1978 இறுதியில் கல்லூரித் தலைமைப் பொறுப்பில் அமர்ந்தபொழுது, கல்லூரி முழுவதிலும் ஐந்தாம் ஆண்டுப் புலமைப் பரிசில் பெற்ற ஒரேஒரு மாணவனே பயின்றார். அவர் செ.சுகுமார். யூனியனில் படித்து ஐந்தாம் ஆண்டுப் புலமைப்பரிசில் பெற்றவர்கள் தொடர்ந்தும் அங்கு படிப்பதில்லை. வடமாநில ஆசிரியர் சங்கம் நடாத்திய எட்டாம் வகுப்புத் தேர்வு, அரச சிரேட்ட தராதரப் பத்திர தேர்வு என்பனவற்றில் சிறந்த பெறுபேறுகள் பெற்றவர்கள்கூடத் தொடர்ந்து யூனியனில் படிப்பதில்லை. புகழ்பூத்த கல்லூரிகளில் சேர்வதற்காகப் பறந்துவிடுவார்கள். பெரும்பான்மையானவர்கள் மகாஜனக் கல்லூரிக்குப் போய்விடுவர். வசதியான குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் யாழ் இந்து அல்லது வேம்படிக்குத் தாவிவிடுவார்கள். மகாஜனவுக்குச் சிறந்த மாணவர்களை வழங்கும் பாடசாலையாகவே யூனியன் மிக நீண்ட காலமாகத் திகழ்ந்தது. அந்தப் பாரம்பரியம் தலைகீழாக மாறியது. மகாஜன, யாழ் இந்து, வேம்படி கல்லூரிகளிலிருந்து புலமைப் பரிசில் பெற்றவர்களும், மற்றும் சிறந்த மாணவர்களும் யூனியனை நாடி வந்தனர். சென் ஜோன்ஸ் கல்லூரியிலிருந்தும் வந்தனர். அவர்கள் க.பொ.த. உயர்தரப் பரீட்சையில் சிறப்பாகச் சித்தி எய்தி, பல்கலைக்கழகச் சிறந்த படிப்புத் துறைகளுக்குத் தெரிவாகினர். அவ்வாறான சிலரின் பெயர்களைப் ‘பொற்காலம் - யூனியன் கல்லூரி நினைவுகள் பதிவுகள்’ நூலில் பதிவு செய்துள்ளேன். 1987 பெப்புருவரி 28ந் திகதி ஓய்வு பெற்ற வேளை, ஆறாம் ஆண்டில் உள்ள ஐந்து பிரிவுகளில், ஒரு பிரிவு (ஒவ்வொரு பிரிவிலும் 40 மாணவர்) தனிப்படப் புலமைப்பரிசில் பெற்ற மாணவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த அம்சம் ஒரு தசாப்த உழைப்பின் சாதனையைத் தெளிவாகப் பேசும்.அரசியல் பக்கபலம்பதிவு செய்யப்பட்ட சாதனைகளுக்கு ஏதுவாக அமைந்த முதன்மையான காரணம் ஒன்றுண்டு. பதவி ஆரம்பகாலத்தில் வலுவவான அரசியல் பக்கபலம் எனக்கிருந்தது.  எப்பவோ சம்பாதித்துச் சேமிப்பில் இருந்த சொத்தும் ஒரு காரணம். குடும்ப அரசியல் உறவும் இன்னொரு காரணம். காங்கேசன்துறைப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கொளரவ அ.அமிர்தலிங்கம் அவர்கள், அச்சமயம் எதிர்க் கட்சித் தலைவராகவும் இருந்தார். அவருடைய பேருதவியின் மூலம் சிறந்த ஆசிரியர்களைக் கல்லூரிக்குக் கொண்டுவர முடிந்தது. அதாவது அங்கு கடமை புரிந்த ஆசிரியர்களில் 90 சதவீதமானவர்களின் பணி திருப்தியில்லாமல் இருந்தது. புதிய கடமையுணர்வுமிக்க துடிப்பான இளம் ஆசிரியர்களின் வருகையே கல்லூரியின் புனர்ஜென்மத்துக்கு முக்கிய மூலகாரணம். ஆனால் 1983 ஆடி இனக் கலவரத்தை அடுத்து அந்தக் கட்சித் தலைவர்கள் இந்தியா சென்றுவிட்டார்கள். அரசியல் செல்வாக்கு இல்லாது ஒழிந்த பின்னரும் தொடர்ந்து கல்வித் திணைக்களம் கல்லூரி வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக நின்றது. அதற்குக் காரணம் அவர்கள் கல்லூரியின் சாதனைகளால் மிகவும் கவரப்பட்டிருந்தனர். ஒழிவு மறைவின்றிப் பேசுவதானால், ஆரம்ப காலத்தில் கிடைத்த அரசியல் பக்கபலம் இல்லாதிருந்தால், யூனியன் புதையுண்டு கிடந்த புழுதிச் சேற்றுக்குள்ளிருந்து சிறகடித்து எழுந்து மேலே பறந்திருக்கவே முடியாது.வருடாந்த முகாமைத்துவ செயல் திட்டம்ஜனவரி மாதம் முதல் தினமே வருடாந்த செயல் திட்டம் கல்லூரிச் சமூகத்துக்கு அறிமுகப்படுத்தப்படும். கல்லூரியின் சுமுகமான சாதுரியமான செயற்பாட்டிற்கு முழுமையாக அந்தத் திட்டத்திலேயே தங்கியிருந்தோம். பதவி ஏற்ற சமயம் அவ்வகையான எந்தத் திட்டமும் நடைமுறையில் இருக்கவில்லை. முகாமைத்துவப் பணிகள் ஒழுங்குமுறையாகப் பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. தேவை ஏற்படும் வேளைகளில் வாய்மொழி மூலம் திட்டங்கள் செயற்படுத்தப்பட்டன. முகாமைத்துவப் பணிகள் மிகப் பொருத்தமான சிறந்த ஆசிரியர்களுக்குப் பகிர்ந்து வழங்கப்பட்டன. ஏறக்குறைய எல்லா முகாமைத்துவப் பணிகளும் பகிர்ந்து வழங்கப்படடன. பணிகளைப் பகிர்ந்து வழங்கும் சமயம் மிகவும் அவதானம் தேவைப்பட்டது. நு}று வீதம் ஒரு ஆசிரியரில் திருப்தி ஏற்பட்டால் மட்டுமே அவருக்கு அந்தப் பணி வழங்கப்பட்டது. சில ஆசிரியர்கள் வகுப்புப் பாட வேலைகளில் மிகவும் சிறப்பாகப் பணி ஆற்றினர். ஆனால் வகுப்பறைக்கு வெளியே அவர்கள் எதுவித பணியையும் ஆர்வத்துடன் செய்யக்கூடியவர்களாக இருக்கவில்லை. அவ்வாறானவர்களுக்கு வகுப்பு வேலைகளுக்கு வெளியே - விளையாட்டுப் போட்டி, பரிசளிப்பு விழா, அல்லது நீர் வினியோகம், துப்பரவு, போன்ற எந்த மேற்பார்வைப் பணிகளும் வழங்கப்படவில்லை. எனது பணி முகாமைத்துவம் செய்பவர்களை முகாமைத்துவம் செய்வதாக அமைந்திருந்தது. இந்த முகாமைத்துவக் கட்டமைப்பே கல்லூரியை இலகுவாகக் கட்டியெழுப்ப அடிப்படையாக அமைந்த இன்னொரு காரணியாகும்..ஆண்டு தோறும் முதல் தினத்தன்று வருடாந்த முகாமைத்துவ வேலைத் திட்டம் காலைப் பிரார்த்தனை வேளை மாணவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்படும். அதனை அவர்களுக்கு விளக்கக் கிட்டத்தட்ட மூன்று பாடவேகைள் தேவைப்பட்டது. அவர்களிடமிருந்து என்ன எதிர்பார்க்கிறேன் என்பதைச் சொல்வதே அதன் தனித்த நோக்கம். உதாரணமாக ஓர் அம்சம் இவ்வாறு விளக்கப்படும்: “பாடத்துக்கு மணி அடித்த பின்னர் 3 நிமிடங்களுள் வகுப்பு வேலை ஆரம்பிக்கப்படவேண்டும். அதன் பின்னர் ஒரு தலைதன்னும் வகுப்பு அறைக்கு வெளியே தென்படக் கூடாது. அத்தோடு பாட முடிவைக் குறிக்கும் மணி அடிக்கும் வரை, எவரும் வகுப்பு அறைக்கு வெளியே வரக்கூடாது. எவராவது அவசரதேவை கருதி வெளியே வருவதாயின், ஆசிரியரின் கடிதத்துடன்தான் வெளிவரவேண்டும். வகுப்பு ஆசிரியர் வராவிட்டால்? அதைப்பற்றிச் சொல்லப்போகிறேன்..” இது நேரடியாக மாணவர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டதாயினும், உதவி ஆசிரியர்கள், பகுதித் தலைவர்கள் யாவருக்கும் மறைமுகமான எச்சரிக்கையாகும். மூன்று நிமிடங்களின் பின்னர் கல்லூரி வளாகத்தில் ஊசிவிழுந்தாலும் கேட்கும். கல்வித் திணைக்களத்திலிருந்து வந்த ஒவ்வொரு அதிகாரியையும் இந்த அம்சம் வியப்பில் ஆழ்த்தியது.. உதவி அதிபர்கள்அது ஒரு பொல்லாத திங்கட்கிழமை. இருதய நோய் காரணமாக வைத்திசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தேன். அதிபர் பதவி கையேற்றதை அடுத்து அன்றுதான் முதன் முதலில் ‘லீவு’ எடுத்திருந்தேன். எனது கடமையை ஏற்றிருந்த உதவி அதிபரினால் ஒரு தினங்கூடப் பாடசாலையைச் சுமுகமாக நடாத்த முடியவில்லை. எனது பதவிக் காலத்தில் என்றுமே கூட்டாத ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டுச் சபையைக்கூட்டிப் பிரச்சினையைப் பூதாகாரமாக்கினார். இரண்டு மாணவர்களுக்கிடையிலான பிரச்சினை. இருவரும் வகுப்பு நேரத்தில் பிரார்த்தனை மண்டபத்தில் அடிபட்டிருக்கிறார்கள். இரண்டு தட்டுப் போட்டுத் தீர்க்க வேண்டிய அர்ப்ப பிரச்சினை. அவரின் தப்பான செயற்பாடு அவரைப் பாதிக்கவில்லை. என்னையே பாதித்தது..உதவி அதிபரானவர், அதிபர் சமூகமளிக்காதவிடத்து உடனடியாகவே அவரின் கடமைகளைப் பொறுப்பேற்றுப் பாடசாலையைச் சுமுகமாக வழிநடத்தும் சாதுரியம் உடையவராக இருத்தல் அவசியம். இதய பூர்வமாகப் பாடசாலையில் அக்கறை கொண்டவராக, அதனை நேசிப்பவராக இருக்கவேண்டும்.  சுறுசுறுப்பானவராகவும், கடும் உழைப்பாளியாகவும் இருத்தல் அவசியம். அதிபர் கடமையில் இருந்தாலும், பல தடவைகள் பாடசாலையைச் சுந்றிவந்து அமைதியையும் ஒழுக்கத்தையும் நிலைநாட்ட வேண்டிய பொறுப்பு அவருடையது. அதிபரை மேற்பார்வைக் கடமைகளிலிருந்து விடுவித்து - அவர் திட்டமிடல், நிர்வாகம், மேலாண்மையாளர்களை மேற்பார்வைசெய்தல், அலுவலக கடமை, பெற்றாரைச் சந்தித்தல் முதலிய கடமைகளிலில் ஈடுபட வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். கொக்குவில் உப அதிபர் திரு. ஏ.பஞ்சலிங்கம் (1971-1979) அவர்களுடைய செயற்பாடுகளை ஆர்வத்துடன் கவனித்திருக்கிறேன். (அவர் பின்னர் யாழ். இந்துக் கல்லூரியின் அதிபராகக் கடமை பார்த்தவர்.) அதிபர் திரு. எம்.மகாதேவன் அவர்கள் அலுவலகத்தில் சுறுசுறுப்பாக இருக்க, அவரே பாடசாலையை இயக்கினார். அவ்வகையான சிறந்த உப அதிபர்கள் பலரைச் சுட்டிப் பேசமுடியும்.  .ஐந்து பிரதி அதிபர்கள் குறித்த சகாப்தத்தில் கடமையாற்றினர். அவர்கள் கண்ணியவான்கள். ஆனால் அவர்கள் எவராலும் எனது எதிர் பார்ப்புகளுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை. காரணம் அவர்கள் முதுமை காரணமாகச் சுறுசுறுப்புப் போதாமையுடையவர்களாக விருந்தனர். தயக்கத்துடன் சொல்வது என்னவெனில், அவர்கள் அப்பதவியை ஏற்றமை ஓய்வு கருதியே. அப்பதவியை மிகச் சிரேட்ட சேவையுடைய, உற்சாகம் போதாத, முகாமைத்துவ கடமைகளைச் சுமக்க லாயக்கற்ற வயது முதிர்ந்த ஆசிரியருக்கு வழங்கும் வழமையே அதற்குக் காரணம். அவர்களால் முதுமைகாரணமாகப் பாடசாலையை அடிக்கடி சுற்றி வந்து மேற்பார்வை செய்ய முடியாது: அத்தோடு ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் முகாமைத்துவக் கடமைகளுக்குப் பொருத்தமானவர் என்று கருதுவது தவறானதாகும். வழமையான நடைமுறைகளிலிருந்து விலகி எனது விருப்பத்துக்கு ஒருவரை உப அதிபராக நியமிக்க முடியவில்லை. அதன்பேறாக உப அதிபர்களது கடமைகளையும் தலையில் சுமக்க வேண்டியிருந்தது..                                    ஐவரின் பக்கபலங்கள்சிறந்த பிரதி அதிபர்கள் வாய்க்கவில்லை. அதிட்டவசமாக ஐந்து சிறந்த பகுதித் தலைவர்கள் வாய்த்திருந்தார்கள். மிகவும் மெச்சக்கூடிய வகையில் கடமையாற்றினார்கள். யாவரும் நான் தெரிவு செய்து நியமித்தவர்களே. முதலில்  இருவரைக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். ஒருவர் திருமதி பத்மாவதி சந்திரசேகரி. மற்றவர் செல்வி ஜெயரத்தினதேவி சபாரத்தினம். ஒருவர் பின் மற்றவர் கடமையாற்றினார். இவர்களிடம் மாணவிகள் தொடர்பான முகாமைத்துவப் பணி ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது. ஆண்கள் பெண்கள் இருபாலாரும் சம எண்ணிக்கையில் உள்ள கல்லூரி. மாணவிகள் ஒழுக்கம் பற்றிய எந்தக் கவலையும் இருக்கவில்லை. எனது பதவிக் காலம் முழுவதிலும் பெற்றோரிடமிருந்து ஒரு முறைப்பாடுதன்னும் வராமல் எவ்வாறு அவர்களால் முகாமைத்துவம் பண்ண முடிந்தது என்பதை நினைத்துப் பார்க்கையில் ஆச்சரியமாக உள்ளது. இருவரும்; தங்களது கடமைகளை அற்புதமாக நிறைவேற்றினர். அவர்களது உற்சாகம் நிறைந்த அர்ப்பணிப்பான பணிகள் எனது சுமையைப் பெரிதும் குறைத்தன. மூன்றம் நபர் திரு.ஏ.பரமநாதன். பிரதான வாயிலை அடுத்த புதிய மேன்மாடிக் கட்டிடத் தொகுதியின் கீழ்ப்பிரிவு மாணவர்களுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தவர். கடமைப் பொறுப்பு உணர்ந்த கடும் உழைப்பாளி. அவருடைய பகுதிக்கு அருமைபெருமையாகவே மேற்பார்வைக்குச் செல்வேன். எனது பணியை இலகுபடுத்தினார். நான்காம் நபர் திரு.செல்லத்துரை சிவகுமாரன். க.பொ.த. உயர்தர விஞ்ஞானப் பிரிவுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தார். இளவயதினராக இருந்தபோதிலும் மந்திரவாதிபோல மாணவர்களை மடக்கி வைத்திருந்தார். ஐந்தாம் நபர் திரு.பி.கமலநாதன். சிறந்த கணக்கியல் ஆசிரியர். அதனால் உயர்தர வர்த்தக வகுப்புகளை மேற்பார்வை செய்வது அவருக்குச் சிரமமாக இருக்கவில்லை. மேலே குறித்த பணிகளைத் தவிர, பகுதித் தலைவர்கள் ஐவரும் வருடாந்த முகாமைத்துவ செயல் திட்டத்தை வெற்றியோடு நடமுறைப்படுத்தப் பாரியளவில் உதவினர். இன்னொரு உதவி ஆசிரியரைப்பற்றி விசேடமாகச் சொல்லவேண்டும். அவர் விளையாட்டுத் துறைக்குப் பொறுப்பாக இருந்த திரு. விசுவலிங்கம் பாலசிங்கம். கிறிகட், உதைபந்தாட்டம் என்பனவற்றில் கல்லூரி சாதனைகள் புரியவும், தொடர்ந்தும் முன்னணியில் திகழவும் அவரது அர்ப்பணிப்பான கடும் உழைப்பே காரணம். மேலும் விடுதியை போற்றக்கூடிய முறையில் மேற்பார்வை செய்தவர்.  உதவி ஆசிரியர்கள்வகுப்பு வேலையோடு உதவி ஆசிரியரின் கடமை முடிந்துவிடுவதில்லை. யூனியனுக்குப் புதிதாகக் கொண்டு வந்த ஆசிரியர்கள் அனைவரும் வகுப்பறைகளில் உன்னதமாகக் கடமையாற்றினர். ஆனாலும் ஒரு அம்சத்தில் அதி~;டம் கிட்டவில்லை. பாடசாலை முடிந்த பின்னர் அல்லது விடுமுறை நாட்களில் ஒரு ஆசிரியர்கூடச் சேவைக்காகப் பாடசாலைப் பக்கம் தலைகாட்டவில்லை. அவர்களுடன் பகுதித் தலைவர்களையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். பாடசாலையை மேலும்  உயர்த்தவேண்டும் என்பதற்காக, அதிபரைக் காட்டிலும் பாடவேளைக்கு அப்பால் பாடசாலை முடிந்த பின்னரும், விடுதலை நாட்களிலும்  சேவை செய்த வேறு பாடசாலை உதவி ஆசிரியர்களைத் தெரியும். அவ்வகையிலே மகாஜனக் கல்லூரி உதவி ஆசிரியர் திரு.விநாயகமூர்த்தி அவர்களை நம்பிக்கையோடு குறிப்பிடலாம். அவரைப் போன்ற ஓரிருவரின் சேவை கிடைத்திருந்தால் யூனியனுக்கு மேலும் தொண்டாற்றியிருக்கலாம். பாடசாலை முடிந்தும், கிழமை முடிவு நாட்களிலும், தவணை முடிவு நாட்களிலும் கல்லூரியில் கடமை காத்திருந்தது. கடமையை உதாசீனம் செய்ய முடியவில்லை.