[ 11/50 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16.1.2003 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 10ης Ιανουαρίου 2002 για την ἀρνηση χορήγησης παρἐκκλισης απὀ την απόφαση 2001/822/ΕΚ του Συµβουλίου όσον αφορά τους κανόνες καταγωγἠς για τη ζάχαρη απὀ τις Ολλανδικὲς Αντίλλες [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριθμό Ε(2002) 5501] (2003/34/Ε Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την απόφαση 2001/822/ΕΚ του Συµβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2001, για τη σύνδεση των υπερπόντιων χωρών καὶ εδαφών µε την Ευρωπαϊκή  Κοινότητα (Όνεπσρας ασδοςἰαϊοη) (), καὶ. ιδίως το ἀρθρο 37 του παραρτήµατος ΠΙ, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το παράρτηµα Π[ της απόφασης 2001/822/ΕΚ αφορὰ τον ορισμό της εννοίας «καταγόµενα προϊόντα» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας. Το ἂἀρθρο 37 παράγραφος 1 προβλέπει ὁτι μπορεί να εγκριθεἰ παρέκκλιση απὀ αυτοὺς τους κανόνες καταγωγἠς ὀταν αυτὸ αιτιολογεῖται απὀ την ανάπτυξη των  βιομηχανιών που  ἤδη  υπάρχουν. ἡ . τη δηµιουργία νέων βιομηχανιών σε χώρα ἡ έἐδαφος, ενώ το ἀρθρο 37 παράγραφος 4 αναφέρει ὁτι, σε κάθε περίπτωση, γῖνεται εξέταση για να επιβεβαιωθεί το ὁτι οἱ κανόνες πουὺ αφορούν τη σώρευση καταγωγἠς δεν προβλέπουν λύση του προβλήματος. Στις 20 Φεβρουαρίου 2002 οἱ Κάτω Χώρες ζήτησαν παρέἐκκλιση απὀ τους κανόνες καταγωγἠς που καθορίζονται στο παράρτηµα Π ὀσον αφορὰ ετήσια ποσότητα 2 000 Τόνων ζάχαρης καταγωγἠς απὀ χώρες εκτὸς ΑΚΕ, που έχει εισαχθεί απὀ την Κολομβία στις Ολλανδικὲς Αντίλλες για µεταποίηση καὶ για εξαγωγἠ προς την Κοινότητα σε περίοδο εξαετοὺς διάρκειας, καὶ που αναµένεται να ἔχει Ὀετικὀ αντί- κτυπο. στην ανάπτυξη της υφιστάμενης . βιομηχανίας.  Οι Κάτω Χώρες ζήτησαν η παρέκκλιση αυτήῆ να εφαρμοστεί για Την ετήσια ποσότητα 25 000 τόνων που προβλέπεται για τη σὠρευση καταγωγἠς ΑΚΕ/ΕΚ-ΥΧΕ βάσει του ἀρθρου 6 παράγραφος 4 του παραρτήµατος Π της απόφασης 2001/ 822/ΕΚ. Στις 13 Μαΐου 2002, οι Κάτω Χώρες απἐσυραν την αἴτηση, εφόσον εκκρεμούσε η συμπληρωματική εξέταση των δυνα- τοτήτων προμήθειας ζάχαρης ΑΚΕ στον εν λόγω παραγωγό. Στις 4 Οκτωβρίου 2002, οι Κάτω Χώρες υπέβαλαν συµπλη- ρωματικὲς πληροφορίες, σύμφωνα µε τις οποῖες οι παρα- γωγοί ζάχαρης σε πὲντε διαφορετικά κράτη ΑΚΕ . εἶχαν αρνηθεί τον Μάιο καιὶ τον Ιούνιο του 2002, να προμηθεύ- ϱ) ΕΕΙ. 314 της 230.11.2001, σ. Ἱ. σουν τον παραγωγὀ µε την αιτούμενη ζάχαρη, ενώ ἑνας παραγωγός ζάχαρης στη Γουιάνα ἦταν πρόθυμος να προµη- Ὀεύσει αλλά εἶχε προσφέρει τιµή (459 δολάρια ΗΠΑ/τόνο πιμή [οῦ (αεοτσοίουν) που ἦταν πολύ υψηλότερη απὀ την πιμή της κολομβιανής ζάχαρης (275 δολάρια ΗΠΑ/τόνο ελεύθερο στην αποθήκη του. αγοραστή). Οἱ Κάτω Χώρες ζήτησαν να επανεξεταστεἰ η αἴτηση παρέκκλισης απὀ τον κανόνα καταγωγἠς, ειδικότερα βάσει αυτής της πληροφο- ρίας. Ειδικότερα, οι Κάτω Χώρες αναφέρουν ὁτι το κόστος εργα- σίας καὶ τα γενικὰ ἑέξοδα στις Αντίλλες αντιπροσωπεύουν ποσὀ 1 095 570 ευρὼώ για 3 000 τόνους τελικών προϊὀ- ντων. Ἡ αξία των . τελικών  προϊόντων . αντιστοιχεί -σε 3 24] 200 ευρώ. Η εξέταση των πληροφοριών που υποβλήθηκαν δείχνει ὁτι η προστιθέµενη αξία της συναλλαγής, όπως ορίζεται απὀ το ἀρθρο 1 σημείο 1), υπερβαΐνει το 45 6 της τιµήῆς εκ του εργοστασἰίου των τελικών προϊόντων, και στις δύο περι- πτὠσεις προµήθειας ζάχαρης της Κολομβίας καὶ της Γουιά- νας. Σύμφωνα µε τις πληροφορίες που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες µε την ευκαιρία της αἴτησης της 20ής Φεβρουαρίου 2002, ο παραγωγός έλαβε, στο πλαἰσιο της ετήσιας ποσόστωσης 25 000 τὀνων για το 2002, σημαντική ἆδεια για 6222 τόνους. Συνεπώς, η αἴτηση του παραγωγού για το 2002, δυνάµει του. ἀρθρου 6 του κανονισμού (Ε αριθ. 192/ 2002, ανερχόταν σε ποσότητα 10 000 τὀνων. Σύμφωνα µε τις διατάξεις του ἀρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟ αριθ. 192/2000 της Επιτροπής (), ο παραγωγός ὀφειλε να υποβάλει την αἰτησή του για το 2002 στις εθνικὲς αρχές εντός των πρὠτων δέκα εργάσιµων ημερών του Φεβρουαρίου αυτού του έτους. Ο εν λόγω παραγωγός υπέβαλε την αἰτησή του για ἆδεια εισαγωγἠς πριν να έχουν υποβάλει οι Κάτω Χώρες την αρχική αἴτηση παρέκκλισης απὀ τους κανόνες καταγωγἠς. Όταν εισήγαγε την αἰτησή του για ἆδεια εἰ- σαγωγἠς, ο εν λόγω παραγωγός δεν ἦταν σε θέση να υποθέ- σει ὁτι ὃα μπορούσε να χορηγηθεί παρέκκλιση απὀ τους κανόνες καταγωγἠς καὶ εποµένως ανέλαβε τον κίνδυνο να χρησιμοποιήσει όλα ἡ ορισµένα απὀ τα πιστοποιητικά µε πιθανή συνέπεια την απώλεια της εγγύησης. (ϱ) ΕΕΙ. 31 της 1.2.2002, σ. 55.