26.6.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 165/49 DECYZJA RADY 2012/325/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie i Sudanie Południowym RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: () W dniu 11 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/450/WPZiB (!) w sprawie mianowania Rosalind MARSDEN Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej w Sudanie (SPUE). () W dniu 1 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/499/WPZiB (?), która zmieniła mandat i tytuł SPUE w związku z ogłoszeniem niepodległości przez Sudan Południowy. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2012 r. (3)  Mandat SPUE należy przedłużyć o kolejne 12 miesięcy. (4)  SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Specjalny Przedstawiciel Unii Furopejskiej Mandat Rosalind MARSDEN jako SPUE w Sudanie i Sudanie Południowym zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawi- ciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP). Artykuł 2 Cele polityki Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego oraz współpraca z ich rządami, Unią Afrykańską (UA), Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innymi zainteresowanymi podmiotami krajowymi, regional- nymi i międzynarodowymi w dążeniu do pokojowego współ- istnienia Sudanu i Sudanu Południowego jako dwóch samo- dzielnych, pokojowych i bogatych państw. Cele polityki Unii obejmują: aktywne przyczynianie się do rozwiązania otwartych kwestii wynikających z całościowego porozumienia pokojowego (CPA) oraz z sytuacji po jego wygaśnięciu i pomoc stronom (!) Dz.U. L 211 z 12.8.2010, s. 42. () Dz.U. L 206 z 11.8.2011, s. 50. w realizacji uzgodnień; wspieranie starań o ustabilizowanie niespokojnego regionu wzdłuż granicy północ-południe między oboma państwami; propagowanie budowy instytucji oraz promowanie stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju Sudanu Południowego; wspieranie poszukiwania politycznego rozwią- zania konfliktu w Darfurze; propagowanie wysiłków podej- mowanych w celu rozwiązania konfliktu w jednostkach admi- nistracyjnych - Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego; propagowanie ładu demokratycznego, przejrzystych zasad odpowiedzialności i poszanowania praw człowieka, w tym współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym; zwięk- szanie zaangażowania w Sudanie Wschodnim; a także poprawa dostępu organizacji humanitarnych do całego terytorium zarówno Sudanu, jak i Sudanu Południowego. Ponadto podstawą mandatu SPUE jest następujący cel polityki Unii: przyczynianie się do łagodzenia i eliminowania niebezpie- czeństw zagrażających stabilności Sudanu Południowego i regionu ze strony Armii Bożego Oporu (LRA). Artykuł 3 Mandat Dla osiągnięcia wymienionych celów polityki mandat SPUE obejmuje: a) utrzymywanie kontaktów z rządem Sudanu, rządem Sudanu Południowego, sudańskimi i południowosudańskimi partiami politycznymi, ugrupowaniami zbrojnymi i rebelian- ckimi w Sudanie i Sudanie Południowym, a także z organi- zacjami obywatelskimi i pozarządowymi oraz realizowanie w ten sposób celów polityki Unii; b) utrzymywanie ścisłej współpracy z ONZ, w tym z misją ONZ w Sudanie Południowym (UNMISS), tymczasowymi siłami bezpieczeństwa ONZ w Abyei (UNISFA), specjalnym wysłannikiem ONZ, UA, a w szczególności z panelem wykonawczym wysokiego szczebla do spraw Sudanu (AUHIP), wspólną misją UA i ONZ w Darfurze (UNAMID), Ligą Państw Arabskich (LPA), Międzyrządowym Organem ds. Rozwoju ([GAD) oraz innymi wiodącymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi; c) reprezentowanie Unii i promowanie — w stosownych przy- padkach — celów jej polityki i jej stanowisk na forach międzynarodowych i publicznych; d) przyczynianie się do zwiększania spójności i skuteczności polityki Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego, z jednoczesnym promowaniem zgodnego międzynarodo- wego podejścia do tych dwóch państw;