பொன்னுத்தாயி.. கல்யாணம் செய்துகொண்ட நாள் முதலே கழனி வேலையில் இருந்து, விறகு சுமப்பது வரை அய்யாசாமியின் சுமைகளை பகிர்ந்துகொண்டவள்...“மவன் ரமேசு பொறந்து நாலு நாள் கைப்புள்ள.. நெறைஞ்ச காமால.. கிராமத்து கவுருமெண்ட்டு ஆஸ்பத்திரியில அதுக்கெல்லாம் மருந்து இல்லைனு கைய விரிச்சிட்டாங்க.. பக்கத்து டவுனுல இருக்கிற தனியாருங்க ஆஸ்பத்திரிக்கு போனா யெரனூறூ ரூபா ஆகும்னு சொல்லிட்டாங்க.. பெரியய்யா கைய, காலப் புடிச்சி நூறு வாங்கிட்டேன்.. இன்னும் நூறு வேணும்..!”.“மச்சான், புள்ள பொசுக்குன்னு போயிக்கிட்டு இருக்கு.. எங்கியாச்சும் போயி நூறு ரூபா பொறட்டிகிட்டு வாயா..”.“எல்லாத்துக்கிட்டயும் கேட்டுட்டேன் பொன்னு.. ஒன்னும் பொறல மாட்டங்குது..”.கவலையுடன் இருவரும் இருக்க இட்லிகடை கோவிந்தன் கூப்பிடுவது கேட்டது...“ஏ, அய்யாசாமி.. நாலு சொம வெறவு அவசரமா தேவைப்படுது.. இன்னிக்கு சாயாங்காலத்துக்குள்ள வேணும்.. ஏற்பாடு பண்ண முடியுமா..?”