“இல்ல கருப்பா.. பெரியய்யா வீட்டுல கண்டிசனா சொல்லிபுட்டாங்க.. இன்னிக்குள்ள வேணுமாம்.. நாளான்னிக்கு அவங்க சின்ன மவளுக்கு சீமந்தமாம்..! என்னோட வெறவு வந்தாதான் சமையலேனு சொல்லிட்டாங்க..!”.“என்னவோ போ.. சொன்னாலும் கேக்க மாட்ட.. தோலுக்கு ஒசந்த புள்ளய பெத்து, படிக்கவச்சி, அவன் வேலைக்கி போயிம் உன் கஷ்டம் கொறையல..” .”என்ன செய்யறது.. இப்பதான வேலைக்கி போயிருக்கான்.. ஆரம்பத்துல டவுனுல நெறயா செலவு இருக்குமுள்ள..! கொஞ்ச நாள் போனா சரியாபோயிடும்..” .சொல்லிகொண்டே அய்யாசாமி கொடுவாளையும், கயிறு சுருட்டையும் எடுத்துக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தார்..!.அரை மைல் கடந்ததும் ஆற்றங்கரை வந்தது.. நிமிர்ந்து பார்த்தார் அய்யாசாமி.. மலை முகடு நாலு மைல் தாண்டி தெரிந்தது. அதன் அடிவாரத்தில் உள்ள மலைக்காட்டில் தான் விறகு கிடைக்கும். மெதுவாய் நடக்கத் துவங்கினார்..பொன்னுத்தாயின் நினைவு வந்து போனது. இருபத்து ரெண்டு வருடத்திற்கு முன்பு வரை இருவருமாய் விறகு வெட்ட சென்ற நிகழ்வுகள் அவர் மனத்திரையில் வந்தோடின..