பொதுநாயகம் பாவித்து இருமாந்து பொன்சாய்க்கும் புனலரங்கமே.       4. ஆமையாய்க் கங்கையாய் ஆழ்கடலாய் அவனியாய் அருவரைகளாய்*. நான்முகனாய் நான்மறையாய் வேள்வியாய்த் தக்கணையாய்த் தானுமானான்*. சேமமுடை நாரதனார் சென்றுசென்று துதித்திறைஞ்சக் கிடந்தான் கோயில்*. பூமருவிப் புள்ளினங்கள்  புள்ளரையன் புகழ்குழறும் புனலரங்கமே.        5. மைத்துனன்மார் காதலியை மயிர்முடிப்பித்து அவர்களையே மன்னராக்கி*