Ι. 12/20 17.1.2003 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Π (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 7ης Μαΐου 2002 µε την οποία εγκρίνεται η απόκτηση του ελέγχου των επιχειρήσεων 5δαατλετοννετῖκε Α( καὶ Ῥεεποσασ Απζζταζίί (π1ΡΗ απὀ την ΚΑ(" ΑΚηθησεοε]]οσαίε (υπόθεση ΟΟΜΡΙ/ΕΚΑΧ 1350 --- ΚΑ(/δααιδεγουνετ]ζε/Ργοπσσασ Αποζηιασἒι Π) [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριθμό Ε(2002) 1436] (Το κείµενο στη γερμανική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικὀ) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2003/26/ΕΚΑΧ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, (οαὶ Τπτογπαϊοπαί ΟΠΠνΗ («56»), καὶ να διαχωρίσει τις πωλήσεις του γερμανικού ἀνθρακα απὀ τις πωλήσεις του | , εισαγόµενου ἀνθρακα. Έχοντας υπόψη: (2) . Ἡ συγχώνευση έχει εν τω μεταξύ ολοκληρωθεἰ. Σύμφωνα µε τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ἀνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το ἀρθρο 66 παράγραφος 27, τις αναληφθείσες δεσμεύσεις, η 5Ι επωλήθη σε ανεξάρτητη γαλλική εταιρεία. την κοινοποίηση που υπέβαλαν οι συμβαλλόμενοι µε επιστολή της (4) . Το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, µε απόφαση 12ης Νοεμβρίου 1997, της 31ης Ιανουαρίου 2001 στην υπόθεση Τ-156/98 (8] Μϊπϊπσ/Επιτροπή) () ακύρωσε ολικά την απόφαση της ἔΕπι- τροπἠς της 29ης Ιουλίου 1995. Το Πρωτοδικεἰο ἐκρινε ὁτι Εκτιμώντας τα ακόλουθα: η Επιτροπή δεν εξέτασε εὰν το σύνολο της περιουσίας της 58 που μµεταβιβάστηκε στην Α  αντιστοιχεί στο καταβληθέν ποσὸὀ των δύο γερμανικών μάρκων ἡ εἀν υπήρξε (1) . Με επιστολή της 12ης Νοεμβρίου 1977 η ΚΕΑ Αἰπεπσο- ωωπτΞρ2 χορήγηση ψατικώζ ?(ζρων ψΞς %ν ΞΆς… Εν ΞΞ… ΞΠεςΙ13ΐτ, Έκερη (ΚΑς») ωακοίγωσε, ώμφιι΄)να με το κειµένω, η Επιτροπή ναι μεν δεν ἦταν υποχρεωµένη. να ψξΡΟ 66 παράγραφος 1 της συνθήκης ΤΚΑΧ, οτι εἰχε την εκτιμήσει µε προηγούμενη επίσηµη απόφαση τη νοµιµότητα πρὀθεση να αποκτῆσει το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της υποτιθέµενης ενίσχυσης, στην παρούσα περίπτωση τη των ᾿ επιχειρήσεων &ιειτΒ€Γξνν€Γ1.ς€ Αα, &αώώς.1ς6Π συμφυή µε τη συγχώνευση ενίσχυση, πλην ὀμως δεν µπο- («5ΒΝΨ») και Ῥεομσδαρ Μ1ϊΙ1ΓειΖγπ (ππΡΗ, ψΒΘΠ1)ιπ€π ρούσε να μην εκτιμήσει, ὁπως αναφἑρεται στην απόφαση («Ρτουσσας»). Ἡ πράξη ξα ώηγουσε΄ στη συγχωνευση των του Πρωτοδικείο, αν και, ενδεχομένως, σε τι βαθμό, η οἰκο- τριών πλ'ευταιων γερμανὼν παραγωγὼν µνθρακα. Ἡ τιμή για νομική καὶ εποµένως η εμπορική ισχὺς της συγχωνευθείσας την αγορὰ της 58Υ …θορι'στηι'ςε σε δύο γερμανικα΄μαρκα, μονάδας ενισχύθηκε µε την. οικονομική  υποστήριξη  που εκ των οποἰων ἕνα γερμανικό μάρκο θα …τα'βαλλοταν στην δόθηκε µε την ενδεχόµενη αυτή ενίσχυση, στο πλαῖσιο της ωγιοσπονδιακη .γερμανική χυβερνηση καὶ ἕνα γερμανικο ανάλυσης ὀσον αφορὰ τον ανταγωνισμὀ που πραγµατο- μάρκο στο οµόσπονδο κράτος του. δααπ]απά ως µετόχους ποιήθηκε δυνάµει του. ἂρθρου. 66 παράγραφος 2 της της εταιρείας. συνθήκης ΕΚΑΧ (). )' Με΄ απόφασητης. 2θης Ιουλίου 1998 (υπόθεση ΙΨ/ (α) ' Στις ὃ Νοεμβρίου 2001 οἱ συμμετέχουσες  επιχειρήσεις ΕΚΑΧ.1252 --- ΚΑ(/Ῥαατροτουνοτίκε/Ργοπσσας Απιζηαζίι (στο εξής: «απόφαση της 29ης Ιουλίου 1998») η Επιτροπή ενέκρινε, σύμφωνα µε το ἀρθρο 66 της συνθήκης ΕΚΑΧ, την ανάληψη των 5ΒΝΨ καὶ Ῥεομσαασ απὀ την ΚΑ(ς, αφού η ΚΑΟ ανέλαβε τη δέσµευση να πωλήσει το τμῆμα των εἰ- σαγωγὼν ἀνθρακα της 58 Ν, ἦτοι της εταιρείας 5αανοο υπἐέβαλαν ὁλες τις σχετικές πληροφορίες προκειµένου να εξετασθεἰ εκ νέου η κοινοποιηθείσα συγχώνευση. () Συλλογἡ 2001, Π-337. () Η Γερμανία καὶ η ΕΑΟ προσέφυγαν στο ΔΕΚ κατὰ της εν λόγω απὀ- φασης.