எண்ணற் கரிய பிரானே! திரியை எரியாமே காதுக் கிடுவன்*. கண்ணுக்கு நன்று மழகுடைய கனகக் கடிப்பும் இவையா!   		     (2). வைய மெல்லாம் பெறுவம் வார்கடல் வாழும் மகரக் குழைகொண்டு வைத்தேன்*. வெய்யவே காதில் திரியை யிடுவன் நீவேண்டிய தெல்லாம் தருவன்*. உய்ய இவ்வாயர் குலத்தினில் தோன்றிய ஒண்சுட ராயர் கொழுந்தே!*. மையன்மை செய்து இளவாய்ச் சியருள்ளத்து மாதவனே. இங்கே வாராய்.	(3)