11. 2. 89 Ἐπίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ι. 40/27 ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά µε τα πρόσθετα πον μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή͵ (9/107/ΕΟΩ , ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, καὶ ιδίως το άρθρο 100 Α, την πρόταση της Ἐπιτροπῆς, Σε συνεργασία µε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ('), Ἔχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονοµικής καὶ Κοινωνικής Ἐπιτροπής (2),' Ἐκτιμώντας: ότι οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των εθνικών νοµοθε- σιών σχετικά µε τα πρόσθετα τροφίµων και µε τοὺς όρους χρησιμοποίησής τοὺς παρεμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφο- ρία των τροφίµων: ὅτι οι διαφορές αυτές μπορούν να δημιουργῆσουν ἄνισες συνθήκες ανταγωνισμού καιότι, ως εκ . τούτου, επηρεάζουν άµεσα την εγκαθίδρυση ἡ τη λειτουργία της κοινῆς αγοράς: ' ότι η προσέγγιση των νοµοθεσιών αυτών εἶναι λοιπόν αναγ- καία: ὁτι οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να περιληφθούν σε µια γενική οδηγία η οποία θα καταρτιστεί, ενδεχομένως, σταδιακά: ὅτι π κατάρτιση καταλόγων µε τις κατηγορίες προσθέτων των τροφίµων που θα υπαχθούν σε οδηγία αποτελεί θϐἔµα το οποῖο πρέπει να αποφασιστεί από το Συμβούλιο σύμφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 100 Α της συνθή- κης: ότι η χρήση προσθέτων των τροφίµων ποὺ ανήκουν στις κατηγορίες αυτές πρέπει να επιτρέπεται μόνο βάσει αποδε- κτών επιστημονικών καιτεχνολογικών κριτηρίων, που καθο- ρίζονται από το Συµβούλιο: ὅτι, για την κατάρτιση των καταλόγων των πρόσθετων και των ὁρῶν χρησιμοποίησής τοὺς καὶ πριν από τη θέσπιση διατάξεων ποὺ ενδέχεται να ἔχουν επιπτώσεις στη δηµόσια υγεία, πρέπει να ζητείται η γνώμη της Ἐπιστημονικής Ἐπι- τροπής Τροφίμων η οποία συστάθηκε µε την απόφαση 74/234/ΕΟΚ της Επιτροπῆς (), -ὁτι οἳ κατάλογοι µε τα επιτρεπόµενα πρόσθετα πρέπει να μπορούν να προσαρµόζονται στην επιστημονική και τεχνικῆ εξέλιξη: ότι, στην περίπτωση αυτή, είναι ενδεχομένως σκό- {) ΕΈ αριθ. ( 99 της 13. 4. 1987, σ. 65, και ΕΈ αριθ. Ο 12 της 16. 1. 1989. ({} ΕΕ αριθ. Ο 328 της 22. 13. 1986, σ."5. () ΕΕ αριθ. Ι. 136 της 20. 5. Ι974, σ.Ἰ. πιµοναυπάρχει, εκτός από τους διαδικαστικούς κανόνες της συνθήκης, καὶι ένα σύστημα το οποίο θα επιτρέπει στα κράτη μέλη να συμβάλλουν στην αναζήτηση κοινοτικής λύσης, µε τη θέσπιση προσωρινών εθνικών µέτρων: ότι ο προσδιορισµός κριτηρίων καθαρότητας για τα πρόσθε- τα αυτά των τροφίμων καιη επεξεργασία µεθόδων ανάλυσης καὶ δειγματοληψίας είναι τεχνικά ζητήµατα που πρέπει να ανατεθούν στην Ἐπιτροπή: ότι οἳ υφιστάμενες Κοινοτικές διατάξεις για τις χρωστικές ύλες, τα συντηρητικά, τα αντιοξειδωτικά και τοὺς γαλακτω- µατοποιητές, τοὺς σταθεροποιητές, τα πυκνωτικά µέσα και τους πηκτωµατοποιητές, θα πρέπει να τροποποιηθούν σε συνάρτηση µε την παρούσα οδηγία-: ὅτι, σε όλες τις περιπτώσεις που το Συμβούλιο αναθέτει αρµοδιότητες στην Επιτροπή για την εφαρµογή των κανόνων που θεσπίζονται στον τοµέα των τροφίµων, πρέπει να προ- βλέπεται µια διαδικασία που να καθιερώνει στενή συνεργα- σία ανάµεσα στα κράτη µέλη καὶτην Επιτροπή, στα πλαίσια της Μόνιμης Επιτροπῆς Τροφίμων, η οποία έχει συσταθεί µε την απόφαση 69/414/ΕΟΚ της Επιτροπής (), ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ἌΆρθρο 1 1.. Ἡ παρούσα οδηγία εφαρµόζεται στα πρόσθετα τροφί- μῶν των κατηγοριών που απαριθμούνται στο παράρτηµα Τ, τα οποία χρησιμοποιούνται ἡ προορίζονται να χρησιµοποτιη- θούν ως συστατικά κατά την κατασκευή ή την παρασκευή ενός τροφίµου καὶ παραµένουν στο τελικό προϊόν, ἔστω καὶ µε αλλαγµένη μορφή, καὶ τα οποία στο εξῆς καλούνται «πρό- σθετα τροφίμων». 2. Τια τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «πρό- σθετο τροφίµων» νοεῖται οποιαδήποτε ουσία που εἶτε ἔχει θρεπτική αξία είτε όχι, δεν καταναλώνεται συνήθως µόνη της ως τρόφιµο οὔτε χρησιμοποιείται συνήθως ως χαρα- κτηριστικό συστατικό τροφίµων και της οποίας η σκόπιµη προσθήκη στα τρόφιμα, για τεχνολογικούς σκοπούς, κατά την κατασκευή, τη µεταποίηση, την παρασκευή, την κατερ- γασία, τη συσκενασία, τη μεταφορά ἡἤ την αποθήκευση, ἔχει ως αποτέλεσµα ή αναµένεται λογικά να ἔχει ως αποτέλεσµα το να αποτελέσουν η ίδια ή τα παράγωγά της συστατικό στοιχείο των τροφίµων αυτών, άµεσα ἡ έµµεσα. (3 ΕΕ αριθ. Ι. 291 της 19. 11. 1969,-σ. 9.