29.1.2004 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 241 (Πράξεις για την ισχύ των οποΐίων απαιτεῖται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 139/2004 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Ιανουαρίου 2004 γία τον ἐλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως τα ἀρθρα 83 και 305, την πρὀταση της Επιτροπής (}), τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (), τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινωνικής Επιτρο- πῆς (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89, της 21ης Δεκεμβρίου 19589, για τον ἐλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρή- σεων (3), ἐχει τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικὀ. Με την ευκαιρία νέων τροποποιήσεων, εἶναι σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας η αναδιατύπωση του εν λόγω κανονισμού. (2) . Για την επίτευξη των στόχων της συνθήκης, το ἂἀρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεῖο ) αναθέτει ως στόχο στην Κοι- νότητα την εγκαθίδρυση καθεστώτος που να εξασφαλίζει ανόθευτο. ανταγωνισμὀ εντὸς της εσωτερικής αγορὰς. Το ἀρθρο 4 παράγραφος 1 της συνθήκης ορίζει ὁτι η ὁράση των κρατών μελών καὶ της Κοινότητας ασκεῖται σύμφωνα µε την αρχή της οικονοµίας της ανοικτής αγοράς µε ελεύθερο ανταγωνισµὀ. Οἱ . αρχὲς αυτὲς εἶναι ουσιώδεις για. την περαιτέρω ανάπτυξη της εσωτερικής αγορᾶς. ). Ἠ ολοκλήρωση της εσωτερικῆς αγοράς καὶ η οικονοµική καὶ νοµισματική ἐνωση, η΄ διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης καὶ η μείωση των διεθνών εµποδίων στο εµπόριο και τις επενδύσεις ὃα συνεχίσουν να οδηγούν σε σημαντικὲς ανα- διαρθρώσεις των επιχειρήσεων μέσα στην Κοινότητα, ιδίως µε τη μορφή συγκεντρώσεων. () ΕΕ ς 20 της 28.1.2007, σ. 4. () Γνώμη που διατυπώθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2003 (δεν έχει ακόμα δηµο- σιευθεἰ στην Επίσημη Εφημερίδα). () Γνώμη που διατυπώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2003 (δεν ἐχει ακόμα δημοσιευθεἰ στην Επίσημη Εφημερίδα). ( ΕΕ Ι. 395 της 30.12.1959, σ. 1- διορθωµένη μορφή: ΕΕ Ι. 257 της 21.9.1990, σ. 13-: κανονισμός ὁπως τροποποιήθηκε τελευταία απὀ τον κανονισμό (ΕΚ) αριδ. 1310/97 (ΕΕ Ι. 180 της 9.7.1997, σ. 1): διορῦω- τικό: ΕΕ Ι. 40 της 13.2.1995, σ.17. (4) Μια τέτοια. εξέλιξη. πρέπει να τύχει ευνοϊκής αποδοχἠς επειδή συμφωνεί µε τις επιταγὲς ενὸς δυναμικού ανταγωνι- σμού καιὶ εἶναι δυνατόν να τονώσει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, να βελτιώσει τους ὀρους ανά- πτυξης καὶ να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο στην Κοινότητα. Πρέπει να εξασφαλισθεἰ, ωστόσο, ὁτι η διαδικασία αναδιάρ- Ὄρωσης δεν θὃα αποδειχθεί στη διάρκεια του χρόνου. επι- βλαβής για τον ανταγωνισµό. Το κοινοτικὀ δίκαιο πρέπει, ως εκ τοῦτου, να συμπεριλάβει διατάξεις που να ρυθμίζουν τις συγκεντρώσεις οι οποῖες μπορεἰ να παρακωλύσουν σηµα- ντικὰ τον αποτελεσματικὀ ανταγωνισμό στην κοινή αγοράἀ, ἡ σε μεγάλο τμήµα της. Εἶναι, επομένως, αναγκαἰα η Ὀέσπιση µιας ειδικῆς νομικής πράξης που Όα εξασφαλἰσει τον  αποτελεσµατικὀ  έλεγχο όλων των συγκεντρώσεων ανάλογα µε τις επιπτώσεις τους στη διάρθρωση του. ανταγωνισμού στην Κοινότητα καὶι η οποία α εἶναι η μόνη που α ισχύει για τις εν λόγω συ- γκεντρώσεις. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 επἐτρεψε την ἀσκήση κοινοτικής πολιτικής στον τοµἑα αυτὸν. Με βάση την σχετική εµπειρία, ωστόσο, ο εν λόγω κανονισμός Όα πρέπει τώρα να αναδιατυπωθεί σε μία νομοθετική πράξη που Όα εκπονηθεί κατά τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις µιας πιο ενοποιηµένης αγοράς καὶ της µελλο- ντικής διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα µε τις αρχὲς της επικουρικότητας καὶ της αναλογικότητας που δια- τυπώνονται στο ἀρθρο 5 της συνθήκης, ο παρών κανονισμὸς δεν υπερβαἰνει τα αναγκαἰα ὁρια προκειµένου να επιτευχθεί ο στόχος της εξασφἀλισης ανόθευτου ανταγωνισμού στην κοινή αγορὰ, σύμφωνα µε την αρχή της οικονοµίας της ανοικτήἠς αγορᾶς µε ελεύθερο ανταγωνισµὀ. Τα ἀρθρα 81 και 82, αν καὶ δυνάµει της νοµολογίας του Δικαστηρίου έχουν εφαρμογή σε ορισμένες συγκεντρώσεις, δεν επαρκούν για τον ἐλεγχο όλων των συγκεντρώσεων που ενδέχεται να αποδειχθούν ασυμβίβαστες µε το σύστημα ανό- Όευτου. ανταγωνισμού που επιδιώκει η. συνθήκη. Ο παρών κανονισμός ὃα πρέπει, κατὰ συνέπεια, να βασισθεί ὀχι µόνο στο ἂρθρο 83 αλλά, κυρίως, στο ἀρθρο 305 της συνθήκης, δυνάµει του. οποίου η Κοινότητα μπορεἰ να αναλάβει πρὀ- σθετες εξουσίἰες ὧστε να προβεἰ στις ενέργειες που εἶναι ανα- γκαὶες για την επίτευξη των στόχων της, καὶ επίσης εξουσίἰες δράσης ὀσον αφορά τις συγκεντρώσεις στις αγορὲς των γεωργικών προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτηµα Ί της συνθήκης.