உலகில் இதுவரை பல்லாயிரக்கணக்கான மொழிகள் தோன்றி மறைந்திருக்கிருன்றன. பெரும்பாலான மொழிகள் பேச்சு வழக்கில் மட்டுமே இருந்திருக்கின்றன. மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான மொழிகளுக்கே மொழியின் அடிப்படை அலகான ஒலியின் வரி வடிவங்களான எழுத்துக்களும் இருந்திருக்கின்றன. எழுத்துக்களே இல்லாத மொழிகளுக்கு இலக்கணமோ, இலக்கியமோ இல்லை என்பதைக்காட்டிலும், பெரும்பாலும் ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் கூடிய இலக்கண, இலக்கியச் செறிவுகள் இல்லை எனச்சொல்லலாம்..தமிழைப் பொருத்தளவில், பிற மொழியைச் சேர்ந்தவர்களும் வியக்கும் வண்ணம் இலக்கண, இலக்கியச் செறிவு மிகுந்துள்ளது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. உண்மையில் தமிழின் பெருமைகளைத் தமிழன் உணரும் முன்னரே வேற்று மொழி அறிஞர் பெருமக்கள் ஆய்ந்தறிந்துணர்ந்து தமிழனுக்கும் உணர்த்தினர் என்பதை இங்கு குறிப்பிடுவது முதன்மையான தேவையாகும்..மொழியியலில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர்கள் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாயிருந்துள்ளனர். தொல்காப்பியம், நந்நூல் சூத்திரம் போன்ற நூல்களே அதற்கான மிகச் சிறந்த ஆதாரங்களாகும். ஆனால் ஐரோப்பிய நாடுகளில் சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர்தான் மொழியியல் என்னும் ஒரு துறையே தொடங்கப்பட்டிருக்கிறது..ஆங்கிலம் என்பது ஒரு மேற்கு செருமானிய மொழியாகும். இது முதன்முதலில் முன் மைய கால இங்கிலாந்தில் பேசப்பட்டது. எனினும், இன்று உலகெங்கிலும் பரவலாகப் பேசப்படும் மொழியாகும். ஆங்கில மொழி, இன்றைய தென்கிழக்கு ஸ்கொட்லாந்தில் காணப்பட்ட இங்கிலாந்தின் ஆங்கிலோ-சாக்சன் அரசுகளில் உருவானது. 17ம் நூற்றாண்டு முதல் 20ம் நூற்றாண்டு வரை பரந்திருந்த பிரித்தானியப் பேரரசின் காரணமாகவும், பின் 20ம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து ஐக்கிய அமெரிக்காவினாலும் உலகெங்கும் பரவியதோடு, சர்வதேச அரங்கில் முன்னணி பெற்ற மொழியாகவும் உருவானது. மேலும் இம்மொழி பல்வேறு பகுதிகளில் பொது மொழியாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.வரலாற்று ரீதியாக, 5ம் நூற்றாண்டில் ஜெர்மானிக் குடியேறிகளான ஆங்கிலோ-சாக்சன் இனத்தவரால் பிரித்தானியாவின் கிழக்குக் கரைக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட, பண்டைய ஆங்கிலம் எனப்பட்ட பல்வேறு தொடர்புடைய மொழிவழக்குகளில் இருந்து பிறந்ததாகும். 14-ம் நூற்றாண்டில் தான் ஆங்கில இலக்கியமே தொடங்குகிறது. ஆனால் கடந்த இரு நூற்றாண்டுகளில், ஆங்கிலக் காலனி ஆதிக்கத்தின் ஒரு மிகப் பெரிய விளைவாக, மிக அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்கள் பயன்படுத்தும் நிலையில், உலகளவில் ஆங்கிலம் யாரும் எதிர் பார்க்காத மிகப்பெரிய வளர்ச்சியை எட்டி உள்ளது என்றே சொல்ல வேண்டும்..பழம்பெரும் மொழிகள் பல அழிந்து விட்டாலும், ஆங்கிலத்தைப் போல் பெருவளர்ச்சி இல்லையெனினும், குறைந்தது பயன்பாட்டிலாவது இருக்கின்ற மிகத்தொன்மையான மொழி தமிழே என்னும் நிலையில், அம் மொழியைத் தாய் மொழியாகப் பெற்றுள்ள நாம் நம் தாய் மொழியின் வள்ர்ச்சிக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் இயன்ற அளவு பணியாற்ற வேண்டும் என்பது நம் அனைவரது கடமை மட்டுமல்ல, உரிமையும் கூட ஆகும்..ஆனால் இன்றைய நிலைமை என்ன? தமிழ் மொழியில் பேச வேண்டும், எழுத வேண்டும், கையெழுத்துப் போட வேண்டும், அறிவிப்புப் பலகை வைக்க வேண்டும், பள்ளிகளில் குறைந்தது தமிழை ஒரு கட்டாயப் பாடமாக வைத்து இருக்க வேண்டும் எனப் பல சட்டங்கள், அரசாணைகள்! ஆனால், ஆங்கிலத்தைப் பயன்படுத்த பொது மக்களில் யாரையும் யாரும் வற்புறுத்துவது இல்லை.அன்றாட வாழ்வில் பேசும் பொழுதோ, எழுதும் பொழுதோ இடையிடையே குறைந்த அளவிலாவது அல்லது முழு அளவிலும் ஆங்கிலத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று எந்தச் சட்டமும், அல்லது ஆணையுமின்றியும் அனேகமாக அனைவரும் இயன்ற அளவில் தாமாக முன் வந்து ஆங்கிலத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர்; அதைப் பெருமையாகவும் நினைக்கின்றனர். இதில், "English-னா எனக்கு ரொம்ப ஈஸி, ஆனா தமிழ் கொஞ்சம் கஷ்டம்", என்றோ அல்லது தமிழில் பேச, அல்லது படிக்க முடியாதவர்களைப் போல் காண்பித்துக் கொண்டோ வெட்டிப் பெருமை அடித்துக் கொள்ளும் மடமையும் அடங்கும். எனவே, வெளிப்படையாகப் பேசினால், தமிழுக்கு இன்றளவில் உள்ள ஒரே பிரச்சினை ஆங்கிலம் தான் என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. மேலும் உண்மையில் முழுமையாகவும், சரியாகவும் தமிழில் பேச அல்லது எழுதத் தெரியாத பல கோடிக்கணக்கான தமிழர்கள் தமிழகத்தில் இக்காலத்தில் வழ்கின்றனர் என்று சொன்னால், அதை நம்புவோர் உண்டா? ஆங்கிலத்தில் பேசும் பொழுதோ, எழுதும் பொழுதோ ஒரு மிக நுண்ணிய தவறு வந்தால் கூட அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவர்களால் கூடத் தமிழில் ஒரு பெரிய தவறு இருந்தாலும் அதைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது என்ற நிலையே இன்னும் நீடிக்கிறது.