26.3.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 80/19 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 257/2010 z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiające program ponownej oceny dopuszczonych dodatków do żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (!), w szczególności jego art. 32, po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 zobowiązuje Komisję do ustanowienia programu ponownej oceny, przeprowadzanej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeń- stwa Żywności (zwany dalej „EFSA”), bezpieczeństwa dodatków do żywności, które zostały już dopuszczone w Unii przed 20 stycznia 2009 r. W 2007 r. Komisja przedłożyła Parlamentowi Europej- skiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów w ponownej ocenie dodatków do żywności (?). Sprawoz- danie to zawiera podsumowanie ponownych ocen dodatków do żywności, jakie w ostatnim okresie podej- mował Komitet Naukowy ds. Żywności („KNŻ”) oraz EFSA, a także opis związanych z nimi działań podjętych przez Komisję Europejską na podstawie opinii nauko- wych. Rozpoczęto już w trybie priorytetowym ponowną ocenę barwników spożywczych, gdyż oceny KNŻ tych dodatków do żywności są najstarsze. Zakończono już ponowną ocenę niektórych barwników spożywczych (mianowicie E 102 tartrazyny, E 104 żókcieni chinoli- nowej, E 110 żółcieni pomarańczowej FCF, E 124 pąsu 4R, E 129 czerwieni allura AC oraz E 122 karmoizyny, E 160d likopenu).. Ponadto niektóre dodatki do żywności, takie jak E 234 nizyna oraz E 214-219 estry. — kwasu  p-hydroksybenzoesowego, zostały w ostatnich latach poddane ponownej ocenie, gdyż proszono o nowe dane naukowe lub też stały się one dostępne w inny sposób. W związku z tym dodatki te nie wymagają ponownej oceny. (!) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16. (?) COM(2007) 418 wersja ostateczna. (4) (5) Uwzględniając fakt, że substancje słodzące mają najnowsze oceny, powinno się je poddać ponownej ocenie jako ostatnie. Kolejność priorytetów w zakresie ponownej oceny obecnie dopuszczonych dodatków do żywności powinna być ustalona na podstawie następujących kryteriów: czasu, jaki upłynął od ostatniej oceny dodatków do żywności przeprowadzonej przez KNŻ lub EFSA, dostęp- ności nowych dowodów naukowych, zakresu stosowania w żywności danego dodatku do żywności oraz narażenia ludzi na spożycie danego dodatku do żywności, uwzględ- niając również wyniki sprawozdania Komisji na temat spożycia dodatków do żywności w Unii Europejskiej (*) z 2001 r. Sprawozdanie „Dodatki do żywności w Europie roku 2000 (+)”, przedłożone Komisji przez Nordycką Radę Ministrów, przedstawia dodatkowe informacje doty- czące ustalania priorytetów w zakresie ponownej oceny dodatków do żywności. Mając na względzie efektywność i cele praktyczne, ponowną ocenę należy w miarę możliwości przeprowa- dzić grupując dodatki do żywności według głównego rodzaju pełnionej funkcji. EFSA powinien jednak mieć możliwość rozpoczęcia ponownej oceny dodatku do żywności lub grupy dodatków do żywności o wyższym priorytecie, na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy, jeżeli pojawią się nowe dowody naukowe, które będą wskazywały na możliwe zagrożenie dla zdrowia ludzi lub które w jakikolwiek sposób mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa dodatku do żywności. Terminy ponownej oceny należy ustalić zgodnie z kolejnością priorytetów. W uzasadnionych przypad- kach oraz jedynie wówczas, gdy taka ponowna ocena może znacząco opóźnić ponowną ocenę innych dodatków  do żywności,  terminy  ustanowione w niniejszym rozporządzeniu mogą ulec zmianie. Bardziej szczegółowe terminy dla poszczególnych dodatków do żywności lub grup dodatków do żywności mogą być ustalane w przyszłości celem umożliwienia płynnego przebiegu procesu ponownej oceny lub w przypadku pojawiających się obaw. (*) COM(2001) 542 wersja ostateczna. (*) Dodatki do żywności w Europie roku 2000, Stan ocen bezpieczeń- stwa dodatków do żywności dopuszczonych w Unii Europejskiej, Nordycka Rada Ministrów, TemaNord 2002:560.