17.5.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 130/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) DECYZJE DECYZJA KOMISJI z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2772) (2011/278/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (!), w szczególności jej art. 10a, a także mając na uwadze, co następuje: Artykuł 10a dyrektywy zawiera wymóg, by w pełni zhar- monizowane wspólnotowe przepisy wykonawcze okreś- lały w stopniu, w jakim jest to możliwe, wskaźniki ex ante tak, aby zapewnić przydział bezpłatnych uprawnień w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczęd- nych technologii, uwzględniając najbardziej wydajne technologie, substytuty, alternatywne procesy produk- cyjne, kogenerację o wysokiej sprawności, skuteczne odzyskiwanie energii z gazów odlotowych, wykorzys- tanie biomasy oraz wychwytywanie i składowanie CO,, jeśli takie instalacje są dostępne, oraz w sposób, który nie dostarcza zachęt do zwiększenia emisji. Przydziały muszą zostać ustalone przed okresem rozliczeniowym, tak aby umożliwić odpowiednie funkcjonowanie rynku. Punktem wyjścia podczas określania zasad dotyczących ustanawiania wskaźników ex ante w poszczególnych sektorach lub podsektorach powinny być średnie para- metry 10 % najbardziej wydajnych instalacji w danym sektorze lub podsektorze w Unii Europejskiej w latach (!) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32. (3) 2007-2008. Wskaźniki powinny być obliczane raczej dla produktów niż dla czynników produkcji, aby w jak największym stopniu zredukować emisje gazów cieplar- nianych i zwiększyć oszczędności wynikające z poprawy efektywności energetycznej w każdym z procesów produkcyjnych danego sektora i podsektora. W celu określenia przedmiotowych wskaźników Komisja skonsultowała się z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym z zainteresowanymi sektorami i podsektorami. Informacje niezbędne do określenia wskaźników oraz danych pochodzących z instalacji doty- czących produkcji, emisji i zużycia energii były zbierane od lutego 2009 r. od stowarzyszeń branżowych, państw członkowskich, ze źródeł dostępnych publicznie i na rynku oraz poprzez ankietę wysłaną do instalacji z prośbą o uczestnictwo. 'W zakresie, w jakim jest to możliwe, Komisja opracowała wskaźniki emisyjności dla produktów oraz półproduktów będących przedmiotem obrotu handlowego pomiędzy instalacjami, wytworzonych jako skutek działań wymie- nionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE. Zasadniczo należy zdefiniować jeden wskaźnik dla każdego produktu. Jeśli jeden produkt jest bezpośrednim substytutem innego produktu, obydwa powinny być objęte tym samym wskaźnikiem emisyjności oraz zwią- zaną z nim definicją produktu. Komisja uznała, że ustalenie wskaźnika emisyjności dla określonego produktu jest możliwe, gdy przy uwzględ- nieniu złożoności procesów produkcyjnych dostępne są definicje i klasyfikacje produktów umożliwiające weryfi- kację danych produkcyjnych oraz jednolite zastosowanie wskaźnika emisyjności dla produktów w całej Unii Euro- pejskiej na potrzeby przydziału uprawnień do emisji. Nie dokonano jakiegokolwiek rozróżnienia na podstawie lokalizacji geograficznej lub stosowanych technologii, surowców lub paliw, aby nie zakłócić przewagi kompa- ratywnej w odniesieniu do niskoemisyjności w całej gospodarce Unii Europejskiej oraz wzmocnić harmoni- zację przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji.