23.2.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 48/1 I (Akty ustawodawcze) DYREKTYWY DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 114, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (!), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Do dyrektywy Parlamentu FEuropejskiego i Rady 2000/35/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwal- czania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlo- wych () ma zostać wprowadzony szereg istotnych zmian. Pożądane jest, aby ze względów przejrzystości i racjonalizacji dyrektywa ta została przekształcona. W ramach rynku wewnętrznego większość towarów i usług dostarczanych jest przez podmioty gospodarcze innym podmiotom gospodarczym oraz organom publicznym na zasadzie odroczenia płatności, zgodnie z którą dostawca pozostawia swojemu klientowi czas na zapłacenie faktury, w terminie uzgodnionym przez strony, określonym w fakturze dostawcy lub przewi- dzianym przez prawo. Wiele płatności w transakcjach handlowych między podmiotami gospodarczymi lub między podmiotami gospodarczymi a organami publicznymi dokonywanych jest po terminie uzgodnionym w umowie lub okre- ślonym w ogólnych warunkach handlowych. Chociaż towary zostały dostarczone, a usługi wyświadczone, (!) Dz.U. C 255 z 22.9.2010, s. 42. () Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 stycznia 2011 r. (3) Dz.U. L 200 z 8:8.2000, s. 35. wiele odpowiadających im faktur płaconych jest długo po terminie. Takie opóźnienia w płatnościach mają nega- tywny wpływ na płynność finansową i komplikują zarzą- dzanie finansami przedsiębiorstw. Wpływa to również na ich konkurencyjność i rentowność, gdy z powodu opóź- nień w płatnościach wierzyciel zmuszony jest sięgać do zewnętrznych źródeł finansowania. Ryzyko takich nega- tywnych skutków znacznie wzrasta w okresach spowol- nienia gospodarczego, kiedy uzyskanie dostępu do finan- sowania jest trudniejsze. Ułatwienia w ramach sądowego dochodzenia roszczeń związanych z opóźnieniami w płatnościach przewidziano już w rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (*), w rozporządzeniu (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych ('), w rozporządzeniu (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Euro- pejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawia- jącym postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (6) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającym europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (?). Jednakże aby znie- chęcić do opóźnień w płatnościach w transakcjach hand- lowych, konieczne jest ustanowienie przepisów uzupeł- niających. Przedsiębiorstwa powinny mieć możliwość prowadzenia swojej działalności na rynku wewnętrznym na warun- kach zapewniających, aby operacje transgraniczne nie pociągały za sobą większego ryzyka niż sprzedaż krajowa. Jeśli istniałyby zasadniczo różne zasady stoso- wane do operacji krajowych i transgranicznych, mogłoby dojść do zniekształcenia konkurencji. 12 z 16.1.2001, s. 1. 143 z 30.4.2004, s. 15. 399 z 30.12.2006, s. 1. 199 z 31.7.2007, s. 1. U.L U.L U.L U.L