23.1.2004 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 16/57 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 15ης Ιανουαρίου 2004 σχετικά µε αἴτημα της Γερμανίας για την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος που προβλέπεται απὀ το ἀρθρο 3 της οδηγίας 93/35/ΕΟΚ του Συµβουλίου [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριθμό Ε(2003) 5351] (Το κείµενο στη γερμανική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2004/73/8 Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την οδηγία 93/35/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 1 4ης Ιουνίου 1993, περὶ συντονισμού των . διαδικασιών σύναψης. συµβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών καὶ των τηλεπι- κοινωνιών (1), ὁπως τροποποιήθηκε τελευταία απὀ . την. οδηγία 2001/758/ΕΚ της Επιτροπής (), και ιδίως το ἀρθρο 23 παράγραφος ᾽ την οδηγἰα 94/272/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συμµ- βουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους ὀρους χορήγησης καὶ χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης καιὶ παραγωγἠς υδρο- γονανθράκων (7, και ιδίως το ἀρθρο 12, τη νέα αἴτηση που υπέβαλε η. Γερμανία στις 12 ΜΝοεμβρίου 2002 ὢ, Κατόπιν διαβούλευσης µε τη συμβουλευτική επιτροπή δημοσίων συμβάσεων, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Σύμφωνα µε το ἂρθρο 3 της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ, ἑνα κράτος μέλος μπορεί να ζητῆσει απὀ την Επιτροπή να προβλέψει ὁτι η εκμετάλλευση γεωγραφικών περιοχών  µε σκοπό την αναζήτηση ἡ την εξόρυξη πετρελαἰου, αερίου, ἀνθρακα ἡ ἁλλων στερεών καυσίμων, δεν Ὀεωρεῖται ως δραστηριότητα αναφερόµενη στο ἀρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο 1} ἡ ὁτι οι αναθέτοντες φορεῖς δεν θεωρεί- ται ὁτι απολαύουν ειδικὠν ἡἦ αποκλειστικών δικαιωμάτων κατὰ την ἐννοια του ἀρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχεῖο β) για την εκµετάλλευση µιας ἡ περισσοτέρων απὀ τις ὁραστη- ριότητες αυτὲς, εφὀσον πληρούνται ορισμένες προὐποθέσεις έναντι των σχετικών εθνικών διατάξεων καὶ το ενδιαφερόµενο κράτος μέλος μεριμνά για την τήρηση της αρχής της µη ὑπαρξης διακρίσεων καὶι της αρχής του ανταγωνισμού για Την ανάθεση συμβάσεων, καθώς και για την ανακοίνωση στην Επιτροπή πληροφοριών σχετικά µε την ανάθεση των συμβάσεων. () ΕΕΤ 199 της 9.8.1997, σ. δά. () ΕΕΙ. 285 της 29.10.2001, σ.Ἱ. () ΕΕΤΙ. 164 της 30.6.1994, σ.3. () Στις 15 Νο.εμβριου 1991 η ΠεΞμανια υπἐβαλε για πρώτη φορ(>ι ωτημα σύμφωνα µε το ἀρῦθρο 3 της ο ηγίας 90/531/ΕΟΚ, το οποἰο δεν ἦταν δυνατὸν να΄ γῖνει αποδεκτὀ απὀ. την Επιτροπ λόγω του. ὁτι΄ δεν πληρούνταν ὁλοι οι προβλεπὀμενοι ὁροι. Ἡ διάταξη ἐννομης προστασίας που βρἰσκεται στο ἀρθρο 57α του γερμανικού νόµου περὶ αρχών του προὐπολογισμού φιξηκε ανεπαρκής ὁσον αφορὰ την παροχἠ αποτελε- σματικής ἔννομης προστασίας. Η εν λόγω διάταξη τροποποιήθηκε µόλις το έτος 199058 µε την ψήφιση του 4ου µέρους του νὂόµου κατὰ των περιορισμών του ανταγωνισμού. (2) . Τα κράτη μέλη που έχουν συμμορφωθεί µε τις διατάξεις της οδηγίας 94/22/ΕΚ Ὀεωρείται ὁτι πληρούν τους ὀρους που Ὀεσπίζονται στο ἀρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγἰας 93/ 38/ΕΟΚ ὀσον αφορὰ το πετρέλαιο καὶ το αέριο. (ϱ) . Με επιστολή της στις 12 Νοεμβρίου 2002, η Γερμανία ζήτησε απὀ την Επιτροπή την ἐκδοση απόφασης µε βάση το ἀρθρο 3 της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ σχετικὰ µε την εκµετάλ- λευση γεωγραφικών περιοχών µε σκοπό την αναζήτηση ἡ την εξόρυξη πετρελαἰου, αερίου, ἀνθρακα καιὶ ἄλλων στε- ρεών καυσίμων. Στο πλαῖσιο αυτό, η Γερμανία παρέπεµπε σε προηγοὐμενή της επιστολή της Ίδης Νοεμβρίου 1991, µε την οποία υπέβαλε αρχικἀά αἴτημα σύμφωνα µε το ἂρθρο 2 της τότε ισχύουσας. οδηγἰας 90/531/ΕΟΚ του Συμµβουλίου (). Το ἀρθρο 3 της οδηγίας 90/531/ΕΟΚ καὶ το ἀρθρο 3 της ισχύουσας σήμερα οδηγἰας 93/28/ΕΟΚ συμφωνούν πλήρως ως προς το περιεχόµενο, µε εξαίρεση την αναφορὰ στην οδηγἰα 94/22/ΕΟΚ καὶ το νόµιµο τεκμήριο που προκύπτει απὀ αυτήν. Κατόπιν του. αιτήµατος της Γερμανίας, ακο- λούθησε ανταλλαγή επιστολών μεταξύ της Επιτροπής καὶ της Οµοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Με επιστολὲς της στις 9 Ιουλίου 1992 και στις 30 Νοεμ- βρίου 1997, η Επιτροπή ενημέρωσε την Οµοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σχετικά µε τα αποτελέσµατα της πρώτης εξέτασης και ζήτησε να δοθούν απαντήσεις εντὸς ενὸς ορισµένου χρονικού περιθωρίου για ορισµένα εκκρεμή Ὀέματα. Στην επιστολἠ του Ιουλίου 19972, η Επιτροπή παρατήρησε ὁτι ο οµοσπονδιακός νόµος περὶ ορυχείων (Βυπάσςδοτσσοσςί7) δεν λαμβάνει υπόψη ὁλα τα σωρευτικὰ κριτήρια του. ἀρθρου 3 παράγραφος Ἱ. Σύμφωνα µε το ἀρθρο 3 παράγραφος Ἱ, οι προὐποθέσεις πρέπει να περιγρἀ- φονται καὶ να καθορίζονται επακριβώς µε σχετικὲς εὐνικὲς διατάξεις που ἔχουν την ισχύ νόµου. Ωστόσο, το Συμβούλιο καὶ η Επιτροπή, κατὰ την οριστική ἐγκριση της οδηγίας 90/ 531/ΕΟΚ, δέχτηκαν να περιλαμβάνονται τα κριτήρια καὶ οἳ ὀροι σε νόµους αλλά καὶ σε ἀλλες γενικὲς διατάξεις εφαρ- μογἠς. Η εξέταση, κατὰ περίπτωση, των ὁρων για τη χορήγηση άδειας, οι οποίοι προσδιορίζονται στο ἀρθρο 3 παράγραφος 2, δεν εἶναι αρκετή. Οἱ εν λόγω ὀροι πρέπει να αναφέρονται επίσης σε νόµους ἡἦ σε γενικὲς διατάξεις εφαρ- μογἠς. Στην επιστολἠ που απἐστειλε τον Νοέμβριο του 1992, η Επιτροπή ζήτησε απὀ τις γερμανικὲς αρχές να βεβαιώσουν ὁτι οι διατάξεις, τις οποἰες ενέκριναν τα οµό- σπονδα κρατῖδια συµπληρωματικά προς τον οµοσπονδιακὀ ( ΕΕΙ. 297 της 29.10.1990, σ. 1.