பதிப்பிக்கப் பெற்ற நிகண்டுகளில் (காண்க: இணைப்பு) சென்ற 19ஆம் நூற்றாண்டில் ஒருமுறை மட்டுமே அச்சான கந்தசுவாமியம், சிந்தாமணி நிகண்டு, நேர்ச்சொல் நிகண்டு, நவமணிக்காரிகை, அபிதான தனிச் செய்யுள் நிகண்டு ஆகியன கிடைத்தற்கரியனவாய் உள..அகராதிப் பணியில் -வரலாற்றுப் பேரகராதித் தொகுப்புப் பணியில் இப்பதிப்புகளைப் பயன்படுத்துவதில் பல சிக்கல்கள் உள்ளன. நிகண்டு பதிப்பித்தோருள் வையாபுரிப் பிள்ளை முதலிய மிகச் சிலரே சரியான பதிப்பு நியதிகளைப் பின்பற்றியுள்ளனர். மிகப் பெரும்பாலோர் தம் மனம் போன போக்கில் நிகண்டுகளைப் பதிப்பித்துள்ளதால் நிகண்டுப் பதிப்புகளில் பலவகைப் பிழைகள் நேர்ந்துள்ளன. இப்பிழைகளைக் கண்டறிந்து நீக்குவது முதன்மைத் தேவையாகும்..தமிழ் நிகண்டுகளுள் மிகுதியும் போற்றப் பெற்றவை சேந்தன் திவாகரம், பிங்கலந்தை ஆகியனவும், சிறப்பாகச் சூடாமணி நிகண்டும் ஆகும். இவற்றின் பதிப்பாசிரியர்களால் நேர்ந்த பிழைகள் குறிப்பாக ஈண்டு சுட்டத்தக்கன..தாண்டவராய முதலியார் 1835இல் சேந்தன் திவாகரத்தின் சுவடிகளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்துப் பிழை நீக்கி பதிப்பிக்கத் துணிந்தா£¢. ஆயினும் அவர் முதல் எட்டு தொகுதிகளை மட்டுமே பதிப்பித்தார். அவற்றுள் சில பகுதிகளில் சில சூத்திரங்களைத் தாமே இயற்றியும் சேர்க்கலானார். செயற்கை வடிவப் பெயர்த் தொகுதியில் அவர் சேர்த்த சூத்திரங்களின் எண்ணிக்கை பிற தொகுதிகளைக் காட்டிலும் சற்று மிகுதி. எனினும், அவர் செய்த ஒரு நற்செயல், தாம் எழுதிச் சேர்த்த நூற்பாக்களை உடுக்குறியிட்டுக் காட்டினார்..1839இல் பு. நயனப்ப முதலியார் திவாகரத்தின் முதல் பத்து தொகுதிகளைப் பதிப்பித்தார். அவர் தம் பதிப்பின் முன்னுரையில் “புத்தகங்கள் தோறும் ஒன்றற்கொன்று ஒவ்வாது வழுக்களாற் பொதிவுற்றுக் கிடந்தமையைச்’’ சுட்டிக்காட்டி-யுள்ளார்..பின் வந்த, திவாகர நிகண்டின் பதிப்புகள் பலவும் தாண்டவராய முதலியாரின் பதிப்பையட்டியே பெரும்பாலும் அமைந்தன. எனினும் அவற்றுள் அவர் இயற்றிச் சேர்த்த சூத்திரங்கள் உடுக்குறியிட்டு வேறுபடுத்திக் காட்டப் பெறவில்லை. எனவே திவாகரர் செய்த நூற்பாக்களும், பதிப்பாசிரியர் செய்த நூற்பாக்களும் பிரித்தறியவியலா நிலை ஏற்பட்டது.