25,9. 1999 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 2521 (Πράξεις για την ισχὺ των οποἰίων απαιτείται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2038/1999 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της Ί3ης Σεπτεμβρίου 1999 για την κοινή οργάνωση της αγορὰς στον τοµέα της ζάχαρης ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως τα ἀρθρα 36 και 37, την πρὀταση της Επιτροπῆς, τη γνώµη του Ευρωπαϊκού. Κοινοβουλίου (), Τη γνώμη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: (1) ο κανονισμὸς (ΕΟΚ) αριθ. 178581 του Συµβουλίου, της 30ής ἸΙουνίου 1981, περὶ κοινής οργανώσεως αγορὰς στον τοµέα της ζάχαρης (3) ἐχει επανειλημμένα τροποποιηθεἰ κατὰ τρόπο ουσιαστικὀ (4)- εἶναι, ως εκ τοῦτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας καὶι ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού- η λειτουργία καὶ η ανάπτυξη της κοινής αγοράς για τα γεωργικά προϊόντα πρέπει να συνοδεύονται απὀ καθιέρωση κοινής γεωργικής πολιτικής καὶ αυτή πρέπει, ιδίως, να περι- λαμβάνει κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, η οποία δύναται να παίρνει διάφορες μορφές ανάλογα µε τα προϊό- ντα: η ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης εἶναι προϊόντα αμέσου υποκαταστάσεως της υγρής ζάχαρης που προὲρχε- ται απὀ τη µεταποίηση του ζαχαρότευτλου ἦ του ζαχαροχά- λαµου: γι’ αυτό οἱι αγορὲς της ζάχαρης, της ισογλυκόζης καὶι του σιροπιού ινουλίνης εἶναι ακόµη πιο στενά συνδεδε- μὲνες: η κατάσταση της Κοινότητος, ὁσον αφορά τα γλυκα- ντικὰ, χαρακτηρίζεται απὀ . διαρθρωτικά πλεονάσµατα καὶ κάε κοινοτική απόφαση σχετικά µε το ἑνα απὀ τα προϊόντα αυτὰ ἐχει αναπόφευκτα επιπτώσεις στα ἀλλα: γι’ αυτόν το λόγο, χρειάζεται να υπάρχει μία κοινή οργάνωση  στους τομεῖς της ζάχαρης, της ισογλυκόζης καιὶ του. σιροπιού ινουλίνης, που να λαμβάνει κατάλληλα υπὀόψη τα. ειδικἁ χαραχτηριστικά των παραγωγών: () ΕΕ ς 219 της 30.7.1999. () ΕΕ Ο 135 της 158.5.1999, σ. 18. () ΕΕ Ι. 177 της 1.7.1981, σ. 4- κανονισμός ὀπως τροποποιήθηκε τελευ- ταῖα απὀ τον κανονισμὀ (ΕΚ) αρδ. 1148/98 της Επιτροπής (ΕΕ Ι. 159 της 2.6.19958, σ. 38). (1) Βλέπε παράρτηµα ΠΙ μέρος Β. () για να διασφαλίζεται στους παραγωγούς τεύτλων και ζαχα- ροκαλάμων της Κοινότητος η διατήρηση των  αναγκαἰων εγγυήσεων, ὁσον αφορά την απασχόλησή τους καὶ το βιο- τικὀ τους επίπεδο, πρέπει να προβλέπονται  μέτρα κατάλληλα για τη σταθεροποίηση της αγοράς της ζάχαρης και για το σκοπὸὀ αυτὸ να ορίζεται ετησίως μία ενδεικτική τιμή για τη λευκή ζάχαρη και για τις µη ελλειμματικὲς ζώνες μια τιµή παρεμβάσεως για την ακατἐργαστη ζάχαρη, καθὼς καὶ για κἀῑε μία ελλειμματική ζώνη, μία παράγωγη τιμή παρεμβάσεως για τη λευκή ζάχαρη και κατὰ περίπτωση, για την ακατέργαστη ζάχαρη- αυτός ο στόχος δύναται να επι- τευχθεἰ, αν προβλέπεται η αγορὰ απὀ τους οργανισμούς παρεμβάσεως στις τιμὲς παρεμβάσεως: επὶ πλέον, ἑνα σύστημα καταβολἠς των εξόδων αποθεµατοποιήσεως για τη ζἀχαρη. που παράγεται τόσο απὀ πρὠτη ὕλη  κοινοτικής καταγωγἠς, περιλαµβανομένης καὶ της μελάσσας, ὁσο καὶ απὀ προτιµησιακή ζάχαρη, δύναται να οδηγήσει στον ἴδιο σκοπὀ- αυτὲς οἱι εγγυήσεις τιµών που παρέχονται. στη ζἀχαρη. καλύπτουν ομοίως τα σιρόπια σακχαρώσεως, την ισογλυκόζη καὶ το σιρόπι ινουλίνης των οποίων οι τιμὲς συναρτώνται µε εκείνες της ζάχαρης- για να µην Ὀἴγονται οι εγγυήσεις στις προαναφερόµενες τιμὲς, οι οργανισμοί παρεμβάσεως μπορούν να πωλούν ζἀχαρη . µόνο σε τιμή ανώτερη απὀ την τιµή παρεμβάσεως, όταν η ζάχαρη αυτή δεν εξάγεται ως ἔχει ἡ υπὀ τη μορφή µεταποιηµένων προϊόντων ἡ δεν προορίζεται για τη΄ δια- τροφή των ζώων: αυτός ο κανόνας δεν επιτρέπει, ενδεχο- μένως, να διατεθεἰ στις φιλανθρωπικὲς οργανώσεις ζάχαρη που Όα προορίζεται για την ανθρώπινη κατανάλωση στην Κοινότητα: εφεξής θὃα πρὲπει να επιτραπεἰ µια τέτοια δυνα- τότητα ὀόταν αυτή βρίσκεται στα πλαϊσια συγκεκριµένων ενεργειών επείγουσας ενίσχυσης που εξασφαλίζουν τον εφο- διασμὀ καὶι υλοποιούν συγχρόνως ενέργειες για ανθρωπιστι- κοὺς σκοποὺς- η  αποτελεσµατικότητα τέτοιων . ενεργειὼν ανταποκρίνεται στην ταχύτητα της εφαρµογής τους: ὃα πρὲ- πει συνεπώς να προβλεφθεἰ στην περίπτωση αυτή η εφαρ- μογή της καταλληλότερης. διαδικασίας: εἶναι ανάγκη η παρούσα ρύθμιση να παρέχει δίκαιες εγγυή- σεις τόσο στους βιοµηχάνους ὁσο και στους παραγωγούς του προϊόντος βάσεως: εἶναι εποµένως σκόπιµο να ορίζονται