17.8.2012 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 219/5 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 744/2012 z dnia 16 sierpnia 2012 r. zmieniające załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnych zawartości arsenu, fluoru, ołowiu, rtęci, endosulfanu, dioksyn, Ambrosia spp., diklazurilu i soli sodowej lasalocidu A oraz progów podejmowania działań w przypadku dioksyn (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Furopejskiej, uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (!), w szczególności jej art. 8 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych na pasze, w których zawar- tość niepożądanych substancji przekracza maksymalne zawartości określone w załączniku I do wymienionej dyrektywy, jest niedozwolone. W załączniku II do tej dyrektywy określone są natomiast progi podejmowania działań w zakresie badania w przypadku podwyższonych poziomów takich substancji. Wyższe maksymalne zawartości arsenu, fluoru, ołowiu i rtęci zostały ustanowione dla materiału paszowego węglan wapnia, zaś wyższe maksymalne zawartości arsenu i fluoru — dla materiału paszowgo tlenek magnezu, ale nie dla materiału paszowego węglan wapniowo-magnezowy, który stanowi naturalną miesza- ninę węglanu wapnia i węglanu magnezu. Dla zacho- wania spójności wskazane jest dostosowanie maksymal- nych zawartości arsenu, fluoru, ołowiu i rtęci w materiale paszowym węglan wapniowo-magnezowy do ich obowiązujących maksymalnych zawartości w węglanie wapnia. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w swojej opinii naukowej na temat bezpieczeństwa i skuteczności trihydroksychlorku dimiedzi (trizasado- wego chlorku miedzi) jako dodatku do pasz (?) stwierdził, że wskazane byłoby ustanowienie tej samej maksymalnej zawartości arsenu w tym dodatku, co maksymalna zawartość arsenu w pentahydracie siarczanu miedzi(lI) i węglanie miedzi(II). Wskazane jest zmodyfikowanie maksymalnej zawartości arsenu w trihydroksychlorku dimiedzi. W niektórych mieszankach paszowych dla zwierząt domowych występuje znaczna zawartość materiałów paszowych z ryb, innych zwierząt wodnych i produktów z nich otrzymanych lub mączki z wodorostów morskich. Te materiały paszowe zawierają wysoki poziom arsenu (!) Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10. (?) Panel EFSA ds. dodatków i produktów lub substancji wykorzystywa- nych w paszach; Opinia naukowa na temat bezpieczeństwa i skutecz- ności trihydroksychlorku dimiedzi (trizasałowego chlorku miedzi) jako dodatku do pasz dla wszystkich gatunków. Dziennik EFSA 2011; 9(9):2355. [18 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2011.2355. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal ogółem. Arsen obecny w tych materiałach paszowych to jednak głównie arsen organiczny, który jest postacią mniej toksyczną. Należy zatem zmienić maksymalną zawartość arsenu stosowaną do mieszanek paszowych uzupełniających i pełnoporcjowych dla zwierząt domo- wych, zawierających ryby, inne zwierzęta wodne i produkty z nich otrzymane lub mączkę z wodorostów morskich. Dwa minerały zeolitu — natrolit i klinoptylolit — są skład- nikami aktywnymi natrolitu-fonolitu (E566) i klinoptylo- litu pochodzenia wulkanicznego (E567). Dlatego też wskazane jest stosowanie tych samych NDP dla ołowiu w natrolicie-fonolicie (E566), co w klinoptylolicie pocho- dzenia wulkanicznego (E567). W celu poprawy zrównoważoności hodowli ryb łososio- watych olej rybny jest stopniowo zastępowany poprzez zastosowanie olejów roślinnych. Zastąpienie to, które bardzo korzystnie wpłynęłoby na zrównoważoność środowiska morskiego, jest w niektórych przypadkach niemożliwe ze względu na bardzo niską maksymalną zawartość endosulfanu w mieszance paszowej pełnopor- cjowej dla ryb. Na wniosek Komisji Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał opinię naukową. W swym oświadczeniu dotyczącym toksyczności pokar- mowej endosulfanu u ryb (*) EFSA stwierdził, że nie zaobserwowano znacznego szkodliwego działania u ryb (łososi szlachetnych) w sadzach na otwartym morzu narażonych na działanie do 0,1 mg/kg endosulfanu w paszach, a zaobserwowano jedynie niewielkie szkod- liwe działanie u łososi w zbiornikach narażonych na działanie zawartości wyższych niż obecne maksymalne zawartości w paszy. Z ograniczonego badania wynika, że narażenie przez paszę na endosulfan tilapii nilowej w zbiornikach miało szkodliwe działanie. W związku z tym należy zaproponować wyższe maksymalne zawar- tości dla endosulfanu w mieszankach paszowych pełno- porcjowych dla łososiowatych, aby sprzyjać bardziej zrównoważonej hodowli ryb, która nie ma szkodliwego działania na zdrowie ryb i zdrowie ludzi. Najnowsze dane wskazują, że zawartości dioksyn w mączce ze skorupiaków, która stanowi produkt uboczny produkcji żywności i jest stosowana głównie w paszach dla ryb ozdobnych na poziomie od 1 % do 3 % paszy, są wyższe niż obecna maksymalna zawartość. Aby umożliwić stosowanie tej mączki w paszy i zmniej- szyć ilość odpadów żywnościowych bez narażania zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, należy nieznacznie podnieść maksymalną zawartość dioksyn w mączce ze skorupiaków. () Dziennik EFSA 2011; 9(4):2131. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.