21.10.2005 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης Ι. 2765 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1722/2005 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Οκτωβρίου 2005 σχετικά µε τις αρχὲς εκτίµησης των υπηρεσιών στέγασης για τους σκοποὺς του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατὸὀμ)  αριὺ. 1257/2003 του  Συµβουλίου για΄ την. εναρµόνιση του. ακαθάριστου . εθνικού εισοδήµατος σε τιμὲς αγορὰἀς (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) Ἡ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, τον κανονισμὀ (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1287/2003 του Συμβουλίου, της Ίδης Ιουλίου 2002, για την. εναρµόνιση του . ακαθάριστου εθνικού  εισοδήµατος σε τιμὲς αγοράς (κανονισμός . ΑΕΕ) (), καὶ ιδίως το ἂἀρθρο 5 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Το ἂἀρθρο 2 παράγραφος 7 της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμµβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων (2) προβλέπει ὁτι το ακαθάριστο εθνικό προϊόν σε τιμὲς αγοράς (ΔΕΠ) Ὀεωρεῖται ἰσο µε το ακαθάριστο εὐνικό εισόδηµα σε τιμὲς αγορᾶς (ΔΕΕ) ὁπως καθορίζεται απὀ την Επιτροπή σύμφωνα µε το Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (ΕΣΟΛ). Το ΕΣΟΛ του 1995 (ΕΣΟΛ 1995), που αντικατέστησε τα δύο προηγούμενα συστήµατα του. 1970 καὶ του 19709, Ὀεσπίστηκε µε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 222396 του Συµ- βουλίου, της 25ης Ιουνίου 1996, περὶ του ευρωπαϊκού συστήµατος. εθνικών καὶ. περιφερειακών λογαριασμών  της Κοινότητας (2) καιὶ αναπτύσσεται στο παράρτηµα του. εν λόγω . κανονισμού. Το ΑΕΕ, . όπως χρησιμοποιείται . στο ΕΣΟΛ 1995, αντικατέστησε το ΑΕΠ ως κριτήριο για τους σκοποὺς των ιδίων πόρων µε ισχύ απὀ το δηµοσιονοµικό έτος 2007. (2) . Τιατους σκοποὺς της εφαρµογἠς του ἀρθρου 1 της οδηγίας 89[130/ΕΟΚ, Ευρατόμ . του . Συµβουλίου, της  Ί3ης Φεβρουαρίου 1989, για την εναρµόνιση του. καθορισμού του ακαθάριστου εὐνικού προϊόντος σε τιμὲς αγορὰς (3), οι αρχὲς εκτίµησης των υπηρεσιών στέγασης ορίζονται µε βάση την απόφαση 95/209/ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής (2). Για τους σκοποὺς του ἀρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1287/2003, πρέπει τώρα να δοθεί η αντίστοιχη ομάδα αρχών σε σχέση µε το ΑΕξ. (2) . Τα μἑτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμὀ εἶναι σύμφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής ΑΕΕ που συστάθηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1287/2003, () ΕΕ1. 181 της 19.7.2003, σ. 1. () ΕΕ Ι. 253 της 7.10.2000, σ. 42. () ΕΕ Ι. 310 της 30.11.1996, σ. Ἱ- κανονισμὸς ὁπως τροποποιήθηκε τελευταία απὀ τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 1267/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου (ΕΕ Ι. 180 της 18.7.2002, σ. 1). (1) ΕΕ Ι. 49 της 21.2.1989, σ. 26: οδηγἰα ὀπως τροποποιήθηκε απὀ τον κανονισμὸ (ΕΚ) αριθ. 1852/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. και του Συμβουλίου (ΕΕ Ι. 284 της 31.10.2002, σ. 1). ( ΕΕ 1. 186 της 5.5.1995, σ. 59. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Ἄρθρο Για τους σκοποὺς του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1287/2003 για την εκτίµηση των υπηρεσιών στέγασης, ισχύουν οἳ ακόλουθες αρχὲς ὁπως καθορίζονται στον παρὀντα κανονισµὀ. Ἄρθρο 2 Ἱ.. Τια να υπολογἰσουν την παραγωγἠ των υπηρεσιών στέγασης τα κράτη μέλη εφαρµόζουν τη μέθοδο διαστρωµάτωσης που βασἰ- ζεται στα πραγματικἀ ενοΐκια. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν αναλύσεις βάσει πινάκων ἡ στατι- στικὲς τεχνικὲς για την παραγωγἠ σηµαντικών κριτηρίων διαστρω- μάτωσης. 2. .' Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τα πραγματικά. ενοίκια που καταβάλλονται. δικαίως για τη χρήση  ανεπίπλωτης κατοικίας µε βάση ὁλες τις συμβάσεις σε σχέση µε τις ιδιόκτητες κατοικίες για τον καθορισμό των τεκμαρτών ενοικίων. Εἶναι επίσης δυνατὀν να χρησιμοποιηθούν τα ενοίκια που καταβάλ- λονται για επιπλωμένες κατοικίες εὰν μειωθούν ἔτσι ώστε να εξαι- ρεῖται η πληρωμή για τη χρήση των επίπλων. Στις χώρες στις οποἰες ο τοµέας των ιδιωτικώς. ενοικιαζόμενων κατοπκιών εἶναι μικρὸς μπορούν, κατ’ εξαἰρεση, να χρησιμοποιούνται τα ενοίκια των κατοικιών κρατικής ιδιοκτησίας δεόντως προσαυξη- μένα για τη διεύρυνση της βάσης υπολογισμού των τεκµαρτών ενοικίων. Ἄρθρο 3 Ἱ. ' Σε εξαιρετικὲς καὶ απόλυτα δικαιολογηµένες περιπτώσεις, τα κράτη. μέλη μπορούν να εφαρµόζουν ἄλλες αντικειμενικὲς μεῦθό- δους, ὁπως εἶναι η μέθοδος του κόστους για το χρήστη. Δεν απαιτεῖται αιτιολόγηση της χρήσης της μεθόδου του κόστους για το χρήστη για τον καθορισμό της παραγωγἠς των υπηρεσιών στέγασης λόγω ιδιοκατοίκησης, εφὀσον πληρούνται ο ακόλουθες προὐποθέσεις: α) οἱ ιδιωτικώς ενοικιαζόµενες κατοικίες αντιπροσωπεύουν λιγότερο απὀ το 10 96 του αποθέµατος κατοικιών- καὶ β) τα ενοΐκια που καταβάλλονται σε ιδιώτες πρέπει να εἶναι του- λάχιστον τριπλάσια των λοιπών ενοικίων.