20.12.2006 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 364/5 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1851/2006 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 19ης Δεκεμβρίου 2006 για καθορισμὀ μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για ορισμένες ουσίες οι οποίες επιµολύνουν τα τρόφιμα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) Ἡ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον. κανονισµὀ. (ΕΟΟ  αριθ. 31593 του Συμµβουλίου, της δης Φεβρουαρίου 1993, για τη Ὀέσπιση κοινοτικὠν. διαδικασιών για πις προσμεΐξεις των τροφίµων (1), και ιδίως το ἀρθρο 2 παράγρα- φος , Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Ο κανονισμὸς (ΕΚ) αριθ. 466/2001 της Επιτροπῆς, της δης Μαρτίου 2001, για τον καθορισμό μέγιστων τιμὼών ανοχής για ορισμένες προσμείξεις στα τρόφιμα () τροποποιήθηκε σημαντικά πολλὲς φορὲς. Εἶναι απαραΐτητο να τροποποιη- Ὁούν πἆλι τα μέγιστα επιτρεπτά  επίπεδα για. ορισμένες ουσὶες οἱ οποῖες επιμολύνουν τα τρόφιµα προκειµένου να ληφθούν υπὀψη  οι νὲες πληροφορίες και. εξελίξεις του (οςκ ΑπΠππεπίατίησ. Παράλληλα, το. κεἴμενο θα πρέπει, κατὰ περίπτωση, να αποσαφηνιστεί. Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΟ αριθ. 466/2001 πρὲπει να αντικατασταθεί. (2) . Εἶναι σημαντικό, προκειµένου να προστατευθεί η δηµόσια υγεία, να΄ διατηρεῖται η΄ περιεκτικότητα των. τροφίµων σε ουσὶες οι οποἰες τα επιµολύνουν σε επίπεδα αποδεκτὰ απὀ τοξικολογική ἀποψη. (2) . Δεδομένων των διαφορών μεταξύ των νομοθεσιών των κρα- τῶν μελών καὶ της ενδεχόµενης επικινδυνότητας διαστρεβλώ- σεων του ανταγωνισμού που μπορούν να προκύψουν απὀ αυτὲς, για ορισµένες ουσίες ο οποῖες επιμολύνουν τα τρό- φιµα επιβάλλεται να ληφθούν κοινοτικἀ μέτρα για τη δια- σφάλιση της ενότητας της αγοράς, ενώ, παράλληλα, να τηρηθεἰ η αρχή της αναλογικότητας. (4) . Τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα πρέπει να καθοριστούν σε ἑνα αυστηρό επἰπεδο, ευλόγως εφικτὀ, µε την εφαρμογή ορθών γεωργικών, αλιευτικών καὶ μεταποιητικών πρακτικών, λαµβά- νοντας υπόψη τον κἴνδυνο που σχετῖζεται µε την καταν- λωση των τροφίµων. Στην περίπτωση των ουσιών οἱ οποίες επιμολύνουν τα τρόφιμα καιὶ θεωρούνται γονιδιοτοξικἀ καρ- κινογόνα ᾖἦ σε περιπτώσεις κατὰ τις οποῖες η τρέχουσα ἐκθεση του πληθυσμού ἡ ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού () ΕΕ Ι. 37 της 13.2.1993, σ. 1. Κανονισμός ὁπως τροποποιήθηκε µε τον κανονισμὸ (ΕΚ) αριθ. 1852/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. και του Συμβουλίου (ΕΕ Ι. 284 της 31.10.2002, σ. 1). () ΕΕ Ι. 77 της 16.3.2001, σ. 1. Κανονισμός ὁπως τροποποιήθηκε τελευ- ταῖα µε τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 199/2006 (ΕΕ Ι. 32 της 4.2.2006, σ. 32). () (6) (8) προσεγγίζει την ανεκτή πρόσληψη ἡἦ την υπερβαΐνει, πρέπει να καθοριστούν μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα στο κατώτερο ευλόγως εφικτὀ επίπεδο (ΚΕΕΕ). Οιἱ προσεγγίσεις αυτές εξα- σφαλίζουν ὁτι οι υπεύθυνοι των . επιχειρήσεων τροφίμων εφαρµόζουν µέἐτρα για την κατὰ το δυνατόν πρόληψη. και μείωση της μόλυνσης, προκειµένου να προστατευδεἰ η δηµό- σια. υγεία. Επιπλέον, ενδείκνυται, για την. προστασία της υγείας των βρεφών καὶ των μικρών παιδιών, τα οποία απο- τελούν ευάλωτη ομάδα, να θεσπιστούν τα κατώτερα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα, τα οποία εἶναι επιτεύξιµα μέσω αυστηρής επιλογἠς των πρὠτων υλών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή τροφίμων για βρέφη καὶ μικρὰά παιδιά. Ἡ αυστηρή αυτή επιλογή των πρὠτων υλῶν . ενδείκνυται επίσης για την παρασκευή ορισµένων  ειδικών τροφίμων, ὁπως πίτουρα, για ἀµεση κατανάλωση απὀ τον ἀνθρωπο. Προκειμένου να μπορούν τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα να εφαρμοστούν στα αποξηραµένα, αραιωμένα, µεταποιηµένα ἡ αποτελούμενα απὀ διάφορα. συστατικά τρόφιμα, ὁπου . δεν έχουν. Ὀεσπιστεί συγκεκριµένα κοινοτικά μέγιστα. επιτρεπτά επίπεδα οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίµων πρὲπει να παρέχουν τους . ειδικοὺς συντελεστὲς συμπύκνωσης -και αραίωσης, συνοδευόµενους απὀ τα κατάλληλα πειραματικά στοιχεῖα που αιτιολογούν τον προτεινόµενο συντελεστή. Προκειμένου να εξασφαλιστεἰ η αποτελεσματική προστασία της δηµόσιας υγείας, προϊόντα τα οποία περιέχουν ουσίες οι οποἰες τα επιμολύνουν που υπερβαΐνουν τα μέγιστα επιτρε- πτὰ επίπεδα δεν πρέπει να διατῖθενται στην αγορά,  εἶτε αυτούσια, εἶτε κατόπιν ανάµειξης µε τρόφιμα, εἶτε χρησιµο- ποιούμενα ως συστατικά σε ἄλλα τρόφιμα. Έχει αναγνωριστεἰ ὁτι οι μέθοδοι διαλογἠς ἡ ἄλλες φυσικὲς διαδικασίες επιτρέπουν να μειωθεί η περιεκτικότητα σε αφλα- τοξίνες στα αράπικα φιστίκια, στους ξηροὺς καρπούς µε κέλυφος, στα ξηρά φρούτα και στον αραβόσιτο. Προκειµὲ- νου να ελαχιστοποιηθούν ο επιπτώσεις στο εµπόριο, ὃα πρέπει να γίνουν αποδεκτὲς υψηλότερες περιεκτικότητες σε αφλατοξῖνες για τα εν λόγω προϊόντα, εφόσον αυτά . δεν προορίζονται για ἀµεση κατανάλωση απὀ τον ἀνθρωπο ἡἦ για χρήση ως συστατικά τροφίμων. Στις περιπτώσεις αυτές, τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για τις αφλατοξίνες πρέπει να καθοριστούν, λαµβανομένης υπόὀψη της . αποτελεσµατικὀ- τητας των διαδικασιὼν που προαναφέρθηκαν, προκειµένου να μειωθεί η περιεκτικότητα σε αφλατοξίνες στα αράπικα φιστίκια, στους ξηρούς καρποὺς µε κέλυφος, στα ξηρὰά φρούτα καὶ στον αραβόσιτο σε επίπεδα χαμηλότερα απὀ τα καθορισμένα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για τα εν λόγω προϊόντα, εφὀσον αυτὰ δεν προορίζονται για ἀµεση κατανὰ- λωση απὀ τον ἀνθρωπο ἡ για χρήση ως συστατικἀ τροφίµων. Για να καταστεἰ δυνατή η αποτελεσματική επιβολή των μέγι- στων επιτρεπτών επιπἐέδων για ορισµένες ουσίες που επιµο- λύνουν ορισµένα τρόφιμα, εἶναι σκόπιµο να προβλεφθούν κατάλληλες διατάξεις επισήµανσης για τις εν λόγω περιπτώ- σεις.