711.2006 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ἱ. 307/159 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Οκτωβρίου 2004 σχετικά µε την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία προς την τράπεζα Ταπάροδαπ]ς Ἠεοοεη- ΤΜμ Ητίποθη --- (ἰτοζεπίταϊε [κοινοποιηθεῖσα υπὀ τον αριὑμό Ε(2004) 3931] (Το κείµενο στη γερμανική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικὀ) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2006/742/Ε Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Έχοντας υπὀψη: Ττη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 88 παρ. 2 πρὠτο εδάφιο, τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, καὶ ιδίως το ἀρθρο 62 παρ. 1 στοιχεῖο α), Αφού ' κάλεσε (} τους εµπλεκόµενους να΄ διατυπώσουν -τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα µε τις προαναφερόµενες. διατάξεις, και λαμβάνοντας υπὀψη τις παρατηρήσεις αυτὲς, Εκτιμώντας τα εξής: Ι. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Με επιστολές της 31ης Μαΐου 1994 καὶι της 21ης Δεκεμβρίου 1994, ο Σύνδεσμος Γερμανικών Τραπεζών (Βηπάοσνοτναπά ἀευίσοπο: Βαπίοη ο.Ὑ'., εφεξής ο «Βάβ»), ο οποἰος εκπροσωπεἰ ς ιδιωτικὲς τράπεζες που εδρεύουν στη  Γερμανία, γνωστοποίησε στην Επιτροπή ὁτι, μεταξύ ἄλλων, τα στεγαστικά δάνεια εἶχαν μεταβιβασθεί ἡ επρὀκειτο να μεταβιβασθούν στα ἴδια κεφἀλαια των τοπικών τραπεζών ([απάσοΡαπίου) στα ομόσπονδα κρατῖδια ΙΝογάτπ]εϊη-Ννοο([αἰση, ΝϊοάοτσασΏπσοη, δο]]οοννΊσ-Ηοϊοιοίη, Ῥαάγογη, Ἠαπνιτο καὶ Βουΐη, δηλαδή υπὲρ των  τραπεζῶν . ὙνοοιάσιίσοΏρη ' ΤαπάοοΡαηξ, Νοπνάουϊοοπθη Ταπάσρσραπξς, Ταπάσσθραπίς ὈοΠοοννίσ- Ἠοϊοτοίπ, Ἠαππνυτσογ Ταπάσσραπ]ς καὶ Ταπάσοθαπ]ς ῬουΠη. Ο ΒάΒ θεώρησε την προκύπτουσα αὐξηση των ιδίων κεφαλαίων των εμπλεκόμενων τραπεζών ως νόθευση του. ανταγωνισμού προς ὀφελὸός τους, διότι η ανταμοιβή που εἶχε συµφωνηθεί για την εν λόγω µεταβίβαση δεν συνάδει µε τα κριτήρια ενός επενδυτή στο πλαῖσιο της οικονοµίας της αγορὰς. Με τη δεύτερη απὀ τις προαναφερόµενες επιστολές, ο Βάδ κατἐθεσε επίσηµη καταγγελία και ζήτησε απὀ την Επιτροπή να κινήσει κατὰ της Γερμανίας τη διαδικασία του ἂἀρθρου 93 παρ. 2 της Συνθήκης ΕΚ (σήμερα ἀρθρο 88 παρ. 2). Τον Φεβρουάριο καὶ τον Μάρτιο του 1995, καθώς καὶ τον Δεκέμβριο του 1996, πολλὲς επιµέρους τράπεζες προσυπἐέγραψαν την καταγγελία του συνδέσµου τους. () . ΓΕ ς 72, της 26.03.2002, σ.3. (2) Ο Βαβ γνωστοποίησε στην Επιτροπή, µε επιστολὲς της 6ης Αυγούστου 1997 καὶ της 30ς Ιουλίου 1998, δύο ακόµη μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων, στο 5οΏοοννίσ-Ηοϊσίοίπ προς τη Τ.απάοςβΡαπς 5οη]οοννίσ-Ηοϊοίοίη καὶ στο Ηεσσεη προς τη Γαπάσσραπ]ς Ηεσσρη-Τηπππσεη, αντίστοιχα. Αναφερόµενη στην τελευταία επιστολή, η Επιτροπή ζήτησε απὀ τη Γερμανία πληροφορἱὶςς, µε επιστολή της 31ης Ιουλίου 1998. Η Γερμανία απάντησε, µε επιστολή της 2ας Οκτωβρίου 1995, ὁτι μέχρι τότε υπήρχε σχετικά µόὀνο ἑνα σχέδιο νόµου, οπότε δεν υπήρχαν οὐτε α ἐπρεπε να υπάρξουν λόγοι ανησυχίας για την Επιτροπή. Ἡ Επππροπή ερεύνησε αρχικά τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων προς τη Ὑοσιάσυοοης Ταπάσσραπ]ς («8Νοσιῖ Β»), δήλωσε ὀμως ὁτι επρόκειτο να εξετάσει και τις μεταβιβάσεις προς τις ἀλλες τράπεζες υπὀ το φως των αποτελεσμάτων της ἐρευνας για την υπόθεση Νεο Β (2). Για την υπόθεση αυτή εξέδωσε τελικἁ το 1999 την απόφαση 2000/2397, της δης Ιουλίου 1999, σχετικά µε την ενίσχυση που χορηγήθηκε απὀ τΤη Γερμανία προς τη ' “εσιάσυοοπεη . ΤαπάσςΡαπ]ς ΟἰγοΖζεπίτα]ς ΜαΐεπαΏηπἂο (3), µε την οποία η ενίσχυση αυτή (δηλαδή η διαφορὰ μεταξύ της καταβληθείσας ανταμοιβής καὶ εκείνης που συνήθως καταβάλλεται στην ελεύθερη αγορά) χαρακτηριζόταν ασυμβίβαστη µε την κοινή αγορὰ καιὶ εζητεῖτο η επιστροφή της ενίσχυσης αυτής. Η απόφαση αυτή ακυρώθηκε απὀ το Πρωτοδικεἰο στις 6 Μαρτίου 2002, λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης δύο στοιχείων κατὰ τον υπολογισµό του ύψους της ενδεδειγµένης ανταμοιβής (4). Στις 20 Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή εξέδωσε νέα απόφαση, η οποἰα ελάµβανε υπὀψη τις αιτιάσεις του Πρωτοδικείου. Την 1η Σεπτεμβρίου 1999, η Επιτροπή απἐστειλε στη Γερμανία αἴτηση πληροφόρησης σχετικά µε τη μεταβίβαση κεφαλαἰίων καὶ προς τις ἄλλες τράπεζες κρατιδίων (Ι-απάσςαπίζοπ), οπότε καὶ στην τράπεζα Ἠεΐαδα. Ἡ Γερμανία έδωσε, µε επιστολή της δης Δεκεμβρίου 1999, πληροφορίες σχετικά µε τη µεταβίβαση () ΕΕ ς 140, της 5.5.1995, σ. 9 (απόφαση για κίνηση της διαδικασίας). ΕΕ Ι. 150, της 23.6.2000, σ. 1. Κατὰ της απόφασης αυτής κατετέθησαν προσφυγὲς η Γερμανία (υπόθεση -376/99), το κρατῖδιο Νοτάτ]πεϊη- ἈΝνεσιΐα]οη (υπόθεση ἹΤ-233/99) και η τράπεζα ΝΝοσι].Β (υπόθεση Τ-2258] 99). Η Επιτροπή κίνησε διαδικασἰα παράβασης (υπόθεση -209/00). Απόφαση της 6ης Μαρτίου 2003 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ- 228199 καὶ Τ-233/99, ὙνοοιάςιπσοΏς Γαπάσσθαπ]ς Οἰγοζεπίτα]ς καὶ Ταπά Νοτάτπ]πείη-Ννοδιία]ση κατὰ Επιτροπή, Συλλογή 2002, Π-435.