மருண்டு மான்கணங்கள் மேய்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடைவாய் வழிசோர*. இரண்டு பாடும் துலங்காப் புடைபெயரா எழுது சித்திரங்கள் போல நின்றனவே. 9. கருங்கண் தோகை மயிற்பீலி யணிந்து கட்டிநன் குடுத்த பீதகவாடை*. அருங்கல வுருவி னாயர் பெருமான் அவனொருவன் குழலூதினபோது*. மரங்கள் நின்று மதுதாரைகள் பாயும் மலர்கள் வீழும்வளர் கொம்புகள் தாழும்*. இரங்கும் கூம்பும் திருமால் நின்றநின்ற பக்கம் நோக்கி அவைசெய்யும் குணமே.10