
Polish: 
"Problem polega na tym, według mnie, że postmodernizm w znacznym stopniu wyczerpał swoje możliwości"
David Foster Wallace jest znany jako jeden z najbardziej wpływowych pisarzy w najnowszej historii.
Przed odebraniem sobie życia w 2008 r. potępił negatywne skutki, które postmodernizm wywarł na jego pokoleniu.
Postmodernizm to bardzo szeroki termin używany do analizy naszego świata, który pojawił się w latach 50. i 60. XX wieku.
Odrzucił wielkie motywy przewodnie, które istnieją w modernizmie:
rzeczy takie jak "jest jeden prawdziwy Bóg", "historia to postęp" i "pokój na Ziemi".
W myśli postmodernistycznej nie ma prawdy naukowej, filozoficznej czy religijnej,
która wyjaśni wszystko dla wszystkich.
Brakuje mu tego optymizmu.
Zamiast tego, wszystko jest rozumiane na poziomie mikro.
[1870: "Dzieci to siła robocza"]
[2016: "Dzieci są świętością"]
Wiedza i prawda są kontekstowe i skonstruowane.
["planety" - "kule do kręgli"]
Rzeczywistość pojawia się tylko poprzez nasze interpretacje, tego co świat dla nas oznacza indywidualnie.
Tak więc, postmodernizm charakteryzuje się samo-odnoszeniem się,
takim jak postać, która wie, że jest postacią w powieści lub filmie,

Italian: 
Il fatto è che secondo me il postmodernismo
ha fatto in larga parte il suo tempo.
David Foster Wallace è
considerato uno degli scrittori
più influenti degli ultimi tempi.
Prima di togliersi la vita nel 2008
ha evidenziato gli effetti negativi che il
postmodernismo ha avuto sulla sua generazione.
Postmodernismo è un termine
molto generale usato per descrivere
il nostro mondo, usato per la prima
volta tra gli anni '50 e '60.
Rifiuta la visione
presentata dal modernismo,
cose come l'esistenza di un solo Dio, che
la storia sia progresso, e la pace nel mondo
Secondo il pensiero postmoderno, non esistono
verità scientifiche, filosofiche o religiose
che siano in grado di spiegare
qualsiasi cosa a chiunque.
Manca di quell'ottimismo.
Piuttosto, tutto viene considerato
sul piano individuale:
il sapere e la verità sono
conseguenze e dipendono dal contesto,
la realtà è esclusivamente frutto delle
nostre interpretazioni personali del mondo.
Per cui il postmodernismo
è caratterizzato da
autoreferenzialità,
come quando un personaggio è consapevole
di fare parte di un romanzo o di un film,

Turkish: 
Bence postmodernizmin problemi,
büyük ölçüde, doğal akışını seyretmesi.
David Foster Wallace, son zamanların
en etkili yazarlarından biri olarak bilinir.
2008'de hayatına son vermeden önce
postmodernizmin onun jenerasyonu
üzerindeki negatif etkilerini kınamıştı.
Postmodernizm
50li ve 60lı yıllarda ortaya çıkan,
dünyamızı çözümlemek için kullanılan
oldukça geniş kapsamlı bir kavramdır.
Büyük anlatıları olan
modernizmi,
"Tek bir gerçek tanrı vardır"
"Tarih ilerlemedir"
"Dünya Barışı" gibi düşünceleri reddetmiştir.
Postmodern düşüncede
her şeyi açıklayabilen
tek bir bilimsel, felsefi veya dini hakikat
yoktur.
O iyimserlikten yoksundur.
Onun yerine, her şey düşük seviyede kavranır.
Bilgi ve hakikat, bağlamsal ve yapaydır.
Gerçeklik yalnızca,
dünyanın bize bireysel olarak ifade ettiği anlamın
yorumlanmasıyla oluşur.
Bu nedenle postmodernizm
özgöndergelilik ile karakterize edilir.
Tıpkı bir karakterin, kendisinin bir roman
veya film içerisinde bulunduğunu

English: 
the problem is i think post-modernism
has to a large extent run its course
David Foster Wallace is known for being
one of the most influential writers in
recent history before taking his own
life in 2008 he decried the negative
effects post-modernism had on his
generation post-modernism is a very
wide-ranging term used to analyze our
world that emerged in the nineteen
fifties and sixties it rejected the
grand narratives that exists in
modernism things like there's one true
God history is progress and peace on
earth in postmodern thought there is no
scientific philosophical or religious
truth which will explain everything for
everybody
it lacks that optimism instead
everything is understood on a micro
level knowledge and truth are contextual
and constructed reality only comes into
existence through our interpretations of
what the world needs to us individually
thus post-modernism is characterized by
self-referential ality such as a
character who knows their character in a

Spanish: 
El problema es que creo que el post-modernismo
Ha alcanzado su fin
David Foster Wallace es conocido por ser
uno de los escritores mas infuyentes
en historia reciente
antes de suicidarse en 2008 desprestigio los
efectos negativos que el post-modernismo tiene en
su generacion, post-modernismo es un
amplio termino usado para analizar
nuestro mundo que surgio en los 50
y 60 que rechaza las
grandes narrativas que existen en
el modernismo, cosas como
solo hay un dios, la historia es progreso y la paz mundial
el pensamiento post-moderno no hay
una verdad cientifica filosofica o religiosa
que explicara todo para todos
 
en cambio ese optimismo no existe
todo se entiende en un micronivel,
el conocimiento y la verdad son contextuales
y la realidad construida solo llega a
existir con nuestras interpretaciones
de lo que el mundo necesita de cada uno
entonces post-modernismo se caracteriza por
ser autorreferencial por ejemplo
un personaje que sabe que es un personaje en

French: 
le problème est
je pense
que le post-modernisme
a dans une large mesure atteint ses limites
David Foster Wallace est connu pour être
l'un des écrivains les plus influents de l'histoire récente
avant de prendre sa propre vie en 2008
il a décrié les effets négatif du post-modernisme sur sa génération
le post-modernisme est un terme très large utilisé pour analyser notre monde
qui a émergé dans les années 50 et 60
signifiant le rejet des grands récits  qui existent dans le modernisme
tels "Il y a un seul grand Dieu", "L'histoire est progrès" et "Paix sur la terre"
dans la pensée post-moderne il n'y a pas de vérité scientifique, philosophique ou religieuse
qui va tout expliquer pour tout le monde
cela manque de cette optimisme
à la place, tout est compris à un niveau individuel
la connaissance et la vérité sont contextuelles et fabriquées
la réalité n'est perçue que par notre interprétation
de ce que le monde signifie pour nous individuellement
ainsi le post-modernisme est caractérisé par
l'auto-référencement
tels que des personnages qui savent qu'ils sont des personnages dans un livre ou film

Portuguese: 
O problema é que eu acho que o pós-modernismo,
em grande medida, atingiu o seu limite.
David Foster Wallace é conhecido por ser
um dos escritores mais influentes
da história recente. Antes de tirar sua própria
vida em 2008, ele denunciou os efeitos
negativos do pós-modernismo em sua
geração. Pós-modernismo é um termo
muito amplo que tem sido usado para analisar o nosso
mundo, que emergiu nas décadas
de cinquenta e sessenta e rejeitou as
grandes narrativas que existiam
no modernismo. Coisas como "Há apenas um verdadeiro
Deus", "História é o progresso" e "Paz na Terra".
No pensamento pós-moderno, não há
verdade científica, filosófica ou religiosa
que irá explicar tudo para
todo mundo.
Falta-lhe o otimismo. Em vez disso,
tudo é entendido em um nível
micro. Conhecimento e verdade são contextuais
e realidade construída só entra em
existência através de nossas interpretações do que
o mundo precisa de nós individualmente.
Assim, o pós-modernismo é caracterizado pela
auto-referencialidade, como com um
personagem que sabe que é um personagem

Russian: 
«Я думаю, проблема в том, что постмодернизм
в значительной степени изжил себя.»
Дэвид Фостер Уоллес известен как
один из самых важных писателей
новейшей истории. Прежде чем покончить
с собой в 2008 году, он порицал негативное
влияние постмодернизма на своё
поколение. Постмодернизм очень
разносторонний термин, используемый для анализа
нашего мира, появившийся
в 50-х, 60-х годах. Он отверг
великие нарративы, которые существовали
в модернизме, такие как "единственный истинный Бог"
"история есть прогресс" и "мир на
земле." В постмодернистской мысли нет
научной, философской или религиозной
истины, которая объяснила бы всё для
всех.
Для этого ему не хватает оптимизма.
Вместо этого всё понимается на микро уровне.
Знания и истина являются контекстуальными
и сконструированными, реальность
проявляется только через наши интерпретации того,
чего мы хотим от мира индивидуально.
Таким образом постмодернизм характеризуется
самоотсылающейся реальностью (например когда
персонаж знает, что он персонаж

Portuguese: 
em um romance ou filme, pelo relativismo moral e pelo
cinismo e ironia. Com isso em mente,
aqui está Wallace novamente. O problema, entretanto,
é que agora, grande parte das
bases do pós-modernismo (ironia,  cinismo,
irreverência) são agora parte de tudo o que
é enervante na cultura
em si.
A maior preocupação de Wallace estava na
força cultural dominante da televisão
que ele acreditava que se tinha tornado demasiadamente
saturada com estas características
pós-modernas. A resposta das TVs para sitcoms
excessivamente sentimentais e burros, foi a ironia.
Programas de TV começaram a criticar a si mesmos
por serem programas burros. "Isto não pode estar acontecendo!".
"Ah cara, nós temos que ver esse filme!"
"Ah, dane-se. Provavelmente não é tão bom assim".
"Cartman, do que você está falando?!"
"Você ama Terrance and Phillip!"
"Sim, mas as animações são uma porcaria."
É difícil criticar um show que
critica a sim mesmo primeiro. Os programas se tornaram
mais auto-referenciais e
auto-depreciativos.
Em resumo, eles não levam nada a sério e
há um problema com isso. Na visão de Wallace,
a ironia não possui qualidades redentoras

Italian: 
da relativismo morale, e da
cinismo ed ironia.
Alla luce di tutto ciò,
riecco Wallace:
Il problema però è che ora molte dei
mantra postmoderni quali
ironia, cinismo, irriverenza,
contribuiscono a quel quid che sta
guastando la cultura odierna, hai presente?
La più grande preoccupazione di Wallace era
il potere culturale della televisione,
che riteneva essere diventata eccessivamente
pregna di questi caratteri postmoderni.
La risposta della TV a sitcom idiote,
o eccessivamente sentimentali, era l'ironia.
I programmi TV iniziarono a fare autoironia
su quanto fossero programmi idioti:
- Non può essere.
- Questo film dobbiamo vederlo.
Chi se lo incula, tanto non sarà
neanche questo granché.
Cartman, ma che dici, tu
adori Trombino e Pompadour.
Sì ok, ma le animazioni fanno cagare.
È difficile criticare uno spettacolo che
è il primo a criticare se stesso,
gli show divennero sempre più
autoreferenziali e autoironici,
In pratica, non prendevano
nulla sul serio,
e questo comporta un problema,
secondo Wallace.

Turkish: 
ahlaki görelilik,
alaycılık
ve ironi yolu ile bildirmesi gibi.
Bunu akılda tutarak, tekrar Wallace'a dönelim:
Mevcut problem şu;
postmodernizmin ironi,
alaycılık, saygısızlık gibi hilelerinin birçoğu,
şu an kültürün kendisini zayıflatan şeyin
bir parçası.
Wallace'ın en büyük endişesi
televizyonun kültür üzerindeki baskın gücüydü.
Bu gücün, postmodernizmin özelliklerinden
fazlaca etkilendiğine inanıyordu.
Televizyonun aptal
ve aşırı duygusal sit-comlara tepkisi ise
ironiydi.
TV programları, kendilerini
aptalca TV programı olmakla eleştirmeye başladı.
- Bu gerçek olamaz!
- Bu filmi mutlaka görmemiz lazım.
- Siktir edin, muhtemelen o kadar iyi değildir zaten.
- Carter, ne saçmalıyorsun?
- Terrance & Phillip'e bayılırsın sen.
- Evet, ama animasyonlar da biraz boktan.
 
Kendini sizden önce eleştiren bir yapımı
eleştirmek zor.
Yapımlar daha özgönderimsel
ve alçakgönüllü hale geldi.
Kısacası, hiçbir şeyi ciddiye almadılar.
Wallace'a göre bu sorunluydu.

Polish: 
relatywizmem moralnym, cynizmem i ironią.
Mając to na uwadze, powróćmy do Wallace'a:
"Problem polega jednak na tym, że wiele sztuczek
postmodernizmu: ironia, cynizm, brak szacunku -
- są teraz częścią tego, co czymkolwiek jest - osłabia naszą kulturę, prawda?"
Największym zmartwieniem Wallace'a była dominująca siła kulturowa telewizji, która według niego była zbyt nasycona postmodernistyczną charakterystyką.
Reakcją telewizji na durne i nazbyt sentymentalne seriale była ironia.
Programy telewizyjne zaczęły krytykować siebie,
za bycie głupimi programami telewizyjnymi.
[Stan Marsh] To się nie może dziać!
[Kyle Broflovski] Musimy zobaczyć ten film, koleś.
[Eric Cartman] Ah, chrzanić to, prawdopodobnie i tak nie jest aż taki dobry.
[Kyle Broflovski] Cartman, o czym ty mówisz? Uwielbiasz Terrance'a i Phillipa.
[Eric Cartman] Tak, ale animacja jest beznadziejna.
Trudno krytykować program, który pierwszy sam się krytykuje.
Programy stały się bardziej samoodnoszące się i autokrytyczne.
Krótko mówiąc, nie traktowały niczego na poważnie.
I jest z tym pewien problem, w oczach Wallace'a.

English: 
novel or film by moral relativism and by
cynicism and irony with that in mind
here's Wallace again that the problem
though is now is that a lot of the
sticks of post-modernism irony cynicism
irreverence are now part of whatever it
is that's enervating in the culture
itself right
Wallace's biggest concern was with the
dominant cultural force of television
which he believed had become too
saturated with these postmodern
characteristics TVs response to dumb and
overly sentimental sitcoms was ironing
TV shows began criticizing themselves
for being dumb TV shows can't be
happening we have to see this movie dude
is great about the isn't that good
anyway and then what are you talking
about love carrots in film and animation
up crabby
it's hard to criticize a show that
criticizes itself first shows became
more self-referential and
self-deprecating
in short they took nothing seriously and
there's a problem with this in Wallace's
mind irony has no redemptive qualities

Spanish: 
una novela o pelicula mediante relativismo moral
cinismo e ironia, con todo esto
aqui esta Wallace otra vez
el problema es que ahora es que muchas
cosas apegadas al post-modernismo: ironia, cinismo
irreverencia. Son parte de lo que sea
que enerva la cultura misma
 
La preocupacion de Wallace era
la fuerza dominante de la television
que pensaba que se habia convertido
saturada con estas caracteristicas
post-modernas. La respuesta de tv de tontas
y sobre sentimentales sitcoms fue ironia
shows de tv se criticaban a ellos mismos
por ser tontos shows
-¡Esto no es posible!
-¡Tenemos que ver esta pelicula!
-Probablemente no es tan buena
-De que hablas
adoras estas peliculas
-Pero la animacion apesta
Es dificil criticar un show
que se autocritica, los shows
se volvieron mas autorreferenciales
y autocriticos
en resumen no tomaban nada en serio
esto es un problema segun Wallace
la ironia no tiene cualidades valiosas

Russian: 
романа или фильма), моральным релятивизмом,
цинизмом и иронией. Помня это,
вёрнемся к Уоллесу, опять. — И проблема,
тем не менее, состоит в том, что большинство
фишек постмодернизма - ирония, цинизм,
непочтительность - теперь являются  частью всего того,
что разлагает саму культуру,
не так ли?
Наибольшее беспокойство Уоллеса вызвала
доминирующая культурная сила телевидения,
которая, по его мнению, стала перенасыщена
особенностями постмодерна.
Ответ телевидения на глупые и
чрезмерно сентиментальные ситкомы был ироничный.
ТВ-шоу стали критиковать себя
за то, что они были тупыми ТВ-шоу.
— Этого не может быть!!  — Мы должны посмотреть этот фильм, чувак!
— Да ну нахрен. Наверняка ничего хорошего.
— Картман! Какого чёрта ты несёшь?!
Ты же любишь Терренса и Филлипа! — Да, только анимация
дерьмовая.
Трудно критиковать шоу, которое
критикует само себя. Шоу стали
более самоотсылающимися и
самоуничижительными.
В общем, они ни к чему не относились серьёзно. И
эта проблема волновала Уоллеса.
Ирония не имеет искупительных качеств

French: 
par la relativité morale, le cynisme et l'ironie
avec ça à l'esprit, voici à nouveau Wallace
le problème est que maintenant beaucoup des caractéristiques du post-modernisme
ironie, cynisme, irrévérence
interviennent et font partie de la culture elle-même,
non ?
La plus grand inquiétude de Wallace
était la culture dominante de la télévision
qu'il pensait saturée de ces caractéristiques post-modernes
la réaction aux sitcoms idiotes et trop sentimentales était l'ironie
les shows télévisés commencèrent à s'auto-critiqué
d'être des émissions stupides
c'est pas possible
on doit aller voir ce film mec
laisse tomber, ils est certainement pas si bien que ça
Cartman, qu'est que tu racontes ?
tu adores Terrence & Phillip
ouais mais les animations sont merdiques
il est difficile de critiquer une émission qui s'auto-critique directement
elles se citent elles-même et s'auto-dénigrent
en quelques mots elle ne prennent rien au sérieux
et cela perturbe la pensée de Wallace

Portuguese: 
em si mesma. Ela apenas pode apontar
problemas e desconstruir as coisas, mas ela
não oferece nenhuma solução.
É como um rebelde derrubar um tirano
apenas para se tornar um tirano melhor.
Tome como exemplo a critica irônica de Seinfeld
dos sitcoms. Os problemas bastante humanos dos personagens
são expostos mas
são apresentados como insolúveis. Enquanto
sitcoms anteriores mais açucarados podiam oferecer
uma solução através de amigos da família ou
passatempos, Seinfeld não nos dá nada.
Esta não é uma formula redentora, e sim
uma fórmula cínica. Em Family Guy, o uso da ironia é
ligeiramente diferente, mas não mais redentor.
O programa faz conexões irônicas com a história,
estereótipos, celebridades, e o que mais você quiser,
mas se preocupa mais com o número de
conexões que podem fazer em vez de
fornecer quaisquer lições ou desafiar qualquer
princípios com eles.
Ele simplesmente usa a ironia para nos assegurar de
nosso conhecimento do discurso cultural.
Você tem a desconstrução do cinismo
de "Saturday Night Live". As relações superficiais de
"Arrested Development".
O personagens irredimíveis de "It's Always Sunny in Philadelphia".
E na época de Wallace, todos

Polish: 
Ironia sama w sobie nie posiada cech odkupienia.
Może wskazywać problemy i dekonstruować rzeczy, ale nie oferuje rozwiązania.
Jest jak buntownik, detronizujący tyrana,
tylko po to, by stać się lepszym tyranem.
["trudniej mnie skrytykować!"]
Weźmy na przykład ironiczną krytykę sitcomu w serialu "Seinfeld".
Bardzo ludzkie problemy wszystkich bohaterów są wyłożone wprost, ale prezentowane są jako nierozwiązywalne.
Podczas gdy wcześniej, łagodniejsze seriale mogły oferować rozwiązania
poprzez rodzinę, przyjaciół lub hobby - Seinfeld nic ci nie daje.
To nie jest odkupująca formuła, lecz cyniczna.
Wykorzystanie ironii w serialu Family Guy [pol. "Głowa Rodziny"] jest nieco inne, ale wcale nie lepsze.
Tworzy bowiem ironiczne nawiązania do historii, celebrytów, stereotypów - czego dusza zapragnie.
Ale serial bardziej dba o liczbę odniesień, które może wcisnąć, niż o zaprezentowanie morału lub kwestionowanie zasad, w związku z nimi.
Family Guy po prostu używa ironii, aby "poklepać nas po plecach" i upewnić nas w naszej wiedzy o dyskursie kulturowym.
Mamy także dekonstrukcję i cynizm Saturday Night Live,
powierzchowne relacje w Arrested Development,

English: 
in and of itself it can point out
problems and deconstruct things but it
offers no solution
it's like a rebel to throwing a tyrant
only to become a better tyrant
take for example seinfeld ironic
critique of the sitcom every character
is very human problems are laid bare but
they're presented as unsolvable whereas
earlier more sugary sitcoms might offer
a solution through family friends or
hobbies seinfeld gives you nothing
that's not a redeeming formula it's a
cynical one family guys use of irony is
slightly different but no more redeeming
it makes ironic connections to history
celebrity stereotypes you name it he
cares more about the number of
connections that can make rather than
providing any lessons or challenging any
principles with them
it simply uses irony to reassure us of
our knowledge of cultural discourse
you've got saturday night lives
deconstruction of cynicism arrested
development superficial relationships
it's always sunny is irredeemable
characters and in Wallace's time all of

Russian: 
сама по себе. Она может указывать на
проблемы и противоречия, но не
предлагает никакого решения.
Это похоже на то, когда мятежник свергнул тирана
только для того, чтобы стать лучшим тираном.
Возьмем, к примеру "Сайнфелд" - иронический
ситком. Каждый персонаж имеет
очень человеческие проблемы, но они
представлены как неразрешимые. Тогда как
более ранние ситкомы могли предложить
решение через семью, друзей или
хобби. Сайнфелд не даёт тебе ничего.
Это не формула искупления, это цинично.
"Гриффины" используют иронию
иначе, но не более искупительно.
Они создают иронические связи с историей
стереотипов знаменитостей. Так они
заботятся о количестве таких
связей, которые могут сделать. Вместо того,
чтобы преподать урок или бросить вызов
этим принципам.
Они просто используют иронию, чтобы убедить нас
в знании культурного дискурса.
У тебя есть деконструкция цинизма
"Saturday Night Live",  поверхностные взаимоотношения
"Замедленного развития",
неисправимые персонажи "В Филадельфии
всегда солнечно" и время Уоллеса пришлось

Turkish: 
İroninin tek başına hiçbir kurtarıcı özelliği yoktur.
Problemleri gösterebilir,
bazı şeyleri analiz etmekte kullanılabilir,
ama herhangi bir çözüm önermez.
Bir asinin, zorba bir hükümdarı
sadece daha zorba bir hükümdar olmak için devirmesine benzer.
Örnek olarak Seinfeld'in
ironik sitcom eleştirisini ele alalım.
Her bir karakterin oldukça insancıl problemleri ortaya açıkça konur,
ama bu problemler çözümsüzmüş gibi sunulur.
Aksine, eski tatlı sitcomlar çözümlerini
aile, arkadaşlar veya hobiler aracılığıyla sunar.
Seinfeld size hiçbir çözüm vermez.
Bu kurtarıcı bir formül değil,
alaycı bir formüldür.
Family Guy'da ironi kullanımı
biraz farklıdır, ama daha kurtarıcı değildir.
Tarih, ünlüler, klişeler ve aklınıza gelecek her şey ile ilgili
ironik bağlatılar kurar.
Bu bağlantıların sayısal çokluğuna,
bir ders vermek veya
herhangi bir prensibe onlarla birlikte
meydan okumanızdan daha çok değer verir.
Basitçe; ironiyi kullanma amacı,
kültürel söyleme dair bilgimizi pekiştirmektir.
Elimizde "Saturday Night Live"ın
alaycılık yapısökümü var,
"Arrested Development"nın yüzeysel ilişkileri
"It's Always Sunny in Philadelphia"nın çaresiz karakterleri
ve Wallace'ın döneminde,

Italian: 
L'ironia non ha redenzione di per sé,
è utile per individuare cose
che non vanno ed analizzarle,
ma non presenta altre soluzioni.
È come un ribelle che
rovesci un tiranno,
solo per poi diventarne
uno più efficiente.
Prendete ad esempio la critica
ironica di Seinfeld sulle sitcom.
Ogni personaggio è molto umano, i problemi
della vita vengono esposti chiaramente,
ma non sono presentati come risolvibili,
mentre sitcom precedenti, più stucchevoli,
potevano offrire soluzione quali
la famiglia, le amicizie
oppure gli hobby.
"Seinfeld" non offre nulla di simile,
non c'è una possibilità di salvezza,
solo una conclusione cinica,
L'uso dell'ironia che fanno "I Griffin" è
poco differente, e funziona allo stesso modo,
fa riferimenti ironici alla Storia,
su VIP o su stereotipi, di tutto,
ma gli interessa più il numero di
riferimenti che riesce ad infilare,
che fornire una qualsiasi lezione, o mettere
in discussione qualsiasi principio affrontato.
Usa solo l'ironia solo per rassicurarci sulla
nostra conoscenza del dibattito culturale.
Abbiamo il "Saturday Night
Live" col suo cinismo acuto,
"Arrested Development" con i
suoi rapporti superficiali,
"It's always sunny" coi suoi
personaggi incorreggibili,

Spanish: 
en si mismo. Puede marcar
problemas y deconstruir cosas
Pero no ofrece solucion
es como un rebelde destronando un tirano
solo para convertirse en un mejor tirano
tome como ejemplo la ironia de seinfeld
sobre los sitcoms, cada problema humano
de los personajes es claro
pero son presentados como irresolubles, mientras
mas viejas y amigables sitcoms ofrecian
una solucion mediante familia, amigos
o hobbies, seinfeld te da nada
eso no es una formula redimible
es una cinica, la ironia de family guy
un poco diferente pero no mas redimible
hace conexiones ironicas de la historia,
estrellas, estereotipos, etc
pero solo le importa cuantas
conexiones puede hacer mas que
proveer cualquier eccion o desafiar
cualquier principio
solo usa la ironia para reasegurarnos
de nuestro conocimiento de la cultura
esta SNL deconstruyendo el cinismo
arrested development
y sus relaciones superficiales
always sunny irredimibles
personajes y en la epoca de Wallace

French: 
l'ironie n'a aucune qualité rédemptive en elle-même
elle peut signaler les problèmes et déconstruire les choses
mais ne propose pas de solution
comme un rebelle qui destitue un tyran
seulement pour devenir un meilleur tyran
comme par exemple
la critique ironique de la sitcom par Seinfeld
chaque problèmes humains sont mis à nus
mais sont montré comme insoluble
ainsi les vielles sitcoms sirupeuse
proposent une solution
tels que  la famille, les amis ou les passions
Seinfeld ne vous en donne auncune
ce n'est pas une formule rédemptrice
mais une formule cynique
l'usage de l'ironie dans Les Griffin est légèrement différente
mais pas moins salvatrice
elle fait des références ironiques à l'histoire,
 la célébrité, les stéréotypes... ainsi de suite
mais elle se soucie plus du nombre de références possibles
plutôt que de proposer une leçon
ou remettre en cause des principes avec elles
mais utilise plutôt l'ironie pour comptenter
notre connaissance des conflits culturelles
il y a Saturday Night Live avec sa déconstruction et son cynisme
Arrested Developement et ses relations superficielles
It's Always Sunny [...] et ses personnages incorrigibles

Turkish: 
tüm bu televizyon programları var.
İroni yöntemi, reklamların tümünde karşımıza çıkıyor.
Mesela buradaki 20 reklam,
reklam olmalarıyla dalga geçiyor.
Merhaba, ben bir aktörüm.
Nordnet'in diğer bankalardan ne kadar üstün olduğunu
söylemek için 8.000 ücret aldım.
Wallace’a göre, televizyonlar
arsızca alçakgönüllüdür ve kültürümüzün yapısökümüdür.
Her şeyin uydurma olması fikri
ruhu yıpratıcıydı.
Duygusallığın, farkında ve alaycı üstünlüğü
gerçekten insan olmanın gerçek bir çeşit korkusu.
Televizyonun ortalamasını
bireyin alaycı ironisiden,
bireyin içtenliğine çevirmenin
çözüm olacağını düşünüyordu.
Kuşkusuz bu geçiş, birkaç on yıldır pop kültürünün
bazı bölümlerinde gerçekleşmekteydi.
Bu kısmen David Foster Wallace sayesinde,
ama genel olarak kültürel değişimin
alaycalıktan uzaklaşmasından gerçekleşmekteydi.
Bu dönüşümün TV komedileri üzerindeki
etkisini görmek ilginç.
Komedinin bazı önemli araçları
karakteristiksel olarak postmodern.
Öyleyse bu karakteristik özellikler,

French: 
et à l'époque de Wallace
toutes ces émissions
la posture ironique apparaît souvent dans la publicité
ici dans 20 pubs se moquant d'elle même d'être des pubs
bonjour, je suis un acteur
j'ai été payé 8000 dollars pour vous dire à quel point
Nordnet est géniale par rapport aux autres banques
pour Wallace l'autodérision sans réserve
et la déconstruction de notre culture
que l'idée que tout est artificiel est corrosive pour l'esprit
"[...]la supériorité branché et cynique serait plutôt un symptôme de la peur d'être véritablement humain"
il pensait que l'on trouverait une solution
en modifiant le ton général de la télévision
du cynisme vers sincérité
et très certainement cette transition apparaît
dans certaines sphères de la culture populaire
et est apparue durant la dernière décénie
c'est en partie grâce à David Foster Wallace lui-même
et certainement à un changement culturel général quittant le cynisme
c'est un intéressant de constater comment ce changement
à impacté les comédies télévisées
quelques outils de la comédie sont spécifiquement post-modernes
alors comment ceux-ci mêlé avec la sincérité

Spanish: 
todos estos shows, la ironia
esta en la publicidad, aqui hay 20
que se burlan de ellos mismos
-Hola, soy un actor, me pagaron
ochocientos dolares para decirte
lo bueno que es nornet comparado con otros bancos
Para Wallace, la descarada autocritica
y deconstruccion de nuestra cultura en la tv
la idea de que todo esta fabricado
era corrosiva para el alma
"La moda de trascender los sentimientos
es en realidad un tipo de miedo a ser humanos verdaderos"
El penso que se podria solucionar
cambiando el tono de tv
desde una ironia cinica
hacia una sincera, sin duda este cambio
ocurre en algunas partes de la
cultura pop y lo ha sido
por la ultima decada, gracias a
Wallace y tambien a un cambio
general de la cultura lejos de cinismo
en general. Es interesante ver como
este cambio afecto comedias de tv
algunas de las comedias mejores herramientas
son caracteristicamente post-modernas
asi que como quedan combinadas con sinceridad

Russian: 
на все эти шоу. Иронический метод прослеживается
в рекламе постоянно. Здесь 20 объявлений
высмеивают себя за то, что они объявления.
— Привет, я актёр. Я заплатил восемь
тысяч долларов, чтобы сказать вам насколько велик
Nordnet, по сравнению с другими банками.
К Уоллесу. Невозмутимое самоуничижение телевидения
и деконструкция нашей культуры.
Идея, что всё сфабриковано, была
губительна для души. «...Модное циничное
превосходство над сентиментальностью на самом деле
какой-то страх быть настоящим человеком...»
Он думал, что мы найдем решение в
сдвиге общего тона телевидения от
циничной иронии к
искренности и, без сомнения, этот крайний сдвиг
происходит в некоторых сферах
поп-культуры и имел место в течение прошлого
десятилетия. Это связано отчасти с самим
Дэвидом Ф. Уоллесом и, вероятно, с общим
культурным отказом от цинизма
в целом. Интересно наблюдать, как этот
тотальный сдвиг повлиял на ТВ комедии.
Некоторые из великих комедийных инструментов
характеризуются постмодернистскими.
Так как же они в сочетании с искренностью

English: 
these shows the ironic mode shows up in
advertising all the time here 20 ads
making fun of themselves for being ads
hello I'm an actor I've been paid eight
thousand dollars to tell you how great
nor net is compared to other banks to
Wallace TVs unabashed self-deprecation
and deconstruction of our culture the
idea that everything is fabricated was
corrosive to the soul hip cynical
transcendence of sentiment is really
some kind of fear of being really human
he thought we'd find a solution in
shifting televisions overall tone away
from one of cynical irony to one of
sincerity and no doubt this terminal
shift is occurring in some spheres of
pop culture and has been for the last
decade it's due in part to david foster
wallace himself and likely to a general
cultural shift away from cynicism in
general it's interesting to see how this
total shift has affected TV comedies
some of comedies greatest tools are
characteristically post
so how these combined with sincerity to

Portuguese: 
estes programas. O modo irônico mostra-se na
propaganda o tempo todo. Aqui estão 20 anúncios
tirando sarro de si mesmos por serem anúncios.
"Olá eu sou um ator que eu fui pago oito
mil dólares para dizer-lhe o Nordnet
é grande em comparação com outros bancos."
Para Wallace, a autodepreciação desavergonhada da TV
e a desconstrução da nossa cultura,
a ideia de que tudo é fabricado,
foram corrosivas para a alma. "A transcendência moderna e cínica
do sentimento é realmente um tipo de
medo de ser realmente humano."
Ele pensou que iria encontrar uma solução
mudando o tom geral da televisão
da ironia cínica para
a sinceridade. E não há dúvida de que
esta mudança de tom está ocorrendo em algumas esferas
da cultura pop. Isto está ocorrendo na
última década. Isto é devido, em parte, ao própio David Foster Wallace
e provavelmente devido a uma mudança cultural geral
para longe do cinismo.
É interessante ver como
esta mudança de tom afetou as comédias da TV.
Algumas das maiores ferramentas das comédias  são
caracteristicamente pós-modernas.
Então como elas se combinam com a sinceridade

Italian: 
e ai tempi di Wallace,
tutti questi altri.
Questo spirito ironico appare
nelle pubblicità molto spesso,
Questi sono 20 spot che si prendono
in giro il fatto di essere spot.
Salve, sono un attore.
Sono stato pagato 8000$
per venirvi a dire
quanto Nor Net sia meglio
rispetto alle altre banche.
Per Wallace, l'autoironia
sfacciata della TV,
insieme alla destrutturazione
della nostra cultura,
ovvero l'idea che tutto sia artificioso,
sono dannose per lo spirito.
"Quella indifferenza al sentimento,
da cinici di tendenza, è davvero una
sorta di paura di essere
davvero umani..."
Riteneva che una soluzione fosse
nello spostare il tono generale della TV
dall'ironia cinica alla sincerità.
E senza dubbio questo passaggio sta
avvenendo in certi ambiti della cultura pop,
da una decade a questa parte.
Questo grazie sia a David
Foster Wallace stesso,
ma soprattutto grazie ad uno scostamento
culturale dal cinismo in generale.
È interessante vedere come questo cambiamento
abbia impattato la commedia in TV.
Alcuni degli strumenti più usati in
commedia sono tipicamente postmoderni.
Per cui come vanno a
combinarsi con la sincerità,

Polish: 
z góry skreślone postacie w "It's Always Sunny in Philadelphia"... a za czasów Wallace'a, wszystkie te programy.
"Tryb ironiczny" pojawia się w reklamach przez cały czas: tutaj jest z 20 reklam, parodiujących się za bycie reklamami.
"Witaj, jestem aktorem. Otrzymałem 8000 $, aby ci powiedzieć, jak świetny jest Nordnet w porównaniu z innymi bankami".
Dla Wallace'a, niepohamowana deprecjacja i dekonstrukcja naszej kultury przez telewizję,
założenie, że wszystko jest sfabrykowane - było wyniszczające dla duszy.
"...cyniczne wznoszenie się ponad sentymenty,
to tak naprawdę lęk przed byciem prawdziwie ludzkim".
Wallace sądził, że znajdziemy rozwiązanie polegające na przesunięciu ogólnego brzmienia telewizji, z dala od cynicznej ironii, na szczerość.
Bez wątpienia ta zmiana tonu ma miejsce w niektórych sferach popkultury, i to przez ostatnią dekadę.
Częściowo wynika to z twórczości samego Davida Fostera Wallace'a, i prawdopodobnie z ogólnej zmiany kulturowej wobec cynizmu w ogóle.
Ciekawym jest, jak ta zmiana w tonie
wpłynęła na komedie telewizyjne.
Niektóre z największych narzędzi komedii
są typowo postmodernistyczne.

Italian: 
per cambiare il senso dello
humor degli americani?
Iniziò tutto nel 2006 con "The Office".
Poi nel 2009 l'avvicinamento dei temi
verso la sincerità ha continuato
tramite "Community", "Modern
Family" e "Parks and Recreation".
Tutti condividono elementi con
i loro predecessori postmoderni,
ma invece di una vuota
parodia come ne "I Griffin",
o della superficialità in
"Arrested Development",
o del cinismo di Seinfeld,
questi hanno un cuore.
Presentano personaggi salvifici
che desiderano veramente dare
un senso alla loro vita,
in cerca di rapporti umani.
"The Office" ha molti personaggi del genere
che cercano di realizzarsi come persone,
e l'ironia presente viene bilanciata
con un onesto sentimentalismo.
Considerate ad esempio l'intesa
romantica tra Jim e Pam.
Il loro legame poggia su
una profonda consapevolezza
ed una voglia di distacco, ironica
e complice, dalla vita di ufficio.
Non è solo ironia fine a se stessa.
Vi è la presenza di una
relazione umana sincera.
E infatti la serie raramente esercita ironia
solamente per deridere un personaggio.
In un episodio, un Andy appena scaricato cerca
di convincere Jimmy a lasciarsi con Pam,

Polish: 
Jak więc te połączyły się ze szczerością,
aby zmienić amerykański humor?
Wszystko zaczyna się w 2006 roku od "The Office".
Następnie w 2009 r. przesunięcie tonu w kierunku szczerości
kontynuowane było przez "Community",
"Modern Family" oraz "Parks and Recreation".
Wszystkie mają podobieństwa do swoich postmodernistycznych poprzedników.
Ale zamiast pustej parodii Family Guy'a,
powierzchowności Arrested Development
czy cynizmu Seinfeld - mają dusze, mają postacie z odkupieńczymi cechami, które szczerze tęsknią za sensem w życiu i ludzkimi kontaktami.
Biuro w "The Office" jest pełne odkupieńczych ludzi,
szukających potwierdzenia swojej wartości u innych.
Każda ironia w serialu jest zrównoważona z gorliwym sentymentalizmem.
Weźmy na przykład romantyczną chemię między Jimem i Pam.
Ich związek polega na hiper świadomości i wzajemnym, ironicznym oderwaniu się od biura.
To nie jest tylko ironia dla samej ironii, lecz ma dodaną szczyptę szczerej ludzkiej relacji z nią związanej.
W istocie, rzadko w serialu używana jest ironia kosztem postaci.

Spanish: 
para cambiar el humor americano
todo empieza en 2006 con "The office"
luego en 2009 el tono
cambia hacia sinceridad con
community, modern family y parks and recreation
todos se parecen
a sus predecesesores post-modernos
pero en vez de parodia blanda de family guy
la superficialidad de arrested development
el cinismo de seinfeld. Ellos tienen un corazon
 
ellos tienen personajes redimibles
con anhelo de significado y coneccion humana
 
the office esta llena de personas redimibles
buscando afirmacion humana
cualquier ironia se balancea con
sentimientos ganados
tome por ejemplo jim y pam romace
su conexion se basa
una hiper percatacion e ironia mutua
despegada de "the office"
no es solo ironia porque si
tiene esa adicion de sinceridad humana
unida a ella
el show rara vez usa ironia
al gasto de un personaje, en un
episodio un andy recien soltero
habla con Jim sobre estar con Pam
y Jim responde ironicamente

Turkish: 
Amerikan mizahını değiştirmek için, içtenlik ile nasıl birleştiler?
Her şey 2006'da "The Office" ile başladı.
Daha sonra 2009'da,
içtenliğe olan eğilim
"Community", "Modern Family" ve "Parks and Recreation" ile devam etti.
Hepsinin postmodern ataları ile
benzer yanları vardı ama
"Family Guy"ın boş parodisi,
"Arrested Development"ın yüzeyselliği
veya "Seinfeld"in alaycılığı yerine
kalpleri vardı.
Anlama ve insan bağına
samimi bir özlem duyan
karakterler vardı.
"The Office" onaylanma arayışında olan
kurtarıcı karakterler ile dolu ve
dizideki ironi, içten bir duygusallık ile
dengelenmiş.
Örnek olarak Jim ve Pam'in romantizmini alalım.
Aralarındaki bağ
yüksek farkındalığa ve
ofise olan ironik mesafelerinde dayanıyor.
Sadece ironik olmak için ironik değil.
Aynı zamanda içten,
insani bir ilişki de içeriyor.
Tabiki nadiren de olsa dizi
ironiyi bir karakter pahasına kullanıyor.
Bir bölümde, yeni terkedilen Andy
Jim'i Pam ile birlikte olmaktan vazgeçirmeye çalışıyor ve

Russian: 
могут изменить американский юмор?
Всё начинается в 2006 году с сериала
"Офис", затем в 2009 сдвиг
в сторону искренности продолжили
"Сообщество",  "Американская семейка" и "Парки и зоны
отдыха". Все они имеют сходство с
постмодернистскими предшественниками, но в отличие
от пустых пародий "Гриффинов",
поверхностности "Замедленного развития"
или цинизма "Сайнфелда" у них есть
сердце,
у них есть искупительные персонажи, которые
искренне стремятся к смыслу и человеческому
родству.
"Офис" полон искупительных людей,
ищущих человеческое подтверждение.
Всякая ирония в шоу балансирует с серьёзной
сентиментальностью.
Возьмем, к примеру, химию отношений
Джима и Пэм. Их связь опирается на
гипер осознанность и взаимную ироническую
отстранённость от офиса.
Это не просто ирония ради иронии.
К ней прилагаются искренние человеческие
отношения.
На самом деле это шоу редко использует иронию
в ущерб персонажу. В одном из
эпизодов недавно брошенный Энди пытается
поговорить с Джимми о том, стоит ли тому быть с Пэм.
И Джим отвечает ему

English: 
change American humor
it all starts in $MONTH 2006 with the
office then in $MONTH 2009 the tonal
shift towards sincerity continued with
community modern family and Parks and
Recreation they all have similarities to
the postmodern predecessors but instead
of the blank parody of family guide the
superficiality of arrested development
or the cynicism of seinfeld they have a
heart
they have redeeming characters who have
a sincere yearning for meaning and human
connection
the office is full of redemptive people
looking for human affirmation any
ironing the show is balanced with Ernest
sentimentality
take for example Jim and Pam's romantic
chemistry their connection relies on a
hyper awareness and mutual ironic
detachment from the office
it's not just irony for irony sake it
has that addition of a sincere human
relationship attached to it
indeed rarely does the show use irony at
the expense of a character ever in one
episode a recently dumped and he tries
to talk jimmy out of being with Pam and
Jim response to him

French: 
vont changer l'humour américain ?
tout commence en 2006 avec The Office
ensuite en 2009 cette subtile transition vers la sincérité
va continuer avec Community, Modern Family et
Parks and Recreation
elles ont toutes des similitudes avec leurs prédécesseurs post-modernes
mais plutôt que la parodie plate des Griffin
la superficialité de Arrested Developement
ou le cynisme de Seinfeld
elles ont une sensibilité
elles ont des personnages qui apprennent de leurs erreurs
et ont une véritable volonté
de sincérité et de contact humain
The Office est remplis de personnes rédemptives
cherchant l'affirmation de soi
l'ironie de la série est contrebalancé de sentimentalité sincère
par exemple la relation amoureuse complice
entre Jim et Pam
leur entente dépend d'une forte conscience de leur entourage
et de leur détachement ironique de leur lieu de travail
ce n'est pas juste de l'ironie pour l'ironie elle-même
elle s'ajoute a une relation humaine et sincère
en effet la série utilise rarement l'ironie au dépend de ses personnages
dans l'un des épisodes
Andy récemment largué

Portuguese: 
para alterar o humor americano?
Tudo começa em 2006 com
"The Office". Então, em 2009,
a mudança de tom em direção à sinceridade continuou com
"Community", "Modern Family" e "Parks and Recreation".
Todos eles têm semelhanças com
os antecessores pós-modernos, mas em vez
da paródia em branco de "Family Guy",
da superficialidade de "Arrested Development",
ou do cinismo de Seinfel, todos eles têm
um coração.
Eles têm personagens redentores que têm
um anseio sincero por sentido e
conexão humana.
"The Office" está cheio de pessoas redentoras
procurando por afirmação humana.
Qualquer ironia do programa é equilibrada com
sentimentalismo sincero.
Tome como exemplo a química romântica
de Jim e Pam. A conexão deles se baseia
num hiper consciente e mutualmente irônico
desapego do escritório.
Não é apenas ironia por si só,
ela é adicionada a uma sincera
relação humana.
Na verdade, raramente faz o show uso ironia
à custa de um personagem. Em um
episódio, o recentemente rejeitado Andy tenta
conversar Jim a não continuar seu relacionamento com Pam.
Jim responde a ele ironicamente:

Russian: 
иронично: «Даже страшно, насколько ты прав.
Ты пришел к такому выводу, даже ничего не зная,
так что, разумеется, я доверяю
твоему мнению.»
Энди счёл ироничный комментарий Джима
серьёзным и в остальной части дня
верит, что действительно понимает все его
эмоциональные проблемы, при том, что
Джим совершенно счастлив в своих
отношениях. В конце эпизода
коллега Энди распознаёт
шутку: «Я думаю Джим тебя дурачит», но
вместо того, чтобы осудить или принизить Энди
в постмодернистском преступлении - быть наивным
в лице иронии,
Джим использует этот повод, чтобы преподать
Энди искренний урок: «То, что произошло между тобой
и Анджелой - это полный облом, и я знаю,
ты думаешь, что больше никого не встретишь,
но ты найдешь. Я обещаю.
Ты найдешь.
Ироническая позиция Джима заканчивается на
сентиментальности, на поддержке американских
романтических идеалов. Подобно "Офису"
"Сообщество" балансирует на поп-культурных
отсылках и иронических моментах
с персонажами, которые искренне желают
человеческой связи. Название шоу

Italian: 
e Jim reagisce in modo ironico.
Fa così impressione... quanto sia
vero quello che mi stai dicendo,
e tu di queste... cose non
hai praticamente esperienza.
Per cui non posso che
fidarmi ciecamente.
Andy pensa che Jim sia serio,
e per il resto della giornata
crede di star aiutando Jim
con tutti i suoi problemi sentimentali,
anche se Jim ha una relazione
perfettamente felice.
Alla fine dell'episodio uno dei
colleghi di Andy gli spiega lo scherzo.
Penso che Jim ti stia
prendendo in giro.
Ma invece di biasimare o sminuire
Andy per il suo peccato postmoderno
di essere un ingenuo
di fronte all'ironia,
Jim sfrutta l'occasione per insegnare
ad Andy una lezione sincera.
Quello che è successo
con Angela è un peccato.
E lo so che pensi che non troverai mai
più un'altra, ma invece succederà.
Te lo prometto. Succederà.
L'atteggiamento ironico di Jim si
chiude con un messaggio emotivo
a supporto dell'ideale
romantico americano.
Come "The Office", "Community"
bilancia riferimenti alla cultura pop
e momenti ironici con personaggi
che desiderano davvero
un legame con altre persone.

Turkish: 
Jim ona ironik bir cevap veriyor:
- Çok korkunç.
- Söylediklerin o kadar doğru ki...
- ...hem de hiçbir şeyden haberin olmamasına rağmen...
- ...ama tabiki görüşlerine güveniyorum.
Andy, Jim'in ironik cevabını
samimi olarak algılıyor ve günün devamında
Jim'in bütün duygusal sıkıntılarını
üstlendiğine inanıyor.
Jim ilişkinde tamamen mutlu olmasına rağmen.
Bölümün sonunda, Andy'nin bir iş arkadaşı
şakayı afişe ediyor.
Bence, Jim seninle dalga geçiyor.
Ama Andy'i, ironi adına
postmodern suçlardan naiflik için
yargılamak ve küçümsemek yerine,
Jim bu fırsatı,
Andy'e içten bir ders vermek için kullanıyor.
- Angela ile aranızda olanlar bir talihsizlikti...
- ...biliyorum, başka birini bulamayacağını düşünüyorsun.
- Ama bulacaksın.
- Sana söz veriyorum, bulacaksın.
Jim'in ironik duruşu
Amerikan romantik ideallerini koruyan
bir duyarlılık ile sona eriyor.
Aynı "The Office" gibi "Community" de
pop kültürü referanslarını ve ironik anları
bağ kurmayı içten arzulayan karakterlerle dengeliyor.
Dizinin adı

Polish: 
W jednym z odcinków, niedawno rzucony Andy próbuje namówić Jima na zerwanie z Pam, a Jim odpowiada mu ironicznie:
"To takie straszne, jak słuszne są te rzeczy, które mówisz. I brak ci wiedzy w tym temacie, więc oczywiście, że ufam twojej opinii na ten temat".
Andy odbiera ironiczny komentarz Jima jako szczery, i przez resztę dnia wierzy,
że naprawdę bierze na siebie wszystkie emocjonalne problemy Jima, mimo że Jim jest całkowicie zadowolony ze swojego związku.
Pod koniec odcinka jeden z współpracowników Andy'ego ujawnia żart: "Wydaje mi się, że Jim pogrywa sobie z tobą".
Ale zamiast osądzać lub bagatelizować Andy'ego, za postmodernistyczną zbrodnię polegającą na byciu naiwnym w obliczu ironii;
Jim korzysta z okazji, aby dać Andy'emu szczerą lekcję.
"Te rzeczy, które miały miejsce pomiędzy tobą i Angelą to kaszana.
I wiem, że myślisz, że nigdy nie znajdziesz kogoś innego, ale mylisz się. Obiecuję ci, że znajdziesz."
Postawa ironiczna Jima kończy się na byciu otwartym, i podtrzymywaniu amerykańskich romantycznych ideałów.
Podobnie jak w "The Office", "Community" także równoważy swoje popkulturowe odniesienia i ironiczne momenty,
z postaciami, które szczerze pragną połączenia z ludźmi. Tytuł serialu [pol. "społeczność"] mówi nam to wprost.

Spanish: 
-Da tanto miedo lo bien que estan las cosas
-Y vos venis a mi si ningun
conocimiento, obvio que confio tu opinion
 
Andy cree su comentario como
sincero y por el resto del dia
cree que de verdad ayuda a Jim
en todos sus problemas emocionales
aunque Jim esta feliz con su relacion
Para el fin del episodio
uno de los empleados revela el chiste
-Creo que Jim esta jugando con vos
Pero en vez de juzgar o subestimar Andy
por el crimen post-moderno de ser ingenuo
frente a la ironia
Jim usa la ocasion para enseñarle
una leccion sincera a Andy
-Eso que paso con voz y Angela es una pena y se que
pensas que no vas a
encontrar a nadie mas, pero lo vas a hacer, te prometo,
lo vas a hacer
La postura ironica de Jim termina con
una sincera declaracion de
ideales romanticos
como "the office", "community" balancea
sus referencias culturales y momentos de ironia
con personajes que desean sinceramente
conexion humana. El titulo del show

English: 
ironically so scared all right things
are going on and you're coming out with
almost no knowledge of course adjuster
opinion on this
Andy Reid's Jim's ironic comment as
sincere and for the rest of the day
believes he's genuinely taking on all of
jim's emotional troubles even though
Jim's perfectly happy with his
relationship at the end of the episode
one of andy's co-workers reveals the
joke i think Jim is messing with you but
instead of judging or belittling Andy
for the postmodern crime of being naive
in the face of irony
Jim uses the occasion to teach Andy a
sincere lesson that's not that Apple you
and angela is a bummer and I know that
you don't think you're going to find
someone else but you will I promise you
you will
Jim's ironic stance ends with in
delivering a sentiment upholding
American romantic ideals much like the
office community balances it's pop
culture references and ironic moments
with characters who sincerely desire
human connection the title of the show

Portuguese: 
"É tão assustador o quanto as coisas que você está dizendo são corretas."
"E você chegou a isso com praticamente
nenhum conhecimento. Então é claro que eu confio na
sua opinião sobre isto."
Andy entende o comentário irônico de Jim como sincero
e pelo resto do dia
ele genuinamente acredita que está absorvendo todos os
problemas emocionais de Jim, embora
Jim esteja perfeitamente feliz com seu
relacionamento. No final do episódio,
um dos colegas de trabalho de Andy revela
a piada. "Eu acho que o Jim está brincando com você."
Ao invés de julgar ou menosprezar Andy
pelo crime pós-moderno de ser ingênuo
em face da ironia,
Jim usa a ocasião para ensinar Andy uma
lição sincera: "O que aconteceu com você e a Angela é um saco,
e eu sei que
você não acha que você vai encontrar
outra pessoa, mas você vai. Eu prometo a você."
"Você vai."
A postura irônica de Jim termina com ele
entregando um sentimento, sustentando os ideais
românticos americanos. Assim como
"The Office", "Community" equilibra suas
referência de cultura pop com momentos irônicos
com personagens que sinceramente desejam
conexão humana. O título do programa

French: 
essaye de convaincre Jimmy de quitter Pam
et Jim réagit ironiquement
c'est effroyablement vrai ce que tu dis
et tu me sors ça avec presque aucune expertise en la matière, bien-sûr que je te crois
Andy perçoit la réflexion ironique de Jim comme sincère
et tout le reste de la journée croit franchement
qu'il supporte Jim dans ses problèmes émotionnels
malgré que Jim soit totalement heureux dans sa relation
à la fin de l'épisode l'un des collègues d'Andy
lui révèle la blague
je pense que Jim se fout de toi
mais au lieu de juger ou rabaisser Andy
pour le crime post-moderne d'être naïf face à l'ironie
Jim se sert de l'occasion pour enseigner à Andy une leçon sincère
ce qui est passé entre toi et Angela craint
et je sais que tu pense que tu ne trouveras personne d'autres mais ça arrivera
je te promets, ça arrivera
l'attitude ironique de Jim se finit sur le partage d'une opinion
soutenant l'idéal romantique Américain
semblable à The Office, Community équilibre ses référence de culture pop
et ses scènes ironiques avec des personnages
qui recherchent sincèrement le contact humain
le titre de la série de la série [Communauté] l'annonce clairement

Spanish: 
te lo dice directamente.
Es sobre como y porque nos unimos
y formamos comunidades con otras personas
e incluso cuando hace parodias y
deconstruye cliches como el jugador atleta
lo hace de manera optimista
transformando el jugador atletaen una de
las personas mas solidarias del show
A pesar de su frecuente cinismo community
nos dice que no importa cuan aislado
o solo pienses que estes, necesitamos
otras personas alrededor de nosotros
para funcionar
No importa si son un monton
de marginados, ellos pueden unirse
mediante sus similitudes
y mediante sus diferencias
El fundamento del show cree
en la dignidad humana comun e
integridad humana
es un sincero anti nihilistico mensaje
que no vas a obtener de estos shows
Luego esta "Parks and Recreation"
que contiene pocas caracteristicas
post-modernas. No vas a encontrar
el show burlandose de el mismo
 
Evita un tono cinico por completo
es un show sobre buenas personas
tratando de hacer cosas buenas
Leslie Knope y Ron Swanson tienen

Portuguese: 
nos diz isso diretamente.
É sobre como e por que nos reunimos
e formamos comunidades com outras pessoas.
E mesmo quando parodia e
desconstrói estereótipos da TV, como o garoto popular,
ele o faz de uma maneira edificante, transformando
o astro do time de futebol americano
na pessoa mais solidária do programa.
Apesar de seu cinismo frequente,
"Community" nos diz que, não importa o quão isolado e
sozinho você pensa que esteja, todos nós precisamos
de outras pessoas ao nosso redor
para funcionarmos.
Não importa se é um bando de
excluídos, eles ainda podem se aproximar
através de suas semelhanças e também
das maneiras com que eles entram em conflito uns com os outros.
O programa, em seu núcleo, acredita em
dignidade humana comum e
integridade comunitária.
É uma mensagem anti-niilista sincera
que você não vai obter com estes programas.
Há também "Parks and Recreation",
que contém muito poucas característica
pós-modernas. Você não vai ver o programa tirando sarro de si mesmo.
Não há nenhum
meta-humor.
Ele evita o tom cínico totalmente e,
em última análise, é um programa sobre sobre boas pessoas
tentando fazer coisas boas.
Leslie Knope e Ron Swanson têm

French: 
c'est à propos du pourquoi et du comment nous nous réunissions
et formons des communautés avec d'autres personnes
et même dans la parodie
et la déconstruction de clichés télévisuelles
comme le sportif
elle le fait de manière réjouissante et transforme le quaterback star
en une des personnes des plus attentionnée de la série
et malgré son cynisme fréquent
Community nous raconte qu'aussi isolé et seul l'on peut pensez être
nous avons d'autres personnes dans notre entourage pour être fonctionel
peu importe si c'est une bande d'asociaux
ils peuvent tout de même s'entendre sur leurs points communs
mais aussi bien dans leurs conflits
la série, en son fort intérieur, crois en la dignité humaine et l'intégrité communautaire
c'est une message sincèrement anti-nihilist que vous n'aurez pas dans ces émissions
ensuite il y a Parks and Recreation qui contient très peu d'éléments post-modernes
la série ne fera pas d'autodérison
elle ne contient pas d'humour méta
elle évite complètement le ton cynique
la série se base principalement sur des personnes bonnes
essayant de faire de bonnes choses
Leslie Knope et Ron Swanson ont un point de vue

Russian: 
говорит нам об этом прямо.
Речь идёт о том, как и почему мы объединяемся
и формируем сообщества с другими людьми.
И даже когда сериал пародирует и
деконструирует сюжетные ходы, подобно спортсмену-задире.
Это весьма воодушевляющий способ, превратить
звёздный состав квотербека в
самых заботливых людей. И
несмотря на частый цинизм, "Сообщество"
говорит нам, что независимо от того, насколько ты изолирован
и одинок, ты можешь думать о том, кто ты. Нам нужны
другие люди вокруг нас, чтобы
функционировать.
И даже не столь важно, если это кучка
изгоев. Они всё еще могут объединиться
через общие сходства, порой вступая
в противоречие друг с другом.
Стержень шоу - это вера в обычное
человеческое достоинство и коллективную
целостность.
Это искреннее анти-нигилистическое сообщение,
которое вы не получите от этих шоу.
Так же есть "Парки и зоны отдыха", которые
содержат очень мало постмодернистских
характеристик. Это не шоу,
которое высмеивает само себя, здесь нет
мета-юмора.
Оно полностью избегает циничного тона.
В конечном счёте, это шоу о хороших людях,
которые пытаются делать хорошие вещи.
Лесли Ноуп и Рон Свонсон имеют

English: 
tells us this out right
it's about how and why we come together
and form communities with other people
and even when it parodies and
deconstructs tvtropes like the jock it
so in an uplifting way turning the
all-star quarterback into one of the
most caring people on the show and
despite its frequent cynicism community
tells us that no matter how isolated and
alone you may think you are we need
other people around us in order to
function
it doesn't matter if it's a bunch of
outcasts they can still come together
through their shared similarities in the
ways they conflict with each other as
well the show at its core believes in
common human dignity and communal
integrity
it's a sincere anti nihilistic message
you won't get from these shows then
there's parks and recreation which
contains very few postmodern
characteristics you won't find the show
making fun of itself there's no meta
humor
it avoids a cynical tone entirely
ultimately it's a show about good people
trying to do good things
Leslie Knope and Ron Swanson have an

Turkish: 
bunu direk yüzümüze vuruyor.
Nasıl ve neden bir araya geldiğimizi,
neden diğer insanlarla topluluk oluşturduğumuzu işliyor.
Ve hatta, "The Jog"da olduğu gibi
TV tuzaklarını parodileştirirken ve yapısökümünü yaparken,
bunu canladırıcı bir biçimde yapar.
Allstar bir oyunkurucuyu,
dizideki en şefkatli insana çevirir.
"Community", sıklıkla kullandığı alaycılığına rağmen;
ne kadar soyutlanmış ve yalnız olduğunuzu düşünseniz de,
işlev görebilmemiz için etrafımızdaki insanlara
ihtiyaç duyduğumuzu anlatır.
Bir grup dışlanmış bireyler olması da
önemli değil. Ortak veya
çatışan noktalarıyla da
bir araya gelebilirler.
Dizi, temeline
bireysel onuru ve toplumsal bütünlüğü
koyuyor.
Bu içten ve anti-nihilistic bir mesaj.
Bu mesajı bu dizilerden alamazsınız.
Bir de "Parks and Recreation" var.
Oldukça az sayıda postmodern karakteristikler içeriyor.
Dizinin kendi ile dalga geçtiği bir anı bulamazsınız.
Üst bir mizah yoktur.
Alaycı yaklaşımdan tamamen uzak durur.
Sonuçta, iyi şeyler yapmaya çalışan
iyi insanlar hakkında bir dizi.
Leslie Knope ve Ron Swanson vatandaşlık görevi hakkında

Polish: 
Chodzi o to, 𝒋𝒂𝒌 i 𝒅𝒍𝒂𝒄𝒛𝒆𝒈𝒐 spotykamy się i tworzymy społeczności z innymi ludźmi.
I nawet wtedy, gdy serial parodiuje i dekonstruuje motywy telewizyjne, takie jak odcinek "The Jock";
robi to w napawający nadzieją sposób, przekształcając rozgrywającego futbolistę w jedną z najbardziej troskliwych osób w serialu.
I pomimo częstego cynizmu, "Community" mówi nam, że niezależnie od tego, jak samotny i odizolowany możesz się czuć,
to potrzebujemy innych ludzi wokół nas, abyśmy mogli funkcjonować.
Nie ma znaczenia, jeśli jest to grupa wyrzutków.
Nadal mogą się spotkać i zżyć dzięki ich wspólnym podobieństwom i sposobom, na jakie się ze sobą zderzają.
Serial ten, u podstaw, wierzy we wspólną godność ludzką i wspólnotową zażyłość.
To szczere, anty-nihilistyczne przesłanie,
którego nie znajdziesz w innych programach.
Jest też "Parks and Recreation", który zawiera bardzo mało postmodernistycznych cech.
Nie natrafisz na momenty, gdzie serial śmieje się sam z siebie, nie ma meta-humoru.
Całkowicie unika cynicznego tonu.
Koniec końców, jest to serial o dobrych ludziach, próbujących robić dobre rzeczy.

Italian: 
Il titolo della serie
ce lo dice chiaramente.
Parla di come e perché ci cerchiamo
e formiamo comunità con altre persone.
E anche quando parodizza e destruttura
luoghi comuni da TV come lo sportivo
figo, lo fa in modo edificante,
trasformando il quarterback ultra-popolare in
una delle persone più premurose nella serie,
e nonostante il suo cinismo ricorrente,
"Community" ci dice che non importa quanto
tu possa pensare di essere solo ed isolato,
abbiamo comunque bisogno di altri
intorno a noi per poter essere funzionali.
Non importa se si tratta
di un mucchio di sfigati,
si può comunque formare una comunità
attraverso le proprie somiglianze,
e anche tramite il modo in cui queste
possono andare in conflitto tra loro.
Di fondo la serie fa un discorso sulla
dignità universale nell'essere umano
e sul valore di una comunità in sé.
Il suo è un sincero messaggio antinichilistico,
assente in queste altre serie.
Poi c'è "Parks and Recreation", che ha
davvero poche caratteristiche postmoderne.
La serie non fa mai autoironia,
non c'è nessun metaumorismo.
Non ci sono mai toni cinici,
In sostanza è una serie che parla di brave
persone che cercano di fare del bene.

Spanish: 
una completamente diferente idea de deber civico
Tenes la esperanza e ingenuidad del
gobierno en Leslie. Y el
pesimismo y deconstruccion
del gobierno en Ron
Esta relacion esta para un tipo
de seinfeld con resentimiento y cinismo
pero Ron y Leslie tiene respeteo mutuo
y tienen una buena
amistad
ambos son geniales ambos son imperfectos
y el show se concentra en los dos
sin tomar una posicion decisiva
Andy y April son bastante similares
ambos geniales pero uno muy sincero
y la otra cinica vemos la ideologia
de cada personaje pero nunca acreditando
o desacreditando sus posiciones, obvio que
que el show es sobre conflictos burocraticos
pero tambien es sobre como disparatadas personas
en un pueblo se conectan. El tono del show,
ese cinismo no es el mas inteligente
o el mas chevere hace un gran cambio
del post-modernismo. Esta oleada
de sinceridad y comedias de tv no muestra
de desacelerar. Parte de la razon de
que Jon Stewart era exitoso por tanto tiempo
era que tenia una firme sinceridad
detras de la ironia en "The Daily show"
dos de sus mayores sucesores entienden esto

Turkish: 
tamamen farklı görüşlere sahipler.
Elimizde, devletin Leslie'de somutlaştırdığı
umut ve naiflik
ve Ron'da somutlaştırılan kötümserlik
ve hükümetin yapısökümü mevcut.
Bu ilişki "Seinfeld" tipi bir içerlemeye
ve alaycılığa uygun.
Ama Ron ve Leslie birbirlerine saygı duyuyorlar
ve iyi bir arkadaşlıkları var.
İkisi de harika, ikisi de kusurlu
ve dizi ikisi sürekli gidip geliyor,
hem de herhangi bir taraf tutmadan.
Andy ve April buna oldukça benzer.
İkisi de harika ama biri aşırı içten,
diğeri ise alaycı.
Bütün karakterlerin ideolojisini görüyoruz;
ancak duruşlarını ne tamamen sahipleniyoruz ne de şüphe duyuyoruz.
Tabiki, dizi bürokratik çatışmalar üzerine ama
aynı zamanda kasabadaki çaresiz insanların
iletişimi üzerine.
Dizinin, alaycı düşüncenin en dahice veya
en havalı düşünce olmadığı yönündeki genel tonu
postmodernizmden belirgin şekilde ayrılmasını sağlıyor.
TV komedi dizilerindeki bu içtenlik dalgası
hiçbir yavaşlama belirtisi göstermiyor.
Jon Steward'ın bu kadar uzun süre başarılı olmasının
bir sebebi de, "Daily Show"daki ironinin arkasında
güçlü bir içtenliğin olmasıydı.

Portuguese: 
ideias totalmente opostas do que é dever cívico.
Você tem a esperança e ingenuidade
do governo incorporados em Leslie e
o pessimismo e desconstrução
do governo incorporados em Ron.
Este tipo de relação está adequado para um cinismo
e ressentimento típicos de Seinfeld,
mas Ron e Leslie têm um respeito mútuo
entre si e têm uma
boa amizade.
Ambos são incríveis e ambos são imperfeitos e o
programa constantemente oscila entre
eles, sem escolher um dos lados.
Andy e April são muito semelhantes: ambos são
incríveis, mas um é ultra sincero
e o outro, cínico. Nós vemos a
ideologia de todos os personagens, mas
sem nunca adotar ou descartar totalmente sua postura.
Claro, o programa é sobre conflito burocrático,
mas também é sobre como pessoas divergentes
da cidade se conectam. O tom geral do programa
de que o pensamento cínico não é o mais inteligente
faz um desvio dramático do
pós-modernismo. Esta onda de
sinceridade nas séries de comédia da TV
não mostra sinais de estar diminuindo. Parte do motivo
pelo qual John Stewart foi bem sucedido por tanto tempo
é que ele tinha uma sinceridade inabalável, por trás
da ironia do programa diário.
Dois de seus maiores sucessores entendem

English: 
entirely different idea of civic duty
you have the hope and naiveté of
government and body then Leslie and the
pessimism and deconstruction of
government embodied in wrong
this relationship is right for a sort of
seinfeld and resentment and cynicism but
rotten Leslie have a mutual respect for
each other and they have a good
friendship
both are awesome both are flawed and the
show constantly goes back and forth
between them without taking the side
Andy and April are very similar both are
great but one is ultra sincere and the
other cynical we see every characters
ideology but never fully embrace or
discredit their stance sure the show is
about bureaucratic conflict but it's
also about how disparate people in a
town connect the show's overall tone
that cynical thinking isn't the smartest
or coolest makes a dramatic shift away
from post-modernism this wave of
earnestness and TV comedy shows no sign
of slowing down part of the reason jon
stewart was successful for so long was
that he had an unwavering sincerity
behind the irony in the daily shell two
of his major successors understand that

French: 
totalement opposé du devoir civique
d'un coté l’espoir et la naïveté du gouvernement
incarné en Leslie
et le pessimisme et la déconstruction du gouvernement dans le personnage de Ron
cette relation colle avec le ressentiment et le cynisme de Seinfeld
mais Ron et Leslie ont du respect mutuel
et partagent une véritable amitié
les deux sont géniaux mais possèdent aussi  des défauts
et la série circule entre les deux sans prendre parti
Andy et April sont très semblable
les deux sont formidables
mais l'un est extrêmement sincère  tandis que l'autre est cynique
on peut voir l'idéologie de chaque personnage
mais jamais totalement adopter ou discréditer
leur position
évidemment la série parle de conflits buraucratiques
mais c'est aussi à propos de personnes différentes qui rentrent en contact
le ton général de la série est que la pensée cynique
n'est pas la plus maline ou la plus cool
et se décale dramatiquement du post-modernisme
cette vague de sincérité dans les séries TV ne semble pas s'arrêter
une partie du succès durable de Jon Stewart est sa sincérité inébranlable
au delà de l'ironie dans le Daily Show

Polish: 
Leslie Knope i Ron Swanson mają zupełnie inną koncepcję obywatelskiego obowiązku.
Mamy nadzieję i naiwność organów administracji, ucieleśnioną w Leslie;
oraz pesymizm i dekonstrukcję autorytetów, ucieleśnioną w Ronie.
Związek ten jest idealny dla pewnego rodzaju uszczypliwości i cynizmu rodem z Seinfeld,
ale Ron i Leslie mają wzajemny szacunek dla siebie, i mają dobrą przyjaźń.
Oboje są niesamowici, oboje są wadliwi, a serial ciągle się między nimi porusza, bez obierania strony.
Andy i April są bardzo podobni: obie postacie są świetne, ale jedna jest bardzo szczera, a druga cyniczna.
Widzimy ideologię każdego bohatera, ale nigdy w pełni nie popieramy ani nie dyskredytujemy ich stanowiska.
Jasne, serial opowiada o biurokratycznym konflikcie, ale chodzi również o to, jak łączą się różni ludzie w mieście.
Ogólny ton programu, to, że cyniczne myślenie nie czyni cię najmądrzejszym czy najfajniejszym, powoduje dramatyczne odejście od postmodernizmu.
Ta fala powagi i szczerości w telewizyjnej komedii nie zwiastuje spowolnienia.
Jednym z powodów, dla których Jon Stewart tak długo odnosił sukcesy, było to, że miał
niezachwianą szczerość, ukrytą za ironią w The Daily Show.

Russian: 
совершенно разное представление о гражданском долге.
У вас есть надежда и наивность
правительства в лице Лесли и
пессимизм и деконструкция
правительства в лице Рона.
Эти отношения подходят в какой-то степени для
"Сайнфелда", для негодования с цинизмом, но у
Рона и Лэсли есть взаимное уважение
друг к другу и хорошая
дружба.
Каждый из них является удивительным и несовершенным,
и шоу ходит взад и вперед
между ними, не принимая ни одну из сторон.
Энди и Эйприл очень похожи. Они оба
очень крутые, но один ультра искренний,
а другая циничная. Мы видим идеологию каждого
персонажа, но никогда полностью не принимаем или
не дискредитируем их позицию. Конечно шоу
о бюрократическом конфликте, но
это также о том, как в корне отличающиеся люди
из одного города соединяются. Это единый оттенок шоу.
То циничное мышление уже не является самым
умным или самым крутым. Это делает резкий переход
от постмодернизма. Эта волна
серьёзности и телевизионной комедии не показывает
признаков замедления. Одной из причин того, что
Джон Стюарт был успешен так долго, была
его непоколебимая искренность
позади иронии в "The Daily Show".
Двое его главных последователей понимают этот

Italian: 
Leslie Knope e Ron Swanson hanno concezioni
di dovere civico diametralmente opposte:
da una parte c'è la fiducia ingenua nell'operato
nel governo personificata in Leslie,
e poi il pessimismo e la critica
analitica del governo incarnata da Ron.
La loro relazione si presta ad uno
scontento alla Seinfeild e al cinismo,
ma Ron e Leslie nutrono un rispetto
reciproco l'uno per l'altro,
e sono buoni amici.
Sono entrambi belle persone e hanno
comunque i loro difetti, e la serie
ce li presenta entrambi come sono
senza mai prendere le parti di uno dei due.
Andy ed April hanno un rapporto simile,
entrambi sono brave persone, ma uno è
sincero fino all'ingenuità
e l'altra è molto cinica.
Vengono mostrati diversi
modi di pensare,
ma senza mai approvarli o
criticarli completamente.
La serie è incentrata sui
problemi della burocrazia,
ma parla anche di come persone diverse
si rapportano tra loro in una cittadina.
Il fatto che la serie
trasmetta che fare i cinici
non sia la scelta più
intelligente o figa,
rappresenta un profondo
distacco dal postmodernismo.
Questa nuova ondata di sincerità nelle
commedie in TV non dà segni di cedimento.
Parte del motivo per cui Jon Stewart ha
avuto tanto successo così a lungo,
è stata la sua incrollabile sincerità di
fondo, unita all'ironia, nel suo programma.

Portuguese: 
este equilíbrio. Os melhores programas de nosso tempo
não estão encontrando o humor nas lacunas que
desenvolvem entre as pessoas. Eles encontram
o humor nas tentativas absurdas e desajeitados
de pessoas tentando superar estas lacunas.
Eles querem nos mostrar que os seres humanos podem
ter ligações reais e sinceridade
um com o ouro. Não é impossível,
só é difícil pra caralho. O pensamento pós-moderno
com sua desconstrução de tudo
e sua ênfase na interpretação do indivíduo,
nos leva a um caminho narcisista,
cínico e de desprendimento.
Para corrigi-lo, nós não precisamos apelar para algo
tão abstrato e perigoso quanto
as grande narrativas do modernismo. Nos sentirmos
menos solitários talvez seja sobre
buscar nos darmos bem uns com os outros,
sobre lutar para ter uma integridade comunitária, valorizando
outros pela sua dignidade humana.
Descaradamente desfrutar das coisas que
achamos incríveis. E como diria
David Foster Wallace, tornar aceitável
sermos inevitavelmente sentimentais e ingênuos,
melosos e patéticos, pode nos ajudar
a encontrar um sentido e

Italian: 
Due dei suoi successori più famosi hanno
capito l'importanza di questo equilibrio.
I migliori show di oggi non sono quelli in cerca
di comicità nelle differenze tra le persone,
ma quelli che la cercano nei
tentativi assurdi ed impacciati
che la gente fa per
accorciare quelle distanze.
Ci vogliono mostrare come noi esseri
umani possiamo avere legami veri
ed essere sinceri gli uni con gli altri.
Non è una cosa impossibile,
è solo che è davvero
una cazzo di fatica.
Il pensiero postmoderno,
col suo destrutturare qualsiasi cosa
e con il concentrarsi sulle
interpretazioni individuali,
ci porta verso un senso di
egocentrico cinismo e di distacco.
Per rimediare non dobbiamo ricorrere
ad un qualcosa di astratto
o pericoloso come le maggiori
correnti di pensiero del modernismo,
per sentirci meno soli, piuttosto servirebbe
questa volontà, priva di ideologia,
170
00:08:38,859 --> 00:08:42,816
di trovarsi sulla stessa lunghezza d'onda,
di puntare ad avere un forte senso comunitario,
di riconoscere agli altri
la loro dignità umana,
di goderci sfrontatamente
le cose che ci piacciono,
e come direbbe David Foster Wallace:
far sì che non sia un problema "essere
degli incorreggibili sentimentali,
degli ingenui, degli smielati,
e un po' patetici in generale,
Può aiutarci a dare più
facilmente un senso alle nostre vite,

Polish: 
Dwoje jego głównych następców rozumie tę równowagę.
Najlepsze programy naszych czasów nie znajdują humoru w lukach, które wytworzyły się między ludźmi.
Znajdują humor w absurdalnych i niezręcznych próbach ludzi, próbujących wypełnić te luki.
Chcą nam pokazać, że ludzie mogą mieć między sobą prawdziwe połączenie i szczerość.
To nie jest niemożliwe, tylko naprawdę bardzo cholernie trudne.
Postmodernistyczna myśl, z jej dekonstrukcją wszystkiego i jej naciskiem na indywidualną interpretację;
prowadzi nas na drogę narcyzmu, cynizmu i braku przywiązania.
Aby to naprawić, nie musimy odwoływać się do czegoś tak abstrakcyjnego lub niepewnego, jak do wielkich motywów modernizmu.
"Aby czuć się mniej samotnym", być może jest to nieideologiczne dążenie do tego, by się dogadać.
Dążenie do silnej wspólnotowej integracji,
docenianie innych za ich ludzką wartość,
i bezwstydne rozkoszowanie się rzeczami, które uważamy za niesamowite.
A jak powiedziałby David Foster Wallace:
"sprawić, aby w porządku było bycie sentymentalnym, naiwnym, podatnym na ckliwość, i ogólnie nieco żałosnym".

Russian: 
баланс. Лучшие шоу нашего времени
не заполнят юмором те пробелы, которые
сложились между людьми. Они находят
юмор в нелепых и неловких попытках
людей устранить эти пробелы.
Они хотят показать нам, что у людей
может быть реальная связь и искренность
друг к другу. Это не невозможно. Это просто
реально, блять, тяжело. Постмодернистское мышление
с его деконструкцией всего
и с его акцентом на индивидуальной
интерпретации ведет нас вниз по дороге
нарциссизма, цинизма и отрешённости.
Чтобы исправить это, мы не должны апеллировать
к чему-то столь же абстрактному или опасному, как великие
нарративы модернизма. Чувствовать себя
менее одиноким. Это, возможно, неидеологическое
стремление к тому, чтобы быть в хороших отношениях. Стремление
иметь сильную коллективную целостность. Ценить
человеческое достоинство других.
Не стесняясь наслажаться вещами, в которых мы
удивительные. И Дэвид Фостер
Уоллес cказал бы: «Быть настоящим человеком [...] ,
вероятно, быть неизбежно сентиментальным и наивным,
склонным к слащавости и вообще жалким.» Это могло бы
помочь нам найти больший смысл

Turkish: 
İki büyük varisi bu dengeyi anlıyorlar.
Dönemimizin en iyi dizileri
insanlar arasında oluşan uçurumdaki
mizahı bulanlar değil,
bu uçurumu kapatmaya çalışırken, insanların yaptığı
absürt ve garip girişimlerdeki mizahı bulanlardır.
İnsanların gerçek bağlara ve içtenliğe
sahip olabilceklerini göstermek istiyorlar.
İmkansız değil, sadece
aşırı zor.
Postmodern düşünce, her şeyi
bireysel yorumlama vurgusuyla çözümlemesiyle
bizi narsisizm, alaycılık ve kopma
yoluna sürüklüyor.
Çözmek için, modernizmin soyut ve
tehlikeli büyük anlatılarının cazibesine
kapılmamalıyız.
Daha az yalnız hissetmemizin yolu, belki de
birbirimizle geçinebilmenin bu ideolojik olmayan arayışıdır:
toplumsal bir bütünlüğe sahip olmak,
diğerlerine bireysel onurları için değer vermek,
utanmadan harika bulduğumuz şeylerini tadını çıkarmak
ve David Foster Wallace'ın da söylediği gibi,
"kaçınılmaz olan duygusallığımızı ve naifliğimizi...
...genellikle çaresizliğimizi" normalleştirmek.
Bu bize,

Spanish: 
Los mejores shows de nuestra epoca
no encuentran el humor en la brecha
que se forman entre personas
la encuentran en los absurdos e incomodos intentos
de las personas tratando de unir esa brecha
Quieren mostrarnos que las personas pueden
tener verdaderas conexiones y
sinceridad entre ellos. No es imposible,
solo es jodidamente dificil. El pensamiento
post-moderno con su deconstruccion de todo
y ese enfasis en interpretacion individual
nos lleva por el camino del
narcisismo, cinismo y desapego
Para arreglarlo no necesitamos implorar
tan abstracto o peligroso como las
grandes narrativas del modernismo. Para sentirnos
menos solos quizas es esta busqueda no ideologica
de llevarse bien, de esforzarse
para tener integridad comunal valorando
otros por su dignidad
descaradamente disfrutar de las cosas que
creemos geniales y como David Foster
diria: "Que este bien ser
inevitablemente sentimental e ingenuo y
susceptible y en general patetico
Quizas nos ayude a encontrar una sensacion de proposito

English: 
balance the best shows of our age aren't
finding the humor in the gaps that have
developed between people they find the
humor in the absurd and awkward attempts
by people trying to bridge those gaps
they want to show us that humans can
have real connections and sincerity for
each other it's not impossible it's just
really fucking hard postmodern thought
with its deconstruction of every
thing in its emphasis on individual
interpretation leads us down a road of
narcissism cynicism and detachment to
fix it we need not appeal to something
as abstract or dangerous as the grand
narratives of modernism to feel less
lonely it's perhaps this non-ideological
pursuit of getting along of striving to
have strong communal integrity valuing
others for their human dignity
unabashedly enjoying the things we find
to be awesome and as David Foster
Wallace would say making it ok to be
unavoidably sentimental and naive and
grown and generally pathetic that might
help us find a greater sense of meaning

French: 
deux des ses principaux successeurs comprennent cet équilibre
les meilleurs émissions de notre époque ne cherchent pas l'humour
dans l'écart qui ses creusé entre les individus
elles trouvent leur humour dans les tentatives absurdes et maladroites
qu'ont les personnes à combler cet écart
elles tentent ne nous démontrer que les humains peuvent avoir
une véritable connexion et de la sincérité les uns pour les autres
ce n'est pas impossible mais putain que c'est compliqué
la pensée post-moderne avec sa déconstruction totale
et son accentuation de interprétation personnelle
nous conduis vers le narcissisme, le cynisme et le détachement
pour régler ça, nous ne devons pas faire appel à quelques chose
d'aussi abstrait ou dangereux que les grands récits du modernisme
pour se sentir moins seul peut-être rechercher cette non-idélogie de bien s'entendre
de s'efforcer d'avoir une forte intégrité communautaire
valoriser les autres pour leur dignité humaine
apprécier sans honte ce qui nous passionne
et comme David Foster Wallace aurait dit :
"Faites en sorte que cela soit acceptable d'être irrémédiablement sentimental et
naïf et enthousiaste
et pathétique, en général"

Portuguese: 
e otimismo em nossas vidas
Esses programas nos dizem que
a adesão estrita ao cinismo não é
tão inteligente ou legal e que talvez nós aprendemos
mais sobre o que significa ser humano
abraçando a vida e as diferentes
pessoas ao nosso redor. Obrigada a todos
por assistir. Eu me diverti muito
fazendo este vídeo. Eu nem sempre faço vídeos como este.
Eu gosto de fazer comédia também,
mas eu tento manter a qualidade
tão alta quanto possível no
meu canal. Se você quiser me apoiar
eu tenho uma página no
Patreon onde você pode ir e
doar três dolares, ou um dolar. De verdade,
qualquer quantidade me ajuda a criar mais conteúdo.
Eu realmente gostaria de fazer vídeos em tempo integral assim
qualquer apoio
me deixa muito grato. Volte na próxima terça para
outro vídeo.

Italian: 
insieme ad una dose di ottimismo."
Queste serie ci vengono a dire che
una rigida aderenza al cinismo
forse non è la migliore
scelta che si può fare.
e che forse impareremmo di più
su cosa vuol dire essere umani
accettando la nostra vita e le
varie persone che ci circondando.
Ciao a tutti, grazie
per aver visto il video
mi sono divertito
tantissimo a metterlo su,
non faccio spesso video del genere,
mi piace realizzarne di genere comico,
ma cerco di mantenere la qualità
il più alta possibile sul mio canale,
e se è una cosa che apprezzate
e vorreste continuasse,
ho una pagina su Patreon dove
potete cliccare ed offrire
3$, oppure anche uno, davvero qualsiasi
cifra può aiutarmi nella creazione
di altro materiale, vorrei davvero
dedicarmi a realizzare video a tempo pieno,
per cui, qualsiasi aiuto
è davvero gradito.
E... va bene! Tornate giovedì
prossimo per un altro video.

French: 
peut-être cela nous permettra e trouver un sens et de l'optimisme dans notre vie
ces émissions nous montrent qu'une stricte adhérence au cynisme
n'est pas si malin ou cool
et peut-être nous apprendrons
d'avantage sur l'humanité
en acceptant la vie et les différentes personnes qui nous entourent
salut tout le monde
merci d'avoir visionner cette vidéo
j'ai passé un excellement moment en la réalisant
je ne fais pas régulièrement ce genre de contenus
j'aime aussi faire de la comédie
mais je vais tenter de garder une bonne qualité sur ma chaine
si c'est quelques chose que vous voulez soutenir j'ai une page Patreon
sur laquelle vous pouvez mettre un pourboire de trois dollars ou un dollar
n'importe quel montant qui me permettrait de créer plus de contenu
j'aimerais vraiment faire des vidéos à plein temps
donc n'importe quel soutient aura ma gratitude
et aussi, revenez jeudi pour une autre vidéo

Russian: 
и оптимизм в наших жизнях.
Эти шоу говорят нам, что строгое
соблюдение цинизма не является
умным или крутым, и что, возможно, мы
узнаем больше о том, что значит быть человеком,
обнимая жизнь и разных людей
вокруг нас.
Привет всем, большое спасибо за просмотр. У меня был абсолютный взрыв,
когда я делал это видео. Я не всегда
делаю видео подобно этому. Я люблю делать
комедийный контент, но я стараюсь держать
планку качества как можно выше на моем
канале, и если вы хотели бы
поддержать меня, то у меня есть страница на patreon,
куда вы можете перейти и отправить мне три или
один доллар, любая сумма
поможет мне делать больше контента, я бы
с радостью делал видео на полный рабочий день с
любой поддержкой.
Я очень благодарен и да, приходите
снова в следующий четверг посмотреть следующее видео.

Polish: 
To może nam pomóc znaleźć większe poczucie sensu i optymizmu w naszym życiu.
Te seriale mówią nam, że ścisłe trzymanie się cynizmu nie jest wcale takie mądre ani fajne.
I być może, dowiemy się więcej o tym, co to znaczy być człowiekiem, akceptując życie i różnych ludzi wokół nas.
Hej wszystkim, dziękuję bardzo za oglądanie.
Miałem absolutny ubaw tworząc ten film.
Zazwyczaj nie robię takich filmów,
lubię też tworzyć kontent komediowy.
Ale staram się utrzymać jak najwyższą jakość na moim kanale.
A jeśli jest to coś, co chciałbyś wesprzeć, mam stronę na Patreonie,
na której możesz dać, em, trzy dolary lub jeden dolar...
Naprawdę, jakakolwiek kwota pomaga mi tworzyć więcej treści.
Bardzo chciałbym tworzyć materiały "na pełem etat",
więc za wszelkie wsparcie - jestem bardzo wdzięczny.
Em... i tak! Zajrzyjcie w następny czwartek po kolejny film.

Spanish: 
y optimismo en nuestras vidas
Estos shows nos muestran que
aderirirse estrictamente al cinismo no es
tan inteligente o cool. Y que quizas
aprendamos mas sobre como ser humanos
aprovechando la vida
y las diferentes personas a nuestro alrededor
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

English: 
and optimism in our lives
these shows tell us that strict
adherence to cynicism isn't all that
smart or cool and that perhaps we learn
more about what it means to be human
by embracing life and the different
people around us everyone thank you so
much for watching I had an absolute
blast making that video I don't always
make videos like that i like to make
comedy content as well but i try to keep
the quality as high as possible on my
channel and if that is something you
would like to support i have a patreon
page where you can go and pledged three
dollars or one dollar really any amount
helps me create more content i would
really like to make videos full-time so
any support
I'm very appreciative for and yeah come
back next Thursday for another video

Turkish: 
hayatlarımızda daha büyük bir anlam bulmamızda
ve iyimserleşmemizde yardımcı olabilir.
Bu diziler bize
alaycılığa olan sıkı bağlılığın
o kadar da akıllıca ve havalı olmadığını gösteriyor.
Ve belki de, insan olmanın ne demek olduğunu
hayatı ve etrafımızdaki farklı insanları benimseyerek
daha iyi anlayabiliriz.
 
Herkese merhaba! İzlediğiniz için çok teşekkürler. Bu videoyu hazırlarken çok eğlendim.
Her zaman böyle videolar yapmıyorum,
komedi içerikleri üretmeyi de seviyorum.
Ama kanalımdaki video kalitesini olabildiğince yüksek tutmaya çalışıyorum.
Eğer siz de buna destek olmak istiyorsanız
bir Patreon sayfam var.
Oraya gidip 3$ veya
1$ destek verebilirsiniz. Gerçekten
her miktar bana daha fazla içerik üretmemde yardımcı olacaktır.
Bu videoları gerçekten tam zamanlı olarak yapmak isterim.
O yüzden her türlü desteğiniz için
çok minnettar olurum.
Bir sonraki perşembe, yeni bir video için uğrayın!
