L 12/14 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 14.1.2012 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 29/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek (tekst jednolity) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (!), w szczególności jego art. 113 ust. 1 lit. a) i jego art. 121 akapit pierwszy lit. a), w związku z jego art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( ( ( ( 1 2 3 4 ) ) ) ) D D Z D Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek (?) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (*). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. Oliwa z oliwek posiada określone właściwości, zwłaszcza właściwości organoleptyczne oraz odżywcze, które, biorąc pod uwagę jej koszty produkcji, przeznaczają jej miejsce na rynku charakteryzującym się stosunkowo wysokimi cenami, w porównaniu z większością innych tłuszczów roślinnych. W świetle tej sytuacji rynkowej należy ustanowić normy handlowe dotyczące oliwy z oliwek, obejmujące w szczególności szczegółowe prze- pisy dotyczące etykietowania, uzupełniające te ustano- wione w dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbli- żenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożyw- czych (*), w szczególności przepisy ustanowione w jej art. 2. W celu zagwarantowania autentyczności sprzedawanej oliwy z oliwek opakowanie do sprzedaży detalicznej powinno być małe i mieć odpowiedni system zamknięcia. Jednakże państwa członkowskie powinny mieć prawo zatwierdzania większych opakowań dla zakładów żywienia zbiorowego. Poza obowiązkowymi opisami różnych kategorii oliwy z oliwek, określonych w art. 118 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, konsumenci powinni być informowani o oferowanych rodzajach oliwy z oliwek. Wskutek tradycji rolniczych oraz lokalnych praktyk wyciskania i sporządzania mieszanek nadająca się do bezpośredniego obrotu oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia może mieć zupełnie inny smak i jakość, w zależności od jej geograficznego pochodzenia. Może to spowodować różnice w cenie w ramach tej samej kategorii, które zakłócają sytuację na rynku. Nie ma zasadniczych różnic wynikających z pochodzenia w innych kategoriach jadalnej oliwy z oliwek i w z.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. z.U. L 155 z 14.6.200?, s. 27. ob. załącznik I. z.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29. związku z tym oznaczenie pochodzenia na bezpo- średnim opakowaniu takiej oliwy może sprawić, że konsument uwierzy, że różnice jakościowe jednak istnieją. Aby nie zakłócać sytuacji na rynku jadalnej oliwy z oliwek, powinien zatem być ustalony na poziomie Unii obowiązkowy system oznaczania pocho- dzenia, ograniczony do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, który spełnia szczegółowe warunki. Wprowa- dzone do 2009 r. uzgodnienia fakultatywne okazały się niewystarczające, aby uniknąć wprowadzania konsu- mentów w błąd co do rzeczywistych cech charaktery- stycznych oliwy z oliwek w tym względzie. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (?) ustanowiło zasady dotyczące możliwości śledzenia mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2005 r. Doświadczenia zdobyte w tym zakresie przez podmioty gospodarcze i organy admini- stracji umożliwiły wprowadzenie obowiązkowego ozna- czania pochodzenia oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. Istniejące znaki towarowe obejmujące wskazania geogra- ficzne mogą nadal pozostać w użyciu, pod warunkiem że zostały oficjalnie zarejestrowane w przeszłości zgodnie z pierwszą dyrektywą Rady 89/104/JEWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającą na celu zbliżenie ustawo- dawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (?) lub rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego ('). Regionalne oznaczenie pochodzenia może stanowić przedmiot chronionej nazwy pochodzenia (CHNP) lub chronionego oznaczenia geograficznego (COG), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geogra- ficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (*). Oznaczenia wskazujące pochodzenie regionalne powinny być zarezerwowane dla ChNP lub ChOG, tak aby uniknąć nieporozumienia między konsumentami, potencjalnie prowadzącego do zakłóceń na rynku. W przypadku przywożonej oliwy z oliwek przepisy dotyczące niepreferencyjnego pocho- dzenia, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustana- wiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (*), powinny być przestrzegane. 31 z 1.2.2002, s. 1. 40 z 11.2.1989, s. 1. 78 z 24.3.2009, s. 1. 93 z 31.3.2006, s. 12. 302 z 19.10.1992, s. 1.