L 211/20 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12.8.2010 DECYZJA RADY 2010/440/WPZiB z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 15 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne dzia- łanie 2007/112/WPZiB (!), zgodnie z którym Roeland VAN DE GEER został mianowany Specjalnym Przedstawi- cielem  Unii — Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich. () W dniu 22 lutego 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/113/WPZiB (?) przedłużającą mandat SPUE do dnia 31 sierpnia 2010 r. (3))  Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może jednak wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych. (4)  SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa okre- ślonym w art. 21 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Specjalny Przedstawiciel Unii Furopejskiej Mandat Roelanda VAN DE GEERA jako SPUE w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych. Artykuł 2 Cele polityki Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Furopejskiej (zwanej dalej „UE” lub „Unią”) związanych z dalszą stabilizacją i poprawą sytuacji po konflikcie w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich i koncentruje się szczególnie na wymiarze regio- (! Dz.U. L 46 z 16.2.2007, s. 79. () Dz.U. L 46 z 23.2.2010, s. 30. nalnym wydarzeń w państwach położonych na tym obszarze. Cele te są związane w szczególności z propagowaniem prze- strzegania podstawowych zasad demokracji i dobrych rządów, w tym poszanowania praw człowieka i praworządności, i obejmują: a) wnoszenie aktywnego i skutecznego — wkładu — w konsekwentną, trwałą i odpowiedzialną politykę Unii w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich i propagowanie ogólnego spójnego podejścia Unii w regionie. SPUE wspiera działania WP w tym regionie; b) zapewnienie stałego zaangażowania Unii w procesy stabili- zacji i odbudowy w regionie poprzez aktywną obecność w terenie i na odpowiednich forach międzynarodowych, utrzymywanie kontaktów z głównymi zainteresowanymi stronami, a także wnoszenie wkładu w zarządzanie kryzy- sowe; c) wnoszenie wkładu po zakończeniu okresu przejściowego W Demokratycznej Republice Konga (DRK), w szczególności w odniesieniu do politycznego procesu umacniania nowych instytucji i definiowania szerszych międzynarodowych ram konsultacji i koordynacji politycznej z nowym rządem; d) wnoszenie wkładu, w ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych|MONUC, w międzynarodowe wysiłki na rzecz wspierania realizacji kompleksowej reformy sektora bezpieczeństwa w DRK, w szczególności w świetle roli koordynatora, którą Unia gotowa jest odgrywać w tym kontekście; e) wnoszenie wkładu w stosowne działania następcze po konferencji międzynarodowej na temat regionu Wielkich Jezior, w  szczególności poprzez nawiązanie bliskich kontaktów z Sekretariatem ds. Wielkich Jezior oraz jego sekretarzem wykonawczym, a także z trojką mechanizmu następczego, oraz przez propagowanie dobrosąsiedzkich stosunków w regionie; f) zajęcie się wciąż znacznym problemem ugrupowań zbroj- nych działających ponad granicami, niosących ryzyko desta- bilizacji państw w regionie i zwiększania ich problemów wewnętrznych; g) wnoszenie wkładu w stabilizację po konflikcie w Burundi, Rwandzie i Ugandzie, w szczególności przez uczestniczenie w negocjacjach pokojowych z ugrupowaniami zbrojnymi, takimi jak FNL czy LRA.