28.6.2014 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [ 190/45 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 717/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 27ης Ιουλίου 2014 σχετικά µε την εφαρμογἠή των ἀρθρων 107 και 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ενισχύσεις ἤσσονος σηµασίας στους τομείς της αλιείας καὶ της υδατοκαλλιέργειας Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καὶ ιδίως το ἀρθρο 108 παράγραφος 4, Έχοντας υπόψη τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 99498 του Συµβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, για την εφαρμογή των ἀρθρων 107 και 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ορισμένες κατηγορἰες οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων (), Μετὰ απὀ δηµοσίευση σχεδίου του παρόντος κανονισμού (), Κατόπιν διαβουλεύσεων µε τη συμβουλευτική επιτροπή για τις κρατικὲς ενισχύσεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Η κρατική χρηµατοδότηση που πληροἰ τα κριτήρια του ἀρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης συνιστὰ κρατική ενίσχυση και απαιτεῖται η κοινοποϊησή της στην Επιτροπή δυνὰµει του ἀρθρου 1085 παράγραφος 2 της Συνδήκης. Ωστόσο, βάσει του ἀρθρου 109 της Συνθήκης, το Συμβούλιο μπορεἰ να καθορίσει κατηγορίες ενισχύσεων οι οποίες απαλλάσσονται απὀ την εν λόγω υποχρέωση κοινοποίησης. Σύμφωνα µε το ἀρθρο 108 παράγραφος 4 της Συνθήκης, η Επιτροπή δύναται να εκδίδει κανονισμούς σχετικά µε τις ανωτἐρω κατηγορίες κρατικών ενισχύσεων. Δυνάμει του κανονι- σμού (ΕΚ) αριδ. 994/98 το Συμβούλιο αποφάἀσισε, σύμφωνα µε το ἀρθρο 109 της Συνθήκης, ὁτι οι ενισχύσεις ἧσσονος σηµασίας Όα μπορούσαν να αποτελούν µια τέτοια κατηγορία. Σε αυτή τη βάση, οἱ ενισχύσεις ἤσσονος σημασίας, εφὀσον εἶναι ενισχύσεις που χορηγούνται σε μία ενιαία επιχείρηση κατὰ τη διάρκεια µιας δεδοµένης χρονικής περιόδου και δεν υπερβαἰνουν ἑνα καθορισμένο ποσὀ, θεωρεῖται ὁτι δεν πληρούν ὁλα τα κριτήρια του ἀρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, ὡς εκ τοῦτου, δεν υπὀκεινται στη διαδικασία κοινοποίησης. (2) . Ἠ Επιτροπή ἐχει διευκροίσει, σε πλήθος αποφάἀσεων, τον ορισμό της ενίσχυσης κατά την ἔννοια του ἀρθρου 107 παρὰ- γραφος 1 της Συνθήκης. Η Επιτροπή ἐχει επίσης αποσαφηνἰσει την πολιτική της ὁσον αφορὰ το ανώτατο ὁριο των ενισχύσεων ἤσσονος σηµασίας, κάτω απὀ το οποῖο το ἀρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης μπορεἰ να θεωρηθεί ὁτι δεν εφαρµόζεται, αρχικἀ στην ανακοϊνωσή της σχετικά µε τις κρατικὲς ενισχύσεις ἤσσονος σηµασίας () και, στη συνέχεια, στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής ()) και (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής (). Λαμβανομένων υπὀψη των ειδικὠν κανόνων που ισχύουν στον τοµέα της αλιείας καὶ της υδατοκαλλιέργειας καὶ του κινδύνου ακόµη καὶ μικρὰ ποσά ενίσχυσης να πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο ἀρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης, ο τοµέας της αλιείας καὶ της υδατοκαλλιέργειας εἶχε εξαιρεθεί απὀ το πεδῖο εφαρµογἠς των εν λόγω κανονισμών. Ἡ Επιτροπή ἐχει ἧδη εκδώσει σειρὰ κανονισμών οι οποἰοι Ὀεσπίζουν κανόνες για τις ενισχύσεις ἧσσονος σηµασίας στον τοµέα της αλιείας καὶ της υδατοκαλλιέργειας, τελευταίος εκ των οποἰων ἦταν ο κανονισμὸς (ΕΚ) αριθ. 875/2007 (3. Δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, το συνολικὀ ποσὸ των ενισχύσεων ἤσσονος σημασίας που χορηγούνται σε µια ενιαῖα επιχείρηση η οποία δραστηριοποιείται στον τοµέα της αλιείας καὶ της υδατοκαλλιέργειας, θεωρείται ὁτι δεν πληροί όλα τα κριτήρια του ἀρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ εἰν δεν υπερβαἰνει τις 30 000 ευρώ ανὰ δικαιούχο επἰ περίοδο τριών οικο- νομικών ετών οὐτε ἑνα συνολικὀ ποσὀ που καθορίζεται ανά κράτος μέλος καὶι αντιπροσωπεύει το 2,5 96 της ετήσιας παραγωγἠς του αλιευτικού τοµέα. Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε απὀ την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 875/2007, εἶναι σκόπιµη η αναθεώρηση ορισµένων προὔποθέσεων που προβλέπονται σε αυτόν καὶ η αντικατἀ- στασή του. (3) . Θεωρεῖται σκόπιµο να διατηρηθεί το ανώτατο ὁριο των 30 000 ευρώ για το ποσὸ των ενισχύσεων ἧσσονος σηµασίας που μπορεί να λάβει µια ενιαἰα επιχείρηση ανὰ κράτος μέλος κατὰ τη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου τριών ετών. Το ανώτατο αυτό ὁριο εξακολουθεἰ να εἶναι απαραίτητο για να εξασφαλιστεἰ ὁτι κἀῦε μέτρο που εµπίπτει στο πεδίο εφαρ- μογἠς του παρὀντος κανονισμού μπορεί να Ὀεωρεῖται ὁτι δεν επηρεάζει τις συναλλαγὲς μεταξύ των κρατών μελών καὶ δεν νοθεύει οὐτε απειλεἰ να νοθεύσει τον ανταγωνισµὀ ὀταν το συνολικὀ ποσὸ των ενισχύσεων που χορηγούνται στις επιχειρήσεις στον τοµέα της αλιείας καὶ της υδατοκαλλιέργειας κατὰ τη διάρκεια τριών ετών εἶναι κάτω απὀ ἑνα σωρευ- τικὸ ποσὸ που καθορίζεται ανὰ κράτος μέλος καὶ αντιπροσωπεύει το 2,5 96 του ετήσιου κύκλου εργασιὼν του τοµέα της αλιείας, δηλαδή των δραστηριοτήτων αλίευσης, µεταποίησης καὶ υδατοκαλλιέργειας (ΤΟ εθνικό ανώτατο ὁριο). Ί ΕΕΙ 142της 14.5.19958,σ.]. ΕΕ ς 92της 29.3.2014,σ.27. Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικἀ µε τις ενισχύσεις ἀε τη!πΙπηΙς (ΕΕ Ο 68 της 6.3.1996, σ.9). Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 2001, για την εφαρμογή των ἀρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ἡσσονος σημασίας (ΕΕ Ι. 10 της 13.1.2001, σ. 30). () Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των ἀρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις ενισχύσεις ἡσσονος σημασίας (ΕΕ Ι. 379 της 25.12.2006, σ. 5). () Κανονισμός (ΕΚ) αριδ. 575/2007 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2007,γιατην εφαρμογή των ἀρθρων 87 καὶ 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύ- σεις ἧσσονος σηµασίας στον τοµέα της αλιείας καὶ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αρθ. 1860/2004 (ΕΕ Ι. 193 της 25.7.2007, σ. ϐ). ρ 0 0 Θ