3.9.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 228/19 DECYZJA RADY z dnia 2 września 2011 r. częściowo zawieszająca stosowanie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Syryjską Republiką Arabską (2011/523/UE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 18 stycznia 1977 r. Europejska Wspólnota Gospodarcza oraz Syryjska Republika Arabska zawarły umowę o współpracy (!) (zwaną dalej „umową o współpracy”), aby wspierać ogólną współpracę w celu zacieśnienia stosunków między stronami. Umowa o współpracy oparta jest na wspólnym prag- nieniu zachowania i wzmocnienia przyjaznych wzajem- nych stosunków zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych, wyrażonym przez strony. Zgodnie z art. 3 ust. 5 Traktatu o Unii Europejskiej w stosunkach zewnętrznych Unia przyczynia się w szczególności do pokoju, bezpieczeństwa i ochrony praw człowieka, jak również do ścisłego przestrzegania i rozwoju prawa międzynarodowego, w szczególności zasad Karty Narodów Zjednoczonych. Zgodnie z art. 21 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej działania Unii na arenie międzynarodowej oparte są na zasadach, które leżą u podstaw jej utworzenia, rozwoju i rozszerzenia oraz które zamierza wspierać na świecie: demokracji,  państwa prawnego, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowania godności ludzkiej, zasad równości i solidarności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych oraz prawa międzynarodo- wego. Od marca 2011 r. nasiliły się protesty przeciwko konkretnym przypadkom nadużyć ze strony władz syryj- skich na tle narastającego niezadowolenia z sytuacji gospodarczej i politycznej. Ostrożne protesty zapocząt- kowane w regionach marginalizowanych przerodziły się w powstanie obejmujące cały obszar państwa. Władze syryjskie odpowiedziały na nie w sposób bardzo brutalny, również strzelając do pokojowo nastawionych manifestantów. W dniu 18 sierpnia 2011 r. Wysoka Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, wydała oświadczenie skierowane do Rady Praw Człowieka (siedemnaste posie- dzenie specjalne) w sprawie „Sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej”, w którym przypomniała, że sprawozdanie z misji informacyjnej (!) Dz.U. L 269 z 27.9.1978, s. 2. (10) w Syrii przeprowadzonej na zlecenie Rady Praw Czło- wieka, opublikowane w dniu 18 sierpnia, zawiera dane dotyczące szeroko zakrojonych lub systematycznych przypadków naruszania praw człowieka przez syryjskie siły bezpieczeństwa oraz jednostki militarne, w tym morderstw, wymuszonych zaginięć, tortur, pozbawiania wolności oraz prześladowań. Wysoka Komisarz uznała, że skala i charakter tych działań mogą nosić znamiona zbrodni przeciwko ludzkości i wezwała członków Rady Bezpieczeństwa do rozważenia możliwości zwrócenia się do Międzynarodowego Trybunału Karnego odnośnie do obecnej sytuacji w Syrii. W tym samym dniu Unia potępiła brutalną kampanię prowadzoną przez Baszara Al-Assada i jego reżim przeciw swojemu własnemu narodowi, która doprowa- dziła do tego, że wielu obywateli Syrii poniosło śmierć lub doznało obrażeń. Unia wielokrotnie podkreślała, że należy zaprzestać brutalnych represji, uwolnić zatrzyma- nych demonstrantów, zapewnić swobodny dostęp międzynarodowym organizacjom humanitarnym i organizacjom strzegącym praw człowieka oraz rozpo- cząć prawdziwy, pluralistyczny dialog narodowy. Jednak przywódcy syryjscy bez skrupułów ignorowali apele Unii i szerokiej społeczności międzynarodowej. W dniu 23 sierpnia 2011 r. Rada Praw Człowieka przy- jęła rezolucję w sprawie poważnych naruszeń praw czło- wieka w Syryjskiej Republice Arabskiej, w której zdecy- dowanie potępiła systematyczne i rażące przypadki naru- szania praw człowieka przez władze syryjskie, ponownie wezwała władze syryjskie do wypełnienia ich obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, podkreśliła potrzebę przeprowadzenia międzynarodo- wego, przejrzystego, niezależnego oraz natychmiasto- wego dochodzenia w sprawie przypadków domnienam- nych naruszeń prawa międzynarodowego, w tym działań mogących nosić znamiona zbrodni przeciwko ludzkości oraz pociągnięcia winnych do odpowiedzialności; zdecy- dowała również o wysłaniu do Syrii niezależnej między- narodowej komisji śledczej w celu zbadania naruszeń prawa międzynarodowego w zakresie praw człowieka. Zgodnie z preambułą umowy o współpracy, przystępując do tej umowy, obydwie strony pragnęły zamanifestować wspólne pragnienie zachowania i wzmocnienia przyjaz- nych wzajemnych stosunków zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych. W obecnych okolicznościach Unia uważa, że bieżąca sytuacja w Syrii stanowi jawne pogwałcenie zasad Karty Narodów Zjednoczonych, która jest podstawą współpracy między Syrią a Unią Uznając ogromną powagę naruszeń popełnionych przez Syrię w pogwałceniu ogólnego prawa międzynarodowego i zasad Karty Narodów Zjednoczonych, Unia zdecydo- wała o przyjęciu dodatkowych środków ograniczających wobec reżimu syryjskiego.