L 211/42 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12.8.2010 DECYZJA RADY 2010/450/WPZiB z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/556/WPZiB (!) w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (zwanego dalej „SPUE”) w Sudanie. (2)  Rosalind MARSDEN powinna zostać mianowana SPUĘ w Sudanie na okres od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może jednak wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawia- jącej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych. (3)  SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa okre- ślonym w art. 21 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Mianowanie Rosalind MARSDEN zostaje niniejszym mianowana SPUE w Sudanie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych. Artykuł 2 Cele polityki Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii Furopejskiej (zwanej dalej „UE” lub „Unią”) w Sudanie, współpraca ze stro- nami w Sudanie, z Unią Afrykańską (UA) i Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz z innymi zainteresowa- nymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi w dążeniu do pokojowego przejścia do demokracji w ramach ogólnego porozumienia pokojowego (CPA)), w  tym organizacja wiarygodnych referendów w sprawie Abyei i w sprawie samostanowienia Sudanu Połu- dniowego w styczniu 2011 roku. Cele te obejmują: aktywny udział w pełnej i terminowej realizacji CPA i ustaleń przyjętych po referendum; wspieranie budowania instytucji i propagowanie stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju w Sudanie Południowym bez względu na wynik referendum w sprawie samostanowienia; (!) Dz.U. L 188 z 20.7.2005, s. 43. poprawę bezpieczeństwa i ułatwienie politycznego rozwiązania konfliktu w Darfurze; wspieranie wymiaru sprawiedliwości, pojednania i poszanowania praw człowieka, w tym pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym oraz poprawę dostępu do pomocy humanitarnej w całym Sudanie. Artykuł 3 Mandat 1.  Aby osiągnąć wymienione cele polityki, mandat SPUE obejmuje: a) współdziałanie z rządem Sudanu, rządem Sudanu Południo- wego, ugrupowaniami zbrojnymi z Darfuru, innymi stronami w  Sudanie — oraz  społeczeństwem — obywatelskim i organizacjami pozarządowymi, a także utrzymywanie ścisłej współpracy z UA i ONZ z myślą o realizacji celów polityki Unii; b) propagowanie spójnego międzynarodowego podejścia do kwestii Sudanu z zachowaniem bliskich kontaktów z UA, w szczególności z zespołem ekspertów UA wysokiego szczebla ds. wykonania (AUHIP), z ONZ, w tym bliskich i regularnych konsultacji z misją ONZ w Sudanie (UNMIS), i z połączoną operacją UAJONZ w Darfurze (UNAMID), z Międzyrządowym Organem ds. Rozwoju (IGAD), z Ligą Państw Arabskich oraz z regionalnymi i innymi kluczowymi podmiotami, w tym ze specjalnym wysłannikiem USA; c) udział w pracach międzynarodowego forum konsultacyjnego w odniesieniu do spójnych wysiłków międzynarodowych na rzecz Sudanu; 2 regularne utrzymywanie kontaktów politycznych na wysokim szczeblu z IGAD i głównymi podmiotami regional- nymi z myślą o dalszych postępach w realizacji CPA i ich wpływie na integrację Sudanu w regionie, tak by nawiązać aktywną współpracę z państwami regionu i głównymi państwami afrykańskimi w celu umocnienia konsensusu w sprawie realizacji CPA, w tym poszanowania wyniku refe- rendum w sprawie samostanowienia Sudanu Południowego; e) wspieranie prac wspólnego mediatora ONZ/UA oraz AUHIP w odniesieniu do międzynarodowych starań na rzecz ułatwienia trwałego porozumienia pokojowego dla Darfuru oraz uważne śledzenie procesu negocjacji, w którym pośred- niczą między innymi rządy Kataru, Fgiptu, Libii i inne strony; f) w dziedzinie walki z bezkarnością w Sudanie i poszanowania praw człowieka, w tym praw dzieci i kobiet — śledzenie sytuacji i utrzymywanie regularnych kontaktów z władzami Sudanu, Urzędem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego, z UA i ONZ, w szczególności z Biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz z obserwatorami praw człowieka działającymi w regionie;