L 152/14 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 18.6.2010 DECYZJE DECYZJA RADY 2010/336/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie działań UE wspierających traktat o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, wzywającą do wpro- wadzenia porządku międzynarodowego opartego na efektywnym multilateralizmie. W strategii tej za zasad- niczy dokument, na którym opierają się stosunki między- narodowe, uznano Kartę Narodów Zjednoczonych (ONZ). Priorytetem Unii Europejskiej jest wzmocnienie ONZ oraz dostarczenie jej instrumentów, które umoż- liwią jej spełnianie obowiązków i skuteczne działanie. W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodo- wych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej”. W swoich konkluzjach z dnia 11 grudnia 2006 r. Rada z zadowoleniem przyjęła oficjalne rozpoczęcie procesu zmierzającego do opracowania prawnie wiążącego trak- tatu o handlu bronią (Arms Trade Treaty, dalej zwanego „ATT”) i z uznaniem odnotowała, że zdecydowana więk- szość państw członkowskich ONZ - wśród nich wszystkie państwa członkowskie Unii — poparła rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/89. Rada potwierdziła, że Unia i jej państwa członkowskie będą aktywnie uczestniczyć w tym procesie i podkreśliła, jak ważna jest w nim współpraca z innymi państwami oraz orga- nizacjami regionalnymi. Sekretarz Generalny ONZ powołał grupę ekspertów rządowych (Group of Governmental Experts, dalej zwaną „GGE”), składającą się z 28 członków, której zadaniem jest dalsza praca nad planowanym ATT. GGE spotykała się w roku 2008 i stwierdziła, że potrzebne są dalsze analizy i że należy w sposób otwarty i przejrzysty stop- niowo podejmować wysiłki w ramach ONZ. GGE zachę- ciła państwa, które mogą udzielić pomocy, do świad- czenia jej państwom potrzebującym na ich prośbę. W swoich konkluzjach z dnia 10 grudnia 2007 r. Rada z aprobatą odniosła się do powołania GGĘ ONZ i wyraziła głębokie przekonanie, że ogólny, prawnie wiążący akt, zgodny z obecnymi zobowiązaniami państw podjętymi w ramach stosownych aktów międzynarodo- wych oraz ustanawiający wspólne międzynarodowe stan- dardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjo- nalnej, znacznie przyczyni się do zwalczania niepożąda- nego i nieodpowiedzialnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej. Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) poparł ten proces, podej- mując dwuczęściowe badania polegające na przeprowa- dzeniu dwóch dogłębnych analiz opinii państw człon- kowskich ONZ w sprawie możliwości wykonania, zakresu zastosowania i planowanych założeń traktatu o handlu bronią. Analizy, przygotowane w grudniu 2007 roku i w styczniu 2008 roku, posłużyły GGE jako przydatny wkład. W dniu 24 grudnia 2008 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 63/240 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodo- wych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej” w sprawie powołania otwartej grupy roboczej (Open Ended Working Group, zwanej dalej „OEWG”), aby głębiej przeanalizować te elementy spra- wozdania GGE, co do których można osiągnąć konsensus, jeśli chodzi o ich włączenie do ostatecznego prawnie wiążącego traktatu o przywozie, wywozie i transferze broni konwencjonalnej. OEWG spotkała się dwukrotnie w 2009 roku i przedstawiła sprawozdanie Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, zauważając, że problem nieuregulowanego handlu bronią konwencjonalną i jej wyciek na rynek nielegalny należy rozwiązać poprzez podjęcie działań w skali międzynarodowej.