29.3.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 91/1 (Akty o charakterze nieustawodawczym) ROZPORZĄDZENIA ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 277/2012 z dnia 28 marca 2012 r. zmieniające załączniki I i II dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnych poziomów i progów podejmowania działań w przypadku dioksyn i polichlorowanych bifenyli (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (!), w szczególności jej art. 8 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1)  Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych na pasze, w których zawar- tość niepożądanych substancji przekracza maksymalne poziomy określone w załączniku I do wymienionej dyrektywy, jest niedozwolone. W załączniku II do tej dyrektywy określone są natomiast progi podejmowania działań w zakresie badań w przypadku podwyższonych poziomów takich substancji. (2)  Przez termin „dioksyny” w niniejszym rozporządzeniu rozumie się grupę 75 kongenerów polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) oraz grupę 135 konge- nerów polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), z których 17 ma działanie toksyczne. Polichlorowane bifenyle (PCB) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które można podzielić na dwie grupy według ich właści- wości toksykologicznych. 12 kongenerów wykazuje właściwości toksykologiczne podobne do dioksyn, przez co często określa się je jako „dioksynopodobne PCB”. Pozostałe polichlorowane bifenyle nie wykazują toksyczności podobnej do dioksyn, ale mają inne właści- wości toksykologiczne. (3))  Każdy ze stwarzających zagrożenie toksyczne konge- nerów dioksyn lub dioksynopodobnych PCB charaktery- zuje się innym poziomem toksyczności. Wprowadzenie pojęcia tzw. współczynników równoważnych toksycz- ności (TEF) umożliwia sumaryczne wyrażenie toksycz- ności tych różnych kongenerów i ułatwia ocenę ryzyka oraz urzędową kontrolę. Oznacza to, że wyniki badań (!) Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10. (5) analitycznych dotyczących wszystkich poszczególnych kongenerów dioksyn i dioksynopodobnych PCB wykazu- jących właściwości toksyczne są wyrażone w policzalnych jednostkach zwanych równoważnikami toksyczności TCDD (TEQ). Odnośnie do dioksyn i dioksynopodobnych PCB w 2005 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zapro- ponowała nowe wartości współczynników równoważ- nych toksyczności w porównaniu z wartościami określo- nymi przez WHO w roku 1998. Na zlecenie Komisji Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przedłożył sprawozdanie naukowe „Results of the moni- toring of dioxin levels in food and feed” (Wyniki moni- torowania poziomów dioksyn w żywności i paszy) (*), w którym uwzględniono wspomniane nowe wartości zaproponowane przez WHO, jak również najnowsze informacje zebrane przez Komisję. W związku z tym sprawozdaniem należy zmienić wartości maksymalnych poziomów i progów podejmowania działań dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB. W odniesieniu do niedioksynopodobnych PCB EFSA, na zlecenie Komisji, przyjął opinię na temat występowania niedioksynopodobnych PCB w paszy i żywności ('). Polichlorowane bifenyle (PCB) obejmują grupę 209 różnych kongenerów PCB. Suma sześciu wskaźnikowych kongenerów PCB (PCB 28, 52, 101, 138, 153 i 180) stanowi około połowy łącznej ilości niedioksynopodob- nych PCB obecnych w paszy i żywności. EFSA uznał sumę sześciu wskaźników PCB za właściwy wskaźnik występowania niedioksynopodobnych PCB i narażenia ludzi na działanie tych substancji. Ponadto każdorazowe analizowanie wszystkich 209 kongenerów PCB do celów urzędowej kontroli jest niepraktyczne i bardzo kosz- towne oraz nie przynosi żadnych korzyści dla egzekwo- wania prawa. Dlatego należy ustalić wartość maksymal- nych poziomów jako sumę tych 6 PCB. () Dziennik EFSA 2010; 8(3):1385, http:/|www.efsa.europa.eu/en/ efsajournal/doc/1 38 5.pdf (*) Dziennik EFSA (2005) 284, 1-137 http:/|www.efsa.europa.eu/en/ efsajournal/|doc/284.pdf