கடவுளே பணத்திற்கு வழிகாட்டியது போல இருந்தது...“நூறு ரூபா ஆவும்.. பரவால்லியா..?”.“எதுக்கு நூறு ரூபா.. பச்ச வெறவா குடுப்ப.. வேணா ஒன்னு பண்ணு.. காஞ்ச வெறவா, சொம பெருசா இருந்தா கொண்டா.. நூறு ரூபா தாரேன்..!” சொல்லிவிட்டு போய்விட்டான்...“மச்சான்.. சீக்கிரம் கெளம்பு.. பொழுது இப்பவே உச்சிக்கு வ்ரப்போவுது..”.“எப்படி பொன்னு முடியும்.. ராப்பொழுதுக்குள்ள ரெண்டு சொமதான் வெட்டியார முடியும்.. மலைக்காடு என்ன இங்க பக்கமாவா இருக்கு.. நாலஞ்சு மைலு நடந்து போயி வெட்டியாரவேணாம்..”.பொன்னுத்தாயின் கண்கள் கலங்கி இருந்தது..!