எண்ணத்துள் என்றும் இருந்து தித்திக்கும் பெருமானே! எங்களமுதே!*. உண்ணக் கனிகள் தருவன் கடிப்பொன்றும் நோவாமே காதுக் கிடுவன்*. பண்ணைக் கிழியச் சகட முதைத்திட்ட பற்பநாபா! இங்கே வாராய்.		(11). வாவென்று சொல்லி என்கையைப் பிடித்து வலியவே காதில் கடிப்பை*. நோவத் திரிக்கில் உனக்கிங் கிழுக்குற்றென்?  காதுகள் நொந்திடும் கில்லேன்*. நாவற்பழம் கொண்டுவைத்தேன்  இவைகாணாய் நம்பீ!* முன்வஞ்ச