கண்ணா! என்கார்முகிலே! கடல்வண்ணா! காவலனே! முலையுணாயே.	(6). முலையேதும் வேண்டே னென்றோடி நின்காதில் கடிப்பைப் பறித்தெறிந்திட்டு*. மலையை யெடுத்து மகிழ்ந்து கல்மாரி காத்துப் பசுநிரை மேய்த்தாய்*. சிலையொன்று இறுத்தாய்! திரிவிக்கிரமா! திருவாயர்பாடிப் பிரானே!*. தலைநிலாப் போதே உன்காதைப் பெருக்காதே விட்டிட்டேன் குற்ற மேயன்றே.	(7). என்குற்றமே யென்று சொல்லவும் வேண்டாகாண்  என்னைநான் மண்ணுண்டே னாக*