5.12.2014 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 349/1 (Νομοθετικές πράξεις) ΟΔΗΠΕΣ ΟΔΗΓΙΑ 2014/104/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Νοεμβρίου 2014 σχετικά µε ορισµένους κανόνες που διέπουν τις αγωγὲς αποζηµίωσης βάσει του εὐνικού δικαἰίου για παραβάσεις των διατάξεων του δικαίου ανταγωνισμού των κρατών μελὼν καὶ της Ευρωπαϊκήῆς Ένωσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνδθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα ἀρθρα 1023 καὶ 114, Έχοντας υπὀόψη την πρὀταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εὐνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπὀόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής καὶ Κοινωνικής Επιτροπῆς (}, Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Τα ἀρῦθρα 101 καὶ 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) εἶναι διατάξεις αναγκαστικού δικαἰου καὶ Όα πρέπει να εφαρµόζονται αποτελεσματικά σε ολόκληρη την Ένωση για να διασφαλίζεται ὁτι δεν υπάρχει στρέβλωση του ανταγωνισμού στην εσωτερικἠ αγορἀ. (2) . Ἡ δηµόσια επιβολή των ἀρθρων 101 καὶ 102 ΣΛΕΕ διενεργεῖται απὀ την Επιτροπή που χρησιμοποιεί τις εξουσἰες οἱ οποἰες προβλέπονται απὀ τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συµβουλίου (). Με την ἐναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009, τα ἀρθρα 81 και 82 της Συνθήκης για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ἐγιναν 101 καὶ 102 ΣΛΕΕ και παραµένουν κατ’' ουσία ταυτόσημα. Δημόσια επιβολή του δικαἰου διενεργεῖται επίσης απὀ τις εθνικὲς αρχὲς ανταγωνισμού, οι οποίες μπορούν να λαμβάνουν τις αποφἀσεις του ἀρθρου 5 του κανονισμού (Ε αριθ. 1/2003. Σύμφωνα µε τον κανονισµὀ αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εἶναι ικανά να ορίζουν διοικητικές καὶ δικαστικὲς αρχὲς οι οποἰες ὃα εφαρµόζουν τα ἀρθρα 101 καὶ 102 ΣΛΕΕ ως δηµόσιοι φορείς επιβολἠς και Όα εκτελούν τα διάφορα καθήκοντα που ανατῖθενται στις αρχὲς ανταγωνισμού στον εν λόγω κανονισμὀ. (3) . Τα ἀρθρα 101 καὶ 102 ΣΛΕΕ παράγουν άµεσα αποτελέσµατα στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών καὶ δημιουργούν, για τους συγκεκριµένους ιδιώτες, δικαιώματα καὶ υποχρεώσεις τα οποία τα εὐνικά δικαστήρια οφείλουν να Ὀέτουν σε εφαρµογή. Τα εὐνικά δικαστήρια διαδραµατίζουν ως εκ τοῦτου εξίσου ουσιαστικὀ ρόλο στην εφαρµογή των κανόνων ανταγωνισμού (ιδιωτική επιβολή). Κατά την εκδίκαση διαφορών μεταξύ ιδιωτών προστατεύουν τα υποκειμενικά δικαιώµατα δυνάμµει τοῦ δικαἰου της Ένωσης, π.χ. επιδικάζοντας αποζηµίωση υπὲἑρ εκεῖνων που έχουν θιγεί απὀ παραβάσεις. Η πλήρης αποτελε- σµατικότητα των ἂρθρων 101 καιὶ 102 ΣΛΕΕ, ιδίως δε το πρακτικὀ αποτέλεσµα των απαγορεύσεων που προβλέπονται σε αυτά, προὐποθέτει ὁτι οιοσδήποτε ---εἶτε πρὀσωπο, περιλαμβανομένων καταναλωτών και επιχειρήσεων, εἶτε δηµόσια αρχή--- μπορεί να αξιώσει ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων αποζηµίωση για ζηµία την οποία υπἐέστη λόγω παράβασης () ΕΕς 67 της 6.3.2014,σ.δ83. () Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Απριλίου 2014 (δεν ἐχει ακόµη δηµοσιευθεί στην Επίσηµη Εφημερίδα) καὶ απόφαση του Συµβου- λίου της 10ης Νοεμβρίου 2014. () Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2002 του Συµβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα ἀρθρα 81 καὶ 82 της συνθήκης (ΕΕ Ι. 1 της 4.1.200, σ. 1).