1.12.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 315/35 DECYZJA KOMISJI z dnia 30 listopada 2010 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Niemczech dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2009 (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 8277) (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny) (2010/730/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (!), w szczególności jego art. 30 i art. 32 ust. 8, po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzją Komisji 2010/258/UE (?) rozliczono za rok budżetowy 2009 rachunki wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem niemieckich agencji płatniczych „Baden- Wiirttemberg”, „Hessen”, „IBH” oraz „Helaba”, włoskich agencji płatniczych „AGEA” i „ARBEA”, oraz rumuńskiej agencji płatniczej „PIAA”. W świetle otrzymanych nowych informacji oraz wyników kontroli dodatkowej Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w sprawie kompletności, dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przedłożonych przez niemieckie agencje płatnicze „Baden-Wiirttemberg”, „Hessen”, „IBH” oraz „Helaba”. Artykuł 10 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozpo- rządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredy- tacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (') stanowi, że kwoty, które zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy tegoż rozporządzenia podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego, lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie płatności miesięcznych w danym roku budże- towym, tj. w roku 2009, z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z ust. 1. Komisja potrąca tę kwotę od płatności miesięcznej odnoszącej się do wydatku poniesionego w drugim miesiącu nastę- pującym po decyzji w sprawie rozliczenia rachunków lub ją do niej dodaje. Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50% zainteresowane państwo członkowskie, a w 50 % budżet wspólnotowy, jeżeli odzyskanie nie nastą- piło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia (!) Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1. () Dz.U. L 112 z 5.5.2010, s. 17. (3) Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 90. administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postę- powania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidło- wości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie musiały dostarczyć w 2010 r. Na podstawie wypełnio- nych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finan- sowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu windykacji. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów windykacji przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za niepra- widłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finanso- wych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Wspólnoty. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedstawiono kwoty, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o niekontynuowaniu windykacji, oraz powody tej decyzji. Kwoty te nie są ponoszone przez państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz muszą one w związku z powyższym zostać pokryte z budżetu Wspólnoty. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia. Rozliczając rachunki odnośnych agencji płatniczych, Komisja musi uwzględnić kwoty już potrącone odnośnym państwom członkowskim na podstawie decyzji 2010/258/UE.