्य ईरान है, लेकिन यह याद है कि लायक है
दोनों के इतिहास के उन धागे अभी भी ईरान के जीवन का हिस्सा हैं।
जैसे हम तथाकथित हरित क्रांति के साथ 2009 और 2010 में देखा कि जहां वहाँ थे
एक ईरानी चुनाव के बाद विशाल विरोध प्रदर्शन। उन पर विरोध प्रदर्शन शामिल युवा लोगों के लिए उनका तर्क है
अधिक अधिकार और स्वतंत्रता .. लेकिन वे भी के नेतृत्व में, और, सुधारवादी शिया मौलवियों द्वारा प्रोत्साहित किया गया।
अमेरिका में हम ज्यादातर अमेरिकी झंडे की अपनी जल 1979 ईरानी क्रांति याद
और अमेरिकी दूतावास में बंधकों की गई।
यही कारण है कि क्रांति के दूसरे चरण के लिए और अधिक थे, अराजक अवधि जब
इस्लामी गणतंत्र पैदा किया जा रहा था।
इस्लामी गणराज्य ईरान में जीवन अति दमनकारी बनी हुई है। मेरा मतलब है, उदाहरण के लिए, ईरान
अभी भी अपराधियों के एक बहुत उच्च प्रतिशत निष्पादित करता है।
लेकिन यह कहना है कि ईरान महज एक तानाशाही है गलत है, या यह महज है कि
दमनकारी। और ईरान समझने की कोशिश कर पश्चिम में लोगों के लिए चुनौतियों में से एक

French: 
En 1979, l'Iran avait déjà eu une longue histoire du Clergé impliqué dans des manifestations et le changement
mais a également une longue histoire de lutte pour des constitutions et des libertés.
Le résultat final actuel est la République Islamique d'Iran, mais il est important de se garder à l'esprit que
ces deux points de l'histoire font encore partie de la vie Iranienne
Comme nous l'avons vu en 2009 et 2010 avec la surnommée "Révolution Verte" où il y eut
d'énormes manifestations après une élection iranienne. 
Ces manifestations étaient composés de jeunes
voulant plus de droits et de libertés.
 Mais elles furent également dirigés et encouragés par des érudits Chiite réformistes.
Aux USA, on se rappelle surtout de la révolution iranienne de 1979 à cause des drapeaux américains brûlés et
de la prise d'otage à l’Ambassade Americaine.
Tout cela faisait plutôt partie de la seconde phase de la révolution, la période chaotique
quand la République Islamique était en train de naître.
La vie dans la république Islamique d'Iran est encore très répressive. 
Par exemple, l'Iran
exécute encore un très haut taux de ses criminels.
Mais il est imprécis de dire que l'Iran est juste une dictature, ou juste répressif.
Un des défis pour les occidentaux essayant de comprendre l'Iran

Portuguese: 
Em 1979, o Irã já tinha uma longa história de participação clerical em protestos e
na dinâmica das mudanças, mas ele também tinha uma longa história de
pressionar por constituições e liberdade.
O atual resultado final é a República Islâmica do Irã, mas vale a pena lembrar que
ambos os fios da história são ainda parte
da vida iraniana.
Como vimos em 2009 e 2010 com a
chamada Revolução Verde, onde houve
enormes protestos após uma eleição iraniana. Esses protestos envolveram jovens pedindo por
mais direitos e liberdades. Mas eles também foram levados e encorajados por clérigos xiitas reformistas.
Nos EUA a maioria se lembra da revolução iraniana de 1979 por sua queima de bandeiras americanas
e a tomada de reféns na embaixada americana.
Que pertenceu mais à segunda fase da revolução, o período caótico quando a
República islâmica estava nascendo.
A vida na República Islâmica do Irã permanece altamente reprimida. Quero dizer, por exemplo, o Irã
ainda executa uma percentagem muito elevada de criminosos.
Mas é impreciso dizer que o Irã é apenas uma ditadura, ou que é meramente
repressivo. E um dos desafios para
as pessoas no Ocidente tentando entender o Irã

German: 
Bis 1979 hatte den Iran bereits eine lange Geschichte der klerikalen Beteiligung an Protest und dynamischen
ändern, aber es hatte auch eine lange Geschichte des Drückens für Verfassungen und Freiheit.
Das aktuelle Ergebnis ist die Islamische Republik Iran, aber es ist daran zu erinnern, dass
diese beiden Fäden der Geschichte sind immer noch Teil des iranischen Lebens.
Wie wir sahen, dass in 2009 und 2010 mit der Grünen Revolution so genannten wo es
riesige Proteste nach einer iranischen Wahl. Diese Proteste beteiligten jungen Menschen streiten für
mehr Rechte und Freiheiten .. Aber sie führten auch durch, und ermutigt durch, reformistische Shia Kleriker.
In den USA erinnern wir uns vor allem die iranischen Revolution 1979 für die Verbrennung von amerikanischen Flaggen
und Einnahme von Geiseln in der amerikanischen Botschaft.
Das gehörte mehr zu der zweiten Phase der Umdrehung, die chaotische Periode, wenn die
Islamische Republik geboren wurde.
Das Leben in der Islamischen Republik Iran bleibt sehr repressiv. Ich meine, zum Beispiel, Iran
noch führt einen sehr hohen Prozentsatz von Kriminellen.
Aber es ist ungenau zu sagen, dass der Iran nur eine Diktatur ist, oder dass es nur
repressiv. Und eine der Herausforderungen für die Menschen im Westen versuchen, den Iran zu verstehen

Vietnamese: 
Vào năm 1979, Iran đã có sẵn một trang sử dài của 
những phản kháng và chuyển biến liên quan đến giới giáo sĩ
nhưng nó nó cũng có một lịch sử lâu dài
của sự thúc đẩy cho Hiến pháp và tự do.
Kết quả cuối cùng hiện nay là nước Cộng hòa
 Hồi giáo Iran, nhưng cũng nên nhớ rằng
cả hai mạch lịch sử này vẫn đang là một phần
của đời sống người dân Iran.
Như chúng ta đã thấy rằng vào năm 2009 và 2010
với cái gọi là Cách mạng Xanh đã có nhiều
cuộc biểu tình mạnh mẽ sau một cuộc bầu cử
ở Iran. Người biểu tình bao gồm cả những người trẻ
muốn đòi thêm quyền và tự do.. Nhưng họ được 
lãnh đạo và ủng hộ bởi, các giáo sĩ Shia muốn cải cách.
Ở Mỹ, ta hầu như nhớ đến Cách mạng Iran 1979
 bởi những vụ đốt cờ Mỹ
và bắt cóc con tin ở Đại sứ quán Mỹ.
Những cái này thuộc về giai đoạn thứ hai của cuộc 
cách mạng, thời kỳ hỗn loạn khi mà
Cộng hòa Hồi giáo ra đời.
Đời sống ở nước Cộng hòa Hồi giáo Iran
giữ nguyên sự áp bức cao độ. Ý tôi là, ví dụ
như Iran vẫn tử hình tội phạm với
một tỷ lệ rất cao.
Nhưng không chính xác khi cho rằng Iran đơn thuần
là một nền độc tài, hay nó đơn thuần là đàn áp
Và một trong những thử thách cho người 
phương tây cố hiểu Iran

Portuguese: 
Em 1979, o Irã já tinha uma longa história de
participação clerical em protesto e dinâmico
mudar, mas ele também tinha uma longa história de
pressionando por constituições e liberdade.
O atual resultado final é a República Islâmica
do Irã, mas vale a pena lembrar que
ambos os fios da história são ainda parte
da vida iraniana.
Como vimos que em 2009 e 2010 com o
chamada Revolução Verde, onde havia
enormes protestos após uma eleição iraniana. Essa
protestos envolveram jovens discutindo para
mais direitos e liberdades .. Mas eles também foram levados
por e encorajados pelos clérigos xiitas, reformistas.
Em os EUA que na sua maioria se lembra de 1979 iraniano
Revolução para sua queima de bandeiras americanas
e tomada de reféns na embaixada americana.
Que pertencia mais para a segunda fase de
a revolução, o período caótico quando o
República islâmica estava nascendo.
A vida na República Islâmica do Irão permanece
altamente repressiva. Quero dizer, por exemplo, o Irã
ainda executa uma percentagem muito elevada de criminosos.
Mas é impreciso dizer que o Irã é
apenas uma ditadura, ou que é meramente
repressivo. E um dos desafios para
as pessoas no Ocidente tentando entender Irã

Chinese: 
1979年，伊朗多次經歷宗教領袖鼓吹抗議、變動
伊朗同時也對爭取行憲、自由經驗豐富
兩者到此為止導致伊斯蘭共和國，
不過兩者都活躍於伊朗日常生活
在2009及2010年綠色革命可見
選舉後爆發大規模示威，包括爭取
權力、自由的年輕人
而帶頭和鼓勵的仍是什葉改革派領袖
美國人對伊朗革命印象停留在燒毀美國國旗和
大使館人質事件
那屬革命第二波，伊斯蘭共和國
產生的危亂時期
伊朗今日生活依然處高壓狀態，譬如
處決率頗高
但伊朗絕不只是個獨裁、受壓制的社會
西方人認識伊朗一大難題是

Arabic: 
بحلول عام 1979، كان لإيران تاريخ طويل من تدخل
رجال الدين في الاحتجاج والتغير الفعال،
لكن كان لديها تاريخ طويل أيضًا
من المطالبة بالدساتير والحرية.
النتيجة النهائية الحالية
هي الجمهورية الإسلامية الإيرانية،
لكن يجدر تذكر أن كلا هذين الخيطين من التاريخ
لا يزالان جزءًا من الحياة الإيرانية.
شهدنا ذلك في عامي 2009 و2010
مع ما يُسمى الثورة الخضراء،
حيث كانت هناك احتجاجات ضخمة
بعد دورة انتخاب إيرانية.
تضمنت هذه الاحتجاجات
مطالبة الشباب بالمزيد من الحقوق والحريات.
لكنها كانت أيضًا تحت قيادة
وبتشجيع من رجال دين شيعة إصلاحيين.
في الولايات المتحدة، نذكر الثورة الإيرانية
لعام 1979 غالبًا لحرق للأعلام الأمريكية
واحتجاز رهائن في السفارة الأمريكية.
كان هذا ينتمي
إلى المرحلة الثانية من الثورة أكثر،
أي الفترة الفوضوية
حين كانت الجمهورية الإسلامية تُولد.
تبقى الحياة في الجمهورية الإسلامية الإيرانية
قمعية إلى حد كبير،
فعلى سبيل المثال، لا تزال إيران
تعدم نسبة عالية جدًا من المجرمين.
لكن من غير الدقيق أن تقول إن إيران
هي مجرد دكتاتورية أو إنها مجرد قمعية.
وأحد التحديات للأشخاص في الغرب
وهم يحاولون فهم إيران

Romanian: 
Până în 1979, Iran a avut deja o lungă istorie cu implicările clerului în proteste și schimbări dinamice,
dar a avut totodată o lungă istorie în luptă pentru constituție și libertate.
Prezentul final este Republica Islamistă Iran, dar merită ținut minte că
ambele din direcțiile acestea ale istoriei sunt încă parte din viața Iraniană.
Cum am văzut în 2009 și 2010 cu așa-zisa Revoluție Verde unde erau
proteste imense în urma alegerilor. Aceste proteste implică tineri
cerând mai multe drepturi și libertăți. Dar erau conduse și încurajate clerici șiiți reformiști.
În Statele Unite, în mare parte, ținem minte Revoluția Iraniană din 1979 din cauza arderii de steaguri americane
și din cauza faptului că au fost luați ostatici în ambasada Americană.
Acestea aparțin mai mult celei de-a doua fază a revoluției, partea haotic când
Republica Islamică se năștea.
Viața ăn Republica Islamistă Iranianp ramîne deosebit de represivă. Adică, spre exemplu, Iran
încă execută un mare procent din criminali.
Dar nu este corect să spunem că Iran este o dictatură, sau că este pur și simplu
represivă. Și una dintre provocări pentru cei trăind în vest încercând să înțeleagă Iranul

Dutch: 
In 1979 had Iran al een lange geschiedenis van
klerikale betrokkenheid bij protest en
verandering, maar het had ook een lange geschiedenis van
aandringen op grondwetten en vrijheid.
Het huidige eindresultaat is de Islamitische Republiek
van Iran, maar het is de moeite waard eraan te denken
beide draden van de geschiedenis nog steeds deel uitmaken nog steeds deel 
van het Iraanse leven.
Zoals we dat in 2009 en 2010 zagen met de
de zogenaamde Groene Revolutie waar er
enorme protesten waren na de Iraanse verkiezing. Bij die protesten 
waren jonge mensen betrokken vragend om
meer rechten en vrijheden .. Maar ze werden ook geleid
door, aangemoedigd door, hervormingsgezinde sjiitische geestelijken.
In de VS herinneren we ons vooral de Iraanse Revolutie uit 1979
door het verbranden van Amerikaanse vlaggen
en het nemen van gijzelaars in de Amerikaanse ambassade.
Dat behoorde meer tot de tweede fase van
de revolutie, de chaotische periode waarin de
Islamitische republiek werd geboren.
Het leven in de Islamitische Republiek Iran blijft
zeer repressief. Ik bedoel, bijvoorbeeld, Iran
executeert nog steeds een zeer hoog percentage criminelen.
Maar het is onnauwkeurig om te zeggen dat Iran alleen een dictatuur is, of dat het alleen maar
repressief is. En een van de uitdagingen voor
mensen in het Westen die Iran proberen te begrijpen

English: 
By 1979, Iran already had a long history of clerical involvement in protest and dynamic change, but it also had a long history of pushing for constitutions and liberty.
The current end result is the Islamic Republic of Iran, but it’s worth remembering that both those threads of history are still part of Iranian life.
Like we saw that in 2009 and 2010 with the so-called Green Revolution where there were huge protests after an Iranian election.
Those protests involved young people arguing for more rights and liberties.. But they were also led by, and encouraged by, reformist Shia clerics.
In the U.S. we mostly remember the 1979 Iranian Revolution for its burning of American flags and taking of hostages in the American Embassy.
That belonged more to the second phase of the revolution, the chaotic period when the Islamic republic was being born.
Life in the Islamic Republic of Iran remains highly repressive. I mean, for instance, Iran still executes a very high percentage of criminals.
But it’s inaccurate to say that Iran is merely a dictatorship, or that it’s merely repressive.

Italian: 
A partire dal 1979, l'Iran aveva già una lunga storia di coinvolgimento del clero in proteste e cambiamenti
dinamici, ma aveva anche una lunga storia di pressioni verso il costituziolanismo e la libertà.
Alla fine il risultato fu la Repubblica Islamica di Iran, ma vale la pena di ricordare che
entrambi questi aspetti storici sono ancora parte della vita degli iraniani.
Abbiamo visto per esempio che nel 2009 e 2010 con la cosiddetta Rivoluzione Verde ci furono
enormi proteste a seguito di un'elezione iraniana. Quelle proteste coinvolgevano persone giovani che pretendevano
più diritti e libertà. Ma erano anche guidati, ed incoraggiati, da riformisti del clero Sciita.
Negli Stai Uniti ricordiamo la rivoluzione del 1979 più che altro per le bandiere americane date alle fiamme
e la presa di ostaggi nell'ambasciata americana.
Quello riguardò più che altro la seconda fase della rivoluzione, il periodo caotico che
diede i natali alla repubblica islamica.
La vita nella Repubblica Islamica di Iran rimane altamente repressiva. Voglio dire, per esempio, l'Iran
ancora giustizia una percentuale estremamente alta di criminali.
Ma è inaccurato dire che l'Iran è solatnto una dittatura, o che è soltanto
repressiva. E una delle delle difficoltà per le persone in Occidente nel cercare di capire l'Iran

Korean: 
1979년까지 이란은 이미 시위와 변혁에 있어 성직자들이 관여해 왔던 긴 역사가 있었습니다.
그러나 동시에  헌법과 자유를 요구해왔던 긴 역사 역시나 있었던게 사실이죠.
결과적으로 이란의 현모습은 "이슬람 이란 공화국"입니다.
'이슬람'과 '공화국'은 여전히 이란인의 삶을 이루는 두개의 줄기라 할 수 있죠.
이란 총선거 이후인 2009년과 2010년에 있었던 소위 녹색혁명이라는 엄청난 시위가 있었듯이 말이죠.
그 시위는 더욱 많은 자유와 권리를 갈망하는 젊은 이들이 참여했었습니다.
그런데 역시나 그들은 시아파 성직자들에 의해 조직되고 선동되었죠.
미국에서는 대부분 1979년의 이란 혁명이 미국 국기를 태우고,
미국 대사관에 인질을 둔 사건으로만 알려져 있는게 사실입니다.
대사관 침공은 혁명의 두번째 단계 떄의 모습이였습니다.
이슬람 공화국이 태어난지 얼마 안됐던 시기의 혼란이였다고 할 수 있죠.
이란 이슬람 공화국에서의 삶은 여전히 매우 폭압적이긴 합니다.
예를 들어 이란은 아직도 범죄자 처형율이 매우 높고요.
그러나 이란을 단지 독재 국가라거나 단지 폭압적인 국가라고 말하는건 정확치 않습니다.
서양 사람들이 이란을 이해하는 데 있어 유념해두어야 할 것은,

Portuguese: 
é que temos de separar os vários aspectos da revolução, em vez de simplesmente
confiar nas imagens que definiram-lo
para nós.
Espero que este episódio possa ter ajudado um pouco. Você pode encontrar mais recursos nos links abaixo.
Obrigado por assistir.
Bater Curso é filmado aqui no Chade e
Estúdio Stacey Emigholz em Indianapolis e
ele é feito possível por causa da pena dura
de todas essas pessoas.
Obrigado por assistir e, como se diz no meu
cidade natal, "não se esqueça de ser incrível."

Italian: 
è che dobbiamo districare i vari aspetti della rivoluzione piuttosto che semplicemente
affidarci alle immagini che l'hanno definita per noi.
Spero che questo episodio possa aiutare un po'. Potete trovare altre fonti nei link sottostanti.
Grazie per la visione.
Crash Course è filmato qui nello studio Chad and Stacey in Indianapolis ed
è stato reso possibile grazie al duro lavoro di tutte queste persone.
Grazie per la visione e come diciamo nella mia città natale, "non dimenticate di essere fantastici".

French: 
est de devoir démêler les différents aspects de la révolution au lieu de simplement
se baser sur les images qui l'ont définie pour nous.
J'espere que cet épisode peut aider un peu.
Vous pouvez trouver plus de sources d'informations en dessous.
Merci d'avoir regardé.
CrashCourse est filmé ici dans le studio Chad & Stacey Emigholz à Indianapolis et
est rendu possible grâce au dur labeur de tous ces gens là.
Je vous remercie d'avoir regardé et comme on le dit dans ma ville d'origine, "N'oubliez pas d'être génial"

German: 
ist, dass wir die verschiedenen Aspekte der Revolution anstatt einfach entwirren müssen
unter Berufung auf die Bilder, die sie für uns definiert haben.
Ich hoffe, dass diese Episode ein wenig helfen kann. Sie können unter mehr Ressourcen in den Links.
Danke fürs zuschauen.
Crash Course gefilmt hier im Tschad und Stacey Emigholz Studio in Indianapolis und
es ist wegen des harten Wertes von all diesen Menschen möglich gemacht hat.
Vielen Dank für das Ansehen und wie wir in meiner Heimatstadt sagen: „Vergessen Sie nicht, ehrfürchtig zu sein.“

Chinese: 
解開革命的許多層面，不只依靠
深烙腦海的印象
希望本集能幫助你
以下有更多資料
謝謝收看。
本節目攝於印第安納波利斯Chad & Stacey Emigholz攝影棚
製作是以下這些人的功勞
謝謝收看。下次再見。

Turkish: 
kafalarında yarattıkları imgelerden kurtulup, devrim bakış açısı
ile bakmaları en fazla zorlandıkları konudur. 
Umarım bu bölüm birazcık yardımcı olabilmiştir. Daha fazla kaynağı aşağıdaki bağlantılarda bulabilirsiniz.
İzlediğiniz için teşekkürler.
Crash Course, burada İndianapolis'te, Chad ve Stacey Emigholz stüdyolarında film haline getirilmektedir.
Bu insanların sıkı çalışmaları sonucunda sizlere kadar getirilebilmektedir.
İzlediğiniz için teşekkürler, ve benim memleketimde söylendiği gibi, "Harika olmayı unutmayın".

English: 
And one of the challenges for people in the West trying to understand Iran is that we have to disentangle the various aspects of the revolution rather than simply relying on the images that have defined it for us.
I hope this episode can help a little. You can find more resources in the links below.
Thanks for watching.
Crash Course is filmed here in the Chad and Stacey Emigholz studio in Indianapolis and it’s made possible because of the hard worth of all of these people.
Thank you for watching and as we say in my hometown, “don’t forget to be awesome.”

Portuguese: 
é que temos de separar os vários
aspectos da revolução, em vez de simplesmente
contando com as imagens que definiram-lo
para nós.
Espero que este episódio pode ajudar um pouco. Você
pode encontrar mais recursos nos links abaixo.
Obrigado por assistir.
Bater Curso é filmado aqui no Chade e
Estúdio Stacey Emigholz em Indianapolis e
ele é feito possível por causa da pena dura
de todas essas pessoas.
Obrigado por assistir e, como se diz no meu
cidade natal, "não se esqueça de ser incrível."

Romanian: 
este faptul că trebuie să descâlcim variile aspecte ale revoluției decât pur și simplu
să ne bazăm pe imagini care au definit situația pentru noi, deja.
Sper că episodul acesta poate ajuta puțin. Puteți găsi mai multe informații în linkurile de mai jos.
Mulțumesc pentru vizionare.
Crash Course e filmat aici în studioul Chad and Stacey Emigholz în Indianapolis și
este posibil datorită acestor oameni.
Mulțumesc pentru vizionare și cum spunem în orașul meu natal, ”nu uita să fii tare.”
 

Dutch: 
is dat we de verschillende aspecten vaan de revolutie moeten ontwarren
in plaats van eenvoudigweg
af te hangen van beelden die het voor ons definiëren.
Ik hoop dat deze aflevering een beetje kan helpen. U
vindt meer bronnen in de onderstaande links.
Bedankt voor het kijken.
Crash Course wordt hier gefilmd in de Tsjaad en
Stacey Emigholz studio in Indianapolis en
het is mogelijk gemaakt vanwege de harde waarde
van al deze mensen.
Bedankt voor het kijken en zoals we zeggen in mijn
thuisstad, "vergeet niet om geweldig te zijn."

Korean: 
우리를 위해 정의된 이미지로 그들을 단순히 보지 않고
혁명의 다양한 양상들을 헤아릴 줄 알아야 한다는 것입니다.
이번 강의가 좀 도움이 되었으면 좋겠습니다. 아래 링크에서 아마 더 많은 자료를 얻을 수 있습니다
시청해주셔서 감사합니다.
Crash Course는 차드와 인디애나폴리스에 있는 Stacey Emigholz 스튜디오에서 촬영되었습니다.
여기 있는 모든 분들 덕분에 이 영상이 촬영될 수 있었습니다.
시청해 주셔서 감사하고요, 제 고향에서 말하듯이 "굉장해지는 것을 잊지 마세요."

Vietnamese: 
là chúng ta phải gỡ rối ở nhiều khía cạnh của 
cuộc cách mạng hơn là đơn giản
chỉ dựa trên những hình ảnh được vạch ra
cho chúng ta.
Tôi hy vọng tập này có thể giúp các bạn đôi chút.
Bạn có thể tìm thêm một số nguồn tài liệu ở link bên dưới
Cảm ơn đã lắng nghe.
Khóa học cấp tốc được quay ở xưởng phim 
Chad và Stacey Emigholz ở thành phố Indiana và
nó được hoàn thành bởi công sức vất vả
của toàn thể những người ở đây.
Cảm ơn bạn đã theo dõi và như chúng tôi 
thường nói ở 
quê nhà: "đừng quên việc trở nên tuyệt vời nhé"

Hindi: 
हम बस के बजाय क्रांति के विभिन्न पहलुओं को सुलझाना करना है
छवियों कि यह हमारे लिए परिभाषित किया है पर निर्भर।
मुझे आशा है कि इस प्रकरण में एक छोटे से कर सकते हैं। आप नीचे दिए गए लिंक में अधिक संसाधनों पा सकते हैं।
देखने के लिए धन्यवाद।
क्रैश कोर्स इंडियानापोलिस में चाड और स्टेसी एमिघोल्ज़ स्टूडियो में यहाँ फिल्माया गया है और
यह इन लोगों में से सब से कठिन लायक की वजह से संभव बना दिया है।
देख के लिए धन्यवाद और के रूप में हम मेरे गृहनगर में कहते हैं, "मत भूलना भयानक है।"

Spanish: 
es que tenemos que desentrañar los diversos aspectos de la revolución en lugar de simplemente
depender de las imágenes que la han definido para nosotros.
Espero que este episodio pueda ayudarte un poco. Puedes encontrar más recursos en los enlaces de abajo.
Gracias por mirar.
Crash Course se filma aquí en el estudio Chad y Stacey Emigholz en Indianápolis y
es posible debido al valor de todas estas personas.
Gracias por mirar y como decimos en mi ciudad natal, "no te olvides de ser increíble".

Arabic: 
هو أن علينا فصل الجوانب المختلفة من الثورة
بدلاً من الاعتماد على الصور
التي حددتها لنا بكل بساطة.
آمل أن تساعدكم هذه الحلقة قليلاً ويمكنكم
إيجاد مصادر أخرى في الروابط في الأسفل.
شكرًا على المشاهدة.
يتم تصوير Crash Course هنا في استوديو
تشاد وستايسي إميغهولز في إنديانابوليس،
وهو ممكن بفضل العمل الشاق لجميع هؤلاء الناس.
شكرًا على المشاهدة، وكما نقول في مسقط رأسي:
"لا تنسوا أن تكونوا رائعين."
