22.1.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 19/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 53/2011 z dnia 21 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 606/2009 ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (!), w szczególności jego art. 121 akapit trzeci i czwarty, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 (?) dozwolone praktyki enologiczne są usta- lone w załączniku I do wymienionego rozporządzenia. Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV) przyjęła nowe praktyki enologiczne. W celu spełnienia obowiązujących w tym zakresie norm międzynarodo- wych oraz stworzenia unijnym producentom nowych możliwości oferowanych producentom z państw trze- cich, należy zezwolić w Unii na te nowe praktyki enolo- giczne zgodnie z warunkami stosowania określonymi przez OIV. Rozporządzenie (WE) nr 606/2009 zezwala na stoso- wanie enzymów pektynowych i preparatów enzymatycz- nych betamaltazy do oczyszczania. Enzymy te oraz inne preparaty enzymatyczne są również wykorzystywane do maceracji, oczyszczania, stabilizacji, filtracji i wykrywania prekursorów — aromatycznych  winogron — obecnych w moszczu i winie. Te praktyki enologiczne zostają przy- jęte przez OIV i należy na nie zezwolić zgodnie z warunkami stosowania określonymi przez OIV. Wina objęte chronionymi nazwami pochodzenia „Malta” i „Gozo” mają zawartość cukru większą niż 45 g/l i są produkowane w niewielkich ilościach. Podobnie niektóre (!) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. (*) Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1. francuskie białe wina objęte chronionymi oznaczeniami geograficznymi mogą mieć całkowitą objętościową zawartość alkoholu większą niż 15 % i zawartość cukru większą niż 45 g/l. W celu zapewnienia dobrej konser- wacji tych win zainteresowane państwa członkowskie, odpowiednio Malta i Francja, wystąpiły z wnioskiem o wprowadzenie odstępstwa od maksymalnej zawartości dwutlenku siarki określonej w załączniku I B do rozpo- rządzenia (WE) nr 606/2009. Wymienione wina należy umieścić w wykazie win mających maksymalną zawar- tość dwutlenku siarki wynoszącą 300 miligramów na litr. Wina, w odniesieniu do których można używać tradycyj- nego określenia „Kćsói sziiretelósii bor”, mają bardzo wysoką zawartość cukru i są produkowane w niewielkich ilościach. W celu zapewnienia dobrej konserwacji tych win Węgry wystąpiły z wnioskiem o wprowadzenie odstępstwa od maksymalnej zawartości dwutlenku siarki. W odniesieniu do tych win należy zezwolić na maksymalną zawartość dwutlenku siarki wynoszącą 350 miligramów na litr. Wina objęte chronioną nazwą pochodzenia „Douro”, którym towarzyszy określenie „colheita tardia”, odstępują od maksymalnej zawartości dwutlenku siarki. Wina objęte chronioną nazwą pochodzenia „Duriense” posia- dają te same właściwości co te wina. Na tej podstawie Portugalia wystąpiła z wnioskiem o wprowadzenie odstępstwa od maksymalnej zawartości dwutlenku siarki. W odniesieniu do tych win należy zezwolić na maksy- malną zawartość dwutlenku siarki wynoszącą 400 mili- gramów na litr. W celu osiągnięcia większej przejrzystości w zakresie nazw odmian winorośli należy je podać w różnych języ- kach krajów, w których te odmiany są wykorzystywane. Niektóre przepisy dotyczące pewnych win likierowych są odrębne wobec wymogów specyfikacji tych win. Należy zmienić te przepisy zgodnie z przedmiotowymi wymo- gami.