'கவிதைநாடகம்' என்ற தொடரே மிக அண்மைக் காலத்தில்தான் தோன்றியது. உரைநடை நாடகம் தோன்றிய பின்னர், அதனின்றும் வேறுபடுத்தி உணர்த்தக் 'கவிதை நாடகம்' என்ற சொல்லாட்சி உருவானது.."நாடக வழக்கினும் உலகியல் வழக்கினும்" எனத் தொல்காப்பியம் நாடகத்தைச் சுட்டுகின்றது. அதன் பிற குறிப்புகளையும், சிலப்பதிகார உரையையும், நாடக ஆய்வாளரின் கருத்துகளையும் கொண்டு ஆராய்ந்து பார்க்கின்றபொழுது, தொல்காப்பியத்திற்கு முன்னரே நாடகம் தோன்றியிருக்கிறது எனலாம். தொல்காப்பியர் காலத்திலும், கடைச்சங்க காலத்திலும் கவிதைநாடகம் வழக்கிலிருந்தது எனக்கருதலாம்..நாடகம், தொடக்கக் காலத்தில் கவிதை வடிவில்தான் இருந்தது எனறு 'நாடகக் கலைக்களஞ்சியம்' உரைக்கிறது. 'பள்ளு', 'குறவஞ்சி', 'நொண்டி' போன்ற நாடகங்கள் செய்யுள்வடிவில் கிடைததிருக்கின்றன. அதனால், அவற்றிற்கு முந்திய நாடகங்களும் செய்யுள் வடிவிலேயே அமைந்திருக்கலாம் எனக்கருதலாம். தமிழ்மக்கள் நாடகத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்கள்; ஆனால், பேணிக் காக்கவில்லை..பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் 'தெருக்கூத்து' தோன்றி வளர்ந்தது. அக்கூத்திலும், 'பாட்டு' மிகுதியாகவும், 'உரைநடை' குறைவாகவும் இருந்தன. பின்னர் 'உரைநடை நாடகம்' எழுந்தது. திருமிகு பெ.சுந்தரம்பிள்ளை அவர்கள், மனோன்மணீயம் என்ற கவிதை நாடகத்தை 1891- இல் இயற்றினார். இதுவே நமக்குக் கிடைத்துள்ள முதல் கவிதைநாடகம். இந்நாடகத்திலிருந்துதான் உண்மையான கவிதைநாடக வரலாறு துவங்குகிறது. 1971- ஆம் ஆண்டு முதல் 1980- ஆம் ஆண்டுக்குள் மட்டும் இருபத்துநான்கு கவிதை நாடகங்கள் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. இப்பத்தாண்டுகளைக் கவிதைநாடக வரலாற்றின் பொற்காலம் எனக் கூறலாம்..நடி என்ற வினை அடியைக்கொண்டே 'நாடகம்' என்ற சொல் பிறந்திருக்க வேண்டும். வினை அடியாகப் பிறந்த சொற்கள், மொழியில் நிலைத்து நிற்கும் என மொழிநூலார் கருதுகின்றனர். இயல், இசை என்ற பிறசொற்களும் அவ்வாறே தோன்றியுள்ளன. நாடகம் என்பதற்கு 'நடித்தலை உள்ளடக்கியது', 'நடித்தல் தொழில் அமைந்தது' என்று பொருள் கொள்ளலாம்..இவ்வாய்வுக்குரிய நாடகங்கள் அனைத்தும் பொருள் அடிப்படையில் வரலாறு, இலக்கியம், சமுதாயம், கற்பனை, தததுவம் எனப் பிரிக்கப்பட்டு இடம் பெறுகின்றன. பிறமொழி அடிப்படையில் மொழிபெயர்ப்பு, பிறமொழித்தழுவல் எனப்பகுக்கப்பெற்று அமைக்கப்பட்டிருக்கினறன. ஆக நாடகங்கள் யாவும் இந்நூலில் ஏழுவகையாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றின் 'கதைக்கரு' குறித்து முதலில் ஆய்வு செய்யப்படுகிறது.