இன்ன முகப்பன் நானென்று சொல்லி எல்லாம் விழுங்கிட்டுப் போந்து நின்றான்*. உன்மகன் தன்னை யசோதை நங்காய்! கூவிக் கொள்ளாய் இவையும் சிலவே. (7). கேசவனே! இங்கே போதராயே கில்லேனென்னாது இங்கே போதராயே*. நேசமிலாதாரகத் திருந்து நீவிளையாடாதே போதராயே*. தூசனம் சொல்லும் தொழுத்தை மாரும் தொண்டரும் நின்ற விடத்தில் நின்று*. தாய்சொல்லுக் கொள்வது தன்மம் கண்டாய் தாமோதரா! இங்கே போதராயே.  (8)