20. 3. 92 Επίσημη Εφημµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ι. 74/41 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της θης Μαρτίου 1992 για την αναστολή της διαδικασίας σχετικά µε αθέµιτη εµπορική πρακτική κατά την έννοια τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) αριδ. 2641/84 του Συμδουλίον, η οποία συνίσταται στην επιδολή στην '. Ιαπωνία λιμενικού τέλους ή επιδάρυνσης µε σκοπό τη δηµιουργία ενός ταµείου διαχείρισης λιμένος (02/169/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, Τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθδ. 2641/84 του Συµδουλίου της Ί7ης Σεπτεµδρίου 1984 για την ενίσχυση της κοινῆς εµπορι- κῆς πολιτικῆς, ιδίως στον τοµέα της άµυνας κατά των αθέμιτων εµπορικών πρακτικών ('), Μετά από διαδούλευση στο πλαίσιο της συμδουλευτικής επιτροπῆς σύμφωνα µε τον προαναφερθέντα κανονισµό, Εκτιμώντας ότι: ( 2) Α. ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩΝ Στις 7 Ιανουαρίου 1991], η Επιτροπή ἔλαθε καταγγε- Μα των ενώσεων πλοιοκτητών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΟΞΑ, εφεξής «ο καταγγέλλων») εἴ ονόµατος. ναυτιλιακών  εταιρειών πουὺ αντιπροσω- πεύουν περίπου το 90 94 όλων των ναυτιλιακών εται- ρειών της Κοινότητας ποὺ εκτελούν εµπορευματικές μεταφορές από και προς την Ιαπωνία. Β. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ Σύμφωνα µε την καταγγελία, τον Νοέμθριο 1989 είχε επιθληθεί λιμενικό τέλος από την ιαπωνική ἔνωση λιμενικών μµεταφορών (εφεξῆς «ΤΗΤΑ») σε όλα τα φορτία πουὺ µεταφέρονται μέσω ιαπωνικών λιμένων, µε σκοπό τη δηµιουργία του  αποκαλούμενου «ταμείου διαχείρισης λιµένος». Σκοπός της δηµιουρ- γίας του ταµείου αυτού ἥήταν να εξασφαλιστεί σταθερή και τακτική προσφορά υποδοµήἠς υποστήρι- ἕης στοὺς λιμένες και, ταυτόχρονα, να αναθαθμιστεί και να εκσυγχρονιστεί το ιαπωνικό σύστημα διανο- μής των εισαγωγών. Σύμφωνα µε τον καταγγέλλοντα, ῃη. ιαπωνική ἐνωση αλλοδαπών πλοίων (εφεξής «ΤΕΞΑ»), πουὺ εκπροσωπεί ὅλες τις µη ιαπωνικές ναυτιλιακές εταιρείες, είχε αρχικά αρνηθεί την κατα- θολή του τέλους αυτού. Ωστόσο, δεδοµένου ότι εµμέ- σως φάνηκε ὁτι τα πλοία των ναυτιλιακών εταιρειών που ὃα αρνηθούν την καταθολή του τέλους θα συναντούν σοθαρές δυσκολίες κατά τη φόρτωση ἡ την εκφόρτωση στους ιαπωνικούς λιμένες, τελικά όλες οι ναντιλιακές εταιρείες, περιλαµδανοµένων και των κοινοτικών, υπέγραψαν σχετικῆ «συμφωνία» που κάλυπτε την περίοδο Ίης Οκτωδρίου έως 31 Μαρτίου 19900. Προθάλλεται ο ισχυρισμός ὁτι η () ΕΕ αριθ. Ι. 252 της 20. 9. 1984, σ. ἰ. Θ (ώ) ( (6) ( συµφωνία αυτήῆ ανανεώθηκε για την περίοδο Ίης Απριλίου 1990 έως 31 Μαρτίου 199]. Σύμφωνα µε την καταγγελία, το τέλος για το ταμείο διαχείρισης λιμένος αποτελεί αθέμιτη εµπορική πρακτική κατά την ἔννοια του άρθρου 2 τοῦ κανονι- σμού (ΕΟΚ) αριδ. 2641/84. Τα προθληθέντα επιχειρή- µατα είναι ὁτι, στην πράξη, οι κοινοτικές ναντιλιακές εταιρείες υποχρεούνται να συνεισφέρουν στο ταμείο ότι δεν συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για τη διάθεση των ποσών ποὺ εισπράττονται, ὁτι οι σκοποί για τους οποίους διατίθενται τελικά τα χρήματα (π.χ. κατασκευή κἔντρων διανομῆς στην ενδοχώρα) δεν παρέχουν οφέλη για τις κοινοτικές ναυτιλιακές εται- ρείες καὶ ὅτι τα τέλη εισάγουν διακρίσεις υπό την ἔννοια ὁτι οι ενδοµεταφορές (που φυλάσσονται αποκλειστικά για τις ιαπωνικές ναυτιλιακές εται- ρείες) χρεώνονται µε το ἑνα τέταρτο περίπου του τέλους πουὺ επιδάλλεται στις εισαγωγές και τις εξαγωγές. Σύμφωνα µε την καταγγελία, η αθέμιτη αυτή εµπο- ρική πρακτική πρέπει να καταλογιστεί στην Ιαπωνία δεδοµένου ὁτι το ταµείο διαχείρισης λιμένος έχει δηµιουργηθεί και διευθύνεται από το. ιαπωνικό Υπουργείο Μεταφοράών (εφεξής «ΓΥΜ», ότι η ΤΗΤΑ λειτουργεί υπό την καδοδήγηση τουῦ ΓΥΜ καιὶ ὁτι ἔχει αποκτῆσει µε την ἔγκριση του ΙΥΜ ισχυρή θέση ως ενδιάµεσος παράγων μεταξύ των εργατικών εµπορι- κών σωµατείων και των ναυτιλιακών εταιρειών, θέση η οποία διευκολύνει την κατάχρηση εάν δεν ελέγχε- ται κατάλληλα. Στην καταγγελία αναφέρεται επίσης ὁότι αυτή η αθέμιτη εµμπορικἠ πρακτικῆ προξενεί ζηµία στις κοινοτικές ναυτιλιακές εταιρείες της τάξης των 4,5 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Το κλίμα αδεδαιό- τητας πουὺ επικράτησε στις εµπορικές σχέσεις͵ µε τη δηµιουργία του ταµείου, θα απειλήσει επίσης και το εμπόριο μεταξύ της Κοινότητας καὶ της ἰαπωνίας γενικότερα. Η καταγγελία κατέληγε σε επίκληση προς την Κοινό- τητα να ενεργῆσει κατάλληλα ώστε να εξασφαλίσει την ταχεία κατάργηση του  ταµείου διαχείρισης λιμένος. Γ. ΔΙΑΛΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗΣ Δεδομένου ότι η καταγγελία περιείχε επαρκή αποδει- κτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η ἔναρξη διαδικασίας εξέτασης, και δεδοµένου ὁτι η έναρξη µιας τέτοιας διαδικασίας Φεωρήθηκε ὅτι εἶναι προς το συµφέρον της Κοινότητας, η Επιτροπή, µετά από διαθούλευση στο πλαίσιο της συμδουλευτικῆς επιτρο-