18.6.2010 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 153/13 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (wersja przekształcona) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 194 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (!), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (*), stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą ('), a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu  Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charaktery- styki energetycznej budynków (*) została zmieniona ('). Ze względu na konieczność dalszych zmian merytorycz- nych, dla zachowania przejrzystości dyrektywa ta powinna zostać przekształcona. (2)  Efektywne, ostrożne, racjonalne i zrównoważone użycie ma zastosowanie między innymi do produktów nafto- wych, gazu naturalnego i paliw stałych, będących zasad- niczymi źródłami energii, a także głównymi źródłami emisji dwutlenku węgla. (3)  Budynki odpowiadają za 40 % łącznego zużycia energii w Unii. Sektor ten się rozwija, co prowadzi do wzrostu zużycia energii. Dlatego ograniczenie zużycia energii oraz wykorzystywanie energii ze źródeł odnawialnych w sektorze budynków stanowią istotne działania konieczne do ograniczenia uzależnienia energetycznego Unii i emisji gazów cieplarnianych. Podjęte działania służące ograniczeniu zużycia energii w UE towarzyszące wzrostowi zużycia energii ze źródeł odnawialnych pozwoliłyby Unii na realizację postanowień protokołu z (!) Dz.U. C 277 z 17.11.2009, s. 75. (?) Dz.U. C 200 z 25.8.2009, s. 41. () Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym), stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu z dnia 14 kwietnia 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym), stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 18 maja 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). () Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 65. (?) Zob. załącznik IV część A. Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz na dotrzy- manie jej długoterminowego zobowiązania do utrzy- mania poziomu wzrostu globalnej temperatury poniżej 2*C oraz zobowiązania do ograniczenia — do 2020 r. — łącznych emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 20% poniżej poziomu z roku 1990 i o 30% - w razie osiągnięcia międzynarodowego porozumienia. Mniejsze zużycie energii oraz zwiększone wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych mają również duże znaczenie dla zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii, wspierania rozwoju technicznego, a także dla tworzenia możliwości zatrudnienia i rozwoju regional- nego, zwłaszcza na obszarach wiejskich. Zarządzanie popytem na energię jest ważnym narzę- dziem umożliwiającym Unii wywieranie wpływu na świa- towy rynek energii i tym samym na bezpieczeństwo dostaw energii w średnim i długim okresie. Na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r. podkreślono konieczność poprawy efektywności energe- tycznej w Unii, tak aby osiągnąć cel, jakim jest obniżenie do 2020 r. zużycia energii przez Unię o 20 %, oraz wezwano do starannego i szybkiego wdrożenia priory- tetów określonych w komunikacie Komisji zatytuło- wanym „Plan działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii: sposoby wykorzystania potencjału”. W tym planie działania wskazano istotne możliwości zaoszczę- dzenia energii w sposób opłacalny ekonomicznie w sektorze budynków. W rezolucji z dnia 31 stycznia 2008 r. Parlament Europejski wezwał do wzmocnienia przepisów dyrektywy 2002/91/WE i kilkakrotnie wzywał — ostatnio w swej rezolucji z dnia 3 lutego 2009 r. w sprawie drugiego strategicznego przeglądu sytuacji energetycznej — do uznania za wiążący celu 20 % w zakresie efektywności energetycznej, który należałoby osiągnąć w 2020 r. Ponadto decyzja Parlamentu Furopej- skiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (6) określa krajowe wiążące cele w zakresie redukcji CO,, dla których realizacji efektyw- ność energetyczna w sektorze budowlanym będzie miała kapitalne znaczenie, natomiast dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (7) stwarza warunki dla wspierania efektywności energetycznej w kontekście wiążącego celu w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, której udział ma stanowić 20 % łącznego zużycia energii w Unii do 2020 r. (©) Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136. () Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.