Ι. 16/44 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.1.2004 ΟΔΗΓΙΑ 2003/109/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά µε το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρῶν οι οποίοι εἶναι επὶ μακρὀν διαµένοντες ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 63 παράγραφοι 3 και 4, την πρὀταση της Επιτροπής (}), τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (), τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινωνικής Επιτρο- πς ()), τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (7), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Για την προοδευτική εγκαθίδρυση ενός χώρου. ελευθερίας, ασφάλειας καὶ δικαιοσύνης, η συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας προβλέπει, αφενός, τη . Ὀέσπιση μέτρων για την εξασφάἀλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, σε συνδυασμὀ µε συνοδευτικά µἐέτρα που αφο- ρούν τον ἔλεγχο στα εξωτερικά σύνορα, το ἀσυλο καὶ τη μετανάστευση  και, αφετέρου, τη. Ὀέσπιση μέτρων στους τομεῖς του ασύλου, της μετανάστευσης καὶ της διαφύλαξης των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατὰ την ειδική σὐνοδό του στο Τάμπερε στις 15 καὶ 16 Οκτωβρίου 1999, δήλωσε ὁτι ὃα πρέπει να υπάρξει προσέγγιση του νομικού καθεστώτος των υπηκόων τρίτων χωρῶν προς εκεῖνο των υπηκόων  των κρατών μελών και ὁτι στα ἀτοµα που έχουν διαμεῖνει νομί- µως σε κράτος μέλος επὶ περίοδο που θα προσδιορισθεί καὶ τα οποία διαθέτουν ἆδεια διαμονής επἰὶ μακρόν διαµένοντος, Όα πρἐπει να χορηγεῖται εντός του εν λόγω κράτους µέλους, σύνολο ενιαἰων δικαιωμάτων κατὰ το δυνατὸν παραπλήσιων προς τα δικαιώµατα των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεµελιώδη δικαιώματα. και τηρεἰ τις αρχὲς που αναγνωρίζονται ιδίως απὀ την ευρω- παϊκή σύμβαση για την προάσπιση των. δικαιωμάτων του ανθρώπου καὶ των θεμελιωδών . ελευθεριὼν καὶ απὀ. τον χάρτη θεµελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ενσωµάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών που. εἶναι επὶ μακρὸν διαµένοντες στα κράτη μέλη αποτελεἰ στοιχείο-κλειδί για την προώθηση της οικονομικῆς καὶ κοινωνικής συνοχἠς, θεµελιώδους στόχου της Κοινότητας, ο οποίος ορίζεται στη συνδήκη. 40 Ετης 25.5.2001, σ. 79. 84 Ετης 21.11.2007, σ. 107. 6 της δ.2.2002, σ. 59. 9 της 22.1.2007, σ. 15. μ ν (5) (8) Τα κράτη μέλη ὃα πρὲπει να εφαρµόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγἰας χωρἰς να προβαϊνουν σε διακρίσεις λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εὐνοτικῆς ἡ κοινωνικῆς προέ- λευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλὠσσας, Ὀρησκείας ἡ πεποιθήσεων, πολιτικὠν ἡ ἄλλων  φρονημάτων,  ιδιότητας µέλους εθνικῆς µειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπη- ριών, ηλικίας ἦ γενετήσιου προσανατολισμού. Το κύριο κριτήριο για την απόκτηση του. καθεστώτος επὶ μακρὸὀν διαµένοντος α πρέπει να εἶναι η διάρκεια διαμονής στην επικράτεια ενός κράτους µέλους. Αυτἡ η κατοίκηση ὃα πρέπει να ἦταν νόµιμη καὶ αδιάλειπτη ώστε να δεἰχνει την εδραίωση του προσώπου στη χώρα. Θα πρὲπει να προ- βλεφθεῖ κἀποια ευελιξία ώὧστε να λαμβάνονται υπόψη περι- στἀσεις που μπορούν τυχόν να αναγκάζουν το πρόσωπο να αναχωρεί προσωρινά απὀ την επικράτεια. Προκειμένου να αποκτήσει το καθεστώς επἰ µακρόν διαµὲ- νοντος, ο υπήκοος τρίτης χώρας θα πρέπει να αποδεικνύει ὁτι διαθέτει επαρκείς πόρους καὶ ασφάἀλιση ασθενείἰας͵ για να μην αποτελέσει βάρος για το κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη, κατά την αξιολόγηση της ὑπαρξης ἦ κατοχἠς σταθερὼν καὶ τακτικών πόρων, μπορούν να λαμβάνουν υπὀψη παράγοντες, ὁπως εἶναι οι εισφορὲς στο συνταξιοδοτικὀ σύστημα καὶ η εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων. Επιπλέον, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που επιθυμούν να απο- κτήσουν καὶ να διατηρήσουν καθεστώς επὶ µακρόν διαµένο- ντος δεν ὃα πρέπει να συνιστούν απειλῆ για τη δηµόσια τἆξη ἡ τη δηµόσια ασφἀλεια. Ἡ ἐννοια της δηµόσιας τἆξης μπορεί να καλύπτει καταδίκη για τη. διάπραξη σοβαρού αδικήµατος. Οι οικονομικές εκτιµήσεις δεν Όα πρέπει να αποτελούν λόγο ἀρνησης χορήγησης του καθεστώτος επὶ μακρὸὀν διαµένο- ντος καὶ δεν ὃα πρέπει να Ὀεωρούνται ως παρεμβολή στους σχετικοὺς ὀρους. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ἑνα σύστημα κανόνων που να διέπει τις διαδικασίες για την εξέταση της αἴτησης για τη χορήγηση του καθεστώτος επί μακρὸν διαµένοντος. Οἱ δια- δικασίες αυτὲς θ πρὲπει να εἶναι αποτελεσματικὲς και δια- χειρίσιμες, λαμβάνοντας υπόψη το συνήθη φόρτο εργασίας των διοικήσεων των κρατών μελών, καθώς καὶ διαφανεῖς καὶ δίκαιες, προκειµένου να προσφἑέρουν το κατάλληλο επίπεδο ασφαλείας του. δικαῖου στους ενδιαφεροµένους. Δεν ὃα πρέπει να αποτελούν μέσο παρεµπόδισης της ἀσκησης του δικαιώµατος διαµονής.