22.7.2011 Dziennik Urzędowy Unii Furopejskiej L 192/39 II (Akty o charakterze nieustawodawczym) DECYZJA RADY z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (2011/432/UE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, (4)  Kwestie uregulowane przez Konwencję są również przed- uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. b) i art. 218 ust. 8 akapit drugi zdanie pierwsze, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (!), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Unia podejmuje wysiłki zmierzające do stworzenia wspólnej przestrzeni sądowej opartej na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń. (2)  Konwencja haska z dnia 23 listopada 2007 r. (7) o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwana dalej „Konwencją”) stanowi dobrą podstawę światowego systemu współpracy administracyjnej oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawie świadczeń alimenta- cyjnych i ugód alimentacyjnych, przewidując bezpłatną pomoc prawną praktycznie we wszystkich sprawach dotyczących alimentów na rzecz dzieci oraz usprawnioną procedurę uznawania i wykonywania. (3)  Artykuł 59 Konwencji umożliwia regionalnym organiza- cjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, podpisanie, przyjęcie, zatwierdzenie Konwencji lub przystąpienie do niej. (!) Opinia z dnia 11 lutego 2010 r. (Dz.U. C 341 E z 16.12.2010, ) s. 98). () miotem rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właści- wego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współ- pracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (?). Jak uzgodniono — przy przyjmowaniu  decyzji Rady 2011/220/UE (*) w sprawie podpisania Konwencji, Unia powinna sama zatwierdzić Konwencję i wykonywać kompetencje we wszystkich  kwestiach — objętych Konwencją. W związku z tym państwa członkowskie powinny być związane Konwencją w wyniku jej zatwier- dzenia przez Unię. Przy zatwierdzaniu Konwencji Unia powinna zatem złożyć oświadczenie o kompetencjach na podstawie art. 59 ust. 3 Konwencji. Unia powinna ponadto przy zatwierdzaniu Konwencji zgłosić wszystkie uznane przez nią za konieczne zastrze- żenia i oświadczenia dopuszczalne, odpowiednio, na mocy art. 62 i 63 Konwencji. Unia powinna oświadczyć zgodnie z art. 2 ust. 3 Konwencji, że rozszerzy zakres stosowania rozdziałów II i II Konwencji na zobowiązania alimentacyjne między małżonkami i byłymi małżonkami. Powinna jedno- cześnie złożyć jednostronne oświadczenie, w którym zobowiąże się przeanalizować, na późniejszym etapie, możliwość dalszego rozszerzenia zakresu stosowania. Unia powinna złożyć zastrzeżenie przewidziane w art. 44 ust. 3 Konwencji, dotyczące języków używanych w kontaktach między organami centralnymi. Państwa członkowskie chcące, by Unia złożyła w odniesieniu do nich takie zastrzeżenie, powinny o tym wcześniej poin- formować Komisję, wskazując treść zastrzeżenia, które ma być złożone. z 10.1.2009, s. 1. DzU.L7 Dz.U. L 93 z 7.4.2011, s. 9.