L 196/74 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 24.7.2012 DECYZJA RADY 2012/423|WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. w sprawie wsparcia — w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz wspólnego stanowiska Rady 2003/805/WPZiB - nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 31 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które należy podjąć zarówno w Unii Europejskiej, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tej broni. Unia aktywnie realizuje tę strategię i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziałach II i III, na przykład poprzez przeznaczanie zasobów finansowych na wspie- ranie określonych projektów mających na celu wzmac- nianie wielostronnego systemu nieproliferacji oraz wielo- stronnych środków budowy zaufania. Haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balis- tycznych (zwany dalej „kodeksem”) jest integralną częścią tego systemu. Ma on na celu zapobieganie rozprzestrze- nianiu systemów rakiet balistycznych zdolnych do prze- noszenia broni masowego rażenia oraz rozprzestrze- nianiu związanych z nimi technologii, a także ograni- czanie tego rozprzestrzeniania. W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (!) w sprawie upowszech- nienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dzie- dzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia. W tym wspólnym stanowisku wzywa się między innymi do podejmowania działań na rzecz podpisania kodeksu przez jak największą liczbę państw, zwłaszcza dysponu- jących zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych, a także do dalszego rozwijania i wdrażania kodeksu — w szczególności przewidzianych w nim środków budowy zaufania — oraz do wspierania ściślejszego powiązania kodeksu z wielostronnym systemem nieproliferacji ONZ. W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje Rady oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Furopejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”, w którym stwierdzono, że rozprzestrzenianie BMR nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest istotnym elementem wspólnej polityki zagranicznej (!) Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 34 i bezpieczeństwa. W grudniu 2010 r. Rada — biorąc pod uwagę poczynione postępy i obecnie podejmowane wysiłki w ramach wdrażania „nowych kierunków dzia- łań” — uzgodniła, że okres wdrażania zostanie przedłu- żony do końca 2012 r. W dniu 18 grudnia 2008 r. Rada przyjęła decyzję 2008/974/WPZiB (?) wspierającą haski kodeks postępo- wania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrze- nianiu broni masowego rażenia. Decyzja ta umożliwiła skuteczne upowszechnianie kodeksu i przestrzeganie jego zasad. Kontynuowanie dialogu w gronie państw sygnata- riuszy kodeksu i państw niebędących sygnatariuszami jest jednym z priorytetów Unii, gdyż służy dalszemu propa- gowaniu upowszechniania kodeksu, a także jego lepszemu wdrożeniu oraz umocnieniu. Niniejsza decyzja następcza powinna się do tego przyczyniać. Mimo istnienia haskiego kodeksu postępowania prze- ciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych, stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do prze- noszenia broni masowego rażenia — w szczególności rozprzestrzenianie w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschod- niej i południowej Azji, w tym w Iranie i Koreańskiej Republice Ludowo Demokratycznej — jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodo- wej. Rada Bezpieczeństwa ONZ podkreśliła w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) — i przypomniała o tym w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2011) - że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, a także środków przenoszenia tych rodzajów broni, zagraża światowemu pokojowi i bezpieczeństwu; zobowiązała ponadto państwa między innymi do tego, by powstrzymały się od jakiegokolwiek udzielania wsparcia na rzecz opraco- wywania, nabywania, wytwarzania, posiadania, transpor- towania, przekazywania lub wykorzystywania broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej i środków przeno- szenia tych rodzajów broni przez podmioty niepubliczne. Fakt, że broń jądrowa, chemiczna i biologiczna oraz środki jej przenoszenia stanowią zagrożenie dla świato- wego pokoju i bezpieczeństwa, potwierdzono w rezolucji RB ONZ nr 1887 (2009) w sprawie nierozprzestrze- niania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego. Ponadto Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła w rezo- lucji RB ONZ nr 1929 (2010), opierając się między innymi na wcześniejszych rezolucjach Rady Bezpieczeń- stwa, że Iran nie powinien podejmować żadnych działań związanych z rakietami balistycznymi zdolnymi do prze- noszenia broni jądrowej, w tym z wyrzutniami wyko- rzystującymi technologię rakiet balistycznych, a państwa powinny przedsięwziąć wszelkie niezbędne środki, by (*) Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 91