6.5.2004 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26115 ΟΔΗΓΙΑ 2004/50/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 290ης Απριλίου 2004 για την αποζηµίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 305, Την πρὀταση της Επιτροπής (}, Τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (), τη γνώµη  της Ευρωπαϊκῆς Οικονομικής καὶ Κοινωνικῆς Επι- τροπής (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ένας απὀ τους στόχους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας εἶναι η κατάργηση κἀῑε εµποδίου στην ελεύθερη κυκλοφορία προ- σώπων Καὶ υπηρεσιών μεταξύ των κρατών µελών. Το Δικαστήριο ἐχει αποφανθεἰ στην υπόθεση (ουναη (3), ὁτι όταν η κοινοτική νομοθεσία εγγυάται σε ἑνα φυσικὀ πρὀ- σωώπο το δικαίωµα της ελεύθερης κυκλοφορίας σε ἄλλο κράτος μέλος, η προστασία του προσώπου αυτού βάσει των αυτών προὐποθέσεων µε εκεΐνες για τους υπηκόους καὶ τα πρὀσωπα που διαµένουν σε αυτὸ το κράτος, συμβαδίζει µε αυτή την ελεύθερη κυκλοφορἰα. Τα μέτρα για την. απο- ζηµίωση. των Ῥθυμάτων  εγκληματικών πράξεων πρὲπει να εντάσσονται στο πλαῖσιο της υλοποίησης του στόχου αυτού. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε της Ί5ης καὶ 16ης Οκτωβρίου 1999 υπογράµµισε ὁτι ὃα πρὲπει να Ὀεσπιστούν στοιχειώδεις ρυθμίσεις για την προστασία των Ὀυμάτων εγκληματικών πράξεων, ιδίως ὁσον αφορὰ την πρὀσβασή τους στη δικαιοσύνη καὶ στο δικαίωµα αποζημίωσής τους, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ ἄλλων, της επιστροφής των δικαστικών εξόδων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των. Βρυξελλών της 2δης καὶ 26ης Μαρτίου 2004, ζήτησε στη δήλωσή του για την κατα- πολέµηση της τροµοκρατίας, να εκδοῦεἰ η παρούσα οδηγία πριν απὀ την 1η Μαΐου 2004. Το Συμβούλιο Ὀέσπισε στις 15 Μαρτίου 2001 την απὀ- φαση-πλαίσιο 2001/220/ΔΕΥ σχετικὰ µε το καθεστὼώς των Ὀυμάτων σε ποινικὲς διαδικασίες (). Με βάση τον τῖτλο ΥνΊ της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή ἘΈνωση, παρέχεται µε την απόφαση αυτή στα θύματα εγκληματικών πράξεων, η δυνα- τΤότητα να αξιώνουν αποζηµίωση απὀ τον δράστη στα πλαἰ- σια ποινικής διαδικασίας. Τα θύματα εγκληματικών πράξεων στην Ευρωπαϊκὴ Ένωση πρέπει να δικαιούνται εὐλογης καὶ προσήκουσας  απο- ζηµίωσης για τη ζηµία την οποία υπέστησαν, ανεξάρτητα απὀ το κράτος μέλος στο οποἰο τελέστηκε η αξιόποινη πράξη. ΕΕ ς 45 Ετης 25.2.2002, σ. 69. Γνώμη που δόθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2003 (δεν ἐχει ακόμα δηµο- σιευθεἰ στην Επίσηµη Εφημερίδα). ΕΕ Ο 95 της 23.4.2002, σ. 40. Υπόθεση 186/87, Συλλογή Νομολογίας του Δικαστηρίου καὶι του Πρω- τοδικείου 1959, σ. 195. ΕΕ Ι. 52 της 22.3.2001, σ.Ἰ. (2) ρ90) μ 2 Δυνάμει της παρούσας οδηγίας θεσπίζεται σύστηµα συνερ- γασίας για τη διευκόλυνση της αποζημίωσης των Ὀυμάτων εγκληματικών πράξεων σε υποθέσεις µε  διασυνοριακὀ χαρακτήρα, το. οποἰο πρέἐπει να εφαρµόζεται στο. πλαίσιο των ρυθμίσεων των κρατών μελών για την αποζημίωση των Ὀυμάτων εκ προθέσεως εγκλημάτων βίας που έχουν τελεστεἰ στο αντίστοιχο ἐδαφός τους. Ως εκ τούτου, ὃα πρέπει να συσταθεἰ μηχανισμός αποζηµίωσης σε ὁλα τα κράτη μέλη. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν ἤδη Ὀεσπίσει τέτοια συ- στήματα αποζηµίωσης, εκ των οποῖων ορισµένα προκύπτουν απὀ την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάµει της ευρωπαϊκῆς σύμβασης της 24ης Νοεμβρίου 1983 σχετικὰ µε την αποζηµίωση των Ὀθυμάτων εγκλημάτων βίας. Δεδομένου ὁτι τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία εἶναι αναγκαἰα για την πραγµατοποίηση των στόχων της Κοινότητας καὶ η συνθήκη δεν προβλέπει ἄλλες εξου- σὶες, εκτός απὀ τις εξουσίες του ἀρθρου 305, για την ἐκδοση της παροὐύσας οδηγίας πρέπει να εφαρμοστεί το ἀρθρο αυτὸ. Τα θύματα εγκληματικών πράξεων συχνὰ δεν μπορούν να λάβουν αποζηµίωση απὀ τον δράστη της αξιόποινης πράξης, λόγω του ὁτι ο δράστης ενδέχεται να µη διαθέτει τους απαι- τοὐμενους πόρους για να΄ ικανοποιήσει απόφαση  απο- ζημίωσης ἡ διότι δεν μπορεί να εξακριβωθεί η ταυτότητά του ἡ να διωχθεί ποινικἀ. Πρέπει να εγκαθιδρυθεί σύστηµα συνεργασίας μεταξύ των αρχών των κρατών μελών για να διευκολύνεται η παροχή αποζηµίωσης στις περιπτώσεις κατά τις οποῖες η εγκληµα- τική πράξη ἐχει τελεστεἰ σε κράτος μέλος ἄλλο απὀ το κράτος στο οποἰο διαµένει το θύμα. Αυτὁ το σύστημα πρὲπει να εξασφαλίζει ὁτι τα θύματα εγ- κληματικών πράξεων μπορούν σε κάῦε περίπτωση να αποτα- Ὁούν σε αρχή του κράτους µέλους στο οποίο διαµένουν, ενὼώ πρὲπει να περιορίζονται οι πρακτικὲς και γλωσσικὲς δυ- σκολίες που μπορεί να προκύψουν σε υποθέσεις διασυνο- ριακού χαρακτήρα. Αυτό το σύστημα πρέπει να περιλαμβάνει τις διατάξεις που εἶναι απαραίτητες για να παρέχεται στα θύματα εγκληµα- τικὠν πράξεων η δυνατότητα εξεύρεσης των πληροφοριών που απαιτούνται για την αἴτηση αποζημίωσης καὶ για να εξασφαλίζεται η. αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των αρµόδιων αρχών. Η παρούσα οδηγἰα τηρεἰ τα θεµελιώδη δικαιώματα καιὶ τις αρχές που κατοχυρώνονται ιδίως απὀ το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως γενικὲς αρχὲς του κοινοτικού δικαἰου.