L 308/46 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 24.11.2010 DECYZJE DECYZJA RADY z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2010/707/UE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 148 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu Furopejskiego (!), uwzględniając opinię Furopejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego (?), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ('), uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia (*), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 145 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europej- skiej (TFUE) stanowi, że państwa członkowskie i Unia działają w celu wypracowania skoordynowanej strategii dla zatrudnienia, a w szczególności na rzecz wspierania wysokiego poziomu kwalifikacji i wyszkolenia pracow- ników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również wspierania reagujących na zmiany gospodarcze rynków pracy, mając na względzie osiągnięcie celów określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Państwa członkowskie, uwzględniając praktyki krajowe związane z obowiązkami dotyczącymi zarządzania i zatrudnienia, uważają wspieranie zatrudnienia za przed- miot wspólnego zainteresowania i koordynują swoje działania w tym względzie w ramach Rady, zgodnie z postanowieniami art. 148 TFUE. Artykuł 3 ust. 3 TUE stanowi, że Unia ma na celu osiąg- nięcie pełnego zatrudnienia i zwalcza wykluczenie społeczne i dyskryminację oraz wspiera sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną, a także przewiduje inicja- tywy unijne zmierzające do zapewnienia koordynacji polityk społecznych państw członkowskich. Artykuł 8 TFUE stanowi, że Unia we wszystkich swoich działaniach zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet. Artykuł 9 tego Traktatu (!) Opinia z dnia 8 września 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). () Opinia z dnia 27 maja 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (*) Opinia z dnia 10 czerwca 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). ($) Opinia z dnia 20 maja 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). stanowi, że przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapew- nianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia i szkolenia. TFUE stanowi, że Rada przyjmuje wytyczne dotyczące zatrudnienia oraz ogólne wytyczne dotyczące polityki gospodarczej, mające nadawać kierunek polityce państw członkowskich. Zainicjowana w 2000 r. strategia lizbońska opierała się na świadomości, że w obliczu konkurencji na rynkach światowych, rozwoju technologii, wyzwań ekologicznych i starzenia się społeczeństw konieczne jest podniesienie zatrudnienia, wydajności i konkurencyjności UE przy jednoczesnym  pogłębianiu  spójności — społecznej. W wyniku przeglądu śródokresowego strategię lizbońską odnowiono w 2005 r., skupiając się na wzroście gospo- darczym oraz zwiększeniu ilości i jakości miejsc pracy. Strategia lizbońska na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia pomogła osiągnąć konsensus na temat ogólnego kierunku polityki gospodarczej oraz polityki zatrudnienia UE. W ramach tej strategii przyjęto decyzją Rady 2005/600/WE (*) zarówno ogólne wytyczne poli- tyki gospodarczej, jak i wytyczne w dziedzinie zatrud- nienia, która to decyzja została zmieniona decyzją Rady 2008/618/WE (6). Te 24 wytyczne, określające główne priorytety dla całej Unii w zakresie reform makroekono- micznych, mikroekonomicznych oraz rynku pracy, stanowiły podstawę dla krajowych programów reform. Niemniej jednak w praktyce okazuje się, że priorytety określone w wytycznych nie były wystarczająco jasne i nie zostały ze sobą wystarczająco wzajemnie powią- zane. W związku z tym ich wpływ na krajowe procesy kształtowania polityki był ograniczony. Kryzys finansowy i gospodarczy, który rozpoczął się w 2008 r., spowodował znaczne zmniejszenie zatrud- nienia i produktu potencjalnego oraz doprowadził do dramatycznego pogorszenia się stanu finansów publicz- nych. W zmaganiach z kryzysem pomógł jednak państwom członkowskim europejski plan naprawy gospodarczej,  częściowo  poprzez  skoordynowany bodziec fiskalny, w którym euro odegrało rolę gwaranta stabilności makroekonomicznej. Kryzys pokazał zatem, ) Dz.U. L 205 z 6.8.2005, s. 21. (6) Dz.U. L 198 z 26.7.2008, s. 47.