30.4.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 111/3 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 420/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (!), w szczególności jego art. 2 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożyw- czych (?) określa najwyższe dopuszczalne poziomy zanie- czyszczeń w szeregu środków spożywczych. Biorąc pod uwagę różne interpretacje w odniesieniu do części krabów, które należy poddać badaniu w celu porównania z maksymalnym dopuszczalnym poziomem kadmu, należy wyjaśnić, że maksymalny poziom okre- ślony dla kadmu w skorupiakach w załączniku do rozpo- rządzenia (WE) nr 1881/2006 stosuje się do mięsa z przydatków (odnóży i szczypiec), i odwłoka. W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłoko- wych maksymalny dopuszczalny poziom dotyczy tylko przydatków. Definicja ta wyklucza inne części skoru- piaków, takie jak głowotułów krabów i części niejadalne (skorupa, ogon). Głowotułów obejmuje organy trawienne (gruczoł jelita środkowego), o których wiadomo, że zawierają wysokie poziomy kadmu. Jako że w niektórych państwach członkowskich konsumenci mogą regularnie spożywać części głowotułowia, właściwe może być pouczenie konsumentów na poziomie państw członkowskich o ograniczeniu konsumpcji tych części w celu zmniejszenia narażenia na kadm. Nota informa- cyjna w tej sprawie została udostępniona na stronie inter- netowej Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów ('). Dla zachowania spójności, części skorupiaków, do których stosują się maksymalne dopuszczalne poziomy, powinny  zostać  odpowiednio — zmodyfikowane w odniesieniu do innych zanieczyszczeń (ołów, rtęć, dioksyny i polichlorowane bifenyle oraz wielopierście- niowe węglowodory aromatyczne). Małże, takie jak małże zielone i ostrygi, mogą akumu- lować kadm w podobny sposób, jak ma to miejsce w przypadku wodorostów morskich. Ponieważ proszek z małża zielonego i proszek z ostryg, podobnie jak suszone wodorosty morskie, sprzedawane są jako suple- menty diety, maksymalny dopuszczalny poziom kadmu w suszonych małżach powinien być taki sam, jak (!) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1. (?) Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5. (*) http:/[ec.europa.eu/food/food/chemicalsafety/contaminants/ cadmium_en.htm poziom ustalony obecnie dla suszonych wodorostów morskich i produktów otrzymanych z tych wodorostów. Przepisy dotyczące kapustnych liściowych powinny zostać ujednolicone z przepisami dotyczącymi innych warzyw liściastych. Kapustne liściowe powinny być zatem wyłączone z domyślnego maksymalnego dopusz- czalnego poziomu kadmu w odniesieniu do „warzyw i owoców” w pkt 3.2.15 i powinny zostać ujęte w pkt 3.2.17. Domyślne maksymalne dopuszczalne poziomy ołowiu i kadmu w owocach i warzywach nie są realistyczne w odniesieniu do wodorostów morskich, które mogą w środowisku naturalnym zawierać wyższe ich poziomy. Wodorosty morskie powinny zostać zatem wyłączone z domyślnych maksymalnych dopuszczalnych poziomów ołowiu i kadmu w owocach i warzywach (pkt 3.1.10 i 3.2.15). Należy zebrać więcej danych o występowaniu, aby zdecydować o potrzebie określenia bardziej realis- tycznych maksymalnych poziomów ołowiu i kadmu w wodorostach morskich. Istnieją pewne niespójności w odniesieniu do nazw środków spożywczych/grup produktów w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 oraz nazw środków spożywczych/grup produktów wyszczególnio- nych w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającym dyrektywę Rady 91/414/EWG (*). Jako że rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 odnosi się do grup produktów wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, nazwy te powinny zostać ujednolicone w stosunku do tego rozporządzenia. Należy uaktualnić przepisy w sprawie monitoringu i sprawozdawczości, biorąc pod uwagę bieżące zalecenia dotyczące karbaminianu etylu (*), substancji perfluoroal- kilowych (6) i akrylamidu (”). Ponieważ decyzja Komisji 2006/504/WE (3) została uchylona i zastąpiona rozpo- rządzeniem Komisji (WE) nr 1152/2009 (?), odniesienie do decyzji 2006/504/WE powinno zostać zastąpione odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 1152/2009. Ponadto należy wyjaśnić, które dane są przekazywane Komisji, a które EFSA. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywno- ściowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu, Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1. Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53. Dz.U. L 68 z 18.3.2010, s. 22. Dz.U. L 137 z 3.6.2010, s. 4. Dz.U. L 199 z 21.7.2006, s. 21. Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 40.