20.7.2002 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 193/33 ΟΔΗΓΙΑ 2002/55/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Ιουνίου 2002 περί εµπορίας σπόρων προς σπορὰ κηπευτικών ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ἴδιως το ἀρθρο 37, την πρὀταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1), Αφού ζῆτησε τη γνώμη της Οικονοµικής καὶ Κοινωνικήῆς Ἐπι- τροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η οδηγία 70/458/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 29ης Σεπτεµ- βρίου 1970, περὶ εµπορίας σπόρων προς σπορὰ κηπευ- τικὠν (2),  ἐχει επανελημμένα τροποποιηθεί κατὰ  τρόπο ουσιαστικὀ (2). Εἶναι, ως εκ τούτου, σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας καὶ ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγἰας. Η παραγωγἠ σπόρων κηπευτικών κατέχει σημαντική  Ὀέση στην γεωργία της Κοινότητος. Η  επίτευξη  ικανοποιητικὠν  αποτελεσμάτων κατὰ την καλλιέργεια κηπευτικών εξαρτάται κατὰ ἑνα μεγάλο μέἐρος απὀ τη χρησιμοποίηση καταλλήλων σπόρων προς σπορά. Επιτυγχάνεται.. μεγαλύτερη... παραγωγικότητα.... στην καλλιέργεια κηπευτικών της Κοινότητας απὀ την εφαρμογή απὀ τα κράτη μέλη ενιαἰων καὶ ὁσο το δυνατὸ αυστηρών Κανόνων ὅσον αφορὰ την επιλογή ποικιλιών αποδεκτών για την εµπορία. Αποδεικνύεται αναγκαίο να καταρτισθεί ἑνας κοινός κατάλογος ποικιλιών ειδών κηπευτικών. Αυτὸς ο κατάλογος εἶναι δυνατόν να καταρτισθεί μόνο βάσει εὐνικών καταλὀ- γων. Πρέπει, ως εκ τούτου, όλα τα κράτη μέλη να καταρτἰίσουν ἑναν ἦ περισσότερους εὐνικούς καταλόγους των ποικιλιών που εἶναι αποδεκτὲς στο ἐδαφός τους για πιστοποίηση, έλεγχο καὶ εμπορία. Οἱ κατάλογοι αυτοί πρέπει να καταρτἰζονται σύμφωνα µε οµοιόµορφους κανόνες, ὧστε οι αποδεκτές ποικιλίες να εἶναι σαφὼς διακρινόµενες, σταθερὲς και επαρκὼς ομοιόµορφες. (1) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 9 Απριλίου 2002 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα). () ΕΕ Ι. 225 της 12.10.1970, σ. 7: οδηγἰα ὁπως τροποποιήθηκε τελευταἰα απὀ την οδηγἰα 98/96/ΕΚ (ΕΕ Ι. 25 της 1.2.1999, σ. 27). (’) Βλέπε παράρτηµα ΥΊ μέρος Α. (8) (12) (13) (4) (16) Πρὲἐπει να λαμβάνονται υπόψη οἱ κανὀνες που Ὀεσπίζονται σε διεθνὲς επίπεδο για ορισµένες διατάξεις που αφορούν την αποδοχή των ποικιλιὼν σε εθνικό επίπεδο. Οι εξετάσεις για την αποδοχἠ ποικιλίας απαιτούν να καῦο- ρισθεί σημαντικός αριθμός οµοιομόρφων κριτηρίων καὶ ελα- χίστων απαιτήσεων εκτελέσεως. Οι προδιαγραφές σχετικά µε τη διάρκεια ισχύος µιας απο- δοχής, τα αἴτια της ανἀκλησής της καὶι την πραγµατοποίηση της επιλογἠς διατηρητέων ποικιλιών πρέπει να εἶναι οµοι- ὀμορφες καὶ ὁτι πρέπει να προβλεφθεί αµοιβαία ενημέρωση των κρατών μελών ὀσον αφορὰ την αποδοχἠ και τη δια- γραφή ποικιλιών. Εἶναι επιθυμητὀ να προβλεφθούν κανόνες σχετικά µε την καταλληλότητα των. ονομασιών των πουαλιὼν καὶ΄µε την πληροφόρηση μεταξὺ των κρατὼν µελών. Οιἱ σπόὀροι ποικιλιών που εἶναι εγγεγραμμένοι στον κοινὸ κατάλογο ποικαλιών δεν πρέπει να υποβάλλονται, στο εσωτε- ρικὀ της Κοινότητος, σε κανέναν περιορισμὀ εµπορίας ως προς την ποικιλία. Πρέπει, επἰ πλέον, να παρέχεται στα κράτη μέλη το δικαίωµα να προβάλλουν αντιρρήσεις για µια ποικιλία. Πρὲπει η Επιτροπή να εξασφαλίζει τη δηµοσίευση των ποι- κιλιών, ο οποῖες περιλαμβάνονται στον κοινό. κατάλογο στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρὰ . Πρἐπει να προβλέπονται προδιαγραφές προς αναγνώριση της ισοδυναμίας των εξετάσεων καὶ των ελέγχων ποικιλιών που πραγματοποιούνται σε τρῖτες χώρες. Λόγω της εξέλιξης της επιστήµης και της τεχνολογίας, εἶναι πλέον δυνατόν να αναπτυχθούν ποικιλίες μέσω γενετικής τροποποίησης. Συνεπώς, ὀόταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν εἀν Όα αποδεχτούν γενετικώς τροποποιηµένες ποικιλίες κατά την ἐννοια της οδηγἰας 90/220/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για τη σκόπιµη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιηµένων οργανισμών στο περιβάλλον (3), πρέπει να λαµβάνουν υπὀόψη τους τυχόν κινδύνους που απορρέουν απὀ τη σκόπιµη ελευθἐρωσή τους στο περιβάλλον. Επιπλέον, πρέπει να θεσπισθούν ὁροι αποδοχἠς του γενετικώς τροπο- ποιηµένου αυτού υλικού. (ἃ ΕΕ Ι. 117 της 8.5.1990, σ. 15- οδηγἰα όπως καταργήθηκε απὀ την οδη- γία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του. Συµβουλίου (ΕΕ Ι. 106 της 17.4.2001, σ. 1).