நெடுமையால் உலகேழு மளந்தாய்! நின்மலா! நெடியாய்! அடியேனைக்*. குடிமை கொள்வதற்கு ஐயுற வேண்டா கூறைசோறு இவைவேண்டுவ தில்லை*. அடிமை யென்னுமக் கோயின் மையாலே அங்கங்கே அவைபோதரும்  கண்டாய்*. கொடுமைக் கஞ்சனைக் கொன்று நின்தாதை கோத்தவன் தளைகோள் விடுத்தானே!     4. தோட்டம் இல்லவள்ஆத் தொழுஓடை துடவையும்  கிணறும் இவையெல்லாம்*. வாட்டமின்றி உன்பொன்னடிக் கீழே வளைப்பகம்  வகுத்துக் கொண்டிருந்தேன்*