11.1.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 6/7 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 16/2011 z dnia 10 stycznia 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze dla systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawia- jące procedury w zakresie bezpieczeństwa  żywności (!), w szczególności jego art. 51, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 ustanowiono system wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (zwany dalej „RASFF”), zarządzany przez Komisję i  obejmujący państwa  członkowskie,  Komisję i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. System ten jest dla organów kontrolujących skutecznym narzę- dziem powiadamiania o zagrożeniach dla zdrowia ludzi ze strony żywności lub paszy. W art. 50 tego rozporzą- dzenia ustanowiono zakres i wymogi dotyczące funkcjo- nowania systemu RASFF. W art. 51 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 zobowią- zano Komisję do przyjęcia środków wykonawczych do art. 50 wspomnianego rozporządzenia, w szczególności odnośnie do specyficznych warunków i procedur właści- wych dla przekazywania powiadomień i informacji uzupełniających. Główną odpowiedzialność za egzekwowanie prawa unij- nego ponoszą państwa członkowskie. Przeprowadzają one kontrole urzędowe, których zasady określono w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Euro- pejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli  urzędowych przeprowadzanych w  celu sprawdzenia  zgodności z  prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (?). System RASFF wspiera działania państw członkowskich, pozwalając na szybką wymianę informacji o zagrożeniach ze strony żywności lub paszy oraz o środkach, które przedsięwzięto lub które zamierza się przedsięwziąć w celu przeciwdziałania takim zagrożeniom. W art. 29 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustana- wiającego wymagania dotyczące higieny pasz (*) rozsze- rzono zakres systemu RASFF na poważne zagrożenia dla zdrowia zwierząt i dla środowiska. Dlatego termin „zagrożenie” stosowany w niniejszym rozporządzeniu (!) Dz.U. L 31 z 1.2.2007, s. 1. () Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1. (3) Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 1. (7) należy rozumieć jako bezpośrednie lub pośrednie zagro- żenie dla zdrowia ludzi w związku z paszą żywnością lub — materiałem — przeznaczonym  do — kontaktu z żywnością, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002, lub jako poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt albo środowiska naturalnego w związku z paszą, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 183/2005. Należy ustanowić zasady pozwalające na prawidłowe funkcjonowanie systemu RASFF zarówno w odniesieniu do przypadków, kiedy zidentyfikowane zostaje poważne zagrożenie w rozumieniu art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, jak również w innych przypadkach, kiedy konieczna jest skuteczna wymiana informacji między członkami sieci RASFF, chociaż zidentyfikowane zagrożenie jest mniejszej wagi lub mniej pilne. Powiado- mienia dzieli się na powiadomienia o zagrożeniu, powia- domienia informacyjne i powiadomienia o odrzuceniu na granicy, co pozwala członkom sieci na bardziej skuteczne działania. Aby system RASFF działał skutecznie, należy sformu- łować wymogi dotyczące procedur przekazywania różnych rodzajów powiadomień.  Powiadomienia o zagrożeniu należy przekazywać i traktować prioryte- towo. Powiadomienia o odrzuceniu na granicy są szcze- gólnie — istotne — dla  kontroli — przeprowadzanych w punktach kontroli granicznej i wyznaczonych miejs- cach wprowadzenia na całej granicy Furopejskiego Obszaru Gospodarczego. Formularze i słowniki danych zwiększają czytelność i zrozumiałość powiadomień. „Oflagowanie” członków sieci w przypadku niektórych powiadomień zwraca ich uwagę na poszczególne powia- domienia, zapewniając w ten sposób ich szybkie rozpa- trzenie. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Komisja, państwa członkowskie i EFSA wyznaczyły punkty kontaktowe, które reprezentują członków sieci, gwaran- tując skuteczną i szybką komunikację. W zastosowaniu art. 50 tegoż rozporządzenia oraz w celu uniknięcia ewentualnych błędów w przekazywaniu powiadomień każdy członek sieci powinien wyznaczyć tylko jeden punkt kontaktowy. Ten punkt kontaktowy powinien pośredniczyć w szybkim przekazywaniu informacji właściwemu organowi w państwie będącym członkiem sieci. Aby zapewnić udaną i skuteczną komunikację między członkami sieci, należy ustanowić wspólne zasady doty- czące obowiązków punktów kontaktowych. Należy również ustanowić przepisy dotyczące koordynacyjnej roli Komisji, w tym dotyczące weryfikacji powiadomień. W tym celu Komisja powinna wspierać członków sieci w przedsiębraniu właściwych środków przez identyfikację powtarzających się zagrożeń i podmiotów będących przedmiotem powiadomień.