27. δ. 96 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριδ. Ι. 216/11 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 17ης Μαρτίου 1996 σχετικά µε την ενίσχυση ποὺ χορήγησε η Ιταλία στην επιχείρηση ΕΚΑΧ Αἰπίοτη! ε Εεττίοτε αἳ δεγνοῖα, 5οοϊθΏά Ίπ απιπηηδιγοτίους διγαοτάϊαατία µε ἕδρα στην Ττίεοις (Ιταλία) (Το κείµενο στην ιταλική γλώσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο ποὺ παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (96/515/ΕΚΑΧ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ᾿Ανδρακα καιὶ Χάλυθα, και ιδίως το άρθρο 4 στοιχείο Υ), την απόφαση 3855/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 27τς Νοεμ- 6ρίου 1901, που Φθεσπίζει κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις προς τη διοµηχανία σιδήρου και χάλυδα (), αφού κάλεσε τα άλλα κράτη μέλη και τοὺς τρίτους ενδιαφε- ροµένους να της υποθάλουν τις παρατηρήσεις τοὺς σύμφωνα µε τις διατάξεις του ἄρθρου 6 παράγραφος 4 της προαναφερ- θείσας απόφασης και λαμθανοµένων υπόψη των παρατηρή- σεων αυτών, Εκτιμώντας ότι: ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΤ ΔΙΑΛΙΚΑΣΙΑ Κατόπιν καταγγελίας που υποθλήθηκε από ανταγωνίστρια επιχείρηση, η Επιτροπή, µε επιστολή της 28ης Φεδρουαρίου 1994 και της Ί3ης Ιουλίου Ι994, ζήτησε διευκρινίσεις από την ιταλική κυδέρνηση σχετικά µε τις εικαζόμενες ενισχύ- σεις υπέρ της χαλυδουργικής επιχείρησης Αἰπΐοτη! ε Εεττίετε α δεπνοῖα (στο εξήῆς «ΑΕ»). Με επιστολές του Ὑπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου της ΊΊης Μαρτίου 1994 και της 4ης Αυγούστου 1994, η ιταλική κυθέρνηση, υποστηρίζοντας ὁτι δεν χορήγησε καµία κρατική ενίσχυση, αναγνώριζε ὁτι είχε χορηγήσει κρατική εγγύηση δάσει του ἀρθρου 24α του ιταλικού νόµου 95/1979 σχετικά µε τη χορήγηση δανείων από ορισµένες τράπεζες υπέρ της ΑΕΞ. Βάσει των πληροφοριών που διέθετε, περιλαµδανοµένων εκείνων που υποθλήθηκαν από την ιταλικήῇ κυθέρνηση, η Ἐπιτροπή επιδεδαίωσε ὁτι; ἢ η ΑΕ5 σώρευσε χρέη πενταπλάσια τουῦ εταιρικού της κεφαλαίου. Οιἱ χρηµατοπιστωτικές συνθήκες της επιχεί- ρησης ἧταν κάκιστες, δεδοµένου ὅτι το Δικαστήριο εἶχε αποφανθεί για την αδυναµία εξόφλησης χρεών της επιχείρησης κατά συνέπεια, η ΑΕ5 τέθηκε υπό αναγκα- () ΕΕ αριθ. Ι. 362 της 21. 12. 199], σ. 57. στική διαχείριση (απαιπππίοιταζίοπε οἰταοτάϊπατια) δυνάμει του ιταλικού νόµου 95/1979: ) η κρατική επέµδαση, µε τη μορφή εγγυήσεως δυνάµει του ιταλικού νόµου αριῦθ. 95/1979, επέτρεψε στην ΑΕ5 να εξασφαλίσει πόρους για τη συνέχιση των δραστηριο- τήτων της: ) το ποσό της πιστώσεως ποὺ χορηγήθηκε στην ΑΕ5 και για το οποίο δόθηκε εγγύηση από το ιταλικό κράτος ανέρχεται σε 265 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες: ἵν) η ΑΕΒ δεν κατέδαλε στην ιταλική κυθέρνηση κανένα ποσό ἡ άλλη αντιστάθµιση για τη χορηγηθείσα εγγύηση. Βάσει των προαναφερθέντων στοιχείων, η  Επιτροπή ανακοίΐνωσε στις ιταλικές αρχές ότι είχε σοδαρές επιφυλά- ἕεις σχετικά µε το κατά πόσον, υπό ομαλές συνθήκες αγοράς, η ΑΕ5 ὃα μπορούσε να επιτύχει τη χορήγηση δανείου και κατά πόσο µια ιδιωτικήῆ επιχείρηση ὃα της χορηγούσε οποιοδήποτε είδος εγγύησης, δεδοµένης της αφερεγγυότητάς της. Η Ἐπιτροπή υπογράµµισε το γεγονός ότι, σύμφωνα µε την πρακτική ποὺ ακολουθεί και τη νοµο- λογία του. Δικαστηρίου, οποιαδήποτε κρατική εγγύηση χορηγείται σε προδληματική επιχείρηση η οποία δεν θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από ιδιωτικούς χρηµατοπι- στωτικούς οργανισμούς οὐτε να της δοθούν ευνοϊκότεροι όροι από εκείνους που συνήθως εφαρµόζονται στην χρηµα- τοπιστωτική αγορά αποτελεί κρατική ενίσχυση, ἔστω και αν δεν ἔέγινε χρήση της εγγύησης. Ἐφόσον στο στάδιο αυτό δεν ἧταν ακόµη δυνατό να καῦο- ριστεί εάν η ενίσχυση ἧταν συμδιθάσιµη προς την κοινή αγορά, στις 23 Νοεμδρίου 1994 η Ἐπιτροπή αποφάσισε να κινῆσει τη διαδικασία του ἀρθρου 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριδ. 23855/91/ΕΚΑΧ. Με επιστολή της Ί7ης Δεκεμθδρίου 1994, η Ἐπιτροπή κοινοποίησε στην ιταλική κυδέρνηση την απόφασή της ζητώντας της να της διευκρι- γίσει τοὺς λόγους για τοὺς οποίους δεν τηρήθηκε η υποχρό- ωση της προηγούμενης κοινοποίησης. Η επιστολή δημοσιεύτηκε στις 19 Σεπτεµθρίου 1995 στην Επίσηµη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για να καλέσει τα άλλα κράτη μέλη καιὶ τοὺς τρίτους ενδιαφεροµό- νοὺς να της υποδάλουν τις παρατηρήσεις τοὺς σχετικά µε το θέµα (). ( ΕΕ αριδ. Ο 242 της 19. 9. 19953 σ.4.