Ι. 416 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.1.2002 Π (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 17ης Δεκεμβρίου 2002 επἰὶ αιτήµατος της Ελλάδος να επιτραπεί η χρήση βαρέος μαζούτ, μέγιστης περιεκτικότητας σε θείο 3 6 κατὰ μάζα, σε τμήμα της επικρἀτειάς της [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριθμό Ε(2002) 2475] (Το κείµενο στην ελληνικἡ γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (2003/3/ΕΟ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την οδηγία 1999/32/ΕΚ του Συµβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά µε τη μείωση της περιεκτικότητας ορισµένων υγρών καυσίμων σε θεἰο καὶι την τροποποίηση της οδηγἰας 93/12/ΕΟΚ (), καὶ ιδίως το ἀρθρο 3 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Δυνάμει του ἀρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγἰας 1999/ 32/ΕΚ, τα κράτη μέλη καλούνται να λάβουν όλα τα ανα- γκαἰα µἐτρα για να εξασφαλίσουν ὁτι στην επικρἀτειά τους, απὀ την Ίη Ιανουαρίου 2003, δεν χρησιμοποιεῖται βαρὺύ μαζούτ περιεκτικότητας σε Ὀείο ἀνω του 1 96 κατὰ μάζα. Δυνάμει του ἀρθρου 3 παράγραφος 7 της εν λόγω οδηγίας, ἑνα κράτος μέλος ἐχει το δικαίωµα, υπὀ ορισμένες προῦ- ποθέσεις, να επιτρέψει τη χρήση βαρέος μαζούτ περιεκτι- κότητας σε θείο μεταξύ 1 καὶ 3 9ο6 κατἀ μάζα, σε τμήµατα ἡ στο σύνολο της επικρἀτειάς του. Στις 17 Δεκεμβρίου 2001, η Ελλάδα υπέβαλε αἴτηση για ἐγκριση της Επιτροπῆς ὀσον αφορά τη. χρήση βαρέος μαζούτ μέγιστης περιεκτικότητας σε θεἰο 3 96 κατὰ μἆζα, σε ολόκληρη την επικρἀτειά της, εκτός του λεκανοπεδίου της Αττικής. Κατά τις ελληνικὲς αρχές, η μέγιστη περιεκτικότητα σε Ὀείο 3 96 κατὰ μάζα εἶναι κατὰ 10 ό χαμηλότερη απὀ την. περιεκτικότητα του. νυν χρησιμοποιούμενου  βαρέος μαζούτ. Η Επιτροπή ζήτησε περαιτέρω πληροφορἰες απὀ τις ελλη- νικὲς αρχές στις 23 Ιανουαρίου 2002. Ἡ Ελλάδα διαβίβασε πις πληροφορἰες αυτές στις 19 Φεβρουαρίου 2002 και στη συνέχεια τροποποίησε, στις 4 Ιουνίου 2002, το αἰτημὰ της, ζητώντας προσωρινή παρέκκλιση ἐως το 2005, µε επανε- ξέταση για την υπὀλοιπη περἰοδο. Ω ΤΕτ 121 της 11.5.1999, σ. 13. (5) Η Ελλάδα κατέθεσε στοιχεία σύμφωνα µε τα οποία τηρού- νται τα κοινοτικά πρὀτυπα ποιότητας για τον ατμοσφαιρικὀ αέρα ὁσον αφορὰ το διοξεῖδιο του Ὀείου, που καθορίζονται στην οδηγἰία 850/779/ΕΟΚ, της Ίδ5ης Ιουλίου 1980, περὶ των οριακών τιµών καὶ των ενδεικτικών τιµών της ποιότητας της ατμόσφαιρας για το διοξείδιο του Ὀείου καὶ τα αιωρού- μενα σωµατῖδια () καὶ στην οδηγἰία 1999/20/ΕΚ, της 224ς Απριλίου 1999, σχετικἀ µε τις οριακές τιμὲς διοξειδίου του Ὀείου, διοξειδίου του. αζώτου καὶ οξειδίων του. αζώτου, σωματιδίων καὶ μολύβδου, στον αέρα του περιβάλλοντος (7, ὁπως τροποποιήθηκε απὀ την απόφαση 2001/744/ΕΚ της Επιτροπής ()). Επιπλέον, βάσει ενδεικτικών  μετρήσεων σε τρία αντιπροσωπευτικά  σηµεία, τα΄ οποἰία συμπίπτουν µε οικοσυστημικὲς ζώνες, οι συγκεντρώσεις του διοξειδίου του Ὀείου στον ατμοσφαιρικὀ αέρα εἶναι κάτω της οριακῆς, για την προστασία των οικοσυστημάτων, τιμής των 20 μο[τα”, που καθορίζεται στην οδηγία 1999/20/ΕΚ. Η Ελλάδα δηλώνει ὁτι οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του Ὀείου στον ατμοσφαιρικὀ αἷὲρα στην επικρἀτειά της εἶναι εν γένει χαμηλές, µολονότι στις περιοχὲς γύρω απὀ σημαντικὲς θερ- μοηλεκτρικὲς μονάδες που χρησιμοποιούν ληγνίτη, οι΄ συ- γκεντρώσεις. εἶναι μεγαλύτερες. Ωστόσο, οι μετρήσεις απὀ σταθμοὺς παρακολούθησης που απέχουν αρκετὰ χιλιόμετρα απὀ τους σταθμοὺς ηλεκτροπαραγωγἠς που χρησιμοποιούν λιψνίτη, όπως αυτὲς γνωστοποιήθηκαν απὀ την. Ελλάδα, βρίσκονται εντός των σχετικών οριακών τιμών της οδηγίας 80/779/ΕΟΚ, ὀὁπως τροποποιήθηκε απὀ την οδηγία 89/ 4271ΕΟΚ . Σύμφωνα µε τις ελληνικὲς αρχές, οι ετήσιες εκπομπές διοξει- δίου του. θείου ανέρχονται σήμερα σε περίπου 483 000 τόνους ετησίως. Πλην ὀμως, οι εν λόγω εκπομπές αναμένε- ται να μειωθούν στους 300 000 τόνους ετησίως, λόγω της αὖξησης της χρήσης φυσικού αερίου στον τοµέα της θερ- μικήῆς ηἠλεκτροπαραγωγἠς καὶ λόγω των μέτρων που θα απαιτηθούν στο πλαϊσιο της συμμόρφωσης µε την οδηγία Ι. 229 της 20.8.1950, σ. 30. [ 163 της 29.6.1999, σ. 41. Ι. 278 της 23.10.2001, σ. 35. Ι. 201 της 14.7.1950, σ. 53.