ஆமா றறியும் பிரானே!அணிய ரங்கத்தே கிடந்தாய்!*. ஏமாற்றம் என்னைத் தவிர்த்தாய்! இருவாட்சிப் பூச்சூட்ட வாராய்    (8). அண்டத் தமரர்கள் சூழ அத்தாணி யுள்ளங் கிருந்தாய்!*. தொண்டர்கள் நெஞ்சிலுறைவாய்!தூமலராள் மணவாளா!*. உண்டிட்டு உலகினை யேழும் ஓராலிலையில் துயில்கொண்டாய்!*. கண்டுநான் உன்னை யுகக்கக் கருமுகைப்பூச் சூட்ட வாராய்.         (9)