Nietzsche,  "Kişi bununla yaşayabilir mi?" dedi
"Tüm hakikatler kanlı hakikatlerdir benim için"
Varoluşçularla ilgili  sahiden sevdiğim şeylerden biri bu
Soyut bedensizleştirme yok onların felsefesinde
Varoluşçu olarak nitelenebilecek kişilerin yazdıklarında kendilerini, söylediklere şeylere adadıklarını görürsünüz
Söyledikleri şeyin dünyada gerçekleşmesini istiyorlar
Romantik bir şey bu çünkü motivasyonlar duyguları da içeriyor
Akıl tek başına.. Aydınlanmanın akıl tasavvurunda,
akıl ve tutku karşıt (antagonistic) bir durumdadır
Tüm tutkular aklı gölgeleyebilecek hale gelebilir
ve aklın görevi kendisini bedenin ve duyguların üstüne yükseltme ve dünyanın doğasını açığa çıkarmaktır
Varoluşçu bunları tamamen reddecektir
Hayır, hayır diyeceklerdir
Uygun varolma gerekçesi doğru şekilde davranmaktır
Akıl bunun için kılavuz olabilir
ama aynı zamanda pek çok şekilde aldatabilir de
Tutkular sizi bilgilendirir
Aklınızı gölgelemezler
Daha doğrusu yapabilirler çünkü tek bir noktaya odaklanmaya meyillidirler, seni aldatabilirler tabii ki
Fakat bu onların kendiliğinden rasyonel berraklığın düşmanı olduğu anlamına gelmez
Varoluşçular haklı
Varoluşçular tüm varlığı içine katıyorlar
Bundan dolayı heyecan verici, tutkulu
Varoluşçular ayrıca
bir çeşit patolojiler sınıfı tespit etmişlerdir
Bunlar bir nevi biricikler ve psikoloji ile psikiyatrinin standart kapsamının dışındalar
Ateist ve dindar insanlar arasındaki tartışmalara baktığınızda sıklıkla şunu görürsünüz
Ateistleri dize getirmek için genellikle söylenen şeylerden biri
dindarların yaptığı, eğer her şeyin nihai bir anlamı yoksa, hiçbir şeyin anlamı demektir, gözlemidir
Dolayısıyla hemen bir çeşit nihilizm ortaya çıkar
Şey gibi, eğer hiçbir şeyin anlamı yoksa, neden bir şey yapasın
Mantıklı bir argüman bu çünkü bir şey yapmak efor gerektirir
ve kendi kendine şunu diyebilirsin, neden X'i ya da Y'yi yapayım, özellikle de X zorsa
Bin yıl içerisinde ne olacağını kim bilebilir. Yüz yıl içerisinde nerede olduğunu kim bilebilir veya bilinse de ne farkeder ki
Daha sonra ateistler bu konu hakkında konuşurken kendilerini iyice çıkmaza sokarlar
Fakat varoluşçular farklı bir yerden bakar
Örneğin Nietzsche demiştir ki...
Nietzsche nihilizmin ortaya çıkışını kültürel bir patoloji olarak görmüştü
Tabi ki hatırlarsınız, "Tanrı öldü" diyen Nietzscheydi
Tuvalet grafitilerinde zaman zaman görürsünüz
Bir zafer gibidir sanki
Fakat Nietzsche'nin söylediği bu değildi
Tanrı öldü. Onu biz öldürdük ve üzerimizdeki kanı temizlemek için yeterince suyu asla bulamayacağız
Çok çok farklı bir ifade.
Bir zaferi ilan ediyor gibi değildi.
Daha ziyade anlamın yitirilmesi felaketidir
Terör yönetimi teorisyenleri, anlamın yitirilmesinin travmatik patolojiler ürettiğini söyleyecektir
Nietzschenin farkettiği şuydu
Tabii ki hepiniz bunun hakkında bir şey biliyorsunuzdur
Bilimsel bilgi ve akılcılığın gelişmesi sürecinde
dini terimlerle formüle edilen tarihsel ahlaki değerlerin bilgisi ile bizim tanımlayıcı rasyonel bilgimiz arasında bir karşıtlık vardır
Bilimle ile din arasında bir çatışma ortaya çıktı
Bu çatışmanın bir kısmı ilüzyondur
Çünkü dinin amacı sana nasıl davranacağını söylemek,
Bilimin amacı ise evrensel gerçekliğin anlaşılır bir tablosunu sunmaktır
Tam olarak aynı alanda çalışmıyorlar
Farketmez
Nietzsche'nin gözlemlediği şey buydu:
Dedi ki, bilimsel rasyonalistler batılı dinsel inançların temelini yok edeceklerdir
ve daha sonra tabii ki tüm dünyada da bunu yapacaklar
Fakat bunun sonuçları da olacaktır
ve bunun 2 sonucunun olacağını söyledi
Bunu öngörebildi.  1850'te söyledi. 1850'te böyle bir şey, güç istenci, inanılmaz
Dedi ki, Avrupada yaşanacak şeyler şunlar
Sosyalist- komünist ütopya tasavvurları yükselecek, bunlar insanları etkileri altına alacak
ve bu bir savaşa neden olacak, bu savaşın sonucunda 100 milyonlarca insan ölecek
O bunları
gerçekleşmesinden 80 yıl önce öngördü
Belki daha az olabilir, eğer Rus Devrimini bunun öncüsü olarak düşünürseniz
Ki Dostoyevski şüphesiz bu devrimi bir öncü olarak öngörmüştü
Şimdi, bir yanda totaliterlik var, tehlikelerden biri bu.
Diğer tehlike ise nihilizm ve nihilizm ortaya çıktı çünkü sen eylemleri kavramsallaştırmaya imkan veren anlamın temelini sarstın
Özetle, bu ikisi insanları tehdit eden 2 yeni patoloji
Şimdi, eğer nihilist biriyle konuşursanız, akılcılar da nihilizmin kısıyındadırlar hep, özellikle eğer bunalımdalarsa
Şöyle şeyler söyleyeceklerdir
Size daha önce söylediğim şeyler
Öyle veya böyle, ne farkeder!
Dostoyevski, çok sayıda kitabında bu konularla çok çok güçlü bir şekilde dibine kadar uğraştı
Ecinniler örneğin
Komik çünkü Dostoyevski ve Nietzsche aynı zamanlarda yazdılar
Dostoyevski edebiyatta yaptı, Nietzsce ise felsefede fakat tam olarak aynı şeyi yaptılar
Dostoyevski Ecinnilerinde,  Rusyanın politik ekonomik ideolojik durumunu anlatır
Gördüğü şey şuydu: İnsanlar, kendi etraflarını saran tarihsel bir yapı olan anlam dünyalarından, yahudi-hristiyan gelenek denilen, uzaklaştıkça
Rasyonalist ütopyacı ideolojilere daha yatkın hale geldiler
Yani bir inanç sisteminden çıkıyor, hop diğerine giriyor
ve diğeri daha tehlikeli çünkü dinsel sistem tabandan tepeye ortaya çıkar
ve ilginçtir, mitseldir, rasyonalist bir bakış açısıyla anlaşılması zordur
Ütopik tasavvurlar ise rasyonel kurgulardır
ideolojiler çok dardır
ve bunlar insanlara dayatılırlar
Örneğin bir komünist şöyle diyecektir: Herkesin yeteneğine göre değil herkesin ihtiyacına göre
Kulağa muhteşem geliyor
Fakat fiiliyata döktüğünde neredeyse soykırım benzeri bir şeydir
Dolayısıyla Nietzsche diyecektir ki
modern dünya bilimsel rasyonalizm ile tarihsel olarak şekillenen ritüelistik din arasındaki çatışma yüzünden acı çekecektir
Bunun sonucu iki patolojinin ortaya çıkması olacaktır
Biri totaliterliğe güvenmektir
Bu durumda ben de diyeceğim ki, içinizde ideolojikleşen her bir kimse, din-sonrası (post-dinsel) patolojiye yenik düşmüştür
ve tek yaptığınız bir inanç setine bağlılıktan (her ne kadar dini inançlar tam olarak inanç olmasa da /Budizmden farklarına atıf/ )  diğerine geçmektir
Rasyonel şekilde inşa edilmiş ve aşırı tehlikeli
Dedi ki, eğer totaliterlik olmazsa nihlizm olacaktır
Varoluşçularla ilgili çok enteresan bir şey, açıksözlü bir iddiayla
İnsanların bunlardan birini tercih etmesi ister rasyonalize edilebilsin ister edilmesin
bunların olması mantıklı olsa bile, bu durum patalojik olmaya devam edecektir
A priori bir kabul gibidir
Varsayalım ki sen nihilistsin, hayatın anlamı ve amacı hakkında pek çok şüphen var
ve içini kemiriyor bu, ruhun bir hastalığı bu
Sonra bana geldin ve söylediklerinin doğruluğuna dair  30 mantıki neden sundun
Ben derim ki, bunlar mükemmel mantıki nedenler ve çok güçlü bir argüman oluşturmuşsun
ama farketmez
Konuyla alakasız bu
Nihilist olman demek bir patoloji tarafından enfekte olmuşsun demektir
Bunu rasyonel şekilde gerekçelendir ya da gerekçelendirme, konuyla tamamen alakasız
Bunun tek anlamı, rasyonel aklının bir takım mantık hilelerini ipliğe dizer gibi sıralayabilme kapasitesine sahip olduğudur
Esas gerçek ise bu senin yaşama kabiliyetine zarar veriyor
Bundan dolayı yanlış
Neden yanlış?
Neden yanlış olduğu umrumda değil
Neden yanlış olduğu konuyla alakalı değil
Alakalı olan şey, bu şekilde yaşayamayacağındır
ve bu varoluşçu bir iddia
Çünkü varoluşçular farkli bir tür hakikatle ilgilenirler
Onlar diyeceklerdir ki, kendisiyle yaşayamadığın bir hakikat doğru değildir
