4.8.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 202/5 DECYZJE DECYZJA RADY 2010/430/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. ustanawiająca europejską sieć mezaleznych ośrodków anahtycznych zajmujących się meprollferac]ą, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: ()  Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła stra- tegię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią BMR UE”). Rozdział III strategii zawiera wykaz środków, które należy podjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwal- czać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni. (2)  Unia aktywnie realizuje strategię BMR UE i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, takie jak rozwój koniecznych struktur wewnątrz Unii. (3))  Dnia 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje Rady oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwany dalej „Nowe kierunki działań”), w którym stwier- dzono, że rozprzestrzenianie BMR nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest podstawowym elementem Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. ( W Nowych kierunkach działań Rada wzywa właściwe składy i organy Rady, Komisję, inne instytucje i państwa członkowskie do podjęcia konkretnych działań w następstwie tego dokumentu, tak by zrealizować jego założenia do końca 2010 r. (5) — W Nowych kierunkach działań Rada podkreśla, że dzia- łania Unii na rzecz zapobiegania proliferacji mogą zyskać na wsparciu oferowanym przez pozarządową sieć na rzecz nieproliferacji, skupiającą instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii, jednocześnie korzystając z przydatnych, już istniejących sieci. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z nieproliferacją. (6) W dniach 15-16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przy- jęła strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi (zwaną dalej „strategią BSiL UE”), która przedstawia wytyczne działań Unii w dziedzinie broni strzeleckiej i lekkiej (BSIL). W strategii BSiL UE stwier- dzono, że nielegalny handel i nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poważnie zagraża międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu. (7)  Wśród celów strategii BSIL UE znajduje się potrzeba promowania skutecznego multilateralizmu, który przy- czyni się do wypracowania mechanizmów — międzyna- rodowych, regionalnych lub w ramach Unii i jej państw członkowskich - służących zwalczaniu dostarczania i destabilizacji rozprzestrzeniania BSIL oraz amunicji do tych rodzajów broni, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1.  Aby dokonać wkładu w ulepszoną realizację strategii BMR UF, która opiera się na zasadach skutecznego multilateralizmu, zapobiegania i współpracy z krajami trzecimi, niniejszym usta- nawia się sieć niezależnych europejskich ośrodków analitycz- nych zajmujących się nieproliferacją, służących propagowaniu następujących celów: a) wspieranie, w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych, dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem oraz długoterminowych rozmów na temat środków służących zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia; b) zapewnienie osobom uczestniczącym w pracach odpowied- nich organów przygotowawczych Rady możliwości konsul- tacji z siecią w kwestiach związanych z nieproliferacją oraz umożliwienie przedstawicielom  państw  członkowskich uczestniczenia w posiedzeniach sieci pod przewodnictwem przedstawiciela Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP); c) ustanowienie przydatnego etapu pośredniego dla działań na rzecz nieproliferacji prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową, w szczególności przez dostarczenie przed- stawicielowi WP sprawozdania lub zaleceń;