3.7.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 169/17 DECYZJA KOMISJI z dnia 18 czerwca 2010 r. dotycząca stosowania substancji kontrolowanych jako czynników ułatwiających procesy chemiczne na mocy art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3847) (Jedynie teksty w językach francuskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim i włoskim są autentyczne) (2010/372/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (!), w szczególności jego art. 8 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Stosowanie substancji zubożających warstwę ozonową jako czynników ułatwiających procesy chemiczne jest jednym z niewielu zastosowań emisyjnych, które są wciąż dozwolone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1005/2009. Emisja substancji zubożających warstwę ozonową wywołuje potencjalnie znaczące szkody w warstwie ozonowej. Należy zatem zagwarantować, aby emisje powstałe podczas stosowania substancji zubo- żających warstwę ozonową jako czynników ułatwiają- cych procesy chemiczne były nieznaczne. (2)  Ponadto w świetle zobowiązań Unii wynikających z decyzji X/14 stron Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 ogra- nicza stosowanie substancji kontrolowanych jako czyn- ników ułatwiających procesy chemiczne do 1 083 ton metrycznych rocznie i ogranicza emisje pochodzące ze stosowania czynników ułatwiających procesy chemiczne do 17 ton metrycznych rocznie. (3)  Nieoczekiwany wzrost wykorzystania substancji kontro- lowanych jako czynników ułatwiających  procesy chemiczne w ostatnich latach zagraża przestrzeganiu przez Unię zobowiązań wynikających z decyzji X/14 i spowodował konieczność bardziej rygorystycznego zarządzania tymi zastosowaniami. (4)  Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 należy ustalić wykaz przedsiębiorstw, w których można stosować substancje kontrolowane jako czynniki ułatwia- jące procesy chemiczne, ustanawiając ich maksymalne ilości, które można stosować do uzupełniania instalacji (!) Dz.U. L 286 z 31.10.2009, s. 1. lub wykorzystywania jako czynniki ułatwiające procesy chemiczne oraz poziomy emisji dla każdego z odnośnych przedsiębiorstw. (5)  Wspomniany wykaz przedsiębiorstw i związane z nimi ilości substancji powinny opierać się na sprawozdaniach przedstawionych przez państwa członkowskie i być dostosowywane, aby zagwarantować przestrzeganie przez Unię maksymalnych ilości określonych w art. 8 ust. 4. Przydział ilości do uzupełniania instalacji powi- nien opierać się na średnim zapotrzebowaniu w latach 2005-2008. Przy obliczaniu średniego indywidualnego zapotrzebowania, nie należy uwzględniać lat, w których odnośne przedsiębiorstwo nie stosowało substancji kontrolowanych jako czynników ułatwiających procesy chemiczne. Progi są ustalane na poziomie 124 % śred- niego indywidualnego zapotrzebowania w celu dostoso- wania do wahań rocznego zapotrzebowania, przy jedno- czesnym zagwarantowaniu przestrzegania ogólnego limitu dla Unii. (6)  Należy zezwolić na transfer kwot między przedsiębior- stwami wymienionymi w załączniku, aby dać przedsię- biorstwom możliwość większej elastyczności przy przy- stosowywaniu się do zmieniających się potrzeb rynku. Kwoty powinny jednak wygasać przy likwidacji instalacji, dla której zostały przyznane. Przedsiębiorstwa powinny zatem powiadamiać Komisję i zainteresowane państwa członkowskie o likwidacji przedmiotowych instalacji. (7)  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) 1005/2009, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Definicje 1.  „Uzupełnianie instalacji” oznacza całkowitą ilość substancji kontrolowanej w tonach metrycznych, bez względu na to, czy jest ona substancją pierwotną, odzyskaną, czy zregenerowaną, która nie była wcześniej wykorzystywana w cyklu produkcji i jest na nowo do niego wprowadzana. 2.  „Emisja” oznacza całkowitą ilość substancji kontrolowanej w tonach metrycznych uwolnioną do atmosfery, wody lub gleby podczas stosowania czynników ułatwiających procesy chemiczne — oraz  związanego ( z  nim  składowania i przemieszczania na terenie instalacji.