22.3.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 76/63 DECYZJA RADY 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29, a także mając na uwadze, co następuje: () W dniu 21 lutego 2011 r. Unia Europejska wyraziła gotowość  do wsparcia  procesu  pokojowego i spokojnego przejścia do demokratycznych rządów cywilnych w Fgipcie, opartych na praworządności, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności, a także do wsparcia działań na rzecz budowy gospodarki umacniającej spójność społeczną i sprzyjającej wzrostowi. (2) — W związku z tym należy objąć środkami ograniczającymi osoby wskazane jako odpowiedzialne za sprzeniewie- rzenie egipskich państwowych środków finansowych, które to osoby pozbawiają w ten sposób społeczeństwo Egiptu korzyści ze zrównoważonego rozwoju gospodar- czego i społecznego oraz utrudniają rozwój demokracji w tym kraju. (3)  Wykonanie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1.  Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność, będące w posiadaniu lub dyspozycji lub pod kontrolą osób wskazanych jako odpowie- dzialne za sprzeniewierzenie egipskich państwowych środków finansowych, oraz powiązanych z nimi osób fizycznych lub prawnych, podmiotów  lub organów,  wymienionych w załączniku. 2.  Żadnych środków finansowych ani zasobów gospodar- czych nie udostępnia się, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymie- nionym w załączniku ani na ich rzecz. 3.  Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finanso- wych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektó- rych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są: a) niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób fizycznych wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki, leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej; b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych; c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub prowizji za standardową usługę przechowywania lub utrzy- mywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub 2 niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane. Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkow- skie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu. 4. W drodze odstępstwa od ust. 1 właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodar- czych, o ile spełnione są następujące warunki: a) dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przed- miotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażo- wego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą; = dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze będą wyko- rzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpie- czonych takim zastawem lub uznanych w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie prze- pisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mają- cych takie roszczenia; c) zastaw nie został ustanowiony ani orzeczenie wydane na korzyść wymienionej w załączniku osoby, podmiotu lub organu; oraz d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.