15.5.2002 Ε Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.207/25 ΟΔΗΓΙΑ 2003/72/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 224ς Ιουλίου 2003 για τη συμπλήρωση του καταστατικού του. ευρωπαϊκού συνεταιρισμού όσον αφορὰά το ρόλο των εργαζομένων ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: Τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 308, Την πρὀταση της Επιτροπής (}), Ττη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινωνικῆς Επιτρο- πῆς (3), Εκτιμώντας τα ακὀλουῦα: () 9πο-πὸ-πὃ-πὸ9 1 ) µ Για την επίτευξη των στόχων της συνθήκης, ο κανονισμός (ΕΟ αρἈθ. 1435/2003 του Συμβουλίου (3 Ὀεσπίζει το καταστατικὀ του ευρωπαϊκού συνεταιρισμού (ΕΣ). Ο ἓν λόγω κανονισμός αποσκοπεἰ στη δηµιουργία ενὸς ενιαίου νομικού πλαισίου εντὸς του οποίου συνεταιρισμοί καὶ ἆλλοι φορεῖς καὶ φυσικά πρὀσωπα απὀ διαφορετικά κράτη μέλη α πρέπει να μπορούν να σχεδιάζουν καὶι να αναδιοργανώνουν τις εργασίες τους, υπὀ συνεταιριστική μορφή, σε κοινοτική κλίμακα. Τια να προωθηθούν οι κοινωνικοί στόχοι της Κοινότητας, πρέπει να Ὀεσπισθούν ειδικὲς διατάξεις, ιδίως στον τοµέα του ρόλου των εργαζομένων, µε στόχο να διασφαλισθεἰ ὁτι η σύσταση ενὸς ΕΣ δεν επιφἑρει την κατάργηση ἡ τη µείωση της κρατούσας πρακτικῆς ὡς προς το ρόλο των εργαζοµένων στα πλαίσια των οντοτήτων που συμμετέχουν στη σύσταση ενὸς ΕΣ. Ο στόχος αυτὸς ὃα πρὲπει να επιδιωχθεἰ μέσω της Ὀέσπισης συνόλου κανόνων στον τοµἑα αυτὀ, οι οποἰοι Όα συμπληρώνουν -τις . διατάξεις του . κανονισμού (ΕΏ αριθ. Τ435/2003. Δεδομένου ὁτι οι στόχοι της προτεινόµενης ὁράσης, όπως περιγράφονται ανωτέρω, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρ- κὼὠς απὀ τα κράτη μέλη, στο μέτρο που επιδιώκεται να Ὀεσπιστεί ἑνα σύνολο κανόνων γιατο ρόλο των εργαζοµένων που Όα εφαρμόζεται στον ΕΣ, καὶ δύνανται, συνεπὼώς, λόγω της διάστασης καὶι των αποτελεσμάτων της προτεινόµενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικὀ επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μἐέτρα σύμφωνα µε την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο ἀρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα µε την αρχή της αναλογικότητας ὁπως ΕΕ ς 236της 21.85.1992, σ. 36. ΕΕ ς 4ά2της 15.2.1993 . 75. Ἡ ΕΕ 223 της 31.85.19972, σ. 42. 3) βλέπε σ. 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. (0) διατυπώνεται στο εν λόγω ἂρθρο, η παροὐσα οδηγία δεν υπερβαΐνει τα αναγκαἰα ὁρια για την επίτευξη των στόχων αυτών. Η μεγάλη ποικιλομορφία των κανόνων καὶ των πρακτικών στα κράτη μέλη όσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποῖο οι εκπρόσωποι των εργαζοµένων συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων στα πλαῖσια των συνεταιρισμών, δεν επιτρέπει τη Ὀέσπιση ενὸς καὶ μοναδικού ευρωπαϊκού προτύπου για το ρόλο των εργαζοµένων, το οποῖο ὃα εφαρμόζεται στον ΕΣ. Διαδικασίες. διεθνικῆς ενημέρωσης. καιὶ. διαβούλευσης α πρέπει να διασφαλιστούν σε ὁλες τις περιπτώσεις σύστασης ΕΣ, µε τις αναγκαίες προσαρμογὲς για τους ΕΣ που συνιστούνται εκ του μηδενὸς (εχ πονο) ὀταν αυτό δικαιολο- γεῖται απὀ το μἐγεδὸς τους, απὀ ἀποψη απασχόλησης. Εάν υπάρχουν, τα δικαιώματα. συμμετοχής εντὸς µιας ἡ περισσοτέρων οντοτήτων που προβαΐνουν στη σύσταση ενὸς ΕΣ α πρὲπει κατ' αρχήν να διαφυλάἀσσονται µέσω της μεταφορᾶς τους στον ΕΣ, µόλις αυτός συσταθεἰ, εκτὸς εὰν τα μέρη αποφασίσουν διαφορετικά. Οι συγκεκριμένες διαδικασίες της διεθνικής ενηµέρωσης καὶ διαβούλευσης των εργαζοµένων, καθὼώς καὶ η συμμετοχή αυτὼν, εἂν προβλέπεται, οι οποίες ὃα εφαρµόζονται σε κάῑς ΕΣ, θα πρέπει να ορίζονται κυρίως μἐέσω συμφωνίας μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών, ἡ, ελλείψει συµφωνίας, μέσω της εφαρμογήἠς ενὸς συνόλου επικουρικών κανόνων. Τα κράτη μέλη ὃα πρέπει να διατηρήσουν τη δυνατότητανα μην εφαρµόζουν τις διατάξεις αναφορᾶς περί συμμετοχής σε περίπτωση συγχωνεύσεων, λόγω της ποικιλομορφίας των εθνικών συστημάτων για το ρόλο των εργαζοµένων. Ἡ τυχόν διατήρηση των ισχυόντων συστημάτων καὶ πρακτικὼών συμμετοχής, σε επίπεδο συμμετεχουσών οντοτήτων πρέπει στην περίπτωση αυτὴ να εξασφαλιστεί µέσω προσαρµογἠς των κανόνων καταχώρησης. Οι κανόνες ψηφοφορίας στα πλαῖσια του ειδικού οργάνου που εκπροσωπεί τους εργαζοµένους στις διαπραγματεύσεις, ιδιαίτερα. κατά τη. σύναψη. συμφωνιών που προβλέπουν επίπεδο συμμετοχής χαµηλότερο απὀ το ισχύον στα πλαίσια µιας ἦ περισσοτέρων απὀ τις συμμετέχουσες οντότητες, ὃα πρέπει να εἶναι αντίστοιχοι προς τον κίνδυνο κατάργησης ἡ μείωσης των. υπαρχόντων συστηµάτων  καιὶ. πρακτικών συμμετοχής. Ο κίνδυνος αυτός εἶναι μεγαλύτερος στην περίπτωση ΕΣ που ἐχει συσταθεἰ κατόπιν μετατροπἠς ἡ συγχώνευσης παρὰ στην περίπτωση δηµιουργίας ΕΣ . οχ πονο.