28.7.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 202/17 DECYZJA RADY z dnia 23 lipca 2012 r. skierowana do Hiszpanii w sprawie szczególnych środków służących wzmocnieniu stabilności finansowej (2012/443/UE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, poważnie ograniczona z powodu wpływu obniżenia uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 136 ust. 1 lit. b) w związku z art. 126 ust. 6, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Art. 136 ust. 1 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje możliwość określenia szczególnych kierunków polityki gospodarczej w odnie- sieniu do państw członkowskich, których walutą jest euro. W zaleceniu dotyczącym krajowego programu reform Hiszpanii z 2012 roku oraz wydając opinię na temat programu stabilności Hiszpanii na lata 2012-2015 ()), Rada zaleciła, aby Hiszpania podjęła działania mające na celu „wdrożenie reformy systemu finansowego, zwłaszcza uzupełnienie trwającej restrukturyzacji sektora bankowego o poprawę sytuacji pozostałych słabych instytucji, przedłożenie kompleksowej strategii pozwalającej skutecznie rozwiązać kwestię przestarzałych aktywów w bilansach banków oraz zajęcie jasnego stanowiska w odniesieniu do finansowania i wykorzystywania rezerwowych linii kredytowych (tzw. »bac- kstop facilities«)”. Duża dostępność finansowania zewnętrznego po niskich kosztach w pierwszej dekadzie tego wieku doprowadziła do — spowodowanego dynamiczną akcją kredytową - gwałtownego wzrostu popytu krajowego i do hossy na rynku aktywów, w szczególności w sektorze nierucho- mości. Pęknięcie bańki na rynku nieruchomości i zała- manie w branży budowlanej, a także związana z tym recesja gospodarcza negatywnie wpłynęły na hiszpański sektor bankowy. W rezultacie, z wyjątkiem kilku dużych i zdywersyfikowanych na poziomie międzynarodowym instytucji kredytowych, hiszpańskie banki w dużej mierze utraciły dostęp do międzybankowych rynków finanso- wania na przystępnych warunkach i w związku z tym stały się wysoce uzależnione od refinansowania przez Eurosystem. Ponadto ich zdolność kredytowa została (!) Dz.U. C 219 z 24.7.2012, s. 81. ratingów wiarygodności kredytowej na dostępność zabez- pieczeń. Znaczny spadek aktywności gospodarczej w ostatnich latach, który ma bardzo niekorzystne następstwa dla rynku pracy, doprowadził do istotnego pogorszenia sytuacji budżetowej w Hiszpanii. Według zaktualizo- wanej prognozy służb Komisji z wiosny 2012 roku deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie w 2012 roku 6,3% PKB, podczas gdy w programie stabilności z 2012 roku i w projekcie ustawy budżetowej na 2012 rok zakładano deficyt na poziomie 5,3% PKB. Dług publiczny brutto wzrósł w 2011 roku do poziomu 68,5 % PKB i zgodnie ze zaktualizowaną prognozą służb Komisji z wiosny 2012 roku spodziewać się można - zakładając utrzymanie dotychczasowej polityki — jego skokowego wzrostu do 80,9% PKB w 2012 roku oraz do 86,8 % PKB w 2013 roku, a tym samym przekroczenia w tych latach wartości referencyjnej określonej w Traktacie. Zagrożenia związane ze scenariuszem makroekonomicznym i celami budżetowymi, a także z dalszymi działaniami ratunko- wymi mającymi wymiar finansowy, mogą przyczynić się do dalszego wzrostu długu publicznego. Wobec takiego rozwoju sytuacji w dniu 10 lipca 2012 r. Rada skiero- wała do Hiszpanii zalecenie w ramach procedury nadmiernego deficytu (EDP)w celu zlikwidowania obec- nego nadmiernego deficytu do roku 2014. Władze Hiszpanii podjęły szereg ważnych działań mają- cych na celu rozwiązanie problemów w sektorze banko- wym. Do działań tych należy uporządkowanie bilansów banków, zwiększenie minimalnych wymogów kapitało- wych, restrukturyzacja sektora kas oszczędnościowych oraz znaczące zaostrzenie wymogów w zakresie tworzenia rezerw z tytułu kredytów związanych z rynkiem nieruchomości i z tytułu aktywów przejętych przez banki w drodze postępowania egzekucyjnego. Działania te nie były jednak wystarczające, aby złagodzić presję rynkową. W lutym 2011 roku władze Hiszpanii zwiększyły wyma- gany minimalny współczynnik kapitałowy („kapitał podstawowy”) do 8 % należących do banków aktywów ważonych ryzykiem oraz dały bankom czas do września 2011 roku na dostosowanie się do tego nowego prze- pisu. W przypadku banków bardziej zależnych od finan- sowania na rynku międzybankowym i posiadających