“அற்பணிப்பு, அரசியல் செல்வாக்கு, உழைப்பு - யூனியனில் ஒரு பொற்காலம் பதிவு செய்தன”.சொல்கிறார் யூனியன் கல்லூரி முன்னாள் அதிபர் கதிர் பாலசுந்தரம் B.A., S.L.E.A.S. - நாடக, சிறுகதை, சுயசரிதை, ஆங்கில-தமிழ் நாவல் எழுத்தாளர்..ஓய்வு பெற்று இரு தசாப்தங்கள் ஒடிக்கழிந்த பின்னர் யூனியன் கல்லூரிச் சாதனைகளைத் திரும்பிப் பார்க்கின்றேன். வியப்பாக இருக்கின்றது. .அதிபர் பதவி ஏற்ற வேளை, குறுகிய காலகட்டத்துள் வாகைசூடி மேலெழுந்து ஒய்யாரமாகப் பறக்கலாம் என்று நான் கனவிலும் நினைத்ததில்லை. வெகுவிரைவில் குப்புற விழுந்து புதைந்து மறைந்துவிடுவேன் என்று சிலர் பேசிக்கொண்டனர். பீனிக்ஸ் பறவை போல சாம்பலை உதறிவிட்டு மின்னாமல் முழங்காமல் இறைக்கை அடித்து மேலெழுந்து யூனியன் கல்லூரி பறக்கும் என்று யாரும் ஆரூடம் கூறவில்லை. .கண் முன்னே இராட்சத பணி காத்துக்கிடந்தது. வெற்றி தோல்வியைப் பற்றிச் சிந்திக்கவில்லை. விளைவைப் பற்றிக் கருத்தில் கொள்ளவில்லை. எடுத்த முயற்சியைத் தியாக சிந்தையோடு சிறப்புற நிறைவேற்றவேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தேன். எந்தவேளையையும், எந்த நாளையும் நிராகரித்துவிட்டு ஒதுங்கவில்லை. கல்லூரி நேரத்துக்கு முன்னும் பின்னும், வார இறுதி இரு திளங்களிலும், தவணை முடிவு நீண்ட விடுதலை நாட்களிலும் உழைப்புத் தேவைப்பட்டது. அதனைச் சுமையாகக் கருதியது கிடையாது. கல்லூரியின் சேவகனான இருப்பதில் - முகாமைத்துவத்தின்  எஜமானாக செயல்படுவதில் இதயம் நிறைவு கண்டது. அதுதான் எனது இலட்சிய வெற்றியின் மூல சூத்திரம்.    .அதிபர் பதவியில் அமர முன்னர், யூனியனில் ஆறு ஆண்டுகள் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றியிருந்தேன். அந்த அனுபவம் அளப்பரிய நன்மை புரிந்தது. கல்லூரியைப் பற்றி அக்குவேறு ஆணிவேறாக உணர்ந்திருந்தேன். ஆசிரியர் குழுவின் கடமையுணர்வு எந்தளவுக்கு இருந்தது என்பது தெரியும். பாடசாலையின் குறைபாடுகள் பற்றிய தெளிவான கருத்து இருந்தது. என்ன நோய் என்பது நிட்சயமாகத் தெரிந்திருந்தது. அதற்கு என்ன மருந்துகொடுக்கவேண்டும் என்பது உறுதியாகப் புரிந்திருந்தது. வைத்தியம் பகைமையைக் கொண்டுவரும் என்பது தெரியும். ஆனால்  எல்லாப் பகைமைகளையும் கல்லூரியின் மீள் எழுச்சியின் பொருட்டுச் சகித்துக்கொண்டேன்.