பண்டைய காலங்கள்.ஆரம்பகால வரலாற்றில், வானியல் என்பது நிர்வாணக் கண்ணுக்குத் தெரியும் பொருட்களின் இயக்கங்களைக் கவனித்து கணிப்பதை மட்டுமே கொண்டிருந்தது. சில இடங்களில், ஆரம்பகால கலாச்சாரங்கள் சில வானியல் நோக்கங்களுடன் பாரிய கலைப்பொருட்களை சேகரித்தன. அவற்றின் வழக்கமான பயன்பாடுகளுக்கு மேலதிகமாக, இந்த கண்காணிப்பு நிலையங்கள் பருவங்களைத் தீர்மானிக்கப் பயன்படுத்தப்படலாம், இது பயிர்களை எப்போது நடவு செய்வது மற்றும் ஆண்டின் நீளத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் முக்கியமான காரணியாகும்..தொலைநோக்கி கருவிகள் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்பு, நட்சத்திரங்களின் ஆரம்ப ஆய்வு நிர்வாணக் கண்ணைப் பயன்படுத்தி நடத்தப்பட்டது. குறிப்பாக மெசபடோமியா, கிரீஸ், பாரசீகம், இந்தியா, சீனா, எகிப்து, மத்திய அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் நாகரீகங்கள் வளர்ந்தபோது, ​​வானியல் ஆய்வுக்கூடங்கள் கூடி, பிரபஞ்சத்தின் தன்மை பற்றிய கருத்துக்கள் வெளிவரத் தொடங்கின. பெரும்பாலான ஆரம்பகால வானியல் நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரகங்களின் நிலைகளை வரைபடமாக்குவதைக் கொண்டிருந்தது, இப்போது வானியல் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த அவதானிப்புகளிலிருந்து, கோள்களின் இயக்கங்கள் பற்றிய ஆரம்பகால கருத்துக்கள் உருவாக்கப்பட்டன, மேலும் பிரபஞ்சத்தில் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் பூமியின் பண்புகள் தத்துவ ரீதியாக ஆராயப்பட்டன. சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றி வரும் பூமி பிரபஞ்சத்தின் மையம் என்று நம்பப்பட்டது. இது பிரபஞ்சத்தின் நில மாதிரி அல்லது தாலமியின் பெயரிடப்பட்ட டோலமிக் அமைப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது..சூர்யபிரஜ்ஞப்திசூத்ரா, லண்டனில் உள்ள தி ஷோன் சேகரிப்பில் உள்ள ஜைனர்களின் கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டு வானியல் நூல். மேலே: அதன் கையெழுத்துப் பிரதி c. கிபி 1500.ஒரு முக்கியமான ஆரம்ப வளர்ச்சியானது கணித மற்றும் விஞ்ஞான வானியல் ஆரம்பமாகும், இது பாபிலோனியர்களிடையே தொடங்கியது மற்றும் பிற நாகரிகங்களில் வளர்ந்த பிற்கால வானியல் மரபுகளுக்கு அடித்தளம் அமைத்தது. சரோஸ் எனப்படும் தொடர்ச்சியான சுழற்சியில் சந்திர கிரகணங்கள் மீண்டும் நிகழும் என்று பாபிலோனியர்கள் கண்டுபிடித்தனர்..கிரேக்க பூமத்திய ரேகை சூரிய கடிகாரம், அச்சில் உள்ள அலெக்ஸாண்டிரியா, இன்றைய ஆப்கானிஸ்தான் கி.மு. 3 - 2 ஆம் நூற்றாண்டு