Αριὂ. Ι. 86/25 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτῆτων 6. 4. 91 [ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ''Της Ίδης Ιουλίου 1990 σχετικά µε ενισχύσεις πον χορηγήδηκαν στην επαρχία τοῦ Βοΐταπο υπέρ της χαλυδουργίας ᾽ τοῦ Βοΐζοηο (Το κείµενο στην ιταλική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (91/116/ΕΚΑΧ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τῃ συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ᾿Ανδθρακα καιὶ Χάλυδα, και ιδίως το άρθρο 4 τρίτο εδάφιο, την απόφαση αριῦ. 3484/85/ΕΚΑΧ της Επιτροπής της 27ης Νοεμθρίου 1985 περί κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύ- σεις σιδήρου και χάλυδα ('), και ιδίως τα ἀρθρα Ἱ1, 3, 5 καὶ ) Αφού  ἔταξε προδεσµία στους  ενδιαφερόµενους για να υποδάλουν τις παρατηρήσεις τοὺς καὶ λαμδανοµένων υπόψη των παρατηρήσεων αυτών, Εκτιμώντας ότι: ῑ Το Δεκέμθριο του 1987, οι αρχές της αυτόνομης επαρχίας ΤΟυ  Βοΐταπο χορήγησαν στη χαλυθουργία του . Βοΐταπο (όμµιλος ΕΑΙΟΚ) επιδοτούµενο δάνοιο ύψους 6 δισεκατοµµυ- ρίων λιρετών (περίπου 3,9 εκατομμύρια Εου) για να υποστη- ρίξουν µια επένδυση ύψους 23 δισεκατομμυρίων λιρετών (περίπου 15 εκατομμύρια Έου), µε προορισµό τη μετατροπή των εγκαταστάσεων ενόψει της παραγωγῆς ειδικών χαλύ- θων υψηλής προστιθέμενης αξίας. Το δάνειο αυτό, διάρκειας έντεκα. ετών, χορηγήθηκε µε επιτόκιο 3,504, Λαμδανομένου υπόψη  του . συντελεστή αναφοράς (), ύψους 12,8 95 που καθόρισε η Επιτροπή για την Ιταλία για το τρέχον ἔτος, πρόκειται για επιδότηση ύψους 93 εκατοστιαίων μµονάδων. Η νομική δάση που επιτρέπει τη χορήγηση ενός τέτοιου είδους επιδοτούμενου δανείου εἶναι ο επαρχιακός νόµος αριδ. 25/81 της αὐτό- γοµης επαρχίας του Βοΐζαπο της δης Σεπτεµθρίου 1981 σχετικά µε τις χρηματοπιστωτικές παρεμδάσεις στον διοµη- χανικό τοµέα. Ἡ Επιτροπή, µε επιστολή της 26ης Ιουλίου 1984, απηύθυνε στις ιταλικές αρχές αίτηµα πληροφοριών σχετικά µε το δάνειο αυτό. Ὑπογράμμιζε ότι η χορήγηση της εν λόγω ενίσχυσης, της οποίας δεν οείχε χορηγηθεί κοινοποίηση στην Επιτροπή, σύμφωνα µε τις διατάξεις του ἀρθρου 6 παράγρα- φος ἰ της απόφασης αριδ. 3484/85/ΕΚΑΧ, δεν αντιστοι- () ΕΕ αριθ. Ι. 340 της ἰ8. 12, 1985, σ. Ἰ. ; (1) Για τον καθορισµό τουῦ συντελεστῆ αυτού, δλέπε ΕΕ αριδ. Ο 31 της 3. 2. 1979. χούσε σε κανέναν από τοὺς όρους παρέκκλισης που απαριῦ- μούνται στην απόφαση αυτή για την απαγόρευση της αρχής των ενισχύσεων στη χαλυδουργία που προθδλέπεται στο. άρθρο 4 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚΑΧ. Οιἱ ιταλικές αρχές απάντησαν στις 5 οεμθρίου 1988, υπογραμμίζονϊας ότι η εν λόγω επένδυση αποτελούσε μέρος του σχεδίου αναδιάρθρωσης της χαλυδουργικῆς ἑταιρείας του Βοΐταπο, πΤου ανακοινώθηκε στην Επιτροπή το Σεπτέμ- 6ριο του 1982 και εγκρίθηκε από αυτῆν το 1983. Πληροφόρησαν την Επιτροπῆ ὁτι το εν λόγω δάνειο αποφα- σίστηκε καταρχήν σε μία σύσκεψη των επαρχιακών αρχών του Βοΐταπο, στις 14 Φεθρουαρίου 1983. Με επιχείρηµα το γεγονός ὁτι το δάνειο χορηγήθηκε δυνάµει ενός επαρχιακού νόµου, θεωρούν ότι η ενίσχυση αυτῆ θὃα μπορούσε να ενταχθεί στις διατάξεις του ἀρθρου 5 της απόφασης αριῦδ. 3484/85/ΕΚΑΧ, ως επενδυτική περιφε- ρειακῆ ενίσχυση. Π Η Επιτροπή δεν αμφισθητεί ότι ενέκρινε το σχέδιο αναδιάρ- Ὄρωσης της εταιρείας ΕΙΑΟΚ ποὺ κοινοποιήθηκε στα πλαϊσια της απόφασης αριθ. 2320/81/ΕΚΑΧ της Επιτροπῆς(), ποὺ τροποποιῆθηκε απὀό την απόφαση 1018/85/ΕΚΑΧ (3. Στις 25 Μαΐου 1983, η Επιτροπή ενέκρινε, βάσει της εν λόγω ' απόφασης αριδ. 2320/81/ΕΚΑΧ, ενισχύσεις Ύια  την αναδιάρθρωση ορισµένων επιχειρῆσεων τοῦ ιταλικού ιδιω- τικού τοµέα, εκ των οποίων µια ενίσχυση ύψους 2 δισεκα- τοµμυρίων λιρετών υπέὲρ της χαλυδουργίας τουῦ. Βοίζοπο, δυνάµει του εθνικού νόµου αριδ. 675/77. Πάντως, η ιταλική κυθέρνηση ἔθεσε υπόψη της Επιτροπής, κατά την εξέταση της παρούσας υπόθεσης, λόγω της διοική- τικῆς διάρθρωσης της Ἰταλίας, που προθλέπει ευρεία αυτο- γοµία, ιδίως στις επαρχίες τουῦ Ττεπήίπο Καὶ τοῦ Βοΐζαπο, Ο εὐνικός νόµος αριθ. 6Ί5/77 δεν εφαρµοζόταν στις περιοχές αυτές. Στην επαρχία τοῦ Βοίταπο εφαρµόζεται ο προαναφερ- θείς επαρχιακός νόµος αριθ. 25/81. Λόγω τῶν συνθηκών αυτών, μεταξύ άλλων, καθυστέρησε η ουσιαστική παροχή ενίσχυσης, σε συνάρτηση µε αυτό το σχέδιο αναδιάρ- Ὄρωσης, πράγµα που τελικά πραγµατοποιήθηκε µόλις το ( ΕΕ αριδ. Ι. 228 της Ι3. δ. 1981, σ. 1ά. (!) ΕΕ αριδ. ἰ. 110 της 23. 4. 1985 σ. 5.