L 254/10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 29.9.2010 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 857/2010 z dnia 27 września 2010 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe” (l), w szczególności jego art. 15 ust. 1, uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: 1. PROCEDURA 1.1. Środki tymczasowe Rozporządzeniem (UE) nr 473/2010 (?) (rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymcza- sowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych politeref- talanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich („państwa, których dotyczy postępowanie”). Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 20 lipca 2009 r. przez Komitet ds. Politereftalanu Etylenu stowarzyszenia Plastics Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku powyżej 50%, łącznej unijnej produkcji niektórych politereftalanów etylenu. Jak określono w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie subsydio- wania oraz szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” - „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca OD („okres badany”). W wyniku równoległe prowadzonego postępowania antydumpingowego Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (*), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pocho- dzących z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. 1.2. Dalsze postępowanie Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków wyrównawczych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron ( Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93. () Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 25. (3) Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 4. (10) przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedsta- wiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie, uzyskały taką możliwość. Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformu- łowania ostatecznych ustaleń. Rozpatrzono ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a w stosow- nych przypadkach zmieniono odpowiednio tymczasowe ustalenia. Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzą- cych z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arab- skich oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyzna- czono okres, w którym mogły przedstawić uwagi zwią- zane z ujawnieniem tych ustaleń. Rozpatrzono ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony, a w stosownych przypadkach odpowiednio zmieniono ustalenia. 1.3. Strony zainteresowane postępowaniem Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że próba producentów UE nie była reprezentatywna ani spójna, przez co analiza szkody była niepełna. Podnoszono w szczególności, że kontrola wyrywkowa była niepo- trzebna, gdyż liczba producentów nie była duża. Ponadto stwierdzono, że przy „sztucznym” podziale grup przed- siębiorstw na oddzielne podmioty prawne próba nie obejmie niektórych liderów na rynku (Artenius, M£G Polimeri), oraz że metoda doboru próby jest niekonsek- wentna, gdyż próba objęła także dwie grupy przedsię- biorstw. Zarzucano także, że próba nie jest reprezenta- tywna, nie obejmuje bowiem żadnego producenta prowa- dzącego sprzedaż do powiązanego przetwórcy PET w dostatecznych ilościach. W konsekwencji, według tych zainteresowanych stron, instytucje nie mogły ocenić rzeczywistych możliwości przemysłu unijnego w zakresie podaży oraz nie wzięły pod uwagę występującego w tym przemyśle konfliktu interesów. Ponadto jako że jedno z przedsiębiorstw nie przekazało wszystkich niezbędnych informacji i zostało wykluczone z próby, jej reprezenta- tywność spadła według stron do 28 % produkcji UE. Te same strony twierdziły, że wybrana próba nie była poprawna statystycznie. Odnosząc się do argumentu, iż kontrola wyrywkowa była zbędna ze względu na niewielką liczbę produ- centów, należy powtórzyć, że w ramach kontroli zgłosiło