15.1.2015 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης π9/11 ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2015/48 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 14ης Ιανουαρίου 2015 για την καταχώριση ονοµασίας στο μητρώο προστατευόµενων ονομασιὼν προέλευσης και προστα- τευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [νΊπαστε ἶε Μοπ]α-Μοτι]ες (ΠΟΠ)] Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνοθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμὀ. (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ΄ του. Συμβουλίου, -της 21ης Νοεμβρίου 2017, για τα συστήµατα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίµων (), και ιδίως το ἀρθρο 52 παράγραφος 3 στοιχεῖο β), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 ἀρχισε να ισχύει την 2η Ιανουαρίου 2013. Κατήργησε καιὶ αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συµβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδεῖξεων καὶ των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων καὶ των τροφίμων (). (2) . Σύμφωνα µε το ἂἀρθρο 6 παράἀγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αρθ. 510/2006, η αἴτηση για την καταχώριση της ονοµασίας «ὙΊπαρτε ἀε Μοπϊία-Μοπϊςες» που υπέβαλε η Ισπανία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (7). (3) . Η Ππαλία υπέβαλε ἐνσταση κατὰ της καταχώρισης σύμφωνα µε το ἀρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Η Επιτροπή εξέτασε την ἑνσταση καὶ την ἐκρινε παραδεκτή κατὰ την ἔννοια του ἀρθρου 10 του. κανονισμού  (ΕΕ) αριθ. 1151/20172, Η ἑνσταση αφορὰ την ενδεχόµενη ζηµία για την ὑπαρξη προϊόντος το οποἰο κυκλοφορεί νομίμως στην αγορά επἰὶ πενταετία τουλάχιστον πριν απὀ την ημερομηνία δηµοσίευσης ἡ προϊόντων µε την προστατευόµενη γεωγραφική ἐνδειξη «Δοοίο Βαϊοαππίοο αἀἵ Μούεπα», σχετικά µε τη µη εφαρμογή των διατάξεων επισήµανσης που Ὀεσπίστηκαν µε την οδηγἰα 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου, της 20ἠς Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά µε την επισήµανση, την παρουσίαση καὶ τη διαφήµιση των τροφίμων (3, καὶ για τη µη συμμόρφωση µε τις ειδικὲς διατάξεις για την εµπορία των κατηγοριών αμπελοοινικών προϊόντων που καθορίζονται µε τον κανονισμὀ (ΕΚ) αρθ. 1234/2007 του Συµβουλίου () [ο οποἰος αντικαταστάθηκε απὀ τον κανονισμὸὀ (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου, της Έ7ης Δεκεμβρίου 201, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234]79, (ΕΚ) αρθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αρθ. 1234/2007 του Συµβουλίου ϱ)]. (4) . Η Εππτροπή, µε επιστολή της Ί0ης Ιουνίου 2013, κάλεσε την Ισπανία και την Ιταλία να επιδιώξουν συμφωνία μεταξύ τους σύμφωνα µε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 ἀρθρο 51 παράγραφος 3. Σύμφωνα µε το εν λόγω ἀρθρο, η Ἱσπανία κοινοποίησε µε επιστολή της Ί0ης Οκτωβρίου 2013 την ἐκθεσή της σχετικά µε το τέλος της περιόδου διαβούλευσης. Η Ἰταλία, µε επιστολή της 25ης Οκτωβρίου 2013, επανέλαβε την αντίθεσή της στην καταχώριση, προβάλλοντας διαφορετικούς λόγους απὀ εκείνους που εἶχε αρχικά επικαλεστεἰ. Δεδομένου ὁτι δεν επήλθε καµία συμφωνία μεταξύ των εν λόγω κρατών μελών εντὸς προθεσμίας τριὼν μηνών, η Επιτροπή καλεῖται να εκδώσει απόφαση σύμφωνα µε το ἀρθρο 52 παράγραφος 3 στοιχεῖο β) του εν λόγω κανονισμού. (5) . Ὅσον αφορὰ την ενδεχόµενη βλάβη για την ὑπαρξη προϊόντος το οποῖο κυκλοφορεἰ νομίμως στην αγορὰ επὶ πενταετία τουλάχιστον πριν απὀ την ηµερομηνία δηµοσίευσης ἦ προϊόντων µε την προστατευόµενη γεωγραφικἠ ἐνδεῖξη «Αοεῖο Βαϊοατπίοο αἳ Μούεπα», απὀ την εξέταση των εγγράἀφων που προσκόµισαν τα μέρη, ο συγκεκριµένος λόγος ένστασης δεν αποδεικνύεται. Επιπλέον, η Ιταλία δεν τον επικαλεῖται πλέον στη διατήρηση της ἐνστασής της. Κατἀ συνἐπεια, ο λόγος αυτὸς πρέπει να απορριφθεὶ. (6ϐ) . Όσον αφορὰ τη µη τήρηση των διατάξεων του ἀρθρου 2 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ, η ἑνσταση αναφέρει ὁτι οι ειδικὲς διατάξεις που αφορούν την επισήµανση των ειδών ξιδιού (αΏαάα, ογίαη7α, το5θγνα, στὰ τοἝθγνα, «ὙΊπαστε αἱ Ῥεάγο Χήππεπο7» καὶ «Ὑἴπαστε αἱ Μοσςαίοϊ») εἶναι διφορούμενες καὶ δύνανται να παραπλανήσουν τον καταναλωτή, ιδίως ως προς τα χαρακτηριστικἀ του τροφίµου. Απὸ την εξέταση των εγγρἀφων που προσκόµισαν τα μέρη, ο συγκεκριµένος λόγος ἑνστασης δεν αποδεικνύεται. Επιπλέον͵ η Τταλία δεν τον επικαλεῖται πλέον στη διατήρηση της ἑνστασής της. Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτὸς πρὲπει να απορριφθείἰ. () ΕΕΙ. 243 της 14.12.2012,σ.1. ϱ) ΕΕΙ. 92 της 31.3.2006,σ.127. ϱ) ΕΕ ( 204της 9.10.2012,σ.δ. () ΕΕΙ. 109 της 6.5.2000, σ.29. () ΕΕΙ. 2909 της 16.11.2007,σ.]Ἱ. () ΕΕΙ. 347 της 20.12.2013,σ.671.