2711.2004 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης Ι. 352/1 Ι (Πράξεις για την ισχύ των οποῖων απαιτεῖται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) αριῦ. 2028/2004 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της Ί16ης Νοεμβρίου 2004 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 σχετικά µε την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόµ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 279 παράγραφος 27, τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 181, την απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ του Συµβουλίου, της 29ης Σεπτεµβρίου 2000 για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊ- κὠν Κοινοτήτων (), και ιδίως το ἀρθρο 8 παράγραφος 7, την πρὀταση της Επιτροπής, Τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), Τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (7), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: () . Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε στο Βερολίνο τον Μάρτιο του 19909, εξέδωσε αριθμὀ συμπερασμάτων σχετικὰ µε το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων τα οποία κατέληξαν στην ἐκδοση της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρα- τόμ. 2) . Βάσει του ἂἀρθρου 2 παράγραφος 3 και του ἀρθρου 10 παράγραφος 2 στοιχεῖο γ) της απόφασης 2000/597ΕΚ, Ευρατόμ, το ποσοστὀ που παρακρατούν τα κράτη μέλη ως ἑξοδα. εἴσπραξης α πρέἐπει να καθορισθεί στο 25 ό των ποσών που αναφἑρονται στο ἀρθρο 2 παράγραφος 1 στοι- χεία α) και β) της εν λόγω απόφασης, που α βεβαιωθούν μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2000, µε εξαἰρεση τα ποσά τα οποία, σύμφωνα µε τοὺς κανονισμοὺς περί ιδίων πόρων, Όα πρέἐπει να αποδοθούν στις Κοινότητες, πριν απὀ τις 28 Φεβρουαρίου 2001, για τις οποίες ὃα πρέπει να συνεχἰ- σει να ισχύει ποσοστὀ παρακράτησης 10 34. 2) . Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του. Βερολίνου αποφάσισε  ὁτι, κατὰ την κατανοµή της δημοσιονομικῆς επιβάρυνσης που αναλαμβάνουν τα ἆλλα κράτη μέλη για τη διόρθωση των () ΕΕ Ι. 253 της 7.10.2000, σ. 42. () Γνώμη που διατυπώθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2004 (δεν ἐχει ακόμα δημµοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερἰδα). ( ΕΕ ς 318 της 30.12.2003, σ. 1. δηµοσιονοµικών  ανισορροπιών υπἐρ του. Ἠνωμένου  Βασι- λείου, το. μερίδιο της Γερμανίας, της Αυστρἰας, των Κάτω Χωρών καὶ της Σουηδίας ὃα πρέἐπει να προσαρμοσθεί, ὧστε να΄ περιορισθεί η οικονομική συνεισφορὰ τους στο. ἑνα τέταρτο της κανονικής συνεισφορὰς τους. Σύμφωνα µε τη. συνθήκη του. Άμστερνταμ καὶ τα πρωτο- κόλλα αριθ. 4 καὶ 5, που επισυνάπτονται σε αυτή, η Δανία, το Ἠνωμένο Βασίλειο καὶ η Ιρλανδία δεν υποχρεού- νται να συμμετέχουν στα μέτρα που εµπίπτουν στον τίτλο Τ' της συνθήκης ΕΚ και, εποµένως, δεν υφίστανται υποχρεωτικὰ πς δημοσιονομικὲς επιπτώσεις των λαμβανομένων  μέτρων, εκτὸς των διοικητικὠν δαπανών. Κατάἀ συνέπεια, μπορούν να΄ επωφελούνται απὀ την προσαρµογἠή των. ιδίων πόρων που καταβάλλονται για κάθε ἔτος µη συμμετοχής. Για να εξασφαλισθεί η ἴση μεταχείριση των κρατών μελών ἑναντι της υποχρέωσης καταβολἠς τόκων υπερηµερίας σε περίπτωση καθυστερημένης εγγραφἠής των ιδίων πόρων και λαµβανοµένου υπόψη του γεγονότος ὁτι, επὶ του παρόντος, ο καθορισμός του . εφαρµοστέου . επιτοκίου  παρουσιάζει δυσκολῖες οι οποίες, στην πράξη, οδηγούν σε δύσκολα δικαιολογούμενες διαφορὲς μεταξύ των επιτοκίων που κοι- νοποιούν τα κράτη μέλη τα οποἰα συμμετέχουν στην οικο- νομική καὶ νομισματική ἑνωση, ὃα πρέπει να τυποποιηθεί το επιτόκιο αναφοράς για αυτὰ τα κράτη βάσει του επιτοκίου που εφαρµόζεται απὀ την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατὰ ςς πρἀξεις αναχρηµατοδότησης, το οποἰο εἶναι συγκρίσιμο µε τα προτεινόµενα ως επιτόκια αναφορᾶς για τα κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ. Το σύστημα της διπλής λογιστικήῆς, που καθιερώθηκε το 1959, αποσκοπεί στο να γίνεται διάκριση μεταξὺ εισπραχθέ- ντων. καὶ οφειλομένων δασµών. Το σύστημα αυτὸ πέτυχε μόνον εν μέρει τους στόχους του ὀσον αφορά τον µηχανι- σμό εκκαθάρισης της χωριστής λογιστικής. Κατὰ τους ελέγ- χους απὀ το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικὸ Συνέδριο καὶ την ἔΈπι- τροπή  επισημάνθηκαν πράγματι επανειλημμένα ανωμαλίες κατἀ την τήρηση της χωριστήῆς λογιστικής, οι οποίες δεν δίνουν τη δυνατότητα στη λογιστική . αυτή να΄ αντανακλὰ Την πραγµατική κατάσταση στον τοµέα της εἰσπραξης. Ἡ χωριστή  λογιστική . α πρέπει να΄ εκκαθαρίζεται απὀ τα ποσὰ των οποίων η εἴσπραξη αποδεικνύεται αβέβαιη στο πέρας δεδοµένης περιόδου καὶ των οποΐίων η΄ διατήρηση στρεβλώνει το υπὀλοιπο. Επίσης, ὀσον αφορὰ τη σχέση κὀστους-αποτελεσµατικότητας, τα κράτη μέλη δεν Όα υπο- βάλλονται πλέον στις διοικητικὲς δαπάνες που απορρέουν απὀ την παρακολούθηση αυτών των ποσών.