. 14/32 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτῆτων 19. 1. 1099 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Ιανουαρίου 1909 κατ᾿ εφαρμογῆν του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3286/04 του Συµθουλίου σχετικά µε το καθεστώς αδειοδότησης εισαγωγών για χαλυθδόφυλλα (Δαμαρίνες) [κοινοποιηδείσα υπό τον αριθµό Ε(19946) 4465] (1999/44/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΚ) αριδ. 3256/94 του Συµθουλίου, της Ἆ2ας Δεκεμθρίου 1994, σχετικά µε τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών στον τοµέα της κοινῆς εµπορικής πολιτικής προκειµένου να διασφαλιστεί η άσκηση τῶν δικαιωµάτων της Κοινότητας θδάσει των κανόνων του διεθνούς εµπορίου, και ιδίως εκείνων οι οποίοι καθιερώνονται υπό την αιγίδα του Παγκόσµιου Οργανισμού Εµπορίου (), όπως τροποποι- ἤθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριῦ. 356/95 (), και ιδίως τα άρθρα 11 και 14, Μετά απὀ διαδουλεύσεις µε τη συμθδουλευτική επιτροπή, Εκτιμώντας τα ακόλουδα: Α.. Διαδικαστικόὀ πλαίσιο () ' 'Στις 30 Απριλίου 1997 η ΕΙΤΚΟΕΕΚ (ευρωπαϊκή συνομοσπονδία διοµηχανιών σιδήρου και χάλυδα) κατέθεσε καταγγελία σύμφωνα µε το ἀρθρο 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριδ. 3256/94 (που εφεξῆς καλείται «ο κανονισµός» για λογαριασµό τῶν μελών της, ποὺ συνίστανται τόσο σε εὐνικές οµοσσπονδίες και μεμονωμένες εταιρείες εγκατεστημένες σε 12 από τα 15 κράτη µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντι- προσωπεύουν περισσότερο απὀ 90 4 της παραγωγής ακατέργαστου χάλυδα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνδρακα και Χάλυδα. () Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε όὀτι η εισαγωγή  επί- πεδῶν προϊόντων ανοξείδωτων χάλυθα στη Βραζιλία υπόκειται σε µη αυτόματη αδειοδότηση εισαγωγής. Κατά την άποψη του ΕΙΙΚΟΕΕΚ, τον Μάιο 1996 η πρακτική των αρχών της Βραζιλίας που εἶναι αρµό- διες για την έκδοση αδειών εισαγωγἠς τροποποι- ήθηκε, µε αποτέλεσµα οι άδειες να αρχίσουν να χορηγούνται μόνον εφόσον προδλεπόταν προθεσμία πληρωμής τριάντα ημερών κατ’ ανώτατο ὀριο για το προς εισαγωγή εµπόρευμα. Ο καταγγέλλων τόνισε ότι οι αρχές της Βραζιλίας δεν ανήγγειλαν αυτή τη μεταθολή ούτε εξήγησαν την νομική δάση που επι- τρέπει την απόρριψη των αιτήσεων για άδεια της οποίας ἔτυχαν οι εισαγωγείς της Κοινότητας, και ότι η μεταθολή φαίνεται να οφείλεται στις εσωτερικές 349 της 31. 12. 19904 σ. Τ1. 41 της 23. 2. 1995 σ. 3. 3ο - 1 1 ΤΠ 1 Κιο () (4) () (6) () κατευθυντήριες γραμμές της κυδέρνησης της Βραζι- λίας. Σύμφωνα µε τον καταγγέλλοντα, η υποχρέωση συμ- µόρφωσης στη νέα προδεσμία διακανονισµού έγινε προοδευτικά πιεστικότερη τον Νοέμθριο του. 1996, όταν ἄάρχισε να ζητεῖται από τοὺς εισαγωγείς προϊόντων χάλυθα γραπτή δέσµευση για την τήρησή της, καθώς καιὶ τον Ιανουάριο 1997, όταν άρχισε να εφαρµόζεται. ένα νέο μηχανογραφημένο  σύστημα επιτήρησης της αδειοδότησης εισαγωγών (Β]θοοτάεχ). Τέλος, ο καταγγέλλων τόνισε ότι θεσπίστηκε, στις 25 Μαρτίου 1997, µε το «Μεάϊαα Ῥτονίοότια ” 1560» του προέδρου της Βραζιλίας, γενικό καθεστώς των συμδάσεων συναλλάγµατος για την πληρωμή των εισαγωγών (που απαιτεί προκαταδολικό διακανονι- σμό συμµδάσεων συναλλάγµατος για την πληρωμή εισαγωγών εφόσον η προθεσµία πληρωμής εἶναι µικρότερη από 360 ημέρες) που στη συνέχεια εφαρ- µόστηκε από την Τράπεζα της Βραζιλίας μέσω της Οἰτουῖατ . 2747, που εκδόθδηκε επίσης στις 23 Μαρ- τίου 1997. Η ΕΙΙΚΟΕΕΚ ισχυρίστηκε ότι η νομοῦς- σία αυτῆ δεν αντικατέστησε τοὺς ειδικούς κανόνες που εφαρµόζονται για τη χορήγηση αδειών  εισ- αγωγήἠς για τα προϊόντα χάλυδα, αλλά επέτρεψε στις αρχές της Βραζιλίας να εφαρµόσουν τα μµέτρα που σχετίζονται µε τα προϊόντα χάλυδα µε αυστηρότερο και αποτελεσµατικότερο τρόπο. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ὁτι οι προαναφερδείσες πρακτικές της Βραζιλίας αποτέλεσαν εµπόδια για το εµπόριο κατά την ἔννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού, δεδοµένου ότι παραθίασαν τις διε- ὑνείς δεσμεύσεις της Βραζιλίας στο πλαίσιο του ΠΟΕ, και ότι τα εµπόδια αυτά εἶχαν αρνητικές εµπο- ρικές επιπτώσεις για τον καταγγέλλοντα. Πιο συγκεκριµένα, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι το καθεστώς αδειοδότησης εισαγωγἠς της Βραζιλίας που εφαρµόζεται σε προϊόντα ανοξείδωτου χάλυθα παραδιάζει τα άρθρα ΧΙ, ΠΓά και Χ της ΕΑΤΤ 1994 καδώς και το άρθρο 1 παράγραφος 4, το άρθρο 3 παράγραφος 3, το ἀρθρο 5 και το άρθρο 1 παράγρα- φος 9 της συµφωνίας ΠΟΕ για τις διαδικασίες έκδοσης αδειών εισαγωγἠής. ΌὌσον αφορά τις δυσμενείς εµπορικές επιπτώσεις, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι οι δραστηριότητες των κοινοτικών παραγωγών και εξαγωγέων αποδιοργα- νώθηκαν σε μεγάλο δαθµό. Με την εισαγωγή του εν