முன்னுரை பகுதியானது, மொழியமைப்பு, நடையியல், கருத்துப்புலப்பாடல் போன்ற மொழியியல் கோட்பாடுகளைப் பற்றி எடுத்துக்கூறி, அக்கோட்பாடுகளை திருவாசகத்தில் பொருத்தி ஆராயும் முறை பற்றி எடுத்துரைக்கிறது..திருவாசம் ஓர் பொதுப் பார்வை . பக்தி இலக்கியங்களில் திருவாசகத்தின் இடம், பன்னிருதிருமுறைகளில் திருவாசகத்தின் சிறப்பு போன்றவை ஆராயப்பட்டுள்ளன. திருவாசகம் அறிவுறுத்தும் பொருட்டோ,பக்தியைப் பரப்பவேண்டும் என்ற நோக்கிலோ பாடப்பட்ட நூல் அன்று. உணர்ச்சி மேலீட்டால் வெளிப்படும் அனுபவங்களைக் கொண்ட பாடல்களையுடையது.. . ஒவ்வொரு பாடலும்  ஒவ்வொரு தனிமனிதனின் இதயமாகும். சம்பந்தர் திருமுறை  ‘தோடு’ என்றும் நாவுக்கரசர் திருமுறை ‘கூற்று’ என்றும், சுந்தரர் திருமுறை ‘பித்தா’ என்றும் தொடங்க, திருவாசகமோ இறைவனின் திருப்பெயரான (சிவமந்திரமான) ‘நமச்சிவாய வாழ்க’ எனத் தொடங்குகிறது.. திருவாசகம் ஒரு முத்தமிழ் நூலாகவும்(இயல்,இசை,நாடகம்) திகழ்வது மற்றொரு சிறப்பாகும்.தேவாரம் பாடியோர் தலங்களை மையப்படுத்தி பாடியுள்ளது போலல்லாமல் உள்ளத்தில் எழும் இறைபக்தியின் உணர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து மாணிக்கவாசகர் பாடியுள்ளார்.. தேவாரமூவரிடத்தில் தான் பெற்ற இறை இன்பத்தை வெளிப்படுத்துமிடத்து, ஒருசில இடங்களில் மட்டுமே நெகிழ்வின் பொருட்டு அழுகை ஏற்படுகிறது. ஆனால், மாணிக்கவாசகரின் இறையருள் பெற்ற நிலையோ, அழுகை மூலமே பெரும்பாலும் வெளிப்படுகிறது. ஆணவத்தை நீக்கி, உள்ளம் உருகி அழுதால் இறைவனைப் பெறமுடியும் என்ற நோக்கிலேயே அவர் பாடல்கள் உள்ளன. இத்தகைய மணிவாசகருக்காக, இறைவனே விரும்பி வந்து குதிரைச் சேவகனாகியும், பிட்டுக்கு மண்சுமந்தும், பிரம்படி பட்டும் தொண்டு செய்துள்ளார்.