L 42/32 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16.2.2011 DECYZJA KOMISJI z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych we Włoszech i Rumunii dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2009 (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 770) (Jedynie teksty w językach włoskim i rumuńskim są autentyczne) (2011/105/UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (!), w szczególności jego art. 30 i art. 32 ust. 8, po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Decyzją Komisji 2010/258/UE (?) i 2010/730JUE (') rozliczono za rok budżetowy 2009 rachunki wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem włoskich agencji płatni- czych „AGEA” i „ARBEA” oraz rumuńskiej agencji płatni- czej „PIAA”. W świetle otrzymanych nowych informacji oraz wyników kontroli dodatkowej Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w sprawie kompletności, dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przedłożonych przez włoskie agencje płatnicze „AGEA” i „ARBEA” oraz rumuńską agencję płatniczą „PIAA”. Artykuł 10 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozpo- rządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredy- tacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (*) stanowi, że kwoty, które zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy tegoż rozporządzenia podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie płatności miesięcznych w danym roku budże- towym, tj. w roku 2009, z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z ust. 1. Komisja potrąca tę kwotę od płatności miesięcznej odnoszącej się do wydatku poniesionego w drugim miesiącu nastę- pującym po decyzji w sprawie rozliczenia rachunków lub ją do niej dodaje. Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50% zainteresowane państwo członkowskie a w 50% budżet UE, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło U. L 209 z 11.8.2005, s. 1. U. L 112 z 5.5.2010, s. 17. U.L U.L 315 z 1.12.2010, s. 35. 171 z 23.6.2006, s. 90. w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postę- powania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidło- wości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie musiały dostarczyć w 2010 r. Na podstawie wypełnio- nych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finan- sowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu windykacji. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów windykacji przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za niepra- widłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedsta- wiono kwoty, w odniesieniu do których państwa człon- kowskie podjęły decyzję o niekontynuowaniu windykacji, oraz powody tej decyzji. Kwotami tymi nie zostają obcią- żone państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz muszą one w związku z powyższym zostać pokryte z budżetu UE. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia. Rozliczając rachunki odnośnych agencji płatniczych, Komisja musi uwzględnić kwoty już potrącone odnośnym państwom członkowskim na podstawie decyzji 2010/258/UE oraz 2010/730JUE.