8.8.2000 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 200/35 ΟΔΗΓΙΑ 2000/35/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 29ης Ιουνίου 2000 για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικὲς συναλλαγές ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως το ἀρθρο 95, την πρὀταση της Επιτροπής ()), Τη γνώμη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (), Αποασίζοντας µε τη΄ διαδικασία του. ἀρθρου.᾿251΄ της συνθήκης (3), υπὀ το πρίσμα του κοινοὐ σχεδίου που εγκρίθηκε απὀ την επιτροπὴ συνδιαλλαγἠς στις 4 Μαΐου 2000, Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: (1) . Το Ευρωπαϊκὀ Κοινοβούλιο, στο ψἠφισμά του σχετικἀ µε το ολοκληρωμένο πρόγραμμα υπἐρ των ΜΜΕ. και της βιοτε- χνίας (), κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος των καθυστερήσεων πληρωμών. 2) ' Στις 12 Μαΐου 1995 η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση σχετικά µε τις προθεσµίες πληρωμής στις εμπορικές συναλλαγές (). (2) . Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψἠφισμὰ του σχετικά µε τη σύσταση της Επιτροπής για τις προθεσμίες πληρωμήἠς στις εμπορικὲς συναλλαγές (6), κάλεσε την Επιτροπή να εξετἀσει τη µετατροπή της σὐστασής της σε πρόταση οδηγίας του Συµβουλίου η οποία Όα πρέπει να υποβληθεἰ το συντοµό- τερο. δυνατόν. (4). ' Στις 29 Μαΐου 1997 η Οικονοµική καὶ Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε γνώµη σχετικὰ µε την Πράσινη Βίβλο της ἔΕπι- τροπἠς «Οι δηµόσιες συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση: κατευθύνσεις και προβληματισμοἰ για το. μέλλον» (). (α) ' Στις 4 ἸΙουνίου 1997 η Επιτροπή δηµοσίευσε ἑνα πρὀ- γραµµα δράσης για την ενιαία αγορά, στο οποἰο υπογράµ- µισε ὁτι το πρόβλημα των καθυστερήσεων πληρωμὼν αποτε- λεἰ ἑνα ολοένα και σοβαρότερο εµπόδιο για την επιτυχία της ενιαίας αγοράς. (6ϐ) ' Στις 17 Ιουλίου 1997 η Επιτροπὴ δηµοσίευσε ἐκθεση σχε- τικά µε τις καθυστερήσεις πληρωμών στις εμπορικὲς συναλ- λαγὲς (, ὅπου  συνόψιζε τα αποτελέσµατα µιας . αξιο- λόγησης των συνεπειών της σύστασης της Επιτροπής της Ί2ης Μαΐου 1995. () ΕΕ Ο 168 της 3.6.1998, σ. 13 καὶ ΕΕ Ο 374 της 3.12.1995, σ. 4. ϱ) ΕΕ Ο 407 της 28.12.1998, σ. 50. () Γνώμη τον Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Ί7ης Σεπτεµβρίου 1995 (ΕΕ ς 313 της 12.10.1998, σ. 142), κοινὴ Ὀέση του Συµβουλίου της 29ης Ιουλιου 1999 (ΕΕ Ο 284 της 6.10.1999, σ. 1) καὶ απόφαση του Ευρωπαϊκοὺ Κοινοβουλίου της Ί6ης Δεκεμβρίου 1999 (δεν ἐχει ακόμα δημοσευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινο- βουλίου της Ίδης Ιουνίου 2000 καὶ απόφαση του. Συµβουλίου της Ίδης Μαΐου 2000. Ε Ο 323 της 21.11.1994, σ. 19. π 127 της 10.6.1995, σ. 19. ς 211 της 22.7.1996, σ. 43. ς 257 της 22.9.1997, σ. 92. ς 216 της 17.7.1997, σ. 10. 4 - - - ΟΕ - Ε Ε Ε Ε (2) 0) μ 2) 12 4 Οι επιχειρήσεις, και κυρίως οι μικρὲς καὶι µεσαίες, επωμίζο- νται μεγάλα διοικητικά καὶι οικονομικά βάρη  εξαιτίας των υπερβολικἁ μεγάλων προθεσμιών πληρωμἠς καὶ των καῦυ- στερήσεων πληρωμών. Επιπλέον, τα προβλήµατα αυτὰ απο- τελούν βασικἠ αιτἰα της αφερεγγυότητας που απειλεἰ την επιβίωση των επιχειρήσεων καὶ οδηγούν στην απώλεια µεγά- λου αριθμού θέσεων απασχόλησης. Σε ορισµένα κράτη μµέλη οι  συμβατικές προθεσμίες πληρωμἠς διαφέρουν αισθητὰ απὀ τον κοινοτικὀ µέσο ὀρο. Οι διαφορὲς που υπάρχουν μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορὰ τους κανόνες καὶ τις πρακτικές πληρωμἠς παρακω- λύουν την εὑρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγορᾶς. Η κατάσταση αυτή ἐχει ως αποτέλεσµα να περιορίζονται σημαντικά οι εμπορικὲς συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό αντιβαΐνει προς το ἀρθρο 14 της συνδήκης, δεδοµένου ὁτι οἱ επιχειρηµατίες α πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να΄ συναλλάσσονται σε ὀλη την  εσωτερικἠ αγορὰ υπὀ συνθήκες που να εξασφαλίζουν ὁτι οι διασυνο- ριακὲς συναλλαγὲς δεν συνεπάγονται μεγαλύτερους κινδὺ- νους απὀ τις εγχώριες πωλήσεις. Ἡ εφαρμογὴ ουσιωδώς διαφορετικών κανόνων για τις εσωτερικὲς και τις διασυνο- ριακἐς συναλλαγὲς Όα οδηγούσε σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Οιἱ πλέον πρὀσφατες στατιστικές δείχνουν ὁτι, μετὰ την ἐκδοση της σύστασης της Ί2ης Μαΐου 1995, δεν έχει γῖνει, στην καλύτερη περίπτωση, καµία βελτίωση όσον αφορὰ τις καθυστερήσεις πληρωµών σε πολλά κράτη μέλη. Ο στὸχος της Καταπολέμησης των καθυστερήσεων πληρωμών στην εσωτερική αγορὰ δεν µπορεί να επιτευχθεἰ επαρκὼς αν τα κράτη μέλη δρουν µεμονωμένα καὶ συνεπώς μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικὀ. επίπεδο. Ἡ παροὐσα οδηγἰα δεν υπερβαΐνει τα αναγκαία ὁρια για την επίτευξη του. συγκεκριµένου στόχου. Συνεπώς, η παρούσα οδηγία εἶναι σύμφωνη, στο σὑνολό της, µε τις απαιτήσεις των αρχών της επικουρικότητας καὶ της αναλογικότητας ὀπως ορίζονται στο ἂἀρθρο 5 της συνθήκης. Ἡ παρούσα οδηγἰα ὃα πρέπει να περιορίζεται στις πληρωμές που γίνονται ως αμοιβή για εμπορικὲς συναλλαγέὲς και δεν διέπει τις συναλλαγές µε τους καταναλωτές, τους τόκους που καταβάλλονται σε σχέση µε ἀλλες πληρωμές, π.χ. πληρωμὲς δυνάµει της νομοθεσίας για τις επιταγὲς καὶ τις συναλλαγματικές, ἡ τις πληρωμὲς στα πλαίσια αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών απὀ τις ασφαλιστικὲς εταιρείες. Το γεγονὸς ὁτι τα ελευθέρια επαγγέλµατα καλύπτονται απὀ την παρούσα οδηγἰα δεν σημαίνει ὁτι τα κράτη μέλη πρέπει να τα αντιµετωπίζουν ως επιχειρήσεις ἡ εµπόρους για σκο- ποὺς που δεν καλύπτονται απὀ την παροὖσα οδηγία.