9.8.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 204/19 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 794/2011 z dnia 8 sierpnia 2011 r. zatwierdzające zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Parmigiano Reggiano (ChNP)] KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożyw- czych (!), w szczególności jego art. 9 ust. 2. a także mając na uwadze, co następuje: Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specy- fikacji nazwy „Parmigiano Reggiano” został opubliko- wany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (?). Belgia, Dania i „Stowarzyszenie importerów sera” z siedzibą w Bale (Szwajcaria) zgłosiły swój sprzeciw wobec rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciwy Belgii i Danii zostały uznane za dopuszczalne na podstawie art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i c) wymienionego rozporządzenia. Sprzeciw zgłoszony przez „Stowarzyszenie importerów sera” został uznany za niedopuszczalny, ponieważ został przekazany po wyznaczonym terminie. Pismami z dnia 30 października 2009 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpo- wiednich konsultacji. Sprzeciw Danii dotyczył braku uzasadnienia związanego z wymogiem krojenia, tarcia i pakowania sera o nazwie „Parmigiano Reggiano” na wyznaczonym obszarze geograficznym. W następstwie wyjaśnień przekazanych przez Włochy w ramach wspomnianych konsultacji Dania wycofała swój sprzeciw. Sprzeciw Belgii również dotyczył braku uzasadnienia wymogu krojenia, tarcia i pakowania sera o nazwie „Parmigiano Reggiano” na wyznaczonym obszarze geograficznym. (!) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. () Dz.U. C 87 z 16.4.2009, s. 14. (6) (10) Biorąc pod uwagę, że w terminie sześciu miesięcy Belgia i Włochy nie osiągnęły porozumienia, Komisja jest zobo- wiązana podjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 7 ust. 5 akapit trzeci i w art. 15 ust. 2 rozporzą- dzenia (WE) nr 510/2006. W pkt 3.6 jednolitego dokumentu administracyjnego Włochy podkreślają, że „wymóg ten można uzasadnić zniknięciem lub brakiem widoczności na serze tartym lub w porcjach oznakowania identyfikacyjnego sera »Parmigiano Reggiano« obecnego na całym kręgu sera, stąd — konieczność — zagwarantowania pochodzenia wstępnie opakowanego wyrobu. Wymóg ten wynika również z konieczności zagwarantowania tego, by operacja pakowania w porcje została wykonana jak najszybciej po pokrojeniu na kawałki, z użyciem metod umożliwiających — uniknięcie — ryzyka  odwodnienia i utlenienia, czyli utraty oryginalnych właściwości organoleptycznych sera »Parmigiano Reggiano«. W szczególności rozkrojenie kręgu pozbawia ser ochrony zapewnianej przez skórkę, która — silnie odwodniona — doskonale izoluje od otoczenia”. Według Komisji sporządzonemu przez włoskie właściwe organy uzasadnieniu działań - zgodnie z którymi gwarantuje się pochodzenie produktu, zapewnia się opty- malną kontrolę i zachowuje się jakość fizyczną i organoleptyczną — nie można zarzucić oczywistego błędu oceny. Ponadto Belgia, w ramach sprzeciwu, odwołała się do art. 7 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Zgodnie z powyższym artykułem za dopuszczalne uznaje się sprzeciwy „[...] [w których wykazano], że rejestracja proponowanej nazwy zagroziłaby |[...] istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wpro- wadzane do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających publikację, o której mowa w art. 6 ust. 2”. Belgia nie dostarczyła konkretnych danych dotyczących potencjalnego zagrożenia dla przedsiębiorstw belgijskich w wyniku wejścia w życie zmian specyfikacji. Jednak powszechnie wiadomo, że poza określonym obszarem geograficznym istnieją firmy zajmujące się krojeniem lub pakowaniem sera o nazwie „Parmigiano Reggiano”. Artykuł 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 dopuszcza ustanowienie w takiej sytuacji okresu przejściowego trwającego nie dłużej niż pięć lat w przypadku gdy sprzeciw uznano za dopuszczalny ze względu na fakt, że rejestracja proponowanej nazwy zagroziłaby istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu przez okres co