Dikur, kur ne ishim fëmijë, ne të gjithë ishim mjeshtra në këtë fushë të lumturisë...
Ne qeshnim nën hundë pa kurrfarë arsyeje!
 
Por gjërat kanë ndryshuar gjatë kohës. Tani jemi të rritur dhe jeta na ka bërë paksa serioz!
Kemi shumë gjëra rreth të cilave përqendrohemi dhe lumturia ka zënë vend në ndenjen e pasme...
Në shoqërinë tonë, ne përqendrohemi  në dhimbje para gëzimit,
lotë para të qeshurave..
Frikë para dashurisë dhe dalëngadalë ne verbohemi  rreth mundësisë së qënies sonë të brendshme dhe të së tashmës për lumturi!
 
 
 
Paraqet
 
Lumturia , nuk zbatohen kurrfarë kushtesh!
 
 
bazuar në programin e Paul Robinson
Loja e Brendshme e Suksesit!
Në të vërtetë çdo religjion na mëson të jemi të lumtur!
Në budizëm është lumturi e pashkak, në krishterizëm mbretëria e parajsës është përbrenda
dhe në judaizëm quhet 'ashtrei", një ndjenjë e shënjtërisë dhe shëndetit.
Në Islam quhet (فلاح ) 'Falah'
lumturi dhe mirëqenie!
në hinduizëm është 'ananda' ose lumturi e pastër.
Shikoni në cilindo shkrim apo mësim të vjetër
Lumturia ka qenë njëra ndër mësimet kryesore.
Edhe pse feja na mëson të jemi të lumtur dhe shumica e njerëzve pasojnë fetë në kulturën e tyre,
Përse ka kaq shumë njerëz të cilët e kërkojnë lumturinë në kulturën tonë?
Përse njerëzit e kërkojnë atë sikur ajo të ishte një produkt apo diçka në vend se ta gjëjnë brenda vetës?
Lumturia duhet të ndjehet përbrenda vetes!
Duhet të përjetohet dhe të gjendet brenda nesh. Të gjithë ne kemi një
plan unik për lumturi. Ky plan përmban pëkufizimin tonë rreth lumturisë dhe jo lumturisë.
Ky plan përbëhet nga besimet, rregullat dhe normat që ne të jemi të lumtur.
Ne nuk kemi lindur me këtë plan. E kemi zhvilluar dhe teksa jemi rritur
ne mblodhem të dhëna dhe sugjerime rreth lumturisë nga njerëzit e tjerë!
Këto janë sugjerime kulturore të njohura si status, prestigj. Në shoqërinë tonë disa interpretime
dhe pamje (janë) rreth jetës së lumtur nga pikëpamja konsumatore.
Na është mësuar dhe jemi programuar të kërkojmë lumturi
ta gjejmë në objekte të cilat konsumohen dhe që kanë çmim të lartë dhe si pasojë
njerëzit në mënyrë të kulturuar
kanë kushtëzuar vetveten në kërkim të lumturisë sikur ajo të ishte një shperblesë e cila duhet të gjindet në suksesin e punës sonë, pasurisë dhe
statusit në stilin e jetës!
E vërteta është se plani ynë për lumturi është shumë i korruptuar dhe kjo na ofron më tepër
jo lumturi se sa lumturi.
Plani ynë i tanishëm për lumturi ka disa kushte për të plotësuar.
Gëzimi i vërtetë apo lumturia nuk ka kurrfarë kushti. Në të vërtetë lumturia nuk ka kurrfarë kushti!
Çfarë përmban ideja jonë për lumturi?
Përmban mite rreth lumturisë të cilat e sabotojnë aftësinë njerëzore për të qenë të lumtur.
Lumturia nuk është kënaqësi edhe pse ato mund të duken njësoj.
Qejfi është kënaqësi e përftuar nga një ngacmim i jashtëm.
Qejfi është lumturia e pesë shqisave tona. Mund të jetë emocionues, i ngrohtë, i lagur, fizik, qesharak, seksual,
emocionues, thëllësisht i prekur dhe tejet i gjallë.
Qejfi është sensual dhe tejet i rastësishëm saqë shpejt vjen dhe iken dhe përjetohet shkurtazi.
Qejfi nuk ekziston vetvetiu. Gjithmonë duhet të ketë një shkëndijë të jashtme apo ngacmues siç janë zëri,
aroma apo prekja.
Qejfi gjithashtu është jo universal që do të thotë se ngacmuesit e njejtë nuk  nxjerrin të njejtat kënaqësi tek secili.
Lumturia në anën tjetër nuk kërkon ndonjë ngacmues të jashtëm që të përjetohet
Lumturia është besim për vetveten dhe për botën e jashtme.
Ju mund të jeni duke bërë diçka e cila normalisht pëjetohet si kënaqësi, por nuk jeni të lumtur.
Qejfi lind nga bota e jashtme, por lumturia lind nga punët e brendshme të mendjës sonë.
Ky është dallim shumë i madhë.
"Dua të them dhe nendoj se shumë njerëz
janë të detyruar dhe të kushtëzuar të besojnë se lumturia vjen nga qejfi-kënaqësia.
të blesh e të konsumosh gjëra, të vizitosh vende, por kur risia mbaron,
dhe ajo ndjenja e zbrastësisë zakonisht kthehet, kështu që mendoj se kur fillojmë të kërkojmë brenda vetës
ne fillojmë të bëjmë ndryshimet tona personale, dhe fillojmë ta mposhtim vetvetën, mendoj se kur jemi
në procesin e transformimit, depertojmë kur ne fillojmë ta respektojmë vetveten
mjaftueshëm e të jemi në gjendje ta bëjmë ndryshimin është atëherë kur fillojmë të respektojmë të tjerët
dhe mendoj se efekti anësor i kësaj quhet  tërësi apo gëzim
Atëherë më nuk joshesh nga qejfi.
Sa më i plotë të jesh aq më pak ke nevojë për kënaqësi dhe sa më i lumtur të jesh nga brenda
atëherë nuk mbështeteni në asgjë jashtë vetës suaj, mund ta quajmë gëzim i pakushtëzuar.
Dhe mendoj se inteligjenca e cila është duke na dhënë jetë mund të gjejë një plasaritje
e cila fillon të dal jashtë.
Kjo është e drejta jonë e lindur. Kjo është gjendja e natyrshme e qënies sonë."
Le të shohim një tjetër dallim: Kënaqësia.
Gjendja e lumturisë dhe kënaqësisë e
është lumturia e botës,
 
është rreth kënaqësive jetësore.
Gjendja e lumturisë dhe kënaqësis nënkupton gjykim mendor zakonisht i levërdishëm rreth përmabjtjës së gjërave rreth jush, p.sh
Jam i lumtur sepse vetura nuk më shkakton probleme, apo se trupi im është në formën e duhur.
 
Kënaqësia gjithmonë
kërkon një sepse apo ndonjë arsye. Kënaqësia është e brishtë,
sepse varet nga ajo se si duket bota
Kënaqësia juaj cenohet nga rrethana dhe ndryshime të ndryshme
por lumturia ndikohet nga bota e brendshme. Nuk ka nevojë për arsye apo kushte të çfarëdo lloji të nxitjeve të sensoreve.
Pra, ja tek janë dallimet e qarta ndërmjet lumturisë, qejfit dhe kënaqësisë.
Qejfi është lumturia e trupit!
Kënaqësia është lumturia e botës (materiale)
Gëzimi është lumturia e shpirtit.
Lumturia nuk kërkon arsye, ngacmime apo kushte dhe kurrfarë mundi të kontrolluar. Është në dispozicion të shpirtit tonë gjatë tërë kohës.
Është këtu, është brenda (nesh) dhe është duke ndodhur pikërisht tani.
Lumturia është emocion. Të gjitha emocionet kanë shkaqe përveç lumturisë.
Në të vërtetë lumturia është gjendja juaj e vërtetë mendore. Të gjithë jemi lindur të lumtur.
Fëmijët janë të lumtur pa kurrfarë arsye. Është pjesë e gjëndjës së tyre të lindur.
Kështu janë ata.
Shpesh mund ta zësh një fëmijë duke qeshur vetem nga kënaqësia e qeshjes
duke buzëqeshur
për hir të buzëqeshjës
duke luajtur e duke qeshur nën hund për lumturi dhe pa kurrfarë arsye
Mbani mend se lumturia juaj është e drejta dhe përgjegjësia juaj.
"Këtu është e vërteta miqtë e mi.
 
Asgjë dhe askush në këtë botë nuk do t'u bëjë të lumtur.
Presidenti i vendit tuaj nuk do t'u bëjë të lumtur,
bashkëshorti/ja nuk do t'u bëjë të lumtur, shefi nuk do t'u bëjë të lumtur.
I vetmi përson
në këtë botë që do të të bëjë të lumtur
je ti, dhe kjo është
zgjedhja dhe përgjegjësia jote."
Egoja është vrasësi numër një i lumturisë së njeriut që nga përjetësia.
Ne të gjithë vuajmë nga një gjendje e lartë kritike e vet-gjykimit të vazhdueshëm.
Egoja jonë është gjykatësi dhe zëri në kokën tonë i cili na kritikon.
Na dënon me gjykime si "Ti nuk je mjaftë i mirë."
Të tjerët kanë më shumë saqë ti kurr nuk mund të kesh etj.
Egoja na dënon me frikë dhe na kërkon që të kërkojmë për paqe jashtë (vetës)
I krijon të gjitha rregullat se ti nuk e meriton lumturinë.
Interpretimi i egosë se lumturia duhet të meritohet mund të shpie në vite të dhimbjës, vuajtjës, fajit dhe  mashtrimit.
Në çastin kur ti beson se lumturia duhet të meritohet, ti duhet të  punosh për më tepër.
Egoja kurrë nuk të lë të kënaqësh me atë çfarë ke.
Natyra e egosë është që të ndaj. Ajo i largon begatitë nga ju dhe e mban kupën e vuajtjës pranë jush.
Vendos kapelen e viktimes mbi ju dhe më pas u dënon me faj dhe pafuqi.
Njerëzit të cilët janë egoist janë individ të pa lumtur.
Egoja largon të gjitha gjërat rreth të cilave mund të jeni të lumtur.
Prandaj natyra shpirtërore përkrah vdekjen e egosë që ta lirojë njerëzimin nga skllavëria e hidhërimit.
Egoja ju ndan nga burimi i gjithë lumturisë
Vetëdije e qënies
Egoja është gjykatësi i përhershëm, zëri i bëzdishëm në kokën tënde
Cikli i gjykimit të vazhdueshëm mund të përfundojë me vet-pranim dhe
dashuri të pa kushtëzuar.
"Unë besoj se
që ne vërtetë të jemi të lumtur ne duhet ta vlerësojmë jetën tonë. Ne duhet ta vlerësojmë vetveten.
dhe përderisa ne nuk e vlerësojmë vetveten
unë them vet-dashuri, por shumë njerëz nuk ndihen rehat me këtë përkufizim, që ta duam vetveten
por mendoj se është e rëndësishme të duash vetveten sepse ta duash vetveten
do të thotë se ti e vlerëson vetveten dhe do të thotë se ti e ndjen se ti meriton dhe se ke vlerë.
ngase kur nuk e ndjen se ke vlerë apo që meriton gjëra të mira
ti i largon ato nga vetja,
kur ato të ofrohen
dhe e bënë në mënyrë të pavetëdijshme.
pa e kuptuar sepse ti nuk mendon se i meriton ato dhe kur nuk mendon se ke vlerë bëhet shumë më e vështirë
t'i lejosh njerëzit
të bëjnë gjëra të mira për ty. dhe bëhet më e vështirë të marrës kur ti nuk beson se ke vlerë dhe apo se nuk meriton. Gjëja e parë që u them njerëzve
është t'i pyes nëse ata e duan dhe e vlerësojnë vetveten dhe kjo për mua është gjëja më e rëndesishme.
Ne e meritojmë të jemi të lumtur.
Lumturia është ajo çfarë ne meritojmë edhe nëse jemi mëkatar apo i shënjtë.
Mjaft e viktimizuat vetveten.
Nuk mund të jeni viktimë dhe në të njejtën kohë të jeni të lumtur.
Nuk mund ta gjykoni, kritikoni apo rrihni vetveten që të qendroni të lumtur.
Egoja mund t'u gjykojë se ju keni bërë gabime apo këni bërë mekate në të kaluarën, por ajo nuk është identiteti yt.
Pa marrë parasysh se sa shumë gabime mendoni se keni bërë, ju nuk jeni gabimet tuaja.
Procesi i asgjesimit të gjykimit të vetvetës i krijuar nga egojo juaj përfshin faljen e vetvetës.
Falja e vërtetë është proces i vet shërimit i cili gradualisht zgjerohet tek gjithë të tjerët.
Lumturia e vërtetë është përvojë e paharrueshme, kur ju e falni vetveten dhe të tjerët plotësisht.
Pakënaqësia e vjedh lumturinë tuaj.
Nuk mund të jesh i pakënaqur dhe i lumtur në të njejtën kohë.
Egoja përdor hidhërimin si mjet për të manipuluar dhe për t'u bërë gjërat nga të tjerët.
Që nga fillimi kur ne fillojmë të qajmë si foshnjë, ne jemi duke përdorur këto manipulime për të kënaqur egon tonë.
Hulumtimet psikologjike kanë gjetur
se janë njerëzit të cilët janë në depresion
dhe jo njerëzit e lumtur të cilët janë intensivisht
të vet-fokusuar dhe egocentrik.
Njerëzit e lumtur për dallim janë më të shoqërueshëm,
të afërt, bujar, të dashur e të sjellshëm. Ata gjithashtu janë më tolerant, që falin dhe më pak gjykues se sa përsonat që janë në depresion.
Hidhërimi është rezultat i përvetësimit.
Shqetësimi i egos e cila na ndan nga çdo gjë që është e bukur dhe e kënaqëshme brenda dhe jashtë nesh.
Është një botë e tërë në mes kërkimit për lumturi dhe zgjedhjes për të qenë i lumtur.
Ndërmjet kërkimit dhe zgjedhjes lindin dy botë.
Ti kërkon vetëm atë të cilën nuk e ke, për atë të cilën madje as që e di se e ke
Të kërkosh do të thotë të mohosh atë që ke.
Të zgjedhësh është të pranosh atë që tashmë e ke marrë.
Me vet-pranim
kërkimi merr fund.
Ti mund të zgjedhësh të jesh i lumtur
apo i hidhëruar. Gjendja jote e lindur është lumturia.
Ekzistenca është çelësi i lumturisë.
Ekzistenca (qënia) është gjëndje kur ti jep atë që do.
Ti je dhënësi dhe marrësi në të njejtën kohë. Nëse dëshiron lumturi, dhuro lumturi.
Buda ka thënë "Nuk ka rrugë për tek lumturia; lumturia është rruga."
çfarë më bënë të lumtur do t'u dërgoj të kërkoni në të gjitha vendet e gabuara. Bota nuk do t'u bëjë të lumtur.
Do t'u jap zemër që të jeni të lumtur; ofron përkrahje,
por nuk do t'u bëjë të lumtur. Kjo është puna juaj. Derisa nuk zgjidhni lumturinë
bota nuk do të jetë e mjaftueshme për ju.
Asgjë në botë nuk mund t'u bëjë të lumtur.
Çdo gjë në botë
mund vetëm t'u inkurajojë që të jeni të lumtur.
Nëse keni lumturi
përbrenda atëherë
çdo gjë do t'u inkurajojë që të jeni edhe më të lumtur.
Gjëja e trishtueshme është se njerëzit qendrojnë të pa lumtur derisa ata të marrin atë që duan.
Ata e shtyejnë lumturinë e tyre, ata duan që një ditë të jenë të lumtur, ditën kur ata marrin atë që duan
Ata qëndrojnë të hidhëruar derisa të marrin atë që duan.
Të gjithë e harrojnë të vertetën
Lumturia është tani.
Lumturia nuk është destinacion, lumturia është rruga,
Lumturia
nuk ka kurrfarë kushti,
lumturia është gjëndje e mendjes!
Sa më shumë e kërkojmë lumturinë aq më shumë harrojmë të jemi të lumtur.
Lumturia nuk gjendet në gjëra
Lumturia është brenda teje!
"Mos u përpiq të jesh i lumtur. Mjaft u përpoqe të jesh i lumtur.
Nevojës për të qenë i lumtur
ërësisht i mungon qëllimi sepse
mendja juaj do të ketë nevojë
për justifikim që të jeni të lumtur. Nëse përpiqeni të jeni të lumtur mendja bëhet shumë aktive dhe ka nevojë për
arsye se pse dhe zakonisht është "Jam i lumtur sepse"
Dhe lumturia e vërtetë,
shfaqet kur ndaloni së përpjekuri që të jesh i lumtur dhe i kushton rëndësi çfarëdo gjëje që je duke bërë në çfardo momenti.
Nga aty ti vëren se je i lumtur.
por nuk je duke u përpjekur që të jesh i lumtur. Përpjekja për të qenë i lumtur krijon këtë ndarje delikate ndërmjet meje
dhe lumturisë sime.
Por, nëse unë e lë nevojën dhe fokusohem kthehem në momentin e tanishën dhe
mësoj ta lejojë këtë moment të jetë mjaftueshëm ashtu siç është, t'i kushtojë rëndësi të plotë çfarëdo gjëje që është duke ndodhur pikërisht tani
E vërej se jam i lumtur
Për mua kjo është mënyra më e natyrshme për të qenë (i lumtur).
Mitin më të madhë të cilin e kemi rreth lumturisë është se si e arrijmë atë.
Trajtohet si një mall/produkt apo kuptohet si arritje e një lllojë ndriçimi i mendjes apo si Nirvanë (çlirim shpirtëror)
Dhe si pasojë kemi përshtatur modelin më të popullarizuar rreth lumturisë të njohur si modeli nëse-kur
Biliona dollar shpenzohen çdo vit për të popullarizuar këtë
"Nëse-Kur" model të lumturisë
nëpërmjet reklamave dhe publicitetit të vazhdueshëm i cili ka bërë më shumë
profetë në shoqërinë tonë për të shitur lumturinë si produkt.
Çfarë është modeli i famshëm "Nëse-kur" i lumturisë?
Ky është një besim i cili thotë se nëse ju keni diçka, atëherë do të jini të lumtur.
Nëse kam një punë të re, atëherë do të jem i/e lumtur.
Nëse humbas peshë dhe do të jem e lumtur. Nëse fitoj peshë
atëherë do të jem e lumtur. Nëse do të ushtrojë më shumë atëherë do të jem e lumtur. Nëse bëjë
operacion plastik, atëherë do të jem më e lumtur. Nëse ja më pak
tëherë do të jem e lumtur. Nëse ha më shumë,
[then] I will be happy if I buy more clothes than I will be happy if [I] change my house
tëherë do të jem e lumtur. Nëse e ndryshojë vetveten tëherë do të jem e lumtur. Nëse e ndërrojë shtetin tëherë do të jem e lumtur
e të tjera etj. etj.
Lista është a pafundme.
Ne vendosim kaq shumë kushte në të qenurit të lumtur!
Imagjinoni se çfarë ndodhë më pas. Cfarë ndodhë pasi të keni blerë veturën e ëndrrave, të keni shtëpinë e ëndrrave? Pyesni
këdo sa të lumtur ishin pasi morën atë që deshën? Sa zgjati lumturia e tyre?
Ose pyesni nëse ajo i bëri me të vërtetë të lumtur. Pyesni vetveten se çfarë ndodhi pasi morët atë për të cilën menduat se do t'u bëjë më të lumtur?
Shumica e gjërave për të cilat ne mendojmë se po t'i kishim do na bënin më të lumtur, nuk na bëjnë. Ky është mit. Kjo do të thotë se përmes
grumbullimit ne do lumturoheshim edhe më tepër. Me më tepër matësi i lumturisë do të shpërthente.
Por kjo nuk është e vërtetë.
Sekreti për të jetuar jetë të lumtur nuk mbahet i fshehtë për ju. Nuk është i fshehur në ndonjë qoshe të personalitetit tuaj.
Nuk është atje diku në një punë të përkryer më të ardhmën të cilën duhet ta gjeni apo në disa qëllime të cilat ende nuk i keni arritur.
As nuk është diçka e zakonshme e hedhur përreth nga fati apo e shkruar në yje.
Sekreti për lumturi është mu para jush.
Ju fton çdo ditë
Mund të gjindet në përgjigjet tuaja emocionale ndaj çdo gjëje që është duke ndodhur përreth dhe brenda jush pikërisht në këtë moment!
Shqipëroi "AEONIAN"
