
Spanish: 
En el transcurso de tu vida, es probable que hayas visto cualquier cantidad de pruebas de habilidad y examenes
de curso como el PSAT, SAT, ACT, GRE, GCSE, 
lo que sea que tenga tu país. Los seres humanos,
al parecer, realmente se emocionan con la medición, rankeo, y la comparación de la inteligencia de los demás.
Por desgracia, como viste la semana pasada, históricamente, hemos sido un poco malos en ello.
Hoy pensamos que la inteligencia es determinada por una serie de factores relacionados con la genética, el entorno,
la educación, y quizás incluso con la aleatoriedad en sí,
algunos aspectos que pueden estar correlacionados con la pertenencia
a un determinado grupo social, y no a otros.
La clave aquí, sin embargo, es que
no comprendemos totalmente cómo o cuánto algunos de estos factores funcionan.
¿Cómo elementos como la historia y condiciones personales como la pobreza, el acceso a la educación,
el estrés, incluso la nutrición afectan a las puntuaciones de alguien en las pruebas cognitivas? 
Y si un grupo de personas
comparten algunas de estas condiciones, ¿cómo responderan - tanto como individuos y como grupo - a
ciertas pruebas de inteligencia potencialmente sesgadas?
Al final, la ironía es que en nuestro
esfuerzo actual para medir la inteligencia humana, la mayoría
de lo que hemos aprendido es simplemente lo que no hacemos

English: 
In your lifetime, you have probably stared
down any number of ability tests and course
exams and PSATs, SATs, ACTs, GREs, GCSEs,
whatever you got in your country.
Humans, it seems, really get a thrill out
of measuring, ranking, and comparing each
other's intelligence.
Unfortunately, as you saw last week, historically,
we have been kind of bad at that.
Today, we think of intelligence as determined
by a series of factors related to genetics,
environment, education, perhaps even randomness
itself, some aspects of which may correlate
with belonging to a particular social group,
and others not.
The key here, though, is that we don't fully
understand how or how much some of these factors
work.
How do elements like personal history and
conditions like poverty, access to education,
stress, even nutrition affect someone's scores
on cognitive tests?
And if a group of people share some of these
conditions, how will they respond--both as
individuals and as a group--to certain potentially
biased intelligence tests?
In the end, the irony is that in our ongoing
effort to measure human intelligence, most

Arabic: 
على الأغلب أنكم خضعتم في حياتكم لعدد كبير
من اختبارات القدرات والامتحانات الصفية
واختبارات الكفاءة الدراسية والجامعية
وتقييم الخريجين وشهادة الثانوية العامة
وأي امتحانات في بلدانكم.
يبدو أن البشر يستمتعون فعلًا
بقياس وتصنيف ومقارنة ذكاء بعضهم ببعض.
لكن للأسف، وكما رأيتم الأسبوع الماضي،
لقد كنا فاشلين في ذلك على مر التاريخ.
نحن ننظر إلى الذكاء في هذا العصر
على أنه شيء تُحدده مجموعة عوامل
مرتبطة بالجينات والبيئة والتعليم
وربما العشوائية بنفسها حتى،
وقد ترتبط بعض جوانبها
بالانتماء إلى فئة اجتماعية معينة
بينما لا ترتبط جوانب أخرى بذلك.
لكن الأمر الأساسي هنا هو أننا لا نفهم بالكامل
كيفية عمل بعض هذه العوامل وإلى أي مدى.
كيف تقوم عوامل كالتاريخ الشخصي
وظروف كالفقر وإمكانية الحصول على تعليم
والتوتر وحتى التغذية
بالتأثير على نتائج أحد ما
في الاختبارات المعرفية؟
وإن تشاركت مجموعة من الناس بعض هذه الظروف،
كيف سيستجيبون، كأفراد وكمجموعة،
لاختبارات ذكاء معينة من المحتمل أنها متحيزة؟
في النهاية، المفارقة هي أنه
في مسعانا الجاري لقياس الذكاء البشري،
إن معظم ما تعلمنا
هو ما مقدار ما لا نعرف ببساطة.

Russian: 
На протяжении вашей жизни, вы наверняка прошли множество тестов на способность и школьных экзаменов
и государственных экзаменов, что угодно что использует ваша страна. Люди,
так кажется, радуются возможности измерять, классифицировать, и сранивать интеллект друг друга.
К сожалению, как вы видели на прошлой неделе, исторически унас это плучалось плохо. Сегодня, мы
считаем, что интеллект зависит от набора факторов связанных с генетикой, окружением,
обучением, и даже самой хаотичностью, некоторые аспекты которой могут соотносится с принадлежанием
к определенному обществу, а дугие этого не касаются. Ключ здесь в том, что мы не совсем
точно понимаем как или насколько эти факторы влияют на интеллект.
Как элементы вроде личной истории и условия вроде нищеты, доступа к обучению,
тресс, и даже питание влияют на чьи-то когнитивные результаты? и если группа людей
испытала схожие условия, как они справятся - и как индивидуальный человек и как группа -
с потенциально предвзятыми тестами на интеллект? В конце, ирония в том, что продолжение
попыток измерить человечески интеллект показал нам то, что мы до сих пор не

Portuguese: 
Na sua vida, você provavelmente já passou por um incontável número de testes de habilidades e exames
e ENEM, Vestibular, ENADE, etc, ou qualesquer que tiver seu país,
isso parece, realmente uma trilha de medições, que arranjam e comparam a inteligência de cada um.
Desafortunadamente, como você assistiu a semana passada, historicamente, temos sido muito ruins nisso. Hoje, definimos
inteligência como determinada por uma série de fatores relacionados com a genética, o ambiente
a educação, até mesmo sendo uma questão aleatória, dado que alguns aspetos correlacionam com um
grupo social em particular, mas outros não. A questão aqui, eu acho, é que realmente não compreendemos
completamente a maneira como esses fatores funcionam.
Quais elemento, como história pessoal ou condições de pobreza, acesso a educação,
estresse, inclusive a nutrição, afetam as pontuações de alguns sujeitos em testes cognitivos? E se um gruo de pessoas
compartilha algumas dessas condições, como ele responderão --tanto individualmente quando como grupo-- ante
um teste de inteligência potencialmente enviesado? No final, a ironia é que em nosso
esforço por medir a inteligência humana, a maior parte do que temos aprendido e que simplesmente não sabemos

Swedish: 
Under din livstid har du troligtvis mött ett antal begåvningstest och kursprov
och PSATs, SATs, ACTs, GREs, GCSEs, vad du nu har i ditt land.
Det verkar som om människor verkligen är spända på att mäta, ordna och jämföra varandras intelligens.
Oturligt nog, som du såg förra veckan, har vi historiskt varit rätt så dåliga på det.
Idag tänker vi på intelligens som avgjord av en mängd faktorer relaterade till genetik, miljö,
utbildning, kanske till och med ren slump, varav vissa aspekter kan sammanfalla med att tillhöra
en viss samhällsgrupp, och andra inte. Nyckeln här är dock att vi inte helt
förstår hur eller hur mycket några av dessa faktorer fungerar.
Hur kan element som personlig historia och villkor som fattigdom, tillgång till utbildning,
stress, till och med kost påverka någons poäng på kognitiva tester? Och om en grupp människor
delar vissa av dessa villkor, hut svarar de då - både som individer och som en grupp - på
vissa potentiellt partiska intelligenstest? Slutgiltigt är ironin att vi i vår pågående
ansträngning för att näta mänsklig intelligens mest har lärt oss vad det är vi inte vet.

Swedish: 
 
 
Vad är ett piano? Vilken av dessa är minst som de andra? Jos är för ett glas
som en hand är för vad? Vilket av dessa nummer passar inte i serien? Bernice hade
x antal godisar. Hon åt en, sedan gav hon hälften av vad som var kvar åt Bruno, sedan
åt hon en till och gav hälften av resten till sin hund. Nu har hon bara fem godisar.
Hur många hade hon --asfdghj
Dessa frågor liknar vad man kan hitta i dagens mest vitt använda intelligenstest.
'The Wechsler Adult Intelligence Scale', eller WAIS, och 'The Wechsler Intelligence Scale
for Children', eller WISC. Ursprungligen publicerad av psykologen David Wechsler 1955,
består den nuvarande utgåvan av testet av femton olika deltest som bedömer saker som
vokabulär, likheter mellan objekt och koncept, och mönster i bokstäver och ord.
Kognitiva test faller oftast under en av två kategorier: färdighetstest - sorten som

Spanish: 
sabemos.
[Intro]
¿Qué es un piano? ¿Cuál de estas cosas
es menos parecida a las demás? El jugo es al vidrio
lo que la mano es a qué? ¿Cuál de estos números
no pertenece a la serie? Berenice tenía
x número de caramelos. Se comió uno, luego le dio la mitad de lo que quedaba a Bruno, despues
se comió otro y le dio la mitad de lo que quedaba a su perro. Ahora, ella sólo tiene cinco caramelos.
¿Cuántos tenia ella - ahheh uhhhh.
Estas preguntas son similares a lo que encontraras en las pruebas inteligencia más usadas hoy día
La Escala de Inteligencia para adultos de Wechsler, o WAIS (en ingles), y la Escala de Inteligencia de Wechsler
para niños, o WISC (en inglés). publicadas originalmente
por el psicólogo David Wechsler en 1955,
la edición actual del examen consta de quince diferentes sub-pruebas que evalúan cosas como
vocabulario, semejanzas entre objetos y
conceptos y patrones de letras y números.
Las pruebas cognitivas generalmente caen en una de dos
categorías: de logros (o del tipo que

English: 
of what we've learned is simply what we don't
know.
[Intro]
What is a piano?
Which one of these things is least like the
others?
Juice is to glass as hand is to what?
Which one of these numbers does not belong
in the series?
Bernice had x number of jelly beans.
She ate one, then gave half of what was left
to Bruno, then she ate another and gave half
of the remainder to her dog.
Now, she only has five beans.
How many did she--ahheh uhhhh.
These questions are similar to what you'd
find on today's most widely-used intelligence
tests.
The Wechsler Adult Intelligence Scale, or
WAIS, and the Wechsler Intelligence Scale
for Children, or WISC.
Originally published by psychologist David
Wechsler in 1955, the current edition of the
exam consists of fifteen different sub-tests
that assess things like vocabulary, similarities
between objects and concepts, and patterns
in letters and numbers.
Cognitive tests usually fall into one of two
categories: achievement, or the kind that

Arabic: 
"موسيقى البداية"
ما هو البيانو؟
أي من هذه الأشياء أقل شبهًا بالباقي؟
إن العصير بالنسبة إلى الكأس
هو مثل اليد بالنسبة إلى ماذا؟
أي من هذه الأرقام لا ينتمي إلى السلسلة؟
كانت برنيس تملك عدد "س" من قطع الحلوى،
أكلت قطعة ثم أعطت نصف ما تبقى لبرونو،
ثم أكلت قطعة أخرى وأعطت نصف ما تبقى لكلبها.
تملك الآن خمس قطع من الحلوى فقط.
كم قطعة كانت تملك...
هذه الأسئلة شبيهة بالأسئلة التي ستجدونها
في اختباري الذكاء الأكثر استخدامًا في عصرنا،
وهما سلّم ويشلر لذكاء البالغين،
واختصاره بالإنجليزية هو WAIS
وسلّم ويشلر لذكاء الأطفال،
واختصاره بالإنجليزية هو WISC.
نشره في الأصل عالم النفس ديفيد ويشلر
في عام 1955،
تتألف النسخة الحالية من الاختبار
من 15 اختبارًا فرعيًا مختلفًا
تقيّم أشياءً مثل المفردات
وأوجه التشابه بين الأجسام والمفاهيم
والأنماط في الأحرف والأرقام.
تقع الاختبارات الإدراكية ضمن فئتين في العادة:
فئة الأداء،
وهي الفئة التي تعكس ما تعلّمه المرء،

Portuguese: 
nada.
[Intro]
O que é um piano? Qual dessas coisas é similar às outras? Suco é a copo
como mão é a? Qual dos seguinte números não pertence à sequência? Bernice tinha
x número de feijões. Ela comeu um, então deu a metade do que restou para Bruno, então
ela comeu mais um e novamente deu a metade do restante para seu cachorro. Agora, ela só tem 5 feijões.
Quantos ela tinha --ahheh uhhhh.
Esas questões são similares aquelas que você vai achar na maioria dos testes de inteligência
de hoje em dia. The Wechsler Adult Intelligence Scale, ou WAIS, e o  Wechsler Intelligence Scale
para crianças, ou WISC. Originalmente publicados pelo psicólogo David Wechsler em 1955, a
versão atual do teste consiste de 15 subtestes diferentes que medem coisas como
vocabulário, similaridade entre objetos e conceitos, e padrões em letras e números.
Os testes cognitivos acostumam ser classificados em uma de duas categorias: aqueles que medem aquelo que

Russian: 
знаем как.
введение
Что такое пианино? Какой из этих предметов наименее схожий с другими? Сок относится к стакану
как рука к чему? Какое из этих чисел не подходит к наботу? У Бэрнис было
х количество конфет. Она съела одну, отдала половину остальных Бруно, затем
съела еще одну и отдала половину остатка своей собаке. Теперь у неё только 5 конфет.
Сколько она бла бла
Эти вопросы схожи с теми, которые можно найти на современных часто используемых тестах
интеллекта. Тест Векслера для взрослых или WAIS и Тест Векслера для
детей или WISC. Изначально опубликванный Дэевидом Векслером в 1955,
сегодняшняя версия теста состоит из 15 разных подтестов, измеряющих
словарный запас, схожесть между преметами и идеями, и наборы чисел и букв.
Когнитивные тесты обычно принадлежат к одной из двух категорий: достижения - этот тест

Spanish: 
reflejan lo que has aprendido), y de aptitud
(El tipo que se supone que predicen tu
capacidad de aprender algo nuevo). Así que la WAIS y el WISC son pruebas de aptitud, y tu
examen final al final de tu clase de matemáticas es una prueba de rendimiento.
Así que, ¿cómo sabemos si un test de inteligencia, 
o cualquier otra prueba, es en realidad
buena? Pues bien, hoy en día, tenemos algunas estandares.Para ser ampliamente aceptada, una prueba debe tener tres
marcas importantes. Tiene que estar estandarizada, ser
fiable y válida. La estandarización es básicamente
acerca de comparabilidad. Si respondes 15 o 50 preguntas correctamente en una prueba en realidad
significa muy poco hasta que puedas comparar los
resultados respecto a cómo se desenvolvieron otros. Así que, para
lograr comparaciones significativas, los responsables primero tienen que hacer la prueba con un grupo
de muestra representativo, que establece un estándar con el cual comparar futuros examinados. Probablemente has
oído hablar de la curva de Bells (campana) Ya sea que estes midiendo
alturas o aptitud mental o amor de por los Beatles,
a menudo se asume que todo el mundo se estas midiendo caerá en lo que se llama un patrón normal:
la mayoría de las puntuaciones se sitúan en el rango medio, mientras
que menos casos estaran en los extremos. Y, es de hecho,

Russian: 
отображает чему вы научились, и способности - этот тест должен предугадать ваши
способности научиться чему-то новому. WAIS и WISC это тесты на способности, а ваш
экзамен в конце класса по математике это тест на достижения.
так как же нам знать является ли тест на интеллект, или любой другой тест, на самом деле
хорошим? Сегодня у нас есть некоторые стандарты. Чтобы быть принятыми, тест должен достичь трех
важных пунктов. Он должен быть нормированным, надежным, и действительным. Нормирование касается
сравнения. результат 15 правильных ответов из 50 на тесте мало
чего значит, пока вы не сравните этот результат с оценками других. Чтобы
достичь имеющих значение сравнений, создатели теста сначала должны провести тест с представительной
образцовой группой, которая ставит норму с которой потом сравниваь будущих проходящи тест.Вы наверняка
слышали о колоколообразной кривой. Измеряете ли вы рост, ментальные способности, или любовь к Битлз,
предположение в том, что все кого вы измеряете принадлежат к так называемому нормальному узору
большинство ответов принадлежат в средине, и редкие из них попадают в экстремальные концы. И, кстати,

Swedish: 
reflekterar vad du har lärt dig, och lämplighetstest - sorten som ska kunna förutse din
förmåga att lära dig något nytt. Så WAIS och WISC är lämplighetstest, och ditt
slutprov i slutet av din mattekurs är ett färdighetstest.
Så, hur vet vi om ett intelligenstest, eller något annat test för den delen, faktiskt är
bra? Idag har vi en del mått. För att blir vitt accepterat måste ett test uppnå tre
viktiga betyg. Det måste vara standardiserat, pålitligt och giltigt. Standardisering handlar helt enkelt
om jämförbarhet. Om du svarar rätt på 15 eller 50 frågor på ett test betyder faktiskt
väldigt lite förrän du kan jämföra de resultaten med hur andra presterade. Så för att
uppnå meningsfulla jämförelser måste test-tillverkare först ge testet till en representativ
exempelgrupp som lägger ett standard mått med vilket man kan jämföra framtida test-görare. Du har förmodligen
hört talas om en normalfördelning. Oavsett om du mäter längd eller mental lämplighet eller kärlek till The Beatles
antas det ofta att alla du mäter kommer att falla in i vad som kallas ett normalt mönster:
de flesta resultaten kommer att hamna i mitten, medan färre hamnar i extremiteterna. Och det är faktiskt

Portuguese: 
você tem aprendido, e de aptidão, o tipo de coisas que supostamente predizem
a sua habilidade para aprender coisas novas. Então o WAIS e o WISC são teste de aptidão. E seu
exame final desta disciplina é um teste de realização (achievement).
Então, como podemos saber se um teste de inteligência ou qualquer outro teste desse tipo, realmente
são bons? Bom, hoje nós temos alguns estândares. Para ser amplamente aceito, um teste deve ter três
importantes critérios. Ele deve ser estandardizado, confiável e válido. Estandardizado, basicamente
avalia sua compatibilidade. O fato de você ter respondido 15 ou 50 questões do teste não quer dizer
nada, até que você seja comparado com o desempenho de outras pessoas. Então, para
obter uma comparação que tenha sentido, os construtores de testes devem primeiro aplicar o teste numa amostra
representativa do grupo, a qual servirá como estândar para compara futuros resultados. Você provavelmente tenha
escutado acerca da curva em forma de sino. Seja que você esteja medindo altura ou uma aptidão mental ou o amor pelos Beatles,
é comum que seja assumido que todo o que você mede se encaixe no que é chamado de um padrão normal:
a maioria das pontuações caíram na faixa média, enquanto poucas nos extremos. E é justo nesses

English: 
reflect what you've learned, and aptitude
- the kind that's supposed to predict your
ability to learn something new.
So the WAIS and the WISC are aptitude tests,
and your final exam at the end of your math
class is an achievement test.
So, how do we know if an intelligence test,
or any other test for that matter, is actually
any good?
Well, today, we do have some standards.
To be widely accepted, a test must hit three
important marks.
It has to be standardized, reliable, and valid.
Standardization is basically about comparability.
Whether you answer 15 or 50 questions correctly
on a test actually means very little until
you can compare those scores against how others
performed.
So, to achieve meaningful comparisons, test-makers
must first give the test to a representative
sample group, which sets a standard by which
to compare future test-takers.
You've probably heard of a bell-curve.
Whether you're measuring height or mental
aptitude or love of the Beatles, it's often
assumed that everyone you're measuring will
fall into what's called a normal pattern:
most scores will fall in the mid-range, while
fewer hit the extremes.

Arabic: 
وفئة الأهلية، وهي الفئة التي يُفترض بها
أن تتنبأ بقدرة المرء على تعلّم شيء جديد.
إن سلّما ويشلر لذكاء البالغين
ولذكاء الأطفال هما اختبارا أهلية،
والامتحان النهائي لصف الرياضيات
هو اختبار أداء.
كيف نعرف إن كان اختبار ذكاء،
أو أي اختبار آخر، كفؤ فعلًا؟
لدينا بعض المعايير في هذا العصر.
من أجل أن يكون الاختبار مقبولًا على نطاق واسع،
عليه أن يحقق ثلاثة أهداف مهمة،
عليه أن يكون موحّدًا وموثوقًا وصالحًا.
التوحيد يتعلق بقابلية المقارنة فعليًا.
لا تعني إجابتكم لـ15 سؤال أو 50 سؤالًا
بشكل صحيح في امتحان شيئًا
إلى أن تستطيعوا مقارنة هذه النتائج
مع أداء أشخاص آخرين.
لتحقيق مقارنات ذات معنى، على مؤلفي الامتحانات
أن يجروا الامتحان على عينة من مجموعة ممثلة
تضع معيارًا يُقارن معه
مقدمو الامتحان المستقبليون.
سمعتم على الأغلب بمنحنى الجرس من قبل.
سواءً أكنتم تقيسون الطول أو الأهلية العقلية
أو الحب تجاه فرقة The Beatles
يُفترض في العادة أن كل من يتم قياسهم
سيقعون فيما يُسمى النمط العادي،
ستقع معظم النتائج في نطاق المنتصف
بينما ستصل نتائج أقل إلى الطرفين.

Russian: 
тесты на интеллект наиболее полезны для измерения именно это экстремальностей. Они могут
помочь учителю обнаружить наиболее талантливых людей, которые на ура пройдут тест, но также
полезен для определения тех, у кого могут быть неспособности или
кому сложно превзойти определенный блок. С жертвами травм головы или инсульта, например,
WAIS тест может помочь различить касаются ли проблемы пациента с языком
их неспособности вспомнить и использовать слова, или им просто сложно
быстро обрабатывать информацию.
Но к этим тестам нужно относиться со скептицизмом, когда они касаются проблем которые или более
конкретны или более обширные. например, они не могут отвечать на вопросы вроде
"Попадет ли Джесси в Гарвард?" или "Умнее ли женщины чем мужчины?". Они не
для этого созданы.В любом случае, знание вашего места на
кривой нормированного теста мало чего значит, если он плохо продуман, так что
вместе с нормировкой, хороший тест обладает высокой надежностью, что значит надежные и
согласующиеся результаты. Одним способом определения этого фактора является повторный проход теста
или его схожих версий теми же людьми. Если оба результата схожи друг с другом -

Swedish: 
de extremiteterna som intelligenstest är mest vitt och effektivt använda för. Det kan
hjälpa en utbildare identifiera en begåvad student som fullständigt spränger taket av ett test, men
de är också användbara i att hjälpa kliniker avgöra vem som kanske har ett handikapp eller som kanske
står emot någon specifik barriär. Med offer för traumatisk hjärnskada eller stroke till exempel
kan ett WAIS-test lyckas bra med att klura ut om en patient som kämpar med språk
faktiskt har ett problem med att identifiera ord, eller om de bara har svårt för att
processa informationen snabbt.
Men dessa test borde också ses mer skeptiskt när det gäller frågor som antingen är
mycket specifikare eller mycket bredare. Som, de kommer inte kunna svara frågor som
"Kommer Jessie komma in på ett särskilt universitet?" eller "Är kvinnor smartare än män?". De är bara inte
designade för att göra det; och i vilket fall som helst betyder det inte mycket
var du ligger på normalfördelningskurvan på ett test om det är dåligt designat, så tillsammans
med att vara standardiserat måste ett bra test ha hög pålitlighet, alltså ge pålitligt
konsekventa resultat. Ett sätt att avgöra detta är att få människor att göra samma test en andra
gång, eller någon annan variant av det. Om de två prestationerna liknar varandra -

Portuguese: 
extremos nos quais os testes de inteligência são mais ampla e efetivamente usados. Isto pode
ajudar para que um educador possa identificar um aluno superdotado que atinge o teto em todos os testes, mas
isto também pode ser de grande utilidade para que clínicos possam determinar quem tem uma deficiência ou tenha
que enfrentar uma barrera específica. Com vítimas de traumatismo craniano ou derrame, por exemplo,
o teste de WAIS pode fazer um excelente trabalho verificando se um paciente que está lutando com a linguagem
tem realmente um problema lembrando ou identificando palavras, ou se ele simplesmente está tendo uma dificuldade
processando informação.
Mas esses testes devem ser considerados com mais ceticismo quando se trata de questões que sejam ou
mais específicas ou mais amplas. Nesse sentido, esses testes não podem responder questões como
se "Will conseguira entrar na Harvard?" ou "se as mulheres são mais inteligentes que os homens?" Simplesmente esses testes
não foram desenvolvidos para isso. E em qualquer caso, o fato de saber que você caiu entre a curva normal,
num teste estandardizado não significa muito se o teste for fraco, então, além de
ser estandardizado, um bom teste deve ter alta confiabilidade, é dizer que produza resultados
consistentes e fiáveis. Uma forma de determinar isso é aplicar o mesmo teste, ou
uma versão similar, ao mesmo grupo de pessoas. Se os dois desempenhos são parecidos --se

Arabic: 
وفي الحقيقة، إن الطرفان هما سبب الاستخدام
الفعّال على نطاق واسع لاختبارات الذكاء.
فقد تساعد معلمًا على تحديد طالب موهوب
يحرز علامات عالية في امتحان،
لكنها مفيدة أيضًا في مساعدة الأطباء على تحديد
الأشخاص الذين قد يعانون من عجز
أو يواجهون عائقًا ما.
فعلى سبيل المثال، مع ضحايا
جروح الدماغ الرضية والسكتات الدماغية
يمكن لاختبار سلّم ويشلر لذكاء البالغين
أن يقوم بعمل جيد في اكتشاف
إن كان المرضى الذين يعانون من صعوبة لغوية
لديهم مشكلة في تذكّر وتحديد الكلمات،
أو إن كانوا يواجهون صعوبة
في معالجة المعلومات بسرعة.
لكن ينبغي النظر إلى هذه الاختبارات من منظور
متشكك أكثر حين تتعلق بمسائل خاصة أو عامة جدًا.
فمثلًا، لن يكون بإمكانها أن تجاوب أسئلة
على غرار "هل سيُقبل جيسي في جامعة هارفرد؟"
أو "هل النساء أذكى من الرجال؟"
إنها ليست مصممة لفعل ذلك فحسب.
على كل حال، فقط أن تعرفوا
أين تقعون في منحنى عادي لاختبار موحّد
لا يعني الكثير
إن كان الاختبار مصممًا بشكل سيء،
بالإضافة إلى كونه موحّدًا،
يجب أن يتحلى اختبار جيد بموثوقية عالية،
أي أنه يعطي نتائج ثابتة معتمدة.
إحدى طرق تحديد هذا هي جعل الناس يخضعون
للاختبار نفسه أو نسخة مشابه له مرة ثانية.

English: 
And actually, it's those extremes that intelligence
tests are most widely and effectively used
for.
It might help an educator identify a gifted
student who totally blows the roof off a test,
but they're also useful in helping clinicians
determine who might have a disability or be
facing some specific barrier.
With victims of traumatic brain injury or
stroke, for example, a WAIS test can do a
nice job of sussing out whether a patient
who's struggling with language actually has
a problem remembering and identifying words,
or if they're just having a hard time processing
the information quickly.
But these tests should be regarded more skeptically
when it comes to issues that are either way
more specific or way more broad.
Like, they won't be able to answer questions
along the lines of, "Will Jesse get into Harvard?"
or "Are women smarter than men?"
They're just not designed to do that.
And in any case, simply knowing where you
fall on a normal curve on a standardized test
doesn't mean much if the test is poorly designed,
so along with being standardized, a good test
has high reliability, meaning it yields dependably
consistent results.
One way to determine this is to have people
take the same test a second time, or some
similar version of it.

Spanish: 
aquellos extremos para los que las pruebas de inteligencia más amplia y efectivamente son usadas. Podría
ayudar a un educador a identificar un estudiante dotado que la bota de jonrón una prueba, pero
también son útiles para ayudar a médicos
determinar quién podría tener una discapacidad o estar
enfrentando una limitación específica. con víctimas de lesiones cerebrales traumáticas o accidentes cerebrovasculares, por ejemplo,
una prueba WAIS puede hacer un buen trabajo de detección si un paciente que está luchando con el lenguaje
en realidad tiene un problema recordando e identificando palabras, o si sólo están teniendo dificultades
procesando la información de forma rápida.
Sin embargo, estas pruebas deben ser consideradas con más escepticismo
cuando se trata de temas que son de cualquier forma
más específicos o mucho más amplios. Como, no serán capaces de responder las preguntas parecidas a
"¿Jesse entrará en Harvard?" o
"¿Son las mujeres más inteligentes que los hombres?" Estas pruebas simplemente
no están diseñadas para eso. Y en cualquier caso, simplemente saber dónde te encuentras en una curva de
normalidad en una prueba estandarizada no significa mucho si la prueba está mal diseñada, asi que junto a
estar estandarizada, una buena prueba tiene una alta fiabilidad, lo que significa que produce forma fiable
resultados consistentes. Una forma de determinar esto
es que las personas tomen la misma prueba una segunda
vez, o alguna versión similar de la misma. Si los dos resultados se parecen entre sí - si

English: 
If the two performances resemble one another
-- if the scores correlate -- then the test
is thought to have good reliability.
And the third requirement for the testing
trifecta is simply validity, or the extent
to which a test measures or predicts what
it's supposed to.
And there are different kinds of validity
-- for instance, if I take the WAIS IQ test
and my scores accurately predict how good
my grades in college will be, that's a simple
kind of predictive or criterion validity.
On the other hand, if I take the test and
my scores correlate strongly with my results
on another similar cognitive test, like the
Stanford Binet, that falls under the broad
category of construct validity.
The key is that all of these are ways to see
if a test measures what it claims to measure.
But the stickiest wicket of them all is what
we make of the test scores themselves.
We've all heard plenty about the influence
of both nature and nurture in psychology,
so the big question is: do our genetics influence
our intelligence, or does our environment?
And this is an easy question to answer because
they both do.
And that is important.
If the history of intelligence testing has
taught us anything, it's that assuming everyone

Arabic: 
إن كان الأداءان مشابهان لبعضهما،
أي إن كانت النتائج مترابطة،
فيُفترض أن الاختبار يملك موثوقية جيدة.
والمتطلب الثالث لتقييم الاختبار
هو الصلاحية ببساطة،
أو مدى قياس أو تنبؤ الاختبار
بما يُفترض به أن يقيسه ويتنبأ به.
وهناك أنواع مختلفة للصلاحية،
فمثلًا، إن خضعت
لاختبار سلّم ويشلر لذكاء البالغين
وتوقّعت نتائجي كم ستكون جودة علاماتي
في الجامعة بشكل دقيق،
فيُعد هذا نوعًا بسيطًا
من الصلاحية التنبؤية أو صلاحية المعايير.
في الجانب الآخر، إن خضعت للاختبار،
وكانت نتائجي مرتبطة بشكل كبير
مع نتائجي التي أحرزتها في اختبار معرفي
مشابه آخر، مثل اختبار ستانفورد - بينيه،
فهذا يقع تحت الفئة العامة وهي صلاحية التركيب.
الفكرة الأساسية هي أن هذه كلها هي طرق لفحص
إن كان الاختبار يقيس بالدقة التي يدّعيها.
لكن أكثر حالة صعوبة
هو ما نستنتجه من نتائج الاختبارات نفسها.
سمعنا جميعًا الكثير
عن تأثير الطبع والتنشئة في علم النفس،
لذا إن السؤال المهم هو
ما الذي يؤثر على ذكائنا، جيناتنا أم بيئتنا؟
وهذا سؤال يسهل الإجابة عليه
لأن كلاهما يؤثران على ذكائنا، وهذا أمر مهم.
إن علّمنا تاريخ اختبارات الذكاء شيئًا،
فهو افتراض أن كل أحد ذكي
بالطريقة نفسها وللسبب نفسه

Russian: 
считается, что у теста хорошая надежность.
И третье требование тестовой трилогии это валидность, или насколько
тест измеряет или предугадывает то, что должен. Существуют разные виды
валидности. например, если я пройду WAIS IQ тест и мой результат точно
предугадывает какими будут мои оценки в университете, это вид прогностической или
валидности критерия. С другой стороны, если я пройду тест и мои результаты сильно соответствуют
моим результатам на другом когнитивном тесте вроде Стэнфорд Бине, это попадает
под категорию конструктной валидности. Ключ в том, что это все способы обнаружить
измеряет ли тест то, что он создан измерять. Но самое липкое из всего этого
то что мы делаем с самим результатами тестов.
Мы все многое слышали о влиянии природы и генов на психологию,
так что большой вопрос в этом: влияют ли гены на интеллект, или окружение?
Это легки вопрос, потому что ответ и то и другое. И это важно. Если
история тестирования интеллекта чего-то нас и научила, так это тому, что предположение что каждый

Swedish: 
om resultaten sammanfaller - så anses testet ha bra pålitlighet.
Och det tredje kriteriet för testnings-tripp-trapp-trullet är helt enkelt giltighet, eller graden
till vilken ett test mäter eller förutser vad det är menat att göra, och det finns
olika sorters giltighet; till exempel, om jag gör WAIS-IQ-testet och mina resultat exakt
förutser hur bra mina betyg kommer vara på universitetet är det ett enkelt fall av prediktiv
eller kriterievaliditet. Om jag å andra sidan gör testet och mina resultat sammanfaller starkt
med mina resultat på ett annat liknande kognitivt test, som 'The Stanford Binet', faller det
under den breda kategorin begreppsvaliditet. Nyckeln är att alla dessa är sätt att se
om ett test mäter vad det säger sig mäta. Men den hårdaste nöten att knäcka är vad
vi drar för slutsatser av testpoängen själva.
Vi har alla hört mycket om påverkan från både arv och miljö inom psykologi,
så den stora frågan är: påverkar vår genetik eller vår omgivning vår intelligens?
Och det här är en lätt fråga att besvara för det gör de bägge - och det är viktigt. Om
intelligenstestandets historia har lärt oss något är det att tron att alla är

Spanish: 
las puntuaciones se correlacionan - entonces se puede asumir que la prueba tiene una buena fiabilidad.
Y el tercer requisito para la trifecta es simplemente validez, o el grado
en el que una prueba mide o predice lo
se supone intenta predecir y medir. Y hay diferentes
tipos de validez - por ejemplo, si tomo
la prueba de CI WAIS y mis resultados predicen
acertadamente lo bien que mis calificaciones en la universidad, ese es un tipo simple de predicción o
validez de criterio. Por otro lado, si
Tomo la prueba y mis resultados se correlacionan fuertemente
con mis resultados en otra prueba cognitivo similar como el de Stanford Binet, eso cae
en la amplia categoría de validez de constructo. La clave es que todas estas son formas de ver
si una prueba mide lo que dice medir.
Pero el mayor problemilla de todas ellas es lo
que decidimos hacer de los propios resultados de las pruebas.
Todos hemos oído mucho acerca de la influencia
tanto de la naturaleza y la crianza en psicología,
por lo que la gran pregunta es: ¿nuestra  genética influye nuestra inteligencia, o lo hace nuestro entorno?
Y esta es una pregunta fácil de responder. ¡Porque
ambos lo hacen!. Y eso es importante. Si la
historia de las pruebas de inteligencia nos ha enseñado algo, es que asumiendo que todo el mundo es

Portuguese: 
as pontuações correlacionam-- pode-se pensar que o teste tenha uma boa confiabilidade.
E o terceiro requerimento para um bom teste é simplesmente a validade, ou que o teste meça
o que pretenda medir. E existem diferentes
tipos de validade --por exemplo, se eu pego o QI do teste WAIS e minha pontuação prediz com precisão
o meu desempenho na faculdade, essa relação entre o QI e as notas é um tipo de critério de
validade preditiva. Por outro lado, se eu faço o teste e os resultados correlacionam fortemente com
com os meus resultados em outro teste cognitivo, como o teste de Stanford Binet, essa correlação entre os testes
cai na ampla categoria da validade de construto. O ponto é que todas essas estratégias são formas de ver
se o teste mede o que ele diz que mede. Mas a pegadinha por trás de tudo isto, é que nós avaliamos o que os teste medem
usando as pontuações nos mesmos.
Todos temos ouvido ao respeito da influência da natureza e da crianção no psicológico,
então, a grande questão é: são os nossos genes os que influenciam a nossa inteligência, ou é o ambiente?
E essa é uma questão simples de responder, pois os dois influenciam. E isso é importante. Se uma coisas
os testes de inteligência tem nos enzinado, é que assumir que todas as pessoas são expertas

Portuguese: 
na mesma medida e pelas mesmas razões, pode nós levar a conclusões erradas.
Então, demos uma olhada à evidência científica, e o melhor local para começar são os abundantes
estudos de gêmeos e adoções, os quais tem sido de grande ajuda para ilustrar como
genética e ambiente podem influenciar a inteligência.
Por exemplo, pesquisadores tem mostrado que gêmeos idênticos que tenham sido criados juntos tem a maior
correlação entre as pontuações de inteligência que qualquer outro grupo. Gêmeos fraternos quem compartilham unicamente a
metade dos genes tendem ser menos similares nas suas pontuações, mesmo sendo criados no mesmo
lar. Igualmente, estudos de neuroimagem mostram que certas regiões do cérebro, como aquelas associadas com
a linguagem, são estruturalmente similares entre gêmeos idênticos, e mostram atividade similar
quando fazem o mesmo tipo de tarefa mental. O cérebro de gêmeos fraternos que foram criados no
mesmo lar é muito similar em algumas áreas, mais menos em outras. Mas gêmeos idênticos
os que foram criados juntos têm o mesmo cérebro, pelo menos, para os escâneres de neuroimagens.
Alguns estudos ainda mostraram que gêmeos idênticos criados longe um do outro mostram uma correlação maior
nos testes de inteligência que gêmeos fraternos criados juntos. A talvez ainda mais interessantes é que essa

Arabic: 
يمكن أن يقود إلى استنتاجات سيئة كارثية.
لننظر إلى الأدلة العلمية، وأفضل مكان لذلك
هو الدراسات الغنيّة عن التوائم والتبني،
والتي كانت مفيدة بشكل مذهل في توضيح كيف يمكن
لكلا الجينات والبيئة أن تؤثرا على الذكاء.
فمثلًا، تبيّن الأبحاث أن التوائم المتماثلة
الذين تمت تربيتهم معًا
لديهم أعلى معدل تشابه ذكاء من أي مجموعة.
التوائم الأخوة الذين يتشاركون نصف الجينات فقط
يميلون إلى أن يختلفوا أكثر في نتائجهم،
وحتى إن تمت تربيتهم في البيت نفسه.
وكذلك، تبيّن دراسات التصوير العصبي أن مناطق
معينة من الدماغ، مثل المناطق المرتبطة باللغة،
متشابهة من الناحية الهيكلية
بين التوائم المتماثلة،
وتظهر نشاطًا متشابهًا
أثناء القيام بمهام عقلية مماثلة.
عقول التوائم الأخوة الذين تمت تربيتهم
في البيت نفسه متشابهة جدًا في بعض المناطق
لكنها مختلفة في مناطق أخرى.
لكن التوائم المتماثلة الذين تمت تربيتهم معًا
يملكون العقل نفسه،
بحسب صور تصوير الأعصاب على الأقل.
تبيّن بعض الدراسات أن التوائم المتماثلة
الذين تمت تربيتهم بشكل منفصل
يظهرون ترابطًا أعلى من ناحية معدل الذكاء
من التوائم الأخوة الذين تمت تربيتهم معًا.

Swedish: 
smarta på samma sätt och av samma skäl kan leda till katastrofalt dåliga slutsatser.
Så låt oss titta på de vetenskapliga bevisen, och den bästa platsen för det är mängden
tvilling- och adoptionsstudier som har varit fascinerande hjälpsamma med att illustrera hur
genetik och omgivning bägge kan påverka intelligens.
Till exempel har forskning visat att identiska tvillingar som uppfostrats tillsammans hade den högsta
graden likhet i intelligensresultat av alla grupper. Tvåäggstvillingar som bara delar
hälften av generna tenderar att vara mycket mindre lika i sina poäng, även när de växt upp i samma
hem. Likaledes visar neurodialogiska studier att vissa hjärnregioner, som de associerade
med språk, är strukturellt lika mellan identiska tvillingar, och visa liknande aktivitet
i färd med samma sorts mentala uppdrag. Hjärnorna hos tvåäggstvillingar uppvuxna i
samma hem är väldigt lika i vissa ämnen, men mindre i andra. Men identiska tvillingar
uppvuxna tillsammans har samma hjärna, åtminstone enligt neurodialogiska röntgningar.
Vissa studier visade till och med att identiska tvillingar uppvuxna isär från varandra visade större intelligenssammanfällningar
än tvåäggstvillingar uppvuxna tillsammans; och något kanske ännu mer intressant är att dessa

Russian: 
умен в одинаковых мерах и способностях по одинаковым причинам может привести к ужасно плохим рассуждениям.
Так что давайте посмотрим на научные сведения, и самое лучшее место для этого - богатство
исследований близнецов и удочерений\усыновлений, которые иллюстрируют, как
гены и окружение могут повлиять на интеллект.
К примеру, исследования показали, что выращенные вместе близнецы наиболее
схожи в их результатах для интеллекта, более чем любая дугая группа. Неидентичные близнецы, у которых
только половина ген схожа, намного менее схожи, даже если выросли вместе.
Также, нейровизуализации показывает, что определенные регионы моза, например связанные
с языком, структурно схожи в идентичных близнецах, и показывают схожую ментальную активнось
при выполнении одинаковых заданий. Мозги выращенных вместе неидентичных близнецов
схожи в некоторых регионах, но менее в других. В то врем как идентичные близнецы
выращенные вместе показывают одинаковые мозги, следуя результатам нейровизуализации.
Некоторые исследования показали, что выращенные порознь идентичные близнкц показывают больше схожести
в интеллекте, чем выращенные вместе неидентичные. Самое интересное в том, что эти

Spanish: 
inteligente de la misma manera y por la misma razón
puede conducir a conclusiones
 desastrosamente malas.
Así que veamos la evidencia científica,
y el mejor lugar para ello es la riqueza
de los estudios de gemelos y de adopción, que han sido
fascinantes y útiles para ilustrar cómo
la genética y el ambiente pueden ambos 
influenciar la inteligencia.
Por ejemplo, la investigación ha demostrado que gemelos idénticos
que fueron criados juntos tienen el más alto
índice de similitud en las puntuaciones de inteligencia
de cualquier grupo. Los mellizos, que sólo comparten
la mitad de los genes tienden a ser mucho menos similares en sus puntuaciones, incluso cuando se crían en la misma
casa. Del mismo modo, los estudios de neuroimagen muestran
que ciertas regiones del cerebro, como las asociadas
con el lenguaje, son estructuralmente similares entre
los gemelos idénticos, y muestran una actividad similar
mientras hacen el mismo tipo de tareas mentales.
Los cerebros de los mellizos criados en el
misma casa son muy similares en algunas áreas,
pero no tanto en otros. Pero los gemelos idénticos
que son criados juntos tienen el mismo cerebro,
al menos, de acuerdo con las exploraciones de neuroimagen.
algunos estudios Incluso mostraron que los gemelos idénticos
criados separados unos de otros muestran una mayor correlacion
de inteligencia que los mellizos criados juntos.
Y tal vez incluso más interesante es que estos

English: 
is smart in the same way and for the same
reason can lead to disastrously bad conclusions.
So let's look at the scientific evidence,
and the best place for that is the wealth
of twin and adoption studies, which have been
fascinatingly helpful in illustrating how
genetics and environment can both influence
intelligence.
For example, research has shown that identical
twins who were raised together have the highest
rate of similarity in intelligence scores
of any group.
Fraternal twins who share only half the genes
tend to be much less similar in their scores,
even when raised in the same home.
Likewise, neuroimaging studies show that certain
brain regions, like those associated with
language, are structurally similar between
identical twins, and show similar activity
while doing the same kinds of mental tasks.
The brains of fraternal twins raised in the
same home are very similar in some areas,
but less so in others.
But identical twins who are raised together
have the same brain, at least, according to
neuroimaging scans.
Some studies even showed that identical twins
raised apart from each other show higher intelligence
correlation than fraternal twins raised together.

Spanish: 
las correlaciones de inteligencia en realidad aumentan
a través del tiempo.
En un mega estudio de once mil pares de gemelos en cuatro países, esa correlación
se mantiene aumentando de la media niñez a la adolescencia
a la edad adulta joven y continua aumentando
hasta la edad adulta. Investigaciones similares han buscado
en niños adoptados y comparado sus resultados
con los de sus hermanos adoptados, sus padres,
y sus padres biológicos. Y los resultados pueden
ser un poco sorprendentes, porque a medida que los niños adoptados crecen, sus similitudes mentales para con
sus familias adoptivas en realidad se hacen más pequeñas
con el tiempo hasta que no hay prácticamente ninguna correlación
en la edad adulta. En lugar de ello, se vuelven más similares
en cuanto a la aptitud mental a sus padres biológicos
con el tiempo, incluso si nunca se encontraron.
En otras palabras: los genes parecen tener importancia.
podrías tener un centenar de niños y criarlos en
de la misma manera, y como adultos,
todavía tendrian diferentes aptitudes. Sin embargo, ¿esto quiere decir que cuando se trata de inteligencia,
todos somos pura naturaleza y no crianza?
Bueno, por suerte, y de alguna forma obviamente, no.
 
Las experiencias de vida y el medio ambiente también son importantes.
Un triste ejemplo de cómo los primeros entornos
afectan a los niños se pueden encontrar en el trabajo del

Swedish: 
intelligenssammanfällningar faktiskt ökade över tid.
I en megastudie av elva tusen tvillingpar i fyra länder fortsatte den sammanfällningen
att öka från mitten av barndomen till tonåren till tidig vuxen ålder och fortsatte att öka
genom de vuxna åren. Liknande forskning har tittat på adopterade barn och jämfört deras resultat
med deras adopterade syskon, föräldrar och biologiska föräldrar; och resultaten kan
bara ganska förvånande, för allteftersom de adopterade barnen växer upp blir deras mentala likheter
med sin adoptivfamilj faktiskt mindre över tills det praktiskt taget inte finns någon korrelation
i vuxen ålder. Istället blir de mer lika sina biologiska föräldrar i mental lämplighet
över tid, även om de aldrig träffades. Kort sagt: gener ser ut att spela roll. Man
kunde ta hundra barn och uppfostra dem på exakt samma sätt, och de skulle ändå ha olika
lämpligheter som vuxna. Men betyder detta att vi, när det gäller intelligens,
bara är en produkt av arv och inte miljö?
Nå, lyckligtvis, och ganska självklart - nej. Livserfarenheter och miljö spelar också roll.
Ett ledsamt exempel på hur tidiga miljöer kan påverka barn finner vi i den

Portuguese: 
correlação na inteligência aumenta com o passar dos anos.
Em um mega estudo de onze mil pares de gêmeos de quatro países, cuja correlação
manteve um incrementou desde a meia infância até a adolescência e até o jovem adulto e continuou aumentando
através da idade adulta. Pesquisas similares têm olhado para crianças adotadas comparando suas pontuações
com as dos irmãos e pais adotivos, e também com seus parentes biológicos. E os resultados pode ser
um pouco surpreendentes, porque assim como as crianças adotadas crescem, as suas semelhanças mentais com
suas famílias adotivas diminuem com o passar dos anos, até virtualmente não apresentar nenhuma correlação
quando adultos. Pelo contrário, eles se tornam cada vez mais similares, em termos das aptidões mentais, com seus pais biológicos
com o passar dos anos, mesmo quando eles nunca se conheceram. Em outras palavras: os genes parecem importar. Você
pode pegar uma centena de crianças e criar elas exatamente da mesma maneira, e quando adultos, eles ainda
apresentar diferentes aptidões. Mas, isso significa que quando falamos de inteligência,
todo o que importa é a natureza e não a crianção?
Bom, afortunadamente, e de alguma maneira também obvio, não. A experiência na vida e o ambiente também importam.
Um exemplo triste de como o ambiente na infância afeta as crianças pode ser achado no trabalho do

Russian: 
схожести в интеллекте возрастают со временем.
В одном огромнейшем исследовании 11000 пар близнецов в четырех странах, схожесть
продолжала возрастать от средины детства до подросткового возраста до взросления, и продолжала рости
в зрелости. Схожие исследования провели с усыновленными детьми и сравнили эти результаты с
результатами их новых братьев и сестер и родителей, и их биологических родителей. Результаты удивили
ученых, потому что когда усыновленные дети вырастают, их ментальные схожести
с новыми семьями на самом деле уменьшаются со временем, пока почти никаких схожестей не заметно
к зрелости. Вместо этого, они становятся более схожи в своих способностях со своими биологическими
родителями, даже если никогда их не встретили. Другими словами, гены важны. Вы
можете сравнить сотню выращенных одинаковым способом детей, и в зрелости
у них все равно будут разные умения. Но значит ли это, что в интеллекте принимают
учавствие только гены, и ничуть не окружение?
К счастью, да и очевидно, что нет. Жизненный опыт и окружающая среда так же важны.
Один грустный пример того, как ранее окружение влияет на детей относится к работам

Arabic: 
والأكثر إثارة للاهتمام هو أن ارتباطات
معدل الذكاء هذه تزداد بمرور الوقت.
في دراسة ضخمة
لإحدى عشر ألف زوجًا من التوائم في أربع دول،
استمر ذلك الارتباط في التزايد من الطفولة
الوسطى إلى مرحلة المراهقة إلى مرحلة الشباب
واستمر في الازدياد خلال سن الرشد.
فحصت دراسات مشابهة الأطفال المُتبنين
وقارنت نتائجهم
مع نتائج أشقائهم المُتبنين
وأهاليهم بالتبني وأهاليهم البيولوجيين.
ويمكن أن تكون النتائج مفاجئة بعض الشيء.
لأنه بازدياد عمر الأطفال المُتبنون، يقلّ
تشابههم العقلي مع أهاليهم بالتبني بمرور الوقت
إلى أن يختفي الترابط فعليًا
حين يصلون إلى سن الرشد.
بدلًا من ذلك، يصبحون أكثر شبهًا من حيث الأهلية
العقلية بأهاليهم البيولوجيين بمرور الوقت،
وإن لم يلتقوا بهم قط.
بكلمات أخرى، إن الجينات مهمة على ما يبدو.
يمكنكم تربية مئة طفل بالطريقة نفسها تمامًا،
وعندما يصبحون راشدين،
لا تزال كفاءاتهم ستكون مختلفة.
لكن هل هذا يعني أنه حين يتعلق الأمر بالذكاء،
نحن نعتمد على الطبع فقط وليس على التنشئة؟
الإجابة الجلية إلى حد ما هي لحسن الحظ "لا".
فتجارب الحياة والبيئة مهمة أيضًا.
يمكن إيجاد مثال محزن عن كيفية
تأثير البيئات المبكرة على الأطفال

English: 
And maybe even more interesting is that these
intelligence correlations actually increase
over time.
In one mega-study of eleven thousand twin
pairs in four countries, that correlation
kept increasing from middle-childhood to adolescence
to young adulthood and continued to increase
through adulthood.
Similar research has looked at adopted children
and compared their scores with those of their
adopted siblings, parents, and biological
parents.
And the results can be kind of surprising,
because as adopted kids grow up, their mental
similarities to their adoptive families actually
get smaller over time until there's virtually
no correlation by adulthood.
Instead, they become more similar in terms
of mental aptitude to their biological parents
over time, even if they never met.
In other words: genes appear to matter.
You could take a hundred kids and raise them
in the exact same way, and as adults, they'd
still have different aptitudes.
But, does this mean that when it comes to
intelligence, we're all nature and no nurture?
Well, luckily, and somewhat obviously, no.
Life experiences and environment also matter.
One sad example of how early environments
affect children can be found in the work of

Spanish: 
psicólogo estadounidense J. McVicker Hunt en un orfanato iraní para indigentes en la década de 1970.
Las condiciones eran muy, muy malas; loos bebés recibian una atención mínima, y ​​cualquier atención
que sí conseguian estaba agendada, nunca en respuesta a si arrullaban o
lloraban o cualquier otra cosa. Básicamente, estaban siendo criados sin causa y efecto entre
sus comportamientos y las respuestas de sus cuidadores, y como resultado, no aprendian
como comunicarse. Sin estimulación o
respuesta social, los niños sólo eran una especie de
masas vacantes pasivas. La privación estaba esencialmente ganandole a cualquier inteligencia innata. Así que, Hunt
inició un programa. Entrenó a los cuidadores para que de hecho hablaran con los niños, para enseñarles cómo
imitar sonidos y acciones, y finalmente,
sonidos y palabras de su lenguaje. los
resultados fueron tremendos. Los niños empezaron
aprender muy rápido, y básicamente
cobraron vida. Si bien es un ejemplo extremo,
La investigación de Hunt mostró cuan maleable la inteligencia
infantil temprana puede ser, sobre todo
en condiciones de desventaja y estrés.
Así puedes ver que el medio ambiente y la herencia
interactuan para afectar a la inteligencia, y que

Swedish: 
amerikanska psykologen J McVicker Hunts arbete i ett utblottat iranskt barnhem på 1970-talet
Villkoren var väldigt, väldigt dåliga; bebisar fick minimal vård och den uppmärksamhet
de fick var enligt ett rutin-schema, aldrig som respons på när de kuttrade eller
grät eller något annat. Helt enkelt uppfostrades de utan någon orsak och effekt mellan
sina beteenden och sina vårdnadshavares responser och lärde sig därför
inte hur man kommunicerar. Utan någon stimulation eller social respons var barnen bara
som passiva avlägsna klumpar. Försakelse Bristfällighet översteg i grund och botten all medfödd intelligens. Så, Hunt
startade ett program. Han tränade vårdare att faktiskt tala till småbarnen, att lära dem hur
man härmar ljud och aktioner och, så småningom, ljud och ord från deras språk.
Resultaten var hejdundrande. Barnen började lära sig väldigt fort och kom
helt enkelt till liv. Även om det är ett extremt exempel visade Hunts forskning hur formbar tidig
barndoms intelligens kan vara, speciellt under missgynnade och stressladdade villkor.
Så man kan se att miljö och arv interagerar för att påverka intelligens, och att

English: 
American psychologist J. McVicker Hunt in
a destitute Iranian orphanage in the 1970s.
Conditions were really, really bad; infants
received minimal care, and whatever attention
they did get was on a routine schedule, never
in response to whether they were cooing or
crying or anything else.
Basically, they were being raised with no
cause and effect between their behaviors and
the responses of their caregivers, and as
a result, they didn't learn how to communicate.
With no stimulation or social response, the
kids were just kind of passive, vacant lumps.
Deprivation was essentially trumping any inborn
intelligence.
So, Hunt started a program.
He trained caregivers to actually talk to
infants, to teach them how to mimic sounds
and actions, and eventually, sounds and words
from their language.
The results were tremendous.
The kids started to learn really quickly,
and basically just came alive.
While it's an extreme example, Hunt's research
showed how malleable early childhood intelligence
can be, especially in disadvantaged and stressful
conditions.
So you can see that environment and heredity
interact to affect intelligence, and that

Portuguese: 
psicólogo americano J. McVicker Hunt num desamparado orfanato Irani nos anos 70.
As condições eram realmente ruins; crianças receberam os cuidados mínimos, e qualquer atenção que
elas receberam foi unicamente o estabelecido na rutina dos tratadores, nunca em resposta mesmo que estivessem
chorando ou fazendo qualquer outra coisa. Basicamente, eles foram criados sem nenhum padrão de causa e efeito entre
seus comportamentos e as respostas dos seus cuidadores, e como resultado, eles não aprenderam
a como se comunicar. Sem estimulação ou respostas sociais, essas crianças eram só um certo tipo
de bultos passivos. A privação foi essencialmente mais forte que qualquer inteligência inata. Então, Hunt
começou um programa. Ele treinou cuidadores para falar com as crianças, para enzinar elas a
imitar sons e ações, e eventualmente, sons e palavras da linguagem. Os
resultados foram incríveis. As crianças começaram aprender realmente rápido, e basicamente
se tornaram vivas. Enquanto este é um exemplo extremo as pesquisas de Hunt mostraram como a inteligência é
maleável na infância, especialmente em situações de desvantagem e estresse.
De tal formar que você pode ver que o ambiente e a hereditariedade afetam a inteligência, e há algumas implicações

Arabic: 
في بحث لطبيب النفس الأمريكي
جوزيف مكفيكر هانت
في دار أيتام إيراني معوز في السبعينيات.
كانت الظروف سيئة جدًا،
تلقّى الرضّع الحد الأدنى من الرعاية،
وأي اهتمام حصلوا عليه كان ضمن جدول روتيني،
ولم يكن أبدًا استجابة
لهديلهم أو بكائهم أو أي شيء آخر.
فعليًا، كانت تتم تنشئتهم دون سبب وتأثير
بين تصرفاتهم واستجابات مقدمي الرعاية لهم،
ونتيجة لذلك لم يتعلّموا كيفية التواصل.
دون محفز أو استجابة اجتماعية،
كان الأطفال مجرد كتل سلبية خاوية.
كان الحرمان يتفوق على أي ذكاء فطري فعليًا.
بدأ هانت برنامجًا.
علّم مقدمي الرعاية أن يتحدّثوا مع الرضّع فعلًا،
وأن يعلموهم كيفية تقليد أصوات وأفعال،
وفي النهاية، تقليد أصوات وكلمات من لغتهم.
كانت النتائج عظيمة، فبدأ الأطفال
في التعلم بسرعة كبيرة ودبت فيهم الحياة فعليًا.
مع أنه مثال متطرف، إلا أن بحث هانت يبيّن
كم يمكن لذكاء الطفولة المبكرة أن يكون مرنًا،
وخاصة تحت ظروف متدنية وعصيبة.
فيمكنكم رؤية أن البيئة والوراثة
تتفاعلان للتأثير على الذكاء،

Russian: 
американского психолога Д. Маквикера Ханта в заброшенном иранийском детском доме в 19070ых.
Условия были очень, очень плохие; младенцы получали минимальную заботу, и любое полученное ними внимание
происходило по расписанию, и никогда в ответ на их воркование или
плач или еще что либо. Короче, они вырастали без понимания причин и последствий между
их поведением и заботой взрослых, и поэтому они не научились
общаться. Без стимуляции или общения, дети были просто
пассивными, пустыми комами. Лишение всего почти что затаптывало любые шансы врожденного интеллекта. Так что Хант
начал программу. Он учил взрослых активно разговаривать с младенцами, учить их имитировать
имитировать звуки и поведения, и наконец - звуки и слова из их языка
Результаты были невероятными. Дети очень бытро начали учить, и вроде как
вернулись к жизни. Хоть и экстремальный пример, исследования Ханта показали насколько податлив ранний
детский интеллект, особенно в неблагоприятных и стрессовых условиях.
Как видите, окружение и гены взаимодействуют и влияют на интеллект, и у этого

Russian: 
есть запутанные последствия. Но это не единственны спор, касательно
как мы видим и змеряем интеллект .
Случилось несколько сенсационных заголовков - исследования генетических и общественных влияний,
предполагающие, что возможны фундаментальные различия между полами,
и рассами, но многие из этих исследований запутаны в вопросах о том, как потенциальные предвзятия теста
мгут влиять на результаты. Короче, если тест случайно измеряет различия, которые происходят
из-за разных опыток или социальных факторов, а не то что мы могли бы назвать "врожденнм интеллектом",
значит можно сказан что тест предвзят.
Экстремальный пример: в прошлом иммигрантов классифицировали слабоумными
если они не могли ответить на уникальные Америке вопросы, например " кто был первым американским
президентом?" "Что такое молочный коктейль?" Сегодня, споры о предвзятии касаются разниц
между членами одного общества. Скажем бедный ребенок из села, который может быть довольно
умен, но покажут плохие результаты если тест включает вопросы о городской жизни богатого класса, вроде такси
или чаепития из китайского сервиза или правил тенниса.

Swedish: 
några krångliga implikationer kan komma av den slutsatsen. Men det är knappast den enda kontroversen
när det gäller hur vi ser och mäter intelligens.
Det har funnits en del sensationella rubrikgivande studier i genetisk och social påverkan
som har föreslagit att fundamentala skillnader i intelligens kan finnas mellan genus
och etniciteter, men många av dessa studier är sammanflätade med frågor om hur potentiell partiskhet inom testning
kan påverka prestation. Helt enkelt, om ett test oavsiktligt mäter skillnader orsakade
av kulturella erfarenheter eller sociala faktorer istället för vad vi kallar "medfödd intelligens"
kan man påstå att testet är partiskt
Extremt exempel: förr i tiden klassificerades immigranter till USA som "svagsinta"
om de inte kunde besvara distinkt amerikanska frågor som "Vem var den förste amerikanska
presidenten?" eller "Vad är en milkshake?". Idag fokuserar oro om partiskhet på skillnader
bland medlemmar i samma generella kultur. Till exempel kan en fattig lantis vara väldigt smart
men kommer få låga resultat om frågorna involverar stadsmässiga, överklasskoncept som att åka taxi
och dricka te ur porslinskoppar eller reglerna i tennis.

Portuguese: 
interessante que vem com essa conclusão. Pero dificilmente é a única controversa
que bem da maneira como enxergamos e medimos a inteligência.
Houve algumas manchetes sensacionais sobre estudos sobre as influências genéticas e sociais que
sugerem que há diferenças fundamentais na inteligência entre os sexos e raças,
mas muitos desses estudos se enrolam na questão de como um viés potencial no teste
pode afetar o desempenho. Basicamente, se um teste inadvertidamente mede diferenças provocadas
por experiências culturais ou fatores sociais ao invés do que chamamos como "inteligência inata",
então podemos dizer que o teste está enviesado.
Exemplo extremo: no passado, imigrantes que chegaram nos Estados Unidos foram classificados como "débeis mentais"
se eles não podiam responder algumas perguntas relacionadas com Norte-América, coisas como: "Qual foi o primeiro presidente
dos Estados Unidos?" ou "O que é um milkshake?". Hoje, preocupações ao respeito de viés focam em diferenças
entre membros da mesma cultura. Digamos, uma criança pobre do campo que pode ser muito experta
mas que cujo teste será baixo se as questões envolvem conceitos urbanos de classe alta, como pegar um táxi
ou beber chá em xícaras chinesas ou as regras do tênis.

English: 
some tricky implications can come out of that
conclusion.
But that's hardly the only controversy when
it comes to how we view and measure intelligence.
There have been some sensational headline-courting
studies of genetic and social influences that
have suggested that fundamental differences
in intelligence may exist between genders
and races, but many of these studies are tangled
up in questions of how potential testing bias
may affect performance.
Basically, if a test inadvertently measures
differences caused by cultural experiences
or social factors instead of what we might
call "innate intelligence", then you might
say that the test is biased.
Extreme example: in the past, immigrants to
the US were classified as "feeble minded"
if they couldn't answer distinctly American
questions, like "Who was the first American
president?" or "What's a milkshake?".
Today, concerns about bias focuses on differences
among members of the same general culture.
Say, a poor, rural kid who might be plenty
smart, but will test low if questions involve
urban, upper-class concepts like taking taxis
and drinking tea out of china cups or the
rules of tennis.

Arabic: 
وأنه يمكن التوصل
إلى مضامين شائكة من ذلك الاستنتاج.
لكن بالكاد يكون هذا محل الجدل الوحيد
فيما يتعلق بطريقة رؤيتنا وقياسنا للذكاء.
فقد صدرت دراسات استثارية تحاول جذب عناوين
الصحف حول التأثيرات الجينية والاجتماعية
والتي اقترحت أن اختلافات جوهرية
في الذكاء قد توجد بين الجنسين والأعراق،
لكن العديد من هذه الدراسات عالقة في أسئلة
حول مدى احتمال تأثير
انحيازية الاختبار على الأداء.
ببساطة، إن قاس اختبار من غير قصد الاختلافات
الناتجة عن تجارب ثقافية وعوامل اجتماعية
بدلًا مما ندعوه "الذكاء الفطري"،
حينها يمكنكم أن تقولوا إن الاختبار متحيز.
إليكم مثالًا متطرفًا: في الماضي،
تم تصنيف المهاجرين القادمين
إلى الولايات المتحدة على أنهم "عديمو الذكاء"
إن لم يستطيعوا الإجابة
عن أسئلة من الواضح أنها أمريكية،
مثل "من هو أول رئيس أمريكي؟"
أو "ما هو مخفوق الحليب؟"
تركّز اليوم المخاوف بشأن التحيّز على الاختلافات
بين أفراد من الثقافة العامة نفسها.
فمثلًا، قد يمتلك طفل فقير ريفي ذكاءً عاليًا
لكنه سيحرز نتيجة سيئة
إن تضمنت الأسئلة مفاهيم مدنية للطبقة العليا
مثل ركوب سيارات الأجرة أو شرب شاي
بكوب من الخزف الصيني أو قواعد لعبة التنس.
يمكن للأسئلة بنفسها أن تحرف نتائج الأداء،

Spanish: 
algunas implicaciones difíciles pueden salir de ese
conclusión. Pero esa no es la única controversia
cuando se trata de nuestra forma de ver y medir la inteligencia.
Han habido algunos titulares sensacionalistas hablando de estudios de las influencias genéticas y sociales que
han sugerido que las diferencias fundamentales
en la inteligencia pueden existir entre géneros
y razas, pero muchos de estos estudios estan enredados en preugntas de cómo el potencial sesgo de pruebas
pueden afectar al rendimiento. Básicamente, si una prueba
mide inadvertidamente diferencias causadas
por experiencias culturales o factores sociales
en lugar de lo que podríamos llamar "inteligencia innata",
entonces se podría decir que la prueba está sesgada.
ejemplo extremo: en el pasado, los inmigrantes
los EE.UU. fueron clasificados como "débiles mentales"
si no podían responder preguntas caracteristicamente norteamericanas como "¿Quién fue el primer estadounidense
presidente? "o" ¿Qué es un batido de leche?". Hoy en día,
la preocupación por el sesgo se centra en las diferencias
entre los miembros de la misma cultura general.
Digamos, un niño pobre, rural al que podría ser bastante
inteligente, pero tendrá resultados bajos en preguntas que impliquen, conceptos de la clase alta urbana como tomar taxis
y beber té de tazas de porcelana o las
reglas del tenis.

Russian: 
Так что сами вопросы могут скосить результаты, и так же человек, проводящий тест
может повлиять на них. Женщины лучше отвечают с женщиной-администратором, и афро-
американцы получают более высокие баллы, если тест им давал афро-американский инструктор.
И риск предвзятия теста может дже заисеть от ожиданий тесирующего. например,
много исследований обнаружили что если дать тест по математике равным по способностям мужчинам и женщинам,
но прямо перед началом сказать им что женщины получают оценки пониже мужчин,
можно отрицательно повлиять на оценки женщин. это самореализующееся волнение, что вы можете
случайно ошибиться и реализовать какой-то негативный стереотип называется угроза стереотипа.
Она впервые была описана социальными психологами Лдщв Стил и Джошуа Аронсон,
и часто демонстрировалась во многих интересных исследованиях.
Мы покрыли только поверхность всего этого хаоса тестирования интеллекта. Важно
запомнить для следующего раза когда вы превзойдете или завалите тест - вы намного более сложный
и интересный человек, чем ваша оценка. не позволяйте цифре вас превознести или ударить лицом в грязь, и не

Spanish: 
Así que las preguntas mismas pueden sesgar los resultados del rendimiento, pero quienes aplican la prueba puede
también afectar los resultados. Las mujeres tienden a hacerlo mejor
con una supervisora femenina compañero, y afro americanos
a menudo la puntuan más alto si su prueba
está dada por un instructor afroamericano.
Y el riesgo de sesgo puede incluso caer en las propias expectativas de quien toma el examen. Por ejemplo,
muchos estudios han encontrado que si se le da una
examen de matemáticas a hombres y mujeres igualmente capaces,
pero justo antes de partida, se le dice a los sujetos
que las mujeres por lo general obtienen puntuaciones más bajas que los hombres,
de hecho afectas negativamente al rendimiento de las mujeres.
Esta profesia autocumplida de que podrías
equivocarte y sin querer cumplir con estereotipo negativos se llama la "amenaza del estereotipo".
fue descrita por primera vez por el psicólogo social
Claude Steele y Joshua Aronson, y ha
sido demostrado frecuentemente a través de una completa e interesante serie de estudios.
Ahora, sólo hemos arañado la superficie de este
caos que son las pruebas de la inteligencia. algo importante
para  recordar la próxima vez que salgas muy bien o muy mal en una prueba es que eres mucho más complicado
y matizado que cualquier calificación de algun examen. No dejes
que un número te eleve o te arrastre hacia abajo, y

Arabic: 
لكن يمكن للممتحِن أن يؤثر على النتائج أيضًا.
تميل النساء إلى إحراز نتائج أفضل
في حضور مُمتحِنة أنثى،
ويحرز الأمريكان الأفريقيون نتائج أعلى
إن كان الممتحِن أمريكيًا أفريقيًا في العادة.
وقد تعتمد خطورة حدوث تحيّز
على توقعات مقدّمي الاختبار أنفسهم.
فعلى سبيل المثال، وجدت دراسات عديدة
أنه إن قمتم بتقديم امتحان رياضيات
لرجال ونساء يمتلكون القدرات نفسها،
لكن قبل البدء مباشرة، أخبرتم المتقدّمين بأن
النساء تحرزن نتائج أقل من الرجال في العادة،
فإنكم في الحقيقة
تؤثرون على أداء النساء بشكل سلبي.
هذا القلق المُحقق لذاته وهو أنكم قد تخفقون
وتحققون صورة نمطية سلبية ما من غير قصد
يُدعى تهديد الصورة النمطية.
شُرح لأول مرة من قبل عالم النفس الاجتماعي
كلود ستيل وجوشوا آرنسون،
وتم إثباته بشكل متكرر
عبر مجموعة كبيرة من دراسات مثيرة للاهتمام.
هذا كان مجرد غيض من فيض
في موضوع اختبارات الذكاء الشائك.
وإليكم شيء مهم لتتذكروه في المرة القادمة التي
تحرزون فيها نتيجة عالية أو سيئة في اختبار
هو أنكم معقدين ومختلفين
أكثر بكثير من أي نتيجة اختبار.
لا تدعوا رقمًا يجعلكم تتعجرفون
أو يحطّ من آمالكم، ولا تدعوه يحدد هويتكم.

Swedish: 
Så frågorna själva kan skeva till prestationsresultat, men vem som administrerar testerna kan
också påverka resultatet. Kvinnor tenderar att göra bättre ifrån sig med kvinnliga administratörer och
afro-amerikaner får ofta högre resultat om deras test ges av en afro-amerikansk instruktör.
Och risken med partiskhet kan till och med gälla test-görarens egna förväntningar. Till exempel
har många studier visat att om man ger ett mattetest till lika kapable män och kvinnor,
men säger till dem innan att kvinnor ofta får lägre resultat än män påverkar
man faktiskt kvinnornas prestation negativt. Den självuppfyllande oron att du kanske
misslyckas och i misstag bekräftar någon negativ stereotyp kallas stereotyphot. Det
beskrevs först av socialpsykologerna Claude Steele och Joshua Aronson, och det
har demonstrerats ofta över en mängd intressanta studier.
Vi har nu bara känt på ytan till det kaos som är intelligenstest. En viktig
sak att minnas nästa gång du fullständigt sätter eller misslyckas med ett test, är att det är mycket mer komplicerat
och nyanserat än några testpoäng. Låt inte ett nummer blåsa upp dig eller dra ner dig, och

Portuguese: 
Então, as questões por se mesmas poder afetar o desempenho, mas a pessoa que administra o teste também
pode afetar. As mulheres tendem a se sair melhor se for outra mulher a que administra o teste, e afro-americanos
muitas vezes obtêm pontuações maiores se o teste é dado por um instrutor afro-americano.
E o risco de viés nas pontuações podem vir das expectativas dos próprios examinados. Por exemplo,
muitos estudos tem mostrados que se você dá um teste para homens e mulheres com iguais capacidades,
mas justo antes de começar, você diz para os examinados que as mulheres acostumam obter pontuações mais baixas, você
realmente estará afetando negativamente o desempenho das mulheres. Esta preocupação de autorrealização na qual você pode
atrapalhar inadvertidamente mencionando alguns estereótipos negativos é chamado ameaça do estereotipo. Esta
foi inicialmente descrita pelo psicólogo social Claude Steele e Joshua Aronson, e ele foi
frequentemente demostrado através de um monte de interessantes estudos.
Hoje, nós só temos rabiscado a superfície dessa confusão que é a medição da inteligência. Uma importante
questão que deve lembrar a próxima vez que você bombe num teste é que você é muito mais complicada
e com mais nuances do que qualquer pontuação no teste. Não deixe que um número coloque você para cima ou o arrastre para baixo, e

English: 
So the questions themselves can skew performance
results, but who administers the test can
also affect outcomes.
Women tend to do better with a fellow female
administrator, and African Americans often
score higher if their test is given by an
African American instructor.
And the risk of bias may even fall to the
test-takers' own expectations.
For example, many studies have found that
if you give a math test to equally capable
men and women, but just before starting, you
tell the subjects that women usually score
lower than men, you actually negatively affect
the women's performance.
This self-fulfilling concern that you might
mess up and inadvertently fulfill some negative
stereotype is called stereotype threat.
It was first described by social psychologist
Claude Steele and Joshua Aronson, and it's
been demonstrated frequently across a whole
host of interesting studies.
Now, we've only scratched the surface of this
mess that is intelligence testing.
An important thing to remember next time you
ace or bomb a test is that you are far more
complicated and nuanced than any test score.
Don't let a number puff you up or drag you
down, and don't let it define you.
We all have room for self-improvement.

English: 
We are all full of infinite surprising potential.
Ah, and answers to the questions I asked earlier:
A piano is a musical instrument played using
a keyboard, banana is the least similar to
the others, juice is to class as hand is to
glove, the number two does not belong in the
series, and Bernice began with twenty-three
jellybeans.
Today, your intelligent mind learned how we
currently use WAIS and WISC tests to measure
intelligence, and how important it is that
a test be standardized, reliable, and valid.
We also looked at how genetics, environment,
testing bias, and stereotype threat can affect
IQ test performance.
Thank you for watching, especially to all
of our Subbable subscribers who make Crash
Course possible.
To find out how you can become a supporter,
just go to Subbable.com/CrashCourse.
This episode was written by Kathleen Yale,
edited by Blake de Pastino, and our consultant
is Dr. Ranjit Bhagwat.
Our director and editor is Nicholas Jenkins,
the script supervisor is Michael Aranda, who
is also our sound designer, and the graphics
team is Thought Café.

Arabic: 
لسنا كاملين ويمكننا جميعًا أن نطور ذاتنا،
وجميعنا لدينا إمكانيات مدهشة لا حدود لها.
وإجابات الأسئلة التي طرحتها سابقًا:
البيانو هو أداء موسيقية
تُعزف باستخدام لوحة مفاتيح،
والموزة هي الأقل شبهًا بالأشياء الأخرى،
إن العصير بالنسبة إلى الكأس
هو مثل اليد بالنسبة إلى القفاز،
لا ينتمي الرقم "اثنان" إلى السلسلة،
وكانت برنيس تملك 23 قطعة حلوى في البداية.
تعلّمت عقولكم الذكية اليوم كيف نستخدم حاليًا
اختبارا سلّما ويشلر لذكاء البالغين الأطفال
لنقيس الذكاء،
وما أهمية أن يكون الاختبار
موحّدًا وموثوقًا وصالحًا.
واطلعنا أيضًا على كيف يمكن للجينات والبيئة
وانحيازية الاختبار وتهديد الصور النمطية
أن تؤثر على أداء اختبارات معدل الذكاء.
شكرًا على المشاهدة، وشكر خاص إلى جميع مشتركي
Subbable الذين يجعلون Crash Course ممكنًا.
لتعرفوا كيف يمكنكم أن تصبحوا داعمين،
زوروا Subbable.com/CrashCourse.
كتبت هذه الحلقة كاثلين يال
وحررها بلايك دي باستينو
ومستشارنا هو الدكتور رانجيت باغوات.
الحلقة من إخراج ومونتاج نيكولاس جنكينز
ومشرف النص ومصمم الصوت هو مايكل أراندا
وفريق الرسومات هو Thought Café.

Spanish: 
no dejes que esto te defina. Todos tenemos la espacio
para la superación personal. Todos estamos llenos de infinito
y sorprendente potencial. Ah, y respuestas a las
preguntas que hice anteriormente: Un piano es un instrumento musical
tocado usando un teclado, el plátano
es el menos similar a los otros, el jugo
es al vaso como la mano es al guante, el número
dos no pertenece a la serie, y Bernice
comenzó con veintitrés caramelos.
Hoy tu inteligente mente aprendió
como utilizar de hecho, las pruebas WAIS y WISC para medir
inteligencia, y lo importante que es que
una prueba sea estandarizada, confiable y válida.
También nos fijamos en cómo la genética, el entorno, el sesgo en los examentes y la amenaza del estereotipo pueden afectar
el rendimiento de la prueba de coeficiente intelectual. Gracias por su atención,
y en especial a todos nuestros suscriptores de Subbable
que hacen posible Crash Course. para entender cómo puedes apoyarnos, sólo tienes que ir a
Subbable.com/CrashCourse.
Este episodio fue escrito por Kathleen Yale,
editado por Blake de Pastino, y nuestro asesor
es el Dr. Ranjit Bhagwat. Nuestro director y editor
es Nicholas Jenkins, el supervisor de script
es Michael Aranda, que es también nuestro diseñador de sonido,
y el equipo de gráficos se Thought Café

Portuguese: 
não deixe que ele o defina. Todos temos espaço para melhorar. Nós temos um potencial surpreendentemente
infinito. Ah, e a resposta para a pergunta que eu fiz no começo: um piano é um instrumento musical
que se toca usando um teclado, e a banana é o menos similar de todos os outros objetos, suco é a
copo como mão é a luva, o número dois não pertence a essa série, e Bernice
começou com 23 feijões.
Hoje, sua mente inteligente aprendeu como atualmente usamos os testes WAIS e WISC para medir
inteligência, e quão importante é que esse teste seja estandardizado, confiável e válido.
Nós também olhamos a maneira como a genética, o ambiente, os testes enviesados e a ameaça do estereotipo podem afetar
o desempenho nos testes de QI. Obrigado por assistir, especialmente aos subscritores de Subbable
os quais fazem isto possível. Para saber como apoiar, é śo entrar no
Subbable.com/CrashCourse.
Este episódio foi escrito poe Kathleen Yale, editado por Blake de Pastino e nosso consultor
é o Dr Ranjit Bhagwat. Nosso diretor e editor é Nicholas Jenkins, o supervisor de rotéio
e designer de sons é Michael Arand, e o time gráfico é Thought Cafe.
[Episódio traduzido por Julian Tejada]

Russian: 
позволяйте ей определять себя. У нас всех есть свобода для личного развития. Мы полны несчитанного
и удивительного потенциала. Кстати, ответы на предыдущие вопросы: пианино это музыкальный
инструмент с клавишами, банан наименее схож с другими, сок
к стакану как рука к перчатке, число 2 не принадлежит этому набору цифр, И Бэрнис
начала с 23 конфет.
Сегодня ваш интеллектуальный разум узнал об использовании WAIS и WISC для измерения
интеллекта, и как важной для теста иметь нормативность, надежность, и валидность.
Мы также посмотрели как генетика, окружение, предвзятие тестов, и угроза стереотипа могут повлиять
на езультаты теста IQ. Спасибо за просмотр, особенно всем нашим подписчикам Subbable,
которые помогают этому каналу существовать. Если вы хотите поддержать канал, просто
навестите subbable.com/crashcourse
Эта серия была написана Кэтлин Йейл,
редактирована Блейком де Пастино, и нашим консультантом
был Др. Ранжит Бхагават. Наш директор и редактор - 
Николас Дженкинс, заведующий текстом -
Майкл Аранда, кто также является нашим звукорежиссером
и наша заведующая графикой команда - Thought Café.

Swedish: 
låt det inte definiera dig. Vi har alla plats för självförbättring. Vi är alla fulla av oändligt
förvånande potential. Och svaren till de där frågorna jag ställde tidigare: Ett piano är ett musikinstrument
som spelas med ett tangentbord, bananen är minst lik de andra, jos
är för ett glas som en hand är för en handske, siffran två passar inte i serien, och Bernice
började med tjugotre godisar.
Idag lärde sig ditt intelligenta sinne hur vi för tillfället använder WAIS- och WISC-test för att mäta
intelligens, och hur viktigt det är att ett test är standardiserat, pålitligt och giltigt.
Vi kikade också på hur genetik, omgivning, partiskhet i testning och stereotyphot kan påverka
IQ-testsprestation. Tack för att du tittade, särskilt alla våra Subbable-prenumeranter
som gör CrashCourse möjligt. För att få veta hur du kan stödja oss, gå bara till
Subbable.com/CrashCourse.
Det här avsnittet skrevs av Kathleeen Yale, redigerades av Blake de Patino och vår konsult
är Dr Ranjut Bhagwat. Vår regissör och redaktör är Nicholas Jenkins, skript-förman
är Michael Aranda som också är vår ljuddesigner, och grafikteamet är Thought Café.
