இறைவன் ஒருவனேயன்றிப் பலர் இல்லை ஆதலால், ‘ஒன்றாய் முளைத்தெழுந்து’ என்றும், அவன் உலகங்கள் எல்லாவற்றையும் தோற்றுவித்து அவற்றில் இரண்டறக் கலந்து நிற்றலால், ‘எத்தனையோ கவடுவிட்டு’ என்றும் கூறினார். ‘எம் அனை’ என்றது உமையம்மையைக் குறிக்கும் என்பாருமுளர். சென்றடையாத திருவுடையானாதலின் இறைவன், குன்றாத செல்வனாயினான்..இதனால், இறைவனது முதன்மை கூறப்பட்டது..கரணங்கள் எல்லாங் கடந்துநின்ற கறைமிடற்றன்.சரணங்க ளேசென்று சார்தலுமே தான்எனக்கு.மரணம் பிறப்பென் றிவையிரண்டின் மயக்கறுத்த.கருணைக் கடலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ.