L 27/12 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31.1.2012 DECYZJA KOMISJI z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie pomocy państwa nr C 39/07 wdrożonej przez Włochy na rzecz Legler S.p.A. (notyfikowana jako dokument mr C(2011) 1758) (Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2012/51/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej (zwany dalej „Traktatem”), w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy, uwzględniając Porozumienie o Furopejskim Obszarze Gospo- darczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a), uwzględniając decyzję Komisji w sprawie wszczęcia postępo- wania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu (!), po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi, a także mając na uwadze, co następuje: I. PROCEDURA (1) W dniu 5 kwietnia 2007 r., w sześć miesięcy po przy- znaniu pomocy na ratowanie zatwierdzonej przez Komisję jako zgodnej z rynkiem wewnętrznym (?), Włochy zgłosiły plan restrukturyzacji Legler S.p.A. (2) W dniu 25 września 2007 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w sprawie planu restruktury- zacji (*). Uwagi Włoch otrzymano w dniu 30 listopada 2007 r. (3)) W dniu 10 grudnia 2007 r. Komisja otrzymała uwagi od zainteresowanej strony. Zostały. one przekazane Włochom pismem z dnia 3 marca 2008 r. Włochy przedstawiły własne uwagi pismem z dnia 20 maja 2008 r. (4)) W dniu 23 lipca 2008 r. władze włoskie wycofały zgło- szenie pomocy na restrukturyzację, stwierdzając, iż zrezygnowano z realizacji planu. (5)  Komisja zwróciła się do władz włoskich o przedstawienie dodatkowych informacji w dniu 8 sierpnia 2008 r., 22 października 2008 r., 9 lutego 2009 r., 4 września 2009 r. i 17 marca 2010 r., na co władze włoskie (!) Dz.U. C 289 z 1.12.2007, s. 22. () Dz.U. C 159 z 12.7.2007, s. 2. Pomoc na ratowanie została zatwier- dzona na okres od dnia 5 października 2006 r. do dnia 5 kwietnia 2007 r. () Zob. przypis 1. odpowiedziały pismami z dnia 26 września 2008 r., 1 grudnia 2008 r., 3 czerwca 2009 r., 6 października 2009 r., 24 lutego 2010 r. i 20 kwietnia 2010 r. II. OPIS IL.1. Beneficjent (6)  Legler S.p.A. jest spółką dominującą włoskiej grupy zajmującej się produkcją włókienniczą (zwanej dalej „Leg- ler”, „grupą” lub „przedsiębiorstwem”),  założonej w 1863 r., która w momencie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego składała się z kilku podmiotów prawnych, tj. Legler Ottana S.p.A., Legler Siniscola S.p.A. i Legler Macomer S.p.A. Legler S.p.A. posiadała pakiet mniejszościowy w spółce Legler Maroc SA oraz 40 % akcji spółki Legler Ottana S.p.A. Pakiet większościowy Legler S.p.A. posiadała spółka holdingowa Piltar Ltd (zwana dalej „Piltar”). (7) W 2007 r. Legler zatrudniał 1 213 (*) osób oraz posiadał zakłady w regionie Sardynii (w miejscowości Macomer — prowincja Oristano oraz w miejscowościach Siniscola i Ottana — prowincja Nuoro) i w regionie Lombardii (w miejscowości Ponte San Pietro — prowincja Bergamo). Obrót grupy wyniósł 101 mln EUR w 2006r. i 30,9 mln EUR we wrześniu 2007 r. (8)) Legler specjalizuje się w produkcji wysokiej jakości denimu; w tym sektorze przedsiębiorstwo było liderem rynku włoskiego i niemieckiego oraz ważnym dostawcą na rynki Francji i Beneluksu. Zgodnie z oświadczeniem władz włoskich rynek denimu obejmuje dwa segmenty: segment prót-d-porter, w którym sprzedawane są znane marki (był to główny sektor działalności Legler), oraz segment produkcji masowej, w którym konkurencja ma głównie charakter cenowy. Konkurentami Legler były podmioty z siedzibą we Włoszech, Grecji, Francji, Tunezji, Turcji i Japonii. Pierwsze trudności Legler napotkał w 2003 r., kiedy znaczną część produkcji prze- niesiono do Azji lub południowego regionu Morza Śród- ziemnego. (9) W dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu zarządu SFIRS S.p.A., spółki inwestycyjnej regionu Sardynii, podjęto decyzję w sprawie zakupu od Intex S.p.A., spółki w likwidacji, za kwotę 450 000 EUR, zadłużenia Legler S.p.A. i Siniscola S.p.A. o wartości nominalnej 17 mln EUR. (*) Dane te odpowiadają liczbie pracowników zatrudnionych przez spółkę w pełnym wymiarze czasu pracy w ciągu całego przedmio- towego okresu.