25.2.2002 | Ε | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 50/1 (Πράξεις για την ισχύ των οποΐίων απαιτεῖται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 243/2003 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 1δης Φεβρουαρίου 2002 για τη Ὀέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμὀ του κράτους µέλους που εἶναι υπεύ- Όυνο για την εξέταση αἴτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος απὀ υπήκοο τρίτης χώρας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 63 πρὠτο εδάφιο σημείο 1 στοιχεῖο α), την πρὀταση της Επιτροπής (}), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (), τη γνώμη της Ευρωπαϊκῆς Οικονομικής καὶ. Κοινωνικῆς  Επι- τροπής (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η κοινή πολιτική στον τοµέα του ασύλου, που περιλαμβάνει ἑνα ενιαῖο ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, αποτελεἰ αναπὀσπα- στο μέρος του στόχου της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης για την προοδευτική εγκαθίδρυση ενὸς χώρου  ελευθερίας, ασφἀ- λειας καὶ δικαιοσύνης ανοικτού σε εκεῖνους οἱ οποίοι, ανα- γκασµένοι απὀ τις περιστάσεις, αναζητούν νομίµως προ- στασία στην Κοινότητα. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατὰ την. ειδική σύνοδο που πραγµατοποίησε στο Τάμπερε στις 15 καὶ 16 Οκτωβρίου 1999, συµφώνησε να αρχίσουν οι εργασίες για την εγκαθὶ- ὄρυση  ενὸς. ενιαἰου ευρωπαϊκού συστήµατος χορήγησης ασύλου, που ὃα βασίζεται στην πλήρη καὶ συμπεριληπτική εφαρμογή της σύμβασης της Γενεύης, της 2δης Ιουλίου 1951, η οποία συμπληρώθηκε απὀ το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, της 21ης Ἰανουαρίου 1967, ὡστε να εξα- σφαλίζεται ὁτι κανεἰς δεν ὃα αποστέλλεται πίσω εκεἰ ὁπου Όα υποστεἰ διώξεις, δηλαδὴ να διατηρηθεἰ η αρχή της µη επαναπροώθησης. Από την ἀποψη αυτή, και χωρίς να Ὀίγο- νται τα κριτήρια ευθύνης που ορίζει ο παρών κανονισμός, τα κράτη μέλη, όλα εκ των οποἰων σέἐβονται την αρχή της µη. επαναπροώθησης, Ὀεωρούνται ως ασφαλείς χώρες για τους υπηκόους τρίτων χωρών. Τα συμπεράσµατα του Τάμπερε προσδιόρισαν επίσης ὁτι το σύστημα α πρέπει να περιλαμβάνει, σε μία βραχυχρόνια προοπτική, ἑνα σαφή και. λειτουργικὀ . καθορισμό  του κράτους μέλους που . εἶναι υπεύθυνο για΄ την. εξέταση αιτήσεων ασύλου. Μια τέτοια μέθοδος Όα πρέπει να θεµελιώνεται σε αντικειµε- νικά καὶ δίκαια. κριτήρια τόσο για τα κράτη μέλη σο καὶ για τα ενδιαφερόµενα πρὀσωπα. Θα πρὲπει, ιδίως, να επιτρέ- () ΕΕ ς 304 Έτης 30.10.2001, σ. 197. () Γνώμη της θης Απριλίου 2002 (δεν ἐχει ακόμα δηµοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερϊδα). () ΕΕ ς 125 της 27.5.2002, σ. 28. πει τον ταχὺ προσδιορισμὀ του κράτους μέλους που εἶναι υπεύθυνο προκειµένου να κατοχυρώνεται η πραγματική πρὀ- σβαση στις διαδικασίες καθορισμού του. καθεστώτος του πρὀσφυγα καὶ να µην διακυβεύεται ο στόχος της ταχύτητας κατὰ την εξέταση των αιτήσεων ασύλου. Στο πλαἰσιο της υλοποίησης κατὰ διαδοχικές φάσεις ενὸς ενιαίου ευρωπαϊκού συστήµατος ασύλου που Όα πρέπει να οδηγήσει, μακροπρόθεσµα, σε ενιαἰα διαδικασία καὶ ενιαἰο καθεστὼς, που ὃα ισχύουν σε ὁλη την Ένωση, για εκείνους στους οποίους χορηγεῖται ἀσυλο, φαῖνεται ενδεδειγμένο, στο παρὀν στάἆδιο, επιφἑροντας τις απαραΐτητες  βελτιώσεις σύμφωνα µε την αποκτηθείσα εµπειρἰα, να επιβεβαιωθούν οι αρχές στις οποῖες θεμελιώνεται η σύμβαση περὶ καθορισμού του κράτους που εἶναι υπεύθυνο για την εξέταση αἴτησης παροχής ασύλου, η οποία υποβάλλεται σε ἑνα απὀ τα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων (3), η. οποἰα υπεγράφη στο Δουβλίνο στις 15 Ιουνίου 1990 (στο εξῆς «σύμβαση του. Δουβλίνου»,, η εφαρµογή της οποίας τόνωσε τη διαδι- κασίὶα εναρµόνισης των πολιτικὠν ασύλου. Η ενότητα των οικογενειών θα πρέπει να διατηρείται στο μέτρο που αυτό συμβιβάζεται µε τοὺς άλλους στόχους που επιδιώκονται. απὀ τη Ὀέσπιση  κριτηρίων καὶ μηχανισμών προσδιορισμού του κράτους µέλους που εἶναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεων ασύλου. Η κοινὴ εξέταση των αιτήσεων ασύλου των μελών µιας οικογένειας απὀ το ἴδιο κράτος μέλος αποτελεἰ µέτρο που επιτρέπει να εξασφαλισθεἰ η εις βάθος εξέταση των αιτήσεων καὶ η συνοχή των αποφάἀσεων που λαμβάνονται σε σχέση µε αυτὲς. Τα κράτη μέλη ὃα πρέπει να μπορούν να παρεκ- κλίνουν απὀ τα κριτήρια ευθύνης, προκειµένου να επιτρὲ- πουν την προσέγγιση των μελών µιας οικογένειας, όταν αυτό καθίσταται.. απαραίτητο . για . λόγους . ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Η προοδευτική υλοποίηση ενὸς χώρου χωρίς εσωτερικἀ σύνορα στο εσωτερικὀ του οποίου κατοχυρώνεται η΄ ελεύ- Όερη κυκλοφορία των προσώπων σύμφωνα µε τις διατάξεις της συνθήκης για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας καὶ η Ὀέσπιση κοινοτικὠν πολιτικών όσον αφορά τους ὀρους εισόδου καὶ διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών, συµπεριλαμ- βανομένων των κοινών προσπαθειὼών για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, καθιστά αναγκαἰα την ισορροπία των κριτηρίων αρµοδιότητας µε πνεύμα αλληλεγγύης. () ΕΕς 254της 19.8.1997,.1.