Ί.6. 89 Ἐπίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ.-.Ι, 155/9 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) αριθ. 1553/89 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της Ί9ης Μαΐου 1989 Ίγια το ομοιόµορφο οριστικό καθεστώς εἴσπραξης των ιδίων πύρων που προἔρχονται απὀ το φόρο επί της προστιθεµένης αξίας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη: τη-συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 209, τη. συνθήκη για -την. ἵδρυση της Ευρωπαϊκῆής Κοινότητας Ατομικής Ἐνέργειας, και ιδίως.το άρθρο 183, την απόφαση 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συµβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988 για το σύστημα των ιδίων πόρων των - Κοινοτῆτων ('), και ιδίῶς το ἀρθρο 8 παράγραφος 2, την πρόταση της Ἐπιτροπής (2), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (3), τη γνώµη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (9, . Ἐκτιμώντας: ότι σύμφωνα µε το ἂρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ,- ΕΚΑΧ) αριθ. 2892/77 του Συµβουλίου της 19ηἑ Δεκεμβρίου 1977 περί της εφαρμογῆς ως προς τοὺς ιδίους πόρους που προέρχονται από το φόρο προστιθέµενης αξίας, της αποφά- σεως της 21ης Απριλίου 1970 περί αντικαταστάσεως των χρηματικών συνεισφορών των κρατών μελών από ιδίους : πόρους των Κοινοτήτων (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία - από᾽ τον κανονισµό (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Βυρατόμ) αριθ.3735/ 85 (6), οεν λόγω κανονισµός εφαρµόζεται κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου που λῆγει στις 31 Δεκεμβρίου-1988:: ότι οι διατάξεις σχετικά µε το οριστικό ομοιόμορφο καθε- στώς εἴσπραξης των πόρων που προέρχονται απὀ τον φόρο προστιθεµένης αξίας, ονοµαζόµενων εφεξῆς «πόρων ΦΠΑ» καθώς και οι όροι για τη θέση σε ισχύ αυτού του καθεστώτος πρέπει να εφαρµόζονται απὀ την Ίη Ιανουαρίου 1989: ότι πρέπει να επιλεγεί η μέθοδος των εσόδων ως η οριστική ενιαία µέθοδος καθορισμού της βάσης των πόρων ΦΗΠΑ, δεδοµένου ὅτι η μέθοδος αυτή είναι αξιόπιστη καὶι εφαρµόζε- ται ήδη από τα περισσότερα κράτη µέλη-. ότι οι διατάξεις του κανονισμού {ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) - αριθ. 2892/77 μπορούν να διατηρηθούν σε ισχύ, µε εξαίρεση εκείνες από αυτές που δεν είναι πλέον αναγκαίες ή που είναι σκόπιµο να τροποποιηθούν βάσει της κτηθείσας. πείρας: ότιη αποκτηθείσα πείρα από την εφαρµογή της διαδικασίας διορθώσεως τῶν λογιστικών καταστάσεων ἔκανε εμφανή την (1) ΕΕΈ αριθ. Ι. 185 της 15. 7. 1988, σ. 24. (') ΕΈ αριθ. ζ 128 της 17. 5. 1988, σ. 4, και ΕΕ αρθ. Ο 15 της 19. 1. 1989, σ. 11. (1) ΕΕ αριθ. Ο 309 της 5. 12. 1988, σ. 30. () Ε αριθ. Ο 191 της 20. 7. 1988, σ. 3. (2) ΕΕ αριθ. Ι. 336 της 27. 2. 1977, σ.δ. (9) ΕΕΈ αριθ. Ι. 356 της 31. 12. 1985 σ. Ἱ. ανάγκη τ:ι:οσδιορισµ*ς>ι΄ι της εκτάσεως εφαρμογἠς της, µε τη θέσπιση του κανόνα ότι εφαρµόζεται γενικά σε κάθε διόρ- θωώση: ότι τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή για τις διαδικασίες εγγραφῆς των υποκείµενων στο φόρο καθο- ρισμού και εἴσπραξης του ΦΙΤΑ που εφαρµόζουν, καθώς καὶ για τις λεπτομέρειες εφαρμογἠῆς καὶ τα αποτελέσµατα των συστημάτων ελέγχου που εφαρµόζουν όσον αφορά το φόρο αυτό: ότι είναι σκόπιµο η Επιτροπή να εξετάζει σε συνεργα-. σία µε κάθε ενδιαφερόµενο κράτος µέλος εάν μπορούν να μελετηθούν ενδεχόµενες βελτιώσεις τῶν διαδικασιών προκει- μένου να αυξηθεί η -αποτελεσματικότητά τοὺς: ότι εἶναι σκόπιµο να καταρτίζει η Ἐπιτροπή έἔκθεση ανά τριετία σχετικά µε τις διαδικασίες που εφαρµόζουν τα κράτη μέλη καθώς καὶι σχετικά µε τις ενδεχόµενες προβλεπόµενες βελ- τιώσεις: ότι το Ελεγκτικό. Συνέδριο έ.χει τις αρµοδιότητες πουὺ του προσδίδουν τα άρθρα 206α της συνθήκης ΕΟΚ καιὶ 18θα της - συνθήκης ΕΚΑΧ, : ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΤΙΤΛΟΣ Ι Γενικές διατάξεις Ἄρθρο 1 Οι΄-πόροι ΦΠΑ ίροκύπτουν από την.εφαρµογή του ενιαίου συντελεστῆ. που καθορίζεται σύμφωνα µε την- απόφαση 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ, στη βάση που προσδιορίζεται σύμφω-. να µε τον παρόντα κανονισµό..- ΤΙΤΛΟΣ Η Πεδίο εφαρμογῆς Ἄρθρο 2΄ 1. . Ἠβάση των πόρων ΦΙΤΑ καθορίζεται από τις φορολο- γητέες πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 της οδηγί- ας 77/388/ΕΟΚ του Συµβουλίου της Ί7ης. Μαΐου 1977 περί εναρµονίσεως των νομοθεσιῶν των κρατών μελών των σχε- τικών µε τοὺς φόρους κύκλου εργασιών --- κοινό σύστημα φόρου επί της προστιθέµενης αξίας: οµοιόµορφη φορολογική βάση (7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 84/386/ΕΟΚ (9), µε εξαίρεση τις πράξεις που απαλλάσσονται σύμφωνα µε τα άρθρα 13 μέχρι 16 της εν λόγω οδηγίας. (3 ΕΕ αριθ. Ι. 145 της 13. 6. 1977, σ. Ἱ. () ΕΕ αριθ. Ι. 208 της 3. 9. 1984, σ. 58.