[ 171/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.7.1999 ΟΔΗΓΙΑ 1999/44/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Μαΐου 1999 σχετικὰ µε ορισμένες πτυχὲς της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως το ἀρθρο 95, την πρὀταση της Επιτροπής ()), Τη γνώμη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του ἀρθρου 251 της συνθήκης, υπὀ το πρίσμα του κοινοὐ σχεδίου που εγκρίθηκε απὀ την επιτροπή συνδιαλλαγἠς στις 18 Μαρτίου 1999 (, Εκτιμώντας: (1) ὁτι το ἀρθρο 153 παράγραφοι 1 και 3 της συνθήκης ορίζει ὁτι η Κοινότητα συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπἐδου προστασίας των καταναλωτών µε µέτρα Ὀεσπιζόμενα κατ εφαρμογήν του. ἀρθρου 95: ὁτι η εσωτερικἠ αγορά περιλαμβάνει ἑνα χώρο χωρίς εσωτε- ρικά σύνορα μέσα στον οποἰο εξασφαλίζεται η. ελεύθερη κυκλοφορία των εµπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρε- σιών καὶ των κεφαλαίων: ὁτι η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων αφορὰ. ὀχι µόνο ις συναλλαγὲς απὀ πρὀσωπα που ενεργούν στα πλαῖσια εµπορικών δραστη- ριοτήτων αλλὰ καὶ συναλλαγὲς απὀ µεµονωμένους ιδιώτες: ὁτι τοῦτο συνεπάγεται, για τους καταναλωτὲς που κατοι- κούν σε κράτος μέλος, τη δυνατότητα να κἀνουν αγορὲς στο έἑδαφος ενὸς ἄλλου κράτους μέλους, µε βάση ἑνα ομοιόµορφο ελάχιστο σύνολο δίκαιων κανόνων που διέπουν την πώληση καταναλωτικών αγαθών- ὁτι οἱ νομοθεσίες των κρατών μελών σχετικἀ µε τις πωλήσεις καταναλωτικών αγαθὼν παρουσιάζουν κάποιες διαφορὲς, µε συνέπεια να διαφέρουν μεταξύ τους οι εθνικὲς αγορὲς πὠώλησης καταναλωτικών αγαθὼν καὶ να΄ εἶναι δυνατή η στρέβλωση του. ανταγωνισμού μεταξύ των πωλητών: ὁτι ο καταναλωτής, ο οποῖος προσπαθεί να αξιοποιήσει τα πλεονεκτήµατα της μεγάλης αγοράς προμηδθευόμενος αγαθά σε κράτος μέλος ἆλλο απὀ εκεῖνο της διαµονής του, διαδρα- ματίζει κεφαλαιώδη ρόλο στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγορὰς: ὁτι ὃα πρέπει να εμποδισθεἰ η τεχνητή επανεμφά- νιση συνόρων και η στεγανοποίηση των αγορών: ὁτι οι παρεχόµενες στους καταναλωτὲς δυνατότητες έχουν αυξηθεἰ σε μεγάλο βαμό απὀ τις νέες επικοινωνιακὲς τεχνολογίες οι οποίες επιτρέπουν την εὐκολη πρόσβαση σε συστήµατα δια- νομἠς ἀλλων κρατών µελών ἡ τρίτων χωρών- ὁτι, ελλείψει μµιας ελάχιστης εναρµόνισης των κανόνων των σχετικών µε την πώληση καταναλωτικών αγαθών, η΄ ανάπτυξη  της πώλησης αγαθών μµέσω των νέων επικοινωνιακών τεχνολο- γιῶν εξ αποστάσεως κινδυνεύει να εμποδισθεί σοβαρά: () ΕΕ Ο 207 της 16.10.1996, σ. ὃ και ΕΕ ς 148 της 14.5.1998, σ. 12. () ΕΕ Ο 66 της 3.3.1997, σ 5. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης ΜΈτίου 1995 [ 104 της 6.4.1908, σ. 30), κοινἠ Ὀέση του ΣυµΙ Σεπτεμβρίου 1998 (ΕΕ Ο 333 της 30.10.1998, σ. 46) καιὶ απόφαση του. Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Ί7ης Δεκεμβρίου 19985 (ΕΕ ς 98 της 9.4.1999, σ. 226). Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Μαΐου 1999. Απόφαση του Συµβουλίου της 17ης Μαΐου 1999. ουλίου της 24ης (5) ὁτι η δηµιουργία ενὸς ελάἀχιστου κοινοὐ συνόλου κανόνων δικαἰου των καταναλωτών, που Όα ισχύει ανεξάρτητα απὀ τον τόπο αγορὰς των αγαθὼν εντὸς της Κοινότητας, θα ενισχύσει την εµπιστοσύνη των καταναλωτών και ὃα τους επιτρέψει να αξιοποιήσουν καλύτερα τα πλεονεκτήµατα της εσωτερικῆς αγοράς: ὁτι οἱ κυριότερες δυσκολἰες τις οποῖες συναντούν οι κατα- ναλωτὲς καὶ οι οποίες αποτελούν την κύρια πηγἠ διενέξεων µε τους πωλητές, αφορούν τη µη συμμόρφωση των αγαθών µε τους συμβατικοὺς ὀρους: ὁτι ὃα πρέπει, εποµένως, να υπάρξει προσέγγιση ως προς το θέµα αυτό των εθνικών νομοθεσιών που αφορούν την  πώληση  καταναλωτικών αγαθών, χωρίς ωστόσο η προσέγγιση αυτή να ὃξει τις διατάξεις καὶ αρχὲς των εθνικών δικαἰων περὶ συμβατικής καὶ. εξωσυμβατικής ευθύνης: ὁτι, πρὠτα απ᾿ ὀλα, τα αγαθἀ πρὲπει να εἶναι σύµφωνα προς τους ὀρους της σύμβασης: ὁτι η αρχή της συμμόρφωσης προς τους ὀρους της σύμβασης μπορεί να Ὀεωρηθεί ως κοινή στις διάφορες εὐνικὲς νομικὲς παραδόσεις- ὁτι, σε ορισμένες εὐνικὲς νομικὲς παραδόσεις, η αρχή αυτή μπορεἰ να µην επαρκεί απὀ µόνη της για την εξασφάἀλιση ελάχιστου επιπέδου προστασίας του. καταναλωτή: ὁτι, στο πλαἰσιο αυτῶν των νοµικών παραδόσεων, ειδικότερα, μπορεί να εἶναι χρήσιμη η Ὀέσπιση πρὀσθετων εθνικών διατάξεων για την εξασφἀλιση της προστασίας του καταναλωτή στις περιπτώ- σεις που τα μέρη δεν έχουν συμφωνήσει ειδικοὺς συµβατι- κοὺς ὀρους ἡ ὁταν τα μέρη έχουν καταλήξει σε συµβατι- κοὺς ὀρους ἦ συμφωνῖες οι οποῖες καταργούν ἡ περιορἰ- ζουν, αµέσως ἡ εµμέσως, τα δικαιώματα του. καταναλωτή καὶι οἱ οποῖες, στο μἐέτρο που τα δικαιώµατα αυτὰ απορ- ρέουν απὀ την παροὐσα οδηγἰα, δεν εἶναι δεσµευτικές για τον καταναλωτή- ὁτι, προκειµένου να διευκολυνθεἰ η εφαρμογή της αρχής της συμμόρφωσης προς τους ὀρους της σύμβασης, εἶναι σκόπιµο να εισαχθεἰ μαχητό τεκµήριο συμμόρφωσης προς τους ὀρους της σύμβασης το οποἰο θα καλύπτει τις συνηθέστερες περιπτώσεις: ὁτι το τεκµήριο αυτό δεν περιο- ρῖζει την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων: ὁτι, επιπλέον͵ ελλείψει ειδικῶν συµβατικών ὁρῶν καθώς καὶι σε περίπτωση εφαρμογἠς της ρήτρας ελάχιστης προστασίας, τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σ᾿ αυτὸ το τεκμήριο μπορούν να χρησιμοποιούνται προκειµένου να΄ καθορίζεται η΄ ἐλλειψη συμμόρφωσης του αγαθού προς τους ὀρους της σύμβασης: ὁτι η ποιότητα καὶ η επίδοση την οποία μπορούν εὐλογα να αναµένουν οἱ καταναλωτές εξαρτώνται, μεταξύ ἄλλων, απὀ το αν τα αγαθὰ εἶναι καινούρια ἡ µεταχειρισμένα: ὁτι τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο τεκμήριο εἶναι σωρευ- τικά: ὁτι, εάν οι περιστάσεις σε µια συγκεκριµένη περίπτωση καθιστούν κάποιο συγκεκριµένο στοιχεῖο προδήλως απρὀ- σφορο, τα υπὀλοιπα στοιχεία του τεκµηρίου εξακολουθούν, ὡστόσο, να ισχύουν- ὁτι ο πωλητἠς ὃα πρέπει να εἶναι ο ἀµεσος υπεύθυνος ἐναντι του. καταναλωτή σε ὁςτι αφορὰά την συμμόρφωση  των αγαθών προς τους ὁρους της σύμβασης: ὁτι αυτή εἶναι η καθιερωµένη παραδοσιακή λύση στις έννοµες τἆξεις των