16.2.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 42/29 DECYZJA KOMISJI z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczej we Włoszech dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2008 (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 757) (Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny) (2011/104/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (!), w szczególności jego art. 30 i art. 32 ust. 8, po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych, a także mając na uwadze, co następuje: (1) ( ( ( ( 1 2 3 Ą Decyzjami Komisji 2009/367JWE (?) i 2010/56/UE (') rozliczono za rok budżetowy 2008 rachunki wszystkich agencji płatniczych z wyłączeniem włoskiej agencji płat- niczej „ARBEA” i greckiej agencji płatniczej „OPEKEPE”. W świetle otrzymanych nowych informacji oraz wyników kontroli dodatkowej Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w sprawie kompletności, dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przedłożonych przez włoską agencję płatniczą „ARBEA”. Artykuł 10 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozpo- rządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredy- tacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (*) stanowi, że kwoty, które zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy tegoż rozporządzenia podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie płatności miesięcznych w danym roku budże- towym, tj. w roku 2008, z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z ust. 1. Komisja potrąca tę kwotę od płatności miesięcznej odnoszącej się do wydatku poniesionego w drugim miesiącu nastę- pującym po decyzji w sprawie rozliczenia rachunków lub ją do niej dodaje. Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50% zainteresowane państwo członkowskie, a w 50% budżet UE, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło L 209 z 11.8.2005, s. 1. L 111 z 5.5.2009, s. 44. ) Dz.U. ) Dz.U. ) Dz.U. L 32 z 4.2.2010, s. 6. ) Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 90. w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postę- powania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidło- wości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie musiały dostarczyć w 2009 r. Na podstawie wypełnio- nych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finan- sowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu windykacji. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów windykacji przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za niepra- widłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finanso- wych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedsta- wiono kwoty, w odniesieniu do których państwa człon- kowskie podjęły decyzję o niekontynuowaniu windykacji, oraz powody tej decyzji. Kwoty te nie są ponoszone przez państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz muszą one w związku z powyższym zostać pokryte z budżetu Unii. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia. Rozliczając rachunki odnośnych agencji płatniczych, Komisja musi uwzględnić kwoty już potrącone odnośnym państwom członkowskim na podstawie decyzji 2009/367|WE oraz 2010/56/UE.