Ι. 270/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δ.10.2002 ΟΔΗΓΙΑ 2002/74/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Σεπτεµβρίου 2002 για την τροποποιηση της οδηγίας 80|987|Ε0Κ του Συµβουλίου περι ψοσεγγισεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά µε την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 137 παράγραφος 7, την πρόταση της Επιτροπῆς (), τη γνώµη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικής Επιτροπής (), Αφού ζητήθηκε η γνώµη της Επιτροπής των Περιφερειών, Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του. ἀρθρου 251 της συνθήκης (7), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (3 . Ο κοινοτικὸς χάρτης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμά- των των εργαζοµένων, ο οποίος υιοθετήθηκε στις 9 Δεκεμ- βρίου 1989, αναφέρει, στο σημείο 7, ὁτι η δηµιουργία της εσωτερικής αγοράς πρέἐπει να οδηγήσει σε βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας των εργαζοµένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα καὶ ὁτι η βελτίωση αυτή πρέπει να επιφἑρει, ὀπου τοῦτο εἶναι αναγκαἰο, την ανάπτυξη ορισµέ- νων πλευρών της εργατικής νοµοδεσίας, ὁπως εἶναι οι διαδι- κασὶες ομαδικής απὀόλυσης ἦ πτώχευσης. ). Ἠ οδηγἰα 80/987/ΕΟΚ (') αποσκοπεἰ να εξασφαλίσει στους μισθωτούς µια ελάχιστη προστασία σε περίπτωση αφερεγ- γυότητας του εργοδότη τους. Προς τούτο, υποχρεώνει τα κράτη μέλη να συστήσουν ἑναν οργανισμὀ που ὃα εγγυάται στους εργαζόµενους την πληρωμή των ανεξόφλητων απαι- τήσεών τους. (2) . Ἡ εξέλιξη του δικαἰου περὶ αφερεγγυότητας στα κράτη μέλη, καθὼς καὶ η ανάπτυξη της εσωτερικῆς αγορᾶς, απαιτούν την αναπροσαρµογή ορισµένων διατάξεων της εν λόγω οδηγἰας. (4) . Ἡ ασφἀλεια δικαἰου καὶ η νομική διαφάνεια απαιτούν, εξάλ- λου, διευκρινἰσεις ως προς το πεδίο εφαρµογἠς και ορισμὲ- νους ορισμοὺς της οδηγἰας 50/987/ΕΟΚ. Θα πρὲπει ιδίως να διευκρινισθούν, στο διατακτικὀ της οδηγίας, οι δυνατότη- τες παρεκκλίσεων που παρέχονται στα κράτη μέλη και να καταργηθεἰ, κατἀ συνέπεια, το παρἀρτημὰ της. (5) . Για να εξασφαλισθεἰ δίκαιη προστασία στους αφορώμενους εργαζόµενους, ενδείκνυται να προσαρμοσθεἰ ο ορισμός της κατάστασης. αφερεγγυότητας στις νὲες νομοθετικὲς τάσεις () Ες 154 Έτης 29.5.2001, σ. 109. (ϱ) ΕΕ ( 221 της 7.8.2001, σ. 110. () Γνώμη του Ευρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου της 29ης Νοεμβρίου 2001 (δεν ει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερἰδα), κοινή Ὀέση του Συµ- Ξ)υλιου της Ίδης Φεβρουαρίου 2002 (ΕΕ ς 119 Ετης 22.5.2002, σ. 1) καὶ οιποφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβου)κιου της 14ης Μαΐου 2002 (δεν ἐχει ακόµη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 20027. () ΕΕ Ι. 283 της 28.10.1980, σ. 23- οδηγἰα όπως τροποποιήθηκε τελευ- ταία απὀ την πράξη προσχωρήσης του 1994. στα κράτη μέλη στον τοµέα αυτὸ καὶ να καλυφθούν, από τον ορισμό αυτὸὀ, καὶ οι διαδικασίες αφερεγγυότητας εκτὸὀς της εκκαθάρισης. Στη συνάρτηση αυτή, τα κράτη μέλη ὃα πρέπει να διαθέτουν την ευχέρεια να προβλέπουν, προκειµὲ- νου περὶ του καθορισμού της υποχρέωσης πληρωμἠς του οργανισμού εγγύησης, ὁτι ὀταν µια κατάσταση  αφερεγ- γυότητας συνεπάγεται πλείονες διαδικασίες αφερεγγυότητας, αυτή η κατάσταση α αντιμετωπίζεται ως εὰν επρόκειτο για μία καὶ μόνη διαδικασία αφερεγγυότητας. (6) . Ενδείκνυται να εξασφαλισθεἰ ὁτι οι εργαζὀµενοι οι οποίοι αναφέρονται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συµβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά µε τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικῆς απασχόλησης που συνήφθη απὀ την υΝΙΟΕ, το ΟΕΕΡ και την ΟΕ5 (), στην οδηγία 1999|7Ο|ΕΚ του. Συµβουλίου, της 28ης Ἰουνίου 1999, σχετικά µε τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισµένου χρόνου που συνήφθη απὀ την Ε5, την ΝΙΟΕ καὶ το ΟΕΕΡ () καὶ στην οδηγία 91/253/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1991, για τη συμπλήρωση των μέτρων που αποσκοπούν στο να προαγάγουν τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας κατὰ την εργασία των εργαζοµένων µε σχέση  εργασίας ορισµένου χρόνου ἡ µε σχέση πρὀσκαιρης εργασίας (), δεν εξαιρούνται απὀ το πεδίο εφαρµογἠς της παρούσας οδηγίας. () . Για να κατοχυρωθεί νομικὼώς η Ὀέση των μισθωτών σε περί- πτωση . αφερεγγυότητας  επιχειρήσεων που ασκούν -τις δραστηριότητὲς τους σε πλείονα κράτη μέλη και για να εδραιωθούν τα δικαιώματα των εργαζοµένων κατὰ την ἐννοια της νοµολογίας του Δικαστηρίου, εἶναι αναγκαἰο να εισα- χθούν διατάξεις που Όα καθορίζουν ρητὰ τον οργανισμό που Όα εἶναι αρµόδιος για την πληρωμή των ανεξόφλητων απαι- τῆσεων των μισθωτών στις περιπτώσεις αυτὲς καιὶ που θα Ὀέτουν ως στόχο της συνεργασίας μεταξύ των αρµόδιων διοικητικὠν υπηρεσιών των κρατών μελών την ταχύτερη δυνατή πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργα- ζομένων. Εἶναι επίσης αναγκαἰο να εξασφαλισθεἰ η΄ ορθή εφαρμογή των οικεἰων διατάξεων, προβλέποντας τη συνερ- γασία μεταξύ των  αρμοδίων  διοικητικὠν υπηρεσιών . των κρατών μελών. (8) Τα κράτη μέλη μπορούν να Ὀέτουν περιορισμοὺς στην ευθύνη των οργανισµών εγγύησης, περιορισμούς οι οποίοι πρέπει να εἶναι συμβατοί µε τον κοινωνικὀ στόχο της οδη- γίας καὶ μπορούν να λαμβάνουν υπὀόψη τα΄ διαφορετικά επίπεδα των απαιτήσεων. () ΕΕ Ι. 14 της 20.1.1998, σ. 9- οδηγία ὁπως τροποποιήθηκε τελευταἰα απὀ την οδηγἰα 98|23|ΕΚ (ΕΕΙ. 131 της 5.5.1995, σ. 10). ϱ) ΕΕΙ. 175 της 10.7.1999, σ, 43. () ΕΕΙ. 206 της 29.7.1991, σ. 19.