2. δ.9] Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ἱ. 215/1 Π (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΙΠΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ γ της Ίδης Ιουλίου 1990 σχετικά µε τις ενισχύσεις της πόλης του Αμβούργου (Το κεἴμενο στην γερμανική γλώσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (91/389/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, καὶ ώίως το άρθρο 93 παράγρα- φος 2 πρώτο ε.δάφιο, Αφού ζήτησε απόὀ τοὺς ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τοὺς σύμφωνα µε το εν λόγω άρθρο και αφού έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές, Ἐκτιμῶντας ὁτι: ῑ 1. . Η Επιτροπή είχε πληροφορηθεί αρχικά ότι σε μία περίπτωση (εταιρεία Μοπεθίαπο-δίπιρίο) (), ακολούθως σε τρεις άλλες περιπτώσεις (ΟΠπεππσοΏς ΕαυὐτἰΚ Ρεοπιοπία ΟιηΡΗ, Βηάρεσίοηε Βεί[εη ΟπινΗ καὶ Εἰείππαπη Υεγννα]ίμπρ ΚΟ) (2), η πόλη του Αμβούργου είχε αποφασίσει να χορηγήσει ενι- σχύσεις. Καμίαᾳ από τις ενισχύσεις αυτές δεν είχε κοινοποιή- θεί στην Επιτροπή σύμφωνα µετο ἄάρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ. Η Επιτροπή γνωστοποίησε στην οµοσπον- διακή κυβέρνηση ότι ἔχει την εντύπωση ότι και στις τέσσερις περιπτώσεις πουὺ γνωρίζει εφαρµόζεται καθεστώς ενισχύσε- Ων. Ἡ οµοσπονδιακή κυβέρνηση, παρά το ότι της διατυπώ- θηκε η παράκληση να λάβει θέση, δεν αντέδρασε σχετικά. Ἡ ομοσπονδιακῆ κυβέρνηση, κατόπιν επανειλημμένων προ- σκλήσεων σχετικά µετις τέσσερις αυτές συγκεκριµένες περι- πτώσεις καὶ αφού κινήθηκε η διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ (3), υπέβαλε λεπτοµερειία- (!) ΙΨ.Ε.3. (87) Δ/333άτης 7.8. 1987, ΞΟ(87) Α/12068 της 29. 10. 1987, ΙΥ.Ε.3. (87) Ρ/7009 της 6. 1. 1988, ΞΟ(88) Α/298 της δ. 1. 1988, Ιν.Ε.3. (88) Ό/7148 της 22. 1. 1988, 5ΞΟ(88) Α/3482 της 15. 3. 1988, 80290-1ν/Έ/3 της 15. 4. 1988, 5Ο(88) Α/5109 της 2]. 4. Ι988. (1) ΙΥ.Ε.3. (87) Ό/6597 της 18. 11. 1987, 5Ο(88) Α/94 της 5. 1. 1988, 5Ω(88) Α/1533 της 10. 2. 1988, 5ΞΟ(88) Α/4421 της 6. 4. 1988, 5Ο(88) Α’/5106 της 21. 4. 1988. () 5ΞΟ(89) Δ/5660 της 3. 5. 1989/ΕΕ αριθ. Ο 309 της δ8. 12. 1989, σ. 3. κά στοιχεία (4). Σύμφωνα µε αυτά, η πόλη του Αμβούργου ενέκρινε για τα έτη 1986, 1987 και 1988 µε στόχο «τηὴν παρεµπόδιση της αποχωρήσεως τῶν επιχειρήσεων» 33 επιδο- τῆσεις σε 31 επιχειρήσεις συνολικού ύψους 27,3 εκατοµμυ- ρίων γερμανικών μάρκων για συνολικό όγκο επενδύσεων ύψους 345,8 εκατομμυρίων γερµανικών μάρκων. Ἡ μεικτή ἔνταση της ενίσχυσης κυμαίνεται μεταξύ 2,3 9 (1,5 95 καθα- ρό ισοδύναμο επιχορήγησης) καὶ 1754 (11 200 καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης), ανερχόµενη σε 7,9 ὕν (περίπου 5.1 ύς καθαρό ισοδύναμο επιχορήγησης). Το απόλυτο ποσό της ενίσχυσης κυμαίνεται μεταξύ 50 000 γερµανικών μάρκων (περίπου 25 000 Έου) και 4,95 εκατομμυρίων γερμανικών µάρκων (περίπου 2,5 εκατομμύρια Εου) ανά δικαιούχο επι- χείρηση. Οι ενισχύσεις δίδονται µε τη μορφή επιχορηγήσεως επενδύσεων. 2. . Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν μπορούσε να αποκλείσει, μετά από µια πρώτη εξέταση των τεσσάρων περιπτώσεων . που γνώριζε, ότι στη µία ἡ στην άλλη περίπτωση η ενίσχυση σωρεύεται µε άλλες ενισχύσεις, οι οποίες ενδέχεται να έχουν ἡ καὶνα µην ἔχουν κοινοποιηθεί, κατά τρόπο ὦστε η ἔνταση θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. Υπέθετε, εξάλλου, ὅτι η πόλη του Αμβούργου χορήγησε ενισχύσεις και σε άλλες εταιρείες. Όσον όµως αφορά τόσο τις γνωστές σ᾿ αυτῆν περιπτώσεις ὁσο καὶ ενδεχόµενες άλλες ενισχύσεις, δὲν είχαν Κοινοποιηθεί τότε στην Ἐπιτροπή πληροφοριακά στοιχεία σχετικά µε τη νομική βάση της χορήγησης εκείνων τῶν ενισχύσεων. Επομένως, δεν γνώριζε ούτε την επικεφαλίδα του επίµαχου νόµου, ούτε τήν ηµέρα της δημοσιεύσεώς του, ούτε τοὺς στόχους, τη διάρκεια, τοὺς ὄρους χορηγήσεως,-τα στοιχεία των αποδεκτών, τον προὐπολογισμό κ.λπ. Ούτε ο ἴδιος ο νόµος οὐτε οποιαδήποτε περίπτωση εφαρµογῆς, η οποία θα έπρεπε να κοινοποιηθεί, υπήρξαν αντικείµενο εξετάσεως ἡ αποφάσεως της Ἐπιτροπής ωμφωνα με τα άρθρα 92 και 93 της συνθήκης. Ὅσον αφορά τις τἔέσσερις προαναφερθείσες περιπτώσεις, η Ἐπιτροπή είχε εκείνη την εποχή την άποψη ὅτι οι ενισχύσεις (3 56(89) Α719939 της 28. 8. 1989, ΓΥ.Ε.Ι0 της δ. Ι. 1990.