[ 148/236 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.5.2014 ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 529/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της Ί2ης Μαρτίου 2014 που συμπληρώνει τον κανονισμὀ (ΕΕ) αριθ. 5752013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  και΄ τοῦ Συµβουλίου όσον αφορὰ τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για την αξιολόγηση της σπουδαιότητας των επεκτάσεων και μεταβολὼν στην προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων και στην εξελιγμένη προσέγ- γιση μέτρησης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνοθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμὀ (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικὰ µε τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτεἰίας για πιστωτικά ιδρύματα καὶ επιχειρήσεις επενδύσεων καιὶ την τροπο- ποίηση του κανονισμοὺ (ΕΕ) αριθ. 648/2017 (), και ιδίως το τρίτο εδάφιο του ἀρθρου 143 παράγραφος 5 και το τρίτο εδάφιο του ἀρθρου 312 παράγραφος 4, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Σύμφωνα µε το ἀρθρο 143 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το εὖρος εφαρμογἠς συστήµατος διαβάθµισης αφορὰ το εἶδος των ανοιψμάτων που εἶναι δυνατόν να διαβαθμιστούν µε το συγκεκριµἐνο σύστημα διαβάδ- µισης. (2) . Ο κανονισμὸς (ΕΕ) αριθ. 575/2013 διακρίνει τις ουσιώδεις επεκτάσεις ἡ μεταβολές στην προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων (προσέγγιση ΙΚΒ) καὶ στην εξελιγµένη προσέγγιση µέτρησης (ΑΜΑ) που υπόκεινται σε ἐγκριση, απὀ ὀλες τις ἄλλες μεταβολές που υπόκεινται σε κοινοποίηση. Όσον αφορά τις δεύτερες, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/201 δεν ορίζει τη χρονική στιγμή της κοινοποίησης της επέκτασης ἦ της μεταβολἠς, το κατὰ πόσον δηλαδή η επέκταση ἦ η µετα- βολή θα πρέπει να κοινοποιεῖται πριν ἡ μετὰ την εφαρµογή της. Πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ὁτι για τις επεκτά- σεις ἡ τις μεταβολές ἡσσονος σηµασίας δεν απαιτεῖται η εκ των προτέρων κοινοποἰησή τους στις αρµόδιες αρχές. Επιπλέον, ὃα απέβαινε επίσης αποδοτικότερο καιὶ λιγότερο επιβαρυντικὀ για τα ιδρύματα να συγκεντρώνουν τις µετα- βολές ἡσσονος σηµασίας καὶ να τις κοινοποιούν στις αρµόδιες αρχὲς σε τακτά χρονικά διαστήµατα. Πράγματι, αυτό αποτελεἰ ἤδη την εποπτική πρακτική που ακολουθούν πολλὰ κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, οι επεκτάσεις καὶ οι μεταβολές για τις οποίες απαιτεῖται κοινοποίηση θα πρέπει να διαιρούνται περαιτέρω σε επεκτάσεις και μεταβολὲς που απαιτούν κοινοποίηση πριν απὀ την εφαρμογή τους Καὶ σε επεκτάσεις και μεταβολὲς που απαιτούν κοινοποίηση µόνον μετὰ την εφαρμογή τους. Ἡ περαιτέρω αυτή διάκριση θα διασφἀλιζε επιπλέον ὁτι οι αρµόδιες αρχές εστιάζουν την προσοχή τους, στο πλαἰσιο των καθηµερινών εργασιών τους, σε επεκτάσεις και μεταβολές που έχουν τη δυνατότητα να επιφέρουν ουσιώδεις αλλαγὲς στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων ἡ στην απόδοση των υποδειψμάτων ἡ των συστημάτων διαβάθμισης. Θα διασφάλιζε επίσης ὁτι τα ιδρύματα προβαΐνουν σε διάκριση μεταξύ των επεκτάσεων καὶ μεταβολών εξαιρετικής σηµα- σίας καὶ των επεκτάσεων και μεταβολών ἤσσονος σηµασίας βάσει µιας εποπτικής προσέγγισης προσανατολισμένης στον κίνδυνο. Μια τέτοια διάκριση μεταξύ των επεκτάσεων καὶ μεταβολών που υπόκεινται σε κοινοποίηση πριν απὀ την εφαρ- μογή καὶ των επεκτάσεων καὶ μεταβολών που υπόκεινται σε κοινοποἰηση μετά την εφαρμογή θα ἦταν σκόπιµη δεδοµένου ὁτι η κοινοποίηση πριν απὀ την εφαρμογή ὃα παρείχε στις αρµόδιες αρχὲς τη δυνατότητα να επανεξετάζουν την ορθή εφαρμογή του παρὀντος κανονισμού. Κάτι τέτοιο θα μείωνε επακολούθως τον εποπτικὀ φόρτο απὀ την πλευρά των ιδρυ- μάτων. (3) . Ησπουδαιότητα των επεκτάσεων ἡ των μεταβολών στα υποδείγµατα εξαρτάται συνήθως απὀ τον τύπο καὶ την κατηγορἰία της προτεινόµενης επἐκτασης ἡ μεταβολἠς (η οποία Όα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στα ποιοτικά κριτήρια), καθὼς καὶ απὀ τη δυνατότητἆά τους να επιφέρουν αλλαγές στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων ἡ, κατά περίπτωση, στα ποσὰ των σταῦ- μισμένων ως προς τον κίνδυνο ανοιγμάτων {(η οποία Όα πρὲπει να αντικατοπτρίζεται στα ποσοτικά κριτήρια). Ως εκ τούτου, κάθε ποσοτικὀ κριτήριο που εφαρμόζεται για την αξιολόγηση της σπουδαιότητας των επεκτάσεων ἡ μεταβολὼν Όα πρέπει να λαμβάνει τη μορφή ενὸς ορίου το οποῖο ὃα βασίζεται στην ποσοστιαία μεταβολή των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων , κατὰ περίπτωση, των ποσών των σταὐμισμένων ως προς τον κἴνδυνο ανοιγμάτων πριν καὶ μετὰ τη µετα- βολή. (4) . Ενώ για τις επεκτάσεις και τις μεταβολές στις εξελιγμένες προσεγγἰσεις µέτρησης (ΑΜΑ), το ποσοτικὀ ὁριο Όα πρέπει να υπολογἰζεται, χάριν απλούστευσης, µε βάση τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων, για τις μεταβολές στις προσεγγἰσεις ΙΕΡ το ὁριο α πρέπει να υπολογἰζεται µε βάση τα ποσὰ των σταὐμισμένων ως προς τον κἴνδυνο ανοιψμάτων, προκειµένου να αποφεύγεται τυχόν ἀσκηση αδικαιολόγητης επίδρασης στα ὁρια απὀ διαφορὲς στα ποσὰ των προσαρμογών πιστωτικής αποτίµησης που πραγματοποιούνται, οἱ οποἰες επηρεάζουν µεν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαἰων ὀχι όμως καὶ τα ποσὰ των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ανοιγμάτων. Επιπλέον, τα ποσοτικά κατώτατα ὁρια Όα πρὲπει να ορίζονται κατά τρόπο ὡστε να λαµβάνουν υπὀόψη τον συνολικὀ αντίκτυπο των επεκτάσεων ἡ µεταβολών επἰί του κεφαλαἰου που απαι- τεῖται βάσει των εσωτερικών προσεγγίσεων, καθώς και των τυποποιηµένων προσεγγίσεων, ώστε να αντικατοπτρίζεται ο βαθμός στον οποῖο οι εσωτερικές προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται για το σύνολο των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων ἡ των ποσὼν των σταθμισμένων ως προς τον κίἴνδυνο ανοιγμάτων. Αυτό ισχύει για ὅλα τα κατώτατα ὁρια που τῶθενται για αμφότερες τις προσεγγἰσεις, εκτὸς απὀ το δεύτερο ὁριο του ἂἀρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεῖο γ) σημεῖο Π) για την () ΕΕΙ 17ότης 27.6.2011,.].