24.11.2011 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 309/23 DECYZJA KOMISJI z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie pomocy państwa C 88/97 udzielonej przez Republikę Francuską na rzecz Cródit Mutuel (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 3436) (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2011/747]UE) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy, uwzględniając Porozumienie o Furopejskim Obszarze Gospo- darczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a), po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (!) zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi, a także mając na uwadze, co następuje: 1. PROCEDURA (1) Dnia 25 stycznia 1991 r. Zrzeszenie Banków Francu- skich (Association francaise des banques) (zwane dalej „AFB”), Stowarzyszenie Zawodowe Banków Ludowych (Chambre syndicale des banques populaires) i bank Cródit Agricole złożyły skargę, w której twierdziły, że Francja udzieliła Cródit Mutuel pomocy państwa. (2)  Pierwszy wniosek Komisji o udzielenie informacji w sprawie książeczek oszczędnościowych „Livret bleu” został przesłany dnia 27 maja 1991 r. (3)  Pismem z dnia 6 lutego 1998 r. Komisja poinformowała władze francuskie o swojej decyzji o wszczęciu postępo- wania na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu WE (obecnie art. 108 ust. 2 TFUE) w sprawie ewentualnych środków pomocy, jakie zawierał system książeczek oszczędnościo- wych o nazwie „Livret bleu” (?). (4)  Dnia 8 kwietnia 1998 r. władze francuskie udzieliły odpowiedzi na pytania postawione przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania. (!) Dz.U. C 146 z 12.5.1998, s. 6 i Dz.U. C 210 z 1.9.2006, s. 12. (2) Jest to nazwa handlowa przedmiotowej książeczki, figurująca do dnia 31 grudnia 2008 r. w art. L221-1 francuskiego Kodeksu mone- tarnego i finansowego (Code Monćtaire et financier) pod nazwą „rachunek specjalny na książeczce Cródit Mutuel”. (5)  Dnia 18 czerwca 1998 r. bank Cródit Mutuel przesłał do Komisji pismo, w którym przedstawiał argumenty prze- ciwko uznaniu za pomoc państwa środków pomocy, stanowiących przedmiot decyzji o wszczęciu postępo- wania, oraz dokumenty księgowości analitycznej dotyczące książeczek oszczędnościowych „Livret bleu”. Wiele zainteresowanych stron również przedstawiło swoje uwagi Komisji (zob. pkt 3 i 4, motywy 48-59), która przekazała je władzom francuskim dnia 3 września 1998 r. (6)  Skarżący przedłożyli Komisji cztery uzupełniające pisma procesowe w korespondencji z dnia 29 października 1999 r., 16 maja 2000 r., 16 października 2000 r. i 19 stycznia 2001 r., które Komisja przekazała władzom francuskim dnia 21 lutego 2000 r. i 3 listopada 2000 r. (7)  Dnia 5 lutego 2001 r. Komisja przekazała władzom fran- cuskim dokumenty otrzymane od AFB. (8) W okresie od listopada 1998 r. do grudnia 1999 r. na wniosek Komisji konsultant (*) (zwany poniżej „konsul- tantem Komisji”) przeprowadził audyt księgowości anali- tycznej książeczek oszczędnościowych „Livret bleu”. Sprawozdanie konsultanta zostało przekazane w celu zgłoszenia uwag władzom francuskim i bankowi Cródit Mutuel dnia 10 stycznia 2000 r. Dnia 7 lutego 2000 r. odbyło się techniczne posiedzenie konsultacyjne na temat sprawozdania; w posiedzeniu tym brała udział Komisja wraz Z konsultantem, władze francuskie i Cródit Mutuel. (9)  Pismem z dnia 14 września 1999 r. służby Komisji wystosowały do — władz  francuskich — wniosek o sprecyzowanie, na czym polega świadczenie usług w interesie ogólnym, do którego zobowiązany jest Cródit Mutuel. Dnia 21 lutego 2000 r., 3 listopada 2000 r. i 5 lutego 2001 r. służby Komisji przekazały władzom francuskim celem przedstawienia uwag różne doku- menty (*) złożone do akt przez skarżących, dotyczące ewentualnego „efektu przyciągania klientów” przez książeczki oszczędnościowe „Livret bleu” (zob. podpunkt 7.2.3, motywy 110-118). Władze francuskie przedsta- wiły swoje uwagi dnia 1 lutego 2001 r. () Niezależny zaprzysiężony biegły rewident („chartered accountant”) Littlejohn Frazer wraz z dwoma francuskimi kancelariami biegłych rewidentów, Auditec i Scacchi. ($) W tym dwie analizy statystyczne wykonane przez biuro konsultin- gowe „Concurrence et Stratógie” prowadzone przez profesora ekonomii Michela Glais.