6.8.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 205/7 DECYZJE DECYZJA KOMISJI z dnia 5 sierpnia 2010 r. zmieniająca decyzję 2004/558/WE wdrażającą dyrektywę Rady 64/432JEWG w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzunijnym handlu bydłem, odnoszących się do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5352) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2010/433/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt, wpływa- jących na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (!), w szczególności jej art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (4) Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła to wyraźna kliniczna manifestacja objawów zakażenia wirusem opryszczki bydła typu 1 (BHVI1). Jako że wiele zakażeń tym wirusem ma podkliniczny przebieg, środki kontroli powinny być raczej skierowane na zwalczanie zakażenia niż na tłumienie objawów. Załącznik E (I) do dyrektywy 64/432/JEWG wymienia „zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła” jako jedną z chorób, które mogą zostać objęte krajowymi progra- mami kontroli i dla których można składać wnioski o dodatkowe gwarancje. W załączniku I do decyzji Komisji 2004/558/WE z dnia 15 lipca 2004 r. wdrażającej dyrektywę Rady 64/432JEWG w sprawie dodatkowych gwarancji dla handlu wewnątrzwspólnotowego bydłem odnoszących się do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła i zatwierdzenia programów zwalczania przedstawionych przez państwa członkowskie (?) wymieniono państwa członkowskie lub ich części, które realizują program zwalczania BHV1, a w załączniku II — państwa człon- kowskie lub ich części, które są wolne od tej choroby. W załączniku II do tej decyzji ustanowiono kryteria, jakie gospodarstwo musi spełnić, aby zostało uznane za wolne od zakażenia BHV1. Zgodnie z tą decyzją, aby zapobiec przenoszeniu się BHV1 do gospodarstw wolnych od BHV1, przed prze- (!) Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64. (*) Dz.U. L 249 z 23.7.2004, s. 20. mieszczeniem bydła z obszaru o statusie „wolny od BHV1” lub obszaru wymienionego w załączniku I do gospodarstwa znajdującego się na obszarze wymie- nionym w załączniku II należy przeprowadzić badanie na obecność przeciwciał wirusa BHV1 na próbkach pobranych w  okresie  30-dniowej — kwarantanny, z wynikiem ujemnym. W oparciu o dotychczasowe doświadczenie w realizacji zatwierdzonych programów zwalczania zakażeń BHV1 można zezwolić na bezpośrednie przemieszczanie bydła z gospodarstw wolnych od zakażenia BHV1 do zamknię- tych stanowisk tuczu w państwach członkowskich lub ich częściach, wolnych od zakażenia BHV1, pod warun- kiem wdrożenia systemu przesyłania, za pośrednictwem którego organy właściwe dla miejsca stanowiska tuczu gwarantują przeprowadzenie dodatkowych badań w momencie przyjmowania zwierząt i wysyłania ich wyłącznie do rzeźni. Wszystkie regiony Niemiec, z wyjątkiem jednostek administracyjnych  Regierungsbezirk  Oberpfalz — i Regierungsbezirk Oberfranken w kraju związkowym Bawaria,  wymienione są  obecnie w — wykazie w załączniku I do decyzji 2004/558/WE. Niemcy przedłożyły dokumentację pomocniczą do wniosku o uznanie za wolne od zakażenia BHV1 także jednostek administracyjnych Regierungsbezirk Mittel- franken i Regierungsbezirk Unterfranken w kraju związ- kowym Bawaria i przedstawiły zasady przemieszczania bydła na swoim terytorium, do tych jednostek oraz w ich granicach. W związku z powyższym Niemcy złożyły wniosek o rozszerzenie dodatkowych gwarancji, zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG, na te jedno- stki administracyjne w Bawarii. Na podstawie oceny wniosku przedstawionego przez Niemcy należy skreślić z załącznika I i włączyć do załącznika II do decyzji 2004/558/WE dwie wspomniane jednostki administracyjne w Niemczech wolne od BHV1 oraz rozszerzyć na nie stosowanie dodatkowych gwarancji ustanowionych zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG.