10.7.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 178/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 610/2012 z dnia 9 lipca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 124/2009 z dnia 10 lutego 2009 r. ustalające maksymalne zawartości w żywności kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżowego tymi substancjami pasz, dla których nie są one przeznaczone (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odnie- sieniu do substancji skażających w żywności (!), w szczególności jego art. 2 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Maksymalne poziomy pozostałości w żywności dla niektórych kokcydiostatyków i histomonostatyków zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 124/2009 z dnia 10 lutego 2009 r., ustalającym maksy- malne zawartości w żywności kokcydiostatyków i histo- monostatyków pochodzących z nieuniknionego zanie- czyszczenia krzyżowego tymi substancjami pasz, dla których nie są one przeznaczone (?), w celu zapewnienia należytego — funkcjonowania rynku wewnętrznego i ochrony zdrowia publicznego. Maksymalne poziomy pozostałości należy na bieżąco dostosowywać, tak aby uwzględnione były postęp naukowy i najnowsza wiedza techniczna oraz zmiany maksymalnych poziomów pozostałości ustalone dla danej żywności w ramach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury okre- ślania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (*) lub w ramach rozporzą- dzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (*). U .U. L 40 z 11.2.2009, s. 7. U. L 152 z 16.6.2009, s. 11. U (3) Maksymalne poziomy pozostałości dla soli sodowej lasa- locidu w środkach spożywczych pochodzenia zwierzę- cego, pochodzących od bydła zostały określone w ramach rozporządzenia (WE) nr 470/2009 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 86/2012 z dnia 1 lutego 2012 r., zmieniającym w odniesieniu do substancji lasa- locid, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (”). Z tego względu konieczna jest zmiana przepisów w odniesieniu do soli sodowej lasalocidu. Stały się dostępne nowe informacje techniczne, miano- wicie wyniki szczególnych badań dotyczących współ- czynnika przenoszenia się maduramycyny z paszy do jaj kur niosek. Badania te wykazują, że pasza dla kur niosek zawierająca na skutek zanieczyszczenia krzyżo- wego maduramycynę poniżej maksymalnego poziomu powoduje wyższą zawartość maduramycyny W jajach niż obowiązujący obecnie maksymalny poziom. Zgodnie z wnioskami zawartymi w opinii EFSA w sprawie zanie- czyszczenia krzyżowego maduramycyną pasz, dla których nie jest ona przeznaczona(ł) i w opinii naukowej na temat bezpieczeństwa i skuteczności madu- ramycyny amonu stosowanej jako dodatek paszowy dla kurcząt rzeźnych (”), te wyższe poziomy nie powodują odczuwalnego zagrożenia dla zdrowia konsumentów. (5) Dz.U. L 30 z 2.2.2012, s. 6. () Opinia Panelu Naukowego ds. Zanieczyszczeń w Łańcuchu = Żywnościowym wydana na wniosek Komisji Europejskiej w sprawie zanieczyszczenia krzyżowego maduramycyną, dopuszczoną do stosowania jako dodatek paszowy do pasz, dla których nie jest ona przeznaczona. Dziennik EFSA (2008) 594, s. 1-30. Dostępna na stronie internetowej: http:/|www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/ doc/594.pdf Panel ds. dodatków i produktów lub substancji wykorzystywanych w paszach; Opinia naukowa na temat bezpieczeństwa i skuteczności Cygro© 10G (maduramycyna amonu a) stosowanej jako dodatek paszowy dla kurcząt rzeźnych. Dziennik EFSA 2011;9(1):1952. [2 ss.]. doi:10.2903/j.efsa.2011.1952. Dostępna na stronie interneto- wej: www.efsa.europa.eu/efsajournal