பங்கப் படாது உய்யப் போமின் பண்டன்று பட்டினம் காப்பே.            4. மாணிக் குறளுரு வாய மாயனை என்மனத் துள்ளே*. பேணிக்கொணர்ந்து புகுத வைத்துக் கொண்டேன் பிறிதின்றி*. மாணிக்கப் பண்டாரம் கண்டீர் வலிவன் குறும்பர்க ளுள்ளீர்!*. பாணிக்க வேண்டா நடமின் பண்டன்று பட்டினம் காப்பே.               5. உற்ற வுறுபிணி நோய்காள்!உமக்குஒன்றுசொல்லுகேன் கேண்மின்*