மேற்கண்டவற்றை உங்களின் மனதில் மூழ்கி விடும்படு அனுமதியுங்கள்: உருவாக்கும் திறன் படைத்தவர்களே மகிழ்வாய் இருக்கிறார்கள். மகிழ்வு என்பது அதன் அடிப்படையிலேயே உருவாக்கும் திறன் படைத்ததுதான். ஏதாவது ஒன்றை உருவாக்குங்கள். நீங்களும் மகிழ்வாய் இருப்பீர்கள். ஒரு கொல்லைத் தோட்டம் செய்யுங்கள், அதனை மலரும்படி அனுமதியுங்கள், அப்போது ஏதோ ஒன்று உங்களினுள் மலரும். ஒரு ஓவியம் உருவாக்குங்கள் ஏதோ ஒன்று உணகலினுள் வளர்வதை நீங்களே உங்களினுள் உணர்வீர்கள். அந்த ஓவியம் முழுமையடையும் போது நீங்கள் இறுதி தொடுதல்களை உங்களின் தூரிகளின் மூலம் செய்யும் போது, உங்களால் அதே மனிதரை காண முடியாது – ஓவியம் ஆரம்பிக்கும் போது இருந்த மனிதராய் இல்லாமல் ஓவியம் முடியும் போது  ஒரு புதிய மனிதராய் ஆகி விடுவீர்கள். நீங்கள் இறுதித் தொடுதல் ஓவியத்திற்கு கொடுக்கும் போது ஏதோ ஒன்றை உங்களினுள் தொட்டு இருப்பீர்கள்..ஒரு கவிதை எழுதுங்கள், ஒரு பாடலை பாடுங்கள், ஒரு ஆடலை ஆடுங்கள், மேலும் அவற்றில் பாருங்கள்: நீங்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்து இருப்பீர்கள். ஆகவேதான் இந்த கம்மூனில் (commune ஓஷோ அவரது ஆஸ்ரமத்திற்க்கு வைத்த பெயர்) உருவாக்குதல் என்பது நமது கடவுளளிடம் நாம் கொள்ளும் வேண்டுதலாக இருக்கப் போகிறது. இந்த கம்யூன் அந்த நபர்கள் சோகத்தையே முகத்தில் வைத்துக் கொண்டு எதுவுமே செய்யாமல் மரத்தின் அடியிலும், குடிசையினிலும் சும்மவாக இருந்து கொண்டு இருக்கப் போவதில்லை.  இந்த கம்யூன் கலைஞர்களுக்கு, ஓவியர்களுக்கு கவிஞர்களுக்கு, சிற்பிகளுக்கு, நடன கலைஞர்களுக்கு,இசையாளர்களுக்கு ஒரு பொதுவிடமாக இருக்கப் போகிறது — மேலும் இன்னும் பல விசயங்கள் செய்யப் போகின்றன..கடவுள் உன்னை ஒரு உருவாக்கும் திறன் படைத்தவனாக படைத்துள்ளார், வாழ்க்கை என்பது புதிதாக உருவாக்குவது ஆகும், நீ எதையாவது புதிதாக உருவாக்கினால் மகிழ்ச்சியாக இருப்பாய். எந்த நேரமாவது ஒரு குழந்தை அவளின் கருவறையில் வளரும் போது அந்தத் தாயின் கண்களில்  இருக்கும் மகிழ்ச்சியைக் கண்டு இருக்கிறாயா? ஒரு பெண் கர்ப்பமாய் இருக்கும் போது அவளிடம் நடை பெரும் மாற்றங்களை கண்டு இருப்பீர்கள் அல்லவா? என்னதான் அங்கு நடை பெறுகிறது? ஏதோ ஒன்று அவளிடம் மலர்கின்றது, அவள் புதிதாய் ஒரு உயிருக்கு பிறப்பை கொடுக்கப் போகிறாள். அவள் ஆனந்தமாய் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறாள், எல்லையற்ற மகிழ்வினுள் செல்கிறாள், இதுவே அவளின் இதயத்தின் பாடல் ஆகிறது..குழந்தை பிறந்த அச்சமயம், பெண் அந்தக் குழந்தையை முதன் முறையாக பார்க்கிறாள், அப்போது அவளின் கண்களில் இருக்கும் ஆனந்தத்தின் ஆழத்தைக் காணுங்கள், அதில் உள்ளது அவளின் மகிழ்ச்சி. அவள் இந்த மகிழ்வைப் பெறுவதற்காக அதிக அளவு வலியில் இருந்து இருக்கிறாள், அவள் துன்பப் பட்டு இருக்கிறாள், ஆனால் அவளின் துன்பம் அந்த அளவு மதிப்பு மிக்கது ஆகும், இது ஒன்றும் உடலை வருத்திக் கொள்ளும் சாமியார்களின் முறை அன்று, இது ஒரு உருவாக்க முறை ஆகும். அவள் துன்பப்பட்டாள்  இந்த மகிழ்வை உருவாக்க அதிக துன்பப் பட்டாள்..ஒரு செங்குத்தான மலையின் உச்சியைத் தொட நீ மலையேற்றம் செய்கிறாய் என வைத்துக் கொள்வோம். மேலும் மேலே சென்று அடைந்த உடனே படுத்துக் கொள்வாய், மேகங்களுடன் சில ரகசிய வார்த்தைகளை உதிர்ப்பாய், வானை நோக்கி பார்க்கிறாய், அந்த மகிழ்ச்சி முழுவதும் உனது இதயத்தை மூடி விடுகிறது — இந்த மகிழ்ச்சி எப்பொழுதெல்லாம் ஒன்றை உருவாக்குகிறிர்களோ அப்பொழுதெல்லாம் உண்டாகும்..அறிவாளிகளும் முட்டாள்களும் சமுதாயத் தேவையும்