பேய்முலை வாய்வைத்து நஞ்சை யுண்டு பித்தனென் றேபிறர் ஏச நின்றாய்*. ஆய்மிகு காதலோடு யானிருப்ப  யான்விட வந்தவென் தூதி யோடே*. நீமிகு போகத்தை நன்கு கந்தாய்  அதுவுமுன் கோரம்புக் கேற்கு மன்றே.  4. மின்னொத்த நுண்ணிடை யாளைக் கொண்டு* வீங்கிருள் வாயென்றன் வீதி யூடே. பொன்னொத்த வாடைகுக் கூட லிட்டுப் போகின்ற போதுநான் கண்டு  நின்றேன்*. கண்ணுற் றவளைநீ கண்ணா லிட்டுக்  கைவிளிக் கின்றதும் கண்டே நின்றேன்*