20.3.2002 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17717 ΟΔΗΓΙΑ 2002/13/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της ὅης Μαρτίου 2002 για την τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συµβουλίου ὀσον αφορά τις απαιτήσεις περιθωρίου φερεγγυότητας για τις επιχειρήσεις ασφάλισης ζημιών ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως το ἀρθρο 47 παράγραφος 2 καὶ το ἂρθρο 55, την πρὀταση της Επιτροπής ()}), Τη γνώμη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (), Αποασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία που  αναφἑρεται στο ἀρθρο 251 της συνθήκης (7), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: (1) . Το πρὀγραμμα δράσης για τις χρηματοπιστωτικὲς υπηρεσίες, το οποῖο εγκρίθηκε απὀ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας στις 3 καιὶ 4 Ιουνίου 1999 και της Λισαβόνας στις 23 καὶ 24 Μαρτίου 2000, αναγνωρίζει τη σηµασία του περιθωρίου φερεγγυότητας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων για την προστασία των κατόχων ασφαλιστηρίων συµβολαίων στην ενιαία αγορά, επιβάλλοντας στις ασφαλιστικές επι- χειρήσεις κεφαλαιακὲς απαιτήσεις ανάλογες µε τη φύση των αναληφθέντων. κινδύνων. 2) . Ἠ πρώτη οδηγἰα 73/239/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1972, περὶ συντονισμού των νομοθετικών, κανονι- στικών καὶ διοικητικὠν  διατάξεων που  αφορούν την ανάληψη  δραστηριότητας πρωτασφάλισης εκτὸς της ασφἀ- λισης ζωής καὶ την ἀσκηση αυτής (2), επιβάλλει στις ασφαλι- στικὲς επιχειρήσεις να σχηματίζουν περιθώρια φερεγγυότη- τας. (ϱ) . Ἠ υποχρέωση που επιβάλλει στις ασφαλιστικὲς επιχειρήσεις να σχηματίζουν, εκτὸς απὀ τα τεχνικὰ αποθεµατικά για την κάλυψη των ανειλημμένων υποχρεώσεων, περιθώριο φερεγ- γυότητας το οποἰο α χρησιμεύει ως ρυὈμιστικὀ κεφἀλαιο σε περίπτωση αρνητικής εξέλιξης των ασφαλιστικών ὁραστη- ριοτήτων, αποτελεἰ σημαντικὀ στοιχεῖο του. συστήµατος προληπτικής εποπτείας για την προστασία των  ασφαλι- σμένων καὶ των κατόχων ασφαλιστηρίων συμβολαίων. (4) ' Οἱ υφιστάμενοι κανόνες για το περιθώριο φερεγγυότητας, ὀπως καθορίζονται στην οδηγία 723/239/ΕΟΚ, παρέµειναν ουσιαστικά  αµετάβλητοι στο πλαἰσιο της μεταγενέστερης κοινοτικής νοµοθεσίας, ενώ η οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συµ- βουλίου, της Ίδης Ιουνίου 1992, για το συντονισμόὀ των νοµοθετικών, κανονιστικών καὶ διοικητικὠν διατάξεων που αφορούν την ανάληψη  δραστηριότητας πρωτασφἀλισης εκτὸς της ασφἀλειας ζωἠς καὶ την ἀσκηση αυτής (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση) () ὁρισε ὁτι η΄ Επιτροπή οφείλει να υποβάλει ἐκθεση στην επιτροπή ασφαλιστικών θεμάτων, η οποία συστάθηκε µε την οδηγία 91/675/ΕΟΚ () ΕΕ 96 Ε της 27.3.2001, σ. 120. () ΕΕ Ο 192 της 10.7.2001, σ. 16. ( Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 4ης Ιουλίου 2001 (δεν ἐχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συµβου- λίου της 14ης Φεβρουαρίου 20027. () ΕΕ Ι. 225, 16.85.1973, σ. 3: οδηγία ὁπως τροποποιήθηκε τελευταία απὀ την οδηγία 2000/26[ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ΄ του Συµβουλίου (ΕΕ Ι. 181 της 20.7.2000, σ. 65). (ϱ) ΕΕ Ι. 228 της 11.8.1997, σ. 1- οδηγία ὁπως τροποποιήθηκε τελευταἰα απὀ την οδηγἰα 2000/64[ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  καὶ΄ του Συμβουλίου (ΕΕ Ι. 290 της 17.11.2000, σ. 27). του Συμβουλίου (6), σχετικἀ µε την ανάγκη περαιτέρω εναρ- µόνισης του περιθωρίου φερεγγυότητας. (2) . Ἡ Επιτροπή εκπόνησε την ἐκθεση αυτὴ µε βάση τις συστὰ- σεις που διατυπώνονται στην ἐκθεση για τη φερεγγυότητα των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, την οποία συνέταξε η διά- σκεψη. εποπτικών αρχών του. ασφαλιστικού  τοµέα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (6) . Παρότι η ἐκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ὁτι το απλό καὶ εὑρωστο σηµερινό σύστημα λειτουργεἰ ικανοποιητικά καὶ. βασίζεται σε υγιεἰς αρχὲς που χαρακτηρίζονται απὀ μεγάλη διαφάνεια, παράλληλα, διαπιστώνει ορισμένες αδυ- ναμίες σε ειδικὲς περιπτώσεις, ιδίως ὁσον αφορά τις ευαϊ- σθητες κατηγορἰες κινδύνων. () . Υπάρχει ανάγκη απλούστευσης καὶ αὐξησης του ισχύοντος ελάχιστου. κεφαλαἰου εγγύησης, ιδίως ως αποτέλεσµα του πληθωρισμού επἰ των ποσών των απαιτήσεων Κκαὶ των λει- τουργικών δαπανών, ο οποῖος σημειώθηκε απὀ την αρχική τους ἐγκριση. Τα ὁρια πέραν των οποίων εφαρµόζεται µειω- μὲἐνο ποσοστὀ στα ποσὰ των ασφαλίστρων καὶ των απαιτή- σεων για τον καθορισμὀ της απαΐτησης του. περιθωρίου φερεγγυότητας θὃα πρὲπει επίσης να αυξηθούν αναλόγως. (8) . Για να αποφευχθούν στο μέλλον οι μεγάλες καὶ απότοµες αυξήσεις του ποσού των ελάχιστων κεφαλαίων εγγύησης καὶ αυτων των ορίων, Όα πρέπει να Ὀεσπιστεί μηχανισμός, ο οποίος να προβλέπει την αὐξησή τους ανάλογα µε τον ευρωπαϊκό . δείκτη͵ τιµών. καταναλωτή. (9) Σε ειδικές περιστάσεις, κατὰἀ τις οποῖες απειλούνται τα δικαιώµατα. των. κατόχων  ασφαλιστηρίων συμβολαίων, οι αρµόδιες αρχές εἶναι ανάγκη να διαθέτουν εξουσία ἑγκαιρης παρέµβασης. Κατὰ την ἀσκήση ὀμως αυτής της εξουσίας, οι αρµόδιες αρχὲς ὃα πρέπει να ενημερώνουν τις ασφαλιστικὲς επιχειρήσεις για τοὺς λόγους που υπαγορεύουν αυτή την εποπτική δράση, σύμφωνα µε τις αρχὲς της χρηστής διοίκησης καὶ της ορθής απονομἠς της δικαιοσύνης. Για ὁσο διάστηµα ισχύει η κατάσταση αυτή, οι αρµόδιες αρχὲς θα πρέπει να κωλύονται να πιστοποιούν ὁτι η΄ ασφαλιστική επιχείρηση. διαθέτει επαρκὲς περιθώριο φερεγγυότητας. (10) . Υπὸ το πρίσμα των εξελίξεων της αγορὰς ως προς τη φύση της αντασφαλιστικής κάλυψης των επιχειρήσεων πρωτασφά- λισης, εἶναι ανάγκη να δοθεί στις αρµόδιες αρχὲς η εξουσία να περιορίζουν, υπὀ ορισμένες συνθήκες, τη μείωση της απαΐτησης του περιθωρίου φερεγγυότητας. (11) . Για την περίπτωση που ἑνας ασφαλιστής μειώνει σημαντικά ἡ παὐει να αναλαμβάνει νέους κλάδους κινδύνων, εἶναι ανάγκη να προβλεφθεἰ κατάλληλο περιθώριο φερεγγυότητας σε συνάρτηση µε τις εναποµένουσες υποχρεώσεις στο πλαἰ- σιο των ὁραστηριοτήτων του, όπως αυτὲς προκύπτουν απὀ το επίπεδο των τεχνικών αποθεµατικῶν. ) ΕΕ Ι. 374 της 31.12.1991, σ. 32.