25.11.2010 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 309/5 DECYZJE DECYZJA WYKONAWCZA RADY z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie upoważnienia Niemiec, Włoch i Austrii do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 2007/250/WE w celu przedłużenia okresu 193 dyrektywy 2006/112/WE_ i obowiązywania zmieniająca decyzję upoważnienia udzielonego Zjednoczonemu Królestwu (2010/710/UE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (!), w szczególności jej art. 395 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (4) Pismami zarejestrowanymi przez Sekretariat Generalny Komisji odpowiednio w dniach 3 sierpnia 2007 r. 23 grudnia 2009 r. i 17 lutego 2010 r. Włochy, Niemcy i Austria zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do osoby zobowiązanej do zapłaty podatku od wartości dodanej (zwanego dalej „VAT”). Pismem zarejesttrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 10 lutego 2010 r. Zjednoczone Króle- stwo zwróciło się z wnioskiem o przedłużenie okresu obowiązywania upoważnienia udzielonego na mocy decyzji Rady 2007/250/WE z dnia 16 kwietnia 2007 r. upoważniającej Zjednoczone Królestwo do wprowa- dzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (?). Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 11 stycznia 2010 r. o wniosku złożonym przez Niemcy, a także pismem z dnia 9 marca 2010 r. o wnioskach złożonych przez Włochy, Austrię i Zjednoczone Królestwo. Komisja poinformowała Niemcy pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. oraz Włochy, Austrię i Zjednoczone Królestwo pismami z dnia 11 marca 2010 r., że posiada wszystkie infor- macje niezbędne do rozpatrzenia wniosków. Na mocy art. 193 dyrektywy 2006/112/WE osobą zobo- wiązaną do zapłaty VAT jest podatnik dokonujący dostawy towarów. Celem odstępstwa, o które wystąpiły Niemcy, Włochy i Austria jest przeniesienie tego obowiązku na podatnika będącego odbiorcą dostaw, ale jedynie w określonych warunkach i jedynie w odniesieniu do określonych wyrobów, w szczególności telefonów komórkowych i układów scalonych. Znacząca liczba podmiotów handlujących określonymi wyrobami, a zwłaszcza telefonami komórkowymi (!) Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1. () Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 42. (5) i układami scalonymi, uchyla się od zapłaty VAT na rzecz organów podatkowych po dokonaniu sprzedaży wyrobów. Ich klienci będący w posiadaniu ważnej faktury są jednak uprawnieni do odliczenia podatku. W ekstremalnych formach uchylania się od opodatko- wania te same towary dostarczane są kilkakrotnie bez zapłaty VAT na rzecz organów podatkowych, na zasa- dzie tzw. „oszustwa karuzelowego”. Poprzez wskazanie w powyższych przypadkach osoby, której dostarczane są towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT, odstępstwo wyeliminowałoby możliwość stosowania omawianej formy uchylania się od opodatkowania. Kwota należnego VAT nie uległaby zmianie. W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania odstęp- stwa i przeciwdziałania przeniesieniu praktyki uchylania się od opodatkowania na inne wyroby lub na poziom handlu detalicznego Niemcy, Włochy i Austria powinny wprowadzić odpowiednie obowiązki w zakresie kontroli i sprawozdawczości. Komisja powinna być informowana o przyjętych szczególnych środkach z uwagi na koniecz- ność monitorowania funkcjonowania odstępstwa. Środek jest proporcjonalny do zamierzonych celów, ponieważ nie ma być stosowany powszechnie, lecz jedynie w odniesieniu do określonych grup wyrobów, w przypadku których istnieje wysoki poziom ryzyka uchylania się od opodatkowania i w przypadku gdy skala uchylania się od opodatkowania powoduje znaczne straty podatkowe. Ponadto stosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza mniejsze ryzyko prze- niesienia się nadużyć do handlu detalicznego wyrobami, których to dotyczy, ponieważ dostawcami telefonów komórkowych są na ogół duże firmy telefoniczne i ponieważ zastosowany środek ma zastosowanie do układów  scalonych — przed  wbudowaniem — ich w produkty przeznaczone dla użytkowników końco- wych. Co do zasady, upoważnienie pozostaje ważne jedynie przez krótki okres, ponieważ nie jest możliwe stwier- dzenie z całą pewnością, czy cele zastosowanego środka zostaną osiągnięte, ani też ocenienie z góry wpływu tego środka na funkcjonowanie systemów VAT w stosujących go państwach członkowskich lub w innych państwach członkowskich.