தண்ணென வில்லை நமன்தமர்கள் சாலக் கொடுமைகள் செய்யாநிற்பர்*. மண்ணொடு நீரும் எரியும் காலும் மற்றும் ஆகாசமு மாகி நின்றாய்!. எண்ணலாம் போதே உன்நாம மெல்லாம் எண்ணினேன், என்னைக் குறிக்கொண்டு என்றும்*. அண்ணலே! நீஎன்னைக் காக்க வேண்டும் அரங்கத் தரவணைப் பள்ளியானே!         6. செஞ்சொல் மறைப்பொரு ளாகி நின்ற தேவர்கள் நாயகனே! எம்மானே!*. எஞ்சலி லென்னுடை யின்னமுதே! ஏழுலகும் உடையாய்! என்னப்பா!*