722012 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 36/1 (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 110/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Φεβρουαρίου 2013 για την καταχώριση ονοµασίας στο μµητρώο των προστατευόµενων ονοµασιών προέλευσης καιὶ των προστατευόµενων γεωγραφικών ενδεἰξεων [Εγαγὸτε (ΠΓΕ)] Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμὸ (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρω- παϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήµατα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων καὶ τροφίμων (1}, καὶ ιδίως το ἀρθρο 52 παράγραφος 1, στοιχεῖο β), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα µε το ἀρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟ αριθ. 510/2006 του Συµβουλίου, της 2θής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδεΐξεων καὶ των. ονομασιὼν προέλευσης των γεωργικών προϊόντων. και των. τροφίμων (2), η. αἴτηση της Γαλλίας για καταχώριση της ονοµασίας «Εγαγὸτο» ως προστατευόµενης γεωγραφικής ἐνδεῖξης δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρω- παϊκής Ένωσης (3). Η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία καθὼς καὶ το Συμβούλιο Εξαγωγών  Γαλακτοκομικών  Προϊόντων των. ΗΠΑ΄ (Ι-5. Ραῖτν Εχροτί Γουποῖ]) σε συνεργασία µε την Εθνική Οµο- σπονδία Γαλακτοπαραγωγών (Ναποπαὶ Μκ Ῥεοάιποοτς Εοάοταϊο) των ΗΠΑ δήλωσαν την αντἰθεσή τους στην καταχώριση αυτή σύμφωνα µε το ἀρθρο 7 παράγραφος 2 του. κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Οι ενστάσεις αυτὲς κρίθηκαν παραδεκτὲς σύμφωνα µε το ἀρθρο 7 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού. Οι δηλώσεις ἐνστασης αφορούσαν τη µη τήρηση των προῦ- ποὔέσεων που προβλέπονται στο ἀρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟ αριθ. 510/2006, ιδίως όσον αφορά το γεγονός ὁτι η ονοµασία δεν αναφἑρεται σε γεωγραφικὀ τόπο. Ο κοινὸς χαρακτήρας της ονοµασίας καὶ η ζημιά στις ονοµασίες, στα εµπορικά σήματα ἡἦ στα προϊόντα που διατῖθενται στο εμπόριο νομίµως επὶ πέντε τουλάχιστον έτη πριν απὀ την ημερομηνία δηµοσίευσης που προβλέπεται στο ἀρθρο 6 παράγραφος 2 προβλήθηκαν επίσης ως λόγοι για την ἐνστα- ση. Στις δηλώσεις ἐνστασης αναφερόταν επίσης ὁτι η κατα- χώριση της συγκεκριµένης ονοµασίας ὃα αντέβαινε στις δια- τἀξεις του ἀρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (Ε αριθ. 510/2006. 343 της 14.12.2012, . 1. ΕΕΙ ΕΕ Ι. 93 της 31.3.2006, σ. 17. Ες 2905 της 4.11.2010, σ. 14. (4) Με επιστολὲς της 23ης Μαΐου 2011, η Επιτροπή κάλεσε τη Γαλλία καὶ τα μέρη που αντιτίθενται στην καταχώριση να επιδιώξουν την επίτευξη συµφωνίας μεταξὺ τους. Δεδομένου ὁτι δεν υπήρξε συµφωνία εντὸς των προβλεπὀ- μενων προθεσµιών, η Επιτροπή. οφείλει να λάβει απόφαση. Σχετικἀ µε την εικαζόµενη µη συμμόρφωση της ονοµασίας «αΕΠιγᾶγο» µε το ἀἂρθρο 2 του κανονισμού (Ε  αρῶ. 510/2006, εἶναι σκόπιµο να διευκρινιστεἰ ὁτι η εν λόγω ονοµασία αποτελεἰ παραδοσιακή ονοµασία κατὰ την ἑννοια του ἀρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (Ε  αριδ. 5102006 καιὶ μπορεἰ εποµένως, εν δυνάµει, να καταχωρι- στεἰ. Οι ενιστάµενοι προέβαλαν πολλά στοιχεία τα οποία, κατὰ τη γνώμη τους, επιτρέπουν να αποδειχθεἰ ὁτι η ονοµασία του προϊόντος ἐχει καταστεἰ κοινή. Εἶναι ωστόσο πρὀδηλο ὁτι η συμπερίληψη ενὸς ὀρου που περιλαμβάνεται στο παράρτηµα Β της σύμβασης της δίτεσα του 1951 δεν συνεπάγεται ὁτι ο συγκεκριμένος ὀρος ἐχει αυτοδικαίως καταστεἰ κοινός. Οι δασμολογικοἰ κωδικοί ἦ ἄλλες ανάλογες διατάξεις σχετικές µε την ονοµασία «Οτιγὸτο», αφετἐρου, έχουν καθαρὰ τελω- νειακή σκοπιµότητα και, εποµένως, δεν εἶναι ουδόλως συνα- φεἰς όσον αφορὰ την προστασία των δικαιωμάτων διανοητι- κῆς ιδιοκτησίας ἦ την προστασία των καταναλωτών. Επιπλέ- ον, τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν και αφορούσαν ιδίως την παραγωγἠ του. «Ογνυγὸτο» εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εἶναι συναφή λαμβανομένης υπόψη της αρχής της εδαφικὀ- Τητας, δυνάµει της οποίας ο κοινὸς χαρακτήρας πρέπει να αξιολογεῖται σε σχέση µε την επικράτεια της Ένωσης. Η καταχώριση των ομώνυμων ονοµασιών επιτρέπεται υπὀ την προὐπόθεση ὁτι η΄ μεταγενέστερη  ονοµασία  διακρίνεται σαφώς απὀ εκεῖνη που ἤδη προστατεύεται. Σύμφωνα µε Την κοινή δήλωση που προσαρτάται στη συµφωνία μεταξὺ Ευρωπαϊκής Ένωσης καιὶ Ελβετίας για τις γεωγραφικὲς ενδεἰ- ξεις (), ζητήθηκε η γνώµη της Γαλλίας και της Ελβετίας για τον σκοπὸὀ αυτό, προκειµένου να προσδιοριστούν τα πρὀ- σθετα μέτρα επισήµανσης που απαιτούνται για να αποφευ- χθεί η παραπλάνηση του καταναλωτή. (3 Ε Ι. 297 της 16.11.2011, σ. 3.