[93] நகு பயனின் கூடாரத்திற்கு அவர்கள் வந்தனர். தன் மகனை இழந்துவிட்டதாக நினைத்து அவர் அழுது கொண்டிருந்தார். தன் மகன் வந்ததைக் கண்ட அவர் அழுது கொண்டே திட்டினார். பூர்ச்சு கூறினான், 'என்ன நடந்தது? என் நண்பன் சோர்வடைந்து வந்தபோது, தோழனாக நான் சென்றேன். தற்போது திரும்பி வந்துள்ளேன்.' வெட்ட வெளிக்குச் சென்ற அவன் தன் தோல் பை மற்றும் வாலியை எடுத்து வந்தான். அவர்கள் ஒரு கொழுப்பு நிறைந்த ஆட்டுக் குட்டியை தெமுசினுக்காகச் சமைத்தனர். செல்லும் வழியில் உண்ண அவனிடம் கொடுத்தனர். சேணத்திற்கு முன் பகுதியில் நொதித்த குதிரைப் பால் நிரப்பிய ஒரு தோல் பையை கட்டினர். இவ்வாறு செய்யும்போது நகு பயன் கூறினார், 'நீங்கள் சிறியவர்கள். ஒருவருக்கொருவர் உதவியாக இருந்து கொள்ளுங்கள். ஒருவரை ஒருவர் பிரிந்துவிடாதீர்கள்!' மூன்று பகல் மற்றும் இரவுகள் பயணித்த பிறகு செங்குர் நீரோடைக்கு அருகில் இருந்த தன் கூடாரத்திற்குத் தெமுசின் வந்தான். கவலையில் இருந்த அவன் தாய் ஓவலூன், கசர், மற்றும் தம்பிகள் அவனைக் கண்டதும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்..[94] தெமுஜினும் பெலகுதையும் கெலுரன் ஆற்றின் போக்கில் போர்ட்டேயைத் தேடிச் சென்றனர். தாய் செச்சனின் மகளான போர்ட்டையும் தெமுஜினும் கடைசியாக தெமுஜினுக்கு ஒன்பது வயதாக இருந்தபொழுது சந்தித்து இருந்தனர். அதற்குப் பிறகு இருவரும் பிரிந்து இருந்தனர். ஒங்கிராடு இனத்தைச் சேர்ந்த தாய் செச்சன், சேக்சர் மற்றும் சிகுர்கு ஆகிய இரண்டு மலைகளுக்கு இடையில் வாழ்ந்தார். தெமுஜினைக் கண்ட தாய் செச்சன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவர் கூறினார், 'எனக்குத் தெரியும் உன்னுடைய தாய்சியுடு உறவினர்கள் உன் மீது பொறாமை கொண்டுள்ளனர். நான் மிகுந்த கவலை அடைந்திருந்தேன். எனினும் கடைசியாக நீ இங்கு வந்து விட்டாய்!' தாய் செச்சன் போர்ட்டேயைத் தெமுஜினுடன் இணைத்து வைத்தார். பிறகு அவர்களுடன் தானும் கெலுரன் ஆற்றின் வளைவில் உரக் சோல் வரை அவர்களுடன் துணைக்கு வந்தார். பிறகு திரும்பிச் சென்றார். தாய் செச்சனின் மனைவியும் போர்ட்டேயின் தாயுமான சோதான் தனது மகளை குரேல்கு மலைகள் வரை கூட்டி வந்தார். போர்ட்டேயைத் தெமுஜினின் குடும்பத்திடம் கூட்டிச் சென்றார். தெமுஜினின் குடும்பம் அந்நேரத்தில் செங்குர் நீரோடைக்கு அருகில் வாழ்ந்து வந்தது..[95] தெமுஜின் சோதானை அவரது வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தார். பின்னர் பெலகுதையிடம் பூர்ச்சுவிடம் சென்று, 'நாம் தோழர்களாக இருக்கலாம்' என்று கூறு என்றார். பூர்ச்சு பெலகுதையை வரவேற்றார். தன்னுடைய தந்தையிடம் எதுவும் கூறாத பூர்ச்சு பெலகுதையுடன் வந்தார்..இவ்வாறாகத் தெமுஜின் மற்றும் பூர்ச்சு தோழர்களாயினர்..[96] செங்குர் நீரோடையில் இருந்து அவர்கள் தங்களது முகாமை கெலுரன் ஆறு உற்பத்தியான இடத்தில் அமைத்தனர். குதிரைகளில் இருந்து இறங்கிய அவர்கள், புர்கி எர்கியில் முகாமிட்டனர். போர்ட்டேயின் தாய் சோதான் பழுப்பு உரோம விலங்கின் உரோமத்திலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு கருப்பு நிற குறுஞ்சட்டையை வரதட்சணையாகக் கொண்டு வந்திருந்தார். தெமுஜின், கசர் மற்றும் பெலகுதை ஆகிய மூவரும் அந்தக் குறுஞ்சட்டையை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டனர். முந்தைய நாட்களில், அவர்களது தந்தை எசுகாயி கான் மற்றும் கெரயிடு மக்களின் ஓங் கான் ஆகியோர் இருவரும் இரத்த சகோதரர்களாக இருப்பது என சபதம் எடுத்திருந்தனர். 'என் தந்தையின் இரத்த சகோதரன் எனக்குக் கிட்டத்தட்ட தந்தை போன்றவர் ஆவார்,' தெமுஜின் தனக்குத்தானே கூறிக் கொண்டார். காரா துன் என்ற இடத்தில் தூல் ஆற்றின் அருகில் ஓங் கான் இருப்பதை அறிந்த இரு சகோதரர்களும் அங்கு சென்றனர். அவர்கள் வந்த பிறகு தெமுஜின் ஓங் கானிடம் கூறினார், 'முந்தைய நாட்களில் நீங்களும் என் தந்தையும் இரத்த சகோதரர்களாக இருப்பதென முடிவெடுத்திருந்தார்கள், எனவே நீங்கள் எனக்குக் கிட்டத்தட்ட தந்தை போன்றவர்.' பிறகு அவர் கூறினார், 'நான் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்துள்ளேன். உங்களுக்குப் புத்தாடையைக் கொண்டு வந்துள்ளேன்'. தெமுஜின் ஓங் கானிடம் அந்த குறுஞ்சட்டையைக் கொடுத்தார். மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்த ஓங் கான் கூறினார்,.[97] அவர்கள் திரும்பி வந்த போது, புர்கி ஆற்றங்கரையில் உரியாங்கடு பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த ஒரு முதியவரான சர்ச்சிகுடைத் தன் முதுகில் உலைத் துருத்திகளுடன் புர்கான் கல்துனில் இருந்து வந்தார். அவர் தன்னுடன் தன் மகன் செல்மேயை அழைத்து வந்தார். சர்ச்சிகுடை கூறியதாவது, 'ஆனன் ஆற்றங்கரையில் தெலுன் போல்தக்கில் நீங்கள் இருந்த போது, தெமுஜின் பிறந்த போது, நான் [அவருக்கு] மார்ட்டன் உரோமத்தினால் ஆன சுற்றாடைத் துணிகளைக் கொடுத்தேன். உங்களுக்கு இந்த என் மகனான செல்மேயையும் நான் கொடுத்தேன். எனினும், இவனுக்கு [மிகவும்] வயது குறைவாக இருந்தது என என்னுடன் அழைத்துச் சென்றேன். தற்போது உங்களது குதிரைக்குச் சேணம் அணிவிப்பதற்கு செல்மேவுக்கு அனுமதி கொடுங்கள்!, உங்களது வீட்டின் [தோல்] கதவைத் திறப்பதற்கு இவனுக்கு அனுமதி கொடுங்கள்!' இந்த வார்த்தைகளைக் கூறிய பிறகு அவர் [தன் மகனைத் தெமுஜினிடம்] கொடுத்தார்.