11.6.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 152/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 559/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości kaptanu, karbendazymu, cyromazyny, etefonu, fenamifosu, tiofanatu metylowego, triasulfuronu i tritikonazolu w określonych produktach oraz na ich powierzchni (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 (!) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pesty- cydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG, w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 49 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (4) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) kaptanu, karbendazymu, cyromazyny, etefonu, fenami- fosu, tiofanatu metylowego, triasulfuronu i tritikonazolu zostały określone w załączniku II i części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Odnośnie do kaptanu Komisja została poinformowana, że cofnięto jego zastosowanie w przypadku selera, szpi- naku i naci pietruszki i w związku z tym odpowiednie NDP mogły zostać zmniejszone bez wymogu zasięgania opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanego dalej „Urzędem”, zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Odnośnie do cyromazyny w ocenie wydanej przez Urząd (?) wskazano, że najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w sałacie mogą wzbudzać obawy związane z ochroną konsumentów. Urząd zalecił obniżenie tych NDP. Obawy te odnoszą się również do cykorii endywii. Na podstawie dodatkowych danych przedłożonych przez Republikę Południowej Afryki i Republikę Federalną (!) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1. (?) Sprawozdanie naukowe EFSA (2008) 168. 5 ) () Ć) Ó) () ) Niemiec Urząd uściślił swą wcześniejszą ocenę narażenia konsumentów na karbendazym (*) i tiofanat mety- lowy (*). Urząd stwierdził, że należy obniżyć najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości karbendazymu w  odniesieniu  do — grejpfrutów,  pomarańczy i pomidorów, zaś tiofanatu metylowego w odniesieniu do pomidorów. Urząd przedłożył, na podstawie art. 12 ust. 2 rozporzą- dzenia (WE) nr 396/2005, uzasadnione opinie w sprawie istniejących NDP etefonu (*), fenamifosu (6), triasulfu- ronu (”) i tritikonazolu (). Urząd stwierdził, że należy obniżyć NDP triasulfuronu w przypadku jęczmienia, owsa, żyta i pszenicy, a fenamifosu w przypadku pomi- dorów, bakłażanów, papryki, arbuzów, cukinii, brukselki, bananów, orzeszków ziemnych i nasion oleistych oraz że należy podwyższyć NDP w przypadku winogron. Odnośnie do trikonazolu Urząd stwierdził, że nie ma konieczności zmiany NDP. Właściwe jest przeniesienie NDP tych czterech substancji w odniesieniu do nowych towarów, czasowo określonych w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, do załącznika II do tego rozporządzenia. Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu zostały przeprowadzone konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi zostały uwzględnione. ?) Sprawozdanie naukowe EFSA (2009) 289. *) Zob. przypis 3. Dziennik EFSA (2009) 7(10): 1347. Sprawozdanie naukowe EFSA (2009) 331. ”) Sprawozdanie naukowe EFSA (2009) 278. ) Sprawozdanie naukowe EFSA (2009) 277.