நம்பர மன்றென்று நாணி மயங்கி நைந்து சோர்ந்து கைம்மறித்து. நின்றனரே.6. புவியுள் நான்கண்ட தோரற்புதம் கேளீர் பூணிமேய்க்கும் இளங்கோவலர் கூட்டத்து*. அவையுள்நாகத்தணையான் குழலூத அமரலோகத்தளவும் சென்றி சைப்ப*. அவியுணா மறந்து வானவ ரெல்லாம் ஆயர்பாடி நிறையப் புகுந்து ஈண்டி*. செவியு ணாவின் சுவைகொண்டு மகிழ்ந்து கோவிந்தனைத் தொடர்ந்து என்றும் விடாரே. 7