24. 4, 1999 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτῆτων Ι. 107/21 (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΓΓΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 10θής Ιανουαρίου 1999 σχετικά µε την απόκτηση εκτάσεων σύμφωνα µε το νόύµο περί αντιστάθµισης [κοινοποιηδείσα υπό τον αριδµό Ε(1999) 42] (Το κείµενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (1999/268/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93, παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, Αφού έταξε στοὺς ενδιαφερόµενους, σύμφωνα µε τις διατά- ἕεις τοῦ ανωτέρω ἀρθρον, προθεσμία για να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τοὺς καὶι αφού συνεκτίµησε τις παρατηρή- σεις αυτές, Εκτιμµώντας ότι: ῑ Με την απόφαση της Ίδης Μαρτίου 1908, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία εξέτασης [επιστολή αριδ. 5Ω(98) Ῥ/2532 της 30ής Μαρτίου 19985] σύμφωνα µε το άρθρο 93, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ κατά τουῦ προγράµµατος απόκτησης γαιών σύμφωνα µε το νόµο περί αντιστάθµισης (στη συνέχεια «νόµος περί αντιστάθµισης»). Με την επιστολή που προαναφέρθηκε, η Επιτροπή κάλεσε τη. Γερμανία να γνωστοποιῆσει, εντός προθεσμίας ενός μηνός, τις απόψεις της σχετικά µε το περιεχόµενο της ἴδιας επιστολήἠς. Σύμφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 2, ενηµε- ρώθηκαν και εκλήθησαν να εκφράσουν την ἀποψή τους ('), τα λοιπά κράτη μέλη καθώς και οι ενδιαφερόµενες πλευρές, µε τη δηµοσίευση της επιστολἠς, στην οποία ορίζεται η προθεσμία, στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων. Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία εξέτασης επειδή δεν µπό- ρεσε να δεδαιωθεί κατά πόσον η νοµική δάση (ΕΑΙΩ) η οποία τέθηκε ἤδη σε ισχύ το 1994, δεν επέτρεπε τη θέσπιση () ΕΕ Ο 215 της 10.7.1998, σ. 7. μέτρων τα οποία ὃα μπορούσαν να Ὀὑεωρηθούν ασυμθί- θαστα µε την κοινή αγορά. Η Επιτροπή αμφέδαλε αν τα εν λόγω μµέτρα αφορούν ενισχύσεις κατά την ἔννοια του ἀρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ἡ µέτρα τα οποία δεν μπορούν να χαρακτη- ριστούν ως ενισχύσεις και ἔέχουν ὡς στόχο την παροχή αποζηµιώσεων λόγω απαλλοτρίωσης. Η Επιτροπή ναι µεν αναγνώρισε τη δυνατότητα παροχής αποζηµιώσεων στους επανεγκαδιστάµενους γεωργούς (πνἰεαλετεϊητισΏοτ), είχε ὠστόσο σοθαρές αμφιθολίες ως προς τοὺς νεοεγκαδιστάµε- νοὺς γεωργούς (πειπεϊητίσΏετ) Κκαι ορισµένα νοµικά πρόσωπα. Όσον αφορά τα μέτρα που χαρακτηρίστηκαν Ως ενισχύσεις, η Επιτροπή είχε επίσης εκφράσει αμφιθολίες σχετικά µε την τήρηση των ανωτάτων ορίων έντασης για την απόκτηση γεωργικών εκτάσεων [σύμφωνα µε το ἀρθρο 92 παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης, 35 04 για γεωργικές εκτάσεις σε µη. μειονεκτικές περιοχές]. Επιπλέον, µε τη διαδικασία εξέτασης πρέπει να διαπιστωθεί εάν καιὶ κατά πόσον τα µέτρα εισάγουν διακρίσεις, προς όφελος των δυτικογερµανών σε σχέση µε άλλους πολίτες της Κοινότητας, οι οποίες είναι ασυμθίθαστες µε τα άρθρα 6 και 52 επ. της συνοθήκης. Με επιστολή της Έ0ης Μαΐου 19985, η Γερμανία διαδίδασε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις της (κεφάλαιο Ι. Τα άλλα κράτη μέλη δεν εξέφρασαν την ἀποψή τοὺς επί τοῦ θέματος, αυτό όμως ἑἕκαναν . εκατοντάδες άλλοι  ενδιαφερόµενοι (κεφάλαιο Π. Η Γερμανία παρέσχε περαιτέρω. διευκρινί- σεις στην Επιτροπή µε τις επιστολές της 224ς Οκτωδρίου 1998 καὶ της 16ης Δεκεμθρίου 1998, καθώς καὶ στα πλαίσια σύσκεψης εργασίας που πραγματοποιήθηκε στις 18 Δεκεμ- 6ρίου. 1995.