14.4.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 100/51 DECYZJE DECYZJA RADY 2011/235/WPZiB z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29, a także mając na uwadze, co następuje: () W dniu 21 marca 2011 r. Rada ponownie wyraziła głębokie zaniepokojenie pogarszaniem się sytuacji w zakresie praw człowieka w Iranie. (2)  Rada w szczególności podkreśliła gwałtowny wzrost liczby egzekucji w ostatnich miesiącach oraz ciągłe represje wobec obywateli irańskich, którzy narażeni są na prześladowanie i aresztowania za korzystanie z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i prawa do pokojowych zgromadzeń. Unia ponownie stanowczo potępiła także stosowanie tortur i innych form okrutnego, nieludzkiego i poniżającego trakto- wania. (3) W związku z tym Rada ponownie zapewniła o swojej determinacji w dalszym zajmowaniu się kwestią łamania praw człowieka w Iranie i oświadczyła o swojej goto- wości do wprowadzenia środków ograniczających wobec osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie. (4)  Środki ograniczające powinny być wymierzone w osoby zamieszane w kierowanie poważnym naruszaniem praw człowieka — lub w popełnianie takich czynów — polega- jącym na stosowaniu represji wobec uczestników poko- jowych demonstracji, dziennikarzy, obrońców praw czło- wieka, studentów lub innych osób, które otwarcie doma- gają się respektowania swoich praw, w tym wolności wypowiedzi, lub w osoby odpowiedzialne za takie postę- powanie; środki takie powinny również być wymierzone w osoby zamieszane w kierowanie poważnym narusza- niem prawa do rzetelnego procesu sądowego, stosowa- niem tortur, okrutnym, nieludzkim i poniżającym trak- towaniem, lub masowym, nadmiernym i coraz szerszym stosowaniem kary śmierci, w tym publicznymi egzeku- cjami, kamienowaniem, wieszaniem lub egzekucjami młodocianych przestępców wbrew międzynarodowym zobowiązaniom Iranu w zakresie praw człowieka — lub w osoby zamieszane w popełnianie takich czynów lub odpowiedzialne za takie postępowanie. (5)  Wdrożenie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom odpowiedzialnym za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie i osobom z nimi powiązanym, wymie- nionym w załączniku. 2. Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium swoim własnym obywa- telom. 3. Ustęp 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego: a) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową; b) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczo- nych lub pod jej auspicjami; c) zastosowanie ma wielostronna umowa przyznająca przywi- leje i immunitety; lub d) zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami. 4. Uznaje się, że ust. 3 ma również zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE). 5.  Rada jest należycie informowana o wszystkich przypad- kach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4. 6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczest- nictwem w  posiedzeniach  międzyrządowych,  włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa czło- wieka i praworządność w Iranie.