27.12.2005 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι.344/1 Ι (Πράξεις για την ισχύ των οποἰων απαιτείται δημοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2110/2005 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 14ης Δεκεμβρίου 2005 σχετικὰ µε την πρὀσβαση στην κοινοτική εξωτερικἠ βοήθεια ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως τα ἀρθρα 179 καὶι 18ῖ1α, Την πρόταση της Επιτροπής, Τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (1), Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπἠς των Περιφερειών, Αποασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο ἀρθρο 251 της συνθήκης (2), Εκτιμώντας τα ακόλουῦα: () Η πρακτική της σύνδεσης της χορήγησης βοήθειας, άµεσα ἡ ἐμμεσα, µε την αγορὰ αγαθών καὶι υπηρεσιών μέσω αυτής της βοήθειας απὀ τη  δωρήτρια χώρα, ' μειώνει ' την αποτελεσματικότητά της καὶ δεν συνάδει µε την αναπτυξιακή πολιτική υπἑρ των φτωχότερων κρατών. Η αποδέσµευση της βοήθειας δεν αποτελεἰ αυτοσκοπὀ αλλὰ πρὲπει να χρησιμοποιείται ως εργαλείο µε στόχο τη . δημιουργική εκμετάλλευση ἄλλων στοιχείων για την καταπολέμηση της φτώχειας, ὀπως εἶναι η. αυτονοµία, η΄ περιφερειακή ολοκλήρωση καὶ η αὐξηση του δυναμικού, µε επίκεντρο την ενίσχυση των δυνατοτήτων των τοπικών καὶ περιφερειακών προµηθευτών αγαθών καὶ υπηρεσιών στις αναπτυσσόµενες χώρες. Το Μάρτιο του 2001 η επιτροπή αναπτυξιακής βοήθειας (ΕΑΒ) της Οργάνωσης Οικονομικῆς Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ενέκρινε «σύσταση για την αποδέσµευση της επίσηµης αναπτυξιακἠς βοήθειας στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες» (2). Τα κράτη μέλη ενέκριναν αυτὲς τις συστάσεις καὶ η Επιτροπή αναγνώρισε το πνεύμα της εν λόγω σύστασης ως κατευθυντήρια γραμμή για. την. κοινοτική ενίσχυση. ϱ) ΕΕζς 157 της 258.6.2005, σ.909. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Ιουνίου 2005 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα) καὶ απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 2005. () Έκθεση ΟΟΣΑ/ΕΑΡ 2001, 20072, τόμος 7, αριθ. 1, σ. 46. ) Στις 14 Μαρτίου 2002, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων που πραγµατοποιήθηκε σε συνδυασμὀ µε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Βαρκελώνη για την προετοιµασία της διεθνούς διασκέψεως για τη χρηµατοδότηση της ανάπτυξης που συγκλήθηκε στο Μοπίειτεν στις 185-22 Μαρτίου 20027, κατέληξε στο συμπέρασμα ὁτι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) «θα εφαρµόσει τη σύσταση της ΕΑΡΒ σχετικά µε την αποδέσµευση της αναπτυξιακῆς βοήθειας για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες καὶ θα συνεχίσει τις συζητήσεις για την αποδέσµευση της διµερούς βοήθειας. Η ΕΕ α εξετἀσει επίσης την  περαιτέρω αποδέσµευση της . κοινοτικής βοήθειας διατηρώντας το υφιστάμενο σύστημα προτιµησιακών τιµών στο πλαῖσιο ΕΕ-ΑΚΕ». Στις 18 Νοεμβρίου 20072, η Επιτροπή ενέκρινε ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καὶ το Συμβούλιο µε τίτλο: «Αποδέσμευση:  αὐξηση 'της . αποτελεσµατικότητας -της βοήθειας». Παρουσίασε τις απὀόψεις της Επιτροπής σχετικά µε το θέμα καὶ πιθανὲς επιλογὲς για την εφαρµογἠή της προαναφερόµενης δέσµευσης στη Βαρκελώνη εντός του συστήµατος ενἰσχυσης της Εξ. Στα συμπερἀσματά του σχετικά µε την αποδέσµευση της βοήθειας µε ηµεροµηνία 20 Μαΐου 2003 το Συμβούλιο τόνισε την ανάγκη για περαιτέρω αποδέσµευση της. κοινοτικής βοήθειας. Συµφώνησε για τις λεπτομέρειες εφαρµογἠς που περιέχονται στην προαναφερόµενη ανακοίνωση καὶ αποφάἀσισε σχετικά µε τις προτεινόµενες επιλογὲς. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2003, το Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα σχετικά µε την ανωτέρω ανακοίνωση της Επι- τροπής (4), στο οποῖο σηµειωνόταν η ανάγκη για περαιτέρω αποδέσµευση της κοινοτικής βοήθειας. Το εν λόγω ψήφισμα στήριζε τις λεπτομέρειες εφαρµογἠς που περιέχονται στην προαναφερόµενη ανακοίνωση καὶ συμφωνούσε σχετικὰ µε τις προτεινόµενες επιλογὲς. Τόνιζε την ανάγκη για επιπλέον διάλογο ως προς την περαιτέρω αποδέσµευση µε βάση πρὀσθετες μελέτες καὶ τεκµηριωμένες προτάσεις, και ζητούσε ρητώς «σαφή προτίµηση για την τοπική καὶ περιφερειακή συνεργασία, δίνοντας -με βάση τη σειρὰά σπουδαιότητας- προτεραιότητα στους προμηθευτὲς απὀ τη δικαιούχο χώρα, στις γειτονικὲς αναπτυσσόµενες χώρες καιὶ σε ἄλλες αναπτυσσόµενες χὠρες», προκειµένου να΄ ενισχυθούν  οἱι προσπάθειες των ευεργετούμενων χωρών να βελτιώσουν την παραγωγή τους σε εὐνικό, περιφερειακὀ, τοπικὀ καὶ οικογε- νειακό επίπεδο, καθώς καὶ δράσεις µε στόχο τη βελτίωση της διαθεσιµότητας καὶ της προσπελασιµότητας στο κοινὸ ειδών διατροφής καὶ βασικών υπηρεσιών, σύμφωνα µε τις τοπικὲς συνήθειες καὶ τα συστήµατα παραγωγἠς και εµπορίου. () ΕΕ ς 76 Ετης 25.3.2004, σ. 474.