15.1.2011 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 12/1 II (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 10/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnoś- cią oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (!), w szczególności jego art. 5 ust. 1 lit. a), c), d), e), f), h) i) i j), po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, a także mając na uwadze, co następuje: Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 ustanawia ogólne za- sady dotyczące eliminowania różnic pomiędzy przepisa- mi prawnymi państw członkowskich w odniesieniu do materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Ar- tykuł 5 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje przyjęcie szczególnych środków w odniesieniu do grup materiałów i wyrobów oraz szczegółowo opisuje procedurę udziela- nia zezwoleń na stosowanie substancji na poziomie UE w przypadku gdy szczególny środek obejmuje wykaz do- zwolonych substancji. (!) Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4. (2) Niniejsze rozporządzenie stanowi szczególny środek w ro- zumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004. Niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić szczegóło- we przepisy dotyczące materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, które to przepisy będą stosowane w celu za- pewnienia bezpiecznego stosowania tych materiałów i wy- robów, oraz uchylić dyrektywę Komisji 2002/72/WE z dnia 6 sierpnia 2002 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (?). Dyrektywa 2002/72/WE określa podstawowe przepisy do- tyczące produkcji materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych. W dyrektywie tej sześciokrotnie wprowadza- no znaczące zmiany. W celu zachowania przejrzystości należy skonsolidować tekst i usunąć z niego fragmenty zbędne i nieaktualne. W przeszłości transpozycja dyrektywy 2002/72/WE wraz z jej zmianami do prawodawstwa krajowego odbywała się bez żadnych znacznych dostosowań. W przypadku trans- pozycji do prawa krajowego zwykle niezbędny jest okres 12 miesięcy. W przypadku zmiany wykazów monomerów i dodatków w celu udzielenia zezwoleń na nowe substan- cje taki okres transpozycji prowadzi do opóźnienia proce- dury udzielania zezwoleń, a tym samym spowalnia proces innowacji. Wydaje się zatem, że należy dostosować prze- pisy dotyczące materiałów i wyrobów z tworzyw sztucz- nych w drodze rozporządzenia bezpośrednio stosowanego we wszystkich państwach członkowskich. () Dz.U. L 220 z 15.8.2002, s. 18.