Αριδ. Ι. 86/76 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 3. 89 Π (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της Ί3ης Δεκεμθρίου 1988 σχετικά µε τις ενισχύσεις ποὺ προτίθεται να χορηγήσει η ιταλική κυθέρνηση στις δηµόσιες επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυθα (Το κείµενο στην ιταλική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (89/218/ΕΚΑΧ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκῆής Κοινότητας ᾿Ανδρακα και Χάλυθα, καὶ ιδίως το ἀρθρο 953, πρώτη και δεύτερη παράγραφο, Αφού ἔλαδε τη γνώµη της συμδουλευτικῆς επιτροπῆς και μετά απὀ ομόφωνη σύμφωνη γνώµη του Συµδουλίου, Εκτιμώντας ότι: Ι Βάσει των αποφάσεων της Επιτροπῆς αριθ. 1257/80/ ΕΚΑΧ (') και 2320/81/ΕΚΑΧ (1) που δεσπίζουν κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις στη διοµηχανία σιδήρου και χάλυδα, εγκρίθηκαν σημαντικού µεγέθους κρατικές ενισχύ- σεις απὀ την Επιτροπή υπέρ της ιταλικής δηµόσιας επιχεί- ρησης σιδήρου και χάλυδα Εἰποίαες κατά τη διάρκεια της περιόδου Ί980---1985, προκειµένου να ενισχυθεί η επιχεί- ρηση αυτή για την εφαρμογή ενός προγράµµατος αναδιάρ- Ὄρωσης, το οποίο αφορούσε κυρίως την παὔση λειτουργίας - εγκαταστάσεων θερμῆς ελάσεως παραγωγικής ικανότητας 4 604 000 τόνων, ποὺ ανέρχονταν στο 236 90 της παραγωγι- κῆς ικανότητας της εταιρείας το 1980 καιὶ τη μείωση τῶν απασχολουμένων στην εταιρεία κατά 43 200 άτοµα, δηλαδή µείωση του επιπέδου απασχόλησης του 1980 κατά 32 94, καιὶ που εκτιμήδηκε ότι εἶναι δυνατόν µε βάση τις συνθήκες της αγοράς καὶ αυστηρή εφαρμογή και ἔλεγχο του προγράµ- µατος αναδιάρθρωσης να αποκατασταθεί η διωσιµότητα της επιχείρησης. Παρά τις δασικές αυτές δοµικές αλλαγές ο στόχος της διωσιµότητας δεν επιτεύχθηκε κατά τα ἔτη πουὺ ακολού- θησαν, από την Εἰποίάετ, η οποία, σε αντίθεση µε τους κυριότερους ανταγωνιστές της στα άλλα κράτη µέλη, συνέ- χισε να συσσωρεύει ζηµίες και εἶχε δυσκολίες στη διατή- ρηση της θέσης της στην αγορά. (!) ΕΕ αριδ. Ι. 29 της 6. 2. 1980, σ. 5. , () ΕΕ αριδ. Ι. 228 της 11. 8. 1981 σ. 14. Έρευνα εµπειρογνωµόνων για τα αίτια της αποτυχίας αυτῆς της Εἰποίάες στο στόχο.της θιωσιµότητας κατέληξε στο συμπέρασμα ὁτι αυτό οφειλόταν κυρίως στη διοµηχανική και εμπορικῆ δομή της εταιρείας, ποὺ εξακολουθούσε να . εἶναι επαρκώς ανταγωνιστική, στις καθυστερήσεις για την εφαρμογή των επενδύσεων και στις ανεπάρκειες της διοί- κησης. Κατά συνέπεια, οι ζηµίες της Εἰποίάετ το 1987 --- έτος στο οποίο οι περισσότεροι παραγωγοί επιπέδων προϊόντων της Κοινότητας είχαν αρκετά ακαθάριστα κέρδη για να διασφαλίζουν ὀχι µόνο επαρκές επίπεδο αυτοχρηματοδό- τησης αλλά και καθαρά κέρδη --- ανῆλθαν κατά ἰ 700 δισε- κατομμύρια λιρέτες, απὀ τα οποία τα 1 000 δισεκατομμύρια λιρέτες προέρχονταν από τη θὈυγατρική εταιρεία. Ιτο]οίάετ. Μέχρι το τέλος του 1987 τα συνολικά χρέη της οµάδας Εἰποίάει, συμπεριλαμθανοµένων των δραστηριοτήτων της ΕΚΑΧ καὶι ΕΟΚ, ἕφτασαν τα 10030 δισεκατομμύρια λιρέτες, δηλαδή ἑφτασαν το 10406 του κύκλου εργασιών της. Η συνεχιζόµενη αύξηση των πιστώσεων, που προέρχονταν κυρίως απόὀ πιστωτικούς οργανισμούς υπό κρατικό ἔλεγχο, προς μία δηµόσια επιχείρηση πουὺ είχε φθάσει σε επίπεδο χρέους που υπερέδαινε τον ετήσιο κύκλο εργασιών της, καιὶ που δεν ἦταν σε θέση να χρηματοδοτῆσει τις δραστηριότη- 'τές της µε τοὺς δικούς της πόρους, οδήγησε την Επιτροπή στις Ί Μαΐου 1988 να κινῆσει κατά της ιταλικῆς κυδέρνησης τη διαδικασία παράθασης του άρθρου 88 της- συνθήκης ΕΚΑΧ, όσον αφορά τις πιστώσεις ύψους 1 155 δισεκατοµ- μυρίων λιρετών που χορήγησαν οι δηµόσιοι και οι ιδιωτικοί πιστωτικοί οργανισµοί στην ἘΕἰποίάετ το 1987. Η απόφαση αυτή αντικατόπτριζε τῇ γνώμη της Επιτροπῆς ότι η αύξηση του χρέους δεν εἶχε πραγµατοποιηθεί υπὀό συνθήκες που ὃα ἧταν αποδεκτές σε ἕναν ιδιώτη επενδυτῆ πουὺ ασκούσε τις δραστηριότητές του υπό κανονικές συνθήκες οικονοµίας αγοράς, αλλά η αύὔξηση του χρέους οφειλόταν στις κρατικές εγγυήσεις καὶ κατά συνέπεια εµπεριείχε στοιχεία παράνο- µης κρατικῆς ενίσχυσης, που ήταν ασυµθίθαστη µε το ἀρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ καιὶ µε τις διατά- ἕεις της απόφασης 3484/85/ΕΚΑΧ της Επιτροπῆς της 27ης