L 90/6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.3.2012 ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 272/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do opłat pobieranych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych od agencji ratingowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Furopejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (!), w szczególności jego art. 19 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Art. 62 rozporządzenia Parlamentu Furopejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Warto- ściowych) (?) stanowi, że oprócz składek uiszczanych przez krajowe organy publiczne oraz dotacji unijnej dochody Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych powinny również obejmować opłaty uiszczane na rzecz EUNGiPW w przypadkach określo- nych w unijnym prawie. Aby zapewnić wydajne wykorzystanie budżetu EUNGiPW i jednocześnie zmniejszyć obciążenie finan- sowe dla państw członkowskich i Unii, należy zadbać o to, by agencje ratingowe pokrywały przynajmniej wszystkie koszty związane z nadzorem nad nimi. Jaki- kolwiek deficyt, które może powstać w trakcie danego roku budżetowego, powinien zostać pokryty przez agencje ratingowe w kolejnym roku. Agencje ratingowe o obrotach przekraczających pewien próg należy obciążyć roczną opłatą nadzorczą w celu zapewnienia pewności budżetowej zarówno EUNGiPW, jak i zainteresowanym agencjom ratingowym. Roczne opłaty nadzorcze nie powinny stanowić ciężaru dla nowych podmiotów wchodzących na rynek usług ratin- gowych. Ponadto oczekuje się, że małe agencje ratingowe będą generować znacznie niższe koszty nadzoru niż większe agencje. Adekwatne byłoby zatem całkowite zwolnienie małych agencji ratingowych z obowiązku uiszczania rocznej opłaty nadzorczej, w przypadku gdy obroty danej agencji ratingowej lub grupy agencji ratin- gowych, do której agencja ta należy, nie przekraczają pewnego progu. (!) Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1. () Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84. (4) W celu zapewnienia uczciwej i przejrzystej alokacji opłat, odzwierciedlającej jednocześnie faktyczny ciężar admi- nistracyjny związany z poszczególnymi nadzorowanymi podmiotami, opłata nadzorcza powinna być obliczana w oparciu o wysokość obrotu danej agencji ratingowej osiągniętego z działalności ratingowej i usług dodatko- wych, ponieważ koszty prowadzenia nadzoru są wyższe w przypadku większych agencji ratingowych niż w przy- padku mniejszych agencji. Ponadto świadczenie usług dodatkowych wymaga dodatkowych działań nadzor- czych, ponieważ istnieje konieczność monitorowania ewentualnych konfliktów interesów wynikających ze świadczenia usług dodatkowych. Agencje ratingowe nie powinny obchodzić mechanizmu uczciwej alokacji opłat funkcjonującego na podstawie niniejszego rozporzą- dzenia poprzez przenoszenie przychodów do innych podmiotów w ramach swojej grupy w celu obniżenia wysokości przypadających na nie opłat. EUNGiPW powi- nien monitorować i zgłaszać wszelkie krytyczne zmiany w tym względzie. Od agencji ratingowych posiadających siedzibę w Unii powinna być pobierana opłata rejestracyjna, aby uwzględnić ponoszone przez EUNGiPW koszty rozpat- rzenia wniosku o rejestrację. W sytuacji gdy agencja ratingowa ubiega się o możliwość wydawania ratingów strukturyzowanych instrumentów finansowych lub planuje zatwierdzać ratingi wydawane przez agencje z państw trzecich, lub też posiada oddziały, rośnie stopień skomplikowania wniosku oraz wysokość kosztów związanych z jego rozpatrzeniem. Dlatego też opłata rejestracyjna powinna być obliczana z uwzględnie- niem tych czynników. Wysokość kosztów rozpatrzenia wniosków zależy również w dużej mierze od wielkości wnioskującej agencji ratingowej. Ponieważ w momencie składania wniosku o rejestrację przyszłe obroty nowej agencji ratingowej nie są jeszcze znane, zamiast obrotu jako wspólną podstawę obliczania tej opłaty dla wszyst- kich agencji ratingowych należy przyjąć liczbę pracow- ników. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić opłaty pobierane od agencji ratingowych z państw trzecich, które ubiegają się o certyfikację w Unii zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, w celu pokrycia kosztów związanych z ich certyfikacją oraz rocznych kosztów nadzoru nad nimi. W tym kontekście EUNGiPW ponosi konieczne wydatki w związku