28.4.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 116/29 DECYZJE DECYZJA KOMISJI z dnia 18 kwietnia 2012 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 114 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do przepisów krajowych dotyczących maksymalnej dopuszczalnej zawartości kadmu w nawozach, notyfikowanych przez Królestwo Szwecji na podstawie art. 114 ust. 5 TFUE (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2461) (Jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2012/230/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 114 ust. 6, a także mając na uwadze, co następuje: I. STAN FAKTYCZNY Dnia 17 października 2011 r. Królestwo Szwecji notyfi- kowało Komisji na podstawie art. 114 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) zamiar wpro- wadzenia krajowych przepisów celem obniżenia dopusz- czalnej zawartości kadmu w nawozach fosforowych do maksymalnego poziomu wynoszącego 46 gramów kadmu na tonę fosforu (co odpowiada 20 mg Cd/kg P,Os). Środki te stanowiłyby odstępstwo od rozporzą- dzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawo- zów (!); w ich wyniku obniżeniu uległby maksymalny poziom kadmu na tonę fosforu wynoszący 100 gram na tonę (co odpowiada 44 mg Cd/kg P,Os), na który Królestwu Szwecji przyznano już odstępstwo. 1. Artykuł 114 ust. 5 i 6 TFUE W art. 114 ust. 5 i 6 TFUE przewiduje się, co następuje: „5. [...] jeżeli po przyjęciu środka harmonizującego przez Parlament Europejski i Radę, przez Radę lub przez Komisję, Państwo Członkowskie uzna za niezbędne wprowadzenie przepisów krajowych opartych na nowych dowodach naukowych dotyczących ochrony środowiska lub środowiska pracy ze względu na specy- ficzny problem tego Państwa, który pojawił się po przy- jęciu środka harmonizującego, notyfikuje ono Komisji projektowane środki oraz powody ich wprowadzenia. 6. W terminie 6 miesięcy od chwili notyfikacji [...] Komisja zatwierdza lub odrzuca przepisy krajowe, o których mowa, po sprawdzeniu, czy są one środkiem (!) Dz.U. L 304 z 21.11.2003, s. 1. arbitralnej dyskryminacji lub ukrytym ograniczeniem w handlu między Państwami Członkowskimi i czy nie stanowią one przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. W przypadku braku decyzji Komisji w tym terminie przepisy krajowe określone w ust. [...] 5 są uważane za zatwierdzone. W przypadku gdy jest to uzasadnione złożonością sprawy i nie ma niebezpieczeństwa dla zdrowia ludz- kiego, Komisja może notyfikować danemu Państwu Członkowskiemu, że okres, o którym mowa w niniejszym ustępie, może być przedłużony na kolejny okres trwający do 6 miesięcy.”. 2. Prawodawstwo UE W dyrektywie Rady 76/116/EWG z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do nawozów (?) ustano- wiono wymogi, których spełnienie przez nawozy jest konieczne, aby można je było wprowadzić do obrotu z oznaczeniem „nawóz WE”. W załączniku I do dyrektywy 76/116/EWG określono oznaczenie typu i odpowiednie wymogi dotyczące np. składu nawozu, które musiał spełniać nawóz, by kwali- fikować się do oznaczenia „nawóz WE”. Zawarte w wykazie oznaczenia typu połączono w kategorie w zależności od zawartości podstawowych środków pokarmowych, tj. pierwiastków azotu, fosforu i potasu. Zgodnie z art. 7 dyrektywy 76/116/EWG (*) państwa członkowskie nie mogły z powodu składu, identyfikacji, etykietowania lub opakowania zabraniać, ograniczać ani utrudniać wprowadzania do obrotu nawozów mających oznakowanie „nawóz WE”, które były zgodne z przepi- sami tej dyrektywy. () Dz.U. L 24 z 30.1.1976, s. 21, dyrektywa zastąpiona rozporządze- niem (WE) nr 2003/2003. (*) Zastąpiony art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003.