21.10.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 277/17 DYREKTYWY DYREKTYWA KOMISJI 2010/67/UE z dnia 20 października 2010 r. zmieniająca dyrektywę 2008/84/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (!), w szczególności jego art. 30 ust. 5, po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności i z Euro- pejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, a także mając na uwadze, co następuje: Dyrektywa Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (?) określa kryteria czystości dla dodatków wymienionych w dyrektywie Parlamentu Euro- pejskiego i Rady 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące ('). Artykuł 30 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 stanowi, że specyfikacje dodatków do żywności objętych przepisami ust. 1-3 tego artykułu, obejmujące również dodatki dopuszczone dyrektywą 95/2/WE, zostaną przy- jęte zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008, ustanawiają- cego jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stoso- wanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (*), jednocześnie z umieszczeniem tych dodatków do żywności w odpowiednich załącznikach zgodnie z przepisami tych ustępów. U .U. L 253 z 20.9.2008, s. 1. U. L 61 z 18.3.1995, s. 1. U (3) Ponieważ nie ustanowiono jeszcze wykazów i w celu zapewnienia skuteczności tej zmiany załączników do dyrektywy 95/2/WE, przeprowadzonej na mocy art. 31, oraz aby dodatki w ten sposób dopuszczone spełniały warunki bezpiecznego użytkowania, należy odpowiednio zmienić dyrektywę 2008/84/WE. Należy dokonać przeglądu wpisu dotyczącego dwutlenku węgla (E 290) w odniesieniu do stężenia „zawartości oleju”, tak aby uwzględnić specyfikacje zawarte w Kodeksie żywnościowym (Codex Alimentarius), opraco- wane przez Wspólny Komitet Ekspertów ds. Dodatków do Żywności (JECFA), i dokumenty Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) (np. ISO 6141). Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) ocenił informacje dotyczące bezpieczeń- stwa ekstraktów rozmarynu stosowanych jako przeciw- utleniacze w środkach spożywczych. Ekstrakty rozma- rynu pozyskiwane są z Rosmarinus officinalis L. i zawierają kilka związków pełniących funkcje przeciw- utleniające (głównie kwasy fenolowe, flawonoidy, diterpe- noidy i triterpeny). Za właściwe uznaje się przyjęcie specyfikacji ekstraktów rozmarynu, które dopuszczono dyrektywą 95/2/WE jako nowy dodatek do żywności stosowany w środkach spożywczych i którym przypisano numer E 392. Opisano kilka rodzajów procesu produk- cyjnego, w których stosuje się ekstrakcję rozpuszczalni- kiem (etanolem, acetonem i heksanem) oraz ekstrakcję dwutlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym. Naukowy Komitet ds. Żywności ocenił w 2003 r. hemi- celulozę sojową (E 426) (*), która obecnie jest dopusz- czona w UE dyrektywą 95/2/WE. Obecnie produkowany jest nowy rodzaj hemicelulozy sojowej, który spełnia wszystkie specyfikacje  określone w — dyrektywie 2008/84/WE dla E 426, oprócz tego, że z przyczyn technicznych do oczyszczania roztworu ekstrakcyjnego (*) Opinia Naukowego Komitetu ds. Żywności dotycząca hemicelulozy sojowej wydana w dniu 4 kwietnia 2003 r. (SCE/CSJADD/EMU/185, wersja ostateczna).