15.9.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 242/9 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 807/2010 z dnia 14 września 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii (tekst jednolity) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektó- rych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (!), w szczególności jego art. 43 lit. g) i h) w związku z art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3149/92 z dnia 29 października 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie (?) zostało kilkakrotnie znacząco zmie- nione (*). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. Procedura i zasady ustanawiania rocznego planu dystry- bucji produktów z zapasów interwencyjnych sporządza- nego przez Komisję na podstawie informacji dostarcza- nych przez państwa członkowskie powinny być proste, a harmonogram powinien być dostosowany, uwzględ- niając wymogi dystrybucji do odbiorców i potrzebę zarządzania finansami związanymi z państwowymi zapa- sami interwencyjnymi. W celu zapewnienia bardziej jednolitej realizacji tego działania w uczestniczących państwach członkowskich należy dokładnie określić pojęcie „beneficjentów” lub „końcowych odbiorców” środków, o których mowa. W celu ułatwienia zarządzania oraz kontroli wykonania rocznego planu stosowne jest dopuszczenie możliwości uznania organizacji charytatywnych, wyznaczonych przez  właściwe organy krajowe, za końcowych odbiorców, jeżeli rzeczywiście zajmują się one dystry- bucją środków spożywczych, w różnych postaciach, na poziomie lokalnym, w miejscach zamieszkiwanych przez osoby najbardziej potrzebujące. Dostawy produktów rolnych i środków spożywczych dla najbardziej potrzebujących osób w Unii normalnie obej- mują produkty przetworzone lub pakowane, w oparciu o produkty wycofane ze składów interwencyjnych Unii. Cel można jednak osiągnąć również poprzez dostawy produktów rolnych i środków spożywczych należących do tej samej kategorii produktów wprowadzonych do obrotu na rynku Unii. W takich przypadkach zwrot za dostawę następuje w formie wycofania i przekazania produktów z zapasów interwencyjnych. (!) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1. () Dz.U. L 313 z 30.10.1992, s. 50. (*) Zob. załącznik III. (5) W celu rozwiązania sytuacji, w których niektóre podsta- wowe produkty są czasowo niedostępne z zapasów inter- wencyjnych w chwili przyjmowania planu rocznego lub w czasie jego realizacji, art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że produkty te można pozyskać na rynku Unii, jednak wyłącznie na warunkach, które nie stoją w sprzeczności z zasadą zaopatrywania z zapasów interwencyjnych. Należy ustalić reguły takiego pozyski- wania produktów. W celu przestrzegania zasady, że pierwszeństwo przy pozyskiwaniu produktów na rzecz zaopatrywania osób najbardziej potrzebujących w Unii powinny mieć zapasy interwencyjne, podczas przyjmowania planu należy zapewnić optymalny podział istniejących zapasów publicznych między państwa członkowskie uczestniczące w programie oraz skoordynować operacje transferowe wewnątrz Unii, niezbędne z powodu niedostępności wnioskowanych produktów w jednym lub kilku państwach członkowskich. Dla celów stosowania art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 powinien być również ustalony próg minimalnej ilości, poniżej którego, ze względu na zasady dobrego zarządzania, nie powinny być realizowane transfery wewnątrz Unii. W celu  umożliwienia  rozsądnego  zarządzania programem oraz zorganizowania realizacji rocznego planu Unii właściwe jest, po pierwsze, ustalenie, kiedy plan ten jest przyjmowany, dla jakich produktów ich czasowa niedostępność uzasadnia pozyskiwanie na rynku takiego samego produktu lub produktu tego samego rodzaju, a po drugie, określenie przydziału środków finansowych, które powinny być w tym celu udostępnione państwu członkowskiemu; aby zrealizować wyżej wymienione cele, przydział środków powinien przebiegać w oparciu o wnioski składane przez dane państwo członkowskie do planu rocznego, o ilość produktów niedostępnych z zapasów interwencyjnych oraz w oparciu o przydziały środków, jakie miały miejsce w podczas poprzednich latach budżetowych i ich skuteczne wykorzystanie. W tym samym celu, jakim jest przyznanie pierwszeństwa wykorzystaniu zapasów interwencyjnych, ustala się, że dostawy wykorzystujące produkty, które mają być wyco- fane z tych zapasów, muszą być przydzielone, zanim zostaną podjęte działania w zakresie pozyskiwania na rynku Unii produktów z tego samego rodzaju. Powinno się uzyskać najlepsze warunki dla przeprowa- dzenia różnych rodzajów dostaw oraz powinno się spre- cyzować, że zaproszenia do składania ofert przetargo- wych muszą być publikowane w celu zapewnienia równego dostępu dla wszystkich podmiotów prowadzą- cych działalność gospodarczą na terytorium Unii.