அடிக்கடி தோட்டத்துக்குப் போய் விவசாயத்தை கவனிக்க முடியாது,’ ‘தண்ணி ரொம்ப குறைவா இருக்கு’, ‘உரம், பூச்சி மருந்து செலவை நினைச்சாலே பயமா இருக்கு’ என கவலைப்படுபவர்களுக்கும், ‘செடியை நடவு செஞ்சமா, அறுவடை பண்ணுனமா, பணத்தை எண்ணுனமானு இருக்க வெள்ளாமைதாம் நமக்கு சரிப்பட்டு வரும்‘ என நினைக்கும் வெள்ளந்தி விவசாயிகளுக்குமான தீர்வாக இருக்கிறது கொடுக்காப்புளி. நடவு செய்து, பாசனம் மட்டும் செய்து வந்தால் போதும், மகசூல் நேரத்தில் மட்டும் கொஞ்சம் பராமரிப்பு செய்தால் போதும், பூச்சிக்கொல்லி செலவே இல்லை. ஆனால், ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் இருந்து ஆண்டுக்கு ஒன்றரை லட்ச ரூபாய் வருமானமாகக் கொடுக்கிறது கொடுக்காப்புளி. .முப்பது வயதைக் கடந்த அனேகரின் நினைவுகளில் பசுமையாக இருக்கும் இதன் நினைவுகள். இன்றைக்கு கிடைப்பதுப் போல் விதவிதமான திண்பண்டங்கள் அன்றைக்கு இல்லை. ஆனால், இன்றைய திண்பண்டங்களில் கிடைக்காத சுவையும், மகிழ்ச்சியும் கொடுப்பவை மாங்காயும், கொடுக்காப்புளியும். கிராமங்களில் வரப்போரங்களில், கிணற்று மேடுகளில், ஒருசில வீடுகளின் அருகே கொடுக்காப்புளி மரங்கள் இருக்கும். சுருள் சுருளாக பச்சையும், சிவப்புமாக இருக்கும் இதனைப் பறிப்பதுதான் அன்றைய சிறுவர்களின் ஆகச்சிறந்த பொழுதுப்போக்கு. .விடுமுறை நாட்களில் கையில் தொரட்டியோடு, கொடுக்காப்புளி மரங்களே கதியென கிடந்த நிகழ்வு நம்மில் பலருக்கும் நிகழ்ந்திருக்கலாம். மரத்தில் பழங்களை பறிப்பதில் சிறுவர்களுக்கு போட்டியாக இருப்பது கிளிகளும், அணில்களும்தான். பறவைகளின் எச்சங்கள் மூலமாக, பரவும் இந்த மரம் வேலியாகவும் பயன்படுகிறது. அரசுப்பள்ளிகளில் இருந்து ஆங்கிலப்பள்ளிக்கு குழந்தைகள் செல்லத் தொடங்கிய பிறகு கொடுக்காப்புளியை ருசிக்கும் வாய்ப்பு சிறுவர்களுக்கு கிட்டாமலே போய்விட்டது. ஆனால், வட்டம் தொடங்கிய இடத்தில்தானே முடியும். ஒருகாலத்தில் நம்வாழ்க்கை முறையோடு இணைந்திருந்த பலவற்றை இழந்து விட்டு, தற்போது அதற்காக ஏங்கிக்கொண்டு இருக்கிறோம். கொடுக்காப்புளியும் அந்த வரிசையில் இணைந்திருக்கிறது. சிறுவயதில் இலவசமாக பறித்து தின்ற பழம், இன்றைக்கு கிலோ 400 ரூபாய் முதல் 500 ரூபாய் வரை விலை சொல்கிறார்கள். இந்த சத்தான சந்தை வாய்ப்பை பயன்படுத்திக்கொண்டு, கொடுக்காப்புளியை ஏக்கர் கணக்கில் தனிச்சாகுபடியாக செய்யத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள் சில விவசாயிகள். .5 ஏக்கர் கொடுக்காப்புளி, 5 ஏக்கர் நாவல்!.விருதுநகர் மாவட்டம், சிவகாசி அருகேயுள்ள பூசாரிநாயக்கன்பட்டி கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் கிருஷ்ணசாமி. தனது மானாவாரி நிலம், ஐந்து ஏக்கரில் கொடுக்காப்புளி சாகுபடி செய்திருக்கிறார். அதைப்பற்றி பேசியவர், ‘‘எனக்கு விவசாயத்துல ரொம்ப ஆர்வம். இது முழுக்க மானாவாரி பூமி. நான் வாங்கும்போது தரிசா இருந்தது. நானும் வாங்கி எந்த விவசாயமும் செய்யாம, தரிசாத்தான் போட்டு வெச்சிருந்தேன். இதுக்கு இடையில, விருதுநகர் பக்கத்துல தாதம்பட்டிங்கிற ஊர்ல பாண்டியன்னு ஒரு விவசாயியை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சது. அவரு, கொடுக்காப்புளியை தனி விவசாயமா செஞ்சிருந்தாரு. வேலிப்பயிரை இப்படி தனி விவசாயமா செய்றாரேனு ஆச்சரியப்பட்டு அவரு தோட்டத்துக்கு போய் பார்த்தேன். இதுல நல்ல வருமானம் கிடைக்கும்னு சொன்னாரு.. இருந்தாலும் எனக்கு அவ்வளவா நம்பிக்கை வரலை. தொடர்ந்து ரெண்டு வருஷமா அவரு தோட்டத்துக்குப் போய் பார்த்ததுல அவரு சொன்னது அத்தனையும் உண்மைனு தெரிஞ்சுகிட்டேன். அவரு சொன்ன ஆலோசனையின்படி தான் இந்த இடத்துல கொடுக்காப்புளியை நடவு செஞ்சேன். தண்ணி குறைச்சலா, அதிகப்பாடில்லாத பயிரா இருந்தது எனக்குத் தோதாகிடுச்சு. அதேப் போல வண்டியூர் பக்கத்துல ஒருத்தர் நாவல் சாகுபயில பின்னி பெடலெடுத்துகிட்டு இருக்காரு. அவரையும் பார்த்து, அவரோட ஆலோசனையும் கேட்டுகிட்டேன். இவங்க ரெண்டு பேர் ஆலோசனையும் இந்த பத்து ஏக்கர் நிலத்துல செயல்படுத்தியிருக்கேன். அஞ்சு ஏக்கர் நிலத்துல கொடுக்காப்புளி, அஞ்சு ஏக்கர் நிலத்துல நாவல் நடவு செஞ்சு ரெண்டு வருஷமாச்சு..30 அடி இடைவெளி! ஏக்கருக்கு 50 செடிகள்!