L 174/88 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 1.7.2011 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (*), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dyrektywie 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie ograni- czenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (*) należy wprowadzić szereg zasadniczych zmian. Dla zachowania przejrzystości dyrektywa ta powinna zostać przekształ- cona. Różnice istniejące w prawie lub środkach administracyj- nych — przyjętych — przez  państwa — członkowskie w odniesieniu do ograniczenia stosowania niebezpiecz- nych — substancji | w — sprzęcie — elektrycznym i elektronicznym (EEE) mogą stworzyć bariery handlowe i zakłócić konkurencję w Unii, przez co mogą mieć bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Dlatego wydaje się, że istnieje potrzeba, aby przyjąć przepisy w tym zakresie i przyczynić się do ochrony zdrowia ludzi oraz przyjaz- nego dla środowiska odzysku i unieszkodliwiania zuży- tego EEE. Dyrektywa 2002/95/WE stanowi, że Komisja dokonuje przeglądu jej przepisów, w szczególności pod kątem włączenia w zakres jej stosowania sprzętu, który zalicza się do określonych kategorii, oraz pod kątem zbadania potrzeby dostosowania wykazu substancji objętych ogra- niczeniem w oparciu o postęp naukowy, uwzględniając zasadę ostrożności, zgodnie z rezolucją Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. Dyrektywa Parlamentu  Furopejsklego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów (*) traktuje zapobieganie jako podstawowy (!) Dz.U. C 306 z 16.12.2009, s. 36. () Dz.U. C 141 z 29.5.2010, s. 55. () Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 24 listopada 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 27 maja 2011 r. (*) Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 19. () Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3. priorytet przepisów dotyczących gospodarowania odpa- dami. Zapobieganie jest zdefiniowane, między innymi, jako działania zmniejszające zawartość substancji szkod- liwych w materiałach i produktach. W rezolucji z dnia 25 stycznia 1988 r. w sprawie programu wspólnotowego działania w celu zwalczania zanieczyszczeń środowiska przez kadm (6) Rada wezwała Komisję do niezwłocznego opracowania szczególnych środków dla takiego programu. Chronione musi być również zdrowie ludzi i dlatego powinna zostać wpro- wadzona w życie ogólna strategia, która w szczególności ograniczy stosowanie kadmu i pobudzi badania nad substytutami. W rezolucji tej podkreślono, iż stosowanie kadmu powinno zostać ograniczone do przypadków, gdzie nie istnieją bezpieczniejsze alternatywy. Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych (?) przypomina, że cel ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi nie może być osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie z uwagi na transgraniczne skutki tych zanieczyszczeń i dlatego można go skuteczniej osiągnąć na poziomie unijnym. Zgodnie z tym rozporządzeniem przypadki uwalniania trwałych zanieczyszczeń organicz- nych, takich jak dioksyny i furany, stanowiących nieza- mierzone produkty uboczne procesów przemysłowych, należy jak najszybciej zidentyfikować i ograniczyć, a w przypadkach, gdy jest to wykonalne, ostatecznym celem powinna być ich eliminacja. Dostępne dowody wskazują, iż środki na zbieranie, prze- twarzanie, recykling oraz usuwanie zużytego FEE, okre- ślone w dyrektywie 2002/96/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) (8), są niezbędne w celu zmniejszenia problemów gospodarowania odpadami związanymi z metalami cięż- kimi i środkami zmniejszającymi palność. Jednakże pomimo tych środków znaczne części zużytego FFE będą w dalszym ciągu znajdowane w bieżących drogach unieszkodliwiania odpadów na terytorium Unii lub poza nim. Nawet gdyby zużyty EEE był zbierany osobno i poddawany procesom recyklingu, jego zawartość rtęci, kadmu, ołowiu, sześciowartościowego chromu, polibro- mowanych bifenyli i polibromowanych eterów difenylo- wych prawdopodobnie stanowiłaby ryzyko dla zdrowia lub środowiska, w szczególności w przypadku przetwa- rzania zużytego EEE w warunkach nieoptymalnych. 5) Dz.U. C 30 z 4.2.1988, s. 1. () Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7. () Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24.