31.1.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 27/21 DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Niemczech i Niderlandach dotyczących wydatków finansowanych przez Furopejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2010 (notyfikowana jako dokument mr C(2012) 369) (Jedynie tekst w języku niemieckim i niderlandzkim jest autentyczny) (2012/52/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (!), w szczególności jego art. 30 i art. 32 ust. 8, po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzją — wykonawczą  Komisji  2011/272/UE (* rozliczono - w odniesieniu do roku budżetowego 2010 - rachunki wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem niemieckiej agencji płatniczej „Rheinland- Pfalz”, greckiej agencji płatniczej „OPEKEPE”, włoskiej agencji płatniczej „ARBEA” i niderlandzkiej agencji płat- niczej „Dienst Regelingen”. Po otrzymaniu nowych informacji oraz przeprowadzeniu kontroli dodatkowych, Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w  sprawie  kompletności,  dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przedłożonych przez niemiecką agencję płatniczą „Rheinland-Pfalz” oraz niderlandzką agencję płatniczą „Dienst Regelingen”. Artykuł 10 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFRG i EFRROW (') stanowi, że kwota, która na mocy decyzji w sprawie rozliczenia rachunków, o której mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy wymienionego rozporządzenia, jest możliwa do odzyskania od każdego państwa członkow- skiego lub jest wpłacana na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustalana jest poprzez potrącanie płat- ności miesięcznych w danym roku budżetowym tj. w roku 2010, z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z ust. 1. Komisja potrąca tę kwotę od płatności miesięcznej odnoszącej się do wydatku poniesionego w drugim miesiącu następującym po miesiącu, w którym podejmowana jest decyzja w sprawie rozliczenia rachunków, bądź ją do niej dodaje. (!) Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1. () Dz.U. L 119 z 7.5.2011, s. 70. (3) Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 90. (4) Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50% zainteresowane państwo członkowskie a w 50% budżet UE, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postę- powania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur odzyskiwania wszczętych w wyniku nieprawid- łowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie musiały dostarczyć w 2011 r. Na podstawie wypełnio- nych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finan- sowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota ponie- sionych i przewidywanych kosztów odzyskiwania prze- wyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowo- ści, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100% konsekwencji finansowych  nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporzą- dzenia (WE) nr 1290/2005, przedstawiono kwoty, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji. Kwotami tymi nie zostają obciążone państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz muszą one w związku z powyższym zostać pokryte z budżetu UF. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na podstawie art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia.