Αριθ. Ι. 42/48 Επίσηµη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 2. 87 ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 224ς Δεκεμδρίου 1096 για την προσέγγιση των νοµοθετικών, κανονιστικών καιὶ διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη (8Ί/102/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, ἜΈχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100, την πρόταση της Επιτροπής (), τη γνώµμη του Ευρωπαϊκού Κοινοδουλίου (2), τη γνώµη της Οικονοµικής καιὶ Κοινωνικής Επιτροπής (2), Ἐκτιμώντας: ότι υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ των νομοῦς- σιών των κρατών μελών στον τοµέα της καταναλωτικῆς πίστης- ὁτι οι διαφορές αυτές μεταξύ των νοµοθεσιών μπορούν να οδηγήσουν σε στρεθδλώσεις τοῦ ανταγωνισμού μεταξύ των πιστωτικών φορέων στην κοινή αγορά: ότι οι διαφορές αυτές περιορίζουν τις ευκαιρίες που ἔχει ο καταναλωτῆς να λάδει πίστωση σε άλλα κράτη µέλη : ὁτι οι διαφορές αυτές επηρεάζουν το ύψος καιὶ το χαρακτήρα τῶν ζητουµένων πιστώσεων καθώς και την αγορά αγαθών καὶ υπηρεσιών : ότι, επομένως οι διαφορὲς αυτὲς επηρεάζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών και υπηρεσιών που είναι δυνατό να παρασχεθούν στοὺς καταναλωτές µε πίστωση καιὶ με τον τρόπο αυτό έχουν άµεση επίπτωση επί της λειτουργίας της κοινῆς αγοράς: ὁτι, δεδοµένου του αυξανόμενου ὀγκου των πιστώσεων ποὺ χορηγούνται προς τοὺς καταναλωτές στην Κοινότητα, η δηµιουργία κοινῆς αγοράς στον τοµέα της καταναλωτικής πίστης ὃα ἦταν προς ὀφελος τόσο των καταναλωτών όσο καὶι τῶν πιστωτικών φορέων, καθώς καὶ όσων παράγουν και πωλούν αγαθά, χονδρικώς ἤ λιανικώς, καὶ όσων παρέχουν υπηρεσίες : ότι το πρόγραµµα της Ευρωπαϊκῆς Οικονομικής Κοινότητας για. µια πολιτική προστασίας και ενηµέρωσης του κατανα- λωτή ( προέθλεπε, μεταξύ ἄάλλων, ὁτι ο καταναλωτής πρέπει να προστατεύεται απὀ τοὺς αθέμιτους πιστωτικούς όρους και ὁτι ο στόχος της εναρµόνισης τῶν γενικών όρων που διέπουν την καταναλωτικῆ πίστη πρέπει να Φεωρείται πρωταρχικός : ότι οἱι διαφορὲς στη νοµοθεσία καιὶ στην πράξη έχουν ως αποτέλεσµα την άνιση προστασία του καταναλωτή στον ( ΕΕ αριθ. Ο 80 της 271. 3. 1979, σ. 4 καιὶ ΕΕ αριθ. Ο 183 της 10. 7. Ι984, σ. . () ΕΕ αριθ. Ο 242 της 12. 9. 1983, σ. ἰ0. (3 ΕΕ αριθ. Ο 113 της Ί. 5. 1980, σ. 22. (0 ΕΕ αριθ. Ο 92 της 15. 4, 1975  σ. 1 και ΕΕ αριθ. Ο 133 της 3. 6. 1981, σ. Ἰ. τοµέα της καταναλωτικήῆς πίστης από το ἕνα κράτος µέλος στο άλλο-: ότι, τα τελευταία χρόνια, ἔχουν επέλθει σηµαντικές µεταθο- λέἐς στις μορφές τῶν πιστώσεων ποὺ διατίθενται στους κατα- ναλωτές και χρησιμοποϊούνται απόὀ. αυτούς: ὁτι ἔχουν εμφανιστεί νέες μορφές καταναλωτικῆς πίστης οι οποίες 6ρίσκονται σε εξέλιξη : ότι ο καταναλωτῆς πρέπει να διαθέτει επαρκή πληροφόρηση σχετικά µε τοὺς όρους και το κόστος της πίστωσης καθώς και σχετικά µε τις υποχρεώσεις του : ότι η πληροφόρηση αυτή πρέπει να περιλαμθάνει, μεταξύ άλλων, το συνολικό ετήσιο πραγµατικό επιτόκιο για τη χορήγηση της πίστωσης ἧ, ελλείψει αυτού, το συνολικό ποσό πουὺ πρέπει να πληρώσει ο καταναλωτής για την πίστωση πουὺ ὃα λάδει- ὁτι εν αναμονή αποφάσεως που ὃα αφορά . κοινοτική μέθοδο ἡ μµεθόδους για τον υπολογισµό του. συνολικού ετῇσιου πραγματικού επιτόκιου, τα κράτη μέλη ὃα πρέπει να μπορούν να προκρίνουν τις υπάρχουσες μεθόδους ή πρακτικές για τον υπολογισµό αυτού του ποσοστού ἧ, αντ’ αυτού, ὃα πρέπει να Ὀεσπίσουν διατάξεις για την ανακοί- νωση τοῦ συνολικού κόστους της πίστωσης στον κατανα- λωτή : ότι οι ὀροι της σύμθασης δάσει της οποίας χορηγείται η πίστωση πιδανόν να εἶναι δυσμενείς για τον καταναλωτῆ : ότι µε τη θέσπιση ορισµένων προὐποθέσεων ποὺ ὃα εφαρ- µόζονται σε όλες τις μορφές πιστώσεων µπορεί να επιτευ- χθεί η δελτίωση του δαθμού προστασίας των κατανα- λωτών : ὁτι, λόγω της ειδικῆς μορφής ορισµένων πιστωτικών συμδθά- σεων ἡ τύπων συναλλαγών, αυτές οι συµφωνίες ἡ συναλλα- γἐς ὃα πρέπει, να αποκλειστούν, εν όλω ἡ εν μέρει, από το πεδίο εφαρμογἠς της οδηγίας αυτῆς- ότι τα κράτη μέλη ὃα πρέπει να μπορούν, σε συνεννόηση µε την Επιτροπή, να, εξαιρούν απόὀ την οδηγία ορισμένες μορφές πιστώσεων µη εμπορικού χαρακτήρα πουὺ χορηγού- νται υπὀ ειδικές συνθήκες: ότι οι πρακτικές ποὺ υφίστανται σε ορισµένα κράτη µέλη, όσον αφορά τα δηµόσια ἔγγραφα πουὺ συντάσσονται ενώπιον συμδολαιογράφου ἡ δικαστή είναι τέτοιας φύσεως ώστε καθιστούν περιττή την εφαρμογή ορισµένων διατά- ἔρων αυτῆς της οδηγίας στην περίπτωση τἐέτοιών εγγράφων : ὁτι τα κράτη μέλη ὃα πρέπει, κατά συνέπεια, να μπορούν να εξαιρούν τέτοια ἔγγραφα απόὀ τις εν λόγω διατάξεις: ότι οἱ πιστωτικές συμθάσεις για ιδιαίτερα. μεγάλα χρηµα- '' τικά ποσά παρουσιάζουν τάσεις διαφοροποίησης απὀ τις συνήθεις συμθάσεις καταναλωτικής πίστωσης : ότι η εφαρ- μογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας σε συμθάσεις για. ιδιαίτερα. μικρά ποσά θα μπορούσε να΄ προκαλέσει περιττό διοικητικό φόρτο τόσο για τοὺς καταναλωτές όσο καὶ για τοὺς πιστωτικούς φορείς: ὁτι, ως εκ τούτου, ὃα πρέπει να αποκλειστούν από την οδηγία οι συμδάσεις ποὺ αφορούν ποσά πάνω ἡ κάτω από ορισµένα χρηµατικά ὁρια :