1.4.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 86/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 310/2011 z dnia 28 marca 2011 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aldikarbu, bromopropylatu, chlorfenwinfosu, endosulfanu, EPTC, etionu, fentionu, fomesafenu, metabenzotiazuronu, metydationu, symazyny, tetradifonu i triforyny w określonych produktach lub na ich powierzchni (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pesty- cydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (!), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a), a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( ( ( ( 1 2 3 Ą ) Dz ) Dz ) Dz ) Dz Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) aldikarbu, bromopropylatu, chlorfenwinfosu, endosul- fanu, EPTC, etionu, fentionu, metydationu, symazyny i triforyny zostały określone w załączniku II i części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP fomesafenu, metabenzotiazuronu i tetradifonu zostały określone w części A załącznika III do rozporzą- dzenia (WE) nr 396/2005. O niewłączaniu aldikarbu do załącznika I do dyrektywy Rady  91/414JEWG(%)  stanowi decyzja  Rady 2003/199/WE (*), a niektórym państwom członkowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji upływającego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2007 r. O niewłączaniu bromopropylatu, chlorfenwinfosu, EPTC, etionu, fomesa- fenu, tetradifonu i triforyny stanowi rozporządzenie Komisji (WE) nr 2076/2002 (*), a niektórym państwom członkowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji .U. L 70 z 16.3.2005, s. 1. .U. L 230 z 19.8.1991, s. 1. .U. L 76 z 22.3.2003, s. 21. .U. L 319 z 23.11.2002, s. 3. (3) upływającego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2007 r. O niewłączaniu endosulfanu do załącznika I do dyrek- tywy  91/414JEWG — stanowi  decyzja  Komisji 2005/864/WE ('), a niektórym państwom członkowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji upływającego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2007 r. O niewłączaniu fentionu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG stanowi decyzja Komisji 2004/140/WE (6), a niektórym państwom członkowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji upływającego najpóźniej. w dniu 31 grudnia 2007 r. O niewłączaniu metabenzotiazuronu do załącznika I do dyrektywy 91/414/[EWG stanowi decyzja Komisji 2006/302/WE (”), a  niektórym państwom członkowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji upływającego najpóźniej. w dniu 31 grudnia 2009 r. O niewłączaniu metydationu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG stanowi decyzja Komisji 2004/129/WE (5), a niektórym państwom człon- kowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji upły- wającego najpóźniej. w dniu 31 grudnia 2007 r. O niewłączaniu symazyny do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG stanowi decyzja Komisji 2004/247/WE ('), a niektórym państwom członkowskim zezwolono na przyznanie okresu karencji upływającego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2007 r. Ponieważ we wszystkich powyższych przypadkach okres karencji już upłynął, NDP dla tych substancji należy obniżyć do odpowiedniego poziomu oznaczenia anali- tycznego. Powyższe nie powinno mieć zastosowania do CXL opartych na zastosowaniach w państwach trzecich, z zastrzeżeniem, że takie CXL są dopuszczalne ze względu na bezpieczeństwo konsumenta. Nie powinno to także mieć zastosowania w przypadkach, w których NDP określono wyraźnie jako tolerancję importową. 317 z 3.12.2005, s. 25. 46 z 17.2.2004, s. 32. 112 z 26.4.2006, s. 15. 37 z 10.2.2004, s. 27. 78 z 16.3.2004, s. 50. U.L U.L U.L U.L U.L