L 169/8 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 29.6.2012 ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 566/2012 z dnia 18 czerwca 2012 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (WE) nr 975/98 w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W zaleceniu Komisji 2009/23/]WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (*), zatwierdzonym przez konkluzje Rady z dnia 10 lutego 2009 r., określono wspólne zasady dotyczące wzorów wykorzystywanych na stronach naro- dowych obiegowych monet euro oraz określono proce- dury informowania się przez państwa członkowskie o projektach wzorów i ich zatwierdzania. Z uwagi na fakt, że monety euro są w obiegu w całej strefie euro, cechy wzoru narodowego stanowią przed- miot wspólnego zainteresowania. W celu umożliwienia ich sprawnego obiegu oraz w interesie pewności prawnej i przejrzystości zasady określone w  zaleceniu 2009/23/WE dotyczącym nominałów i parametrów tech- nicznych obiegowych monet euro powinny stać się prawnie wiążące poprzez włączenie ich do rozporzą- dzenia Rady (WE) 975/98 (4). Monety euro mają europejską stronę wspólną i odrębną stronę narodową. Na europejskich stronach wspólnych monet euro znajduje się nazwa wspólnej waluty oraz nominał monety. Strona narodowa nie powinna powta- rzać ani nazwy wspólnej waluty, ani nominału monety. (!) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 22 maja 2012 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (2) Dz.U. C 273 z 16.9.2011, s. 2. (3) Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52. ( Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 6. (4) Na stronie narodowej monety należy wyraźnie wskazać nazwę emitującego państwa członkowskiego, aby umoż- liwić zainteresowanym użytkownikom łatwą identyfikację państwa członkowskiego będącego emitentem monety. Napis na brzegu monety powinien być uznawany za część strony narodowej, a zatem nie powinien powtarzać żadnej informacji o nominale; wyjątkiem jest moneta 2 euro, pod warunkiem że użyta zostanie jedynie cyfra „2” lub nazwa „euro” w odpowiednim alfabecie, lub też użyte zostaną oba te elementy. Wzory stron narodowych monet są określane przez każde państwo członkowskie, którego walutą jest euro, i powinny uwzględniać fakt, że monety euro są w obiegu w całej strefie euro, a nie tylko w państwie członkow- skim będącym emitentem. Aby zagwarantować, by monety były łatwo rozpoznawalne jako monety euro również od ich strony narodowej, wzór powinien być otoczony w całości dwunastoma gwiazdami z flagi Unii. Aby ułatwić rozpoznawanie monet obiegowych oraz zapewnić właściwą ciągłość bicia monet, państwa człon- kowskie powinny móc zmieniać wzory stron narodo- wych zwykłych monet obiegowych raz na piętnaście lat, z wyjątkiem przypadków, gdy zmienił się szef państwa wskazany na monecie. Powinno to jednak pozostawać bez uszczerbku dla zmian niezbędnych, by zapobiec podrabianiu pieniędzy. O zmianach wzoru wspólnej europejskiej strony monet obiegowych powinna decydować Rada, przy czym prawa głosu powinny być ograniczone do państw członkowskich, których walutą jest euro. Poszczególne państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość emisji monet okolicznościowych w celu upamiętnienia wydarzeń mających wielkie znaczenie dla danego kraju lub całej Europy, przy czym okolicznościowe monety emitowane wspólnie przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro, powinny upamiętniać wyłącznie wydarzenia o najwyższej wadze europejskiej. Najodpowiedniejsza do tego celu jest moneta o nominale 2 euro, przede wszystkim ze względu na jej dużą średnicę i parametry techniczne, które odpowiednio zabezpieczają tę monetę przed fałszowaniem.