L 165/62 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 26.6.2012 DECYZJA RADY 2012/329/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: () W dniu 8 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/819/WPZiB (!) w sprawie mianowania Alexandra RONDOSA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Rogu Afryki. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2012 r. (2)  Mandat SPUE należy przedłużyć o kolejny okres 12 miesięcy. (3)  SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Specjalny Przedstawiciel Unii Furopejskiej Mandat Alexandra RONDOSA jako SPUE w Rogu Afryki zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagra- nicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP). Na potrzeby mandatu SPUE Róg Afryki definiuje się jako region obejmujący Republikę Dzibuti, Państwo Frytreę, Federalną Demokratyczną Republikę Etiopii, Republikę Kenii, Somalię, Republikę Sudanu, Republikę Południowego Sudanu oraz Republikę Ugandy. W kwestiach o szerszym zasięgu regional- nym, w tym w kwestii piractwa, SPUE współpracuje z państwami i podmiotami regionalnymi spoza Rogu Afryki, w zależności od przypadku. W związku z potrzebą regionalnego podejścia wobec wzajemnie między sobą powiązanych wyzwań stojących przed tym regionem SPUE w Rogu Afryki będzie pracował w ścisłym porozumieniu ze SPUE w Sudanie i Południowym Sudanie, który nadal będzie odgrywał przewodnią rolę w sprawach doty- czących tych dwóch państw. (!) Dz.U. L 327 z 9.12.2011, s. 62. Artykuł 2 Cele polityki 1.  Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii wobec Rogu Afryki określonych w ramach strategicznych, które przy- jęto w dniu 14 listopada 2011 r., zakładających aktywny wkład w regionalne i międzynarodowe starania na rzecz zapewnienia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w tym regionie. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności, efektów i wyeksponowania wielopłaszczyznowego zaangażo- wania Unii w Rogu Afryki. 2. Nadal priorytetowo traktować należy Somalię, regionalne wymiary konfliktu oraz piractwo, które bierze swoje źródło z niestabilności Somalii. 3. W odniesieniu do Somalii cele polityki Unii zmierzają do tego, aby — poprzez skoordynowane i skuteczne wykorzysty- wanie wszystkich jej instrumentów - wspomagać powrót Somalii i jej mieszkańców na drogę pokoju i dobrobytu. W tym celu Unia wspiera działania Organizacji Narodów Zjed- noczonych (ONZ) na rzecz ułatwienia wiarygodnego i pluralis- tycznego procesu przemian politycznych, którym kierowałaby Somalia, i będzie nadal aktywnie wnosić wkład — wspólnie z partnerami regionalnymi i międzynarodowymi — w realizację porozumienia pokojowego z Dżibuti oraz zawartych w nim uzgodnień na okres przejściowy. 4. W odniesieniu do piractwa rolą SPUE jest wnoszenie wkładu w formułowanie i realizowanie spójnego, skutecznego i wyważonego podejścia Unii wobec piractwa, mającego swe źródło w Somalii, które to podejście ma obejmować wszystkie aspekty działania Unii, w szczególności w obszarach polityki, bezpieczeństwa i rozwoju, oraz pełnienie funkcji głównego interlokutora ze strony Unii w kontaktach ze społecznością międzynarodową, w tym również regionem Afryki Wschodniej i Południowej oraz Oceanu Indyjskiego (ESA/IO), dotyczących piractwa. Artykuł 3 Mandat 1. Aby umożliwić osiągnięcie celów polityki Unii wobec Rogu Afryki, mandat SPUE obejmuje: a) współpracę ze wszystkimi właściwymi podmiotami w regio- nie, rządami, istniejącymi władzami regionalnymi, organiza- cjami międzynarodowymi i regionalnymi, społeczeństwem obywatelskim oraz diasporami, służącą czynieniu postępów w realizacji celów Unii i będącą wkładem w lepsze zrozu- mienie roli Unii w tym regionie; b) reprezentowanie Unii na właściwych forach międzynarodo- wych, w stosownych przypadkach, i eksponowanie udziela- nego przez Unii wsparcia w dziedzinie zarządzania kryzyso- wego i zapobiegania kryzysom;