26.6.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 165/59 DECYZJA RADY 2012/328/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: () W dniu 5 października 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/670/WPZiB (!) w sprawie mianowania Pierre'a MORELA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europe]skle] w Azji Środkowej (SPUE). Mandat SPUE ma wygasnąć w dniu 30 czerwca 2012 r. (2)  SPUE w Azji Środkowej należy mianować na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. (3)  SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Trak- tatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Specjalny Przedstawiciel Unii Furopejskiej Patricia FLOR zostaje niniejszym mianowana SPUE w Azji Środ- kowej na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP). Artykuł 2 Cele polityki Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w Azji Środko- wej. Cele te obejmują: a) wspieranie dobrych i bliskich stosunków między państwami Azji Środkowej i Unią na podstawie wspólnych wartości i interesów określonych w odpowiednich umowach; b) przyczynianie się do wzmocnienia stabilności i zacieśnienia współpracy pomiędzy państwami w regionie; c) przyczynianie się do wzmocnienia demokracji, praworządno- ści, dobrych rządów oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Azji Środkowej; d) reagowanie na kluczowe zagrożenia, w szczególności konkretne problemy mające bezpośrednie skutki dla Europy; e) zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie, w tym przez ściślejszą koordynację działań z innymi właści- (!) Dz.U. L 275 z 6.10.2006, s. 65. wymi partnerami i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w FEuropie (OBWE) i Organizacja Narodów Zjednoczonych. Artykuł 3 Mandat 1.  Aby możliwa była realizacja celów polityki, mandat SPUE obejmuje: a) promowanie ogólnej koordynacji pohtycznej Unii w Azji Środkowej oraz pomoc w zapewnianiu spójności działań zewnętrznych Unii w regionie; b) monitorowanie, w imieniu WP, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisją, procesu realizacji strategii UE dotyczącej nowego partnerstwa z Azją Środ- kową, uzupełniane przygotowywaniem kolejnych spra- wozdań na temat wykonywania strategii UE w stosunku do Azji Środkowej, przedstawianie zaleceń i systematyczne składanie sprawozdań odpowiednim organom Rady; c) wspieranie Rady w dalszym kształtowaniu kompleksowej polityki wobec Azji Środkowej; d) baczne śledzenie wydarzeń politycznych w Azji Środkowej przez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządami, parlamentami, sądownictwem, społeczeństwem obywatelskim i środkami masowego przekazu; e) zachęcanie Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Turkme- nistanu i Uzbekistanu do współpracy w kwestiach regional- nych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania; f) rozwijanie odpowiednich kontaktów i współpracy z głów- nymi zainteresowanymi podmiotami w regionie i ze wszyst- kimi stosownymi organizacjami regionalnymi i międzynaro- dowymi, w szczególności z Szanghajską Organizacją Współ- pracy (SCO), Euroazjatycką Wspólnotą Gospodarczą (EURA- SEC), Konferencją o Współdziałaniu i Środkach Budowy Zaufania w Azji (CICA), Organizacją Układu o Bezpieczeń- stwie Zbiorowym (CSTO), programem Regionalnej Współ- pracy Gospodarczej w Azji Środkowej (CAREC) i Środkowo- azjatyckim Regionalnym Centrum Informacji i Koordynacji (CARICO); g) przyczynianie się do realizacji polityki Unii dotyczącej praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do kobiet i dzieci na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitoro- wanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację; h) przyczynianie się, w ścisłej współpracy z OBWE, do zapo- biegania konfliktom i ich rozwiązywania, przez rozwijanie kontaktów z władzami i innymi podmiotami lokalnymi, takimi jak organizacje pozarządowe, partie polityczne, mniejszości, grupy religijne i ich przywódcy;