எண்களை எண்ணுவதற்குக் கூட ஒரு நிலைக்கு மேல் நமக்குப் போதிய சொற்கள் இல்லை. ஒரு காலத்தில் பத்தாயிரம் என்பதே மிகப் பெரிய எண்ணாகத் தெரியும். ஆனால் இன்று பல இலட்சம் கோடிகள் கூட மிகச் சாதாரணமாகிவிட்டது. எண்களை எண்ணும் பொழுது, ஆங்கிலத்தில் மில்லியன், பில்லியன், ட்ரில்லியன் என்று பல நிலைகள் இருக்கும் பொழுது, தமிழில் கோடிக்கு அடுத்த நிலை இல்லாததும் ஒரு குறைதான். குறைந்தது நூறு கோடி, ஆயிரம் கோடி, பத்தாயிரம் கோடி, இலட்சம் மற்றும் பத்து இலட்சம் கோடியைக் குறிப்பதற்காவது புதிய சொற்கள் தேவை (இலட்சம், கோடி-யெல்லாம் தமிழ்ச்சொற்களா?). Air என்பதற்குத் தமிழில் காற்று என்ற ஒரு சொல் உள்ளது. இதே Air என்ற சொல்லைக்குறிக்கும் வடமொழிச்சொல் வாயு ஆகும். நாம் என்ன செய்கிறோம் என்றால், இந்த Air என்ற சொல்லைக் குறிப்பதற்குத் தமிழில் உள்ள காற்று என்ற சொல்லையும், காற்றில் அடங்கியுள்ள Gas-ஐக் குறிக்கத் தனியாக ஒரு தமிழ்ச்சொல் தெரியாததால் அல்லது இல்லாததால், காற்று என்ற பொருளையே தரும் வட மொழிச்சொல்லான வாயு என்ற சொல்லையும் பயன்படுத்துகிறோம். சமையல் கியாஸ் என்று செய்தி இதழ்களில் வருவதைத் தமிழில் சொல்கிறோம் என்ற பெயரில், எரிவாயு என்று சொன்னால் அது தமிழாகி விடுமா? Gas-ற்கு இணையான ஒரு சொல்லே தமிழில் இல்லாத போது, ஆக்ஸிஜன்(ப்ராண வாயு -(ப்ராணன்-உயிர்...? or- உயிர் வளி- அப்படியே இருந்தாலும் அது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?  )-), ஓசோன், கார்பன்டைஆக்ஸைட், கார்பன்மோனாக்ஸைட் அல்லது இது போன்ற இன்னும் பல சொற்களுக்கு இணையான தமிழ்ச்சொற்களை நாம் எப்போது உருவாக்குவது? இவையின்றி அளவுகளைக் குறிக்கும் மில்லி லிட்டர், டெசி லிட்டர், மில்லி மீட்டர், மைல், கிலோ மீட்டர், கிலோ கிராம், இன்ச், ஏர், ஏக்கர், ஹெக்டேர் போன்ற அனைத்துச் சொற்களுக்கும் தமிழ்ச்சொற்களை நாம் எப்போது உருவாக்கப்போகிறோம்?.எந்த மொழியிலும் தீய சொற்கள் என்று பல சொற்கள் இருப்பதைக் காண முடிகிறது. இச் சொற்கள் ஏதோ மனித குலத்திற்குத் தீங்கு செய்வதற்காக எங்கோ இருந்து கொண்டுவரப்பட்ட பொருள்களைக் குறிக்கும் சொற்கள் அல்ல. மாறாக, நம் உடலில் இருக்கும் சில உறுப்புக்களைக் குறிக்கும் சொற்களும் அவற்றில் அடக்கம். நம் உடல் உறுப்புக்களை, குறிப்பாக உடல் கழிவுகளை வெளியேற்றப் பயன்படும் உறுப்புக்களை தூய்மையாக வைத்திருக்க வேண்டியதன் தேவையை நம்மால் இன்று வரை முழுமையாக உணர்ந்து அதைக் கடைபிடிக்க முடியவில்லை. நடுவண் அரசின் சுகாதாரத் துறை இன்றும் கூட பல நிலைகளில் விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுவருகிறது. இந்நிலையில் இவ்வுறுப்புக்களை, நமக்கு முன்னர் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த மக்கள் கெட்ட, அருவருக்கத்தக்க உறுப்புக்களாக எண்ணி, அவற்றின் பெயரைச் சொல்வது கூட தவறானது என்ற வகையில் பழக்கப்படுத்தி விட்டதால் நாமும் அவ்வாறே பழகிவிட்டோம் என்பதே உண்மை..ஆனால் இன்றைய கல்வி, பொதுத்தூய்மை, உடல் நலம், செய்தி போன்ற பல தேவைகளுக்காக நம் உடற் கழிவுகளை வெளியேற்றும் உறுப்புக்களின் பெயர்களை அடிக்கடி நாம் பயன்படுத்த வேண்டிய நிலையில், சில உறுப்புக்களின் பெயரைச் சொல்வது, எழுதுவது அல்லது நினைப்பது கூட அருவறுக்கத்தக்கது என்ற மோசமான நிலையில் உள்ளோம். அவற்றின் பெயர்களுக்கு மாற்றாக, அந்தரங்க உறுப்பு, பிறப்புறுப்பு, மர்ம உறுப்பு, மர்மஸ்தானம், இனப்பெருக்க உறுப்பு, ஆண் உறுப்பு, பெண் உறுப்பு என்று எத்தனையோ பெயர்களைப் பயன்படுத்தினாலும் அவை நம் தேவைகளில் கால் பங்கைக் கூட நிறைவேற்ற முடியவில்லை. குழந்தைகள்-பெற்றோருக்கிடையே, கணவன்-மனைவிக்கிடையே, ஆசிரியர்-மாணவர்களுக்கிடையே, மருத்துவர்-நோயாளிகளுக்கிடையே அல்லது இது போன்ற இன்னும் பல்வேறு நிலைகளில் இந்த உறுப்புக்களைப் பற்றிப் பேச வேண்டுமானால் நேரடியாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய வகையில் இவ்வுறுப்புக்களைக் குறிக்கத் தமிழில் வழக்கமான சொற்கள் இல்லையே!.இவற்றிற்கு மாற்றாக குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை எளிமையாகப் பயன்படுத்தும் வகையில், அருவருப்போ அல்லது ஆபாசமோ இல்லாத 'நாகரிகமான' புதிய சொற்கள் தேவை. மேலும், கைதி என்பதற்கு மாற்றுச்சொல்லாக சிறைவாசி என்ற சொல்லும், அலி, அரவாணி என்பதற்குப் பதிலாக திருநங்கை என்ற சொல்லும், ஊனமுற்றோர் என்ற சொல்லுக்கு மாற்றாக மாற்றுத் திறனாளிகள் என்ற சொல்லும், குருடர் என்ற சொல்லுக்கு மாற்றாக பார்வையற்றோர் என்ற சொல்லும், செவிடர் என்ற சொல்லுக்கு மாற்றாக காது கேளாதோர் என்ற சொல்லும், பைத்தியம் என்ற சொல்லுக்கு மாற்றாக மன நலமின்மை என்ற சொல்லும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது போல், எருமை, எருமைமாடு, கழுதை, குரங்கு, பன்றி, நாய், பேய், பிசாசு போன்ற சொற்களும் வழக்கொழிக்கப்பட்டு, புதிய, நாகரிகமான, எளிமையான, இனிமையான சொற்களை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். இச்சொற்களை ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டுக் கொள்ளும் பொழுது பயன்படுத்தப்படும் கேவலமான சொற்கள் என்றே அனைவர் மனதிலும் பதிந்து விட்டது என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. இது போன்ற எண்ணற்ற பிரச்சினைகளைச் சுமந்து கொண்டு தமிழால் எப்படி வளர முடியும்? இந்தப் பிரச்சினைகள் அனைத்தையும் முழுவதுமாகக் களைந்தாலும், அனைவரையும் தனித் தமிழில் பேச, எழுத, சிந்திக்க வைக்க குறைந்தது ஐந்து ஆண்டுகளாவது ஆகும்..இப்படிப் பல நிலைகளில் தமிழில் பல்லாயிரக்கணக்கான புதிய (வேர்ச்)சொற்களை உருவாக்க வேண்டியது மிகவும் இன்றியமையாதது ஆகும். புதிய சொற்களை உருவாக்கும் பொழுது,.1. கண்டிப்பாக மொழிபெயர்ப்பு என்ற நிலை இருக்கக் கூடாது. ஏனென்றால் தமிழாக்கம் என்ற பெயரில் பல ஆங்கிலப் பயன்பாடுகள் தமிழில் வந்து ஒட்டிக் கொண்டுள்ளன. ஆங்கிலத்தில் உள்ள Water Management என்பதைத் தமிழில் நீர் மேலாண்மை என்று மொழி பெயர்த்துள்ளனர். ஏற்கனவே தமிழில் நீராளுமை, நீராண்மை என்ற சொற்கள் இருக்கும் பொழுது, நீர் மேலாண்மை என்ற சொல் தேவையில்லை என்பதே உண்மை. Sorround என்பதை ஒலிச்சூழல் என்றோ, Pleasure Car என்பதை மகிழ்வுந்து என்றோ தான் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் ஏதுமில்லையே. மேலும் இது போன்ற மொழிபெயர்ப்புக்கள் தமிழுக்கு தீமை விளைவிக்குமேயன்றி, நன்மைய நல்காது. தொலைக்காட்சி, தொலைபேசி போன்ற சொற்கள் நிலைத்து நின்றாலும் அவற்றின் பயன்பாடு அவ்வளவாக இல்லை என்பதே உண்மை. காஃபி என்பதற்கு, தேனீர் என்ற சொல்லைப் போல் ஒரு சிறிய சொல்லை வைத்தால் அது பயன்படுத்துவத்ற்கு எளிமையாக இருக்கும். இதே போல் on, against போன்ற சொற்கள் ஆங்கிலத்தில் பயன்படுத்தப் படுவதைப் பார்த்துச் சிலர் இப்பயன்பாடுகளைத் தமிழிலும் அறிமுகம் செய்துள்ளனர். இதுவும் தேவையற்றது.