22.7.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 189/1 (Akty ustawodawcze) DYREKTYWY DYREKTYWA RADY 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 113, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego, stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Aby zapewnić właściwe  funkcjonowanie wewnętrznego, w dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (!) określono warunki i przepisy dotyczące faktur w zakresie podatku od wartości dodanej (zwanego dalej „VAT”). Zgodnie z art. 237 tej dyrektywy Komisja przedłożyła sprawoz- danie przedstawiające w świetle osiągnięć technicznych niektóre trudności dotyczące fakturowania elektronicz- nego i określające ponadto pewne inne dziedziny, w których przepisy dotyczące VAT powinny zostać uproszczone, aby poprawić funkcjonowanie wewnętrznego. (2))  Aby umożliwić państwom członkowskim kontrolę towarów przemieszczanych czasowo z jednego państwa członkowskiego do drugiego, prowadzona ewidencja powinna być wystarczająco szczegółowa; należy zatem sprecyzować, że w ewidencji tej muszą znaleźć się szcze- gółowe informacje dotyczące wyceny towarów prze- mieszczanych czasowo między państwami członkow- skimi. Ponadto przewóz towarów do innego państwa członkowskiego w celu wyceny nie powinien być trakto- wany jako dostawa towarów do celów VAT. (!) Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1. (3) Przepisy dotyczące wymagalności VAT w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy dopre- cyzować, aby zapewnić jednolitość danych zawartych w informacjach podsumowujących i terminowość wymiany danych za pomocą tych informacji podsumo- wujących. Ponadto w przypadku ciągłych dostaw towarów z jednego państwa członkowskiego do drugiego, które obejmują okres dłuższy niż jeden miesiąc kalendarzowy, dostawy te należy uznawać za dokonane na koniec każdego miesiąca kalendarzowego. Aby pomóc małym i średnim przedsiębiorstwom, które mają trudności z płaceniem VAT właściwemu organowi przed otrzymaniem zapłaty od nabywców lub usługo- biorców, państwa członkowskie powinny mieć możli- wość wprowadzenia systemu rozliczania VAT przy użyciu metody kasowej, która pozwala dostawcy lub usługodawcy na wpłacenie VAT właściwemu organowi po otrzymaniu zapłaty za dostawę towaru lub usługę oraz która ustanawia jego prawo do odliczenia w momencie zapłaty za dostawę towaru lub usługę. Powinno to umożliwić państwom członkowskim wpro- wadzenie fakultatywnej metody kasowej, która nie ma negatywnego wpływu na przepływ pieniężny związany z ich wpływami z VAT. Aby zapewnić przedsiębiorcom  pewność prawa w odniesieniu do ich zobowiązań dotyczących fakturo- wania, należy wyraźnie określić państwo członkowskie, którego przepisy dotyczące fakturowania mają zastoso- wanie. Z myślą o poprawie funkcjonowania rynku wewnętrz- nego należy narzucić zharmonizowany termin wysta- wienia faktury w odniesieniu do niektórych transakcji transgranicznych. Aby umożliwić lepszą kontrolę podatkową, zapewnić bardziej jednolite traktowanie transakcji transgranicznych i krajowych oraz wspierać upowszechnianie fakturowania elektronicznego, należy zmienić niektóre wymogi doty- czące danych, które powinny być podane na fakturze.