Αριθ. Ι.60/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3. 3. 94 ΟΔΗΓΙΑ 9414/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 14ης Φεβρουαρίου 1994 για τροποποίηση των οδηγιών 69Π69ΙΕΟΚ καὶ Τ7388/ΕΟΚ για την αύξηση τουῦ επιπέδου των ατελειών για τοὺς ταξιδιώτες από τρίτες χώρες καὶι των ορίων για τις αφορολόγητες αγορές κατά τα ενδοκοινοτικά ταξίδια ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Ἔχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το άρθρο 099, την πρόταση της Επιτροπής ('). τη γνώμη τοῦ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), τη γνώµη της Οικονοµικής καὶ Κοινωνικῆς Ἐπιτροπής (7), Ἐκτιμώντας: ότι το άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 69Π69/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 28ης Μαΐου 1969 ('), προβλέπει ατέλεια για τα εμπορεύματα ποὺ περιέχονται στις προσωπικές αποσχευές των ταξιδιωτών απὀ τρίτες χώρες, εφόσον πρόκειται για εισαγωγές χωρίς εµπορικό χαρακτήρα: ὁτι η συνολική αξία εμπορευμάτων δυναµένων να απολαύουν αυτῆς της ατέλειας δεν πρέπει να υπερβαίνει ανά άτοµο τα 45 ἘΈρι- ὁτι, σύμφωνα µε το ἂρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 69/169/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη έχουν την. ευχέρεια, προκειµένου για ταξιδιώτες ἠλικίας μικρότερης των 15 ετών, να μειώσουν αυτήν την ατέλεια μέχρι 23 Έου: ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη τα μέτρα υπέρ των ταξιδιωτών που συνιστώνται εκ µέρους ειδικευµένων διεθνών οργανι- σμών, καὶ συγκεκριµένα εκείνα που περιλαµβάνονται στο παράρτηµα Ε.3 της διεθνούς σύμβασης για την απλούστευση καιὶ εναρµόνιση των τελωνειακών καθεστώτων: ὁτι οι στόχοι αυτοί μπορούν να επιτευχθούν µε αύξηση των ατελειών: ὁτι είναι αναγκαίο να προβλεφθεί για περιορισµένο χρονικό διάστηµα παρέκκλιση υπέρ της Γερμανίας, λαμβανομένων υπόψη των οικονοµικών δυσκολιών που ενδέχεται να προ- κληθούν απὀ τα ποσά των ατελειών, ιδιαίτερα όσον αφορά την κυκλοφορία ταξιδιωτών που εισέρχονται στο έδαφος αυτού του κράτους µέλους απὀ χερσαία ἤ θαλάσσια σύνορα διαφορετικά από εκείνα µε τα κράτη µέλη της ΕΖΕΣ: (!) ΕΕ αριθ. Ο 102 της 14. 4. 1984 σ. 10, καὶι ΕΕ αριθ. Γ 78 της 26. 3, 1985: σ. 9. (’) ΕΕ αριθ. Ο 4δ της 18. 2. 1985, σ, 75, και γνώμη που δόθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1904 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην. Ἐπίσημη Εφημερίδα). () ΕΕ αριθ. Ο 248 της 17. 9. 1984, σ. 26, (!) ΕΈ αριθ. Ι. 133 της 4. 6. 1969, σ. 6. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/111/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. Τ, 384 της 30. 12. 1992, σ. 47). τους ιδιαίτερους δεσμούς που υφίστανται μεταξύ της ηπειρω- τικῆς Ισπανίας καὶ τον Καναρίων Νήσων και της Θέουτα και Μελίλια: ότι εἶναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί, ενόσω οι πωλήσεις αυτές επιτρέπονται κατ’ εφαρμµογή του άρθρου 7δια της οδηγίας 71/388/ΕΟΚ του Συµβουλίου της Ί7ης Μαΐου 1977 περί εναρ- µονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών µε τους φόρους κύχκλου εργασιών --- Κοινό σύστημα: φόρου προστιθέµενης αξίας: ομοιόµορφη φορολογική. βάση (), η διατήρηση της πραγματικής αξίας των εμπορευμάτων που μπορούν να πωληθούν σε καταστήµατα αφορολογήτων ειδών σε ταξιδιώτες ενδοκοινοτικῆς πτήσης ἡ θαλασσίου διάπλου, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Ἡ οδηγία 69/169/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξῆς: 1, στο άρθρο 1 παράγραφος Ἱ, οι ὀροι «45 Έου» αντικαθί- στανται απὀ τοὺς ὀρους «175 Ετιν- 2. στο ἄάρθρο Ί παράγραφος 2, οι ὀροι «23 Έεμ» αντικαθί- στανται απόὀ τοὺς ὀρους «Ο0 Έοι»: 3, το άρθρο 7β αντικαθίσταται απὀ το ακόλουθο κείµενο: «Ἄρθρο 7 1.. Κατά παρέχκλιση απὀ το άρθρο 1 παράγραφος 1, η Ἱσπανία έχει το δικαίωµα να εφαρμόσει, έως τις 31᾽ Δεχεμ- βρίου 2000, ατέλεια 600 Έσα κατά την εισαγωγή των εν λόγω εμπορευμάτων απόὀ ταξιδιώτες προερχόµενους από τις Καναρίους Νήσους, τη Θέουτα και Μελίλια, οι οποίοι εισέρχονται-στο εσωτερικό της, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας Ί7/388/ΕΟΚ. 2, . Κατά παρέκκλιση απὀ το άρθρο 1 παράγραφος 7, η Ισπανία έχει το δικαίωµα, όσον αφορά τοὺς κάτω των 15 ετών ταξιδιώτες, να μειώσει την ατέλεια αυτή μέχρι 150 Εο : ἌΆρθρο 2 Στο άρθρο 28ια της οδηγίας 77/388/ΕΟΙς, το σηµείο 2 στοι- χείο α) πρώτο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο: «α) η συνολική αξία των οποίων δεν υπερβαίνει, ανά άτοµο και ανά ταξίδι, τα 90 Εου. () ΕΕ αριθ. Ι. 145 της 13. 6, 1977, σ. Ἱ. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία απὀ την οδηγία 92/111/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. Ι, 384 της 30, 12. 19972, σ. 4).