அன்னை கண்ணனுக்கு இன்னமுதன்றி யம்மந்தரேனெனல் .         எழுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம். தன்னேராயிரம் பிள்ளைகளோடு  தளர்நடையிட்டுவருவான்*. பொன்னேய்நெய்யொடுபாலமுதுண்டு ஒருபுள்ளுவன்பொய்யேதவழும்*. மின்னேர்நுண்ணிடைவஞ்சமகள்கொங்கைதுஞ்ச வாய்வைத்தபிரானே!*. அன்னே! உன்னை அறிந்து கொண்டேன்  உனக்கு அஞ்சுவன்அம்மம் தரவே.(1)