L 50/18 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23.2.2012 DYREKTYWY DYREKTYWA KOMISJI 2012/4/UE z dnia 22 lutego 2012 r. zmieniająca dyrektywę Komisji 2008/43/WE w sprawie ustanowienia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z dyrektywą Rady 93/15/[EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 93/15/[EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wpro- wadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych prze- znaczonych do użytku cywilnego (!), w szczególności jej art. 14 akapit drugi, zdanie drugie, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Lonty, w tym lonty prochowe, jak również spłonki kapsułkowe są przedmiotem dyrektywy 93/15/EWG, ale są raczej używane do celów pirotechnicznych niż wybu- chowych. Potencjalne skutki ich niewłaściwego użycia są prawdopodobnie podobne do skutków niewłaściwego użycia wyrobów pirotechnicznych o niskim stopniu zagrożenia, są zatem znacznie mniej poważne w porównaniu z innymi rodzajami materiałów wybucho- wych. Ze względu na proporcjonalność lonty, w tym lonty prochowe, jak również spłonki kapsułkowe powinny być wyłączone z systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Opracowanie skomputeryzowanych systemów potrzeb- nych do wdrożenia systemu oznaczania i śledzenia mate- riałów wybuchowych trwało dłużej niż pierwotnie ocze- kiwano. Odroczenie stosowania dyrektywy Komisji 2008/43/WE (?) jest konieczne, aby dać przemysłowi materiałów wybuchowych dodatkowy czas na pełne opracowanie, przetestowanie i walidację systemów elek- tronicznych niezbędnych do wdrożenia dyrektywy 2008/43/WE, a co za tym idzie, na zwiększenie ich bezpieczeństwa. W tym celu obowiązek oznaczania materiałów wybuchowych nałożony na producentów i importerów powinien zostać odroczony o rok, do dnia 5 kwietnia 2013 r. Dodatkowy czas jest niezbędny do tego, by wszystkie podmioty w łańcuchu dostaw wdrożyły wymagane elektroniczne systemy śledzenia. Ponadto w łańcuchu produkcji wciąż będą obecne zapasy materiałów wybuchowych o dłuższym okresie przecho- wywania, które wyprodukowano wcześniej i które nie były  objęte  wymogiem oznakowania  zgodnie z dyrektywą 2008/43/WE, a nakładanie na przedsiębior- stwa wymogu prowadzenia rejestrów różnego rodzaju (! Dz.U. L 121 z 15.5.1993, s. 20. () Dz.U. L 94 z 5.4.2008, s. 8. jest niepraktyczne. Obowiązki w zakresie gromadzenia danych i prowadzenia rejestrów należy zatem odroczyć o trzy lata, do dnia 5 kwietnia 2015 r. Niektóre produkty są zbyt małe, aby umieścić na nich kod obiektu produkcyjnego i informacje do odczytu elek- tronicznego. W przypadku pewnych innych produktów umieszczenie jednoznacznego oznaczenia jest technicznie niemożliwe z uwagi na ich kształt lub konstrukcję. W tych wypadkach wymagane oznaczenie powinno być umieszczane na każdej najmniejszej jednostce opakowa- nia. W przyszłości postęp techniczny może umożliwić umieszczanie kodu obiektu produkcyjnego i informacji do odczytu elektronicznego na tych produktach. Do końca 2020 r. Komisja powinna zatem przeprowadzić przegląd, aby ocenić, czy możliwe jest umieszczanie wymaganych informacji na samych artykułach. zmienić dyrektywę Należy  zatem odpowiednio 2008/43|WE. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy 93/15/WE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 2008/43/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 dodaje się lit. d), e) i f) w brzmieniu: „d) lontów, które są niedetonującymi urządzeniami zapalają- cymi o kształcie sznura; e) lontów prochowych, które składają się z rdzenia z drobnoziarnistego prochu czarnego otoczonego elastyczną tkaniną, z jednym lub kilkoma zewnętrznymi pokryciami zabezpieczającymi i które po zapaleniu palą się w określonym tempie bez zewnętrznego efektu wybu- chowego; spłonek kapsułkowych, które składają się z kapsułki metalowej lub tworzywa sztucznego zawierającej niewielką ilość mieszaniny inicjującej, łatwo zapalającej się przy uderzeniu i które stosowane są jako elementy zapalające w nabojach do broni strzeleckiej lub w spłonkach nabojowych do ładunków miotających.”;