18. 7. 96 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήῆτων Αριθ. Ι. 179/51 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της δης Ιουλίου 1996 επιτρέπουσα στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών να εφαρµόσει παρέκκλιση απὀ το ἀρθρο 11 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) περί εναρµονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά µε τοὺς φόρους κύκλου εργασιών (96/432/ΕΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την ἔκτη οδηγία 77/358/ΕΟΚ του Συµδουλίου, της Ί7ης Μαΐου Ι977, περὶ εναρµονίσεων των νομοθεσιών  των κρατών μελών σχετικά µε τοὺς φόρους κύκλου εργασιών --- Κοινό σύστημα φόρου προστιθέµενης αξίας: οµοιόµορφη φορολογικῆ 6άση ('), και ιδίως το ἀρθρο 27, την πρόταση της Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι, σύμφωνα µε το άρθρο 27 παράγραφος 1 της οδηγίας 73/2388/ΕΟΚ, το Συμδούλιο, αποφασίζοντας οµόφωνα μετά από πρόταση της Ἐπιτροπῆς, δύναται να επιτρέψει σε κάθε κράτος µέλος τη λήψη ειδικών µέτρων κατά παρέκκλιση από την παρούσα οδηγία, µε σκοπό την απλοποίηση της είσπραξης του φόρου ἤ την αποφυγή ορισµένων περιπτώ- σεων φοροδιαφυγῆς ἡ φοροαποφυγῆς: ότι, µε συστηµένη επιστολῆ προς την Επιτροπή, στις 13 Αυγούστου 1993, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ζήτησε άδεια να λάθει μέτρο κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 11 και 20 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: ότι, σύμφωνα µε το ἀρθῦρο 27 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 13 Σεπτεμδρίου 1993 για την αίτηση την οποία υπέδαλε το Βασίλειο των Κάτω Χωρών: ότι, µε επιστολῆ της ἰ1ης Νοεμθρίου 1993, η Επιτροπή, επειδή είχε σοθδαρές αντιρρήσεις για την αίτηση της ολλαν- δικής κυδέρνησης, ζήτησε να επιληφθεί της υποθέσεως το Συμθούλιο, σύμφωνα µε το ἀρθρο 27 παράγραφος 4 της ανωτέρω οδηγίας: ότι, εν συνεχεία, η ολλανδική κυδέρνηση τροποποίησε την αἰτησή της, μειώνοντας σηµαντικά την ἔκταση τῶν ειδικών µέτρων παρέκκλισης από το κοινό σύστημα ΦΗΑ: ότι η αίτηση περιορίζεται στην καθιέρωση µιας κατώτατης βάσης επιδολῆς του φόρου για τη σύσταση εµπράγµατων δικαιωµάτων επί ακινήτων ἡ τμήµατος ακινήτων καὶ του συνεχόµενου εδάφους, εφόσον ο αποκτών τα δικαιώματα αυτά εἶναι µη υποκείµενο στο φόρο νομικό πρόσωπο ἡ πρόσωπο υποκείµενο µεν στο φόρο, το οποίο όµως πραγµα- () ΕΕ αριθ. Ι. 145 της 13. 6. 1977, σ. |: οδηγία όπως τροποποιήδηκε τελευταία από την οδηγία 95/7/ΕΚ (ΕΕ αριθ. Ι. 102 της 5. 5. 1995, σ. 18). τοποιεί απαλλασσόµενες πράξεις που δεν του παρέχουν δικαίωµα ἐκπτωσης του ΦΗΑ: ότι, δυνάµει του άρθρου 5 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, οι Κάτω Χώρες θεωρούν τη σύσταση εµπράγ- µατων δικαιωµάτων ως παράδοση αγαθών- ότι, κατ’ εφαρμογῆ του δικαιώµατος επιδολἠς που παρέχε- ται από το άρθρο 13 τίτλος Γ στοιχείο ϐ) της εν λόγω οδηγίας, οἱι Κάτω Χώρες επιτρέπουν στους υποκείµενους στον φόρο να επιλέξουν για τη φορολόγηση της σύστασης εμπράγµατων δικαιωµάτων επί ακινήτων ἡ τμήματος ακινή- των Κκαὶ τοῦ συνεχόµενου εδάφους, άλλες δραστηριότητες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο α) και ότι, κατά συνέπεια, το μέτρο παρέκκλισης αφορά επίσης τις πράξεις αυτές: ότι, λαμθάνοντας την κανονική αξία για τον προσδιορισµό της δάσης επιδολἠς του φόρου σε ορισµένες παραδόσεις, το προτεινόµενο µέτρο παρεκκλίνει από το άρθρο 11 τίτλος Α παράγραφος 1 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας, η οποία αναφέρει ότι η δάση επιδολἠς του φόρου για τις παραδόσεις αγαθών αποτελείται από την αντιπαροχή την οποία έλαθε ἡ πρόκειται να λάθει ο προμηθευτής εκ µέρους του αγοραστή ἤ κάποιου τρίτου, συµπεριλαμδανομένων τῶν επιδοτήσεων που συνδέονται άµεσα µε την τιμή των πράξεων αυτών: ότι το μέτρο παρέκκλισης επιδιώκει επίσης την αποφυγή της φοροδιαφυγῆς η οποία λαμθάνει χώρα στην περίπτωση ποὺ τα συμδαλλόμενα μέρη συμφωνῆσουν, αφενός, µια αδικαιο- λόγητα χαμηλή τιμή για τη σύσταση των εμπράγµατων δικαιωµάτων, που δαρύνεται µε ΦΠΑ, καιὶ αφετέρου, µια αντιστάθµιση της τιμῆς αυτῆς μέσω µιας υψηλῆς τιµῆς για τη μεταθίδαση της πλήρους κυριότητας µε απαλλαγή απὀ το ΦΠΑ: ότι, ὠστόσο, το συγκεκριµένο μέτρο ισχύει μόνον εφόσον η αρµόδια διοικητική αρχή είναι σε θέση να αποδείξει ὁτι η βάση επιδολἠς που καθορίζεται σύμφωνα µε το άρθρο 11 τίτλος Α παράγραφος ] στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας εἶναι αδικαιολόγητα χαμηλή, µη επαρκούντων των απλών υπονοιών, καὶ αφού έχει δοθεί στα ενδιαφερόµενα μέρη η δυνατότητα να παράσχουν αποδείξεις περί του αντιθέτου σε περίπτωση αμφισθήτησης του ύψους της κανονικῆς αξίας την οποία έχει προσδιορίσει η διοικητική αρχή: ότι, λαμδανομένου υπόψη τον περιορισµένου πεδίου εφαρ- μογῆς της παρέκκλισης, το συγκεκριµένο αυτό µέτρο εἶναι ανάλογο του επιδιωκόµενου στόχου: ὁτι η ἐἔγκριση παρέχεται προσωρινά, γεγονός που ὃθα επιτρέψει την αξιολόγηση των επιπτώσεων του μέτρου μετά από µια ορισµένη περίοδο εφαρμογῆς του: