உண்டு வந்தேன் அம்மனென்று சொல்லி ஓடி அகம்புக ஆய்ச்சி தானும்*. கண்டெதிரே சென்றெடுத்துக் கொள்ளக் கண்ண பிரான் கற்ற கல்விதானே.        (4). பாலைக் கறந்து அடுப்பேற வைத்துப் பல்வளையாள் என்மகளிருப்ப*. மேலை யகத்தே நெருப்பு வேண்டிச் சென்று இறைப்பொழுது அங்கே பேசி நின்றேன்*. சாளக் கிராம முடைய நம்பி சாய்த்துப் பருகிட்டுப் போந்து நின்றான்*. ஆலைக் கரும்பின் மொழியனைய அசோதை நங்காய்! உன்மகனைக் கூவாய்.  (5)