L 64/38 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3.3.2012 DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zapobiegających wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w Unii organizmu Anoplophora chinensis (Forster) (notyfikowana jako dokument mr C(2012) 1310) (2012/138/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (!), w szczególności jej art. 16 ust. 3 zdanie czwarte, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Doświadczenia zdobyte w wyniku wdrażania decyzji Komisji 2008/840/WE z dnia 7 listopada 2008 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zapobiegających wprowadzaniu do Wspólnoty i rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie organizmu Anoplophora chinensis (For- ster) (?), biorąc pod uwagę ostatnie przypadki wystąpienia tego organizmu i ustalenia zgłoszone przez Niemcy, Włochy, Niderlandy a w szczególności Zjednoczone Królestwo oraz doświadczenia odnoszące się do zwal- czania tego organizmu, wskazały na potrzebę zmiany środków przewidzianych w tej decyzji. W celu zacho- wania jasności, ze względu na zakres wspomnianych zmian oraz zmian wcześniejszych, należy zastąpić decyzję 2008/840/WE. W załączniku I część A sekcja I do dyrektywy 2000/29/WE wymienia się organizmy Anoplophora chinensis (Thomson) oraz Anoplophora malasiaca (Forster), przy czym obie nazwy dotyczą jednego gatunku, który do celów niniejszej decyzji zostaje określony jako Anoplophora chinensis (Forster), zwany dalej „określonym organizmem”, tak jak w przypadku decyzji 2008/840/WE. Biorąc pod uwagę zdobyte doświadczenie, niektóre gatunki roślin, które nie zostały uwzględnione w decyzji 2008/840/WE, powinny zostać objęte jej zakresem, podczas gdy inne, które zostały uprzednio do niej włączone, należy wyłączyć z zakresu decyzji. Rośliny i zrazy, których łodygi lub korzenie są poniżej pewnej średnicy, powinny znaleźć się poza zakresem decyzji. Należy natomiast włączyć pewne definicje w celu poprawy przejrzystości i czytelności. W odniesieniu do przywozu przepisy powinny uwzględ- niać stan fitosanitarny szkodliwego organizmu w kraju pochodzenia. (! Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1. () Dz.U. L 300 z 11.11.2008, s. 36. (5) (10) Uwzględniając doświadczenie związane z porażonymi przesyłkami pochodzącymi z Chin, przywóz z tego kraju powinien być regulowany specjalnymi przepisami. Ponieważ większość wykrytych przypadków wystąpienia organizmu na określonych roślinach przywożonych z Chin zgłaszano w odniesieniu do roślin Acer spp., należy utrzymać zakaz ich przywozu do dnia 30 kwietnia 2012 r., jak postanowiono wcześniej. Należy ustanowić przepisy dotyczące przemieszczania roślin w obrębie Unii. Państwa członkowskie powinny przeprowadzać coroczne badania i powiadamiać o ich wynikach Komisję i pozos- tałe państwa członkowskie. Należy przewidzieć powiado- mienia w przypadkach, gdy określony organizm pojawi się w danym państwie członkowskim lub w części państwa członkowskiego, gdzie nie odnotowano wcześ- niej jego obecności lub uznano, że został on zwalczony. Należy wyznaczyć termin pięciu dni na zgłoszenie obec- ności określonego organizmu przez państwo członkow- skie, aby umożliwić, w stosownych przypadkach, podjęcie szybkiego działania na poziomie Unii. W celu zwalczenia określonego organizmu i powstrzy- mania jego rozprzestrzeniania się państwa członkowskie powinny ustanowić wyznaczone obszary oraz wprowa- dzić niezbędne środki. W ramach tych środków państwa członkowskie powinny przeprowadzić działania mające na celu zwiększenie świadomości społecznej na temat zagrożeń stwarzanych przez określony organizm. Powinny one również określić konkretne terminy wdra- żania tych środków. W przypadkach gdy zwalczenie określonego organizmu nie jest już możliwe, państwa członkowskie powinny wprowadzić środki mające na celu jego powstrzymywanie. W szczególnych okolicznościach państwa członkowskie powinny mieć możliwość podjęcia decyzji o nieustana- wianiu wyznaczonego obszaru oraz ograniczeniu środków do niszczenia porażonego materiału, prowa- dzenia wzmożonego monitoringu i identyfikacji roślin związanych z danym przypadkiem porażenia. Państwa członkowskie powinny zgłaszać Komisji i pozos- tałym państwom członkowskim środki, które wprowa- dziły lub zamierzają wprowadzić, jak również powody, dla których nie ustanawiają wyznaczonych obszarów. Państwa członkowskie powinny corocznie przekazywać Komisji i innym państwom członkowskim uaktualnioną wersję takiego sprawozdania, dającego dokładny obraz sytuacji.