“நல்ல பகுத்தறிவும், மாறா ஒழுக்கமும் ஒரு மனிதனிடம் இருந்தால் அவன் எதற்காகவும் பயம் கொள்ளத் தேவை இல்லை”.“எதைச் செய்கிறோம், எதற்காக செய்கிறோம் என சுய அறிவோடு மனிதன் சிந்தனை செய்து செயல்பட்டால், சமுதாயம் முன்னேறிவிடும்..”.-இவை இரண்டும் இந்த ஓராண்டு காலத்தில் அவர் அதிகம் பயன்படுத்தியது...பகுத்தறிவு கொள்கைகளைப் பற்றி பல பேர் பேசி கேட்டிருந்தாலும் அவை என்னை சிந்தனை செய்ய தூண்டியது இல்லை.. ஆனால் இவரின் பேச்சு நிறைய சிந்தனை செய்ய வைத்திருக்கிறது.. என் பழைய செயல்பாடுகளைக் கூட சரி எது தவறு எது என பட்டிமன்றம் நடத்த வைத்திருக்கிறது.. பெரியாரின் கொள்கைகளை ஏட்டில் மட்டும் படித்த காலம் போய் அவரின் சிற்சில(ஆனால் மிகப் பெரிய) விஷயங்களை (உ.ம்: பொட்டுகட்டுதல், தீட்டு கழித்தல்) அவர் கூற கேட்டபோது பகுத்தறிவை நோக்கி நான் இன்னும் பயணிக்கவில்லையோ என யொசிக்க வைத்திருக்கிறது...அது ஒரு காலைப் பொழுது.. கொத்தாம்பாடியின் ஒரு தேனீர் கடையில் தேனீரும், வடையும் எடுத்துக்கொண்டு ஏதோ பேசி கொண்டிருந்தோம்.. அக்கடையில் மாட்டி வைத்திருந்த ஒரு விவசாயம் சார்ந்த நூலைப் பார்த்து இவர் “ஐயா, இது மாதிரியான நூல்கள் எல்லாம் இங்க விற்பனை ஆகுதா..? விவசாயத்தை சார்ந்த நூல்களை இங்கு வாங்குறாங்க என்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி ஐயா” என்றார்...அந்த தேனீர் கடைக்காரர் உடனே ”நீங்கள் தமிழ் ஆசிரியரா..?” என்றார்...