Ι. 319/15 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.12.1999 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της δης Ιουλίου 1999 περί της αἴτησης της Γερμανίας για ἑνα μεταβατικὀ καθεστώς σύμφωνα µε το ἀρθρο 24 της οδηγίας 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου σχετικά µε τους κοινοὺς κανὸνες της εσωτερικῆς αγορὰς στον τοµέα της ἠηλεκτρικής ενέργειας [κοινοποιηθεῖσα υπὀ τον αριθμό Ε(1999) 1551/4] (Το κείµενο στη γερμανικἠ γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (1999/794/Ε Ἡ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶι του Συμ- βουλίου, της Ίθης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά µε τους κοινοὺς κανόνες για την εσωτερικἠ αγορὰ ηλεκτρικῆς ενέργειας ('), και ιδίως το ἀρθρο 24, Έχοντας ενημερώσει τα κράτη μέλη σχετικἀ µε την αἴτηση της Γερ- μανίας, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: () Ι. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 1. Διαδικασία Με την επιστολή του της 30ής Ιουλίου 1997, το Οµοσπον- διακό Υπουργείο Οικονοµικών ζήτησε απὀ την Επιτροπή να λάβει θέση, μεταξύ ἀλλων θεμάτων, σχετικἀ µε το ζήτημα της εισαγωγἠς στον «σεσοῖΖ Ζητ Νεπτεσείπηρ ες Εποτοίο- γη]γίοο]αΏσγοοΏίς» (Νόμος περὶ της νέας ρὐθμισης του δικαἰου της βιοµηχανίας παραγωγἠς ενέργειας) µιας ρήτρας προστασίας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας µε βάση το λιγνίτη. Με την επιστολή της 224ς Σεπτεμβρίου 1997, η Επιτροπή απάντησε ὁτι µια ρήτρα προστασίας που ὃα περιελάµβανε μια πιθανή ἀρνηση πρὀσβασης στο δίκτυο ὃα αποτελούσε παρἐκκλιση απὀ το δικαίωµα πρὀσβασης του ἂἀρθρου 17 της Οδηγίας καὶ συνεπώς δεν ὃα μπορούσε να βασισθεί στο ἀρῦρο 8 παράγραφος 4 της οδηγἰας, αλλὰ α ἐπρεπε να υποβληθεί αἴτηση σύμφωνα µε τη διαδικασία του ἀρθρου 24 της οδηγίας («Μεταβατικό καθεστώς»). Με την επιστολἠ της Ί2ης Φεβρουαρίου 1995 το γερμανικὀ Οµοσπονδιακὀ Υπουργείο Οικονομικών κοινοποίησε αἴτηση για ἑνα μεταβατικὀ καὐεστώς σύμφωνα µε το ἀρθρο 24 της Οδηγίας σε σχέση µε τη διάταξη του ἀρθρου 4 παράἀγραφος 3 («Νεο [ ἀπάοτ» --- «νέα κρατίδια») του «ΟΟεοοίΖ Ζζην Νου- τεροίμπσ ὧες ΕποτριοντϊσοΏηα[ογοσ]ίς», ο οποῖος δηµο- σιεύθηκε στο Βιπάοεςσεσοι7Ρα(Γ (Εφημερίδα της κυβέρνησης () ΕΕΙ. 27 της 30.1.1997, σ. 20. της Οµοσπονδιακής Γερμανίας) της 28ης Απριλίου 1998 (} και τέθηκε σε ισχύ την επόµενη ημέρα. Στις 14 Ιουλίου 1995 οι υπηρεσἰες της Επιτροπής πραγµα- τοποἰίησαν αποστολἠ ανεύρεσης στοιχείων στο Οµοσπον- διακὀ Υπουργείο Οικονομικών στη Ῥόννη. Το Υπουργείο επι- βεβαίωσε ὁτι Ὀεωρεί την αἴτηση της Ί72ης Φεβρουαρίου 1998 ως τελική καὶ ὁτι, πέραν της ρήτρας προστασίας για το λιγνίτη που περιέχεται στην αἴτηση, δεν υπάρχουν ἄλλα μεταβατικἁ καθεστώτα για τα. οποῖα η΄ κυβέρνηση ὃθα προέβλεπε συστήµατα υποστήριξης ἡ βοήθειας. Η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικὲς πληροφορἰες  σχετικά µε  την ανάπτυξη του τοµέα του λιψνίτη στα νέα Τἅπάο: καθὼώς καὶ σχετικά µε τη συμβατική κατάσταση μεταξὺ των ενδιαφε- ροµένων μερών που εἶναι η βάση των δεσμεύσεων ὀπως αναφἑρεται στο ἀρθρο 24 παράγραφος 1 της οδηγίας. Με την επιστολἠ της 11ης Σεπτεμβρίου 1998 το Οµοσπον- διακὀ Υπουργεῖο Οικονομικών υπέβαλε αυτὲς τις συµπληρω- ματικὲς πληροφορίες. Επιπρόσθετα και σε συµφωνία µε το Οµοσπονδιακὀ Υπουρ- γεῖο Οικονομικών πραγµατοποιήθηκαν ἀμεσες επαφὲς μεταξύ της Επιτροπής και της κυρίως ενδιαφερόµενης εταιρείας, της Ὑοτεϊπίσις Εποτρίοννοικε Α (ΨΕΑΟ)). Η ΨΥΕΑς εξέφρασε τη Ὀέση της στην επιστολή της προς την Επιτροπή, της 28ης Ἰανουαρίου 1999. Στις 12 Φεβρουαρίου 1999 πραγµατο- ποιήθηκε συνεδρίαση της ΨΕΑΟ καὶ της Επιτροπῆς στις Βρυξέλλες. Με το φαξ της 23ης Μαρτίου 1999, η ΨΥΕΑ υπέβαλε την ἐκθεση «ζΗτ Ῥουτίοίυησ ἀεγ Νοινεπάϊοξοϊτ αεγ Βιαυπολεσο]πΖΚ]αμμσοΐ» (Κγια την αξιολόγηση  της αναγκαιότητας της ρήτρας προστασίας του. λιψνίτη») που ανέθεσε σε οικονομικούς ελεγκτές. 2. Δομή και ανάπτυξη του τοµέα ἠλεκτρικής ενέργειας στα νέα Ι. απήοτ Η μεταφορὰ ηλεκτρικής ενέργειας στα νέα Τἅπάε: πραγµα- τοποιεῖται απὀ την ΨξΑς. Η ΨΕΑ εἶναι επίσης Ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας στα νέα [ᾶπ- ἀει, αντιπροσωπεύοντας το 6006 περίπου της συνολικής παραγωγἠς, ηλεκτρικής ενέργειας. Η ΨΕΑΟ παράγει το 9296 της ηλεκτρικής της ενέργειας µε βάση το λιψνίτη. Η διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας πραγματοποιεῖται απὀ 15 περιφερειακὲς εταιρείες διανοµἠς (που συχνά ανήκουν εν () ΒΟΒΙ. Ι. σ. 730.