21.7.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/5 ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (tekst jednolity) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (!), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należ- ności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92(%) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (*). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. Artykuł 135 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 stanowi o pobieraniu ceł według Wspólnej taryfy celnej przy przywozie produktów wymienionych w jego art. 1. Jednakże dla produktów wymienionych w art. 136 ust. 1 tego rozporządzenia należność celna przywozowa równa się cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do tych produktów w chwili przywozu powiększonej o 55 %, a następnie zredukowanej o cenę przywozową CIF stosującą się do przesyłki. Do celów klasyfikacji jakościowej przywożonych produktów produkty objęte art. 136 ust. 1 rozporzą- dzenia (WE) nr 1234/2007 mają zostać zaklasyfikowane w pewnych przypadkach według kilku standardów jakości. W związku z tym standardy jakości, jakie mają zostać użyte, należy określić z zastosowaniem obiektyw- nych kryteriów klasyfikacyjnych, a także wyznaczyć marginesy tolerancji, co umożliwi zakwalifikowanie (!) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. () Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125. (*) Zob. załącznik VIII. produktów według najbardziej odpowiedniej klasyfikacji jakościowej. Spośród możliwych obiektywnych kryteriów klasyfikacji jakościowej dla pszenicy zwyczajnej zawar- tość białka, ciężar właściwy oraz zawartość różnych zanieczyszczeń (Schwartzbesatz) są tymi najczęściej stosowanymi — w  handlu — oraz — najłatwiejszymi w stosowaniu. Dla pszenicy durum kryteriami takimi są ciężar właściwy oraz zawartość różnych zanieczyszczeń (Schwartzbesatz) oraz szklistość ziarna. Dlatego też towary z przywozu stanowią przedmiot odpowiednich badań laboratoryjnych celem ustalenia tychże para- metrów dla każdej przywożonej partii. Jednakże w sytuacjach, gdzie Unia ustanowiła urzędową procedurę uznawania świadectw jakości wystawionych przez władze kraju pochodzenia, analizy te powinny być wykonywane jedynie na drodze weryfikacji dostatecznie reprezenta- tywnej liczby przywożonych partii towaru. Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 precyzuje, że do celów naliczania należności celnej przy- wozowej należy okresowo wyznaczać reprezentatywne ceny CIF w przywozie dla produktów, do których odnosi się jego ust. 1. Dla wyznaczania takich cen, należy okre- ślić notowania cen dla kilku rodzajów jakości pszenicy oraz notowania cen dla innych zbóż. W takim przy- padku należy sprecyzować faktyczne źródła notowań, z jakich trzeba korzystać. Stosowanie notowań dla kilku różnych rodzajów psze- nicy oraz innych zbóż na giełdach towarowych Stanów Zjednoczonych Ameryki będzie stanowiło zarówno prze- jrzystą, jak i obiektywną podstawę wyznaczania repre- zentatywnych cen CIF w przywozie. Dodanie marży handlowej wyznaczonej dla rynków Stanów Zjednoczo- nych dla każdej jakości różnych zbóż pozwoli na przeli- czenie każdego notowania giełdowego dla każdego zboża na cenę FOB wywozu ze Stanów Zjednoczonych. Przez dodanie kosztów frachtu morskiego między Zatoką Meksykańską lub Wielkimi Jeziorami a portem Uni, które są notowane na rynku frachtowym, takie ceny FOB można przeliczyć na reprezentatywne ceny CIF w przywozie. Biorąc pod uwagę wielkość przepływu ładunków — oraz  wolumen  handlu w  porcie w Rotterdamie, jest to port przeznaczenia w Unii, dla