Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 30.9.2005 ΟΔΗΓΙΑ 2005/36/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 σχετικά µε την αναγνώριση των επαγγελµατικών προσόντων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙΓ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἂἀρθρο 40, το ἀρθρο 47 παράγραφος 1 καὶ παράγραφος 2 πρώτη και τρίτη περίοδος, καὶ το ἀρθρο 55, έχοντας υπὀόψη την πρὀταση της Επιτροπής (), έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινω- νικῆς Επιτροπής (7), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του. ἀρθρου 251 της συνθήκης (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα µε το ἀρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της συνθήκης, η εξάλειψη των εµποδίων στην ελεύθερη κυκλο- φορία των προσώπων καὶ των υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών συνιστὰ ἑναν απὀ τους στόχους της Κοινότητας. Για τους υπηκόους των κρατών μελών αυτό περιλαμβάνει, ειδι- κότερα, το δικαίωµα να ασκούν επάγγελµα, ως αυτοαπασχο- λούμενοι ἡ μισθωτοί, σε κράτος μέλος ἆλλο απὀ εκεῖνο ὁπου απέκτησαν τα επαγγελματικά προσὀντα τους. Επιπλέον, το ἂρθρο 47 παράγραφος 1 της συνθήκης προβλέπει την ἐκδοση . οδηγιών για την  αμοιβαΐα αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικὠν καὶ ἄλλων τῖτλων. Ὑστερα απὀ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας στις 23 καὶι 24 Μαρτίου 2000, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοἰίνωση µε τῖτλο «Μια στρατηγική γιία την  εσωτερική αγορά υπηρεσιών» η. οποία αποβλέπει ιδίως στο να καταστεί η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικὀ της Κοινότητας εξίσου ευχερής µε την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικὀ ενὸς κράτους µέλους. Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπήῆς µε τίτλο «Νέες ευρωπαϊκές αγορὲς εργασίας, ανοιχτὲς σε όλους καὶ Ημε πρὀσβαση απὀ ὀλους», το Ευρω- παϊκὀ Συμβούλιο της Στοκχόλµης που διεξήχθη στις 23 καὶ 24 Μαρτίου 2001 ανέθεσε στην Επιτροπή να «υποβάλει στο εαρινό. Ευρωπαϊκό  Συμβούλιο του. 20072 συγκεκριμἑνες προτάσεις για πλέον ομοιόµορφο, διαφανὲς και ελαστικὀ καθεστώς αναγνώρισης των επαγγελµατικών προσόντων». () ΕΕς 181 ΕΈτης 20.7.2007, σ. 187. (ϱ) ΕΕ ς 61 της 14.3.2002, σ. 67. () Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11 Φεβρουαρίου 2004 (ΕΕ ς 97 Ε της 22.4.2004, σ. 230), κοινὴ Ὀέση του Συµβουλίου της 21 Φεβρουαρίου 2004 (ΕΕ ς 58 Ε της δ.3.2005, σ. 1) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11 Μαΐου 2005. () Η εγγύηση της παρούσας οδηγίας προς τα πρόσωπα που έχουν αποκτήσει τα επαγγελματικά προσόντα τους σε ἑνα κράτος μέλος, ὁσον αφορά την ανάληψη καιὶ την ἀσκηση του ἴδιου επαγγέλµατος σε ἆλλο κράτος μέλος µε τα ἴδια δικαιώµατα που έχουν οι υπἠκοοἰ του, δεν Ὀθίγει την υπο- χρέωση του. μετανάστη . επαγγελµατία να συμμορφώνεται προς οιουσδήποτε µη εισάγοντες διακρίσεις ὀρους επιβάλλει το ἄλλο κράτος μέλος για την ἄσκηση του επαγγέλµατος, υπὀ την προὐπόθεση ὁτι οι ὀροι αυτοί εἶναι αντικειμενικὼς αιτιολογημένοι καὶ αναλογικοί. Για να διευκολυνθεἰ η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, ενδεἰ- κνυται να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες ὧστε να διευρυνθεἰ η. δυνατότητα ἀσκήησης . επαγγελµατικών ὁραστηριοτήτων βάσει του αρχικού επαγγελματικού τίτλου. Όσον αφορὰ τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, που παρέχονται απὀ απόσταση, ὃα πρέπει να εφαρµόζονται εξίσου οι διατά- ξεις της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού  Κοινο- βουλίου και του. Συµβουλίου, της 8 Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικὲς πτυχὲς των υπηρεσιὼών της κοινωνίας της πληροφορίἱας, ιδίως του . ηἠλεκτρονικού . εµπορίου, στην εσωτερικἠ αγορὰ (7). Έχοντας υπόψη τα διάφορα συστήµατα που εφαρμόζονται, αφενὸς, για την προσωρινἠ ἡ περιστασιακή διασυνοριακή παροχἠ υπηρεσιών και, αφετέρου, για την. εγκατάσταση, κρίνεται σκόπιµο να΄ διευκρινιστούν τα΄ κριτήρια . της διάκρισης. μεταξύ των δύο αυτών εννοιὼν σε περίπτωση μετακίνησης του . παρόχου υπηρεσιών στο έδαφος. του κράτους µέλους υποδοχἠς. Η διευκόλυνση της παροχἠς υπηρεσιών πρέπει να εξασφαλἰ- ἵεται λαμβάνοντας σοβαρότατα υπόψη . την. υγειονομική περίθαλψη καὶ κοινωνική μέριμνα. Ως εκ τούτου, ὃα πρέπει να προβλέπονται ειδικὲς διατάξεις για νομοθετικά κατοχυ- ρωμένα επαγγέλµατα που έχουν επιπτώσεις στη δηµόσια υγεία ἡἦ ασφάλεια, τα΄ οποῖα παρέχουν  διασυνοριακὲς υπηρεσίἰες προσωρινά ἡ περιστασιακἀ. Τα κράτη μέλη υποδοχἠς δύνανται, ὀταν χρειάζεται. και σύμφωνα µε το κοινοτικὀ δίκαιο, να προβλέπουν απαιτήσεις σχετικά µε δηλώσεις. Οἱ απαιτήσεις αυτές δεν Όα πρέπει να εἶναι δυσανάλογα επαχθεἰς για τους παρὀχους υπηρεσιών οὔτε να παρακωλύουν ἡ να καθιστούν λιγότερο. ελκυστική Την ἄσκηση της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών. Η ανάγκη ὑπαρξης αυτών των απαιτήσεων α πρέπει να επανεξετάζεται περιοδικώς υπὀ το φως της πραγματοποιούμενης προὀδου όσον αφορά την καθιέρωση ενὸς κοινοτικού  πλαισίου διοικητικής συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών. () ΕΕΤ. 178 της 17.7.2000, σ. Ἱ.