Kinoa pişiriyoruz.
Bu tezgahta başlayacağız
ve yapılışını orada göstereceğim
Fırsatım oldukça akşam yemeklerinde yapıyorum.
Bu tencere ile başlayacağım...
Bu tencere inanılmaz; çok ağır ve bakır kaplı.
Gerçekten çok iyi bir tencere.
Şimdi bu tencereyi temiz su ile dolduracağım.
Bu kadar su yeterli.
Bu kadar...
Tertemiz su...
Şimdi tencereyi ocağa koyuyorum ve altını yakıyorum.
Güzel kızgın ateş...
Deniz tuzunu alıyorum.
Bu kadar döküyorum.
Şimdi kinoayı hazırlıyorum.
Bu bir poşet kinoa...
Duyduğuma göre...
Doğru mu emin değilim ama...
Kinaonın her tanesi zengin protein kaynağıymış.
Buraya gel ve bardağa ne kadar kinoa koyduğuma bak.
Yarım fincandan biraz daha az koyuyorum.
Kuma benziyor...
Çok çok küçük taneleri var...
Ama şimdi göreceksiniz ocağa koyduğumda şişip büyüyecek.
Bu kadar koyuyorum hatta biraz daha az.
Bu kadar.
Bakmak ister misin?
Bir fincan kadar.
Bunu buraya koyuyorum ve ağızını bağlıyorum...
ki kinoalar taze kalsın.
Bu su kaynayana kadar burada kalacak.
Şimdi sebze bulyonunun paketini açıyorum.
Sonrası için...
buraya koyuyorum.
Çekmeceyi açıyorum...
ve küçük bir bıçak alıyorum
İşte burada.
Küçük küçük kesiyorum...
Burada beklemeye bırakıyorum.
Keyifli bir bekleyiş olacak.
Su kaynamaya başladı.
Saate bakmam gerek!
Saat 7.34
Şimdi kinoayı ekliyorum.
Ve işte tuzla suyun yanına gidiyor.
Kapağını kapatıyorum.
Kağıt havlu rulosunu alıyorum.
Bir parça kağıt havlu alıyorum...
ve sonrası için katlıyorum.
Çünkü tencere gerçekten çok sıcak olacak.
Buzdolabına gidiyorum.
Bu bir paket...
organik brokoliyi alıyorum.
Ve açıyorum…
Hayır şimdi değil! Geciktik!
Saate bakmam lazım!
7.35
17 dakika
45… 55-3=52…
Bitmiş olacak.
8 dakika sonra...
35… 43
43’te brokoliyi ekleyeceğiz.
Tek kişilik yaptığım için...
 bu kadar brokoli koyacağım.
Ve şimdi buzdolabına geri dönüyoruz.
Altını kısmam lazım…
Unutmuşum.
Altını kısıyorum.
Şimdi yavaş yavaş pişiyor.
Sonraki adım için kase gerekiyor.
Kase buraya…
ve kaşık da...
buraya.
Bu kristal kadeh…
Polonya Łódź’dan Maya ve Agnes tarafından hediye edildi.
Şimdi buna kırmızı şarap dolduruyorum.
Çünkü kinoa pişirirken yapman gereken budur.
Böyle zamanlarda şarap keyfini yerine getirir.
Şerefe...
Normalde benim dışarı çıkıp oturma vaktim.
Çıkabilir miyim?
Genelde böyle yapıyorum.
Bu sadece oturup sigara içme...
ve küçük kinoaların tencerede nasıl fokurdadığını düşünme zamanı.
Brokoliyi koymadan önce iki dakikamız daha var.
Şimdi bir hikaye anlatacağım.
Atina’dan trenle...
Paris’e giderken yaşanıyor.
Ama bu hikaye Yunanistan’dan yola çıktıktan sonra vardığımız...
o zamanki ismiyle Yugoslavya’da geçiyor.
Geceydi, geceydi ve ben hala Yunanistan’da olduğumuzu sanıyordum.
Kömür kazanda harlanıyor...
Treni Yugoslavya’ya doğru götürüyordu.
Hikayeye brokoliden sonra devam edeceğim.
İşte burdayız.
Tencerenin kapağı bayağı sıcak
Ve açıyoruz.
Pişen güzel kinoalara bak.
Güzel pişiyor ve kapağı kapattığımızda daha güzel olacak.
Ve şimdi brokoliyi ekliyoruz.
Bulyonu...
Bulyonu pişmeden bir dakika öncesine kadar koymuyoruz.
53 geçe pişmiş olacak...
52 geçe'ye doğru pişmeye yakın olacak.
Ve şimdi dışarı çıkabiliriz.
1965 yılına dönelim.
Yaz belki de Ağustos'un başları.
Tren geceleyin Yunanistan’dan Yugoslavya’ya doğru gidiyordu.
Kıraç topraklardan geçiyorduk.
Ve neredeyse hiçbir şey göremiyordun çok karanlıktı…
Aysız bir gece.
Yugoslavya’da çorak bir arazideydik o anda
Tren birden yavaşlamaya başladı ve durdu.
Dışarı çıkabileceğimize dair bir anons yapıldı.
Çünkü dışarıda içecek bi şeyler alabilmek için...
olanağımız vardı.
Fakat herhangi bir bina yoktu.
Trenin metal merdivenlerinden indik...
Toz, gökyüzünü... Toz her yeri ama her yeri sarmıştı!
Ve trenin içindeki sıcak loş ışık...
bu çorak ve tozlu arazi üzerine yayılıyordu...
O tozlu manzaranın içinde...
ağaç ve etrafında küçük lambaları olan bir çadır gördük.
Yaklaştıkça çokça şişe... sarı şişeler yeşil şişeler.
Şişeler saydamdı fakat renkli olan içindeki sıvılardı...
Yeşil, sarı, kırmızı, eflatun.
Bir de şeker suyu vardı.
Aşırı soğuk değil, dışarısı ile aynı sıcaklıktaydı.
Ve bu bir şişe şeker suyunu...
çok düşük bir fiyatla satın alabiliyorudun.
Tam adama ücreti uzatırken...
Güveler, kurbağalar gibi ordan oraya uçuşmaya başladı!...
Kurbağa güveler, yerden ayrılıp her yerde sıçrıyor ve uçuşuyordu!
Her yer toz duman olmuştu...
O tuhaf ve gizemli rüzgar sesi…
O anda dışarıdan bir yerden elime küçücük bir bozuk para geldi.
Parayı satıcı adama verdim.
Parayı verdim ve...
Tam olarak hatırlamıyorum ama...
sanırım eflatundu, bir şişe şeker suyu verdi.
Şişeyi aldım ve yanında bir de...
bir parça kağıt… kağıt para verdi.
7 cm’ye 10 cm...
Büyüleyici ve karmaşık bir şekilde tasarlanmış...
mavi, kırmızı ve altın renkleriyle bezenmiş...
bir kağıt para ve şişe.
Sırf bu küçük bozuk parayı verdiğim için…
Sonra trene döndüm.
Duyduk ki tren su ikmali yapmak için durmuş.
Trenden anons yapıldı...
herkes ellerinde şeker suları ile trene geri döndü.
Tozlu küçük çadıra ve şeker suyu satan adama veda ettik.
Venedik’e varmamız ne kadar sürdü tam olarak hatırlamıyorum ama...
o arada Jack trende bir kızla tanıştı.
Nereli olduğunu bilmiyorum ama…
Jack ve bu kız...
yakın arkadaş oldular.
Sohbet ederken…
Jack beni tanıştırdı.
Konuşurken öğrendim ki hayatında hiç Coca Cola içmemiş.
Yugoslavya’da Coca Cola satılmıyordu.
"Cidden mi?...
Venedik’e vardığımızda sana buz gibi bir Coca Cola ısmarlayacağım.
Seni içerken görmek istiyorum.
Gerçekten şaşırtıcı olacak.” dedim.
Çünkü Coca Cola hakkında bir şeyler duymuştu
Venedik’e vardık.
Tren istasyona yanaştı.
Jack, kız arkadaşı ve kendime Coca Cola almaya indim.
Dışarı çıktım bir satıcı, bir tezgah ve işte Coca Colalar.
Altı şişe coca cola aldım ve...
satıcıya çadırdaki adamdan aldığım kağıt parayı verdim.
Adam paraya baktı...
ve elime bozuk para vermeye başladı.
Çeyreklik, gümüş paralar…
Ellerime baktım ve bu nasıl bir mucize diye düşündüm.
Adam ellerimi daha fazla bozuk para ile doldurmaya devam ediyordu.
İki elimi bu şekilde birleştirdim...
o hala ellerimi para ile doldurmaya devam ediyordu.
Kafamı kaldırdım ve adamın yüzüne baktım.
Tam o anda durdu.
Paraları ceplerime nasıl sığdıracağım hakkında hiçbir fikrim yoktu.
Çok fazla gümüş para vardı.
Bir şekilde ceplerime doldurdum.
Şişeleri aldım ve trene geri döndüm.
Jack ve kız arkadaşını buldum.
Buz gibi Coca Cola’yı kıza verdim.
Kocaman bir yudum aldı ve hepsi burnundan dışarı fışkırdı.
Ama asitli tadına alıştıktan sonra...
 Coca Cola’yı çok sevdi.
Saat Kaç!
-7.50
7.52’de haber verir misin?
– Tamam efendim.
Burnundan fışkırırkenki ses işte böyleydi.
Saat kaç oldu?
-7.51
Tüm bu camları kendi ellerimle yapmayı deneyeceğim.
Tüm bu çerçeveleri...
-7.52
Tamam şimdi her şeyi bitirmek için...
içeri giriyoruz.
Kapak açılıyor ve bulyon içeri giriyor.
Evire çevire karıştırıyoruz.
Su buharlaştı.
Birazdan altını kapatacağız.
Bulyon eriyene kadar karıştırıyoruz.
Şimdi görüyoruz ki bulyon eridi,
brokoli pişti ve kinoaların hepsi şişip büyüdü
...ve pişti.
Bulyon içine karıştı.
Şimdi bir kase alıyoruz.
Bununla kasenin yanına geliyoruz...
ve kinoayı kaseye döküyoruz.
Çok güzel görünüyor!
Hemen lavaboya gidiyoruz!
Çünkü bu tencereye yapışıp kalıyor.
Sabunla ve suyla dolduruyorum.
Kapağı almaya gidiyorum.
Tencerenin kapağını alıyoruz ve lavaboya koyuyoruz.
Tertemiz kase... tencere...
Yıkamazsak kalıntılar buraya yapışıp kalıyor.
Geri dönüyoruz...
Tencere ve kapağı buraya…
Sonraki adımımız...
sıvı amino asit.
Biraz döküyoruz.
Tadı soya sosuna benziyor.
Leziz!
Ve zeytinyağı…
Sızma.
Biraz döküyoruz.
Ve işte hazır.
Bir kase şahane kinoa,
brokoli,
sebze bulyonu
deniz tuzu,
sıvı amino asit
ve zeytinyağı.
Çok çok güzel.
Şimdi afiyetle yiyeceğim.
Tadı gerçekten çok iyi!
