
Portuguese: 
Tradutor: Mario Gioto
Revisor: Maricene Crus
Quero falar sobre uma
das grandes questões,
talvez a maior de todas:
como deveríamos viver juntos?
Como deveria um grupo
de pessoas viver em uma cidade,
em um continente,
ou talvez no mundo todo,
compartilhando e gerenciando
recursos em comum?
Como deveríamos elaborar
as regras que nos governam?
Esta sempre foi uma questão importante.
Penso hoje que seja ainda mais importante
para enfrentar a crescente desigualdade,
a mudança climática,
a crise de refugiados,
entre muitos outros problemas.
Esta é também uma pergunta antiga.
Temos nos perguntado isso desde
que vivemos em sociedades organizadas.
Como este cara, Platão.
Ele achava que precisávamos
de guardiões benevolentes

Russian: 
Переводчик: Irina Silva
Редактор: Olga Mansurova
Хочу затронуть один из серьёзных вопросов,
возможно, самый серьёзный вопрос.
Как нам жить вместе?
Как группа людей, живущих в одном городе,
на одном континенте или даже планете,
должна распоряжаться общими ресурсами?
Как устанавливать правила
управления в обществе?
Этот вопрос всегда был важным,
а сегодня, считаю, он ещё более важен
перед лицом растущего неравенства,
изменений климата, кризиса беженцев
и других главных проблем.
Это также очень древний вопрос.
Человечество задаёт себе этот вопрос
с тех пор, как мы живём
в организованных сообществах.
Возьмём, к примеру, Платона.
Он считал, что нам нужны
благосклонные попечители,

iw: 
תרגום: Shlomo Adam
עריכה: Allon Sasson
ברצוני לדבר על אחת השאלות החשובות
ואולי הכי חשובה:
איך עלינו לחיות ביחד?
איך קבוצת אנשים שחיים בעיר
או ביבשת כולה
או אפילו בעולם כולו,
צריכה לחלוק ולנהל משאבים משותפים?
איך עלינו לחוקק
את החוקים שמושלים בנו?
זאת היתה תמיד שאלה חשובה.
והיום היא לדעתי חשובה מתמיד
אם ברצוננו לטפל באי-שוויון הגובר,
בשינויי האקלים, במשבר הפליטים,
אם לציין כמה נושאים בוערים.
זאת גם שאלה עתיקה מאד.
בני האדם שאלו זאת את עצמם
מאז שאנו חיים בחברות מאורגנות.
למשל האיש הזה, אפלטון.
הוא חשב שנחוצים לנו
אפוטרופסים טובי-לב

Serbian: 
Prevodilac: Milenka Okuka
Lektor: Ivana Korom
Želim da govorim
o jednom od velikih pitanja,
možda i najvećem pitanju:
kako da živimo zajedno?
Kako bi grupa ljudi,
koja možda živi u gradu,
ili na kontinentu,
ili čak na čitavom svetu
trebalo da deli i upravlja
zajedničkim resursima?
Kako bi trebalo da donosimo
pravila kojima se povinujemo?
Ovo je oduvek bilo važno pitanje.
A danas, mislim
da je važnije nego ikad pre,
ako želimo da se bavimo
rastućom nejednakošću,
klimatskim promenama, izbegličkom krizom;
samo da nabrojim nekoliko većih pitanja.
Takođe se radi o veoma starom pitanju.
Ljudi postavljaju sebi ovo pitanje
još od nastanka organizovanih društava.
Poput ovog tipa, Platona.
Smatrao je da su nam potrebni
dobroćudni čuvari

Hungarian: 
Fordító: Réka Gyöngyhalmi
Lektor: Tímea Hegyessy
Az egyik nagy kérdésről
szeretnék beszélni.
Talán a legnagyobb kérdésről.
Hogyan kellene együtt élnünk?
Emberek, akik ugyanabban a városban élnek,
vagy ugyanazon a földrészen,
esetleg ugyanazon a bolygón,
hogyan osszák el és kezeljék
a közös erőforrásokat?
Hogyan alkossuk meg
a minket vezérlő szabályokat?
Ez mindig is fontos kérdés volt,
és talán ma fontosabb, mint valaha,
ha csak olyan problémákra gondolunk,
mint a növekvő egyenlőtlenség,
a klímaváltozás, vagy a menekültválság.
A kérdés nagyon régi keletű.
Az emberiség azóta teszi föl magának,
amióta szervezett társadalmakban élünk.
Mint ez a fickó, Platón.
Ő úgy gondolta,
jóindulatú őrökre van szükség,

English: 
Translator: Réka Gyöngyhalmi
Reviewer: Peter van de Ven
I want to talk about
one of the big questions.
Perhaps the biggest question.
How should we live together?
How should a group of people,
who perhaps live in a city,
or in a continent, or even the whole globe
share and manage common resources?
How should we make the rules
that govern us?
This has always been
an important question,
and today I think
it's even more important than ever
if we want to address rising inequality,
climate change, the refugee crisis;
just to name a few major issues.
It's also a very old question.
Humans have been asking
themselves this question
ever since we lived
in organized societies.
Like this guy, Plato.
He thought we needed benevolent guardians

English: 
who could make decisions
for the greater good of everyone.
Kings and queens thought
they could be those guardians,
but during various revolutions
they tended to loose their heads.
And this guy, you probably know.
Here in Hungary you lived for many years
under one attempt to implement
his answer of how to live together.
His answer was brutal, cruel and inhumain.
But a different answer,
a different kind of answer,
which went more or less
into hibernation for two thousand years,
has had profound recent success.
That answer is, of course, democracy.
If we take a quick look
at the modern history of democracy,
it goes something like this.
Along here, we're going to put
the last two hundred years.
Up here, we're going to put
the number of democracies.
And the graph does this.
The important point of which
is this extraordinary increase over time.
Which is why the 20th century has been
called the century of democracy's triumph.

iw: 
שיכולים לקבל החלטות לטובת הכלל.
מלכים ומלכות חשבו
שהם יכולים להיות אפוטרופסים אלה,
אבל במהלך המהפכות השונות
הם נטו לאבד את הראש.
ואת האיש הזה אתם ודאי מכירים.
כאן, בהונגריה, חייתם שנים רבות
כחלק מנסיון ליישם את תשובתו
לשאלה איך יש לחיות ביחד.
תשובתו של זה היתה
גסה, אכזרית ובלתי-אנושית.
אבל תשובה אחרת,
תשובה מסוג אחר,
שהיתה פחות או יותר
בתרדמת-חורף במשך 2,000 שנה,
זכתה לאחרונה להצלחה רבה.
התשובה היא כמובן "דמוקרטיה".
אם נעיף מבט מהיר
על תולדות הדמוקרטיה המודרנית,
זה ייראה בערך כך:
כאן נרשום את 200 השנה האחרונות.
כאן למעלה - את מספר הדמוקרטיות.
והגרף ייראה כך.
כאן חשוב לשים לב
לעלייה העצומה במרוצת הזמן,
ולכן, המאה ה-20
כונתה "המאה של נצחון הדמוקרטיה",

Portuguese: 
que pudessem tomar decisões
para o bem maior de todos.
Reis e rainhas achavam
que poderiam ser estes guardiões,
mas durante muitas revoluções,
eles acabaram perdendo a cabeça.
E este cara, vocês já sabem.
Aqui na Hungria, viveu-se por muitos anos
sob a tentativa de se ter implementado
a sua resposta para como viver juntos.
A resposta dele foi brutal,
cruel e desumana.
Porém, uma resposta diferente,
um outro tipo de resposta,
a qual hibernou por volta de 2 mil anos,
teve um êxito recente bem significativo.
A resposta é, claramente, a democracia.
Se dermos uma olhada rápida
na história moderna da democracia,
ela aconteceu da seguinte forma.
Ao longo daqui estão os últimos 200 anos.
Aqui em cima o número de democracias.
O gráfico se comporta assim,
e o fator mais importante
é este aumento extraordinário
ao longo do tempo,
razão pela qual o século 21
é chamado de o século
do triunfo da democracia.

Russian: 
которые могли бы принимать
решения во имя общего блага.
Короли и королевы считали, что они
могли быть этими попечителями,
но во время разных революций
они часто теряли свои головы.
А этого парня вы, наверное, знаете.
Здесь, в Венгрии, вы жили долгие годы
в попытке воплотить в жизнь
его решение вопроса, как жить вместе.
А у этого ответ был зверским,
жестоким и бесчеловечным.
Но другой ответ, другой подход,
который был «в спячке» две тысячи лет,
недавно получил большое признание.
И этот ответ, конечно же, демократия.
Если взглянуть на новейшую
историю демократии,
выглядит она примерно так.
По горизонтали здесь показаны
последние 200 лет.
А по вертикали — количество
демократических режимов.
И этот график идёт вот так.
Важно то, что это необычайно
распространяется со временем.
Поэтому ХХ век был назван
веком триумфа демократии.

Hungarian: 
akik döntéseikkel a nagyobb jót
biztosítják mindenki számára.
A királyok és királynők úgy gondolták,
ők lehetnek ezek az őrök,
de különböző forradalmak során
általában elveszítették a fejüket.
Ezt az embert valószínűleg ismerik.
Magyarországon sok évig
próbálták megvalósítani
az ő válaszát arra a kérdésre,
hogyan éljünk együtt.
Az ő válasza durva volt,
kegyetlen és embertelen.
Azonban egy másik válasz,
egy másfajta válasz,
amely nagyjából kétezer évig
téli álmát aludta,
mostanában átütő sikert aratott.
Ez a válasz természetesen a demokrácia.
Ha vetünk egy pillantást
a demokrácia modernkori történelmére,
az valahogy így fest.
Vízszintesen ábrázoljuk
az elmúlt kétszáz évet.
Függőlegesen a demokráciák számát.
A grafikon pedig így alakul.
Ennek lényege a rendkívüli növekedés
az idők során.
Ezért nevezik a huszadik századot
a demokrácia diadalmas századának.

Serbian: 
koji bi donosili odluke
za opšte dobro svih.
Kraljevi i kraljice su smatrali
da bi oni mogli da budu ti čuvari,
ali tokom raznih revolucija,
imali su običaj da izgube glave.
A ovog tipa verovatno znate.
Ovde u Mađarskoj, živeli ste mnogo godina
pokušavajući da primenite
njegov odgovor na pitanje o saživotu.
Njegov odgovor je bio brutalan,
okrutan i neljudski.
Međutim, drugačiji odgovor,
drugačiji tip odgovora
koji je bio više-manje
u dvehiljadugodišnjoj hibernaciji
je nedavno imao istinski uspeh.
Taj odgovor, naravno, glasi: demokratija.
Ako se osvrnemo na kratko
na savremenu istoriju demokratije,
ona glasi nekako ovako.
Duž ove linije ćemo da stavimo
poslednjih 200 godina.
Uspravno ćemo da stavimo broj demokratija.
A grafikon se odvija ovako,
pri čemu je njegova važna suština
ovaj izvanredni uspon tokom vremena,
zbog čega je XX vek
nazvan vekom trijumfa demokratije.

Serbian: 
Zbog čega?
Kako je Fransis Fukujama
1989. godine izjavio
da neki veruju
da smo dosegli kraj istorije,
da imamo odgovor na pitanje
o zajedničkom životu,
a da je taj odgovor liberalna demokratija.
Istražimo tu tvrdnju, pak.
Želim da saznam šta vi mislite.
Stoga ću da vam postavim dva pitanja,
i želim da podignete ruke, ako se slažete.
Prvo pitanje glasi:
ko smatra da je živeti 
u demokratiji nešto dobro?
Kome se sviđa demokratija?
Ako na umu imate bolji sistem,
ne podižite ruke.
Ne brinite za one koji nisu podigli ruke;
siguran sam da misle dobro.
Drugo pitanje glasi:
ko smatra da naše demokratije
dobro funkcionišu?
Ma hajde, mora da ima
bar jedan političar tu negde u publici.
Međutim, moja poenta je da, ako
je liberalna demokratija kraj istorije,
onda ovde imamo strašan
paradoks ili kontradikciju.
Zašto je tako?

Russian: 
Но почему?
Как сказал Фрэнсис Фукуяма в 1989 году,
некоторые считают,
что мы достигли конца истории.
Что вопрос о том,
как жить вместе, уже решён,
и ответ этот — либеральная демократия.
Но давайте проанализируем это утверждение.
Хочу узнать ваше мнение.
Я задам вам два вопроса
и прошу вас поднять руку, если согласны.
Первый вопрос.
Кто считает, что жить
при демократии хорошо?
Кому нравится демократия?
Если знаете лучший режим,
не поднимайте руку.
Не переживайте за тех, кто не поднял рук,
я уверен в их лучших побуждениях.
Второй вопрос.
Кто считает, что наши демократические
режимы работают правильно?
Да ладно, хоть один-то политик
в зале должен быть!
Я что хочу сказать: если либеральная
демократия является концом истории,
то здесь или огромный парадокс,
или противоречие.
Почему это так?

Portuguese: 
Razão também, como disse
Francis Fukuyama em 1989,
para alguns acreditarem
que chegamos ao fim da história,
que a pergunta sobre como deveríamos
viver juntos foi respondida,
e que a resposta é a democracia liberal.
Porém, analisemos essa afirmação.
Quero saber o que vocês pensam.
Para isso, farei duas perguntas,
e quero que levantem a mão se concordarem.
A primeira pergunta é: quem pensa
que é algo bom viver em uma democracia?
Quem gosta da democracia?
Se acham que há um sistema melhor,
mantenham a mão abaixada.
Não se preocupem
com quem não levantou a mão,
tenho certeza que possuem boas intenções.
A segunda pergunta é:
quem pensa que nossas democracias
estão funcionando bem?
Vamos lá, deve haver um político
em algum lugar dessa plateia.
(Risos)
Não.
O que quero dizer é, se a democracia
liberal é o fim da história,
então existe um gigantesco paradoxo
ou contradição aqui.
Por quê?

English: 
And why?
As Francis Fukuyama said in 1989,
some believe that we have reached
the end of history.
That the question of how
to live together has been answered,
and that answer is liberal democracy.
Let's explore that assertion, though.
I want to find out what you think.
So I'm going to ask you two questions,
and I want you to put
your hands up if you agree.
The first question is:
Who thinks living in a democracy
is a good thing?
Who likes democracy?
If you can think of a better system,
keep your hands down.
Don't worry about those who didn't raise
their hands, I'm sure they mean very well.
The second question is:
Who thinks our democracies
are functioning well?
Come on, there must be one politician
in the audience somewhere!
My point is: if liberal democracy
is the end of history,
then there's a massive paradox
or contradiction here.
Why is that?

iw: 
ולכן, כדברי פרנסיס פוקויאמה ב-1989,
יש המאמינים שהגענו
אל קץ ההיסטוריה,
ושהשאלה איך עלינו לחיות ביחד
נענתה,
כשהתשובה היא "דמוקרטיה ליברלית".
אבל הבה נבחן טענה זו.
מעניין אותי מה אתם חושבים,
ולכן אציג לכם שתי שאלות,
ואני מבקש שתרימו יד
אם אתם מסכימים.
השאלה הראשונה היא:
מי חושב שטוב לחיות בדמוקרטיה?
מי אוהב את הדמוקרטיה?
מי שיכול לחשוב על מערכת עדיפה,
שלא ירים יד.
אל תיטרדו בגלל אלה
שלא הרימו יד.
אני בטוח שכוונתם טובה.
השאלה השניה היא:
מי חושב שהדמוקרטיות שלנו
מתפקדות היטב?
בחייכם, בטוח שיש בקהל
לפחות פוליטיקאי אחד.
(צחוק)
לא.
הנקודה שלי היא
שאם הדמוקרטיה הליברלית
מסמנת את קץ ההיסטוריה,
אז יש כאן פרדוקס עצום
או סתירה עצומה.
ומדוע?

Hungarian: 
Miért?
Ahogy Francis Fukuyama mondta 1989-ben,
egyesek úgy vélik,
elértük a történelem végét.
Választ kaptunk a kérdésre,
hogyan éljünk együtt,
és ez a válasz a liberális demokrácia.
De vizsgáljuk csak meg
ezt a feltételezést!
Érdekel, mit gondolnak róla.
Ezért felteszek két kérdést,
és szeretném, ha felemelnék a kezüket,
ha egyetértenek.
Az első kérdés:
Ki gondolja, hogy jó dolog
demokráciában élni?
Ki szereti a demokráciát?
Aki el tud képzelni jobb rendszert,
hagyja lent a kezét.
Ne aggódjanak a kezüket lent hagyók miatt,
biztos vagyok benne, hogy jó szándékúak.
A második kérdés:
Ki gondolja, hogy a demokráciáink
jól működnek?
Ugyan, csak van valahol
egy politikus a teremben!
A mondandóm az: ha a liberális demokrácia
valóban a történelem vége,
akkor itt hatalmas paradoxon
vagy ellentmondás van.
Miért is?

Serbian: 
Pa, kod prvog pitanja se radi
o idealu demokratije
i svi njegovi kvaliteti
su veoma privlačni.
Međutim, u praksi to ne funkcioniše.
A to je drugo pitanje.
Naša politika je pokvarena,
naši političari nisu od poverenja,
a politički sitem je iskrivljen
interesima moćnika.
Smatram da postoje dva načina
da se razreši ovaj paradoks.
Jedan je da dignemo ruke
od demokratije;
ne deluje, izaberimo
populističkog demagoga
koji će da ignoriše demokratske norme,
pregazi liberalne slobode
i prosto obavi sve što treba.
Druga mogućnost, verujem, jeste
da popravimo sistem koji ne fukcioniše,
da uvedemo prakse koje su bliže idealu
i da uvedemo raznolike
glasove društva u naš parlament
i da ih navedemo da donose
obazrive zakone zasnovane na dokazu
radi dugoročne dobrobiti svih nas.
To me vraća na moje proviđenje,
moj prosvetljujući trenutak.
Želim da budete kritički nastrojeni.
Želim da se zapitate:
„Zašto ovo ne bi funkcionisalo?”
A kasnije mi priđite
i razgovarajmo o tome.

Portuguese: 
Bem, a primeira pergunta
é sobre o ideal da democracia,
e suas qualidades são muito atraentes.
Mas, na prática, não está funcionando.
E essa é a segunda pergunta.
Nossa política é uma furada,
não confiamos em nossos políticos,
e o sistema político é distorcido
por interesses de poder.
Acredito que existam duas formas
de resolver este paradoxo.
A primeira é desistir da democracia.
Não funciona!
Vamos eleger um demagogo populista
que ignorará as normas democráticas,
atropelará as liberdades liberais,
e fará acontecer.
A outra opção, acredito eu,
é consertar este sistema falho,
levar a prática para mais perto do ideal,
e colocar as diversas vozes da sociedade
dentro dos parlamentos
fazendo com que realizem
leis baseadas em evidências
para um bem coletivo a longo prazo.
E assim chego à minha epifania,
meu momento de clareza.
Quero que sejam críticos.
Quero que se perguntem
por que isto não funcionaria
e que depois venham
falar comigo sobre isso.

English: 
Well, the first question
is about the ideal of democracy,
and all these qualities
are very appealing.
But in practice, it's not working.
And that's the second question.
Our politics is broken,
our politicians aren't trusted,
and the political system is distorted
by powerful vested interest.
I think there's two ways
to resolve this paradox:
One is to give up on democracy.
It doesn't work,
let's elect a populist demagogue
who will ignore democratic norms,
trample on liberal freedoms
and just get things done.
The other option, I think,
is to fix this broken system.
To bring the practice closer to the ideal
and put the diverse voices of society
in our parliaments
and get them to make considerate,
evidence-based laws,
for the long term good of everyone.
Which brings me to my epiphany,
my moment of enlightment.
And I want you to get critical.
I want you to ask yourselves:
"Why wouldn't this work?"
and then come and talk to me
afterwards about it.

Russian: 
Что ж, первый вопрос
касается идеалов демократии
и всех её качеств, которые
чрезвычайно привлекательны.
Но на практике они не работают.
И отсюда — второй вопрос.
Наша политика не работает,
нашим политикам не доверяют,
а политическая система извращена
влиянием корыстных интересов.
На мой взгляд, есть два пути
разрешить этот парадокс.
Первый — отказаться от демократии.
Она не работает, давайте
изберём популиста-демагога,
который наплюёт на нормы демократии,
придушит права и свободы,
но добьётся результата.
А второй путь, на мой взгляд, —
починить эту сломанную систему.
Подвести практику ближе к идеалам
и разнообразить голоса
в наших парламентах,
чтобы там принимались
осмысленные и обоснованные законы
для долгосрочного блага всех и каждого.
Здесь я подхожу к моей идее,
к моему моменту озарения.
И хочу, чтобы вы были критичны.
Спроси́те самих себя:
«Почему это может не сработать?»
и сообщите мне после выступления.

iw: 
השאלה הראשונה קשורה לאידאל הדמוקרטיה,
[שוויון, הגינות, צדק,
לגיטימיות, אחריות, בטחון]
וכל התכונות האלה מושכות מאד,
אך בפועל, זה לא עובד.
וזאת השאלה השניה.
הפוליטיקה שלנו מקולקת,
הפוליטיקאים שלנו אינם אמינים,
והמערכת הפוליטית מעוותת
על ידי אינטרסים רבי-עוצמה.
לדעתי יש שתי דרכים
לפתור פרדוקס זה.
האחת היא לוותר על הדמוקרטיה:
היא לא עובדת.
בואו נבחר איזה דמוגג פופוליסט
שיתעלם מהנורמות הדמוקרטיות,
ירמוס את החירויות האישיות
ופשוט ידאג שדברים יתבצעו.
האפשרות השניה, לדעתי,
היא לתקן את המערכת המקולקלת,
לקרב יותר את המעשה אל ההלכה,
להביא את מגוון הקולות בחברה
לבתי הנבחרים שלנו
ולאלץ אותם לחוקק חוקים
שקולים, מבוססי הוכחות
לטובת הכלל ולאורך ימים.
וזה מביא אותי אל ההתגלות שהיתה לי,
רגע ההארה שלי.
ואני מבקש שתהיו ביקורתיים.
אני רוצה שתשאלו את עצמכם,
"למה שזה לא יעבוד?"
ואחר כך תבואו לדבר איתי על זה.

Hungarian: 
Nos, az első kérdés
a demokrácia eszményéről szól,
és ezek a tulajdonságok nagyon vonzóak.
De a gyakorlatban nem működik.
És ez a második kérdés.
A politikánk tönkrement,
nem bízunk a politikusainkban,
a politikai rendszert
befolyásos érdekcsoportok torzítják.
Véleményem szerint kétféleképpen
oldhatjuk föl ezt a paradoxont:
Az első, hogy feladjuk a demokráciát.
Nem működik, válasszunk meg inkább
egy populista demagógot,
aki semmibe veszi a demokratikus normákat,
a liberális szabadságjogokat
lábbal tiporja, de elvégzi a munkát.
A másik lehetőség, 
hogy megjavítjuk az elromlott rendszert.
Közelítjük a gyakorlatot az eszményhez,
parlamenti képviselethez juttatjuk
a társadalom sokféleségét,
és olyan döntéseket hozunk,
melyek megfontoltak, tényeken alapulnak,
és hosszú távon mindenki javát szolgálják.
Ezzel eljutottunk az epifániámhoz,
a megvilágosodásom pillanatához.
Szeretném, ha kritikusak lennének.
Tegyék fel maguknak a kérdést:
"Miért ne működne ez?"
és a szünetben jöjjenek oda hozzám
beszélni róla.

Serbian: 
Tehnički naziv ovoga je „žrebanje“.
Međutim, uopšten naziv
je „nasumičan izbor“.
A zamisao je zapravo krajnje prosta:
nasumično biramo ljude
i postavljamo ih u parlament.
(Smeh)
Razmislimo o tome
na nekoliko minuta, hoćemo li?
(Smeh)
Zamislite da izaberemo
vas, vas, vas, vas i vas tamo dole,
kao i gomilu drugih nasumičnih ljudi,
i postavimo vas u naš parlament
na narednih nekoliko godina.
Naravno, možemo da raslojimo izbor
kako bismo se postarali da odgovara
društveno-ekonomskom
i demografskom profilu države
i da je uistinu
reprezentativan uzorak ljudi.
Pedeset posto bi bile žene.
Mnogi od njih bi bili mladi,
neki bi bili stari,
nekolicina bi bila bogata,
ali bi većina njih bila
obični ljudi kao vi i ja.
Bio bi to mikrokosmos društva.
A taj mikrokosmos bi simulirao
to kako mi razmišljamo,

Hungarian: 
Ezt szaknyelven sorshúzásnak nevezik,
de gyakran emlegetik
véletlenszerű kiválasztásként is.
Maga az ötlet nagyon egyszerű.
Véletlenszerűen választunk ki embereket,
akiket a parlamentbe ültetünk.
(Nevetés)
Ezen gondolkodjunk el egy pillanatra, jó?
(Nevetés)
Képzeljük el, hogy kiválasztjuk őt és őt
és őt és őt és őt és őt ott lent,
meg egy csomó másik embert,
és ők kerülnek be a parlamentünkbe
a következő néhány évben.
Persze rétegezhetjük a kiválasztást,
hogy biztosan illeszkedjen
az ország társadalmi, gazdasági
és demográfiai szerkezetéhez,
és valóban a népesség
reprezentatív mintája legyen.
Ötven százalékuk nő lenne,
sokan lennének közülük fiatalok,
néhányan öregek, egy kevesen gazdagok,
de többségük hétköznapi ember lenne,
mint mi magunk.
Ez a társadalom mikrokozmosza lenne,
és ez a mikrokozmosz modellezné,
hogyan gondolkodnánk mind együtt,

Portuguese: 
O nome técnico é ordenação.
Mas o nome comum é seleção aleatória.
A ideia é bem simples:
selecionamos pessoas aleatoriamente
e as colocamos no parlamento.
(Risos)
Pensemos nisso por alguns minutos.
Imaginem escolhermos
você, você, você e você aí
e um monte de outras pessoas aleatórias,
e colocarmos todas em nosso parlamento
pelos próximos anos.
Claro, faríamos uma seleção
que assegurasse um espelhamento
do perfil socioeconômico
e demográfico de nosso país
e que verdadeiramente
representasse nossa população.
Cinquenta por cento seriam mulheres.
Muitos seriam jovens,
alguns seriam velhos,
alguns seriam ricos,
mas a maioria seria de pessoas comuns
como você e eu.
Seria como um microcosmo da sociedade.
E este microcosmo simularia
como todos nós pensaríamos
se tivéssemos tempo, a informação

English: 
Its technical name is sortition,
but its common name is random selection.
And the idea is actually very simple.
We randomly select people
and put them in parliament.
(Laughter)
Let's think about that
for a few more minutes, shall we?
(Laughter)
Imagine, we chose you and you and you
and you and you and you down there
and a bunch of other random people,
and we put you in our parliament
for the next couple of years.
Of course we could stratify the selection
to make sure that it matched
the socioeconomic and demographic
profile of the country
and was a truly representative
sample of people.
Fifty percent of them would be women,
many of them would be young,
some would be old, a few would be rich,
but most of them would be
ordinary people like you and me.
This would be a microcosm of society.
And this microcosm would simulate
how we would all think

Russian: 
Технический термин метода — жеребьёвка,
а по простому это случайный выбор.
На самом деле идея чрезвычайно проста:
выбирать людей в парламент по жребию.
(Смех)
Давайте задумаемся над этим пару минут.
(Смех)
Представьте, что выбрали вас,
и вас, и вас, и вас, и вас вон там,
и ещё кучу других случайных людей
и отправили в парламент
на следующую пару лет.
Конечно, выборку можно стратифицировать
для уверенности в её соответствии
социоэкономическому
и демографическому профилю страны,
чтобы выборка была репрезентативной.
50 процентов там составляли бы женщины,
многие были бы молоды, некоторые
гораздо старше, несколько богатых людей,
но в большинстве они были бы
обычными людьми вроде нас с вами.
Это был бы микрокосм общества.
И он мог бы моделировать
наши собственные мысли,

iw: 
המונח הטכני של זה הוא "סורטיציה".
אבל השם המקובל הוא
"בחירה אקראית".
והרעיון בעצם פשוט מאד:
בוחרים אנשים באופן אקראי
ומכניסים אותם לבית הנבחרים.
(צחוק)
בואו נחשוב על זה
עוד כמה רגעים, טוב?
תארו לעצמכם שנבחר אותך
ואותך ואותך ואותך ואותך
ועוד כמה אנשים אקראיים,
ונכניס אתכם לבית הנבחרים
למשך השנתיים הקרובות.
נוכל כמובן לפלח את הבחירה,
כדי לוודא שהיא תואמת
לפרופיל הכלכלי-חברתי
והדמוגרפי של הארץ
ומהווה באמת מדגם מייצג של העם:
50% תהיינה נשים.
רבים יהיו צעירים,
יהיו כמה מבוגרים,
מעטים יהיו עשירים,
אבל רובם יהיו אנשים רגילים,
כמוכם וכמוני.
זה יהווה מיקרו-קוסמוס של החברה.
והמיקרו-קוסמוס הזה ייצג
את מה שכולנו חושבים,

iw: 
אילו עמדו לרשותנו הזמן, המידע
ותהליך טוב שהיה מאפשר לנו לקלוע
לליבן המוסרי של ההחלטות הפוליטיות
ולמרות שאת או אתה
אולי לא תהיו בקבוצה הזאת,
מישהו בגיל שלך,
מישהו מהמגדר שלך,
מישהו מאזור מגוריך
ומישהו מהרקע שלך
יימצא באותו חדר.
ההחלטות שתתקבלנה ע"י אנשים אלה
תשאבנה מחוכמת ההמונים.
הם ייעשו ליותר מסכום חלקיהם.
הם יהפכו לחושבים ביקורתיים
עם גישה למומחים,
הם יהיו מחוברים אבל לא מרוחקים.
הם יוכלו להוכיח
שהמגוון גובר על הכישורים
מול הקשת הרחבה
של שאלות ובעיות חברתיות.
זאת לא תהיה ממשלה
לפי סקרי דעת קהל.
זאת לא תהיה ממשלה
לפי משאל עם.
אנשים אלה יקבלו מידע, ייבחרו במיוחד
ויימצאו מעבר לדעת הציבור
בכל הנוגע להחלטות ציבוריות.
אבל תהיה תופעת-לוואי מרכזית אחת:

English: 
if we had the time, the information
and a good process
to come to the moral crux
of political decisions.
And although you may not be in that group,
someone of your age,
someone of your gender,
someone from your location
and someone with your background
would be in that room.
The decisions made by these people
would build on the wisdom of crowds,
they would become more
than the sum of their parts.
They would become critical thinkers
with access to experts
who would be on tap but not on top.
And they could prove
that diversity can trump ability
when confronting the wide array
of societal questions and problems.
It would not be government
by public opinion poll.
It would not be government by referendum.
These informed, deliberating people
would move beyond public opinion
to the making of public judgments.
However, there would be
one major side effect.

Hungarian: 
ha lenne elég időnk, információnk
és egy megfelelő folyamatunk,
hogy eljussunk az erkölcsileg helyes
politikai döntésekig.
Mi magunk esetleg
nem lennénk benne a csoportban,
de valaki a korosztályunkból, a nemünkből,
a településünkről, és a miénkhez
hasonló háttérrel
ott ülne abban a teremben.
A döntések, amelyeket
ezek az emberek meghoznak,
a tömegek bölcsességén alapulnának,
többek lennének részeik összességénél.
Kritikus gondolkodóvá válnának,
készenlétben álló,
de nem irányító szakértőkkel.
Bebizonyíthatnák, hogy a sokféleség
többet ér, mint a képesség,
ha a társadalmi kérdések és gondok
széles tárházával állunk szemben.
Nem közvélemény-kutatásra
alapozott kormányzás lenne.
Nem népszavazásra
alapozott kormányzás lenne.
Ezek a tájékozott, körültekintő emberek
felülemelkednének a közvélekedésen,
és közösségi ítéleteket hoznának.
Lenne azonban egy jelentős mellékhatás.

Serbian: 
ako bismo imali vremena,
informacije i dobar proces
da zadremo u moralnu srž
političkih odluka.
Čak i ako možda ne biste bili u toj grupi,
neko iz vaše starosne grupe,
neko vašeg roda,
neko iz vašeg mesta
i neko s vašim iskustvom
bi bio u toj prostoriji.
Odluke koje bi donosili ti ljudi
bi se nadograđivale na mudrost gomile.
Postali bi više od zbira svojih delova.
Postali bi kritički mislioci
sa pristupom stručnjacima, koji bi bili
u pripravnosti, ali ne na vlasti.
A oni bi mogli da dokažu da različitost
može da pobedi stručnost
kada smo suočeni sa širokom lepezom
društvenih pitanja i problema.
Ne bi to bila vlada izabrana
anketama javnog mnjenja.
Ne bi to bila vlada izabrana referendumom.
Ovi informisani, promišljeni ljudi
bi se kretali mimo javnog mnjenja
ka izgradnji javnih sudova.
Međutim, imali bismo jednu veću nuspojavu:

Russian: 
будь у нас время, информация
и хороший метод
для нравственного подхода
к трудным политическим решениям.
И хотя вы лично можете не быть там,
но кто-то вашего возраста, пола,
кто-то оттуда, где вы живёте,
и кто-то с вашими взглядами
там обязательно будет.
Решения, принятые этими людьми, будут
опираться на коллективную мудрость
и станут больше, чем сумма их частей.
Эти люди стали бы мыслить критически,
пользуясь поддержкой экспертов,
которые были бы с ними на равных.
Они могли бы доказать, что разнообразие
может стать верным решением
при столкновениях широкого круга
социальных вопросов и проблем.
Это не было бы правлением
путём опроса общественного мнения.
Это не было бы правлением
посредством референдума.
Эти информированные, думающие люди
перешли бы от общественного мнения
к созданию общественной справедливости.
Однако не обошлось бы без одного
главного побочного эффекта.

Portuguese: 
e um bom processo para chegar
ao centro da moral das decisões políticas.
Mesmo que você não estivesse nesse grupo,
alguém da sua idade, do seu gênero,
da sua região e alguém com sua formação
estaria naquela sala.
As decisões tomadas por elas seriam
fundamentadas na sabedoria das massas.
Seria muito mais que somente
uma soma de partes.
Tornariam-se pensadores críticos
com acesso a especialistas,
que estariam no nosso nível,
e não em um pedestal.
Provariam que a diversidade
pode triunfar sobre a habilidade
ao confrontarmos um grande espectro
de problemas e questões sociais.
Não seria um governo escolhido por voto.
Não seria um governo
escolhido em referendo.
Estas pessoas informadas, deliberando,
iriam além da opinião pública
para a realização de escolhas públicas.
Entretanto, haveria
um grande efeito colateral:

Serbian: 
ako zamenimo izbore žrebanjem
i učinimo parlament
istinskim zastupnikom društva,
to bi značilo kraj za političare.
I sigurno bismo svi bili
izuzetno tužni zbog toga.
(Smeh)
Veoma je interesantno,
nasumičan izbor je bio ključni deo
toga kako se demokratija praktikovala
u antičkoj Atini.
Ovaj mehanizam, ovaj uređaj
se naziva kleroterija.
Radi se o antičkom atinskom
uređaju za nasumičan izbor.
Antički Atinjani
su nasumično birali građane
da popune većinu političkih funkcija.
Znali su da su izbori
sredstva aristokratije.
Znali su da su karijerni političari
nešto što bi valjalo izbegavati.
A mislim da i mi to znamo.
Međutim, interesantnije
od antičke upotrebe nasumičnog izbora
je njegov savremeni ponovni uspon.
Ponovno otkriće legitimnosti
nasumičnog izbora u politici
je od nedavno postalo toliko ustaljeno

English: 
If we replaced elections with sortition
and made our parliament
truly representative of society,
it would mean the end of politicians.
And I'm sure we'd all
be pretty sad to see that.
(Laughter)
Very interestingly,
random selection was a key part of
how democracy was done in ancient Athens.
This machine, this device,
is called a kleroteria.
It's an ancient Athenean
random selection device.
The ancient Atheneans
randomly selected citizens
to fill the vast majority
of their political posts.
They knew that elections
were aristocratic devices.
They knew that career politicians
were a thing to be avoided.
And I think we know these things, as well.
But more interesting than
the ancient use of random selection,
is its modern resurgence.
The rediscovery of the legitimacy
of random selection in politics

Russian: 
Если бы мы заменили выборы жеребьёвкой,
что позволило бы нашим парламентам
правильно представлять общество,
это означало бы конец политиков.
Я уверен, мы все страшно
огорчились бы из-за этого.
(Смех)
Весьма интересно,
что случайный выбор был ключевой
частью демократии в древних Афинах.
Вот это устройство называется клеротерион.
Это древнегреческий инструмент
для проведения случайного выбора.
Случайно выбранные граждане древних Афин
заполняли подавляющее большинство
политических должностей.
Люди знали, что выборы —
это инструмент аристократии.
Они знали, что профессиональных
политиков лучше избегать.
И, думаю, мы тоже хорошо это знаем.
Но ещё интереснее этого древнего
метода случайного выбора
его современное возрождение.
Повторное признание легитимности
случайного выбора в политике

Portuguese: 
se substituíssemos as eleições
pela escolha aleatória
e fizéssemos do parlamento
uma representação fiel da nossa sociedade,
seria o fim dos políticos.
E tenho certeza que todos ficaríamos
muito tristes com isso.
(Risos)
Curiosamente,
a seleção aleatória teve um grande papel
em como a democracia era feita
na Atenas antiga.
Este dispositivo
é chamado de "kleroterion".
É um dispositivo da Atenas antiga
para seleção aleatória.
Os antigos atenienses selecionavam
cidadãos aleatoriamente
para preencher a maioria
dos cargos políticos.
Eles sabiam que as eleições
eram instrumentos aristocráticos.
E sabiam que políticos de carreira
eram algo a se evitar.
Acho que sabemos muito sobre isso.
Porém mais interessante do que o uso
antigo da seleção aleatória
é seu ressurgimento moderno.
A redescoberta de legitimidade
da seleção aleatória na política

iw: 
אם נחליף את הבחירות בסורטיציה,
ונהפוך את בית הנבחרים שלנו
למייצג אמיתי של החברה,
המשמעות תהיה:
לא עוד פוליטיקאים.
ואני בטוח שזה יעציב מאד את כולנו.
(צחוק)
מעניין מאד,
שהבחירה האקראית מילאה תפקיד מפתח
בדמוקרטיה של אתונה העתיקה.
המכונה הזאת, המתקן הזה
קרוי "קלרוטריה".
זהו מתקן בחירה אקראית
מאתונה העתיקה.
האתונאים הקדומים בחרו אזרחים
באופן אקראי
לכהונה ברובן המכריע
של המשרות הפוליטיות.
היה להם ברור שהבחירות
הן כלי בידי האריסטוקרטיה.
היה להם ברור שרצוי להימנע
מפוליטיקאים קרייריסטים.
ולדעתי, גם אנו יודעים
את הדברים האלה.
אבל מעניינת יותר מהשימוש העתיק
בבחירה האקראית
היא תחייתה המודרנית.
הגילוי מחדש של הלגיטימיות
שבבחירה האקראית בתחום הפוליטיקה
הפכה לאחרונה כה נפוצה,

Hungarian: 
Ha választások helyett
sorshúzásokat tartanánk,
és a parlamentünk valóban
reprezentálná a társadalmat,
az a politikusok végét jelentené.
Ezt nyilván mindannyian
nagyon sajnálnánk.
(Nevetés)
Érdekes módon a véletlenszerű kiválasztás
kulcsszerepet játszott
az ókori athéni demokráciában.
Ezt az eszközt, ezt a szerkezetet
kleroteriának hívják.
A véletlenszerű kiválasztás
eszköze volt az ókori Athénban.
Az ókori athéniak véletlenszerűen
választottak ki polgárokat
a politikai pozíciók
túlnyomó többségének betöltésére.
Ők tudták, hogy a választások
arisztokratikus eszközök.
Ők tudták, hogy óvakodni kell
a hivatásos politikusoktól.
És azt gondolom, ezt mi is tudjuk.
Viszont a sorshúzó eszköz
ősi alkalmazásánál sokkal érdekesebb
modern kori újraéledése.
Olyan sok helyen ismerik fel újra
a véletlenszerű kiválasztás

English: 
has become so common lately that there's
simply too many examples to talk about.
Of course I'm very aware
that it's going to be difficult
to institute this in our parliaments.
Try this. Say to your friend:
"I think we should populate our parliament
with randomly selected people."
He'll be like, "Are you joking??
What if my neighbor gets chosen?!
The fool can't even
separate his recycling!"
But the perhaps surprising
but overwhelming and compelling evidence
from all these modern examples
is that it does work.
If you give people responsibility,
they act responsibly.
Don't get me wrong, it's not a panacea.
The question is not,
would this be perfect?
Of course not.
People are fallibly human,
and distorting influences
will continue to exist.
The question is, would it be better?
And the answer to that question,
to me at least,
is obviously yes.
Which gets us back
to our original question.
How should we live together?
And now we have an answer:

Hungarian: 
létjogosultságát a politikában, hogy nem
is tudok minden példáról beszélni.
Persze nagyon is tisztában vagyok azzal,
hogy nehéz lesz ezt bevezetni 
a parlamentjeinkben.
Próbaképp mondják azt egy barátjuknak:
"Szerintem kisorsolt emberekkel
kellene feltölteni a parlamentünket."
Mire ő: "Megőrültél??
Mi lesz, ha kiválasztják a szomszédomat?!
Az a hülye még a hulladékot
sem tudja szétválogatni!"
Talán meglepő, mégis
minden modernkori példa
vitathatatlan és meggyőző bizonyítékokkal
szolgál arra, hogy mindez működik.
Ha felelősséget adunk az embereknek,
felelősen fognak viselkedni.
Ne értsenek félre, ez nem csodaszer.
A kérdés nem az, tökéletes lenne-e.
Persze, hogy nem.
Az emberek esendőek,
és továbbra is lesznek torzító befolyások.
A kérdés az, hogy jobb lenne-e.
És erre a kérdésre a válasz,
számomra legalábbis,
egyértelműen igen.
Ezzel visszatértünk eredeti kérdésünkhöz.
Hogyan éljünk együtt?
Most már van rá válaszunk:

iw: 
עד שיש יותר מדי דוגמאות לכך.
אני כמובן מודע מאד לכך
שיהיה קשה
למסד את זה בבתי הנבחרים שלנו.
נסו בעצמכם:
אימרו לחבר כלשהו,
"לדעתי עלינו לאכלס את הפרלמנט
באנשים שנבחרו באופן אקראי."
- "אתה מתלוצץ?
"מה אם ייבחר השכן שלי?
"הטמבל הזה לא יודע אפילו
מה זה למחזר."
אבל ההוכחה המפתיעה
אך המכרעת והמשכנעת
שעולה מכל הדוגמאות האלה
היא שזה עובד.
אם מטילים על אנשים אחריות,
הם מתנהגים באופן אחראי.
אל תבינו אותי לא נכון:
זאת איננה תרופת-פלא.
השאלה איננה:
"האם זה יהיה מושלם?"
כמובן שלא.
בני-אדם הם אנושיים ומועדים לטעות
ועוד תהיינה השפעות מעוותות.
השאלה היא:
"האם זה יהיה טוב יותר?"
והתשובה לשאלה זו, לפחות מבחינתי,
היא בבירור "כן".
וזה מחזיר אותנו
לשאלה המקורית שלנו:
איך עלינו לחיות יחד?
וכעת יש לנו תשובה:

Serbian: 
da prosto postoji previše primera
da o njima govorimo.
Naravno, veoma sam svestan
da će da bude teško
uvesti ovo u naš parlament.
Pokušajte ovo - recite prijatelju:
„Smatram da bi trebalo naseliti parlament
nasumično odabranim ljudima.”
Rekao bi: „Šališ li se?
Šta ako odaberu mog komšiju?
Budala ne zna ni da rasporedi
smeće za reciklažu.”
Međutim, možda je iznenađujuće,
ali ogromni i neoborivi dokazi
iz svih ovih savremenih primera
kažu da to deluje.
Ako date ljudima odgovornost,
ponašaju se odgovorno.
Ne shvatajte me pogrešno -
ne radi se o panakeji.
Pitanje nije: da li bi ovo bilo savršeno?
Naravno da ne bi.
Ljudi su falična bića
i naopaki uticaji bi i dalje postojali.
Pitanje glasi: da li bi bilo bolje?
A odgovor na to pitanje, bar meni,
je očigledno da.
A to nas vraća na naše prvobitno pitanje:
kako da živimo zajedno?
A sada imamo odgovor:

Portuguese: 
tem se tornado tão comum ultimamente,
que já podemos conversar sobre exemplos.
Claro, tenho ciência de que será difícil
implementar isto em nossos parlamentos.
Tente falar a um amigo:
"Deveríamos constituir o parlamento
com pessoas escolhidas aleatoriamente".
"É piada, não é?
E se meu vizinho for escolhido?
O cara não consegue
nem separar o lixo reciclável!"
Porém, temos as evidências dos talvez
surpreendentes, mas consideráveis,
exemplos modernos
de que sim, funciona!
Se entregar responsabilidade às pessoas,
elas agem de forma responsável.
Não me levem a mal,
não se trata de uma solução total.
A pergunta não é: "Seria perfeito?"
Claro que não!
Pessoas ainda possuem falhas,
e influências desvirtuadas 
ainda existirão.
A pergunta é: "Seria melhor?"
E a resposta a esta pergunta,
pelo menos para mim, é obviamente: "Sim!"
Isto nos leva à nossa pergunta original:
Como deveríamos viver juntos?
E agora temos uma resposta:

Russian: 
стало настолько широким в последнее время,
что примеров просто слишком много.
Конечно же, я прекрасно понимаю,
что ввести эту практику
в наши парламенты будет непросто.
Попробуйте сказать вашему другу:
«Я думаю, нам надо выбрать
в парламент случайных людей».
Он ответит: «Ты шутишь?
А вдруг выберут моего соседа!
Этот болван даже мусор не сортирует!»
Но весьма удивительно, что есть
убедительные и веские доказательства
во всех современных примерах,
что этот метод работает.
Если людям доверить ответственность,
они ведут себя ответственно.
Не поймите меня неправильно,
это не панацея.
Вопрос не в том, идеальное ли это решение.
Конечно, нет.
Люди допускают ошибки,
и от попыток повлиять
на их мнение никуда не деться.
Вопрос в том, будет ли это лучше?
И ответ на этот вопрос,
по крайней мере для меня,
конечно же, да,
что возвращает нас к нашему
первоначальному вопросу.
Как же нам жить вместе?
И теперь у нас есть ответ:

Serbian: 
sa parlamentom koji koristi žrebanje.
Međutim, kako da stignemo odavde do tamo?
Kako da popravimo naš pokvareni sistem
i da obnovimo demokratiju za XXI vek?
Pa, postoji nekoliko stvari
koje možemo da učinimo,
a one su upravo u toku, zapravo.
Možemo da eksperimentišemo sa žrebanjem.
Možemo da ga uvedemo u škole
i radna mesta i druge institucije,
kao što u Bolivij radi
Demokratija u praksi.
Možemo da imamo zakonodavna
sudska i građanska zasedanja,
kao što u Australiji radi
Nova demokratska fondacija,
kao što radi Centar Džeferson u SAD-u
i kao što trenutno radi irska vlada.
Mogli bismo da izgradimo
društveni pokret koji zahteva promenu,
a upravo to u Ujedinjenom Kraljevstvu
radi Fondacija žrebanja.
A u nekoj tački bi trebalo
to da ozakonimo.
Možda bi prvi korak bio
drugi dom u našim parlamentima,
ispunjen nasumično odabranim ljudima -
građanski senat, ako hoćete.

Portuguese: 
com um parlamento que use ordenação.
Mas como chegaremos a esse ponto?
Como podemos consertar nosso sistema falho
e refazer a democracia do século 21?
Bem, existem muitas coisas
que podemos fazer,
e que já estão, na realidade, acontecendo.
Podemos experimentar a seleção aleatória.
Podemos introduzir nas escolas,
no trabalho e em outras instituições,
como a "Democracia en Práctica"
está fazendo na Bolívia.
Podemos ter júris de política
e assembleias de cidadãos,
como a recente "Democracy Foundation"
está fazendo na Austrália,
como o "Jefferson Center"
está fazendo nos EUA,
e como o governo irlandês
está fazendo agora.
Podemos construir um movimento social
que exija mudanças,
que é o que a "Sortition Foundation"
está fazendo no Reino Unido.
E em algum momento, 
deveremos institucionalizá-la.
Talvez o primeiro passo seria ter
uma segunda câmara em nosso parlamento,
cheio de pessoas
escolhidas aleatoriamente,
um senado de cidadãos.

English: 
with a parliament that uses sortition.
But how would we get from here to there?
How could we fix our broken system
and remake democracy
for the twenty-first century?
Well, there are several things we can do
and that are in fact happening right now.
We could experiment with sortition,
we could introduce it to schools
and workplaces and other institutions.
Like Democracy in Practice
is doing in Bolivia.
We can hold policy juries
and citizens' assemblies,
like the New Democracy Foundation
is doing in Australia,
like the Jefferson Senate
is doing in the US,
and like the Irish government
is doing right now.
We could build a social movement
demanding change,
which is what the Sortition Foundation
is doing in the UK.
And at some point, we should institute it.
Perhaps the first step
would be a second chamber
in our parliament
full of randomly selected people.
A citizens' senate, if you will.

iw: 
עם פרלמנט שנבחר בסורטיציה.
אבל איך נגיע לכך?
איך נוכל לתקן
את המערכת המקולקת שלנו
ולשקם את הדמוקרטיה
לקראת המאה ה-21?
ובכן, יש כמה דברים שנוכל לעשות,
ולמען האמת, הם כבר קורים.
נוכל לערוך ניסויים בסורטיציה.
נוכל להכניס את זה לבית הספר,
למקום העבודה ולמוסדות נוספים,
כמו ש"דמוקרטיה בפועל" עושה בבוליביה.
נוכל להקים צוותי שופטים לענייני מדיניות
ולנהל אסיפות אזרחים,
כמו ש"המכון לדמוקרטיה חדשה"
עושה באוסטרליה,
כמו שמרכז ג'פרסון עושה בארה"ב,
וכמו שממשלת אירלנד
עושה בימים אלה.
נוכל להקים תנועה חברתית
שתתבע שינוי,
כמו שהמכון לסורטיציה עושה בבריטניה.
ובשלב כלשהו עלינו למסד את זה.
השלב הראשון יהיה אולי
גוף נוסף בפרלמנט שלנו
שיהיה מלא באנשים שנבחרו באקראי --
סנאט אזרחי, אם תרצו.

Hungarian: 
olyan parlamenttel,
amely sorshúzást használ.
De hogyan jutunk el innen oda?
Hogyan javíthatjuk meg
elromlott rendszerünket,
és alakíthatjuk át a demokráciát
a huszonegyedik századra?
Több dolgot is tehetünk,
és ezek történnek is mostanában.
Kísérletezhetünk a sorshúzással:
bevezethetjük iskolákban, munkahelyeken
és más intézményekben.
Ahogyan a Democracy in Practice
teszi Bolíviában.
Szervezhetünk politikai esküdtszéket
és állampolgári gyűléseket,
ahogyan a New Democracy Foundation
teszi Ausztráliában,
vagy a Jefferson Senate
az Egyesült Államokban,
és ahogyan az ír kormány
teszi ezt éppen most.
Indíthatunk a változást követelő
társadalmi mozgalmat,
mint a Sortition Foundation
az Egyesült Királyságban.
És eljön a pillanat, amikor
intézményesítenünk kell.
Az első lépés talán egy második kamara 
lesz a parlamentünkben,
tele véletlenszerűen
kiválasztott emberekkel.
Nevezhetjük állampolgári szenátusnak.

Russian: 
с парламентом, избранным
посредством жеребьёвки.
Но как к этому перейти?
Как починить нашу сломанную систему
и восстановить демократию в XXI веке?
Есть несколько вариантов,
которые мы уже можем делать,
и они воплощаются в жизнь прямо сейчас.
Можно экспериментировать с жеребьёвкой,
ввести её в школах, на рабочих
местах и в других организациях,
как это делает в Боливии
«Democracy in Practice».
Можно ввести жюри политических
решений и ассамблеи граждан,
как это делает в Австралии
«New Democracy Foundation»
или «Jefferson Senate» в США
и как прямо сейчас делает
правительство Ирландии.
Можно начать общественное
движение, требуя изменений,
что как раз делает в Великобритании
«Sortition Foundation».
И в какой-то момент
нам нужно будет это учредить.
Возможно, первым шагом
может стать вторая палата
в нашем парламенте, где заседали бы
случайно выбранные люди.
Этакий гражданский сенат, если хотите.

English: 
There is a campaign
for a citizens' senate in France
and another campaign in Scotland,
and it could of course be done
right here in Hungary.
That would be kind of like
a Trojean horse,
right into the heart of government.
And then,
when it becomes impossible to patch
over the cracks in the current system,
we might step up
and replace elections with sortition.
I have hope.
Here in Hungary, systems have been created
and systems have been torn down
and replaced in the past.
Change can and does happen.
It's just a matter of when and how.
Thank you. (Hungarian) Thank you.
(Applause)

Serbian: 
Postoji kampanja
za građanski senat u Francuskoj
i još jedna kampanja u Škotskoj,
i mogla bi, naravno,
da se izvede i ovde u Mađarskoj.
To bi bio nekakav trojanski konj
u samom srcu vlade.
A onda,
kad postane nemoguće
da se krpe pukotine u trenutnom sistemu,
moramo da iskoračimo
i zamenimo izbore žrebanjem.
Gajim nadu.
Ovde u Mađarskoj stvarali su se sistemi
i sistemi su svrgavani
i menjani u prošlosti.
Promena može da se desi i dešava se.
Samo je pitanje kada i kako.
Hvala vam.
(Na mađarskom) Hvala.
(Aplauz)

Russian: 
Во Франции идёт кампания
в поддержку гражданского сената,
и ещё одна в Шотландии,
и могла бы быть ещё одна
прямо здесь, в Венгрии.
Это было бы что-то
наподобие Троянского коня
прямо в самом сердце правительства.
И потом,
когда станет невозможно больше
латать дыры в нынешней системе,
нужно будет вмешаться
и заменить выборы жеребьёвкой.
Я надеюсь на это.
Здесь, в Венгрии, системы создавались,
разрушались и менялись в прошлом.
Перемены возможны, и они происходят.
Это просто вопрос времени и способа.
Спасибо. (По-венгерски) Спасибо.
(Аплодисменты)

iw: 
בצרפת מתנהל מאבק
לכינון סנאט אזרחי
וכך גם בסקוטלנד,
ויש לעשות זאת כמובן
גם כאן, בהונגריה.
זה יהיה כמו סוס טרויאני
בליבה של הממשלה.
ואז, כשייעשה בלתי-אפשרי
להטליא את החורים שבמערכת הקיימת,
יהיה עלינו לעלות מדרגה ולהחליף
את הבחירות בסורטיציה.
יש בי תקווה.
כאן, בהונגריה, מערכות נוצרו
ומערכות גם הופלו והוחלפו בעבר.
השינוי יכול לקרות ואכן קורה.
השאלה היא רק מתי ואיך.
תודה לכם.
(הונגרית) תודה לכם.
(מחיאות כפיים)

Hungarian: 
Zajlik egy kampány az állampolgári
szenátusért Franciaországban,
és egy másik kampány Skóciában,
és természetesen indulhatna
egy itt, Magyarországon is.
Egyfajta trójai faló lehetne,
egyenesen a kormány szívébe.
Azután,
mikor már lehetetlen lesz befoltozni
a repedéseket a jelenlegi rendszeren,
továbbléphetünk, és lecserélhetjük
a választásokat sorshúzásra.
Ebben reménykedem.
Itt, Magyarországon 
alkottak már új rendszereket,
és döntöttek meg, cseréltek le
rendszereket a múltban.
A változás lehetséges, és meg is történik.
A kérdés csak az, mikor és hogyan.
Köszönöm.
(Taps)

Portuguese: 
Existe uma campanha para
um senado de cidadãos na França
e outra campanha na Escócia,
e poderia muito bem existir
uma aqui na Hungria.
Isto seria como um cavalo de Troia
entrando diretamente no governo.
E então, quando for impossível
remediar as falhas do sistema atual,
entraríamos e substituiríamos
as eleições pela seleção aleatória.
Tenho esperança.
Aqui na Hungria, sistemas já foram criados
e já foram derrubados
e substituídos no passado.
Mudanças podem e devem acontecer.
É só uma questão de quando e como.
Obrigado.
(Aplausos)
