6.9.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 229/9 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 888/2011 z dnia 5 września 2011 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie diklazurilu jako dodatku paszowego dla indyków rzeźnych (posiadacz zezwolenia Janssen Pharmaceutica N.V.) oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2430/1999 (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w  żywieniu  zwierząt (!), w szczególności jego art. 9 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: ( G) Ó) b) Ó) 6) 5 6 Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzie- lanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. Artykuł 10 tego rozpo- rządzenia przewiduje ponowną ocenę dodatków dopusz- czonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (?). Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2430/1999 (*) udzie- lono zezwolenia na dziesięć lat na stosowanie diklazurilu, nr CAS 101831-37-2, jako dodatku paszowego u kurcząt rzeźnych, kurcząt chowanych na nioski do 16 tygodnia życia i indyków do 12 tygodnia życia zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG. Dodatek ten został następnie wpisany do wspólnotowego rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Zezwolono na jego stosowanie przez dziesięć lat — u kurcząt rzeź- nych rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1118/2010 (*), u perlic rozporządzeniem Komisji (UE) nr 169/2011 (), a u królików rozporządzeniem Komisji (WE) nr 971/2008 (6). Zgodnie z art. 10 ust. 2 w związku z art. 7 rozporzą- dzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o ponowną ocenę diklazurilu jako dodatku paszowego Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29. Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1. Dz.U. L 296 z 17.11.1999, s. 3. Dz.U. L 317 z 3.12.2010, s. 5. Dz.U. L 49 z 24.2.2011, s. 6. Dz.U. L 265 z 4.10.2008, s. 3. (4) dla indyków rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „kokcydiostatyki i histomonostatyki”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz doku- menty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 16 marca 2011 r. (”), że w proponowanych warunkach stosowania diklazuril nie ma szkodliwego — wpływu na zdrowie zwierząt i konsumentów ani na środowisko, a jego stosowanie pozwala na skuteczne zwalczanie  kokcydiozy u indyków rzeźnych. Urząd stwierdził, że jeśli zastoso- wane zostaną odpowiednie środki ochronne, nie ma powodu do obaw w kwestii bezpieczeństwa użytkow- ników. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie z metody analizy dodatku paszowego w paszy, przed- łożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. Ocena diklazurilu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. W następstwie udzielenia nowego zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia należy skreślić wpis doty- czący diklazurilu w rozporządzeniu (WE) nr 2430/1999. Ponieważ zmiany warunków udzielenia zezwolenia nie są powodowane względami bezpieczeństwa,  należy zezwolić na okres przejściowy w celu pozbycia się istnie- jących zapasów premiksów i mieszanek paszowych zawierających ten preparat, dopuszczonych rozporządze- niem (WE) nr 2430/1999 do stosowania u indyków do 12 tygodnia życia. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywno- ściowego i Zdrowia Zwierząt, (7) EFSA Journal 2011; 9(4):2115.