மார்வு தழுவுதற் காசை யின்மை அறிந்தறிந்தே உன்தன் பொய்யைக் கேட்டு*. கூர்மழை போல்பனிக் கூதல் எய்திக் கூசி நடுங்கி யமுனை யாற்றில்*. வார்மணற் குன்றில் புலர நின்றேன் வாசு தேவா! உன்வரவு பார்த்தே.    1. கொண்டை யொண்கண் மடவாள் ஒருத்தி கீழை யகத்துத் தயிர்கடையக். கண்டு*ஒல்லை நானும் கடைவ  னென்று  கள்ள விழியை விழித்துப் புக்கு*. வண்டமர் பூங்குழல் தாழ்ந்துலாவ  வாண்முகம் வேர்ப்பச்செவ் வாய்த்துடிப்ப*