ஒரு குள்ளநரியும் ஒரு குரங்கும் ஒன்றாக ஒரு சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தன. ஆனால் இருவரில் யார் சிறந்த பிறப்பை உடையவர் என்ற வாதம் அவற்றுக்கு இடையே எழுந்தது. சிறிது நேரம் அவை விவாதித்துக் கொண்டிருந்தன. நினைவு சின்னங்களால் நிரம்பி இருந்த ஒரு இடுகாட்டுக்குள் சென்ற ஒரு சாலையைக் கொண்ட ஒரு இடத்திற்கு வரும் வரை அவை இவ்வாறு விவாதித்தன. அந்த இடத்தில் குரங்கு நடப்பதை நிறுத்தியது. குள்ளநரியைப் பார்த்து பெருமூச்சு விட்டது. "ஏன் பெருமூச்சு விடுகிறாய்" என்றது குள்ளநரி. கல்லறைகளை நோக்கிக் கை நீட்டிய குரங்கு பதில் அளிக்க ஆரம்பித்தது: "இங்கு நீ காணும் அனைத்து நினைவுச் சின்னங்களும் என்னுடைய முன்னோர்களுக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்காக வைக்கப்பட்டவை. என்னுடைய முன்னோர்கள் அவர்களது காலத்தில் பெருமை பெற்றவர்களாக இருந்தனர்" என்றது. ஒரு கணத்திற்குக் குள்ளநரிக்குப் பேச்சு வரவில்லை. ஆனால் அது சீக்கிரமே மீண்டு பின்வருமாறு கூறியது "அய்யா, எந்த ஒரு பொய்யையும் நிறுத்தாதீர்கள். நீங்கள் மிகவும் பாதுகாப்பாக இருக்கிறீர்கள். உங்களது முன்னோர்கள் மீண்டும் எழுந்து உங்களது பொய்யைக் காட்டிக் கொடுக்க மாட்டார்கள் என்பதை நான் அறிவேன்" என்றது..நீதி: தங்களைக் கண்டுபிடிக்க இயலாது என்பதை அறிந்து கொள்ளும் போது பெருமை பேசுபவர்கள் அதிகப்படியாக பெருமை பேசுவார்கள்..சில திராட்சைக் கொத்துகள் ஒரு உயர்ந்த பந்தலில் இருந்த கொடியிலிருந்து தொங்கிக் கொண்டிருப்பதை ஒரு பசியுடைய குள்ளநரி கண்டது. தன்னால் எவ்வளவு உயரத்திற்குத் தாவ முடியுமோ அவ்வளவு உயரத்திற்குத் தாவி அத்திராட்சைகளைப் பறிக்க முயற்சித்தது. ஆனால் அதன் முயற்சிகள் வெற்றியடையவில்லை. திராட்சைகள் எட்டாத உயரத்தில் இருந்தன. எனவே குள்ளநரி தனது முயற்சியைக் கைவிட்டது. மதிப்புடன் நடந்து கொள்ளவும், அதைக் கவனிக்காததாகக் காட்டிக் கொள்ளவும் "இந்தத் திராட்சைகள் இனிப்பானவை என்று நான் நினைத்தேன். ஆனால் இப்போது தெரிகிறது அவை மிகவும் புளிப்பானவை" என்றது..நீதி: ஆடத் தெரியாதவள் தெருக் கோணல் என்றாலாம்..ஒரு பூனை ஒரு சேவல் கோழி மீது பாய்ந்தது. அதை உண்பதற்குக் காரணம் தேடியது. ஏனெனில், சேவல் கோழிகளைப் பூனைகள் உண்பது என்பது விதி கிடையாது. பூனைக்குத் தெரியும் அது உண்ணக் கூடாது என்று, இறுதியாக அது கூறியது "இரவில் கொக்கரித்ததன் மூலம் நீ மக்களை எழுப்பி விட்டாய். எனவே உன்னை நான் கொல்லப் போகிறேன்" என்றது. ஆனால் சேவல் தன் பக்க நியாயத்தைப் பின்வருமாறு கூறியது "மனிதர்கள் நேரத்திற்கு விழித்து தங்களது அந்த நாள் பணியை நல்ல நேரத்தில் தொடங்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் கொக்கரித்தேன்" என்று கூறியது. நான் இல்லாமல் மனிதர்களால் நல்ல முறையில் வாழ முடியாது என்றது. "இருக்கட்டும்" என்றது பூனை. "ஆனால் அவர்களால் முடியுமோ முடியாதோ, நான் என்னுடைய இரவு உணவை உண்ணாமல் இருக்கப் போவதில்லை" என்றாது. இறுதியாக பூனை சேவல் கோழியைக் கொன்று உண்டது..நீதி: எந்த ஒரு சிறந்த விளக்கமும் ஒரு வில்லனை அவன் குற்றமிழைப்பதில் இருந்து தடுப்பதில்லை.