L 173/12 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3.7.2012 DECYZJE DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 27 czerwca 2012 r. w sprawie wkładu finansowego Unii dla Belgii, Niemiec, Hiszpanii, Francji, Włoch, Niderlandów i Zjednoczonego Królestwa na badania dotyczące wirusa Schmallenberg (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 4203) (Jedynie teksty w języku niderlandzkim, angielskim, francuskim, niemieckim, włoskim i hiszpańskim są autentyczne) (2012/349/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (!), w szczególności jej art. 23, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z art. 75 rozporządzenia finansowego i art. 90 ust. 1 przepisów wykonawczych zaciągnięcie zobowiązań z budżetu Unii Europejskiej powinno być poprzedzone decyzją w sprawie finansowania, określającą istotne składniki działania powodujące wydatki oraz przyjętą przez instytucję lub organy, którym instytucja ta przeka- zała uprawnienia. Wirus Schmallenberg jest nowym zakaźnym czynnikiem chorobotwórczym przeżuwaczy należącym przypusz- czalnie do grupy serologicznej Simbu rodziny Bunyaviri- dae, rodzaju Orthobunyavirus. Na temat tego nowego czynnika chorobotwórczego wiadomo bardzo niewiele, większość założeń jest ekstrapolowanych z dostępnych informacji naukowych dotyczących innych wirusów z grupy serologicznej Simbu. W Unii wyizolowano tylko niektóre wirusy z rodzaju Orthobunyavirus (wirus Tahyna z grupy serologicznej Cali- fornia), lecz nigdy z grupy serologicznej Simbu. Wirus Schmallenberg wykryto po raz pierwszy w listopadzie 2011 r. w Niemczech w próbkach pobranych latem i jesienią 2011 r. od chorych zwierząt. W grudniu 2011 r. zgłoszono wady wrodzone u nowo narodzonych jagniąt w Niderlandach, powiązane z obecnością wirusa. Następnie, do marca 2012 r., Belgia, Niemcy, Zjedno- czone Królestwo, Francja, Luksemburg, Włochy i Hisz- pania zgłosiły przypadki martwych urodzeń i wad (! Dz.U. L 155 z 18.6.2009, s. 30. wrodzonych. Obecność wirusa Schmallenberg potwier- dzono testami techniką łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR). Ponieważ jest to pierwszy przypadek wyizolowania tego wirusa w Unii, nie istnieją zharmonizowane przepisy w zakresie kontroli wirusa Schmallenberg ani powiada- miania o nim. Nie są dostępne żadne skuteczne narzędzia diagno- styczne pozwalające na ocenę faktycznego rozprzestrze- niania się wirusa Schmallenberg i jego wpływu na zdrowie zwierząt. Kilku partnerów handlowych wprowadziło tymczasowe środki ochronne, w tym ograniczenia w handlu, i zwró- ciło się o dodatkowe gwarancje w odniesieniu do niektó- rych towarów w oczekiwaniu na dalszą wiedzę naukową przed wznowieniem handlu. 'W dniu 23 stycznia 2012 r. Rada ds. Rolnictwa zwróciła się do Komisji o podjęcie działań w odniesieniu do tej nowej choroby. Na posiedzeniu w dniu 14 lutego 2012 r. Komisja, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, okre- śliła priorytety i obszary, dla których należy zebrać dodatkowe informacje przed rozważeniem opracowania przepisów weterynaryjnych dotyczących tego nowego zakażenia. Są to w szczególności: mechanizm powsta- wania choroby (patogeneza), epidemiologia ze szcze- gólnym uwzględnieniem dróg zakażenia, żywicieli, roli wektorów i rezerwuarów, potwierdzenie możliwości występowania tego wirusa u ludzi oraz metody diagno- zowania tej choroby w próbkach odzwierzęcych i ich walidacja. Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Niderlandy oraz Zjednoczone Królestwo opracowały badania naukowe mające na celu zdobycie wiedzy na temat wirusa Schmallenberg w określonych powyżej obszarach i przedstawiły je Komisji w dniu 5 marca 2012 r., zwra- cając się o wsparcie finansowe UF.