20.5.2014 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1. 150/195 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 517/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της Ί6ης Απριλίου 2014 για τα φθοριούχα αέρια του θερµοκηπίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριὺθ. 842/2006 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καὶ ιδίως το ἀρθρο 192 παράγραφος 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινωνικής Επιτροπής (1}, Αφού ζήτησαν τη γνώµη της Επιτροπῆς των Περιφερειών, Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (Ώ) '' Στην τέταρτη ἐκθεση. αξιολόγησης της διακυβερνητικής ομάδας για την κλιματική αλλαγή (ΊΡΟΟ») της σύμβασης- πλαισίου των Ἠνωμένων Εθνών για τις κλιματικὲς μεταβολὲς (ΠΤΝΕΟςΟ)), στην οποία η Ένωση εἶναι συμβαλλόμενο μέρος (3), αναφἑρεται ὁτι, µε βάση τα υπάρχοντα. επιστημονικὰ. δεδοµένα, οι αναπτυγμένες χώρες θα χρειαστεί να μειώσουν τις εκπομπὲς αερίων του θερμοκηπίου κατὰ 80 έως 95 96 ως προς το επίπεδο του 1990, μέχρι το 2050, ώστε να περιοριστεἰ η αλλαγή του κλίµατος του πλανήτη σε αὐξηση της θερμοκρασίας κατὰ 2 "ς καὶ να αποτραπούν οι ανεπιθύμητες κλιματικὲς επιπτώσεις. (2) . Γιανα επιτευχθεἰ αυτὸς ο στόχος, η Επιτροπή υιοθέτησε χάρτη πορείας για τη μετάβαση σε µια ανταγωνιστική οικονοµία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκποµπών το 2050, ο οποίος σημειώθηκε απὀ το Συμβούλιο στα συμπεράσματά του της 17ης Μαΐου 2011 καὶ προσυπογράφηκε απὀ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμά του της Ίδης Μαρτίου 2012. Στον εν λόγω χάρτη πορείας, η Επιτροπή αναφἑρει ἑναν οικονομικά αποδοτικὀ τρόπο µε τον οποἰο μπορούν να επιτευχθούν οἱ αναγκαΐες συνολικὲς μειώσεις των εκπομπών στην Ένωση ἐως το 2050. Ο εν λόγω χάρτης πορείας καθορῖζει τις τοµεακές συνεισφορὲς που απαιτούνται σε ἐξι τομεῖς. Οἱ εκπομπὲς εκτὸς (Ο, συμπεριλαμβανομένων των φθοριούχων αερίων του θερμοκηπίου, αλλά εξαιρουμένων των εκπομπών εκτὸς ΓΟ απὀ τη γεωργία, Όα πρὲπει να μειωθούν κατὰ 72-73 96 μέχρι το 2030 και κατὰ 70-78 94 μέχρι το 2050 σε σύγκριση µε τα επίπεδα του 1990. Με βάση αναφορὰς το έτος 2005, απαιτεῖται µείωση των εκπομπὼών εκτός ζΟ», εξαιρουμένων των προερχόµενων απὀ τη γεωργία, κατὰ 60-61 ό μέχρι το 2030. Οἱ εκπομπὲς φθοριούχων αερίων του θερμοκηπίου υπολογἰίστηκαν σε 90 εκατ. τόνους ισοδυνάµου Ο;ς για το 2005. Για να επιτευχθεἰ µείωση της τάξης του 60 “6, οι εκπομπὲς α ἐπρεπε να μειωθούν περίπου σε 35 εκατ. τόνους ισοδυνάµου Ο μέχρι το 2030. ΔΛαμβάνοντας υπόψη ὁτι, εὰν εφαρμοστεί πλήρως η ισχύουσα ενωσιακή νομοδθεσία, οι εκπομπές υπολογἰζεται να ανέλθουν σε 104 εκατ. τόνους ισοδυνάµου ΟΟ; το 2030, Όα απαιτηθεἰ περαιτέρω μείωση κατὰ περίπου 70 εκατ. τόνους ισοδυνάµου ζΟ». 2). Ἡ ἐκθεση της Επιτροπής της 26ης Σεπτεµβρίου 2011 σχετικὰ µε την εφαρµογή, τις επιπτώσεις καὶ την επάρκεια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. Β42/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου (3) καταλήγει στο συμπέρασμα ὁτι τα υφιστάμενα μέτρα συγκράτησης παρέχουν δυνατότητες µείωσης των εκπομπών φθοριούχων αερίων του θερµοκηπίου εὰν εφαρμοστούν πλήρως. Τα μέτρα αυτὰ α πρέπει, εποµένως, να διατηρηθούν καὶ να αποσαφηνιστούν µε βάση την πείρα που αποκτήθηκε κατὰ την εφαρµογή τους. Ορισµένα μἐτρα Όα πρὲπει επίσης να επεκταθούν ώστε να καλύπτουν καὶ ἄλλες συσκευὲς στις οποἰες χρησιμοποιούνται σημαντικὲς ποσότητες φθοριούχων αερίων του Ὀερμοκηπίου, ὁπως στα φορτηγά ψυγεία καὶ τα ρυμουλκούμενα ψυγεία. Ἡ υποχρέωση να καθιερωθούν καὶι να΄ τηρούνται. αρχεία για τον εξοπλισμὀ που περιέχει ανάλογα αέρια Όα πρὲπει επίσης να καλύπτει τον ηλεκτρικὀ εξοπλισμὀ µεταγωγἠς. Δεδομένης της σημασίας των μέτρων συγκράτησης κατὰ το τέλος του κύκλου ζωἠς προϊόντων και εξοπλισμού που περιέχουν φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την αξία των προγραμμάτων ευθύνης των παραγωγὼν καιὶ να ενθαρρύνουν τη Ὀὲσπισή τους, βάσει υφιστάµενων βέλτιστων πρακτικών. (4 Ηεν λόγω ἐκθεση κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ὁτι μπορούν να γίνουν περισσότερα ώστε να μειωθούν οἱ εκπομπές φθοριούχων αερίων του θερµοκηπίου στην Ένωση, ιδίως µε την αποφυγή της χρήσης αυτών των αερίων ὀπου υφίστανται ασφαλείς καὶ ενεργειακἀ αποδοτικὲς εναλλακτικὲς τεχνολογίες µε μηδενικὲς ἡ µικρότερες κλιματικὲς επιπτώσεις. Η μείωση μέχρι το 2030 ἑως καὶ κατὰ τα δύο τρίτα των εκπομπών του 2010 εἶναι οικονομικὰ αποδοτική, διότι διατῖθενται σε πολλοὺς τοµεῖς δοκιμασμένες καὶ αποδεδειγµἐένης αξίας εναλλακτικὲς λύσεις. () ΕΕ ς 271 της 19.9.2013, σ. 135. () Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ΊΈ2ης Μαρτίου 2014 (δεν ἐχει ακόµη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) καὶ απόφαση του Συμβουλίου της 14ης Απριλίου 2014, () Απόφαση 94/69/ΕΚ του Συµβουλίου, της Ίδης Δεκεμβρίου 1992, σχετικὰ µε τη σύναψη τη σύμβασης-πλαισίου των Ἠνωμένων Εὐνὼν για πις κλιματικές μεταβολὲς (ΕΕ Ι. 33 της 7.2.1994, σ. 11). (4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 842/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου, της Ί7ης Μαΐου 2006, για ορισµένα φθοριούχα αέρια θερµοκηπίου (ΕΕ Ι. 161 της 14.6.2006, σ. 1).