L 76/68 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 22.3.2011 DECYZJA RADY 2011/173/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dnia 14 grudnia 2010 r. Rada potwierdziła swą deter- minację, by wspierać ogólną umowę ramową na rzecz pokoju z Dayton i Paryża, oraz swą gotowość do rozwa- żenia propozycji zwiększających zdolność Unii do skutecznej współpracy z Bośnią i Hercegowiną w tym zakresie. (2) W związku z tym trzeba objąć środkami ograniczającymi określone osoby fizyczne i prawne, których działania podważają suwerenność, integralność  terytorialną, porządek konstytucjonalny i międzynarodową tożsamość Bośni i Hercegowiny, poważnie zagrażają bezpieczeństwu w Bośni i Hercegowinie oraz naruszają ogólną umowę ramową na rzecz pokoju z Dayton i Paryża oraz załącz- niki do niej. (3)) Wykonanie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania, by zapobiec wjazdowi lub przejazdowi przez ich terytorium osób, których działania: a) podważają suwerenność, integralność terytorialną, porządek konstytucjonalny i osobowość prawnomiędzynarodową Bośni i Hercegowiny; b) poważnie zagrażają bezpieczeństwu w Bośni i Hercegowinie; lub c) naruszają ogólną umowę ramową na rzecz pokoju z Dayton i Paryża oraz załączniki do niej, w tym środki wdrożone w ramach realizacji tej umowy; oraz osób z nimi powiązanych, wymienionych w załączniku. 2. Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom zgody na wjazd na jego teryto- rium. 3.  Ustęp 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, gdy dane państwo członkowskie związane jest zobowiązaniem wynikającym z prawa międzynarodowego, a mianowicie: a) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową; b) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczo- nych lub pod jej auspicjami; c) zastosowanie ma wielostronna umowa przyznająca przywi- leje i immunitety; lub d) zastosowanie ma Traktat pojednawczy (Traktat laterański) z 1929 r. zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami. 4. Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWĘ). 5.  Rada jest odpowiednio powiadamiana o wszelkich przy- padkach zastosowania przez dane państwo członkowskie zwol- nienia na mocy ust. 3 lub 4. 6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczest- nictwem w  posiedzeniu  międzyrządowym,  włącznie z posiedzeniami wspieranymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa czło- wieka i praworządność w Bośni i Hercegowinie. 7. Państwo członkowskie pragnące przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się na przyznane, chyba że co najmniej jeden członek Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady wniesie sprzeciw, Rada może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia, stanowiąc większością kwalifiko- waną.