தன்னுயிர் அஞ்சும் வினை..உலகத்திலுள்ள உயிரகளை காத்து அருள்புரிபவர்க்கு இல்லை தன்னுயிரை காத்துக்கொள்ள வேண்டுமே என்னும் பயம்.245. அல்லல் அருளாள்வார்க்கு இல்லை வளிவழங்கும். மல்லன்மா ஞாலங் கரி..இந்த வளமான உலகமே சாட்சியாகும் துன்பமானது அருள்கொண்ட மனிதருக்கு இல்லை என்பதற்கு.246. பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கி