23.6.2000 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 150/1 Π (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτεῖται δηµοσίευση) ΕΠΙΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Ιουλίου 1999 σχετικά µε µἐτρο που ἔθεσε σε εφαρμογή η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπὲρ της Υ εοιάεσο]ε Ταπα]εσθαπῖς (ἰγοζεπίτα]ε [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριθμό Ε(1999) 2265] (Το κείµενο στη γερμανική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικὀ) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2000/392/8Ω Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 88 παράγραφος 2 πρὠτο εδάφιο, τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικὀ Χώρο, και ιδίως το ἀρῦρο 62 παράγραφος 1 στοιχεῖο α), Αφού  κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να΄ υποβάλουν τις παρα- τηρήσεις τοὺς σύμφωνα µε τα προαναφερόµενα ἀρθρα (')} και έλαβε υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ι. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Με καταγγελία που υπέβαλε στις 23 Μαρτίου 1993, η Βιπάοσνοιναπά ἀρυίοοε; Βαπίζοη ο.. («Βάβ»), η οποία εκπροσωπεί περίπου 300 ιδιωτικές τράπεζες που εδρεύουν στη Γερμανία, ζήτησε απὀ την Επιτροπή να κινήῆσει τη διαδι- κασία του ἀρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ κατὰ της Οµο- σπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η ἑνωση τραπεζών κατήγγελε ὁτι η ομοσπονδιακή υπηρεσία τραπεζικής επο- πτείας (Βυπάεσαυ[οϊοπίσαπη: Γς αςο Κτραλ]νεορη -'- «ΒΑΚτοά») παρέβη το ἀρῦρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της Ί7ης Απριλίου 1989, σχετικά µε τα ἴδια κεφἀλαια των. πιστωτικών ιδρυμάτων (οδηγία περὶ ιδίων  κεφαλαἰων) (), ᾽ όπως  τροποποιήθηκε τελευταία απὀ την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, διότι αναγνώρισε την περιου- σία της Ὑ/οΏπππποσρα[οτάογυπσσαποίαϊ{ ος Ταπάςς Νοτάτ]πε]η- Ν οσιΐαἰση (Ν Τα»), που εἶχε συγχωνευθεί µε την Ὑνεοιάσυ οος Γαπάροθαπῖς (Οἰγοζεηίταΐε («ἈΝεοῖ Β»), ως ἴδια κεφἀλαια της τελευταίας. () ΕΕ ς 140 της 5.5.1998, σ.9. () ΕΕΤ. 124 της 5.5.1989, σ. 16. (2) Με επιστολή της 231ης Μαΐου 1994, η ΒάΒ ανακοΐνωσε στην αρµόδια για τον ανταγωνισμόὀ Γενική Διεύθυνση ύ' της Επιτροπής ὁτι, κατὰἀ τη γνώµη της, η μεταβίβαση των περι- ουσιακών  στοιχείων νοθεύει τον  ανταγωνισμὀ υπἑρ της Ὑνοοιῖ.Β. Στις 21 Δεκεμβρίου υπέβαλε επίσηµη καταγγελία στην Επιτροπή ζητώντας να κινηθεί η΄ διαδικασία  του ἀρθρου. 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Τον Φεβρουάριο καὶ τον Μάρτιο 1995 καθώς καὶ τον Δεκέμβριο 1906, δέκα απὀ τράπεζες της ένωσης αυτῆς προσχώρησαν στην καταγγελία. Η Επιτροπή ἐστείλε επιστολὲς στις γερμανικὲς αρχὲς στις 12 ἸΊανουαρίου, 9 Φεβρουαρίου, 10 Νοεμβρίου καὶ 13 Δεκεμβρίου 1993 καθὼς και στις 16 Ιανουαρίου 1996 προ- κειµένου να λάβει περισσότερες πληροφορῖες σχετικὰ µε το αν η µεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων συνιστά ενδε- χομένως κρατική ενίσχυση. Η γερμανικὲς αρχὲς απήντησαν µε επιστολὲς στις 9 Φεβρουαρίου 1993, 16 Μαρτίου 19913, ἃ Μαρτίου 1994, 12 Απριλίου 1996, 26 Απριλίου 19906 καὶ 14 Ιανουαρίου 1997, Οἱ διάφοροι. ενδιαφερόµενοι υπἐβαλαν περαιτέρω. επιστολές και. ἐγγραφα. Εκπρόσωποι της Επιτροπής συναντήθηκαν µε εκπροσώπους των γερµα- νικών αρχών, της εο Β καὶ ἄλλων δηµόσιων Ταπάοσδαη- ΚεΠ καθώς καὶι µε εκπροσώπους του καταγγέλλοντος στις 7 καὶ 27 Ιουλίου 1994, 3 Αυγούστου 1994, 18 Ιανουαρίου, 2 Μαρτίου, 20 Απριλίου, 29 Μαΐου, 27  Ιουνίου, 23 Αυγούστου, 9 Οκτωβρίου καιὶ 24 Οκτωβρίου 1995, 14 Φεβρουαρίου, 11 Μαρτίου καὶ 20 Ίουνίου 1996, 17 Ιανουαρίου και 17 Ιουνίου 1997. Μετά απὀ αυτὴ την ανταλλαγή πληροφοριών, η Επιτροπή ἐκρινε σκόπιµο να κινήσει τη διαδικασία του ἀρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Η απόφαση αυτή ελήφθη την 1η Οκτωβρίου 1997. Στην απόφασή της η Επιτροπή κατέληγε στο συμπέρασμα ὁτι το εν λόγω μέτρο συνιστούσε πιθανά κρατική ενίσχυση κατὰἀ την ἐννοια του ἀρθρου. 87